Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 200/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. i W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 października 2015 r. sygn. akt II SA/Kr 1156/15 odrzucające skargę J. K. i W. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania czynności postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę J. K. i W. K. na decyzję Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2015 r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...] listopada 2014 r. o braku podstaw do nałożenia na inwestora Gminę A. obowiązku wykonania czynności mających na celu doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem robót związanych z poszerzeniem drogi gminnej.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, iż zarządzeniem z dnia 18 września 2015 r. skarżący zostali wezwani do usunięcia braków formalnych powyższej skargi przez nadesłanie jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia skarżący odebrali 14 października 2015 r. W zakreślonym terminie skarżący nadesłali odpis skargi opatrzonej datą 8 października 2015 r. Z treści tej skargi wynika, że dotyczy ono postanowienia nr [...]. Ponadto podano następujący znak sprawy: [...].

Odrzucając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że skarżący złożyli tylko dwa egzemplarze skargi (w tym jeden dla Sądu), a w sprawie występuje dwóch uczestników. Skarżący zostali prawidłowo pouczeni, jaki odpis skargi powinien zostać przez nich nadesłany. W treści wezwania wskazano nie tylko datę skargi (5 sierpnia 2015 r.), ale również wyraźnie podano, że chodzi o skargę na decyzję (a nie na postanowienie) MWINB w Krakowie nr [...] z dnia [...] lipca 2015 r. znak: [...]. Skarżący, pomimo precyzyjnego wezwania, nie uzupełnili braku formalnego skargi w zakreślonym terminie, ponieważ za takie uzupełnienie nie może być uznane nadesłanie odpisu skargi z innej daty i na inny akt.

Z przedstawionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że przedmiotowa skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli J. K. i W. K., zarzucając mu naruszenie art. 47 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 2 pkt 3 P.p.s.a. poprzez błędne ich zastosowanie polegające na przyjęciu, że nienadesłanie przez stronę skarżącą jednego egzemplarza odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanego stanowi brak formalny skargi uniemożliwiający nadanie dalszego biegu przedmiotowej sprawie.

Wskazując na powyższe, skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przyznanie od Skarbu Państwa na rzecz pełnomocnika strony skarżącej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu zażaleniowym, bowiem koszty te nie zostały pokryte w całości ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jest bezzasadne.

Zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a.: "Do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. § 2. Odpisami w rozumieniu § 1 mogą być także uwierzytelnione fotokopie bądź uwierzytelnione wydruki poczty elektronicznej". Niedołączenie przez stronę skarżącą wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie jej prawidłowego biegu. W myśl natomiast art. 49 § 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek nie zachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Przepisem szczególnym w stosunku do art. 49 § 1 P.p.s.a. jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., który w przypadku nieuzupełnienia przez skarżącego w terminie braków formalnych skargi wprowadza sankcję w postaci jej odrzucenia.

W rozpoznawanej sprawie, jak trafnie przyjął Sąd pierwszej instancji, w wyznaczonym terminie skarżący nie uzupełnili prawidłowo braku w postaci nadesłania odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Tym samym, nie wykonali nałożonego na nich obowiązku, co skutkowało zastosowaniem sankcji odrzucenia skargi. Pojawiające się na tle ww. przepisów rozbieżności orzecznicze zostały rozstrzygnięte w uchwale składu 7 sędziów NSA z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, która jest wiążąca tak dla Sądu pierwszej instancji, jak i dla Sądu rozpoznającego niniejszą kasację. Wyrażone w niej stanowisko, przesądza o tym, iż niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników – choćby jednego – zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a. i jego nieuzupełnienie, pomimo wezwania stanowi podstawę odrzucenia skargi. Z tych też przyczyn, postawiony w zażaleniu zarzut naruszenia art. 47 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 58 § 2 pkt 3 P.p.s.a. pozostawał bezzasadny.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.

Odnośnie wniosku o zwrot kosztów postępowania wyjaśnić trzeba, iż wynagrodzenia dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym w przepisanych art. 258- 261 P.p.s.a.