Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 77/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: 145 par. 1 pkt 1 lit. c), art. 152
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 pkt, 7, 7a i 8, art. 28 ust. 1, art. 29 ust. 2 pkt 1, art. 30 ust. 1 pkt 2, 20, 20a i 27, art. 50 ust. 1 i 3, art. 62 ust. 1, art. 70 ust. 1
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 24 kwietnia 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia NSA Anna Stępień Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant Specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2013 roku na rozprawie sprawy ze skargi M. K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych oraz nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku. LS


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], nr [...], [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 50 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2010r., nr 243, poz. 1623 ze zm., powoływana także jako ustawa), utrzymał w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...], nakazujące M. K. wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych wykonywanych we frontowej części budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami użytkowymi, znajdującego się na nieruchomości przy ul. A 105 w Ł. oraz nakładające na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, ekspertyzy technicznej robót budowlanych, wykonanych we frontowej części budynku mieszkalnego wielorodzinnego z lokalami użytkowymi, znajdującego się na ww. nieruchomości.

W toku postępowania ustalono, iż w dniu 17 maja 2012r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wpłynęło pismo Wspólnoty Mieszkaniowej nieruchomości przy ul. A 105 w Ł. z prośbą o interwencję w sprawie wykonywanych prac remontowych na terenie nieruchomości przy ul. A 105 w Ł. przez M. K., które zdaniem Wspólnoty powodują zagrożenie dla zdrowia i życia innych mieszkańców.

W dniach 28 czerwca i 31 sierpnia 2012r. organ nadzoru budowlanego przeprowadził oględziny i ustalił, iż ww. nieruchomość jest współwłasnością Gminy Ł. i osób fizycznych, na której znajduje się budynek mieszkalny wielorodzinny z lokalami użytkowymi, czterokondygnacyjny z podpiwniczeniem i poddaszem, składający się z części frontowej oraz prawej i lewej oficyny. Podczas oględzin przeprowadzonych we frontowej części budynku stwierdzono, iż w lokalach usytuowanych na drugiej, trzeciej i czwartej kondygnacji frontowej części budynku zostały rozebrane ścianki działowe z desek i płyt wiórowo-cementowych, zdemontowano stolarkę drzwiową wewnątrzlokalową, zerwane zostały posadzki wraz z usunięciem warstw stropowych do poziomu ślepego pułapu, wykonany został częściowy demontaż instalacji elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania. W ww. lokalach drewniane belki stropowe zostały wzmocnione kształtownikami stalowymi, na prawie całej powierzchni stropów zostały ułożone płyty styropianowe i został wykonany podkład betonowy podposadzkowy, zbrojony prętami zbrojeniowymi. W lokalach zlokalizowanych na piątej kondygnacji (poddaszu) frontowej części budynku zostało wykonane podparcie (stalowymi stemplami budowlanymi) więźby dachowej. Podczas oględzin nie udostępniono piwnic we frontowej części budynku. Na terenie podwórza nieruchomości, w pobliżu studzienki przy oknie piwnicznym, złożony został piasek z gruzem ceglanym. W studzience widoczny był przenośnik taśmowy. Ustalono także, iż inwestorem prowadzonych robót budowlanych jest właściciel lokali usytuowanych we frontowej części budynku M. K. W dniu oględzin roboty budowlane nie były prowadzone.

W ocenie organu I instancji zgromadzony w toku prowadzonego postępowania materiał dowodowy świadczy, że wymienione powyżej roboty budowlane zostały wykonane pomiędzy lutym 2012 r., a początkiem czerwca 2012 r., i wznowione w lipcu 2012 r. Zakres wykonywanych robót pozwala na stwierdzenie, że właściciel lokali zlokalizowanych we frontowej części budynku dokonuje przebudowy części budynku, która, zgodnie z art. 3 pkt 7a ustawy Prawo budowlane, polega na wykonywaniu robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji. W wyniku wykonywanych robót budowlanych, polegających na rozbiórce istniejących ścian działowych, częściowym demontażu instalacji i wymianie warstw stropowych wzmocnieniem belek stropowych, nastąpiła zmiana parametrów technicznych obiektu budowlanego, bez zmiany charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego i nie polegających na wzniesieniu obiektu budowlanego. Przedstawiciel inwestora nie okazał pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych, pomimo nałożenia na niego takiego obowiązku w piśmie z dnia 9 sierpnia 2012r., wyznaczającego termin oględzin i prawidłowo doręczonego właścicielowi lokali we frontowej części budynku.

Wobec powyższego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. stwierdził, że w rozpatrywanej sprawie inwestor naruszył art. 28 ustawy Prawo budowlane co oznacza, że organ nadzoru budowlanego jest zobowiązany prowadzić postępowanie w oparciu o przepisy art. 50 i art. 51 ustawy Prawo budowlane. W związku z powyższym organ I instancji, na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy Prawo budowlane, wydał w dniu 14 września 2012r. postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych oraz nałożył na inwestora obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz.

Na rozstrzygnięcie organu I instancji pełnomocnik inwestora wniósł zażalenie, w którym zarzucił art. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wobec przyjęcia, że skarżący wykonuje w przedmiotowej nieruchomości prace wymagające uzyskania pozwolenia lub zgłoszenia, podczas gdy, przedmiotowe prace prowadzone są w trybie art. 70 ustawy i zmierzają do zabezpieczenia konstrukcji przedmiotowej nieruchomości, zaś z drugiej, prace polegające na demontażu wewnętrznych ścianek działowych czy okładzin podłogowych zmierzających do odciążenia konstrukcji nośnej, trudno zakwalifikować inaczej, jak bieżącą konserwację. Ponadto zarzucono naruszenie art. 7, 77 § 1 k.p.a. poprzez niepodjęcie czynności zmierzających do ustalenia rzeczywistego stanu sprawy, a także naruszenie art. 80 k.p.a poprzez naruszenie zasad swobodnej oceny dowodów. Na tej podstawie pełnomocnik inwestora wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Po rozpatrzeniu powyższego odwołania organ II instancji uznał je za niezasadne i wskazanym na wstępnie postanowieniem z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia [...]WINB powołał się na dokonane przez organ I instancji ustalenia, które wskazują, że inwestor wykonuje roboty budowlane bez uzyskania stosownego pozwolenia na ich wykonywanie, co stanowi ewidentny przykład samowoli budowlanej, wykonanej z naruszeniem art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane i w pełni uzasadnia przeprowadzenie przez organ I instancji postępowania w oparciu o przepisy art. 50 i 51 ustawy.

Odnosząc się do treści zażalenia organ odwoławczy stwierdził, iż podniesione argumenty nie mają wpływu na podjęte rozstrzygnięcie, bowiem w art. 70 ust. 1 ustawy ustawodawca wprowadził jedynie obowiązek usunięcia stwierdzonych uszkodzeń oraz uzupełnienia braków, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, a w szczególności katastrofę budowlaną, pożar, wybuch, porażenie prądem elektrycznym albo zatrucie gazem, bez konieczności wcześniejszego uzyskania stosownego pozwolenia na budowę. Zatem w ocenie organu odwoławczego takie roboty budowlane, jak np. rozebranie ścianek działowych z desek i płyt wiórowo-cementowych, zdemontowanie stolarki drzwiowej wewnątrzlokalowej, zerwanie posadzek wraz z usunięciem warstw stropowych do poziomu ślepego pułapu, wykonanie częściowego demontażu instalacji elektrycznej, wodnokanalizacyjnej oraz centralnego ogrzewania, czy też ułożenie na prawie całej powierzchni stropów płyt styropianowych i wykonanie podkładu betonowego podposadzkowego, zbrojonego prętami zbrojeniowymi, stanowią ewidentny przykład samowoli budowlanej, wykonanej z naruszeniem art. 28 ustawy Prawo budowlane.

Na ostateczne postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do sądu administracyjnego wniósł pełnomocnik M. K., zarzucając zaskarżonemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 70 ust. 1 ustawy prawo budowlane poprzez jego niezastosowanie w obliczu błędnej wykładni polegającą na uznaniu, iż wykonane przez skarżącego prace, nie mieściły się w granicach przedmiotowej instytucji, albowiem nie ograniczyły się do usunięcia stwierdzonych uszkodzeń oraz uzupełnienia braków, które mogły spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi skoro polegały na rozebraniu ścian działowych, zdemontowaniu stolarki drzwiowej, zerwaniu posadzek wraz z usunięciem warstw stropowych, wykonaniu częściowego demontażu instalacji elektrycznej, wodnokanalizacyjnej, czy też ułożeniu na prawie całej powierzchni stropów płyt i wykonanie podkładu betonowego podposadzkowego zbrojonego prętami zbrojeniowymi, w sytuacji, gdy celem wskazanych prac obejmujących wykonanie wieńca stropowego i oklamrowanie belek stropowych, było odciążenie stropów oraz usztywnienie i ustabilizowanie przedmiotowej konstrukcji, a więc właśnie realizacja nakazu usunięcia stwierdzonych uszkodzeń i uzupełnienia występujących braków, stwarzających realne zagrożenie zawalenia budynku, co oznacza zarazem, że wykładnia wskazanego przepisu przez organ została dokonana w niniejszym przypadku w całkowitym oderwaniem od rzeczywistych okoliczności niniejszej sprawy. Po drugie naruszenie art. 50 ust. 1 pkt 1 i ust. 3 ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie wobec tego, że w okolicznościach niniejszej sprawy przeprowadzone w nieruchomości położonej przy ul. A 105 w Ł. roboty budowlane, wbrew dowolnemu uznaniu nie zostały wykonane bez pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, albowiem zostały wykonane w ramach art. 70 ust. 1 ustawy. Po trzecie naruszenie art. 80 k.p.a. poprzez naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów i dowolne przyjęcie, że na opisane prace wykonane w przedmiotowej nieruchomości skarżący winien uzyskać wcześniej decyzję o pozwoleniu na budowę w sytuacji, gdy stanowiły one realizację nakazu usunięcia uszkodzeń i braków zagrażających konstrukcji budynku, stwierdzonych przez rzeczoznawcę budowlanego, wydanego w trybie art. 70 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, tym bardziej w sytuacji, gdy zakres stwierdzonych uszkodzeń, potwierdził w protokole z przeglądu okresowego również i inny niezależny rzeczoznawca budowlany, wykonujący czynności na lecenie niezależnego podmiotu sprawującego administrację nad przedmiotową nieruchomością w imieniu wspólnoty mieszkaniowej. Po czwarte naruszenie art. 7, art. 77, art. 80, art. 107 § 1 k.p.a. poprzez zaniechanie czynności zmierzających do zebrania materiału dowodowego pozwalającego na precyzyjne ustalenie okoliczności i rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a ponadto zaniechanie jakiegokolwiek kompleksowego rozważenia rodzaju stwierdzonych przez rzeczoznawców budowlanych nieprawidłowości dotyczących stanu technicznego przedmiotowej nieruchomości, a następnie całkowicie dowolną ocenę prac wykonanych przez skarżącego, w kontekście ich adekwatności do treści otrzymanych zaleceń. Po piąte naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez utrzymanie w mocy decyzji wydanej z naruszeniem przepisów prawa.

Na tej podstawie pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując jednocześnie stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona., choć nie wszystkie jej zarzuty są trafne.

Podstawę wydania zaskarżonego postanowienia stanowiły przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm, dalej powoływanej jako Prawo budowlane.).

Skarżący nietrafnie uzasadnia podjęcie działań regulacją zawartą w art. 70 ustawy Prawo budowlane, nie wykazał bowiem, że prace prowadził w tym trybie. Przepis ten stanowi, że właściciel, zarządca lub użytkownik obiektu budowlanego, na których spoczywają obowiązki w zakresie napraw, określone w przepisach odrębnych bądź umowach, są obowiązani w czasie lub bezpośrednio po przeprowadzonej kontroli, o której mowa w art. 62 ust. 1, usunąć stwierdzone uszkodzenia oraz uzupełnić braki, które mogłyby spowodować zagrożenie życia lub zdrowia ludzi, bezpieczeństwa mienia bądź środowiska, a w szczególności katastrofę budowlaną, pożar, wybuch, porażenie prądem elektrycznym albo zatrucie gazem. Przepis ten został umiejscowiony w dziale III, rozdziale 6 zatytułowanym "utrzymanie obiektów budowlanych", regulującym obowiązki właścicieli i zarządców nieruchomości związane właśnie z utrzymaniem obiektów, zwłaszcza w sytuacjach nagłych. Regulacja art. 70 Prawa budowlanego nie jest jednakże regulacją samodzielną, określa obowiązki właściciela (zarządcy, użytkownika) związane z wykonaniem zaleceń pokontrolnych, ustalonych w trybie art. 62 Prawa budowlanego. Obowiązek usunięcia nieprawidłowości wynikać winien z ustaleń przeprowadzonej kontroli stanu technicznego utrzymania obiektu, o której mowa w art. 62 ust. 1 ustawy. Sam obowiązek zaś musi znaleźć potwierdzenie w protokole z kontroli obiektu budowlanego. Przepis ten upoważnia zatem podmiot zobowiązany do utrzymania obiektu budowlanego w należytym stanie technicznym do podejmowania działań nawet takich, które wymagają uzyskania pozwolenia na budowę, bez takowego pozwolenia, w zakresie pozwalającym na usunięcie stanu zagrożenia. Jednakże - jak wcześniej wskazano - zakres wykonywanych prac musi bezspornie wynikać z ustaleń kontroli, o której mowa w art. 62 ust. 1 ustawy i musi istnieć związek czasowy między nakazami kontroli a ich wykonaniem.

Przede wszystkim wskazać należy, że w toku postępowania przed organem I instancji, pomimo dwukrotnych oględzin skarżący nie powoływał się na powyższe okoliczności, nie wskazał również na nie w odpowiedzi na wezwanie do udokumentowania legalności prowadzonych prac. Nawet w zażaleniu, złożonym przez profesjonalnego pełnomocnika, skarżący nie poparł swych twierdzeń żadnymi dowodami. Złożenie kopii protokołów okresowych przeglądów technicznych uznać należy za spóźnione. Nie sposób przy tym nie zauważyć, że są to protokoły kontroli z lat 2006, 2007, 2010. Wynika z nich istotnie konieczność podjęcia szeregu prac, niemniej niniejsze postępowanie dotyczy prac prowadzonych w 2012 roku, a więc dwa lata po ostatnim przeglądzie technicznym.

Z powyższych przyczyn zarzut naruszenia art. 70 ust.1 i związany z tym zarzut wadliwego zastosowania art.. 50 ust. 1 ustawy Prawo budowlane okazały się niezasadne.

Niezależnie od bezzasadnego powoływania się skarżącego na wykonywanie robót budowlanych w trybie art. 70 ustawy Prawo budowlane, skarga zasługuje na uwzględnienie z uwagi na niewyjaśnienie okoliczności faktycznych będących podstawą kwestionowanych rozstrzygnięć, co stanowi naruszenie zasad określonych w art. 7 i 77 § 1 k.p.a..

Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie wydane w trybie art. 50 ust. 1 pkt 1 i ust.3 Prawa budowlanego. Stosownie do ust.1 w przypadkach innych niż określone w art. 48 ust. 1 lub w art. 49b ust. 1, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. W postanowieniu o wstrzymaniu robót budowlanych można nałożyć obowiązek przedstawienia, w terminie 30 dni od dnia doręczenia postanowienia, inwentaryzacji wykonanych robót budowlanych lub odpowiednich ocen technicznych bądź ekspertyz (ust.3).

Postanowienie wstrzymujące prowadzenie robót budowlanych ma charakter zabezpieczający. Jego istota sprowadza się do przerwania wykonywanych robót. Jest to zatem możliwe tylko wobec robót będących w toku, niezakończonych. W niniejszej sprawie trafnie organy uznały, że nie sprzeciwia się takiemu rozstrzygnięciu fakt niewykonywania robót w dniu oględzin, skoro wskazują one jednoznacznie na niezakończony proces inwestycyjny, a więc roboty w toku.

Nie ulega wątpliwości, że skarżący nie legitymował się żadnym tytułem do prowadzenia ujawnionych w toku kontroli robót, nie dysponował ani pozwoleniem ani zgłoszeniem. Jak wcześniej wskazano brak obecnie podstaw do przyjęcia, że są to prace prowadzone na podstawie art.70 Prawa budowlanego. Co do zasady zatem zastosowanie trybu przewidzianego w art. 50 Prawa budowlanego wydaje się nie budzić wątpliwości.

Przedwcześnie jednak organy zakwalifikowały ujawniony zakres prac jako przebudowę. Ta kwalifikacja, chociaż dokonana we wstępnej fazie postępowania, ma istotne, przesądzające znaczenie dla dalszego trybu postępowania. Tymczasem weryfikacja opisanych robót w świetle definicji ustawowych budzi poważne wątpliwości co do trafności przyjętego zaszeregowania prac.

Zgodnie z definicją legalną zawartą w ustawie Prawo budowlane, ilekroć w jej przepisach jest mowa o przebudowie - należy przez to rozumieć wykonywanie robót budowlanych, w wyniku których następuje zmiana parametrów użytkowych lub technicznych istniejącego obiektu budowlanego, z wyjątkiem charakterystycznych parametrów, jak: kubatura, powierzchnia zabudowy, wysokość, długość, szerokość bądź liczba kondygnacji (...) (art. 3 pkt 7a). Natomiast przez remont ustawa nakazuje rozumieć wykonywanie w istniejącym obiekcie budowlanym robót budowlanych polegających na odtworzeniu stanu pierwotnego, a niestanowiących bieżącej konserwacji, przy czym dopuszcza się stosowanie wyrobów budowlanych innych niż użyto w stanie pierwotnym (art. 3 pkt 8 ustawy ).

Wprawdzie obydwa rodzaje prac należą do wspólnej kategorii robót budowlanych (art. 3 pkt 7), niemniej z woli ustawodawcy realizacja każdej ze wskazanych kategorii prac poddana jest odmiennemu trybowi postępowania.

Pozwolenia na budowę wymagają roboty budowlane polegające na przebudowie (art. 28 ust.1 prawa budowlanego), na wykonanie remontu wystarczy natomiast dokonanie zgłoszenia (art. 30 ust.1 pkt 2 w zw. z art. 29 ust.2 pkt 1 Prawa budowlanego ). Zgłoszenie zamiaru wykonania jest wystarczające także dla takich robót jak wykonanie przyłączy: elektroenergetycznych, wodociągowych, kanalizacyjnych, gazowych, cieplnych i telekomunikacyjnych (art. 30 ust. 1 pkt 20), telekomunikacyjnych linii kablowych (art.30 ust.1 pkt 20a), kanalizacji kablowej instalacji telekomunikacyjnych w obrębie budynków będących w użytkowaniu (art. 30 ust.1 pkt 27).

Konsekwencją rozróżnienia kategorii prac jest także odrębny tryb doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem, inny rodzaj obowiązków służących doprowadzeniu do stanu zgodnego z prawem. Powyższe uwagi wskazują, jak istotne jest trafne zakwalifikowanie prowadzonych prac już na tym etapie postępowania. Trafność tej tezy potwierdza również treść decyzji w nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., w której również organ kwalifikuje sporne prace jako przebudowę.

Tymczasem całość ujawnionych robót raczej wskazuje, że mamy do czynienia z remontem. Część robót zdaje się w ogóle nie podlegać reżimowi prawa budowlanego, jak chociażby demontaż ścianek działowych, wymiana wewnętrznej stolarki. Jednakże na tym etapie dokonanych ustaleń nie sposób przesądzić, jaki charakter mają prace, jakie była zamierzenia inwestora, organ bowiem tego nie ustalił.

Ponadto w ocenie sądu nakaz wstrzymania wykonywania robót określony został nieprecyzyjnie. Organ nadzoru budowlanego nakazał wstrzymanie robót budowlanych w budynku, podczas gdy prace prowadzone były tylko na niektórych kondygnacjach części frontowej, nie wiadomo, czy we wszystkich pomieszczeniach.. W ocenie sądu należałyby ustalić w rozstrzygnięciu, których dotyczy ono pomieszczeń i kondygnacji oraz zakres objętych nim robót. Sentencja postanowienia wskazuje na bardzo szerokie ujęcie zakazu, nieadekwatnie do ustaleń poczynionych w toku postępowania.

Reasumując, o ile nie budzi wątpliwości, że w toku postępowania ujawniono naruszenie przepisów prawa budowlanego polegające na prowadzeniu prac bez wymaganych ustawą pozwolenia czy zgłoszenia, o tyle nie sprecyzowano w sposób niewątpliwy zakresu prac podlegających reżimowi ustawy, przedwcześnie przy tym przesądzając, że na spornej nieruchomości doszło do przebudowy, nie określono też precyzyjnie, których części posesji frontowej dotyczy wstrzymanie robót, gdyż nie we wszystkich pomieszczeniach nieruchomości prace te były prowadzone.

Z uwagi na powyższe sąd uchylił zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w zw. z art. 135 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., nr 270, powoływanej dalej jako p.p.s.a).

Z mocy art. 152 p.p.s.a. sąd orzekł, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do dnia uprawomocnienia się wyroku.

LS