Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 103/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-03-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 38 ust. 1, art. 42 ust. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 7 poz 58
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.- tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział II w następującym składzie: Przewodniczący: sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. G. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie stanowiska służbowego i uposażenia postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wraz ze skargą piśmie T. G. zwrócił się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Komendanta Wojewódzkiego Policji w P. z dnia (...) listopada 2011 r., mocą której utrzymano rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji w S. z dnia (...) października 2011 r., zwalniający skarżącego z dotychczas zajmowanego stanowiska oraz przeniesienia go i mianowania na niższe stanowisko służbowe oraz obniżenie dodatku służbowego. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż ustawa o Policji nie przewiduje możliwości przywrócenia na poprzednio zajmowane stanowisko w przypadku uchylenia lub stwierdzenia nieważności decyzji o przeniesieniu na niższe stanowisko służbowe. W takim przypadku Komendant ma obowiązek przywrócenia na stanowisko równorzędne, co nie zawsze następuje, gdyż może się zdarzyć, że nie ma w jednostce takiego stanowiska. Tym samym możliwe staje się przeniesienie funkcjonariusza na niższe stanowisko z zachowaniem dotychczasowego uposażenia. Konsekwentnie wykonanie zaskarżonej decyzji grozi ryzykiem wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Na zasadzie wynikającej z dyspozycji przepisu artykułu 61 § 3 powyższej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, w tym aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warto zauważyć, iż okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania aktu lub czynności podlegają ocenie sądu, jednakże mając na uwadze treść powołanego wyżej art. 61 § 1 ustawy. stwierdzić należy, że wstrzymanie wykonania aktu (tu: decyzji) lub czynności może nastąpić tylko w wyjątkowych sytuacjach (por. post. NSA z dnia 2 lutego 2006 r., sygn. akt II OZ 76/06, LEX nr 299367).

Ustawodawca jako przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazał niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wystąpienia negatywnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, o których mowa w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, występuje w sytuacji, w której zaskarżony akt zostanie wykonany, a następnie w wyniku uwzględnienia skargi zostanie uchylony, przy czym przesłanka "trudnych do odwrócenia skutków" odnosi się do tych wszystkich zmian prawnych lub faktycznych, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą ich zmianę, przy czym, powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Z analizy akt sprawy, iż zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 38 ust. 1 ustawy z dnia 06 kwietnia 1990 r. o Policji (tekst jedn. Dz. U. z 2011 r. Nr 287, poz. 1687), a więc w wykonaniu kary dyscyplinarnej. W istocie rację ma skarżący, iż uchylenie lub stwierdzenie nieważności decyzji o zwolnieniu ze służby stanowi podstawę przywrócenia do służby na stanowisko równorzędne, a nie na stanowisko dotąd zajmowane. Stanowi o tym przepis art. 42 ust.1 ustawy o policji.

Zdaniem Sądu uregulowanie ustawowe stanowiące o skutkach uchylenia decyzji bądź stwierdzenia jej nieważności nie może jednocześnie zostać zakwalifikowane jako przesłanka wstrzymania wykonania decyzji zwalniającej ze służby zgodnie z art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracji.

W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ A. Łaskarzewska