Wyrok NSA oz. w Katowicach, sygn. akt SA/Ka 64/87
NSA oz. w Katowicach
Data orzeczenia: 1987-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 621  Sprawy mieszkaniowe, w tym dodatki mieszkaniowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Nieruchomości
Powołane przepisy: article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 marca 1980 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 52
journal: Dz.U. 1983 nr 11 poz. 55
law: Obwieszczenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 17 lutego 1983 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. - Prawo lokalowe.
Teza: Odwołanie przez jedną ze stron zgody na wzajemną zamianę lokali mieszkalnych obliguje organ administracji do wydania decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie wydania zezwolenia na zamianę /art. 105 par. 1 Kpa/.

TEZY

Odwołanie przez jedną ze stron zgody na wzajemną zamianę lokali mieszkalnych obliguje organ administracji do wydania decyzji o umorzeniu postępowania w sprawie wydania zezwolenia na zamianę /art. 105 par. 1 Kpa/.


SENTENCJA

oddala skargę w przedmiocie zamiany lokalu mieszkalnego.


UZASADNIENIE

Anita P. zajmuje z 4 członkami rodziny lokal mieszkalny składający się z pokoju i kuchni, położony w O. ul. N. 5. Pozostaje on w dyspozycji terenowego organu administracji państwowej. W O. przy ul. F. 30/12 mieszka Jan M., który jest najemcą 2-pokojowego mieszkania spółdzielczego. Najemcy tych lokali wystąpili wspólnie z wnioskiem do Naczelnika Miasta i Gminy o zezwolenie im na wzajemną zamianę, mieszkań. Naczelnik decyzją z dnia 29 września 1986 r. nr GKM 8274/117/86 uwzględnił wniosek, przydzielając Anicie P. i jej rodzinie lokal Jana M., jemu zaś - lokal Anity P.

Jan M. wniósł w ustawowym terminie odwołanie, w którym oświadczył, że rezygnuje z zamiany, gdyż byłby "narażony na poważne straty". Dyrektor Wydziału Spraw Lokalowych Urzędu Wojewódzkiego w Katowicach decyzją z dnia 18 grudnia 1986 r. nr LOK II-818/374/86 uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji. Zaakcentowano, że wobec rezygnacji skarżącego z zamiany, nie jest ona dopuszczalna. Zamiana lokali musi mieć charakter dobrowolny. Anita P. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zarzuciła, że decyzja ostateczna wydana została z naruszeniem art. 105 par. 2 Kpa. Umorzenie postępowania w tym trybie nie było dopuszczalne wobec jej stanowczego sprzeciwu. Nadto zarzuciła, że Jan M. został już skreślony z rejestru członków spółdzielni mieszkaniowej, wyraził zgodę na przeksięgowanie wkładu mieszkaniowego i udziału członkowskiego na rzecz skarżącej i otrzymał już od niej zwrot wkładu /200 tys. zł/. Na tej podstawie spółdzielnia przyjęła skarżącą w poczet członków i przydzieliła jej sporny lokal.

Organ odwoławczy podtrzymał stanowisko zajęte w swej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sądowa kontrola decyzji administracyjnej musi koncentrować się wokół tego, czy rozstrzygnięcie jest zgodne z prawem /art. 196 par. 1 Kpa/. Wyjaśnienia wymaga więc, czy organ odwoławczy zasadnie umorzył postępowanie. Organ ten uznał, że skoro Jan M. zrezygnował z zamiany lokalu mieszkalnego postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Na tle art. 52 ust. 1 prawa lokalowego oczywiste jest, że warunkiem zamiany lokali mieszkalnych musi być zgoda obu najemców. Zgoda ta stanowi przesłankę zezwolenia na zamianę i dlatego winna być podtrzymana aż do wydania decyzji przez organ II instancji /w razie zainicjowania postępowania odwoławczego/. W niniejszym przypadku Jan M. już w toku postępowania międzyinstancyjnego odwołał swoje oświadczenie woli zawarte we wniosku z dnia 16 września 1986 r. Odwołanie tego oświadczenia woli oznacza uchylenie się od jego skutków prawnych. Musiało to prowadzić do wydania decyzji /obligatoryjnej/ umorzenia postępowania /art. 105 par. 1 Kpa/.

Sugestia skarżącej, jakoby naruszono art. 105 par. 2 Kpa nie jest trafna. Przepis ten traktuje bowiem o fakultatywnych przesłankach umorzenia. W niniejszej sprawie umorzenie było - jak zaznaczono - obligatoryjne.

Przejść należy do pozostałych zarzutów zawartych w skardze i uzupełniającym piśmie procesowym. Sprowadzają się one do tezy że "w momencie składania oświadczenia woli Jan M. oceniał rzecz rozsądnie" i że nie on, lecz skarżąca narażona została "na utratę całych swych oszczędności", bo "przekazała mu kwotę 200.000 zł". Okoliczności te są, co trzeba obiektywnie stwierdzić, sugestywne. Nie mogą jednak prowadzić do odmiennej oceny prawnej zaskarżonej decyzji z przyczyn, o jakich była mowa. Skargę należało więc oddalić /art. 207 par. 5 Kpa/.

Prezes Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej w O. podał w piśmie z dnia 19 listopada 1986 r. skierowanym do Jana M. że jeśli wymieniony nie opróżni dobrowolnie spornego lokalu - Spółdzielnia wystąpi przeciwko niemu do sądu z powództwa o eksmisję, gdyż zajmuje go teraz bez tytułu prawnego. Skreślenie Jana M. z rejestru członków Spółdzielni powoduje bowiem wygaśnięcie spółdzielczego prawa do lokalu /art. 218 par. 2 ustawy z dnia 16 września 1982 r. - Prawo spółdzielcze - Dz.U. nr 30 poz. 210/, a więc również utratę prawa do przebywania w tym lokalu. Przydzielono go już skarżącej, co wykazała na rozprawie przed NSA. W razie uzyskania takiego wyroku Spółdzielnia ta może żądać od organu lokalowego przekwaterowania Jana M. do pomieszczenia zastępczego.