Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 747/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-06-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Apostolidis po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R.O. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R.O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2018 r. R.O. (dalej jako: skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lutego 2018 r.,

nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych.

W piśmie z dnia [...] kwietnia 2018 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z powodu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody

i spowodowania trudnych do odwołania skutków. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że jedynym jej źródłem utrzymania jest renta w wysokości [...], z której opłaca rachunki. Jej sytuacja finansowa jest bardzo trudna. Skarżąca wskazała również,

że konsekwencje egzekucji kwoty [...] będą trudne do odwrócenia, a późniejszy zwrot tej kwoty może nie przywrócić stanu sprzed egzekucji. Egzekucja świadczenia uniemożliwi jej realizację bieżących potrzeb na zakup leków. Podała także, że Wydział Świadczeń Społecznych chce zastosować skróconą procedurę zwrotu zasiłku pielęgnacyjnego i przekazać sprawę do ZUS celem pomniejszenia jej renty o kwotę zasiłku pielęgnacyjnego wypłaconego za okres, za który przyznano dodatek pielęgnacyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym, o czym stanowi

art. 61 § 5 P.p.s.a.

Wskazać należy, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się,

że przedmiotem ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Wykonaniu podlegają akty administracyjne zobowiązujące, ustalające dla ich adresatów nakazy lub zakazy określonego zachowania, a także akty, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki. Do wykonania nie kwalifikują się zatem wszelkie akty administracyjne odmowne (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2017 r.,

I OZ 1817/17, dostępne na: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie zaskarżona do Sądu decyzja odmawiająca umorzenia nienależnie pobranych świadczeń rodzinnych nie podlega wykonaniu. Decyzja ta bowiem nie nakłada na skarżącą żadnych nowych obowiązków, nie zmienia wysokości powstałego wcześniej zobowiązania, a tym samym nie wywołuje żadnych bezpośrednich skutków w sferze praw, czy obowiązków materialnoprawnych.

Jednocześnie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 Ppsa, postanowił jak

w sentencji.