Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 924/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2018-06-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 178, art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne w zakresie zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 924/17 o odrzuceniu skargi postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 1 lutego 2018 r., na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej: "P.p.s.a.", odrzucił skargę W. K., dalej: "skarżąca", na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd wskazał, że pomimo upływu terminu nie został uiszczony wpis od skargi.

Odpis tego postanowienia, z pouczeniem o trybie i terminie wniesienia zażalenia, doręczony został skarżącej w dniu 13 lutego 2018 r. Pismem z dnia 20 lutego 2018 r., nadanym tego samego dnia, skarżąca wniosła zażalenie na wskazane wyżej postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 1 lutego 2018 r. Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 26 lutego 2018 r., doręczonym skarżącej w dniu 2 marca 2018 r., została ona wezwana do usunięcia braków formalnych zażalenia przez złożenie odpisu zażalenia lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii zażalenia – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażalenia (art. 178 w związku z art. 197 § 3 P.p.s.a.). Powyższy brak formalny nie został uzupełniony.

Pismem z dnia 9 marca 2018 r., nadanym tego samego dnia, skarżąca zakwestionowała natomiast wezwanie Sądu z dnia 27 lutego 2018 r. wzywające ją do usunięcia braków zażalenia. Wskazała, że 27 lutego 2018 r. odwołała się, reprezentując swoją mamę, od nakazu Wójta Gminy J. z dnia [...] r. i że pozostaje bez świadczenia i ubezpieczenia. Po pisma tego dołączyła odbitkę kserograficzną pisma z dnia 5 marca 2018 r. skierowanego do Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w S. W. oraz pisma z dnia 9 marca 2018 r. skierowanego do Sądu Rejonowego Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w T. wraz z dowodem nadania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

W myśl art. 47 § 1 P.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto, jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika. Art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że w przypadku gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast w myśl art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. w przypadku zażalenia, jeżeli strona w wyznaczonym terminie nie uzupełni jego braków, wojewódzki sąd administracyjny odrzuci je na posiedzeniu niejawnym.

W rozpoznawanej sprawie przesyłka, zawierająca zarządzenie z dnia 26 lutego 2018 r. z wezwaniem do usunięcia braków formalnych zażalenia doręczona została skarżącej w dniu 2 marca 2018 r. Odbiór tej przesyłki we wskazanym dniu skarżąca potwierdziła własnoręcznym podpisem na poświadczeniu odbioru (k. 64 akt sądowych). W treści wskazanego zarządzenia zaznaczono, że nieusunięcie w terminie braku formalnego zażalenia - przez złożenie odpisu zażalenia lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii zażalenia - w terminie 7 dni, skutkować będzie odrzucenie zażalenia. Nie ma wątpliwości, że skarżąca braku formalnego zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 1 lutego 2018 r. nie uzupełniła. W ostatnim dniu terminu złożyła wprawdzie pismo (nadane w placówce pocztowej w dniu 9 marca 2018 r.). Nie zawierało ono jednak odpisu zażalenia lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii zażalenia z dnia 20 lutego 2018 r.

W ocenie Sądu, brak formalny zażalenia, jako pisma skierowanego do sądu administracyjnego w postaci braku odpisu zażalenia, jest brakiem istotnym, uniemożliwiającym – w świetle art. 49 § 1 w związku z art. 47 § 1 P.p.s.a., nadanie prawidłowego biegu takiemu pismu. Obowiązek dołączenia odpowiedniej liczby odpisów zażalenia wynika z art. 47 § 1 w związku z art. 194 § 3 P.p.s.a., zaś zgodnie z art. 195 § 1 P.p.s.a. akta sprawy wraz z zażaleniem wojewódzki sąd administracyjny przedstawia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom. Problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której - w odniesieniu do braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym - stwierdzono m.in., że niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd. Skarga nie może zatem otrzymać prawidłowego biegu i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Zdaniem Sądu wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 P.p.s.a., znajdującą zastosowanie także w rozpoznawanej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 P.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. zażalenia) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie zażaleniu dalszego prawidłowego biegu.

Zdaniem Sądu podnoszone przez skarżącą w piśmie z dnia 9 marca 2018 r. okoliczności dotyczące składania przez nią pism do Wójta Gminy, Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Sądu Rejonowego nie mają znaczenia dla oceny niewykonania wezwania do uzupełnienia braku formalnego zażalenia. Jeżeli bowiem była ona w stanie - w terminie do uzupełnienia braków formalnych skargi, tj. 9 marca 2018 r., złożyć wskazane wyżej pismo, w którym "kwestionuje wezwanie Sądu", dołączając odbitki kserograficzne dwóch różnych pism – jednego, skierowanego do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i drugiego, skierowanego do Sądu Rejonowego, to mogła również – zgodnie z wezwaniem z dnia 26 lutego 2018 r. – złożyć odpis zażalenia lub poświadczoną za zgodność z oryginałem kserokopię zażalenia.

Z tego względu Sąd, stosownie do art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a., odrzucił zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.