Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1339/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i E. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: 1. przyznać skarżącym B. i E. K. prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata, 2. oddalić wniosek skarżących o zmianę postanowienia z 16 lipca 2013 r.


UZASADNIENIE

Zgodnie z art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.) prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, natomiast prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego.

Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

B. i E. K. wnioskiem z dnia 9 listopada 2013 r., złożonym na urzędowym formularzu, zwrócili się o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Z treści wniosku wynika, że we wspólnym gospodarstwie domowym ze skarżącymi pozostaje syn. B. K. oraz syn skarżących są osobami bezrobotnymi, bez prawa do zasiłku. Jedynym dochodem rodziny jest emerytura otrzymywana przez E. K. w wysokości 2940 zł netto miesięcznie. Skarżący wskazali, że spłacają kredyt konsolidacyjny w wysokości 20.000 zł, posiadają dom o powierzchni 63 m2 oraz działkę siedliskową (0,44 ha).

W ocenie Sądu przedstawiona w złożonym wniosku sytuacja finansowa nie pozwala skarżącym na poniesienie kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z dochodów w kwocie 2940 zł, z których utrzymują się trzy osoby. Wobec tego uznać należy, iż uzasadnione jest przyznanie skarżącym prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.

W odniesieniu natomiast do wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych z dnia 9 listopada 2013 r. należy podkreślić, że jest to kolejny wniosek skarżących o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie. Postanowieniem z dnia 16 lipca 2013 r., po rozpoznaniu wcześniejszego wniosku, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącym prawo pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi, w pozostałym zakresie wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oddalił. Skarżący nie złożyli sprzeciwu od tego postanowienia.

W takiej sytuacji kolejny wniosek skarżących o zwolnienie od kosztów sądowych należy traktować jako wniosek o zmianę postanowienia z 16 lipca 2013 r. w trybie art. 165 ustawy, który to przepis stanowi, że postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy. Wniosek taki może być uwzględniony tylko jeśli nastąpiła zmiana okoliczności, które stanowiły podstawę orzeczenia wydanego w przedmiocie prawa pomocy, a więc wówczas, gdy nastąpiło pogorszenie sytuacji materialnej wnioskodawcy.

Analiza wniosku skarżących złożonego w dniu 9 listopada 2013 r. pozwala stwierdzić, że ich sytuacja majątkowa i finansowa jest taka sama, jak wynikająca z wniosku z dnia 3 lipca 2013 r., który został rozpoznany postanowieniem z dnia 16 lipca 2013 r. W takiej sytuacji nie zaistniała przesłanka, która dawałaby podstawę do zmiany tego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 246 oraz art. 165 p.p.s.a.