Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 223/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-08-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2, art. 58 par. 3, art. 220 par. 1, art. 220 par. 3, art. 230
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 39, art. 40 par. 1, art. 43
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Bogucka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G., D. S. i M. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej D. S. 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Jednym pismem z dnia 24 stycznia 2013 r. A. G., D. S. i M. G. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Wojewody [...] skargę na decyzję tego organu z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. Skargę nadano na adres organu w dniu 24 stycznia 2013 r. Z akt administracyjnych wynika, że powyższa decyzja została doręczona wraz z pouczeniem, że przysługuje od niej skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, którą należy wnieść za pośrednictwem organu w terminie 30 dni od daty otrzymania decyzji: A.G.

i D. S. w dniu 27 grudnia 2012 r., natomiast M. G. w dniu 12 grudnia 2012 r. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o odrzucenie skargi M. G. z uwagi na fakt, że skarga jego została wniesiona z uchybieniem terminu.

Następnie na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia

21 lutego 2013 r. skarżące A. G. i D. S. zostały wezwane solidarnie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 (dwieście) złotych, zgodnie z treścią § 2 ust. 3 pkt 5 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm.). Dla dokonania tej czynności wyznaczono siedmiodniowy termin, informując jednocześnie skarżące, że jego niedochowanie będzie skutkowało odrzuceniem skargi. Dodatkowo w piśmie tym wskazano, że uzupełnienie wpisu przez jedną ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z tego obowiązku. Wezwania zostały prawidłowo doręczone stronom do rąk własnych, przy czym A. G. w dniu 19 marca 2013 r., natomiast D. S. w dniu 20 marca 2013 r. Wpis uiszczono w wymaganej wysokości w dniu 28 marca 2013 r., co wynika z elektronicznego potwierdzenia dokonania zapłaty,a także z pisma procesowego A. G. z dnia 24 kwietnia 2013 r. W związku z zawartym w tym piśmie wnioskiem o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, po uzupełnieniu jego braków formalnych sprawa została skierowana na posiedzenie niejawne celem rozpoznania złożonego wniosku. Postanowieniem z dnia 8 lipca 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił wniosek A. G. i D. S. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Orzeczenie to nie zostało zaskarżone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje.

W pierwszej kolejności zauważyć należy, że zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm. – zwanej dalej p.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi

(art. 54 § 1 p.p.s.a.). Natomiast art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. stanowi, że sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zakresie trybu dokonywania doręczeń przez organ administracyjny zastosowanie znajdują przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U.

z 2013 r., poz. 267 - zwanej dalej KPA). W myśl art. 39 KPA w związku z art. 40 § 1 KPA organ administracji publicznej doręcza pisma stronie za pokwitowaniem przez pocztę, przez swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy.

Art. 43 KPA stanowi z kolei, że w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. Konsekwencją przyjętego rozwiązania jest możliwość skutecznego doręczenia pisma procesowego, w tym decyzji organu administracji, do rąk dorosłego domownika przebywającego w miejscu zamieszkania strony. Z niniejszego przepisu wynika jednocześnie domniemanie, że przekazanie pisma adresatowi następuje w dniu odbioru pisma przez dorosłego domownika.

W świetle powołanych wyżej przepisów należy zauważyć, że zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona M. G. w dniu 12 grudnia 2013 r. do rąk osoby określonej przez doręczyciela jako pełnoletni domownik. Ostatni dzień trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi upływał zatem w tym przypadku

w dniu 11 stycznia 2013 r. Natomiast skarga podpisana między innymi przez M.G. została nadana w polskiej placówce pocztowej operatora - co jest równoznaczne z jej wniesieniem (art. 83 § 3 p.p.s.a.) - w dniu 24 stycznia 2013 r. Oznacza to, że pomimo prawidłowego pouczenia zawartego w decyzji, skarga M. G. została złożona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu przewidzianego do jej wniesienia.

Ponadto wskazać należy, że zgodnie z treścią art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Dalej przepis ten stanowi, że w przypadku, gdy strona nie dokonała takiej wpłaty, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W myśl z kolei art. 230 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym, w tym od skargi, pobiera się wpis, a jego nieuiszczenie stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Z przepisów tych wynika jednoznacznie, że warunkiem prawidłowego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest uiszczenie wpisu sądowego wraz

z wniesioną skargą, a w przypadku jego nieopłacenia - w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia stronie stosownego wezwania. W niniejszej sprawie przesyłki zawierające odpisy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu zostały skutecznie doręczone A. G. w dniu 19 marca 2013 r., natomiast D. S. w dniu 20 marca 2013 r., a zatem termin do uiszczenia należnej opłaty upływał z dniem odpowiednio 26 marca 2013 r. i 27 marca 2013 r. Jednak ani A. G. ani D.S., wezwane solidarnie do uiszczenia wpisu, do tego dnia nie uiściły wymaganej kwoty, bowiem - jak wynika z akt sprawy - należny wpis został zapłacony w dniu 28 marca 2013 r. Skarżące, mimo prawidłowego wezwania, zawierającego pouczenie o konsekwencjach prawnych nieuiszczenia opłaty w terminie, dokonały czynności z uchybieniem wyznaczonego przez Sąd terminu. W tym miejscu podkreślić również należy, że wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu został odrzucony postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 lipca 2013 r., sygn. akt II SA/Gl 223/13.

Z uwagi na powyższe skarga M. G. jako spóźniona została odrzucona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na podstawie art. 58 § 1 pkt 2

i § 3 p.p.s.a., natomiast skarga A. G. i D. S. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu sądowego O zwrocie wpisu od skargi Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.