Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 632/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Mazur, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant Monika Sosna-Parcheta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2005 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalno - usługowego skargę oddala.


UZASADNIENIE

VII S.A./Wa 632/05

U Z A S A D N I E N I E

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] marca 2005r po rozpatrzeniu odwołania R. S. od decyzji Starosty P. Nr [...] z dnia [...] lipca 2004r zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej M. i T. K. pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego położonego na działce nr ew [...] obr [...] przy ul. P. [...] w P. na podstawie art. 138§1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy ustalił, iż " projekt budowlany przewiduje rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego wzniesionego w latach 1960- tych, polegającą na dobudowie parteru przeznaczonego na usługi i nad nim piętra stanowiącego powiększenie istniejącej funkcji mieszkaniowej".

Dobudowa ta, stanowi kontynuację pierzei ul. B., narożnik i uzupełnienie pierzei ul. A. w śródmiejskiej zabudowie miasta P.

Zdaniem Wojewody [...], kwestionowana decyzja Starosty P. jest prawidłowa bowiem inwestor spełnił wszystkie wymagania art. 32, 33 i 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994r- Prawo budowlane ( Dz.U. Nr 207, poz 2016 z późn zm ) w związku z czym organ administracji architektoniczno-budowlanej nie mógł odmówić wydania przedmiotowej decyzji.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu R. S. , które dotyczyły odgrodzenia jej budynku od ulicy poprzez zaprojektowaną inwestycję oraz ograniczenie dostępu światła do pomieszczeń na I piętrze i parterze, Wojewoda [...] stwierdził, że zarzuty te są bezpodstawne.

Podkreślił, iż projektant przeprowadził analizę zacienienia budynku stanowiącego własność R. S., która wykazała, że w dniach równonocy przesłaniane okno ma zapewnione ponad 5 godzin nasłonecznienia.

W związku z powyższym, zachowane zostały wymogi § 13 oraz § 60 ust 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( DZ.U. Nr 75 z 2002r, poz 690 z późn zm ).

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła R. S.

Skarżąca podnosi, iż przedmiotowa inwestycja spowoduje odgrodzenie jej nieruchomości od ulicy i w bardzo znacznym stopniu ograniczy dostęp światła i ciepła słonecznego.

Nadto, zarzuca naruszenie art. 73 kpa poprzez odmowę sporządzenia kserokopii z planu zagospodarowania działki inwestora, projektu budynku z podaniem jego wysokości oraz technicznych rozwiązań przez co pozbawiono skarżącą zasięgnięcia opinii ekspertów.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie może być uwzględniona, ponieważ zaskarżona decyzja prawa nie narusza.

Prawidłowo Wojewoda [...] ustalił, iż zaskarżona decyzja zgodna jest z przepisami prawa budowlanego.

Z akt sprawy wynika, iż inwestor stosownie do art. 32, 33 i art. 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994r – Prawo budowlane (Dz.U.z 2003r, Nr 207, poz 2016 ) do wniosku o pozwolenie na budowę z dnia [...] maja 2004r, dołączył projekt architektoniczno-budowlany wraz z zaświadczeniem o którym mowa w art. 12 ust 7, zaopiniowany bez zastrzeżeń przez rzeczoznawcę do spraw higieniczno-sanitarnych, projekt zagospodarowania działki nr ew [...] obr [...] w P., oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję Prezydenta Miasta P. Nr [...] z dnia [...].11.2003r o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Projektant przeprowadził również analizę zacienienia budynku skarżącej położonego na działce Nr [...], która została dołączona do projektu budowlanego.

Z analizy zacienienia wynika, iż okno i drzwi balkonowe budynku skarżącej poddane analizie znajdują się w nieprzepisowej odległości od granicy działki wynoszącej 2,16m, a taras jest zadaszony płytami falistymi.

Analizie poddano zacienienie w przypadku gdyby nastąpiło usunięcie zadaszenia nad tarasem.

Wykazała ona, iż w dniach równonocy wiosennej i równonocy jesiennej okno jest całkowicie nasłonecznione od godziny 8,15 do godziny 14.

Zgodnie z § 60 ust 1 i ust 2 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 75, poz 690 ze zm ) wymagany czas nasłonecznienia pokoi mieszkalnych w dniach równonocy w godzinach od 7 do 17 powinien wynosić ci najmniej 3 godziny.

Natomiast, ust 2 wyżej powołanego rozporządzenia dopuszcza ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 w przypadku gdy nieruchomość położona jest w śródmiejskiej zabudowie uzupełniającej.

W rozpatrywanej sprawie, nieruchomość skarżącej położona jest w śródmiejskiej zabudowie, a przeprowadzona analiza dowiodła, iż w dniach równonocy przesłaniane okno ma zapewnione ponad 5 godzin nasłonecznienia co jest zgodne z powołanym wyżej przepisem.

Nieuzasadniony jest zatem zarzut skarżącej ograniczenia dostępu światła i ciepła słonecznego do pomieszczeń na parterze i pierwszym piętrze.

Odnosząc się do zarzutu odgrodzenia od ulicy nieruchomości skarżącej przez projektowaną inwestycję należy stwierdzić, iż działka skarżącej nie jest położona przy ulicy.

Z projektu zagospodarowania działki Nr [...] wynika, że działka inwestora jest położona na rogu ul.B i ul.A. natomiast działka skarżącej znajduje się za działką inwestora i nie graniczy z żadną z ulic.

Inwestor ma prawo zabudować swoją działkę w taki sposób aby nie naruszyć przepisów prawa budowlanego.

Z projektu budowlanego( rzutu piętra i parteru ) wynika, iż odległość ściany budynku inwestora nie posiadającej okien i usytuowanej równolegle do granicy działki z nieruchomością skarżącej wynosi 3,16m.

Odległość ta zgodna jest zatem z § 12 ust 3 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r- w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz.U. Nr 75, poz 690 ze zm ).

Niezasadny jest też zarzut dotyczący naruszenia art. 73 kpa.

Z akt sprawy wynika, iż skarżąca kilkakrotnie przeglądała akta i mogła sporządzać z nich notatki i odpisy.

Ponadto, zarzut naruszenia przepisów postępowania mógłby odnieść skutek tylko wtedy gdyby takie naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, czego w rozpatrywanej sprawie sąd nie stwierdził.

W świetle powyższych rozważań skarga jest nieuzasadniona, dlatego stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1270 ), Wojewódzki Sąd Administracyjny skargę oddalił.