Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2140/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 258 par. 1 i par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 lutego 2015 r. Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie: - Joanna Dziedzic-Bukowska po rozpoznaniu w dniu 26 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w sprawie ze skargi J.M. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] września 2014 r. Nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym, tj.: 1). zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2). ustanowić radcę prawnego z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.


UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2014 r. J.M. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub adwokata w niniejszej sprawie.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wnioskodawca wskazał, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Źródłem dochodu skarżącego jest wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia w wysokości 300 zł miesięcznie oraz dochód z prowadzonej działalności gospodarczej w wysokości od 100 do 200 zł miesięcznie. Niska kwota dochodów uzyskiwanych z prowadzonej działalności spowodowała powstanie po stronie skarżącego znacznej zaległości z tytułu składek na ZUS , które po umorzeniu w 2005 r. aktualnie wynoszą 44. 000 zł. Z tego też względu w stosunku do skarżącego prowadzone są postępowania egzekucyjne, które wobec bezskuteczności egzekucji (braku majątku) zostały umorzone. Aktualnie skarżący utrzymuje się ze zbiórek makulatury i złomu. Otrzymywany z tego tytułu dochód nie wystarcza jednak na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych. Skarżący nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Mieszka w lokalu mieszkalnym, który został przydzielone w 1982 r. dziadkowi skarżącego - funkcjonariuszowi S.K. i jego żonie. Najemcy lokalu zmarli w 1990 r., skarżący zamieszkuje w lokalu bez tytułu prawnego.

Uzupełniając na wezwanie Sądu przedmiotowy wniosek skarżący w piśmie z dnia 19 lutego 2015 r. wyjaśnił, że od dnia 1 stycznia 2015 r. nie posiada już żadnego stałego dochodu, ponieważ umowa zlecenie nie została mu przedłużona. Z kolei działalność gospodarczą, którą prowadził – wobec braku jakichkolwiek dochodów- zawiesił w dniu 31 grudnia 2014 r. W celu zaspokojenia podstawowych środków do życia skarżący zmuszony jest dodatkowo trudnić się zbieractwem surowców wtórnych oraz makulatury.

Rozpoznając wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; zwanej dalej P.p.s.a.) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Ocena okoliczności przedstawionych w złożonym wniosku oraz wynikających z pisma z dnia 19 lutego 2015 r. uzasadnia przyznanie wnioskodawcy prawa pomocy w żądanym zakresie. Złożone przez skarżącego oświadczenia co do stanu zdrowia i sytuacji majątkowej potwierdzają, że znajduje się on w skomplikowanej sytuacji życiowej. Zauważyć należy, że wnioskodawca aktualnie nie uzyskuje żadnych stałych dochodów. Skarżący co prawda posiada dodatkowe źródło dochodu z tytułu zbierania złomu i makulatury, jednak dochód ten jest bardzo niski - kształtuje się od 10 zł dziennie miesięcznie, co daje podstawę aby przypuszczać, że nie tylko nie pozwala mu na poczynienie oszczędności, które mogłyby zostać przeznaczone na uiszczenie kosztów sądowych, ale nie wystarcza nawet na pokrycie kosztów bieżącego, niezbędnego utrzymania skarżącego.

Z tych względów uznano, że skarżący spełnia warunki do otrzymania prawa pomocy we wnioskowanym przez niego zakresie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało postanowić jak w sentencji.