Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1044/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-01-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2015r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. i A. K. na decyzję Dyrektora Izy Skarbowej z dnia [...] września 2014r., nr [...], w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r. w kwocie 1.296zł w związku z wnioskiem skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

I SA/Rz 1044/14

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] września 2014r., nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania E. i A. K. (dalej: skarżący) od decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego z dnia [...] lipca 2014r., nr [...], odmawiającej stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2011r. w kwocie 1.296zł, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Rzeszowie skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek strony nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi § 3 wyżej wymienionego artykułu, po przekazaniu skargi sądowi może on, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z treścią aktu (por. J.P.Tarno, Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, wyd. LexisNexis, Warszawa 2004r.).

Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 maja 2012 r., sygn. akt II FZ 358/2012, LexPolonica nr 3969113).

Co do zasady, nie kwalifikują się do wykonywania wszelkie akty administracyjne odmowne (por. postanowienia NSA z dnia 6 grudnia 2007r., II GZ 190/2007, LexPolonica nr 3879231 oraz z dnia 23 lipca 2009 r., II FZ 282/2009, LexPolonica nr 2253300).

W ocenie Sądu, przedmiotowy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji odmawiającej stwierdzenia nadpłaty nie może zostać uwzględniony, gdyż decyzja ta nie ma przymiotu wykonalności - odmawia stwierdzenia prawa do nadpłaty i nie kreuje wobec skarżących żadnych obowiązków o charakterze publicznoprawnym.

Niezależnie od powyższego, należy wskazać, że strona nie przedstawiła żadnych okoliczności uzasadniających wniosek, które pozwoliłyby Sądowi na jego merytoryczną ocenę pod kątem wystąpienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.