Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 134/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2019-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162
journal: Dz.U. 2018 poz 800
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Bożena Kasprzak Sędziowie: Sędzia WSA Paweł Kowalski Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Protokolant: St. sekretarz sądowy Agnieszka Kerszner po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lipca 2019 r. sprawy ze skargi S. G. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr UNP [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej orzekającej o odpowiedzialności podatkowej jako byłego prezesa zarządu za zaległości Sp. z o.o. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 134/19

UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] grudnia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., po rozpatrzeniu wniosku S. G. z dnia 03.10.2018r. o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...].02.2018 r. w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności własnej decyzji nieostatecznej z dnia [...].01.2018 r. orzekającej o odpowiedzialności podatkowej S. G. - byłego Prezesa Zarządu Sp. z o.o. A za zaległości podatkowe. Spółki w podatku od towarów i usług za I-III kwartał 2013r. oraz październik 2013r. w łącznej kwocie 81.220.936,00 zł, odsetki za zwłokę naliczone na dzień wydania ww. decyzji w łącznej kwocie 29.646.443,00 zł, a także koszty postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego w wysokości 5.789.009,10 zł - odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że decyzją z dnia [...].01.2018 r. wydaną na rzecz S. G., Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. orzekł o jego odpowiedzialności podatkowej jako byłego Prezesa Zarządu za zaległości podatkowe ww. Spółki. W dniu 29.01.2018 r. strona złożyła odwołanie od powyższego orzeczenia. Decyzją Dyrektora Iżby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...].08.2018 r. utrzymano w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji.

Postanowieniem z dnia [...].02.2018 r., uznanym za doręczone (na podstawie art. 150 § 4 ustawy Ordynacja podatkowa) w dniu 22.03.2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. nadał ww. decyzji nieostatecznej z dnia [...].01.2018 r. rygor natychmiastowej wykonalności.

W dniu 04.10.2018 r. strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia wraz z zażaleniem na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Ł.-G. z dnia [...].02.2018 r.

Jako uzasadnienie do przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia podatnik wskazał, że o nadaniu decyzji nieostatecznej z dnia [...].01.2018r. rygoru natychmiastowej wykonalności dowiedział się ze znacznie później otrzymanego postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...].07.2018r., którym odmówiono uznania zgłoszonych przez niego zarzutów dotyczących prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego postępowania egzekucyjnego i gdzie zawarta była informacja o uznaniu zażalonego postanowienia z dnia [...].02.2018r. za doręczone stronie w trybie zastępczym. S. G. zauważył, iż taka sytuacja nie mogła mieć miejsca, gdyż zawsze odbiera kierowaną do niego korespondencję i nie otrzymał zawiadomienia o możliwości odbioru ww. przesyłki we wskazanym urzędzie pocztowym.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Ł., odmawiając przywrócenia terminu do wniesienia odwołania wskazał na treść art. 236 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa i przypomniał, że postanowienie z dnia [...].02.2018r. zostało wysłane S. G. na adres: B. 15, [...-...] L.. Operator pocztowy w dniu 23.03.2018r. zwrócił organowi pierwszej instancji przedmiotową przesyłkę, po wcześniejszym jej awizowaniu w dniach 08.03.2018 r. i 16.03.2018 r. z adnotacją "Zwrot nie podjęto w terminie".

Następnie powołując się na treść art. 148 § 1, art. 150 § 1 pkt 1, art. 150 § 2, art. 150 § 3, art. 150 § 4 i art. 12 § l ustawy Ordynacja podatkowa organ odwoławczy zauważył, iż postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...].02.2018r., zostało uznane za doręczone stronie w dniu 22.03.2018r. W świetle powyższego stwierdzono, iż 7-dniowy termin do wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...].02.2018 r. - zaczął biec od dnia 23.03.2018r. i upłynął z dniem 29.03.2018 r.

Przywołując następnie treść art. 162 ustawy Ordynacja podatkowa - w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. – strona nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu. Organ odwoławczy podkreślił, że podatnik nie przedłożył żadnych dodatkowych dokumentów potwierdzających zaistnienie okoliczności uzasadniających jego twierdzenie zawarte we wniosku o przywrócenie terminu. Jednocześnie, ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że operator pocztowy, któremu zlecono doręczenie postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł.-G. z dnia [...].02.2018r. dopełnił czynności przechowania pisma w placówce pocztowej przez okres 14 dni oraz dwukrotnego zawiadomienia adresata o powyższym fakcie.

W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. strona nie uprawdopodobniła, że wniesienie zażalenia po upływie terminu było przez nią niezawinione i tym samym nie została spełniona przesłanka wynikająca z art. 162 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] grudnia 2018 r. skarżący wniósł skargę (błędnie zatytułowaną zażaleniem) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi

W uzasadnieniu wniesionego środka zaskarżenia S. G. podniósł, iż organ drugiej instancji dokonał nieobiektywnych ustaleń, polegających na uznaniu, iż strona nie uprawdopodobniła braku winy w złożem zażalenia po terminie. Według skarżącego, rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest niezrozumiałe i narusza prawo, gdyż nie pozwala na merytoryczne rozpatrzenie spraw W związku z powyższym S. G. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalanie podnosząc argumentację przestawioną w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w sprawie jest postanowienie organu odwoławczego w przedmiocie odmowy przywrócenia skarżącemu terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie właściwego naczelnika urzędu skarbowego w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej tegoż naczelnika orzekającej o odpowiedzialności podatkowej strony za zaległości podatkowe spółki A sp. z o.o. w podatku VAT za poszczególne okresy 2013 roku , odsetki za zwłokę oraz koszty postępowania egzekucyjnego.

Jak wynika z ustaleń organu 27 lutego 2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego Ł. – G. nadał nieostatecznej własnej decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej strony za zaległości ww. spółki, rygor natychmiastowej wykonalności. Przesyłka zawierająca postanowienie została doręczona w trybie zastępczym zgodnie z regulacją art. 150 Op., adresowana B 15, [...-...] L.. Adres ten nie jest kwestionowany . Skarżący posługuje się nim nadal ( vide : skarga nazwana zażaleniem wniesiona do sądu). Nadana przez organ w dniu 2 marca 2018 r. , dwukrotnie awizowana przez operatora pocztowego – 8.03.2018 r. oraz 16 marca 2018 r. z adnotacją " zwrot nie podjęto w terminie " 23 marca 2018 r. zwrócona została do nadawcy. Mając na uwadze regulację art. 150 § 1 w zw. z § 4 Op. organ uznał ,że postanowienie rygorowe zostało uznane za doręczone 22 marca 2018 r. Ww. przesyłka znajduje się w aktach administracyjnych . Poddane ocenie przez sąd stanowisko organu co do wniosków w zakresie jej doręczenia , nie budzi zastrzeżeń . Z akt sprawy wynika także ,że zażalenie na przedmiotowe postanowienie rygorowe zostało złożone 4 października 2018 r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu dla tej czynności. Dla porządku wskazać należy ,że postanowieniem z [...].12.2018 r. właściwy organ podatkowy ( odwoławczy) stwierdził ,że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu. Skarżący podnosi , iż o nadejściu spornej przesyłki nie wiedział albowiem nie była mu awizowana, twierdzi ,że nie ma jego winy kiedy w skrzynce pocztowej nie było awiza. Nieprawidłowości w doręczeniu upatruje w niewłaściwym wywiązywaniu się z obowiązków służbowych i ustawowych przez listonosza. Odnosząc się do tej kwestii , nie sposób podzielić tej argumentacji . Sporna przesyła załączona do akt zawiera wszystkie niezbędne adnotacji i informacje operatora pocztowego i jego pracownika , świadczące o należytym wykonaniu obowiązku doręczenia przesyłki listowej adresatowi. Podzieliwszy ustalenia organu w kwestii uznania przesyłki za doręczono przez awizo , odwołać się należy do zasadności odmówienia stronie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, z czym się podatnik nie zgadza .

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 162 Ordynacji podatkowej:

"§ 1. W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy.

§ 2. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, wnosząc jednocześnie odwołanie."

Zgodnie z art. 236 § 1 i § 2 pkt 1 Op. na wydane w toku postępowania postanowienia służy zażalenie , gdy ustawa tak stanowi, przy czym termin na jego wniesienia wynosi 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. W okolicznościach niniejszej sprawy termin ten upływał z dniem 29 marca 2018 r. , a jego początkiem był 23 marca 2018 r. Sąd podziela ocenę organu ,że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu. W judykaturze przyjmuje się ,że uprawdopodobnienie jest środkiem zastępczym dowodu w znaczeniu ścisłym, który nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie. Jest to środek zwolniony od ścisłych formalności dowodowych. Uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że uchybienie nastąpiło bez jego winy stanowi więc zasadniczą przesłankę przywrócenia uchybionego terminu. Oceniając przesłankę braku winy, powszechnie przyjmuje się, że "brak winy w uchybieniu terminu powinien być oceniany z uwzględnieniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy oraz przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. Przywrócenie terminu ma bowiem charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Może mieć ono miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenia uchybionego terminu nie uzasadnia niedostateczna staranność w prowadzeniu własnych spraw (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2008 r., II OZ 712/08). Warunkiem przywrócenia terminu jest zatem uprawdopodobnienie braku winy strony w jego uchybieniu, przy czym pojęcie winy należy rozumieć w sposób obiektywny – wymagający od strony staranności (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 7 lutego 2000 r. I CKN 1261/99)" – vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 marca 2019 r., II FZ 57/19)

Odnosząc się do wskazanych przez Skarżącego przyczyn uchybienia terminu do wniesienia odwołania, stwierdzić należy, że są one gołosłowne. Nie wskazuje na żadne okoliczności , które poddały by w wątpliwość tezę o tym ,że przesyłka nie była awizowana. Zważyć należy ,że awiza były dwa. To na podatniku z woli ustawodawcy ( art. 162 § 1 i § 2 Op.) spoczywa obowiązek wykazania , iż nie ponosi winy z przyczyn od siebie niezależnych w niedotrzymaniu terminu do złożenia zażalenia . Ze stanowiska strony wynika, że teza o braku awiza nie jest oparta chociażby na złożona reklamacją skierowaną do Poczty Polskiej celem wyjaśnienia powodów , w jego ocenie , braku pozostawienia zawiadomienia o nadejściu przesyłki, i chociażby w ten sposób wskazywanie na wiarygodności powoływanych we wniosku okoliczności.

Trafnie podnosi także organ ,że podatnik o doręczeniu mu w trybie zastępczym postanowienia rygorowego wiedział znacznie wcześniej , a mianowicie już 19 lipca 2018 r. kiedy odebrał z placówki pocztowej w K. postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego Ł. –G. z [...] lipca 2018 r. w którym organ informował o doręczeniu postanowienia rygorowego w trybie art. 150 Op. z dniem 22 marca 2018 r. Oznacza to ,że wniosek o przywrócenie terminu został złożony kilka miesięcy później , po dowiedzeniu się o doręczeniu postanowienia , a skarżący nie wskazuje na przyczyny uchybienia 7 dniowemu terminowi do złożenia wniosku . Tym samym sąd podziela ocenę organu ,że strona nie uprawdopodobniła , że wniesienie zażalenie po upływie terminu było przez nią niezawinione. Oznacza to ,że trafnie organ uznał ,iż żądanie strony nie mogło zostać uwzględnione.

Mając wszystko powyższe na względzie, Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2018.1302) orzeczono jak w sentencji.

db