Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 190/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 83 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 stycznia 2016 r., sygn. akt I SA/Wr 1956/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 20 lipca 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II FZ 190/16

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 stycznia, sygn. akt I SA/Wr 1956/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę L. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu z dnia 20 lipca 2015 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2013 r.

Z uzasadnienia postanowienia Sądu pierwszej instancji wynika, że ww. decyzja została doręczona stronie skarżącej (jej pełnomocnikowi) w dniu 16 października 2015 r.

W dniu 16 listopada 2015 r. pełnomocnik strony skarżącej nadał u operatora pocztowego InPost S.A. przesyłkę zawierającą skargę na wymienioną decyzję z dnia 20 lipca 2015 r.

Skarga ta wpłynęła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Wałbrzychu w dniu 19 listopada 2015 r.

W zaskarżonym postanowieniu WSA we Wrocławiu podniósł, mając na uwadze treść art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako: "p.p.s.a." i art. 178 ust. 1 ustawy – Prawo pocztowe, a także stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zaprezentowane w uchwale z dnia 19 października 2015 r. sygn. akt I OPS 1/15, że nadanie skargi przed upływem przewidzianego prawem terminu w polskiej placówce pocztowej operatora innego niż Poczta Polska S.A., nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy skargę doręczono adresatowi (organowi, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi) po jego upływie.

W zażaleniu na to postanowienie pełnomocnik skarżącej spółki wniósł o jego uchylenie, zarzucając naruszenie przepisów postępowania, których uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 83 § 3 p.p.s.a. poprzez jego błędne zastosowanie w zw. z wadliwą wykładnią art. 178 ustawy – Prawo pocztowe polegającą na uznaniu, że w celu zachowania terminu, o którym mowa w art. 83 §3 p.p.s.a. pisma do sądu administracyjnego powinny być wnoszone bezpośrednio za pośrednictwem operatora wyznaczonego, tj. Poczty Polskiej przy czym pisma mogą być wnoszone także przez inne podmioty świadczące usługi pocztowe (w tym: InPost), jednakże wtedy dla zachowania terminu konieczne jest dostarczenie pisma do adresata przed upływem terminu, podczas gdy prokonstytucyjna wykładnia celowościowa, funkcjonalna i systemowa powołanego przepisu prowadzi do uznania, że nadanie pisma przez stronę postępowania za pośrednictwem innych operatorów pocztowych w terminie, nie powinno rodzić dla strony negatywnych konsekwencji procesowych, jak choćby odrzucenie skargi, z tego powodu albowiem stanowi to naruszenie konstytucyjnej zasady prawa do sądu, demokratycznego państwa prawnego oraz zasady proporcjonalności i równości, wyrażającej się w tym, że InPost jest operatorem pocztowym dla sądów prokuratur, a dla innych podmiotów już za taki uznawany być nie może.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega oddaleniu.

Na wstępie zauważyć należy, że w dniu 19 października 2015 r., sygn. akt I OPS 1/15, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę (na którą zwracał uwagę Sąd pierwszej instancji) o następującej treści: "Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". Uchwała ta jest wiążąca na podstawie i w sposób wskazany w art. 269 § 1 p.p.s.a.

W motywach uchwały wskazano, że art. 83 § 3 p.p.s.a. ma charakter przepisu szczególnego, wymagającego wykładni ścieśniającej. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że uzależnienie zachowania terminu wniesienia pisma do sądu od oddania tego pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu Prawa pocztowego, zapewnia jednakowe wymagania formalne dla wszystkich uczestników procesu. Gwarantuje przy tym pewność prawa i jego przewidywalność, skoro potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego (art. 17 Prawa pocztowego). Rozwiązanie przyjęte w art. 83 § 3 p.p.s.a. spełnia zarazem wymogi określoności, jednostka może przewidzieć skutki swego działania (zaniechania) oraz konsekwencje w postaci oznaczonego działania z kolei sądu, w razie bezskutecznego upływu terminu. W ocenie składu siedmiu sędziów art. 83 § 3 p.p.s.a. jest jasny, językowo zrozumiały, a wykładnia gramatyczna prowadzi do wniosku, że nie można tu mówić o naruszeniu prawa do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że ochronie praw strony służy oczywiście instytucja przywrócenia terminu, strona może zwrócić się o nie, jeżeli nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy (art. 86 § 1 p.p.s.a.). Powoływanie się na wykładnię prokonstytucyjną i celowościową nie może jednak prowadzić do zmiany jednoznacznej treści normy prawnej zawartej w przepisie art. 83 § 3 p.p.s.a.

W świetle powyższej uchwały, uznać należy, że operator InPost Sp. z o. o. nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe. Skarga skarżącej (wniesiona za pośrednictwem operatora InPost Sp. z o.o.) została wniesiona z uchybieniem 30-dniowego terminu, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.