Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SO/Gl 52/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1, art. 154 par. 6, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kalaga - Gajewska, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T.K. o wymierzenie grzywny Prezesowi Zarządu A Sp. z o.o. w Ż. za nieprzekazanie sądowi skargi na bezczynność wraz z aktami administracyjnymi i odpowiedzią na skargę w przedmiocie informacji publicznej postanawia 1. wymierzyć Prezesowi Zarządu A Sp. z o.o. w Ż. grzywnę w wysokości 1.000 (tysiąc) złotych; 2. zasądzić od Prezesa Zarządu A Sp. z o.o. w Ż. na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] T.K. złożył do Sądu wniosek o wymierzenie Prezesowi Zarządu A Sp. z o.o. w Ż. grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wnioskodawca wskazał, że w dniu [...] przesłał do organu wniosek o udzielenie informacji publicznej. Ze względu na brak odpowiedzi w dniu [...] wystosował skargę na bezczynność, która nie została jednakże przekazana do Sądu. W związku z tym na wniosek T.K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach ukarał organ grzywną w kwocie 100 zł (sygn. akt IV SO/GL 15/12).

Skarga nie została dotąd przekazana do Sądu pomimo zapewnień organu z dnia [...].

W odpowiedzi na wyżej opisany wniosek organ pismem z dnia [...] wniósł o jego oddalenie. Wskazał, że nigdy nie otrzymał wniosku skarżącego o udzielenie informacji publicznej, który wysłał go na adres e-mail Urzędu Miasta. Według organu nie ponosi on winy za brak przekazania sądowi skargi na bezczynność, a cała odpowiedzialność spoczywa na A.F. – kierownika parku wodnego [...]. Dodatkowo A.F. nie jest już zatrudniony w organie (spółce A Sp. z o.o.) od dnia [...]. W konsekwencji wniosek o ukaranie grzywną jest bezprzedmiotowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do ogólnej zasady wynikającej z treści art. 54 §1 i 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a." organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od daty jej wniesienia. Natomiast w niniejszej sprawie termin przekazania sądowi skargi reguluje przepis szczególny, z tego względu iż skarga T.K. dotyczyła informacji publicznej. Zatem termin ten wynosi piętnaście dni i liczy się go od dnia otrzymania skargi przez organ, zgodnie z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. nr 112, poz. 1198 ze zm.).

Przyjdzie następnie zauważyć, że art. 55 § 1 P.p.s.a., w oparciu o który został złożony wniosek o wymierzenie grzywny, stanowi regulację prawną mającą na celu dyscyplinowanie organów administracji publicznej do terminowego wykonania obowiązków określonych w art. 54 § 2 tej ustawy oraz zapobieganie przetrzymywaniu przez nie skarg skierowanych do sądu administracyjnego.

Z akt niniejszej sprawy oraz akt IV SO/GL 15/12 dotyczących wcześniejszego wniosku skarżącego o wymierzenie grzywny, wynika jednoznacznie, że skarżący w dniu [...] skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Spółki A Sp. z o.o. w Ż. skargę na bezczynność w sprawie udostępnienia informacji publicznej. Istnienie skargi nie było kwestionowane przez organ, a fakt ten znajduje również bezpośrednie potwierdzenie w korespondencji mailowej (k. 15 akt sądowych) i przekazanej przez organ kserokopii skargi (k. 20 akt sądowych). Nie ulega zatem wątpliwości, że organ posiadał skargę i obowiązany był do jej przekazania do Sądu w terminie 15 dni, a nie zaistniały żadne znane nadzwyczajne okoliczności uniemożliwiające wykonanie tego obowiązku.

Tym samym skoro wskazana powinność nie została spełniona, to okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego wniosku.

Na marginesie przyjdzie zauważyć, że organ po wpływie wniosku o wymierzenie grzywny, wraz z odpowiedzią na wniosek przekazał Sądowi kserokopię skargi na bezczynność z dnia [...]. W związku z tym wezwano organ o nadesłanie oryginału skargi (sygn. akt IV KO/GL 9/13). W ocenie Sądu za zaistniałą sytuację uniemożliwiającą prawidłową rejestrację skargi odpowiedzialny jest w całości organ, który winien przekazać do sądu oryginał skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami administracyjnymi. Do dnia wydania niniejszego postanowienia organ nie dopełnił tego obowiązku.

Wymaga wyjaśnienia, że grzywnę za naruszenie obowiązku przekazania skargi do sądu zgodnie z regulacją art. 154 § 6 w związku z art. 55 § 1 P.p.s.a., wymierza się w wysokości do dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego. Wysokość grzywny wymierzanej organowi uzależniona jest od stopnia zawinienia organu w związku z nieprzekazaniem skargi. Sąd wskazuje przy tym, że przeciętne wynagrodzenie w gospodarce narodowej w 2011 r. wyniosło 3.399,52 zł, zgodnie z komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. w sprawie przeciętnego wynagrodzenia w gospodarce narodowej w 2011 r. (Monitor Polski z 2012 r., poz. 63).

Sąd określając wysokość grzywny miał na uwadze treść wniosku, stopień winy organu, brak faktycznego przekazania skargi do sądu, brak istnienia obiektywnych okoliczności usprawiedliwiających ten stan rzeczy oraz charakter sprawy będącej przedmiotem skargi. Nie zasługują na uwzględnienie twierdzenia organu, że nie otrzymał on wniosku o udostępnienie informacji publicznej, gdyż jest to okoliczność istotna wyłącznie dla merytorycznego postępowania w zakresie rozpoznania skargi na bezczynność. Dodatkowo organ nie może zwolnić się od odpowiedzialności za nieprzekazanie skargi na bezczynność powołując się na nieuprawnione działanie A.F. Nie ulega bowiem wątpliwości, że A.F. do dnia [...] był pracownikiem spółki A co powoduje, że za jego działania i zaniechania odpowiada wyłącznie organ. Jednocześnie należy podkreślić, że organ musiał mieć świadomość ciążącego na nim obowiązku, skoro wynikało to z uzasadnienia wcześniejszego postanowienia Sądu o ukaraniu go grzywną w sprawie IV SO/GL 15/12.

Wymaga również podkreślenia, że skargi na bezczynność wymagają niezwłocznego rozpoznania przez Sąd i są rozpoznawane w pierwszej kolejności, gdyż ich celem jest ewentualne doprowadzenie do podjęcia przez organ administracji określonych czynności i usunięcie stanu bezczynności. Ponadto skarga z dnia [...] dotyczyła bezczynności organu w sprawie dostępu do informacji publicznej, co dodatkowo na mocy przepisu szczególnego zobowiązuje Sąd do ich rozpoznania w terminie 30 dni od otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę (art. 21 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej).

W związku z powyższym Sąd, orzekł o wymierzeniu organowi grzywny, działając na podstawie art. 55 § 1 w związku z art.154 § 6 P.p.s.a. O kosztach postępowania obejmujących uiszczony wpis sądowy ([...] zł) rozstrzygnięto po myśli art. 200 P.p.s.a.