Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 812/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1, art. 54 § 1, art. 83 § 3, art. 86 § 1, art. 87 § 1, 2 i 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w osobie: Przewodniczący Sędzia SO /del./ Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie zobowiązania do opuszczenia terytorium RP - p o s t a n a w i a - odmówić przywrócenia terminu.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 812/10

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Komendanta Placówki Straży Granicznej z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] zobowiązującą obywatela Ukrainy R. S. do opuszczenia terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w terminie do dnia 10 kwietnia 2010 r.

Decyzja ta została doręczona zobowiązanemu za pośrednictwem Konsula Generalnego RP w Charkowie w dniu 25 czerwca 2010 r. z pouczeniem o możliwości jej zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie – za pośrednictwem Wojewody [...] – w terminie 30 dni od daty jej doręczenia. Jednocześnie w pouczeniu przytoczono m.in. treść art. 83 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – określanej dalej jako P.p.s.a., zgodnie z którym termin ten będzie zachowany, jeżeli przed jego upływem skarga zostanie nadana w polskim urzędzie pocztowym lub zostanie oddana w polskim urzędzie konsularnym.

W dniu 9 sierpnia 2010 r. bezpośrednio do WSA w Rzeszowie wpłynęła oznaczona datą 17 lipca 2010 r. skarga R. S. na w/w decyzję Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. Nr [...] wraz z pismem oznaczonym datą 3 sierpnia 2010 r. zatytułowanym jako "Prośba o przyjęcie skargi i nadanie jej biegu".

W treści tego pisma skarżący wskazał, że w dniu 17 lipca 2010 r. przesyłką priorytetową nadał przedmiotową skargę skierowaną do WSA w Rzeszowie za pośrednictwem Wojewody [...] na adres Konsulatu Generalnego RP w Charkowie.

W dniu 2 sierpnia 2010 r. zostało mu doręczone pismo z Konsulatu z dnia 29 lipca 2010 r. informujące go o zwrocie skargi z uwagi na brak uiszczenia opłaty za pośrednictwo w doręczeniu skargi do adresata w wysokości 18 euro.

Skarżący podniósł, że nie powinien ponosić negatywnych konsekwencji za uchybienia w pracy polskich urzędników na Ukrainie, zaś z pouczenia decyzji Wojewody nie wynikała dla niego powinność uiszczenia jakiejkolwiek opłaty za nadanie skargi na pośrednictwem polskiego konsulatu. Konsulat nie wezwał go też do uzupełnienia braków formalnych skargi. Jego pismo dotarło do Konsulatu

w Charkowie w ciągu 2 dni, zaś pismo z Konsulatu do niego w ciągu 4 dni; gdyby Konsulat od razu wezwał go do uiszczenia opłaty a nie dopiero po 10 dniach od wpływu jego pisma, zdążyłby to zrobić w terminie do 25 lipca 2010 r.

W związku z powyższym, w przypadku uznania że skarga została złożona po terminie którego ewentualne niedotrzymanie nie nastąpiło z jego winy, skarżący wniósł o jego przywrócenie.

Rozpatrując złożony wniosek Sąd zważył, co następuje:

Stosownie do art. 53 § 1 i art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Równoznaczne z takim sposobem wniesienia skargi jest jej oddanie w tym terminie w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym (art. 83 § 3 P.p.s.a.).

Jak wynika z zalegającego w aktach administracyjnych sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, decyzję będącą przedmiotem skargi doręczono R. S. w dniu 25 czerwca 2010 r.; 30-dniowy termin do wniesienia skargi upłynął więc z dniem 25 lipca 2010 r. Wg informacji uzyskanej przez Sąd z Konsulatu Generalnego RP w Charkowie (pismo z dnia 20 października 2010 r.), jego skarga wpłynęła natomiast

w dniu 26 lipca 2010 r. Oznacza to, że jej wniesienie nastąpiło z 1-dniowym uchybieniem ustawowego terminu do dokonania tej czynności, gdyż jak wynika to

z przytoczonego powyżej art. 83 § 3 P.p.s.a., w przypadkach o których mowa w tym przepisie data wniesienia pisma do sądu wynika z dowodu nadania przesyłki

w polskim urzędzie pocztowym lub jej złożenia w polskim urzędzie konsularnym (wpływu do takiego urzędu). Wyraźnego zaznaczenia wymaga, że wbrew twierdzeniu skarżącego żadnego związku z powyższym nieterminowym wniesieniem skargi nie wykazuje dokonany mu następnie jej zwrot z Konsulatu z powodu braku uiszczenia wymaganej opłaty.

Jeżeli pismo nadano w zagranicznym urzędzie pocztowym, to o zachowaniu terminu nie decyduje data nadania go za granicą, lecz data przekazania go polskiemu urzędowi pocztowemu lub polskiemu urzędowi konsularnemu - por. post. Sądu Najwyższego z 12 maja 1978 r., IV CR 130/78, LexPolonica nr 326060 (OSPiKA 1979, nr 4, poz. 76).

Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny jego uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, 2 i 4 P.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, iż wniosek R. S. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie zasługuje na uwzględnienie z uwagi na brak spełnienia wszystkich uzasadniających go przesłanek.

Zakładając nawet ze względu na dotychczasowy tok postępowania zachowanie przez skarżącego 7-dniowego terminu do złożenia wniosku (liczonego od zwrotu skargi z Konsulatu, tj. 29 lipca do ponownego jej nadania wraz z wnioskiem

w ukraińskim urzędzie pocztowym bezpośrednio na adres Sądu, tj. 3 sierpnia

2010 r.), mimo równoczesnego dopełnienia przewidzianej do tego czynności

(tj. wniesienia skargi), skarżący w ocenie Sądu w żaden sposób nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak jego winy w uchybieniu ustawowemu terminowi do wniesienia skargi na decyzję Wojewody za pośrednictwem Konsulatu RP

w Charkowie.

Wynika to przede wszystkim z tego, że skarżona przez R. S. decyzja zawierała dokładne i nie budzące wątpliwości pouczenie co do sposobu wniesienia skargi, w szczególności że 30-dniowy termin do wniesienia skargi będzie zachowany, jeżeli przed jego upływem skarga zostanie oddana w polskim urzędzie konsularnym.

W tej sytuacji, nawet w przypadku znajdowania się w miejscu znacznie oddalonym od polskiego konsulatu lub zaistnienia innych przeszkód do osobistego złożenia skargi, skarżący w celu należytego zabezpieczenia swoich interesów i skutecznego złożenia skargi powinien tak zorganizować proces jej wnoszenia, aby mieć absolutną pewność, że najpóźniej w 30 dniu od doręczenia mu decyzji Wojewody [...] jego skarga znajdzie się w Konsulacie RP w Charkowie. Takiej pewności nie mógł mieć nadając ją jako przesyłkę pocztową, i to mimo – jak określił - jej priorytetowego charakteru (brak jest jakichkolwiek informacji, że przesyłki takie nadawane w ukraińskich urzędach pocztowych mają gwarantowany określony termin ich doręczenia).

O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (postanowienie NSA w Warszawie z 2 października 2002 r. V SA 793/2002); wymogu tego skarżący nie spełnił.

Na tej podstawie należy uznać, że wnioskodawca nie dołożył szczególnej staranności i tym samym nie spełnił niezbędnych przesłanek przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W związku z tym na podstawie art. 86 § 1 w związku z art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji postanowienia.