Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 557/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 2 i par. 3 , art. 194 par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. i D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt SA/Wr 700/08 odrzucające zażalenie M. i D. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 700/08 odrzucające skargę kasacyjną M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 października 2009 r., sygn. akt III SA/Wr 700/08 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 maja 2010 r. sygn. akt SA/Wr 700/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, powołując się na art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", odrzucił zażalenie M. i D. W., na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 700/08 odrzucającego skargę kasacyjną M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 października 2009 r. sygn. akt III SA/Wr 700/08 oddalającego skargę D. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] września 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie zażalenia na pismo Burmistrza Gminy T..

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 27 stycznia 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę kasacyjną M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 28 października 2009 r.

Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego – adw. Wojmirze Lewickiej w dniu 3 lutego 2010 r.

Oświadczeniem z dnia 4 lutego 2010 r. pełnomocnik skarżącego wyjaśniła, że udzielone jej w dniu 19 października 2009 r. przez M. W. pełnomocnictwo wygasło, bowiem obejmowało jedynie reprezentację strony w postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, natomiast nie zostało rozszerzone na sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W związku z powyższym zarządzono ponowne doręczenie stronie postanowienia z dnia 27 stycznia 2010 r. Doręczenie to nastąpiło w dniu 4 marca 2010 r.

D. W. postanowienie to doręczone zostało w dniu 18 lutego 2010 r.

Postanowieniami z dnia 29 marca 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił zażalenia skarżących na postanowienia Sądu z dnia 27 stycznia 2010 r. – w stosunku do skarżącego M. W. jako wniesione przedwcześnie, natomiast odnośnie do skarżącej D. W., jako wniesione z naruszeniem przepisu art. 194 § 4 p.p.s.a.

Pismem z dnia 10 marca 2010 r. sporządzonym osobiście skarżący ponownie wnieśli zażalenie na postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 stycznia 2010 r.

Sąd pierwszej instancji uznał, że skarżący, którzy nie wykazali by przysługiwały im uprawnienia podmiotów wymienionych w przepisie art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., choć prawidłowo pouczeni, samodzielnie sporządzili oraz wnieśli zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi kasacyjnej, czym bezspornie naruszyli dyspozycję przepisu art. 194 § 4 P.p.s.a.

Dodatkowo Sąd wskazał, że odpis zaskarżonego postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej wraz z uzasadnieniem i pouczeniem został skutecznie doręczony skarżącej D. W. w dniu 18 lutego 2010 r., natomiast rozpoznawane zażalenie złożone zostało przez skarżących w dniu 10 marca 2010 r. Tymczasem zgodnie z treścią art. 194 § 2 P.p.s.a. zażalenie wnosi się w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia. Skoro zatem zażalenie skarżącej – D. W. – złożono z uchybieniem tego terminu, to jako spóźnione podlegało ono również z tej przyczyny odrzuceniu na podstawie z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyli D. i M. W.. Skarżący, jak należy wnosić z całości wywodów zawartych w środku odwoławczym, zaskarżyli postanowienie w całości, wnosząc o jego uchylenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie jako bezzasadne podlega oddaleniu.

Sąd pierwszej instancji słusznie ocenił, że wniesione przez skarżących zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej M. W. jest dotknięte brakiem nieusuwalnym w trybie art. 49 P.p.s.a. Badane zażalenie sporządzili osobiście D. i M. W., nie legitymując się uprawnieniami wymaganymi od osób wymienionych w art. 175 § 2 i § 3 P.p.s.a., czym naruszyli obowiązek wynikający z art. 194 § 4 P.p.s.a. Stosownie bowiem do tego przepisu zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, bądź którykolwiek z podmiotów wymienionych w art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., tj. sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa, profesora lub doktora habilitowanego nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo prokuratora lub Rzecznika Praw Obywatelskich, a także przez doradcę podatkowego w sprawach obowiązków podatkowych lub rzecznika patentowego w sprawach własności przemysłowej.

W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosząc zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 stycznia 2010 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej M. W., nie dopełniła powyższego wymogu, mimo że została o nim pouczona. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zaskarżonym postanowieniem z dnia 7 maja 2010 r. prawidłowo odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Naczelny Sąd Administracyjny podziela również ustalenia Sądu pierwszej instancji w zakresie uchybienia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie w przedmiocie odrzucenia skargi kasacyjnej M. W..

Postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 27 stycznia 2010 r. zostało doręczone skarżącej D. W. w dniu 18 lutego 2010 r. Stosownie zaś do art. 67 § 1 i art. 34 P.p.s.a. od tej daty należy liczyć siedmiodniowy termin do złożenia zażalenia, który upłynął z dniem 25 lutego 2010 r. Mając powyższe na uwadze nie sposób zatem przyjąć, że składając zażalenie w dniu 10 marca 2010 r. skarżąca zachowała zakreślony termin. Stwierdzenie przekroczenia przez skarżącą terminu do złożenia zażalenia jest zatem w pełni zasadne. Działając na podstawie art. 178 w zw. z 197 § 2 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu prawidłowo postanowił o odrzuceniu zażalenia.

Dodać należy, że zarzuty przytoczone w uzasadnieniu zażalenia, które w znacznej mierze mają charakter obraźliwy, a zarazem wykraczające poza ramy środka odwoławczego, należy uznać za niepodlegające ocenie sądu odwoławczego.

Mając na uwadze wszystkie wyżej opisane okoliczności faktyczne i argumenty prawne Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada obowiązującemu prawu i orzekł jak na wstępie na mocy art. 184 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a.