Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 402/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 73
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki po rozpoznaniu w dniu 21 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Z. T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1543/04, odrzucające zażalenie w sprawie ze skargi Z. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 13 sierpnia 2004 r., nr [...], w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z 7 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Wr 1543/04, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenie Z. T. na postanowienie tegoż Sądu z dnia 17 grudnia 2007 r. odrzucające wniosek o przywrócenie terminu.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że w dniu 24 stycznia 2008 r. wpłynęło do Sądu I instancji zażalenie Z. T. na postanowienie tego Sądu z 17 grudnia 2007 r. które odrzucało wniosek strony o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Ze względu na fakt, że wspomniany środek zaskarżenia był nieopłacony, wezwano skarżącego do uiszczenia należnego wpisu. Z uwagi na nieobecność adresata wezwania nie doręczono osobiście, zaś przesyłka zawierająca wezwanie była, po dwukrotnym awizowaniu, przechowywana w urzędzie pocztowym i po upływie 7 dni od daty ostatniego awizowania zwrócono ją nadawcy.

Sąd na podstawie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) (dalej; u.p.p.s.a.) uwzględniając wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt P 13/05 uznał, że wezwanie doręczono w dniu 15 lutego 2008 r., tj. z upływem ostatniego dnia powtórnie wyznaczonego 7-dniowego terminu dla odbioru pisma z placówki pocztowej. Termin do uzupełnienia braków formalnych zażalenia przez uiszczenie należnego wpisu od zażalenia, upłynął bezskutecznie dnia 22 lutego 2008 r.

W świetle powyższego stanu faktycznego WSA powołując się na treść art. 178 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a. zażalenie - jako nieopłacone - odrzucił.

W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych poprzez przyjęcie, że skarżący otrzymał wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego. Dodał, że składał wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych i w tym przedmiocie nie otrzymał żadnego rozstrzygnięcia Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Po myśli art. 73 u.p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza się w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu. Ponadto, należy mieć na uwadze wyrok TK z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05, w świetle którego należy przyjąć, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma zastosowanie § 9 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 17 czerwca 1999 r. ( w jego obecnym brzmieniu), co oznacza, że warunkiem skuteczności doręczenia zastępczego jest uprzednie dwukrotne awizowanie doręczanej przesyłki. Powyższy sposób doręczenia opiera się na domniemaniu, że adresat miał możliwość zapoznania się z treścią przesyłki. Domniemanie powyższe ma charakter domniemania usuwalnego i może zostać obalone przeciwdowodem.

Zgodnie z informacją zawartą na zwrotnym potwierdzeniu odbioru (karta 46 akt sądowych) listonosz nie zastał podmiotu uprawnionego do odbioru przesyłki z sądu, pod adresem skarżącego, w dniu 31 stycznia 2008 r. oraz w dniu 8 lutego 2008 r., a zawiadomienia o tym fakcie oraz o fakcie pozostawienia przesyłki w placówce pocztowej pozostawił w jego skrzynce oddawczej. Przesyłka została zwrócona do Sądu z uwagi na niepodjęcie jej w przewidzianym ustawowo terminie.

W świetle tych okoliczności należy za Sądem I instancji wskazać, że w sprawie nastąpiło skuteczne doręczenie. Samo stwierdzenie przez żalącego, że "wezwania nie otrzymał", w żaden sposób nie podważa wiarygodności zwrotnego potwierdzenia odbioru z którego jednoznacznie wynika, że procedurę opisaną w art. 73 u.p.p.s.a. zastosowano prawidłowo.

Za nieprawdziwe należy uznać wskazanie przez żalącego, że składał w sprawie wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w aktach sprawy takiego wniosku brak.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.