Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 556/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 października 2021 r. wniosku H. L. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie odpłatności za pobyt w domu opieki społecznej postanawia odmówić wstrzymania zaskarżonej decyzji. /-/ W. Batorowicz


UZASADNIENIE

H. L. (zwana dalej "Skarżącą") działając przez swojego pełnomocnika wniosła skargę na opisaną w rubrum postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie uznając zarzuty Skarżącej za nieuzasadnione.

W toku postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek wpłynął dnia [...] września 2021 r. W jego treści wskazano, że Skarżąca nie jest w stanie uiścić tak znacznej kwoty pieniędzy, wielokrotnie przekraczającej jej dochody. Wyegzekwowanie od niej kwoty [...]zł doprowadzi Skarżącą do niemożności zapewnienia sobie utrzymania.

Skarżąca podkreśliła, że oprócz opłaty [...] zł miesięcznie, także inne koszty związane z utrzymaniem matki – G. P., takie jak koszty utrzymania jej domu, zapewnienie w domu pomocy społecznej całodziennej dodatkowej opieki, odciążając tym samym personel tej placówki. Mama Skarżącej przez trzy lata przed umieszczeniem jej w domu pomocy społecznej mieszkała u Skarżącej i miała zapewnioną pełną opiekę (w tym osobistą opiekunkę). Warunki pobytu w domu pomocy społecznej były bardzo skromne (o wiele gorsze niż w domu Skarżącej), a dodatkowe wyposażenie pokoju w domu pomocy społecznej (łóżko i materac przeciwodleżynowy), ubrania i środki kosmetyczne zostały sfinansowane przez Skarżącą. Dom pomocy społecznej nie zapewniał także praktycznie opieki lekarskiej prywatnej – całość leczenia specjalistycznego pokrywała Skarżąca ze swoich własnych środków. Także sama regularnie dojeżdżała do swojej mamy i zajmowała się nią w domu pomocy społecznej. Na ten cel wydatkowała znaczą część swoich oszczędności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wstrzymanie wykonania aktów (czynności) zaskarżonych do sądu administracyjnego stanowi odstępstwo od generalnej zasady wykonalności takich aktów (czynności) i ma na celu ochronę strony skarżącej przed negatywnymi skutkami, które może wywołać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy przez sąd administracyjny.

W związku z tym należy wskazać, że w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a. to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności – tj., że w danym przypadku zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niewskazanie we wniosku takich okoliczności oznacza, co do zasady, brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej przez sąd, uzasadniający oddalenie wniosku. Strona skarżąca powinna dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu, gdyż od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub negatywnych skutków trudnych do odwrócenia zależy orzeczenie sądu (por. postanowienie NSA z dnia: 7 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 201/05 oraz 30 października 2018 r. sygn. akt I OZ 1028/18, postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 9 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Po 531/21, dostępne na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA").

W niniejszej sprawie we wniosku Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie uprawdopodobniono w jakikolwiek sposób, że zachodzą przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Tym samym Sąd nie jest w stanie ocenić zasadności przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Sąd stwierdził, że wniosek dotyczy wstrzymania wykonania decyzji w przedmiocie ustalenia wysokości wydatków uiszczonych zastępczo przez Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w [...] tytułem opłaty za pobyt G. P. w Domu Pomocy Społecznej w [...] do wnoszenia których była zobowiązana Skarżąca na kwotę [...]zł. Skarżąca wywodzi, iż wykonanie takiej decyzji będzie skutkowało pozbawieniem jej możliwości zapewnienia sobie utrzymania.

Przede wszystkim należy podkreślić, że Skarżąca nie przedstawiła jakiegokolwiek materiału mogącego uzasadniać pozytywne rozpatrzenie wniosku. Ogólnikowe twierdzenia strony o pozbawieniu jej możliwości zapewniania sobie utrzymania, są pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania aktu. Argumenty zawarte we wniosku winny być połączone z niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych oraz skonkretyzowanych wystarczająco danych obrazujących sytuację strony (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2009 r., sygn. akt II GSK 257/09, dostępne w CBOSA). Skarżąca powinna przedstawić dokumenty świadczące o faktycznej sytuacji finansowej w jakiej się znalazła. Powinna wykazać, że uiszczając rzeczoną kwotę [...]zł nie będzie mieć możliwości uregulowania innych ciążących na niej zobowiązań. Prawidłowe przedstawienie takiej sytuacji wymaga jednak przedłożenia wiarygodnych dokumentów (np. wykazów bankowych), które zobrazują Sądowi rzeczywistą sytuację finansową Skarżącej. Wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie przedstawiono takich dokumentów jak np. zestawienie dochodów własnych, aktualnie uiszczanych zobowiązań, potwierdzenie otrzymywania wynagrodzenia, czy też korzystania ze świadczeń ubezpieczeniowych albo jakichkolwiek innych.

Twierdzenie, że Skarżącej grozi ryzyko utraty utrzymania może być prawdziwe, jednak Sąd, dla oceny zasadności jej wniosku musi zweryfikować całokształt tych okoliczności, aby wydać orzeczenie o udzieleniu ochrony tymczasowej. Brak wykazania, czy choćby uprawdopodobnienia przez nią, że zachodzi ryzyko, czy też niebezpieczeństwo, o którym traktuje, uniemożliwia Sądowi wydania rozstrzygnięcia korzystnego dla niej.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.

/-/ W. Batorowicz