Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1693/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3 i par. 3, art. 276
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 11 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Kobak po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. F. o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 czerwca 2016 roku odrzucającym skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, sygn. akt II SA/Rz 187/16 zakończonego wyrokiem z dnia 28 października 2015 roku, sygn. akt II SA/Rz 579/15, oddalającym skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 roku, nr [...] - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 7 grudnia 2017 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie wpłynęła sporządzona przez S. F. skarga o wznowienie postępowania sądowoadministarcyjnego zakończonego postanowieniem tegoż Sądu z dnia 7 czerwca 2016 roku, odrzucającym skargę o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, sygn. akt II SA/Rz 187/16, zakończonego wyrokiem z dnia 28 października 2015 roku, sygn. akt II SA/Rz 579/15, oddalającym skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2015 roku, nr [...].

Zarządzeniem z dnia 22 grudnia 2017 roku Sąd wezwał – osobno – skarżącego S. F. oraz jego pełnomocnika, adwokata B. G., o wskazanie podstaw skargi o wznowienie oraz o podanie okoliczności wskazujących na zachowanie terminu do wniesienia skargi. Sąd zakreślił siedmiodniowy termin, oraz rygor odrzucenia skargi, w razie niewykonania wezwania. Jednocześnie Sąd

w pełnym zakresie pouczył wzywanych o prawnych podstawach, na których dopuszczalne jest oparcie skargi o wznowienie postepowania sądowoadministracyjnego.

Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 29 grudnia 2016 roku, a jego pełnomocnikowi, w dniu 4 stycznia 2017 roku.

W odpowiedzi, pismem z dnia 4 stycznia 2017 roku skarżący poinformował, że: 1) podstawą wznowienia jest art. 7 Konstytucji; 2) "wznowienie postępowania jest na podstawie art. 271 pkt. 2 P.p.s.a"; 3) "z całą pewnością nie był należycie reprezentowany, gdyż ORA w R. odmówiła należytej reprezentacji

w sprawie. Nie zostałem powiadomiony o terminie rozprawy, jak również o treści Postanowienia, składu orzekającego oraz uzasadnienia". Skarżący nie podał żadnych okoliczności wskazujących na zachowanie terminu do wniesienia skargi

o wznowienie postepowania sądowoadministracyjnego.

Pismem z dnia 10 stycznia 2017 roku działający w imieniu skarżącego adwokat B. G. wskazał na bezzasadność wnoszenia skargi

o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, argumentując to uchybieniem terminu do jej wniesienia oraz brakiem podstaw prawnych.

Stosownie do treści art. 279 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016 r. poz. 718 ze zm.; powoływanej dalej jako P.p.s.a.) formalnym elementem konstrukcyjnym skargi

o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego są, między innymi, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do jej wniesienia. Brak tego elementu traktowany jest jako uchybienie formalne, podlegające usunięciu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a., a jego nieusunięcie w zakreślonym terminie, skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 276 P.p.s.a. – zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 sierpnia 2012 r., sygn. akt II GSK 1284/12.

Skarżący pomimo wezwania nie usunął braków skargi w postaci wskazania okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do jej wniesienia. Jego pełnomocnik stwierdził natomiast wprost, iż wniesiono ją z uchybieniem terminu. Skarżący postanowienie z dnia 7 czerwca 2016 roku otrzymał w dniu 10 czerwca 2016 roku – doręczono je działającemu w imieniu skarżącego pełnomocnikowi. Trzymiesięczny termin do wniesienia skargi, uwzględniając powołaną przez skarżącego podstawę, w postaci nienależytej reprezentacji, biegł od dnia, w którym dowiedział się o orzeczeniu. Skarga została wniesiona w dniu 7 grudnia 2017 roku. Ponieważ od dnia doręczenia postanowienia z dnia 7 czerwca 2016 roku, tj. od dnia 10 czerwca 2016 roku, minęła więcej niż trzy miesiące, obowiązkiem skarżącego było wykazanie, że o przedmiotowym postanowieniu dowiedział się później, lecz nie dalej niż trzy miesiące przed wniesieniem skargi. Ponieważ skarżący tego nie uczynił, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 276 P.p.s.a. skargę odrzucił.