Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 988/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA B. Gorczycka-Muszyńska (spr.), Sędziowie NSA, Protokolant, po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 28 lipca 2005 r., sygn. akt II SA/Bd 496/05 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 18 kwietnia 2005 r., nr [...] w przedmiocie wymeldowania p o s t a n a w i a oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 lipca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy odmówił przyznania J.K. prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie z jego skargi na decyzję Wojewody Kujawsko-Pomorskiego z dnia 18 kwietnia 2005 r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy Skąpe z dnia 24 grudnia 2004 r. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji stwierdził, że skarżący nie wykazał braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania w sprawie. Skarżący nie złożył bowiem dodatkowych oświadczeń i dokumentów, do czego został wezwany pismem z dnia 6 czerwca 2005 r., a zatem Sąd nie miał możliwości oceny rzeczywistej sytuacji materialnej ani osobistej skarżącego.

Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym domaga się uchylenia postanowienia i przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie pełnomocnika w sprawie. Uzasadniając zażalenie skarżący podniósł, iż m.in. z powodu toczącej się sprawy i Sądu, który "działa na zwłokę" w rozpoznaniu sprawy uległ pogorszeniu jego stan zdrowia, a ponadto utracił on prawo do zasiłku dla bezrobotnych, co zmusza go do korzystania z pomocy osób trzecich w codziennym utrzymaniu. Uzasadniając żądanie ustanowienia pełnomocnika w sprawie, skarżący podniósł, że zachodzi możliwość, iż w trakcie postępowania nie będzie mógł napisać pisma lub "rozmawiać z sądem" ponieważ nie wie, jak korzystać z przysługującego mu prawa.

W odpowiedzi na zażalenie T. K. stwierdziła, że skarżący pracuje i dobrze zarabia. Z tej przyczyny wniosła o oddalenie zażalenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. W zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wskazał, że

Sygn. akt II OZ 988/05

warunkiem przyznania prawa pomocy, stosownie do art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 202 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest wykazanie we wniosku sytuacji uniemożliwiającej poniesienie całości lub części kosztów postępowania. Należy podkreślić, że prawo pomocy stanowi wyjątek od generalnej zasady ponoszenia przez strony kosztów związanych z udziałem w postępowaniu sądowym, tym samym nie można traktować tej szczególnej instytucji, jako prawa do żądania zwolnienia od kosztów sądowych, w wypadku, gdy skarżący nie przedstawił Sądowi żądanych informacji. W ten sposób J. K. pozbawił Sąd możliwości dokonania rzetelnej oceny jego sytuacji materialnej, a z przedstawionych we wniosku o przyznanie prawa pomocy danych nie wynika, aby skarżący nie mógł ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ponadto należy zauważyć, że we wniosku skarżący podał, iż we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z matką emerytką, natomiast, jak wynika z akt sprawy skarżący nie mieszka z matką, lecz z G. M., która regularnie odbiera korespondencje kierowaną do skarżącego, podpisując się jako żona. Z pism skarżącego nie wynika również, aby miał on jakiekolwiek kłopoty z formułowaniem swoich żądań i oczekiwań.

Z powyższych przyczyn Sąd I instancji słusznie ocenił, iż skarżący nie wykazał sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy. Podniesione w dopiero w zażaleniu argumenty nie mogą mieć wpływu na ocenę przez Naczelny Sąd Administracyjny prawidłowości podjętego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy rozstrzygnięcia, skoro nie były one brane pod uwagę przez Sąd I instancji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.