Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1998/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-06-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 5 ust. 2
journal: Dz.U. 2003 nr 229 poz 2273
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej
article: par. 11 ust. 1 par. 2 ust. 1 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2004 nr 174 poz 1809
law: Rozporządzenie Rady Ministtrów z dnia 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie  przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.
journal: Dz.U.UE.L 2006 nr 243 poz 6  art. 5 ust. 1
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1320/2006 z dnia 5 września 2006 r. ustanawiające zasady przejścia do systemu wsparcia rozwoju obszarów  wiejskich określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryk Wach, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz (spr.), Sędzia WSA Iwona Wiesner, Protokolant Monika Rał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 czerwca 2012 r. przy udziale – sprawy ze skargi K. O. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie płatności obszarowych oddala skargę.


UZASADNIENIE

` UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w C. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego tejże Agencji w B. z [...] r. nr [...] o przyznaniu K. O. płatności w pomniejszonej wysokości z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych za rok 2007. Decyzję wydano na podstawie art. 5 ust. 2 ustawy z 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.) i § 11 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolno – środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierzą objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 174, poz. 1809 ze zm.- zwanym Rozporządzeniem Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r.).

W uzasadnieniu decyzji organ odniósł się w pierwszej kolejności do okoliczności faktycznych sprawy. W tych zaś ramach podniósł, że K. O. ubiegając się o płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno-środowiskowych na rok 2007 (drugi rok uczestnictwa w programie) złożyła do Biura Powiatowego ARiMR w B. [...]r. wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno-środowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt wraz z zaświadczeniem jednostki certyfikującej "A" Sp. z o.o. z [...] r. poświadczającym, że gospodarstwo znajduje się w okresie przestawiania na produkcję rolniczą metodami ekologicznymi. K. O. ubiegała się o przyznanie płatności z tytułu realizacji pakietu rolnictwo ekologiczne uprawy sadownicze w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności (S02d01) o łącznej powierzchni 100,22 ha.

Kontrola administracyjna danych wniosku wykazała nieprawidłowości - strona w roku poprzednim trwania programu (2006 r.) nie deklarowała działek ewidencyjnych nr [1], [2] oraz [3] (zlokalizowanych w województwie zachodniopomorskim, powiat S. , gmina S. , obręb K. , nr obrębu [...] ). Wobec powyższego Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wystosował do strony wezwanie do złożenia wyjaśnień w przedmiocie stwierdzonych rozbieżności. K. O. złożyła korektę wniosku uzupełniając ją o brakujące dane (umowy dzierżawy działek ewidencyjnych, wypis z ewidencji gruntów dotyczący działki ewidencyjnej nr [3], wyrysy z map ewidencyjnych i wyjaśnienia w przedmiocie daty objęcia w posiadanie działki ewidencyjnej nr [3]).

Ponowna kontrola danych wniosku wykazała kolejne nieścisłości polegające na zadeklarowaniu tych samych dwóch działek ewidencyjnych nr [2]oraz [3] przez K.O. oraz przez innego rolnika ubiegającego się o przyznanie płatności.

Na wezwanie organu I instancji z [...] r. strona złożyła korektę wniosku podtrzymując deklarację o użytkowaniu rolniczym przez nią spornych działek.

Jednostka certyfikująca "A" Sp. z o.o. potwierdziła fakt prowadzenia produkcji w deklarowanym pakiecie S02d01. Jednocześnie gospodarstwo skarżącej wytypowane zostało do kontroli na miejscu w sprawie przyznania płatności obszarowych do gruntów rolnych za 2007 rok. Ze względu na rozproszony charakter gruntów (grunty położone w woj. zachodniopomorskim oraz w woj. mazowieckim), kontrolę przeprowadzono w dwóch etapach. Wyniki kontroli przeprowadzonej [...] r. (w woj. zachodniopomorskim) zostały odzwierciedlone w raporcie z kontroli nr [...] , w którym stwierdzono rozbieżności pomiędzy stwierdzonym stanem faktycznym na gruncie, a deklaracją zawartą we wniosku o przyznanie płatności. Również nieprawidłowości stwierdzono w kontroli przeprowadzonej [...] r. (w woj [...]), nr raportu [...]. W miejscu deklarowanej uprawy orzecha włoskiego na wskazanych działkach stwierdzono drogę, łąkę jak również rozbieżności w powierzchni zadeklarowanej uprawy -błędy DR 13 + i DR 13-, Ponadto stwierdzono brak rolniczego użytkowania działki rolnej G na dzień [...] r. -błąd DR10 oraz nie prowadzenie działalności rolniczej na zadeklarowanej działce- błąd DR18, a także błąd DR7- nie stwierdzono deklarowanej uprawy (orzecha), a uprawa zlokalizowana należy do innej grupy niż uprawa deklarowana.

W ocenie organu odwoławczego z powyższych raportów wynika również, że zostały stwierdzone nieprawidłowości w zakresie zadeklarowanych we wniosku wielkości powierzchni upraw względem stanu faktycznego na gruncie:

- dla działki rolnej D - deklarowano 11,50 ha: orzech włoski — stwierdzono: 10,16 ha orzech włoski (kod błędu DR1 3+);

- dla działki rolnej E - deklarowano 7,00 ha orzech włoski - stwierdzono 7,43 ha orzech włoski (kod błędu DR 13-);

- dla działki rolnej F - deklarowano 36,30 ha orzech włoski - stwierdzono 50,62 ha łąka (kod błędu DR7, DR13-, DR 22), dla działki rolnej F powierzchnia stwierdzona wyniosła 50,62 ha.

Działka położona na obszarze o jednolitym sposobie użytkowania znacznie większym od zadeklarowanego i przy braku możliwości identyfikacji jej granic, w celu dokonania pomiaru powierzchni,dokonuje się pomiaru całego kompleksu jednorodnie użytkowanego. Stąd pomiar całego kompleksu jest znacznie większy od powierzchni działki zadeklarowanej. Na tej samej działce ewidencyjnej (ten sam nr działki) znajduje się taka sama uprawa deklarowana przez innego producenta; dla działki rolnej G - deklarowano 0,55 ha orzech włoski - stwierdzono natomiast wspólną drogę dojazdową do pól wyłożoną płytami betonowymi typu JOMB. Zastosowano kod błędu DR10 oraz DR18).

Po zapoznaniu się z wynikami z przeprowadzonych kontroli, wnioskodawczyni wniosła zastrzeżenia podnosząc, iż nasadzenia zostały zniszczone przez zwierzęta oraz to, że skradziono paliki. Do zastrzeżeń strona dołączyła dokumenty, w tym faktury dokumentujące zakup drzewek orzecha włoskiego. [...] Oddział Regionalny ARiMR odnosząc się do wniesionych zastrzeżeń dokonał ponownej weryfikacji raportów z kontroli przeprowadzonej przez Zachodniopomorski Oddział Regionalny i [...] Oddział Regionalny oraz potwierdził poprawność w zakresie przeprowadzonych kontroli na miejscu [...] r. przez zachodniopomorskie BKM oraz [...] r. przez mazowieckie BKM. Potwierdzenie ww. nieprawidłowości obligowało Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. do wykluczenia powierzchni 37,76 ha jako powierzchni nieuprawnionej do płatności. Ustalono, że łączna powierzchnia deklarowana do płatności z tytułu realizacji pakietu S02d01 wynosiła 100,22 ha, natomiast powierzchnia potwierdzona w wyniku kontroli na miejscu to 62,46 ha. Błąd przedeklarowania wyniósł 60,45%.

W związku z powyższym, Kierownik Biura Powiatowego Agencji i Restrukturyzacji Rolnictwa w B. w oparciu o zebrany materiał dowodowy w sprawie wydał [...] r. decyzję Nr [...], którą odmówił przyznania płatności na rok 2007.

Pełnomocnik wnioskodawczyni po zapoznaniu się z aktami sprawy rolnośrodowiskowej wniósł odwołanie od decyzji z [...] r. W treści odwołania pełnomocnik zarzucił m.in., że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o wyniki kontroli, z którymi się nie zgadza. Podniósł również, że decyzja dotyczy pakietu KO lb, którego realizacji Strona nie deklarowała we wniosku.

W wyniku uchylenia decyzji z [...] r. przez organ odwoławczy Kierownik Biura Powiatowego ARiMR uwzględniając zgromadzony materiał dowodowy w sprawie zakończył swoje postępowanie wydając [...] r. decyzję Nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolno-środowiskowych. Również ta decyzja stała się przedmiotem odwołania pełnomocnika strony. W odwołaniu strona prosiła o ponowną kontrolę oraz o wydanie decyzji zgodnej z żądaniem zawartym we wniosku.

W dniu [...] r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR uwzględniając analizę zapisów raportów z kontroli nr [...] z [...] r. oraz nr [...] z [...] r., szkice terenowe, dokumentację fotograficzną wykonaną dla całego gospodarstwa, jak również na podstawie złożonych wyjaśnień do sprawy przez inspektorów przeprowadzających kontrole na miejscu uznał, że kontrola została przeprowadzona prawidłowo, ustalenia w stosunku do działek rolnych są zgodne ze stanem faktycznym zastanym na dzień kontroli, w związku z powyższym wydał Decyzję Nr [...] o utrzymaniu zaskarżonej decyzji w mocy.

Pełnomocnik strony wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. . W dniu [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (III SA/Gl 1207/09) wydał wyrok uchylający zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu Sąd zalecił przeprowadzenie kompleksowej kontroli na miejscu w gospodarstwie K. O..

W wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w sprawie rolnośrodowiskowej na rok 2007 organ II instancji stwierdził konieczność uzupełnienia materiału dowodowego o wyniki kompleksowej kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie K. O., której celem była kontrola zgodności deklaracji strony ze stanem faktycznym na gruncie. Powyższa kontrola przeprowadzona została [...] r. na terenie województwa [...] przez [...] Oddział Regionalny oraz [...] r. na terenie województwa zachodniopomorskiego przez [...] Oddział Regionalny.

W związku z przeprowadzeniem czterech już kontroli, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR uchylił decyzję kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. z [...]r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpoznana.

W dniu [...] r. Kierownik Biura Powiatowego w B. w oparciu o cały zgromadzony materiał wydał decyzję Nr [...] o przyznaniu za 2007 r. płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w pomniejszonej wysokości. Wyżej wymienioną decyzją Kierownik Biura Powiatowego przyznał Wnioskodawczyni płatności na 2007 rok do pakietu S02d01- na powierzchnię 15,54 ha ( rolnictwo ekologiczne uprawy sadownicze w tym jagodowe bez certyfikatu zgodności ) w łącznej wysokości [...].

Strona za pośrednictwem pełnomocnika [...] r. wniosła odwołanie od decyzji z [...]r. W wyniku rozpatrzenia odwołania, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w C. decyzją nr [...] z [...] r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na decyzję organu odwoławczego pełnomocnik strony złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W treści wniesionej skargi zarzucono naruszenie :

- zapisów art. 6,7 i 8 k.p.a. w związku z art. 86 Rozporządzenia Rady (WE)nr 1782/2003 z 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników (Dz. U. L 270 z 21 października 2003 r.) w zw. z § 2.1 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt, objętej planem rozwoju obszarów wiejskich;

-art. 70 ust. 4 ustawy Prawo wodne w związku z § 17 ust.1 pkt. 1 lit. b Rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich oraz art. 2 ust.2 ustawy z 22 października 2004 r. o jednostkach doradztwa rolniczego poprzez ich błędne zastosowanie w sprawie,

-art. 5 ust. 3a ustawy z 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. Nr 229 poz. 2273) poprzez jego błędne zastosowanie,

- naruszenie art. 7, 8 i 12 K.p.a. w zw. z art. 35 K.p.a. – zasady uwzględnienia słusznego interesu strony, zaufania obywatela do organów państwa, informowania stron o istotnych okolicznościach faktycznych i prawnych,

-niezastosowanie art. 2 pkt 22 w zw. z art. 15 ust. 3 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) Nr 1782/2003 ustanawiającym wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przed podaniem powodów rozstrzygnięcia sądowego w niniejszej sprawie należy wskazać, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę między innymi działań organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, jak wskazuje art. 1 § 1 i 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.). Dlatego Sąd może dokonać kontroli zaskarżonej decyzji wyłącznie pod względem zgodności z prawem, a nie przy zastosowaniu innych kryteriów.

Ponadto wskazać należy, iż Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą, ale rozstrzyga jedynie w granicach danej sprawy, jak stanowi art. 134 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej powoływana jako p.p.s.a.). Określenie "w granicach danej sprawy" oznacza, że sąd nie może uczynić przedmiotem rozpoznania legalności innej sprawy administracyjnej niż ta, w której wniesiono skargę.

Zadania oraz właściwość jednostek organizacyjnych i organów, w zakresie wspierania rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej określa ustawa z 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. Nr 229, poz. 2273 ze zm.), a szczegółowe zasady udzielania pomocy – akty wykonawcze do powołanej ustawy, m.in. rozporządzenie Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na wspieranie przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt objętej planem rozwoju obszarów wiejskich.

Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 i 2 cytowanego rozporządzenia, płatność rolnośrodowiskowa jest udzielana producentowi rolnemu, który prowadzi działalność rolniczą w gospodarstwie rolnym o powierzchni wynoszącej co najmniej 1 ha użytków rolnych i który zobowiąże się do przestrzegania wymagań, o jakich mowa w art. 23 Rozporządzenia 1257/1999/WE z dnia 17 maja 1999 r. w sprawie wsparcia rozwoju wsi przez Europejski Fundusz Orientacji i Gwarancji Rolnej (EFOiGR), nowelizującego i uchylającego niektóre rozporządzenia (Dz. Urz. WE L160 poz. 80 z 26 czerwca 1999 r. z późn. zm.) oraz art. 13 i 20 rozporządzenia 817/2004/WE z 29 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady stosowania rozporządzenia 1257/1999/WE (Dz. Urz. UE L 153 z 30 kwietnia 2004 r.), zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej.

Zgodnie z art. 23 Rozporządzenia 1257/1999/WE:

1. Wsparcie jest przyznawane rolnikom, którzy zobowiążą się do stosowania praktyk agrośrodowiskowych lub związanych z warunkami utrzymania zwierząt przez okres co najmniej pięciu lat. W miarę potrzeby dla szczególnych rodzajów zobowiązań określany jest dłuższy okres, uwzględniający ich wpływ na środowisko lub warunki utrzymania zwierząt.

2. Zobowiązania agrośrodowiskowe i dotyczące warunków utrzymania zwierząt obejmują więcej niż tylko stosowanie zwyczajnej dobrej praktyki rolniczej obejmującej dobrą praktykę hodowli zwierząt.

Zobowiązania agrośrodowiskowe zapewniają usługi, których nie wspierają inne środki, takie jak wsparcie rynkowe lub dodatki wyrównawcze.

Art. 13 rozporządzenia 817/2004/WE odnosi się do zwierząt gospodarskich, a więc nie znajduje zastosowania w niniejszej sprawie, a art. 20 stanowi, iż rolnik podejmujący zobowiązanie agrośrodowiskowe lub związane z dobrostanem zwierząt odnoszące się do części gospodarstwa spełnia co najmniej normy zwykle stosowanej dobrej praktyki w całym gospodarstwie.

W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy strona deklarowała do płatności następujące działki:

- C o pow. deklarowanej 0,87 ha i stwierdzonej 0,87 ha,

-D o pow. deklarowanej 11,50 ha i stwierdzonej 10,16 ha,

-E o pow. deklarowanej 7 ha i stwierdzonej 7,43 ha,

-G o pow. deklarowanej 0,55 ha i stwierdzonej 0 (droga),

-H o pow. deklarowanej 44 ha,

-F o pow. deklarowanej 36,30 ha.

Jak wynika z zaskarżonego rozstrzygnięcia organ wykluczył z płatności działki H i F, jako że nie są one właściwe do uprawy orzecha. Oceniając prawidłowość takiego działania należy zauważyć, że wspomniane działki leżą na terenach zalewowych rzeki K. i zostały zmeliorowane w dostosowaniu do użytkowania jako łąki, a nie sady orzechowe. Działanie producenta polegające na obsadzeniu łąki sadem orzechowym jest sprzeczne z wymogami racjonalnego zagospodarowania łąk oraz zasadami prawidłowego sporządzania planu działalności rolnośrodowiskowej, uwzględniającego warunki glebowe i klimatyczne, którego wykonanie stanowi obowiązek producenta rolnego warunkujący przyznanie płatności stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 1 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r. Zalecenie posadzenia orzecha na gruncie stanowiącym trwały użytek zielony jest sprzeczne z zadaniem do realizacji zawartym w pakiecie rolnictwo ekologiczne oraz zobowiązaniem podjętym przez producenta rolnego w planie rolnośrodowiskowym do zachowania na terenie gospodarstwa rolnego powierzchni trwałych użytków zielonych. Stanowi także naruszenie zał. nr 1 rozdział II ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 20 lipca 2004 r., obligującego do zachowania na terenie gospodarstwa powierzchni trwałych użytków zielonych, zgodnie z którym zadaniem realizowanym w ramach pakietu - rolnictwo ekologiczne jest zachowanie na terenie gospodarstwa powierzchni trwałych użytków zielonych i wszystkich elementów krajobrazu tworzących ostoje dzikiej przyrody (naturalne zbiorniki wodne, śródpolne i śródleśne oczka wodne, bagna, kępy drzew i krzewów, miedze, torfowiska, źródliska itp.); w uzasadnionych przypadkach zmniejszenie powierzchni ostoi jest dopuszczalne przy zachowaniu co najmniej 3 % ich powierzchni w gospodarstwie rolnym. Ponadto fakt obsadzenia sadzonkami orzecha m.in. działek H i F producent zadeklarował poprzez złożenie wniosku [...] r. i potwierdzenie podpisem, że posiada już te uprawy na gruncie, podczas gdy z zebranych w sprawie dowodów wynika, że sadzonki orzecha dla obsadzenia działek w woj. [...] zostały zakupione dopiero [...] r., co wskazuje, że w dniu składania wniosku nie było ich na gruncie. Faktem jest także, że działki F, G i H zostały zadeklarowane po raz pierwszy w roku 2007, co oznacza, że ARiMR nie podjęła co do nich zobowiązania. Stosownie bowiem do art. 5 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1320/2006 z 5 września 2006 r. ustanawiającego zasady przejścia do systemu wsparcia rozwoju obszarów wiejskich określonego w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1698/2005 (Dz.U.UE.L.2006.243.6) w przypadku środków rolno – środowiskowych i dotyczących poprawy dobrostanu zwierząt w nowych państwach członkowskich jedynie wydatki związane z zobowiązaniami podjętymi do [...] r. będą kwalifikowane w ramach EFRROW w nowym okresie oprogramowania.

Ponieważ wykluczenie z płatności działek F i H z wyżej podanych względów było zasadne, podobnie jak wykluczenie działki G będącej w istocie drogą, zatem powierzchnia stwierdzona wynosi 18,46 ha (stwierdzona powierzchnia działek C, D, E), a po jej zmniejszeniu o podwójną wartość stwierdzonego przedeklarowania (2 x 1,46 ha), (obejmującego zawyżenie przez producenta powierzchni działek D i G, pomniejszone o zaniżenie przez skarżącą powierzchni działki E) powierzchnia uprawniona do płatności wynosi 15,54 ha i płatność do takiej powierzchni producentka otrzymała.

Ponadto należy zauważyć, że kwestia decyzji właściwych organów dotyczących wniosku skarżącej o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych w 2007 r. stanowiła już przedmiot rozważań WSA w Gliwicach, który wyrokiem z 10 sierpnia 2009 r., sygn. akt III SA/Gl 207/09 uchylił decyzję Dyrektora [...] Oddziału ARiMR z [...] r., nr [...]. Jak wynika z uzasadnienia wyroku, powodem takiego orzeczenia były wady postępowania poprzedzającego wydanie rozstrzygnięcia. Sąd stwierdził mianowicie, że w raportach z kontroli brak jest dokładnych danych dotyczących stwierdzonej ilości sadzonek orzecha włoskiego i umiejscowienia w terenie trzech losowo wybranych fragmentów działek, na których sadzonki były liczone. Podniósł ponadto, że ze względu na sformułowanie prawnego wymogu co do obsady w sposób dokładny, poprzez podanie wymaganej ilości sadzonek w sztukach, organ winien podać stwierdzone ilości sadzonek także w tych jednostkach. W ocenie Sądu zebrany materiał dowodowy nie dawał podstaw do poczynienia wszystkich niezbędnych ustaleń i wyciągnięcia wniosków, jakie organ zawarł w decyzji. Sąd wskazał także, że odmawiając weryfikacji wyników kontroli na miejscu i odrzucając wniosek dowodowy złożony w tym zakresie przez skarżącą, organ administracji naruszył zasadę dwuinstancyjności postępowania.

Mając na względzie braki postępowania dowodowego, organ II Instancji uchylił rozstrzygnięcie Kierownika Biura Powiatowego ARiMR i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. Uwzględniając ocenę zawartą w powołanym wyroku organ I instancji ponownie przeprowadził kontrole na miejscu:

- w woj. [...] od [...] do [...] r., /karta[...] odwrót, tom II akt administracyjnych/,

- w woj. mazowieckim [...] r.

Ustalenia dokonane w wyniku tych kontroli zawarte są w protokołach kontroli.

Odnośnie działek rolnych położonych w woj. [...] kontrolerzy przeprowadzili pomiar deklarowanych działek i policzyli sadzonki orzecha. Na podstawie tych ustaleń ustalili, że obsada orzecha wynosi średnio [...] szt. na hektar, a więc spełnia wymogi określające minimalną obsadę (karta 261 odwrót), tym niemniej z wyżej podanych powodów do działek tych płatność rolnośrodowiskowa nie mogła być przyznana.

Również co do działek położonych w woj. mazowieckim została spełniona obsada drzewek i wynosiła:

- działka C – [...] szt. na 0,87 ha,

- działka D – [...] szt. na 1 ha,

- działka E – [...] szt. na 1 ha (karta 231, tom II akt administracyjnych).

Tym niemniej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ podniósł, iż stan taki stwierdzono podczas kontroli przeprowadzonej w roku [...] r. i nie można na tej podstawie stwierdzić, że istniał już w roku [...] r. tj. w roku, którego dotyczy wniosek skarżącej, jako że inny stan wynika z protokołów sporządzonych [...] r. co do działek rolnych położonych w woj. [...] i [...] r. co do działek znajdujących się w woj. mazowieckim, a Sąd ocenę tę podziela. Organ wyjaśnił bowiem, iż w aktach sprawy istnieje dowód w postaci rachunku nr [...] z [...] r. na zakup sadzonek orzecha w ilości [...] sztuk, co wskazuje na fakt uzupełniania nasadzeń po dniu pierwszej kontroli ([...]r.).

Wskazuje to również na fakt, iż ustalenia poczynione po przeprowadzeniu pierwszej kontroli są właściwe.

Biorąc pod uwagę, że Sąd nie dopatrzy się, aby zaskarżone orzeczenie naruszało prawo, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.