Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 156/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy p.p.s.a.
Powołane przepisy: article: art. 15 § 2, art. 60, art. 64 § 3, art. 193, art. 161 § 1 pkt 1, art. 232 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy [...] o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy [...] a Wójtem Gminy [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Z.S. o skierowanie do domu pomocy społecznej postanawia: 1. umorzyć postępowanie z wniosku o rozstrzygniecie sporu o właściwość; 2. zwrócić Wójtowi Gminy [...] z kasy Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego od wniosku.


UZASADNIENIE

Wójt Gminy [...] złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy [...] a Wójtem Gminy [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku Z.S. o skierowanie do domu pomocy społecznej.

Następnie pismem z dnia 14 października 2021 r. wnioskodawca cofnął wniosek o rozstrzygnięcie sporu o właściwość wskazując, że zgodnie z pismem z 5 października 2021 r. Wójt Gminy [...] uznał się za organ właściwy do rozpoznania wniosku Z.S. o skierowanie do domu pomocy społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) - dalej zwanej "P.p.s.a.", do rozstrzygania sporów, o których mowa w art. 4, oraz do rozpoznawania innych spraw należących do właściwości Naczelnego Sądu Administracyjnego na mocy odrębnych ustaw stosuje się odpowiednio przepisy o postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Stosownie do art. 64 § 3 P.p.s.a. do wniosku stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.

W myśl art. 60 P.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a.).

Z kolegi stosownie do art. 193 P.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w niniejszej sprawie nie występują przesłanki niedopuszczalności cofnięcia wniosku, o których mowa w art. 60 P.p.s.a., zatem cofnięcie wniosku uznał za skuteczne i umorzył postępowanie sądowe.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3, art. 15 § 2 i art. 193 P.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji. O zwrocie wpisu sądowego od wniosku orzeczono w punkcie 2 sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 i art. 15 § 2 P.p.s.a.