Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 27/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-03-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 27/13 | POSTANOWIENIE Dnia 7 marca 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Piotr Głowacki, Sędzia: WSA Ewa Michna, Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.), Protokolant: Aleksandra Osipowicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 marca 2013 r., sprawy ze skarg S.S., na interpretacje indywidualne Ministra Finansów, z dnia 21 września 2012 r. Nr [...],[...], [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe -


UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 7 marca 2013 r.

S.S. wniósł skargi na interpretacje indywidualne Ministra Finansów z dnia 21 września 2012 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych min. w zakresie zakwalifikowania przychodu uzyskiwanego przez akcjonariusza z udziału w zysku spółki komandytowo-akcyjnej do źródła przychodów jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza, ustalenia momentu powstania przychodu po stronie akcjonariusza, jak również uiszczenia zaliczki na podatek dochodowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe należy zawiesić.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a." sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Należy zwrócić uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 18 grudnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 754/11), przedstawił na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "1.Czy przychód (dochód) osoby fizycznej będącej akcjonariuszem spółki komandytowo – akcyjnej jest, stosownie do art. 5b ust. 2 ustawy z dnia 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.U. z 2010r., nr 51, poz. 307 ze zm.) przychodem z pozarolniczej działalności gospodarczej? 2. Czy w świetle art. 44 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych podatnik ma obowiązek odprowadzania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych w trakcie roku podatkowego, poprzez ustalanie co miesiąc przychodów i kosztów ich uzyskania przypadających na niego jako wspólnika czy też obowiązek zapłaty zaliczki z tego tytułu powstanie dopiero w momencie podjęcia uchwały o podziale dywidendy albo w momencie wypłaty dywidendy?"

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zauważa w związku z tym, że odpowiedzi na przytoczone wyżej pytania będą mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszych spraw z uwagi na tożsamość problemu prawnego. Przedmiotem sporu jest bowiem m.in. kwestia kwalifikacji przychodu akcjonariusza spółki komandytowo – akcyjnej do określonego źródła przychodów, momentu powstania i opodatkowania przychodu oraz obowiązku i momentu zapłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych. Zachodzi zatem zależności o jakiej mowa w art. 125§1 pkt 1 p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 760/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, a Sąd orzekający w sprawach niniejszych w pełni pogląd ten podziela, merytoryczna tożsamość zagadnienia prawnego, które wyłoniło się w danej sprawie prowadzonej przez wojewódzki sąd administracyjny, z zagadnieniem, które w odrębnej sprawie stanowiło przedmiot przedstawionego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA zagadnienia prawnego, uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Zawieszając w takim przypadku postępowanie sądowe wojewódzki sąd administracyjny postępuje adekwatnie do potrzeby ujednolicania praktyki wykładniczej sądownictwa administracyjnego. Uchwały posiadają w innych sprawach sądowoadministracyjnych także ogólną moc wiążącą, na co wskazuje art. 269 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Pogląd wyrażony w konkretnej uchwale NSA może zostać zmieniony tylko stosowaną uchwałą takiego samego składu NSA. W ww. postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez siedmioosobowy skład NSA nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej (art. 45 Konstytucji RP oraz art. 7 p.p.s.a.). Pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnych, trwałość i niewzruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja wadliwych aktów normatywnych (por. P. Brzozowski, Glosa do postanowienia NSA z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt I FZ 99/06, Lex/el 2007). Ponadto w postanowieniu NSA z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt I GSK 746/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, wskazano, że zasada koncentracji materiału procesowego wyrażona w art. 7 p.p.s.a. nie oznacza, że dynamika postępowania ma przesłaniać nadrzędny cel postępowania jakim jest wydanie zgodnego z prawem rozstrzygnięcia.

Mając zatem na uwadze, że podjęcie uchwały rozstrzygającej opisane wyżej zagadnienie prawne będzie zatem miało bezpośredni wpływ także na rozstrzygnięcie niniejszych spraw, działając na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.