Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 24/23
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. z o.o. w T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 672/22 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w T. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2022 r., nr [...] w przedmiocie kara pieniężna za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 28 października 2022 r., sygn. akt III SA/Wr 672/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę A. sp. z o. o. w T. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2022 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

Z akt sprawy wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III z 23 sierpnia 2022 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia - w terminie 7 dni - braków formalnych skargi przez: a) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu administracyjnym (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.; dalej p.p.s.a.) b) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowania do reprezentowania strony skarżącej (odpis pełny lub aktualny KRS na datę udzielenia pełnomocnictwa) zgodnie z art. 29 p.p.s.a. - z pouczeniem, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Sąd pierwszej instancji w uzasadnieniu wyżej wymienionego postanowienia wskazał, że pełnomocnik odebrał przesyłkę w dniu 13 września 2022 r. a w piśmie wniesionym 26 września wskazał, że przesłała uwierzytelniony odpis pełnomocnictwa oraz wydruk z Centralnej Informacji KRS - jak twierdził - aktualny na datę pełnomocnictwa.

Zdaniem WSA strona nie uzupełniła braku formalnego skargi bowiem przedłożono pełnomocnictwo udzielone 19 września 2022 r. podczas gdy podpisana przez pełnomocnika skarga została wniesiona 26 lipca 2022 r. Z kolei wydruk z Centralnej Informacji KRS był z dnia 20 września 2022 r.

Z tych względów Sąd pierwszej instancji - stwierdzając, że skardze nie można nadać prawidłowego biegu - odrzucił ją na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła spółka, wnosząc o jego uchylenie w całości i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego - ewentualnie o uznanie zażalenia z oczywiście uzasadnione na podstawie art.195 § 2 p.p.s.a. -zarzuciła mu naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

- art. 49 § 1 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i nieprawidłowe wezwanie strony do uzupełnienia braku formalnego skargi;

- art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie i odrzucenie skargi z powodu nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, podczas gdy strona została nieprawidłowo wezwana do uzupełnienia braku formalnego skargi.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że pełnomocnictwo znajdowało się w aktach administracyjnych, na co wskazano w skardze, a wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi przez złożenie pełnomocnictwa nie zawierało bliższego określenia, że chodzi o pełnomocnictwo na dzień złożenia skargi i dopiero z treści zaskarżonego postanowienia pełnomocnik dowiedział się, że co było zamiarem sądu. W ocenie pełnomocnika wezwanie sformułowano zbyt ogólnie, z naruszeniem art. 49 § 1 p.p.s.a. zatem nie mogło ono być następnie podstawą odrzucenia skargi

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak trafnie wskazał Sąd pierwszej instancji w pisemnych motywach rozstrzygnięcia - odwołując się do orzecznictwa NSA - zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna między innymi, czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W art. 46 § 1 p.p.s.a. ustawodawca wymienia konieczne elementy pisma procesowego - pkt 4 tego paragrafu stanowi, że podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika jest elementem niezbędnym. Stosownie do treści przepisu 37 p.p.s.a. pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Adwokat, radca prawny, rzecznik patentowy, a także doradca podatkowy mogą sami uwierzytelnić odpis udzielonego im pełnomocnictwa oraz odpisy innych dokumentów wykazujących umocowanie. Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a.

W tym stanie rzeczy - skoro poza sporem wraz ze skargą podpisaną przez pełnomocnika nie złożono pełnomocnictwa - skierowane do strony wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi znajdowało oparcie w treści powołanych przepisów.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego - wbrew twierdzeniom pełnomocnika skarżącej spółki - treść skierowanego do niego na podstawie art. 49 § 1 p.p.s.a. wezwania o przedłożenie pełnomocnictwa była jasna. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie argumentacja, że Sąd nie mógł odrzucić skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. z uwagi na brak właściwego wezwania do uzupełnienia jej braków formalnych.

Nie powinno ulegać kwestii, że skoro ustawodawca nałożył na pełnomocnika obowiązek dołączenia stosowanego pełnomocnictwa przy pierwszej czynności, to znaczy, że konieczne jest wykazania umocowania pełnomocnika do dokonania tej czynność. Pełnomocnictwo do złożenia skargi musi być więc aktualne w dniu jej wniesienia. Poza sporem tymczasem jest, że w rozpatrywanym przypadku w odpowiedzi na wezwanie sądu pełnomocnik skarżącej spółki załączył pełnomocnictwo do jej reprezentowania, które nie było datowane na dzień dokonania przez tego pełnomocnika pierwszej czynności procesowej przed sądem administracyjnej - czyli czynności wniesienia skargi (art. 37 § 1 p.p.s.a.).

Wniosku o uchylenie zaskarżonego postanowienia nie usprawiedliwia też fakt, że pełnomocnictwo znajdowało się w aktach administracyjnych a pełnomocnik wskazywał na tę okoliczność.

Zgodnie bowiem z treścią art. 46 § 3 p.p.s.a. oraz utrwalonym orzecznictwem sądowoadministracyjnym, pełnomocnictwo złożone do akt administracyjnych nie może być traktowane jako skuteczne złożenie pełnomocnictwa przy pierwszej czynności procesowej w sprawie przed sądem. Okoliczność, że pełnomocnictwo znajduje się w aktach administracyjnych przedstawionych sądowi wraz ze skargą, nie wyczerpuje dyspozycji art. 37 § 1 w zw. z art. 46 § 3 p.p.s.a. i nie zwalnia pełnomocnika z obowiązku dołączenia stosownego pełnomocnictwa na etapie postępowania sądowoadministracyjnego (por. m.in. wyroki NSA: z 19 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 2203/17; z 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 241/15). Konieczne jest więc uzupełnienie tego braku formalnego skargi i złożenie pełnomocnictwa, względnie jego wierzytelnego odpisu (por. postanowienie NSA z 6 października 2021 r., sygn. akt I OZ 331/21; dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Z tych wszystkich względów - nie znajdując podstaw do uwzględnienia zażalenia - Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z at. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.