Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 8/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2006-07-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA

SENTENCJA

Dnia 28 lipca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska (spr.),, Sędzia NSA Teresa Rutkowska, Protokolant Asystent sędziego Adrian Król, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lipca 2006 roku ze skargi F.B. na bezczynność Prezydenta Miasta S. w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a: 1. umorzyć postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, 2. przyznać adwokatowi P. T. prowadzącej Kancelarię Adwokacką w Ł. przy ulicy A, lokal [...] kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa i 80/100) złotych obejmującą podatek od towarów i usług według obowiązującej stawki przewidzianej dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu sądowym skarżącej F. B. i kwotę powyższą nakazuje wypłacić adwokatowi P. T. z funduszów Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi


UZASADNIENIE

III SAB/Łd 8/06

UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2005 roku do Urzędu Miasta S. wpłynął wniosek F. B. dotyczący przyznania prawa do dodatku mieszkaniowego. Wniosek został złożony na obowiązującym formularzu. Do wniosku strona załączyła deklarację o wysokości dochodów, deklarację o stanie majątkowym, kserokopię postanowienia Sądu Rejonowego w S. z dnia [...] o stwierdzeniu nabycia spadku, kserokopię trzech odcinków poświadczających fakt otrzymania emerytury za wrzesień, październik, listopad 2005 roku, kserokopię rachunku za zużycie wody, kserokopię dwóch rachunków za energię elektryczną, kserokopię rachunku za wywóz nieczystości. Pismem z dnia 13 grudnia 2005 roku strona została wezwana w trybie art. 64 § 2 k.p.a. do uzupełnienia wniosku (w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania złożonego wniosku), poprzez nadesłanie dokumentów określających wysokość dochodów z ostatnich trzech miesięcy poprzedzających złożenie wniosku lub ich brak w sytuacji pozostawania bez pracy przez C.M., aktu notarialnego potwierdzającego własność nieruchomości B. F., rozliczenie potwierdzające za jaki okres dokonano zapłaty za wywóz nieczystości. Powyższe wezwanie organ uznał za doręczone stronie w trybie art. 44 k.p.a.

W dniu 14 lutego 2006 roku F.B. wystosowała do Urzędu Miasta S. pismo z żądaniem wskazania numeru i daty dziennika promulgacyjnego w którym zostały opublikowane aktualne przepisy w sprawie dodatków mieszkaniowych. Równocześnie strona poinformowała, że jeżeli nie otrzyma bezzwłocznie decyzji w sprawie przyznania dodatku mieszkaniowego na podstawie wniosku z dnia 9 grudnia 2005 roku, skieruje skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na bezczynność0 organu. Organ administracji potraktował pismo strony jako zażalenie złożone w trybie art. 37 k.p.a. i przesłał je do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. Organ odwoławczy po rozpatrzeniu zażalenia, uznał zażalenie za uzasadnione i wyznaczył Prezydentowi Miasta S. dodatkowy termin załatwienia sprawy do dnia 10 marca 2006 roku. Z uzasadnienia postanowienia SKO w S. z dnia [...] wynika, że organ odwoławczy stwierdził bezzasadność żądania organu skierowanego do strony w piśmie z dniu 13 grudnia 2005 roku, w trybie art. 64 § 2 k.p.a.

W dniu 17 lutego 2006 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga F.B. na bezczynność Urzędu Miasta S. W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że do wniosku z dnia 9 grudnia 2005 roku o przyznanie prawa do dodatku mieszkaniowego załączyła wszystkie wymagane dokumenty. Organ orzekający bezpodstawnie więc żądał uzupełnienia tego wniosku i nie wydał decyzji w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta S. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niewyczerpanie przez skarżącą środków zaskarżenia. W ocenie organu nie można uznać, że skarżąca wyczerpała środki zaskarżenia, bowiem pismo z dnia 14 lutego 2006 roku zostało uznane przez organ "z urzędu" jako zażalenie.

W piśmie zawierającym udzielenie przez F. B. pełnomocnictwa dla adwokata P. T., wyznaczonej z urzędu do reprezentowania skarżącej, F.B. poinformowała swojego pełnomocnika, że decyzję o przyznaniu prawa do dodatku mieszkaniowego z dnia 10 marca 2006 roku otrzymała w dniu 5 kwietnia 2006 roku.

Na rozprawie w dniu 28 lipca 2006 roku pełnomocnik organu potwierdził fakt wydania w dniu 10 marca 2006 roku decyzji w sprawie przyznania skarżącej prawa do dodatku mieszkaniowego oraz oświadczył, że decyzja ta jest ostateczna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m.in. przez kontrolę administracji publicznej. Kontrola ta, po myśli § 2 tegoż artykułu, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm - dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sady administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub rzecznik Praw Obywatelskich.

W świetle zaś art. 37 § 1 k.p.a na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

Sąd nie podziela stanowiska Prezydenta Miasta S., że w sprawie zachodziły okoliczności odrzucenia skargi z powodu niewyczerpania środków zaskarżenia. Nie budzi wątpliwości Sądu fakt, że skarżąca wyczerpała określony tryb i że pismo z dnia 14 lutego 2006 roku mimo, iż nie jest nazwane przez samą skarżącą zażaleniem w istocie nim było. W orzecznictwie i doktrynie utrwalony jest pogląd, że nie tytuł, ale treść pisma decyduje o intencji je wnoszącego. Składając więc pismo określonej treści w dniu 14 lutego 2006 roku skarżąca zastosowała się do przepisu art. 37 k.p.a. i nie zmienia tej oceny fakt, iż jak twierdzi organ pismo to "z urzędu " zostało potraktowane jako zażalenie. Nie miał również wątpliwości organ odwoławczy jak należy potraktować pismo skarżącej, rozpatrując przedmiotowe podanie jako zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie.

Przechodząc do oceny wniesionej skargi należy przede wszystkim podnieść, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracji sąd administracyjny orzeka (jest to wyjątek), biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy, istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (por. np. wyrok NSA z dnia 6 października 2000r. sygn. akt IV SA 105/00 niepublikowany).

Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego " z innych przyczyn" w rozumieniu art. 161 § 1 pkt 3 zachodzi wtedy, jeżeli w jego toku wystąpią zdarzenia, w następstwie których przestanie istnieć sprawa sądowoadministracyjna.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Skoro bezczynność organu powstaje po upływie terminu wydania aktu indywidualnego lub podjęcia czynności, a istotą żądania dochodzonego w skardze na bezczynność jest zobowiązanie organu przez sąd administracyjny do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie (art. 149 p.p.s.a.) , to w sytuacji, gdy żądanie zostało uwzględnione przez organ po wniesieniu skargi, postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie o bezczynność staje się więc bezprzedmiotowe.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w postanowieniu.

O kosztach orzeczono stosowanie do art. 250 cytowanej ustawy.