Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 545/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-08-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6334 Stypendia
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 i 2, art. 134
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 24 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Tadeusz Lipiński Sędziowie sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) sędzia WSA Ewa Osipuk po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. T. na postanowienie Wojewody z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie utraty prawa do stypendium - uchyla zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Z przekazanych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Olsztynie akt administracyjnych sprawy wynika, że Kierownik Działu Miejskiego Urzędu Pracy, działający z upoważnienia Prezydenta, (dalej jako organ I instancji) decyzją z dnia "[...]" r. działając na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. b) i art. 53 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy ( t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 645 ze zm.) przyznał E. T. ( dalej jako skarżąca) prawo do stypendium w okresie odbywania stażu, tj. od dnia 13 marca 2017 r., w wysokości 997,40 zł miesięcznie.

Pismem z dnia 14 kwietnia 2017 r. skarżąca zawiadomiła organ, że rezygnuje ze stażu ze względów zdrowotnych. Następnie dołączyła dokumentację medyczną potwierdzającą stan jej zdrowia.

Decyzją z dnia "[...]" r., doręczoną skarżącej w dniu 28 kwietnia 2017 r., organ I instancji orzekł o utracie przez skarżącą prawa do stypendium z dniem 14 kwietnia 2017 r., z uwagi na zakończenie odbywania stażu. Jednocześnie zawiadomił skarżącą, że złożone przez nią oświadczenie o rezygnacji ze stażu potraktowane zostało jako usprawiedliwione przerwanie stażu oraz że nadal pozostaje ona w ewidencji osób bezrobotnych i posiada prawo do ubezpieczenia zdrowotnego.

Pismem z dnia 18 maja 2017 r. skarżąca poinformowała, że odwołuje swoje oświadczenie w sprawie rezygnacji z odbywania stażu. Wskazała, że po zakończeniu zwolnienia lekarskiego w dniach 14 i 18 kwietnia 2017 r. wykorzystała przysługujące jej dni wolne od pracy , a od dnia 19 kwietnia nadal przebywa na zwolnieniu lekarskim. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji z dnia "[...]" r. i zakwalifikowanie jej jako odbywającej staż wraz z przywróceniem prawa do stypendium. Do pisma dołączyła zaświadczenia lekarskie o niezdolności do pracy w okresie od dnia 19 kwietnia 2017 r. do dnia 17 maja 2017 r. i od dnia 18 maja 2017 r. do dnia 1 czerwca 2017 r.

Postanowieniem z dnia "[...]" r. działający z upoważnienia Wojewody Dyrektor Wydziału Polityki Społecznej odmówił E. T. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Postanowieniem z dnia "[...]" r. ten sam organ odwoławczy, działając na podstawie art. 134 k.p.a., stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu wskazał, że decyzja organu I instancji doręczona została skarżącej w dniu 28 kwietnia 2017 r., więc 14 – dniowy termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 12 maja 2017 r. Skarżąca odwołanie wniosła w dniu 19 maja 2017 r. , a zatem po upływie ustawowego terminu, a jej wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie został uwzględniony.

W skardze na powyższe postanowienie wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie E. T. wniosła o jego uchylenie i zakwalifikowanie jej jako osoby odbywającej staż oraz przywrócenie prawa do stypendium. Wskazała, że nie mogła złożyć odwołania w terminie z uwagi na zły stan zdrowia i przebywanie na zwolnieniu lekarskim.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonego postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) oraz art. 133 § 1, art. 134 § 1 w zw. z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 , dalej jako "p.p.s.a."), sąd administracyjny dokonuje kontroli zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, nie będąc przy tym związanym zarzutami i wnioskami skargi, na podstawie stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jej wydania. Wzruszenie zaskarżonego rozstrzygnięcia może mieć miejsce w sytuacji, gdy przedmiotowa kontrola wykaże naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przez organy administracji publicznej przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowanej wykładni tych przepisów. Tym samym sąd administracyjny nie rozstrzyga merytorycznie sprawy zawisłej przed organami administracyjnymi, a jedynie w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt został wydany z naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 145 p.p.s.a., uchyla go lub stwierdza jego nieważność.

Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy w świetle powołanych wyżej kryteriów oraz w oparciu o akta sprawy, zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., Sąd uznał, że skarga jest zasadna, ale na tym etapie postępowania z innych przyczyn, niż w niej wskazane

Wskazać bowiem należy, że wyrokiem z dnia 24 sierpnia 2017 r., wydanym w sprawie o sygnaturze akt II SA/Ol 546/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uchylił postanowienie z dnia "[...]" r. wydane przez Dyrektora Wydziału Polityki Społecznej działającego z upoważnienia Wojewody, odmawiające przywrócenia skarżącej terminu do wniesienia odwołania. Zatem sprawa znajduje się na etapie, w którym nie ma jeszcze ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dopiero po ponownym rozpoznaniu tego wniosku możliwe będzie dalsze procedowanie w sprawie i w zależności od wydanego rozstrzygnięcia, albo rozpatrzenie odwołania skarżącej od decyzji organu I instancji, albo stwierdzenie wniesienia odwołania z uchybieniem terminu.

Pozostawienie w obrocie prawnym w obecnym stanie sprawy zaskarżonego postanowienia naruszałoby przepisy postępowania administracyjnego w zakresie chronologii podejmowanych czynności. Najpierw bowiem należy rozpoznać złożony łącznie z odwołaniem wniosek o przywrócenie terminu - w trybie art.58 § 1 i 2 k.p.a., a dopiero w następnej kolejności odnieść się będzie można do zachowania (bądź nie) terminu do wniesienia odwołania.

Mając na uwadze powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., orzekł jak w wyroku.

Ponieważ przedmiotem skargi było postanowienie stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania, Sąd zastosował przepis art. 119 pkt 3 .p.p.s.a., w myśl którego sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie kończące postępowanie.