Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SO/Po 10/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 54 § 1,  §2, art. 55 § 1, art. 154 § 6, art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: §14 ust 2 pkt 1 lit c
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 4 lutego 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz M. Geremek po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.J. o wymierzenie grzywny S. O. z związku z niezastosowaniem się do obowiązku przekazania skargi oraz akt i odpowiedzi na skargę postanawia: 1. wymierzyć Staroście O. grzywnę w wysokości [...] zł (słownie: [...] złotych), 2. zasądzić od Starosty Os. na rzecz M.J. kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dnia 14 sierpnia 2014 roku M.J. złożył do Starosty O. skargę na bezczynność Starosty O. w postępowaniu wszczętym wnioskiem z dnia 17 marca 2014 roku o stwierdzenie nadpłaty w opłacie za wydanie karty pojazdu w związku z wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego oraz o stwierdzenia uprawnienia do otrzymania zwrotu części opłaty pobranej przez organ za wydanie karty pojazdu.

Pismem z dnia 5 listopada 2014 roku M. J., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, złożył wniosek o wymierzenie grzywny Staroście O. według norm przepisanych za niewywiązywanie się z obowiązku o jakim mowa w art. 54 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) oraz zasadzenie od organu administracji na rzecz skarżącego kosztów postępowania według norm przepisanych.

W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę nie zostały przekazane do sądu. Skarżący podkreślił, że wielokrotnie monitował organ w tej sprawie, ale nie zostały podjęte żadne dalsze czynności w tej sprawie. Wbrew obowiązkom przewidzianym w art. 54 §2 P.p.s.a. organ uchylił się od przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, roszcząc sobie prawo do oceny skargi, mimo że jest ona skierowana do sądu.

Zarządzeniem z dnia 10 listopada 2014 roku odpis wniosku o wymierzenie grzywny został przesłany Staroście O. wraz z wezwaniem do złożenia odpowiedzi na wniosek w terminie 30 dni pod rygorem skutków wynikających z treści art. 55 P.p.s.a.

Dnia 19 listopada 2014 roku przesyłka z powyższym zarządzeniem została doręczona do Starostwa Powiatowego w O.W., co potwierdza datownik oraz pieczęć inspektora M. F.–W.

Starosta O. nie podjął żadnych czynności w tym zakresie. W szczególności nie przedłożył odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny organowi, ani nie przesłał do sądu przedmiotowej skargi na bezczynność z dnia 30 czerwca 2014 roku wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przedmiotowy wniosek zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a." skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Zgodnie zaś z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ powinien przekazać skargę strony do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie 30 dni wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę od dnia jej wniesienia. Z kolei art. 55 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się przez organ do obowiązku przekazania skargi do sądu w terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Przesłanką do wymierzenia grzywny jest fakt nieprzekazania lub nieterminowego przekazania sądowi administracyjnemu skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę, bez względu na powody. Stwierdzenie zawarte w art. 55 § 1 p.p.s.a. "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu grzywny oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od dnia wniesienia skargi i to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (tak: T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005, s. 259).

W każdej sytuacji, gdy została wniesiona skarga, organ powinien wypełnić ciążący na nim obowiązek wynikający z art. 54 § 2 p.p.s.a. Obowiązek przekazania w określonym terminie skargi wraz z aktami sprawy jest zatem bezwzględny. Samo nieprzekazanie skargi w terminie określonym ustawą jest podstawą do wymierzenia organowi na mocy art. 55 § 1 P.p.s.a. grzywny, która ma charakter dyscyplinująco-represyjny. Wymierzenie jej jest zatem uzależnione od łącznego zaistnienia dwóch warunków, to jest złożenia przez skarżącego wniosku o wymierzenie grzywny oraz niewykonanie w ogóle lub wykonanie po upływie ustawowego terminu obowiązku przewidzianego w art. 54 § 2 p.p.s.a. Uzasadnione okoliczności powodujące opóźnienie w przekazaniu skargi mogą wpływać jedynie na wysokość wymierzonej grzywny.

W badanej sprawie ustalono, że Starosta O. nie przekazał skargi do sądu administracyjnego. Ponadto organ nie złożył odpowiedzi na wezwanie do złożenia odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny. Organ nie ujawnił zatem jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi do sądu.

Jak wyjaśniono powyżej organ ma bezwzględny obowiązek przekazania skargi do sądu administracyjnego niezależnie od oceny organu zasadności lub prawidłowości skargi. Skoro organ nie przekazał skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w terminie, należało nałożyć na niego grzywnę.

Treść art. 154 § 6 P.p.s.a. stanowi, że grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Grzywna nie przekracza zatem górnej granicy, bowiem przeciętne wynagrodzenia miesięczne w gospodarce narodowej w roku 2013 wynosiło 3 650,06 zł.

W ocenie Sądu wymierzenie Staroście O. grzywny w wysokości [...] zł jest adekwatne do niewypełnienia ciążącego na organie obowiązku. Szczególnie, że Starosta O. do dnia orzekania w niniejszej sprawie nie przekazał do sądu wniesionej skargi na bezczynność wraz z odpowiedzią na skargę, ani w żaden sposób nie odniósł się do wezwania do złożenia odpowiedzi na wniosek skarżącego o wymierzenie grzywny i nie wyjaśnił przyczyn nieprzekazania w terminie skargi do Sądu.

Mając powyższe na uwadze na mocy art. 55 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzeczono jak w punkcie I postanowienia. W punkcie II postanowienia orzeczono o kosztach postępowania na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. Na zasądzoną kwotę [...] zł składa się uiszczony wpis stały od skargi w kwocie [...] zł, wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie [...] zł (zgodnie z §14 ust 2 pkt 1 lit c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - j.t. Dz. U. z 2013 r., poz. 490) oraz kwota [...] zł uiszczona przez pełnomocnika tytułem opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa (punkt II orzeczenia).