Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 731/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-09-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 i 3, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 20 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w zakresie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej od wyroku z 20 kwietnia 2010 r. postanawia: przywrócić termin.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 20 kwietnia 2010 r. Sąd oddalił skargę J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z [...] r. nr [...]. Wyrok ten stał się przedmiotem skargi kasacyjnej złożonej w imieniu skarżącego przez radcę prawnego M. B.. Na podstawie zarządzeń z 13 sierpnia 2010 r. został on wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez złożenie pełnomocnictwa do jej sporządzenia do podpisania, a nadto do złożenia odpisu skargi kasacyjnej celem jej doręczenia stronie przeciwnej oraz do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej.

Pisma zawierające powyższe wezwania pełnomocnik skarżącego otrzymał w dniu [...] 2010 r. W dniu [...] 2010 r. dokonał on uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej i złożył wniosek o prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jednocześnie wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu tegoż wniosku wyjaśnił, że problemy natury zdrowotnej uniemożliwiły mu wykonanie czynności w terminie. Ponieważ jest jedynym pełnomocnikiem w sprawie i prowadzi jednoosobową kancelarię nie był w stanie zagwarantować zastępstwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

W dziale III rozdział 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej ppsa) szczegółowo określono warunki, zasady i tryb postępowania w sytuacjach uchybienia terminu oraz określono przesłanki warunkujące dopuszczalność jego przywrócenia. W świetle art. 86 § 1 i 3 ppsa jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym i przysługuje na nie zażalenie. Podkreślić jednak należy, że w myśl art. 87 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym zaś należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu Nadto równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Odnosząc powyższe wymogi do sprawy niniejszej podnieść należy, że w sprawie zachodzą przesłanki do przywrócenia terminu. Pełnomocnik skarżącego nie dokonał czynności w terminie, który upłynął bezskutecznie w dniu 30 sierpnia 2010 r. (poniedziałek). Przyczyną uchybienia była choroba pełnomocnika trwająca – na co wskazuje załączony druk zwolnienia lekarskiego – od [...] 2010 r. do [...] 2010 r. Oznacza to, że siedmiodniowy termin przewidziany na złożenie wniosku rozpoczął bieg w dniu [...] 2010 r. a zatem pełnomocnik skarżącego nadając wniosek na poczcie w dniu [...] 2010 r. dochował terminu. Dokonał również czynności, dla których ustanowiony był termin, tj. uzupełnił braki formalne skargi kasacyjnej i złożył wniosek o prawo pomocy ustosunkowując się tym samym do wezwania do uiszczenia wpisu. Z kolei udokumentowana zwolnieniem lekarskim choroba pełnomocnika stanowi niezawinioną przeszkodę w rozumieniu art. 86 § 1 ppsa.

Kierując się powyższym na podstawie wskazanych wyżej przepisów Sąd postanowił jak w sentencji