Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 890/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-02-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA - Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 4 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K.M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący K. M. wraz ze skargą z dnia 15 października 2010 r. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] – utrzymującej w mocy decyzję tego organu z [...]. nr [...] o odmowie umorzenia należności z tytułu składek ubezpieczeniowych - do czasu prawomocnego rozpoznania skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270,

ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, stanowi więc odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w wyżej wymienionym przepisie ustawy. U podstaw tej regulacji legła potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego.

Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w myśl którego, po przekazaniu sądowi skargi sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.

Na wstępie należy więc zauważyć, że K. M. składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, w żaden sposób nie uzasadnił swojego wniosku. Skarżący nie wykazał we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Strona podała jedynie, że wnosi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocnego rozpoznania skargi.

Zdaniem Sądu, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r. (FZ 65/04, niepubl.), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

Przede wszystkim należy jednak stwierdzić, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję z dnia [...] o odmowie umorzenia należności ZUS z tytułu składek ubezpieczeniowych, a więc zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja nie podlegają wykonaniu. Decyzje odmawiające umorzenia należności ze swej istoty nie kwalifikują się do wykonania, bowiem nie mają one przedmiotu wykonania (tj. nie określają praw i obowiązków), który mógłby podlegać wykonaniu (np. w drodze egzekucji).

W tej sytuacji, uznając iż wniosek Skarżącego nie wypełnia dyspozycji przepisu art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie przepisów art. 61 § 3 i § 5 tej ustawy, Sąd postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.