Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 80/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-06-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art.141 par 2, art. 134 w zw. z art. 144, art. 58 par 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.),, Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 22 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi B. S. i W. S. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S., postanowieniem z dnia [...] r., nr [...] , na podstawie art. 134 w związku z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (j.t.: Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm.), stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez B. i W. S., na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [....] r., znak:[...] , w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułem wykonawczym numer [...] z dnia [...] r. i tytułem wykonawczym nr[....] , nieuwzględniające zarzutów ww. zobowiązanych.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że po stwierdzeniu przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., iż nałożony ostateczną decyzją tego organu z dnia [...] r., na inwestorów B. i W. S. obowiązek, tj. [...] j, ustawionej na wyodrębnionym terenie działki nr [...] przy ul. B. C. w U., nie został wykonany, działając jako organ egzekucyjny, doręczył zobowiązanym – B.S. w dniu [...] r. tytuł wykonawczy z dnia [...] r., nr [...] oraz W. S. w dniu [...] r. tytuł wykonawczy z dnia [...] r., nr[...] , zawierające pouczenie o przysługującym prawie wniesienia zarzutów w terminie 7 dni od dnia ich doręczenia. Zobowiązani wnieśli zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego, jako podstawę podając błąd co do osoby zobowiązanego, o którym mowa w art. 33 § 1 pkt 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Postanowieniem z dnia[...] r. PINB w K. nie uwzględnił zgłoszonych przez zobowiązanych zarzutów. B. W. S. otrzymali ww. postanowienie, zawierające prawidłowe pouczenie o możliwości wniesienia zażalenia w terminie 7 dni od dnia jego doręczenia (art. 141 § 1 i 2 K.p.a.), w dniu [...] r. (data zwrotnego potwierdzenia odbioru poleconej przesyłki listowej). Natomiast z daty stempla pocztowego znajdującego się na kopercie, w której przesłane zostało zażalenie na powyższe postanowienie wynika, że zostało ono nadane w placówce pocztowej w dniu [...] r., a więc po terminie.

B. i W.S. zaskarżyli postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] r., nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S..

W skardze wnieśli o: "uchylenie zaskarżonej decyzji jako naruszającej prawo, poprzez nie wykonanie obowiązków prawa, a mianowicie nie wykonanie obowiązku zbadania przedstawionej sprawy, na tyle wyczerpująco i właściwie pod względem zgodności ze stosowanymi przepisami, interpretacjami właściwych urzędów, zasadności co do osoby adresata przedmiotu decyzji aby nie było wątpliwości i poczucia skrzywdzenia jednej ze stron postępowania, niewłaściwą decyzją."

W uzasadnieniu skargi, odnosząc się do przedmiotowego postanowienia, wyjaśnili, że nie są właścicielem obiektu. Nie mają praw własności i nigdy nie nastąpił zakup tego obiektu przez nich. To, że są użytkownikiem terenu nie świadczy aby mieli prawo usuwać ten obiekt gdyż właściciel obiektu może żądać od nich odszkodowanie za jego usunięcie. Ich wcześniejsze stwierdzenie, że są inwestorem obiektu wynikało wyłącznie ze słów pracowników nadzoru podczas kontroli przedmiotu samowoli budowlanej i samego pisma z nadzoru skierowanego do nich, o rozbiórce tego obiektu. Nadzór budowlany był i jest w posiadaniu kopii dowodu rejestracyjnego tego obiektu, w którym to jasno jest wskazany właściciel, który to między innymi opłaca ubezpieczenie OC. Dlatego dziwią się postanowieniu, które nie uwzględnia zarzutów.

Dalej wyjaśnili, że sam fakt przekroczenia terminu na odwołanie, nie wynikał bezpośrednio z ich winy. Pismo zostało napisane bezpośrednio przed wyjazdem do [...] w weekend, dlatego poprosili córkę o wysłanie tej korespondencji, która to mogła wysłać [...] r. za potwierdzeniem odbioru. Uważają, że przy sprawiedliwym i właściwym rozpatrzeniu sprawy ten jeden dzień zwłoki nie powinien mieć znaczenia ze względu na zasadność określenia właściwego adresata postanowienia jako cel nadrzędny w sprawie.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. z w a ż y ł, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie nie narusza prawa.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (j.t.: Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.) - dalej "K.p.a.", zażalenie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał postanowienie, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. Oznacza to, że termin do dokonania czynności procesowej jaką jest wniesienie zażalenia jest terminem ustawowym i wiąże zarówno stronę, jak i organ. Uchybienie więc terminu do wniesienia zażalenia powoduje bezskuteczność tego środka i o ile strona nie złoży wniosku o przywrócenie terminu, organ odwoławczy obowiązany jest wydać, na podstawie art. 134 w zw. z art. 144 K.p.a., postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

W rozpoznawanej sprawie postanowienie organu I instancji – Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., zawierające prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego, zostało doręczone skarżącym w dniu 20 października 2015 r., a zatem termin do wniesienia zażalenia upływał z dniem 27 października 2015 r. (wtorek), który nie był dniem wolnym od pracy.

Z przedłożonych Sądowi akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący zażalenie na postanowienie z dnia 9 października 2015 r. wnieśli za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 28 października 2015 r.

Trafnie zatem Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. uznał, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia, czemu dał wyraz w postanowieniu z dnia [...] r., opierając swoje rozstrzygnięcie na przepisie art. 134 K.p.a. w związku z art. 144 tej ustawy. Przepisy te stanowią, że organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania, a postanowienie w tej sprawie jest ostateczne (art. 134), natomiast w sprawach nieuregulowanych w niniejszym rozdziale do zażaleń mają odpowiednie zastosowanie przepisy dotyczące odwołań (art. 144).

Skoro skarżący ani w zażaleniu, ani w innym piśmie procesowym do dnia wydania zaskarżonego postanowienia nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w oparciu o art. 58 § 1 K.p.a., to organ odwoławczy zobligowany był do stwierdzenia uchybienia terminu do złożenia zażalenia, stosownie do treści art. 134 K.p.a.

Podkreślić również należy, że w niniejszej sprawie przedmiot rozpoznania stanowiło wyłącznie zagadnienie procesowe - uchybienie terminu do wniesienia środka odwoławczego (zażalenia na postanowienie). Z tych względów Sąd, chociaż nie jest związany granicami skargi, nie mógł – tak jak by tego oczekiwali skarżący – odnieść się do zagadnień o charakterze merytorycznym, tj. kwestii prawidłowości decyzji stanowiącej podstawę wszczęcia postępowania egzekucyjnego. Należy bowiem odróżnić określenie "granice skargi" - za które sąd pierwszej instancji zawsze jest uprawniony i zobowiązany wyjść - od określenia "granice sprawy", których sąd przekroczyć nie może (vide: wyrok NSA z dnia 10.04.2014 r. II FSK 1068/12 - dostępny w Internecie- http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując, sformułowane przez skarżących zarzuty nie mogły doprowadzić do podważenia zgodności z prawem zaskarżonego postanowienia i w tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), oddalił skargę.