Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 975/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-01-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Protokolant Referent Justyna Kapusta, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 stycznia 2012 r. sprawy ze skargi M. C., M. H. – wspólników Kancelarii Prawa Handlowego spółka cywilna z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu wobec wykonania czynności kontrolnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

VIII SA/Wa 975/11

UZASADNIENIE

1.1. Przedmiotem wniesionej do Sądu skargi M. C., M. H. wspólników spółki cywilnej Kancelaria Prawa Handlowego, (dalej: "skarżąca" lub "Spółka") jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W., (dalej: "DIS" lub "organ odwoławczy") z dnia [...] sierpnia 2011 r., utrzymujące w mocy – w wyniku rozpatrzenia zażalenia skarżącej postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W., (dalej: "organ I instancji" lub "Naczelnik US") z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie odmowy przywrócenia terminu

do wniesienia sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisu art. 83 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2007 r., Nr 155, poz. 1095 z późn. zm., dalej: " u.os.d.g."). Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał m.in. przepisy art. 84c ust. 3, ust. 4 i ust. 16 u.os.d.g.

1.2. DIS przedstawił przebieg postępowania w sprawie i powołał się na ustalenia faktyczne dokonane przez organ I instancji. Z ustaleń tych wynika, że w dniu [...].02.2009 r. Naczelnik US doręczył zawiadomienie o zamiarze wszczęcia kontroli podatkowej w Kancelarii Prawa Handlowego s.c. M. C., M. H. w zakresie prawidłowości rozliczenia podatku od towarów i usług za okresy od stycznia 2004 r. do grudnia 2006 r., terminowości uiszczania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za okres od [...].01.2008 r. do [...].12.2008 r. oraz aktualizacji danych objętych zgłoszeniem identyfikacyjnym. Dnia [...].03.2009 r. organ kontroli skarbowej doręczył wspólnikowi – M. H. upoważnienie do przeprowadzenia kontroli podatkowej w powyższym zakresie, natomiast w dniu [...].12.2009 r. doręczenia tego dokonał

M. C. ze wskazaniem nowych osób upoważnionych do przeprowadzenia kontroli.

1.3. W dniu [...].02.2010 r. (data nadania) skarżąca wniosła sprzeciw wobec wykonywania przez organ czynności kontrolnych wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia. W uzasadnieniu wskazano na naruszenie przepisów u.os.d.g. poprzez prowadzenie kontroli podatkowej w siedzibie organu zamiast

w miejscu wykonywania działalności Spółki, jak również na przekroczenie czasu trwania tej kontroli, która w odniesieniu do przedsiębiorcy winna wynosić, zdaniem skarżącej 12 dni roboczych. Wniosek o przywrócenie terminu zawarty w pkt 2) wniosków sprzeciwu nie został w żaden sposób uzasadniony.

W dniu [...].03.2010 r. Naczelnik US postanowieniem orzekł o kontynuowaniu czynności kontrolnych prowadzonych wobec skarżącej na podstawie doręczonych uprzednio upoważnień.

Skarżąca wniosła na powyższe postanowienie zażalenie. DIS postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r. uchylił w całości w/w rozstrzygnięcie i przekazał sprawę

do ponownego rozpoznania. Organ odwoławczy zauważył, że w złożonym sprzeciwie skarżąca wskazała na trzy różne naruszenia przepisów u.os.d.g., natomiast organ I instancji nie ustosunkował się w treści postanowienia do tego, który ze wskazanych terminów uznał za dotrzymany i pominął całkowicie zawarty w piśmie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu. Nie rozważył nadto, czy w kontekście postawionych zarzutów naruszeń wskazanej ustawy sprzeciw ten był w ogóle dopuszczalny. Te uchybienia miały zdaniem DIS istotne znaczenie dla sprawy.

Organ I instancji, postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010 r., po ponownym rozpoznaniu sprawy, odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych oraz postanowieniem z tej samej daty orzekł o kontynuowaniu czynności kontrolnych. Organ I instancji wskazał, iż w sprawie nie nastąpiło przekroczenie limitu czasu trwania kontroli, zatem w jego ocenie termin do wniesienia sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem art. 83 ust. 1 u.os.d.g. nie rozpoczął biegu.

W dniu [...].04.2010 r. skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, zaś DIS postanowieniem z dnia [...] maja 2010 r. uchylił w całości postanowienie organu

I instancji i umorzył postępowanie w sprawie sprzeciwu z dnia [...].02.2010 r.

w zakresie naruszenia art. 83 ust. 1 u os.d.g.

Powyższe postanowienie zostało następnie zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, który wyrokiem z dnia 7 marca 2011 r., sygn. akt

III SA/Wa 1849/10 orzekł prawomocnie o uchyleniu zaskarżonego postanowienia DIS w W. z dnia [...] maja 2010 r. W motywach rozstrzygnięcia Sąd ten wskazał, iż do postępowań w przedmiocie rozpatrzenia sprzeciwu, jak i w postępowaniu odwoławczym w tym zakresie w kwestiach nieuregulowanych w ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Pod pojęciem natomiast "postępowania", o którym mowa w art. 84c ust. 16 u.s.d.g nie można rozumieć tylko

i wyłącznie kwestii merytorycznego rozpoznania sprawy po wniesieniu dopuszczalnego sprzeciwu na czynności kontrolne, jak uważa Dyrektor Izby Skarbowej w zaskarżonym postanowieniu, lecz także takie zagadnienia jak choćby rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.

W tym zakresie miał zatem zastosowanie art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego, wobec czego niezasadnym było uchylenie postanowienie organu pierwszej instancji i umorzenie postępowania w sprawie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu.

Ponadto w ocenie Sądu od momentu wszczęcia kontroli podatkowej do dnia wniesienia sprzeciwu, upłynęło znacznie więcej czasu niż wskazane przez organ łącznie 10 dni, a organ nie wykazał nadto, iż zaszły przyczyny powodujące przerwę

lub przedłużenie czasu kontroli wymienione w przepisach u.os.d.g.

W wyniku sądowej kontroli, DIS w W., mając na uwadze art. 153 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), postanowieniem z dnia

[...] czerwca 2011 r. uchylił postanowienie organu I instancji z dnia [...].04.2010 r.

o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu i przekazał sprawę

do ponownego rozpoznania.

2. Naczelnik US postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r., rozpoznając ponownie sprawę, odmówił skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem art. 83 ust. 1 pkt 1 u.os.d.g., wniesionego w dniu [...] lutego 2010 r.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ I instancji podniósł,

że zgodnie z art. 84c ust. 3 cytowanej ustawy sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli. Przedsiębiorca musi uzasadnić wniesienie sprzeciwu. Powołał nadto art. 84c ust. 4 u.os.d.g., który stanowi, że w przypadku, gdy naruszenie przepisu art. 83 ust. 1 wystąpiło w trakcie prowadzonej kontroli, bieg terminu, o którym mowa w ust. 3 rozpoczyna się w dniu,

w którym nastąpiło przekroczenie limitu czasu trwania kontroli.

Organ I instancji wskazał następujące okresy prowadzenia czynności kontrolnych

w Spółce:

- 2009 r. – od dnia [...].03.2009 r. (data wszczęcia kontroli) do dnia [...].12.2009 r. faktyczne czynności kontrolne trwały 7 dni roboczych;

- 2010 r. – 12 dni robocze ( [...].06.2010 r. doręczono protokół kontroli podatkowej).

Wobec powyższego organ I instancji wywiódł, będąc zarazem związanym

na podstawie art. 153 p.p.s.a. w sprawie wyrokiem WSA w Warszawie, że termin

do wniesienia sprzeciwu w przedmiotowej sprawie rozpoczął bieg w dniu [...] czerwca 2009 r., ponieważ okres 12 dni roboczych z uwzględnieniem przerw określonych przepisami art. 84c ust. 5 i ust. 7 u.os.d.g. upłynął w jego ocenie w dniu [...] czerwca 2009 r.

W konsekwencji organ I instancji stwierdził, że wniesiony w dniu [...] lutego 2010 r. sprzeciw skarżącej nastąpił z uchybieniem w/w terminu, a strona stosownie do art. 58 k.p.a. w złożonym wniosku o jego przywrócenie nie uprawdopodobniła,

że uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Zasadnym zdaniem organu wobec powyższego było podjęcie rozstrzygnięcia na podstawie art. 83 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy.

3. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca, wnosząc o jego uchylenie

w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania zarzuciła:

• rażące naruszenie art. 9 u.os.d.g. polegające na braku poszanowania interesów przedsiębiorcy, braku działania organu skarbowego na podstawie prawa poprzez brak pouczenia skarżącego o możliwości wniesienia sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych, czego skutkiem może być utrata prawa do wniesienia sprzeciwu;

• rażące naruszenie art. 8 ust. 1 u.os.d.g. polegające na działaniu organu skarbowego w sposób sprzeczny z obowiązującymi przepisami prawa

oraz podejmowaniu działań niekorzystnie wpływających na rozwój przedsiębiorcy, w tym konkretnym przypadku – skarżącego;

• błędne ustalenie stanu faktycznego sprawy, polegające na nieprawidłowym przyjęciu, iż wniesienie przez skarżących sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych nastąpiło z uchybieniem terminu do jego wniesienia, podczas gdy skarżący nigdy nie został poinformowany o prawie do wniesienia takiego sprzeciwu, co skutkuje że skarżący nie może obecnie ponosić odpowiedzialności za brak wykonania przez organ skarbowy podstawowych obowiązków wynikających z obowiązujących przepisów prawa;

• art. 80a ust. 1 w zw. z art. 77 ust. 1 u.os.d.g. w zw. z art. 291c Ordynacji podatkowej, polegające na pominięciu okoliczności, iż postępowanie kontrolne może być prowadzone wyłącznie na podstawie przepisów u.os.d.g.;

• art. 77 ust. 2, art. 84c ust. 10 i art. 84c ust. 16 u.os.d.g. w zw. z art. 58 § 1 k.p.a., gdyż w zakresie nieuregulowanym w u.os.d.g. stosuje się przepisy odrębnych ustaw, a tej konkretnej kwestii przepisy k.p.a.;

• art. 83 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 84c ust. 1 u.os.d.g. poprzez pominięcie okoliczności, iż kontrola zamiast dopuszczalnych 12 dni trwa 1 rok,

2 miesiące, 16 dni;

• art. 79a ust. 6 pkt 9 u.os.d.g. polegające na pouczeniu przedsiębiorców (nie podatników! – to pojęcie w tej ustawie nie ma zastosowania) na początku jedynie o podstawowych prawach i obowiązkach kontrolowanego

i w konsekwencji braku pouczenia o prawie złożenia sprzeciwu na bezprawne przedłużanie kontroli – co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bo z tego powodu skarżące uchybiły terminowi do złożenia sprzeciwu.

W uzasadnieniu skarżące powołując się na zapisy wskazanych przepisów u.os.d.g. podniosły, iż wydane postanowienie jest błędne i narusza prawo. W sprawie nie sposób ich zdaniem doszukać się przejawów wspierania przedsiębiorczości

przez organ skarbowy. Podniosły w dalszej kolejności, że przepisy u.os.d.g. są materialnoprawną gwarancją praw przedsiębiorców i niedopuszczalnym jest jakiekolwiek naruszenie jej przepisów. W ich ocenie, w sprawie mają zastosowanie tylko i wyłącznie przepisy wskazanej ustawy, a ustawa ta w nieuregulowanym zakresie odsyła do przepisów k.p.a. i dlatego też w kwestii przywrócenia terminu w tak ustalonym stanie faktycznym mają zastosowanie przepisy tego kodeksu. Powołały się następnie na przekroczony limit trwania kontroli podatkowej, jak również podniosły zarzuty wydania postanowienia z dnia [...] maja 2010 r. przez DIS

w W. z przekroczeniem terminu do jego wydania. Następnie skarżąca zawarła następujące stwierdzenie: " całe niniejsze postępowanie jest jednym wielkim łamaniem u.os.d.g. w nowym brzmieniu. Ponadto jest przykładem lekceważenia i pogwałcenia praw podatnika". W ocenie skarżących organ skarbowy nigdy nie pouczył ich jako przedsiębiorcy o przysługujących prawach.

4. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaskarżonym postanowieniem z dnia

[...] sierpnia 2011 r. utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. Nie znajdując podstaw do zmiany stanowiska w sprawie organ odwoławczy, powołując stosowne przepisy u.os.d.g., powtórzył zasadnicze elementy argumentacji faktycznej i prawnej tego organu konkludując, że postanowienie to odpowiada prawu i organ uzasadnił

w pełni motywy podjętego rozstrzygnięcia.

Powołując następnie treść art. 58 k.p.a. podtrzymał stanowisko, iż skarżąca

w złożonym wniosku o przywrócenie terminu do złożenia sprzeciwu nie uprawdopodobniła, że uchybienie to nastąpiło bez jej winy. Nie zostały zatem spełnione przesłanki do jego przywrócenia określone w tym przepisie.

5. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniesionej pismem z dnia [...] września 2011 r. na ostateczne w administracyjnym toku instancji rozstrzygnięcie DIS w W., skarżące wniosły o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów procesu. Postawiły zarzuty zbieżne z uprzednio powołanymi w złożonym na etapie postępowania odwoławczego zażaleniu. Wskazać należy, że uzasadnienie skargi zasadniczo odpowiada w swej treści uzasadnieniu wniesionego uprzednio zażalenia.

Skarżące podniosły, że nie mogą w chwili obecnej ponosić odpowiedzialności

i utracić prawa do wniesienia sprzeciwu tylko z tego powodu, że organ skarbowy nie wykonał swoich ustawowych obowiązków, tj. nie pouczył ich o przysługujących im prawach, w tym o prawie do wniesienia sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych. W rezultacie obarczyły organ lekceważący przepisy prawne winą za taki stan rzeczy.

6. Odpowiadając na skargę, DIS w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Zauważył nadto, iż w skardze nie przedstawiono nowych okoliczności mogących mieć wpływ na wynik sprawy. Ocenił, że stanowi ona powtórzenie stanowiska zaprezentowanego przez skarżące w zażaleniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jako niezasadna podlega oddaleniu.

6.1. Na wstępie przypomnieć należy, że zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako p.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, w składzie orzekającym w rozpoznawanej sprawie, nie znalazł podstaw

do stwierdzenia, że zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy

lub naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie. Nie dopatrzył się też naruszenia prawa dającego podstawę

do wznowienia postępowania administracyjnego lub wystąpienia przesłanek pozwalających na stwierdzenie nieważności zaskarżonych postanowień.

6.2. Przedmiotem kontroli Sądu w sprawie niniejszej jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. utrzymujące w mocy postanowienie organu I instancji

w kwestii odmowy przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu wobec wykonywania czynności kontrolnych z naruszeniem przepisu art. 83 ust. 1 pkt 1 u.os.d.g. Przy czym na uwagę zasługuje fakt, iż wydane przez organ skarbowy rozstrzygnięcie jest konsekwencją prawomocnego orzeczenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 marca 2011 r., sygn. akt III SA/Wa 1849/10, którym na podstawie art. 153 p.p.s.a. organy orzekające w sprawie były związane. Biorąc pod uwagę powyższą okoliczność zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie organy podatkowe podjęły rozstrzygnięcia odpowiadające prawu, dokonując prawidłowej subsumpcji stanu faktycznego sprawy do ustalonej normy prawnej mającej zastosowanie w sprawie, przy uwzględnieniu wykładni dokonanej przez Sąd

we wskazanym powyżej wyroku.

Należy zauważyć, że kwestię sporną stanowi odpowiedź na pytanie czy w sprawie upłynął termin, o którego przywrócenie wniosły skarżące, uzupełnioną o wskazanie czy zaszły przyczyny powodujące przerwę lub przedłużenie czasu trwania kontroli wymienione ustawie o swobodzie działalności gospodarczej, poprzedzone formalną kontrolą wniosku złożonego przez skarżącą. Jak bowiem wskazał WSA w Warszawie w wyroku, sygn. III SA/Wa 1849/10, którego pogląd prawny Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie w pełni aprobuje, w uporządkowanym ciągu czynności procesowych, które składają się na postępowanie administracyjne

w sprawie indywidualnej, można wyodrębnić trzy stadia: stadium wszczęcia postępowania, stadium rozpoznawcze i stadium orzekania. Stadium wszczęcia postępowania obejmuje ustalenie dopuszczalności drogi postępowania administracyjnego oraz czynności inicjujące tok postępowania. Na stadium rozpoznawcze (stadium postępowania wyjaśniającego) składa się całokształt czynności zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz ustalenia jego znaczenia w świetle obowiązujących norm prawnych. W stadium orzekania następuje wydanie decyzji administracyjnej, czyli wiążące ustalenie konsekwencji obowiązującej normy prawnej wobec strony postępowania.

Na stadium wszczęcia postępowania administracyjnego składają się następujące czynności:

1) wniesienie przez stronę żądania wszczęcia postępowania lub powzięcie przez organ administracji publicznej czynności powodujących wszczęcie postępowania z urzędu;

2) wstępna ocena merytoryczna żądania wszczęcia postępowania, która polega na ustaleniu dopuszczalności drogi postępowania administracyjnego, tzn. na stwierdzeniu, czy sprawa, której załatwienia dotyczy żądanie, może stanowić przedmiot jurysdykcyjnego postępowania administracyjnego, a także, czy podmiot wnoszący żądanie jest stroną w rozumieniu art. 28;

3) ocena procesowa żądania, polegająca na ustaleniu - w świetle przepisów regulujących właściwość organu i wyłączenie ze sprawy (art. 19-27) - zdolności organu do prowadzenia i rozstrzygnięcia danej sprawy;

4) ocena formalna żądania wszczęcia postępowania, która polega na sprawdzeniu, czy podanie zawierające żądanie wszczęcia postępowania spełnia wymogi formalne stawiane podaniom przez KPA i przepisy szczególne;

5) w przypadku pozytywnych efektów powyższych czynności - zawiadomienie wszystkich osób będących stronami w sprawie o wszczęciu postępowania (art. 61 § 4); zaś w przypadku gdy ocena żądania wypada negatywnie - podjęcie stosownych czynności przewidzianych przez KPA, takich jak: wezwanie do usunięcia braków w podaniu (art. 64 § 2), pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 1 i 2), przekazanie podania do właściwego organu (art. 65), zwrot podania wnoszącemu (art. 66) (por. A. Wróbel, [w:] Jaśkowska, Wróbel, Komentarz, s. 376-377) - Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz - dr Robert Kędziora, Wydawnictwo: C.H.Beck, Wydanie: 3, Rok wydania: 2010.

Wskazać również w tym miejscu należy, że zgodnie z art. 84c u.s.d.g. przedsiębiorca może wnieść sprzeciw wobec podjęcia i wykonywania przez organy kontroli czynności z naruszeniem przepisów art. 79-79b, art. 80 ust. 1 i 2, art. 82 ust. 1 oraz art. 83 ust. 1 i 2, z zastrzeżeniem art. 84d (ust. 1). Sprzeciw wnosi się w terminie 3 dni roboczych od dnia wszczęcia kontroli przez organ kontroli, a w przypadku gdy naruszenie przepisu art. 83 ust. 1 wystąpiło w trakcie prowadzonej kontroli, bieg tego terminu rozpoczyna się w dniu, w którym nastąpiło przekroczenie limitu czasu trwania kontroli (ust. 3 i 4). Organ kontroli w terminie 3 dni roboczych od dnia otrzymania sprzeciwu, rozpatruje sprzeciw oraz wydaje postanowienie o:

1) odstąpieniu od czynności kontrolnych;

2) kontynuowaniu czynności kontrolnych (ust. 9.).

Na postanowienie, o którym mowa w ust. 9, przedsiębiorcy przysługuje zażalenie w terminie 3 dni od dnia otrzymania postanowienia. Rozstrzygnięcie zażalenia następuje w drodze postanowienia, nie później niż w terminie 7 dni od dnia jego wniesienia (ust. 10). Do postępowań, o których mowa w ust. 9 i 10, w zakresie nieuregulowanym stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

W konsekwencji, zgodnie z art. 84c ust. 16 u.s.d.g., do postępowań w przedmiocie rozpatrzenia sprzeciwu, jak i w postępowaniu odwoławczym w tym zakresie

w kwestiach nieuregulowanych w tej ustawie stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Natomiast pod pojęciem "postępowania", o którym mowa w art. 84c ust. 16 u.s.d.g nie można rozumieć tylko i wyłącznie kwestii merytorycznego rozpoznania sprawy po wniesieniu dopuszczalnego sprzeciwu

na czynności kontrolne, lecz także takie zagadnienia jak choćby rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu, do którego

ma zastosowanie art. 58 kpa i który stał się przedmiotem kontroli w sprawie.

Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdza, że wydane rozstrzygnięcia organów podatkowych odpowiadają prawu, bowiem za prawidłową należy uznać ocenę, że wniesiony w sprawie wniosek skarżącej o przywrócenie terminu

do wniesienia sprzeciwu nastąpił z jego uchybieniem, a organ prawidłowo wywiódł

w dalszej kolejności, że we wniosku tym skarżąca nie uprawdopodobniła,

iż uchybienie to nastąpiło bez jej winy. A takie uprawdopodobnienie jest warunkiem przywrócenia terminu zgodnie z art. 58 Kpa. W sposób uprawniony zatem organy przyjęły, że w sprawie należy zastosować normę prawną wynikającą z art. 58 Kpa, czyniąc w ten sposób zarzuty skargi niezasadnymi. Za nietrafny Sąd uznaje także,

w świetle okoliczności sprawy zarzut skarżącej o niepoinformowaniu jej o prawie

do wniesienia sprzeciwu wobec podejmowanych przez organ czynności. Jak wynika bowiem z akt przedmiotowej sprawy stosowne pouczenia zostały zawarte

w imiennym upoważnieniu do przeprowadzenia kontroli podatkowej (na drugiej stronie), wszakże istotnie nie zawierają one wskazania wyliczonego w dniach terminu do złożenia sprzeciwu i odsyłają do stosownych zapisów u.os.d.g. jednak ta kwestia pozostaje bez wpływu na wynik sprawy i nie stanowi o naruszeniu prawa w sposób określony w art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. Wiadomym Sądowi z urzędu jest, że zarzuty te były przedmiotem oceny sądu administracyjnego. (por. prawomocny wyrok WSA w Warszawie z 9 kwietnia 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 284/10).

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.