Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 627/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2023-02-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 28 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 1333
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Katarzyna Krzysztofowicz Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Diana Wojtowicz po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2023 r. w Gdańsku na rozprawie sprawy ze skargi A w G. na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 25 maja 2022 r., nr WI-I.7840.3.244.2021.AR w przedmiocie zatwierdzenia projektu zagospodarowania oraz projektu architektoniczno-budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarga Wspólnoty Mieszkaniowej na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 25 maja 2022 r., nr WI-I.7840.3.244.2021.AR, wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Prezydent Miasta Gdańska decyzją z dnia 7 października 2021 r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił P. Sp. z o.o. S.K.A. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego wielorodzinnego z garażami, muru oporowego oraz infrastruktury na nieruchomości przy ul. T. w Gdańsku, działki nr [...]-[...] obręb [...].

Organ wyjaśnił, że inwestor uzupełnił projekt zagospodarowania i architektoniczno – budowlany oraz uzyskał decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia 19 lutego 2021 r. zmienioną decyzją z dnia 10 sierpnia 2021 r. o udzieleniu zgody na inwestycję. Prezydent wskazał też, że działki objęte zamierzeniem inwestycyjnym znajdują się na obszarze, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego Wyspa Spichrzów rejon dawnego dworca Kłodno w mieście Gdańsku, zatwierdzony uchwałą Rady Miasta Gdańska Nr XXXI/855/16 z dnia 24 listopada 2016r. (Dz. Urz. Woj. Pom. z dnia 23 grudnia 2016r., poz. 4619), projekt nie jest sprzeczny z zapisami planu. Projekt budowlany jest kompletny, posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz informację dotyczącą bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, został wykonany przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane i legitymujące się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Zatem stosownie do ustaleń przepisu art. 35 ust. 4 ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz art. 32 ust. 4 właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Wojewoda Pomorski rozpoznając odwołanie Wspólnoty Mieszkaniowej w Gdańsku, w którym podniesiono m.in., że inwestycja spowoduje ograniczenie dostępu światła do lokali znajdujących się na parterze budynku Wspólnoty, decyzją z dnia 25 maja 2022 r. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Wojewoda wskazał, że w celu usunięcia dostrzeżonych przez siebie nieprawidłowości, które jednak nie mogą być podstawą odmowy zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę, przeprowadził dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów, na podstawie art. 136 Kpa, nie naruszając zatem zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy zlecił Prezydentowi Miasta Gdańska przeprowadzenie postępowania uzupełniającego poprzez zobowiązanie inwestora do uzupełnienia projektu budowlanego i usunięcia nieprawidłowości w terminie do 15 marca 2022 r. poprzez:

1. Przedłożenie kompletnej decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Gdańsku z dnia 10 sierpnia 2021 r.

2. Przedłożenie pozwolenia wodnoprawnego z uwagi na odprowadzanie nadmiarowych wód opadowych do istniejącej sieci kanalizacji deszczowej, odprowadzającej wody opadowe do kanału Nowa Motława.

3. Doprowadzenie projektu do zgodności z § 14 ust 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 1065 ze zm.), w zakresie dojazdu do garaży wbudowanych w bryłę segmentu A, usytuowanych w południowo-zachodniej części, gdyż zaprojektowany dojazd do trzech garaży usytuowanych w części budynku określonej jako A nie spełniał wymagań określonych w tym przepisie.

4. Określenie na rysunku zagospodarowania terenu poziomu posadzki parteru segmentu B, a także charakterystycznych rzędnych terenu m.in. przy wejściach do budynku oraz rzędnych terenów sąsiednich

5. Przedłożenie projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na mapie do celów projektowych zawierającej czytelną klauzulę urzędową.

6. Przedłożenie analizy nasłonecznienia zawierającej rysunki, na podstawie których możliwe będzie jednoznaczne stwierdzenie, że warunek określony w § 60 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 11 września 2020 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego zostanie spełniony.

Wojewoda poinformował dalej, że otrzymał poprawiony projekt architektoniczno-budowlany oraz załącznik do decyzji Pomorskiego Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w Gdańsku z dnia 10 sierpnia 2021 r., a także pismo inwestora z wyjaśnieniami dotyczącymi poprawionego projektu i dołączoną kopią decyzji Prezydenta Miasta Gdańska z dnia 8 czerwca 2006 r. o udzieleniu P. sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na wprowadzenie wód opadowych z terenu zespołu mieszkalno-usługowego przy ul. T. w Gdańsku do rzeki Nowa Motława oraz na wykonanie urządzeń wodnych wprowadzających wody opadowe z terenu zespołu mieszkalno-usługowego przy ul. T. w Gdańsku do rzeki Nowa Motława, na mocy której została wybudowana istniejąca sieć kanalizacji deszczowej z wylotem do kanału.

Wojewoda uznając, że dokumentacja projektowa nie została uzupełniona zgodnie z wezwaniem w zakresie pkt 6, bowiem nie przedłożono analizy nasłonecznienia zawierającej rysunki, na podstawie których możliwe będzie jednoznaczne stwierdzenie, że wobec budynku położonego przy ul. T. zostanie spełniony warunek określony w § 60 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, a także, że zaprojektowanie na terenie rekreacyjnej zieleni przydomowej części dojazdu do garaży i chodnika spowodowało konieczność wyłączenia tego terenu z bilansu powierzchni rekreacyjnej zieleni przydomowej, co prowadziło do niezgodności z planem miejscowym, wezwał inwestora ponownie do uzupełnienia braków projektu. Poprawioną dokumentację projektową przedłożono w dniu 20 kwietnia 2022 r.

Na podstawie analizy poprawionego projektu budowlanego organ odwoławczy stwierdził, że inwestor wywiązał się ostatecznie z nałożonych na niego obowiązków i przedłożył wymagane dokumenty oraz doprowadził projekt budowlany do zgodności z przepisami w taki sposób, że spełnione zostały wymogi przepisów art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 oraz art. 33 ust. 2 pkt 1-3 Prawa budowlanego oraz ustalenia uchwały nr XXXI/855/16 Rady Miasta Gdańska z dnia 24 listopada 2016 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Wyspa Spichrzów rejon dawnego dworca Kłodno w mieście Gdańsku. Zgodnie z załącznikiem graficznym do uchwały działki objęte wnioskiem o pozwolenie na budowę, zlokalizowane są w obszarze jednostki urbanistycznej 002-M/U32 - teren zabudowy mieszkaniowo-usługowej zawierającej zabudowę mieszkaniową MW24, o której mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i usługową U33, o której mowa w § 3 ust. 2. Zaprojektowano budynek mieszkalny wielorodzinny złożony z dwóch segmentów A i B połączonych kondygnacją podziemną stanowiącą garaż wielostanowiskowy Obiekt usytuowany będzie na działkach nr [..]-[..] obręb [...] w Gdańsku z zachowaniem obowiązującej i nieprzekraczalnej linii zabudowy. Wielkość powierzchni biologicznie czynnej wynosi 28,60 %; wielkość powierzchni zabudowy wynosi - 29,7 %; intensywność zabudowy - 2,94, w tym dla kondygnacji nadziemnych — 1,86; forma zabudowy -zwarta zabudowa śródmiejska; wysokość zabudowy - max. 21,16 m, poziom najwyższego punktu na pokryciu kubatury brutto budynku wynosi 24,42 m n.p.m. Zaprojektowano dach płaski. Na 1 790,51 m2 powierzchni użytkowej mieszkań przewidziano 287,45 m2 rekreacyjnej zieleni przydomowej, z czego 228,70 m2 zagospodarowanych zielenią, spełniając tym samym wymóg określony w planie miejscowym 40% zagospodarowania zielenią. Rekreacyjna zieleń przydomowa ma zwartą formę, szerokość min. 5 m, wyposażona jest w urządzenia rekreacyjno-wypoczynkowe i sportowe, dostępna jest dla wszystkich mieszkańców obsługiwanego terenu. Dostęp do drogi publicznej przewidziano z ul. T. Na terenie inwestycji dla 29 mieszkań zaplanowano 29 miejsc postojowych dla samochodów osobowych, w tym dwa dla osób niepełnosprawnych - 1 w hali garażowej i 1 na terenie posesji, co spełnia warunek planu 4% udziału miejsc postojowych przeznaczonych do parkowania pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową. Ponadto zaprojektowano 24 miejsca postojowe dla rowerów, z czego 8 na zewnątrz (33%) i 16 wewnątrz i miejscu zadaszonym (66,7%), nie dalej niż 25 m od wejścia, co jest zgodne z planem.

Ocena zgodności projektu budowlanego z przepisami planu miejscowego nie wykazała zdaniem Wojewody naruszeń jego postanowień w powyższym zakresie, a projekt budowlany jest zgodny także z przepisami ustawy Prawo budowlane oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W szczególności spełnione zostały zawarte w tym akcie wymogi dotyczące usytuowania budynków na działkach, przesłaniania, oświetlenia naturalnego i nasłonecznienia, oraz wymogi związane z bezpieczeństwem pożarowym, dojścia i dojazdu do budynku, a także związane z zapewnieniem miejsc postojowych oraz miejsca gromadzenia odpadów, odprowadzenia wód deszczowych, zapewnienia dostępu do sieci.

Z przedłożonej analizy oddziaływania obiektu wynika również, że projektowana inwestycja spełnia warunki § 60 wymienionego rozporządzenia - dla zabudowy śródmiejskiej. Analizując wpływ rozpatrywanego zamierzenia na budynek położony przy ul. T. na działce nr [...] obręb [...] uznano, że także w odniesieniu do sąsiedniej zabudowy nie zostanie naruszony § 60 rozporządzenia. Najbardziej niekorzystne położenie pod kątem nasłonecznienia mają lokale usytuowane na parterze tego budynku, przy czym planowany na działkach nr [...]-[..] budynek wielorodzinny nie oddziałuje na mieszkanie nr 1 w budynku przy ul. T. Z przedstawionej w projekcie analizy nasłonecznienia wynika, że po realizacji budynku objętego wnioskiem mieszkanie wielopokojowe nr [..] w budynku przy ul. T. będzie miało zapewniony czas nasłonecznienia dla jednego pokoju min. 1,5 h: w godzinach 7:00 - 8:10 i 15:45-16:25 - w dniu równonocy wiosennej oraz w godzinach 7:00 - 9:00 i 16:30 - 17:00 - w dniu równonocy jesiennej. W przypadku mieszkania wielopokojowego nr [..] analiza przedstawia, że wymagany czas nasłonecznienia min. 1,5 h dla jednego pokoju zapewniony będzie w godzinach: 11:10 - 15:45 - w dniu równonocy wiosennej oraz w godzinach 11:50 - 16:30 - w dniu równonocy jesiennej. Natomiast mieszkanie wielopokojowe nr [..] w budynku przy ul. T. będzie miało zapewniony czas nasłonecznienia min. 1,5 h: w godzinach 9:50 - 12:30 — w dniu równonocy wiosennej oraz 10:30 - 13:15 - w dniu równonocy jesiennej. Także mieszkania usytuowane na wyższych kondygnacjach będą miały zapewniony wymagany 1,5 h czas nasłonecznienia.

Wojewoda stwierdził też, że najmniejsza odległość od segmentu A projektowanego budynku będzie wynosić 8,78 m, wysokość przesłaniania dla krawędzi znajdującej się na wysokości 21,41 m n.p.m. wyniesie 17,56 m, a zmniejszona o 50% dla zabudowy śródmiejskiej wyniesie 8,78 m. Zatem wprawdzie budynek usytuowany zostanie w odległości równej wysokości przesłaniania zmniejszonej o 50% dla zabudowy śródmiejskiej, to jednak warunek określony w § 13 ww. rozporządzenia zostanie spełniony. Z kolei segment B usytuowany będzie od sąsiedniego budynku w odległości 12,89 m, wysokość przesłaniania dla krawędzi znajdującej się na wysokości 24,22 m n.p.m. wyniesie 20,37 m, a zmniejszona o 50% dla zabudowy śródmiejskiej wyniesie 10,185 m. Tym samym również segment B projektowanego budynku nie będzie przesłaniał pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi znajdujących się w budynku przy ul. T.

Wojewoda zaznaczył też, że w przedłożonym ostatecznie projekcie zagospodarowania terenu miejsce postojowe nie zostało usytuowane wzdłuż jezdni, lecz na placu manewrowym o wymiarach 9,5 m x 12 m, zatem nie znajduje tu zastosowania przepis § 21 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia, który przytoczył pełnomocnik skarżącej. Zewnętrzne miejsce postojowe dla niepełnosprawnych ma wymiary zgodne z § 21 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, tj. szerokość 3,6 m i długość 5 m.

W odpowiedzi na poruszoną w odwołaniu kwestię podniesienia się poziomu wód gruntowych spowodowanego wykopaniem przez dewelopera dołów na działce inwestycyjnej ponad dwa lata temu, a następnie pozostawieniem ich bez jakiejkolwiek kontroli, co spowodowało wypełnienie ich wodą i może mieć wpływ na fundamenty istniejącego budynku przy ul. T. wyjaśniono, że z dołączonej przez inwestora inwentaryzacji sąsiedniego budynku sporządzonej w 2018 r. wynika, że już w 2018 r. występował spory problem z zawilgoceniem posadzek i ścian piwnicy budynku przy ul. T. (fot. 1-16). Inwentaryzacja z listopada 2021 r. nie pokazuje stanu wewnątrz budynku. Również odwołujący się nie przedstawił żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, że problem z wilgocią nasilił się wobec stanu z listopada 2018 r. ze względu na wykonane roboty ziemne na działkach nr [..]-[..]. Natomiast w opinii przedłożonej przez inwestora, sporządzonej w dniu 8 listopada 2021 r. stwierdzono, że "Założenie co do realizacji wykopu, wraz z jego obudową wskazują na jego pełną neutralność względem otaczającego środowiska wodno-gruntowego, zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji projektowanego budynku (...) Co ważne aktualny stan wód podziemnych na terenie inwestycji i przylegających działkach jest niższy od ujawnionego w wyjściowej dokumentacji geologicznej opracowanej dla analizowanego przedsięwzięcia (...) zawilgocenie podziemnej części budynku jest związane z postępującą degradacją izolacji przeciwwodnej budynku i braku prac remontowych, które powinny odtworzyć jej pierwotny potencjał - w żadnej mierze zjawiska te nie są związane z działaniem inwestycyjnym prowadzonym na sąsiadującej działce". W konsekwencji organ odwoławczy uznał, że realizacja inwestycji na działkach nr [...]-[..] nie będzie miała wpływu na zawilgocenie budynku przy ul. T., gdyż zawilgocenie posadzek i ścian wynika ze złego stanu tego budynku i zapewne problem z wilgocią będzie się pogłębiał do czasu wykonania nowych izolacji.

Odnosząc się do obaw, że prace związane z budową i użyciem ciężkiego sprzętu będą miały wpływ na konstrukcję budynku, wyjaśniono, że za zabezpieczenie terenu budowy i bezpośrednie kierowanie budową obiektu budowlanego w sposób zgodny z projektem lub pozwoleniem na budowę, przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, oraz przepisami bezpieczeństwa i higieny pracy, odpowiada kierownik budowy. W kwestii spadku wartości nieruchomości podniesionej przez odwołującą się wyjaśniono, że w odniesieniu do postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę ustawodawca uznał, że aspekt cywilnoprawny ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich jest odpowiednio uregulowany w przepisach prawa cywilnego i nie ma potrzeby jego sygnalizowania w przepisach prawa administracyjnego.

Wspólnota Mieszkaniowa [...] w Gdańsku w skardze na decyzję Wojewody Pomorskiego z dnia 25 maja 2022 r. zarzuciła:

naruszenie art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. polegające na zaniechaniu przeprowadzenia wszelkich niezbędnych czynności, zgromadzeniu niekompletnego materiału dowodowego oraz jego błędnej i niewyczerpującej ocenie, co w konsekwencji skutkowało niedokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego sprawy, zwłaszcza:

poprzez niezbadanie szkodliwego wpływu realizowanej inwestycji na sąsiednie nieruchomości wskutek podniesienia poziomu wód gruntowych oraz zaniechanie dokładnego ustalenia, czy zachowane zostały wymagania dotyczące przesłaniania, a także miejsca usytuowania stanowisk postojowych na nieruchomości;

przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów w wyniku przyjęcia, że realizacja inwestycji nie będzie miała szkodliwego wpływu na zawilgocenie budynku przy ul. T. - wyłącznie na podstawie opinii przedłożonej przez inwestora;

błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że:

a. realizacja inwestycji nie wpływa w sposób szkodliwy na stan techniczny nieruchomości zlokalizowanej przy ul. T. w Gdańsku, podczas gdy wskutek wykopania dołów na terenie inwestycji oraz ich późniejszego pozostawienia bez jakiejkolwiek kontroli lub dozoru, a także braku odpowiedniego odwodnienia terenu, dochodzi do ich wypełniania wodami gruntowymi oraz opadowymi, których wysoki poziom w sposób oczywisty negatywnie oddziałuje na konstrukcję sąsiedniego budynku wskutek wzrostu zawilgocenia posadzek oraz ścian pomieszczeń piwnicznych;

b. planowana inwestycja spełnia normy o charakterze techniczno-budowlanym dotyczące przesłaniania, podczas gdy z analizy przesłaniania wynika, że w odniesieniu do budynku położonego na działce nr [...] najmniejsza odległość od segmentu A projektowanego budynku będzie wynosić 8,78 m, która to wartość jest równa wysokości przesłaniania zmniejszonej o 50% dla zabudowy śródmiejskiej, nie pozostawiając jakiegokolwiek marginesu błędu w dokładności dokonanych pomiarów, co w sposób oczywisty budzi wątpliwość co do rzeczywistej odległości między oboma punktami;

c. miejsca postojowe dla samochodów, których wymiary zostały zakwestionowane przez skarżącą w toku dotychczasowego postępowania, nie zostały w przedłożonym projekcie zagospodarowania terenu usytuowane wzdłuż jezdni, lecz na placu manewrowym o wymiarach 9,5 m x 12 m, podczas gdy wskazana okoliczność nie znajduje odzwierciedlenia w rzeczywistym stanie rzeczy;

3. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 roku - Prawo budowlane poprzez jego pominięcie oraz wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowalnego bez uwzględnienia uzasadnionych interesów osób trzecich występujących w obszarze oddziaływania obiektu, w szczególności poprzez nieuwzględnienie stanu technicznego budynków sąsiednich, naruszenia przez planowaną inwestycję norm dotyczących przesłaniania oraz długości miejsc parkingowych, a także nieuwzględnienie szkodliwego wpływu inwestycji na sąsiednie nieruchomości, w szczególności wskutek braku odpowiedniego odwodnienia terenu i związanego z tym wysokiego stanu wód gruntowych;

§ 13 ust. 1 i 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie oraz błędne przyjęcie, że projekt budowlany spełnia wymagania określone przepisami prawa, w tym techniczno-budowalnymi dotyczącymi norm przesłaniania, podczas gdy z analizy przesłaniania wynika, że najmniejsza odległość segmentu A projektowanego budynku od istniejącego budynku położonego na działce nr [...] jest równa wysokości przesłaniania zmniejszonej o 50% dla zabudowy śródmiejskiej, nie uwzględniając jakiegokolwiek marginesu błędu w dokładności dokonanych pomiarów;

§ 21 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie poprzez jego niezastosowanie oraz błędne przyjęcie, że projekt budowlany spełnia wymagania określone przepisami prawa, w tym techniczno-budowalnymi dotyczącymi wymiarów stanowisk postojowych dla samochodów usytuowanych wzdłuż jezdni, na skutek błędnego uznania, że w projekcie zagospodarowania terenu miejsca postojowe nie zostały zlokalizowane wzdłuż jezdni, lecz na placu manewrowym, w sposób sprzeczny z rzeczywistym stanem rzeczy;

art. 8 oraz art. 107 § 3 k.p.a. poprzez lakoniczne uzasadnienie wydanej decyzji administracyjnej co do części podjętych rozstrzygnięć, tj. w których nie wyjaśniono w oparciu o jakie ustalenia faktyczne organ doszedł do przekonania, iż realizacja planowanej inwestycji nie naruszy uzasadnionych interesów osób trzecich występujących w obszarze oddziaływania obiektu, czym naruszona została również zasada zaufania uczestników postępowania do organów władzy publicznej.

W oparciu o tak sformułowane zarzuty wniesiono o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 2492) oraz art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r., poz. 329), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Przeprowadzona przez Sąd kontrola legalności zaskarżonej decyzji wykazała, że nie narusza ona przepisów prawa w stopniu uzasadniającym – zgodnie z przywołanymi wcześniej przepisami p.p.s.a. – wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Podstawę prawną wydania zaskarżonej decyzji w przedstawionym powyżej stanie faktycznym stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2020 r., poz. 1333, dalej jako Pb).

Jak wynika z art. 28 ust. 1 Pb, roboty budowlane muszą być poprzedzone uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, a decyzja o pozwoleniu na budowę musi być zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z art. 4 Pb każdy ma prawo do zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami. Norma ta kształtuje wolność budowlaną jako zasadę prawa wypływającą z art. 21 ust. 1 i art. 64 ust. 2 Konstytucji RP, ustanawiających nakaz poszanowania wolności i własności. Zgodnie z art. 31 ust. 3 Konstytucji RP ograniczenia w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw mogą być ustanawiane tylko w ustawie i tylko wtedy, gdy są konieczne w demokratycznym państwie dla jego bezpieczeństwa lub porządku publicznego, bądź dla ochrony środowiska, zdrowia i moralności publicznej, albo wolności i praw innych osób.

Wobec zasady wolności budowlanej ochrona interesów osób trzecich w procesie inwestycyjnym nie może prowadzić do sytuacji, w której osoby trzecie, a nie inwestor - właściciel nieruchomości, na której ma powstać obiekt budowlany, decydować będą o dopuszczalności jego wybudowania, czy miejscu posadowienia.

W art. 34 Pb określone zostały wymogi formalne projektu budowlanego. W powołanym przepisie wskazano m.in., że zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu, stopnia skomplikowania robót budowlanych oraz w zależności od przeznaczenia projektowanego obiektu określać niezbędne warunki do korzystania z obiektu przez osoby ze szczególnymi potrzebami, o których mowa w ustawie z dnia 19 lipca 2019 r. o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Zakres i treść projektu budowlanego powinna uwzględniać warunki ochrony przeciwpożarowej.

W myśl art. 35 Pb (w brzmieniu obowiązującym dla ocenianej inwestycji) przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego z:

a) ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu,

b) wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko,

c) ustaleniami uchwały o ustaleniu lokalizacji inwestycji mieszkaniowej;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego, w tym dołączenie:

a) wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń,

b) informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b,

c) kopii zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, dotyczącego projektanta i projektanta sprawdzającego,

d) oświadczeń, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 9 i 10;

4) posiadanie przez projektanta i projektanta sprawdzającego odpowiednich uprawnień budowlanych oraz aktualność zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

3. W razie stwierdzenia nieprawidłowości w zakresie określonym w ust. 1 organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia.

Zacytowany przepis wyznacza granice kontroli i badania przez organy architektoniczno-budowlane przedstawionego przez inwestora projektu budowlanego. Przedkładany przez inwestora projekt budowlany składa się z dwóch części: projektu zagospodarowania działki lub terenu oraz projektu architektoniczno-budowlanego. Ustawodawca zróżnicował zakres badania przez organ każdej z tych części projektu. Pierwsza z nich podlega ocenie zarówno pod kątem zgodności z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a także wymaganiami ochrony środowiska i z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Zakres badania drugiej części projektu budowlanego, tj. projektu architektoniczno-budowlanego, został znacznie ograniczony. Organ administracji architektoniczno-budowlanej ocenia go wyłącznie pod kątem zgodności z planem lub decyzją o warunkach zabudowy oraz wymaganiami ochrony środowiska (art. 35 ust. 1 pkt 1).

W ocenie Sądu niewątpliwe jest, w świetle treści art. 35 ust. 1 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego, że organ architektoniczno-budowlany nie może ingerować w zawartość merytoryczną projektu budowlanego, a jego ocenie pod względem zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, podlega tylko projekt zagospodarowania działki lub terenu. Ograniczenie zakresu oceny projektu architektoniczno-budowlanego nastąpiło m.in. w rezultacie zmiany Prawa budowlanego dokonanego ustawą z 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718 z późn. zm.). Na mocy art. 1 pkt 28 lit. b powołanej ustawy z 27 marca 2003 r. do Prawa budowlanego wprowadzono zasadę, zgodnie z którą odpowiedzialność za merytoryczną zawartość projektu architektoniczno-budowlanego ponosi wyłącznie projektant oraz - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu - sprawdzający projekt, którzy mają obowiązek dołączyć do projektu budowlanego oświadczenie o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej (art. 20 ust. 4 Prawa budowlanego). W niniejszej sprawie oświadczenia takie zostały złożone – str. 2 projektu.

Za naruszenie obowiązujących przepisów oraz zasad wiedzy technicznej lub urbanistycznej projektantowi grozi, w zależności od stopnia naruszenia, odpowiedzialność dyscyplinarna (art. 45 ust. 1 w zw. z art. 41 pkt 1 ustawy z 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, t.j.: Dz. U. z 2019 r. poz. 1117) albo zawodowa (art. 45 ust. 2 ustawy z 15 grudnia 2000 r. w zw. z art. 95 Prawa budowlanego). Nieprzestrzeganie przez projektanta w sposób rażący przy projektowaniu lub wykonywaniu robót budowlanych art. 5 Prawa budowlanego stanowi ponadto wykroczenie podlegające karze grzywny (art. 93 pkt 1 Prawa budowlanego).

I w tym miejscu skarżącej wyjaśnić należy, że organ procedujący w przedmiocie wniosku o udzielenie pozwolenia na budowę nie ma możliwości zlecania bądź przeprowadzania samemu badań geologicznych, geotechnicznych czy analizy nasłonecznienia z uwagi na kwestionowanie przez strony postępowania poprawności przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego. Ma jedynie kompetencje do oceny tego co inwestor przedstawi i nie ma też kompetencji do podważania ocen wyrażonych w projekcie przez jego autorów, którzy jak już wyżej wskazano, odpowiadają za treść sporządzonego projektu i proces budowlany, który na postawie takiego projektu zostanie zrealizowany.

Odnosząc powyższe rozważania do oceny niniejszej sprawy zauważyć należy, iż w toku postępowania administracyjnego inwestor przedłożył opinię z dnia 8 listopada 2021 r. sporządzoną przez dr inż. M. B., posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej, w której stwierdzono, że "Założenie co do realizacji wykopu, wraz z jego obudową wskazują na jego pełną neutralność względem otaczającego środowiska wodno-gruntowego, zarówno na etapie realizacji jak i eksploatacji projektowanego budynku (...) Co ważne aktualny stan wód podziemnych na terenie inwestycji i przylegających działkach jest niższy od ujawnionego w wyjściowej dokumentacji geologicznej opracowanej dla analizowanego przedsięwzięcia (...) zawilgocenie podziemnej części budynku jest związane z postępującą degradacją izolacji przeciwwodnej budynku i braku prac remontowych, które powinny odtworzyć jej pierwotny potencjał - w żadnej mierze zjawiska te nie są związane z działaniem inwestycyjnym prowadzonym na sąsiadującej działce". Także przedstawiona przez inwestora inwentaryzacja budynku skarżącej z 2018 r. sporządzona przez mgr inż. M. F. posiadającego uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej wskazuje, że już w 2018 r. występował spory problem z zawilgoceniem posadzek i ścian piwnicy budynku przy ul. T. (fot. 1-16). Natomiast skarżąca nie przedstawiła jakiegokolwiek dokumentu, który w sposób wiarygodny podważałby przedłożoną dokumentację .

Również z projektu zagospodarowania działki, a w szczególności z analizy nasłonecznienia, którą inwestor przedłożył do akt sprawy wynika, że planowana inwestycja zapewnia zachowanie warunków określonych zarówno w § 13 jak i § 57 i § 60 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1065) – dalej jako "rozporządzenie". Także w tym przypadku skarżąca nie przedstawiła jakiejkolwiek analizy podważającej treść tej dokumentacji.

Elementy, które powinien zawierać projekt budowlany zostały określone w art. 34 ust. 3 Pb. Sąd zbadał, czy znajdujący się w aktach sprawy projekt budowlany z lipca 2021 r. zawiera wymagane prawem elementy. W projekcie tym znajduje się projekt zagospodarowania terenu (k. 64-100). W projekcie zawarto wszelkie wymagane uzgodnienia i opinie. Zdaniem Sądu projekt jest kompletny. Ocena czy projekt budowlany pozostaje w zgodzie z przepisami prawa, w szczególności przepisami prawa miejscowego oraz przepisami WT jest zdaniem Sądu prawidłowa.

Z uwagi na brak zastrzeżeń co do zgodności inwestycji z przepisami planu miejscowego Sąd ocenę i rozważania organu odwoławczego podziela i uznaje za prawidłowe.

Odnosząc się natomiast do zarzutu naruszenia § 21 ust. 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Sąd stwierdza, iż nie jest on zasadny. Zgodnie z tymi przepisami w przypadku usytuowania wzdłuż jezdni stanowiska postojowe dla samochodów powinny mieć wymiary wynoszące co najmniej:

1) szerokość 3,6 m, z możliwością ograniczenia do 2,5 m - w przypadku zapewnienia możliwości korzystania z przylegającego dojścia lub ciągu pieszo-jezdnego, i długość 6 m - w przypadku samochodów osobowych;

2) szerokość 3,6 m i długość 6 m - w przypadku samochodów osobowych użytkowanych przez osoby niepełnosprawne;

Z projektu zagospodarowania terenu wynika, że na terenie inwestycji dla 29 mieszkań zaplanowano 29 miejsc postojowych dla samochodów osobowych, w tym dwa dla osób niepełnosprawnych – jedno w hali garażowej i jedno na terenie posesji (co spełnia warunek miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - 4% udziału miejsc postojowych przeznaczonych do parkowania pojazdów zaopatrzonych w kartę parkingową) – (k 181 akt organu odwoławczego). Zaprojektowane miejsca parkingowe nie są usytuowane wzdłuż jezdni, a zatem nie dotyczą ich wymogi wskazane w powyższych regulacjach rozporządzenia.

Konkludując Sąd nie dopatrzył się naruszenia przepisów prawa materialnego w niniejszej sprawie.

Odnosząc się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania podniesionych w skardze stwierdzić należy, iż także nie zasługują one na uwzględnienie. Przede wszystkim Sąd nie dostrzega zasadności zarzutów podnoszonych w kwestii braku rzetelnego i pełnego ustalenia stanu sprawy (a zatem uchybienia art. 7, 77 i 80 Kpa), bowiem stan faktyczny sprawy jest ustalony jednoznacznie i nie budzi wątpliwości. Analiza administracyjnych akt sprawy nie ujawniła takich okoliczności, co do których konieczne byłoby prowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz uzupełnienie materiału dowodowego. Dodać należy, że zarzuty skarżącej mają charakter bardzo ogólny. Brak jest natomiast w skardze wyjaśnień na czym zarzucane naruszenia miałyby polegać. Niezasadny jest również zarzut uchybienia art. 8 oraz art. 107 § 3 k.p.a. W ocenie Sądu uzasadnienie faktyczne zaskarżonej decyzji zawiera szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. Tym samym odpowiadając treści art. 107 § 3 k.p.a. spełnia ono założenia zasady zaufania do władzy publicznej określonej w art. 8 ust. 1 k.p.a.

Reasumując, w wyniku przeprowadzonej sądowej kontroli skarżonej decyzji nie znalazły potwierdzenia zarzuty wniesionej skargi. Nie stwierdzono także innych naruszeń prawa materialnego mogących mieć wpływ na wynik sprawy, ani też naruszeń przepisów postępowania mogących mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec powyższego orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a. o oddaleniu skargi