Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1148/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: Art. 134, art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: Art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Danielec Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2014 r. sprawy ze skargi T. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 sierpnia 2013r. nr [....] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. przyznaje od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rzecz radcy prawnego W. B. - Kancelaria Radcy Prawnego, ul. [ ] tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 240 zł (słownie: dwieście czterdzieści złotych) podwyższoną o podatek od towarów i usług przewidziany dla tego rodzaju czynności.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy decyzją z dnia [...] 2013 r., nr [...] zmienił wysokość zasiłku stałego przyznanego T. B. decyzją tego organu z dnia [...] 2013 r.

Pismem datowanym na dzień 8 lipca 2013 r. T. B. złożył odwołanie od powyższej decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2013 r., nr [...]. Odwołanie zostało nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 9 lipca 2013 r., a wpłynęło na dziennik podawczy organu w dniu 11 lipca 2011 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt: [...] działając na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdziło, że odwołanie T. B. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy z dnia [...] 2013 r., nr [...] zostało wniesione z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu postanowienia Kolegium wyjaśniło, że mając na uwadze daty doręczenia decyzji (20 czerwca 2013 r.) i złożenia odwołania (9 lipca 2013 r.), odwołanie zostało wniesione z uchybieniem 14 dniowego terminu do złożenia odwołania, o którym to terminie skarżący był prawidłowo pouczony. Odwołanie mogło być złożone najpóźniej w dniu 4 lipca 2013 r. Kolegium wskazało też, że skarżący nie składał wniosku o przywrócenie terminu ani w samym odwołaniu, ani później.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt: [...] stwierdzające uchybienie terminu do złożenia odwołania złożył T. B.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i "wznowienie postępowania w sprawie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania".

W uzasadnieniu skargi podniósł, że żaden z prawników urzędujących w Urzędzie Miasta i Gminy nie poinformował go o możliwości złożenia odwołania, a on sam jest osobą samotną w podeszłym wieku bez prawa do emerytury i renty z tytułu niezdolności do pracy.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalanie podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, póz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04).

Ze względu na wyżej wskazane kryteria kontroli oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, konieczne jest podkreślenie, że przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie był akt o charakterze procesowym, tj. postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 sierpnia 2013 r., sygn. akt: [...] stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Postępowanie odwoławcze uruchamiane jest czynnością procesową strony, jaką jest wniesienie odwołania. Warunkiem skuteczności jego wniesienia jest spełnienie określonych prawem wymagań co do formy, treści, terminu i trybu jego wniesienia. Kodeks postępowania administracyjnego w art. 128 wskazuje, iż odwołanie nie wymaga szczególnej formy ani szczegółowego uzasadnienia. Wystarczy, jeżeli z odwołania wynika, że strona jest niezadowolona z decyzji. Niemniej jednak warunkiem skuteczności wniesienia odwołania, jest zachowanie ustawowego terminu. Zgodne z art. 129 k.p.a. odwołanie należy wnieść w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Przy obliczaniu czternastodniowego terminu nie uwzględnia się dnia, w którym doręczono decyzję (art. 57 § 1 k.p.a.). Przez doręczenie decyzji należy rozumieć doręczenie lub ogłoszenie w sposób unormowany w art. 39-40 k.p.a., za pokwitowaniem przez pocztę, przez pracowników organu lub inne upoważnione osoby bądź organy. Podkreślić należy, że termin do wniesienia odwołania dotyczy osób, którym decyzja została doręczona.

Organ odwoławczy przyjął, że skarżącemu przedmiotową decyzję organu pierwszej instancji skutecznie doręczono w dniu 20 czerwca 2013 r., a zostało to potwierdzone przez T. B. podpisem i datą na egzemplarzu decyzji znajdującym się w aktach sprawy. Analizując jednakże całokształt akt administracyjnych Kolegium nie dostrzegło, że nieczytelny podpis widniejący na egzemplarzu decyzji organu pierwszej instancji oraz dwóch innych decyzji wydanych w dniu [...] 2013 r. istotnie różni się od wszystkich innych podpisów skarżącego, jakie składał on na dokumentach znajdujących się w aktach. Na okoliczność tę powołał się skarżący w toku postępowania przed sądem administracyjnym twierdząc, że na decyzji organu pierwszej instancji nie widnieje jego podpis. W ocenie Sądu organ nie dostrzegając powyższej okoliczności i przyjmując, że decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 20 czerwca 2013 r. nie wyjaśnił wszystkich istotnych dla sprawy kwestii, czym naruszył przepisy art. 7, art. 77 § 1 i art. 107 § 3 k.p.a., a uchybienie to miało istotny wpływ na wynik sprawy, gdyż bezpośrednio zdeterminowało treść zaskarżonego rozstrzygnięcia.

W tym stanie rzeczy - mając na uwadze treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.

W toku ponownie prowadzonego postępowania organ ustali, w jakim dniu została doręczona skarżącemu decyzja pierwszoinstancyjna, a zwłaszcza czy skuteczne było doręczenie tej decyzji w dniu 20 czerwca 2013 r. W zależności od poczynionych ustaleń stwierdzi, czy odwołanie zostało złożone po terminie czy też jako złożone w terminie podlega rozpoznaniu i w konsekwencji sprawę rozpozna.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu Sąd orzekł na podstawie art. 250 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 225 ust. 2 ustawy z dnia 6 lipca 19892 r. o radcach prawnych (Dz. U. z 2010 r. Nr 10, poz. 65 z późn. zm.), określając ich wysokość na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 490).