Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 31/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 221 i
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi D. R. – V. na bezczynność Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie niewykonania decyzji postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

D. R. – V. wniosła w dniu 17 marca 2015 r. do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej pismo skierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zatytułowane "wniosek o ukaranie za bezczynność (niewykonanie decyzji administracyjnej)". W piśmie wyraziła w piśmie niezadowolenie z działania Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej i jego Kierownika m.in. w zakresie wykonywania decyzji Prezydenta Miasta, działającego przez Kierownika Zespołu w Miejskim Ośrodku Pomocy Społecznej, z dnia 31 grudnia 2014 r. nr [...], przyznającej D. R. – V. świadczenie w postaci gorącego posiłku pod warunkiem zwrotu 25% wydatków na udzielone świadczenie od dnia 1 stycznia 2015 r. do 30 kwietnia 2015 r.

W ww. decyzji wskazano, że posiłki będą wydawane w Barze "A", C. Tego samego dnia mogą zostać wydane maksymalnie 3 posiłki. Łączna liczba posiłków wydanych w tygodniu nie może przekroczyć 9.

Skarżąca w licznych pismach adresowanych m.in. do MOPS-u i jego pracowników, od kilku lat wyrażała niezadowolenie ze sposobu przyznawania jej pomocy żywnościowej. Wskazując na trudności zdrowotne, logistyczne i finansowe kwestionuje limit wydawanych jej dziennie i tygodniowo obiadów.

Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej przekazał skargę D. R. – V. wraz z aktami jej spraw do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Wskazał, że skarżąca korzystała z pomocy w formie gorącego posiłku od czerwca 2008 r. do kwietnia 2011 r. oraz od stycznia 2013 r. do nadal. Skarżąca nie wniosła odwołania od decyzji z dnia 31 grudnia 2014 r. nr [...]. Z ewidencji dotyczącej odbioru posiłków i dokonanych ustaleń wynika, że od 11.02.2015 r. do 28.02.2015 r. oraz 1.03.2015 r. i 2.03.2015 r. skarżąca nie odebrała posiłków. Dnia 20 lutego 2015 r. i 27 lutego 2015 r. przeprowadzono kontrolę realizacji umowy pomiędzy Dyrektorem MOPS, a Handlową Spółdzielnią [...] w sprawie gorących posiłków dla osób objętych pomocą społeczną. Skarżącej proponowano pomoc w formie usług opiekuńczych (dowóz jednego gorącego posiłku dziennie), jednak nie była ona zainteresowana. Mimo to, w wyniku przeprowadzonego wywiadu środowiskowego, decyzją z dnia 27 lutego 2015 r. nr [...] przyznano skarżącej bezpłatne usługi opiekuńcze w wymiarze 3 dni w tygodniu po 2,5 godz. dziennie, w których zakres wchodzi sprzątanie, wychodzenie z psem na spacer oraz dostarczanie gorącego posiłku z baru "A".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "P.p.s.a.", określają właściwość sądów administracyjnych. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z art. 1 P.p.s.a.: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi normuje postępowanie sądowe w sprawach z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz w innych sprawach, do których jego przepisy stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy sądowoadministracyjne). Do rozpoznawania spraw sądowoadministracyjnych powołane są sądy administracyjne (art. 2 P.p.s.a.). Właściwość sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 1 – 3 P.p.s.a., z którego wynika, że zakres sądowej kontroli sprawowanej przez te sądy ograniczony został do kontroli działalności administracji publicznej.

Zgodnie z art. 3 § 1 P.p.s.a. "Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie.

§ 2. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę, co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

§ 3. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach."

Sąd z urzędu bada w pierwszej kolejności dopuszczalność skargi, ustalając, czy nie zachodzi jedna z przesłanek do jej odrzucenia, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.).

W sprawie pismo skarżącej z dnia 17 marca 2015 r., choć adresowane jest do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zawiera uzasadnienie typowe dla skarg w trybie postępowania skargowego regulowanego przepisami Działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), dalej "K.p.a.", "Skargi i wnioski". Postępowanie to nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, że sprawy skargowe nie należą do właściwości sądu administracyjnego. W postępowaniu tym nie istnieją strony, nie ma instancji, nie zapadają decyzje ani postanowienia oraz inne akty, a ma ono na celu ustalenie prawidłowości i terminowości działania właściwych organów oraz zbadanie potrzeby podjęcia określonych czynności. Postępowanie to nie kończy się władczym aktem podlegającym ocenie sądu administracyjnego z punktu widzenia legalności. Sprawy te nie zostały poddane orzecznictwu sądowoadministracyjnemu, ponieważ żadna z procedur nie przewiduje dopuszczalności zaskarżenia działań realizowanych w ramach tego postępowania. (np.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 czerwca 2012 r. I OZ 442/12, orzeczenia.nsa.gov.pl).

Skarżąca opisuje w skardze brak oczekiwanego działania organu w wykonaniu decyzji administracyjnej przyznającej jej pomoc żywnościową, z którego jest niezadowolona. Jest to niezaskarżona, ostateczna decyzja organu I instancji. Skarga, zatem spełnia kryteria zawarte w art. 227 K.p.a., który określa, że przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skargi składa się do organów właściwych do ich rozpatrzenia, nie zaś załatwienia (art. 228 K.p.a.). Właściwość tych organów ustala się według treści skargi, czyli określonego żądania odpowiedniego zachowania się organu, zgodnie z art. 229 i 230.

W konsekwencji powyższego zdaniem Sądu, skarga zawarta w piśmie skarżącej z dnia 17 marca 2015 r., jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.