Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 794/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 4, art. 11, art. 13, art. 59, art. 107
journal: Dz.U. 2018 poz 169
law: Ustawa z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych - tekst jedn.
journal: Dz.U. 2017 poz 1119
law: Oświadczenie Rządowe w sprawie wejścia w życie zmian do załączników A i B Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu  drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. z dnia 26 lipca 2005 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Nawrot, Sędzia WSA Marek Wroczyński (sprawozdawca), Protokolant starszy referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. w Radomiu sprawy ze skargi M. J. i Wspólnicy spółka jawna [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej w transporcie drogowym oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego (dalej GITD) działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 - dalej kpa), art. 4, art.11, art. 13, art. 59 oraz art. 107 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 169 ze zm.), art. 5 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 5 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o transporcie drogowym oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2018 r., poz. 1481), przepisów: 1.4.1.1., 1.4.2.2.1 lit. c), 5.4.1.1.1, 5.4.1.1.6.2.2., 6.1.5.1, 8.5.2, 8.1.5.3, 8.3.4 załącznika A do Umowy europejskiej dotyczącej międzynarodowego przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzonej w Genewie dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2017 r., poz. 1119) oraz przepisu lp. 1.1 pkt 4 i lp. 3.2 pkt 2 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, po rozpatrzeniu odwołania M. J. i Wspólnicy Spółka jawna [...] z siedziba w O. (dalej skarżący, strona), utrzymał w mocy decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego (dalej WITD) z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] o nałożeniu na stronę kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.

Do wydania decyzji doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym.

W dniu [...] czerwca 2018 r. w S. przy ul. [...] dokonano kontroli drogowej zespołu pojazdów składającego się z ciągnika samochodowego marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] i naczepy marki [...]o numerze rejestracyjnym [...], którym kierował T. D.. Wymienionym zespołem pojazdów kierujący wykonywał krajowy transport drogowy rzeczy ze S. do L. w imieniu przedsiębiorcy M. J. i Wspólnicy Spółka Jawna [...] z siedzibą w miejscowości D. pod nr [...]. Kierujący wykonywał przejazd próżnym nieoczyszczonym pojazdem — [...] po dokonaniu rozładunku towaru niebezpiecznego [...] węglowodory gazowe, mieszanina skroplona i.n.o. 21. Podczas kontroli ustalono, że w dokumencie przewozowym nr [...] zamieszczono adnotację o dokonaniu rozładunku w dniu [...] czerwca 2018 r. potwierdzoną nieczytelnym podpisem i pieczątką odbiorcy towaru oraz czytelnym podpisem kierującego. W toku kontroli stwierdzono również, ze w. zespół pojazdów nie został wyposażony w urządzenie oświetleniowe (latarkę). Kierujący dysponował tylko telefonem komórkowym z funkcją świecenia. Przebieg i wyniki kontroli udokumentowano protokołem kontroli nr [...] z dnia [...] czerwca

2018 r.

Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r., WITD zawiadomił stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego.

W wyjaśnieniach strona wskazała, iż nie doszło do naruszeń stwierdzonych przez inspektorów przeprowadzających kontrolę w dniu [...] czerwca 2018 r. w S.. Dokument przewozowy nr [...] zawierał informację o dokonanym rozładunku i tym samym wykonywaniu przejazdu pustym zespołem pojazdów. Podczas kontroli w tym zespole pojazdów nie brakowało urządzenia oświetleniowego (latarki), ponieważ kierujący posiadał telefon komórkowy marki [...] z funkcją świecenia o takiej samej mocy jak przenośna latarka.

Decyzją Z. Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2017 r. nałożono na stronę karę pieniężną w wysokości [...] złotych za niewyposażeniu środka transportu przewożącego towary niebezpieczne w wymagane wyposażenie ochronne określone odpowiednio w ADR lub ADN — za każdy brakujący element oraz przewożenie towaru niebezpiecznego z dokumentem przewozowym, o którym mowa w pkt 2 lub 3, albo bez dokumentu przewozowego.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. strona złożyła odwołanie od decyzji organu I instancji, w którym wniosła o jej uchylenie w całości i umorzenie postępowania. Zdaniem skarżącej podczas kontroli kierujący posiadał właściwy dokument przewozowy. Był to dokument nr [...], w którym zamieszczono informację o rozładowaniu ładunku w przedsiębiorstwie [...] Sp. z o.o. Fakt dokonania rozładunku w ww. dokumencie potwierdził podpisem i pieczątką firmową przedsiębiorstwa odbiorca ładunku. Tę okoliczność potwierdził także własnoręcznym podpisem kierujący pojazdem. Zatem z powyższego dokumentu przewozowego ponad wszelka wątpliwość wynikało, że podczas kontroli przeprowadzonej w dniu [...] czerwca 2018 r. skontrolowany zespół pojazdów był próżny. Tym samym w ocenie strony nie doszło do naruszenia przepisów umowy ADR oraz lp. 1.1 pkt 4 i lp. 3.2 pkt 2 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. Według strony także stwierdzenie braku urządzenia oświetleniowego jest niesłuszne, ponieważ kierujący posiadał telefon komórkowy marki [...] posiadający funkcję świecenia takiej samej mocy jak przenośna latarka. Kierujący okazał kontrolującym go inspektorom opisany telefon i zademonstrował działanie latarki zainstalowanej w telefonie. Dlatego w ocenie skarżącej spółki nie miało miejsca naruszenie przepisu 5.4.3 umowy ADR.

Z ostrożności procesowej strona podniosła, że ewentualną winę za zaistnienie ewentualnych naruszeń ponosi wyłącznie kierujący, bowiem posiada on uprawnienia ADR i przed ich uzyskaniem został przeszkolony w zakresie zasad przewozu towarów niebezpiecznych.

Decyzją z dnia [...] września 2018 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał decyzję WITD z dnia [...] lipca 2018 r. w mocy.

W uzasadnieniu wydanej decyzji GITD wskazał, że zostało udowodnione na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego w postaci protokołu kontroli drogowej, okazanych przez kierowcę dokumentów przewozowych oraz przesłuchania świadka i wyjaśnień strony zawartych w piśmie z [...] lipca 2018 r., że dokument przewozowy nr [...] okazany do kontroli nie zawierał wszystkich wymaganych informacji. Kierujący w imieniu strony przed zatrzymaniem do kontroli wykonywał przejazd po uprzednio dokonanym rozładunku towaru niebezpiecznego [...] węglowodory gazowe, mieszanina skroplona i.n.o., 2.1. Dlatego w dokumencie przewozowym powinna zostać zamieszczona informacja wskazująca na wykonywanie przejazdu pojazdem próżnym nieoczyszczonym. Informacja ta powinna być wpisana przed numerem UN, prawidłową nazwą przewozową towaru, nalepkami i kodem ograniczeń przewozu przez tunele, w sposób określony w przepisie 5.4.1 .1 .6.2.2 załącznika A do umowy ADR. Wymieniony dokument nie zawierał informacji zamieszczonej w formie wskazanej w ww. przepisie. W ww. dokumencie wpisano tylko "Rozładunek 28.06.2018 r.", a wpis ten został potwierdzony przez odbiorcę towaru nieczytelnym podpisem i pieczątką firmową oraz czytelnym podpisem kierującego. Zatem wymieniony dokument przewozowy nie spełniał wymogów rozdziale 1 działu 5 załącznika A do umowy ADR.

Uwzględniając powyższe strona wykonywała przejazd próżnym pojazdem-cysterną na podstawie dokumentu przewozowego, w który nie zawierał takiej informacji i dlatego słusznie organ I instancji nałożył na stronę karę pieniężną w wysokości [...] zł stosownie do treści art. 107 ust. l i 2 oraz ust. 4 pkt 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych i lp. 1.1 pkt 4 załącznika do tej ustawy.

Również ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego jednoznacznie wynika, że zespół pojazdów nie był wyposażony zgodnie z przepisami umowy ADR. Wymienionym zespołem pojazdów przed rozładunkiem był przewożony towar UN 1965 węglowodory gazowe, mieszanina skroplona i.n.o., oznakowany nalepką ostrzegawczą o numerze 2.1. Zatem w zespół pojazdów powinien być wyposażony w elementy wyposażenia określone przepisie 8.1.5.2 załącznika B do umowy ADR. Jednak nie musiał być wyposażony w płyn do płukania oczu, ponieważ przy przewozie ww. towaru nie jest wymagany. Podczas kontroli stwierdzono brak w wyposażeniu ww. zespołu pojazdów urządzenia oświetleniowego. Kierujący przesłuchany w charakterze świadka zeznał, że jego zmiennik zostawił latarkę w siedzibie przedsiębiorstwa, a on dysponuje tylko telefonem komórkowym z funkcją świecenia. Strona w swoich wyjaśnieniach złożonych w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. także potwierdziła, że w ww. zespole pojazdów był tylko telefon z funkcją świecenia i był to telefon marki [...]. Ze strony producenta tego telefonu wynika, że telefon jest wyposażony w wymienialne metalowe wzmocnienia boczne. Natomiast zgodnie z przepisem 8.3.4 załącznika B do umowy ADR, przenośne urządzenia oświetleniowe nie powinny zawierać powierzchni metalowych mogących spowodować iskrę krzesaną. Zatem telefon, którym dysponował kierujący, w razie konieczności użycia go nie mógłby zostać wykorzystany. Tym samym nie spełniał on wymogów urządzenia oświetleniowego określonego przepisami umowy ADR.

Odnosząc się do zarzutów strony podniesionych w odwołaniu organ odwoławczy stwierdził, że dokument przewozowy nie może być sporządzony w jakiejkolwiek formie i przy pomocy jakichkolwiek sformułowań informacji dotyczących istotnych kwestii przewozu. Przepisy zawarte w dziale 5 rozdziale 1 umowy ADR wskazują jakie informacje trzeba zamieścić w dokumencie przewozowym. Przepisy te określają także jakich sformułowań należy użyć do wskazania określonych informacji. Zatem niezastosowanie się do tych przepisów przy sporządzaniu dokumentu przewozowego stanowi naruszenie tych przepisów, za które w załączniku do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych są przewidziane określone kary pieniężne. Dokument przewozowy nr [...] okazany do kontroli przez kierującego nie spełniał wymogów dokumentu przewozowego wskazanych w przepisach 5.4.1.1.1 i 5.4.1.1.6.2.2 załącznika A do umowy ADR. Zamieszczenie zapisów określonych w tych przepisach dotyczących informacji o przewozie próżnej cysterny i ostatnim ładunku, który był w niej przewożony przed opróżnieniem są bardzo istotne dla służb kontrolnych czy służb ratunkowych i nie mogą budzić żadnych wątpliwości. Dlatego w dokumencie przewozowym nie mogą być używane sformułowania, które nie zostały wskazane w przepisach umowy ADR.

Ponadto, zdaniem organu odwoławczego przedmiotowej sprawie nie znajduje także zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, zgodnie z którym nie nakłada się kary pieniężnej jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że uczestnik przewozu nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek działania osób trzecich lub wskutek zdarzeń i okoliczności, którym podmiot nie mógł zapobiec. Zwolnienie z odpowiedzialności za dokonane naruszenie jest możliwe, jeżeli uczestnik przewozu wykaże, że dołożył należytej staranności organizując przewóz i nie miał wpływu na naruszenie prawa, przy czym brak takiego wpływu musi istnieć realnie. Pod pojęciem naruszenia, na które uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych nie miał wpływu należy rozumieć tylko zjawiska występujące rzadko, gwałtownie, niespodziewanie, których wystąpienie nie jest możliwe do zaplanowania i uniknięcia przy dołożeniu ze strony uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych należytej staranności przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Tylko takie okoliczności i zdarzenia są tymi, których w rozumieniu wymienionego przepisu, uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych nie może przewidzieć i nie ma na nie wpływu. Natomiast "działania osób trzecich", o którym mowa w powyższym przepisie nie można utożsamiać z zaniedbaniami pracowników zatrudnionych przez uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych, bowiem kwestie właściwego doboru pracowników nie mieszczą się w zakresie w. regulacji.

Niedopełnienie obowiązków przez kierującego wykonującego w imieniu strony przewóz drogowy nie stanowi okoliczności wyłączającej odpowiedzialność przedsiębiorcy za naruszenia przepisów ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. Okoliczność ta nie jest zdarzeniem rzadko występującym czy niespodziewanym. Przedsiębiorca zatrudniający kierującego czy z nim współpracującego ma wpływ na wypełnianie przez kierującego nałożonych na niego obowiązków poprzez stosowanie odpowiednich środków dyscyplinujących czy motywujących kierującego do wypełniania obowiązków. Tym samym ma wpływ na ewentualne powstanie naruszeń przepisów ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych. Także fakt przeszkolenia pracownika w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych nie zwalnia przedsiębiorcy z odpowiedzialności za naruszenia przepisów wymienionej ustawy.

Od wymienionej na wstępie decyzji strona skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi w całości podtrzymała argumentacje prezentowaną w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Badając legalność zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Postępowanie w niniejszej sprawie zostało przeprowadzone przez organy administracji w sposób prawidłowy zaś interpretacja przepisów prawa i sposób ich zastosowania nie budzi zastrzeżeń Sądu.

Zgodnie z brzmieniem art. 107 ust. 1, ust. 2 oraz ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 19 sierpnia 2011 r. o przewozie towarów niebezpiecznych (Dz. U. z 2018 r., poz. 169 ze zm.), uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych, który narusza obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów wiążących Rzeczpospolitą Polską umów międzynarodowych, podlega karze pieniężnej w wysokości od 200 zł do 10.000 zł. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków oraz wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ww. ustawy. Kary pieniężne nakłada w drodze decyzji administracyjnej wojewódzki inspektor transportu drogowego. Zgodnie z treścią lp. 3.2.1 załącznika do ww. ustawy, karą pieniężną w wysokości 500 zł jest sankcjonowane niewyposażenie środka transportu przewożącego towary niebezpieczne w wymagane gaśnice lub gaśnice niespełniające warunków określonych odpowiednio w ADR.

W świetle art. 11 ww. ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, obowiązki uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych określają przepisy ustawy oraz przepisy ADR, RID lub ADN.

Zgodnie z przepisem 1.4.1.1. umowy ADR uczestnicy przewozu towarów niebezpiecznych powinni podejmować środki bezpieczeństwa odpowiednie do natury i zakresu dających się przewidzieć zagrożeń, w celu zapobieżenia szkodom i urazom oraz, jeżeli jest to wskazane, w celu zminimalizowania ich skutków. Uczestnicy przewozu powinni, w każdym wypadku, stosować się do odpowiednich wymagań ADR. Stosownie do treści przepisu 1.4.2.2.1. lit. c umowy ADR, odpowiednio do zakresu podanego pod 1.4.1. przewoźnik powinien w szczególności sprawdzić wzrokowo, czy pojazdy i ładunek nie mają oczywistych wad, wycieków lub pęknięć, braków w wyposażeniu.

W myśl przepisu 5.4.1.1.1 załącznika A do umowy ADR, dokument przewozowy powinien zawierać następujące informacje dotyczące każdego materiału i przedmiotu niebezpiecznego przeznaczonego do przewozu:

(a) numer UN poprzedzony literami .,UN":

(b) prawidłową nazwę przewozową, uzupełnioną, o ile jest to wymagane (patrz 3.1.2.8.1), podaną w nawiasie nazwą techniczną (patrz 3.1.2.8.1.1), ustaloną zgodnie z przepisami rozdziału 3.1.2;

(c) - dla materiałów i przedmiotów klasy 1: kod klasyfikacyjny podany w kolumnie (3b) tabeli A w dziale 3.2. Jeżeli w kolumnie (5) tabeli A w dziale 3.2, oprócz numerów wzorów nalepek 1, 1.4, 1.5 i 1.6 podano inne numery wzorów nalepek, to numery te powinny być podane w nawiasie po kodzie klasyfikacyjnym;

- dla materiałów promieniotwórczych klasy 7: numer klasy - "7";

UWAGA: W przypadku materiału promieniotwórczego klasy 7 charakteryzującego się

zagrożeniem dodatkowym, patrz również przepis szczególny I 72 w dziale 3.3.

- dla materiałów i przedmiotów pozostałych klas: numery wzorów nalepek podane

w kolumnie (5) tabeli A w dziale 3.2 oraz numery wzorów nalepek wymaganych na

podstawie przepisu szczególnego podanego w kolumnie (6). Jeżeli występuje więcej niż jeden

numer wzoru nalepki, to numery następujące po numerze pierwszym powinny być podane

w nawiasie. W przypadku materiałów i przedmiotów, dla których w kolumnie (5) tabeli

A w dziale 3.2 nie podano żadnego numeru wzoru nalepki, należy podać w jego miejsce

numer klasy z kolumny (3a);

(d) grupę pakowania, o ile została przypisana do danego materiału, która może być

poprzedzona literami "PG" (np. "PG 11") lub literami odpowiadającymi wyrazom "Grupa

Pakowania" w językach używanych zgodnie z 5.4.1 .4.1;

UWAGA: W przypadku materiału promieniotwórczego klasy 7 charakteryzującego się

zagrożeniem dodatkowym, patrz przepis szczególny ] 72 (d) w dziale 3.3.

(e) liczbę i określenie sztuk przesyłki, o ile występują; kod opakowania może być użyty

jedynie jako uzupełnienie określenia sztuki przesyłki (np. jedna skrzynia (4G));

UWAGA: W przypadku opakowań kombinowanych, nie wymaga się podawania liczby

opakowań wewnętrznych zawartych w opakowaniu zewnętrznym, a także rodzaju opakowań

wewnętrznych i ich pojemności.

(0 całkowitą ilość każdego z towarów niebezpiecznych mającego odrębny numer UN,

odrębną prawidłową nazwę przewozową lub, o ile została przypisana, odrębną grupę

pakowania (odpowiednio jako objętość, masę brutto lub masę netto);

UWAGA 1: W przypadku stosowania przepisu I .I .3. 6, w dokumencie przewozowym należy

podać całkowita ilość towarów niebezpiecznych każdej kategorii transportowej zgodnie

z I .I .3. 6.3.

UWAGA 2: W przypadku towarów niebezpiecznych zawartych w urządzeniach lub

przyrządach, wymienionych w niniejszym załączniku, należy podać całkowitą ilość tych

towarów, odpowiednio w kilogramach lub litrach.

(g) nazwę i adres nadawcy;

(h) nazwę i adres odbiorcy (odbiorców). W przypadku, gdy towary niebezpieczne

przeznaczone są dla odbiorców nieznanych w chwili rozpoczęcia przewozu, za zgodą

właściwych władz państw, których dotyczy przewóz, informacja ta może być zastąpiona

wyrazami "Sprzedaż obwoźna";

(i) zapis wymagany na podstawie umowy specjalnej.

(j) (Zarezerwowany)

(k) kod ograniczeń przewozu przez tunele, o ile został przypisany do danego towaru w kolumnie (15) tabeli A w dziale 3.2 podany wielkimi literami w nawiasie. Umieszczenie kodu ograniczeń przewozu przez tunele w dokumencie przewozowym nie jest wymagane w przypadku gdy przewidywana trasa przewozu nie przebiega przez tunele, w których obowiązują ograniczenia przewozu towarów niebezpiecznych.

W myśl przepisu 5.4.l.1.6.2.2 załącznika A do umowy ADR, w przypadku próżnych nieoczyszczonych jednostek ładunkowych innych niż opakowania, zawierających pozostałości towarów niebezpiecznych klas innych niż klasa 7 oraz w przypadku próżnych nieoczyszczonych naczyń do gazów o pojemności większej niż 1000 litrów, informacje określone w 5.4.l.1.1 (a) do (d) oraz (k) powinny być poprzedzone odpowiednio wyrazami "PRÓŻNY POJAZD-CYSTERNA", "PRÓŻNA CYSTERNA ODEJMOWALNA", "PRÓŻNY KONTENER-CYSTERNA", "PRÓŻNA CYSTERNA PRZENOŚNA", "PRÓŻNY POJAZD-BATERIA", "PRÓŻNY MEGC", "PRÓŻNY MEMU", "PRÓŻNY POJAZD", "PRÓŻNY KONTENER" lub "PRÓŻNE NACZYNIE", uzupełnionymi następującymi po nich wyrazami "OSTATNI ŁADUNEK:".

Ponadto zgodnie z przepisem 8.1.5.1 załącznika B do umowy ADR, każda jednostka transportowa przewożąca towary niebezpieczne powinna posiadać elementy wyposażenia dla ochrony ogólnej i indywidualnej zgodnie 2 8.1.5.2. Elementy wyposażenia powinny być wybierane zgodnie z numerem nalepki ostrzegawczej załadowanych towarów. Numery nalepek mogą być zidentyfikowane na podstawie dokumentu przewozowego. Stosownie do treści przepisu 8.1 .5.2 załącznika B do umowy ADR, dla każdego z numerów nalepek ostrzegawczych, następujące wyposażenie powinno być przewożone w jednostce transportowej:

- klin do podkładania pod koła, odpowiadający dopuszczalnej masie całkowitej pojazdu i średnicy koła, na każdy pojazd,

- dwa stojące znaki ostrzegawcze,

- płyn do płukania oczu:, oraz dla każdego członka załogi pojazdu:

- kamizelka ostrzegawcza (np. określona w normie EN 471),

- przenośne urządzenia oświetleniowe zgodne z przepisami podanymi pod 8.3.4,

- para rękawic ochronnych, oraz

- ochrona oczu (np. okulary ochronne).

Według przepisu 8.1.5.3 załącznika B do umowy ADR, dodatkowe wyposażenie

wymagane w przypadku niektórych klas:

- dla każdego członka załogi pojazdu, maska ucieczkowa powinna być przewożona

w pojeździe dla numerów nalepek ostrzegawczych 2.3 lub 6.1,

- łopata,

- mata do uszczelniania studzienki odpływowej,

- pojemnik z tworzywa sztucznego.

W myśl przepisu 8.3.4 załącznika B do umowy ADR, przenośne urządzenia oświetleniowe nie powinny zawierać powierzchni metalowych mogących spowodować iskrę krzesaną.

W przedmiotowej sprawie bezsporne jest, że w dniu [...] czerwca 2018 r. w S. przy ul. [...], zatrzymano do kontroli drogowej zespół pojazdów. Wymienionym zestawem kierujący wykonywał przejazd próżnym nieoczyszczonym pojazdem — cysterną po dokonaniu rozładunku towaru niebezpiecznego UN 1965 węglowodory gazowe, mieszanina skroplona i.n.o. 21. Podczas kontroli ustalono, że w dokumencie przewozowym nr [...] zamieszczono adnotację o dokonaniu rozładunku w dniu [...] czerwca 2018 r. potwierdzoną nieczytelnym podpisem i pieczątką odbiorcy towaru oraz czytelnym podpisem kierującego. W toku kontroli stwierdzono również, ze w. zespół pojazdów nie został wyposażony w urządzenie oświetleniowe (latarkę). Kierujący dysponował tylko telefonem komórkowym z funkcją świecenia.

Zgodnie z przepisami w dokumencie przewozowym powinna zostać zamieszczona informacja wskazująca na wykonywanie przejazdu pojazdem próżnym nieoczyszczonym. Informacja ta powinna być wpisana przed numerem UN, prawidłową nazwą przewozową towaru, nalepkami i kodem ograniczeń przewozu przez tunele, w sposób określony w przepisie 5.4.1 .1 .6.2.2 załącznika A do umowy ADR. Wymieniony dokument, zdaniem Sądu nie zawierał informacji zamieszczonej w formie wskazanej w ww. przepisie. W przedmiotowym dokumencie wpisano tylko "Rozładunek 28.06.2018 r.", a wpis ten został potwierdzony przez odbiorcę towaru nieczytelnym podpisem i pieczątką firmową oraz czytelnym podpisem kierującego. Zatem wymieniony dokument przewozowy nie spełniał wymogów rozdziale 1 działu 5 załącznika A do umowy ADR.

Jak była zauważono powyżej, zgodnie z przepisem 8.3.4 załącznika B do umowy ADR, przenośne urządzenia oświetleniowe nie powinny zawierać powierzchni metalowych mogących spowodować iskrę krzesaną. Strona w swoich wyjaśnieniach złożonych w piśmie z dnia [...] lipca 2018 r. potwierdziła, że ww. zespole pojazdów był tylko telefon z funkcją świecenia i był to telefon marki [...]. Ze strony producenta tego telefonu wynika, że telefon jest wyposażony w wymienialne metalowe wzmocnienia boczne. Zatem telefon, którym dysponował kierujący, w razie konieczności użycia go nie mógłby zostać wykorzystany. Tym samym nie spełniał on wymogów urządzenia oświetleniowego określonego przepisami umowy ADR.

Odnosząc się do zarzutów skargi, należy zgodzić się z organem administracji, że dokument przewozowy nie może być sporządzony w jakiejkolwiek formie i przy pomocy jakichkolwiek sformułowań informacji dotyczących istotnych kwestii przewozu. Przepisy zawarte w dziale 5 rozdziale 1 umowy ADR wskazują jakie informacje trzeba zamieścić w dokumencie przewozowym. Przepisy te określają także jakich sformułowań należy użyć do wskazania określonych informacji. Zatem niezastosowanie się do tych przepisów przy sporządzaniu dokumentu przewozowego stanowi naruszenie tych przepisów, za które w załączniku do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych są przewidziane określone kary pieniężne.

Jednocześnie należy wskazać, że słuszne jest stanowisko organu odwoławczego, że w przedmiotowej sprawie nie znajdzie również zastosowania art. 109 ust. 1 pkt 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych, zgodnie z którym nie nakłada się kary pieniężnej jeżeli okoliczności sprawy i dowody wskazują, że uczestnik przewozu nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek działania osób trzecich lub wskutek zdarzeń i okoliczności, którym podmiot nie mógł zapobiec. Pod pojęciem naruszenia, na które uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych nie miał wpływu należy rozumieć tylko zjawiska występujące rzadko, gwałtownie, niespodziewanie, których wystąpienie nie jest możliwe do zaplanowania i uniknięcia przy dołożeniu ze strony uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych należytej staranności przy prowadzeniu działalności gospodarczej. Tylko takie okoliczności i zdarzenia są tymi, których w rozumieniu wymienionego przepisu, uczestnik przewozu towarów niebezpiecznych nie może przewidzieć i nie ma na nie wpływu. Natomiast "działania osób trzecich", o którym mowa w powyższym przepisie nie można utożsamiać z zaniedbaniami pracowników zatrudnionych przez uczestnika przewozu towarów niebezpiecznych, bowiem kwestie właściwego doboru pracowników nie mieszczą się w zakresie ww. regulacji.

Zasadne było zatem nałożenie kary pieniężnej art. 107 ust. 1 i 2 oraz ust. 4 pkt 1 ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych i l.p. 1.1. pkt 4 i l.p. 3.2 pkt 2 załącznika do ustawy o przewozie towarów niebezpiecznych.

Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że poczynione przez organy obu instancji ustalenia w zakresie stwierdzonych podstaw do nałożenia kary pieniężnej wynikają z prawidłowo zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, zaś dokonana przez te organy ocena tego materiału, w kontekście zastosowanych przepisów cyt. ustawy oraz ww. Umowy ADR - nie budzi zastrzeżeń. Brak jest więc usprawiedliwionych podstaw, aby podważać zasadność i prawidłowość wydanych w sprawie decyzji.

Organy Inspekcji Transportu Drogowego obu instancji wyczerpująco zbadały wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z niniejszą sprawą oraz przeprowadziły dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej, co koresponduje z treścią art. 7 i art. 77 k.p.a. Zaskarżona decyzja zawiera wszystkie elementy wymagane art. 107 § 1 k.p.a., w szczególności decyzja zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne skonstruowane zgodnie z przepisem art. 107 § 3 k.p.a. Stan faktyczny opisany w decyzji nie wymagał czynienia dodatkowych ustaleń. Natomiast w uzasadnieniu prawnym przytoczono przepisy prawa i wyjaśniono podstawy prawne decyzji. Z kolei sam fakt, że nałożona kara pieniężna jest rozstrzygnięciem niekorzystnym dla skarżącej, nie przesądza o tym, iż w sprawie doszło do naruszenia powoływanych w skardze przepisów.

W takim stanie rzeczy, wydane w sprawie decyzje należy uznać za prawidłowe, zaś zarzuty podniesione w skardze za nieuzasadnione. Sąd nie stwierdził takich naruszeń prawa materialnego i procesowego, które miałyby wpływ na wynik sprawy i skutkowałyby koniecznością uwzględnienia skargi.

Z uwagi na powyższe, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1301 ze zm.) Sąd orzekł, jak w sentencji