Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1275/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Rowiński Sędziowie Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska (spr.) Sędzia del. SO Aleksandra Westra po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 grudnia 2021 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia [...] z siedzibą w [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] (dalej: "SKO", "Kolegium" "organ odwoławczy", "organ II instancji") decyzją z dnia [...] lipca 2021 r. nr [...] uchyliło w całości decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] (dalej: "organ I instancji") z dnia [...] lutego 2020r., znak [...] i orzekło o określeniu, na wniosek P. S., środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy drobiu o maksymalnej obsadzie 1940 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą i zagospodarowaniem terenu, zlokalizowanej na działkach o nr ew. [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] położonych w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...].

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z dnia [...] lutego 2020 r. (nr wskazany na wstępie) Burmistrz Miasta i Gminy [...], po rozpatrzeniu wniosku P. S. (dalej: inwestor, skarżący) i przeprowadzeniu postępowania administracyjnego, odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy drobiu o maksymalnej obsadzie 1940 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą i zagospodarowaniem terenu, zlokalizowanej na działkach o nr ew. [...] do [...], nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości [...] gm. [...], powiat [...], woj. [...]. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że w trakcie prowadzonego postępowania wpłynęło wiele protestów od mieszkańców sołectwa [...], w treści których sprzeciwiono się realizacji inwestycji. W ocenie organu narażeni na oddziaływanie inwestycji są mieszkańcy gminy [...], jak i mieszkańcy gminy [...] a twierdzenia autora raportu, iż planowane przedsięwzięcie nie będzie przyczyną uciążliwości odorowej poza jego granicami jest nie do przyjęcia i nie jest zgodne ze stanem faktycznym. Organ I instancji wskazał na zasadę przezorności i podał, iż negatywne oddziaływanie należy rozstrzygać na korzyść środowiska i przyjmować, iż będzie ono znaczące. W ocenie organu w raporcie przedstawiono również powierzchowne rozważania co do wariantowania inwestycji. Wariant alternatywny nie różni się zasadniczo od wariantu proponowanego przez wnioskodawcę. Różnica polega jedynie na innym systemie wentylacji, innej konstrukcji projektowanych budynków oraz innym sposobie pojenia i karmienia. W ocenie organu nie jest to racjonalny wariant alternatywny. Organ wskazał dodatkowo, iż nie podziela stanowisk zawartych w przedłożonych do akt uzgodnieniach. Inwestycja wpłynie znacząco na jakość życia ludzi w najbliższym otoczeniu obiektu. Wszelkie prawdopodobieństwo negatywnych oddziaływań, zgodnie z zasadą przezorności, organ I instancji potraktował jako pewność ich wystąpienia. Organ I instancji uznał, iż brak możliwości dokonania miarodajnej analizy emisji odorów, ze względu na brak stosownych uregulowań prawnych, powoduje że realizacja planowanego przedsięwzięcia narusza zasadę zrównoważonego rozwoju. Planowana inwestycja stanowi naruszenie zasad współżycia społecznego i zagrożenie ryzykiem zdrowotnym, ekologicznym, a także ingerencją w środowisko społeczno-przyrodnicze.

Od wskazanej wyżej decyzji odwołanie - pismem z 6 marca 2020r.- złożył inwestor wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i orzeczenie merytoryczne w sprawie poprzez ustalenie środowiskowych uwarunkowań dla planowanego przedsięwzięcia. W odwołaniu zarzucono organowi I instancji naruszenie art. 80 ust. 1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (dalej: u.i.o.ś) oraz art. 6, art.7 i art. 77 § 1 k.p.a.

SKO po przeprowadzeniu dodatkowego postępowania wyjaśniającego i uzupełnieniu zgromadzonego przez organ I instancji materiału dowodowego decyzją z [...] lipca 2021r. (nr wskazany na wstępie), uchyliło orzeczenie organu I instancji w całości i orzekło o określeniu środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy drobiu o maksymalnej obsadzie 1940 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą i zagospodarowaniem terenu, zlokalizowanej na działkach o nr ew. [...] do [...], nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości [...] gm. [...], powiat [...], woj. [...]. W sentencji decyzji określając szczegółowo: I/ rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia; II/ warunki konieczne do uwzględnienia w fazie realizacji i eksploatacji ze szczególnym uwzględnieniem konieczności ochrony cennych wartości przyrodniczych, zasobów naturalnych i zabytków oraz ograniczenia uciążliwości dla terenów sąsiednich; III/ wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w dokumentacji wymaganej do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Określono również, że: nie ustala się wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych w odniesieniu do przedsięwzięć zaliczonych do zakładów stwarzających ryzyko wystąpienia poważnej awarii (pkt IV); nie ustala się wymogów przeprowadzania postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania przedsięwzięcia w ramach prowadzonego postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach (pkt V); nie stwierdza się obowiązku wykonania kompensacji przyrodniczej (pkt VI); nie nakłada się obowiązku zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania szkodliwego wpływu inwestycji (pkt VII); nie stwierdza się konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania (pkt VIII); nie stwierdza się konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę (pkt IX ); przedsięwzięcie nie wymaga sporządzenia analizy porealizacyjnej (pkt X).

W uzasadnieniu decyzji SKO opisało szczegółowo planowane przez inwestora przedsięwzięcie, wskazało na obowiązujące w sprawie przepisy prawa oraz przeanalizowało stawiane zarówno przez społeczeństwo jak i odwołującego się zarzuty w tym również argumentację organu I instancji zawartą w uzasadnieniu orzeczenia tego organu.

W szczególności Kolegium podniosło, że przedmiotowa inwestycja została zaliczona do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 ustawy oraz w § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016, poz. 71) - postępowanie wszczęte przed dniem 26 września 2019 r. - to jest chów lub hodowla zwierząt w liczbie nie mniejszej niż 210 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza. Planowana inwestycja polega bowiem na budowie fermy drobiu o maksymalnej obsadzie 1940 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą i zagospodarowaniem terenu. Organ odwoławczy podkreślił, że decyzja środowiskowa ma charakter związany, a więc organ właściwy do jej wydania nie ma swobody działania, a katalog podstaw wydania decyzji negatywnych ma charakter zamknięty, co nie może ujść uwadze organów administracji publicznej.

Wskazano również, że teren planowanej inwestycji objęty jest postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...], uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta i Gminy [...] z dnia [...] marca 2002 r. (Dz.Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...] z późn. zm). Z treści postanowień ww. planu (§ 21, § 32) wynika, że inwestycja planowana jest do realizacji na terenie oznaczonym w planie symbolem RP (uprawy polowe ), gdzie miejscowy prawodawca dopuścił możliwość budowy budynków służących przetwórstwu rolno-spożywczemu oraz do produkcji rolniczej uznanej za dział specjalny. Pozostała część terenu planowanego do zainwestowania, oznaczona symbolami RZ, będzie nadal terenem porośniętym łąkami i pastwiskami. Tym samym w ocenie organu odwoławczego planowane przez inwestora przedsięwzięcie nie narusza ustaleń obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i jest z nim zgodne.

Dalej wskazano, że z raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wynika, iż faza realizacji przedsięwzięcia będzie obejmowała wykonanie prac porządkowych, zdjęcie warstwy gleby, wykopy pod fundamenty kurników, silosów, budowę wjazdu i dróg wewnętrznych oraz zbiorników na nieczystości płynne, wykonanie wewnętrznych sieci wodociągowych, budowę przyłącza energetycznego i wewnętrznej sieci elektrycznej, montaż urządzeń i instalacji. Grunt miejscowy zgromadzony w wyniku wykopów zostanie ponownie wykorzystany w trakcie budowy przy kształtowaniu zagospodarowania terenu. Projektowane obiekty zostaną wykonane w konstrukcji stalowej z wypełnieniem płytą warstwową, nie będą podpiwniczone, zostaną posadowione w ławach fundamentowych betonowych zbrojonych. A zatem emisja związana z fazą budowy będzie miała charakter miejscowy i lokalny, ograniczony do terenu budowy i w związku z tym nie będzie stanowiła dodatkowej uciążliwości dla otaczającego środowiska. W trakcie budowy pracownicy będą korzystali z przewoźnych urządzeń sanitarnych oraz sanitarno-socjalnych, dostarczonych przez wykonawcę robót. W ramach planowanej inwestycji wnioskodawca nie planuje wycinki drzew ani krzewów.

Z kolei w fazie eksploatacji inwestor przewiduje chów brojlerów kurzych, które dostarczane będą przez zewnętrznego dostawcę. Obsada w 10 planowanych budynkach w jednym rzucie obsad ogółem wyniesie 485000 sztuk, a po przeliczeniu na DJP (1 sztuka 0,004 DJP) da 1940 DJP. W ciągu roku w planowanej fermie przeprowadzonych będzie sześć cykli hodowlanych. Jeden cykl produkcyjny będzie trwał ok. 45-47 dni, sam chów trwa 42 dni, zaś przerwa produkcyjna około 3-5 dni, w czasie której to przerwy nastąpi usuwanie pomiotu, czyszczenie i dezynfekcja oraz zasiedlanie pisklętami.

System wentylacji na planowanej fermie będzie zbudowany z: otworów nawiewnych rozmieszczonych na całej długości bocznych ścian; w budynkach I i X inwestor planuje zamontować maksymalnie 18 wentylatorów dachowych z kominami wywiewnymi o wydajności 12100 m3/h oraz 6 wentylatorów szczytowych o wydajności 41100 m3/h; w budynku II - maksymalnie 20 wentylatorów dachowych z kominami wywiewnymi o wydajności 12100 m3/h oraz 6 wentylatorów szczytowych o wydajności 41100 m3/h; w budynkach III - IX - maksymalnie 20 wentylatorów dachowych z kominami wywiewnymi o wydajności 12100 m3/h oraz 8 wentylatorów szczytowych o wydajności 41100 m3/h. System pojenia oparty będzie na wodzie pobranej z własnej studni. Podawanie wody odbywać się będzie za pomocą tzw. linii pojenia, na której zostaną zamontowane poidła smoczkowe. W kurnikach wykorzystywany będzie karmidłowy system żywienia drobiu. Składa się on z: karmideł, systemu zadawania paszy, kosza zasypowego oraz silosów paszowych. Przy każdym z budynków hodowlanych projektuje się po 2 sztuki silosów, które będą posadowione na płytach fundamentowych. Pojemność każdego silosu wyniesie do 25 m3. Budynki ogrzewane będą okresowo, w miarę potrzeby przy wykorzystaniu 4 nagrzewnic (w kurnikach o numerach I, II oraz X), zaś w pozostałych przy wykorzystaniu 6 nagrzewnic, o mocy 100 kW każda, opalanych gazem propan-butan. Gazy spalinowe usuwane będą indywidualnie z każdej nagrzewnicy za pomocą emitora pionowego, zadaszonego o średnicy 150 mm i wysokości 3,5 m. Budynek socjalno-biurowy ogrzewany będzie kotłem gazowym o mocy do 50 kW, spaliny odprowadzane będą emitorem o maksymalnej wysokości 5 m i średnicy 0,2 m. Każdy z kurników, wchodzących w skład fermy, będzie wyposażony w wysokociśnieniowy układ chłodzenia. System będzie włączany jako dodatkowe chłodzenie w upalne dni oraz służył będzie do nawilżania przed czyszczeniem budynków i rozprowadzaniem środków dezynfekujących. Inwestor, na terenie fermy, planuje posadowienie specjalistycznego kontenera (konfiskatora) na sztuki padłe. W kontenerze będą znajdowały się pomieszczenia chłodzone lub pojemniki z możliwością regulacji temperatury. W przypadku masowego padnięcia ptaków wzywany będzie uprawniony odbiorca, który zapewni odbiór całej padliny. Usuwanie pomiotu odbywać się będzie bezpośrednio po zakończeniu cyklu produkcyjnego, ładowarką teleskopową, bezpośrednio w budynku na przyczepy. SKO wskazało również, że w toku postępowania inwestor przedłożył do akt sprawy umowę zawartą na przekazywanie całości powstałego pomiotu kurzego producentowi podłoża do uprawy pieczarek i taki też obowiązek nałożyły na inwestora organy opiniujące, a w ślad za nimi Kolegium w decyzji. Przy czym inwestor zobowiązany został, aby transport pomiotu do miejsc przeznaczenia prowadzić przystosowanymi do tego celu środkami transportu w sposób w jak największym stopniu ograniczający uciążliwość odorową oraz wtórne pylenie (np. skrzynie ładunkowe pojazdów przykrywać plandekami). Pomiot ma zaś przekazywać podmiotom posiadającym stosowne zezwolenia, bezpośrednio po zakończeniu każdego cyklu chowu (do wykorzystania w produkcji podłoża pieczarek), bez magazynowania na terenie fermy.

Wskazano także, że w zespole hal drobiarskich, objętych planowaną inwestycją, wnioskodawca przewiduje prowadzenie kilku rodzajów oczyszczania - dezynfekcji - hal drobiarskich: dezynfekcję zapobiegawczą (profilaktyczną) - wykonywaną rutynowo w celu likwidacji potencjalnych drobnoustrojów chorobotwórczych, namnażających się w budynku w trakcie odchowu ptaków, w tym dezynfekcję profilaktyczną stałą, stosowaną podczas trwania procesu produkcyjnego - stosowanie mat dezynfekcyjnych; dezynfekcję bieżącą (ogniskową) przeprowadzaną w przypadku wybuchu lub trwania choroby zakaźnej na fermie, w celu zmniejszenia ilości zarazków wydalanych przez osobniki chore lub nosicielskie.

Zapotrzebowanie poboru wody do pojenia drobiu na rok inwestor określił jako 26190 m3 średnio na rok, maksymalne zapotrzebowanie na wodę może natomiast osiągnąć 31428 m3, co daje odpowiednio 4365 m3 średnio na jeden cykl, maksymalnie zaś 5238 m3. Na cele socjalno-bytowe zużycie wody średnio rocznie wyniesie 102 m3, maksymalnie może osiągnąć 122,4 m3.

Zauważono również, że w raporcie w zakresie określenia oddziaływania planowanej inwestycji na stan powietrza atmosferycznego, uwzględniono w obliczeniach skumulowane oddziaływanie na stan powietrza projektowanej fermy, objętej wnioskiem oraz istniejącą już fermę drobiu - brojlerów, zlokalizowaną na działkach o nr ew. [...],[...],[...][...] oraz [...] w miejscowości [...], położoną w odległości ok. 600 m na wschód od miejsca planowanej lokalizacji niniejszej inwestycji. W przeprowadzonej w raporcie ocenie oddziaływania uwzględniono zatem następujące źródła emisji do powietrza: chów drobiu; ogrzewanie budynków; proces załadunku silosów paszowych; agregat prądotwórczy; transport na terenie fermy.

Emisja zanieczyszczeń z kurników następowała będzie poprzez wentylatory dachowe i ścienne. Emitowanymi zanieczyszczeniami będą: amoniak, pył zawieszony oraz siarkowodór. Na stronach 17-49 raportu Kolegium wskazało, że przeprowadzono wyliczenia poszczególnych emisji dla inwestycji objętej wnioskiem w niniejszej sprawie, jak również dla istniejącej już fermy, w stosunku co do której przeprowadzono ocenę oddziaływania skumulowanego. W dalszej części raportu - str. 49 i dalej - autorzy raportu przedstawili obliczenia poszczególnych emisji - dla pyłu PM-10, dwutlenku siarki, tlenków azotu, tlenku węgla, amoniaku, siarkowodoru, węglowodorów alifatycznych oraz pyłu zawieszonego PM 2,5, przy uwzględnieniu oddziaływania skumulowanego. Przy obliczaniu zanieczyszczeń powietrza uwzględniono wielkości charakteryzujące stan zanieczyszczenia powietrza atmosferycznego - stężenia średnioroczne substancji zanieczyszczającej z tłem, maksymalne stężenia 1- godzinowe substancji zanieczyszczającej bez tła oraz częstość przekroczeń stężeń 1- godzinowych substancji zanieczyszczającej na przestrzeni całego okresu obliczeniowego. W wyniku przeprowadzonych obliczeń autorzy raportu podali, iż emisja zanieczyszczeń w warunkach maksymalnej eksploatacji instalacji dla wszystkich emitowanych zanieczyszczeń na poziomie terenu, poza terenem będącym we władaniu wnioskodawcy, przy uwzględnieniu kumulacji oddziaływań z fermą istniejącą, dotrzymane będą wartości dopuszczalne lub wartości odniesienia, przy uwzględnieniu dopuszczalnej częstości przekroczeń (<0,2%) oraz tła zanieczyszczenia powietrza. Powyższe pozwalało na przyjęcie, iż planowana inwestycja, przy uwzględnieniu skumulowanego oddziaływania z istniejącą fermą, będzie źródłem emisji zanieczyszczeń do powietrza, powodując stężenia nieprzekraczające dopuszczalnych norm poza terenem znajdującym się we władaniu inwestora, czyli spełnione zostaną kryteria określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. 2010, nr 16, poz. 87).

Kolegium mając na względzie podnoszoną przez Stowarzyszenie [...] w trakcie prowadzonego postępowania, możliwość generowania przez planowaną inwestycję uciążliwości polegającej na nadmiernej emisji m. in. pyłu zawieszonego wskazało, że z przeprowadzonych przez autorów raportu sporządzonego dla przedmiotowej inwestycji analiz wynika, iż planowana inwestycja nie będzie powodowała ponadnormatywnego oddziaływania w tym zakresie. Sam bowiem fakt, iż planowane przedsięwzięcie będzie emitentem pyły PM 10 oraz PM 2,5 nie może powodować skutku w postaci nie możności jej realizacji. W ocenie SKO tylko ponadnormatywna emisja w powyższym zakresie mogłaby spowodować odmowę ustalenia środowiskowych uwarunkowań, a taka sytuacja w niniejszej sprawie nie zachodzi.

Organ odwoławczy wskazał również, że w toku rozpoznawania sprawy występował do organu I instancji oraz Wójta Gminy [...] i Burmistrza Miasta i Gminy [...] o wskazanie innych przedsięwzięć, które mogłyby podlegać skumulowanemu oddziaływaniu wraz z planowaną inwestycją. Z uzyskanych od tych organów informacji wynika, że: w promieniu 2 km od planowanej inwestycji nie występują kompostownie, czy kurniki. Teren inwestycyjny jest terenem typowo rolniczym, na którym mieszkańcy trzymają bydło, czy też trzodę chlewną. Dodatkowo organ I instancji wskazał na istniejące większe obory, dla których nie prowadzone było postępowanie o ustaleniu środowiskowych uwarunkowań znajdujące się w odległości 2,71 km, czy 1,76 km od terenu planowanej inwestycji (odp. organu I instancji). Z kolei z treści pisma Burmistrza Miasta i Gminy [...] wynika, iż decyzje środowiskowe zostały wydane dla przedsięwzięć zlokalizowanych w odległościach od ok. 4400 m do 5000 m od planowanej inwestycji. Dla przedsięwzięć znajdujących się w odległości 1200 m (obsada 56 DJP) oraz 200 m (obsada 26,45 DJP) nie były wydawane decyzje środowiskowe. Wójt Gminy [...] poinformował z kolei, że inwestycje zlokalizowane na terenie Gminy [...], dla których wydawano decyzje środowiskowe, zlokalizowane są w odległościach od 4,2 km do 10,3 km od inwestycji procedowanej w przedmiotowej sprawie (pismo z 15 kwietnia 2020r. i z 30 czerwca 2020r. i 8 września 2020r., 15 września 2020r.). Na podstawie uzyskanych przez SKO informacji uznało ono, że inwestycje co do których toczyło się postępowanie o ustalenie uwarunkowań środowiskowych, znajdują się w znacznej odległości od planowanej inwestycji ( w odległości 2,8 do 11 km od działek objętych wnioskiem) a zatem w ocenie Kolegium nie zachodziła konieczność przeprowadzenia oceny możliwości oddziaływania skumulowanego z przedsięwzięciami zlokalizowanymi w stosunku do działek inwestycyjnych w odległościach od 4,2 km do 10,3 km.

Dalej SKO podzieliło stanowisko organu I instancji, że nie ma przedsięwzięć, co do których prowadzone byłoby postępowanie o ustalenie środowiskowych uwarunkowań, które pozostawałyby obojętne dla środowiska. Powyższe nie oznacza jednak, w ocenie Kolegium, iż niejako automatycznie z powyższego powodu należy odmówić ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla tego rodzaju przedsięwzięcia. Tego rodzaju tok rozumowania całkowicie wypaczałby cele, dla jakich zostało powołane przez ustawodawcę prowadzenie postępowań środowiskowych. To właśnie w ramach tego rodzaju postępowań administracyjnych rolą organów administracji publicznej, jak również organów opiniujących i uzgadniających, jest zaprojektowanie takich rozwiązań, które te możliwe negatywne oddziaływanie ograniczą w jak największym możliwym stopniu. W kontekście rozpoznawanej sprawy SKO zauważyło, że organy opiniujące i uzgadniające wzywały inwestora do uzupełnienia raportu, następnie zaś w ramach wydanych orzeczeń określiły dla planowanej inwestycji szczegółowe wymagania, które mają ograniczyć oddziaływanie inwestycji na środowisko, również w zakresie emisji odorów, co do których w obowiązującym w Polsce porządku prawnym brak jest określonych ustawowo norm. W tym kontekście organ odwoławczy zauważył, że jak wynika z raportu w ramach którego przeprowadzono stosowne analizy i wyliczenia, planowana inwestycja nie będzie źródłem ponadnormatywnych oddziaływań w zakresie emisji siarkowodoru, czy też amoniaku. A nadto dla ograniczenia emisji odorów na inwestora nałożono zakaz gromadzenia pomiotu kurzego na terenie inwestycji i niezwłoczne przekazywanie go uprawionemu do tego podmiotowi. Dodatkowo w uzupełnieniu raportu, sporządzonym na wezwanie tutejszego Kolegium (uzupełnienie przedłożone przy piśmie z dnia 2 września 2020 r.), inwestor przedstawił charakterystykę oddziaływania odorowego planowanego przedsięwzięcia oraz sposoby jego eliminacji. W zakresie żywienia zwierząt stosowana będzie optymalizacja składu pasz (obniżenie poziomu białka ogólnego w mieszankach; stosowanie żywienia fazowego; stosowanie dodatków czystych aminokwasów i inne). Inwestor zakłada również stosowanie licznych środków technicznych, które mają zapobiec rozprzestrzenianiu się odorów - optymalizację mikroklimatu pomieszczeń inwentarskich; poprawę jakości ściółki zastosowanej w budynkach; promieniowanie ultrafioletowe; zastosowanie lamp kwarcowo-rtęciowych; utrzymanie ściółki w stanie względnie suchym; dodawania do ściółki preparatów chemicznych, które wiążą amoniak w trwałe połączenia chemiczne, osuszają oraz zmniejszają pH ściółki. Ponadto inwestor przewidział organizowanie stref izolacyjnych i ochronnych z udziałem określonego rodzaju nasadzeń. Kolegium wskazało przy tym, że do zastosowania tych oraz wielu innych metod zapobiegania oddziaływania odorowego (między innymi w zakresie specjalistycznego czyszczenia i higieny kurników) inwestor został zobowiązany postanowieniami decyzji, a postanowienia te wynikają wprost z treści wydanych w sprawie uzgodnień oraz opinii i mają na celu ograniczenie emisji odorów. Wskazano przy tym, iż niewątpliwie emisja odorów nie zostanie wyeliminowana przez wnioskodawcę do poziomu zerowego, jednakże dzięki podjętym przez niego rozwiązaniom zostanie znacząco zmniejszona, ponadto planowane przedsięwzięcie nie będzie źródłem ponadnormatywnych emisji substancji odorotwórczych, przewidzianych w rozporządzeniu.

W ocenie Kolegium autorzy raportu również w sposób wystarczający dokonali analizy oddziaływania akustycznego. Przy ocenie w zakresie emisji hałasu autorzy raportu uwzględnili istniejącą już fermę drobiu, dla której Marszałek Województwa [...] wydał pozwolenie zintegrowane. Informacje na temat technologii i sposobu funkcjonowania przedmiotowej fermy autorzy raportu pozyskali z dokumentacji, decyzji oraz od prowadzącego instalację. Niewątpliwie na etapie budowy inwestycji prowadzone będą roboty budowlane, podczas których wykorzystywany będzie sprzęt stanowiący źródło hałasu i drgań. Sprzęt ma być użytkowany tylko w porze dziennej. Na etapie eksploatacji instalacji źródłami hałasu będą wentylatory dachowe i wentylatory szczytowe, agregat prądotwórczy stanowiący awaryjne źródło zasilania, rozładunek samochodu dostarczającego pasze do silosów, agregat chłodniczy, transport samochodowy - dostawa paszy, odbiór pomiotu, dostawa i odbiór ptaków, pojazdy pracowników. Do kubaturowych źródeł hałasu zaliczono projektowane budynki inwentarskie ze względu na możliwą emisję hałasu, której źródłami będą przebywające tam ptaki oraz prowadzenie prac związanych z codzienną obsługą. Obliczenia akustyczne wykonano dla punktów pomiarowych na wysokości 1,5 m oraz 4 m odrębnie dla pory dziennej i nocnej, w ośmiu punktach obserwacji. Wykonane obliczenia wykazały, że hałas ze źródeł zlokalizowanych na terenie planowanej fermy, przy uwzględnieniu oddziaływania skumulowanego z istniejącą fermą drobiu, nie będzie powodował przekroczeń na najbliżej zlokalizowanych terenach chronionych. Emitowany hałas nie będzie przekraczał wartości dopuszczalnych, określonych w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 14 czerwca 2007 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. 2014, 112), dla warunków dziennych jak i nocnych, dla terenów podlegających ochronie akustycznej (v. mapy izofoniczne str. 113-116 raportu).

Także zagadnienia związane z gospodarką odpadami na etapie budowy, eksploatacji i rozbiórki instalacji w ocenie organu odwoławczego zostały w raporcie zaprezentowane prawidłowo. Na etapie budowy mogą bowiem powstać odpady takie, jak: beton i gruz, złom stalowy, żwir, gleba i grunt z wykopów, odpady opakowaniowe, odpady z malowania i innych czynności konserwatorskich, niesegregowane odpady komunalne. Odpady te mają być magazynowane, a następnie przekazywane odbiorcom posiadającym stosowne zezwolenia celem dalszego zagospodarowania i przetworzenia. Z kolei na etapie eksploatacji odpadami powstającymi na terenie fermy mogą być: sorbenty, materiały filtracyjne i ubranie ochronne; opakowania zawierające pozostałości substancji niebezpiecznych lub nimi zanieczyszczone; zużyte urządzenia zawierające niebezpieczne elementy; opakowania z papieru i tektury; opakowania z tworzyw sztucznych; żelazo i stal oraz odchody zwierzęce. Wszystkie z ww. odpadów będą gromadzone selektywnie, umieszczane w odpowiednio oznakowanych miejscach i pojemnikach, następnie przekazywane podmiotom posiadającym stosowne zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie. Co zaś się tyczy odchodów zwierzęcych - pomiotu kurzego - to inwestor w toku postępowania wskazał, iż będzie on przekazywany w całości producentowi podłoża do pieczarek, na którą to okoliczność do akt sprawy przedłożył stosowną umowę. Nadto inwestor pomiot przekazywać ma niezwłocznie po jego usunięciu z kurników, bez możliwości magazynowania na terenie planowanej inwestycji.

W ocenie Kolegium planowane przedsięwzięcie nie niesie również ze sobą ryzyka wystąpienia poważnej awarii lub katastrofy naturalnej - zarówno na etapie budowy, eksploatacji, jak i rozbiórki.

Dalej organ odwoławczy przeanalizował raport pod względem wariantowania uznając, że nie zawiera on szczegółowego opisu racjonalnego wariantu alternatywnego oraz nie przedstawiono w nim żadnych wyliczeń dotyczących możliwych oddziaływań, które umożliwiłyby na dokonanie oceny w powyższym zakresie. W raporcie ponadto w ogóle nie wskazano na racjonalny wariant najkorzystniejszy dla środowiska, gdyż powyższego nie spełnia stwierdzenie autora raportu, iż najkorzystniejszym wariantem dla środowiska jest wariant inwestorski ( str. 143 raportu – tom 7/7). Zauważył również, iż mimo, że organ I instancji zauważył braki raportu, to jednak nie wezwał inwestora do złożenia wyjaśnień i uzupełnienia zauważonych braków – co należy uznać za wadliwe, gdyż jednym z podstawowych zadań organów administracji publicznej w ramach każdego z prowadzonych postępowań jest przede wszystkim prawidłowe ustalenie stanu faktycznego sprawy, co odbywa się między innymi poprzez podejmowanie inicjatywy dowodowej przez te organy.

Ze względu na powyższe SKO wskazało, że podjęło stosowne działania celem uzupełnienia braków i nieścisłości raportu związanych z wariantowaniem - wzywając inwestora do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko między innymi w zakresie dokładnego i precyzyjnego opisu analizowanych wariantów w tym: racjonalnego wariantu alternatywnego oraz racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska - wraz z wyczerpującym i kompleksowym uzasadnieniem ich wyboru. W odpowiedzi na to wezwanie inwestor przy piśmie z 2 września 2020r. przedłożył uzupełnienie raportu w treści którego opisano i przeanalizowano racjonalny wariant alternatywny, polegający na zmianie sposobu ogrzewania inwestycji objętej wnioskiem. Dokonano stosownych wyliczeń oraz porównania oddziaływania analizowanych wariantów. Z analizy dokumentacji przedłożonej przez inwestora wynika, iż mniejszy zakres oddziaływania na środowisko generowało będzie przedsięwzięcie w proponowanym wariancie inwestorskim (tom 3/7 akt).

Kolegium przeanalizowało również wpływ planowanego przedsięwzięcia na krajobraz uznając, że wpływ inwestycji na krajobraz nie będzie źródłem negatywnych oddziaływa na walory wizualne lokalnego krajobrazu.

Ustalono również, że działki objęte inwestycją znajdują się poza obszarami chronionymi przyrodniczo a z przeprowadzonej inwentaryzacji przyrodniczej wynika, iż planowana inwestycja nie wpłynie negatywnie na ww. obszary chronionego krajobrazu, ponadto znajduje się w dużej odległości od najbliższych korytarzy ekologicznych, stąd nie będzie na nie negatywnie oddziaływać oraz nie zahamuje migracji zwierząt.

Kolegium zauważyło również, że w raporcie zawarta została analiza możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem (str. 204-206) z której wynika, że z uwagi na fakt, że teren przewidziany pod inwestycję jest oddalony od zabudowań mieszkalnych, a planowana inwestycja spełniała będzie wszystkie normy, zarówno budowlane, jak i ochrony środowiska, realizacja planowanej inwestycji nie powinna generować konfliktów społecznych. Organ odwoławczy zauważył jednak, że w toku postępowania ujawniły się konflikty społeczne, których wyrazem były protesty składane do akt sprawy. Z tego też względu SKO dodatkowo wezwało inwestora do ustosunkowania się do powyższego faktu. W odpowiedzi inwestor nadesłał kompleksową analizę konfliktów społecznych, którą autorzy raportu dokonali w uzupełnieniu do raportu (tom 3/7). W treści tegoż opracowania udzielono wyjaśnień w zakresie uciążliwości odorowej, negatywnego wpływu na krajobraz, konieczności zagospodarowania dużej ilości obornika, nadmiernej emisji gazów do powietrza, emisji azotu i fosforu do środowiska, zanieczyszczenia środowiska wodnego, wpływu na rynek nieruchomości, na rozwój agroturystyki oraz kumulowania się negatywnych oddziaływań z już istniejącą fermą drobiu. A zatem w ocenie Kolegium, okoliczności podnoszone w pismach wyrażających sprzeciw społeczeństwa wobec realizacji inwestycji objętej wnioskiem, były przedmiotem analiz nie tylko autorów raportu, ale również organów uzgadniających i opiniujących w sprawie, bowiem raport udziela odpowiedzi na podnoszone zagrożenia, zaś w pisemnych stanowiskach RDOŚ, PPIS, Marszałka Województwa [...] oraz PGW WP zawarto tego rodzaju rozwiązania, które będą minimalizowały oddziaływanie m.in. w zakresie uciążliwości odorowej, wpływu na krajobraz, gospodarki pomiotem kurzym, emisją gazów do środowiska, czy też ewentualnej groźby zanieczyszczenia środowiska wodnego.

W ocenie Kolegium, z uwagi na rodzaj inwestycji, a także jej lokalizację w centralnej części Polski, nie stwierdzono możliwości wystąpienia transgranicznego oddziaływania. Na terenie przedsięwzięcia i w jego otoczeniu nie występują zabytki chronione na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Z uwagi na charakter inwestycji nie stwierdzono również konieczności przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji, o których mowa w art. 72 ust. 1 ustawy przed rozpoczęciem realizacji przedsięwzięcia. Posiadane na etapie wydawania decyzji dane na temat przedsięwzięcia i elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko pozwalały bowiem na ocenę jego oddziaływania na środowisko i ustalenie warunków jego realizacji.

Odnosząc się do wniosków dowodowych złożonych w trakcie postępowania prowadzonego przez Kolegium, organ ten wskazał, że uwzględniono stanowisko społeczeństwa oraz Stowarzyszenia [...] m. in. w zakresie konieczności poczynienia dodatkowych ustaleń w kwestii ochrony gatunków, które mogą występować w okolicy planowanej inwestycji, mimo iż podziela uwagi inwestora przedstawione w treści uzupełnienia raportu z [...] października 2020r., że w dołączonej do pisma Wójta Gminy [...] inwentaryzacji przyrodniczej sporządzonej przez S. N. w lipcu 2019r., brak jest szczegółowego wykazania, gdzie mają występować opisane w tym opracowaniu gatunki zwierząt, a w szczególności nie sprecyzowano w nim, czy występują one na terenie objętym wnioskiem w przedmiotowej sprawie. Kolegium wskazało przy tym, że wskazane wyżej uzupełnienie raportu zostało przedłożone organom opiniującym i uzgadniającym w sprawie. W wyniku czego RDOŚ w postanowieniu z dnia [...] maja 2021 r., znak [...] nałożył na inwestora dodatkowe obowiązki, które nie był uwzględniony przez ten organ w toku wydawania pierwotnego postanowienia z dnia [...] listopada 2019 r., znak [...] Inwestor będzie bowiem obowiązany przed przystąpieniem do prac ziemnych dokonać oględzin terenu pod kątem występowania na nim gatunków chronionych, a także analizy przepisów z zakresu ochrony gatunkowej; przygotowanie terenu pod inwestycję prowadzić ma poza sezonem lęgowym ptaków; w przypadku realizacji inwestycji w okresie lęgowym ptaków, prace prowadzić pod nadzorem ornitologa; na terenie planowanej inwestycji rozwiesić skrzynki lęgowe dla ptaków - rodzaj i typ skrzynek po konsultacji z ornitologiem. Nadto RDOŚ nakazał pozostawić części terenu inwestycji jako biologicznie czynnej (tereny zielone, nasadzenia roślin miododajnych, łąka kwietna), wprowadzić nasadzenia drzew i krzewów gatunków rodzimych o szerokości co najmniej 2 m i wysokości sadzonek ok. 60 cm wzdłuż granic terenu inwestycji z każdej jej strony z wyłączeniem wjazdu na teren fermy oraz wykonać oczko wodne, które będzie zasilane wodą z opadów, a zbiornik obsadzić roślinnością. SKO wskazało przy tym, że powyższe postanowienia zostały przezeń przeniesione do obowiązków określonych wobec inwestora decyzją Kolegium, co zapobiegnie możliwemu negatywnemu oddziaływaniu inwestycji na środowisko przyrodnicze. Inwestor zobowiązany bowiem został, w wyniku przeprowadzenia uzupełniającego postępowania dowodowego przed tutejszym Kolegium, do podjęcia szeregu działań mających zapobiec zagrożeniom dla środowiska przyrodniczego, nadto ma zapewnić na terenie nieruchomości inwestycyjnej warunki umożliwiające bytowanie poszczególnym gatunkom zwierząt poprzez zachowanie powierzchni biologicznie czynnej na części działek - tereny zielone, rośliny miododajne, łąka kwietna, czy też poprzez wykonanie nasadzeń drzew oraz wykonania oczka wodnego obsadzonego roślinnością, które to oczko wodne może być środowiskiem do żerowania czy też do lęgu określonych gatunków zwierząt. Nadto, jak wynika ze wskazanego wyżej uzupełnienia raportu, teren inwestycyjny przed podjęciem prac, zostanie ponownie zinwentaryzowany pod kątem występowania gatunków chronionych. W przypadku ich stwierdzenia, inwestor obowiązany będzie do wystąpienia o wydanie decyzji derogacyjnej z ochrony gatunkowej, inwestor wystąpi również do RDOŚ o wydanie zezwolenia od zakazów w stosunku do dziko występujących zwierząt. Mimo to jednak nadal będzie obowiązany do wykonania wyżej opisanych obowiązków, nałożonych decyzją Kolegium.

Odnosząc się do stanowiska zawartego w decyzji organu I instancji, Kolegium wskazało, że organ I instancji błędnie dekoduje zasadę przezorności, gdyż zarówno ta zasada jak i zasada zapobiegania nie mogą być podstawą decyzji negatywnej tylko z tego powodu, że organ nie może wykluczyć potencjalnego negatywnego oddziaływania inwestycji na środowisko. Tego typu interpretacja godzi bowiem w konstytucyjną zasadę proporcjonalności wynikającą z art. 31 ust. 1 ustawy zasadniczej. W ocenie Kolegium istotą postępowania, z jakim mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie, jest właśnie to, iż przedmiot tego postępowania, nie jest obojętny dla środowiska. Wskazano również, że przyjęcie interpretacji jakiej dokonał organ I instancji powodowałoby, że na terenie Polski niemożliwym byłoby zrealizowanie przedsięwzięcia, które będzie wiązało się z emisją substancji zapachowych do środowiska, gdyż dla badania poziomu odorów nie określono stosownych norm prawnych. Tego rodzaju rozumowanie, w ocenie SKO, wypacza całkowicie procedurę określania środowiskowych uwarunkowań dla poszczególnych inwestycji i czyni ją zupełnie nieprzydatną. Celem postępowania środowiskowego jest bowiem ustalenie pewnych możliwych negatywnych oddziaływań planowanego zamierzenia inwestycyjnego, zidentyfikowanie ich oraz wskazanie możliwych rozwiązań, dzięki którym to negatywne oddziaływanie zostanie ograniczone. Przy czym niemożliwym do zrealizowania takowe przedsięwzięcie będzie wówczas, gdy określone przez ustawodawcę poziomy emisji zostaną przekroczone, a nie - jak postuluje organ I instancji - wtedy, gdy w ogóle nie zostały jeszcze określone żadną normą prawną.

Kolegium wskazało również, że rozpoznając przedmiotową sprawę miało na uwadze fakt, iż podstawowym elementem postępowania w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia jest ocena oddziaływania tego przedsięwzięcia na środowisko. Ocena ta obejmuje weryfikację raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko, uzyskanie, a następnie analizę uzgodnień i opinii pod kątem ich uwzględnienia w decyzji oraz ocenę prawidłowości postępowania mającego zapewnić udział społeczeństwa w tym postępowaniu, w tym w zakresie rozpatrzenie uwag i zarzutów do raportu. Nie budzi też wątpliwości, że w postępowaniu w sprawie określenia warunków środowiskowych raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko stanowi podstawowy dowód w sprawie, gdyż w postępowaniu tym wymagana jest wiedza specjalistyczna, której organ nie posiada. Z tego względu taki raport ma charakter opracowania naukowego, a autor takiego opracowania - zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądowo-administracyjnym - powinien posiadać wiedzę specjalistyczną (por. wyrok NSA z dnia 2 października 2008 r., sygn. akt II OSK 1113/07). Wskazano również, że podważenie treści raportu nie może opierać się na przypuszczeniach społeczeństwa - nieopartych na odpowiednich ocenach (badaniach) specjalistycznych - lub hipotetycznym wystąpieniu ewentualnych przyszłych zagrożeń (uciążliwości) dla środowiska, które założył w przedmiotowej sprawie Burmistrz Miasta i Gminy [...] oraz na które zwracało uwagę Stowarzyszenie [...] w pismach składanych do akt sprawy wtoku trwającego postępowania. Skuteczne podważenie ustaleń raportu może nastąpić jedynie w wyniku przedstawienia równie kompletnej analizy uwarunkowań środowiskowych (tzw. kontrraportu), której wnioski pozostawałyby w sprzeczności do tych zawartych w raporcie przedłożonym przez inwestora (por. wyrok NSA z 28 października 2016 r., II OSK 844/16.; wyrok WSA w Krakowie z 19 września 2016 r., II SA/Kr 795/16; wyrok WSA w Szczecinie z 27 kwietnia 2016 r., II SA/Sz 1496/15).

Podniesiono również, że treść raportu wraz z jego uzupełnieniami została zaaprobowana zarówno przez organy uzgadniające, jak i przez organ opiniujący przedsięwzięcie (organy wyspecjalizowane), zaś ani organ I instancji, ani orzekające w sprawie Kolegium, nie dysponowały kontrdowodem w postaci ekspertyzy lub innym raportem podważającym ustalenia raportu przedłożonego do akt przez inwestora.

Końcowo odnosząc się do uwag społeczeństwa Kolegium wyjaśniło, że nie mogą one stanowić podstawy do wydania decyzji odmawiającej ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla planowanej inwestycji a stanowisko lokalnej społeczności zostało w niniejszej sprawie uwzględnione poprzez zaplanowanie takiego rodzaju rozwiązań technologicznych, które zminimalizują oddziaływanie inwestycji na środowisko.

Nie zgadzając się z decyzją SKO skargę do Wojewódzkiego Sądu administracyjnego w Warszawie wniosło Stowarzyszenie [...] (dalej: skarżący, Stowarzyszenie), zaskarżając decyzję z [...] lipca 2021r. w całości i zarzucając jej naruszenie przepisów postępowania oraz przepisów prawa materialnego, tj.:

1/ art. 138 § 1 pkt. 2 k.p.a. - poprzez jego zastosowanie i uchylenie decyzji organu I instancji z 24 lutego 2020r. oraz orzeczenie co do istotny sprawy poprzez określenie na wniosek inwestora środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy drobiu o maksymalnej obsadzie 1940 DJP wraz z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą i zagospodarowaniem terenu, w sytuacji gdy na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego winien wydać decyzję utrzymującą w mocy zaskarżoną decyzję organu I Instancji;

2/ art. 7, art. 77, art. 80 k.p.a. przez dowolną ocenę dowodów, polegającą na:

- uznaniu jako kompletnego raportu niezawierającego wszystkich elementów wskazanych w art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko /dalej: u.i.o.ś./, w tym w szczególności porównania oddziaływań analizowanych wariantów (art. 66 ust. 1 pkt 6a u.i.o.ś.),

- uznaniu jako wiarygodny dowodu z raportu, w którym nie dokonano oceny uciążliwości zapachowej przez co w raporcie nie opisano wyczerpująco racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowisko (art. 66 ust. 1 pkt 5, 6 u.i.o.ś. w zw. z art. 6 ust. 1 i 2 ustawy Prawo ochrony środowiska),

- uznaniu za wiarygodny raportu opartego częściowo na nieaktualnych aktach prawnych, w szczególności nieuwzględniających rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia "Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu" (Dz.U. 2018 poz. 1339);

3/ art. 107 ust. 3 k.p.a. przez nienależyte uzasadnienie faktyczne i prawne podjętego rozstrzygnięcia;

4/ art. 11 k.p.a. przez niewyjaśnienie przez organ w uzasadnieniu decyzji zasadności wszystkich przesłanek, którymi kierował się przy określeniu środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia;

5/ art. 85 ust. 1 i 2 pkt 1 a-c u.i.o.ś. przez jego niezastosowanie i nie zawarcie w uzasadnieniu decyzji wymaganych elementów;

6/ art. 66 ust. 1 pkt 5, 6, 6a, 7,15, u.i.o.ś. przez błędną wykładnię oraz w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie, polegające na bezzasadnym przyjęciu takiej wykładni, która doprowadziła do uznania raportu wraz z uzupełnieniami za kompletny. Właściwa wykładnia wskazanych przepisów powinna doprowadzić do zbadania przez organ raportu, czy spełnia on wszystkie wymogi określone w art. 66 u.i.o.ś., co w przedmiotowej sprawie nie nastąpiło, gdyż analiza raportu wskazuje na szereg istniejących braków, nieaktualności oraz nieprawidłowości;

7/ art. 71 ust. 1 w zw. z art. 82 ust. 1 oraz art. 80 ust. 1 pkt 2 i 3 u.i.o.ś. przez błędną wykładnię, polegającą na przyjęciu, że w rozpatrywanej sprawie zachodziły przesłanki do wydania pozytywnej dla wnioskodawcy decyzji ustalającej środowisko uwarunkowania przedsięwzięcia, w sytuacji gdy decyzja taka nie powinna zostać wydana;

8/ art. 82 ust. 1 pkt 5 u.i.o.ś. przez niezastosowanie w sytuacji, gdy obszar oddziaływania planowanego przedsięwzięcia wykracza poza działkę wnioskodawcy;

9/ art. 8 Konwencji o ochronie praw człowieka i podstawowych wolności sporządzonej w Rzymie z dnia 4 listopada 1950 r. (Dz. U. z 1993 r. Nr 61, poz. 284 z późn. zm.) przez wydanie decyzji określającej uwarunkowania środowiskowe dopuszczającej emitowanie substancji odorowych, czym naruszono prawo do poszanowania życia prywatnego, rodzinnego oraz mieszkania lokalnej społeczności.

10/ § 6 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz. U. 2014 poz. 1409) w zw. z Ip. 297 Załącznika Nr 2 do tego rozporządzenia, poprzez narażenie na zniszczenie siedliska chronionej przedmiotowym rozporządzeniem dziko występującej rośliny pod nazwą dziewięćsił bezłodygowy.

Podnosząc wskazane wyżej zarzuty skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji SKO oraz o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi szczegółowo uzasadniono stawiane w niej zarzuty podkreślając, że w ocenie skarżącego złożony przez inwestora raport jest niekompletny, gdyż nie zawiera oceny i sposobu eliminacji odorów oraz prawidłowego wariantowania i określenia przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów oraz nie zawiera analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem. A także w ocenie skarżącego naruszony został przepis art. 66 ust. 1 pkt 3b u.i.o.ś., gdyż poczynione w raporcie wyliczenia zostały dokonane z pominięciem przedsięwzięć powodujących oddziaływania skumulowane.

Nadto zdaniem skarżącego, organ niezasadnie nie nałożył na inwestora obowiązku przedstawienia analizy porealizacyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wskazuje, że kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t.Dz. U. z 2021, poz. 137) i art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019r., poz. 2325 z późn. zm. – dalej p.p.s.a.) polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] (dalej: Kolegium, SKO, organ odwoławczy) z [...] lipca 2021 (nr wskazany na wstępie) uchylająca w całości decyzję Burmistrza Miasta i Gminy [...] z [...] lutego 2020r. znak: [...] i orzekająca o określeniu na wniosek P. S. środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na budowie fermy drobiu o maksymalnej obsadzie 1940 DJP z niezbędną infrastrukturą towarzyszącą i zagospodarowaniem terenu, zlokalizowana na działkach nr ew. [...]-[...] oraz [...] i [...] położonych w miejscowości [...], gmina [...], powiat [...], województwo [...]. Z opisu wynika, że planowane przedsięwzięcie obejmuje budowę 10 budynków inwentarskich (budynek nr [...] i [...] o wymiarach 102,5m x 25 m ); budynek nr [...] o wymiarach 111,5 m x 25 m; budynek nr 3-9 o wymiarach 120,5 x 25 m każdy) oraz obiektów towarzyszących – zaplecze socjalne z hydrofornią, zbiorniki na gaz (6 szt. o pojemności 6700 l.); zbiornik na nieczystości ciekłe technologiczne – o pojemności 12,5 m3 każdy (5 szt.);zbiornik na nieczystości ciekłe bytowe – o pojemności użytkowej 4,9 m3 (1 szt.), silosy na paszę – 20 szt., każdy o pojemności 25 m3; najazdowa waga samochodowa do 60 ton, konfiskator kontenerowy (izoterma) – magazyn sztuk padłych, stacja trafo oraz w razie konieczności wykonanie zbiornika na wody popłuczne.

Dokonując badania przedmiotowej sprawy w oparciu o zgromadzone i znajdujące się w aktach sprawy dokumenty oraz podniesione przez Stowarzyszenie zarzuty, Sąd doszedł do przekonania, że skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy.

Podstawą materialnoprawną zaskarżonego rozstrzygnięcia były przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2021r., poz. 247 – dalej: "ustawa u.i.o.ś.").

W myśl art. 71 ust. 2 ww. ustawy uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, wymagane jest dla przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Postępowanie w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczyna się na wniosek podmiotu, planującego podjęcie realizacji przedsięwzięcia (art. 73 ust. 1 u.i.o.ś). Częścią postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Zgodnie z art. 62 ust. 1 u.i.o.ś. w ramach oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz ludność, w tym zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) zabytki, ca) krajobraz, w tym krajobraz kulturowy, d) wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa w lit. a-ca, e) dostępność do złóż kopalin; 1a) ryzyko wystąpienia poważnych awarii oraz katastrof naturalnych i budowlanych; 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i zmniejszania negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko; 3) wymagany zakres monitoringu.

Przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ustawodawca obligatoryjnie wymaga w przypadku realizacji planowanego przedsięwzięcia mogącego zawsze znacząco oddziaływać na środowisko (art. 59 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś.).

Jak słusznie ustalił organ planowane przedsięwzięcie należy do przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, o których mowa w art. 59 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś oraz § 2 ust. 1 pkt 51 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 71). Zgodnie § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2019 r. poz. 1839) do przedsięwzięć, w przypadku których przed dniem wejścia w życie rozporządzenia wszczęto i nie zakończono przynajmniej jednego z postępowań w sprawie decyzji, zgłoszeń i uchwał, o których mowa w art. 71 ust. 1 oraz art. 72 ust. 1-1 b u.i.o.ś., stosuje się przepisy dotychczasowe. W przedmiotowej sprawie procedowanie rozpoczęło się przed dniem wejścia w życie przepisów rozporządzenia z dnia 10 września 2019 r., gdyż wniosek przez inwestora został złożony w dniu 15 kwietnia 2019r. A zatem w niniejszej sprawie miały zastosowanie przepisy dotychczasowe, obowiązujące na mocy rozporządzenia z dnia 9 listopada 2010 roku.

W przypadku przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, stosownie do treści art. 74 ust. 1 pkt 1 u.i.o.ś., do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach należy dołączyć m.in. raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Wymaganą treść raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko określono w art. 66 u.i.o.ś.. Powinien on w szczególności zawierać: 1) opis planowanego przedsięwzięcia, a w szczególności: a) charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki użytkowania terenu w fazie budowy i eksploatacji lub użytkowania, w tym w odniesieniu do obszarów szczególnego zagrożenia powodzią w rozumieniu art. 16 pkt 34 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, b) główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych, c) przewidywane rodzaje i ilości emisji, w tym odpadów, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia (art. 61 ust. 1 pkt 1 lit. a-c u.i.o.ś.); 2) opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, w tym elementów środowiska objętych ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz korytarzy ekologicznych w rozumieniu tej ustawy (art. 61 ust. 1 pkt 2 lit. a u.i.o.ś.); 3) informacje na temat powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych, zrealizowanych lub planowanych, dla których wydano decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia - w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem (art. 61 ust. 1 pkt 3b u.i.o.ś.); 4) opis przewidywanych skutków dla środowiska w przypadku niepodejmowania przedsięwzięcia, uwzględniający dostępne informacje o środowisku oraz wiedzę naukową (art. 61 ust. 1 pkt 4 u.i.o.ś.); 5) opis wariantów uwzględniający szczególne cechy przedsięwzięcia lub jego oddziaływania, w tym: a) wariantu proponowanego przez wnioskodawcę oraz racjonalnego wariantu alternatywnego, b) racjonalnego wariantu najkorzystniejszego dla środowiska - wraz z uzasadnieniem ich wyboru (art. 61 ust. 1 pkt 5 u.i.o.ś.); 6) określenie przewidywanego oddziaływania analizowanych wariantów na środowisko, w tym również w przypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej i katastrofy naturalnej i budowlanej, na klimat, w tym emisje gazów cieplarnianych i oddziaływania istotne z punktu widzenia dostosowania do zmian klimatu, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko, a w przypadku drogi w transeuropejskiej sieci drogowej, także wpływu planowanej drogi na bezpieczeństwo ruchu drogowego (art. 61 ust. 1 pkt 6 u.i.o.ś.); 7) porównanie oddziaływań analizowanych wariantów (art. 61 ust. 1 pkt 6a u.i.o.ś.); 8) uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu (art. 61 ust. 1 pkt 7 u.i.o.ś.); 8) opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z istnienia przedsięwzięcia, wykorzystywania zasobów środowiska, emisji (art. 61 ust. 1 pkt 8 u.i.o.ś.); 9) opis przewidywanych działań mających na celu unikanie, zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, w szczególności na formy ochrony przyrody, o których mowa w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, w tym na cele i przedmiot ochrony obszaru Natura 2000, oraz ciągłość łączących je korytarzy ekologicznych, wraz z oceną ich skuteczności odpowiednio na etapach realizacji, eksploatacji i likwidacji przedsięwzięcia (art. 61 ust. 1 pkt 9 u.i.o.ś.); 10) analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem (art. 61 ust. 1 pkt 15 u.i.o.ś.); 11) wskazanie trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy, jakie napotkano, opracowując raport (art. 61 ust. 1 pkt 17 u.i.o.ś.); 12) źródła informacji stanowiące podstawę do sporządzenia raportu (art. 61 ust. 1 pkt 20 u.i.o.ś.).

A zatem jak wynika z powyższego w ramach postępowania w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia ustala się i ocenia bezpośredni i pośredni wpływ przedsięwzięcia na środowisko, zdrowie i warunki życia ludzi, dobra materialne, zabytki, wzajemne oddziaływanie między elementami, o których mowa wyżej, dostępność do złóż kopalin oraz możliwości i sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, a także wymagany zakres monitoringu (art. 62 u.i.o.ś.). Decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa wyłącznie wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko i wymagania, jakie powinny być spełnione, by zminimalizować skutki negatywnego wpływu na środowisko czynników dla niego szkodliwych. Ocena oddziaływania na środowisko jest więc szczególną procedurą mającą na celu ocenę skutków realizacji danego przedsięwzięcia na środowisko i jego elementy, decydującą o możliwości realizacji przedsięwzięcia. W sprawie takich inwestycji, jak niniejsza, do przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko został upoważniony organ niewyspecjalizowany w ochronie środowiska – wójt, burmistrz (art. 75 ust. 1 pkt 4 u.i.o.ś.).

Należy jednak wskazać, że zgodnie z art. 77 ust. 1 u.i.o.ś., jeżeli jest przeprowadzana ocena oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach organ właściwy do wydania tej decyzji uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia m.in. z regionalnym dyrektorem ochrony środowiska oraz zasięga opinii organu inspekcji sanitarnej. Organ występujący o uzgodnienie lub opinię przedkłada organowi uzgadniającemu stosowne dokumenty (ust. 2 art. 77 u.i.o.ś.). Tak więc przed wydaniem decyzji, organ właściwy uzgadnia warunki realizacji przedsięwzięcia z organem wyspecjalizowanym np. regionalnym dyrektorem ochrony środowiska (art. 77 ust. 1 u.i.o.ś.). Organ ten, z racji swoich kompetencji, jest w stanie samodzielnie ocenić wpływ inwestycji na środowisko, w oparciu o dane faktyczne wskazane w raporcie.

Zauważenia wymaga również, że decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach nie jest decyzją uznaniową lecz jest decyzją związaną. Oznacza to, iż organ właściwy do wydania tej decyzji winien przeprowadzić postępowanie przewidziane przepisami powołanej ustawy i jest zobligowany wydać tę decyzję, jeżeli inwestor spełni wymagania określone przepisami ustawy. Podkreślić przy tym należy, że z przepisów ww. ustawy wynika, że odmowa wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach może nastąpić jedynie przy zaistnieniu konkretnych okoliczności wskazanych w ustawie, tj.:

1. niezgodność lokalizacji przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego (art. 80 ust. 2 u.i.o.ś.),

2. odmowy uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia przez organ współdziałający (art. 80 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 77 ust. 1 u.i.o.ś.),

3. braku zgody wnioskodawcy na realizację przedsięwzięcia w innym wariancie proponowanym przez wnioskodawcę, w sytuacji, gdy organ skorzysta z możliwości określonej w art. 81 ust. 1 u.i.o.ś.,

4. wykazaniu znaczącego negatywnego oddziaływania na obszar Natura 2000, przy jednoczesnym braku spełnienia przesłanek z art. 34 ustawy z 16 kwietnia 2004 o ochronie przyrody (art. 81 ust. 2 u.i.o.ś.),

5. wykazaniu, że przedsięwzięcie to wpłynie negatywnie na możliwość osiągnięcia celów środowiskowych, o których mowa w art. 56, art. 57, art. 59 oraz art. 61 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. - Prawo wodne, o ile nie zostaną spełnione warunki, o których mowa w art. 68 pkt 1, 3 i 4 tej ustawy.

W niniejszej sprawie, w ocenie Sądu nie zaistniała żadna z ww. przesłanek negatywnych uniemożliwiających wydanie pozytywnej decyzji inwestorowi, co jak należy zauważyć nie jest również negowane przez skarżącą. Zgodnie bowiem z obowiązującym na tym terenie miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy [...] (uchwała nr [...] Rady Miasta i Gminy [...] z [...] marca 2002r.- Dz.Urz. Woj. [...] nr [...], poz. [...]) działki na których planowana jest przedmiotowa inwestycja położone są w obszarze oznaczonym na rysunku planu symbolem "RP" i "RZ" z czego miejscowy prawodawca dopuścił na tych terenach możliwość budowy budynków służących przetwórstwu rolno-spożywczemu oraz do produkcji rolniczej uznanej za dział specjalny. A zatem planowane przez inwestora przedsięwzięcie nie narusza ustaleń planu i jest z nim zgodne. W sprawie nie doszło również do sytuacji o której mowa ww. pkt 2 -5, gdyż planowana inwestycja uzyskała wszystkie pozytywne opinie i uzgodnienia wymagane przepisami prawa oraz nie zaistniała w sprawie sytuacja, o której mowa w art. 81 ust. 1 u.i.o.ś. Brak jest również negatywnego oddziaływania na obszar natura 2000 i na żadnym etapie postępowania nie zostało wykazane by planowana inwestycja mogła spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarki wodami na obszarze dorzecza (przedsięwzięcie w tym zakresie zostało pozytywnie uzgodnione z organem wyspecjalizowanym tj. z Państwowym Gospodarstwem Wodnym Wody Polskie Regionalny Zarząd Gospodarki Wodnej w [...] (postanowienie z [...] września 2019r. znak: [...] - karta 43 tom 5/7 oraz pismo z 26 listopada 2020r. – karta 91 tom 1/7).

A zatem zasadnie organ odwoławczy uznał, iż nieprawidłowe jest stanowisko organu I instancji odmawiające ustalenia środowiskowych uwarunkowań w niniejszej sprawie. Prawidłowo zatem Kolegium uznając, iż nie wszystkie niezbędne do wydania decyzji elementy zostały w sposób dostateczny wyjaśnione przeprowadziło postępowanie uzupełniające a po jego przeprowadzeniu i po przeanalizowaniu całości zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego organ odwoławczy w sposób prawidłowy ustaliło stan faktyczny sprawy i dokonało właściwej jego oceny, co znalazło wyraz w wydanym rozstrzygnięciu. W tym miejscu Sąd wskazuje, że w całości podziela ustalenia i ocenę sprawy przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia i przyjmuje je za własne, co czyni zbędnym ich ponowne przytaczanie w tej części uzasadnienia.

Zdaniem Sądu, Kolegium dokonało bowiem należytej i wyczerpującej oceny okoliczności faktycznych sprawy w oparciu o zebrany w sprawie materiał dowodowy, z którego wynika, że proponowany przez inwestora wariant budowy kurników, przy uwzględnieniu wymogów prawnych związanych z ochroną środowiska oraz po zastosowaniu się przez inwestora do wytycznych zawartych w decyzji środowiskowej, nie będzie znacząco negatywnie wpływał na środowisko. Wpływowi takiemu ma bowiem zapobiegać szereg rozwiązań oraz działań określonych przez Kolegium m. in. w samej decyzji np. w zakresie: zapobiegania pogorszania stanu jakościowego wód i gruntu, nie przekraczania norm emisji hałasu i emisji do powietrza a także minimalizacji uciążliwości odorowych. Rację ma przy tym organ odwoławczy wskazując, że jakkolwiek nie sposób w ogóle wykluczyć uciążliwości i negatywnego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, to jednak celem postępowania środowiskowego jest rozpoznanie takiego oddziaływania oraz jego zminimalizowanie, co w przedmiotowej sprawie nastąpiło, gdyż jak wskazano powyżej w decyzji na inwestora nałożono szereg rozwiązań, które będą ograniczały np. uciążliwości zapachowe, które może generować planowane przedsięwzięcie.

Podkreślić przy tym w tym miejscu należy, że sam sprzeciw mieszkańców gminy (społeczeństwa) nie może stanowić podstawy do wydania negatywnej decyzji w sprawie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Przepisy nakazują jedynie zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu i umożliwienie zgłoszenia uwag i wniosków, natomiast nie nakładają obowiązku uzyskania społecznej akceptacji dla przedsięwzięcia. Zapewnienie udziału społeczeństwa w postępowaniu nie może być zatem rozumiane jako swoiste referendum nad dopuszczalnością proponowanej inwestycji. (tak WSA w Bydgoszczy w wyroku z dnia 27.04.2016r. o sygn. II SA/Bd 429/15 publ. LEX nr 2076558, WSA w Szczecinie w wyroku z dnia 13.03.2014r. o sygn. II SA/Sz 1208/13, publ. LEX nr 1447536).

Należy przy tym wskazać i podkreślić szczególną rolę, w kontrolowanym postępowaniu, opinii: Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego oraz Marszałka Województwa [...] oraz uzgodnienia Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie. Są to bowiem organy państwowe, a co za tym idzie obiektywne i bezstronne, posiadające specjalistyczną wiedzę fachową pozwalającą na dokonanie prawidłowej oceny planowanego przedsięwzięcia na środowisko. W kontrolowanej sprawie wskazane wyżej organy odpowiednio pozytywnie zaopiniowały i uzgodniły planowane przedsięwzięcie. A nadto wyrażone na etapie postępowania przed organem I instancji stanowiska po dodatkowym uzupełnieniu materiału dowodowego i raportu na etapie postępowania przed organem odwoławczy, zostały podtrzymane stosownymi pismami (karta 86, 91, 94, tom 1/7) przy czym RDOŚ postanowieniem z [...] maja 2021r. dokonał ponownego uzgodnienia przedsięwzięcia zawierając w postanowieniu dodatkowe warunki, które były wynikiem m.in. argumentacji podnoszonej przez Stowarzyszenie w postępowaniu odwoławczym (karta 105, tom 1/7). Trzeba przy tym zauważyć, że pozytywne opinie i uzgodnienia ze strony organów współdziałających nie są wiążące dla organu określającego środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Pozytywne uzgodnienie nie obliguje organu do wydania pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w sytuacji, gdy organ z uzasadnionych przyczyn nie akceptuje któregokolwiek z istotnych ustaleń lub warunków określonych w opinii lub uzgodnieniu organu współdziałającego. A zatem w razie wydania przez organ decyzji odmownej, organ ten winien wykazać wadliwość zajętych pozytywnych stanowisk (opinii, uzgodnień), co oczywiście wymaga merytorycznego odniesienia się do treści tych dokumentów. W niniejszej sprawie organ I instancji mimo, iż zanegował dokonane przez organy wyspecjalizowane uzgodnienia, to jednak w uzasadnieniu decyzji nie wykazał wadliwości stanowiska organów uzgadniających. Z kolei organ odwoławczy nie znalazł podstaw do braku akceptacji stanowisk organów uzgadniających. Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela w tym zakresie ocenę Kolegium. Strony zgłosiły określone wątpliwości w zakresie sporządzonego w sprawie raportu oddziaływania na środowisko. Inwestor odniósł się do tych wątpliwości. W ocenie Sądu, SKO biorąc pod uwagę zebrany materiał dowodowy nie miało podstaw, by podważać prawidłowość wydanych opinii i uzgodnień w tym w szczególności PPIS i RDOŚ.

Sąd orzekający w pełni podziela również stanowisko organu odwoławczego, że jeżeli strony postępowania miały zastrzeżenia co do prawidłowości sporządzonego raportu oddziaływania inwestycji na środowisko, to w związku z pozytywnymi uzgodnieniami PPIS oraz RDOŚ, strony powinny były przedłożyć kontrraport sporządzony przez specjalistów dysponujących fachową wiedzą w celu podważenia ustaleń przyjętych przez organ. Biorąc pod uwagę profesjonalizm i bezstronność organów uzgadniających, a także spójność, logikę i rzetelność ich wywodów oraz wniosków zawartych w opinii i uzgodnieniu, w ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy, przy tak zebranym materiale dowodowym (m.in. pozytywnych opiniach i uzgodnieniach organów współdziałających oraz dodatkowych wyjaśnieniach inwestora, uzupełnieniu raportu) bezzasadne byłoby prowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego, którego w istocie celem byłoby dążenie do podważenia prawidłowości przyjętych przez organ ustaleń. Jeśli strony nie zgadzały się z przyjętymi ustaleniami, to w świetle pozytywnych uzgodnień organów wyspecjalizowanych, powinny były przedłożyć kontrraport. Należy przy tym podzielić stanowisko organu odwoławczego, iż przedłożona przez Wójta Gminy [...] Inwentaryzacja przyrodnicza z lipca 2019r. nie podważa skutecznie dokonanych ustaleń. Z jej treści nie wynika by określone gatunki fauny i flory znajdowały się na działkach na których planowana jest inwestycja. Nadto niewątpliwie zarówno RDOŚ jak i Kolegium mając na względzie ochronę środowiska i realizując zasadę przezorności słusznie zamieściły w wydanych rozstrzygnięciach stosowne zapisy, które w tym zakresie nakładają na inwestora dodatkowe obowiązki (m. in. pkt II.2, pkt II.3 decyzji i pkt I.2, I.3, postanowienia)

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi, to w ocenie Sądu zaskarżona decyzja Kolegium nie narusza prawa, a sformułowane zarzuty są bezzasadne. Podnieść bowiem należy, że:

- nie zostały naruszone przepisy postępowania w tym w szczególności art. 7, 77, 80 oraz art. 11 i 107 § 3 k.p.a. Kolegium uznając bowiem, że w sposób niedostateczny wyjaśnione zostały okoliczności sprawy przez organ I instancji w tym w szczególności dotyczące wariantów planowanej inwestycji jak również ich oddziaływań a także kumulacji oddziaływań z innymi istniejącymi już inwestycjami oraz konfliktów społecznych, które planowana inwestycja może wywoływać- przeprowadziło w tym zakresie postępowanie uzupełniające (m. in. uzupełniono raport, uzyskano dodatkowe informacje od inwestora, organu I instancji oraz od Wójta Gminy [...] i Burmistrza Miasta i Gminy [...]). W ocenie Sądu, w ten sposób organ zebrał pełen materiał dowodowy, który pozwolił mu na wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach i który pomógł w prawidłowym określeniu warunków realizacji tej inwestycji zarówno w fazie realizacji jak i eksploatacji. Przedłożony przez inwestora raport po jego kilkakrotnym uzupełnieniu (uzupełnienia w postępowaniu przed organem I instancji jak i organem odwoławczym) w ocenie Sądu, który w tym zakresie podziela stanowisko Kolegium, został sporządzony w końcowym efekcie prawidłowo i odnosi się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia. Raport właściwie charakteryzuje planowane przedsięwzięcie i zawiera wymagane ustawowe elementy (art. 66 ust. 1 u.i.o.ś). Podkreślić należy, że w toku postępowania nie złożono żadnego przeciwdowodu, na podstawie którego można byłoby zakwestionować raport pod względem merytorycznym. Raport został sporządzony przez osobę uprawnioną, posiadającą wiedzę specjalistyczną z zakresie ochrony środowiska. Raport był kilkakrotnie uzupełniany przez inwestora w trakcie prowadzonego postępowania na żądanie zarówno organów uzgadniających jak i Kolegium. Wbrew zarzutom skargi, raport zawiera również analizę uciążliwości planowanej inwestycji w postaci nieprzyjemnego "odoru" (uciążliwości zapachowe), w tym skumulowanego "odoru" z sąsiednią inwestycją. Należy przy tym zauważyć, że ustawodawca nie przewidział w polskim porządku prawnym ochrony powietrza przed zapachami (brak stosownych norm w tym zakresie), a jedynie przed określonymi substancjami w powietrzu. Zapach czy odór jest substancją niemierzalną. W takiej sytuacji, jak słusznie przyjęło SKO, za kryterium oceny w tym zakresie przyjmuje się średnioroczne i godzinowe stężenia amoniaku i siarkowodoru. W polskim systemie prawnym rodzaje substancji wprowadzanych do powietrza i ich dopuszczalne poziomy zostały określone w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia z dnia 24 sierpnia 2012 r. w sprawie poziomów niektórych substancji w powietrzu (jt. Dz. U. z 2021, poz. 845) oraz w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 26 stycznia 2010 r. w sprawie wartości odniesienia dla niektórych substancji w powietrzu (Dz. U. Nr 16, poz. 87). W drugim z wymienionych aktów wykonawczych określono wartości odniesienia m.in. dla amoniaku i siarkowodoru. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wprost wynika, że Kolegium dokonało merytorycznej oceny raportu oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oraz jego uzupełnień wraz z zaproponowanymi przez inwestora rozwiązaniami ograniczającymi negatywne oddziaływania na środowisko, w tym możliwe uciążliwości odorowe. Trzeba przy tym podkreślić, na co Sąd wskazywał już powyżej, że przedsięwzięcie zostało pozytywnie uzgodnione i zaopiniowane przez organy wyspecjalizowane w tym m. in. w zakresie ochrony środowiska. RDOŚ w postanowieniu z [...] maja 2021r. wprost bowiem wskazał, że "przeprowadzona ocena oddziaływania planowanej inwestycji na powietrze wykazała, iż na etapie eksploatacji przedmiotowego przedsięwzięcia, poziomy substancji odoroczynnych, takich jak amoniak czy siarkowodór, pochodzących z procesu technologicznego, nie spowodują przekroczenia aktualnie obowiązujących norm w tym zakresie (...). Z przedłożonej dokumentacji wynika, iż planowana inwestycja nie będzie powodowała istotnego oddziaływania na klimat".

- wskazany w skardze i opisany w części historycznej skargi zarzut z pkt 2 biret 3 odnoszący się do nieuwzględnienia w raporcie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 5 czerwca 2018 r. w sprawie przyjęcia "Programu działań mających na celu zmniejszenie zanieczyszczenia wód azotanami pochodzącymi ze źródeł rolniczych oraz zapobieganie dalszemu zanieczyszczeniu" (Dz.U. 2018 poz. 133) w ocenie sądu jest niezasadny. Należy bowiem zauważyć, że przedmiotowa inwestycja nie będzie generować zanieczyszczeń azotanami. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego oraz zapisów samej zaskarżonej decyzji (pkt II.19, II 23, II 37-39), pomiot kurzy będzie bezpośrednio przekazywany producentowi do podłoża pieczarek, bez magazynowania na terenie planowanej inwestycji. Tym samym brak będzie oddziaływania ww. nawozu naturalnego zawierającego azotany na glebę oraz wody naturalne. Bez znaczenia zatem dla prawidłowości rozstrzygnięcia pozostaje kwesta ewentualnych nieprawidłowości raportu w zakresie wyliczenia ilości obornika.

- w brew twierdzeniom skarżącego, decyzja spełnia wymóg art. 85 ust. 1 u.i.o.ś jak i art. 107 § 3 k.p.a. W uzasadnieniu decyzji Kolegium wskazało bowiem fakty, które zostały uznane za udowodnione, dowody, na podstawie których poczyniono ustalenia faktyczne, a także przytoczyło właściwe przepisy prawa i zawarło ich wyjaśnienie. Uzasadnienie decyzji, co wprost wynika z jego treści, zawiera również wymagane przez przepis art. 85 ust. 2 pkt 1 lit. a) - c) ww. ustawy elementy uzasadnienia, gdyż uzasadnienie zawiera: 1/ informacje o przeprowadzonym postępowaniu wymagającym udziału społeczeństwa oraz o tym, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę, i w jakim zakresie zostały uwzględnione uwagi i wnioski zgłoszone w związku z udziałem społeczeństwa; 2/ informacje, w jaki sposób zostały wzięte pod uwagę i w jakim zakresie zostały uwzględnione: ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzgodnienia i opinie organów, o których mowa w art. 77 ust. 1; uzasadnienie stanowiska, o którym mowa w art. 82 ust. 1 pkt 4 u.i.o.ś;

- nie doszło również do naruszenia art. 82 ust. 1 pkt 5 u.i.o.ś. bowiem z brzmienia wskazanego przepisu wynika, że organ może nałożyć na wnioskodawcę obowiązek przedstawienia analizy porealizacyjnej, określając jednocześnie jej zakres oraz termin przedstawienia. Kolegium w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazało, że w jego ocenie nie ma potrzeby nakładania takiego obowiązku wskazując, że posiadane na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dane na temat przedsięwzięcia pozwalały na ocenę jego oddziaływania na środowisko. Organ podkreślił że na tym etapie zbadano skumulowane oddziaływanie planowanego przedsięwzięcia z przedsięwzięciem już istniejącym (zlokalizowanym na działkach nr [...],[...],[...],[...] i [...]) i nie stwierdzono możliwości oddziaływania przedsięwzięcia na obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym na obszary Natura 2000 czy też pozostałe obszary objęte ochotną przyrody.

- nie naruszono również przepisu § 6 ust. 1 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 9 października 2014 r. w sprawie ochrony gatunkowej roślin (Dz. U. 2014 poz. 1409) w zw. z Ip. 297 Załącznika Nr 2 do tego rozporządzenia. Należy bowiem wskazać, że przeprowadzone przez organy postępowanie w zakresie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji planowanego przez inwestora przedsięwzięcia, jak słusznie podniósł organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę, nie zastępuje procedury przewidzianej w art. 56 ustawy z 16 kwietnia 2004r. o ochronie przyrody (jt. Dz.U. z 2020r., poz. 55 z późn. zm.) w sytuacji gdy w wyniku realizacji przedsięwzięcia może nastąpić naruszenie obowiązujących zakazów w stosunku do gatunków objętych ochroną. Uzyskanie zatem pozytywnej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach nie zwalnia inwestora z obowiązku ewentualnego uzyskania zezwolenia w przypadku opisanym w ww. ustawie. Należy przy tym podkreślić, że z treści obowiązków jakie zaskarżoną decyzją zostały nałożone na inwestora m. in. wynika, że przed przystąpieniem do prac ziemnych inwestor będzie zobowiązany dokonać: oględzin terenu pod kątem występowania na nim gatunków chronionych, dokonać analizy przepisów z zakresu ochrony gatunkowej a przygotowanie terenu pod inwestycję przeprowadzić poza okresem lęgowym ptaków a w przypadku prowadzenia prac w okresie lęgowym prace przeprowadzić pod nadzorem ornitologa (pkt II.2 decyzji SKO). Nadto ma on obowiązek pozostawienia części działki jako biologicznie czynnej. Zauważenia wymaga również, że inwestor w uzupełnieniu raportu podał, że teren inwestycji przed podjęciem prac zostanie ponownie zinwentaryzowany pod kątem występowania gatunków chronionych. A zatem w wypadku ich wystąpienia będzie on zobligowany do uzyskania decyzji derogacyjnej o której mowa w art. 56 ustawy o ochronie przyrody.

Reasumując, zdaniem Sądu, podniesione w skardze zarzuty okazały się niezasadne, gdyż postępowanie przed organami zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i należyty, zaś zgromadzony w sprawie materiał oceniono właściwie. Zostały także prawidłowo zinterpretowane, mające zastosowanie w sprawie, przepisy. Sąd nie doszukał się też innych naruszeń przepisów prawa materialnego, czy procesowego, które skutkowałyby koniecznością uchylenia zaskarżonych decyzji.

Mając powyższe na uwadze, na mocy art. 151 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.