Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 866/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i § 2, art. 184 w zw. z art. 197
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2007r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia L. H. B. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 18 września 2007r., sygn. akt III SAB/Lu 8/07 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 21 sierpnia 2007r w sprawie ze skargi L. H. B. na bezczynność Rady Miasta L. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 sierpnia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę L. H. B. na bezczynność Rady Miasta L. w przedmiocie nieudzielenia odpowiedzi na pisma.

W dniu 21 sierpnia 2007r. pełnomocnik skarżącej – mąż L. W. B. – złożył pismo, którego treść nie była dostatecznie jasna dla Sądu, w związku z czym w wykonaniu zarządzenia z dnia 22 sierpnia 2007r., pełnomocnik skarżącej został wezwany do jednoznacznego wyjaśnienia, w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, czy jego pismo z dnia 21 sierpnia 2007r. jest skargą kasacyjną od postanowienia z dnia 10 sierpnia 2007r., czy też kolejną skargą.

W dniu 30 sierpnia 2007r. pełnomocnik złożył kolejne pismo, w którym wskazał między innymi, że "na dziś nie chce apelować" oraz, że "to jest nowa sprawa ustalić tego ktosia, który gdzieś jest". Złożone pismo nie zawierało jednak żądanych przez Sąd uzupełnień, ani wyjaśnień.

Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 18 września 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), pozostawił pismo pełnomocnika skarżącej z dnia 21 sierpnia 2007r. bez rozpoznania. Sąd wskazał, że odpowiedź pełnomocnika skarżącej z dnia 30 sierpnia 2007r. nie zawiera żadnych wyjaśnień, które umożliwiłyby ustalenie treści żądania, zawiera za to niezrozumiałe odnośniki, skróty sformułowane w sposób niejasny i niestaranny, odbiegający od standardów logicznej konstrukcji wypowiedzi, przez co uniemożliwia odczytanie intencji autora.

Na powyższe zarządzenie, pełnomocnik skarżącej złożył zażalenie, z którego wynika, że nie zgadza się ze stanowiskiem Sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 49 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej. Natomiast § 2 tego artykułu stanowi, że jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, pismo pozostawia się bez rozpoznania.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej był wzywany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie do uzupełnienia braków formalnych przez określenie charakteru pisma z dnia 21 sierpnia 2007r. i został prawidłowo pouczony o skutkach nieprzedłożenia takiego wyjaśnienia w terminie. Pomimo tego jednak skarżący nie zastosował się do zarządzenia Sądu i nie wyjaśnił jednoznacznie charakteru tego pisma.

Wobec powyższego, stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie o pozostawieniu bez rozpoznania pisma pełnomocnika skarżącej z dnia 21 sierpnia 2007r. nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.