Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1152/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Bożena Walentynowicz, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Mariola Kowalska (spr.), Protokolant Rafał Kubik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 marca 2005 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2004 r. Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia ograniczeń w sposobie użytkowania strzelnicy I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] kwietnia 2004r. nr [...], działając na podstawie art. 69 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.), po rozpatrzeniu sprawy bezpieczeństwa użytkowania strzelnicy pistoletowej i broni małokalibrowej ( o osi strzelań 50m) zlokalizowanej na terenie kompleksu wojskowego nr [...] przy ulicy [...] w [...], nakazał zarządzającemu Rejonowemu Zarządowi Infrastruktury w [...] zaprzestania użytkowania strzelnicy pistoletowej i broni małokalibrowej (o osi strzelań 50m) do strzelań amunicją bojową z linii otwarcia ognia powyżej 25m od kulochwytu głównego. Ponadto zakazał różnego rodzaju strzelań dynamicznych z linii otwarcia ognia o ograniczonym dla strzelca czasie celowania , wiążących się ze zmianą pozycji i ustawienia strzelca oraz innych strzelań, które mogłyby stwarzać ryzyko oddania niekontrolowanego strzału powyżej elementów ochronnych ww. strzelnicy. Zakaz nie dotyczył prowadzenia strzelań amunicją bojową z pistoletów wojskowych na odległość 25m, z linii otwarcia ognia 25m ww. strzelnicy (25m od kulochwytu głównego), z postawy strzeleckiej stojąc, do celów umieszczonych na linii celów przy podstawie kulochwytu głównego.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż w dniu [...] października 2003r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie bezpieczeństwa użytkowania strzelnicy pistoletowej i broni małokalibrowej o osi strzelań 50m). Zgodnie z wnioskami ekspertyzy sporządzonej w toku postępowania w Wojskowym Instytucie Technicznego Uzbrojenia w [...] organ uznał, iż zachodzą przesłanki do ograniczenia użytkowania strzelnicy.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła K. M.. Zarzuciła decyzji naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 1a,c-e, pkt 3, 6, 9 i ust. 2, art. 71 ust. 1 i 2 pkt 2 Prawa budowlanego oraz art. 68 § 1 i 79 k.p.a.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2004r. nr [...] utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

Organ wskazał, iż ekspertyza [...] Instytutu Technicznego Uzbrojenia wykazała, że istnieje realne zagrożenie dla osób trzecich i dalsze użytkowanie obiektu w dotychczasowym zakresie powinno zostać wstrzymane. Zasadnie zatem organ I instancji wprowadził ograniczenia w korzystaniu ze strzelnicy.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła K. M..

Zarzuciła decyzji rażące naruszenie art. 69 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn.z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.), który nie przewiduje i nie stanowi podstawy prawnej wydania zezwolenia na prowadzenie strzelań, pominięcie w zaskarżonej decyzji stwierdzenia ekspertyzy , że strzały z broni krótkiej stwarzają zagrożenie dla otoczenia strzelnicy, niewyjaśnienie okoliczności faktycznych sprawy polegających na nieustaleniu czy w odległości 36-45m od budynków mieszkalnych może być położona strzelnica, naruszenie § 5, 20 i 104 ust. 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4.10.200 lr. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie(Dz.U. Nr 132, poz. 1479) oraz art. 7, 77 i 80 k.p.a. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W uzasadnieniu skargi wskazała , iż treść ekspertyzy pozostaje w sprzeczności z treścią uzasadnień zaskarżonych decyzji, m.in. w uzasadnieniu decyzji stwierdza się, że strzelnica jest w dobrym stanie technicznym , zaś ekspertyza temu zaprzecza. Sprzeczności takie można dostrzec, w ocenie skarżącej, również w treści samej ekspertyzy, w której stwierdza się, że strzały z broni krótkiej stwarzają zagrożenie dla otoczenia strzelnicy, ale nie wyznacza się strefy zagrożenia, przy czym zgodnie z p 20 rozporządzenia MON z dnia 4.10.200lr. strefę ochronną wyznacza się dla każdej strzelnicy.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie.

Odnosząc się do zarzutów skargi GINB wyjaśnił, iż podstawę prawną wydanej decyzji stanowił przepis art. 69 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn.z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.). Przesłanką stosowania tego przepisu jest usunięcie niebezpieczeństwa dla ludzi i mienia, co w konsekwencji doprowadziło do wydania przedmiotowej decyzji na mocy której zastosowane zostały środki zabezpieczające polegające na ograniczeniu zakresu użytkowania strzelnicy zlokalizowanej na terenie kompleksu wojskowego. W świetle powyższego zastosowanie art. 69 ustawy Prawo budowlane jako podstawy prawnej rozstrzygnięcia nie dotyczy zezwolenia a jedynie ograniczenia zakresu użytkowania strzelnicy. Ponadto niezasadny w ocenie organu zarzut naruszenia rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 4 października 200 lr. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać strzelnice garnizonowe oraz ich usytuowanie (Dz.U. nr 132, poz. 1479), które dotyczy obiektów nowobudowanych lub przebudowywanych.

Niezasadny jest również zarzut zmiany sposobu użytkowania strzelnicy wynikający z użytych w ekspertyzie słów "strzelnica pistoletowa", termin ten stanowi bowiem jedynie kategorię klasyfikacyjną terenowych obiektów budowlanych garnizonowej bazy szkoleniowej i nie stoi w sprzeczności z użytym w pozwoleniu na budowę określeniem "strzelnica garnizonowa".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna, jednakże nie wszystkie jej zarzuty podlegają uwzględnieniu.

Zgodnie z art. 69 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (t.jedn. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 z późn.zm.) w razie konieczności niezwłocznego podjęcia działań mających na celu usunięcie niebezpieczeństwa dla łudzi lub mienia, właściwy organ zapewni, na koszt właściciela lub zarządcy obiektu budowlanego, zastosowanie niezbędnych środków zabezpieczających.

Celem unormowania zawartego w art. 69 Prawa budowlanego z 1994 r. jest zapewnienie bezpieczeństwa ludzi i mienia przed ewentualnym zagrożeniem wynikającym ze złego stanu technicznego obiektu budowlanego.

Potrzeba ochrony tak istotnych wartości obliguje organy orzekające w takich sprawach do dołożenia wyjątkowej staranności w zakresie dokonania niezbędnych ustaleń faktycznych.

Jak wynika z akt sprawy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postępowanie w sprawie bezpieczeństwa użytkowania strzelnicy pistoletowej zlokalizowanej na terenie jednostki wojskowej nr [...] [...] wszczął z urzędu. Powodem wszczęcia były jednakże wielokrotnie składane, również przez skarżącą, skargi i zawiadomienia związane z bezpieczeństwem użytkowania przedmiotowego obiektu. Z treści zawiadomienia o wszczęciu postępowania wynika, iż przedmiotem postępowania został objęty cały obiekt o nazwie "strzelnica garnizonowa" zgodnie z oczekiwaniami osób domagających się działania organu w tym zakresie.

W toku tego postępowania organ wydał postanowienie nr [...] z dnia [...] listopada 2003r. nakładające na zarządzającego nieruchomością obowiązek dostarczenia ekspertyzy, której celem było udokumentowanie możliwości bezpiecznego użytkowania strzelnicy.

Ekspertyza wykonana przez biegłych z [...] Instytutu Technicznego Uzbrojenia w [...] wykazała, iż istnieje zagrożenie dla użytkowników obiektów znajdujących się, jak to określono, w strefie niebezpiecznej do których zalicza się również budynek należący do skarżącej. Wskazała jednocześnie iż z uwagi na stan obiektu największe zagrożenie występuje podczas strzelań prowadzonych z linii otwarcia ognia 50m ze względu na największe prawdopodobieństwo wystąpienia rykoszetów, nie wykluczając przy tym niebezpieczeństwa przy strzelaniu z odległości 25m. Z treści ekspertyzy wynikało, iż prawe zabezpieczenie boczne strzelnicy pistoletowej nie spełnia wymogów bezpieczeństwa, ponieważ nie została spełniona podstawowa przesłanka jaką jest minimalna wymagana wysokość zabezpieczenia bocznego, która winno wynosić co najmniej 3m. Ponadto, z uwagi na betonową konstrukcję zabezpieczenia bocznego wymagane jest jego osłonięcie materiałem uniemożliwiającym powstawanie rykoszetów, co nie zostało zastosowane.

W tej sytuacji w ocenie Sądu nieuprawniony jest wniosek organu, iż stan obiektu pozwala na bezpieczne użytkowanie strzelnicy w zakresie strzelań do 25m.

Dopiero bowiem całkowite wykluczenie grożącego osobom postronnym niebezpieczeństwa pozwoliłoby na odmowę wydania nakazu w przedmiocie zaprzestania użytkowania strzelnicy w strefie strzelań o linii otwarcia ognia 25m. Jest to tym istotniejsze, iż rozbudowując i modernizując strzelnicę w 1987r. organy administracji odstąpiły od wytyczenia 100m strefy bezpieczeństwa przewidzianej w "Wytycznych Technicznych Projektowania Garnizonowych Strzelnic Szkolnych". Ekspertyza nie wyjaśnia, a organy nie poczyniły takich ustaleń samodzielnie , czy w zakresie w jakim organy uznały, iż brak jest podstaw do nakazania zaprzestania użytkowania obiektu , tj. strzelań do 25m możliwe jest bezpieczne jego użytkowanie.

Należy zatem uznać, iż wobec niewyjaśnienia podstawowej sprawy jaką jest możliwość bezpiecznego użytkowania obiektu budowlanego w jego obecnym stanie, został naruszony art. 7 i 77 k.p.a.

Uchybienia powyższe mające istotny wpływ na wynik sprawy musiały powodować uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn.zm.) orzekł jak w sentencji.