Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 919/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-06-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 8 i art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz Sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi, w Wydziale III - Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego B.A. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej w sprawie ze skarg A.U. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać radcy prawnemu B.A., prowadzącemu Kancelarię Radcy Prawnego w Ł., przy ul. S. 11, kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, obejmującą podatek od towarów i usług, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu kasacyjnym przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżącej A.U. i nakazać wypłacenie powyższej kwoty radcy prawnemu B.A. z funduszu Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi U.K.


UZASADNIENIE

III SA/Łd 919/12

Uzasadnienie

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 919/12 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie wymeldowania A.U. z pobytu stałego.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniósł organ, natomiast radca prawny B.A., w imieniu skarżącej, sporządził i wniósł – pismem z dnia 28 czerwca 2013 r. - odpowiedź na złożoną skargę kasacyjną, wnosząc jednocześnie o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącej z urzędu i oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone w całości ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 6 marca 2015 r., sygn. akt II OSK 1890/13 oddalił skargę kasacyjną, wskazując w uzasadnieniu, że o wynagrodzeniu radcy prawnego ustanowionego z urzędu orzeknie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi.

Referendarz Sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stawki wynagrodzenia i zasady ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej adwokata uregulowane zostały w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. Dz. U. z 2013 r., poz. 490), zwanym dalej rozporządzeniem.

W § 14 ust. 2 rozporządzenia, zostały wskazane czynności procesowe, za które przysługuje zwrot kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

Z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia wynika, że zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, należy się pełnomocnikowi z urzędu, między innymi za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej.

Przepis ten stanowi jednocześnie, że wysokość stawki minimalnej opłaty za czynności adwokackie w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji za sporządzenie skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, który występował w sprawie w I instancji, wynosi 50% stawki minimalnej, określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia.

Stosownie zaś do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia, stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w "innej sprawie wynosi 240 zł.

Ponadto w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Jednocześnie w związku z tym, że przepisy rozporządzenia nie określają stawki minimalnej wynagrodzenia radcy prawnego za sporządzenie odpowiedzi na skargę kasacyjną, należało analogicznie przyjąć stawkę ustaloną za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2004 r., sygn. akt FSK 80/04, uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 listopada 2012 r., sygn. akt FPS 4/12).

W niniejszej sprawie radca prawny B.A. został ustanowiony pełnomocnikiem skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym w I instancji.

Jak wynika z akt sprawy, pomoc udzielona skarżącej, za którą należy się pełnomocnikowi wynagrodzenie, polegała na sporządzeniu i wniesieniu odpowiedzi na skargę kasacyjną Wojewody [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 marca 2013 r., sygn. akt III SA/Łd 919/12.

Stosownie do powołanych wyżej przepisów ustalono, że należne radcy prawnemu z urzędu wynagrodzenie wynosi 50% z 240 zł, czyli 120 zł za sporządzenie i wniesienie odpowiedzi na skargę kasacyjną i powinno być podwyższone o kwotę 27,60 zł, stanowiącą podatek od towarów i usług, który na dzień wydania postanowienia wynosi 23%, co razem stanowi kwotę 147,60 zł.

Radca prawny, stosownie do § 20 rozporządzenia, złożył wymagane oświadczenie.

Z uwagi na to, że zostały spełnione warunki, uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi ustanowionemu w ramach prawa pomocy kosztów udzielonej pomocy prawnej, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 w zw. z art. 250 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b w zw. z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, a także w myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia, postanowiono, jak w sentencji.

U.K.