Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3856/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie  zwolnienia od  uiszczenia części wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od wpisu sądowego w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiące od maja do grudnia 2011 r. postanawia - przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu od skargi ponad kwotę 1.000 zł -


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 4.480 zł, skarżący – J.K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów sądowych.

Skarżący wniósł o włączenie do niniejszego postępowania dowodów zebranych

w sprawie o udzielnie prawa pomocy osobie fizycznej, zakończonej prawomocnym postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 lipca 2015 r., sygn. akt I FZ 226/15.

Skarżący oświadczył, że jego jedynym dochodem jest wynagrodzenie ze stosunku pracy w wysokości 1.286 zł. Sytuację majątkową skarżącego szczegółowo opisał Urząd Skarbowy w W. w postanowieniu z [...] kwietnia 2015 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Z treści tego postanowienia wynika, że wnioskujący nie posiada żadnego majątku, nie posiada środków na rachunkach bankowych, nie posiada oszczędności lub innego majątku, który można by było spieniężyć. Skarżący wskazał również na postanowienia WSA w Warszawie z 14 maja 2015 r., którymi odrzucone zostały wniesione przez niego skargi kasacyjne, ponieważ nie posiadał pieniędzy na uiszczenie wpisów. Skarżący wyjaśnił, że od 2012 r. pozostaje z żoną w rozdzielności majątkowej. Wobec skarżącego orzeczono 7-letni zakaz prowadzenia działalności gospodarczej i tym samym uniemożliwiono mu zarabianie większych pieniędzy.

Skarżący mając na uwadze stanowisko Sądów odmawiające przyznania mu prawa pomocy w zakresie całego wpisu sądowego, wnosi o częściowe zwolnienie od wpisu. Podnosi, że z pomocą rodziny (matki) jest w stanie uiścić po 1.000 zł do każdej ze spraw, bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym dla siebie i dzieci.

Skarżący oświadczył, że ma żonę i [...] dzieci. Nie pozostaje z nimi we wspólnym gospodarstwie domowym. Łoży na utrzymanie dzieci 300 zł miesięcznie.

Dochód skarżącego ze stosunku pracy wynosi 1.750 zł brutto. Miesięczne wydatki to: dobrowolne wpłaty na rzecz dzieci 300 zł, jedzenie 500 zł, przejazdy 200 zł, środki czystości, ubrania 100 zł. W związku z wykonywaną pracą zdarzają się przychody

w postaci nadwyżki w rozliczeniach delegacji. Jest to kwota ok. 300 zł miesięcznie.

Do wniosku skarżący załączył zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu, postanowienie z [...] kwietnia 2015 r. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, postanowienia odrzucające skargi kasacyjne.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

W pierwszej kolejności zważyć należy, że sytuacja finansowa skarżącego była już przedmiotem oceny zarówno przez Sąd I instancji jaki Naczelny Sąd Administracyjny. NSA postanowieniem z 8 lipca 2015 r., sygn. akt I FZ 226/15 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie odmawiające przyznania mu prawa pomocy.

Zauważyć jednocześnie należy, że odmowa przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych uzasadniona była nienależytym wykazaniem przez skarżącego jego rzeczywistej sytuacji finansowej.

Aktualnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od wpisu od skargi. tj. ponad 1.000 zł.

W złożonym wniosku skarżący opisał szczegółowo swoją sytuację finansową oraz wyjaśnił, że najpełniej odzwierciedla ją postanowienie Urzędu Skarbowego w W. z [...] kwietnia 2015 r. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Z postanowienia tego wynika, że skarżący nie ma żadnego majątku, który mógłby spieniężyć lub z którego mógłby uzyskiwać dochód. Pojazdy skarżącego zostały zajęte na poczet zadłużenia przez organ administracyjny. Skarżący nie posiada rachunków bankowych lub nie ma na nich żadnych środków. Wniosek o ogłoszenie upadłości skarżącego został oddalony, z uwagi na brak majątku. Jedynym dochodem skarżącego jest wynagrodzenie za pracę, zajęte przez organ egzekucyjny. Przy czym z wynagrodzenia tego pracodawca nie dokonuje potraceń, bowiem jest to najniższe wynagrodzenie.

Odnosząc się do powyższego zauważyć należy, że celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie prawa do sądu i możliwości obrony swoich racji osobom, które znajdują się w sytuacji finansowej uniemożliwiającej im poniesienie kosztów z tym związanych.

Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – "P.p.s.a."), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wnioskodawca wykaże, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza sądowego, przedstawiona i udokumentowana przez skarżącego sytuacja finansowa uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym. Referendarz sądowy przychyla się do wniosku skarżącego o zwolnienie go

z wpisu sądowego ponad kwotę 1.000 zł, skoro sam skarżący oświadczył, że uiszczenie tej kwoty (po 1.000 zł do każdej z dwóch spraw) nie będzie stanowiło uszczerbku

w utrzymaniu koniecznym jego oraz dzieci.

Co najistotniejsze, takie rozstrzygnięcie zabezpiecza prawo skarżącego do sądu i nie skutkuje równocześnie przerzuceniem na Skarbu Państwa całości kosztów niniejszego postępowania sądowego.

Mając na względzie całość powyższej argumentacji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.