Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 30/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6132 Kary pieniężne za naruszenie wymagań ochrony środowiska
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80 ust 1, ust. 3 i ust. 5, art. 6 pkt 2, art. 3 ust. 2, art. 18
journal: Dz.U. 2005 nr 180 poz 1495
law: Ustawa z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym
article: art. 6, art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151, art. 52
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Wójcik, Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran (spr.), Protokolant Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2008 r. sprawy ze skargi A. Spółka z o.o. z siedzibą w O. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2007 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2007 r., wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa, Główny Inspektor Ochrony Środowiska - po rozpatrzeniu odwołania A. Sp. z o.o. w O. - utrzymał w mocy decyzje [...] Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2007 r.

Uzasadniając powyższe stanowisko organ odwoławczy wskazał, iż w dniu 6 października 2006 r. wpłynął do Departamentu Kontroli Rynku GIOŚ wniosek dla wprowadzającego sprzęt elektryczny i elektroniczny firmy A. Sp. z o.o. w O. W wyżej wymienionym wniosku jako numer i nazwa grupy oraz rodzaj wprowadzonego sprzętu wymieniona została grupa 3 : Sprzęt teleinformatyczny i telekomunikacyjny rodzaj B1 "Komputery osobiste stacjonarne w tym procesor, mysz, monitor i klawiatura", który to sprzęt jest - według organu -klasyfikowany jako sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych. Ponieważ do wniosku A. Sp. z o.o. w O. nie dołączyła uwierzytelnionej kopii umowy z organizacją odzysku sprzętu elektrycznego i elektronicznego lub dokumentu potwierdzającego wniesienia zabezpieczenia finansowego, o którym mowa w art. 18 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, organ w dniu 19 października 2006 r. poinformował wnioskującą Spółkę o konieczności dołączenia do wniosku wyżej wymienionych dokumentów a także o obowiązku wniesienia opłaty rejestrowej i dołączenia kopii dowodu tej wpłaty. W odpowiedzi A. Sp. z o.o. w O. pismem z dnia 7 listopada 2006 r. przesłała powtórne wniosek wraz z kopią dowodu uiszczenia opłaty rejestrowej oraz wyjaśnieniem dotyczącym przeznaczenia wprowadzanego sprzętu. W związku z pismem A. Sp. z o.o. w O. z dnia 6 grudnia 2006 r., którym Spółka zwróciła się o udzielenie informacji o stanie załatwienia wniosku, organ ponownie poinformował, że sprzęt wprowadzany przez Spółkę przeznaczony jest dla gospodarstw domowych a zatem złożony przez nią wniosek będzie przyjęty do rozpatrzenia dopiero po przesłaniu przez wnioskującą prawidłowo wypełnionego i wniosku i wymaganych dokumentów stanowiących załączniki do wniosku.

Organ wskazał, że w dniach 10, 19 i 23 lipca 2007 r. [...] Wojewódzki Inspektorat Ochrony Środowiska przeprowadził w A. Sp. z o.o. w O. kontrolę, która wykazała, że Spółka w okresie od [...] września [...] grudnia 2006 r. wprowadziła na terytorium kraju sprzęt elektryczny i elektroniczny w postaci komputerów osobistych nie będąc wpisaną do rejestru. W związku z powyższym [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. wymierzył firmie A. Sp. z o.o. w O. karę pieniężną w wysokości 5.000,00 zł za wprowadzanie na terytorium kraju w okresie od [...] do [...] sprzętu elektrycznego i elektronicznego w postaci komputerów osobistych bez wpisu do rejestru wprowadzających sprzęt prowadzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska.

Odnosząc się natomiast do zarzutów zawartych w odwołaniu dotyczących klasyfikacji sprzętu z grupy B1 organ podniósł, iż co prawda ustawa o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym nie definiuje wprost pojęcia zużytego sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych to zgodnie z interpretacją ustawy dokonaną przez Ministra Środowiska za sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych uznaje się sprzęt elektryczny i elektroniczny, który z zasady jest przeznaczony głównie do użytku w gospodarstwach domowych lub jego konstrukcja jak i funkcje nie wykluczają zastosowania tego sprzętu w gospodarstwach domowych, jak również jest wprowadzany z myślą o nabywcy detalicznym. Sprzętem natomiast innym niż przeznaczony dla gospodarstw domowych będzie natomiast taki, którego głównym odbiorcą jest przemysł, instytucje czy przedsiębiorstwa, nie jest wprowadzany z myślą o odbiorcy detalicznym a jego konstrukcja i funkcje wykluczają zastosowanie w gospodarstwach domowych. Zatem, w ocenie organu, komputery osobiste są sprzętem przeznaczonym dla gospodarstw domowych. Odpowiadając na stwierdzenie Spółki, iż złożyła ona oświadczenie o przeznaczeniu wprowadzanego sprzętu jedynie dla przedsiębiorców organ wskazał, że komputery osobiste - niezależnie od odbiorcy któremu są dostarczane - pozostają nadal sprzętem przeznaczonym dla gospodarstw domowych.

Odnosząc się do zarzutu Spółki dotyczącego odmówienia przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska rozpatrzenia wniosku A. Sp. z o.o. w O. o wpis do rejestru organ stwierdził, że Spółka była informowana o obowiązkach wprowadzającego sprzęt wynikających z przepisów ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, których wypełnienie umożliwi GIOŚ dokonanie wpisu

A. Sp. z o.o. w O. do rejestru. Bezczynności organu w tym zakresie nie dopatrzył się Minister Środowiska, który w odpowiedzi z dnia 20 kwietnia 2007 r. na zażalenie Spółki wskazał, iż załatwienie sprawy czyli dokonanie wpisu do rejestru jest uzależnione wyłącznie od dokonania przez Spółkę wymaganego prawem uzupełnienia wniosku.

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2007 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie A. Sp. z o.o. w O., żądając uchylenia zaskarżonej decyzji.

Zaskarżonej decyzji strona skarżąca zarzuciła:

- niewłaściwe zastosowanie przepisu art. 6 Kpa wraz z rażącym naruszeniem przepisu art. 7, art. 8 i art. 77 Kpa poprzez: wymierzenie Spółce kary pieniężnej w oparciu o przepis art. 80 § 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym podczas, gdy stosowny wniosek Spółki o dokonanie wpisu do rejestru nie został rozpatrzony z przyczyn leżących po stronie organu; przyjęcie, że zestawy komputerowe i komputery wprowadzane przez Spółkę w [...]., stanowiły - w rozumieniu powołanej ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. - sprzęt przeznaczony dla gospodarstw domowych i w konsekwencji, iż wniosek Spółki o wpis do rejestru złożony w odniesieniu do wprowadzającego sprzęt i zbierającego zużyty sprzęt jako niekompletny nie podlegał rozpoznaniu podczas, gdy Spółce nadano numer rejestrowy : [...] a zatem w istocie przedmiotowy wniosek rozpatrzono, o czym GIOŚ powiadomił Spółkę pismem z dnia 16 sierpnia 2007 r.; wszczęcie postępowała administracyjnego w sprawie wymierzenia Spółce kary w następstwie złożenia przez nią zażalenia na bezczynność GIOŚ w sytuacji, gdy Spółka oczekiwała na nadanie numeru rejestrowego i składała organowi wszelkie wymagane prawem sprawozdania z działalności dotyczącej wprowadzania sprzętu; wadliwe ustalenie stanu faktycznego wobec przyjęcia, że Spółka wprowadzała sprzęt bez wymaganego wpisu do rejestru w okresie od [...] do [...] podczas, gdy dzień [...] września 2006 r. objęty był jeszcze ustawowym terminem składania wniosków

o wpis zaś Spółka bezspornie zaprzestała wprowadzania przedmiotowego sprzętu

z dnia [...] grudnia 2006 r.,

- niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego art. 3 ust. 2 oraz art. 18 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym poprzez uznanie, że wprowadzony przez Spółkę w IV kw. 2006 r. sprzęt w postaci zestawów

komputerowych i komputerów był sprzętem przeznaczonym dla gospodarstw domowych.

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca podniosła, że nie zgadza się z zaskarżoną decyzją a nałożoną karę uważa za rażąco nieuzasadnioną, stanowiącą konsekwencję nieuzasadnionego, pozbawionego podstaw prawnych oraz nadmiernie opieszałego działania organu rejestrowego - Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Zdaniem strony skarżącej okoliczność braku wpisu jest konsekwencją nie dokonania przedmiotowego wpisu do rejestru przez organ, mimo złożenia wniosku przez Spółkę, w wyniku okoliczności niezawinionych przez Spółkę z związanych z wadliwym zastosowaniem przez organ przepisów ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym. Skarżąca wskazała, że żaden przepis wyżej wymienionej ustawy nie kwalifikuje sprzętu z grupy 3 jako sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych. Skarżąca podniosła, że nałożenie na podmiot obowiązków, których realizacja zabezpieczona jest sankcjami i karami pieniężnymi musi jasno wynikać z przepisów prawa a nie z ich interpretacji dokonanej przez organy administracji. Zdaniem skarżącej powołany w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przepis art. 3 ust. 2 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym nie mógł stanowi podstawy tego rozstrzygnięcia albowiem nie odnosi się on do sprzętu przeznaczonego dla gospodarstw domowych ale do sprzętu pochodzącego z gospodarstw domowych. Strona podkreśliła, że nigdy nie oferowała sprzętu ze swej oferty handlowej osobom fizycznym a jej kontrahentami są wyłącznie przedsiębiorcy i podmioty życia publicznego. Świetle powyższego, zdaniem Spółki, nałożenia na nią kary pieniężnej stanowi rażące naruszenie przepisów art. 7 i 77 Kpa, gdyż stan faktyczny uzasadniający zastosowanie kary w postaci braku wpisu do rejestru jest wynikiem okoliczności leżących po stronie organu administracji, który wadliwie zastosował prawo materialne odmawiając rozpatrzenia wniosku w okolicznościach, w których wniosek A. Sp. z o.o. w O. o dokonanie wpisu w rejestrze GIOŚ powinien być w istocie rozpatrzony i załatwiony zgodnie z obowiązującym prawem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Dodatkowo organ wyjaśnił, że skarżąca jako podmiot nie tylko wprowadzający sprzęt ale również zbierający zużyty sprzęt została wpisana do rejestru prowadzonego dla podmiotów zbierających sprzęt natomiast nie uzyskała rejestracji

jako podmiot wprowadzający sprzęt. W odpowiedzi na zarzut dotyczący naruszenia art. 7 i 8 Kpa organ wskazał, że w toku postępowania podjął wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Strona dwukrotnie była informowana o obowiązkach wprowadzającego sprzęt, wynikających z przepisów ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym, których wypełnienie umożliwi GIOŚ dokonanie wpisu strony skarżącej do rejestru.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone m.in. przepisami art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.; zwanej dalej: P.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] października 2007 r. uznał, iż nie narusza ona prawa i tym samym skarga A. Sp. z o.o. w O. mogła zostać uwzględniona.

Zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym (Dz. U. Nr 180, poz. 1496 ze zm.) każdy podmiot wprowadzający sprzęt nie będąc wpisanym do prowadzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska na podstawie art. 6 powołanej ustawy rejestru wprowadzających sprzęt podlega każe pieniężnej w wysokości od 5.000 zł do 500.000 zł. W myśl natomiast ust. 3 i 5 art. 80 cytowanej wyżej ustawy kary pieniężne wymierza się w drodze decyzji administracyjnej i w sprawach dotyczących tych kar stosuje się odpowiednio przepisy działu III (z wyłączeniem art. 67) ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa. Podkreślić należy, iż przepis art. 80 ust. 1 ustawy o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym jednoznacznie wskazuje, że w przypadku, gdy podmiot wprowadzający sprzęt nie jest wpisany do rejestru podlega karze pieniężnej. Przepis ten, jak i przepisy przedmiotowej ustawy, nie podają żadnych wyjątków od zasady zapisanej w art. 80 ust. 1 ustawy.

Ustawodawca nie poczynił również żadnych rozróżnień co do sytuacji podmiotów wprowadzających sprzęt bez uprzedniego wpisu do rejestru, o którym mowa w art. 6 pkt 2 ustawy, w zależności od powodów, dla których tego wpisu nie uzyskały.

W rozpoznawanej sprawie, co bezspornie wynika z analizy akt administracyjnych, skarżąca Spółka w okresie od [...] do [...]., a więc w okresie za jaki wymierzono jej karę pieniężną nie była wpisana do rejestru wprowadzających sprzęt prowadzonego przez Głównego Inspektora Ochrony Środowiska. Brak wpisu do wyżej wymienionego rejestru potwierdza również strona skarżąca w skardze kierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Zatem skoro A. Sp. z o.o. w O. w okresie od [...] do [...] nie była wpisana do rejestru podmiotów wprowadzających sprzęt a sprzęt wprowadzała to w świetle normy art. 80 ust. 1 powołanej ustawy prawidłowo Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska w O. decyzją z dnia [...] sierpnia 2007 r. wymierzył skarżącej Spółce karę pieniężną, zaś Główny Inspektor Ochrony Środowisko słusznie decyzją z dnia [...] października 2007 r. rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji utrzymał w mocy. Sąd nie stwierdza również naruszenia przez organy norm procesowych, a w szczególności wskazanych przez stronę skarżącą art. 7 i art. 77 Kpa albowiem zarówno organ odwoławczy jak i organ pierwszej instancji w sposób prawidłowy zgromadziły i oceniły całokształt materiału dowodowego sprawie. Nie sposób również zarzucić organom naruszenie art. 6 Kpa gdyż z akt sprawy wynika, że prowadząc postępowanie administracyjne organ działały na podstawie obowiązującej normy prawnej - (art. 80 ust. 1 i 3 ustawy z dnia ustawy 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym) - i dokonały prawidłowego ustalenia znaczenia tej normy, prawidłowo uznały za udowodniony fakt wprowadzania przez skarżąca Spółkę na terytorium kraju sprzętu bez uprzedniego uzyskania przez Spółkę wymaganego przepisami prawa wpisu do rejestru wprowadzających sprzęt, niewadliwie dokonały subsumcji faktu uznanego za udowodniony pod stosowana normę prawną a także prawidłowo ustaliły konsekwencje prawne faktu uznanego za udowodniony na podstawie stosowanej normy (wymierzenie kary pieniężnej).

Odnosząc się natomiast do zarzutów skargi dotyczących nieprawidłowego zastosowania art. 3 ust. 2 oraz art. 18 ust. 1 ustawy 29 lipca 2005 r. o zużytym sprzęcie elektrycznym i elektronicznym wskazać należy, iż zarzuty te nie mogły być

uwzględnione przez Sąd na etapie rozpoznawania skargi na decyzję w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za wprowadzanie sprzętu bez uzyskania wpisu do rejestru bowiem nie dotyczą one przedmiotu niniejszego postępowania zaś mogły by być podnoszone przez stronę w postępowaniu prowadzonym przez organ na podstawie wniosku o dokonania wpisu do rejestru ewentualnie w skardze na decyzję o odmowie dokonania takiego wpisu.

W ocenie Sadu nie zasługuje na uwagę zarzut wadliwego ustalenia przez organ stanu faktycznego, iż Spółka wprowadzała sprzęt bez wymaganego wpisu do rejestru w okresie od [...] do [...] skoro z materiału dowodowego sprawy wynika, iż Spółka zaprzestała wprowadzania przedmiotowego sprzętu z dnia [...] Zatem błąd w zaskarżonej decyzji jest wynikiem oczywistej omyłki pisarskiej, którą organ może sprostować, na podstawie art. 113 Kpa, działając z urzędu lub na wniosek Spółki.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.