Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 948/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-01-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243, art. 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi Wydział II - Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 23 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D.A. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi D.A. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego p o s t a n a w i a odmówić skarżącej przyznania prawa pomocy. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 948/17

Uzasadnienie

D.A. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] 2017 r. w przedmiocie nakazu przedłożenia projektu budowlanego zamiennego. W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 500 zł skarżąca zwróciła się z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego na urzędowym formularz PPF oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dołączonych dokumentów wynika, że źródłem utrzymania skarżącej jest jej emerytura w wysokości ok 2177,16 zł. Skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, z tytułu której od wielu lat osiąga straty (za rok 2016 – 27.124,94 zł). Skarżąca jest właścicielką nieruchomości o powierzchni 818 m2 z budynkiem w budowie, posiada 20 zł na książeczce oszczędnościowej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca podała, że jej sytuacja finansowa jest dramatyczna. Strona wskazała, że ponosi następujące koszty: podatek od nieruchomości, gaz – 114,44 zł, zakup programu LEX – 1444,26 zł, usługi telekomunikacyjne – 51,13 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą wynikającą z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369) – dalej p.p.s.a. jest, iż każda ze stron ponosi koszty związane ze swoim udziałem w sprawie. Zgodnie jednak z treścią art. 243 § 1 p.p.s.a. stronie może być przyznane prawo pomocy na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym).

Wnioskodawczyni wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Oznacza to, iż strona zobowiązana była do wykazania, iż nie ma ona środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Przedstawione przez stronę informacje nie dają jednak podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej.

Z oświadczenia skarżącej wynika, że skarżąca prowadzi działalność gospodarczą, która generuje stratę, jednak nie można tracić z pola widzenia, że uzyskuje również emeryturę – według zeznania podatkowego za rok 2016 jej roczna kwota to 26.125,94 zł.

W ocenie Referendarza sądowego sam fakt ponoszenia straty nie przesądza o złej kondycji finansowej. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wyjaśniał, że strata powstaje wskutek uzyskania nadwyżki kosztów nad przychodem i nie stanowi automatycznie o braku środków finansowych. Jest ona wynikiem bilansowym spowodowanym np. nakładami inwestycyjnymi, czy odpisami amortyzacyjnymi i nie jest równoznaczna z fiaskiem prowadzonej działalności gospodarczej (por. post. NSA z dnia 12 kwietnia 2011 r., I GZ 92/11). Podmiot wykazujący stratę bilansową w danym roku może równocześnie dysponować dużymi zasobami pieniężnymi, a zatem powstanie w roku rozliczeniowym straty nie oznacza jeszcze utraty płynności finansowej.

O ile jednak skarżąca nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych z dochodów uzyskiwanych z działalności gospodarczej, nie ulega wątpliwości, że może zabezpieczyć środki na ten cel z otrzymywanej emerytury. Wysokość emerytury pozwala bowiem na uiszczenie kosztów sądowych w prowadzonym postępowaniu.

Reasumując - strona dla wydatków związanych z postępowaniem sądowym jest w stanie znaleźć pokrycie w swych dochodach.

Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AG