Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 242/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-03-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 25 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania podatkowego postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 7 stycznia 2016 r., złożonym na formularzu PPF w dniu 8 marca 2016 r., pełnomocnik M. Z. zwróciła się o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach pełnomocnik podała, że skarżąca od ośmiu lat przebywa w [...], prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z mężem, małżonkowie są współwłaścicielami domu o powierzchni około 160 m2, którego zakup mąż skarżącej sfinansował kredytem bankowym zaciągniętym na kwotę 120.000 euro, mąż skarżącej posiada jedenastoletni samochód osobowy marki [...], źródłem utrzymania małżonków jest wynagrodzenie małżonka w wysokości 2.800 euro oraz prowadzona przez skarżącą działalność gospodarcza, z której osiąga dochód w wysokości około 160 euro, przy czym jak wynika z wniosku z dnia 7 stycznia 2016 r. złożonego osobiście przez skarżącą i dołączonego do skargi miesięczne dochody netto małżonków wynoszą łącznie 1.997 euro i przeznaczane są na spłatę kredytu i zabezpieczenia z nim związane (529 euro), opłaty za media i inne wydatki związane z eksploatacją domu (310 euro, z czego kwota 100 euro wydatkowana jest na konserwacje domu), składki na ubezpieczenie na życie, medyczne i domu (205 euro), podatki (90 euro), zakup wyżywienia (700 euro), środków czystości (30 euro) i paliwa (20 euro) oraz na spłatę środków, jakie skarżąca otrzymała od rodziny na sprowadzenie do Polski zwłok swojego syna, który zmarł w [...] i nie był ubezpieczony oraz na pokrycie kosztów pogrzebu. Pełnomocnik podniosła, że od śmierci syna skarżąca nie jest w stanie normalnie pracować, pozostaje pod opieką psychologa.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przed przystąpieniem do oceny zasadności przedmiotowego żądania należy wskazać, że skarżąca ubiegała się już o przyznanie jej prawa pomocy w sprawach, które toczyły się przed tut. Sądem (sygn. akt I SA/Gd 1080-1081/15). Składane przez nią wnioski zostały rozpoznane odmownie.

Z porównania danych zawartych w oświadczeniach o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżącej złożonych ww. sprawach oraz w przedmiotowym wniosku wynika, że sytuacja finansowa i życiowa skarżącej uległa znacznemu pogorszeniu.

Skarżąca po śmierci syna jest w złej kondycji psychicznej, pozostaje pod stałą opieką psychologiczną, z tego powodu jej dochody z wykonywanej działalności gospodarczej uległy obniżeniu z kwoty 283 euro do około 160 euro miesięcznie. Nadto, małżonkowie, którzy dotychczas ze swoich dochodów byli w stanie zabezpieczyć kwotę 150 euro miesięcznie na nieprzewidziane wydatki, obecnie środki, jakie pozostają im do dyspozycji po uiszczeniu bieżących, stałych kosztów swojego utrzymania przeznaczają na spłatę długu skarżącej zaciągniętego na pokrycie wydatków związanych ze śmiercią jej syna.

W tym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała zasadność wniesionego żądania w świetle ustawowych przesłanek przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.