Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1496/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki (spr.), asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Katarzyna Tomiło, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2006 r. sprawy ze skargi Ogólnopolskiego Towarzystwa [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz Ogólnopolskiego Towarzystwa [...] z siedzibą w G. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2003 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., na zasadzie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a., utrzymało w mocy postanowienie Burmistrza Gminy K. z dnia [...] marca 2003 r., o odmowie zawieszenia postępowania w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie zabezpieczenia przeciwpowodziowego na lewym brzegu Wisły (km. [...]).

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, iż o zawieszenie postępowania, które zostało wszczęte z wniosku Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej, wniosło dopuszczone do postępowania na prawach strony Ogólnopolskie Towarzystwo [...]. Jednak wniosek w tym przedmiocie nie mógł być uwzględniony z trzech powodów:

* Towarzystwo, jako wyłącznie uczestnik postępowania na prawach

strony nie ma prawa wnoszenia o zawieszenie postępowania,

* nie ma podstaw do orzekania w przedmiocie zawieszenia

postępowania, gdy obligatoryjne przesłanki do zawieszenia

pozostają w ocenie organu,

* w rozpoznawanej sprawie nie było merytorycznych przesłanek do

zawieszenia postępowania, w świetle art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 7

lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999 r.

Nr 15, poz. 139 ze zm.), gdyż przedmiotowa inwestycja nie

należała do lokalnych celów publicznych, w rozumieniu art. 13

ust. 1 pkt 3 w związku z ust. 3 wskazanej ustawy.

Od postanowienia tego wniosło skargę Ogólnopolskie Towarzystwo [...], wskazując, iż mylny jest pogląd jakoby Towarzystwu nie przysługiwało uprawnienie żądania zawieszenia postępowania. Dodatkowo wskazano iż, co prawda realizowane przedsięwzięcie nie jest lokalnym celem publicznym, w rozumieniu

ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, jednak, jako zadanie realizowane przez organ administracji rządowej (regionalny zarząd gospodarki wodnej), stanowi ponadlokalny cel publiczny, o którym mowa w art. 58 ust. 1 ustawy.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa.

W rozpatrywanej sprawie, z uwagi na daty orzekania przez organy administracji, znajdują zastosowanie przepisy ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (z 1994 r.).

W świetle art. 65 ust. 1 tej ustawy, gdy dla określonego obszaru wymagane jest sporządzenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu zawiesza się do czasu uchwalenia planu.

W rozpatrywanej sprawie nie można przede wszystkim podzielić podglądu prezentowanego w zaskarżonym postanowieniu, iż organizacji społecznej, dopuszczonej do postępowania na prawach strony, na zasadzie art. 31 K.p.a., nie przysługuje uprawnienie żądania zawieszenia postępowania. Organizacji takiej, co do zasady, przysługują wszystkie uprawnienia procesowe strony, o ile ich ograniczenie nie wynika funkcjonalnie z istoty określonej czynności - przykładowy katalog takich czynności zaczerpnięty z dorobku doktryny przytoczony w kwestionowanym postanowieniu nie obejmuje wskazanego przypadku. Nie można podzielić także poglądu, iż w sytuacji gdy zawieszenie postępowania jest dla organu prowadzącego postępowanie obligatoryjne, jak w świetle art. 45 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym (tak samo art. 97 § 1 K.p.a.), strona postępowania (tu podmiot uczestniczący na prawach strony) nie może żądać podjęcia orzeczenia w tym przedmiocie. W rozpoznawanym przypadku, odwołując się do treści art. 101 § 3 K.p.a., należy stwierdzić, iż zasadnym jest wydanie postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Jedynie na marginesie można zauważyć, że w przeciwnym razie należałoby stwierdzić brak podstaw do orzekania przez organ I. instancji w trybie

postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Musiałoby to prowadzić do wydania przez organ odwoławczy postanowienia o niedopuszczalności zażalenia (art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a.) nie zaś, jak w rozpatrywanym przypadku, orzekania co do meritum, w granicach wynikających z art. 138 § 1 w zw. z art. 144 K.p.a.

Przechodząc do kwestii oceny zasadności zawieszenia postępowania trzeba stwierdzić, iż trafnie w skardze wskazano, realizacja ustawowych zadań wynikających z ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne (Dz.U. Nr 115, poz. 1229 ze zm.), w zakresie ochrony przed powodzią poprzez budowę urządzeń przeciwpowodziowych przez organy administracji rządowej (regionalny zarząd gospodarki wodnej, jako inwestor) należy do ponadlokalnych celów publicznych, których realizacja może następować na podstawie programów, o których mowa w art. 58 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Wówczas ich realizacja wymaga uprzedniego objęcia terenu ich realizacji planem zagospodarowania przestrzennego (w świetle normatywnej treści art. 13 ust. 1 pkt 2 w zw. z ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym). Kwestii ujęcia przedsięwzięcia w odnośnym planie nie rozważały organy obu instancji. Organ I. instancji wskazał, iż brak jest przesłanek procesowych do rozpatrzenia wniosku skarżącego Towarzystwa, natomiast organ odwoławczy odniósł się wyłącznie do kwestii, czy planowane przedsięwzięcie nie należy do kategorii lokalnych celów publicznych, pomijając kwestię ewentualnego zaliczenia go do ponadlokalnych celów publicznych, dla których sporządzane są programy, w myśl art. 58 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Błędne stanowisko organu orzekającego, co do braku uprawnień procesowych Skarżącego odnośnie wystąpienia z wnioskiem o zawieszenie postępowania, prowadziło do pominięcia powyższych okoliczności przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia. Skutkuje to stwierdzeniem, iż zostało ono wydane z naruszeniem przepisów postępowania wynikających z art. 7, 77, i 107 §. 3 w zw. z art. 140 i 144 K.p.a.), co mogło mieć wpływ na wynik sprawy, z uwagi na treść art. 45 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.

Z przytoczonych wyżej przyczyn Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami

administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.

Rozpatrując ponownie sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzeknie uwzględniając zawarte w orzeczeniu wskazówki, mając przy tym na uwadze aktualny stan sprawy.