Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1961/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 2 ust. 2b
journal: Dz.U. 2004 nr 4 poz 27
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 19 grudnia 2003 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o grach i zakładach wzajemnych
article: art. 7, 8, 64, 63, 77 i 107
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Wdowiak (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia o uznaniu gier za gry na 65 automatach o niskich wygranych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z [...] kwietnia 2008 r.; 2. stwierdza, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; 3. zasądza od Ministra Finansów na rzecz F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

VI SA/WA 1961/08

Uzasadnienie

Minister Finansów decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. Nr [...], po rozpoznaniu wniosku F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej także jako strona skarżąca) o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. w przedmiocie rozstrzygnięcia, że gry prowadzone na automatach należących do F. Sp. z o.o. wymienione w sentencji:

1. w pkt 1. zaskarżonej decyzji nie są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych, o których mowa w art. 2 ust. 2b ww. ustawy,

2. w pkt 2. zaskarżonej decyzji są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992r. o grach i zakładach wzajemnych, o których mowa w art. 2 ust. 2b ww. ustawy.

Do wydania niniejszych decyzji doszło w następującym stanie faktycznym:

Do Ministra Finansów wpłynął wniosek strony skarżącej o wydanie decyzji rozstrzygającej, czy gry urządzane na automatach wymienionych w załącznikach do wniosku są grami na automatach w rozumieniu przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych.

Organ, po przeprowadzeniu postępowania administracyjnego w tej sprawie, wskazał na mające w sprawie niniejszej zastosowanie przepisy ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. nr 4, poz. 27 ze zm.). Minister Finansów zwrócił uwagę, iż z art. 2 ust. 2b wprost wynika, że aby daną grę zakwalifikować jako grę na automatach o niskich wygranych, musi ona spełniać łącznie wszystkie przesłanki w zakresie wysokości wygranych, stawki za grę, rodzaju wygranej oraz urządzenia, na których prowadzone są gry.

Organ stwierdził, że gry na automatach wymienionych w pkt 1 decyzji nie mogą zostać zakwalifikowane jako gry na automatach o niskich wygranych, gdyż nie spełniają jednego z ustawowych warunków niezbędnych do uznania danej gry za grę na automatach o niskich wygranych, a mianowicie warunku dotyczącego wartości maksymalnej wygranej. Na tę okoliczność zwrócono uwagę w opinii Politechniki Lubelskiej, Politechniki Wrocławskiej oraz Urząd Dozoru Technicznego w P. Organ opierając się na wyżej wymienionych opiniach stwierdził, że gry na automatach wymienione w pkt 1 sentencji decyzji nie są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych, gdyż nie spełniają łącznie wszystkich warunków określonych w treści przepisu art. 2 ust. 2b ww. ustawy.

Organ odniósł się również do informacji zawartej we wniosku strony skarżącej odnośnie stwierdzenia, że wszystkie automaty, których dotyczy wniosek zostały przed ich dopuszczeniem do eksploatacji poddane badaniom przedrejestracyjnym wykonanym przez jednostki badające działające z upoważnienia Ministra Finansów, a następnie zarejestrowane przez Ministra Finansów. W ocenie organu, po przeprowadzeniu ww. badań oraz dokonaniu stosownej rejestracji, przedmiotowe automaty winny być użytkowane wyłącznie zgodnie z zatwierdzonymi przez organ warunkami. Organ dokonujący rejestracji nie ma wpływu na sposób, w jaki użytkowane są przedmiotowe automaty, po dokonaniu rejestracji. Część automatów wymienionych we wniosku strony, opisanych w pkt 1 decyzji, nie spełnia wymagań ustawy z dnia 29 lipca 1992r. w zakresie wymagań dotyczących gier na automatach do gier o niskich wygranych w zakresie wartości maksymalnej wygranej.

Organ odnosząc się natomiast do kwestii rozstrzygnięcia charakteru gier prowadzonych na automatach wymienionych w pkt 2 decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. stwierdził, że gry te należy uznać za gry na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Zgodnie z nadesłanymi przez stronę skarżącą wynikami badań przedmiotowych automatów, sporządzonymi w dniu 12 września 2007r. przez Politechnikę Lubelską Wydział Mechaniczny Katedra Automatyzacji, automaty te spełniają wymagania ww. ustawy w zakresie wymagań dotyczących automatów do gier o niskich wygranych. Jednostka badająca przeprowadziła badania zgodnie z procedurą obowiązującą dla badań poprzedzających rejestrację automatów o niskich wygranych. W treści ww. opinii jednostka badająca potwierdziła fakt spełniania przez przedmiotowe automaty łącznie wszystkich przesłanek warunkujących zakwalifikowanie danej gry jako gry na automatach o niskich wygranych tj. w zakresie wysokości wygranych, stawki za grę, rodzaju wygranej oraz urządzenia, na którym prowadzone są gry.

Jednocześnie organ stwierdził, iż nie jest możliwym wydanie rozstrzygnięcia, co do charakteru gier urządzanych na kilku automatach, gdyż jak wynika z nadesłanych przez stronę skarżącą wyników badań ww. automatów przeprowadzonych przez Politechnikę Lubelską Wydział Mechaniczny Katedra Automatyzacji były one niesprawne, a ich stan techniczny uniemożliwiał ocenę ich funkcjonowania.

W dniu 26 maja 2008r. do organu wpłynął wniosek strony skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją w części dotyczącej pkt 1. W ocenie strony skarżącej, gry prowadzone na tych automatach enumeratywnie wyliczonych w pkt 1 zaskarżonej decyzji są grami na automatach o niskich wygranych, gdyż automaty te spełniają wszystkie ustawowe kryteria przewidziane w art. 2 ust. 2b ww. ustawy.

Jednocześnie strona skarżąca wniosła o przeprowadzenie dodatkowego postępowania co do istoty sprawy, w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie, przez przeprowadzenie dowodu z dokumentów:

1. w postaci 65 szt. wniosków o zawieszenie eksploatacji automatów, na urzędowych drukach GL-2 szczegółowo wymienionych w pkt 1 zaskarżonej decyzji, zgłoszonych Ministerstwu Finansów przez wnioskodawcę - z uwagi na to, że automaty te nie były i nie są w eksploatacji i użytkowaniu przez wnioskodawcę w części od 2005 r. a w części od 2006r. i stan ten trwa do dnia dzisiejszego, albowiem w okresie 2005 i 2006 roku zostały one zatrzymane, odebrane od wnioskodawcy i zabezpieczone przez Urząd Prokuratorski w B. mimo, iż spełniały wymogi przewidziane w art. 2 ust. 2b cyt. ustawy, bo uzyskały pozytywne opinie tzw. badań poprzedzających rejestrację przeprowadzonych przez wyspecjalizowane jednostki badające z upoważnienia Ministra Finansów i że na skutek powyższych badań zostały dopuszczone do rejestracji oraz eksploatacji i użytkowania.

2. w postaci 65 ksiąg kontroli eksploatacji automatów do gier, wymienionych w pkt 1 zaskarżonej decyzji na okoliczność, że:

a) 43 automaty do gry były zdenominowane w dacie ich zatrzymania przez Urząd Prokuratorski - spośród wymienionych w pkt 1 zaskarżonej decyzji,

b) 1 automat do gry (poz. 23 spośród wymienionych w pkt 1 zaskarżonej decyzji) jest zdenominowany, ale pozostaje do dyspozycji Urzędu Prokuratorskiego w B. dla potrzeb postępowania przygotowawczego i składowany jest w magazynie Centralnego Biura Śledczego w B.,

c) 15 automatów do gry nie wymagało denominacji na dzień zatrzymania przez Urząd Prokuratorski (2005r.) spośród wymienionych w pkt 1 zaskarżonej decyzji,

d) 3 automaty do gry spośród wymienionych w pkt 1 zaskarżonej decyzji nie wymagały denominacji, gdyż maksymalna wygrana w takim automacie, na dzień ich zatrzymania wynosiła 50 złotych,

e) 2 automaty do gry spośród wymienionych w pkt 1 zaskarżonej decyzji były zdenominowane, lecz brak było wpisu o denominacji do księgi kontroli.

W ocenie strony skarżącej 65 sztuk automatów do gry z pkt 1 zaskarżonej decyzji spełnia wszystkie przesłanki, o których mowa w ustawie o grach i zakładach wzajemnych. Strona skarżąca podkreśliła, że ustawa ta nie definiuje pojęcia/warunku jak wartość maksymalnej wygranej. Ustawa ta bowiem definiuje zupełnie inne pojęcie, a mianowicie wartość jednorazowej wygranej. W ocenie strony skarżącej, wszystkie automaty wymienione w pkt 1 decyzji spełniają warunki ustawowe, bowiem wartość jednorazowej wygranej nie jest wyższa niż równowartość 15 Euro.

Jednocześnie strona skarżąca wskazała, że w przedstawionej przez nią w toku postępowania opinii Politechniki Lubelskiej wynika, że badane 65 automaty spełniają wymogi ustawy w zakresie wymagań dotyczących automatów do gier o niskich wygranych, chociaż w dniu badania nie wykonano denominacji. Warunek ten nie został spełniony, bowiem badane automaty były zawieszone i wyłączone od eksploatacji od 2005 i 2006 r. Miały one wykonane właściwe denominacje w czasie ich eksploatacji. Przedmiotowa decyzja w zaskarżonej części jest wynikiem błędnego odczytania treści opinii, z badań 65 automatów, wykonanej przez Politechnikę Lubelską.

Strona skarżąca zwróciła również uwagę, iż przedmiotowe automaty zostały zabezpieczone przez urząd prokuratorski. Strona nie składała wniosku o dopuszczenie ich do ponownej eksploatacji i użytkowania. Takiego wniosku nie było i nie mogło być, albowiem w dalszym ciągu są one zabezpieczone. W takich przeto zawieszonych w eksploatacji i użytkowaniu automatach kryterium wartości jednorazowej wygranej może być ustalone tylko na datę tamtych lat, czyli na datę zatrzymania automatów w 2005 i 2006 r., a jak wynika z wcześniejszych opinii – wszystkie te 65 sztuk automatów miały właściwie wykonaną denominację, czyli równowartość stawek w euro była właściwie określona. Aktualnej denominacji nie można wykonać do automatów, które w 2005 r. i 2006 r. zostały wyłączone z eksploatacji i użytkowania oraz zawieszone w eksploatacji na urzędowych drukach GL-2 przez Ministerstwo Finansów na skutek wniosku wnioskodawcy.

W wyniku rozpoznania wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, Minister Finansów utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia wskazał, że z analizy zgromadzonego w przedmiotowej sprawie materiału dowodowego wynika, że gry na automatach wymienionych w pkt 1 decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2008r. nie mogą zostać zakwalifikowane jako gry na automatach o niskich wygranych, gdyż nie spełniają jednego w ustawowych warunków niezbędnych do uznania danej gry za grę na automatach o niskich wygranych a mianowicie warunku dotyczącego wartości maksymalnej wygranej. Organ ponownie powołał się między innymi na treść opinii zgromadzonych w sprawie. W ocenie organu, z opinii tych jednoznacznie wynika, że gry na przedmiotowych automatach nie są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy o grach i zakładach wzajemnych, gdyż nie spełniają łącznie wszystkich warunków określonych w treści przepisu art. 2 ust. 2b ww. ustawy.

Organ odnosząc się do zarzutów zawartych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy, stwierdził, że nie jest rolą organu w przedmiotowym postępowaniu dotyczącym wydania rozstrzygnięcia w trybie art. 2 ust. 3 ww. ustawy dociekanie, z jakich powodów nie zostało dokonane dostosowanie przedmiotowych gier do przepisów ustawy. Minister Finansów wskazał również, że po przeprowadzeniu badań przedrejestracyjnych wykonywanych przez jednostki badające działające z upoważnienia Ministra Finansów oraz dokonaniu stosownej rejestracji, przedmiotowe automaty winny być użytkowane wyłącznie zgodnie z zatwierdzonymi przez organ warunkami.

Jednocześnie organ odnosząc się do wniosku strony skarżącej dotyczącego uzupełnienia materiału dowodowego, stwierdził, że rozstrzyga on w drodze decyzji czy dana gra na automacie jest grą na automacie w rozumieniu ustawy. Minister Finansów uznał, że rozpatrując sprawę, wziął pod uwagę całość zebranego materiału dowodowego.

Na powyższą decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2008 r. strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której wniosła o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji z dnia [...] kwietnia 2008 r. w zaskarżonej części.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy, a mianowicie: art. 7 kpa, art. 8 kpa, art. 75 § 1 kpa, art. 77 § 1 kpa, art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa przez błędne:

1. ustalenie stanu faktycznego sprawy polegające na niewłaściwym i dowolnym przyjęciu, że gry na automatach enumeratywnie wymienionych w pkt 1, w poz. od nr 1- do nr 65 w zaskarżonej decyzji, własności skarżącej nie są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, o których mowa w art. 2 ust. 2 b w/w ustawy, jako że automaty te nie spełniają jednego z ustawowych warunków, a mianowicie warunku dotyczącego wartości jednorazowej wygranej (w oryginale decyzji: wartości maksymalnej wygranej),

2. niedokładne rozeznanie i ustalenie rzeczywistej woli skarżącej w jej wniosku, co doprowadziło do błędnego i niedokładnego wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego sprawy i błędne przyjęcie, że skarżąca we wniosku z dnia 11 lipca 2007 r. modyfikująca jej pierwotny wniosek wnosiła o rozstrzygnięcie w drodze decyzji administracyjnej, na zasadzie art. 2 ust. 3 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - charakteru gier prowadzonych na w/w automatach do gier o niskich wygranych, - na datę o rok naprzód, to jest na 20. 02. 2008 r. dzień ostatnio sporządzonej opinii przez jednostkę badającą,

3. ustalenie stanu faktycznego sprawy i błędne przyjęcie, że przedmiotowe 65 sztuk automatów do gier o niskich wygranych, zawieszonych przez organ w eksploatacji i użytkowaniu w latach 2005 i 2006 r. - wymagało w 2008 r. a więc po 3 latach od wyłączenia ich z eksploatacji i użytkowania, od ich "uśpienia" dokonania w nich denominacji, czyli aktualizacji wartości jednorazowej wygranej nie na datę ich zawieszenia, ale na rok 2008,

4. ustalenie stanu faktycznego sprawy i błędne zaliczenie 65 szt. przedmiotowych automatów - do automatów niespełniających na 2008 r. jednego z kryteriów ustawy, a mianowicie wartości jednorazowej wygranej, podczas gdy dla przedmiotowych automatów zatrzymanych i zabezpieczonych, a więc i wyłączonych z eksploatacji i użytkowania przez Urząd Prokuratorski w 2005 i 2006 r. oraz zawieszonych w ich eksploatacji i użytkowaniu przez Ministra Finansów też w latach 2005 i 2006 - cezurą czasową nie jest rok 2008, ale lata 2005 i 2006, a wówczas automaty te spełniały wszystkie ustawowe kryteria, w tym wartości jednorazowej wygranej i biegli w swojej opinii z dnia 20 lutego 2008 r. ujęli taki właśnie stan rzeczy,

5. ustalenie stanu faktycznego sprawy i błędne przyjęcie, że przedmiotowe 65 automatów do gier o niskich wygranych zawieszonych w 2005 i 2006 r.- w roku 2008 było badane przez biegłych z Politechniki Lubelskiej (opinia z dn. 20.02. 2008 r.) w trybie obowiązującym dla badań poprzedzających rejestrację automatów, czyli w tym celu, ażeby dopuścić je do eksploatacji i użytkowania do działalności gospodarczej na datę aktualnie sporządzonej opinii,

6. ustalenie stanu faktycznego sprawy, błędną jego analizę i błędną jego ocenę polegającą na błędnym odczytaniu treści i konkluzji opinii z dnia 20 lutego 2008 r. sporządzonej przez jednostkę badającą z Katedry Automatyzacji Politechniki Lubelskiej i błędne przyjęcie, że wymienione w tej opinii 65 automatów nie spełnia wymagań ustawy o grach i zakładach wzajemnych w zakresie wartości jednorazowej wygranej,

7. ocenę materiału dowodowego i błędne przyjęcie, że nie jest rolą organu decyzyjnego dociekanie, z jakich powodów nie zostało dokonane dostosowanie przedmiotowych automatów do przepisów ustawy przed dokonaniem stosownego badania technicznego z dnia 20. 02. 2008 r.,

8. ocenę materiału dowodowego i błędne przyjęcie, że skarżąca mogła dostosować przedmiotowe gry na automatach do całości ustawowych wymogów w zakresie wartość jednorazowej wygranej,

9. naruszenie przepisu art. 75 § 1 kpa w zw. z art. 77 § 1 kpa przez brak wyczerpującego zebrania i wszechstronnego rozpatrzenia całego materiału dowodowego sprawy, przez pominięcie i nieuwzględnienie we wniosku skarżącej o ponowne rozpatrzenie sprawy z dniu 23 maja 2008 r, dowodów z dokumentów mający znaczenie dla sprawy, co do istoty sprawy, jak również pominięcie całkowitym milczeniem przy ustalaniu stanu faktycznego sprawy i jego ocenie szeregu istotnych dowodów w sprawie,

10. przez nieuwzględnienie istotnej okoliczności w ocenie zebranego materiału dowodowego sprawy, że wszystkie 65 szt. automatów spełniały kryteria ustawowe, w tym kryterium wartości jednorazowej wygranej, na datę zawieszenia ich w eksploatacji i użytkowaniu,

11. naruszenie przepisu art. 107 & 3 kpa przez skonstruowanie uzasadnienia zaskarżonej decyzji w sposób uniemożliwiający sprawdzenie prawidłowości toku rozumowania organu wydającego decyzję i motywów jej rozstrzygnięcia, w szczególności w zakresie nie wskazania faktów, które organ decyzyjny uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Jednocześnie strona skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, które miało wpływ na wynik sprawy, w szczególności przepisu art. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 3 i w zw. z art. 2 ust. 2 b tej ustawy- przez dowolne przyjęcie, że automaty zawieszone w eksploatacji i użytkowaniu na urzędowych drukach GL-2, a więc automaty wyłączone z działalności "uśpione" stojące w magazynach, podlegają również obowiązkowej denominacji wartości jednorazowej wygranej przy zmianie kursu Euro z ostatniego dnia poprzedniego roku kalendarzowego, ogłaszanego przez NBP.

W odpowiedzi na skargę, organ przedstawił ustalony w toku postępowania stan faktyczny i prawny w sprawie, podtrzymał swoje stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi.

W toku postępowania sądowoadministracyjnego, strona skarżąca w piśmie z dnia 7 listopada 2008 r. poinformowała o złożeniu do organu kolejnego wniosku o rozstrzygnięcie w drodze decyzji charakteru gier prowadzonych na 64 automatach do gier o niskich wygranych. Poinformowała Sąd, że wniosek ten dotyczy tych samych automatów, w stosunku do których została w sprawie wydana zaskarżona decyzja. W związku z powyższym, w ocenie strony skarżącej, okoliczność ta stanowi podstawę do fakultatywnego zawieszenia, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami), niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.

Postanowieniem wydanym na rozprawie w dniu 5 grudnia 2008 r., Sąd oddalił wnioski skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że zasługuje ona na uwzględnienie.

Przedmiotem rozpoznania przez Sąd była skarga na decyzję Ministra Finansów z [...] lipca 2008 r., która, po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymywała w mocy zaskarżoną decyzję. F. Sp. z o.o. z siedzibą w W., wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy zaskarżyła pkt 1 decyzji tegoż organu z [...] kwietnia 2008 r. Skarżąca zarzuciła decyzji organu I instancji błędne uznanie, iż gry na automatach wymienione w pkt 1 decyzji (65 sztuk automatów do gry) nie są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu przepisów art. 2 ust. 2b ustawy o niskich wygranych. W zawieszonych w eksploatacji i użytkowaniu automatach kryterium równowartości jednorazowej wygranej może być ustalona tylko na datę zatrzymania automatów tj. w 2005 i 2006 roku. Na te daty, wszystkie 65 sztuk automatów miały właściwie wykonaną denominację, co oznacza, że spełniały kryterium ustawowe – wartość maksymalnej wygranej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. powtórzyła zarzuty zawarte we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy. W sposób niebudzący żadnej wątpliwości, wyartykułowała zarzut, błędnego i niedokładnego rozeznanie rzeczywistej woli skarżącej w jej wniosku, co doprowadziło do błędnego i niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Na wstępie należało poczynić kilka uwag natury ogólnej.

Zgodnie z art. 64 § 2 kpa, jeżeli podanie (wniosek) nie czyni zadość innym (aniżeli określonym w § 1 art. 64 kpa) wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Stwierdzenie, że podanie nie czyni zadość "innym wymaganiom" wynikającym z przepisów prawa, po uprzednim ustaleniu wymagań, jakie podanie musi spełniać, należy do organu administracji publicznej. Takie stwierdzenie nakłada na organ administracyjny obowiązek wezwania wnoszącego podanie do usunięcia określonych braków. Obowiązek ten nie ma charakteru instrukcyjnego (porządkowego). Jego uchybienie prowadzi do wadliwości postępowania, w tym także do jej postaci kwalifikowanej. Przepis art. 64 § 2 powinien być interpretowany przy uwzględnieniu dyrektyw wynikających z zasad ogólnych postępowania administracyjnego, w tym art. 7 i 9 kpa. Obowiązkiem organu administracji publicznej jest więc wyjaśnienie dokładne stanu faktycznego sprawy i podejmowanie w tym celu wszelkich kroków oraz załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny oraz słuszny interes obywateli. Organ obowiązany jest także do należytego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem posterowani administracyjnego.

Analizując skargę z punktu widzenia powyższych zasad Sąd stwierdził ich naruszenie. Organ naruszył przepisy postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przede wszystkim obowiązkiem organu, w postępowaniu wszczynanym na wniosek, jest dokładne ustalenie treści żądania strony, które wyznacza rodzaj sprawy będącej przedmiotem postępowania. Organ bowiem jest tym żądaniem związany. Jeżeli powstają jakiekolwiek wątpliwości co do treści wniosku, w szczególności co do treści zawartych w nim żądań, organ ma obowiązek zwrócenia się do wnioskodawcy, aby ten sprecyzował swoje żądania. Wniosek wszczynający postępowanie administracyjne, w przypadku wątpliwości, co do treści żądania, stanowi podstawę do podjęcia przez organ ustaleń w zakresie rzeczywistej woli podmiotu, od którego pochodzi.

W przedmiotowej sprawie wniosek był bardzo ogólny. Wnioskodawca domagał się nim wydania decyzji administracyjnej rozstrzygającej, czy gry urządzane na automatach o niskich wygranych, wymienionych enumeratywnie w załączniku do wniosku, są grami na automatach o niskich wygranych w rozumieniu ustawy. Kolejny wniosek, precyzujący pierwotny, bardziej obszerny w swej treści już powinien wzbudzić wątpliwości organu, co do daty ustalenia charakteru gier urządzanych na 160 automatach własności wnioskodawcy. Z pisma (wniosku) wnika bowiem, że przedmiotowe automaty zostały zatrzymane i zabezpieczone przez Prokuraturę Apelacyjną w B. i taki stan trwa do dnia dzisiejszego, nieprzerwanie od 2005 r. Już ta informacja winna wzbudzić wątpliwości organu, co do rzeczywistej treści żądania w zakresie daty spełnienia wymagań – warunku dotyczącego wartości jednorazowej wygranej. Wniosek o ponowne rozpoznane sprawy już nie pozostawia wątpliwości, co treści żądania strony. Strona twierdzi w nim jednoznacznie, że kryterium wartości jednorazowej wygranej może być ustalone tylko na datę "tamtych" lat, czyli na datę "zatrzymania automatów w 2005 i 2006 roku". O zatrzymaniu przedmiotowych automatów w wyżej wskazanych latach Minister Finansów doskonale wiedział, chociażby z prowadzonej korespondencji z Prokuraturą Apelacyjną w B.. Mając taka wiedzę Minister Finansów wydaje decyzję utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji w zakresie zaskarżonym bez żadnego odniesienia się do twierdzeń strony. Z żadnej decyzji nie wynika, że organ czynił ustalenie w zakresie niezbędnym do wyjaśnienia sprawy na lata 2005 i 2006.

Wobec tego, że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego nie wiążą z datą wszczęcia postępowania, podstawy faktycznej i prawnej rozpoznania sprawy, miarodajny w tym zakresie jest zatem stan obowiązujący w dacie wydania decyzji, co oznacza, iż podstawą ustalenia stanu faktycznego przez organ w niniejszej sprawie była data wydania decyzji.

Słuszny jest zatem zarzut skargi, że organ błędnie i niedokładnie rozeznał i ustalił rzeczywistą wolę skarżącej, w wyniku czego organ doprowadził do błędnego i niedokładnego wyjaśnienia i ustalenia stanu faktycznego sprawy. Organ miał przecież do dyspozycji regulację przewidzianą w art. 64 § 2 kpa i w razie wątpliwości, powinien wezwać stronę do sprecyzowania swojego żądania, czego nie uczynił, czym naruszył art. 64 § 2 kpa. Należy przy tym podnieść, iż określany w art. 63 § 2 kpa wymóg wskazania w podmiocie żądania oznacza, iż chodzi o takie sprecyzowanie żądania, aby nie było żadnych wątpliwości, co do zamiaru i intencji strony. Nie jest rzeczą organu dokonywanie swoistej wykładni zgłaszanych żądań i przekładanie zawartych w piśmie twierdzeń i przypuszczeń na konkretne żądanie. O tym jaki jest zakres żądania wniesionego przez stronę w postępowaniu administracyjnym decyduje bowiem ostatecznie strona, a nie organ do którego pismo zostało skierowane.

Powyższe rozważania dowodzą naruszenia przez Ministra Finansów przepisów kodeksu postępowania administracyjnego w szczególności art. 7, 8, 64 § 2, 63 § 2, 77 § 1 i 107 § 3 kpa. Naruszenie ma istotny wpływ na wynik sprawy.

Rozstrzyganie w postępowaniu administracyjnym polega na zastosowaniu obowiązującego prawa do ustalonego stanu faktycznego sprawy administracyjnej. W ten sposób organ administracji publicznej realizuje cel postępowania administracyjnego, jakim jest urzeczywistnienie obowiązującej normy prawnej w zakresie stosunków administracyjno-prawnych, gdy stosunki te tego wymagają. Stosownie do tego celu postępowania administracyjnego, jak i istoty decyzji administracyjnej można odróżnić podstawę faktyczną i podstawę prawną decyzji administracyjnej. Podstawę faktyczną stanowią dokonywane przez organ administracji publicznej ustalenia faktyczne, a podstawę prawną stanowią te przepisy prawne, które organ przyjął w danym wypadku za obowiązujące i zastosował w swym orzeczeniu.

Wobec błędnego ustalenia treści żądania doszło do niedokładnego ustalenia stanu faktycznego sprawy i w konsekwencji nie został zrealizowany cel postępowania administracyjnego – urzeczywistnienie obowiązującej normy prawnej w zakresie spełnienia przez gry prowadzone na 65 automatach warunku w zakresie wartości jednorazowej wygranej, wynikającego z art. 2 ust. 2b ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych.

Mając powyższe na uwadze i na zasadzie art. 145 § 1) pkt 1) c) orzekł jak w pkt 1 wyroku.

O wykonalności uchylonych decyzji Sąd orzekł na podstawie art. 152 p.p.s.a

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.