Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 504/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 marca 2010 r. sygn. akt II SA/Wr 362/05 o przyznaniu prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, o umorzeniu postępowania w przedmiocie przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sadowej w części przekraczającej 50 zł oraz o odmowie przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi D., M., M. i J.W. na decyzję Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki zbiornika bezodpływowego na ścieki postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 9.04.2008 r., przyznał D. i M.W. prawo pomocy w części dotyczącej zwolnienia z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 zł i odmawiając przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie.

D. i M.W. wystąpili ponownie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Postanowieniem z dnia 25.03.2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał skarżącym prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu, umorzył postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 zł jako bezprzedmiotowe i odmówił przyznania prawa pomocy w pozostałym zakresie. Sąd stwierdził, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem przesłanką do uwzględnienia kolejnego wniosku strony o przyznanie prawa pomocy może być tylko stwierdzenie, że od chwili wydania poprzedniego postanowienia w tym przedmiocie uległa zmianie sytuacja materialna skarżących. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie taki warunek nie został spełniony, bowiem skarżący takiego rodzaju okoliczności nie wskazali. Zatem mając na uwadze, że postanowieniem z dnia 9 kwietnia 2008 r. przyznano skarżącym prawo pomocy w zakresie zwolnienia ich z obowiązku uiszczenia każdorazowej opłaty sądowej w części przekraczającej kwotę 50 zł i uprawnienie to jest nadal aktualne, postępowanie wszczęte ponownym wnioskiem skarżących na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej "P.p.s.a." Sąd umorzył jako bezprzedmiotowe. Jednocześnie Sąd stwierdził, iż w sprawie zachodzą przesłanki do ustanowienia dla skarżących profesjonalnego pełnomocnika działającego z urzędu.

Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli D. i M.W.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Instytucja zwolnienia od kosztów ma charakter wyjątkowy i jest stosowana wobec osób o bardzo trudnej sytuacji materialnej, czyli takich, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są jakichkolwiek środków do życia, lub środki te są tak bardzo ograniczone, iż wystarczają jedynie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uznał, iż skarżący spełniają te przesłanki jedynie w części. Ze stanowiskiem tym należy się zgodzić.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo rozważył sytuację majątkową skarżących i zasadnie doszedł do przekonania, że w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki jedynie do przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu.

Za słuszne uznać trzeba też umorzenie przez Sąd I instancji postępowania w przedmiocie częściowego zwolnienia od obowiązku uiszczania opłat sądowych, bowiem jest ono bezprzedmiotowe z uwagi na fakt, iż prawomocnym postanowieniem z dnia 9.04.2008 r. udzielono skarżącym prawa pomocy w tym zakresie. Zmiana lub uchylenie tego postanowienia mogłaby nastąpić jedynie w przypadku, gdyby okoliczności sprawy uległy zmianie. Sytuacja taka w niniejszej sprawie nie ma miejsca.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.