Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 381/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2011-09-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1 par.2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.19,art.65 par.1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.30 ust.5,art.66,art.80 ust.1 pkt 1 i ust.2 pkt 1,art.83 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora Sędzia WSA Beata Jezielska (spr.) Protokolant St. sekretarz sądowy Grażyna Wojtyszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 września 2011 r. sprawy ze skargi M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie przekazania według właściwości pisma 1. oddala skargę; 2. przyznaje od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz radcy prawnego J.R kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) powiększoną o należny podatek VAT, tytułem wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 10 stycznia 2011r. zatytułowanym, "powiadomienie", skierowanym do Starosty, M. W. podał, iż w dniu 8 stycznia 2011r. w D. przy ul. G. od strony podwórka spadła bryła lodu o wadze około 10kg, odrywając się od dostawionego przez K. K. - bez zgody pozostałych właścicieli budynku - metalowego komina. Wskazał, iż przedmiotowy komin postawiony na podstawie otrzymanego bezprawnie zezwolenia nie posiada stosownego zabezpieczenia skutecznego odlodzenia, tworząc tym samym niebezpieczeństwo dla zdrowia i życia współmieszkańców, jak też przypadkowych osób znajdujących się na terenie podwórka posesji. Zarzucił, iż starostwo powiatowe wydając zgodę na taką inwestycję bierze na siebie odpowiedzialność na wypadek powtórzenia się przedstawionego zagrożenia. Podał, iż z tych powodów przekazuje powiadomienie władzom odpowiedzialnym za wydanie zezwolenia podnosząc, iż jest to problem zagrożenia życia i zdrowia współlokatorów, z uwagi na oblodzenie zimą i odchylanie się od obsadzenia przy silnych wiatrach latem. W związku z tym oczekuje pilnej interwencji.

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011r. Starosta przekazał powyższe pismo według właściwości Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego. W uzasadnieniu podano, iż organem właściwym do przyjęcia powiadomienia o złym stanie technicznym budynku, zagrażającym bezpieczeństwu osób znajdujących się w jego pobliżu, jest inspektor nadzoru budowlanego. Dodatkowo wskazano, iż zarzut M. W. zawarty w piśmie z dnia 10 stycznia 2011r. o bezprawnym przyjęciu zgłoszenia robót budowlanych nie znalazł potwierdzenia, czego dowodem jest umorzenie śledztwa prowadzonego w tej sprawie.

Na postanowienie to zażalenie wniósł M. W. Zarzucił, iż w postanowieniu znajduje się mylny opis faktów podanych w powiadomieniu, gdyż nie było i nie ma oblodzenia budynku, o którym pisze organ. Podniósł, iż w swoim piśmie wyraźnie wskazał, iż oblodzenie dotyczyło komina postawionego przez K. K. bez zgody współwłaścicieli budynku, gdyż nie ma on żadnych zabezpieczeń. Zarzucił organowi niedbałość i nieprawidłową interpretację pisma skierowanego do organu oraz mylne przekazanie inspektorowi nadzoru budowlanego. Wyjaśnił ponadto, iż śledztwo w sprawie bezprawnego przyjęcia zgłoszenia robót budowlanych nie zostało umorzone, lecz ponownie je wszczęto wobec nowych dowodów w sprawie.

Postanowieniem z dnia 28 marca 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, któremu przekazano zażalenie do rozpatrzenia na mocy ostatecznego postanowienia Wojewody z dnia 10 lutego 2011r., utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu podano, iż w myśl art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego jeśli organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie nie jest właściwy w sprawie niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Wskazano, iż zgodnie z art. 66 ust. 1 ustawy Prawo budowlane w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku albo jest w nieodpowiednim stanie technicznym albo powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia właściwy organ nakazuje w drodze decyzji usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku. Wskazano, iż z treści pisma wynika, iż wnioskodawca widzi niebezpieczeństwo spowodowane obrywającymi się fragmentami lodu z metalowego komina zainstalowanego na budynku przy ul. G. w D. Wskazano, iż organem właściwym do załatwienia tej sprawy jest odpowiedni miejscowo inspektor nadzoru budowlanego, którym w tym wypadku jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego. Dodatkowo wyjaśniono, iż zastrzeżenia M. W. co do legalności komina nie wpływają na fakt, iż Starosta nie był właściwy do kontroli stanu technicznego komina oraz sposobu jego użytkowania.

Na powyższe postanowienie skargę do tut. Sądu wniósł M. W., zarzucając niewłaściwe rozpatrzenie sprawy. Podniósł, iż mylnie odczytano jego zażalenie, a także podano mylne informacje odnośnie wydania zgody budowlanej na postawienie przedmiotowego komina, co nastąpiło niezgodnie z przepisami prawa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Na rozprawie przed tut. Sądem w dniu 29 września 2011r. skarżący podał, iż intencją jego wniosku było to, aby Starosta uchylił zgodę na postawienie komina.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Podnieść należy, iż w myśl art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.nr153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę wykonywania administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Zatem rozpoznając skargę na postanowienie Sąd dokonuje jedynie oceny, czy przy jego wydaniu nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego, bądź też procesowego, nie będąc przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną.

Skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niezasadna.

Podnieść należy, iż zgodnie z art. 19 Kodeksu postępowania administracyjnego organy administracji publicznej przestrzegają z urzędu swojej właściwości rzeczowej i miejscowej. W związku z tym jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego (art. 65 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Następuje to w drodze postanowienia, na które służy zażalenie.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest postanowienie o przekazaniu pisma skarżącego organowi nadzoru budowlanego. W piśnie tym skarżący wskazał na fakt oblodzenia komina, zainstalowanego zdaniem skarżącego bezprawnie, oraz niebezpieczeństwo, jakie stwarza to dla życia i zdrowia ludzi. Pismo to skarżący skierował do starosty. Wyjaśnić jednak należy, iż zgodnie z art. 80 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2010r. Nr 243 poz. 1623 ze zm.) starosta wykonuje zadania z zakresu administracji architektoniczno-budowlanej. Natomiast zadania nadzoru budowlanego wykonuje powiatowy inspektor nadzoru budowlanego (art. 80 ust. 2 pkt 1 Prawa budowlanego). Jak słusznie wskazało Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany zagraża życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska, zastosowanie ma art. 66 Prawa budowlanego, który w takim wypadku upoważnia organ do wydania decyzji nakazującej usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości. Organem tym jest jednak nie starosta, lecz powiatowy inspektor nadzoru budowanego, co wynika z treści art. 83 ust. 1 Prawa budowlanego. Prawidłowo zatem organ uznały, iż w sprawie powiadomienia dokonanego przez skarżącego właściwy jest powiatowy inspektor nadzoru budowanego.

Skarżącemu należy dodatkowo wyjaśnić, iż nawet jeśli – jak twierdzi skarżący - zgłoszenie dotyczące wykonania przedmiotowego komina złożone zostało z naruszeniem prawa, to i tak postępowanie z tym związane nie należy do kompetencji starosty, lecz powiatowego inspektora nadzoru budowlanego. W przypadku bowiem przyjęcia zgłoszenia wykonania określonych robót budowlanych starosta nie wydaje żadnego rozstrzygnięcia. Zgodnie z art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego inwestor może przystąpić do wykonania robót budowlanych jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ (w tym wypadku starosta) nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia. Wbrew zatem twierdzeniu skarżącego starosta nie wydaje zgody na rozpoczęcie robót budowlanych podlegających zgłoszeniu w formie aktu administracyjnego, lecz w przypadku, gdy zgłoszenie nie budzi wątpliwości, nie zgłasza sprzeciwu. Skoro zaś starosta żadnego aktu w niniejszej sprawie nie wydawał, to nie ma kompetencji do podejmowania jakichkolwiek rozstrzygnięć w niniejszej sprawie. Zatem nawet gdyby okazało się, że przedmiotowe zgłoszenie zostało dokonane z naruszeniem prawa, czyli w warunkach samowoli budowlanej, to organem właściwym do prowadzenia postępowania w tym przedmiocie jest organ nadzoru budowlanego – w tym wypadku Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego.

Zatem zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i dlatego na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę jako bezzasadną należało oddalić.