Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 306/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 207 par.1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 65 ust.5, art.73 ust.1,3,6, art.67, art.78 ust. 1 i 3
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
article: art. 5 ust.5 pkt.3, art.19 ust.7, art.29 ust.13, art.33 ust.2, art.34 ust.4, art.41 ust.1
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1  art. 214 ust.1, art. 220 ust.1
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2010 r. sprawy ze skargi "A" Spółki Jawnej w O. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 kwietnia 2010 r. nr [...]; [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej towaru oraz podatku od towarów i usług 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej "A" Spółki Jawnej w O. kwotę 3427 (trzy tysiące czterysta dwadzieścia siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

W dniu 16.10.2008r. Agencja Celna [...] Sp. z o. o., działając w ramach udzielonego upoważnienia, zgłosiła celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar importowany przez "A" Sp. Jawna z siedzibą w [...]. Przedmiotowy towar opisano w polu 31 dokumentu SAD jako "kubki ceramiczne" i zadeklarowano kod TARIC 6912 00 10 90, ze stawką celną 5%, obejmujący "zastawy stołowe z ceramiki zwykłej, inne niż z porcelany, również chińskiej". Zgłoszenie spełniało warunki formalne i zostało w związku z tym przyjęte i zarejestrowane pod nr [...].

W wyniku przeprowadzonej w okresie od 17 grudnia 2008 r. do 5 maja 2009 r. kontroli prawidłowości obrotu towarowego z zagranicą, funkcjonariusze Urzędu Celnego w [...] stwierdzili między innymi nieprawidłowości dotyczące klasyfikacji taryfowej towaru. Ustalono, iż w przypadku przedmiotowego zgłoszenia, importer nieprawidłowo zaklasyfikował towar do kodu Taric 6912 00 10 90.

Po przeprowadzeniu postępowania w sprawie kontroli zgłoszenia celnego oraz określenia należności celnych i podatkowych z tytułu importu, Naczelnik Urzędu Celnego w [...], decyzją z dnia 25 listopada 2009 r. określił klasyfikację taryfową kubków porcelanowych do kodu TARIC 6911 10 00 00; określił niezaksięgowaną kwotę cła, podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości [...] zł; orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo Celne oraz określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych procedurą dopuszczenia do obrotu w wysokości [...] zł.

W uzasadnieniu podniesiono, że "wyrób ceramiczny" jest definiowany w Encyklopedii PWN jako kamionka, porcelana, fajans i inne, przy czym różnice między tymi wyrobami często są trudne do określenia.

Importowane wyroby ceramiczne, zgodnie z Taryfą celną obowiązującą w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, niewątpliwie należą do grupy obejmującej zastawy stołowe, naczynia kuchenne oraz pozostałe artykuły gospodarstwa domowego, w związku z czym podlegają klasyfikacji do pozycji 6911 lub 6912. Pozycja 6911 obejmuje powyższe towary wykonane z porcelany, również chińskiej, natomiast pozycja 6912 obejmuje te same towary jednak wykonane z ceramiki, innej niż porcelana również chińska. Dodatkowo pozycja 6912 dzieli zawarte w niej towary na cztery grupy, w zależności od rodzaju ceramiki z jakiej zostały wykonane:

z ceramiki zwykłej,

z kamionki,

z ceramiki porowatej lub szlachetnej,

pozostałe.

Na wszystkich dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego importowane towary opisano jako "ceramic mug- kubki ceramiczne" bez wskazania rodzaju ceramiki. Natomiast w dokumencie purchase order z dnia 19 lutego 2008 r. ten sam towar został określony jako porcelain mugs - porcelanowe kubki.

W wyniku przeprowadzonego przez Centralne Laboratorium Celne w [...] badania kubków, pobranych losowo w trakcie kontroli, ustalono, że próbki te są wyrobami wykonanymi z ceramiki o czerepach nienasiąkliwych, przeświecających, drobnoziarnistych, zeszklonych o jednorodnej strukturze, szkliwionych, o cechach charakterystycznych dla porcelany.

Strona potwierdziła, iż pobrane próbki są reprezentatywne dla partii towarów pochodzących z przedmiotowego zgłoszenia celnego.

Następnie organ I instancji podniósł, że wynik badań jednoznacznie wskazuje, iż badany towar to ceramika o cechach charakterystycznych dla porcelany. Jak wynika z faktury załączonej do zgłoszenia oraz wyjaśnień strony, przedmiotem importu był jeden rodzaj kubków o takim samym kształcie i kalce. W związku z tym otrzymany wynik badań, rozstrzygający o rodzaju materiału z jakiego został wykonany towar, dotyczy całej partii importowanego towaru.Również inne badanie przeprowadzone w oparciu o próbki pobrane z dwudziestu sześciu zgłoszeń, w których towar każdorazowo klasyfikowano jako wykonany z ceramiki zwykłej, potwierdziło powyższe ustalenia.

Biorąc pod uwagę postanowienia 1 i 6 reguły Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, brzmienie pozycji 6911, obejmującej zastawy stołowe, naczynia kuchenne oraz inne wyroby gospodarstwa domowego i toaletowe, z porcelany, również chińskiej, a także analizę dokumentów zawartych w protokole kontroli, a w szczególności uwzględniając wynik badań laboratoryjnych Naczelnik Urzędu Celnego uznał, iż kubki porcelanowe pochodzące z Chin - należy zaklasyfikować do kodu TARIC 6911 10 00 00 - obejmującego zastawy stołowe i naczynia kuchenne z porcelany, również chińskiej ze stawką celną 12 %.

W odwołaniu od tej decyzji, "A" Sp. Jawna w [...], wniosła o jej uchylenie oraz umorzenie postępowania, zarzucając organowi I instancji zmianę taryfikacji w oparciu o wadliwie pobrane próbki towaru, uznanie pobranych próbek za reprezentatywne dla całości wyrobu oraz wadliwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego.

Po rozpatrzeniu odwołania, Dyrektor Izby Celnej w [...] decyzją z dnia 26 kwietnia 2010 r., wydaną na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, organ podniósł, że w myśl art. 78 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego, organ celny może przystąpić do kontroli przywiezionego towaru o ile istnieje jeszcze możliwość jego okazania. Na podstawie wydruku sporządzonego dnia 24 lutego 2009 r., wskazującego zbiorczo ilość towaru ujętego w fakturze załączonej do powyższego zgłoszenia celnego oraz towaru dopuszczonego do wolnego obrotu na podstawie zgłoszeń celnych nr [...] z dnia 05.02.2008 r., [...] z dnia 13.03.2008 r. i [...] z dnia 20.08.2008 r., dostępnego w dniu kontroli w magazynie odwołującej, kontrolujący ustalili, że łącznie [...] sztuki towaru z ogólnej ilości [...] sztuk objętych ww. zgłoszeniami znajduje się jeszcze w magazynie. Przeczy to twierdzeniu odwołującej o braku w magazynie towaru pochodzącego z tych dostaw. Wspólnik J. A. wyjaśnił nadto, że kubki ujęte w ww. zgłoszeniach celnych są o takim samym kształcie i kalce, i nie ma możliwości odróżnienia, z której dostawy pochodzi dany kubek. Z akt sprawy wynika, że pobrano w sposób losowy próbki po dwie sztuki dziesięciu wzorów kubków.

Art. 242 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 253 ze zm.) stanowi, że ilości, które mają zostać pobrane, nie powinny przekraczać ilości niezbędnej dla dokonania analizy lub bardziej szczegółowej kontroli, włączając w to ewentualną kontranalizę.

W świetle tego przepisu organ celny uznał, że pobranie próbek w niniejszej sprawie nastąpiło w sposób prawidłowy. Wyniki badań próbek spośród czterech partii jednorodnego towaru, zgodnie z wyjaśnieniami spółki, można uznać za reprezentatywne i odnieść je łącznie do całości towaru dopuszczonego do wolnego obrotu na podstawie czterech zgłoszeń celnych, w sytuacji gdy spółka nie jest w stanie wskazać z których dostaw pochodzą poszczególne kubki. Ponadto osoba uprawniona do reprezentowania spółki potwierdziła w protokole pobór próbki reprezentatywnej, nie wniosła uwag i nie kwestionowała prawidłowości tej czynności.

Odnosząc się do zarzutu wadliwego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego, organ odwoławczy wyjaśnił, że zgodnie z art. 73 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego organ celny może zwolnić towar po przyjęciu zgłoszenia bez dokonywania jego weryfikacji. Nie jest to równoznaczne z uznaniem danych zawartych w zgłoszeniu celnym za prawidłowe. Nie jest to również sprzeczne z uprawnieniem do przeprowadzenia kontroli postimportowej po zwolnieniu towaru w trybie art. 78 WKC.

W niniejszej sprawie organ I instancji wziął pod uwagę uzyskany w toku kontroli materiał dowodowy i uznał, że jest on wyczerpujący i pozwala na wydanie prawidłowego rozstrzygnięcia. Odwołująca nie została pozbawiona prawa do obrony, a w toku postępowania przed organem pierwszej instancji nie skorzystała z prawa do wykonania kontranalizy próbek jak również wyboru w tym celu laboratorium badawczego. Nie wypowiadała się co do zasadności wszczętego postępowania i w sprawie zebranego materiału dowodowego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, "A" Sp. Jawna w [...] wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 kwietnia 2010 r., zarzucając jej zmianę taryfikacji bez wystarczającego oparcia w materiale dowodowym oraz wadliwe przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego.

Skarżąca podniosła, że z jej magazynu pobrano po dwie próbki danego wyrobu podobnego do towaru będącego przedmiotem w objętych kontrolą zgłoszeniach. Obie próbki pobrano na potrzeby organów celnych. Dopiero później spółka dowiedziała się, że takich próbek w każdym przypadku winno być trzy. Dwie dla organów celnych i jedna dla strony postępowania. W ocenie skarżącej, stanowisko organu celnego, iż nie był on zobligowany do pobrania trzeciej próbki jest przejawem bagatelizowania znaczenia tego proceduralnego uchybienia.

Skarżąca zarzuciła organom celnym brak stosownych pouczeń m.in. w zakresie znaczenia próbki dla taryfikacji całej dostawy towaru czy też zgłoszenia ewentualnych uwag do protokołu. Tym samym ograniczono jej prawo do obrony poprzez uniemożliwienie wykonania kontrekspertyzy w oparciu o taki sam towar, jaki zabezpieczył dla swych potrzeb organ celny. Spółka została poinformowana o rezultacie badań laboratoryjnych, jednakże bez podania szczegółowych wyników badań.

Zabezpieczone próbki towaru można uznać za reprezentatywne jedynie w odniesieniu co do producenta, formy, kształtu, przeznaczenia, czasami co do motywów zdobienia. Natomiast nie należało ich traktować jako reprezentatywne pod względem składu surowcowego i właściwości fizyko-chemicznych. To właśnie te dane w przypadku ceramiki decydują o klasyfikacji towaru do odpowiedniego kodu TARIC.

W ocenie skarżącej, nie ma pewności, że towar pobrany do badań pochodził z kontrolowanego zgłoszenia. Z uwagi na upływ czasu od objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu, powtarzalność zamówień, rozmiar zamówień, w magazynie skarżącej często nie ma towarów z konkretnych dostaw.

Producenci ceramiki w Chinach nie dysponują nowoczesnymi technologiami. Sposób wytworzenia czy magazynowania surowców nie gwarantuje w 100% niezmienności składu surowcowego. Sam producent często sam nie jest w stanie sprawować stałej kontroli nad powtarzalnością składu czy jakości wyrobów. Stąd także częste kontrole wynajętych pośredników, choć ich obowiązki nie dotyczą kontroli składu surowcowego, lecz dbałości o nienaganność formy i trwałość wyrobu. Świadczyć może o tym także i cena jednostkowa zawarta w dokumentach handlowych.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

W piśmie procesowym datowanym 6 października 2010 r. skarżąca podtrzymała żądanie uchylenia w całości zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej oraz wniosła o zasądzenie od organu administracji na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania, niezbędnych dla celowego dochodzenia praw według norm przepisanych. Zarzuciła ponadto naruszenie następujących przepisów:

- art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej, polegające na prowadzeniu postępowania celnego w sposób niebudzący zaufania do obywateli i ich organizacji (spółek), albowiem organ nie pouczył strony o treści art. 242 ust. 3 przepisów wykonawczych do WKC, a potem wskazał niezakwestionowanie przez stronę reprezentatywności pobranych próbek jako argument uzasadniający stanowisko o tym, że ilość próbek spełniała warunki z art. 242 ust. 3 przepisów wykonawczych do WKC, a ponadto nie pouczono strony o możliwości domagania się kontrekspretyzy w innym laboratorium i przyjęto za miarodajne wyniki analizy laboratorium celnego;

- art. 121 § 2 Ordynacji podatkowej, polegające na niepouczeniu strony o treści art. 242 ust. 3 przepisów wykonawczych do WKC i art. 91 ustawy - Prawo celne oraz o możliwości domagania się przez stronę kontrekspretyzy w innym laboratorium w sytuacji, gdy w razie dokonania takiego pouczenia strona mogła zgłosić stosowny wniosek;

- art. 122 Ordynacji podatkowej, polegające na niedokładnym wyjaśnieniu przez Dyrektora Izby Celnej w [...] wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia i wybiórczym rozważeniu kwestii reprezentatywności pobranych próbek dla towarów objętych zgłoszeniem, co z kolei miało wpływ na ocenę analizy laboratorium celnego jako miarodajnej podstawy do oceny prawidłowości wskazywanej przez stronę klasyfikacji taryfowej kubków;

- art. 242 ust. 3 rozporządzenia Komisji (EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz,UE1993.253.1) polegające na przyjęciu, iż ilość próbek pobranych w trakcie kontroli był wystarczająca i reprezentatywna dla towarów objętych zgłoszeniem;

- art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68. poz. 622 ze zm.), polegającego na uznaniu za prawidłowe orzeczenia o pobraniu odsetek w sytuacji, gdy nie zachodzą przesłanki określone w tym przepisie;

- art. 29 ust. 13 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz U. z 2004 r. Nr 54. poz. 535 ze zm.). polegającego na zawyżeniu podstawy opodatkowania podatkiem VAT z tytułu importu towarów o nieprawidłowo podwyższone cło (wskutek przyjęcia niewłaściwej klasyfikacji taryfowej), a w konsekwencji określenie podatku w zawyżonej wysokości.

W ocenie skarżącej, uchybienia te miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy, albowiem w razie prawidłowego przeprowadzenia postępowania, nie istniałyby podstawy do oparcia się na analizie wykonanej przez laboratorium celne, a w konsekwencji do zmiany klasyfikacji taryfowej pociągającej za sobą utrzymanie w mocy rozstrzygnięcia o określeniu należności podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu, o poborze odsetek oraz określeniu podatku VAT z tytułu importu w wysokości wyższej niż deklarowana.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Należy mieć na uwadze, co następuje:

Art.73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz.622 ze zm.) stanowi, ze do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z prawa celnego.

Zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE L z dnia 19 października 1992 r. ze zm.), dalej w skrócie WKC, należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (DZ.U.UE.L.87.256.1).Załącznik I do tegoż Rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje.

Załącznik ten zmieniany jest każdego roku, zgodnie bowiem z art.12 rozporządzenia Rady nr 2658/87, Komisja przyjmuje każdego roku rozporządzenie przedstawiające pełną wersję Nomenklatury Scalonej wraz ze stawkami celnymi. Są one publikowane nie później niż do 31 października w Dzienniku Urzędowym Wspólnot Europejskich i stosuje się je od dnia 1 stycznia roku następnego.

Do zgłoszenia celnego dokonanego w dniu 16.10.2008 r. należy zatem stosować rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U.UE nr 286 z 2007r.).

Z brzmienia reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) wynika, ze tytuły sekcji, działów i poddziałów są jedynie wskazówką, bowiem dla potrzeb prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Celem wprowadzenia uwag do sekcji i działów jest rozwiązywanie trudności mogących powstać przy klasyfikacji taryfowej.

W niniejszej sprawie trudności takie powstały, bowiem między stroną skarżącą, a organami celnymi istnieje spór co klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. Jak wynika z uwag ogólnych (Wyjaśnień do Taryfy Celnej) do działu 69 "Wyroby ceramiczne" decydujące znaczenie dla prawidłowej klasyfikacji ma rodzaj materiału (surowca) i stopnia (sposobu) jego przetworzenia( wypalania), bowiem zależnie od składu i sposobu wypalania można uzyskać różne wyroby, inaczej klasyfikowane.

Organy celne uznały, że przywieziony towar (objęty przedmiotowym zgłoszeniem celnym) powinien być zaklasyfikowany do kodu TARIC 6911 10 00 00, z obowiązującą stawką 12 celną %.Spowodowało to, zgodnie z orzeczeniem decyzji organu I instancji, obliczenie podwyższonych należności celnych, określenie niezaksięgowanej kwoty cła, odsetek i – podatku od towarów i usług.

W zgłoszeniu celnym zaklasyfikowano importowany towar jako wytworzony z ceramiki zwykłej, co powodowało, że zgłoszono taryfikację – zastawy stołowe z ceramiki zwykłej inne niż z porcelany, również chińskiej - pozycja 6912 0010 90.

Zgodnie z Taryfą pozycja 6912 dzieli zawarte w niej towary na cztery grupy, w zależności od rodzaju ceramiki na :1/ z ceramiki zwykłej,2/ z kamionki,3/ z ceramiki porowatej lub szlachetnej 4/ pozostałe.

Na podstawie badań próbek towarów, pobranych w trakcie kontroli u importera, organy celne uznały, ze badania laboratoryjne wskazują, iż próbki to wyroby wykonane z ceramiki /.../ o cechach charakterystycznych dla porcelany, wobec czego należy je klasyfikować do pozycji 6911 10 00 00 jako – zastawy stołowe i naczynia kuchenne z porcelany, również chińskiej.

Sposób pobrania próbek i dokonania badań, upływ czasu od dnia zgłoszenia towarów do procedury dopuszczenia do obrotu oraz wcześniejszy brak reakcji organów celnych na dokonywaną taryfikację są przedmiotem zarzutów strony skarżącej.

Część zarzutów nie jest zasadna.

W szczególności należy wskazać, że zgodnie z art. 68 WKC organy celne mogą weryfikować zgłoszenia poprzez ich kontrolę i kontrolę załączonych dokumentów z ewentualnym żądaniem przedstawienia innych dokumentów lub – rewizję towarów z jednoczesnym ewentualnym pobraniem próbek w celu dokonania ich dalszej analizy lub dokładniejszej kontroli.

Zatem towar mógł zostać - jak w niniejszej sprawie - zwolniony bez weryfikacji, co pozostaje w zgodzie z obowiązkami organów celnych.

Z art. 78 § 2 WKC wynika, ze po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Organy mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwa procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z przepisami niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują ( art.78 § 3 WKC).

Czynności powyższe nie zostały obwarowane terminem, w jakim mogą być one dokonane.

Powiadomienie dłużnika o prawidłowej kwocie należności celnych nastąpiło w niniejszej sprawie z zachowaniem terminu, o jakim mowa w art. 221 WKC, bowiem zgłoszenia dokonano w dniu 16.10.2008 roku, wyekspediowanie decyzji organu I instancji miało miejsce w dniu 1.12.2010 r., a doręczenie – w dniu 4.12.2010 r.

Nie są również uzasadnione te zarzuty, które wskazują, iż ze względu na sposób wytworzenia czy magazynowania towarów ani producent ani importer nie są w stanie zagwarantować niezmienności składu surowcowego partii towarów, a co za tym idzie – prawidłowej klasyfikacji taryfowej w zgłoszeniu celnym.

Taki sposób rozumowania prowadzi do zniweczenia sensowności dokonywania zgłoszeń celnych i zaprzecza możliwości wykonywania swoich obowiązków przez importera.

Zdaniem sądu, wbrew twierdzeniom podniesionym w skardze, przepisy w zakresie odprawy celnej importowanych towarów i kryteria zaliczania ich do określonego kodu taryfy celnej znane są firmom zajmującym się profesjonalnie handlem z Chinami, zaś tamtejszym wytwórcom, niezależnie od stosowanych nowoczesnych czy nie technologii, znane są różnice pomiędzy na przykład kamionką, a porcelaną.

Zatem i ta część zarzutów, w ocenie sądu, nie zasługiwała na uwzględnienie.

Za zasadne uznane zostały przez sąd te zarzuty, które wskazywały na niedokładnym wyjaśnieniu przez Dyrektora Izby Celnej w [...] wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia jak również po części i te, które wskazywały, ze strona nie uzyskała od organu stosownych wyjaśnień odnośnie zabezpieczenia swych praw w toku postępowania.

W myśl art. 242 ust.3 rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy wykonawcze do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego WKC, "ilości (próbek towarów), które mają zostać pobrane, nie powinny przekraczać ilości niezbędnej dla dokonania analizy lub bardziej szczegółowej kontroli, włączając w to ewentualną kontranalizę".

W odwołaniu od decyzji organu I instancji strona skarżąca podniosła, że "nie została poinformowana o możliwości pobrania próbek towarów dla swoich celów, co ograniczyło prawa strony do obrony poprzez możliwość wykonania kontrekspertyzy w oparciu o taki sam towar, jaki zabezpieczył organ" (str.4 odwołania).

W takiej sytuacji w ocenie sądu organ odwoławczy miał obowiązek ustalić, czy strona skarżąca żąda przeprowadzenia kontranalizy, a wobec istnienia dodatkowych próbek ("świadków") nadal jest to możliwe.

W sytuacji, gdy przedstawiciel strony, obecny przy pobieraniu próbek towarów uznał je za reprezentatywne dla towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem celnym z dnia 16.10. 2009 r. przeprowadzenie dodatkowej "kontranalizy" będzie istotne dla wyjaśnienia okoliczności sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art.145 § 1 pkt.1 lit. c ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt. 1 sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 209 cyt. aktu, a rozstrzygnięcie w pkt. 3 sentencji podjęto w oparciu o art. 152 cyt. ustawy.

Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy uwzględnią przedstawione stanowisko co do prawidłowości postępowania wyjaśniającego.