Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 619/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2022-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Artur Adamiec (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Ewa Rojek Sędzia WSA Mirosław Surma Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2022 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie postępowania egzekucyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] r. [...] Dyrektor Izby Skarbowej po rozpoznaniu zażalenie M.-B. T. L. Spółka z o.o. we W. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Ś. z [...] roku, znak: [...] w sprawie określenia dłużnikowi zajętej wierzytelności M. - B. T. L. Spółka z o.o. wysokości nieprzekazanych organowi egzekucyjnemu wierzytelności w kwocie 93.947,40 zł. przysługującej zobowiązanej A. T..

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. Ś. jako organ egzekucyjny prowadzi wobec majątku P. A. T. zam. W. 9, [...] W. postępowanie egzekucyjne obejmujące należności podatkowe oraz niepodatkowe.

Zawiadomieniem o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z 2 grudnia 2019 roku, nr 2608- [...] na kwotę 96.831,18 zł., Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. Ś. dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej w M.-B. T. L. Spółka z o.o. Wyżej wymienione zawiadomienie doręczono Spółce oraz Zobowiązanej 3 grudnia 2019 roku.

W związku z brakiem odpowiedzi na ww. zajęcie pismami z: 18 grudnia 2019 roku, 5 czerwca 2020 roku, 19 stycznia 2021 roku (data doręczenia 21 stycznia 2021 roku Naczelnik przesłał do spółki ponaglenia. Zawiadomieniem o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z 22 czerwca 2020 roku, nr 2608- [...] na kwotę 10.297,53 zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. Ś. dokonał kolejnego zajęcia w M. - B. T. L. Spółka z o.o. Zawiadomienie doręczono Spółce oraz Zobowiązanej 24 czerwca 2020 roku.

W związku z brakiem odpowiedzi na ww. zajęcie pismem z 19 stycznia 2021 roku organ egzekucyjny przesłał do M. - B. T. L. Spółka z o.o. ponaglenie. W trakcie toczącego się postępowania egzekucyjnego Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. Ś. przesyłał uczestnikom postępowania zawiadomienia o zmianie wysokości zajęć.

W następstwie wysłanych ponagleń, dłużnik zajętej wierzytelności udzielił odpowiedzi pismem z 1 lutego 2021 roku informując że " w odpowiedzi na ponaglenia z dnia 19.01.2021roku dotyczące zajęcia wierzytelności A. T., zam. W. 9, 27-425 W. informuję, że ww. nie ma i nie miała na dzień dokonania zajęcia wierzytelności wobec spółki z jakiegokolwiek tytułu".

W związku z wykazaniem transakcji pomiędzy podmiotami wykazanymi w raportach JPK oraz z brakiem jakichkolwiek wpłat do organu egzekucyjnego przez M. - B. T. L. Spółka z o.o., Naczelnik Urzędu Skarbowego w O. Ś. przeprowadził kontrolę u dłużnika zajętej wierzytelności. W dniu 16 czerwca 2021 roku organ egzekucyjny sporządził protokół z kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego o numerze [...]

Z przedstawionych w trakcie kontroli dokumentów wynikało, że po dniu doręczenia zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej z 2 grudnia 2019 roku, nr 2608- [...], tj. 3 grudnia 2019 roku, dłużnik zajętej wierzytelności zapłacił gotówką P. A. T. łącznie kwotę 93.947,40 zł. Dłużnik zajętej wierzytelności nie reagował prawidłowo na otrzymane zawiadomienia o zajęciu innej wierzytelności pieniężnej, nie składał organowi egzekucyjnemu w terminie oświadczeń, wbrew obowiązującym przepisom, czym utrudniał prowadzone postępowanie. Organ wskazał, że o powyższym fakcie świadczą następujące okoliczności: w dniu 22 lutego 2021 roku w siedzibie Spółki we W. 9, [...] W. pracownicy przeprowadzający kontrolę u dłużnika zajętej wierzytelności nie otrzymali żadnych wyjaśnień oraz dokumentów - brak osoby upoważnionej do reprezentacji Spółki, w dniu 31 marca 2021 roku w siedzibie Spółki we W. 9, 27-425 W. pracownicy przeprowadzający kontrolę nie otrzymali żadnych wyjaśnień i dokumentów - brak osoby upoważnionej do reprezentowania Spółki. W dniu 15 kwietnia 2021 roku w biurze P. T. K. - pełnomocnika Spółki mieszczącego się w S., ul. [...] pracownicy prowadzący kontrolę nie otrzymali żadnych dokumentów dłużnika zajętej wierzytelności, nie złożone zostały także żadne wyjaśnienia - P. T. Kwiecień oświadczył do protokołu, ze musi dokonać analizy i przejrzeć z księgową dokumenty Spółki z o.o. M.-B. T. L., P. T. Kwiecień złożył do protokołu z 15 kwietnia 2021 roku zobowiązanie do doręczenia dokumentów i złożenia wyjaśnień wymienionych w wezwaniu z 15 kwietnia 2021 roku, znak: [...] organu egzekucyjnego w terminie do 23 kwietnia 2021 roku do Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. Ś. - dokumenty doręczono z opóźnieniem 26 kwietnia 2021 roku i nie zawierały pełnego zakresu wyjaśnień. W dniu 12 maja 2021 roku pracownicy prowadzący kontrolę nie otrzymali żadnych dokumentów, nie złożone zostały również żadne wyjaśnienia. Dokumenty wpłynęły z opóźnieniem 24 maja 2021 roku i w niepełnym zakresie. Po przeprowadzonych upominawczych rozmowach telefonicznych, 9 czerwca 2021 roku został przesłany e-mail od P. T. K. adresowany do Urzędu Skarbowego w O. Ś. zawierający skany dokumentów i oświadczenie pożyczkobiorcy. Jednocześnie organ podkreślił, że Spółka systematycznie przekazywała środki pieniężne w formie gotówki P. A. T.. W okresie od grudnia 2019 roku do grudnia 2020 roku P. A. T. wystawiła faktury kontrahentowi - Spółce z o.o. M.-B. T. L. za opłatę z tytułu umowy najmu rzeczy ruchomych oraz w styczniu 2021 roku kolejne dwie faktury w związku ze sprzedażą środków trwałych, tj. ciągników siodłowych Renault o numerach rejestracyjnych: WGM 23503 i WGM 11424.

Organ wskazał, że w związku z art. 89 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - dalej u.p.e.a., organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności.

Natomiast z przepisu art. 67a § 1 u.p.e.a. wynika, że organ egzekucyjny zajmując wierzytelność wstępuje w prawa i obowiązki zobowiązanego. Tym samym, fakt zajęcia wierzytelności lub innego prawa majątkowego nie zmienia charakteru stosunku prawnego między dłużnikiem zajętej wierzytelności, a zobowiązanym, w którego miejsce wstępuje organ egzekucyjny. Dłużnik zajętej wierzytelności nie posiada uprawnień do oceny prawidłowości lub wymagalności postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanego i nie jest legitymowany do wstępowania w kompetencje wierzyciela, zobowiązanego czy organu egzekucyjnego, gdyż w przepisach ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji brak jest podstawy materialno-prawnej do formułowania zarzutów dotyczących ww. kwestii. Zatem obowiązki dłużnika zajętej wierzytelności ograniczają się do złożenia oświadczenia o uznaniu zajętej wierzytelności zobowiązanego oraz przekazania organowi egzekucyjnemu kwoty z zajętej wierzytelności na pokrycie należności, bądź podania przyczyn odmowy tego przekazania oraz do dokonywania czynności w ramach danego zajęcia wierzytelności.

Zgodnie z art. 71a § 1 powyższej ustawy, organy egzekucyjne uprawnione są do przeprowadzania u dłużników zajętej wierzytelności, z wyłączeniem banków kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego, z zastrzeżeniem § 2.

Z kolei § 3-8 ww. ustawy art. 71a regulują przebieg i zasady prowadzenia kontroli dłużnika zajętej wierzytelności, a w szczególności:

- udostępnienie organowi egzekucyjnemu dokumentów i informacji niezbędnych do przeprowadzenia kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego nie narusza obowiązku zachowania przez dłużników zajętej wierzytelności tajemnicy określonej w odrębnych przepisach,

- czynności kontrolnych dokonuje się w obecności dłużnika zajętej wierzytelności lub osoby odpowiedzialnej za realizację zajęcia,

- osoba dokonująca czynności kontrolnych obowiązana jest okazać pisem organu egzekucyjnego do dokonywania tych czynności,

- kopię protokołu z czynności kontrolnych doręcza się dłużnikowi zajętej wierzytelności lub osobie odpowiedzialnej za realizację zajęcia,

- jeżeli dłużnik zajętej wierzytelności nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w protokole, może zgłosić niezwłocznie do protokołu odpowiednie wyjaśnienia lub zastrzeżenia, albo w terminie 14 dni od dnia jego doręczenia przed pisemnej,

- przepisy § 1-7 stosuje się odpowiednio do zobowiązanego.

W postępowaniu kontrolnym organ egzekucyjny gromadzi dowody uchylania się przez dłużnika zajętej wierzytelności od ustawowych obowiązków dotyczących zajętej wierzytelności. Jeśli zostaną stwierdzone okoliczności bezpodstawnego uchylania się dłużnika zajętej, wierzytelności od ciążących na nim obowiązków - postanowieniem o wysokości nieprzekazanej kwoty (art. 71a § 9 u.p.e.a.). Tym samym organ stwierdził, że wystąpiły w przedmiotowej sprawie przesłanki z art. 71 a § 9 u.p.e.a.

Na powyższe postanowienie spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 67 § 1 , art. 89 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego wadliwą interpretację i niewłaściwe zastosowanie.

W uzasadnieniu skargi podkreśliła, że skarżący nie kwestionuje, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ostrowcu Św. zawiadomieniem nr [...] z 02.12.2019 r. dokonał zajęcia innej wierzytelności pieniężnej zobowiązanej A. T. u dłużnika zajętej wierzytelności - M. sp. z o.o. z tytułu "wzajemnych rozliczeń". Zgadza się z prawdą również to, że spółka M. B. zawierała z A. T. w okresie 12.2019 - 01.2021 r. co miesięczne umowy najmu pojazdu (na każdy miesiąc zawierana była odrębna umowa najmu. Należność z tytułu każdej umowy była na rzecz wynajmującego przekazywana w gotówce. Zatem prawidłowa i rzetelna była odpowiedź spółki z dnia 01.02.2021 r. , że nie ma żadnych zobowiązań wobec A. T..

Zasadniczy zarzut jaki podnosi M. sp. z o.o. względem zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu egzekucyjnego pierwszej instancji, jest nieprawidłowość i nieskuteczność dokonanego zajęcia wierzytelności. Wspomniane zawiadomienie nie wymienia bowiem z jakiego tytułu powstała czy powstać ma zajęta wierzytelność. Sformułowanie "wzajemne rozliczenia" nie spełnia wymogu podania tytułu, jaki ma być źródłem powstania wierzytelności. Wierzytelności mogą powstawać z tytułu m.in. dostaw, usług, robót, najmu itd. , ale nigdy tytułem "wzajemnych rozliczeń". Równie dobrze organ egzekucyjny mógł nie wypełniać tej części druku zawiadomienia, co również nie sposób byłoby uznać za czynność egzekucyjną prawidłowo dokonaną. Organ egzekucyjny w zawiadomieniu o zajęciu wierzytelności pieniężnej, nie wskazuje więc jakiego rodzaju wierzytelności zajęcia miały dotyczyć. Sformułowania użyte w zawiadomieniu o zajęciu nie wskazują chociażby jakiego rodzaju wierzytelności podlegają egzekucji z udziałem naszej firmy. Tym samym dłużnik zajętej wierzytelności nie był w stanie uczynić zadość obowiązkom informacyjnym o jakich mowa w wezwaniu i pouczeniu, zawartym w ww, piśmie. Dotyczy to oświadczenia o istnieniu wierzytelności, uznaniu bądź nieuznaniu, jej wymagalności, informacji o toczących się postępowaniach sądowych i innych, których przedmiotem jest wierzytelność, o jej ewentualnym zabezpieczeniu rzeczowym - które w przypadku zabezpieczenia hipotecznego, nakłada na organ egzekucyjny obowiązek ujawnienia zajęcia w księdze wieczystej, oraz czy inne osoby roszczą sobie prawa do zajętej wierzytelności, a także czy została ona już zajęta przez inny organ egzekucyjny (zbieg egzekucji). Podobnie nie wiadomo czy zajęcie dotyczy dostaw, robót i usług. .

W ocenie spółki czynność egzekucyjna została dokonana w sposób nieprawidłowy także z tego powodu, iż nie zastosowano się do wzoru druku urzędowego właściwego dla zajęcia innej wierzytelności pieniężnej. Zawiadomienie o zajęciu powinno zostać sporządzone na druku urzędowym, określonym przez Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 12 września 2018 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz. U. z dnia 20 września 2018 r.) Wzór ten wymaga wskazania tytułu z jakiego ma wynikać świadczenie pieniężne na rzecz dłużnika. Gdyby dopuszczalne było zajęcie wszelkich, abstrakcyjnie określonych, potencjalnych wierzytelności pieniężnych wymieniony druk takiego wskazania jak "tytuł" nie zawierałby. Należy zaznaczyć, że już sama nazwa środka egzekucyjnego posługuje się liczbą pojedynczą (inna wierzytelność pieniężna) podobnie jak dalsza treść zawiadomienia, gdzie również mowa jest o należnej kwocie, co implikuje konieczność wskazania, chociażby z jakich stosunków prawnych owa kwota ma wynikać.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Decyzja administracyjna podlega uchyleniu, jeśli Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.) lub też naruszenie prawa będące podstawą stwierdzenia jej nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Realizując wyżej określone granice kontroli, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 67§1 u.p.e.a. podstawę zastosowania środków egzekucyjnych, o których mowa w art. 1a pkt 12 lit. a, stanowi zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego zobowiązanego u dłużnika zajętej wierzytelności albo podmiotu prowadzącego rejestr akcjonariuszy, albo protokół zajęcia prawa majątkowego, albo protokół zajęcia i odbioru ruchomości, albo protokół odbioru dokumentu.

Natomiast zgodnie z art. 89 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności pieniężnej innej, niż określona w art. 72-85, przez przesłanie do dłużnika zobowiązanego zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego i jednocześnie wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby należnej od niego kwoty do wysokości egzekwowanej należności wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia należności w terminie i kosztami egzekucyjnymi bez zgody organu egzekucyjnego nie uiszczał zobowiązanemu, lecz należną kwotę przekazał organowi egzekucyjnemu na pokrycie należności.

§ 2. Zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia dłużnikowi zajętej wierzytelności zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1. Zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług.

§ 3. Jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny:

1) wzywa dłużnika zajętej wierzytelności, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia zawiadomienia złożył oświadczenie dotyczące tego, czy:

a) uznaje zajętą wierzytelność zobowiązanego,

b) przekaże organowi egzekucyjnemu z zajętej wierzytelności kwoty na pokrycie należności lub z jakiego powodu odmawia tego przekazania,

c) i w jakim sądzie lub przed jakim organem toczy się albo toczyła się sprawa o zajętą wierzytelność;

2) zawiadamia zobowiązanego, że nie wolno mu zajętej kwoty odebrać ani też rozporządzać nią lub ustanowionym dla niej zabezpieczeniem;

3) doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, a także odpis wniosku, o którym mowa w art. 90 § 1.

Natomiast zgodnie z 71 a § 1 u.p.e.a. organy egzekucyjne uprawnione są do przeprowadzania u dłużników zajętej wierzytelności, z wyłączeniem banków, kontroli prawidłowości realizacji zastosowanego środka egzekucyjnego, z zastrzeżeniem § 2.

I jeżeli w wyniku kontroli stwierdzono, że dłużnik zajętej wierzytelności bezpodstawnie uchyla się od przekazania zajętej wierzytelności albo części wierzytelności organowi egzekucyjnemu, organ ten wydaje postanowienie, w którym określa wysokość nieprzekazanej kwoty. Na postanowienie w sprawie wysokości nieprzekazanej kwoty przysługuje zażalenie (art.71 a § 9 u.p.e.a.)

Jak trafnie wskazał organ do wydania postanowienia, o którym mowa w art. 71a § 9 u.p.e.a., niezbędne jest łączne zrealizowanie dwóch przesłanek: dłużnik zajętej wierzytelności musi uchylać się od przekazania organowi egzekucyjnemu środków płatniczych oraz jednocześnie, to uchylanie się musi mieć charakter działania bezpodstawnego. Jak prawidłowo ustalił organ dłużnik zajętej wierzytelności pieniężnej nie przekazał żadnej kwoty organowi egzekucyjnemu, co wyczerpuje pierwszą z ww. przesłanek. Także zasadnie uznano, że również druga (brak podstaw prawnych) została spełniona, gdyż podstawą do uchylenia się przez dłużnika zajętej wierzytelności od przekazania tej wierzytelności mogą być tylko takie okoliczności prawne, które umożliwiają mu skuteczne uchylenie się od wykonania zobowiązania względem wierzyciela (np. zarzut przedawnienia, potrącenia, wcześniejsze zajęcie wierzytelności przez inny organ egzekucyjny). Takie przesłanki nie wystąpiły w niniejszej sprawie.

Zasadnie wskazano, że w stanie prawnym obowiązującym w dniu dokonania czynności egzekucyjnej polegającej na zajęciu innej wierzytelności pieniężnej, tj. 2 grudnia.2019 roku, organ egzekucyjny nie miał obowiązku wskazania, jakich konkretnych wierzytelności miało dotyczyć przedmiotowe zajęcie, poprzez wskazanie konkretnych numerów faktur oraz ich dat wystawienia. Zastosowano jednocześnie prawidłowy wzór zawiadomienia określony w załączniku nr 6 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 12 września 2018 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych (Dz.U z 2018 r.poz.1804) z którego nie wynika, że obowiązkiem organu egzekucyjnego było wskazanie numerów konkretnych faktur, czy też innych informacji, niezbędnych dłużnikowi zajętych wierzytelności do przekazania organowi zajętych kwot. Warunkiem skuteczności zajęcia wierzytelności jest doręczenie ww. zawiadomienia i wystąpienie zobowiązania dłużnika zajętej wierzytelności wobec kontrahenta po dacie zajęcia wierzytelności. Jednocześnie druk zawiadomienia, w części dotyczącej pouczenia dla dłużnika zajętej wierzytelności zawierał wszystkie niezbędne informacje, z których wynika, że zajęcie jest dokonane z chwilą doręczenia zawiadomienia. Zajęcie wierzytelności z tytułu dostaw, robót i usług dotyczy również wierzytelności, które nie istniały w chwili zajęcia, a powstaną po dokonaniu zajęcia z tytułu tych dostaw, robót i usług jest skuteczne. Tym samym Spółka została zawiadomiona 3 grudnia 2019 roku o zajęciu wierzytelności pieniężnych, to po tym terminie nie mogła dokonać żadnych płatności na rzecz kontrahenta.

Jednocześnie słusznie organ podkreślił, że pomimo braku pisemnej długoterminowej umowy (zawierano umowy krótkoterminowe, powtarzające się regularnie co miesiąc), oba podmioty gospodarcze - zobowiązany i dłużnik zajętej wierzytelności regularnie współpracowały na przestrzeni co najmniej trzech lat. Powyższe wynikało chociażby z raportów JPK za rok 2019, 2020, 2021 czy zapisów na wyciągach z rachunku bankowego (w aktach sprawy), które potwierdzały wzajemne transakcje i były podstawą do wszczęcia kontroli u dłużnika zajętej wierzytelności.

Dokumenty te wskazują na długoterminową współpracę pomiędzy podmiotami. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że prezesem M. - B. T. L. Spółka z o.o. w momencie wpływu pierwszego zajęcia w dniu 3 grudnia 2019 roku była P. A. T., która dysponowała dostępem do środków płatniczych zarówno jednego jak i drugiego podmiotu.

Jak wynika z akt sprawy, w okresie od 3 grudnia 2019 roku do 14 stycznia 2021 roku Spółka w związku z wystawionym fakturami wskazanymi powyżej wypłaciła w formie gotówkowej P. A. T. kwotę 93.947,40 zł., zamiast Naczelnikowi Urzędu Skarbowego w O. Ś., co dało podstawę do wszczęcia postępowania kontrolnego i określenia dłużnikowi zajętej wierzytelności wysokości nieprzekazanej kwoty.

Zasadnie zatem organ egzekucyjny uznał, że działanie skarżącego polegające na przekazaniu ww. kwoty na rzecz swojego wierzyciela nosi znamiona bezpodstawnego uchylania się od przekazania zajętej kwoty organowi egzekucyjnemu, o którym mowa w art. 71a § 9 u.p.e.a. i w konsekwencji zasadnie przyjął organ egzekucyjny, że została spełniona przesłanka do określenia wysokości nieprzekazanej kwoty.

Mając powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.