Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1717/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-04-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec sprawozdawca Sędziowie : NSA Joanna Tuszyńska NSA Alina Paluch Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2004 r sprawy ze skargi L. G. i B. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 października 1998 r., Nr: [...] w przedmiecie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. Uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących L. G. oraz B. G. kwotę 300 zł (trzysta złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 1998 r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpatrzeniu odwołań S. P., A. Z. i L. G. od decyzji Prezydenta Miasta K. nr [...] z dnia [...].1998 r. orzekającej o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji p.n.: "budynek mieszkalny wielorodzinny wraz z usługami i garażami wbudowanymi oraz sieciami uzbrojenia terenu i układem drogowym na działkach nr [...], [...], [...], [...] obr.[...], położonych przy ul. [...] i [...] w K. – na podstawie art. 40 ust. l, art. 42 ust. l i art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, póz. 415 z późn. zm.) oraz art. 138 § l pkt l kpa - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podniósł, że organ I instancji ustalając warunki zabudowy i zagospodarowania przedmiotowej inwestycji uznał, iż zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z postanowieniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta K. Odwołania od powyższej decyzji złożyli A. Z., S. P. oraz L. G. wyrażając swój sprzeciw co do wybudowania na sąsiedniej działce budynku o czterech kondygnacjach. A. Z. dodatkowo podał, iż w miejscu tym może powstać jedynie budynek stanowiący uzupełnienie istniejącej zabudowy tzw. plomba, nie przekraczająca "odpowiedniej wysokości" –ze względu na położenie terenu w [...]Parku Krajobrazowym. L. G. podniósł jaki jest wynik badania przez komisję dopływu słońca do parcel 11 i 12, jak dojedzie do pożaru straż ogniowa, uzgodnił Wojewódzki Konserwator Zabytków, gdzie analiza gdzie lokalizacja kotłowni.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym stwierdziło, że zgodnie z brzmieniem przepisu art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym tym postępowaniu organ administracji przede wszystkim ogranicza się do ustalenia czy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W sprawie, zdaniem organu II instancji, jak na to wskazuje przyjęte w decyzji ustalenia oraz odpisy z planu budowa budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami i garażami wbudowanymi oraz uzbrojenia terenu i układem drogowym nie narusza obowiązującego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego m. K. Dalej organ stwierdza, że teren inwestycji w części położony jest na "Obszarze Mieszkaniowo-l Usługowym M2U" z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z usługami publicznymi i komercyjnymi stanowiącymi nie mniej niż 30 % powierzchni terenu lub powierzchni użytkowej o intensywności mieszkaniowo-usługowej (netto) 1,2 -1,7, liczonej w granicach projektu zagospodarowania działki. Niewielki fragment terenu inwestycji, od strony południowej, jest też położony w "Obszarze Mieszkaniowym -M4 z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową wraz z urządzeniami towarzyszącymi, o wysokości max 8 m do najwyższego gzymsu i 13 m do kalenicy, o intensywności zabudowy do 0,4 liczonej w granicach projektu zagospodarowania działki. Natomiast od strony północnej niewielki fragment znajduje się w "Obszarze Miejskiej Zieleni Publicznej" -z podstawowym przeznaczeniem gruntów m. in. pod zieleń parkową, zieleń izolacyjną, skwery, zieleńce. Wskazał przy tym organ, iż jak wynika z załączonego projektu zagospodarowania działki zabudowa mieszkaniowo-usługowa mieści się w samym Obszarze Mieszkaniowo-Usługowym (M-2U), przy czym usługi zaplanowane zostały w budynku stanowiącym segment północny (cały budynek) oraz dodatkowo w dwóch kondygnacjach garażowych. Wskazując na powyższe ustalenia organ odwoławczy stwierdził, iż planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego planu, a nadto organ I instancji, uwzględniając wniosek inwestora, wskazał w decyzji warunki realizacji zgłoszonego zamierzenia inwestycyjnego. W decyzji został też umieszczony zapis zobowiązujący inwestora do wykonania projektu budowlanego inwestycji w sposób zapewniający ochronę interesów osób trzecich. Badana decyzja, podnosi dalej organ, stosownie do wymogów dla strefy polityki przestrzennej nr 3 (Strefa rewaloryzacji wysokich wartości kulturowych) -została uzgodniona z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków i pozytywnie zaopiniowana. Uzyskała również pozytywną opinię Zespołu [...] Parków Krajobrazowych. Odnosząc się do sprzeciwu i zastrzeżeń wysuniętych w odwołaniach Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że zastrzeżenia i protesty co do możliwości realizacji danej inwestycji, mogą być uwzględnione na etapie tego postępowania jedynie wówczas, gdy zamierzenie inwestycyjne narusza ustalenia planu lub w przypadku jego braku przepisy szczególne. Dodatkowo zaznaczono, że samo uzyskanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie prowadzi do jakichkolwiek zmian na gruncie, ani nie powoduje ograniczenia uprawnień władających nim podmiotów. Decyzja ta bowiem stanowi jedynie rodzaj promesy dla wnioskodawcy zamierzającego realizować określonego rodzaju inwestycję dając mu uprawnienia do ubiegania się w kolejnym postępowaniu o pozwolenie na budowę. Wówczas dopiero będzie dokonywana ocena przedłożonego przez inwestora projektu z warunkami ustalonymi w decyzji o warunkach zabudowy i wymaganiami przepisów

techniczno – budowlanych m. in. w zakresie zachowania właściwych odległości od granicy działek i istniejącej tam zabudowy i wysokości obiektu oraz zacieniania działek sąsiednich.

Na powyższą decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli L. G. i B. G.

Skarżący w skardze i jej uzupełnieniu podnieśli zarzut naruszenia art 7, 77 i 107 kpa przez niewyjaśnienie w sposób dokładny czy planowana inwestycja jest zgodna w ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. Krakowa. W szczególności organy nie znając dokładnej powierzchni zabudowy działki znajdującej się na terenie M2U, nie znając ilości kondygnacji i ich powierzchni, nie można potwierdzić, iż będzie dochowana zgodność co do współczynnika intensywności obowiązującego na tym terenie. Kwestia współczynnika intensywności zabudowy wymaga dokładnego wyjaśnienia, gdyż okoliczność ta może mieć wpływ na ocenę zgodności planowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego. Nadto podnieśli zarzuty naruszenia ustaleń planu miejscowego, w szczególności warunki wynikające ze stref polityki przestrzennej obejmującej dany obszar. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji lub stwierdzenie ich nieważności.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji.

W związku z wejściem w życie z dniem l stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), z mocy z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed l stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 134 § l ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Stosownie do treści art. 41 ust. 2 pkt 4 obowiązującej w chwili wydawania decyzji ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t. j. Dz. U. z 1999 r. Nr 15, póz. 139 z późn. zm.) wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu powinien zawierać określenie charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji.

Wniosek inwestora "[...]" Spółka z o. o. w K. danych takich nie zawiera. Nie wskazuj ą charaktery stycznych parametrów również dołączona do wniosku koncepcja architektoniczna inwestycji. Brak ten powoduje, iż nie można w sposób prawidłowy stwierdzić czy inwestycja jest zgodna w ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego i zapisami tego planu dla terenu, na którym ma być realizowana inwestycja, a dotyczącymi określonego w planie wskaźnika intensywności zabudowy.

Jak wynika z ustaleń poczynionych przez organy wydające decyzje w I i II instancji teren przeznaczony pod planowaną inwestycję położony jest na obszarach o różnym przeznaczeniu ściśle określonych w planie zagospodarowania przestrzennego.

Ani z decyzji ani z załącznika do decyzji określającego linie rozgraniczające teren inwestycji nie wynika, jakie części nieruchomości leżą na, których obszarach. Enigmatyczne określenie, iż "teren inwestycji w przeważającej części położony jest na "Obszarze Mieszkaniowo-Usługowym M2U" z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową wielorodzinną wraz z usługami publicznymi i komercyjnymi stanowiącymi nie mniej niż 30 % powierzchni terenu lub powierzchni użytkowej o intensywności mieszkaniowo-usługowej (netto) 7.2 -1,7, liczonej w granicach projektu zagospodarowania działki. Niewielki fragment terenu inwestycji, od strony południowej, jest też położony w " Obszarze Mieszkaniowym -M4 z podstawowym przeznaczeniem gruntów pod zabudowę mieszkaniową wraz z urządzeniami towarzyszącymi, o wysokości max 8 m do najwyższego gzymsu i 13 m do kalenicy, o intensywności zabudowy do 0,4 liczonej w granicach projektu zagospodarowania działki. Natomiast od strony północnej niewielki fragment znajduje się w "Obszarze Miejskiej Zieleni Publicznej" -z podstawowym przeznaczeniem gruntów m. in. pod zieleń parkowa

, zieleń izolacyjną skwery, zieleńce" bez dokładnego określenia jakie części działek są położone w obszarach o różnym przeznaczeniu powoduje, iż brak jest podstaw do jednoznacznego określenia zgodności planowanej inwestycji z planem zagospodarowania. Ma to tym bardziej znaczenie, że dla tych różnych terenów (M2U, M4) są ustalone różne wskaźniki zabudowy, a ustalenia dla terenu "Obszaru Miejskiej Zieleni Publicznej" nie przewidują możliwości zabudowy kubaturowej. Mimo tego organy wydające decyzje nie wskazały jakie obiekty mogą być budowane na poszczególnych obszarach.

Należy też ponieść, iż w aktach administracyjnych brak jest zarówno części tekstowej, jak i graficznej miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego Miasta Krakowa dotyczącej przedmiotowego terenu.

Nie wykazał też organ I instancji zgodności planowanej inwestycji z zapisami planu dotyczącymi stref polityki przestrzennej. Samo powołanie tych zapisów w decyzji nie jest wystarczające, konieczna jest jeszcze analiza zgodności.

Stwierdzić też należy, że planowana inwestycja została w trybie art. 106 kpa została uzgodniona z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, a to na podstawie art. 40 ust. 4 pkt 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Postanowienie to nie zostało doręczone, poza inwestorem, stronom postępowania. O dokonanym uzgodnieniu nie zostały poinformowane strony, co narusza powołany wyżej przepis.

Powyżej wskazane uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania, co musiało skutkować uchyleniem zaskarżonej decyzji, jak też decyzji organu I instancji.

Dlatego też, na podstawie art. 145 § l pkt l c) ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § l ustawy przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono

jak w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. l ustawy o NSA w zw. z art. 97 § 2 powołanej ustawy przepisy wprowadzające...