Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 563/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi B. Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] maja 2013 r. B. Z. (zwany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na opisaną w osnowie niniejszego postanowienia decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Nadto w niniejszej skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wniosek uzasadnił bardzo złą sytuacją społeczno - gospodarczą kraju. Wskazał, że prowadząc usługi transportowe poniósł znaczne straty. W tej sytuacji – zdaniem skarżącego – wyegzekwowanie kwoty 15 000 zł stworzyłoby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, gdyż doprowadziłoby do likwidacji prowadzonej działalności transportowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem strona występująca

z takim wnioskiem winna go odpowiednio uzasadnić wskazując na okoliczności mające uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonego aktu administracyjnego może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które, raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienia NSA z dnia 10 marca 2010 r.,

I FSK 1841/09, niepubl.).

Podkreślić przy tym należy, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest wyjątkiem od zasady określonej w cytowanym na wstępie art. 61 § 1 p.p.s.a.

W rozpatrywanej sprawie uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w praktyce sprowadza się do ogólnych twierdzeń dotyczących złej sytuacji społeczno-gospodarczej kraju, poniesionych przez przedsiębiorstwo wnioskodawcy stratach oraz zaistnienia niebezpieczeństwa znacznej szkody

w związku z faktem wyegzekwowania nałożonej przez organ kary pieniężnej, co doprowadzi do likwidacji prowadzonej przez skarżącego działalności transportowej.

Wskazać w związku z tym należy, że w każdym przypadku obowiązek wykazania możliwości zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i uprawdopodobnienia tych okoliczności leży po stronie wnioskującego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/2004 oraz z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/2004, niepublikowane). Uzasadnienie takiego wniosku nie może się jednak ograniczać do stwierdzenia, że skutek taki nastąpi lub może nastąpić.

W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się bowiem, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest nawet wystarczający wywód strony. Uzasadnienie takie powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04).

W niniejszej sprawie wskazać należy, że skarżący nie udokumentował

w żaden sposób swojej aktualnej sytuacji majątkowej i ewentualnego wpływu na nią wykonania zaskarżonej decyzji. W aktach sprawy znajdują się co prawda kopie dokumentów finansowych przedstawione przez stronę w związku ze złożonym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy i Sąd - rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji – informacje te wziął pod rozwagę, jednak nie mogły one stanowić podstawy do pozytywnego załatwienia wniosku skarżącego.

Z przedłożonej dokumentacji wynika, że skarżący, pomimo twierdzeń o trudnej sytuacji materialnej i osiąganiu straty przez swoją firmę, comiesięcznie swobodnie przeznacza na utrzymanie gospodarstwa domowego kwotę ok. 3.440 zł. Ponadto, załączone wyciągi bankowe wskazują dodatnie saldo rachunku związanego

z prowadzoną działalnością gospodarczą, które wynosi średnio około kilkanaście tysięcy złotych. Z tego rachunku skarżący dokonuje wypłat z bankomatu kwot od kilku do kilkunastu tysięcy złotych oraz przelewów na dwa osobiste rachunki, co świadczy o posiadanych wpływach z prowadzonego przedsiębiorstwa. Dodatkowo, wnioskodawca jest właścicielem kilku środków transportu.

Oceniając zatem wniosek w zakresie badania przesłanki dotyczącej niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody należy podnieść, iż skarżący nie wykazał, że jego sytuacja majątkowa uniemożliwia wykonanie decyzji, tj. uiszczenie nałożonej kary pieniężnej.

Należy przy tym podkreślić, że sytuacji majątkowej strony nie określa się wyłącznie na podstawie posiadanych wolnych środków pieniężnych, lecz na podstawie zgromadzonego majątku, w którego skład wchodzą nie tylko środki pieniężne, ale również mienie.

Odnosząc się do drugiej przesłanki stwierdzić należy, że skarżący nie udokumentował, że wykonanie decyzji może spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Z tych wszystkich względów, według oceny Sądu, brak jest wystarczającego uzasadnienia do wydania w tej sprawie postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak

w sentencji.