Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 546/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-06-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Stanisław Prutis (spr.) po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia F. Z. w B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi Stowarzyszenia F. Z. w B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia przedsięwzięcia p o s t a n a w i a oddalić wniosek


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało w mocy postanowienie Starosty H. z dnia [...] stycznia 2008r. nr [...] wydane w przedmiocie uzgodnienia przedsięwzięcia polegającego na budowie obory wolnostanowiskowej, bezściółkowej dla krów mlecznych na 200 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą, na działce oznaczonej nr ewidencyjnym 25, we wsi I. gmina N.

Skargę na niniejsze postanowienie złożyło do sądu administracyjnego Stowarzyszenie F. Z. w B. wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

Wniosek podlegał oddaleniu.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu administracyjnego postanowienia może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków - art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a.

Przesłanki powyżej wskazane nie zachodzą w sprawie niniejszej przede wszystkim z uwagi na charakter zaskarżonego postanowienia. W orzecznictwie i doktrynie nie budzi wątpliwości, iż przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 122; postanowienie NSA z 31.01.2006 r., II FZ 882/05, niepubl.). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14.09.2005 r., II FZ 580/05, niepubl.; postanowienie NSA z 17.07.2006 r., I FZ 281/06, OSP 2007, nr 6, poz. 76).

Cech wykonalności nie mają natomiast akty administracyjne o charakterze deklaratoryjnym czyli takie które stwierdzają tylko istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego, przez co nie wymagają wykonania. W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania zostało objęte ostateczne postanowienie utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji w przedmiocie uzgodnienia warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia. Nie ulega wątpliwości, że postanowienie wydane w tym przedmiocie jest rozstrzygnięciem o charakterze deklaratoryjnym, nie wymagającym, a wręcz nie nadającym się do wykonania. W tej sytuacji nie może być mowy o wstrzymaniu zaskarżonego aktu, albowiem brak mu cechy wykonalności, co przesądza o niemożliwości pozytywnego ustosunkowania się do wniosku. Co więcej, skarżący we wniosku o wstrzymanie nie podali żadnych argumentów na jego uzasadnienie.

W świetle powyższego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia należało uznać za niezasadny i oddalić go na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.-