Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 8/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2013-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1, art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Jerzy Dudek (sprawozdawca), Sędziowie sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Protokolant sekretarz sądowy Beata Skubis-Kawczyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 14 marca 2013 r. sprawy ze skargi M. Ł. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie sprzeciwu do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. do Starosty wpłynęło zgłoszenie o zamiarze przystąpienia do robót budowlanych, polegających na remoncie dachu od strony ulicy oraz malowaniu elewacji od strony ulicy budynku położonego w na działce nr [...], podpisane przez W. Ł. i M. Ł.

Postanowieniem z dnia [...] r. W. Ł. został wezwany do uzupełnienia zgłoszenia o wymienione w postanowieniu dokumenty w terminie do [...] r. Postanowienie zostało doręczone W. Ł .

Decyzją z dnia [...] r. Starosta, działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), wniósł sprzeciw od zgłoszenia z uwagi na nieuzupełnienie zgłoszenia we wskazanym przez organ terminie.

Decyzja ta została doręczona wyłącznie W. Ł., który następnie wniósł od niej odwołanie.

Decyzją z dnia [...] r., wydaną z upoważnienia Wojewody L., decyzja o sprzeciwie od zgłoszenia została utrzymana w mocy.

Organ drugiej instancji doręczył tę decyzję W. Ł. i M. Ł. (k. 8, 9 akt organu drugiej instancji).

Skargę na powyższą decyzję wnieśli W. i M. Ł., żądając jej uchylenia, a także uchylenia utrzymanej nią w mocy decyzji organu pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga M. Ł. podlega odrzuceniu.

W myśl art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego, zgłoszenia robót budowlanych należy dokonać przed terminem zamierzonego rozpoczęcia robót budowlanych. Do wykonywania robót budowlanych można przystąpić, jeżeli w terminie 30 dni od dnia doręczenia zgłoszenia właściwy organ nie wniesie, w drodze decyzji, sprzeciwu i nie później niż po upływie 2 lat od określonego w zgłoszeniu terminu ich rozpoczęcia.

W niniejszej sprawie z treści zgłoszenia wynika, że zostało ono wniesione przez M. Ł. i W. Ł., którzy do zgłoszenia dołączyli również oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane.

Zgłoszenie robót budowlanych wszczyna postępowanie administracyjne, które może zakończyć się w dwojaki sposób: wniesieniem przez organ w terminie 30 dni od zgłoszenia sprzeciwu w formie decyzji administracyjnej albo akceptacją zgłoszenia, która nie wymaga zachowania żadnej formy prawnej (tzw. milcząca zgoda organu na podjęcie robót objętych zgłoszeniem).

Do postępowania wszczętego zgłoszeniem przepisy kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się odpowiednio, jedynie w zakresie nieuregulowanym przez ustawę - Prawo budowlane. Wyłącznie w sytuacji, gdy do zgłoszenia zostanie wniesiony sprzeciw, do postępowania wywołanego sprzeciwem regulacje kodeksowe stosuje się w pełnym zakresie.

W okolicznościach niniejszej sprawy stroną postępowania administracyjnego wszczętego na skutek wniesienia przez organ sprzeciwu do zgłoszenia był W. Ł. Jedynie do niego skierowana była bowiem wydana w dniu [...] r. decyzja o sprzeciwie. Również odwołanie od tej decyzji wniósł wyłącznie W. Ł.

Natomiast w stosunku do M. Ł. postępowanie wszczęte zgłoszeniem zakończyło się z upływem 30 dni od dnia dokonania zgłoszenia organowi administracji architektoniczno – budowlanej, który w tym terminie nie wniósł sprzeciwu.

Wobec powyższego nie ulega wątpliwości, że od momentu wniesienia sprzeciwu jedyną stroną postępowania był W. Ł. Okoliczności tej nie zmienia fakt doręczenia M. Ł. decyzji organu drugiej instancji, które miało charakter jedynie informacyjny.

Skoro zatem M. Ł. nie była stroną postępowania administracyjnego wszczętego na skutek sprzeciwu od zgłoszenia robót budowlanych, to nie mieści się w żadnej z kategorii podmiotów uprawnionych do wniesienia skargi, wymienionych w art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.).

Oczywisty, nie wymagający analizy, brak po stronie skarżącej interesu prawnego we wniesieniu skargi obligował sąd do jej odrzucenia jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 6 p.p.s.a. Wyrok oddalający skargę powinien być bowiem wydany jedynie wówczas, gdy ustalenie co do braku legitymacji skarżącego jest rezultatem badania jego interesu prawnego w rozumieniu art. 50 § 1 p.p.s.a. (zob. uchwała składu 7 sędziów NSA z 11 kwietnia 2005 r., OPS 1/04, ONSAiWSA 2005, nr 4, poz. 62; postanowienie NSA z 13 czerwca 2007 r., I FSK 1337/06/ Lex nr 384145).

Skarga M. Ł. jest ponadto niedopuszczalna z uwagi na zaakceptowanie przez organ pierwszej instancji dokonanego przez nią zgłoszenia robót budowlanych, przejawiające się w niewniesieniu sprzeciwu. Niewniesienie sprzeciwu (tzw. milcząca zgoda organu) nie mieści się bowiem w katalogu aktów i czynności organów administracji publicznej wymienionych w art. 3 § 2 p.p.s.a., które podlegają kontroli sądu administracyjnego (por. wyrok NSA z 3 marca 2011 r., II OSK 401/10, niepubl. oraz postanowienie WSA w Lublinie z 19 października 2006 r., II SA/Lu 725/06, niepubl.).

Brak sprzeciwu do zgłoszonych przez skarżącą robót budowlanych w terminie 30 dni od zgłoszenia oznacza możliwość przystąpienia przez nią do realizacji objętych zgłoszeniem robót, oczywiście, o ile nie wystąpią inne prawne przeszkody, uniemożliwiające ich rozpoczęcie i prowadzenie.

Z tych powodów skarga M. Ł., jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.