Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 884/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2005-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie: Asesor WSA Irena Szczepkowska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia "[...]" r. nr "[...]" w przedmiocie przeniesienia funkcjonariusza celnego do pełnienia służby w innej miejscowości postanawia: skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

R. G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 12 listopada 2003 r., nr "[...]", wydaną na podstawie art. 32 ust. 2 i art. 32 ust. 5 ustawy z dnia 27 czerwca 2003 r. o utworzeniu Wojewódzkich Kolegiów Skarbowych oraz o zmianie niektórych ustaw regulujących zadania i kompetencje organów oraz organizację jednostek organizacyjnych podległych ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych (Dz.U. Nr 137 póz. 1302) oraz w związku z przyjęciem przez funkcjonariusza celnego R. G. propozycji przeniesienia, w porozumieniu z Dyrektorem Izby Celnej "[...]" w W., orzekającą o przeniesieniu z dniem 10 listopada 2003 r. tegoż funkcjonariusza do pełnienia służby w Izbie Celnej w O., a także ustalającą warunki pełnienia służby przedłożone R. G. pismem z dnia 29 października 2003 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Na wstępie wskazać należy, iż skarga wniesiona została na decyzję nazwaną przez organ "aneksem do aktu mianowania", co nie zmienia postaci rzeczy, że jest to indywidualne rozstrzygnięcie w sprawie z zakresu administracji publicznej, kształtujące w sposób władczy sytuację prawną funkcjonariusza celnego, wydaną w pierwszej instancji przez Dyrektora Izby Celnej w O.

Stosownie do art. 52 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Z kolei przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 wskazanej ustawy).

W warunkach niniejszej sprawy, skarżącemu, po otrzymaniu decyzji Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 12 listopada 2003 r. orzekającej m.in. o przeniesieniu go do pełnienia służby w innej miejscowości, przysługiwało prawo złożenia, w terminie 14 dni od daty jej otrzymania , wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy ( art. 81 ust. l ustawy z dnia 24 lipca 1999 r. o służbie celnej /Dz. U. Nr 72, póz. 802, z późn. zm.) i dopiero od decyzji wydanej przez ten organ w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy skarżącemu służyłoby prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia, przewidzianym w art. 53 § l Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że skarżący wnosząc skargę na przedmiotową decyzję uchybił terminowi, o którym mowa we wskazanym powyżej art. 53 § l ustawy (decyzję otrzymał 18 listopada 2003 r., natomiast skargę wniósł 18 czerwca 2004 r. ), co również musiałoby skutkować odrzuceniem skargi.

Mając na uwadze powyższe skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § l pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.