Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1502/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 126
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna – Kubicka Sędziowie Sędzia NSA Sylwia Zapalska (spr.) Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 stycznia 2008r. sprawy ze skargi K. U. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) nr (...) w przedmiocie interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. postanawia: zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne /-/ W. Zygmont /-/ K. Wolna-Kubicka /-/ S. Zapalska


UZASADNIENIE

W dniu (...) K. U. złożył wniosek do Urzędu Skarbowego o udzielenie pisemnej interpretacji co do zakresu i zastosowania prawa podatkowego. Dotyczył on zastosowania przepisów ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne w kontekście opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych przychodów ze sprzedaży praw majątkowych wynikających z przyznanych przez Urząd Regulacji Energetyki świadectw pochodzenia.

W ramach prowadzonej działalności gospodarczej podatnik osiąga przychody z tytułu wytwarzania energii elektrycznej w źródle energii odnawialnej – mała elektrownia wodna. Przychody z działalności gospodarczej opodatkowuje tzw. podatkiem ryczałtowym wg stawki 5,5 %.

Wskutek nowelizacji ustawy z dnia 10 kwietnia 1997r. Prawo energetyczne (Dz. U. 2003, Nr 153, poz. 1504, z późn. zm.) wytwarzający energię otrzymuje od operatora systemu przesyłowego lub dystrybucyjnego potwierdzenie ilości energii elektrycznej wytworzonej w odnawialnych źródłach, a następnie na tej podstawie zaświadczenie - świadectwo pochodzenia. Dokument ten potwierdza istnienie i posiadanie praw majątkowych, które są zbywalne i stanowią towar giełdowy w świetle art. 2 pkt 2 lit. d ustawy z dnia 26 października 2000r. o giełdach towarowych (Dz. U. Nr 103, poz. 1099, z późn. zm.). Przeniesienie praw majątkowych następuje z chwilą dokonania odpowiedniego zapisu w rejestrze świadectw pochodzenia.

W opinii podatnika przychód ze sprzedaży takich świadectw należy traktować na równi ze sprzedażą wyprodukowanej energii elektrycznej, jako przychód z działalności wytwórczej (nierozerwalność obu przychodów). Zastosowanie znaleźć powinna zatem stawka ryczałtowa 5,5 %.

Naczelnik Urzędu Skarbowego, na podstawie art. 14a §§ 1 – 4 Ordynacji podatkowej, uznał stanowisko K. U. za nieprawidłowe (postanowienie nr (...)).

Wskazał, iż prawa majątkowe wynikające ze świadectw pochodzenia należy uznać za instrumenty finansowe nie będące papierami wartościowymi, o których mowa w art. 2 ust. 1 lit. e ustawy z dnia 29 lipca 2005r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538, z późn. zm.). Przepis art. 10 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (pdof) rozróżnia poszczególne źródła przychodów podlegające opodatkowaniu, w tym pozarolniczą działalność gospodarczą (pkt 3) oraz kapitały pieniężne i prawa majątkowe (pkt 7).

Podatnik osiąga przychody ze sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia energii elektrycznej wytwarzanej z odnawialnych źródeł energii, czyli ze źródła przychodu jakim są kapitały pieniężne i prawa majątkowe.

Wskazano, iż opodatkowaniu ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych podlegają przychody osób fizycznych z pozarolniczej działalności gospodarczej, o których mowa w art. 14 pdof (art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 20 listopada 1998r. o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiągniętych przez osoby fizyczne – Dz. U. Nr 144, poz. 930, z późn. zm.). W związku z tym, iż źródło przychodu określone w art. 10 ust. 1 pkt 7 pdof nie zostało wymienione przepisie art. 6 ust. 1, przychody podatnika ze sprzedaży praw majątkowych wynikających ze świadectw pochodzenia, podlegają opodatkowaniu na zasadach ogólnych określonych w pdof.

W zażaleniu podatnik podniósł, iż interpretacja pojęcia świadectw pochodzenia i praw z nich wynikających podana przez organ I instancji jest niezgodna z zapisami Prawa energetycznego oraz intencją ustawodawcy. Wg pisma Ministra Gospodarki do Ministra Finansów (nr DE-III-073-10-KM/06) opodatkowanie podatkiem dochodowym przychodów ze zbycia praw majątkowych powinno być traktowane jako część przychodów ze sprzedaży wytworzonej energii.

Podkreślono także, iż skutkiem prowadzenia działalności w zakresie wytwarzania energii jest otrzymanie świadectwa pochodzenia dotyczącego wytworzonej energii. Jest ono zatem nierozerwalnie związane z wytworzonym produktem. Ponadto w działalności gospodarczej nie da się wyodrębnić kosztów wytworzenia świadectwa pochodzenia, co powoduje niemożliwość rozliczania dochodu ze świadectw na zasadach ogólnych.

Na poparcie swojego stanowiska podatnik powołał m. in. wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 5 marca 2007r., sygn. akt I SA/Wr 1791/06.

Orzekając na skutek wniesionego zażalenia, Dyrektor Izby Skarbowej decyzją nr (...) na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 w zw. z art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego.

Dyrektor Izby Skarbowej powołał argumentację podniesioną w zaskarżonym postanowieniu. Stwierdził ponadto, iż zaliczenie przychodów ze zbycia świadectw pochodzenia do przychodów z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych nie powoduje utraty prawa do opodatkowania przychodów ze sprzedaży energii elektrycznej ryczałtem od przychodów ewidencjonowanych (dwa źródła opodatkowania – działalność gospodarcza (stawka 5,5 %) i sprzedaż świadectw (stawka 19 %)).

W skardze podatnik wniósł o uchylenie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej oraz postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego, dokonanie merytorycznej oceny interpretacji podatkowej oraz zasądzenie całości kosztów postępowania. Zarzucił naruszenie art. 10 ust. pkt 7 w zw. z art. 17 ust. 1 pkt 10, art. 10 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 14 ust. 2 pkt lit. c oraz art. 30b ust. 4 pdof.

Skarżący wskazał argumenty zawarte w zażaleniu. Nadto podniósł, iż organ II instancji pominął przepis art. 30b ust. 4 pdof, który wyłącza opodatkowanie przychodów z kapitałów pieniężnych, jeśli przychód występuje w wykonywaniu działalności gospodarczej. Osiąganie przychodów ze sprzedaży ma miejsce w ramach prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej. Gdyby działalność gospodarcza w przedmiocie wytwarzania energii nie była prowadzona, nie można by było uzyskać świadectwa pochodzenia (za przychody z działalności gospodarczej należy uznać te przychody, których podatnik nie osiągnąłby, gdyby nie prowadził tej działalności). Na poparcie swojego stanowiska skarżący wskazał m.in. wyroki WSA w Bydgoszczy (sygn. akt I SA/Bd 567/06, 682/06, 695/06) oraz powołany wcześniej wyrok WSA we Wrocławiu.

W odpowiedzi Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe twierdzenia.

W pismach z dnia (...), (...) oraz (...) strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowisko.

Na rozprawie w dniu (...) strony złożyły zgodny wniosek o zawieszenie postępowania do czasu rozpoznania przez NSA skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Bydgoszczy z dnia 30 stycznia 2007r. (sygn. akt I SA/Bd 567/06).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd może również zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron.

W niniejszej sprawie strony złożyły zgodny wniosek o zawieszenie postępowania na rozprawie w dniu (...). W ocenie Sądu, złożony wniosek nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowoduje przedłużenia pozostawania w obrocie prawnym aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

W związku z powyższym, orzeczono, na podstawie art. 126 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jak w sentencji postanowienia.

W. Zygmont K. Wolna – Kubicka S. Zapals