Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2335/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 6
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 marca 2010 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009 r. znak [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za nie wydanie decyzji w terminie skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009r. Wojewoda [...], działając na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (j-t- z 2000 r. Dz. U. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 35 ust. 6, 7 i 8 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (j.t. z 2006r. - Dz. U. Nr 156 poz. 1118 z późn. zm.) wymierzył Prezydentowi Miasta [...] karę w wysokości 14.500 zł (słownie: czternaście tysięcy pięćset złotych) za 29 dni zwłoki w postępowaniu w sprawie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego o pomieszczenia mieszkalno-usługowe z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wod.-kan. oraz gazową na zasadzie rozbudowy instalacji istniejących na działkach nr [...],[...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...].

W uzasadnieniu organ podniósł, że postanowienie to zostało wydane po ponownym przeanalizowaniu sprawy w związku z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 listopada 2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1370/07, uchylającym postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2007 r. oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji z [...] kwietnia 2007 r.

Wojewoda [...] wskazał, że w przedmiotowej sprawie wniosek o pozwolenie na budowę został złożony w dniu [...] września 2003r., natomiast decyzja o udzieleniu pozwolenia na budowę wydana została w dniu [...] grudnia 2003 r., czyli po upływie 113 dni. Uwzględniając rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zawarte w wyroku z dnia 27 listopada 2007 roku sygn. akt VII SA/Wa 1370/07 dokonano odliczenia 19 dni, w związku z postanowieniem o nałożeniu na inwestora obowiązku usunięcia wskazanych nieprawidłowości w dokumentacji projektowej w trybie art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, licząc od daty postanowienia tj. [...] października 2003 roku do daty uzupełnienia braków przez inwestora tj. 21 października 2003 roku. Po odliczeniu od czasu trwania postępowania (tj. 113 dni) 65 dni wynikających z terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane oraz 19 dni związanych z wydaniem postanowienia z [...] października 2003r. otrzymano 29 dni przeterminowania. Wobec ustalonej ustawowo stawki 500 zł kary za każdy dzień zwłoki, łączny wymiar kary za zwłokę w rozstrzygnięciu sprawy pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego o pomieszczenia mieszkalno-usługowe

z instalacjami wewnętrznymi: elektryczną, wod.-kan. i gazową na zasadzie rozbudowy instalacji istniejących na działkach nr [...],[...] i [...] obr. [...] przy ul. [...] w [...] wyniósł 14.500 zł.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] października 2009r., po rozpatrzeniu zażalenia Prezydenta Miasta [...], utrzymał w mocy postanowienie Wojewody [...] z dnia[...] sierpnia 2009 r. znak: [...], podzielając w uzasadnieniu rozstrzygnięcia argumentację zawartą w postanowieniu organu I instancji.

Skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].10.2009 r. złożył Prezydent Miasta [...], zarzucając zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 35 ust. 6-8 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

W skardze zarzucono Głównemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego, że przy obliczeniu terminu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę nie uwzględnił okresu związanego z wypożyczeniem przez projektanta projektu budowlanego. Projektant w dniu 2.12.2003 r. zwrócił się do organu z wnioskiem o wypożyczenie trzech egzemplarzy projektu budowlanego celem dokonania uzupełnień, projekt budowlany po jego uzupełnieniu został zwrócony do organu w dniu 16.12.2003 r. W ocenie Prezydenta Miasta [...] okres 14 dni od dnia wypożyczenia projektu budowlanego do chwili jego zwrotu winien być odliczony od ustawowego terminu 65 dni przewidzianego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zdaniem strony skarżącej w przedmiotowej sprawie okres 65 dni przewidziany do wydania decyzji w sprawie pozwolenia na budowę został przekroczony, lecz nie o 29 dni, a o 15 dni.

Odnosząc się do uzasadnienia postanowienia z dnia [...].10.2009 r., w którym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, iż Wojewoda [...] w wyniku ponownego rozpoznania sprawy zobowiązany był przyjąć ustalenia zawarte w wyroku WSA sygn. akt VII SA/Wa 1370/07, który obowiązku odliczenia czasu związanego z wypożyczeniem akt przez projektanta nie nakładał, strona skarżąca podkreśliła, że powyższa okoliczność nie była przedmiotem rozpatrywania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż nie była ona podnoszona w skardze wniesionej na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Sąd administracyjny właściwy jest do kontroli decyzji administracyjnych tylko w oparciu o kryterium legalności, a więc zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi przez Sąd następuje więc jedynie w przypadku naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły i w związku z tym skarga nie mogła zostać uwzględniona.

Na wstępie podkreślić należy, iż w sprawie będącej przedmiotem kontroli Sądu toczyło się postępowanie sądowoadministracyjne zakończone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27.11.2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1370/07, uchylającym postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.2007 r. i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...].04.2007 r., wydane w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi Miasta [...] kary w wysokości 24.000 zł za 48 dni zwłoki w postępowaniu w sprawie pozwolenia na rozbudowę budynku mieszkalno-usługowego przy ul. [...] w [...]. W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że odliczeniu od czasu trwania postępowania powinien podlegać okres od dnia wydania przez Prezydenta Miasta [...] postanowienia z dnia [...] października 2003r., dotyczącego usunięcia przez inwestora braków w dokumentacji w trybie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego, do dnia upływu terminu wyznaczonego na ich uzupełnienie. Wyrokiem z dnia 16.02.2009 r. sygn. akt. II OSK 182/08 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie od w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 27.11.2007 r.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2009r. wymierzył Prezydentowi Miasta [...] karę w wysokości 14.500 zł, odliczając od czasu trwania postępowania 19 dni związanych z wydaniem postanowienia z [...] października 2003r.

Ponownie rozpoznając sprawę organ ten związany był powołanym wyrokiem WSA w Warszawie z dnia 27.11.2007 r. sygn. akt VII SA/Wa 1370/07. Stosownie bowiem do treści art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Związanie organu oceną prawną wyrażoną w wyroku może być wyłączone tylko w razie istotnej zmiany (po wydaniu wyroku) stanu faktycznego lub zmiany przepisów prawa, a także po wzruszeniu wyroku w prawem przewidzianym trybie. Zgodnie zaś z art. 170

ustawy orzeczenie prawomocne wiąże nie tylko strony i sąd, który je wydał, lecz również inne sądy i inne organy państwowe, a w przypadkach w ustawie przewidzianych także inne osoby. Moc wiążąca orzeczenia określona w tym przepisie oznacza, że podmioty w nim wymienione muszą przyjmować, iż dana kwestia prawna kształtuje się tak, jak stwierdzono w prawomocnym orzeczeniu. Zatem w kolejnym postępowaniu, w którym pojawi się dana kwestia, nie może ona być już ponownie badana (por. B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005).

Jednocześnie należy podkreślić, że stosownie do treści art. 134 ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd administracyjny kontrolę aktów administracyjnych przeprowadza zatem nie będąc związany granicami skargi, kontrola taka obejmuje badanie z urzędu, czy w procesie stosowania prawa przez organy administracji publicznej nie doszło do naruszeń prawa określonych w art. 145 § 1 powołanej ustawy (a więc do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; a także obejmuje badanie, czy występują kwalifikowane wady stanowiące przesłanki stwierdzenia nieważności).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podkreśla się, że sąd administracyjny ma nie tylko prawo, lecz obowiązek wychodzenia poza zarzuty skargi. W ramach przedmiotu danej sprawy sąd ma obowiązek dokonać wszechstronnej kontroli legalności zaskarżonego aktu lub czynności, bez względu na treść skargi, powołaną w niej postawę prawną i zawarte w niej zarzuty i wnioski. Sąd zobowiązany jest zatem wziąć pod uwagę z urzędu wszelkie naruszenia przepisów prawa materialnego i procesowego, jeśli mogły mieć wpływ na treść zapadłego rozstrzygnięcia, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 sierpnia 2007 r. sygn. I OSK 1816/06 Lex nr 360239; z dnia 17 października 2006 r. sygn. I FSK 820/05 Lex nr 263053; z dnia 9 listopada 2005 r. sygn. OSK 1754/04 Lex nr 192556; wyroki WSA w Warszawie: z dnia 29 czerwca 2004r. sygn. I SA 2819/02 Lex nr 146750; z dnia 25 lutego 2004r. sygn. III SA 1456/02

Lex nr 113588).

Skoro zatem sad administracyjny uchylając postanowienie Głównego Inspektora

Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2007r. i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] wskazał, że odliczeniu od czasu trwania postępowania

powinien podlegać okres związany z wydaniem przez Prezydenta Miasta [...] postanowienia z dnia [...] października 2003r., dotyczącego usunięcia przez inwestora braków w dokumentacji w trybie art. 35 ust 3 Prawa budowlanego, a organy ponownie rozpoznające sprawę zastosowały się do tych wytycznych, wydane przez te organy postanowienia są zatem prawidłowe. Jednocześnie, w związku z zawartą w skardze sugestią, iż WSA w Warszawie w wyroku z dnia 27 listopada 2007r. nie zajmował się kwestią ewentualnego odliczenia okresu 14 dni od dnia wypożyczenia przez projektanta projektu budowlanego do chwili jego zwrotu, bowiem okoliczność ta nie była podnoszona w skardze na postanowienie GINB z [...].06.2007r., należy podkreślić, iż sam fakt, że w uzasadnieniu wyroku Sąd nie odniósł się do tej kwestii nie oznacza w żadnym razie, że kwestii tej nie badał. "W sytuacji, gdy sam skarżący nie podnosi jakiejś istotnej dla wyniku postępowania kwestii, sąd administracyjny wykraczając, w toku dokonywanej kontroli zgodności z prawem decyzji, poza granice wysuniętych zarzutów, nie ma obowiązku rozważania jej w pisemnych motywach zapadłego wyroku. Spoczywa na nim taki obowiązek jedynie wówczas, gdy kierując się treścią dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a., uwzględnia on skargę z przyczyn innych niż podniesione przez skarżącego" (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2009r. sygn. II FSK 1387/07 Lex nr 475258).

Mając powyższe względy na uwadze stwierdzić należy, że postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2009r. oraz postanowienie organu I instancji są zgodne z prawem, wobec czego, na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.