Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1326/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 120 ust. 4
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz. 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
Teza: Podatek akcyzowy, zapłacony przez podatnika z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego nie stanowi kwoty nabycia w rozumieniu art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 54 poz. 535 ze zm./.

TEZY

Podatek akcyzowy, zapłacony przez podatnika z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia samochodu osobowego nie stanowi kwoty nabycia w rozumieniu art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług /Dz.U. nr 54 poz. 535 ze zm./.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA A. Wrzesińska-Nowacka (spr.), Sędzia NSA A. Cudak, Sędzia NSA Z. Kmieciak, Protokolant T. Furmanek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 01 lutego 2006 roku sprawy ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie : określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc za miesiąc sierpień 2004 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ł. określił T. M. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za sierpień 2004 r. do przeniesienia na miesiąc wrzesień 2004 r. w wysokości 2 751 zł.

Organ podatkowy ustalił, iż skarżący w okresie objętym kontrolą (od czerwca do września 2004 r.) prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą, polegającą na sprzedaży używanych samochodów nabywanych m.in. od podatników z krajów Unii Europejskiej, stosując szczególną procedurę dotyczącą towarów używanych, stosownie do art. 120 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. Nr 8 poz. 60 ze zm.). W sierpniu 2004 r. podatnik dokonał na rzecz W. R. dostawy samochodu używanego marki Peugeot 405 1,6 l. Czynność ta została udokumentowana fakturą VAT-marża nr [...] z dnia 27 sierpnia 2004 r. Wartość dostawy wraz z podatkiem wyniosła 2 684 zł. W polu faktury "adnotacje" zaznaczono, iż cena netto bez podatku zawiera podatek akcyzowy w wysokości 1 126 zł. Na odwrocie faktury zawarto następujące wyliczenie : cena auta -300 EUR, kurs 4,4148 zł, cena auta- 1324 zł, akcyza 860 zł, marża 500 zł brutto (409,84 zł netto + 90,16 zł VAT). Samochód sprzedany na podstawie tej faktury został uprzednio nabyty od kontrahenta niemieckiego na podstawie rachunku nr [...] z 12 sierpnia 2004 r. za cenę brutto 300 EUR. W fakturze zaznaczono, iż sprzedaży dokonano na specjalnych warunkach( marża, § 25 A).

W tak ustalonym stanie faktycznym organ podatkowy stwierdził, iż podatnik błędnie wyliczył marżę uzyskaną z tytułu dostawy samochodu, a tym samym zaniżył wysokość podatku należnego. Wskazał, iż zgodnie z art.120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług w przypadku podatnika wykonującego czynności polegające na dostawie towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich lub antyków, nabytych uprzednio przez tego podatnika dla celów prowadzonej działalności gospodarczej lub importowanych w celu odsprzedaży, podstawę opodatkowania podatkiem stanowi marża. Marża ta to różnica między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru a kwotą nabycia, pomniejszona o kwotę podatku. Ustawa nie definiuje przy tym pojęcia kwota nabycia. W ocenie organu przez kwotę nabycia rozumieć należy wszystko, co składa się na wynagrodzenie, które podatnik zapłacił podmiotowi, od którego towar nabył. Oprócz ceny mogą to więc być wydatki

Sygn. akt SA/Łd 1326/05

bezpośrednio związane z daną transakcją lub towarzyszące , np.: koszty transportu, prowizji, ubezpieczenia, jak również podatki i cła, ale tylko wówczas, gdy są one pobierane przez sprzedawcę i stanowią składnik ceny. Powyższą definicję organ wywiódł m.in. z treści definicji zawartej w art. 26 a część B ust. 3 VI Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji przepisów Państw Członkowskich, dotyczących podatków obrotowych-wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG, powoływanej dalej jako VI Dyrektywa). Podatek akcyzowy, zapłacony w Urzędzie Celnym, związany z wprowadzeniem używanego samochodu osobowego na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nie stanowi zatem elementu kwoty nabycia. Prawidłowo wyliczona kwota marży winna zatem wynieść brutto 1360 zł ( różnica między kwotą 2 684 zł i 1 324 zł), zaś podatek należny- kwotę 245, 25 zł. Uwzględniając wysokość podatku należnego od dostawy samochodu organ podatkowy na podstawie art. 109 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług określił kwotę podatku naliczonego do przeniesienia na następny miesiąc w wysokości niższej niż wynikająca z deklaracji.

W odwołaniu od tej decyzji strona stwierdziła, iż zastosowana przez organ podatkowy definicja ceny nabycia, z powołaniem się na przepisy VI Dyrektywy, byłaby właściwa tylko w tym przypadku, gdyby w innych państwach członkowskich pobierano akcyzę od towarów używanych. Tymczasem tylko w Polsce pobierany jest podatek akcyzowy od samochodów używanych przed ich pierwszą rejestracją w Polsce. Akcyza zapłacona w urzędzie celnym w dalszym obrocie krajowym, zgodnie z art. 82 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz.U Nr 29,poz. 257 z późn.zm.) stanowi element ceny wyszczególniany w fakturze. Strona zwróciła także uwagę na to, iż kategoria ceny nabycia została zdefiniowana dla potrzeb wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów w art. 31 ustawy o podatku od towarów i usług. Zgodnie z art. 31 ust. 2 obejmuje ona również podatek akcyzowy. Podobnie definiuje też cenę nabycia art. 28 e pkt. 1 VI Dyrektywy. W ocenie skarżącego nie dopuszczalne jest zatem definiowanie ceny nabycia w zależności od potrzeb decydenta. Definicja taka powinna być jednakowa w odniesieniu do wszystkich transakcji handlowych. Podatnik zwrócił też uwagę, iż wykładnia dokonana przez organ podatkowy prowadzi do zawyżenia rzeczywistej marży, uzyskanej z transakcji handlowej i powoduje naliczenie podatku od towarów i usług i podatku dochodowego również od podatku akcyzowego.

Decyzją z [...] Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Podzielił w pełni argumentację zawartą w decyzji organu I instancji co do definicji kwoty nabycia oraz konieczności, wobec braku definicji ustawowej, odwołania się przy

Sygn. akt SA/Łd 1326/05

wykładni tego terminu do VI Dyrektywy. Podkreślił, iż cena nabycia to cena, jaką podatnik zapłacił dostawcy towaru. Cena ta nie może zawierać innych elementów, jeżeli poniesione one zostały przez nabywcę towaru.

W skardze na tę decyzję, złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona, domagając się uchylenia decyzji i zasądzenia na jej rzecz kosztów postępowania, zwróciła uwagę, iż na fakturze sprzedaży, zgodnie z art. 82 ustawy o podatku akcyzowym jest podana informacja o kwocie podatku akcyzowego, zawartego w cenie samochodu. Podatek akcyzowy jest zatem elementem ceny zakupu dla kontrahenta skarżącego. Nałożony przez polskie prawo obowiązek zapłaty podatku akcyzowego, niewystępującego w innych krajach Unii Europejskiej i traktowanie tego podatku jako elementu marży powoduje zaliczenie do niej dochodu, jakiego faktycznie skarżący nie uzyskał. Narusza to w ocenie skarżącego art. 32 ust. 1 i 2 Konstytucji RP.

Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczas zajęte stanowisko i podkreślając, iż w postępowaniu podatkowym wyjaśniono w sposób dostateczny stan faktyczny sprawy oraz zapewniono podatnikowi możliwość czynnego udziału w postępowaniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Spór dotyczy jedynie interpretacji prawa – art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług. Przepis ten stanowi część regulacji dotyczącej szczególnych procedur w zakresie dostawy towarów używanych, dzieł sztuki, przedmiotów kolekcjonerskich i antyków. Pozostaje poza sporem, iż przedmiotem dostawy na podstawie faktury nr [...] był towar używany w rozumieniu art. 120 ust. 1 pkt 4 ustawy o podatku od towarów i usług i że towar ten został zakupiony przez podatnika w innym państwie członkowskim dla celów prowadzone działalności gospodarczej ( dalszej odsprzedaży). W tym przypadku zatem podstawę opodatkowania stanowi marża, stanowiąca różnicę między całkowitą kwotą, którą ma zapłacić nabywca towaru, a kwotą nabycia, pomniejszoną o kwotę podatku ( art. 120 ust. 4 ustawy o podatku od towarów i usług). Istotnie, jak trafnie zauważyły organy podatkowe, ustawa o podatku od towarów i usług nie definiuje pojęcia kwoty nabycia. Zasadnie zatem organy podatkowe odwołały się w tym zakresie do definicji zawartej w VI Dyrektywie. Podatek od wartości dodanej ( podatek od towarów i usług) jest bowiem jednym z dwóch podatków, który został nieomal w pełni

Sygn. akt SA/Łd 1326/05

zharmonizowany w Unii Europejskiej. Wskazana VI Dyrektywa służyć ma właśnie harmonizacji tego podatku we wszystkich państwach członkowskich. Polska od 1 maja 2004 r., zgodnie z art. 2 Aktu o warunkach przystąpienia, stanowiącego część Traktatu podpisanego w Atenach w dniu 16 kwietnia 2003 r. między Królestwem Belgii, Królestwem Danii, Republiką Federalną Niemiec, Republiką Grecką, Królestwem Hiszpanii, Republiką Francuską, Irlandią, Republiką Włoską, Wielkim Księstwem Luksemburga, Królestwem Niderlandów, Republiką Austrii, Republiką Portugalską, Republiką Finlandii, Królestwem Szwecji, Zjednoczonym Królestwem Wielkiej Brytanii i Irlandii Północnej (Państwami Członkowskimi Unii Europejskiej) a Republiką Czeską, Republiką Estońską, Republiką Cypryjską, Republiką Łotewską, Republiką Litewską, Republiką Węgierską, Republiką Malty, Rzeczpospolitą Polską, Republiką Słowenii, Republiką Słowacką dotyczącego przystąpienia Republiki Czeskiej, Republiki Estońskiej, Republiki Cypryjskiej, Republiki Łotewskiej, Republiki Litewskiej, Republiki Węgierskiej, Republiki Malty, Rzeczypospolitej Polskiej, Republiki Słowenii i Republiki Słowackiej do Unii Europejskiej (Dz.U. z 2004 r., nr 90,poz. 864) związana jest postanowieniami Traktatów założycielskich i aktów przyjętych przez instytucje Wspólnot i Europejski Bank Centralny przed dniem przystąpienia. Ustawa o podatku od towarów i usług została uchwalona w celu dostosowania polskiego prawa do zasad wynikających z dyrektyw mających na celu harmonizację podatku do towarów i usług. Przy dokonywaniu wykładni polskich przepisów podatkowych dotyczących tych kwestii należy zatem uwzględniać definicje zawarte w tych dyrektywach. Zapewnia to stosowanie i interpretowanie prawa przyjętego w celu implementacji dyrektywy w sposób zgodny z wymogami prawa wspólnotowego i wywiązanie się przez państwo członkowskie z wynikającego z art. 10 Traktatu ustanawiającego Wspólnotę Europejską z dnia 25 marca 1957 (Dz.U. z 2004 r., nr 90,poz. 864/2, ze zm. wynikającymi z Traktatu Amsterdamskiego z dnia 2 października 1997 r.-Dz.U. z 2004 r., nr 90,poz. 864/31) obowiązku zapewnienia efektywności stosowania prawa wspólnotowego ( por. też wyroki Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości w sprawie 67/74 –Bonsigniore, w sprawie o sygn. 14/83 - S.von Colson i E.Kamann v. Kraj federalny Północna Nadrenia-Westfalia, opubl. w Zb.Orzeczeń z 1984 r., s. 1891). Obowiązek dokonywania wykładni polskich przepisów w sposób zgodny z zasadami wynikającymi z prawa wspólnotowego ( wykładnia prowspólnotowa) wynika także z art. 9 Konstytucji RP. Zgodnie z art. 26 a część B punkt 3 powołanej VI Dyrektywy , regulującego podstawę opodatkowania ( przy zastosowaniu specjalnych zasad opodatkowania towarów używanych) cena zakupu to wszystko, co stanowi wynagrodzenie , które dostawca ma

Sygn. akt SA/Łd 1326/05

otrzymać lub otrzymał od pośrednika opodatkowanego ( a takim jest skarżący w rozumieniu VI Dyrektywy), w tym subwencje bezpośrednio związane z transakcją, podatki, opłaty o podobne należności oraz dodatkowe koszty, takie jak prowizje, koszty opakowania, transportu i ubezpieczenia, którymi dostawca obciążył pośrednika opodatkowanego.

W tym przypadku podatek akcyzowy, który skarżący doliczył do kwoty nabycia został zapłacony przez niego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego niezarejestrowanego na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym( art. 80 ust. 1 i 2 pkt. 2 ustawy o podatku akcyzowym). Podatek ten został zapłacony nie na rzecz dostawcy ( sprzedawcy w innym państwie członkowskim) jako należne mu wynagrodzenie, ale jako danina publicznoprawna, należna Państwu. Okoliczność, iż stanowi on element ceny towaru przy dalszej jego odsprzedaży, nie ma znaczenia dla uznania go za część kwoty nabycia. Zauważyć przy tym należy, iż skoro stanowi on element cenotwórczy, to faktycznie obciąża on osobę, która nabyła samochód od skarżącego.

Wobec treści zarzutów podniesionych w odwołaniu, a dotyczących różnych definicji ceny nabycia, stwierdzić należy, iż w przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów podatki, cła i inne należności płacone w związku z nabyciem towarów zwiększają podstawę opodatkowania ( art. 31 ust. 2 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług). Podatek od towarów i usług jest więc w tym przypadku również pobierany od podstawy, w której uwzględniono m.in. podatek akcyzowy, jeżeli był on pobierany. Podobnie zresztą powołany w odwołaniu art. 11 część A ust. 2 lit. a i art. 28 e VI Dyrektywy nakazuje zwiększenie podstawy opodatkowania o kwoty podatków. Nie można zatem podzielić stanowiska skarżącego, iż odmiennie traktowani są ci podatnicy, którzy dokonują wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów od podatników dokonujących sprzedaży używanych pojazdów jako pośrednicy opodatkowani. W każdym przypadku na wysokość podstawy opodatkowania wpływ mają zapłacone podatki, w tym ewentualny podatek akcyzowy.

Sąd nie dopatrzył się też w tym przypadku naruszenia art. 32 Konstytucji RP. Strona nie sprecyzowała, na czym to naruszenie miałoby polegać. W ocenie Sądu podatnicy, znajdujący się w tej samej sytuacji jak skarżący, nie są traktowani w odmienny sposób.

Z tych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.. Nr 153,poz. 1270 z późn.zm.) skargę należało oddalić, zaskarżona decyzja nie narusza bowiem przepisów prawa materialnego.

Sygn. akt SA/Łd 1326/05

Wynik sprawy przesądza o braku podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o zwrot kosztów postępowania ( art. 209 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).