Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1200/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art 37 § 1, art 46 § 3, 49 § 1, art 57 § 1, art 58 § 1 pkt 3, art 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Iwona Bogucka po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 lutego 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 43/19 o odrzuceniu skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z 13 grudnia 2018 r. M. K. reprezentowana przez adwokata W. S., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z [...] października 2018 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego.

Zgodnie z zarządzeniem z 17 stycznia 2019 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Jak wynika z akt sprawy, powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi 29 stycznia 2019 r. Ostatni dzień zakreślonego terminu przypadł zatem na dzień 5 lutego 2019 r. Wskazany brak formalny skargi nie został uzupełniony.

Postanowieniem z 18 lutego 2019 r. Sąd I instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302; dalej jako: "p.p.s.a."), odrzucił skargę, z uwagi na nie uzupełnienie w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Zażalenie na powyższe postanowienie wywiodła M. K., zaskarżając je w całości, wnosząc o jego uchylenie i zarzucając naruszenie:

1. art. 45 ust. 1, art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji RP przez naruszenie przez Sąd zasady proporcjonalności w wykonywaniu prawa oraz zapewnienia każdemu obywatelowi gwarancji do rozpoznania jego sprawy przez niezawisły sąd przez odrzucenie skargi mimo, że brak formalny złożonej skargi nie miał istotnego znaczenia i nie powinien stać się podstawą do nie nadania sprawie dalszego biegu;

2. art. 58 § 1 pkt 3 i art. 49 § 1 i 2 p.p.s.a. przez odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, podczas gdy wyznaczony termin nie rozpoczął biegu we wskazanym w uzasadnieniu postanowieniu dniu, gdyż wezwanie do uzupełnienia braków formalnych nie zostało skutecznie doręczone ani skarżącej ani jej pełnomocnikowi;

3. art. 46 § 3, art. 49 § 1, art. 36, art. 37 p.p.s.a. przez uznanie, że skarga zawiera brak formalny w postaci braku pełnomocnictwa, gdy tymczasem pełnomocnictwo do prowadzenia przez pełnomocnika sprawy we wszystkich instancjach znajdowało się już w aktach.

W uzasadnieniu podniosła, że 29 stycznia 2019 r. pełnomocnik skarżącej odebrał przesyłkę, wewnątrz której znajdowała się odpowiedź na skargę z 18 stycznia 2019 r. sporządzoną przez SKO w Krakowie wraz z pismem przewodnim z 18 stycznia 2019 r. W niniejszej przesyłce nie znajdowały się żadne inne pisma. W dniu 4 marca 2019 r. pełnomocnik skarżącej dowiedział się od niej, że odebrała pismo z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zawierające postanowienie z 18 lutego 2019 r. o odrzuceniu skargi z "18 stycznia 2019 r." wraz z uzasadnieniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a. skarga musi spełniać wymagania przewidziane dla każdego pisma procesowego w postępowaniu sądowym. Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a. w sytuacji, gdy strona skarżąca jest reprezentowana przez pełnomocnika, przy pierwszej czynności procesowej dołącza on do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Powyższy obowiązek potwierdza art. 46 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.

Obecne brzmienie art. 46 § 3 p.p.s.a. zostało wprowadzone przez art. 1 pkt 12 ustawy z 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658). Przed nowelizacją przepis ten stanowił, że do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa – przepis nie zawierał zatem zastrzeżenia, że pełnomocnictwo wymaga złożenia "przed sądem", co było źródłem niejasności i wywoływało rozbieżności w orzecznictwie. Obecnie, tj. od 15 sierpnia 2015 r., nie może już nasuwać wątpliwości, że złożenie pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym nie zwalnia z obowiązku złożenia pełnomocnictwa (lub jego uwierzytelnionego odpisu) w postępowaniu sądowoadministracyjnym Pełnomocnictwo złożone wyłącznie do akt postępowania administracyjnego nie czyni zadość wymaganiom przewidzianym w art. 37 § 1 oraz art. 46 § 3 p.p.s.a. W takiej sytuacji pełnomocnik jest obowiązany uzupełnić ten brak formalny skargi i złożyć pełnomocnictwo, względnie jego wierzytelny odpis (por. postanowienie NSA z 19 lipca 2018 r., I OZ 688/18 oraz z 28 czerwca 2017, II OZ 690/17). Wezwanie o nadesłanie pełnomocnictwa powinno być kierowane do pełnomocnika wnoszącego skargę w imieniu strony, na co wskazuje art. 37 § 1 p.p.s.a., nakładający obowiązek złożenia pełnomocnictwa na pełnomocnika dokonującego czynności procesowej.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że do skargi z 13 grudnia 2018 r. nie zostało dołączone pełnomocnictwo upoważniające jej autora – adw. W. S. do występowania w imieniu skarżącej przed WSA w Krakowie. W tej sytuacji nie ulega wątpliwości, że skarga dotknięta była brakiem formalnym. Powołanie się przez stronę na istnienie pełnomocnictwa w aktach administracyjnych sprawy nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Sąd I instancji trafnie wezwał do uzupełnienia tego braku w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k.17). Powyższe wezwanie zostało wysłane 18 stycznia 2019 r. (k.17) na adres pełnomocnika skarżącego podany w skardze. W tym samym dniu, tj. 18 stycznia 2019 r., pełnomocnikowi skarżącej została przesłana również odpowiedź organu na skargę (k.18). Podkreślić należy, że ww. wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę zostały przesłane przez Sąd w jednej przesyłce, na co wskazuje umieszczona na zwrotnym potwierdzeniu odbioru informacja dotycząca zawartości przesyłki (k.20). Powyższa przesyłka sądowa została odebrana przez pełnomocnika skarżącej w dniu 29 stycznia 2019 r. (k.20). W tym miejscu stwierdzić należy, że profesjonalny pełnomocnik, kwitując własnoręcznym podpisem i datą zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki z sądu administracyjnego, powinien zweryfikować zgodność opisu przesyłki z jej zawartością, a w przypadku rozbieżności wyjaśnić ewentualne wątpliwości w siedzibie sądu czy chociażby telefonicznie w Wydziale Informacji Sądowej. Jest to istotne z uwagi na doniosłe skutki jakie wiążą się z zachowaniem terminów w postępowaniu sądowoadministracyjnym (por. postanowienie NSA z 31 października 2017 r., I OZ 1509/17).

Wobec zatem niewykonania przez pełnomocnika skarżącej wezwania do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, Sąd I instancji zasadnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.