Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 841/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2018-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jarosław Wichrowski Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska (spr.) sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant starszy asystent sędziego Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 lutego 2018 r. sprawy ze skargi E. - O. S.A. w G. na decyzję Wojewody K. - P. z dnia [...] maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie udostępnienia nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Starosta decyzją z dnia [...] kwietnia 2017r., znak: [...], na podstawie art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz.U. z 2016r. poz. 290, w skrócie "u.g.n.") odmówił zobowiązania A. L. do udostępnienia nieruchomości położonej w obrębie W. R., gm. K., oznaczonej jako działka nr [...], księgę wieczysta nr [...], inwestorowi E. S.A. w celu przeprowadzenia remontu istniejącej linii napowietrznej SN 15 kV relacji GPZ K. - T.

Organ wskazał, że skarżąca spółka zwróciła się o wydanie decyzji zobowiązującej właścicielkę do udostępnienia nieruchomości w trybie art. 124b u.g.n., celem wykonania czynności związanych z remontem istniejącej linii napowietrznej SN 15kV relacji GPZ K - T. Wniosek został uzasadniony tym, że na przedmiotowej działce przebiega ww. linia, a stan techniczny posadowionych urządzeń energetycznych wymaga dokonania prac eksploatacyjnych i remontowych. Trasa remontowanej linii pozostałaby bez zmian.

Na wezwanie organu pełnomocnik Spółki wyjaśnił, ze prace remontowe na działce nr [...] będą odbywały się tylko na obszarze zaznaczonym na załączniku mapowym do wniosku maksymalnie 15 m od linii każdej ze stron, polegać będą na wymianie przewodów, trasa linii się nie zmieni, remont nie zmieni parametrów technicznych linii napowietrznej i dotyczy fragmentu linii K.-T. Dojazd odbywać się będzie z drogi publicznej.

Posługując się analizą pojęć zawartych w Prawie budowlanym oraz opierając się na orzecznictwie sądowym oraz zgromadzonym materiale dowodowym, wskazano, że zakres objętych wnioskiem prac świadczy o modernizacji i przebudowie sieci elektroenergetycznej. W sytuacji gdy zakres wymienionych prac wykracza poza definicję remontu istniejącej linii elektroenergetycznej, to podstawą do zobowiązania właściciela nieruchomości do ich udostępnienia nie może być art. 124b u.g.n.

W odwołaniu od powyższej decyzji E. S.A. zarzuciła naruszenie art. 124b ustawy o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 3 ust. 8 ustawy Prawo budowlane poprzez ich błędną interpretację w zaistniałym stanie faktycznym, polegającą na nieuznaniu inwestycji jako remont istniejącej sieci energetycznej.

Wojewoda decyzją z dnia [...] maja 2017r., nr [...], na podstawie art. 9a i art. 124b ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016r. poz. 23 ze zm., dalej jako k.p.a.), utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ wskazał, że z wniosku wynika, iż prace miały polegać na wymianie istniejących przewodów, izolatorów i słupa w celu zapewnienia dalszego bezpieczeństwa i niezakłóconego funkcjonowania linii.

Art. 124b u.g.n. stanowi w ust. 1, że starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Decyzja o zobowiązaniu do udostępniania nieruchomości może być także wydana w celu zapewnienia dojazdu umożliwiającego wykonanie czynności. Regulacja zawarta w powyższym przepisie jest swego rodzaju czasowym wywłaszczeniem polegającym na temporalnym ograniczeniu prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego. Mając na uwadze szczególną ochronę uprawnień właścicielskich do nieruchomości gwarantowaną przepisami prawa powszechnie obowiązującego, wszelkie ograniczenia w tym względzie są zawsze wyjątkami i powinny następować jedynie w ściśle określonych prawem sytuacjach.

Organ odwoławczy wskazał, że warunkiem koniecznym do wydania wnioskowanej decyzji jest ustalenie w toku postępowania administracyjnego, na podstawie dowodów przedłożonych przez wnioskodawcę oraz zgromadzonych z urzędu, potrzeby wykonania prac wskazanych w przepisie art. 124b u.g.n., oraz wykazania braku zgody właściciela danej nieruchomości, na dobrowolne jej udostępnienie. Ten drugi warunek, na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego, organ uznał za spełniony. Stwierdził również, iż z oświadczenia podmiotu zarządzającego daną infrastrukturą wynika wystarczająco potrzeba remontu.

Wojewoda stwierdził, że zgodnie z wnioskiem Spółka zwróciła się o zobowiązanie do udostępnienia nieruchomości położonej w obrębie P. Ł. gmina K. P. nr działki [...], jednak z "Wytycznych programowych na projekt i modernizację linii 15 kV relacji K. –T. wynika, że pracami ma zostać objęta cała linia długości 31,97 km. Wymianie podlegać mają słupy (ok. 321 szt.), przewody typu AFL-6 35mm2 i 50 mm2 na AFL-6 70 mm2 na linii głównej oraz typu AFL-6 25mm2 na AFL-6 35mm2 na odgałęzieniach. Uwzględnić zatem należało prace planowane do wykonania na całej linii, która stanowi obiekt budowlany

Powołując się na orzeczenia sądów administracyjnych organ wskazał, że roboty polegające na całkowitym zdemontowaniu, rozebraniu obiektu budowlanego, i zastąpieniu elementów nową substancją, przy zmianie parametrów użytkowych lub technicznych obiektu budowlanego, nie będzie stanowiło remontu linii energetycznej jako obiektu budowlanego. W tym zakresie organ powołał się na art. 3 pkt 7a i 8 ustawy Prawo budowlane i podkreślił, że ocena, czy mamy do czynienia z remontem, jest uzależniona od zakresu planowanych prac. Przy remoncie nie powinno dochodzić do realizacji nieistniejących uprzednio elementów obiektu ani do zmiany położenia obiektu i jego gabarytów. Nie ma przy tym decydującego znaczenia fakt, czy gabaryty te uległy zwiększeniu, czy też zmniejszeniu. Prace takie nie będą bowiem mieściły się w definicji remontu.

W przedmiotowej sprawie demontaż istniejącej linii GPZ K. – T., co wynika z przedłożonych wytycznych programowych, i postawienie w jej miejscu zupełnie nowego urządzenia, jak wynika z powyższych rozważań, nie spełnia przesłanek definicji remontu. Na przedmiotowej linii bowiem przewody AFL-6 25 mm2, 35 mm2 i 50 mm2 zostaną wymienione na przewody o przekroju AFL-6 70 mm2. Nie może więc budzić wątpliwości, że spowoduje to trwałe, zwiększone możliwości przesyłu prądu. Fakt ten potwierdzają także zapisy w wytycznych programowych na modernizację przedmiotowej linii, gdzie zapisano że w wyniku planowanych prac "zwiększone zostaną możliwości przesyłowe linii". Co zmienia parametry użytkowe

W opinii Wojewody, który podzielił stanowisko Starosty o braku remontowego charakteru inwestycji, przeprowadzony proces wykładni pojęć użytych w art. 124b u.g.n. oraz materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwalają stwierdzić, że zakres planowanych prac świadczy o robotach, które nie są objęte dyspozycją art. 124b ust. 1 u.g.n., a w szczególności, że nie polegają one na remoncie i konserwacji napowietrznej linii energetycznej 15 kV.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła E. S.A., zarzucając jej naruszenie przepisów:

1) art. 7, art. 75 § 1, art. 77 § 1, art. 80, 84 oraz art. 107 § 1 i 3 k.p.a poprzez utrzymanie w mocy decyzji organu pierwszej instancji co doprowadziło do błędnego uznania planowanych prac za przebudowę, a nie remont, niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, dlaczego planowane prace nie mogą być zakwalifikowane jako remont i błędne przyjęcie, że planowane prace doprowadzą do zmiany parametrów technicznych linii,

2) art. 124b ust. 1 u.g.n oraz art. 3 pkt 3a, 6, 7a i 8 p.b. poprzez utrzymanie w mocy decyzji odmawiającej zobowiązania do udostępnienia części nieruchomości w celu wykonania remontu odcinka napowietrznej linii elektroenergetycznej, mimo że na skutek remontu będzie to ta sama linia energetyczna, pracująca z takim samym napięciem oraz mająca ten sam przebieg co obecnie.

Na tej podstawie Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty oraz zasadzenie od organu kosztów postępowania sądowego, w tym wynagrodzenia radcy prawnego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W ocenie skarżącej, organy obydwu instancji nie uzasadniły, dlaczego planowane przedsięwzięcie nie mieści się w kategorii remontu, dokonując jednocześnie błędnej oceny argumentu, że parametry linii nie ulegną zmianie, bo – w ocenie skarżącej – nie uzasadnia tego zgromadzony materiał dowodowy.

Skarżąca spółka podkreśliła, że Wojewoda nietrafnie uważa planowane prace za polegające na całościowej rozbiórce obiektu budowlanego i wzniesieniu go od nowa z nowymi parametrami. Skarżąca wskazała, że remont linii energetycznej polega na wymianie jej elementów, jak wskazano we wniosku. Nie jest możliwe dokonanie prac remontowych bez uprzedniego usunięcia starych elementów linii, jakimi są wyeksploatowane przewody. Niemożliwym i nieuzasadnionym technologicznie jest, aby obecnie w celu remontu linii zastosowano dokładnie takie same materiały, jak w czasie jej powstania. Nie ma konieczności wymiany przewodów na identyczne, jak używane obecnie, zaś rozwiązania technologiczne przyjęte przez skarżącą są zgodne z aktualnie obowiązującymi Polskimi Normami, a zastosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto pierwotnie, dopuszcza wprost art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego.

Skarżąca podniosła, że przy ocenie prac związanych z obiektami liniowymi należy mieć na względzie ich definicję zawartą w art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego. Z przepisu tego wynika, że głównym parametrem, jaki należy mieć na uwadze, jest długość linii. Dla oceny, czy nastąpi zmiana tego parametru, nie mają więc znaczenia wywody organu dotyczące słupów, przewodów, zmiany mocy czy też pola elektroenergetycznego. Błędne jest zatem stanowisko wyrażone przez organ, niepoparte żadnym przepisem prawa, że do parametrów technicznych linii poza napięciem i długością zaliczyć należy także parametry wchodzących w jej skład elementów.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z treścią art. 124b ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 19997r. o gospodarce nieruchomościami, starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, w drodze decyzji zobowiązuje właściciela, użytkownika wieczystego lub osobę, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości do udostępnienia nieruchomości w celu wykonania czynności związanych z konserwacją, remontami oraz usuwaniem awarii ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, a także usuwaniem z gruntu tych ciągów, przewodów, urządzeń i obiektów, jeżeli właściciel, użytkownik wieczysty lub osoba, której przysługują inne prawa rzeczowe do nieruchomości nie wyraża na to zgody. Wynika z tego, że udostępnienie nieruchomości na rzecz podmiotu zawiadującego instalacją służącą do dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, oraz niezbędnymi do jej działania obiektami i urządzeniami następuje na wniosek tego podmiotu w sytuacji, gdy zachodzi konieczność przeprowadzenia prac remontowych, konserwujących lub eliminujących skutki zaistniałej awarii.

Przytoczony przepis przewiduje szczególny wypadek czasowego ograniczenia wykonywania prawa własności na podstawie decyzji administracyjnej, stanowiący postać wywłaszczenia. Właściciel ograniczany jest w swoim prawie w ten sposób, że musi znosić korzystanie z nieruchomości przez osoby trzecie w sposób wynikający z komentowanego artykułu i określony w decyzji zezwalającej na korzystanie z nieruchomości. Okoliczność, że mamy do czynienia z ograniczeniem prawa własności, determinuje niedopuszczalność rozszerzającej wykładni ww. przepisu.

Zasadnie organ wskazał, że w celu określenia pojęcia "remontu" linii energetycznej obejmującego prowadzenie robót budowlanych należy odwołać się do definicji "remontu" zawartej w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz.U. z 2017r. poz. 1332). Zgodnie z tym przepisem, przez remont należy rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym. Dokonując analizy powyższej definicji stwierdzić należy, że, aby określone czynności zakwalifikować można było jako remont, muszą być one oparte na wskazanych przez ustawodawcę podstawach: prace należy wykonać w obiekcie, który już istnieje i nie mogą one prowadzić do zmiany pierwotnego stanu obiektu, nie będąc jednocześnie jego konserwacją. Remont zatem nie może stanowić ani przebudowy ani rozbudowy, nadbudowy czy zmiany przeznaczenia obiektu. Ustawodawca zezwolił przy tym na stosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto w stanie pierwotnym.

Przebudowa natomiast zdefiniowana została w art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego i przez pojęcie to należy rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji.

Jak wynika z zestawienia ww. przepisów, zasadniczą różnicę pomiędzy tymi dwoma pojęciami z zakresu prawa budowlanego stanowi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, którą wyklucza remont, a która stanowi o istocie przebudowy. W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że w wyniku remontu nie może powstać obiekt budowlany o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny. Jeżeli zatem w wyniku wykonywanych robót budowlanych nastąpi zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem parametrów charakterystycznych dla kształtu całego obiektu budowlanego, takich jak jego kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość lub liczba kondygnacji, będziemy mieli do czynienia z przebudową. Jeżeli zaś wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegać będzie na odtworzeniu stanu pierwotnego, nie będąc bieżącą konserwacją, będzie to remont.

Rzeczą organu w niniejszym postępowaniu było zatem ustalenie, czy zakres i planowany efekt robót budowlanych zamierzonych przez inwestora doprowadzi do zmiany parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, czy też polegać będzie wyłącznie na odtworzeniu stanu pierwotnego istniejącego obiektu budowlanego bez zmiany jego parametrów użytkowych lub technicznych.

Jak wynika z treści wniosku, a konkretnie z "Wytycznych programowych na projekt i modernizację linii 15 kV GPZ K. –T.", zamiarem inwestora jest wymiana istniejącej linii napowietrznej 15 kV z przekroju AFL-6 35mm2 i 50 mm2 na przekrój AFL-6 70 mm2 na linii głównej oraz typu AFL-6 25mm2 na AFL-6 35mm2 na odgałęzieniach, demontaż istniejącej linii napowietrznej oraz na terenach leśnych i zadrzewionych zaprojektować linię z przewodami niepełnoizolowanymi. Z rzeczowych zakresów urządzeń do demontażu związanego z modernizacją tej linii wynika wprost – demontaż istniejącej linii napowietrznej 15kV długości 31,970 km oraz istniejących słupów betonowych i drewnianych ( ok. 321 szt). Jednocześnie w opisie technicznym wskazano, że planowana modernizacja tej linii przyczyni się do poprawy standardów, pewności zasilania odbiorców, a ze względu na zwiększenie przekroju wzrosną możliwości przesyłowe linii 15kV co jest istotne ze względu na wzrost liczby odbiorców spowodowany rozwojem budownictwa mieszkaniowego.

Podkreślić należy, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z obiektem budowlanym liniowym – napowietrzną linią elektroenergetyczną. Determinuje to pewną specyfikę oceny prac wykonywanych w ramach takiego obiektu. W świetle art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego, obiekt liniowy stanowi obiekt budowlany. Oznacza to, że linia energetyczna stanowi obiekt budowlany jako całość. Z tej perspektywy należy więc oceniać prace wykonywane na obiekcie liniowym. Jeżeli zatem roboty budowlane prowadzone są w stosunku do całego obiektu, a tylko realizowane są etapami w stosunku do poszczególnych jego fragmentów i de facto efektem tych robót będzie demontaż całej linii przesyłowej (lub znacznej jej części) i zastąpienie jej nową substancją, to tym samym nie można takich robót kwalifikować jako remontu, lecz jako przebudowę lub odbudowę obiektu budowlanego. Dopuszczalność kwalifikacji robót budowlanych jako remontu dotyczy sytuacji, gdy w wyniku prac polegających na wymianie słupów i przewodów na części linii czy trakcji elektrycznej nie dojdzie do zmiany parametrów technicznych takich, jak zmiana napięcia, długości linii napowietrznej, zmiana jej przebiegu, zmiana wysokości, miejsca lub sposobu posadowienia poszczególnych słupów, zwiększenie mocy lub zwiększenie pola elektromagnetycznego (zmiana tych parametrów oznacza, że nie jest to remont, lecz np. przebudowa w rozumieniu art. 3 pkt 7a Prawa budowlanego) i gdy zamierzone prace nie dotyczą całego obiektu budowlanego (demontażu całej linii przesyłowej), lecz tylko określonego jego fragmentu (por. wyrok NSA z 6 grudnia 2016 r., I OSK 1509/16).

Z powyższego wynika, że nie jest możliwe kwalifikowanie czynności na przedmiotowej działce odmiennie, niż na pozostałej części linii elektroenergetycznej GPZ K. – T., która ma być objęta wskazanym przez skarżącą "remontem". Skoro prace przewidziane do wykonania na całej linii jako obiekcie budowlanym nie mieszczą się w pojęciu remontu (wymiana w ramach całej linii słupów, wymiana linek wraz ze zmianą ich średnicy), to nie spełniają tych wymogów również roboty na fragmencie linii, tj. wyłącznie na przedmiotowej działce.

Należy podkreślić, że o ile elementem charakterystycznym obiektu liniowego jest jego długość (art. 3 pkt 3a Prawa budowlanego), to nie oznacza, że tego typu obiekt budowlany nie ma też innych charakteryzujących go parametrów technicznych oraz użytkowych. Niewątpliwie zatem w sprawie nie mamy do czynienia z remontem i odtworzeniem stanu pierwotnego, albowiem w wyniku realizacji zamierzonych robót w ramach całego obiektu liniowego ulegną istotnej zmianie nie tylko parametry przewodów, co da możliwość przesyłania większej ilości energii, a zatem zmienią się parametry użytkowe.

Słusznie wskazuje skarżąca, że art. 3 pkt 8 Prawa budowlanego dopuszcza zastosowanie wyrobów budowlanych innych, niż użyto pierwotnie. Podnosząc, że w przedmiotowej sprawie ze względów technologicznych niemożliwym i nieuzasadnionym jest zastosowanie dokładnie takich samych materiałów, jak w czasie jej powstania oraz że nie ma konieczności wymiany przewodów na identyczne, jak używane obecnie, zaś rozwiązania technologiczne przyjęte przez skarżącą są zgodne z aktualnie obowiązującymi Polskimi Normami – skarżąca nie zauważa, że konieczność zastosowania, ze względów technologicznych, innych wyrobów, niż użyto pierwotnie, jest możliwa pod warunkiem, że wskutek tego nie dojdzie do powstania obiektu budowlanego o innych parametrach technicznych lub użytkowych, niż obiekt pierwotny. Słusznie natomiast wskazał Wojewoda, że do takiej sytuacji dojdzie, skoro wskutek zmiany przekroju linek właściciel obiektu budowlanego będzie mógł go wykorzystywać w szerszym zakresie niż dotychczas (będzie miał zwiększone możliwości przesyłania energii elektrycznej).

W tych okolicznościach sprawy, nadużyciem prawa byłoby zakwalifikowanie opisanych i zakładanych przez inwestora robót budowlanych w stosunku do przedmiotowej linii napowietrznej, w części planowanej na wskazanej nieruchomości jako "czynności związanych z konserwacją remontami oraz usuwaniem awarii", przewodów i urządzeń, nienależących do części składowych nieruchomości, służących do przesyłania energii elektrycznej, w rozumieniu art. 124b u.g.n.

Organy zasadnie zatem uznały, że nie było podstaw do kwalifikacji określonych we wniosku prac jako remontu, a w konsekwencji do wydania decyzji zobowiązującej, właściciela do udostępnienia nieruchomości – o której mowa w art. 124b ust. 1 u.g.n. Zmiana parametrów użytkowych obiektu budowlanego, będącego obiektem liniowym, stanowić może podstawę kwalifikacji zamierzonych przez inwestora prac jako mieszczących się w kategorii rozbudowy ewentualnie przebudowy.

Wnioskodawca wzywany był do uzupełnienia wniosku miłą zatem możliwość złożenia stosownych dowodów wykazujących w sposób nie budzący wątpliwości, iż planowane czynności, mieszczą się w kategorii remontu, szczegółowo wykazać wszelkie parametry obecnej i planowanej linii. Nie sposób zatem podzielić zarzutów skarżącej dotyczących naruszenia przez organ art. 124b ust. 1 u.g.n. oraz przepisów postępowania, ponieważ organ w prawidłowy sposób zebrał niezbędny dla rozpoznania sprawy materiał dowodowy, a następnie wyjaśnił motywy rozstrzygnięcia w uzasadnieniu decyzji, które spełnia wszystkie wymagania zawarte w art. 107 § 3 K.p.a.

Ze względu na powyższe, uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), Sąd oddalił skargę