Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 32/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2005-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Zobowiązano do wydania aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia NSA Tadeusz Michalik Sędziowie NSA Szczepan Prax ( spr.) WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Protokolant ref. staż. Daniel Dudys po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi T.P. na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w C. w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego 1) zobowiązuje Komendanta Miejskiego Policji w C. do wydania decyzji dotyczących równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego skarżącego za okres lat [...] - w terminie 3 miesięcy od dnia prawomocności niniejszego wyroku; 2) zasądza od wskazanego Komendanta na rzecz skarżącego kwotę [...] ( [...]) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

T.P. wniósł skargę na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji w C. polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnych w przedmiocie należnego skarżącemu równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata [...]. Skarżący wskazywał, że równoważnik jest mu wprawdzie wypłacany, ale w oparciu o decyzję z dnia [...], w której nie uwzględniono przy ustaleniu wysokości równoważnika - jego [...] syna D. Skarżący co roku składał oświadczenia mieszkaniowe, w których wymieniał tego syna, jednak przy wypłacie równoważnika nie było to brane pod uwagę, a decyzje administracyjne nie były wydawane.

Odpowiadając na skargę organ administracyjny wniósł o jej odrzucenie, stojąc na stanowisku, że sprawę równoważnika pieniężnego ostatecznie załatwiła decyzja z

[...] a nową decyzję wydaje się tylko w razie zmian w sytuacji faktycznej mającej wpływ na uprawnienie do omawianego równoważnika.

Zdaniem organu skarga jest spóźniona. Jeżeli decyzja miałaby być wydana po każdorocznym złożeniu oświadczenia mieszkaniowego, to od ostatniego oświadczenia za rok [...] termin upłynął w dniu [...]. Natomiast gdyby termin do wniesienia skargi liczyć od udzielonych odpowiedzi na wezwanie do usunięcia prawa, to skarżący odpowiedzi dostał w dniach [...] i [...], w związku z czym też został uchybiony termin do wniesienia skargi na bezczynność.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga okazała się zasadna. Prawo policjanta do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego przewidziane zostało w art. 91 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji ( j.t. Dz. U. Nr 101 z 2000 r., poz. 1092, z późn. zm.). W ustępie drugim tego artykułu zawarto upoważnienie dla właściwego ministra do określenia m.in. wysokości oraz szczegółowych zasad przyznawania owego równoważnika. W dniu 20 lipca 2002 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego ( Dz. U. Nr 100, poz.919 ). W zakresie formy rozstrzygnięcia o przyznaniu równoważnika nie odbiega ono od ogólnych reguł postępowania administracyjnego, według których organ administracji publicznej załatwia sprawę przez wydanie decyzji ( art. 104 Kpa ). O decyzyjnej formie przyznawania równoważnika mówi wprost § 9 rozporządzenia. Tej kwestii organ policyjny nie kwestionuje. Natomiast nie można podzielić jego poglądu, że podstawą do wypłacania równoważnika pieniężnego za kolejne lata może być decyzja wydana w

[...], a więc jeszcze przed wejściem w życie wymienionego rozporządzenia. Wynika to jednoznacznie z § 11 tego rozporządzenia, według którego przepisy rozporządzenia stosuje się do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem jego wejścia w życie.

A contrario zatem - do spraw zakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia jego przepisy nie mają zastosowania. Tak więc w sytuacji, gdy o uprawnieniu skarżącego do równoważnika orzeczono decyzją z [...] ( a więc przed wejściem w życie cyt. rozporządzenia ), wydaną na podstawie wcześniejszego rozporządzenia z dnia 20 grudnia 1999 r. ( Dz. U. Nr 106, poz. 1212, ze zm.), to przy przyjęciu stanowiska organu uwzględnienie wymienionego § 11 rozporządzenia z 28.VI.2002 r. prowadziłoby do wniosku, że wypłata równoważnika za remont za kolejne lata, o ile nie wystąpi zmiana w sytuacji faktycznej, następuje w oparciu o to wcześniejsze rozporządzenie z 1999 r. Jest to rozumowanie nie do przyjęcia, choćby z tego względu, że to ostatnio wymienione rozporządzenie utraciło moc z dniem 20 lipca 2002 r. ( por. § 12 rozporządzenia z 28.VI.2002 r. - Dz. U. Nr 100, poz. 918 ). Tak więc po wejściu w życie rozporządzenia z 28 czerwca 2002 r. dotyczącego omawianego równoważnika za remont przyznanie równoważnika już za 2002 r. wymagało nowej decyzji opartej na przepisach tego rozporządzenia. Z jego treści wynika nadto, że decyzja taka musi być wydawana corocznie. W § 3 ust. 2 mówi się bowiem o ustalaniu uprawnień do otrzymania równoważnika według stanu na dzień 1 stycznia danego roku kalendarzowego na podstawie corocznie składanego przez policjanta oświadczenia majątkowego. Ustalenie uprawnień to nic innego jak ocena normatywnych przesłanek prowadząca do rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, co winno nastąpić przez wydanie decyzji administracyjnej. Roczna cykliczność przedmiotowego świadczenia wyraża nawet wzór oświadczenia majątkowego, stanowiącego załącznik do rozporządzenia, skoro policjant ma w tym oświadczeniu wskazać rok, za jaki ubiega się o ów równoważnik. O corocznym składaniu oświadczenia mówiło też rozporządzenie z 20.XII.1999 r.

W rezultacie trafnie podnosi skarżący, że decyzja z [...] nie rozstrzygnęła sprawy równoważnika za kolejne lata. Złożenie corocznego oświadczenia mieszkaniowego jest równoznaczne ze zgłoszeniem żądania w rozumieniu art. 61 § 1 Kpa. Od tego momentu biegną terminy do załatwienia sprawy administracyjnej określone w art. 35 Kpa. W rozpatrywanym przypadku nie było sporu co do tego, że za lata [...] organ, którego bezczynność została zaskarżona, nie wydał decyzji administracyjnej dotyczącej równoważnika za remont lokalu skarżącego, mimo złożenia przez niego corocznych oświadczeń i domagania się wydania decyzji. Jest to więc bezczynność organu w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 8, w zw. z § 2 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1270, że zm.) mogące być przedmiotem skargi. Wbrew twierdzeniu organu przedmiotowa skarga spełnia wymogi formalne i nie zachodzą podstawy do jej odrzucenia. Otóż zgodnie z art. 52 § 1 ostatnio powołanego Prawa skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia. W przypadku bezczynności takim środkiem jest zażalenie w trybie art. 37 § 1 Kpa do organu wyższego stopnia. Jako takie zażalenie należy traktować raporty skarżącego do Ś. Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] i [...], na które otrzymał on odpowiedź w piśmie z dnia [...]. Tak więc skarga wniesiona w dniu [...] nie uchybiła ustawowemu terminowi.

Ponieważ z wcześniej podniesionych względów skarga ta podlega uwzględnieniu, dlatego na podstawie art. 149 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zobowiązano organ administracyjny do wydania stosownych decyzji. Fakt wypłaty należności z tytułu równoważnika nie stanowi przeszkody do wydania tych decyzji, zwłaszcza że ich wysokość jest przez skarżącego kwestionowana.

O kosztach orzeczono z mocy art. 200 i 205 § 1 powołanego Prawa, zaliczając do nich uiszczone przez skarżącego koszty sądowe i koszty przejazdu do Sądu.

su.