Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1610/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6017 Samodzielne funkcje techniczne w budownictwie
Hasła tematyczne: Służba cywilna
Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 24  ust. 1  pkt 1
journal: Dz.U. 2001 nr 5 poz 42
law: Ustawa z dnia 15 grudnia  2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), , Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Protokolant spec. Katarzyna Ławnik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 grudnia 2012 r. sprawy ze skargi T.K. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2011 r., znak [...] w przedmiocie odmowy nadania uprawnień budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa na rzecz T. K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] marca 2011 r. na podstawie art. 24 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 11 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. nr 5 poz. 42, z późn. zm.) oraz § 8 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. nr 96 poz. 817) w związku z art. 5 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364) - po rozpoznaniu wniosku T. K., odmówiła nadania mu uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, bez przeprowadzania egzaminu.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że T. K. wnioskiem z dnia 9 stycznia 2011 r. wystąpił o nadanie mu uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych.

Do wniosku dołączył odpis świadectwa ukończenia technikum wydanego dnia 8 października 1999, z którego wynikało, że uzyskał tytuł zawodowy technika elektryka. Nadto książkę praktyki zawodowej, w której wykazał odbycie praktyki zawodowej projektowej. Ponadto powołał się na posiadane uprawnienia budowlane nr ew. upr. [...]. Dołączył dowód wniesienia opłaty za postępowanie kwalifikacyjne. Złożył zatem wymagane dokumenty niezbędne do rozpoznania wniosku.

Organ wskazał, że zgodnie z art. 5 ustawy z dnia 28.07.2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 163 poz. 1364), w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy tj. przed dniem 1.01.2006 r., uzyskały wykształcenie na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe.

Przepis ten dotyczy osób, które na mocy przepisów nowelizujących Prawo budowlane, od dnia 1.01.2006 r. utraciły możliwość nabycia uprawnień budowlanych (tj. osób, których wykształcenie średnie dotychczas byłoby odpowiednie lub osób, których wykształcenie wyższe zawodowe dotychczas byłoby pokrewne) bądź utraciły możliwość nabycia uprawnień bez ograniczeń (tj. osób, których wykształcenie wyższe zawodowe dotychczas byłoby odpowiednie).

Zatem do wnioskodawcy legitymującego się tytułem zawodowym technika (uzyskanym w roku 1999), który rozpoczął odbywanie praktyki zawodowej w roku 2005 i ubiega się o nadanie uprawnień w ograniczonym zakresie, miały zastosowanie przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym do dnia 31.12.2005 r. oraz wydane na jej podstawie rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. nr 96 poz. 817), gdyż po zmianach Prawa budowlanego dokonanych ustawą z dnia 28 lipca 2005 r., wnioskodawca utracił możliwość nabycia uprawnień.

Dokonując oceny wykształcenia i praktyki zawodowej wnioskodawcy, Okręgowa Komisja Kwalifikacyjna [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa stwierdziła, że zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 2 lit. a Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym do 31.12.2005 r.) do nadania uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie wymagane było posiadanie odpowiedniego wykształcenia.

Wnioskodawca spełnia wymagania dotyczące posiadania odpowiedniego wykształcenia dla specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych w rozumieniu ww. przepisu oraz załącznika nr 1 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 2 lit. b i c Prawa budowlanego obowiązującego do dnia 31.12.2005, do nadania uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie wymagane jest odbycie pięcioletniej praktyki projektowej i rocznej praktyki na budowie.

W ocenie organu praktyka projektowa, którą przedstawił wnioskodawca nie została udokumentowana w sposób zgodny z przepisami rozporządzenia.

Stosownie bowiem do § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, w książce praktyki zawodowej wpisuje się nie tylko wyszczególnienie robót budowlanych i obiektów budowlanych, przy projektowaniu których bezpośrednio uczestniczyła osoba odbywająca praktykę z ich szczegółową charakterystyką ale również należało określić czynności wykonywane w każdym tygodniu odbywanej praktyki.

\Wprawdzie wnioskodawca wyszczególnił prace i obiekty, w projektowaniu których uczestniczył, ale nie opisywał na bieżąco czynności wykonywanych w każdym tygodniu praktyki. Wpisywał cotygodniowo daty, ale datom tym nie zostały przypisane konkretne czynności. Opis praktyki kończy się na charakterystyce projektu.

Tak udokumentowana praktyka w ocenie organu nie mogła ulec zaliczeniu, gdyż nie spełniała wymogów § 4 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury.

Natomiast praktyka na budowie została zaliczona w związku z praktyką na budowie wykazaną i zaliczoną w postępowaniu o nadanie uprawnień budowlanych zakończonym wydaniem uprawnień nr ew. upr. [...].

Mając na uwadze powyższe organ stwierdził, że wnioskodawca nie spełnił jednego z trzech warunków niezbędnych do nadania uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie we wnioskowanej specjalności (wykształcenie, praktyka projektowa, praktyka na budowie) to jest nie wykazał odbycia praktyki projektowej przez okres 5 lat zgodnie z obowiązującymi przepisami

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) oraz w związku z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów (Dz. U. z 2001 r. Nr 5, poz. 42, z późn. zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. K. od decyzji Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie nadania uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych - utrzymała zaskarżoną decyzję w mocy.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna w uzasadnieniu decyzji stwierdziła, iż warunki uzyskania uprawnień budowlanych zostały określone w art. 14 ust. 3 ustawy Prawo budowlane.

Do dnia 1 stycznia 2006 roku warunkiem uzyskania uprawnień budowlanych bez ograniczeń było posiadanie m.in. odpowiedniego wykształcenia wyższego, a więc zarówno wyższego zawodowego, jak i magisterskiego. W dniu 1 stycznia 2006 r. weszła w życie ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 163, poz. 1364). Powyższa ustawa nadała nowe brzmienie art. 14 ust. 3 - ustawy Prawo budowlane, podwyższając wymogi uzyskania uprawnień budowlanych. Zmiana art. 14 ust. 3 polegała głównie na tym, iż osoby ubiegające się o uprawnienia budowlane bez ograniczeń powinny posiadać wykształcenie wyższe magisterskie, a osoby ubiegające się o uprawnienia w ograniczonym zakresie wykształcenie wyższe zawodowe. W ustawie zmieniającej art. 14 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, znalazły się przepisy przejściowe, które dotyczą tzw. "spraw w toku".

Jednym z nich jest art. 5, który stanowi, że "w stosunku do osób ubiegających się o uprawnienia budowlane, które przed dniem wejścia w życie ustawy uzyskały wykształcenie wymagane na podstawie przepisów dotychczasowych oraz rozpoczęły odbywanie wymaganej praktyki, stosuje się przepisy dotychczasowe.".

Zastosowanie tego przepisu powoduje, że osoba posiadająca tytuł zawodowy technika, mimo zmiany art. 14 ust. 3, będzie mogła ubiegać się o uprawnienia budowlane w ograniczonym zakresie, oraz że osoba posiadająca wyższe wykształcenie zawodowe, a nie magisterskie, będzie mogła uzyskać uprawnienia bez ograniczeń. Zatem art. 5 ma istotne znaczenie dla osób, które przed 1 stycznia 2006 r. uzyskały średnie lub wyższe zawodowe wykształcenie techniczne.

Przez przepisy dotychczasowe w rozumieniu art. 5 należy rozumieć także przepis art. 16 w brzmieniu obowiązującym przed 1 stycznia 2006 r., w tym także przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 96, poz. 817). Rozporządzenie Ministra Transportu i Budownictwa z dnia 28 kwietnia 2006 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie zostało natomiast wydane na podstawie art. 16 ust. 1 i 1 a ustawy - Prawo budowlane, w brzmieniu obowiązującym po 28 lipca 2005 r.

Warunkiem skorzystania z przepisów dotychczasowych jest - w myśl art. 5 uzyskanie przed 1 stycznia 2006 r. wykształcenia wymaganego na podstawie przepisów dotychczasowych, a więc na podstawie art. 14 ust. 3 w brzmieniu przed zmianą dokonaną ustawą z dnia 28 lipca 2005 r. i przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury, oraz rozpoczęcie przed tą datą praktyki zawodowej. Warunki te muszą zostać spełnione łącznie.

T. K. uzyskał przed 8 października 1999 r. tytuł technika elektryka, a praktykę rozpoczął w 2005 r. Dlatego do jego wniosku zastosowanie miały przepisy dotychczasowe. Zgodnie z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, osoba odbywająca praktykę zawodową dokumentuje przebieg praktyki w książce praktyki zawodowej.

W myśl § 5 ust. 3 rozporządzenia, w książce praktyki zawodowej wpisuje się:

1) wyszczególnienie robót budowlanych i obiektów budowlanych, przy projektowaniu których bezpośrednio uczestniczyła lub pełniła funkcję techniczną na budowie, osoba odbywająca praktykę zawodową, z określeniem: rodzaju, przeznaczenia, konstrukcji oraz, odpowiednio do wnioskowanej specjalności uprawnień budowlanych, inne charakterystyczne parametry techniczne lub użytkowe, a także lokalizację i nazwę inwestora;

« 2) określenie czynności wykonywanych w każdym tygodniu odbywanej praktyki, potwierdzonych i zaopiniowanych co najmniej raz w miesiącu przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia budowlane, pod kierownictwem której odbywana jest praktyka.

W przedłożonej książce praktyki zawodowej wnioskodawca zamiast opisu czynności wykonywanych w każdym tygodniu praktyki zawarł opis projektów budowlanych. Wpisy te dotyczą charakterystyki projektu budowlanego jednak nie wskazują i nie dokumentują prac, które skarżący wykonywał, jako praktykant. W takiej sytuacji organ nie może ocenić praktyki, nie może jej zweryfikować od strony merytorycznej. W ocenie organu książka praktyk w tym zakresie nie spełnia warunków określonych w § 5 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia.

Nadto w sprawie tej nie miał zastosowania przepis § 8 ust. 5 rozporządzenia, zgodnie, z którym w przypadku stwierdzenia braków w dokumentach dołączonych do wniosków izba wzywa, w drodze postanowienia, osobę ubiegającą się o nadanie uprawnień budowlanych do uzupełnienia braków w terminie 30 dni.

Powyższy przepis reguluje kwestie uzupełnienia braków formalnych przez stronę, jest odpowiednikiem art. 64 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy organ na etapie wstępnego badania wniosku stwierdzi braki formalne w dokumentach załączonych do wniosku. Taka sytuacja nie zaistniała w tej sprawie. Wnioskodawca złożył, bowiem kompletną książkę praktyk. Poświadczenie w książce praktyki zawodowej przez osobę niespełniającą wymagań przewidzianych w przepisach rozporządzenia nie może być uznane za brak formalny, gdyż jest to wada materialna, która nie może być usunięta w powyższym trybie.

Obowiązek bieżącego prowadzenia książki praktyki przejawia się właśnie w nakazie sporządzania, w ściśle określonych terminach, opinii o praktyce oraz w nakazie cotygodniowego określania charakteru czynności podejmowanych przez osobę

odbywającą praktykę. Niedopuszczalne jest uzupełnianie, w trybie § 8 ust. 5 rozporządzenia, braków występujących w książce praktyk.

T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia [...] czerwca 2011 r. domagając się uchylenia zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji.

Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, to jest: art. 7, 8, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., wskutek braku przeprowadzenia wyczerpującego postępowania dowodowego, oparcie rozstrzygnięcia na niekompletnym, nieprawidłowo ocenionym materiale dowodowym, co doprowadziło do przyjęcia, że wadliwe udokumentowanie praktyki zawodowej jest równoznaczne z jej nieodbyciem.

Nadto naruszenie przepisów prawa materialnego: § 5 ust. 3 w zw. z § 8 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 96, poz. 817), poprzez przyjęcie, że niejednoznaczne zapisy w książce praktyki zawodowej są równoznaczne z brakiem wymagań co do praktyki zawodowej.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że organy obu instancji przyjęły, iż skarżący wadliwie udokumentował praktykę zawodową, gdyż w książce praktyki zawodowej zamiast opisu czynności, jakie wykonywał w każdym tygodniu praktyki, zawarł opis projektów budowlanych. Skutkiem tego zdaniem organów nie udokumentował prac, które wykonywał jako praktykant.

Zasadniczo organy nie kwestionowały spełnienia pozostałych kryteriów, niezbędnych do nadania uprawnień. Nie kwestionowały także pozostałych wpisów w książce praktyki zawodowej. Tym samym organ nie zakwestionował charakteru prac projektowych zamieszczonych w książce praktyk (choć wprost nie wypowiedział się, czy uznaje te prace za spełniające wymagania "wykonywania praktyki zawodowej"), oświadczeń osoby posiadającej uprawnienia budowlane, że skarżący odbywał praktykę pod jej nadzorem, a wykonane przez niego czynności w projektowaniu ocenił pozytywnie.

Zdaniem skarżącego, wbrew twierdzeniom organów, w książce praktyki zawodowej zostały opisane czynności wykonywane przez niego w każdym tygodniu odbywanej praktyki. Wpisy dokonywane były regularnie, co tydzień w rubryce zatytułowanej: "Charakter czynności pełnionych w czasie odbywania praktyki zawodowej (zapis cotygodniowy)". Osoba, pod której kierunkiem skarżący odbywał praktyki, potwierdzała te czynności i opiniowała ich wykonanie, zgodnie z wymaganiami § 5 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia.

Organy obu instancji nie zakwestionowały prawdziwości tych wpisów. Zgłaszały jedynie zastrzeżenia, co do ich szczegółowości, co zdaniem skarżącego było nieuzasadnione. Skoro istniały wpisy we wszystkich rubrykach książki praktyki zawodowej, to jeśli organy miały wątpliwości co do charakteru czynności wykonanych przez skarżącego, powinny skorzystać z innych środków dowodowych wymienionych przez k.p.a.

Charakter wpisów dokonanych w książce praktyki zawodowej skarżącego nie daje podstaw do przyjęcia, że jego praktyka zawodowa nie odpowiada wymaganiom, o których mowa w § 5 rozporządzenia, jak stanowi § 8 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia.

Niezależnie od powyższego, w ocenie skarżącego, przesłanka z § 8 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia stanowi dodatkowe kryterium odmowy nadania uprawnień budowlanych, nie przewidziane w ustawie Prawo budowlane, szczególnie w takim rozumieniu, jak przedstawił to organ II instancji.

Przepis art. 16 ust. 1 Prawa budowlanego zawierający delegację do wydania omawianego rozporządzenia, wśród spraw, które miało uregulować rozporządzenie wymieniał m.in. sposób stwierdzania posiadania przygotowania zawodowego do wykonywania samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie. Jednakże nie zawierał on żadnych wytycznych dotyczących treści omawianego rozporządzenia, co było niezgodne z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP.

Z delegacji ustawowej nie wynikała żadna sankcja za niedochowanie zasad dotyczących dokumentowania przebiegu praktyki zawodowej, co w rezultacie zawiera § 8 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia.

Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa decyzją z [...] sierpnia 2011r., na podstawie art. 54 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - uwzględniła skargę T. K.o na jej decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. w ten sposób, że uchyliła tę decyzję i dopuściła T. K. do egzaminu na uprawnienia budowlane do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia Krajowa Komisja wskazała, że wadliwa była ocena sposobu udokumentowania praktyki zawodowej przedstawiona w uprzednio wydanej decyzji (z dnia [...] czerwca 2011 r.) Organ uznał wówczas, że w książce praktyki zawodowej wnioskodawca zamiast opisu czynności wykonywanych w każdym tygodniu praktyki opisał tylko projekty budowlane.

W świetle wyjaśnień skarżącego organ uznał jednak, że opisał on elementy projektów, które osobiście wykonał, co bezpośrednio wskazywało czynności wykonywane w każdym tygodniu praktyki. Tym razem uznał, że taki sposób udokumentowania praktyki jest dopuszczalny i nie dyskwalifikuje jej.

W konsekwencji Komisja stwierdziła, że skarżący odbył wymaganą praktykę zawodową i prawidłowo ją udokumentował.

Skargę na to rozstrzygnięcie złożył T. K., zarzucił naruszenie art. 54 § 3 p.p.s.a., poprzez wydanie decyzji w trybie samokontroli, mimo że nie spełnia ona wymogów tego przepisu, albowiem nie uwzględnia w całości jego żądania.

Wyrokiem z dnia 27 marca 2012r. w sprawie o sygn. VII SA/Wa 2544/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi T. K. - uchylił zaskarżoną decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2011r. znak [...].

Sąd uznał, że decyzja z dnia [...] sierpnia 2011 r. wydana została z naruszeniem art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270 zezm.) i art. 27 wzw. z art. 24 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego.

Stosownie bowiem do art. 54 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Unormowanie to ma umożliwić organowi administracji publicznej weryfikację własnego działania bez potrzeby rozpatrywania sprawy przez sąd administracyjny.

Oceniając w trybie autokontroli wydany przez siebie akt, organ tylko wówczas może zastosować przepis art. 54 § 3 p.p.s.a., gdy uwzględnia skargę w całości, a więc uznaje za uzasadnione zarzuty, wnioski, jak i wskazaną w skardze argumentację.

Decyzja z dnia [...] sierpnia 2011 r. tego warunku nie spełnia. Krajowa Komisja Kwalifikacyjna Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa uchyliła własną decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. (utrzymującą w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie nadania skarżącemu uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, bez przeprowadzania egzaminu) i dopuściła skarżącego do egzaminu na uprawnienia budowlane do projektowania w ograniczonym zakresie w w/w specjalności.

T. K. w skardze wniesionej na decyzję z [...] czerwca 2011 r. wnosił o uchylenie tej decyzji i decyzji organu I instancji. Jednak skarga nie zawierała wniosku o dopuszczenie go do egzaminu na uprawnienia budowlane.

W skardze wniesionej na decyzję z dnia [...] sierpnia 2011 r. T. K. podniósł, że zaskarżył decyzję z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie nadania mu uprawnień gdyż uważał, że spełnił wszystkie ustawowe wymagania do nadania uprawnień budowlanych bez konieczności poddawania się egzaminowi.

W takiej sytuacji, zdaniem Sądu nie można było mówić o uwzględnieniu skargi w całości, w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a.

Nadto w ocenie Sądu zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 27 § 1 w związku z art. 24 § 1 pkt 5 kpa, gdyż w jej wydaniu brały udział osoby podlegające wyłączeniu od udziału w postępowaniu.

Wobec uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 marca 2012r. w sprawie o sygn. VII SA/Wa 2544/11, decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak [...], wydanej w trybie autokontroli, zaistniała potrzeba rozpoznania skargi T. K. na decyzję Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymującą w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie nadania skarżącemu uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, bez przeprowadzania egzaminu.

W odpowiedzi z dnia 20 lipca 2012r. na skargę T. K. dotyczącą decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej Polskiej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2011 r. organ wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270).

Skargę należało uwzględnić.

Na wstępie stwierdzić należy, że u podstaw decyzji Krajowej Komisji Kwalifikacyjnej z dnia [...] czerwca 2011 r. utrzymującej w mocy decyzję Okręgowej Komisji Kwalifikacyjnej [...] Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] marca 2011 r. o odmowie nadania skarżącemu uprawnień budowlanych do projektowania w ograniczonym zakresie w specjalności instalacyjnej w zakresie sieci, instalacji i urządzeń elektrycznych i elektroenergetycznych, bez przeprowadzania egzaminu - legała wadliwa ocena sposobu udokumentowania praktyki zawodowej.

Organy obu instancji błędnie uznały, że w przedłożonej przez skarżącego książce praktyki zawodowej wnioskodawca zamiast opisu czynności wykonywanych w każdym tygodniu praktyki zawarł tylko opis projektów budowlanych. Tymczasem należy wskazać, że analiza wpisów w książce praktyk pozwala na ustalenie, iż strona opisała elementy projektów, które osobiście wykonała, co bezpośrednio wskazuje na czynności wykonywane w każdym tygodniu praktyki. Taki sposób dokumentowania praktyki zawodowej należało uznać za dopuszczalny i nie mógł jej dyskwalifikować.

Wbrew twierdzeniom organów, w książce praktyki zawodowej zostały opisane czynności wykonywane przez wnioskodawcę. Wpisy dokonywane były regularnie, co tydzień w rubryce zatytułowanej: "Charakter czynności pełnionych w czasie odbywania praktyki zawodowej". Osoba, pod kierunkiem której skarżący odbywał praktyki, potwierdzała te czynności i opiniowała ich wykonanie, zgodnie z wymaganiami § 5 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

Poza tym organy obu instancji w istocie nie zakwestionowały prawdziwości tych wpisów. Zgłaszały jedynie zastrzeżenia, co do ich szczegółowości.

Charakter wpisów dokonanych w książce praktyki zawodowej skarżącego nie dawał podstaw do przyjęcia, że jego praktyka zawodowa nie odpowiada wymaganiom, o których mowa w § 5 rozporządzenia w zw. z § 8 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie.

W konsekwencji wydając decyzje odmowne, organy dopuściły się naruszenia przepisów postępowania, to jest: art. 7, 8, 77 § 1 i art. 80 k.p.a., poprzez nieprawidłową ocenę przedstawionego materiału dowodowego.

Tym samym naruszyły przepisy prawa materialnego: § 5 ust. 3 w zw. z § 8 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. Nr 96, poz. 817), poprzez przyjęcie, że niejednoznaczne w ich ocenie zapisy w książce praktyki zawodowej były równoznaczne z brakiem wymagań co do praktyki zawodowej.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a i c , 152 oraz 200 - ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270) orzekł jak w sentencji wyroku.