Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 141/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 1-3, art. 230 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grażyna Nasierowska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 18 listopada 2019 r. sygn. akt I SA/Gd 1631/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Pismem z 1 sierpnia 2019 r. M. M. (dalej: skarżący) wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 3 lipca 2019 r. w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

Z uwagi na brak odnotowania wpływu środków pieniężnych tytułem wpisu sądowego od skargi, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 12 września 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia brakującego wpisu od skargi w wysokości 200 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia. Korespondencja sądowa została skarżącemu doręczona 4 października 2019 r.

W dniu 9 października na rachunek Sądu wpłynęła od skarżącego kwota 100 zł tytułem "wpisu sądowego w sprawie I SA/Gd 1631/19".

Postanowieniem z 18 listopada 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę inicjującą postępowanie w sprawie, jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazując art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. – Dz. U. z 2018 poz. 1302 z późn. zm., dalej: p.p.s.a.).

Nie zgadzając się z powyższym rozstrzygnięciem, pismem z 10 grudnia 2019 r., skarżący zaskarżył kwestionowane postanowienie sądu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojego stanowiska wskazał, iż zapłacił wpis sądowy zgodnie z wezwaniem sądowym oraz iż wadliwe pod względem formalnym wezwanie do uiszczenia wpisu nie wywiera żadnych skutków prawnych, co oznacza zdaniem skarżącego, iż niezastosowanie się do nieprawidłowego wezwania nie powoduje konieczności odrzucenia skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie, toteż jako niezasadne należało je oddalić.

Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia.

Odnosząc się do poprawności rozstrzygnięcia w przedmiocie odrzucenia skargi Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na rozstrzygnięcie organu odwoławczego bez uiszczenia należnej opłaty, zasadnie został wezwany do jej uregulowania w trybie art. 220 § 1 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, korespondencja sądowa zawierająca zarządzenie wzywające do uregulowania zaległego wpisu od skargi została skarżącemu skutecznie doręczona.

Kwestię wysokości wpisów sądowych w sprawach sądowoadministracyjnych regulują przepisy wykonawcze zawarte w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 z późn. zm., dalej: rozporządzenie), którego § 2 ust. 5 – będący podstawą wydania zarządzenia objętego zaskarżeniem – stanowi, iż wpis stały w sprawach skarg dotyczących trybów nadzwyczajnych, w tym wznowieniowych, bez względu na przedmiot sprawy wynosi 200 zł.

Z uwagi na fakt, iż skarżący wystąpił ze skargą na decyzję organu odwoławczego, wobec nieuiszczenia wpisu sądowego – co pozostaje okolicznością bezsporną w sprawie – zasadnie został wezwany do uregulowania należnej opłaty. Wskazać przy tym należy, iż kwota wskazana w zaskarżonym zarządzeniu odpowiadała co do wysokości wpisowi należnemu od spraw, o których mowa w § 2 ust. 5 rozporządzenia. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone zarządzenie w pełni odpowiada przepisom obowiązującego prawa zarówno co do zasady, jak również co do wysokości.

Jedynie na marginesie należy zwrócić uwagę, iż wątpliwości budzą twierdzenia skarżącego również w kontekście treści skargi inicjującej postępowanie w sprawie, w której sam skarżący sprecyzował wpis stały od skargi w wysokości 200 zł, co wskazuje, iż skarżący miał świadomość prawidłowej wysokości wpisu sądowego.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.