Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 194/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
6138 Utrzymanie czystości i porządku na terenie gminy
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: stwierdzono nieważność załącznika do uchwały w części
stwierdzono nieważność załącznika do uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 391
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Leszek Tyliński (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi Prokuratora Okręgowego w Toruniu na uchwałę Rady Gminy Łubianka z dnia 14 grudnia 2012 r. nr XXII/161/2012 w przedmiocie wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości zamieszkałych 1. stwierdza nieważność załącznika do uchwały Rady Gminy Łubianka z dnia 14 grudnia 2012 r. nr XXII/161/2012 w części obejmującej zamieszczenie w punkcie J zapisu zawierającego oświadczenie składającego deklarację, iż "zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb naliczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi"; 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu w części określonej w punkcie 1.


UZASADNIENIE

Uchwałą z dnia 14 grudnia 2012 r. nr XXII/161/2012 (dalej uchwała) w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości zamieszkałych Rada Gminy Łubianka, działając na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 i art. 41 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm., dalej u.s.g.), art. 6n ustawy z 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 391 ze zm., dalej "u.c.p.g."), w § 1 postanowiła o określeniu wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, składanej przez właścicieli nieruchomości zamieszkałych stanowiącej załącznik do niniejszej uchwały. Zgodnie z § 2 pkt 1 uchwały, postanowiła że deklarację należy złożyć w Urzędzie Gminy, określając na 31 maja 2013 r. termin złożenia pierwszej deklaracji. Wykonanie uchwały powierzone zostało Wójtowi Gminy.

Powyższą uchwałę zaskarżył Prokurator Okręgowy w T. zarzucając jej:

1) istotne naruszenie przepisu art. 7 i art. 94 Konstytucji z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze zm.), art. 18 ust. 2 pkt 15, art. 40 ust. 1 u.s.g. poprzez zamieszczenie w załączniku do uchwały zagadnień wykraczających poza upoważnienie ustawowe przez:

- wymaganie wskazania w pkt. E.1 od składającego deklarację danych w postaci "numeru telefonu", co nie znajduje uzasadnienia w delegacji ustawowej zawartej w art. 6n ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zm.),

zamieszczenie w pkt J zapisu zawierającego oświadczenie składającego deklarację, iż " zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zm.) wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb naliczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi", wykracza poza delegację ustawową art. 6n ust. 1 pkt. 1 u.c.p.g. w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych, poza zakres kompetencji organu stanowiącego samorządu terytorialnego do kształtowania treści uchwały określającej wzór deklaracji,

- zamieszczenie w pkt. H tabeli nr 1 i nie zdefiniowanie pojęcia "gospodarstwo domowe", w co najmniej objętych wzorem deklaracji objaśnieniach dotyczących sposobu wypełniania deklaracji, co stanowiło istotne naruszenie art. 6n ust. 1 u.c.p.g. i pozostawienie w tym zakresie niedopuszczalnego prawem luzu interpretacyjnego,

- wprowadzenie w pkt 6 pouczenia załącznika z przekroczeniem upoważnienia ustawowego art. 6n ust. 1 pkt. 1 u.c.p.g. unormowania dotyczącego kontroli zadeklarowanego sposobu zbierania odpadów oraz naliczania w drodze decyzji opłaty za zbieranie odpadów powstałych w przypadku nieprawidłowego, odbiegającego od zadeklarowanego sposobu segregowania odpadów, gdy już ustawa o czystości i porządku w gminach w art. 6o reguluje przypadki określenia przez organ wykonawczy gminy w drodze decyzji wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi,

- dokonanie mimo braku upoważnienia ustawowego art. 6n ust. 1 pkt. 1 u.c.p.g., ograniczenia kręgu podmiotów składających deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na terenie gminy Łubianka, poprzez określenie wzoru deklaracji składanej tylko przez właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy, z naruszeniem art. 6h i 6i ustawy, które to przepisy z mocy samego prawa wprowadzają zobowiązanie w zakresie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, prowadząc do uszczuplenia w myśl art. 6r ust. 1 ustawy dochodu gminy Łubianka z tytułu opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi, poprzez nie uwzględnienie opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, ale powstają odpady komunalne,

2) istotne naruszenie przepisu art. 7 Konstytucji, art. 40 ust. 1 u.s.g. oraz § 137 załącznika do rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów dnia 20 czerwca 2002 r. w sprawie "Zasad techniki prawodawczej" (Dz. U. Nr 100, poz. 908) polegające na niedosłownym przytoczeniu w pkt. 1 i 2 pouczenia załącznika do uchwały przepisów rangi ustawowej - u.c.p.g., mimo powołania konkretnego przepisu ustawy, tj. w pkt. 1 pouczenia przepisu art. 6m ustawy; w pkt. 2 przepisu art. 6o ustawy; zaś w pkt. 4 pouczenia nadal powołuje się na dosłowne brzmienie przepisu art. 6p ustawy, nie obowiązującego już od dnia 21 sierpnia 2013 r.,

3) istotne naruszenie przepisu art. 7 i art. 94 Konstytucji, art. 40 ust. 1 u.s.g. poprzez zobowiązanie w § 2 pkt. 1 uchwały z dnia 14 grudnia 2012 r. Nr XXII/161/2012 w pierwotnym brzmieniu właścicieli nieruchomości do złożenia pierwszej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w terminie do dnia 30 kwietnia 2013 r., a w uchwale zmieniającej ją z dnia 29 kwietnia 2013 r. nr XXVIII/ 194/2013 do dnia 31 maja 2013 r. mimo, iż uchwała nabrała mocy obowiązującej w dniu 4 czerwca 2013 r. (Dz.U. poz. 1984) w sytuacji gdy zadeklarowanie wysokości opłaty w oparciu o wybraną przez Radę Gminy Łubianka metodę ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w drodze uchwały Nr XXII/177/2012, zmienionej uchwałami Nr XXVI/179/2013 i XXVIII/193/2013 nie stanowiła wówczas jeszcze obowiązującego aktu prawa miejscowego na terenie gminy albowiem moc obowiązującą uzyskała z dniem 1 lipca 2013 r., przez co uchwala Nr XXII/161/2012 w sprawie wzoru deklaracji była sprzeczna z art. 6n ust. 1 pkt. 1 w związku z art. 6k ust. 1 pkt 1 u.c.p.g.

W tych okolicznościach skarżąca na zasadzie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wniosła o stwierdzenie nieważności uchwały.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Gmina Ł. wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie Prokurator cofnął skargę w zakresie zarzutu niezdefiniowania pojęcia gospodarstwo domowe zawartego w pkt H tabeli 1 załącznika do uchwały powołując się w tym zakresie na stanowisko zawarte w wyroku tut. Sądu II SA/Bd 1608/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 40 ust. 1 u.s.g. na podstawie upoważnień ustawowych gminie przysługuje prawo stanowienia aktów prawa miejscowego obowiązujących na obszarze gminy. Przepis ten upoważnia radę gminy do wydawania aktów prawa miejscowego o charakterze wykonawczym, których zadaniem jest wykonanie upoważnienia zawartego w ustawie szczególnej w granicach i zakresie przedmiotowym w nim określonym, z uwzględnieniem specyfiki i potrzeb danej gminy. Jak słusznie zwrócił uwagę skarżący oznacza to, że rada gminy nie ma prawa do samoistnego, (bez usprawiedliwienia) kształtowania prawa na obszarze gminy.

Podstawą prawną do podjęcia uchwały w omawianym przedmiocie był art. 6n ustawy c.p.g. i Rada była organem właściwym do działania przez podjęcie tej uchwały. W tych okolicznościach nie jest trafny wniosek, by z podanego powodu była podstawa do stwierdzenia nieważności podjętego aktu.

Uchwała jako akt prawa miejscowego, jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa o ograniczonym zasięgu terytorialnym (art. 87 ust. 2 Konstytucji RP). Zajmuje on określone miejsce w systemie źródeł prawa, który w Polsce zbudowany jest hierarchicznie. Najważniejszym źródłem prawa jest Konstytucja, następnie ratyfikowane umowy międzynarodowe i ustawy. Wszystkie zaś akty wykonawcze (rozporządzenia, akty prawa miejscowego), jako akty normatywne niższego rzędu, winny być zgodne ze wskazanymi aktami prawnymi wyższego rzędu. Wykonawczy charakter aktu prawa miejscowego oraz zasada prymatu nad nim ustawy w hierarchii źródeł prawa, obligują organ realizujący ustawową normę kompetencyjną w zakresie tworzenia aktu prawa miejscowego do wydawania tych aktów wyłącznie w granicach upoważnienia ustawowego, celem uszczegółowienia zapisów ustawowych. Regulacje zawarte w akcie prawa miejscowego mają na celu jedynie uzupełnienie przepisów powszechnie obowiązujących rangi ustawowej, kształtujących prawa i obowiązki ich adresatów (por. wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 24 listopada 2010 r., sygn. akt II SA/Bd 1183/10, publ. w centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych, www.nsa.gov.pl).

Celem delegacji ustawowej zawartej w art. 6n u.c.p.g. było, stworzenie wzoru deklaracji dla zapewnienia gminie prawidłowego obliczenia wysokości opłaty (według sposobu określonego w ustawie a wybranego przez gminę, na mocy odrębnej uchwały) oraz ułatwienia jej składania, co wynika wprost z art. 6n ust. 1 ustawy. Każda norma kompetencyjna musi być tak realizowana, aby nie naruszała innych przepisów ustawy.

Uwzględniając powyższe, Sąd uznał za konieczne stwierdzenie nieważności załącznika do uchwały w części obejmującej zamieszczenie w punkcie J zapisu zawierającego oświadczenie składającego deklarację, iż "zgodnie z ustawą z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zm.) wyraża zgodę na przetwarzanie danych osobowych dla potrzeb naliczania opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi";

Bezspornym w sprawie jest, że treść ta wykracza poza delegację ustawową. Zgodnie bowiem z art. 6n ust. 1 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (w brzmieniu obowiązującym w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały), rada gminy, uwzględniając konieczność zapewnienia prawidłowego obliczenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, określi, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, wzór deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości, obejmujący objaśnienia dotyczące sposobu jej wypełnienia oraz pouczenie, że deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Uchwała zawiera także informację o terminach i miejscu składania deklaracji. Dodatkowo, stosownie do ustępu 2 tego artykułu rada gminy w uchwale, o której mowa w ust. 1, może określić wykaz dokumentów potwierdzających dane zawarte w deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Rada gminy określa w przedmiotowej uchwale także termin składania pierwszej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi.

Należy podzielić pogląd strony skarżącej, że wymóg oświadczenia w zakresie zgody na przetwarzanie danych osobowych nie znajduje żadnego oparcia w podstawie prawnej zaskarżonej uchwały. Artykuł 23 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych wymienia bowiem sytuacje, w których dopuszczalne jest przetwarzanie danych osobowych. Zgodnie zaś z treścią art. 2 ust. 2 cyt. ustawy przepisy w niej zawarte stosuje się do przetwarzania danych osobowych w kartotekach, skorowidzach, księgach, wykazach i innych zbiorach ewidencyjnych. Pod pojęciem przetwarzania danych osobowych, zgodnie z treścią art. 7 pkt. 2 przywołanej wyżej ustawy rozumie się jakiekolwiek operacje wykonywane na danych osobowych, takie jak zbieranie, utrwalanie, przechowywanie, opracowywanie, zmienianie, udostępnianie i usuwanie, a zwłaszcza te, które wykonuje się w systemach informatycznych. Zdaniem składu orzekającego złożona deklaracja przez podmiot zobowiązany do jej złożenia, uprawnia organ gminy jedynie do ewentualnego wydania decyzji administracyjnej w trybie art. 6o u.c.p.g., czy też do wystawienia tytułu wykonawczego, a nie do tworzenia nowych zbiorów ewidencyjnych, tym samym ustalenie przez Radę Gminy Łubianka we wzorze deklaracji obowiązku oświadczenia o wyrażeniu zgody na przetwarzanie danych osobowych na potrzeby wykonywania zadań wynikających z realizacji ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach należy uznać za zbędne.

Zgodnie z art. 6o ustawy o utrzymaniu czystości porządku w gminach, w razie niezłożenia deklaracji albo uzasadnionych wątpliwości, co do danych zawartych w deklaracji wójt, burmistrz lub prezydent miasta określa, w drodze decyzji, wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zatem jedyną konsekwencją złożenia oświadczenia niezgodnie z prawdą lub niezłożenia deklaracji w ogóle, jest ustalenie opłaty w decyzji administracyjnej, która w sposób władczy rozstrzygnie o jej wysokości. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem i istotą zaskarżonej uchwały jest tylko wzór deklaracji, o której mowa w art. 6n ustawy o utrzymaniu czystości.

Słusznie skarżący wskazał, że ustawowe wyliczenie zagadnień przekazanych radzie gminy do uregulowania w drodze uchwały w sprawie wzoru deklaracji jest wyczerpujące, nie jest zatem dopuszczalna wykładnia rozszerzająca zastosowania tego przepisu w odniesieniu do innych kwestii, które nie zostały w nim wymienione (por. wyrok NSA z dnia 8 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 2012/12; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 30 listopada 2006 r., sygn. akt II SA/Wr 527/06; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt II SA/Rz 59/07). Oznacza to, że w podejmowanym, na podstawie cytowanych przepisów, akcie prawa miejscowego nie można zamieszczać postanowień, które wykraczają poza treść tych przepisów.

Ponadto należy zwrócić uwagę, że zapis w deklaracji w punkcie J nie daje nawet możliwości omowy wyrażenia zgody na przetwarzanie danych osobowych, co jest już niezgodne z treścią art. 23 ust.1 pkt. 1 ustawy natomiast ochronie danych osobowych.

Pozostałe natomiast zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 6c ust. 1 u.c.p.g. gminy są obowiązane do zorganizowania odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy. Natomiast rada gminy może, w drodze uchwały stanowiącej akt prawa miejscowego, postanowić o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne (art. 6c ust. 2 u.c.p.g.). Z powyższego zapisu stawowego jednoznacznie wynika, że nie nastąpiło ograniczenie kręgu podmiotów składających deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jak twierdzi skarżący lecz rada gminy może fakultatywnie podjąć uchwałę, w której postanowi o odbieraniu odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których nie zamieszkują mieszkańcy, a powstają odpady komunalne. Tak, więc wymienienie kategorii tych podmiotów w deklaracji nie narusza przepisów prawa. Również pkt 6 pouczenia załącznika w zakresie kontroli zadeklarowanego sposobu zbierania odpadów oraz naliczania w drodze decyzji opłaty za zbieranie odpadów powstałych w przypadku nieprawidłowego, odbiegającego od zadeklarowanego sposobu segregowania odpadów nie został wprowadzony z przekroczeniem upoważnienia ustawowego art. 6n ust. 1 pkt 1 u.c.p.g., ponieważ jak to wyżej wskazano będzie miał w tym przypadku zastosowanie art. 6o u.c.p.g.

Pomimo cofnięcia skargi w zakresie zarzutu niezdefiniowania pojęcia "gospodarstwo domowe" zawartego w pkt H tabeli 1 załącznika do uchwały należy wskazać podobnie tak jak to uczynił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w wyroku z dnia 4 marca 2014 r., sygn. akt II SA/Bd 1608/13, że nie ma podstaw do kwestionowania użycia w deklaracji zwrotu "gospodarstwo domowe", skoro ustawa także posługuje się takim pojęciem w art. 4 ust. 2 pkt 2 lit. a i art. 6j art. 2, nie definiując ustawowo tego zwrotu. Trudno w tych okolicznościach od organu uchwałodawczego wymagać więcej niż od ustawodawcy. Zarzutu, zatem o użyciu zwrotów, których pozostawienie prowadzi do sprzecznego z prawem luzu interpretacyjnego, Sąd nie podziela.

Odnosząc się do zarzutu, że wymaganie wskazania w pkt. E.1 od składającego deklarację danych w postaci "numeru telefonu", nie znajduje uzasadnienia w delegacji ustawowej zawartej w art. 6n ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. w zw. z art. 23 ust. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r., Nr 101, poz. 926 ze zm.) należy stwierdzić, że zgodnie z art. 26 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2012., poz. 1015 ze zm.) organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego, sporządzonego według ustalonego wzoru. Otóż według tego wzoru zawartego w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2001 r., Nr 137, poz. 1541 ze zm.) w polu nr 15 jest wymagany nr telefonu odnośnie danych zobowiązanego. Te dane są zatem niezbędne w przypadku wystawienia tytułu wykonawczego przez organ gminy, ponieważ jak to zostało wskazane w art. 6n ust. 1 pkt 1 u.c.p.g. deklaracja stanowi podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego.

Sąd również nie podziela zarzutu, że należy wyeliminować z porządku prawnego uchwałę w związku z faktem nieobowiązywania uchwały w sprawie ustalenia metody ustalania opłaty i stawki opłaty w chwili wejścia w życie zaskarżonej uchwały.

Rada Gminy Łubianka w dniu 14 grudnia 2012 r. podjęła zarówno uchwałę Nr XXII/161/2012 w sprawie określenia wzoru deklaracji, jak i uchwałę Nr XXII/157/2012 w sprawie metody ustalania opłaty, ale uchwała określająca wzór deklaracji (w pierwotnym brzmieniu – bez uwzględnienia dalszych uchwał Rady Gminy Łubianka w przedmiocie określenia wzoru deklaracji), zgodnie z § 4 uchwały weszła w życie po upływie 14 dni od ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa Kujawsko-Pomorskiego, tj. dnia 22 stycznia 2013 r. Uchwała natomiast w sprawie wyboru metody ustalania opłaty, zgodnie z jej § 3 weszła w życie w dniu 1 lipca 2013 r. i od tego momentu dopiero funkcjonuje w obiegu prawnym gminy Łubianka, wywołując zamierzone skutki. Z powyższego w ocenie strony skarżącej wynika, że do dnia 30 czerwca 2013 r. w obiegu prawnym gminy Łubianka nie funkcjonowała uchwała o wyborze metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Zatem brak w tym okresie wspomnianej uchwały na terenie gminy Łubianka uniemożliwiał złożenie poprawnej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. Skoro więc na terenie gminy Łubianka nie funkcjonowała uchwała o wyborze metody ustalania opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, to bezprzedmiotowym było wówczas pozostawanie w obiegu prawnym uchwały w sprawie ustalania wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi. W ocenie skarżącej Rada Gminy Łubianka nie wypełniła ustawowego obowiązku nałożonego przepisem art. 6k ust. 1 ustawy, zwłaszcza, że w zaskarżonej uchwale w § 2 pkt 1 określono termin składania pierwszej deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi do dnia 30 kwietnia 2013 r. Zobowiązano, zatem składających deklarację we wskazanym terminie do zadeklarowania wysokości opłaty w oparciu o metodę i w oparciu o stawkę, które nie mogły być jeszcze wówczas stosowane, gdyż nie stanowiły obowiązującego aktu prawa miejscowego na terenie gminy Łubianka. Zgodnie z unormowaniami ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, nie wypełnienie przez właściciela nieruchomości obowiązków wskazanych w ustawie (art. 6m ust. 1, art. 6n ust. 1, 6o) mogło stanowić podstawę do wystawienia tytułu wykonawczego. Wprawdzie uchwała Rady Gminy Łubianka Nr XXII/157/2012 w sprawie metody ustalania opłaty w dniu wywiedzenia skargi już obowiązuje, weszła w życie od dnia 1 lipca 2013 r. i jest stosowana od tego dnia wraz z uchwałą XXII/161/2012 w sprawie określenia wzoru deklaracji, niemniej jednak nie obowiązywała ona przed tą datą, a tym samym uchwała Rady Gminy Łubianka z dnia 14 grudnia 2012 r. Nr XXII/161/2012 w sprawie określenia wzoru deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi składanej przez właścicieli nieruchomości zdaniem skarżącego była sprzeczna, z art. 6n ust. 1 pkt. 1 w związku z art. 6k ust. 1 pkt 1 ustawy.

W ocenie Sądu przejściowa przeszkoda do wypełnienia deklaracji wobec braku danych, które ustala rada w drodze innej uchwały stanowi, iż zaskarżona uchwala zawierała martwe regulacje. Nie wynikały one jednak z faktu, że sama była wadliwa, lecz że nie obowiązywał jeszcze inny akt, pozwalający na samodzielne wypełnienie deklaracji przez właścicieli. Żadne jednak negatywne skutki z tego tytułu nie powstały dla zobowiązanych do wypełnienia delegacji, a naruszenie ogólnie rozumianego porządku prawnego nie było tego rodzaju naruszeniem, które należało traktować jako podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu.

Nie zasługują na uwzględnienie pozostałe zarzuty dotyczące sformułowania zapisów informacyjnych o kontroli zadeklarowanego sposobu zbierania odpadów i naliczania w drodze decyzji, w przypadku stwierdzenia nieprawidłowości, stosownych opłat, jak i zapisów pouczenia dotyczących sposobu wypełnienia deklaracji. Informując, jak i cytując treść przepisów ustawy rada, bądź wskazała na konkretny przepis ustawy, bądź zacytowała go w taki sposób, który nie może być odczytany jako wypaczający istotę przywołanego przepisu zwłaszcza w odniesieniu do jego stosowania i celu jaki miał być zrealizowany przez podjęcie uchwały, tj. właściwego informowania zobowiązanych o sposobie, terminie i skutkach wypełnienia deklaracji.

W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 147 § 1 i art. 152 ustaw Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w związku z art. 91 ust. 1 u.s.g.