Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1325/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-12-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Leszek Wolny po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą z obowiązku uiszczenia części każdorazowej opłaty sądowej, przekraczającej kwotę 200 (dwieście) zł; 2. w pozostałym zakresie odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł, skarżąca spółka złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wnioskodawca złożyła wniosek na druku urzędowego formularza PPPr.

W uzasadnieniu nadesłanego urzędowego formularza PPPr, strona oświadczyła, że ze względu na ciężką sytuację majątkową i finansową nie jest w stanie uregulować wpisu bez uszczerbku dla swojej dalszej działalności. Aktualnie spółka nie posiada na swoim rachunku bankowym środków wystarczających dla uregulowania wpisu – zarówno w całości, jak i w części. Spółka nie posiada również środków trwałych, które mogłyby być spieniężone. W związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym dokonano zajęcia rachunków bankowych spółki. Zajęcie to nie zostało do dnia dzisiejszego uchylone.

Sytuację skarżącej pogarsza zawieszenie zwrotu podatku od towarów i usług w kwocie przekraczającej 180.748 zł. Zawieszenie to jest następstwem załamania działalności spółki i pozbawia ją możliwości prawidłowego funkcjonowania.

W konsekwencji spółka nie dysponuje obecnie środkami niezbędnymi do uiszczenia wpisu od skargi i nie jest ich w stanie w żaden sposób pozyskać.

Z oświadczenia o majątku i dochodach wnioskodawcy wynika, ze kapitał zakładowy spółki zamyka się w kwocie 5.000 zł, a wartość środków trwałych wg bilansu za ostatni rok obrotowy wynosi 0 zł. Poza tym spółka w ostatnim roku obrotowym osiągnęła zysk w kwocie 63.016,93 zł.

Z oświadczenia spółki wynika, że posiada ona rachunek bankowy w Banku "B" – stan konta jest ujemny i wynosi (-) 249,64 zł wg stanu na dzień [...] r.

Załącznikiem do wniosku były: zawiadomienie o zajęciu rachunku bankowego spółki z dnia [...] r. i pismo spółki z dnia [...] r. do organu egzekucyjnego będące wnioskiem o uchylenie (bądź zawieszenie) powyższego zajęcia i wypowiedzenie umowy rachunku bankowego z dnia [...] r. (przez Bank "B").

W tym stanie rzeczy, referendarz sądowy pismem z dnia [...] r. wezwał stronę skarżącą do uzupełnienia i uprawdopodobnienia danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie szeregu dokumentów, mających zobrazować jej rzeczywisty i aktualny stan majątkowy.

W odpowiedzi na ww. wezwanie spółka nadesłała następujące dokumenty: wyciągi z rachunku bankowego w Banku "B" (za okres od września do listopada 2014 r.); bilans sporządzony na dzień 31 grudnia 2013 r.; rachunek zysków i strat za okres od dnia 1 stycznia 2013 r. do dnia 31 grudnia 2013 r.; informację dodatkową do sprawozdania finansowego za 2013 r.; deklaracje VAT – 7K za trzeci kwartał 2014 r.; raporty kasowe – w tym raport obrazujący stan gotówki w kasie spółki na dzień 30 listopada 2014 r.

Kolejnym wezwaniem referendarza sądowego z dnia 5 grudnia 2014 r. zobowiązano spółkę do przedłożenia kolejnych dokumentów. Spółka wykonała to wezwanie, nadsyłając: zeznanie podatkowe spółki CIT – 8 za 2013 r. oraz deklaracje VAT-7K – za pierwszy i drugi kwartał 2014 r. i kolejne zawiadomienia o zajęciu rachunków bankowych (w tym rachunku bankowego spółki prowadzonego w "C").

Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje.

Stosownie do art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej P.p.s.a. – stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Z kolei zgodnie z art. 245 § 1 P.p.s.a., prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie częściowym lub całkowitym.

Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika procesowego z urzędu w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 P.p.s.a.).

Z kolei prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub części (...) lub obejmuje ustanowienie fachowego pełnomocnika w osobie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.).

Na wstępie należy zaznaczyć, że skarżąca spółka, składając wniosek o prawo pomocy, zażądała przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym, tj. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Odnosząc się do wniosku skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, należy wskazać treść art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., zgodnie z którym prawo pomocy może być przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym, jeżeli wykaże ona, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W pierwszej kolejności należy stwierdzić, że wnioskodawca wykazała swoją aktualną kondycję finansową w sposób dostateczny i wyczerpujący. Dokonując analizy przedłożonego przez stronę materiału źródłowego należy stwierdzić, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym. Jednakże jej aktualna kondycja finansowa nie uzasadnia uwzględnienia jej wniosku w całości.

Z zeznania podatkowego złożonego przez spółkę za rok 2013 wynika, że w roku tym spółka osiągnęła dochód w kwocie 77.798,93 zł (dochód ten jest wyższy, aniżeli dochód podany na druku formularza PPPr). Co istotne, spółka uzyskała relatywnie duży przychód przy jednocześnie bardzo wysokich kosztach jego uzyskania.

Analiza sprawozdania finansowego za rok 2013 prowadzi do następujących wniosków: na dzień 31 grudnia 2013 r. spółka posiadała należności krótkoterminowe w wysokości 968.084,15 zł. W zdecydowanej większości na kwotę tę składały się należności od podmiotów z tytułu dostaw i usług o okresie spłaty do 12 miesięcy. Nie należy tracić z pola widzenia faktu, że z tego samego tytułu spółka posiadała również zobowiązania w łącznej kwocie 991.925,55 zł. Jednocześnie spółka posiadała zgromadzone środki pieniężne ("w kasie i na rachunkach" – pozycja III 1 b Aktywa bilansu).

Przedłożone przez wnioskodawcę deklaracje VAT – 7K wskazują jednak na to, że spółka aktualnie prowadzi działalność gospodarczą, wykazując regularny obrót.

Należy zaznaczyć, że deklaracje VAT – 7K nie wskazują na wysokość przychodów uzyskiwanych przez spółkę, lecz właśnie na jej obroty, na jej aktywność gospodarczą. Z analizy nadesłanych przez spółkę deklaracji VAT – 7K wynika, że osiągała ona w 2014 r. obrót, jednak jego wartość ulega zmniejszeniu (I kwartał – 184.623 zł; II kwartał – 21.356 zł; III kwartał – 14.000 zł). Należy jednak stwierdzić, że stopień i natężenie aktywności gospodarczej spółki ma z reguły przełożenie na jej przychód.

Z raportów kasowych obrazujących stan kasy spółki, sporządzonych na koniec września, października i listopada 2014 r. wynika, że w kasie spółki nie znajdują się żadne środki. Z kolei rachunki bankowe spółki są przedmiotem zajęcia w toku postępowania egzekucyjnego. Należy podkreślić, że zajęcie zostało skierowane również do rachunku bankowego prowadzonego dla spółki w "C" – tego faktu spółka w żadnym miejscu nie podała. Z oświadczeń spółki wynikało, że posiada ona jedynie jeden rachunek bankowy w Banku "B".

Wpis sądowy od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 2.000 zł. W ocenie rozpoznającego wniosek, spółka jest jednak w stanie uiścić częściowy wpis sądowy od skargi w kwocie 200 zł, co stanowi 10 % kwoty, którą wnioskodawca byłaby zobowiązana uiścić w sytuacji, gdyby złożony wniosek o zwolnienie od kosztów został całkowicie oddalony. Spółka powinna być w stanie wygenerować taką kwotę i ponieść częściowo koszty sądowe.

Mając powyższe na uwadze, postanowiono jak w sentencji orzeczenia, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a.