Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1311/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 124 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w dniu 20 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [..] września 2013 r., nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego postanawia na podstawie art. 124 § 1 pkt 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zawiesić postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2013 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy wydaną przez działającego z upoważnienia Burmistrza Miasta [...] Zastępcę Dyrektora Miejskiego Ośrodka Polityki Społecznej w [...] decyzję z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...] odmawiającą przyznania I. K. specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad matką K. P.

Skargę na powyższą decyzję złożyła do tut. sądu administracyjnego I. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe podlega zawieszeniu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), powoływanej dalej jako p.p.s.a., sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Koniecznym warunkiem zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na wskazanej podstawie jest sytuacja, gdy w postępowaniu wyłoniło się zagadnienie prawne (prejudykat) pozostające w związku przyczynowym z wynikiem rozpoznawanej sprawy i mające wpływ na jego treść, którego sąd nie jest w stanie rozstrzygnąć we własnym zakresie, jako że rozstrzyga o nim inny organ lub sąd. Taka sytuacja ma miejsce w sprawie niniejszej.

Podstawą prawną zaskarżonych decyzji były m.in. przepisy art. 16a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2013 r. poz. 1456), powoływanej dalej jako u.ś.r. Organy odmówiły przyznania skarżącej specjalnego zasiłku opiekuńczego ze względu na niewykazanie przez nią rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej spowodowanej koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną matką (niewykazanie przesłanki z art. 16a ust. 1 u.ś.r.). SKO ustaliło, że K. P., matka skarżącej, legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności wydanym w dniu 19 września 2007 r. przez Powiatowy Zespół ds. Orzekania o Niepełnosprawności w [...] ze wskazaniem, że ustalony stopień niepełnosprawności datuje się od dnia 18 lipca 2006 r. Natomiast skarżąca I. K. ostatni raz była zatrudniona do 30 września 1999 r., a stosunek pracy ustał w wyniku wypowiedzenia umowy o pracę przez pracodawcę.

Skarżąca nie zrezygnowała zatem z zatrudnienia w związku z koniecznością opieki nad matką, tym bardziej że K. P. została uznana za osobę niepełnosprawną w stopniu znacznym znacznie później, aniżeli skarżąca zakończyła zatrudnienie. Skoro zatem redakcja art. 16a u.ś.r. wskazuje jako przesłankę otrzymania specjalnego zasiłku opiekuńczego rezygnację z zatrudnienia, to w niniejszej sprawie nie została ona spełniona.

Wskazać w tym miejscu należy, że została zakwestionowana konstytucyjność przepisów będących podstawą prawną zaskarżonej decyzji, albowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. wydanym w sprawie o sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z pytaniem prawnym o następującej treści: "Czy art. 16a ust. 1 u.ś.r. w zakresie, w jakim pomija wśród uprawnionych do uzyskania specjalnego zasiłku opiekuńczego osoby, na których ciąży obowiązek alimentacyjny i które nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby, w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji, jest zgodny z: art. 2, art. 18, art. 32 ust. 1, art. 71 Konstytucji RP?"

Zdaniem Sądu istnieje zależność wyniku niniejszej sprawy od rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny wskazanego wyżej zagadnienia przedstawionego przez WSA w Poznaniu. Ewentualne stwierdzenie bowiem przez Trybunał niezgodności art. 16a ust. 1 u.ś.r. z Konstytucją RP w zakresie objętym pytaniem prawnym zdezaktualizuje argument SKO o braku prawa skarżącej do specjalnego zasiłku opiekuńczego z uwagi na niezrezygnowanie z zatrudnienia. Spowoduje to tym samym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji celem ponownej oceny przez organ wniosku o przyznanie świadczenia, tym razem pod kątem spełnienia przesłanki niepodejmowania zatrudnienia w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawną osobą bliską. Wymieniona zależność występuje tym bardziej, że WSA w Poznaniu w uzasadnieniu pytania prawnego wskazał, że wątpliwość dotycząca odmiennego traktowania przez ustawodawcę osób rezygnujących z zatrudnienia i niepodejmujących zatrudnienia "dotyczy nie tylko kategorii osób, które przed 1 stycznia 2013 r. uzyskiwały pomoc w postaci świadczenia pielęgnacyjnego na podstawie art. 17 u.ś.r., ale także tych podmiotów, które dopiero w obecnie obowiązującym stanie prawnym starają się lub będą się starać o pomoc państwa w postaci przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego".

Dostrzegając zatem zależność wyniku niniejszego postępowania od treści orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego wydanego na skutek zadanego pytania prawnego – Sąd stwierdził konieczność zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. do czasu wydania przez Trybunał przedmiotowego orzeczenia.