Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 455/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-09-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1  pkt  1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jadwiga Danuta Mróz (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Łoboda, Sędzia WSA Marta Semiczek, Protokolant Edyta Forysiak, po rozpoznaniu w dniu 12 września 2014 r. na rozprawie sprawy ze skargi A na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : podatku akcyzowego za marzec 2009 r. p o s t a n a w i a zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...], Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...], nr [...], określające H. D. (obecnie w upadłości likwidacyjnej, dalej jako skarżący) zobowiązanie w podatku akcyzowym za marzec 2009 r. w kwocie 31.954 zł.

Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że skarżący nie był uprawniony do zastosowania w sprawie preferencyjnej stawki akcyzy, o której mowa w art. 89 ust. 1 pkt 10 lit a) ustawy z dnia 6 grudnia

2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 ze zm., dalej jako u.p.a.), przewidzianej dla sprzedaży oleju napędowego przeznaczonego do celów opałowych.

Jak wyjaśnił, zarówno oświadczenia nabywców oleju o jego przeznaczeniu do celów opałowych lub dalszej sprzedaży do celów opałowych, jak i zestawienie tych oświadczeń nie zawierały wszystkich elementów koniecznych dla zastosowania stawki preferencyjnej, wymienionych w art. 89 ust. 5-15 u.p.a.

W związku z tym, skarżący powinien był na podstawie art. 89 ust. 16 u.p.a. zastosować stawkę akcyzy określoną w art. 89 ust. 4 u.p.a.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, skarżący zarzucił naruszenie art. 89 ust. 5 - 15 u.p.a., poprzez dokonanie wykładni w ten sposób, że wady nieistotne uzyskanych od odbiorców oleju opałowego, będących osobami fizycznymi, jednostkami organizacyjnymi oraz osobami prowadzącymi działalność gospodarczą, oświadczeń podważają ich rzetelność, w sytuacji, gdy zakwestionowane oświadczenia zawierają dane pozwalające na ustalenie odbiorców paliwa oraz w jakiej ilości olej został zakupiony, nadto pozwalają na ustalenie celu zakupu.

Swoje stanowisko skarżący uzasadniał tym, że ujawnione uchybienia nie były istotne, pozwalały bowiem na ustalenie kręgu odbiorców oleju i ilości zakupionego przez te podmioty oleju napędowego. Ponadto z kontekstu oświadczeń możliwe było ustalenie przeznaczenie oleju na cele grzewcze.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu z urzędu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie, z uwagi na skierowane do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalnego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r., sygn. akt I SA/Wr 562/14, o następującej treści:

1) czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października 2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 u.p.a., która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a.;

2) czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia

i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe;

3) czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak

w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.

Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jako przesłanki zawieszenia postępowania ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed Trybunałem Sprawiedliwości, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe.

W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości, co skład orzekający występujący z powołanym pytaniem. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania, uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści.

W tych okolicznościach, uzasadnionym było natomiast zawieszenie postępowania do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez Trybunał, gdyż odpowiedź udzielona na pytania przedstawione w postanowieniu z dnia 4 czerwca 2014 r. będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego

w niniejszej sprawie.

Z tych też względów, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.