Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 488/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 228 poz 2255
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Wanda Wiatkowska - Ilków Sędziowie: Sędzia WSA - Marcin Miemiec Asesor WSA - Ewa Kamieniecka ( spr. ) Protokolant: - Aleksandra Siwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2006 r. sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...]r. B. C. złożyła w Urzędzie Miejskim w W., Dział Świadczeń Rodzinnych wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego w związku z koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym dzieckiem. Strona przedłożyła w załączeniu wyrok Sądu Rejonowego w Ś. [...] Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...]r., zmieniający orzeczenie Wojewódzkiego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w Województwie D. z dnia [...]r. w ten sposób, iż Sąd stwierdził, że P. I. wymaga konieczności stałej, długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, poczynając od dnia [...] r.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Prezydent Miasta W. na podstawie art. 17, 24 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm. ) oraz § 8 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 27 września 2004 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania w sprawach o świadczenia rodzinne ( Dz. U. Nr 213, poz. 2162 ) przyznał wnioskodawczyni świadczenie pielęgnacyjne na okres od [...]r. do [...] r. w wysokości [...] zł miesięcznie.

W odwołaniu od decyzji wnioskodawczyni wniosła o wyrównanie świadczenia pielęgnacyjnego, przysługującego jej zdaniem zgodnie z wyrokiem sądowym również za okres od [...] r. do [...]r.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. uchyliło zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji i orzekło o przyznaniu świadczenia pielęgnacyjnego na dziecko P. I. od dnia [...]r. do dnia [...]r. w wysokości [...] zł miesięcznie. Organ odwoławczy wyjaśnił, że w przypadku wydania orzeczenia o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności na czas określony, świadczenie pielęgnacyjne ( uzależnione od niepełnosprawności osoby ) winno być przyznane do końca miesiąca, w którym upływa termin ważności orzeczenia, czyli w rozpoznawanej sprawie do [...]r. Ponadto Kolegium wyjaśniło, że prawo do świadczeń rodzinnych ustala się począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami – koniecznością stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz koniecznością stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji. Zatem świadczenie pielęgnacyjne może być przyznane dopiero od momentu legitymowania się przez dziecko orzeczeniem o niepełnosprawności wraz z wymaganymi wskazaniami i złożenia wniosku o ustalenie prawa do tego świadczenia. W rozpatrywanej sprawie strona złożyła wniosek o przyznanie świadczenia w dniu [...]r., zaś orzeczeniem o niepełnosprawności z wymaganymi wskazaniami dziecko legitymuje się od dnia uprawomocnienia się wyroku Sądu Rejonowego w Ś.z dnia [...]r., tj. od dnia [...]r.

W skardze na decyzję skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów ustawy o świadczeniach rodzinnych, w szczególności art. 24 ust. 2 i art. 17 ust. 1, poprzez nie przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego za okres od dnia [...]r. do dnia [...]r. Zgodnie z wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. syn wymaga stałej opieki i pomocy innej osoby od dnia [...]r. Skarżąca wskazała, że nie miała wpływu na czas rozpoznania sprawy, a przez ten okres nie mogła podjąć zatrudnienia z powodu opieki nad dzieckiem. Według skarżącej, skoro sąd uwzględnił jej żądanie, to winno być również przyznane za ten okres świadczenie pielęgnacyjne. Ponadto skarżąca wskazała, że stosownie do orzeczenia Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w W. dziecko jest niepełnosprawne od dnia [...] r. i data ta powinna wpływać na przyznanie świadczeń dla dziecka.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne powołane są do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Uchylenie aktu administracyjnego następuje w przypadku stwierdzenia wystąpienia istotnych wad postępowania lub naruszenia przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy ( art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ). Sąd administracyjny nie kieruje się natomiast zasadami słuszności lub też zasadami współżycia społecznego.

W niniejszej sprawie nie występują powyższe uchybienia, w związku z czym skarga nie jest zasadna.

Przedmiotem skargi jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. uchylająca decyzję Prezydenta Miasta W. i przyznająca świadczenie pielęgnacyjne na dziecko P. I. na okres od [...]roku do [...]roku w wysokości [...] zł miesięcznie. Podstawę materialnoprawną wydanych w sprawie decyzji stanowią przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. Nr 228, poz. 2255 z późn. zm. ).

Kwestię sporną w niniejszej sprawie stanowi początkowy termin przyznania skarżącej prawa do świadczenia pielęgnacyjnego.

Zgodnie z art. 17 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z koniecznością opieki nad dzieckiem przysługuje matce lub ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka, jeżeli nie podejmuje lub rezygnuje z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w celu sprawowania opieki nad dzieckiem legitymującym się orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami, o których mowa w art. 6 b ust. 3 pkt 7 i 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych ( Dz. U. Nr 123, poz. 776, z późn. zm. ), albo o znacznym stopniu niepełnosprawności.

Warunkiem przyznania osobie sprawującej opiekę nad dzieckiem świadczenia pielęgnacyjnego jest posiadanie przez dziecko orzeczenia o niepełnosprawności wraz z określonymi wskazaniami, wynikającymi z ustawy o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych: konieczność stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczność stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Przepis art. 17 nie reguluje kwestii związanej z początkowym momentem wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego. Zastosowanie znajduje ogólna reguła wynikająca z art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, zgodnie z którym prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami ( ... ). Niewątpliwie chodzi tutaj o wniosek złożony do organu ustalającego prawo i wypłacającego świadczenie rodzinne. Organem właściwym w zakresie świadczeń rodzinnych jest wójt, burmistrz lub prezydent miasta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania osoby ubiegającej się oświadczenie rodzinne lub otrzymującej świadczenie rodzinne ( art. 20 ust. 1 w związku z art. 3 pkt 11 ustawy o świadczeniach rodzinnych ). Stosownie do art. 23 ust. 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych ustalenie prawa do świadczeń rodzinnych oraz ich wypłata, w tym również prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i jego wypłata, następują na wniosek m. in. rodziców lub jednego z rodziców. Wniosek składa się w urzędzie gminy lub miasta właściwym ze względu na miejsce zamieszkania osoby składającej wniosek ( art. 23 ust. 2 powołanej ustawy ). Do wniosku należy dołączyć odpowiednio m. in. inne zaświadczenia lub oświadczenia oraz dowody niezbędne do ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych, w tym orzeczenie o niepełnosprawności lub o stopniu niepełnosprawności ( art. 23 ust. 4 pkt 4 lit. b) ustawy ).

Wniosek o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego wraz z wyrokiem Sądu Rejonowego w Ś. skarżąca złożyła w Urzędzie Miejskim w W. w dniu [...] r. W związku z powyższym zasadnie przyznano skarżącej świadczenie od dnia [...]r. stosownie do art. 24 ust. 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, pomimo stwierdzenia w wyroku, że P. I. wymaga konieczności stałej, długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji, poczynając od dnia [...]r., a więc od daty złożenia wniosku do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności dziecka skarżącej. Przepisy ustawy o świadczeniach rodzinnych nie przewidują bowiem możliwości ustalenia prawa do świadczenia i jego wypłatę ani od momentu, od którego datuje się niepełnosprawność ani też od daty złożenia wniosku do Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności o wydanie orzeczenia o niepełnosprawności. Brak jest zatem podstaw prawnych do wypłaty świadczenia za okresy poprzedzające złożenie wniosku o wypłatę świadczenia do Urzędu Miejskiego w W..

Ponadto należy wskazać, że stosownie do art. 72 ustawa o świadczeniach rodzinnych, stanowiąca podstawę prawną do przyznania i wypłaty świadczenia pielęgnacyjnego obowiązuje od dnia 1 maja 2004 r., w związku z czym żądanie skarżącej odnośnie ustalenia prawa do świadczenia pielęgnacyjnego za okres poprzedzający wejście w życie ustawy, pozbawione jest podstaw prawnych.

Z powyższych względów uznając zarzuty skargi za nieuzasadnione i nie stwierdzając naruszenia prawa, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.