Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 942/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie sądowe
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", Nr "[...]" w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

J. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" utrzymującą w mocy decyzję wydaną z upoważnienia Burmistrza "[...]" przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]" z dnia "[...]" o odmowie przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego wnioskowanego na żonę H. B. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że podstawą odmowy przyznania zasiłku było uznanie, że wnioskodawca nie spełnia jednej z przesłanek określonych w art. 16a ust. 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992, ze zm.), a mianowicie przesłanki rezygnacji z zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki.

Z akt sprawy wynika, że skarżący wcześniej opiekował się niepełnosprawną żoną i w związku z tym otrzymywał świadczenie pielęgnacyjne, przyznane decyzją z dnia "[...]" wydaną przez z upoważnienia Burmistrza "[...]" przez Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w "[...]", począwszy od "[...]" na okres do "[...]". Powyższe świadczenie skarżący otrzymywał jednak tylko do dnia 30 czerwca 2013r. i utracił je w związku z wejściem w życie przepisów ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r. poz. 1548).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może z urzędu zawiesić postępowanie, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W przedmiotowej sprawie zawieszenie postępowania sądowego uzasadnione jest wydaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowienia z dnia 12 grudnia 2013r. (Sygn. akt II SA/Po 1026/13) o przedstawieniu Trybunałowi Konstytucyjnemu pytania prawnego: "czy art. 16 a ust. 1 ustawy z 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992 ze zm.), w zakresie w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego świadczenia opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej".

Nadmienić również należy, że przed Trybunałem Konstytucyjnym zawisła sprawa (Sygn. akt K 38/13) z wniosku grupy posłów o stwierdzenie niezgodności między innymi art. 17 ust. 1b ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 7 grudnia 2012 r. o zmianie ustawy oświadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2012 r., poz. 1548) z przepisami art. 2 i art. 32 ust. 1 w zw. z art. 69 Konstytucji RP w zakresie nieuzasadnionego pozbawienia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, podmiotów sprawujących opiekę nad osobami, których niepełnosprawność powstała po ukończeniu przez nie osiemnastego roku życia bądź w trakcie nauki w szkole lub w szkole wyższej po ukończeniu 25 roku życia, czym naruszone zostały zasady demokratycznego państwa prawa, w szczególności zasada sprawiedliwości społecznej, oraz zasada równości wobec prawa i obowiązek zapewnienia osobom niepełnosprawnym pomocy w zabezpieczeniu egzystencji. Przy czym wyjaśnić należy, że w treści art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych pozostawiono zapis o niepodejmowaniu zatrudnienia w celu sprawowania opieki jako jednej z przesłanek warunkujących przyznanie świadczenia.

W ocenie Sądu kwestie poddane badaniu przez Trybunał Konstytucyjny wiążą się ściśle z sytuacją faktyczną i prawną występującą w niniejszej sprawie i mają znaczenie dla jej rozstrzygnięcia.

Należy przy tym wyjaśnić, że powodem wydanego wcześniej w tej sprawie postanowienia z dnia 28 listopada 2013r. o zawieszeniu postępowania było pytanie prawne skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, na wniosek Rzecznika Praw Obywatelskich z dnia 24 czerwca 2013r., o zbadanie zgodności art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2012r. poz. 1548) z zasadą zaufania do państwa i prawa oraz zasadą ochrony praw nabytych, wynikającymi z art. 2 Konstytucji RP, zarejestrowane w Trybunale pod sygnaturą K 27/13. W tej sprawie wyrokiem z dnia 5 grudnia 2013r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 11 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 7 grudnia 2012r. o zmianie ustawy o świadczeniach rodzinnych oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2012r. poz. 1548) jest niezgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. W związku z tym postanowieniem z dnia 13 stycznia 2014r. Sąd musiał podjąć postępowanie sądowe. Jednakże w uzasadnieniu powołanego wyroku Trybunału stwierdzono, że decyzje o przyznaniu świadczenia alimentacyjnego na dotychczasowych zasadach wygasły z mocy prawa z dniem 1 lipca 2013r., a w obowiązujących przepisach nie została przewidziana żadna procedura ani wskazany organ władzy publicznej właściwy do orzekania o ewentualnym "przywróceniu" prawa do tego świadczenia. W związku z tym zrealizowanie wyroku Trybunału będzie wymagało zmiany prawa, a sam wyrok nie tworzy ani roszczeń o wypłatę utraconych korzyści za okres po 30 czerwca 2013 r., ani nie daje podstaw do ubiegania się o nowe świadczenie pielęgnacyjne lub specjalny zasiłek opiekuńczy, które przewiduje obowiązująca ustawa o świadczeniach rodzinnych. Jednakże z uwagi na wyżej wskazane, kolejne wnioski skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, dotyczące zmienionych przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, Sąd uznał, że zaszła podstawa do kolejnego zawieszenia postępowania sadowego w niniejszej sprawie.

Biorąc powyższe okoliczności pod uwagę, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.