Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 962/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2013-12-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b, art. 33 ust. 4 pkt 4-4a, art. 53 ust. 6, art. 72 ust. 1 pkt 1, art. 73 ust. 2a
journal: Dz.U. 2008 nr 69 poz 415
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity
article: art. 135, art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a, art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Kuza, Sędziowie Sędzia WSA Renata Detka, Sędzia WSA Beata Ziomek (spr.), Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 grudnia 2013 r. sprawy ze skargi K. G. na decyzję Wojewody z dnia 18 września 2013 r. znak: [...] w przedmiocie pozbawienia prawa do pobierania stypendium z tytułu odbywania stażu I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji; II. uchyla decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia 5 sierpnia 2013 r. znak: [...]; III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 18 września 2013 r. znak: [...] Wojewoda utrzymał w mocy wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta K. decyzję z dnia 5 sierpnia 2013 r. znak: [...] w sprawie pozbawienia K. G. prawa do pobierania stypendium z dniem 6 czerwca 2013 r.

Jak wynika z akt sprawy K. G. decyzją z dnia 21 sierpnia 2012 r., nr [...] została zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku. W karcie rejestracyjnej wskazano, że bezrobotna zameldowana jest w K., ul. O. 44/9. W dniu rejestracji K. G. otrzymała informację dla osób bezrobotnych, z której wynikało, że o każdym przypadku zmiany miejsca zameldowania lub pobytu bezrobotny zobowiązany jest zawiadomić urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, podając aktualne miejsce pobytu (część IV pkt 9), a nadto, że w przypadku zmiany miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości urzędu pracy bezrobotny zobowiązany jest powiadomić o tym urząd pracy, w którym jest zarejestrowany i stawić się w urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania (część IV pkt 11).

Decyzją z dnia 20 maja 2013 r. nr [...] Prezydent Miasta K. orzekł o przyznaniu K. G. stypendium w wysokości 953,10 zł brutto miesięcznie w okresie odbywania stażu od dnia 20.05.2013r. W aktach sprawy znajdują się dwa oświadczenia bezrobotnej z dnia 29.07.2013r.: o zmianie z dniem 6.06.2013r. adresu zameldowania z K., ul. O. 44/9 na T. 15, gm. Z., a także o przerwaniu z dniem 6.06.2013r. stażu odbywanego w "N." S. z powodu zmiany zameldowania.

Biorąc pod uwagę zaistniały stan faktyczny organ uznał, że K. G. nie powiadomiła w ciągu 14 dni Miejskiego Urzędu Pracy w K. o zmianie miejsca zameldowania i nie stawiła się w Powiatowym Urzędzie Pracy w K., tj. urzędzie właściwym dla nowego miejsca zameldowania. Powyższe okoliczności legły u podstaw decyzji z dnia 5 sierpnia 2013 r. nr [...] wydanej w trybie art. 33 ust. 4 pkt 4a w zw. z art. 73 ust. 2a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 ze zm.) mocą której organ I instancji pozbawił K. G. z dniem 6.06.2013r., statusu osoby bezrobotnej. Od decyzji tej nie wniesiono odwołania. Zdaniem organu, utrata statusu osoby bezrobotnej oznacza, że z dniem 6.06.2013r. strona przestała spełniać warunki do otrzymywania stypendium stażowego. Utrata prawa do stypendium nastąpiła zatem z powodu utraty statusu osoby bezrobotnej, a nie z powodu przerwania odbywania stażu, jak wskazał organ I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach K. G. podniosła, że została dwukrotnie wprowadzona w błąd przez pracowników MUP w K., pierwszy raz w dniu 4.06.2013r. kiedy nie zmieniono jej umowy z powodu zmiany nazwiska w następstwie zawarcia związku małżeńskiego, drugi raz w dniu 29.07.2013r. kiedy uznana została za osobę porzucającą staż, a nie osobę tracącą status bezrobotnego. Z tych przyczyn nie mogła w terminie przenieść się do PUP w K., aby kontynuować staż. Wniosła o wypłatę wynagrodzenia za okres: 1-29.07.2013r. i rekompensatę.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z powodu zarzutów w niej podniesionych.

Zgodnie z art. 1, art. 2 i art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania jeżeli miało lub mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Wychodząc z tak zakreślonych granic kognicji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.).

Przedmiotem niniejszej skargi jest decyzja Wojewody utrzymująca w mocy decyzję organu I instancji o pozbawieniu K. G. prawa do pobierania stypendium z dniem 6.06.2013r. Skarżąca jako bezrobotna, prawo do stypendium w wysokości 953,10zł brutto miesięcznie w okresie odbywania stażu od dnia 20 maja 2013r. otrzymała zgodnie z decyzją Prezydenta Miasta K. z dnia 20.05.2013r.

Zaskarżona decyzja została poprzedzona wydaniem przez Prezydenta Miasta K. decyzji z dnia 5 sierpnia 2013r. o utracie przez skarżącą statusu osoby bezrobotnej z dniem 6.06.2013r. na podstawie art. 33 ust. 4 pkt 4a w zw. z art. 73 ust. 2a ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2008 r., nr 69, poz. 415 ze zm.), zwanej dalej jako ustawa.

Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 4a ustawy starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie stawiła się w powiatowym urzędzie pracy w terminie, o którym mowa w art. 73 ust. 2a. Z kolei przepis art. art. 73 ust. 2a stanowi, że w przypadku zmiany przez bezrobotnego miejsca zamieszkania skutkującej zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy bezrobotny jest obowiązany powiadomić o tym fakcie urząd pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawić się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania w terminie 14 dni od dnia zmiany miejsca zameldowania.

Pozostaje bezsporne, że skarżąca będąc pouczona o prawach i obowiązkach bezrobotnego, w trakcie odbywania stażu zmieniła miejsce zameldowania skutkujące zmianą właściwości powiatowego urzędu pracy i w przewidzianym ustawą 14 dniowym terminie, nie powiadomiła o tym fakcie urzędu pracy, w którym była zarejestrowana jako bezrobotna. Z tego względu skarżąca ponosi skutki określone ustawą spowodowane zaniechaniem podjęcia określonych działań. W pierwszej kolejności skarżąca traci status osoby bezrobotnej, a następnie traci uprawnienia związane z tym statusem.

Jednakże w ocenie Sądu, w utrzymanym zaskarżoną decyzją rozstrzygnięciu organu I instancji z dnia 5 sierpnia 2013 r. nieprawidłowo określono datę utraty przez skarżącą prawa do stypendium, wskazując dzień 6 czerwca 2013 r., tj. datę zameldowania się skarżącej w miejscowości T. Z tą samą datą organ I instancji orzekł o utracie przez stronę statusu osoby bezrobotnej, która to decyzja poprzedziła wydanie decyzji o utracie prawa do stypendium. Tymczasem utrata prawa do stypendium nie mogła nastąpić wcześniej, aniżeli wynika to z postanowień art. 73 ust. 2a ustawy, który wyznacza bezrobotnemu zmieniającemu miejsce zamieszkania termin czternastodniowy na zgłoszenie się w nowym urzędzie pracy. W konsekwencji, ponieważ data utraty statusu osoby bezrobotnej przesądza o dacie utraty uprawnień związanych z tym statusem, w tym prawa do zasiłku oraz prawa do stypendium, źródłem błędnego określenia momentu utraty uprawnień do stypendium w zaskarżonej decyzji jest ustalenie w tej kwestii zawarte w decyzji o utracie statusu osoby bezrobotnej przez skarżącą.

W związku z powyższym Sąd, rozpoznając skargę, uznał za zasadne zastosowanie w niniejszej sprawie art. 135 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że Sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Do końcowego załatwienia sprawy dotyczącej utraty przez skarżącą uprawnień do stypendium niezbędne jest wzruszenie ostatecznej decyzji o utracie przez nią statusu osoby bezrobotnej. Mieści się ona w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Pojęcie sprawy w rozumieniu art. 135 p.p.s.a., jest szersze od pojęcia "sprawy administracyjnej", obejmuje bowiem wszelkie postępowania i wydane w nich rozstrzygnięcia, które poprzedzając zaskarżone, warunkowały dokonaną w nim konkretyzację stosunku prawnego podlegającego rozstrzygnięciu (por. M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz w: Prawo o postępowaniu administracyjnym przed sądami. Komentarz pod red. prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, Warszawa 2011, s. 512; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2005 r., sygn. III FSK 2261/04, LEX nr 187525). Na tle przedstawionych rozważań uznać należy, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie powinna stać się w pierwszym rzędzie decyzja organu I instancji z dnia 5 sierpnia 2013 r. w sprawie pozbawienia skarżącej statusu osoby bezrobotnej.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wyrażany jest pogląd, w pełni podzielany przez Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że skutek prawny w postaci utraty statusu bezrobotnego następuje dopiero po czternastu dniach od daty dokonania przez stronę zameldowania w nowym miejscu pobytu (por. wyroki WSA w Gliwicach z dnia 20 stycznia 2012 r., sygn. IV SA/Gl 122/11; wyroki WSA w Łodzi z dnia 5 października 2011 r., sygn. II SA/Łd 818/11 oraz z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. III SA/Łd 270/10; publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl.). Skoro ustawodawca wyraźnie daje bezrobotnemu 14 dni od daty zmiany miejsca zameldowania na powiadomienie o tym fakcie urzędu pracy, w którym jest zarejestrowany, oraz stawienie się w powiatowym urzędzie pracy właściwym dla nowego miejsca zamieszkania (art. 33 ust. 4 pkt 4a ustawy), to pozbawienie statusu bezrobotnego może nastąpić tylko po upływie wskazanego terminu (o ile zostanie stwierdzone jego niedochowanie). W ocenie Sądu brak jest podstaw do orzekania w takich sytuacjach o utracie statusu bezrobotnego z dniem zmiany miejsca zameldowania, w szczególności w kontekście dyspozycji art. 33 ust. 4 pkt 4 ustawy, zgodnie z którym w przypadku niestawiennictwa w urzędzie pracy w wyznaczonym terminie (i nie powiadomienia w okresie do 7 dni o uzasadnionej przyczynie tego niestawiennictwa) pozbawienie statusu bezrobotnego następuje od dnia niestawienia się w urzędzie pracy. Nie ma powodów aby termin, o którym mowa w art. 33 ust. 4 pkt 4a ustawy traktować odmiennie niż termin wynikający z pkt 4. W obu przypadkach chodzi o termin, którego niedochowanie rodzi skutek w postaci utraty statusu bezrobotnego.

Pozbawienie skarżącej statusu osoby bezrobotnej, w świetle poczynionych wyżej ustaleń, nastąpiło z naruszeniem prawa materialnego, tj. art. 33 ust. 4 pkt 4a i art. 73 ust. 2a cyt. ustawy i miało wpływ na wynik sprawy ze względu na nieprawidłowe określenie daty utraty tego statusu.

Stypendium przysługuje osobie bezrobotnej w okresie odbywania stażu i wynosi 120 % kwoty zasiłku, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy (art. 53 ust.6). Utrata statusu osoby bezrobotnej, w myśl art. 33 ust. 4 pkt. 4a w związku z art. 73 ust. 2a i art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b ustawy, powoduje konieczność podjęcia przez starostę decyzji o utracie prawa do stypendium. W konsekwencji utrata tego prawa nie może nastąpić wcześniej aniżeli utrata statusu bezrobotnego. Powinna zostać stwierdzona w tej samej dacie. Jeśli zatem z naruszeniem norm prawa materialnego (art. 33 ust. 4 pkt 4a i art. 73 ust. 2a ustawy o promocji zatrudnienia) orzeczono o utracie statusu bezrobotnego z nieprawidłową datą, to wydanie w ślad za tym decyzji o utracie prawa do stypendium z tą samą, nieprawidłową datą, uznać także trzeba za działanie podjęte z naruszeniem prawa materialnego (art. 53 ust. 6 w związku z art. 73 ust. 2a i art. 9 ustawy).

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji przeprowadzi postępowanie administracyjne mając na uwadze przedstawione wyżej wywody i eliminując dotychczas popełnione uchybienia.

Mając powyższe na uwadze, ponieważ zarówno zaskarżona decyzja jak i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji, a także decyzja organu I instancji z dnia 5 sierpnia 2013 r. [...] o utracie statusu osoby bezrobotnej zostały wydane z naruszeniem prawa materialnego mającym istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy, podlegały one uchyleniu, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 145 § 1 lit. a i art. 135 p.p.s.a.

Stosownie do art. 152 p.p.s.a. Sąd określił, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku.