Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 296/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2019-08-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6331 Zasiłek dla bezrobotnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151 par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Anna Klotz (spr.) sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 sierpnia 2019 r. sprawy ze skargi W. J. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji dotyczącej przyznania zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...] Wojewoda, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 71 ust. 1 lit. c ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1265 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia [...] listopada 22018r. nr [...], którą organ ten po wznowieniu postępowania objętego postanowieniem z dnia [...].09.2018r., uchylił decyzję ostateczną Starosty nr [...] z dnia [...].06.2015r. o uznaniu W. J. za osobę bezrobotną z dniem [...].06.2015r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].06.2015r. w wysokości 652,60 zł brutto miesięcznie. Jednocześnie Starosta orzekł o uznaniu W. J. za osobę bezrobotną z dniem [...].06.2015r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].06.2015r.

Decyzje zapadły w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją nr [...] z dnia [...].11.2014r. Wojewoda orzekł o przyznaniu W. J. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...].08.2014r. oraz prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].08.2014r. W związku z podjęciem zatrudnienia od dnia [...].04.2015r. W. J. utracił status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku z dniem [...].04.2015r. (decyzja Starosty nr [...] z dnia [...].06.2015r.). Po zakończeniu zatrudnienia, na mocy decyzji Starosty nr [...] z dnia [...].06.2015r. W. J. uzyskał ponownie status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].06.2015r. Z dniem [...].10.2015r. W. J. po raz kolejny utracił status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku w związku z podjęciem pracy.

Na podstawie informacji uzyskanych z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat organ pierwszej instancji ustalił, że W. J. podlegał ubezpieczeniom w okresie: od [...].10.2013r. do [...].12.2014r. jako osoba wykonująca umowę o pracę u płatnika składek S. C. oraz od [...].08.2013r. do [...].11.2014r. jako osoba wykonująca umowę zlecenie w [...] Szkole [...].

Decyzją z dnia [...].11.2017r. nr [...] Wojewoda, po wznowieniu postępowania, orzekł o uchyleniu w całości decyzji własnej z dnia [...].11.2014r. nr [...] o uznaniu W. J. za osobę bezrobotną z dniem [...].08.2014r. oraz przyznania prawa do zasiłku od dnia [...].08.2014r. Jednocześnie orzekł o odmowie uznania W. J. za osobę bezrobotną z dniem [...].08.2014r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...].08.2014r.

Postanowieniem z dnia [...].09.2018r. Starosta wznowił postępowanie w sprawie decyzji nr [...] z dnia [...].06.2015r. dotyczącej uznania W. J. za osobę bezrobotną z dniem [...].06.2015r. i przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].06.2015r., a następnie organ ten uchylił własną decyzję ostateczną nr [...] z dnia [...].06.2015r.

Po rozpoznaniu odwołania wniesionego przez W. J., Wojewoda, przywołaną na wstępie decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzję pierwszej instancji.

W ocenie organów, analiza akt sprawy wykazała, że w sprawie uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych na dzień rejestracji w PUP tj. [...].06.2015r. nie znajduje zastosowania art. 73 ust. 5 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy, bowiem decyzja z dnia [...].11.2014r. na mocy, której W. J. uzyskał statusu osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].08.2014r. została uchylona, co spowodowało, że nie mógł on od dnia ponownej rejestracji w PUP tj. od [...].06.2015r. kontynuować wcześniej przyznanego zasiłku dla bezrobotnych ponieważ nie posiadał statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku od dnia [...].08.2014r. Wobec powyższego organy w sprawie uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych na dzień [...].06.2015r. zbadały przesłanki art. 71 ust. 1 lit. a i c ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. Organy wskazały na analizę akt sprawy w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień rejestracji ([...].12.2013 r. - [...].06.2015 r.), która wykazała, że odwołujący się wykonywał pracę: w okresie od [...].07.2013 r. do [...].03.2014 r. w ramach umowy o pracę w wymiarze pełnego etatu w L. w okresie, w okresie od [...].08.2013 r. do [...].11.2014 r. w ramach umowy zlecenie w Szkole (organ wskazał również, że odwołujący się w dniu [...].04.2018r. złożył oświadczenie, z którego wynika, że nie pracował w Szkole od [...].08.2013 r. do [...].11.2014 r., oraz w dniu [...].06.2018r. przedłożył pozew złożony w dniu [...].01.2018r. w ZUS, kwestionujący powyższy okres zatrudnienia), w okresie od [...].04.2014 r. do [...].08.2014 r. w ramach umowy zlecenie w L,, w okresie od [...].04.2014 r. do [...].08.2014 r. w ramach umowy o pracę w wymiarze ½ etatu w L., w okresie od [...].04.2015 r. do [...].05.2015 r. w ramach umowy o pracę w wymiarze ¼ etatu w Akademii.

Wobec powyższego, organy zaliczyły do 365 dni uprawniających do zasiłku dla bezrobotnych okres zatrudnienia, w którym W. J. osiągał co najmniej minimalne wynagrodzenie od [...].12.2013r. do [...].03.2014r. (zatrudnienie w wymiarze pełnego etatu w L.). Ponadto do okresu uprawniającego do zasiłku zaliczeniu podlegał okres od [...].05.2014r. do [...].08.2014r. tj. okres równoczesnego wykonywania pracy w wymiarze ½ etatu i umowy zlecenie w L. i osiągania łącznie wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia, co łącznie dało 215 dni uprawniających do zasiłku, wobec czego W. J. nie spełnia przesłanek art. 71 ustawy do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].06.2015r.

W skardze wniesionej do tut. Sądu W. J. wyraził niezadowolenie z treści decyzji organu odwoławczego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie wraz z argumentacją zawartą w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2017 r., poz. 2188), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję, postanowienie lub inny akt administracyjny wyłącznie z punktu widzenia zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania kwestionowanego aktu. Sąd orzekając w sprawie, nie kieruje się zasadami słuszności czy celowości i nie ocenia kwestionowanego w skardze rozstrzygnięcia z punktu widzenia zasad współżycia społecznego. Przede wszystkim zaś Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi, powołaną podstawą prawną, bądź poprawnością przytoczonej w skardze argumentacji (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018, poz.1302).

Przedmiotem oceny Sądu jest decyzja Wojewody z dnia [...] stycznia 2019r. n Nr [...] utrzymująca w mocy wydaną w trybie przepisów o wznowieniu postępowania administracyjnego, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 i art. 145 § 1 pkt 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017r., poz. 1257 ze zm.), decyzję Starosty z dnia [...] listopada 2018r. nr [...] uchylającą ostateczną decyzję Starosty z dnia [...] czerwca 2015r. nr [...] o uznaniu W. J. za osobę bezrobotną z dniem [...] czerwca 2015r. i przyznaniu prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] czerwca 2015r. w wysokości 652,60 zł brutto miesięcznie i jednoczesnym orzeczeniu o uznaniu ww. za osobę bezrobotna z dniem [...] czerwca 2015r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] czerwca 2015r.

Zastosowany przez organ pierwszej instancji tryb wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 kpa wymaga w sprawie zakończonej decyzją ostateczną konieczności wystąpienia przesłanki, o której stanowi powyższy przepis. W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Analiza akt przedmiotowej sprawy prowadzi do wniosku, że stanowisko organów odpowiada przepisom prawa. Organ uzyskał dowody z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Inspektorat. Na podstawie pisma ZUS z dnia [...].02.2016r. znak: [...] oraz pisma z dnia [...].06.2017r., znak: [...], ustalono, że skarżący podlegał ubezpieczeniom w okresie:

- od [...].10.2013r. do [...].12.2014r., jako osoba wykonująca umowę o pracę u płatnika składek S. C,

- od [...].08.2013r. do.11.2014r., jako osoba wykonująca umowę zlecenie w Szkole.

O ustaleniach w powyższym zakresie organ pierwszej instancji powiadomił skarżącego w piśmie z dnia [...] maja 2017r., po czym postanowieniem z dnia [...] września 2017r. ([...]) wznowił w pierwszej kolejności postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Wojewody z dnia [...] listopada 2014r., znak: [...] dot. uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...].08.2014r. oraz przyznania prawa do zasiłku od dnia [...].08.2014r. i orzekł o jej o uchyleniu w całości. Jednocześnie organ ten orzekł o odmowie uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...].08.2014r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...].08.2014r.

Następnie Starosta wszczął kolejne postępowania wznowieniowe, w sprawie zakończonej wskazaną powyżej decyzją ostateczną tego organu z dnia [...] września 2015r., zakończone zaskarżoną decyzją.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie dowody przekazane przez ZUS obligowały Starostę do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] września 2015r., wzruszenia tej decyzji poprzez jej uchylenie i orzeczenie co do istoty sprawy, poprzez uznanie skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...] czerwca 2015r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] czerwca 2015r.

Rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji odpowiada treści art. 151 § 1 pkt 2 kpa. Przepis ten stanowi, że organ administracji publicznej, o którym mowa w art. 150, po przeprowadzeniu postępowania określonego w art. 149 § 2 wydaje decyzję, w której uchyla decyzję dotychczasową, gdy stwierdzi istnienie podstaw do jej uchylenia na podstawie art. 145 § 1, art. 145a lub art. 145b, i wydaje nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy.

Powyżej przedstawione okoliczności potwierdziły, że w dniu rejestracji w urzędzie pracy, tj. [...].08.2014 r., skarżący nie spełniał warunków do uzyskania statusu osoby bezrobotnej. Stanowisko organu w tym zakresie zostało wyrażone w ostatecznej decyzji z dnia [...] listopada 2017r. nr [...] rozstrzygającej co do istoty sprawy, na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 kpa, o odmowie uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...].08.2014r. oraz o odmowie przyznania prawa do zasiłku od dnia [...].08.2014r.

Powyższa decyzja ostateczna miała bezpośredni wpływ na przyznany skarżącemu status osoby bezrobotnej i prawo do zasiłku na mocy decyzji Starosty nr [...] z dnia [...].06.2015 r., wydanej na podstawie art. 73 ust. 5 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia instytucjach rynku pracy (Dz. U. z 2018 r. poz. 1265 z późn. zm.), zgodnie z którym bezrobotny, który utracił status bezrobotnego na okres krótszy niż 365 dni z powodu podjęcia zatrudnienia, innej pracy zarobkowej, pozarolniczej działalności lub uzyskiwania przychodu w wysokości przekraczającej połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie i zarejestrował się w powiatowym urzędzie pracy jako bezrobotny w okresie 14 dni od dnia ustania zatrudnienia, zaprzestania wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności, pobierania zasiłku chorobowego, macierzyńskiego lub zasiłku w wysokości zasiłku macierzyńskiego po ustaniu zatrudnienia, zaprzestaniu wykonywania innej pracy zarobkowej, prowadzenia pozarolniczej działalności lub osiągania przychodu przekraczającego połowę minimalnego wynagrodzenia za pracę miesięcznie, posiada prawo do zasiłku na czas skrócony o okres pobierania zasiłku przed utratą statusu bezrobotnego oraz o okresy, o których mowa w ust. 4.

Skutkiem wydania decyzji o odmowie uznania skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...].08.2014 r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia sierpnia 2014r. było to, że skarżący nie mógł od dnia [...].06.2015 r. kontynuować wcześniej przyznanego prawa do zasiłku dla bezrobotnych przyznanego decyzją Starosty z dnia [...].06.2015 r., wydaną na podstawie art. 73 ust. 5 ustawy.

Poza tym organy wykazały, że w stanie faktycznym niniejszej sprawy niespełnione zostały na dzień [...] czerwca 2015r. przesłanki do nabycia uprawnień do zasiłku dla bezrobotnych wynikające art. 71 ust. 1 lit. a i c cyt. ustawy, który stanowi, że prawo do zasiłku przysługuje bezrobotnemu za każdy dzień kalendarzowy od dnia zarejestrowania się we właściwym powiatowym urzędzie pracy, jeżeli w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień zarejestrowania, łącznie przez okres co najmniej 365 dni:

- był zatrudniony i osiągał wynagrodzenie w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę, od którego istnieje obowiązek opłacania składki na Fundusz Pracy,

- świadczył usługi na podstawie umowy agencyjnej lub umowy zlecenia albo innej umowy o świadczenie usług, do których zgodnie z przepisami ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny stosuje się przepisy dotyczące zlecenia, albo współpracował przy wykonywaniu tych umów, przy czym podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne i Fundusz Pracy stanowiła kwota co najmniej minimalnego wynagrodzenia za pracę w przeliczeniu na okres pełnego miesiąca.

Analiza akt sprawy wykazała, że w okresie 18 miesięcy bezpośrednio poprzedzających dzień rejestracji, tj. w okresie od [...].12.2013 r. do [...].06.2015 r. skarżący wykonywał pracę:

- w okresie od [...].07.2013 r. do [...].03.2014 r. w ramach umowy o pracę w wymiarze pełnego etatu w L.,

- w okresie od [...].08.2013 r. do [...].11.2014 r. w ramach umowy zlecenie w Szkole (zainteresowany w dniu [...].04.2018r. złożył w tut. urzędzie oświadczenie, z którego wynika, że nie pracował w Szkole od [...].08.2013 r. do [...].11.2014 r., oraz w dniu [...].06.2018r. przedłożył pozew złożony w dniu [...].01.2018r. w ZUS, kwestionujący powyższy okres zatrudnienia),

- w okresie od [...].04.2014 r. do [...].08.2014 r. w ramach umowy zlecenie w L.,

- w okresie od [...].04.2014 r. do [...].08.2014 r. w ramach umowy o pracę w wymiarze ½ etatu w L.,

- w okresie od [...].04.2015 r. do [...].05.2015 r. w ramach umowy o pracę w wymiarze ¼ etatu w Akademii.

Mając powyższe na uwadze, do 365 dni uprawniających do zasiłku dla bezrobotnych w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji zaliczono okres zatrudnienia, w którym W. J. osiągał co najmniej minimalne wynagrodzenie od [...].12.2013 r. do [...].03.2014 r. (zatrudnienie w wymiarze pełnego etatu w L.). Ponadto do okresu uprawniającego do zasiłku zaliczeniu podlega okres od [...].05.2014 r. do [...].08.2014 r., tj. okres równoczesnego wykonywania pracy w wymiarze ½ etatu i umowy zlecenie w L. i osiągania łącznie wynagrodzenia w kwocie co najmniej minimalnego wynagrodzenia.

Z uwagi na to, że zainteresowany w okresie 18 miesięcy poprzedzających dzień rejestracji posiada łącznie jedynie 215 dni uprawniających do zasiłku nie spełnia przesłanek art. 71 ustawy do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].06.2015 r.

Decyzja Wojewody z dnia [...].11.2014 r. o przyznaniu skarżącemu status osoby bezrobotnej oraz prawo do zasiłku od dnia [...].08.2014 r. została skutecznie wyeliminowana z obrotu prawnego i nie wywołuje żadnych skutków prawnych.

Wiążąca natomiast jest decyzja Wojewody z dnia [...].11.2017 r., którą orzeczono o odmowie uznania strony za osobę bezrobotną z dniem [...].08.2014 r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...].08.2014 r.

Zgodnie z art. 146 § 1 kpa uchylenie decyzji z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 1 i 2 nie może nastąpić, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło dziesięć lat, zaś z przyczyn określonych w art. 145 § 1 pkt 3-8 oraz w art. 145a i art. 145b, jeżeli od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji upłynęło pięć lat.

Przyczyną wzruszenia decyzji Wojewody z dnia [...].11.2014 r. były okoliczności wynikające z podstawy wznowienia wyrażonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa. Organ miał zatem okres 5 lat na wydanie decyzji w oparciu o powyższa przesłankę. To samo tyczy się zaskarżonej decyzji.

W przedmiotowej sprawie nie można uznać, że przedawnił się czas na wydanie zaskarżonej decyzji.

Prawdą jest, że organ jest związany zasadą trwałości decyzji ostatecznych wyrażoną w art. 16 § 1 kpa. Przepis ten stanowi, że decyzje, od których nie służy odwołanie w administracyjnym toku instancji lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, są ostateczne. Uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w kodeksie lub ustawach szczególnych.

Tak więc wystąpienie nowych okoliczności w sprawie, nie znanych organowi w dniu wydania decyzji uzasadniało wznowienie postępowania i wzruszenie decyzji ostatecznej.

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a skargę oddalił, jako nieuzasadnioną.