Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 250/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 15 § 2, art. 58 § 1 pkt. 1, art. 64 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 28
journal: Dz.U. 2016 poz 169
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów
article: art. 17 pkt. 1, art. 22 § 1 pkt. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 9 marca 2017 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Wiśniewska, Sędzia NSA: Zbigniew Ślusarczyk (spr.), Rafał Wolnik, Sędzia del. WSA:, po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2017 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta S. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta S. a Burmistrzem Miasta i Gminy G. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosków J. Z. o umorzenie należności z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej i należności likwidatora funduszu alimentacyjnego postanawia: odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 21 listopada 2016 r. (data nadania) Prezydent Miasta S. zwrócił się do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Burmistrzem Miasta i Gminy G. poprzez wskazanie tego ostatniego jako organu właściwego do załatwienia wniosków J. Z. o umorzenie należności z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej oraz należności likwidatora Funduszu Alimentacyjnego. W uzasadnieniu wskazano, że wnioskami z dnia 6 czerwca 2016 r. oraz z dnia 14 września 2016 r. J. Z. zwróciła się o umorzenie zadłużenia z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej w związku z jej ciężką sytuacją materialną. W ocenie organu, skoro wnioskodawczyni wskazała jako podstawę prawną swojego żądania art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz. U. z 2016 r., poz. 169 ze zm., dalej: ustawa), to należy na podstawie tego przepisu wskazać organ wierzyciela jako właściwy w sprawie tj. Burmistrza Miasta i Gminy G.

W odpowiedzi na powyższy wniosek, Burmistrz Miasta i Gminy G. wniósł o rozstrzygnięcie sporu o właściwość poprzez wskazanie Prezydenta Miasta S. jako organu właściwego do załatwienia wniosków J. Z. Organ podniósł, że wnioskodawczyni jako dłużnik alimentacyjny posiada zadłużenie wyłącznie z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej. Tym samym w sprawie nie ma zastosowania art. 30 ust. 2 ustawy, który odnosi się wyłącznie do umorzenia należności z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, a nie z tytułu zaliczek alimentacyjnych wypłaconych osobie uprawnionej na podstawie ustawy z dnia 22 kwietnia 2005 roku o postępowaniu wobec dłużników alimentacyjnych oraz zaliczce alimentacyjnej, do których to zastosowanie znajdzie art. 30 ust. 1 ustawy. Zatem w ocenie Burmistrza władnym do umorzenia istniejącego zadłużenia z tytułu wypłaconej zaliczki alimentacyjnej jest organ właściwy dłużnika alimentacyjnego, którym w niniejszej sprawie jest Prezydent Miasta S.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 15 § 1 pkt 4 w związku z art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W przypadku sporów pomiędzy organami jednostek samorządu terytorialnego, stosownie do art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje spór w przypadku, gdy brak jest wspólnego dla tych jednostek organu wyższego stopnia. W myśl art. 17 pkt 1 k.p.a. organami wyższego stopnia w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. Przywołana wyżej ustawa z dnia 7 września 2007 roku o pomocy osobom uprawnionym do alimentów nie zawiera szczególnych w stosunku do k.p.a. uregulowań w kwestii organów wyższego stopnia. Zgodnie z treścią art. 2 tej ustawy ilekroć jest w niej mowa o organie właściwym dłużnika oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dłużnika alimentacyjnego (pkt 9), zaś jeśli o organie właściwym wierzyciela - oznacza to wójta, burmistrza lub prezydenta miasta właściwego ze względu na miejsce zamieszkania osoby uprawnionej (pkt 10). Natomiast w myśl art. 28 ustawy w sprawach nieuregulowanych stosuje się odpowiednio przepisy k.p.a.

Obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. z 2003 roku, Nr 198, poz. 1925). Zgodnie z § 1 pkt 16 lit. b) powołanego rozporządzenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. swoją właściwością obejmuje powiaty: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] oraz miasta na prawach powiatu - S. i Ś. W niniejszej sprawie zarówno Prezydent Miasta S., jak i Burmistrz Miasta i Gminy G. (powiat [...]) są organami jednostek samorządu terytorialnego, dla których wspólnym organem wyższego stopnia jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. Tym samym, skoro posiadają wspólny organ wyższego stopnia, to Naczelny Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania przedmiotowego wniosku.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 p.p.s.a. odrzucił wniosek.