Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1083/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 217, 218, 219
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Stanisław Marek Pietras (spraw.) Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk Sędzia WSA - Ewa Pisula - Dąbrowska Protokolant - Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2009 r. sprawy ze skargi L. D. na postanowienie Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] w W. z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o żądanej treści - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 listopada 2008 r. skarżący L. D. zwrócił się z prośbą do Dowódcy JW Nr [...] w S. o wydanie zaświadczenia dla celów emerytalnych z uwzględnieniem dodatku za posiadanie klasy specjalisty wojskowego.

Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], działając na podstawie art. 219 w zw. z art. 218 § 1 k.p.a., odmówił wydania skarżącemu zaświadczenia o żądanej treści. W uzasadnieniu podał, że w dniu [...] grudnia 2008 r. wydał już zaświadczenie, jednakże nie uwzględnił w nim otrzymania w ostatnim miesiącu zawodowej służby wojskowej dodatku za klasę specjalisty wojskowego i w stosownym piśmie wyjaśnił przyczyny takiego rozstrzygnięcia. W dalszej części stwierdził, że organ nie posiada żadnych dokumentów, z których wynikałoby, jakie należności skarżący otrzymał w ostatnim miesiącu pełnienia służby i nie można ustalić, który organ mógłby być w posiadaniu owych dokumentów, przy czym zaświadczenie wydane w dniu [...] grudnia 2008 r. zostało sporządzone w oparciu o teczkę akt emerytalnych oraz teczkę akt personalnych, które to dokumenty były wówczas w posiadaniu organu. Ponadto organ nie prowadzi w tym zakresie żadnych rejestrów ani ewidencji.

W zażaleniu z dnia 28 kwietnia 2009 r. do Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] skarżący stwierdził, że jego dokumenty znajdują się w Archiwum Sił Powietrznych w N. i działanie organu jest kompromitacją. Ponadto skarżony organ wyciągiem z dnia [...] października 2008 r. rozkazu dziennego Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...] listopada 1982 r. potwierdza przyznanie mu z dniem [...] października 1982 r. dodatku za klasę SW i powyższy dodatek otrzymywał przez ponad 10 lat, zaś mijaniem się z prawdą jest twierdzenie, że czym innym jest przyznanie dodatku, a czym innym jego otrzymywanie. Niezależnie od powyższego zarzucił naruszenie treści art. 220 § 1 k.p.a.

Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w W. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], mając za podstawę art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu - powołując się na argumenty organu pierwszej instancji - podał, że organ pierwszej instancji w dniu [...] grudnia 2008 r. przesłał odpis zaświadczenia sporządzonego [...] marca 1985 r. i w zaświadczeniu tym nie mógł uwzględnić otrzymania w ostatnim miesiącu zawodowej służby wojskowej dodatku za klasę specjalisty wojskowego, gdyż należności tej zainteresowany nie otrzymał na dzień jego zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i w tej sytuacji wydał postanowienie w oparciu o art. 219 k.p.a. Ponadto skoro organ pierwszej instancji nie posiada w swoich zasobach jakichkolwiek dokumentów mogących posłużyć mu do wydania zaświadczenia o żądanej treści, przeto zasadne było wydanie postanowienia w trybie art. 218 § 1 k.p.a. Niezależnie od powyższego wyjaśniając sprawę w drugiej instancji zwrócono się do Archiwum Sił Powietrznych o przesłanie zaświadczenia o uposażeniu skarżącego w ostatnim miesiącu służby i takie zaświadczenie otrzymano, jednakże nie wynika z niego, aby skarżący otrzymywał dodatek za klasę specjalisty. Skoro zatem organ nie posiada danych o żądanej przez skarżącego treści, poza tym co już zaświadczył, to wydane zaskarżonego postanowienia nie narusza prawa. W dalszej części wskazał, że przepis art. 220 § 1 k.p.a. dotyczy sytuacji, kiedy to organ administracji publicznej nie może żądać wydania zaświadczenia na potwierdzenie faktów lub stanu prawnego, znanych temu organowi z urzędu bądź możliwych do ustalenia przez organ na podstawie posiadanej ewidencji, rejestrów lub innych danych albo na podstawie przedstawionych przez zainteresowanego do wglądu dokumentów urzędowych. Natomiast to nie organ żądał od skarżącego dokumentów, a sam skarżący.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sprecyzowanej pismami z dnia 4 września 2009 r., 5 września 2009 r. i 26 września 2009 r. skarżący zarzucił, że organ zaprzeczył sam sobie wydając pismo z dnia [...] grudnia 2008 r. o uprawnieniach do dodatku i w dalszej części powtórzył argumenty z zażalenia.

W odpowiedzi na skargę Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] w W. wniósł o jej oddalenie, wskazując na dotychczasowe ustalenia faktyczne i prawne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem podlega oddaleniu, bowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Wydawanie zaświadczeń przez organy administracji uregulowane zostało w dziale VII ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) i postępowanie dotyczące wydawania zaświadczeń stanowi rodzaj uproszczonego oraz w znacznym stopniu odformalizowanego postępowania administracyjnego, obowiązującego organy administracyjne przy podejmowaniu czynności materialno - technicznych, polegających na urzędowym potwierdzeniu stanu faktycznego lub prawnego. Celem zaś tego postępowania jest wyłącznie potwierdzenie w formie urzędowej określonych okoliczności faktycznych lub prawnych i tryb zaświadczeniowy nie może służyć rozstrzyganiu o określonych prawach czy obowiązkach osoby wnioskującej.

Zgodnie z treścią art. 217 § 1 i 2 k.p.a., organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na żądanie osoby ubiegającej się o zaświadczenie, jeżeli: 1) urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa lub 2) osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Natomiast stosownie do art. 218 § 1 i 2 k.p.a. w przypadkach, o których mowa w art. 217 § 2 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej obowiązany jest wydać zaświadczenie, gdy chodzi o potwierdzenie faktów albo stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez ten organ ewidencji, rejestrów bądź z innych danych znajdujących się w jego posiadaniu, zaś przed wydaniem zaświadczenia, może przeprowadzić w koniecznym zakresie postępowanie wyjaśniające.

W rozpoznawanej sprawie żądanie L. D. dotyczyło wydania zaświadczenia potwierdzającego fakt otrzymywania w ostatnim miesiącu pełnienia zawodowej służby wojskowej dodatku za klasę specjalisty wojskowego. Tymczasem z analizy akt sprawy wynika jednoznacznie, że organ administracji nie dysponował takimi dokumentami, na podstawie których mógłby wydać zaświadczenie o treści żądanej przez skarżącego, bowiem posiadał on tylko zaświadczenie Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] o wysokości uposażenia i innych należności dla celów zaopatrzenia emerytalnego z dnia [...] marca 1985 r., którego odpis został skarżącemu doręczony. Z powyższego dokumentu nie wynikało natomiast, aby skarżący otrzymywał dodatek za klasę specjalisty wojskowego w ostatnim miesiącu pełnienia służby. Ponadto organ wyjaśniając sprawę nie stwierdził również, aby dysponował innymi dokumentami, mogącymi fakt ten potwierdzić.

Wobec powyższego przyznać należy rację organowi odmawiającemu wydania zaświadczenia o treści żądanej przez skarżącego na podstawie art. 219 k.p.a., ponieważ nie naruszył on prawa. Jest on bowiem zobligowany do wydania takiego zaświadczenia dopiero wówczas, gdy żądanie dotyczy potwierdzenia faktów lub stanu prawnego, wynikających z prowadzonej przez niego ewidencji, rejestrów lub innych posiadanych przez organ danych, co wynika z cytowanego już wyżej art. 218 § 1 k.p.a. Nie wyklucza to oczywiście możliwości przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego stosownie do brzmienia cytowanego już również 218 § 2 k.p.a. Jednak określenie "danych znajdujących się w jego posiadaniu", użyte w art. 218 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego, nie może być rozumiane dowolnie i rozszerzająco, przez obejmowanie nim także danych znajdujących się ewentualnie w posiadaniu innych organów. Odmowa wydania zaświadczenia może zatem nastąpić, gdy żądanie osoby ubiegającej się o nie, nie znajduje potwierdzenia w dokumentach, o których mowa w art. 218 § 1 k.p.a.

Innymi słowy mówiąc, jeżeli potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego nie można dokonać na podstawie danych znajdujących w posiadaniu organu z uwagi na istotę jego działalności, organ ten może uchylić się od wydania zaświadczenia. Nie ma on obowiązku prowadzenia w tej sytuacji postępowania obejmującego czynności wyjaśniające i ocenę dowodów, a działania takie należałoby uznać za niedopuszczalne, gdyby wkraczały one w kompetencje innych organów.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), należało orzec jak w sentencji wyroku.