Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 23/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. C. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 listopada 2007 r. sygn. akt III SA/Wr 456/04 w zakresie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi W. C. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania z miejsca pobytu stałego postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 16 listopada 2007 r. sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, pozostawił bez rozpoznania wniosek W. C. o przyznanie prawa pomocy.

Uzasadniając powyższe zarządzenie wskazano, iż W. C., pomimo wezwania skarżącego – doręczonego w dniu 18 września 2007 r. na podany przez niego adres – do wypełnienia, podpisania i złożenia w terminie 7 dni urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy nie wykonał tego wezwania, w związku z czym na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., wniosek należało pozostawić bez rozpoznania.

W zażaleniu na powyższe zarządzenie W. C. wniósł o jego zmianę wskazując, że jego sprawa "nie może być tak dalej załatwiana". Podniósł także szereg argumentów świadczących o niezasadności jego "wywłaszczenia i wyeksmitowania".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek, który powinien zawierać oświadczenie wnioskodawcy obejmujące dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach, a nadto wniosek ten winien być złożony na urzędowym formularzu (art. 252 § 1 p.p.s.a.). Stosownie do art. 252 § 2 p.p.s.a. wzór wniosku określono w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. Nr 227, poz. 2245).

Skarżący o konieczności złożenia wniosku na określonym formularzu, jak i o skutkach braku dopełnienia tych wymogów został pouczony. Wobec tego, że skarżący wymogów tych nie dopełnił, należy stwierdzić, że zaskarżone zarządzenie przepisów prawa, w oparciu o które zostało wydane, nie narusza.

Odnosząc się do zarzutów zażalenia należy stwierdzić, iż pozostają one bez wpływu na zasadność skarżonego orzeczenia, albowiem nie mają związku z jego przedmiotem.

Mając przedstawione wyżej okoliczności na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił wniesione zażalenie jako bezzasadne.