Wyrok NSA oz. w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 548/03
NSA oz. w Łodzi
Data orzeczenia: 2003-05-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 636  Kultura i sztuka, w tym sprawy działalności  kultury i twórczości, biblioteki, ochrona zabytków i muzea, sprawy związane
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Działalność gospodarcza
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 2, art. 15 ust. 6
journal: Dz.U. 2001 nr 13 poz. 123
law: Obwieszczenie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 29 stycznia 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej.
article: art. 30 ust. 2 pkt 5
journal: Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 października 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o samorządzie gminnym.
Teza: Wymóg zasięgnięcia opinii związków zawodowych a także stowarzyszeń zawodowych i twórczych nie jest spełniony, gdy ma charakter pozorny, prowadzi do obejścia ustawowego obowiązku. Wprowadzony ustawowo wymóg współdziałania organów administracji publicznej z innymi podmiotami przy podejmowaniu określonych rozstrzygnięć oznacza, że zobowiązany do zasięgnięcia opinii organ musi zapoznać się ze stanowiskiem określonego podmiotu i to stanowisko rozważyć. Nie spełnia tego obowiązku organ, który zasięga opinii w sposób nieformalny i z góry - przygotowując wcześniej rozstrzygnięcie - zakłada jej nieuwzględnienie.

TEZY

Wymóg zasięgnięcia opinii związków zawodowych a także stowarzyszeń zawodowych i twórczych nie jest spełniony, gdy ma charakter pozorny, prowadzi do obejścia ustawowego obowiązku. Wprowadzony ustawowo wymóg współdziałania organów administracji publicznej z innymi podmiotami przy podejmowaniu określonych rozstrzygnięć oznacza, że zobowiązany do zasięgnięcia opinii organ musi zapoznać się ze stanowiskiem określonego podmiotu i to stanowisko rozważyć. Nie spełnia tego obowiązku organ, który zasięga opinii w sposób nieformalny i z góry - przygotowując wcześniej rozstrzygnięcie - zakłada jej nieuwzględnienie.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu na rozprawie przy udziale (...) sprawy ze skargi Prezydenta Miasta Ł. na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody Ł. z dnia 21 marca 2003 r. (...) w przedmiocie powołania zastępcy Dyrektora do praw artystycznych Teatru Nowego w Ł. - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Ł. zarządzeniem (...) z dnia 3 lutego 2003 r. w sprawie powołania zastępcy dyrektora do spraw artystycznych Teatru Nowego w Ł., wydanym na podstawie art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm./, art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej /Dz.U. 2001 nr 13 poz. 123 ze zm./ i par. 5 statutu Teatru Nowego w Ł. oraz rozporządzenia Ministra Kultury i Sztuki z dnia 31 marca 1992 r. w sprawie zasad wynagradzania pracowników niektórych instytucji kultury /Dz.U. nr 35 poz. 151 ze zm./ powołał z dniem 3 lutego 2003 r. Grzegorza K. na stanowisko zastępcy dyrektora ds. artystycznych Teatru Nowego w Ł. na czas nie określony, przyznał mu wynagrodzenie a wykonanie zarządzenia powierzył dyrektorowi Wydziału Kultury Urzędu Miasta Ł. oraz dyrektorowi Teatru Nowego w Ł.

Wojewoda Ł. rozstrzygnięciem nadzorczym (...) z dnia 21 marca 2003 r., na podstawie art. 91 par. 1 i 3 ustawy o samorządzie gminnym, stwierdził nieważność zarządzenia (...) Prezydenta Miasta Ł.

W uzasadnieniu Wojewoda wyjaśnił, że powołanie zastępcy dyrektora Teatru Nowego w Ł., zgodnie z brzmieniem par. 5 ust. 4 statutu Teatru Nowego następuje w trybie przewidzianym dla powołania dyrektora, a zatem przy zachowaniu wymogów określonych w art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 15 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej - po zasięgnięciu opinii m.in. właściwych związków zawodowych działających w Teatrze.

W dniu 7 lutego 2003 r. organ nadzoru uzyskał z Zarządu Głównego Związku Zawodowego Aktorów Polskich informację, że Prezydent Miasta Ł. powołując zastępcę dyrektora Teatru nie dopełnił powyższego obowiązku. Z wyjaśnień Prezydenta nadesłanych w dniu 13 marca b.r. wynika, że pismo informujące o powstaniu na terenie Teatru Nowego Związku Zawodowego Aktorów Polskich wpłynęło do Urzędu Miasta Ł. 27 stycznia 2003 r., jednakże Prezydent nie znał jego treści w dniu wydawania przedmiotowego zarządzenia, czyli w dniu 3 lutego b.r. Ta okoliczność nie jest w żadnej mierze usprawiedliwieniem dla braku konsultacji ze związkami zawodowymi. W piśmie z dnia 5 marca br. Prezydent poinformował, że Komisja Zakładowa Związku Zawodowego Aktorów Polskich przy Teatrze Nowym uczestnicząc 3 lutego b.r. w zebraniu z załogą zgłosiła na nim ustną opinię przed wręczeniem powołania. To zebranie nie może zastąpić wcześniejszego wystąpienia do właściwego organu związku zawodowego o wyrażenie stosownej opinii, a więc wykonania obowiązku wynikającego z art. 15 ust. 1 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, stanowiącego niezbędną przesłankę ważności zarządzenia o powołaniu zastępcy dyrektora Teatru.

Prezydent Miasta Ł. zaskarżył rozstrzygnięcie nadzorcze do Naczelnego Sądu Administracyjnego i wnosił o jego uchylenie z powodu niezgodności z prawem. W uzasadnieniu skargi Prezydent zakwestionował kompetencje Wojewody do sprawowania nadzoru nad wydawanymi przez niego zarządzeniami. Zdaniem Prezydenta, z przepisu art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym wynika że tylko zarządzenia porządkowe w stosunku do których, w myśl art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, istnieje ustawowy obowiązek doręczania wojewodzie podlegają nadzorowi i tylko ich nieważność mógłby on stwierdzić. Tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze zostało wydane z naruszeniem art. 91 ust. 1 i 3 powyższej ustawy. Zakres znaczeniowy treści "zarządzenia" i zaaprobowanie go przez G. K. świadczą o wymianie między stronami oświadczeń woli, która doprowadziła do zawarcia stosunku pracy. Powołania w formie zarządzenia następują ze względów formalno-porządkujących, ale nie uzyskują przez to charakteru władczych aktów administracyjnych, do podjęcia których wymagane jest wyraźne upoważnienie ustawowe. Kompetencja Prezydenta wynikająca z przepisu art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym, nie zmienia powołania w akt administracyjnoprawną /przy zbyt ogólnym terminie "organizator" użytym w art. 15 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej/. Tym samym zakwestionowane zarządzenie to czynność prawna z zakresu prawa pracy, dokonana przez Prezydenta za pracodawcę, którym jest Teatr Nowy. Wobec takiego charakteru zarządzenia nie może być wobec niego stosowany nadzór wojewody. Oświadczenie woli, które dotarło do adresata, nie może zostać unieważnione w trybie nadzoru. Potwierdza to postanowienie NSA z dnia 29 grudnia 1993 r. /SA/Wr 2203/93 - ONSA 1995 Nr 1 poz. 25/.

Zasadność uchylenia rozstrzygnięcia nadzorczego istnieje niezależnie od dokonanego przez Wojewodę ustalenia iż Prezydent Miasta Ł. nie zasięgnął przed powołaniem zastępcy dyrektora ds. artystycznych opinii organizacji związkowej działającej w tej instytucji kultury. Wprawdzie nie doszło do zasięgnięcia opinii w formie i w sposób oczekiwany przez Wojewodę, ale opinia o kandydacie została wyrażona przez reprezentatywnych członków zakładowej organizacji związkowej wobec Prezydenta Miasta Ł. na spotkaniach w dniach 20 stycznia i 3 lutego 2003 r. Protokołów ze spotkań nie sporządzono, ale prasa, radio i telewizja je relacjonowały i bezspornym stał się fakt uczestniczenia całej załogi, w tym związkowców w wypowiadaniu się o kandydacie.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosił o jej oddalenie podnosząc, że pogląd o możliwości stwierdzania przez Wojewodę nieważności tylko zarządzeń porządkowych nie znajduje uzasadnienia. Przepis art. 90 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym określa jedynie termin w jakim powinny być przekazywane wojewodzie akty ustanawiające przepisy porządkowe natomiast art. 91 ustawy stanowi o nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy /a zatem każdego organu i każdego aktu tego organu/. Zgodnie ze stanowiskiem Trybunału Konstytucyjnego nadzór nad działalnością jednostek samorządu jest tożsamy z nadzorem nad działalnością ich organów /uchwała z dnia 27 września 1994 r. - OTK 1994 nr 2 poz. 46/. Stanowisko przedstawione w skardze prowadziłoby do istnienia w obrocie prawnym aktów organu wykonawczego gminy dotkniętych nieważnością, których nie można by było wyeliminować z obrotu prawnego, co narusza konstytucyjną zasadę państwa prawnego. W poprzednim stanie prawnym, gdy organy gmin były organami kolegialnymi, ich uchwały były wielokrotnie poddawane nadzorowi wojewodów a wydane przez nich rozstrzygnięcia nadzorcze były poddawane kontroli sądowej. W żadnym wyroku NSA nie podniesiono braku uprawnień nadzorczych wojewodów w stosunku do tych aktów prawnych. W myśl art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych należy do zadań organu wykonawczego.

W dodatkowym piśmie procesowym Prezydent Miasta Ł. podtrzymał skargę i podniósł zarzut nieistnienia w chwili wydawania zarządzenia zakładowej organizacji związkowej która byłaby uprawniona do wyrażenia opinii.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Naczelny Sąd Administracyjny jest powołany do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów. Nie może tym samym dokonując takiej oceny rozważać kwestii celowości czy słuszności rozstrzygnięć administracyjnych. W rozpoznawanej sprawie jako pierwszą należało rozważyć kwestię zakresu uprawnień nadzorczych Wojewody w odniesieniu do zarządzeń Prezydenta Miasta. Kwestię tę można rozstrzygnąć odwołując się m.in. do powoływanej przez obie strony, uchwały Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 września 1994 r. /W 10/93 - OTK 1994 nr 2 poz. 46/ w myśl której z faktu, że nadzorem jest objęta działalność cała działalność komunalna wynika m.in. że nadzorem na zasadach ogólnych są objęte również czynności organów gminy, w tym m.in. czynności związane z wykonywaniem praw majątkowych gminy, o ile nadano im formę prawną aktów administracji przewidzianą dla aktów samorządu terytorialnego. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem rozstrzygnięcia nadzorczego jest zarządzenie Prezydenta a zatem akt mający formę właściwą dla organów administracji publicznej.

Nie znajduje prawnego uzasadnienia zawarte w skardze stanowisko iż tylko zarządzenia porządkowe organu wykonawczego podlegają nadzorowi wojewody. Samorząd terytorialny reaktywowano w 1990 r. i dotąd nigdy - ani w literaturze ani w orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego, Sądu Najwyższego i Naczelnego Sądu Administracyjnego nie kwestionowano uprawnień nadzorczych wojewody w stosunku do aktów mających formę uchwał zarządu gminy /a od 1999 r. w stosunku do uchwał zarządu powiatu czy województwa/, ten problem pojawił się dopiero gdy wprowadzono bezpośrednie wybory wójta, burmistrza, prezydenta, /w kwestii podmiotowego zakresu nadzoru tak m.in. Z. Leoński, Samorząd terytorialny w RP, 4 wyd. Warszawa 2002 str. 181, B. Dolnicki, Nadzór nad samorządem terytorialnym, Katowice 1993 str. 111, tenże Samorząd terytorialny, Zakamycze 2001 str. 242 i n., A. Agopszowicz, Z. Gilowska, Ustawa o gminnym samorządzie terytorialnym, Komentarz, 2.wyd., Warszawa 1999 str. 486 i n., M. Miemiec, Studia nad samorządem terytorialnym, pod red. A. Błasia, Kolonia Limited 2002 str. 280 i inni/. Nadzór ten jest oczywisty gdy nadzorowi w myśl art. 171 ust. 1 Konstytucji RP i art. 85 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym /Dz.U. 2001 nr 142 poz. 1591 ze zm./ podlega cała działalność komunalna a jedyna różnica w trybie nadzoru między uchwałami i zarządzeniami dyrektora zarządu a obecnie prezydenta, wójta, burmistrza wynika z nałożenia obowiązku przekazywania uchwał rady i zarządzeń porządkowych /które tylko w nadzwyczajnych sytuacjach może wydać organ wykonawczy gminy lub powiatu a których przekazanie łączy się z ich charakterem aktów prawa miejscowego/ w określonym, krótkim terminie wojewodzie podczas gdy inne uchwały zarządu /a w gminie teraz zarządzenia wójta, burmistrza, prezydenta/ może on obejmować nadzorem gdy w różny sposób poweźmie o nich wiadomość, choćby poprzez wykonywanie uprawnień informacyjnych. Ani zmiana trybu wyboru organu odwoławczego ani też nadanie mu statusu organu monokratycznego nie mają wpływu w obecnym stanie prawnym na zmniejszenie zakresu uprawnień nadzorczych wojewody. Wynika to zresztą bezpośrednio z przepisów art. 91 ust. 1, art. 92, art. 92a, art. 93 ust. 1, art. 94, art. 101 ustawy o samorządzie gminnym które mówią o środkach nadzoru i kontroli w odniesieniu do uchwał i zarządzeń podjętych przez organ gminy, nie konkretyzując ich przedmiotu i charakteru. Z obowiązku przekazywania wojewodzie aktów ustanawiających przepisy porządkowe w ciągu 2 dni od ich ustanowienia wprowadzonego z uwagi na szczególny charakter tych aktów /powszechnie obowiązujące/ i przedmiot /potrzeba ochrony życia, zdrowia obywateli, porządku, spokoju i bezpieczeństwa publicznego/ - wszystkich, niezależnie od tego czy podjęła je rada czy, wyjątkowo, organ wykonawczy nie można wyprowadzać wniosku prowadzącego do ograniczenia niezmienionego przecież zakresu podmiotowego i przedmiotowego nadzoru nad działalnością samorządu gminnego czyli działalnością jego organów, niezależnie od ich struktury.

Konkludując, Wojewoda Ł. miał prawo do stosowania rozstrzygnięć nadzorczych w stosunku do zarządzeń Prezydenta a kwestionowanie uprawnień wojewody do obejmowania nadzorem także innych, niż porządkowe /niezwykle rzadkie w praktyce/, zarządzeń prezydenta stoi w sprzeczności z wyraźnymi postanowieniami prawa w tym art. 171 Konstytucji RP stanowiącym iż "działalność samorządu terytorialnego podlega nadzorowi z punktu widzenia legalności", poglądami doktryny i 12 letnią praktyką orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego który w licznych orzeczeniach badał zgodność z prawem zaskarżonych rozstrzygnięć nadzorczych podjętych w stosunku do uchwał zarządów, zgodność tych uchwał z prawem w razie zaskarżenia przez wojewodę bądź w trybie art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.

Zarządzenie, którego nieważność stwierdzono zaskarżonym rozstrzygnięciem nadzorczym, zostało wydane w oparciu o przepis art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym i art. 15 ust. 6 ustawy z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej /Dz.U. 2001 nr 13 poz. 123 ze zm./ a nie w oparciu o przepisy dotyczące oświadczeń woli. Powołane przepisy art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym mają charakter przepisów ustrojowych określających wykonawczy charakter funkcji wójta /burmistrza, prezydenta/ i przykładowo wskazują formy realizacji tej funkcji, m.in. poprzez zatrudnianie i zwalnianie kierowników gminnych jednostek organizacyjnych a powołane w podstawie prawnej zarządzenia przepisy art. 15 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej mają charakter przepisów prawa materialnego, konkretyzujących zadania i kompetencje organów administracji publicznej. Organizowanie i prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem państwowym - zadaniem administracji publicznej, w tym samorządu terytorialnego, wykonywanym w formach i na zasadach określonych ustawowo. Powołane w podstawie prawnej zarządzenia przepisy mają charakter publicznoprawny, taki sam charakter ma zadanie organów administracji publicznej występujących w roli organizatora kultury. Z tych względów, z uwagi na powołane podstawy prawne, zarządzenie Prezydenta Miasta Ł. ma charakter aktu, w którym przeważają elementy publicznoprawne /choć wywołuje ono także skutki w sferze prawa pracy/ i takie związane z nimi względy, legły u postaw rozstrzygnięcia nadzorczego. Przedmiotem badania Sądu nie są zatem ewentualne roszczenia pracownicze powołanego dyrektora, do rozpatrzenia których właściwy jest sąd pracy, ale zachowanie wymaganej przepisami publicznoprawnymi formy powoływania dyrektora kultury. Sąd w tym składzie nie podziela zatem - z uwagi na charakter podstaw prawnych przedmiotowego zarządzenia jego formę i podjęcie go w wykonaniu obowiązkowych zadań administracji publicznej - stanowiska iż powołanie na określone stanowisko kierownicze w instytucji kulturalnej jest tylko sprawą z zakresu prawa pracy. Wskazane czynności organu wykonawczego gminy jako służące realizacji zadań gminy mają znamiona działań z zakresu publicznej administracji samorządowej. Okoliczność, że czynności związane z powołaniem na wskazane stanowisko mają także skutki w sferze prawa pracy ma znaczenie dla dochodzenia roszczeń z nimi związanych ale nie dla zakresu uprawnień nadzorczych wojewody. Brak takich roszczeń prowadziłby bowiem do sytuacji w której w obrocie prawnym istniałby akt organu wykonawczego, mający formę publicznoprawną - zarządzenia - rażąco naruszający prawo a zarazem "wyjęty spod kontroli państwa". Zakres działania samorządu terytorialnego określają ustawy i z nich wynika zakres działalności gminy poddany nadzorowi państwowemu. Prezydent wykonuje uchwały rady gminy i zadania gminy, określone przepisami prawa w tym art. 30 ust. 2 pkt 5 ustawy o samorządzie gminnym. Zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu, o charakterze obowiązkowym. Nadzór nad działalnością samorządu służy ochronie obiektywnego porządku prawnego /jego kryterium jest zgodność z prawem/. Ograniczeniem kompetencji nadzorczych wojewody jest forma działania organu gminy - uchwała lub zarządzenie organu gminy według nowego brzmienia wprowadzonego ustawa z dnia 20 czerwca 2002 r. o bezpośrednim wyborze wójta, burmistrza i prezydenta miasta /Dz.U. nr 113 poz. 984/. Sąd orzekający w sprawie mniejszej w pełni podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 listopada 2002 r. /II SA/Wr 1597/02/ w sprawie ze skargi na rozstrzygnięcie nadzorcze wojewody stwierdzające nieważność uchwał zarządu w przedmiocie powołania na stanowiska dyrektorów naczelnych teatrów, w uchwale składu 7 sędziów NSA z dnia 16 grudnia 1996 r., /OPS 6/96 - ONSA 1997 Nr 2 poz. 48/, w postanowieniu Sądu Najwyższego z dnia 13 stycznia 2000 r. /III RN 123/99 - OSNAP 2000 nr 21 poz. 779/ wydanym w sprawie dotyczącej powierzania stanowiska dyrektora szkoły /SN uznał w nim iż czynności urzędowe podejmowane przez organ gminy w związku z realizacją ustawowego obowiązku powierzania stanowiska w zakresie obowiązkowych działań własnych mają znamiona prawne działań z zakresu administracji publicznej/. Działania organów gminy związane z wykonywaniem zadań administracji publicznej powinny być realizowane zgodnie z obowiązującymi, ustawowo określonymi procedurami. Te procedury w rozpoznawanej sprawie zostały naruszone.

W myśl art. 15 ust. 6 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej w przypadku gdy statut instytucji kultury przewiduje stanowisko zastępcy dyrektora lub stanowiska zastępców dyrektora, określa on również sposób i tryb ich powoływania i odwoływania. Przepis par. 5 Statutu Teatru Nowego w Ł., po zmianie dokonanej uchwałą nr LXV/1486/01 Rady Miejskiej Ł. z dnia 5 września 2001 r. stanowi, że powołanie i odwołanie zastępców dyrektora następuje w trybie przewidzianym dla dyrektora. W myśl par. 5 ust. 2 Statutu dyrektora powołuje i odwołuje zarząd /obecnie prezydent/ zgodnie z przepisami wym. ustawy, po zasięgnięciu opinii właściwych związków zawodowych działających w instytucji oraz stowarzyszeń zawodowych i twórczych. Jest to rozwiązanie szczególne, ustawowy nakaz zasięgania opinii określonych organizacji przy powoływaniu kierowników gminnych instytucji jest wyjątkowym rozwiązaniem, wynikającym ze szczególnego charakteru instytucji kultury i wykonywanych przez nie zadań. Orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego i Sądu Najwyższego są zgodne w kwestii iż niezasięgnięcie wymaganej ustawowo opinii związków zawodowych /a także stowarzyszeń zawodowych i twórczych/ rażąco narusza prawo. Wymóg zasięgnięcia opinii wskazanych podmiotów nie jest ponadto spełniony, gdy ma w istocie charakter pozorny, prowadzi do obejścia ustawowego obowiązku. Z taką sytuacją mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie. W dacie wydawania zarządzenia Prezydent nie znał treści wymaganej przepisami prawa opinii właściwej zakładowej organizacji związkowej. Wymogu zasięgnięcia opinii nie może zastąpić uczestniczenie w zebraniu pracowników, nawet takim w którym uczestniczą osoby uprawnione do wyrażania opinii, w sytuacji gdy akt powołania w trakcie zebrania już istnieje. Wprowadzany ustawowo wymóg współdziałania organów administracji publicznej z innymi podmiotami przy podejmowaniu określonych rozstrzygnięć oznacza, że zobowiązany do zasięgnięcia opinii organ musi zapoznać się ze stanowiskiem określonego podmiotu i to stanowisko rozważyć. Nie spełnia tego obowiązku organ, który zasięga opinii w sposób nieformalny i z góry - przygotowując wcześniej rozstrzygnięcie - zakłada jej nieuwzględnienie. Współdziałanie musi mieć miejsce przed podjęciem działania. Nie można także wymogu zasięgania opinii realizować za pośrednictwem mediów. Media mogą być i są pomocne w upublicznianiu stanowisk stron ale ich działanie informacyjne - stanowiące realizację ich własnych uprawnień i obowiązków - nie może być uznane przez organ administracji za wykonanie przypisanego mu ustawowo obowiązku. Uzyskanie ustawowo wymaganej opinii - w tym przypadku właściwej zakładowej organizacji związkowej - jest obowiązkiem właściwego organu i musi mieć charakter formalnej czynności prawnej /w przypadku organów gminy kwestie związane z uzyskiwaniem opinii i uzgodnień reguluje przepis art. 89 ustawy o samorządzie gminnym/, nie zwalniają z niego i nie mogą go zastąpi doniesienia i reakcje medialne.

W świetle złożonej i przedstawionej Sądowi dokumentacji [protokołu z zebrania w dniu 16 stycznia 2003 r. na którym złożono deklaracje i wybrano przewodniczącego i członków Komisji Zakładowej ZZAP i uchwały nr 1 z dnia 16 stycznia 2003 r. w sprawie utworzenia organizacji związkowej Związku Zawodowego Aktorów Polskich w Teatrze Nowym w Ł. i ustalającej skład Komisji Zakładowej, pisma Zarządu Głównego ZZAP informującego o podjęciu w dniu 17 stycznia 2003 r. uchwały o przyjęciu Komisji Zakładowej ZZAP przy Teatrze Nowym w Ł. i jej władz w poczet ZZAP i uchwały nr 28 w tym przedmiocie, pisma Koła Zakładowego ZZAP przy Teatrze Nowym z dnia 24 stycznia 2003 r. do Prezydenta Miasta Ł. informującego że zgodnie ze Statutem Teatru Nowego /par. 5 pkt 2/ przy Teatrze działa Koło Zakładowe, statutu Związku Zawodowego Aktorów Polskich] - zarzut braku przy Teatrze Nowym właściwego organu związkowego uprawnionego do wydania opinii w przedmiocie powołania zastępcy dyrektora jest niezasadny.

Konkludując, zarządzenie Prezydenta Miasta Ł. nr 186/IV/03 z dnia 3 lutego 2003 r. naruszało prawo a tym samym zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze było z prawem zgodne. W tej sytuacji na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę, jako niezasadną, należało oddalić.