Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1533/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie asesor WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, asesor WSA Tomasz Wykowski (spr.), Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2008 r. sprawy ze skargi P. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia (...) lipca 2008 r. nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. orzeka, iż zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Ministra Spraw Wewnętrznych i administracji na rzecz skarżącej P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

IV SA/Wa 1533/08

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, zwany dalej "Ministrem", stwierdził niedopuszczalność odwołania P., zwanej dalej "skarżącą", od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] marca 2008 r. nr [...], orzekającej o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 2007 r. nr [...] w przedmiocie zameldowania E. S. na pobyt stały w lokalu nr [...] położonym przy ulicy [...] w W.

Uzasadniając zaskarżone postanowienie Minister wskazał, iż decyzją z dnia [...] marca 2008 r. Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności Prezydenta W. z dnia [...] września 2007 r. Działając w imieniu skarżącej, K. D. wniósł odwołanie od decyzji Wojewody. Pismem z dnia [...] maja 2008 r. Minister wezwał wnoszącego podanie do przedłożenia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego. W wykonaniu wezwania pełnomocnik przedstawił pełnomocnictwo umocowujące go do dokonywania czynności prawnych zwykłego zarządu, w tym do zaciągania zobowiązań, w sprawach administracyjnych i gospodarczych. W ocenie Ministra zwykły zarząd dotyczy czynności polegających na zwykłej, codziennej eksploatacji rzeczy (przedsiębiorstwa), na dokonywaniu czynności niezbędnych do utrzymania działalności w określonej sferze stosunków prawnych, zaciąganiu zobowiązań w związku z tą działalnością, zawieraniu umów dzierżawy, najmu, płaceniu podatków, sprzedaży zbiorów uzyskanych w gospodarstwie rolnym, itd. Występowanie z odwołaniem od decyzji administracyjnej wydanej w postępowaniu administracyjnym dotyczącym zameldowania przekracza zakres zwykłego zarządu. Tym samym pełnomocnictwo udzielone przez skarżącego osobie wnoszącej odwołanie nie umocowuje do reprezentowania skarżącego w niniejszej sprawie. Osoba ta nie ma zatem legitymacji do wniesienia odwołania, stąd należało, na podstawie art.134 k.p.a., stwierdzić jego niedopuszczalność.

W skardze na postanowienie z dnia [...] lipca 2008 r. skarżący podniósł, iż umocowanie pełnomocnika do dokonywania czynności zwykłego zarządu w odniesieniu do mienia skarżącego obejmuje swoim zakresem także takie czynności, jak reprezentowanie skarżącego w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zameldowania w lokalu należącym do skarżącego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Sąd rozpoznał skargę na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji na tej podstawie, iż sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolowanie działalności administracji publicznej pod kątem jej zgodności z prawem (art.1§1 i §2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z dnia 20 września 2002 r., Nr 153, poz.1269 z późn.zm.). Kontrola ta obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia kończące postępowanie administracyjne (art.3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm. – zwanej dalej "p.p.s.a.").

Zgodnie z art.32 k.p.a. strona może działać przez pełnomocnika, chyba że charakter czynności wymaga jej osobistego działania. Zgodnie z art.32 § 2 k.p.a. pełnomocnictwo powinno być udzielone na piśmie lub zgłoszone do protokołu.

Pełnomocnictwo przedłożone Ministrowi przez pełnomocnika obejmowało umocowanie do dokonywania w imieniu skarżącego czynności prawnych zwykłego zarządu, w tym do zaciągania zobowiązań, w sprawach administracyjnych i gospodarczych, a w szczególności:

- gospodarki i zarządzania mieniem skarżącego,

- inwestycji oraz konserwacji i remontów budynków,

- konserwacji aparatury i innych urządzeń,

- transportu,

- utrzymania porządku i czystości,

- organizacji i funkcjonowania administracji,

- socjalnych i ochrony zdrowia pracowników [...].

W pełnomocnictwie zaznaczono, iż nie obejmuje ono upoważnienia do dokonywania czynności prawnych dotyczących:

- nabywania i zbywania nieruchomości oraz ustanawiania i znoszenia ograniczonych praw rzeczowych na nieruchomościach, zaciągania pożyczek, dawania i przyjmowania darowizn oraz przyjmowania spadków i zapisów, niezależnie od ich wartości,

- zbywania składników mienia oraz zaciągania zobowiązań o wartości przekraczającej jednorazowo 100.000 € (sto tysięcy euro).

Z powyższego pełnomocnictwa wynika, iż umocowuje ono [...] K. D. do działania w imieniu skarżącego w bardzo szerokim zakresie w odniesieniu do należącego do skarżącego mienia. W odniesieniu do nieruchomości ograniczenie polega tylko na tym, iż pełnomocnik nie może jedynie nimi rozporządzać, tj. zbywać albo obciążać prawami rzeczowymi. W zakresie pozostałych czynności czy to o charakterze prawnym, organizacyjnym, czy to faktycznym pełnomocnik ma szerokie umocowanie. Pełnomocnictwo nie wskazuje co prawda wprost, iż pełnomocnik ma prawo występować w imieniu skarżącego w postępowaniach administracyjnych (wprawdzie mówi się w nim o działaniu "w sprawach administracyjnych", niemniej nie ma jasności, czy chodzi o sprawy przed organami administracyjnymi, czy też o sprawy z zakresu administracji w znaczeniu faktycznego administrowania mieniem), niemniej w ocenie Sądu oczywistym jest, iż reprezentowanie skarżącego w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie zameldowania danej osoby w lokalu należącym do skarżącego mieści się w zakresie czynności prawnych zwykłego zarządu, do dokonywania których pełnomocnik został umocowany. Należy mieć tu na uwadze nie tylko to, iż wspomniany w pełnomocnictwie katalog definiujący czynności prawne zwykłego zarządu jest jedynie przykładowy, nie zaś wyczerpujący ("w szczególności"), ale przede wszystkim to, iż udział w postępowaniach administracyjnych o wskazanym wyżej przedmiocie jest elementem gospodarki, zarządzania i utrzymania mienia skarżącego. Poczynić tu należy uwagę ogólną, iż w razie zaistnienia w konkretnym przypadku wątpliwości co do znaczenia pojęcia "czynności prawne zwykłego zarządu", przyjąć należy, iż pojęcie to nie może być wykładane abstrakcyjnie, bez odniesienia do okoliczności sprawy. Pojęcie to będzie mogło bowiem mieć różną treść na przykład w zależności od wielkości podmiotu, o którego czynności chodzi (podmiotu reprezentowanego), czy też prowadzonej przez niego działalności. Skarżący jest podmiotem dużym, dysponującym znacznym majątkiem, zarządzanie którym wymaga podejmowania różnorodnych, złożonych działań. Zarządzenie ze swojej istoty to musi być oparte o efektywność i decentralizację. Powyższe jasno wynika z całości postanowień przedłożonego pełnomocnictwa. Interpretowanie zakresu pełnomocnictwa w oderwaniu od powyższego nie jest prawidłowe.

O ile zatem porządkujące doprecyzowanie treści pełnomocnictwa – w celu uniknięcia w przyszłości wątpliwości co do jego szczegółowej treści – niewątpliwie leży w interesie skarżącego, o tyle jednakże treść dotychczasowa nie uniemożliwia odczytania faktycznego zakresu upoważnienia pełnomocnika.

Odwołanie wniesione zostało zatem przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika skarżącego. Nie było zatem podstaw do zastosowania przez organ art.134 k.p.a.

Zaskarżone postanowienie wydano zatem z naruszeniem tego przepisu, co miało istotny wpływ na wynik sprawy i musiało skutkować jego wyeliminowaniem z obrotu prawnego.

W wyniku uprawomocnienia się niniejszego wyroku organ rozpozna odwołanie co do istoty.

Z powyższych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art.145§1 ust.1 lit.c, art.152 i art.200 p.p.s.a.