Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 194/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2018-07-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zmieniono postanowienie - art.260 par.1 ustawy - PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt. 2, art. 260 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz po rozpoznaniu w dniu 17 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego z dnia 21 marca 2018 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części w sprawie ze skargi ,,A’’ sp. z o.o. w Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części postanawia: zmienić postanowienie referendarza sądowego z dnia 21 marca 2018 r. i zwolnić stronę skarżącą od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

,,A’’ sp. z o.o. w Z. wraz ze skargą na powyższą decyzję, złożyła na druku urzędowego formularza PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazała, że choć kapitał zakładowy Spółki wynosi 154.000,00 zł, a posiadane środki trwałe oszacowane zostały na kwotę 688.076,00 zł, to z uwagi na poniesioną w 2016 r. stratę rzędu 1.135.407,08 zł nie jest w stanie partycypować w kosztach niniejszego postępowania nawet w określonej części, albowiem stan jej środków zgromadzonych na rachunkach bankowych na koniec miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku wynosił 0,00 zł.

Jako uzupełnienie podanych wyżej danych do akt sprawy nadesłała: deklaracje VAT, gdzie wykazana została nadwyżka podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy, bilans wraz z rachunkiem zysków i strat oraz informacją dodatkową za 2016 r., zeznanie podatkowe z tego okresu, gdzie wykazano przychód rzędu 6.691,87 zł, który po potrąceniu o ponoszone wydatki w kwocie 1.487,95 zł przyniósł dochód w wysokości 5.203,92 zł, a nadto wyciąg z rachunku bankowego prowadzonego w ,,B’’ S.A. za okres od 12 lipca 2016 r. do 8 marca 2018 r.

Postanowieniem z 21 marca 2018 r. referendarz sądowy odmówił przyznania wnioskodawcy prawa pomocy. W uzasadnieniu wskazał, że w rozpoznawanej sprawie zebrany materiał dowodowy nie potwierdził jakoby skarżąca spółka nie posiadała dostatecznych środków na poniesienie należnego wpisu sądowego.

Od tego postanowienia, w terminie ustawowym strona skarżąca wniosła sprzeciw.

Strona skarżąca w sprzeciwie nie zgodziła się ze stanowiskiem referendarza sądowego oraz obszernie odniosła się do wywodów na temat sytuacji finansowej skarżącej spółki.

Pismem z 22 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał do uzupełnienia u uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie aktualnej dokumentacji finansowej spółki.

Za pismem z 6 czerwc a 2018 r. skarżąca spółka nadesłała aktualną dokumentację finansową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 260 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a." – sąd rozpoznając sprzeciw od postanowień, o których mowa w art. 258 §2 pkt 6 – 8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Rozpoznając sprzeciw, sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.). Jednocześnie, Sąd rozpoznaje sprawę na posiedzeniu niejawnym (art. 260 § 3 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) albo obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a.).

Na wstępie należy zaznaczyć, że ,,A’’ sp. z o.o. w Z. składając wniosek o prawo pomocy, zażądała przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w całości lub w części.

Mając to na uwadze, odnosząc się do wniosku strony skarżącej, należy przywołać zasadę wyrażoną w art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., zgodnie z którą, przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W wyniku złożonego sprzeciwu oraz nadesłanej do akt dokumentacji finansowej skarżącej spółki stwierdzić należy, że wnioskodawca zdołała wykazać, że spełnia przesłanki ustawowe, skutkujące całkowitym uwzględnieniem jego wniosku.

W piśmie z 6 czerwca 2018 r. skarżąca spółka ponownie wyjaśniła, że z przedłożonej dokumentacji wynika brak możliwości poniesienia przez spółkę kosztów sądowych.

Sąd stwierdził, że skarżąca spółka w rzeczywistości nie prowadzi w chwili obecnej działalności gospodarczej, skarżąca spółka nie posiada też żadnych środki finansowe mogące pokryć choćby w części wpis sądowy od skargi a względem spółki toczą się postępowania egzekucyjne.

W tym stanie rzeczy, w ocenie Sądu, ,,A’’ sp. z o.o. w Z. wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Wobec wskazanych okoliczności Sąd zmienił zaskarżone postanowienie referendarza sądowego i wniosek skarżącego uwzględnił w całości. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 260 w zw. z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a., Sąd orzekł o zmianie zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego i zwolnił stronę skarżącą od kosztów sądowych w całości.