Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 115/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 67 par. 1, art. 73
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
article: art. 39
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz (spr.) Asesor WSA Anna Juszczyk-Wiśniewska Protokolant sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 kwietnia 2008 r. sprawy ze skargi "QS" sp. z o.o. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania oraz zwrotu należności celnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] grudnia 2007r. "QS" sp. z o.o. złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2007r. nr [...]. Zaskarżona decyzja utrzymywała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2007r.

Decyzja oparta została na następującym stanie faktycznym, wynikającym z akt sprawy: W dniu [...] września 2004r. Agencja Celna, zgłosiła w imieniu "QS" sp. z o.o. do procedury dopuszczenia do obrotu na polskim obszarze celnym przędzę teksturowaną (poliestrową) pochodzącą z Indii deklarując kod Taric 5403200000. Następnie Naczelnik Urzędu Celnego , po wszczęciu postępowania, decyzją z dnia 11 października 2005r. określił właściwy kod PCN dla importowanego towaru – 5402330000, ustalił kwotę długu celnego oraz określił kwotę podatku VAT, a także naliczył odsetki wyrównawcze.

Po rozpoznaniu odwołania skarżącej wskazana decyzja została uchylona w dniu [...] marca 2006r. przez Dyrektora Izby Celnej ze wskazaniem, że materiał dowodowy zebrany przez organ I instancji nie był wystarczający do podjęcia decyzji w przedmiocie klasyfikacji taryfowej. W szczególności wskazano na potrzebę dokonania tłumaczeń dokumentów sporządzonych w języku angielskim i porównania ich z dokumentami przedstawionymi przez stronę.

Kolejną decyzją z dnia [...] września 2006r. Naczelnik Urzędu Celnego określił właściwy kod Taric dla importowanego towaru – jako przędzy teksturowanej poliestrowej - 5402330000, ustalił kwotę długu celnego oraz określił kwotę podatku VAT, a także naliczył odsetki wyrównawcze.

Po rozpoznaniu odwołania strony, uzupełnionego pismem strony z dnia [...] listopada 2006r. z przedłożeniem pisma producenta towaru firmy [...] wraz z jego tłumaczeniem decyzją z dnia [...] lutego 2007r. Dyrektor Izby Celnej uchylił w całości zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpoznania. W decyzji wskazano, że wobec przedłożenia przez stronę do odwołania pisma producenta towaru zawierającego informację o typie przędzy (przędza wiskozowa bez udziału poliestru) zachodzi konieczność ustalenia, czy przedmiotem importu była przędz wiskozowa (sztuczna), czy też poliestrowa (syntetyczna).

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r. organ I instancji umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, zwrócił nadpłacone cło w kwocie 2710,50 zł bez odsetek, zwrócił nadpłacone odsetki naliczone od długu celnego w kwocie 433, 90 zł oraz orzekł, że rozliczenia powstałej nadpłaty podatku od towarów i usług w kwocie 596.20 zł dokona właściwy dla podatnika Naczelnik Urzędu Skarbowego.

Od decyzji organu I instancji skarżąca spółka złożyła odwołanie zarzucając rażące naruszenie przepisów postępowania, wobec odmowy przyznania stronie oprocentowania od stwierdzonych nadpłat i wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonej i zasądzenie odsetek od nadpłaconego cła, odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszczonego w terminie oraz od nadpłaconego podatku VAT.

Zaskarżoną decyzją z dnia Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] października 2007r. Naczelnika Urzędu Celnego . W szczególności organ podkreślił, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności nie było wynikiem błędu organu. Dysponując dowodami, które przedłożyła strona do zgłoszenia Naczelnik Urzędu Celnego miał uzasadnione wątpliwości co do prawidłowości zgłoszenia. Dopiero dołączenie przez stronę pisma producenta, już w toku postępowania, umożliwiło jednoznaczne określenie przedmiotu importu.

W skardze wniesionej z zachowaniem terminu skarżącą wniosła o uchylenie w całości decyzji wydanych przez organy celne obu instancji w części dotyczącej odmowy przyznania stronie oprocentowania od nadpłaconego cła, od odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszczonego w terminie oraz od nadpłaconego podatku VAT oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisu art. 121 § 1, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz.U. z 2005r. Nr 8 poz. 60, zwanej dalej Ordynacją podatkową) w związku z przepisem art. 73 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo celne (Dz.U.z 2004r. Nr 68 poz.622 ze zm., zwanej dalej Prawem celnym) oraz naruszenie art. 67 § 1 Prawa celnego przez odmowę przyznania stronie oprocentowania od nadpłaconego cła, od odsetek naliczonych od długu celnego nieuiszczonego w terminie oraz od nadpłaconego podatku VAT.

W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że nie zgadza się z twierdzeniem organu odwoławczego, że niewłaściwe ustalenie należności celnych nie było wynikiem błędu organu celnego i dlatego stronie nie należą się odsetki od zwróconych nadpłat. Podniosła, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a strona w żadne sposób nie przyczyniła się do powstania tego błędu.

Organ II instancji w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Wskazał, że Naczelnik Urzędu Celnego i Dyrektor Izby Celnej nie jest właściwym organem pod adresem którego kierowanie winno być żądanie dotyczące zasądzenia na rzecz skarżącej odsetek z tytułu nadpłaconego podatku VAT. Zasądzenie odsetek od nadpłaconego cła następuje pod warunkiem popełnienia błędu przez organy celne, co nie wystąpiło w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Ocenie tego sądu podlega zgodność aktów administracyjnych z przepisami prawa materialnego i procesowego. Kontrola sądów administracyjnych ogranicza się więc do zbadania, czy organy administracji w toku rozpoznawanej sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

W zakresie tak oznaczonej kognicji niniejszy Sąd nie stwierdził przyczyn skutkujących nieważnością wydanych w postępowaniu administracyjnym decyzji lub ich wydania z naruszeniem prawa (145 § 1 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej P.p.s.a.). Sąd dokonując oceny legalności zaskarżonej decyzji w zakresie swojej kognicji stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego jak i przepisów postępowania w sposób mogący mieć wpływ na rozstrzygnięcie (art. 145 § 1 pkt 1 lit a i c P.p.s.a.). Dlatego skarga okazała się niezasadna.

Spór między skarżąca a organem odniósł się do uznania czy w niniejszej sprawie stronie przysługują odsetki od nadpłaconego cła oraz od nadpłaconego podatku od towarów i usług. W pierwszej kolejności należy wyjaśnić jaki organ jest właściwy do rozstrzygnięcia w zakresie odsetek od nadpłaconego: cła, podatku od towarów i usług oraz od których z wymienianych należności odsetki przysługują.

Na podstawie art. 39 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004r. Nr 54, poz. 535 ze zm.) organem właściwym w sprawie postępowań dotyczących zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług jest naczelnik urzędu skarbowego właściwy dla podatnika, pomimo tego, że organem właściwym dla poboru i określania ich wysokości w decyzji podatkowej był celny organ podatkowy (odpowiednio naczelnik urzędu celnego bądź – w drugiej instancji – dyrektor izby celnej). Tym samym Naczelnik Urzędu Celnego nie jest organem właściwym do rozpoznania sprawy w zakresie zwrotu nadpłaty w podatku od towarów i usług jak i odsetek z tego tytułu.

Zgodnie z treścią art. 67 ust. 1 Prawa celnego, który ma zastosowanie w sprawie, od zwracanych należności organ celny płaci odsetki, gdy niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem błędu organu celnego, a dłużnik w żaden sposób nie przyczynił się do powstania tego błędu. Strona skarżąca podniosła, że już na podstawie kontraktu przedstawionego przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji w dniu [...] października 2005r. można było wydać prawidłowe rozstrzygnięcia w zakresie umorzenia postępowania, albowiem z samego już kontraktu jednoznacznie wynikało, że przedmiotem transakcji są m.in. tkaniny z materiałów sztucznych.

Z takim twierdzeniem nie sposób się zgodzić, bowiem w zgłoszeniu celnym oraz załączonych do niego dokumentach nie ma odniesienia wskazującego, że zakwestionowana dostawa była realizacją zawartego tego właśnie kontraktu. Oznacza to, że sam kontrakt nie mógł być jeszcze wystarczającym dowodem potwierdzającym stanowisko strony skarżącej co do rodzaju importowanego towaru.

Ustawowym uprawnieniem organu celnego była możliwość weryfikacji pochodzenia towaru. Jeśli, w danych okolicznościach przedłożone dokumenty okazały się niewystarczające do poprawnego określenia wysokości długu celnego (preferencji). nie można przyjąć, iż został popełniony błąd. Jak wskazano w orzecznictwie, nie można wywodzić z faktu uchylenia decyzji przez organ odwoławczy, ani też z późniejszego określenia przez organ pierwszoinstancyjny - w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy i z uwzględnieniem nowych dowodów - kwoty należności celnych w innej, prawidłowej wysokości, że niewłaściwe ustalenie kwoty należności było wynikiem "błędu" organu w rozumieniu art. 67 § 1 Prawa celnego, i że tym samym spełnione zostały określone w tym przepisie przesłanki warunkujące możliwość wypłaty odsetek od zwracanych należności celnych (zob. wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 lipca 2005 r. V SA/Wa 3069/2004).

Istotny dla sprawy dokument, na co organy obu instancji słusznie zwróciły uwagę, został dopiero dołączony w postępowaniu odwoławczym i było nim pismo producenta towaru z [...] października 2006r., w którym stwierdza, że towarem wysłanym do skarżącej spółki była przędza wiskozowa pochodzenia indyjskiego nie zawierająca poliestru. Formułujący wskazane pismo w jego treści wyraźnie stwierdził że "w wyniku błędu naszego pracownika oraz zamieszania spowodowanego nawałem korespondencji pomiędzy naszą firmą i kilkoma pośrednikami, podano nieprawidłowo skład surowcowy dostarczonego towaru" (k. 67 akt adm.). To spowodowało nieprecyzyjne sporządzenie przez skarżącą spółkę zgłoszenia celnego, które wywołało uzasadnione wątpliwości organów celnym. Zatem dłużnik przyczynił się do wydania błędnej decyzji.

Przesądza to o niezasadności skargi w całym jej zakresie. Dodać można tylko, odnosząc się do problemu odsetek od "odsetek wyrównawczych", że w podzielanym tu poglądzie zawartym w uzasadnieniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2007r. (I GSK 11/07) podkreślono, na gruncie prawa celnego, brak podstawy prawnej, do zwrotu odsetek wyrównawczych z odsetkami.

Z tych względów, na podstawie art. 151 P. p. s. a., skargę należało oddalić.

( - ) A. Juszczyk- Wiśniewska ( - ) K. Skowrońska-Pastuszko (- ) Jacek Jaśkiewicz