Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 16/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-03-04 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243 par. 1, art. 246 § 1 pkt 1, art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego p o s t a n a w i a odmówić skarżącemu przyznania prawa pomocy. AG


UZASADNIENIE

J.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę napowietrznej dwutorowej linii elektroenergetycznej.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 9 stycznia 2009 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 500 złotych.

W odpowiedzi na wezwanie strona wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego.

Jak wynika ze złożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach J.K. pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną I. oraz czworgiem dzieci. Posiada nieruchomość rolną o powierzchni 3,91 ha, dom o powierzchni 100 m kw. i zabudowania gospodarskie. Skarżący oświadczył, iż osiąga dochody z gospodarstwa rolnego, jednak nie wskazał ich wysokości, podnosząc, iż pochłaniają je wydatki na nawozy, środki ochrony roślin, paliwo, naprawy sprzętu. Żona z tytułu działalności gospodarczej deklaruje zaś dochód za rok 2007 w wysokości 11.046,68 złotych. Skarżący oświadczył, iż wraz z nim zamieszkują rodzice, którzy utrzymują się ze swoich emerytur. Strona nie zadeklarowała posiadania innych wartościowych składników majątku, oszczędności ani papierów wartościowych.

W wykonaniu zarządzenia Referendarza sądowego z dnia 6 lutego 2009 r., na podstawie art. 255 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarżący został wezwany do nadesłania informacji o wysokości dochodów uzyskiwanych z działalności rolniczej, uzyskiwanych dopłatach i przedstawienia rachunków bankowych.

W odpowiedzi na wezwanie skarżący nadesłał decyzje Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o przyznaniu płatności na rok 2008 w łącznej wysokości 2879,39 złotych, a także elektroniczne zestawienie operacji na rachunku bankowym, którego jest posiadaczem za okres od 1 stycznia 2008 r. do 20 lutego 2009 r.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Zatem strona występująca na drogę postępowania sądowego winna mieć świadomość obowiązku ponoszenia kosztów tego postępowania, a wnosząc o zwolnienie z tego obowiązku musi uprawdopodobnić, w sposób bardzo rzetelny, okoliczności przemawiające za uwzględnieniem wniosku.

Analiza przedstawionych przez skarżącego informacji, zawartych w składanym na urzędowym formularzu oświadczeniu oraz wynikających z nadesłanych dokumentów, daje podstawy do twierdzenia, iż wniosek skarżącego nie może zostać uwzględniony.

W pierwszej kolejności należy wskazać, iż z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika co prawda, iż skarżący wraz z żoną mają na utrzymaniu czworo dzieci w wieku od jednego do siedmiu lat, a deklarowany miesięczny dochód, uwzględniony za rok 2007, kształtuje się na poziomie ok. tysiąca złotych na rodzinę. Jednak dalsze czynności, podjęte w celu wyjaśnienia sytuacji majątkowej i zdolności płatniczych skarżącego, a zwłaszcza analiza nadesłanych wyciągów z rachunków bankowych, wykazały nie tylko, że na rachunek skarżącego wpływają kwoty zasiłku rodzinnego (368 złotych), ale że strona prowadzi działalność handlową w ramach serwisu aukcyjnego A, gdzie sprzedaje towary, uzyskując określone dochody. Ponadto nie można pominąć i tej okoliczności, że skarżący, wskazując dane o sytuacji majątkowej, nie podał, mimo wyraźnego wezwania, kwot dochodów uzyskiwanych z gospodarstwa rolnego, ograniczając się do stwierdzenia, iż koszty produkcji rolnej pochłaniają uzyskiwane z niego dochody i załączając decyzje o przyznanych dopłatach rolnych.

Mając zatem na uwadze powyższe, należy uznać, iż dane przedstawione przez skarżącego nie odzwierciedlają w pełni jego faktycznej sytuacji materialnej, a w konsekwencji nie budzą przekonania, stanowiącego podstawę przyznania prawa pomocy, iż skarżącemu przypisać można cechy osoby ubogiej, której prawo pomocy powinno zostać przyznane. Przedstawiona we wniosku sytuacja majątkowa nie dowodzi bowiem, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a dopiero spełnienie tej przesłanki obliguje do przyznania stronie skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 504).

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG