Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 680/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-10-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Podatek od spadków i darowizn
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6 ust. 4,  art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 205
law: Ustawa z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Randak (spr.), Sędzia WSA Wojciech Gapiński, Sędzia WSA Dorota Kozłowska, Protokolant specjalista Beata Kuziel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2017 r. sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w K.(dalej: organ odwoławczy) decyzją z dnia [...], nr [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 2 a , art. 207 § 1 i art. 21 § 1 pkt 2 i § 5 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej: O.p.) oraz art. 1 ust. 1 pkt 1, art. 5, art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 4, art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1 i 3, art. 9 ust. 1 pkt 1, art. 14 ust. 1 i 2 oraz ust. 3 pkt 1, art. 15 ust. 1 pkt 1, art. 17a ust. 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz.U. z 2015 r. poz. 86 ze zm., dalej: u.p.s.d.) w zw. z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz.U. Nr 222, poz. 1629) uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. (dalej: organ pierwszej instancji) z dnia [...], nr [...] - ustalającą K. M.(dalej: podatnik, skarżący) wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn w wysokości [...] zł po zmarłym w dniu [...] grudnia 1995r. H. M. i określił wysokość tego zobowiązania w kwocie [...] zł.

Organ podatkowy uzasadniając rozstrzygnięcie wskazał, że w decyzji został uwzględniony pogląd prawny wyrażony w prawomocnym wyroku tut. Sądu z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 980/16.

Organ odwoławczy zaznaczył, że w rozpatrywanej sprawie obowiązek podatkowy powstał w dniu 26 września 2015 r., tj. w dniu uprawomocnienia się postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku, natomiast postępowanie podatkowe wszczęte zostało przez złożenie zeznania o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych SD-3, tj. w dniu 21 stycznia 2016 r.

Następnie, organ przytoczył treść art. 1 ust. 1 pkt 1 u.p.s.d., art. 5 oraz art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 tej ustawy oraz nawiązał do treści art. 7 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 9 ust. 1, art. 14 ust. 1 i 2, art. 14 ust. 3 pkt 1 u.p.s.d.

Organ wskazał ponadto, że zgodnie z art. 17a u.p.s.d. podatnicy podatku są obowiązani, z zastrzeżeniem ust. 2, złożyć, w terminie miesiąca od dnia powstania obowiązku podatkowego, właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego zeznanie podatkowe o nabyciu rzeczy lub praw majątkowych według ustalonego wzoru. Do zeznania podatkowego dołącza się dokumenty mające wpływ na określenie podstawy opodatkowania. Obowiązek składania zeznań podatkowych nie dotyczy przypadków, w których podatek jest pobierany przez płatnika.

W myśl art. 13 ust. 1 wartość świadczeń powtarzających się przyjmuje się do podstawy opodatkowania w wysokości rocznego świadczenia pomnożonego, w razie ustanowienia świadczeń na czas określony co do liczby lat lub ich części - przez liczbę lat lub ich części - art. 13 ust. 1 pkt 1, a w pozostałych przypadkach, w tym w razie ustanowienia świadczeń na czas nieokreślony - przez 10 lat - art. 13 ust. 1 pkt 2. Zgodnie z ust. 2 ww. przepisu przepisy ust. 1 stosuje się odpowiednio do obliczenia wartości prawa użytkowania i służebności. Roczną wartość użytkowania i służebności ustala się w wysokości 4% wartości rzeczy oddanej w użytkowanie lub obciążonej służebnością - art. 13 ust. 3

W przedmiotowej sprawie zgodnie z § 1 testamentu notarialnego z dnia [...] 1995 r., Rep. [...] spadek przypadający w całości na rzecz K. M. obciążony został prawem dożywotniego, bezpłatnego zamieszkania brata H. M. w budynku mieszkalnym na pierwszym piętrze w mniejszym pokoju i pokoju mansardowym.

Jak wynika z powyższego prawem dożywotniego zamieszkania na rzecz brata spadkodawcy obciążony został wyłącznie budynek mieszkalny wchodzący w skład masy spadkowej o wartości [...] zł. W związku z tym do długów i ciężarów spadku należy zaliczyć ([...] zł x 10 lat x 4%) kwotę [...] zł. Zatem czysta wartość masy spadkowej przypadającej spadkodawcy wyniosła [...] zł.

Obliczając zobowiązanie podatkowego w podatku od spadków i darowizn organ przyjął:

- wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych wg stanu z dnia nabycia i cen rynkowych z dnia powstania obowiązku podatkowego [...] zł, w tym wartość budynku [...] zł.;

- wartość długów i ciężarów podlegających potrąceniu - dożywocie na rzecz brata [...] zł H.M. (4% x 10 lat);

- wartość masy spadkowej (czysta wartość) [...] zł.

Wskazując, że podatnik należy do I grupy podatkowej przyjął kwotę wolną od podatku w wysokości [...] zł. Jako podstawę opodatkowania przyjęto kwotę [...] zł. Podatek należny został określony w wysokości [...] zł.

W skardze, wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik skarżącego zarzucił organowi odwoławczemu naruszenie:

I. Prawa procesowego, tj.:

1. art. 123 i art. 200 O.p. poprzez nie wyznaczenie terminu do zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym a w szczególności uniemożliwienia kwestionowania wartości nieruchomości przez wnioskowanie o powołanie biegłego dla jej wyceny w związku z wyrokiem wskazującym, że skarżący nie wykazał, że wartość rynkowa nieruchomości jest inna niż wskazana w druku SD -3;

2. art. 122 O.p. i art. 187 O.p. poprzez nie wywiązanie się przez organy podatkowe z obowiązku zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

Pełnomocnik zaznaczył, że:

- na druku SD-2 wartość pierwotna wskazana przez skarżącego wynosiła [...] zł, a budynku 0 zł, co zostało przekreślone i poprawione na wartość [...] zł a budynek na wartość [...] zł na żądanie pracownika urzędu skarbowego niezgodnie z wolą skarżącego,

- organ I instancji zakwestionował wartości wskazane przez skarżącego do druku

SD-2 (w wyniku czego zostały przekreślone wartości [...] zł i wartość budynku 0 zł) gdyż porównał oferty na grunty budowlane o pow. 2.527 zamiast na grunty inne -sady, klasa IV B, co wynika z wpisu do księgi wieczystej oraz decyzji wydanej przez Burmistrza Miasta L.,

- 10 stycznia 2015r. tj. przed zmianą nabycia spadku z testamentu przez podatnika budynek mieszkalny uległ zniszczeniu tj. spłonął dach budynku oraz piętro, zatem jego wartość nie mogła wynosić [...] zł jak określił organ podatkowy w decyzji, co wykazał podatnik zaświadczeniem z komendy Policji z dnia 12 stycznia 2015 r. oraz dokumentacją zdjęciową. Nadto skarżący kwestionował wartość wskazana na kwotę [...] zł gruntu i [...] budynku, gdyż te kwoty nie są zadeklarowanymi przez skarżącego kwotami wskazanymi przez niego do druku SD-2;

- wartość gruntów rolnych w miejscowości L. o pow. 2550 m uzyskują cenę ofertową [...] zł, a nawet mniejsze [...] zł, natomiast organ I instancji po weryfikacji ofert cen rynkowych innych nieruchomości uznał, iż kwota wskazana przez podatnika za grunty winna wynosić [...] zł, w tym wartość budynku [...] zł podczas gdy budynek nie ma żadnej wartości i nadaje się tylko do rozbiórki,

- organ podatkowy wskazał podatnikowi, jaką należy przyjąć do zeznania wartość bez dokonania oględzin budynku mieszkalnego i w oparciu o zawyżoną stawkę wyrażającą ceny na rynku nieruchomości (tu: wskazano podatnikowi iż budynek ma wartość [...] zł, stąd podatnikowi polecono dokonać skreślenia 0 zł i wpisania innej kwoty),

- podatnik nabył spadek z testamentu z długami np. z tytułu nieopłaconych podatków od śmierci spadkodawcy — dowód: rachunki zapłacone do Urzędu Miasta w L..

- art. 187 § 1 i art. 191 O.p., poprzez jednostronną ocenę materiału dowodowego zebranego przez organy podatkowe i uniemożliwienie się wypowiedzenia stronie po wydaniu wyroku przez WSA i złożenie stosownych wniosków i dokumentów,

II. prawa materialnego przez naruszenie:

- art. 7 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 3 u.p.s.d., polegające na niewłaściwym wyliczeniu "czystej wartości" nieruchomości gruntowej nabytej w wyniku spadkobrania poprzez nieuwzględnienie faktu, iż budynek jest do rozbiórki i nie przedstawia wartości [...] zł z powodu pożaru (wyrok WSA w Warszawie z dnia 29 listopada 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 306/04). Dowodem czego są również decyzje Burmistrza Miasta L. z dnia [...] i [...], w których nie określono podatku od nieruchomości za budynek,

- art. 6 ust. 4 u.p.s.d. poprzez jego zastosowanie i uznanie, że nastąpiło odnowienie obowiązku podatkowego i termin do przedawnienia wydania decyzji ustalającej liczy się od końca roku, w którym odnosił się obowiązek podatkowy,

- art. 8 ust. 1 u.p.s.d. z powodu przyjęcia do wymiaru budynku mieszkalnego o pow. 127 m sytuacji, gdy z odpisu zupełnego księgi wieczystej stan na dzień 20 listopada 2015 r. wynika, iż brak wpisu dot. budynku. Zatem jak wskazał skarżący jego wartość wynosi 0 zł oraz przyjęcia gruntu o pow. 2165 m2 jako gruntu budowlanego, podczas gdy z księgi wieczystej wynika, iż działka w części stanowi grunt inny - sady.

Uzasadniając skargę, pełnomocnik podniósł, że w dniu [...] grudnia 1995r. zmarł H. M.. Z uwagi na brak wiedzy co do pozostawionego testamentu w 1996r. jego żonie G. M. określono zobowiązanie podatkowe jako spadkobiercy przyjmującej spadek z upływem 6 miesięcy od śmierci męża. Uznając się za jednego ze spadkobierców ustawowych wraz synami dokonywała ona rozliczeń z urzędem do roku 2007, w którym zmarła. Skarżący nie składał do sądu wniosku o stwierdzenie nabycia spadku w 1996 r. i nie pamięta, aby organ podatkowy określił mu zobowiązanie podatkowe jako spadkobiercy ustawowemu z upływem 6 miesięcy od śmierci spadkodawcy. W dniu 10 stycznia 2015 r. nieruchomość będąca przedmiotem masy spadkowej tj. budynek mieszkalny położony w L. przy ul. [...] uległ zniszczeniu (pożar dachu wraz z wyposażeniem pokoi na piętrze). W wyniku pożaru odnaleziono testament pozostawiony przez spadkodawcę i w konsekwencji zmianie uległ sposób dziedziczenia.

Skarżący złożył do sądu wniosek o zmianę dziedziczenia z testamentu. Postanowieniem Sądu Rejonowego w T. z dnia [...],sygn. akt [...] stwierdzono, iż spadek po H. M. na podstawie testamentu nabył w całości skarżący.

W dniu 21 stycznia 2016 r. skarżący złożył zeznanie o nabyciu spadku z testamentu po spadkodawcy. Pierwotnie wskazał wartość spadku w kwocie [...] zł w oparciu o ustalenia pracownika urzędu dokonane z ofert internetowych. Po złożeniu zeznania skarżący został wezwany do jego skorygowania i podwyższenia ceny o wartość budynku mieszkalnego tj. o kwotę [...] zł. Skarżący skorygował wartość, gdyż był przekonany, że i tak nie zapłaci podatku bowiem skorzystać może ze zwolnienia w oparciu o treść art. 4a u.p.s.d.

Dalej pełnomocnik omówił postępowanie w sprawie, w tym wydane rozstrzygnięcia organów podatkowych oraz wyrok tut. Sądu z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 980/16.

Pełnomocnik zwrócił uwagę, że nie wyznaczając terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym organ pozbawił skarżącego możliwości złożenia wniosku o powołanie biegłego do wyceny wartości nieruchomości.

Pełnomocnik skarżącego wskazał następnie, że jak wynika z art. 7 ust. 1 u.p.s.d. podstawę opodatkowania stanowi wartość nabytych rzeczy i praw majątkowych po potrąceniu długów i ciężarów (czysta wartość), ustalona według stanu rzeczy i praw majątkowych w dniu nabycia i cen rynkowych z dnia złożenia zeznania podatkowego urzędowi skarbowemu. Jeżeli przed dokonaniem wymiaru podatku nastąpi ubytek rzeczy spowodowany siła wyższą, dla ustalenia wartości przyjmuje się stan rzeczy w dniu dokonania wymiaru. W niniejszej sprawie nastąpił ubytek a organ podatkowy nie dokonał w tej kwestii ustaleń i w efekcie przyjął dla ustalenia wartości stan budynku po pożarze.

Wskazując na naruszenie art. 6 ust. 4 u.p.s.d. pełnomocnik odwołał się do orzecznictwa sądowego i zaakcentował, że zobowiązanie podatkowe przedawniło się a zatem organ utracił uprawnienie o orzekania o jego wysokości.

Pełnomocnik wniósł o:

1) uchylenie zaskarżonej decyzji:

2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Odpowiadając na skargę organ odwoławczy podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066t.j.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2 art. 1 powołanej ustawy).

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowania przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji.

W niniejszej sprawie należy dodatkowo mieć na względzie, że sprawa była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, który wyrokiem z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 980/16 uchylił decyzję uznając jednak, że nie wszystkie zarzuty skargi zasługują na uwzględnienie.

W opisanej sytuacji, wskazać należy, że zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekle prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. W badanej sprawie dotyczy to oceny prawnej i wskazań zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 21 listopada 2016 r., którym organ administracji, a następnie sąd rozpoznający niniejszą skargę miał obowiązek się podporządkować. Jak wyjaśnił NSA w wyroku z 25 marca 2014 r. sygn. II GSK 55/13 (LEX nr 1488128), obowiązek ten może być wyłączony tylko w przypadku istotnej zmiany stanu prawnego lub faktycznego, a także po wzruszeniu wyroku. Żadna z wymienionych sytuacji w niniejszej sprawie nie miała miejsca. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z uznania administracyjnego, jak i kwestii zastosowania określonego przepisu prawa, jako podstawy do wydania decyzji. W pojęciu "ocena prawna" mieści się przede wszystkim wykładnia przepisów prawa materialnego i prawa procesowego. Ocena prawna dotyczy dotychczasowego postępowania w sprawie, zaś "wskazania" określają sposób postępowania organów w przyszłości i wynikają z uzasadnienia wyroku. Wskazania stanowią więc konsekwencję oceny prawnej, zwłaszcza oceny przebiegu postępowania przed organami administracyjnymi i rezultatu tego postępowania w postaci materiału procesowego zebranego w sprawie. Ich celem jest zapobieżenie w przyszłości błędom, stwierdzonym przez sąd administracyjny w trakcie kontroli zaskarżonego orzeczenia.

Przepis art. 153 p.p.s.a. ma charakter bezwzględnie obowiązujący, wobec czego ani organ administracji publicznej, ani sąd administracyjny orzekając ponownie w tej samej sprawie, nie może pominąć oceny prawnej wyrażonej wcześniej w orzeczeniu, gdyż ocena ta wiąże go w sprawie. Uregulowanie zawarte w art. 153 p.p.s.a. oznacza, że orzeczenie sądu administracyjnego wywiera skutki wykraczające poza zakres postępowania sądowoadministracyjnego, bo jego oddziaływaniem objęte jest także przyszłe postępowanie administracyjne w danej sprawie. Z kolei, związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w razie stwierdzenia braku zastosowania się organu administracji publicznej do wskazań w zakresie dalszego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 21 marca 2014 r. sygn. I GSK 534/12 LEX nr 1488128, wyrok NSA z 15 stycznia 2014 r. sygn. II GSK 1762/12, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Ponownie rozpoznając skargę, Sąd uznał, że jest ona niezasadna. W rozpoznawanej sprawie organ wypełnił bowiem zalecenia zawarte w wyroku tut. Sądu z dnia 21 listopada 2016 r, sygn. akt I SA/Gl 980/16.

Jak wynika z uzasadnienia w/w wyroku Sąd uwzględnił wyłącznie jeden zarzut skargi stwierdzając, że "organom podatkowym obu instancji umknął fakt, że skarżący nabył w drodze dziedziczenia na podstawie testamentu (....) spadek obciążony prawem dożywocia na rzecz swojego brata, co jednoznacznie wynika z § 1 testamentu. Zatem wartość nieruchomości obciążonej dożywociem jest inna niż nieruchomości nieobciążonej takim prawem. Jest to okoliczność, którą organ podatkowy winien wziąć pod uwagę z urzędu, wyliczając wartość nabytych rzeczy".

Rozpoznając ponownie sprawę organ uwzględnił to wskazanie, zmniejszając wartość nabytej nieruchomości o wartość dożywocia określając go na kwotę [...] zł. W związku z tym do długów i ciężarów spadku organ zaliczył w/w kwotę zmniejszając czystą wartość masy spadkowej do [...] zł. Wartość dożywocia ustalił przyjmując iloczyn wartości domu, okres 10 lat i 4% wskaźnik.

Przyjdzie nadto wskazać, że w wyroku z dnia 21 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 980/16 Sąd stwierdził;

- po pierwsze, że "Przy nabyciu w drodze dziedziczenia obowiązek podatkowy powstaje z chwilą przyjęcia spadku na podstawie art. 6 ust. 1 pkt 1 u.p.s.d. W przypadku gdy nabycie nie zostało zgłoszone do opodatkowania, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą powołania się przez podatnika przed organem podatkowym lub organem kontroli skarbowej na fakt nabycia. Jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia - w rozpoznawanej sprawie w dniu 26 września 2015 r. zgodnie z treścią art. 6 ust. 4 u.p.s.d. Zatem art. 6 ust. 1 pkt 1 i ust. 4 u.p.s.d. określa przy nabyciu w drodze dziedziczenia możliwość zaistnienia dwóch momentów powstania obowiązku podatkowego. Jeżeli podatnik nie wywiąże się z obowiązku zgłoszenia do opodatkowania w momencie przyjęcia spadku, to zastosowanie znajduje zasada określona w art. 6 ust. 4 u.p.s.d. - odnowienie obowiązku podatkowego. W dacie uprawomocnienia się orzeczenia sądu bądź w dacie sporządzenia notarialnego aktu poświadczenia dziedziczenia odnawia się obowiązek podatkowy, a termin do wydania decyzji wymiarowej liczy się od końca roku kalendarzowego, w którym odnowił się ten obowiązek (art. 68 § 1 i 2 O.p.)";

- po drugie, że "W rozpoznawanej sprawie niewątpliwie nabycie spadku (data śmierci spadkodawcy – [...] grudnia 1995 r.) nastąpiło pod działaniem ustawy podatkowej przed jej nowelizacją, a zatem powołane zwolnienie - określone w art. 4a ustawy - nie może mieć zastosowania. Stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądowoadministracyjnym (por. m.in. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 kwietnia 2012 r., sygn. akt II FSK 2120/10; z dnia 9 kwietnia 2013 r., sygn. akt II FSK 1494/11; z dnia 25 września 2013 r. sygn. akt II FSK 2515/11; z dnia 23 maja 2014 r. sygn. akt II FSK 1348/12; z dnia 9 października 2015 r., sygn. akt II FSK 2137/13)";

- po trzecie, że "Ustalając zatem wartość tego budynku organ podatkowy pierwszej instancji wziął pod uwagę, że budynek nadaje się do generalnego remontu. Po przeprowadzonej analizie podobnych transakcji oraz biorąc pod uwagę stan techniczny budynku, organ uznał wartość podaną w zeznaniu SD-3 za wartość zgodną z wartością rynkową. Zatem w tym zakresie zarzut naruszenia art. 8 ust. 1 u.p.s.d. jest niezasadny";

- po czwarte, że "Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 7 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 3 u.p.s.d. Do długów i ciężarów spadku zalicza się bowiem tylko zachowek wypłacony. Najnowsze orzecznictwo sądów administracyjnych jest już w tym zakresie jednolite. (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 558/12; z dnia 7 kwietnia 2016 r., sygn. akt II FSK 405/14 a także wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 3 listopada 2015 r., sygn. akt I SA/Kr 1281/15)";

- po piąte, że "Na podstawie art. 200 § 2 pkt 3 O.p. organ podatkowy pierwszej instancji odstąpił od wyznaczenia stronie 7-dniowego terminu do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Zgodnie z tym przepisem, normy zawartej w art. 200 § 1 O.p. nie stosuje się w przypadku przewidzianym w art. 165 § 7 O.p., jeżeli decyzja ma zostać wydana wyłącznie na podstawie danych zawartych w zeznaniu (zeznanie SD-3). Natomiast organ odwoławczy (...) poinformował stronę o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, jednocześnie wyznaczając stronie 7-dniowy termin do wypowiedzenia się w sprawie zebranego materiału dowodowego. Skarżący nie skorzystał z przysługującego mu prawa".

Zacytowane fragmenty wyroku tut. Sądu przesądzają o niezasadności niniejszej skargi w odniesieniu do zarzutów, które stanowiły już przedmiot rozpoznania sądowego i co do których został sformułowany pogląd prawny. Jak już wcześniej wskazano, w takim przypadku zastosowanie ma bowiem art. 153 p.p.s.a.

Odnosząc się końcowo, do niewyznaczenia przez organ odwoławczy kolejnego terminu do zapoznania się z materiałem dowodowym, przyjdzie wskazać, że organ nie gromadził – po uchyleniu przez tut. Sąd decyzji odwoławczej – żadnego materiału dowodowego, wydając decyzję uwzględniającą pogląd prawny zawarty w wyroku a dotyczący zmniejszenia wartości nieruchomości o wartość dożywocia. Z tego też powodu zarzut ten skład orzekający w sprawie uznał za nieuzasadniony.

Z przyczyn wyżej opisanych, Sąd uznał, że skarga jest bezzasadna i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.