Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1172/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6117 Ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Przyznano skarżącemu prawo pomocy w części dotyczącej ustanowienia adwokata.
Powołane przepisy: article: art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 i art. 249a
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym we Wrocławiu – Barbara Koźlik po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminowi do wniesienia odwołania od decyzji odmawiającej umorzenia zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2014 r. postanawia: I. przyznać prawo pomocy w zakresie ustanowienia adwokata; II. umorzyć postępowanie w sprawie prawa pomocy w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Skarżąca, po wyroku oddalającym skargę wniosła o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, precyzując w treści pisma z dnia 16 czerwca 2017 r., że wnosi o wyznaczenie dla niej adwokata.

Następnie, w wyniku wezwania do uzupełnienie braku formalnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, na urzędowym formularzu strona nadto zakreśliła żądanie zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku powołała się m.in. na postanowienie z dnia 16 listopada 2016 r., którym w niniejszej sprawie zostało stronie przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Skarżąca podała, że mieszka z mężem i synem, nie posiada żadnego majątku, a dochody uzyskuje jej mąż z tytułu renty w kwocie 930 zł i syn tytułem zasiłku z pomocy społecznej w kwocie 130 zł.

Na miesięczne wydatki rodziny składają się opłaty za wodę 120 zł, za energię 120 zł, leki 50-100 zł i telefon 50 zł.

Kopie przedłożone do akt sprawy potwierdzają liczne egzekucje prowadzone wobec skarżącej i jej rodziny.

W ocenie referendarza sądowego przedmiotowy wniosek jest zasadny.

Podstawą prawną jego rozpoznania jest regulacja zawarta w art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Stosownie do treści tych przepisów, prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych uraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika, a więc w zakresie całkowitym, należy przyznać osobie fizycznej, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Powyższe zostało wykazane.

Wskazać trzeba, iż dochody 3-osobowego gospodarstwa domowego wynoszą niewiele ponad 1.000 zł, co może nie wystarczać nawet na pokrycie podstawowych potrzeb socjalnych.

Strona nie posiada również majątku, z którego mogłaby pozyskać dodatkowe środki pieniężne.

Jakkolwiek zatem wykazane zostały przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, to jednak należy mieć na uwadze, iż w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 16 listopada 2016 r., zostało już przyznane prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, które nadal stronie przysługuje, również na etapie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Z powyższych przyczyn referendarz uznał rozpoznanie wniosku w tym zakresie za zbędne, co stało się podstawą zastosowania art. 249a p.p.p.s.a., który stanowi, że jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się.

W tym stanie rzeczy postanowiono jak w sentencji na podstawie powołanych wyżej przepisów oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.