Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 858/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-09-15 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: umorzono postępowanie w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: Art.239 par. 1  pkt 1  lit. a, art. 249a w zw. z art. 258 par. 1  i par. 2  pkt 7, art. 246  par. 1  pkt 2 w zw. z art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Grzegorz Karcz po rozpoznaniu w dniu 15 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia pielęgnacyjnego I. umorzyć postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych, II. ustanowić dla wnioskodawczyni adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

Skarżąca domagała się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata.

W złożonym na urzędowym formularzu "PPF" wniosku o przyznanie prawa pomocy oświadczyli, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z jakimkolwiek kwalifikowanym pełnomocnikiem.

Objaśniając swoją sytuację rodzinną podała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką i bratem.

Określając majątek swego gospodarstwa domowego wykazała nieruchomość rolną składająca się z szeregu działek. Zadeklarowała brak zasobów i przedmiotów wartościowych.

Na stałe miesięczne dochody tego trzyosobowego gospodarstwa domowego składa się renta matki skarżącej z tytułu niezdolności do pracy w kwocie 591 zł, plus 300 zł alimentów, renta socjalna brata w wysokości 774 zł, oraz specjalny zasiłek skarżącej w wysokości 520 zł i świadczenie rehabilitacyjne w kwocie 153 zł.

Uzasadniając swoje starania podała, że prosi o adwokata z urzędu z uwagi na to, iż nie stać jej na opłacenie adwokata z wyboru. Podała, że na prąd przeznacza 60 zł, na gaz 50 zł, na żywność 550 zł, na środki czystości 90 zł, na leki brata i mamy 140-200 zł. Do tego dochodzi podatek z pola w wysokości 80 zł.

Z urzędu stwierdza się, że matka skarżącej również wnosiła o przyznanie prawa pomocy i jej wniosek został zarejestrowany pod sygn. akt. III SO/Kr 12/17. Matka skarżącej złożyła oświadczenia o zbliżonej treści co skarżąca. Wezwana zaś o dodatkowe wyjaśnienia i dokumenty źródłowe podała, że cześć działek jest uprawianych i wykorzystywanych do celów gospodarczych, cześć stanowi natomiast teren podmokły z zaroślami. Działki są rozproszone. Ich wartość wynika z postanowienia sądu o podziale majątku wspólnego. W wyniku zaś dokonanego przez sąd podziału majątku wspólnego matce skarżącej przyznano na wyłączną własność działki o łącznej wartości 237410 zł, sprzęt rolniczy o wartości 30926 zł oraz meble o wartości 448 zł. Matka skarżącej udokumentowała rachunkami wysokość wydatków na prąd (80,11 zł – B [...]; 14,37 zł – B [...]), śmieci (60 zł), wodę (227,88 zł), wydatki w aptece (46 zł oraz 164,84 zł).

Mając na uwadze powyższe zważyć należało co następuje:

Zgodnie z art. 239 §1 pkt 1 pkt. 1 lit. a) ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. W konsekwencji uznania, że skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków – rozpoznanie jej wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych jest zbędne i w związku z tym postanowiono jak w sentencji działając na zasadzie art. 249a ppsa w związku z art. 258 §1 i §2 pkt. 7 ppsa.

Powyższe pozostaje bez wpływu na drugie z żądań a mianowicie przyznanie pełnomocnika z urzędu. Zgodnie z aktualnymi poglądami doktryny sąd nie jest związany żądaniem strony zawartym we wniosku o przyznanie pomocy byleby tylko nie wyszedł ponad żądanie strony (por. komentarz J.P Tarno do art. 246 w : Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004). W sytuacji więc gdy strona domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, sąd może przyznać jej to prawo w zakresie częściowym obejmującym tylko ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika (art. 245 §3 in fine ppsa). Oczywiście pod warunkiem, złożenia oświadczenia, którym strona wykaże, że nie jest wstanie ponieść opłat za jego czynności w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 §1 pkt. 2 ppsa).

W realiach niniejszej sprawy skarżąca złożyła oświadczenie o jakim mowa w art. 252 ppsa na urzędowym formularzu PPF. Oświadczenie to uzupełnione informacjami znanymi na zasadzie notorii urzędowej jest wystarczające do oceny aktualnych możliwości finansowych skarżącej. Oświadczenia skarżącej korespondują bowiem z oświadczeniami jej matki. Drobne nieścisłości bądź rozbieżności pomiędzy nimi nie mają znaczenia i położyć je należy na karb nieporadności stron. Rodzina skarżącej z racji posiadanego majątku nie jest uboga w potocznym tego słowa znaczeniu. Nie oznacza to jednak, że skarżąca jest w stanie ponieść opłaty za czynności pełnomocnika z wyboru w postępowaniu przed sądami administracyjnymi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Z zasad doświadczenia życiowego wynika bowiem że środki jakie ma do dyspozycji to trzyosobowe gospodarstwo domowe wystarczają z przy obecnym poziomie cen oraz usług w zasadzie na opłacenie wykazanych kosztów bieżącego utrzymania i opędzenie najbardziej podstawowych potrzeb życiowych. W takiej sytuacji konieczność wygospodarowania środków na pełnomocnika z wyboru jest problematyczne i uzasadnia twierdzenie, że skarżącą nie jest w stanie ponieść tych kosztów, bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny.

Biorąc to pod uwagę udzielono więc skarżącej w takim zakresie pomocy o którym to prawie traktują przepisy oddziału 2 rozdziału III działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekając jak w punkcie drugim sentencji na podstawie art. 246 §1 pkt. 2 ppsa w związku z art. 245 §3 ppsa.