Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1724/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-08-31 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6261 Regulamin organizacyjny
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. C. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2016 r. sygn. akt II SAB/Wa 350/16 odrzucającego skargę M. C. i J. G. na bezczynność Rady Gminy Łaskarzew w przedmiocie błędnego zakwalifikowania pisma złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

W dniu 20 kwietnia 2016 r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarga M. C. i J. G. na bezczynność Rady Gminy Łaskarzew w przedmiocie błędnego zakwalifikowania pisma złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 r. (stanowiącego uzupełnienie braków formalnych wniosku z 17 marca 2015 r.), do którego załączono projekt uchwały w sprawie określenia zasad i trybu przeprowadzenia konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Łaskarzew wraz z naniesionymi poprawkami oraz nie przyjęcie ww. projektu na ręce Przewodniczącego Rady Gminy wraz z uzasadnieniem.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Postanowieniem z dnia 27 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej p.p.s.a.) odrzucił skargę.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd podniósł, że w niniejszej sprawie skarżona jest bezczynność organu, jednak nie zawsze takie działanie organu może być przedmiotem skargi. Bezczynność organów, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. podlega kontroli sądu administracyjnego tylko wtedy, gdy organ nie podejmuje czynności czy też nie wydaje orzeczenia, które mogłyby być zaskarżone do sądu administracyjnego. Jeśli kognicji sądu administracyjnego nie podlega dane działanie organu, to i bezczynność organu w tym zakresie nie będzie mogła być kontrolowana w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

W ocenie Sądu strona skarżąca zarzuciła organowi – Radzie Gminy Łaskarzew reprezentowanej przez Wójta Gminy Łaskarzew – bezczynność postępowania w przedmiocie błędnego zakwalifikowania pisma złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 r., do którego załączono projekt uchwały w sprawie określenia zasad i trybu przeprowadzenia konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Łaskarzew wraz z naniesionymi poprawkami oraz nie przyjęcie ww. projektu na ręce Przewodniczącego Rady Gminy wraz z uzasadnieniem. Sprawa tego rodzaju nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego określonej w cytowanym art. 3 § 2 p.p.s.a. Natomiast sąd administracyjny jest powołany wyłącznie do kontroli legalności aktów prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego oraz aktów organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, innych niż określone w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a., podejmowanych w sprawach z zakresu administracji publicznej. Przedmiot skargi, w powyższych kategoriach nie mieści się.

Sąd podkreślił, że skarga na bezczynność organu może dotyczyć jedynie spraw, w których organ jest zobowiązany do zajęcia stanowiska w formie decyzji, postanowienia bądź innego aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, dotyczącego uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, a w sprawie objętej żądaniem zgłoszonym przez stronę skarżącą taki obowiązek na nim nie ciążył. Błędne zakwalifikowanie przez organ pisma strony skarżącej złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 r., nie mogło zainicjować żadnego z postępowań, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy p.p.s.a., dlatego też wniesiona skarga na bezczynność organu nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Pismem z dnia 30 listopada 2016 r. M. C. i J. G. wnieśli skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 października 2016 r. zarzucając naruszenie przepisów postępowania – art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez niewłaściwe jego zastosowanie, tj. odrzucenie skargi na bezczynność organu w przedmiocie błędnego zakwalifikowania pisma złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 r. (czynności z zakresu administracji publicznej) z powołaniem się na fakt, iż sprawa tego rodzaju nie mieści się w zakresie właściwości sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 p.p.s.a. w sytuacji, gdy bezspornym jest, że skarżący przed wniesieniem skargi, wezwali właściwy organ do usunięcia naruszenia prawa i po upływie 30 dniu w terminie skargę wnieśli zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

Postanowieniem z dnia 18 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J. G.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wobec niestwierdzenia przesłanek nieważności postępowania wymienionych w art. 183 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do normy § 1 tego przepisu rozpoznał sprawę w granicach wniesionej skargi kasacyjnej.

W ocenie Sądu wywiedziony środek odwoławczy nie zasługiwał na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, iż w skardze kasacyjnej strona zarzuca naruszenie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., którego to przepisu Sąd I instancji nie stosował, gdyż odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., dlatego też już z tego powodu zarzut skargi kasacyjnej nie zasługiwał na uwzględnienie.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że zakres kognicji sądu administracyjnego określa art. 3 § 2 p.p.s.a. Natomiast zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Kluczowe znacznie dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy ma więc ocena żądania skarżącego w przedmiotowej sprawie. W skardze do Sądu M. C. zarzucił Radzie Gminy Łaskarzew bezczynność "w sprawie błędnego zakwalifikowania jako kolejnego wniosku złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 roku, do którego załączono projekt uchwały w sprawie określenia zasad i trybu przeprowadzenia konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Łaskarzew wraz z naniesionymi poprawkami". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zarządzeniem z dnia 27 czerwca 2016 r. wezwał skarżącego do jednoznacznego wskazania przedmiotu zaskarżenia (czego dotyczy bezczynność i jakiego wniosku). W odpowiedzi na to wezwanie skarżący sprecyzował skargę podkreślając, że "przedmiotem zaskarżenia jest błędne zakwalifikowanie jako kolejnego naszego wniosku złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 roku, do którego załączono projekt uchwały w sprawie określenia zasad i trybu przeprowadzenia konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Łaskarzew wraz z naniesionymi poprawkami oraz nie przyjęcie złożonego w dniu 17 marca 2015 r. przez Radnych Gminy Łaskarzew (...) na ręce Przewodniczącego Rady Gminy projektu uchwały w sprawie określenia zasad i trybu przeprowadzenia konsultacji społecznych z mieszkańcami Gminy Łaskarzew". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie ponownie wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez wskazanie przedmiotu zaskarżenia (wniosku, który złożyła do organu, a którego niezałatwienie skutkowało przez nią złożeniem skargi na bezczynność Rady Gminy Łaskarzew do Sądu). W odpowiedzi na to kolejne wezwanie skarżący podkreślił, że "przedmiotem zaskarżenia jest błędne zakwalifikowanie naszego wniosku złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 roku".

Z tak sformułowaną skargą do Sądu Wojewódzkiego należy zgodzić się z sądem I instancji, że błędne zakwalifikowanie przez organ pisma strony skarżącej złożonego w dniu 27 kwietnia 2015 r., nie mogło zainicjować żadnego z postępowań, o których stanowi art. 3 § 2 pkt 1-4a ustawy p.p.s.a., dlatego też wniesiona skarga na bezczynność organu nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw, podlegała oddaleniu na podstawie art. 184 p.p.s.a.