Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 584/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-01-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono radcy prawnemu przyznania wynagrodzenia
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. R. z dnia [...] stycznia 2011 r. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w sprawie ze skargi M. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności spadkobiercy za zaległości podatkowe spadkodawcy z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za lata 2002 i 2006. postanawia: oddalić wniosek Jerzy Małecki


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 stycznia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu umorzył postępowanie w związku z pismem skarżącej z dnia [...] grudnia 2010 r., w którym złożyła oświadczenie o cofnięciu skargi w przedmiotowej sprawie (k. 84 akt sądowych).

W dniu [...] stycznia 2011 r. do Sądu wpłynęło pismo z dnia [...] stycznia 2011 r., w którym radca prawny A. R. wniósł o cofnięcie skargi w całości, umorzenie przedmiotowego postępowania oraz o przyznanie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu (k. 93 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Stosownie do art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zasady te zawarte zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Paragraf § 2 ust. 1 w/w rozporządzenia przewiduje, iż sąd zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, bierze pod uwagę jego niezbędny nakład pracy, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.

W rozpatrywanej sprawie w ramach przyznanego prawa pomocy Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu pismem, które skierowane zostało do wiadomości Sądu, a wpłynęło w dniu [...] grudnia 2010 r.(k. 80 akt sądowych) wyznaczyła dla skarżącej pełnomocnika - radcę prawnego w osobie A. R. Skarżąca natomiast, jeszcze przed uzyskaniem informacji o imiennym wyznaczeniu w/w pełnomocnika pismem z dnia [...] grudnia 2010 r. dokonała prawnie skutecznej czynności procesowej składając oświadczenie o cofnięciu skargi.

Konsekwencją powyższego działania skarżącej było postanowienie o umorzeniu postępowania sądowego.

W ocenie Sądu rozpoznającego badany wniosek, nie można mówić o wkładzie pracy, który uzasadniałby przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenie przewidziane w przywołanym rozporządzeniu. Jego aktywność sprowadzała się jedynie do sporządzenia pisma z dnia [...] stycznia 2011 r., pomimo świadomości o wcześniejszym skutecznym cofnięciu skargi dokonanym przez skarżącą. Wyjaśnienia wymaga fakt, że w dniu [...] grudnia 2010 r. w/w radca prawny w Wydziale Informacji Sądowej tut. Sądu dokonywał przeglądu akt niniejszej sprawy, a zatem już wówczas miał wiedzę na temat złożonego przez skarżącą oświadczenia woli o cofnięciu skargi.

Zgodnie z linią orzeczniczą pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego stronie prawa pomocy otrzymuje wynagrodzenie, o którym mowa w art. 250 w/w ustawy w związku z faktycznym udzieleniem pomocy prawnej (zob. postanowienie NSA z 22 grudnia 2004 r., OZ 720/04, ONSAiWSA 2005, nr 5 poz. 93, wyrok z dnia 11 stycznia 2011r. o sygn. akt II FSK 1959/09, piśmiennictwo – zob. B. Dauter [w:] S. Babiarz, B. Dauter, M. Niezgódka-Medek, Koszty postępowania w sprawach administracyjnych i sądowoadministracyjnych, LexisNexis, 2007 r.).

W badanej sprawie pełnomocnik faktycznie nie udzielił skarżącej pomocy prawnej w rozumieniu art. 250 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec czego Sąd orzekł jak w sentencji.

Jerzy Małecki