Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2554/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 a, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 marca 2011 r. sprawy ze skargi B. D.- M. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] września 2010 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania od decyzji o odmowie wypłaty refundacji wywozowej; 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na rzecz B. D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi B. D. (zwanej dalej: skarżącą) jest postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] września 2010 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezesa Agencji Rynku Rolnego z [...] lipca 2010 r. odmawiającej wypłaty refundacji wywozowej oraz nakładającej karę pieniężną z tytułu wnioskowania o nienależną wypłatę refundacji wywozowej.

Prezes Agencji Rynku Rolnego odmówił skarżącej wypłaty refundacji wywozowej oraz nałożył karę na podstawie art. 3 i art. 5 ust. 2 ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą (Dz. U. Nr 97, poz. 963 ze zm.), art. 11 ust. 1 pkt 5 ustawy z 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702 ze zm.) oraz art. 17 ust. 1, art. 48 ust. 1 lit. a i ust. 5 i 7 rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z 7 lipca 2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych (Dz. U. L 186 z 17 lipca 2009 r., str. 1-58). Decyzja ta została doręczona skarżącej [...] lipca 2010 r. w decyzji zawarto pouczenie, że na podstawie art. 4 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą termin do wniesienia odwołania uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem odwołanie wpłynie do Agencji Rynku Rolnego.

Skarżąca wniosła odwołanie od decyzji, które wysłała pocztą [...] lipca 2010 r., wpłynęło ono do Agencji Rynku Rolnego [...] sierpnia 2010 r.

Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uzasadnił swoje postanowienie tym, że art. 4 ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą wyłącza między innymi stosowanie art. 57 § 5 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.), zgodnie z którym termin uważa się za zachowany, jeżeli przed jego upływem pismo zostało nadane w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego. W związku z tym skoro odwołania wpłynęło do Agencji Rynku Rolnego [...] sierpnia 2010 r., nastąpiło to po upływie 14-dniowego terminu do wniesienia odwołania liczonego od doręczenia decyzji i dlatego na podstawie art. 134 k.p.a. należało stwierdzić uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na wyżej wskazane postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, w szczególności art. 57 § 5 pkt 2 k.p.a. wnosząc o jego uchylenie. Skarżąca stwierdziła, że odwołania nadała w polskiej placówce operatora publicznego przed upływem 14-dniowego terminu do jego złożenia, a więc zachowała termin do jego wniesienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest zasadna.

Przedmiotowa sprawa dotyczy refundacji wywozowej oraz kary pieniężnej z tytułu wnioskowania o nienależną wypłatę refundacji wywozowej.

Zasadnicze znaczenie w sprawie ma ustalenie, czy w przedmiotowej sprawie – tak jak to uznały organy – mają zastosowanie przepisy ustawy z 16 kwietnia 2004 r. o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą (Dz. U. Nr 97, poz. 963 ze zm.).

Zgodnie z art. 1 ust. 1 ww. ustawy – ustawa określa zasady administrowania obrotem towarami z zagranicą oraz, w zakresie uzupełniającym przepisy prawa wspólnotowego, zasady obrotu towarami z krajami trzecimi dokonywanego na podstawie przepisów tego prawa.

Kwestię refundacji wywozowych, a także nakładania kar pieniężnych z tytułu wnioskowania o nienależną wypłatą refundacji wywozowej (oprócz nasion konopi przeznaczonych do siewu) całościowo regulują przepisy prawa wspólnotowego tj. rozporządzenia Komisji (WE) nr 612/2009 z 7 lipca 2009 r. ustanawiającego wspólne szczegółowe zasady stosowania systemu refundacji wywozowych do produktów rolnych.

Natomiast ustawa o administrowaniu obrotem towarami z zagranicą reguluje, w zakresie uzupełniającym dwie grupy spraw.

Pierwszą grupą stanowią sprawy o jakich mowa w Dziale II pt. "Obrót towarami z krajami trzecimi dokonywany na podstawie przepisów prawa wspólnotowego" tej ustawy dotyczące wydawania pozwoleń w ramach środków handlowych ustanowionych przez Wspólnotę m.in. o: dopuszczeniu towaru do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty, dopuszczeniu towaru do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty przy zastosowaniu stawek celnych preferencyjnych, wywozie towaru z obszaru celnego Wspólnoty, wywozie towaru z obszaru celnego Wspólnoty z zastosowaniem refundacji, objęciu towaru procedurą zawieszającą, czasowym składowaniu towaru, wprowadzeniu towaru do wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego działającego na obszarze celnym Wspólnoty, wyprowadzeniu towaru z wolnego obszaru celnego lub składu wolnocłowego działającego na obszarze celnym Wspólnoty poza ten obszar, objęciu towaru procedurą uszlachetniania biernego, powrotnego wywozu towaru, a także innych szczególnych pozwoleń na przywóz i wywóz mając na uwadze potrzebę zapewnienia szczególnej kontroli uzasadnionej specyfiką obrotu określonymi towarami z zagranicą i uwzględniając przesłanki zawarte w przepisach prawa wspólnotowego (por. art. 3, 3a, 5 i 8a tej ustawy).

Drugą sprawę stanowią sprawy wymienione w Dziale III pt. "Środki administrowania obrotem towarami z zagranicą" tejże ustawy dotyczące udzielania pozwoleń w ramach środków administrowania obrotem towarowym z zagranicą w postaci automatycznej rejestracji, kontyngentów i zakazów.

Wskazać przy tym należy, że ustawodawca w każdym z wyżej wymienionych działów wskazał w art. 4 i 11 tejże ustawy, iż (...) w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 10, art. 57 § 5, art. 58-60, art. 75, art. 76 § 2 i 3, art. 77 § 2-4, art. 78-88 oraz art. 97-103.

Zdaniem Sądu tylko w tych wyżej wymienionych przypadkach tj. w sprawach pozwoleń oraz środków administrowania obrotem towarowym z zagranicą będzie miał zastosowanie katalog wyłączeń o jakich mowa w art. 4 i 11 tej ustawy. Zaznaczyć przy tym należy, że tak szeroki katalog wyłączeń spowodowany jest koniecznością niezwłocznego działania organów w tego rodzaju sprawach. Szerokie uzasadnienie tej kwestii zostało przedstawione w uzasadnieniu do projektu ustawy o administrowaniu obrotem towarowym z zagranicą (zob. Uzasadnienie projektu ustawy nr druku 2704 cześć III "Tryb udzielania pozwoleń).

W związku z tym, że przedmiotowa spraw dotyczyła rozliczenia refundacji wywozowej, a nie pozwoleń w ramach środków handlowych ustanowionych przez Wspólnotę, czy też udzielania pozwoleń w ramach środków administrowania obrotem towarowym z zagranicą, do jej rozpoznania będzie miała zastosowanie wyłącznie ustawa z 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (Dz. U. z 2007 r. Nr 231, poz. 1702 ze zm.), a tym samym katalog wyłączeń o jakim mowa w art. 7 ust. 1 tej ustawy – jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81.

W związku z tym, że wyżej cytowany przepis art. 7 ust. 1 ustawy o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych nie wyłącza stosowania art. 57 § 5 k.p.a. przyjąć należy, że nadanie przez skarżącą odwołania [...] lipca 2010 r. w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego nastąpiło przed upływem 14-dniowego terminu, a więc z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Oznacza to, że odwołania powinno zostać rozpatrzone merytorycznie przez organ odwoławczy.

Biorąc pod uwagę powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną i działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 120 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 p.p.s.a.