Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 470/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2023-01-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 6f; art. 104 ust. 3, 6; art. 132 ust. 3 pkt 3; art. 134; art. 134a; art. 135f; art. 135i
journal: Dz.U. 2021 poz 1882
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Robert Hałabis Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 5 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi R. Ś. na rozkaż personalny Komendanta Policji z dnia [...] lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia dodatku służbowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym rozkazem personalnym nr [...] z dnia 28 lipca 2022 r. Komendant Policji, po rozparzeniu odwołania starszego sierżanta R. Ś., uchylił rozkaz personalny nr [...] Komendanta Powiatowego Policji w J. L. z dnia 31 maja 2022 r. w części dotyczącej kwoty obniżenia dodatku służbowego oraz daty obniżenia dodatku służbowego i ustalił obniżenie dodatku służbowego do kwoty [...]zł od dnia 1 sierpnia 2022 r.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

Komendant Powiatowy Policji w J. L. (dalej organ I instancji) orzeczeniem nr [...] z dnia 29 marca 2022 r. uznał starszego sierżanta R. Ś. (dalej skarżący) winnym popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego i wymierzył mu karę dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, Komendant Policji (organ odwoławczy, organ II instancji) orzeczeniem nr [...] z dnia 5 maja 2022 r. uchylił orzeczenie organu I instancji i wymierzył skarżącemu karę dyscyplinarną nagany. W postępowaniu dyscyplinarnym skarżący został ukarany za to, że w dniu 31 października 2021 r. około godziny 02:50 czasu letniego, w miejscowości Z. T., woj. L., dopuścił się popełnienia przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej zaniechania czynności służbowej, podczas służby pełnionej wspólnie z sierż. szt. A. B., w ramach sprawowanego nadzoru prewencyjnego nad K. M., w ten sposób, że został ujawniony przez funkcjonariuszy patrolu oficerskiego Komendy Powiatowej Policji w J. L., w czasie gdy spał na prawym boku, z poduszką pod głową na rozłożonym przednim siedzeniu pasażera w pojeździe służbowym, to jest o czyn z art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2021 r. poz. 1882 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa o Policji" lub "ustawa".

I Zastępca Komendanta Powiatowego Policji w J. L. złożył wniosek personalny o obniżenie skarżącemu dodatku służbowego o 20%, (o [...] zł), tj. do kwoty [...]zł z dniem 1 lipca 2022 r.

Rozkazem personalnym nr [...] z dnia 31 maja 2022 r. Komendant Powiatowy Policji w J. L., działając na podstawie art. 6 f ustawy o Policji oraz § 9 ust. 5 w związku z § 8 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 grudnia 2001 r.w sprawie szczegółowych zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów, dodatków do uposażenia oraz ustalania wysługi lat, od której jest uzależniony wzrost uposażenia zasadniczego (DZ.U. z 2015 r., poz. 1236 ze zm.), dalej "rozporządzenie w sprawie zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego i dodatków" lub "rozporządzenie", obniżył skarżącemu z dniem 1 lipca 2022 r. dodatek służbowy o 20 %, tj. do kwoty [...]zł.

W uzasadnieniu rozkazu personalnego organ I instancji wskazał, że w przypadku wymierzenia policjantowi kary dyscyplinarnej za naruszenie dyscypliny służbowej obniżenie policjantowi dodatku służbowego, w określonych przepisami granicach 20-50 % otrzymywanej stawki, jest obligatoryjne. Ustalając stawkę dodatku, która podlega obniżeniu organ uwzględnił charakter popełnionego przez policjanta czynu oraz interes policjanta jak i interes społeczny.

W odwołaniu od powyższego rozkazu personalnego pełnomocnik skarżącego podniósł, że wymierzono skarżącemu karę nagany, pomimo, iż nie przeprowadzono wystarczających dowodów celem ustalenia czy zachodziło prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego mu przewinienia, co w konsekwencji spowodowało błędne przyjęcie, iż zmaterializowała się przesłanka szczególnie uzasadnionego przypadku pozwalająca na obniżenie dodatku służbowego. Zarzucił bezpodstawne i bezkrytyczne przyjęcie, że w realiach faktycznych i dowodowych sprawy, wzgląd na interes społeczny ma przewagę nad interesem prywatnym,

Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, organ II instancji zaskarżonym rozkazem personalnym z dnia 28 lipca 2022 r. uchylił rozkaz personalny organu I instancji w części dotyczącej kwoty obniżenia dodatku służbowego oraz daty obniżenia dodatku służbowego i ustalił, iż dodatek służbowy obniża się do kwoty [...]zł od dnia 1 sierpnia 2022 r.

W uzasadnieniu zaskarżonego rozkazu personalnego organ odwoławczy wskazał, że stan faktyczny sprawy nie budzi wątpliwości. Zgodnie z § 9 ust. 5 rozporządzenia w sprawie zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego i dodatków, dodatek służbowy podlega obniżeniu w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Jednoczesne odesłanie do odpowiedniego stosowania przepisów § 8 ust. 5-8 rozporządzenia oznacza, że szczególnie uzasadnionymi przypadkami są stany wyszczególnione w ostatnio wymienionych przepisach. W niniejszej sprawie podstawę obniżenia skarżącemu dodatku służbowego stanowił przepis § 8 ust. 8 pkt 1 powołanego rozporządzenia, zgodnie z którym dodatek obniża się w granicach od 20 do 50% otrzymywanej stawki, w przypadku naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono mu karę dyscyplinarną.

Organ odwoławczy podkreślił, że rozkazy personalne o obniżeniu dodatku służbowego, wydawane na podstawie § 9 ust. 5 w związku z § 8 ust. 8 rozporządzenia w sprawie zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego i dodatków, mają charakter związany. Zatem organy Policji nie działają w tym przypadku w ramach uznania administracyjnego i nie mają możliwości odstąpienia od wydania rozkazu o obniżeniu dodatku służbowego w sytuacji stwierdzenia naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono karę dyscyplinarną. Uznaniu właściwych przełożonych służbowych funkcjonariuszy pozostawiona została jedynie skala obniżenia dodatku służbowego.

Organ odwoławczy zauważył, że rozstrzygając o obniżeniu skarżącemu dodatku służbowego o 20 %, organ I instancji wziął pod uwagę charakter czynu popełnionego przez policjanta, jak i wymiar orzeczonej kary, uwzględnił zarówno interes strony polegający na rozważeniu, jakiej wysokości obniżenie dodatku służbowego będzie dla niego jak najmniej dolegliwe, jak również interes społeczny polegający na egzekwowaniu przez Komendanta Powiatowego Policji w J. L. prawidłowego wypełniania obowiązków przez podległych mu policjantów.

Organ II instancji zauważył, że zarzuty odwołania dotyczą postępowania dyscyplinarnego, a w postępowaniu dotyczącym obniżenia dodatku służbowego organ I instancji nie był uprawniony do ponownej weryfikacji podstawy wszczęcia czy przebiegu postępowania dyscyplinarnego, skoro w tym przedmiocie wydane zostało wcześniej orzeczenie dyscyplinarne i orzeczenie to było prawomocne z dniem wydania orzeczenia przez organ odwoławczy.

Jednocześnie organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji nieprawidłowo wyliczył kwotę obniżenia skarżącemu dodatku służbowego. Jak bowiem wynika z akt skarżący od dnia 1 sierpnia 2018 r. miał przyznany dodatek służbowy w wysokości [...] zł, co oznacza, że kwota dodatku służbowego po obniżeniu o 20 % powinna wynosić [...] zł, a nie 166,00 jak wskazał organ I instancji, przy uwzględnieniu regulacji § 6 ust. 4 rozporządzenia w sprawie zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego policjantów i dodatków (stawki kwotowe dodatków po ich wyliczeniu zaokrągla się do pełnych 10 groszy w górę).

Organ II instancji wskazał również, że decyzji organu I instancji z dnia 31 maja 2022 r. nie nadano rygoru natychmiastowej wykonalności, tym samym należało na nowo określić datę obniżenia dodatku służbowego od dnia 1 sierpnia 2022 r.

R. Ś. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na rozkaz personalny organu II instancji domagając się jego uchylenia, a także uchylenia rozkazu personalnego organu I instancji ewentualnie o przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania.

Skarżący zarzucił zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie § 9 ust .5 w zw. z § 8 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia w sprawie zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego i dodatków oraz art. 135 f, 135 i ustawy o Policji, poprzez:

- bezzasadne przyjęcie, że w sprawie zachodzą szczególnie uzasadnione przesłanki do obligatoryjnego obniżenia dodatku służbowego, podczas gdy w sprawie dyscyplinarnej wymierzono skarżącemu karę nagany i nie przeprowadzono wystarczających dowodów celem ustalenia czy zachodziło prawdopodobieństwo popełnienia zarzucanego mu przewinienia, co w konsekwencji spowodowało błędne przyjęcie przez organ II instancji, iż zmaterializowała się przesłanka szczególnie uzasadnionego przypadku pozwalająca na obniżenie dodatku służbowego;

- bezpodstawne i bezkrytyczne przyjęcie, że w realiach faktycznych i dowodowych sprawy, wzgląd na interes społeczny ma przewagę nad interesem prywatnym, podczas gdy wniosek taki oczywiście przekracza granice uznania organu.

W uzasadnieniu zarzutów skargi pełnomocnik podnosił, że wbrew twierdzeniom organu II instancji w postępowaniu, w którym, tak jak w okolicznościach niniejszej sprawy, policjant przedstawił wersję zdarzeń inną aniżeli wskazująca na popełnienie przez niego przewinienia, przy występowaniu budzących wątpliwości, niejednoznacznych zeznaniach świadków, uznanie, że występuje przesłanka oczywistości oraz szczególnie uzasadnionych przesłanek, wymaga dokonania przez organ I instancji szczególnie wnikliwych ustaleń i ocen. Wskazał również, że przełożony policjanta nie powinien nadużywać stanowiska, powinien oceniając policjantów kierować się jasno określonymi i znanymi policjantom kryteriami oraz sprawiedliwością i obiektywizmem, oraz że organ jest obowiązany do ustalenia czy w tym konkretnym przypadku społeczny interes służby wymaga "poświęcenia policjanta" w imię interesu nadrzędnego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozkazie personalnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa.

Przedmiot kontroli sądu w niniejszej sprawie stanowił rozkaz personalny Komendanta Policji wydany w przedmiocie obniżenia skarżącemu policjantowi dodatku służbowego o 20 % (tj. do kwoty [...]zł miesięcznie) od dnia 1 sierpnia 2022 r.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiły przepisy ustawy o Policji oraz rozporządzenia w sprawie zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego i dodatków.

Zgodnie z art. 132 ust. 1 i 2 ustawy o Policji, policjant odpowiada dyscyplinarnie za popełnienie przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej lub nieprzestrzeganiu zasad etyki zawodowej. Naruszenie dyscypliny służbowej stanowi czyn policjanta polegający na zawinionym przekroczeniu uprawnień lub niewykonaniu obowiązków wynikających z przepisów prawa lub rozkazów i poleceń wydanych przez przełożonych uprawnionych na podstawie tych przepisów.

Naruszeniem dyscypliny służbowej jest w szczególności zaniechanie czynności służbowej albo wykonanie jej w sposób nieprawidłowy (art. 132 ust. 3 pkt 3 ustawy o Policji).

Stosownie do art. 134 ustawy o Policji karami dyscyplinarnymi są: 1) upomnienie; 2) nagana; 3) ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku; 4) wyznaczenie na niższe stanowisko służbowe; 5) obniżenie stopnia; 6) ostrzeżenie o niepełnej przydatności do służby; 7) wydalenie ze służby.

Jednocześnie art. 134a ustawy o Policji stanowi, że kara upomnienia i kara nagany oznaczają wytknięcie ukaranemu przez przełożonego dyscyplinarnego niewłaściwego postępowania.

Bezspornym jest, że orzeczeniem nr [...] z dnia 29 marca 2022 r. Komendant Powiatowy Policji w J. L. uznał starszego sierżanta R. Ś. winnym popełnienia zarzucanego mu przewinienia dyscyplinarnego i wymierzył mu karę dyscyplinarną ostrzeżenia o niepełnej przydatności do służby na zajmowanym stanowisku. Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego, Komendant Policji orzeczeniem nr [...] z dnia 5 maja 2022 r. uchylił orzeczenie organu I instancji i wymierzył skarżącemu karę dyscyplinarną nagany.

Orzeczenie Komendanta Policji z dnia 5 maja 2022 r. zostało poddane kontroli sądowej pod względem legalności, co sądowi jest wiadomym z urzędu. Wyrokiem z dnia 27 października 2022 r., sygn. akt III SA/Lu 348/22 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę skarżącego na orzeczenie organu odwoławczego z dnia 5 maja 2022 r. w przedmiocie wymierzenia kary dyscyplinarnej (wyrok nieprawomocny).

Zgodnie z art. 104 ust. 3 ustawy o Policji na stanowiskach innych niż wymienione w ust. 2 policjant za należyte wykonywanie obowiązków służbowych może otrzymywać dodatek służbowy. W art. 104 ust. 6 ustawy o Policji zawarta została delegacja dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw pracy, do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych zasad otrzymywania oraz wysokości dodatków do uposażenia, o których mowa w ust. 1-4, w tym ich rodzaju i charakteru, przesłanek przyznawania lub podwyższania na stałe lub na czas określony, warunków obniżania lub cofania oraz stanowisk uprawniających do dodatku funkcyjnego.

Między innymi na podstawie delegacji wyrażonej w art. 104 ust. 6 ustawy o Policji zostało wydane rozporządzenie w sprawie zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego i dodatków.

Zgodnie z § 9 ust. 2 powołanego rozporządzenia przyznanie dodatku służbowego oraz jego wysokość uzależnia się od oceny wywiązywania się przez policjanta z obowiązków oraz realizacji zadań i czynności służbowych, ze szczególnym uwzględnieniem ich charakteru i zakresu oraz rodzaju i poziomu posiadanych przez policjanta kwalifikacji zawodowych. Dodatek służbowy może być podwyższany na stałe lub na czas określony granicach stawek wynikających z ust. 1 w związku z powierzeniem policjantowi nowych lub dodatkowych zadań bądź obowiązków służbowych na innym stanowisku, a także za wzorową służbę (§ 9 ust. 4 rozporządzenia).

Natomiast § 9 ust. 5 rozporządzenia stanowi, że w szczególnie uzasadnionych przypadkach dodatek służbowy podlega obniżeniu. Przepisy § 8 ust. 5-8 stosuje się odpowiednio, z zastrzeżeniem ust. 6.

Zgodnie z § 8 ust. 8 rozporządzenia dodatek funkcyjny obniża się w granicach od 20 do 50% otrzymywanej stawki między innymi w przypadku:

1) naruszenia przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono mu karę dyscyplinarną;

2) niewywiązywania się przez policjanta z obowiązków służbowych stwierdzonego w opinii służbowej;

3) nieprzydatności policjanta na zajmowanym stanowisku, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej.

Zawarte w § 9 ust. 5 rozporządzenia w sprawie zasad otrzymywania i wysokości uposażenia i dodatków odesłanie do odpowiedniego stosowania § 8 ust. 5-8 tego rozporządzenia oznacza, że szczególnie uzasadnionymi przypadkami są sytuacje wyszczególnione w ostatnio wymienionych przepisach. Zatem, jak trafnie wskazano w zaskarżonym rozkazie personalnym, przypadkiem powodującym obniżenie dodatku służbowego jest między innymi naruszenie przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono mu karę dyscyplinarną (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt I OSK 1640/17, dostępny na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl, dalej CBOSA).

Sposób sformułowania § 9 ust. 5 rozporządzenia, w szczególności zawarty w powołanym przepisie zwrot "podlega obniżeniu", w powiązaniu nadto z treścią § 8 ust. 8 rozporządzenia, w którym posłużono się zwrotem "obniża się", nie pozostawia także wątpliwości, że decyzje w tym zakresie mają charakter związany, uwarunkowany jedynie zaistnieniem okoliczności faktycznych przewidzianych między innymi w § 8 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia. Nie są one natomiast podejmowane w ramach uznania administracyjnego. Stanowisko to jest utrwalone w orzecznictwie (por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawach sygn. akt: I OSK 2352/15, I OSK 1640/17, III OSK 4034/21, CBOSA).

Trafne jest zatem stanowisko organu odwoławczego wyrażone w zaskarżonym rozkazie, że w sytuacji stwierdzenia, iż miało miejsce naruszenie przez policjanta dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych, za które wymierzono policjantowi karę dyscyplinarną, organy policji nie mają możliwości odstąpienia od obniżenia dodatku służbowego. Decyzje te mają zatem charakter związany. Ponadto przepisy w sprawach finansowych funkcjonariuszy służb mundurowych muszą być interpretowane ściśle. Niedopuszczalna jest ani rozszerzająca ani zawężająca ich wykładnia. W świetle § 9 ust. 5 w związku z § 8 ust. 8 rozporządzenia uznaniu właściwych organów pozostawiony został jedynie stopień obniżenia dodatku służbowego, w granicach od 20 do 50 % (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt I OSK 1640/17, CBOSA).

Zwrócić także należy uwagę na cel dodatku służbowego, którym pozostaje należyte wykonywanie obowiązków służbowych, co wynika wprost z art. 104 ust. 3 ustawy o Policji, jak i z § 9 ust. 2 rozporządzenia. Dodatek ten nie jest bowiem obligatoryjnym składnikiem uposażenia funkcjonariusza, a jest związany ściśle ze sposobem wykonywania obowiązków służbowych. W konsekwencji każde niewłaściwe ich wykonywanie w sposób skutkujący wymierzeniem kary dyscyplinarnej wiąże się z koniecznością obniżenia dodatku (zob. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie sygn. akt I OSK 2352/15, CBOSA).

W świetle mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego dotyczących obniżenia dodatku służbowego, podniesione w skardze zarzuty co do wadliwości postępowania dyscyplinarnego nie mogły odnieść zamierzonego skutku, gdyż wykraczały poza zakres przedmiotu rozpoznawanej sprawy. Obowiązek obniżenia przez organ funkcjonariuszowi Policji dodatku służbowego stosownie do § 9 ust. 5 w związku z § 8 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia zależy od ustalenia dopuszczenia się przez funkcjonariusza naruszenia dyscypliny służbowej w czasie służby lub podczas wykonywania zadań lub czynności służbowych i ukarania funkcjonariusza karą dyscyplinarną za to naruszenie.

Stan faktyczny niniejszej sprawy bezsprzecznie wskazuje, że w rozpoznawanej sprawie przesłanki obniżenia dodatku służbowego zostały spełnione. Orzeczeniem nr [...] Komendanta Policji z dnia 5 maja 2022 r. wymierzył skarżącemu karę dyscyplinarną nagany. Orzeczenie to było prawomocne w administracyjnym toku instancji (art. 135o ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji). Uprawniało to organ do obniżenia dodatku służbowego.

W tych okolicznościach zarzuty skargi dotyczące naruszenia § 9 ust. 5 w związku z § 8 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia w sprawie zasad otrzymywania i wysokości uposażenia zasadniczego i dodatków, a także art. 135f i art. 135i ustawy o Policji nie są zasadne. Jeszcze raz podkreślić należy, że w postępowaniu dotyczącym obniżenia dodatku służbowego organ nie był uprawniony do ponownej weryfikacji podstawy wszczęcia czy przebiegu postępowania dyscyplinarnego, skoro w tym przedmiocie wydane zostało wcześniej orzeczenie dyscyplinarne właściwego organu i orzeczenie to było ostateczne. W takiej sytuacji, wobec uznania skarżącego policjanta winnym popełnienia przewinienia dyscyplinarnego polegającego na naruszeniu dyscypliny służbowej i wymierzenia mu za to przewinienie kary nagany, organ I instancji zobligowany był do wydania rozkazu personalnego o obniżeniu skarżącemu dodatku służbowego.

Wymierzenie kary nagany za naruszenie przez policjanta dyscypliny służbowej oznacza zatem wypełnienie wynikających z przepisów § 9 ust. 5 w związku z § 8 ust. 8 pkt 1 rozporządzenia przesłanek obniżenia dodatku służbowego.

Należy przy tym zauważyć, że rozstrzygając o obniżeniu skarżącemu stawki dodatku służbowego w granicach od 20 do 50%, organy w ramach uznania administracyjnego orzekły o obniżeniu przedmiotowego dodatku przy zastosowaniu najmniejszej możliwej stawki obniżenia, to jest 20%. Stosując obniżenie w najmniejszej dopuszczalnej wysokości organy odwołały się właśnie do charakteru popełnionego przez policjanta czynu oraz rodzaju wymierzonej za ten czyn kary, uwzględniając zarówno interes społeczny, jak i słuszny interes skarżącego. Zastosowana w okolicznościach sprawy najniższa możliwa stawka obniżenia dodatku koresponduje z wagą orzeczonej kary, drugiej w kolejności z katalogu kar dyscyplinarnych, jakie mogą zostać wymierzone w przypadku dopuszczenia się przez policjanta przewinienia dyscyplinarnego. Nie zachodzą zatem podstawy do przyjęcia, że określając rozmiar obniżenia dodatku służbowego, organy przekroczyły granice uznania administracyjnego, a zarzuty skargi o nadużywaniu przez przełożonego stanowiska, czy "poświecenia policjanta" w imię interesu nadrzędnego są nieuprawnione i niczym nieuzasadnione. Organ odwoławczy, w świetle mających zastosowanie przepisów prawa, zasadnie skorygował rozstrzygniecie organu I instancji co do kwoty, do której dodatek został obniżony oraz daty tego obniżenia.

Z tych wszystkich względów sąd uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nie narusza przepisów prawa, a skarga wniesiona w niniejszej sprawie jest niezasadna. W konsekwencji i na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), dalej "p.p.s.a." Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie skargę oddalił.

Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym. Zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a., sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. W niniejszej sprawie wniosek o jej rozpoznanie w trybie uproszczonym został zgłoszony przez organ w doręczonej pełnomocnikowi skarżącego odpowiedzi na skargę, a skarżący nie zażądał przeprowadzenia rozprawy.