Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1672/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 ust 4 pkt 6 art. 61 ust 1 pkt 4 art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 778
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Zielińska – Baran (spr.), Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec, Sędzia WSA Anita Wielopolska, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 maja 2017 r. sprawy ze skargi S. H. na postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Generalny Lasów Państwowych postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2016 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia S. H., utrzymał w mocy postanowienie Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w [...] z dnia [...] września 2015 r., nr [...], o odmowie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 11 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolno stojących, 11 zbiorników na nieczystości płynne oraz niezbędnej infrastruktury technicznej, na działce nr ew. [...], obręb [...] E., gmina W. W uzasadnieniu podano, że Dyrektor RDLP postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. odmówił uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, stwierdzając, że w miejscowym planie, który przestał obowiązywać 31 grudnia 2003 r. teren przeznaczony był na cele leśne, a nie na cele zabudowy, tym samym nie został spełniony warunek z art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. W zażaleniu S. H. wskazał, że teren w miejscowym planie, który przestał obowiązywać 31 grudnia 2003 r. przeznaczony był na cele zabudowy, a planowana inwestycja nie zmieni charakteru nieruchomości. Generalny Dyrektor Lasów Państwowych rozpatrując zażalenie, stwierdził, że z zapisów miejscowego planu, który przestał obowiązywać z dniem 31 grudnia 2003 r. wynika, że teren inwestycji przeznaczony był na cele leśne. Ewentualnie nieleśne przeznaczenia możliwe by było po uzyskaniu zgód na zmianę przeznaczenia w trakcie obowiązywania planu. Uzyskane zgody do planu wiążące byłoby w trakcie obowiązywania, z dniem wygaśnięcia planu przestały być obowiązujące, a prowadzenie inwestycji na gruntach leśnych możliwe jest po spełnieniu warunku z art. 61 ust.1 pkt 4 u.p.z.p. Organ stwierdził, iż w rozpatrywanym przypadku w planie miejscowym nie dokonano zmiany przeznaczenia na cele nieleśne, ponieważ teren miał przeznaczenie leśne. Z tego powodu nie było możliwości uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla przedmiotowej inwestycji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie S. H. reprezentowany przez radcę prawnego zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie:

1. prawa procesowego, a w tej materii: a) art. 6, 7 , 8 i art. 77, 80 k.pa. poprzez nie zebranie i rozpoznanie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego przez organy obu instancji, a w tej materii nie ujawnienie i załączenie do materiału dowodowego wszystkich wymaganych zgód i na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, pomimo uzyskania tych uzgodnień do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy W., który utracił moc na mocy w związku z wejściem wżycie ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, pomimo złożenia w dniu [...] grudnia 2015 r., przez skarżącego wniosku dowodowego o uzupełnienie postępowania poprzez załączenie uzgodnień uzyskanych przez Gminę W., nierozważenie zarzutów zawartych zażaleniu, a w konsekwencji naruszenia zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa;

b) art. 35 i 36 k.pa. polegającą na prowadzeniu przedmiotowego postępowania przez okres 6 miesięcy i nie wykazaniu przez organ przyczyn zwłoki i terminu załatwienia sprawy; c) art. 10 k.pa. polegające na odmowie udostępnienia materiału dowodowego skarżącemu przed wydaniem zaskarżonego postanowienia; 2. przepisów prawa materialnego, a mianowicie: a) art. 61 ust.1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym polegające na błędnej interpretacji wskazanego przepisu i pominięciu zasady, iż w przypadku uprzedniego określenia w miejscowym planie przeznaczenia gruntu pod zabudowę – ustalenia w tym przedmiocie wobec wcześniejszych postanowień polanu miejscowego na danym terenie pozostają nadal aktualne; b) art. 61 ust. 1 pkt 1, i 3 u.p.z.p. polegające na pominięciu w zaskarżonym postanowieniu w ogóle treści wskazanych przepisów w oparciu , o które w sposób nie budzący wątpliwości wynika, iż działka o nr ew. [...] z obrębu [...] zlokalizowana w E., gmina W. – objęta wnioskiem Wójta Gminy W. – spełnia łącznie warunku wskazane w art. 61 ust, 1 pkt 1 , 2 i 3 ww. ustawy;

c) art. 53 ust. 5 u.p.z.p. ponieważ organ I instancji, jak również organ II instancji wydał postanowienie z przekroczeniem ustawowego terminu wynikającego z treści wskazanego przepisu, bowiem w art. 53 ust. 5 u.p.z.p ustawodawca wskazał wyraźnie, że jeżeli organ nie zajmie stanowiska w sprawie w terminie 2 tygodni, uzgodnienie uważa się za dokonane; 3. błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego postanowienia, a w szczególności błędne uznanie w zaskarżonym postanowieniu, iż w dacie uchwalenia miejscowego planu, który utracił moc wiążącą, działka ew. nr [...] w obrębie [...] – E., gmina W., przeznaczona była na cele leśne, ewentualnie nieleśne, podczas gdy z ustaleń planu obowiązującego do 31 grudnia 2003 r, wynika, że teren, na którym położona jest działka ew. nr [...] uzyskał wymagane zgody na wyłączenie gruntów leśnych, jednakże Urząd Gminy nie dysponuje dokumentami dotyczącymi wydanych zgód na zamianę przeznaczenia gruntów leśnych na nieleśne. Wskazując na powyższe pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji, ewentualnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonego postanowienia, albowiem zostało wydane z rażącym naruszeniem prawa w myśl art. 156 §1 pkt 2 k.p.a. oraz zasądzenie kosztów postępowania i kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując na niezasadność podniesionych w niej zarzutów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Zgodnie z przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów, przy czym stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r, poz. 718 ze zm. ; dalej jako p.p.s.a..) nie jest związany zarzutami i granicami skargi. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] kwietnia 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. z dnia [...] września 2014 r., odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie 11 budynków mieszkalnych jednorodzinnych wolno stojących, 11 zbiorników na nieczystości płynne oraz niezbędnych infrastruktury technicznej na działce nr ew. [...], obręb [...] E., gmina W..

Podstawę materialnoprawną wydanych postanowień stanowił przepis art. 53 ust. 4 pkt 6 w zw. z art. 61 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( dalej, jako u.p.z.p.). Norma art. 53 ust. 4 pkt 6 u.p.z.p. statuuje zasadę, iż decyzję o warunkach zabudowy wydaje się po uzgodnieniu z organami właściwymi w sprawach ochrony gruntów rolnych i leśnych oraz melioracji wodnych - w odniesieniu do gruntów wykorzystywanych na cele rolne i leśne w rozumieniu przepisów o gospodarce nieruchomościami. Z kolei regulacja art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. przewiduje dwie odrębne sytuacje, kiedy jest możliwe wydanie decyzji o warunkach zabudowy. Dotyczą one, po pierwsze braku wymogu uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne oraz po drugie, objęcia terenu zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 poprzednio obowiązującej ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139). Celem zamieszczenia w art. 61 ust. 1 pkt 4 cytowanej ustawy sformułowania: "teren jest objęty zgodą uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1" było to, aby decyzje o warunkach zabudowy, w przypadku braku planów, można było wydawać dla terenów, które zostały objęte zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów, jeżeli zgoda została uwzględniona w planach, które utraciły moc, tj. zmiana przeznaczenia tych gruntów została dokonana w tych planach (patrz: uchwała NSA z 29 listopada 2010 r. sygn. akt II OPS 1/10, publikowana w CBOSA). W niniejszej sprawie niesporne jest, iż działka nr [...], na której skarżący zamierza realizować planowaną inwestycję stanowi las na gruntach kl. V o pow. 13826 m2. Z tego powodu objęte niniejszym postępowaniem grunty leśne wymagały uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne, aby móc zaplanować zrealizowanie spornej zabudowy mieszkaniowej, a jest to wyłącznie możliwe w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, co wynika wprost z art. 7 ust. 1 w zw. z art. 7 ust. 2 pkt 5 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych. Z ustaleń poczynionych przez organy uzgadniające wynika, że przedmiotowa nieruchomość nie była objęta zgodą na zmianę przeznaczenia gruntów leśnych na cele nieleśne w planie zagospodarowania przestrzennego Gminy W. zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy W. z dnia [...] maja 1994 r, nr [...] ( opubl. w Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], poz. [...] z dnia [...] listopada1994 r.), który utracił moc na podstawie art. 67 ustawy z 1994 r. Brak tej zgody potwierdził Wójt Gminy W. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r., w którym wystąpił o uzgodnienie projektu decyzji o warunkach zabudowy. Ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z tego planu sporządzonego przez Wójta Gminy W. w dniu [...] września 2015 r. wynika, że działka nr ew. [...], obrębie E., znajduje się w granicach terenu oznaczonego ma rysunku planu symbolem [...] – teren leśny. Adaptacja – do czasu uzyskania odpowiednich zgód na zmianę przeznaczenia – obecnego użytkowania gruntów ewidencyjnie leśnych. Realizacja planowanego i zainwestowania i wykorzystania terenu wymaga uzupełniającej zgody na zmianę przeznaczenia gruntów na cele inwestycyjne. Warunki inwestowania kubaturowego i wykorzystania terenu nie związanego z gospodarka leśną – zgodnie z cz. II tekstu planu. Treść tych ustaleń planu wyraźnie wskazuje, że sporna działka była działką leśną a zmiana jej przeznaczenia na cele nieleśnie wymagała uzyskania zgody, a której jak wskazał Wójt Gminy W. nie posiada.

W tych okolicznościach zasadnie organy uzgadniające uznały, że nie został spełniony warunek z art. 61 ust. 1 pkt 4 u.p.z.p. Oznacza to, iż teren planowanej inwestycji jako grunt leśny wymaga obecnie uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia na cele nieleśne. Skoro sporna działka wymaga uzyskania zgody, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, to co do zasady według art. 61 ust. 4 u.p.z.p. niedopuszczalnym jest wydanie dla niej pozytywnej decyzji o warunkach zabudowy, dlatego też organ współdziałający dla tak precyzyjnie oznaczonej inwestycji nie mógł dokonać pozytywnego uzgodnienia przedstawionego projektu decyzji. Zatem w tych okolicznościach rozpoznawanej sprawy zarzut naruszenia art. 53 ust. 4 pkt 6 i art. 61 ust. 1 pkt 4 ust. Całkowicie chybiony jest zarzut naruszenia art. 61 ust. 1 pkt 1, 2 i 3 u.p.z.p., albowiem uregulowania te nie miały zastosowania w postępowaniu uzgodnieniowym prowadzonym prawidłowo przez organy właściwe do uzgodnienia przedstawionego im do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy w zakresie gruntów leśnych. Nie jest trafny również zarzut naruszenia art. 53 ust. 5 u.p.z.p., gdyż wbrew przekonaniu skarżącego ustawowy 14 dniowy termin do uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy został zachowany. Z akt administracyjnych sprawy jasno wynika, że pismo Wójta Gminy W. z dnia [...] sierpnia 2015 r. o uzgodnienie załączonego projektu decyzji wpłynął do Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych w W. w dniu [...] sierpnia 2015 r., zaś postanowienie w sprawie uzgodnienia zostało wydane w dniu [...] września 2015 r. a więc przed upływem ustawowego terminu przypadającego na dzień [...] września 2015 r. Z akt sprawy wynika, że organ pismem z dnia [...] grudnia 2015 r. zawiadomił skarżącego o możliwości zapoznania się z zebranym materiałem dowodowym, stąd też zarzut naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. jest pozbawiony uzasadnionych podstaw. W ocenie Sądu , wbrew zarzutom skargi, organy obu instancji nie dopuściły się naruszenia art. 6, 7 i 8, 77 i 80 k.p.a., bowiem w zgodzie z tymi przepisami przeprowadziły postępowanie wyjaśniające, którego wyniki przestawiły w prawidłowo sporządzonych uzasadnieniach wydanych decyzji. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 35 i 36 k.p.a. zauważyć należy, kwestia niezachowania terminu przez organ podlega rozpatrzeniu w odrębnym postępowaniu w sprawie bezczynności lub przewlekłości organu. Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wszystkie podniesione przez skarżącego zarzuty skargi nie zasługiwały na uwzględnienie. Dlatego też na mocy art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.