Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 186/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 marca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T.B.-R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2009 r. sygn. akt I SA/Wa 1853/09 o odmowie przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi T.B.-R. i A.J. na decyzję Wojewody Mazowieckiego z dnia [...] września 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania odszkodowania postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przywrócić termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił T.B-R., działającemu zarówno we własnym imieniu jak i jako pełnomocnik A.J., przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Wojewody Mazowieckiego. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący wezwani zostali do solidarnego uiszczenia wpisu zarządzeniem z dnia 16 listopada 2009 r., które to wezwanie doręczone zostało w dniu 24 listopada 2009 r. Jak podkreślił Sąd, termin do wykonania zarządzenia upływał w dniu 1 grudnia 2009 r., jednakże w terminie tym wpis nie został uiszczony. Dopiero w dniu 4 grudnia 2009 r. T.B.-R. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sadowego, dokonując jednocześnie tej czynności. W uzasadnieniu swego żądania skarżący podniósł, iż uchybienie terminu nastąpiło na skutek konieczności wyjazdu strony zagranicę, który to wyjazd przedłużył się z uwagi na epidemię grypy i podejrzenie zarażenia się nią strony. W ocenie Sądu I instancji powołane przez skarżącego okoliczności nie mogły stanowić przesłanki przywrócenia uchybionego terminu, bowiem nie wskazywały na brak winy strony w uchybieniu. Sąd podkreślił, iż skarżący nie wykazał się należytą starannością przy podejmowaniu czynności w postępowaniu, a powołane przez niego okoliczności nie wskazywały na niemożność dokonania tych czynności w terminie. Zdaniem Sądu pobyt za granicą nie może uzasadniać przywrócenia terminu, a skarżący miał możliwość skorzystania z bankowości elektronicznej i dokonać przelewu na rachunek bankowy Sądu. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny odmówił przywrócenia uchybionego terminu na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą P.p.s.a.

Zażalenie na to postanowienie wniósł T.B.-R., domagając się przywrócenia uchybionego terminu do uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, iż jego wyjazd za granicę był związany ze złym stanem zdrowia jego żony, która leczona jest w Paryżu, a powrót opóźnił się z powodu podejrzenia zarażenia wirusem grypy A/H1N1. Ponadto żalący się podkreślił, iż nie dysponował danymi niezbędnymi do dokonania przelewu drogą elektroniczną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu możliwe jest tylko wtedy, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Z kolei art. 87 § 2 P.p.s.a. stanowi, iż ciężar wykazania braku winy spoczywa na stronie, która domaga się przywrócenia i która winna we wniosku wskazać okoliczności uprawdopodabniające brak swojej winy w uchybieniu.

W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, iż T.B.-R. nie wykazał, aby uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy. Stanowisko to uznać trzeba za błędne.

Wprawdzie zasadnie Sąd I instancji stwierdził, iż wyjazd poza granice kraju nie może być uznany za uzasadnioną przesłankę dla przywrócenia terminu, podobnie jak długotrwałe leczenie małżonki skarżącego w Paryżu, nie są to bowiem okoliczności nagłe i nieprzewidywalne, które mogłyby uniemożliwić terminowe dokonanie czynności w postępowaniu, jednakże zauważyć trzeba, iż w zażaleniu strona powołała się na dodatkową okoliczność, która – w ocenie Sądu odwoławczego – stanowić powinna podstawę przywrócenia uchybionego terminu. Skarżący podniósł bowiem, że w okresie pobytu za granicą kraju stwierdzone u niego zostały objawy grypy i podejrzewano, że może to być wirus typu A/H1N1. W okresie, w którym upływał termin do wniesienia wpisu ogłoszona była wciąż przez Światową Organizację Zdrowia pandemia grypy tego typu, co powodowało, że nawet podejrzenia o nosicielstwo oznaczały daleko idące restrykcje w zakresie możliwości przemieszczania się osób, łącznie z kwarantanną. Skoro więc u skarżącego podejrzewano zarażenie wirusem typu A/H1N1, to okoliczność ta uprawdopodabniała w sposób dostateczny fakt niemożności powrotu do Polski i dokonania w terminie czynności w przedmiotowym postępowaniu. Ponadto zauważyć trzeba, że T.B.-R. uiścił należny wpis niezwłocznie po powrocie do kraju, co pozwala przyjąć, że gdyby przebywał w Polsce przed dniem 1 grudnia 2009 r. to dokonałby tej czynności w terminie, a uchybienie wywołane zostało okolicznościami, na które skarżący nie miał wpływu.

Nie można zgodzić się zatem ze stanowiskiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, iż strona nie zachowała należytej staranności przy prowadzeniu swoich spraw, a wskazane przeszkody nie należały do nie dających się przezwyciężyć. Zdaniem Sądu II instancji zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem art. 87 § 2 i z tego powodu podlegało uchyleniu. Z uwagi zaś na wskazane wyżej okoliczności wniosek T.B.-R. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi należało uwzględnić.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 188 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.