Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 88/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Insfrastruktury i Budownictwa
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 246 par 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Michał Majcher po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania postanawia: zwolnić Z. R. od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 25 listopada 2017 r. Z. R. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia [...] października 2017 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania.

W dniu 7 marca 2018 r. przesłano Skarżącemu odpis zarządzenia Przewodniczącej Wydziału IV o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 810 zł.

Następnie, w dniu 14 marca 2018 r., Skarżący wniósł o zwolnienie z uiszczenia wpisu w całości, wskazując na ciężką sytuacją materialną. Dołączył zaświadczenia (przekazy pocztowe) o wysokości pobieranych przez niego i jego żonę świadczeń.

W dniu 27 marca 2018 r. Skarżący uzupełnił brak formalny wniosku o przyznanie prawa pomocy i złożył go na urzędowym formularzu.

Oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym żoną. Oboje utrzymują się w rent w łącznej kwocie 1505 zł. Podkreślił, że powyższe dochody wystarczają jedynie na bardzo skromne życie. Wskazał również, że jest właścicielem domu z 1980 r. , posiada również nieruchomość rolną o pow. 1,36 ha. Oświadczył, że nie posiada oszczędności ani przedmiotów wartościowych.

W piśmie z dnia 21 maja 2018 r. wezwano Skarżącego do nadesłania dodatkowych informacji na temat jej stanu majątkowego tj. wyciągów z posiadanych przez niego i żonę Z. R. rachunków bankowych, kont oszczędnościowych, w tym kont i lokat dewizowych oraz lokat terminowych z okresu ostatnich trzech miesięcy, ewentualnie do złożenia oświadczenia o nieposiadaniu rachunków bankowych, oraz informacji, czy kwota 21 628 zł lub jej część, ustalona zaskarżoną decyzją została Z. R. i jego żonie wypłacona, a jeśli tak, na jaki cel została przeznaczona.

W piśmie z dnia 25 maja 2018 r. Skarżący podał, że nie posiadał i nie posiada rachunków bankowych. Kwotę z tytułu odszkodowania przeznaczył na konieczny remont domu i zakup koniecznego sprzętu użytku domowego.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 – zwaną dalej Ppsa) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z przedłożonego przez Skarżącego formularza PPF oraz złożonego dodatkowego oświadczenia, wynika, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną Z.. Małżonkowie utrzymują się z rent w łącznej wysokości 1505 zł. Sam Skarżący otrzymuje 670 zł miesięcznie. Uzyskane zaś środki z tytułu odszkodowania zostały wykorzystane, jak oświadczył, na konieczny remont domu.

W ocenie Referendarza, Skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego. Konieczność uiszczenia choćby wpisu sądowego uszczupliłaby budżet domowy Skarżącego o 810 zł (wysokość wpisu sądowego w niniejszej sprawie). Stanowiłoby to ponad połowę pozostających do dyspozycji Skarżącego środków. Biorąc natomiast pod uwagę aktualne ceny dób i usług i konieczność ponoszenia stałych comiesięcznych wydatków choćby na wyżywienie, leki, opłaty za prąd należało uznać, że pozostająca do dyspozycji Skarżącego kwota nie pozwala na wygospodarowanie środków na poniesienie chociaż części kosztów postępowania sądowego.

Spełnione zostały zatem ustawowe przesłanki do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 Ppsa orzeczono jak w sentencji.