Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 911/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-12-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 27 par. 1 pkt. 9, art. 33
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Skowrońska-Pastuszko Sędziowie Sędzia WSA Jacek Niedzielski (spr.) Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Baczuń po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi TF S.A. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarżące TF S. A., wniosło skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z [...] sierpnia 2012 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] czerwca 2012 r. w sprawie odmowy uznania zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym na podstawie tytułu wykonawczego nr [...].

Rozstrzygnięcia organów zapadły na podstawie następującego stanu faktycznego sprawy:

Naczelnik Urzędu Skarbowego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...] lutego 2012 r. prowadził, postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku skarżącej, celem wykonania zobowiązania w podatku od czynności cywilnoprawnych wraz z odsetkami za zwłokę, określonego decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z [...] marca 2010 r., utrzymanej w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Odpis tytułu wykonawczego doręczono skarżącej w dniu 8 marca 2012 r.

Natomiast w dniu [...] marca 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego wydał postanowienie nr [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 § 2 pkt 9 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W dniu 13 marca 2012 r. ( pismo z [...] marca 2012 r. ) skarżąca wniosła zarzuty w sprawie prowadzonego postępowania egzekucji. Skarżąca zarzuciła przedawnienie egzekwowanego obowiązku oraz niedopuszczalność postępowania egzekucyjnego, prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego, z uwagi na brak uprzedniego zakończenia postępowań egzekucyjnych, w toku których egzekwowano to samo zobowiązanie podatkowe. Zarzuciła również bezpodstawne przetrzymywanie przez organ podatkowy środków pieniężnych, co jej zdaniem oznacza, że w sprawie nie została spełniona przesłanka uchylania się zobowiązanego od uregulowania obowiązku, warunkująca możliwość dochodzenia jego realizacji w drodze egzekucji administracyjnej.

Postępowanie w sprawie złożonych przez skarżącą zarzutów zostało umorzone postanowieniem Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z [...] kwietnia 2012r. jako bezprzedmiotowe, z uwagi na uprzednie zakończenie postępowania egzekucyjnego, którego zarzuty te dotyczą.

Na skutek złożonego przez skarżącą zażalenia powyższe rozstrzygnięcie zostało uchylone postanowieniem Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z [...] maja 2012 r. z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ drugiej instancji wskazał, że umorzenie jako bezprzedmiotowego, postepowania w sprawie zgłoszonych zarzutów nastąpiło z pominięciem art. 27 § 1 pkt 9 ustawy o postepowaniu egzekucyjnym w administracji. Przepis ten zakreśla bowiem zobowiązanemu siedmiodniowy termin – liczony od dnia doręczenia odpisu tytułu wykonawczego – na zgłoszenie do organu egzekucyjnego zarzutów w odniesieniu do prowadzonej egzekucji administracyjnej. W ocenie organu odwoławczego, bezsporne jest, że zakwestionowanie przez skarżącą prawidłowości postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lutego 2012 r. poprzez złożenie zarzutów przewidzianych w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, nastąpiło z zachowaniem powyższego terminu. Należy zatem przyjąć, że terminowe wniesienie zarzutów i tym samym skuteczne wszczęcie postępowania w tej sprawie, wymaga merytorycznej oceny zarzutów, bez względu na stan postepowania egzekucyjnego. Tym samym okoliczność wcześniejszego umorzenia postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 § 1 pkt 9 ustawy, nie może stanowić podstawy do stwierdzenia bezprzedmiotowości postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych w dniu 13 marca 2012 r. i odstąpienia od ich merytorycznego rozpatrzenia w trybie art. 34 § 4 ustawy.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, postanowieniem nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego odmówił uznania zgłoszonych zarzutów. Rozstrzygnięcie organu zapadło m. in. na podstawie art. 33 pkt 2 i 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W ocenie organu bezpodstawny okazał się zarzut, że wszczęcie postępowania egzekucyjnego było niedopuszczalne z uwagi na to, iż skarżąca posiada wielomilionową nadpłatę z tytułu podatku VAT za okres lipiec – sierpień 1995 r. Organ powołał się na pisma wierzyciela z dnia [...] stycznia 2012 r. oraz [...] lutego 2012 r., z którego wynika, że organy nie posiadają jakichkolwiek środków z tytułu nadpłaty, które mogłyby być zaliczone na poczet dochodzonej należności.

W zakresie wymagalności egzekwowanego obowiązku organ wskazał, że podstawą wystawienia tytułu wykonawczego była decyzja organu pierwszej instancji z dnia [...] marca 2010 r., utrzymana w mocy decyzją organu odwoławczego z [...] stycznia 2011 r. Skarżąca nie zaskarżyła tej decyzji do sądu administracyjnego. Tym samym decyzja była ostateczna w dniu wystawienia tytułu wykonawczego, a należność była wymagalna.

Odnosząc się do kwestii przedawnienia egzekwowanego obowiązku, organ wskazał, że wobec zobowiązania za 2006 r. w podatku od czynności cywilnoprawnych, objętego tytułem wykonawczym, zastosowano skutecznie środek zawieszający bieg terminu przedawnienia. Zgodnie z art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania. Natomiast zgodnie z § 7 pkt 2 ww. przepisu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się, a po zawieszeniu biegnie dalej, od dnia następującego po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego ze stwierdzeniem jego prawomocności. Jak wynika z pisma wierzyciela z [...] lutego 20012 r. nastąpiła przerwa w biegu terminu przedawnienia w okresie od [...] lipca 2008 r. do [...] października 2009 r.

Nie godząc się z otrzymanym rozstrzygnięciem skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i umorzenie postępowania egzekucyjnego, podtrzymując argumentacją zaprezentowaną na wcześniejszych etapach postępowania.

W wyniku rozpatrzenia zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej postanowieniem nr [...] z dnia [...] sierpnia 2012 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego, podzielając argumentację w nim zawartą.

Skarżąca nie zgodziła się z rozstrzygnięciem organu odwoławczego i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu pierwszej instancji. Wiosła również o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego było niedopuszczalne z uwagi na przedawnienie egzekwowanego zobowiązania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Na rozprawie w dniu 5 grudnia 2012 r. Prezes zarządu skarżącej wskazał, że decyzja organu II instancji nie jest decyzją, o której mowa w art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej. W obrocie prawnym nie znajduje się żadna decyzja określająca zobowiązanie podatkowe. Zaskarżenie tej decyzji do sądu administracyjnego nie powoduje, że organ podatkowy nie może wydać decyzji w sprawie przekazania jej do ponownego rozpatrzenia. Nie musi czekać na zakończenie postępowania sądowoadministracyjnego uruchomionego skargą na taką decyzję. Wykładnia tego przepisu, dokonana przez organ jest błędna, ponieważ w konsekwencji należałoby uznać, że zawieszenie biegu terminu przedawnienia następuje na skutek wydania przez organ I instancji niezgodnej z prawem decyzji. Jest to niedopuszczalne w państwie prawa.

Pełnomocnik organu wskazał, że przyjęte w art. 70 § 6 pokt 2 Ordynacji podatkowej określenie decyzja dotycząca tego zobowiązania odnosi się także do decyzji uchylającej decyzję organu I instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia. Jest to również decyzja dotycząca określonego zobowiązania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Dokonując oceny zaskarżonego postanowienia organu należy stwierdzić że zarzuty skarżącej podniesione w skardze okazały się niezasadne.

Wskazać należy, że zgodnie z art. 70 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012r., poz. 749), zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Stosownie zatem do powyższego termin przedawnienia zobowiązanie w podatku od czynności cywilnoprawnych, którego termin płatności przypadał w 2006 r., upływał z dniem 31 grudnia 2011 r.

Natomiast zgodnie z art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega zawieszeniu, z dniem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na decyzję dotyczącą tego zobowiązania. Po zawieszeniu bieg terminu przedawnienia rozpoczyna się lub biegnie dalej, od dnia następującego po dniu doręczenia organowi podatkowemu odpisu orzeczenia sądu administracyjnego, ze stwierdzeniem jego prawomocności, o czym stanowi przepis art. 70 § 7 pkt 2 Ordynacji podatkowej.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przedstawionego przez organ w zaskarżonym postanowieniu, bezspornie wynika, że skarżąca w dniu 15 lipca 2008 r., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., uchylającą w całości decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego nr [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu umowy sprzedaży z dnia [...] stycznia 2006 r., z jednoczesnym przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Z zapisów znajdujących się na zwrotnym potwierdzeniu odbioru pisma nr [...] z dnia [...] października 2009 r. przekazującego Naczelnikowi Urzędu Skarbowego wydane w tej sprawie orzeczenie sądu, prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. sygn. akt I SA/Go 700/08 z dnia 17 września 2008 r., wpłynął do organu podatkowego w dniu 21 października 2008 r.

Tym samym okres do upływu terminu przedawnienia niniejszego zobowiązania został wydłużony do dnia [...] kwietnia 2013 r. tj. o okres zawieszenia jego biegu w okresie od dnia [...] lipca 2008 r. do dnia [...] października 2009 r.

Podkreślić również należy, że użycie w art. 70 § 6 pkt 2 Ordynacji podatkowej zwrotu "...na decyzję dotyczącą tego zobowiązania" odnosi się również, wbrew twierdzeniom skarżącej, do decyzji organu odwoławczego wydanych na podstawie art. 233 § 1 Ordynacji podatkowej, w tym do decyzji uchylającą decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

Reasumując należy stwierdzić, że odmienne rozumienie przez skarżącą norm prawnych, nie czyni skargi zasadną. Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznając, że zaskarżona decyzja Izby Skarbowej nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. ) skargę oddalił.