Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 558/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54 § 1 i 2, art. 55 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 9 lipca 2013 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SO/Wa 41/12 o oddaleniu wniosku T. L. o wymierzenie grzywny Rektorowi Szkoły Wyższej im. [...] za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SO/Wa 41/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek T. L. o wymierzenie grzywny Rektorowi Szkoły Wyższej im. [...] za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wnioskiem z dnia 2 lipca 2012 r. T. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Rektorowi Szkoły Wyższej im. [...] (zwanemu dalej również "Rektorem Szkoły") za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę.

W uzasadnieniu wniosku wskazał, że w dniu 23 stycznia 2013 r. złożył do Rektora Szkoły wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Na wniosek ten organ nie odpowiedział. W dniu 23 marca 2012 r. złożyło do organu kolejne pismo z wezwaniem do usunięcia bezczynności. Na wezwanie to organ odpowiedzią wskazując, że nie jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. W dalszej kolejności w dniu 8 maja 2012 r. złożył za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W związku z tym, że organ skargi nie przekazał do Sądu, w dniu 11 czerwca 2012 r. złożył do organu wezwanie do przekazania skargi. Organ wezwanie to zignorował.

Do wniosku skarżący dołączył kopie dowodów nadania dwóch przesyłek skierowanych do Szkoły Wyższej im. [...], adres Al. [...],[...]. Z kopii tych wynika, że pierwsza z przesyłek nr [...] zastała nadana w dniu 8 maja 2012 r., a druga o nr [...] została nadana w dniu 11 czerwca 2012 r.

W odpowiedzi na wniosek Rektor Szkoły podniósł, iż wniosek ten jest całkowicie bezzasadny. Wskazał, że wniosek złożony do Sądu ma na celu wymuszenie na Uczelni przekazania danych osobowych kilkuset studentów bez podstaw prawnych. Podał również, że wniosek skarżącego traktuje jako zastraszanie Uczelni, oraz że wnosi o jego oddalenie.

W dalszej części odpowiedzi na wniosek Rektor Szkoły opisał okoliczności związane ze złożeniem przez skarżącego wniosku o udostępnienie informacji publicznej oraz z udzieloną przez organ odpowiedzią na ten wniosek. Rektor przedstawił również argumentację przemawiającą, jego zdaniem, za odmową uwzględnienia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej.

Do odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny dołączona została kopia wniosku skarżącego z dnia 23 stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej oraz kopia odpowiedzi na powyższy wniosek-pismo organu z dnia 27 marca 2012 r.

Pismem z dnia 23 sierpnia 2012 r. Sąd wezwał Rektora Szkoły do udzielenia informacji., czy odpowiedź na wniosek o wymierzenie grzywny udzielona w piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. stanowi jednocześnie odpowiedź na skargę T. L. na bezczynność w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Sąd pouczył jednocześnie organ o treści art. .54 § 2, art. 55 § 1 stawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) oraz o treści art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.). Ponadto sąd poinformował Rektora Szkoły, że w przypadku, gdy pismo z dnia 6 sierpnia 2012 r. stanowi jednocześnie odpowiedź na skargę, obowiązkiem organu jest przekazanie do sądu skargi oraz oryginałów bądź potwierdzonych za zgodność kopii dokumentów stanowiących akta niezbędne do rozpatrzenia sprawy.

Rektor Szkoły udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie w piśmie z dnia 28 sierpnia 2012 r. W treści tego pisma zawarł informację, że obydwa załączniki przekazane przy piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. stanowią całość korespondencji w przedmiotowej sprawie jaką Uczelnia posiada.

Na podstawie zarządzenia z dnia 6 września 2012 r. z akt sprawy o sygn. II SO/Wa 41/12 wyłączone zostało pismo organu z dnia 6 sierpnia 2012 r. wraz z załącznikami jako odpowiedź na skargę T. L. na bezczynność Rektora Szkoły Wyższej im. [...] w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia 23 stycznia 2012 r. o udostępnienie informacji publicznej. Sprawa ta została wpisana do dziennika korespondencji ogólnej pod nr II KO/Wa 364/12. Sąd pismem 11 września 2012 r., sygn. akt II KO/Wa 364/12 wezwał organ do nadesłania oryginału skargi T. L. z dnia 8 maja 2012 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie Rektor Szkoły w piśmie z dnia 18 września 2012 r. powołał się na treść pisma z dnia 28 sierpnia 2012 r. wskazującą, że załączniki do pisma z dnia 6 sierpnia 2012 r. stanowią całość korespondencji w tej sprawie jaką Uczelnia posiada.

Pismem z dnia 31 października 2012 r. Sąd wezwał Rektora Szkoły do złożenia jednoznacznego oświadczenia, czy do Szkoły Wyższej im. [...] wpłynęła skierowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga T. L. z dnia 8 maja 2012 r.

W piśmie z dnia 8 listopada 2012 r. skierowanym do Sądu Rektor Szkoły złożył następujące oświadczenie: "(...) uprzejmie informuję, że nie dotarła do mnie żadna korespondencja (w tym skarga) od Pana T. L. po za tą, której uwierzytelnioną kserokopię Szkoła Wyższa im. [...] przesłała Sądowi przy piśmie [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r."

Odpis powyższego oświadczenia został doręczony skarżącemu celem ustosunkowania się. Skarżący został jednocześnie wezwany do udzielenia informacji, czy dysponuje jakimkolwiek dowodem doręczenia organowi jego skargi z dnia 8 maja 2012 r.

Skarżący w piśmie z dnia 26 listopada 2012 r. wskazał, że przesłał organowi trzy pisma: odpowiedź na argumenty Rektora Szkoły, skargę oraz wezwanie do przekazania skargi. Do pisma tego dołączył wydruki ze strony internetowej sledzenie.poczta-polska.pl dotyczące przesyłek: nr [...] nadanej w dniu 10 kwietnia 2012 r., nr [...] nadanej w dniu 8 maja 2012 r. oraz nr [...] nadanej w dniu 11 czerwca 2012 r.

Sąd doręczył odpis powyższego pisma wraz z załącznikami Rektorowi celem ustosunkowania się. Jednocześnie Sąd wezwał Rektora Szkoły do udzielenia informacji, czy w Szkole Wyższej im. [...] stosowany jest jakikolwiek system ewidencji korespondencji przychodzącej oraz czy w systemie tym odnotowano wpływ przesyłek od skarżącego o wskazanych w załącznikach do jego pisma numerach nadania.

Rektor Szkoły w piśmie z dnia 14 grudnia 2012 r. udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie Sądu. Wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko zawarte w piśmie z dnia 6 sierpnia 2012 r. W treści tej odpowiedzi przedstawił argumentację wskazującą na bezzasadność zarzutu skarżącego o pozostawaniu organu w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. Wskazał również, że w Szkole Wyższej im. [...] prowadzona jest księga ewidencyjna korespondencji przychodzącej oraz wychodzącej. Podniósł, że na przedstawionych przez skarżącego wydrukach ze strony internetowej Poczty Polskiej znajduje się informacja, że "śledzenie przesyłek przez Internet" ma jedynie charakter poglądowy i nie mogą stanowić podstawy do jakichkolwiek roszczeń wobec niej.

Pismem z dnia 7 stycznia 2013 r. Sąd wezwał Rektora Szkoły do nadesłania poświadczonej za zgodność kopii księgi ewidencji korespondencji przychodzącej prowadzonej w Szkole Wyższej im. [...], obejmującej okres od dnia 9 maja 2012 r. do dnia 11 maja 2012 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie organ nadesłał potwierdzaną za zgodność z oryginałem kopię ewidencji korespondencji przychodzącej za okres od dnia 19 marca 2012 r. do dnia 26 czerwca 2012 r.

Wskazując na powyższe Sąd pierwszej instancji podkreślił, że sąd administracyjny nie ma możliwości przeprowadza innych dowodów, jak np. z zeznań świadków, czy też oględzin, przewidzianych w Kodeksie postępowania cywilnego. Sąd administracyjny nie może również przesłuchać stron postępowania po wcześniejszym odebraniu od nich przyrzeczenia, przed odebraniem którego uprzedza się stronę o odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywych zeznań (art. 303 oraz 304 K.p.c.).

Zdaniem tegoż sądu złożone w toku niniejszego postępowania dokumenty (potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia ewidencji korespondencji przychodzącej Uczelni) oraz złożone przez Rektora Szkoły oświadczenia wskazują natomiast, że skarga T. L. nie wpłynęła do organu. Jednocześnie zaznaczono, że Sąd nie ma żadnych podstaw, ani też środków do kwestionowania prawdziwości złożonych dokumentów i oświadczeń.

W zażaleniu na powyższe postanowienie T. L. wniósł o zmianę postanowienia poprzez uwzględnienie wniosku skarżącego lub uchylenie przedmiotowego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 54 § 1 i 2 P.p.s.a., organ zobligowany jest przekazać skargę wniesioną za jego pośrednictwem do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Jednocześnie przepis art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) skraca powyższy trzydziestodniowy termin do dni 15 od dnia otrzymania skargi w przypadku skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej.

Z kolei według art. 55 § 1 P.p.s.a., w razie nieprzekazania przez organ skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na nią w przepisanym terminie, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny. Grzywna jest wymierzana przez sąd w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Marginalnie należy wskazać, że ustawodawca w cytowanym art. 55 § 1 P.p.s.a. wspomina o niezachowaniu warunków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a., jednakże - biorąc pod uwagę - że zgodnie z art. 21 o dostępie do informacji publicznej do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z uwzględnieniem wskazanych w tym przepisie różnic, należy przyjąć, iż nieprzekazanie skargi wraz z aktami oraz odpowiedzią na skargę przez organ w sprawie o udostępnienie informacji publicznej – a tym samym dotyczącej także jego bezczynności w tym zakresie – w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi, może również skutkować zaistnieniem określonej sankcji w postaci wymierzenia temu organowi grzywny.

Odnosząc się do kwestii oddalenia przez Sąd pierwszej instancji wniosku skarżącego należy wskazać, że skarżący nadał skargę na adres organu za pośrednictwem Poczty Polskiej przesyłkę poleconą, jednakże bez zwrotnego potwierdzenia odbioru. Następnie wraz z wnioskiem o wymierzenie grzywny przedstawił wyłącznie kopię dowodu tej przesyłki, w toku postępowania skarżący nadesłał wydruk z internetowego systemu śledzenia przesyłek Poczty Polskiej. Wydruk ten nie jest jednak równoważny zwrotnemu potwierdzeniu odbioru i co trafnie stwierdził Sąd pierwszej instancji, nie może stanowić dowodu doręczenia przesyłki zawierającej skargę.

W przypadku braku jedynego dokumentu, który potwierdzałby okoliczność doręczenia organowi skargi z dnia 8 maja 2012 r., tj. zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, zasadnie Sąd pierwszej instancji oparł się na innych złożonych w toku niniejszego postępowania dokumentach, a zatem na potwierdzonej za zgodność z oryginałem kopii ewidencji korespondencji przychodzącej Uczelni oraz złożonego przez Rektora Szkoły oświadczenia z dnia 8 listopada 2012 r., które wskazują, że skarga T. L. nie wpłynęła do organu.

Uznać zatem należy, że zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie narusza przepisów obowiązującego prawa. Nie można bowiem orzec o wymierzeniu organowi grzywny za nieprzekazanie skargi, której organ w istocie nie otrzymał.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.