Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 18/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-09-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 602  ceny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37h, art. 37 j ust. 1 pkt 4, art. 37, art. 37l art. 37n
journal: Dz.U. 2015 poz 641
law: Ustawa dnia 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Katarzyna Lisiecka-Mitula, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 września 2016 r. przy udziale - sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie opłaty paliwowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją nr [...] z [...] r. Dyrektor Izby Celnej w K. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. nr [...] z [...]r. określającą Przedsiębiorstwu handlowo Usługowemu "A" Sp. z o.o. w K. opłatę paliwową za listopada 2014 r. w kwocie [...] zł oraz określił kwotę opłaty paliwowej za ten miesiąc w wysokości [...] zł.

W podstawie prawnej zaskarżonej przez Spółkę decyzji organ wskazał art. 233 §1 pkt 2 lit. a ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j. t. Dz. U. z 2015r. poz. 613, w skrócie op) oraz art. 37h, art. 37j ust. 1 pkt 4, art. 37k, art. 371, art. 37m, art. 37n ust. 1, ust. 2 pkt 1, art. 37o ust. 1, art. 37q ustawy z 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (j. t.: Dz. U. z 2015 r., poz. 641).

Organ rozstrzygniecie oparł na następujących ustaleniach faktycznych.

Naczelnik Urzędu Celnego w K. decyzją nr [...] z [...]r. określił skarżącej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za listopad 2014 r. w kwocie [...] zł z tytułu zakupu oleju napędowego niewiadomego pochodzenia. Od oleju napędowego, w ilości [...] litrów, nie został zapłacony podatek akcyzowy na poprzednim etapie obrotu, a był oferowany przez skarżącą do sprzedaży detalicznej na stacji paliw w M., na której prowadzi działalność gospodarczą. Organ podatkowy podkreślił, iż nabycie lub posiadanie wyrobów akcyzowych znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy, jeżeli od tych wyrobów nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, a w wyniku kontroli podatkowej, postępowania kontrolnego albo postępowania podatkowego nie ustalono, że podatek został zapłacony, jest również przedmiotem opodatkowania akcyzą. Wskazał również, że została ona wydana w związku z przeprowadzoną kontrolą podatkową w dniach [...]r., której przedmiotem było sprawdzenie, czy podatnik wykonywał obowiązki wynikające z przepisów ustawy o podatku akcyzowym z 6 grudnia 2008 r. (j. t. Dz. U. z 2014 r. poz. 752 ze zm., w skrócie upa) w zakresie obrotu paliwami silnikowymi w okresie od [...] do [...] r. Kontrola została zakończona protokołem kontroli z [...] r. nr [...].

W świetle powyższych ustaleń Naczelnik Urzędu Celnego w K. wszczął postępowanie podatkowe ale także wszczął z urzędu postępowanie w celu określenia wysokości opłaty paliwowej za kontrolowany okres, które zostało zakończone [...]r. wydaniem decyzji określającej kwotę opłaty paliwowej za listopad 2014 r.

We wniesionym odwołaniu Spółka zażądała uchylenia zaskarżonej decyzji w całości jako wydanej z naruszeniem:

1. przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na treść decyzji:

a) art. 122 §1 op poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego zachodzącego w sprawie,

b) art. 180 §1 op poprzez oparcie ustaleń faktycznych w sprawie na dowodach sprzecznych z prawem,

c) art. 191 op poprzez dokonanie przez organ podatkowy dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów.

2. przepisów prawa materialnego, tj. art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż na odwołującym ciążył w listopadzie 2014 r. obowiązek opłaty paliwowej z uwagi na podleganie na podstawie przepisów o podatku akcyzowym, obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego.

Uzasadniając powyższe zarzuty podkreślono, że organ podatkowy oparł swoje ustalenia wyłącznie na wynikach kontroli przeprowadzonej przez WIIH w K., która wykazała, że paliwo znajdujące się w magazynach Spółki nie spełniało wymagań jakościowych w zakresie temperatury zapłonu ale było oferowane do sprzedaży co oznacza, że Spółka handlowała paliwem pochodzącym z nieznanego źródła. Ustalenia poczynione przez organ są jednak, zdaniem pełnomocnika, całkowicie dowolne i co najważniejsze nie znajdują oparcia w pozostałym zebranym w sprawie materiale dowodowym. Organ podatkowy ustalił bowiem ponad wszelką wątpliwość, iż jedynym i wyłącznym dostawcą paliwa do spółki była firma "C" Sp. z o.o. w C., co w konsekwencji oznacza, iż paliwo znajdujące się w magazynach spółki mogło pochodzić wyłącznie od tego dostawcy. To oznacza, że paliwo znajdując się w magazynach Spółki w trakcie kontroli WIIH było paliwem o znanym źródle pochodzenia. Nie można bowiem zasadnie przyjąć, jak chce tego organ podatkowy, że różnica w zakresie jednego parametru paliwa oznacza, że mamy do czynienia z innym paliwem niż to, które zostało dostarczone przez wskazanego dostawcę paliwa.

Spółka zarzuciła również, że kontrola przeprowadzona była w sposób sprzeczny z prawem, co w konsekwencji oznacza, że ustalenia poczynione w trakcie jej trwania nie mogą stanowić dowodu w jakimkolwiek postępowaniu, również podatkowym. Zgodnie z treścią art. 13 ustawy o inspekcji handlowej (Dz. U. z 2014 r. poz. 148), a także art. 16 ustawy o systemie monitorowania i kontrolowania jakości paliw (Dz. U. z 2006 r. nr 169, poz. 1200) oraz art. 79a ustawy o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2013 r. poz. 672), kontrolę jakości paliw u przedsiębiorcy oraz biopaliw ciekłych u rolników wytwarzających je na własny użytek przeprowadza inspektor po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli jakości paliw, które winno zawierać m.in. oznaczenie firmy kontrolowanego. Tymczasem upoważnienie do przeprowadzenia kontroli o nr [...] wydane [...] r. wskazywało jako kontrolowanego: "A" Sp. z o.o. M. ul. [...]. Oznaczenie to jest nieprawidłowe albowiem siedziba Spółki mieści się przy ul. [...].

Tym samym wszelkie działania kontrolne podjęte przez inspektorów działających z upoważnienia Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej w K. były sprzeczne z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa regulującymi podstawowe wymagania w zakresie czynności kontrolnych prowadzonych przez organy administracji publicznej, a tym samym całkowicie bezskuteczne. Nie mogą zatem rodzić żadnych skutków prawnych.

Odnosząc się natomiast do naruszenia przepisów prawa materialnego Spółka podkreśliła, że decyzja określająca stronie wysokość podatku akcyzowego za listopad 2014 r. oparta została na dowodach sprzecznych z prawem, co w konsekwencji oznacza, iż dowody takie nie mogły stanowić podstawy dla ustaleń faktycznych przyjętych przez organ podatkowy. Powyższe świadczy zatem o tym, iż wbrew twierdzeniu organu podatkowego brak jest w sprawie dowodu potwierdzającego okoliczność, że odwołujący był w listopadzie 2014 r. podatnikiem podatku akcyzowego, jak również podmiotem zobowiązanym do uiszczenia opłaty paliwowej za wskazany miesiąc.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Dyrektor Izby Celnej w K. decyzją z [...]r. uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i określił kwotę opłaty paliwowej za listopada 2014 r. w kwocie [...] zł (niższej niż pierwotnie określona).

Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie organ odwoławczy stwierdził, że podstawą do określenia opłaty paliwowej wobec Spółki jest ilość oleju, niewiadomego pochodzenia od którego nie został zapłacony podatek akcyzowy, który był oferowany do sprzedaży na stacji paliw w M. w listopadzie 2014 r. w ilości co najmniej [...] litrów. Ilość tą określono na podstawie badania jakości paliwa znajdującego się w zbiorniku w dniu [...]r. dalej wskazał na mające w sprawie zastosowanie przepisy ustawy o autostradach płatnych i Krajowym Funduszu Drogowym, a w szczególności art. 37 h ust. 1, ust. 2 i ust. 4 oraz art. 37j ust. 1 pkt 4 tej ustawy. Wynika z nich, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu ciąży na innym podmiocie podlegającym na podstawie ustawy o podatku akcyzowym obowiązkowi w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych. Podkreślił, że w kontrolowanej sprawie podstawą do ustalenia obowiązku zapłaty opłaty paliwowej była wskazana wyżej decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z [...]r., którą określono Spółce wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym za listopad 2014 r., a która po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego została utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w K. z [...]r. i stała się ostateczna. Obniżenie wysokości opłaty paliwowej była natomiast konsekwencją ponownej analizy sprawozdania nr [...] z [...]r. Zakładu Analiz Naftowych i Zakładu Oceny Właściwości Eksploatacyjnych INiG-PIB z badania próbki paliwa pobranej w dniu [...]r. Wynikało z niej, że gęstość wyrobu w temp. 15°C wynosi 831,6 kg/m3, a nie jak przyjął organ I instancji 0,845 g/ml. W konsekwencji prawidłowe wyliczenie masy paliwa i należnej od niego opłaty paliwowej dało kwotę [...]zł.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił jednocześnie, że wydając zaskarżoną decyzję organ I instancji nie rozpatrywał i nie dokonywał oceny materiału dowodowego zebranego w trakcie prowadzonego postępowania podatkowego dotyczącego określenia zobowiązania w podatku akcyzowym. Zatem przedmiotem niniejszego postępowania, nie jest określenie wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym lecz określenie wysokości opłaty paliwowej - zgodnie ze wskazanymi wyżej przepisami ustawy o autostradach płatnych.

W niniejszej sprawie bezspornym jest, ze Spółka w kontrolowanym okresie stała się podatnikiem podatku akcyzowego z tytułu posiadania wyrobów akcyzowych (oleju napędowego) znajdujących się poza procedurą zawieszenia poboru akcyzy w ilości [...] litrów, od których nie została zapłacona akcyza w należnej wysokości, co wynika wprost ze wskazanej ostatecznej decyzji określającej, a tym samym w myśl przywołanych regulacji ustawy o autostradach płatnych oraz Krajowym Funduszu Drogowym – podlegała obowiązkowi zapłaty opłaty paliwowej.

Decyzję Dyrektora Izby Celnej Spółka zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach żądając uchylenia decyzji w zaskarżonej części, a mianowicie w pkt 2 sentencji jako wydanej z naruszeniem prawa procesowego art. 122 § 1, art. 180 § 1, art. 191, art. 210 § 4 op oraz prawa materialnego – art. 37j ust. 1 pkt 4 ustawy o autostradach płatnych; zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. Nadto wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w całości; przeprowadzenie dowodu z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, a mianowicie: wydruku KRS skarżącej, kopii upoważnienia do przeprowadzenia kontroli o nr [...] z [...] r. na okoliczność nieprawidłowego oznaczenia skarżącej jako kontrolowanego.

W uzasadnieniu zarzutów podniesionych w skardze Spółka wyraziła stanowisko analogiczne, jak przedstawione w odwołaniu.

Konsekwentnie nie zgodziła się z ustaleniem, że paliwo znajdujące się w zbiornikach "B" w M. przy ul. [...] w dniu kontroli nie było niewiadomego pochodzenia, bo jedynym dostawcą paliwa do Spółki była Spółka "C" z C., zatem paliwo mogło pochodzić tylko od niej.

Nadto nie można zasadnie przyjąć, że różnica w jednym tylko parametrze, tj. temperaturze zapłonu wskazuje, że mamy do czynienia z innym paliwem i to na podstawie dowodu uzyskanego w sposób sprzeczny z prawem poprzez błędne oznaczenie firmy kontrolowanego.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko wyrażone w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1647 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. , poz. 270 ze zm. – dalej zwana w skrócie ppsa), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Tylko stwierdzenie, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez sąd zaskarżonej decyzji (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a, b, c tej ustawy). Nadmienić również trzeba, że w myśl art. 134 § 1 ppsa, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja z [...]r. w przedmiocie opłaty paliwowej za listopad 2014 r. odpowiada prawu.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zasadność określenia Spółce opłaty paliwowej z tytułu posiadania przez nią wyrobów akcyzowych niewiadomego pochodzenia – jak twierdzi organ, czy też – wyrobów nabytych od zidentyfikowanego odbiorcy ale o parametrach innych niż deklarowane przez dostawcę w sytuacji, gdy zobowiązanie w podatku akcyzowym za ten sam miesiąc w związku z posiadaniem wyrobów, od których nie została zapłacona akcyza zostało określone ostateczną decyzją.

Jak wskazano wyżej obowiązek uiszczenia opłaty paliwowej regulują przepisy ustawy z 27 października 1994 r. o autostradach płatnych oraz o Krajowym Funduszu Drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r., poz. 641 ze zm., dalej: ustawa o autostradach płatnych")

Stosownie do art. 37h ust. 1 powołanej ustawy w brzmieniu obowiązującym w listopadzie 2014 r. opłacie paliwowej podlega wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu wykorzystywanych do napędu pojazdów. Przez wprowadzenie na rynek krajowy paliw silnikowych oraz gazu rozumie się czynności podlegające opodatkowaniu podatkiem akcyzowym, których przedmiotem są te paliwa silnikowe oraz gaz. W myśl art. 37j ust. 1 pkt. 4 powyższej ustawy obowiązek zapłaty opłaty paliwowej od paliw silnikowych oraz gazu, o których mowa w art. 37h, ciąży na innym podmiocie podlegającym na podstawie przepisów o podatku akcyzowym obowiązkowi podatkowemu w zakresie podatku akcyzowego od paliw silnikowych lub gazu. Wreszcie art. 37k ust. 1 tej ustawy o autostradach płatnych stanowi, że obowiązek zapłaty opłaty paliwowej powstaje z dniem powstania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym od paliw silnikowych. Z kolei podstawą obliczenia wysokości opłaty paliwowej, zgodnie z 37l ust. 1 tej ustawy, jest ilość paliw silnikowych, od jakich podmioty, o których mowa w art. 37j ust. 1 cytowanej ustawy, są obowiązane zapłacić podatek akcyzowy.

Obowiązek zapłaty opłaty paliwowej jest ściśle związana z obowiązkiem w podatku akcyzowym, który powstaje z mocy prawa. podatnik sam składa deklaracje podatkową albo czyni to w jego zastępstwie organ podatkowy. Taka sytuacja wystąpiła w kontrolowanej sprawie. Organ podatkowy ostateczną decyzją określił spółce zobowiązanie w podatku akcyzowym za listopad 2014 r. z tytułu obrotu olejem napędowym (zakupu) nieznanego pochodzenia, od którego nie został uiszczony podatek akcyzowy na wcześniejszym etapie obrotu. W ślad za tym organ I instancji wydał decyzję, w której określił wysokość należnej opłaty paliwowej od oferowanego do sprzedaży paliwa objętego decyzją podatkową, gdyż związanie organu ostateczną decyzją doręczoną stronie trwa przez cały okres jej pozostawania w obrocie prawnym.

Dlatego też w postępowaniu w przedmiocie opłaty paliwowej organ nie dokonywał ponownie odrębnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego, lecz odwołał się do tych ustaleń, które były podstawą określenia zobowiązania podatkowego skarżącej Spółki w podatku akcyzowym. Należy przy tym dodać, że Spółka aktywnie uczestniczyła w postępowaniu w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym i złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji, które okazało się nieskuteczne. Tym samym zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego poprzez zaniechanie podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, dokonanie dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów i brak uzasadnienia faktycznego decyzji mogą się ewentualnie odnosić do postępowania określającego zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym, ale badanie ich w tym postępowaniu nie jest możliwe z uwagi na wspomniane już granice tożsamości sprawy. Rozstrzygnięcie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę. Zgodnie z powszechnym stanowiskiem doktryny na sprawę administracyjną w znaczeniu materialnym składają się elementy podmiotowe i przedmiotowe, a zatem przy ustalaniu tożsamości sprawy należy badać te właśnie elementy. Tożsamość elementów podmiotowych to tożsamość podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków (i ta w obu sprawach zachodzi), a tożsamość przedmiotowa to tożsamość treści tych praw i obowiązków oraz ich podstawy prawnej i faktycznej (i tej zbieżności brak, jeśli porównać postępowanie w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego i opłaty paliwowej).

Wobec powyższego wyżej wskazane zarzuty procesowe w niniejszym postępowaniu uznać należy za bezzasadne. Nie ma bowiem wątpliwości, że Spółka nabyła wyrób akcyzowy nieznanego pochodzenia, która to czynność podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym. Wyroby akcyzowe, takie jak paliwa napędowe oferowane do sprzedaży podlegają opłacie paliwowej. Należy wskazać, że Spółka zarówno w odwołaniu, jak i skardze polemizuje z ustaleniami dowodowymi w zakresie ustalenia, że w trakcie kontroli ujawniono na stacji benzynowej, w której prowadzi działalność gospodarczą wyrób akcyzowy niewiadomego pochodzenia, co jest działaniem chybiony z przyczyn wskazanych wyżej. Nie polemizuje natomiast z wysokością opłaty paliwowej czy wynikiem przeprowadzonego badania paliwa. Kwestia różnicy wartości tylko jednego parametru paliwa (gęstości), co akcentuje skarżąca dotyczy również ustalenia o jego nieznanym pochodzeniu. Paliwo dostarczane bowiem przez "C" spełniało wymagania jakościowe w zakresie temperatury zapłonu, a tego dotyczy sporny wskaźnik.

Dalej Spółka podniosła kwestię oparcia ustaleń faktycznych na dowodach sprzecznych z prawem, której to sprzeczności strona upatruje w błędnym jej oznaczeniu w upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli. Określało ono bowiem kontrolowanego jako PHU "D" Sp. Z o.o. M. ul. [...] podczas gdy prawidłowe oznaczenie skarżącej to Przedsiębiorstwo handlowo Usługowe "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. ul. [...] [...] K.

Zdaniem Sądu wskazana rozbieżność w oznaczeniu kontrolowanego nie stanowi tak istotnego uchybienia, aby na tej podstawie należało pominąć wyniki ustaleń dokonanych w trybie kontroli jako uzyskane w sposób sprzeczny z prawem.

Zauważyć bowiem należy, że - jakkolwiek siedziba kontrolowanej Spółki istotnie mieści się w K. przy al. [...] – to Spółka prowadzi działalność w zakresie sprzedaży paliw na dwóch stacjach: przy al. [...] w K. oraz w przy ul. [...] w M. i w upoważnieniu do kontroli wskazano ten drugi adres z tego powodu, że to na tej stacji kontrola była prowadzona.

Po wtóre pod opisem Przedsiębiorstwo handlowo Usługowe "A" Sp. z o.o. w województwie [...] na oficjalnych stronach Ministerstwa Sprawiedliwości widnieje podmiot wpisany do KRS pod numerem [...], a więc tożsamym ze stroną skarżącą. Oznacza to, że mimo nieścisłości w adresie podmiotu wskazanym w upoważnieniu w stosunku do stanu faktycznego nie ma wątpliwości co do jego tożsamości. Sąd przyjął zatem, że uchybienie to nie miało wpływu na wynik kontroli, a uzyskanych w jej rezultacie dowodów nie można uznać za nielegalne. Tym bardziej, ze już z Protokołu kontroli podatkowej wynika, że Spółka prowadzi działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży detalicznej paliw do pojazdów silnikowych na dwóch dzierżawionych stacjach paliw zlokalizowanych w K. przy al. [...] i ul. [...] w M.. Wynik laboratoryjny badania paliwa ujawnionego na stacji w dniu kontroli nie odpowiadał sprawozdaniu z badań paliwa załączonych do faktur sprzedaży firmy "C".

Tym samym niezasadny okazał się także zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, a to art. 37j ustawy o płatnych autostradach co miało nastąpić poprzez oparcie decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym na dowodach sprzecznych z prawem, które nie mogły stanowić podstawy ustaleń faktycznych. Sąd orzekający poglądu tego nie podziela z powodów już wskazanych a protokół przeprowadzonej kontroli stanowił podstawę ustaleń faktycznych na równi z decyzją określającą zobowiązanie w podatku akcyzowym.

W tej sytuacji stwierdzić trzeba, że organ - zgodnie z art. 37h, art. 37j, art. 37k oraz art. 37l ustawy o autostradach płatnych - prawidłowo orzekł o powstaniu po stronie skarżącej obowiązku zapłaty opłaty paliwowej i określił wysokość opłaty należnej za listopada 2014 r. od [...] litrów oleju napędowego nieznanego pochodzenia oferowanego przez Spółkę do sprzedaży w ramach prowadzonej działalności handlowej.

Uwzględniając powyższe Sąd na podstawie art. 151 ppsa skargę oddalił.