Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 124/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-04-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6204 Środki farmaceutyczne i  materiały medyczne oraz nadzór farmaceutyczny
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 221, art. 232 par. 1 pkt 1 lit. a)
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 9 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. GmbH & Co. KG z siedzibą w [...] na decyzję Ministra Zdrowia z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przedłużenia okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej spółce kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżąca spółka – S. GmbH & Co. KG z siedzibą

w [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – radcę prawnego, złożyła za pośrednictwem Ministra Zdrowia skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję tego organu, którą odmówiono jej przedłużenia okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego. Do skargi został dołączony dowód wpłaty w kwocie 200 złotych, dokonanej tytułem wpisu od przedmiotowej skargi (por. dowód wpłaty w aktach sprawy, karta nr 141).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, gdyż przy wydaniu zaskarżonej decyzji nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego, jak i procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) – dalej p.p.s.a., pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej.

Powyższy przepis nakłada na pełnomocnika skarżącej spółki obowiązek należnego uiszczenia wpisu stałego od skargi, tj. uiszczenia go

w prawidłowej wysokości, w ustawowym terminie dla skutecznego wniesienia skargi, od której jest przewidziany.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest wskazana na wstępie decyzja Ministra Zdrowia, dotycząca odmowy przedłużenie okresu ważności pozwolenia na dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego. Stosownie do tak określonego przedmiotu sprawy, zastosowanie w zakresie należnego wpisu ma

§ 2 ust. 2 pkt 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) – dalej rozporządzenie, zgodnie z którym wpis stały w sprawach skarg, dotyczących między innymi pozwoleń na prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie produkcji i obrotu hurtowego środkami farmaceutycznymi, wynosi 3.000 złotych. (por. postanowienie NSA z dnia

4 kwietnia 2008 r., sygn. akt II GZ 77/08). Sąd mając zatem powyższe na względzie uznał, że pełnomocnik skarżącej spółki, będąc radcą prawnym, winien w terminie do złożenia skargi uiścić wpis stały we wskazanej wyżej kwocie.

Jak wynika z akt sprawy pełnomocnik dokonał zaś uiszczenia wpisu, wprawdzie w terminie przewidzianym do złożenia skargi, ale w kwocie 200 złotych (por. dowód uiszczenia wpisu, karta nr 175 akt), zamiast w wymaganej kwocie 3.000 złotych.

Jak już stwierdzono, wpis od skargi w niniejszej sprawie jest stały

i powinien zostać uiszczony w wysokości 3.000 złotych, stosowanie do ww. przepisu rozporządzenia. Przepisem art. 221 p.p.s.a. ustawodawca nałożył na profesjonalnych pełnomocników – adwokatów i radców prawnych, obowiązek należytego uiszczenia wpisu od skargi. Przez należyte opłacenie pisma, o którym mowa w art. 221 p.p.s.a., rozumie się jego opłacenie zarówno w wysokości zgodnej z prawem, jak i we właściwy sposób (por. Bogusław Dauter "Zarys metodyki pracy sędziego sądu administracyjnego", LexisNexis, Warszawa 2008, s. 418). Zatem uiszczenie wpisu od przedmiotowej skargi przez radcę prawnego w niewłaściwej kwocie – 200 złotych, zamiast 3.000 złotych, nie może zostać uznane za zgodne z przepisem art. 221 p.p.s.a., w konsekwencji czego skarga podlega odrzuceniu jako nienależycie opłacona.

Z uwagi na powyższe Sąd, na podstawie art. 221 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.