Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 650/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2007-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 par. 1, art. 33, art. 34 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 16, art. 128
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 15 listopada 2007 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Markiewicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska Sędzia WSA Barbara Rymaszewska Protokolant: Sekretarz sądowy Jarosław Moraczewski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2007 roku sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanegow Ł. z dnia [...] nr [...] w sprawie [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego dotyczącego wykonania decyzji nakazującej przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania 1. oddala skargę; 2. nakazuje zwrot na rzecz A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w Ł. nadpłaconej kwoty 17 (siedemnaście) złotych błędnie przekazanej na konto Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi tytułem opłaty za pełnomocnictwo.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 17, art. 33 pkt 1 i 7 oraz art. 34 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r., nr 229, poz. 1954 ze zm.), Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. odrzucił zarzuty wniesione przez [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

W uzasadnieniu tego postanowienia podano, iż decyzją z dnia [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazał [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń zajmowanych przez lokal gastronomiczny "[...]", usytuowanych na parterze trzykondygnacyjnego budynku biurowo – usługowo – handlowego, zlokalizowanego na nieruchomości przy Placu A w Ł. (dz. nr [...]). W dniu 26 stycznia 2007r. wystosowano do zobowiązanego upomnienie by wykonał nałożony obowiązek. Z powodu nie wykonania w/w obowiązku, wszczęto w stosunku do spółki postępowanie egzekucyjne. W dniu 15 lutego 2007r. wystawiono tytuł wykonawczy [...] oraz postanowieniem z dnia [...] nałożono grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 12.000 zł. W dniu 8 marca 2007r. [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością wniosła zarzut w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Zobowiązana podniosła, iż nigdy wcześniej nie zostało jej doręczone wymagane przepisami prawa upomnienie, gdyż zostało ono doręczone [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością, która od dnia 26 stycznia 2006r. nie istnieje. Zachodzi zatem przesłanka z art. 33 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podnosząc zarzut wykonania w całości nałożonego obowiązku strona wskazała, iż przedmiotowy lokal znajduje się w budynku biurowo – handlowo – usługowym, a prowadzona przez najemcę działalność gastronomiczna jest działalnością usługową. Aktualny sposób użytkowania lokalu stanowi więc wykonanie nałożonego na spółkę obowiązku, co wypełnia przesłankę z art. 33 pkt 1 w/w ustawy. Uznając zarzuty strony za nieuzasadnione, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. podniósł, iż zgodnie z art. 33 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1. Przesłanka ta nie została spełniona, gdyż [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością jest tym samym podmiotem, co [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Nie uległ zmianie podmiot a jedynie firma spółki. Twierdzenie zatem zobowiązanego, iż [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością od dnia 26 stycznia 2006r. nie istnieje nie oznacza, że nastąpiła likwidacja dotychczas istniejącej spółki i powołanie nowej, a jedynie to, iż miała miejsce zmiana nazwy ciągle istniejącej spółki, której doręczono upomnienie. Przedstawienie powyższego budynku jako biurowo – handlowo – usługowego jest natomiast stwierdzeniem faktu jego obecnej funkcji, co nie oznacza, że taka funkcja budynku była formalnie i prawnie zatwierdzona w latach poprzednich. Ze zgromadzonych w sprawie dowodów wynika, iż od momentu wybudowania, budynek ten spełniał funkcję budynku produkcyjnego z częścią biurową. W aktach organu administracji architektoniczno – budowlanej znajduje się jedynie decyzja administracyjna dotycząca zmiany sposobu użytkowania lokalu sali zabaw dla dzieci usytuowanego na jego I piętrze. W toczącym się postępowaniu właściciel budynku nie przedstawił żadnych dokumentów związanych ze zmianą sposobu użytkowania lokalu na parterze z pomieszczeń magazynowych na pomieszczenia lokalu gastronomicznego.

W zażaleniu na to postanowienie [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością podniosła, że zaskarżone postanowieni jako nieuzasadnione jest w całości bezprawne, a jako takie nie może się ostać w obrocie prawnym. W niniejszej sprawie nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości fakt, iż od dnia 26 stycznia 2006r., to jest daty dokonania wpisu w KRS, nie istnieje podmiot posiadający firmę [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z uwagi na zmianę firmy na [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Zdaniem strony w konsekwencji powyższego, w niniejszej sprawie nie może budzić jakichkolwiek wątpliwości fakt, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po dniu 25 stycznia 2006r. mógł skutecznie doręczyć [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zmiana firmy przez Spółkę, uwidoczniona zresztą jej w aktach rejestrowych, nie może przecież pozostawać bez jakiegokolwiek znaczenia w sprawie. Jest to tym bardziej zasadne, iż również tytuł wykonawczy został także wystawiony na dawną firmę Spółki [...], a taki tytuł w świetle treści art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji nie spełnia wymogów tej ustawy.

Postanowieniem z dnia [...], wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu organ II instancji stwierdził, że podstawą zgłoszenia zarzutu mogą być wyłącznie okoliczności wskazane w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Zgłoszone przez zobowiązanego skarżącego zarzuty dotyczyły pkt 7 wskazanego przepisu, tj. braku uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 oraz pkt 10, tj. niespełnienia wymogów określonych w art. 27 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ze znajdującego się w aktach sprawy pocztowego pokwitowania zwrotnego wynika, iż upomnienie, jakkolwiek adresowane na [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością zostało doręczone firmie [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w dniu 7 lutego 2007r., o czym świadczy pieczątka z nazwą firmy. Tytuł wykonawczy z dnia 15 lutego 2007r., nr [...], który został doręczony firmie [...] Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w dniu 1 marca 2007r., zawiera informacje zgodne z art. 27 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – aktualną nazwę oraz adres firmy zobowiązanej, co czyni zarzut bezzasadnym. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wskazał nadto, że organ egzekucyjny bada z urzędu dopuszczalność egzekucji administracyjnej; organ ten nie jest natomiast uprawniony do badania zasadności i wymagalności obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Podniesione przez zobowiązanego kwestie nie mogą stanowić podstawy skutecznego wniesienia zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, wobec czego organ egzekucyjny słusznie odmówił ich uwzględnienia.

W skardze na powyższe postanowienie [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością zaskarżając je w całości, zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego mających istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 15 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez wszczęcie egzekucji pomimo braku przesłania po upływie terminu do wykonania obowiązku pisemnego upomnienia na nią wystawionego oraz art. 7 k.p.a. poprzez jego wydanie z naruszeniem zasady prawdy obiektywnej.

W uzasadnieniu strona podniosła, że w dacie wystawienia i doręczenia upomnienia nie istniał podmiot o firmie [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Nie jest przy tym istotne, że jest to ten sam podmiot, który jednak zmienił firmę. Gdyby bowiem w dalszym ciągu legitymowała się firmą [...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością czynności dokonywane przez tak oznaczony podmiot po dacie zmiany w Krajowym Rejestrze Sądowym byłyby z mocy prawa nieważne jako dokonywane przez podmiot nieistniejący. To samo dotyczy upomnienia wystawionego przez organ egzekucyjny. Wystawienie upomnienia na nieistniejący podmiot nie może zatem wywoływać żadnych skutków prawnych nawet mimo tego, że zostało ono doręczone skarżącej spółce, która nie musiała do niego zastosować jako wadliwego formalnie i jej niedotyczącego. Przeciwne rozumowanie prowadziłoby zresztą do naruszenia, m.in. art. 157 § 1 k.s.h., art. 432 § 1 w związku z art. 435 § 1 k.c., ale także przepisów ustawy o Krajowym Rejestrze Sądowym oraz zniweczenia sensu posiadania przez przedsiębiorcę firmy i możliwości doręczania wszelkich pism w postępowaniu egzekucyjnym bez względu na określenie ich adresata.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., wnosząc o jej oddalenie, podtrzymał w całości swoje stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Z uwagi na to, że przedmiotem skargi w rozpatrywanej sprawie jest postanowienie organu II instancji, rozpoznające zażalenie na postanowienie o odrzuceniu zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne zauważyć trzeba, że zarzuty są w tym postępowaniu środkiem ochrony prawnej zobowiązanego przed naruszeniem podstawowych zasad tego postępowania, jak również przed niedopuszczalną egzekucją. Z istoty swej są skierowane przeciw prowadzeniu egzekucji. Przy czym, o ile odwołanie (zażalenie) można składać z każdego powodu, gdyż wystarczy, że strona jest niezadowolona z wydanego rozstrzygnięcia (art. 128 k.p.a.), o tyle zarzuty tylko z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Zgodnie z art. 34 § 1 i § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1 – 7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym – także na podstawie art. 33 pkt 8 tej ustawy, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1 – 5 wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Na postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela przysługuje zażalenie.

W rozpatrywanej sprawie w piśmie z dnia 6 marca 2007r., wniesionym do organu egzekucyjnego w dniu 8 marca 2007r., skarżąca spółka zgłosiła zarzuty na podstawie art. 33 pkt 1 i 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wierzycielem w toczącym się postępowaniu egzekucyjnym jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., który jest równocześnie organem egzekucyjnym prowadzącym postępowanie egzekucyjne. Zachodzi więc tożsamość podmiotów. W takiej sytuacji nie budzi więc wątpliwości w orzecznictwie sądowym i doktrynie prawa, iż przeprowadzenie postępowania przewidzianego w art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest oczywiście bezprzedmiotowe (por. np. wyroki NSA z dnia 11 października 2005r., II FSK 609/05 – Lex nr 217409, z dnia 20 grudnia 2005r., FSK 2677/04 – Lex nr 190895 i z dnia 7 czerwca 2006r., II FSK 775/05 – Lex nr 270329, R. Hauser, Z. Leoński Postępowanie egzekucyjne w administracji, Komentarz Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2003, str. 105). W tym też zakresie za prawidłowe uznać należy rozpoznanie przez organ egzekucyjny zarzutów bez wydawania w tym zakresie odrębnego postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela.

Przechodząc z kolei do kwestii zasadności stanowiska organów egzekucyjnych zauważyć trzeba, iż jak już wyżej wskazano, strona skarżąca jako podstawę prawną zgłoszonych zarzutów podała art. 33 pkt 1 i 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji powołując się przy tym na okoliczność wykonania obowiązku w całości i brak uprzedniego doręczenia upomnienia. W piśmie zawierającym zarzuty wywodziła, iż upomnienie zostało wystawione na podmiot o firmie "[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością", który od dnia 26 stycznia 2006r. nie istnieje. Wykonanie zaś obowiązku objętego tytułem wykonawczym – przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń zajmowanych przez lokal gastronomiczny "[...]", usytuowanego na parterze trzykondygnacyjnego budynku biurowo – usługowo – handlowego, zlokalizowanego na nieruchomości przy Placu A w Ł., wynikającego z ostatecznej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], zdaniem skarżącej spółki miało polegać na prowadzeniu przez najemcę w tym lokalu działalności gastronomicznej – usługowej.

Z akt sprawy natomiast wynika, że odbiór upomnienia z dnia 26 stycznia 2007r. zaadresowanego do [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością został pokwitowany przez [...] Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością, o czym świadczy treść pieczątki na zwrotnym potwierdzeniu odbioru upomnienia. Jednakże zarówno w zażaleniu na postanowienie organu I instancji, jak i we wniesionej do Sądu skardze strona skarżąca przyznaje, iż doszło jedynie do zmiany nazwy firmy. Świadczy to więc o tym, iż upomnienie zostało skutecznie doręczone zobowiązanemu, który wyłącznie zmienił nazwę i nie doszło ani do jego likwidacji, ani przekształcenia w żaden inny sposób. Ostatecznie Sąd administracyjny, który rozpoznawał przedmiotową skargę, upewniony został co do zaprezentowanego stanowiska, treścią doręczonego (na żądanie Sądu) aktu notarialnego z dnia 9 stycznia 2006r., z którego wynika (§ 1 uchwały) jedynie dokonanie zmiany § 2 umowy Spółki tylko w zakresie nazwy. Zarzut braku doręczenia upomnienia trafnie zatem został uznany przez organy egzekucyjne za bezzasadny. Bezpodstawny jest również drugi z podniesionych zarzutów – zarzut wykonania obowiązku w całości, gdyż z treści objętej tytułem wykonawczym decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] wynika, iż taki właśnie jak wskazany w piśmie zawierającym zarzuty sposób użytkowania pomieszczeń, których dotyczy obowiązek przywrócenia stanu poprzedniego stanowił podstawę jej wydania. Z uzasadnienia tej decyzji wynika również, iż pomieszczenia te poprzednio miały być użytkowane jako magazynowe. Takie zaś formułowanie zarzutu świadczy w istocie o kwestionowaniu zasadności decyzji będącej podstawą postępowania egzekucyjnego. Nie może jednak odnieść zamierzonego przez stronę skutku, gdyż organ egzekucyjny nie jest uprawniony do merytorycznego rozpoznania sprawy. Przepis art. 29 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zakazuje bowiem takiej kontroli obowiązku objętego tytułem wykonawczym. Tym bardziej, że godziłoby to w zasadę trwałości ostatecznych decyzji administracyjnych wynikającą z art. 16 § 1 k.p.a., w myśl którego uchylenie lub zmiana takich decyzji, stwierdzenie ich nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych.

Z powyższych względów na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało oddalić.

J.S.