Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 455/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2005-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz, Sędziowie NSA Anna Kwiatek (spr.), NSA Irena Szarewicz-Iwaniuk, Protokolant st. sekr. sąd. Iwona Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2005 r. sprawy ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za lata 2003 - 2004 oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, po rozpatrzeniu odwołania A. C., utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] maja 2004 r. w przedmiocie zmiany decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za lata 2003 i 2004.

Podatnik zwrócił się do organu podatkowego z wnioskiem o zmianę zasad opodatkowania nieruchomości położonej we F. przy ul. F., uzasadniając, iż zaprzestał prowadzenia na przedmiotowej nieruchomości działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej pod nazwą Fabryka Mebli "[...]" na skutek jej rozwiązania w dniu [...] marca 2003 r., a następnie sprecyzował wniosek jako żądanie zmiany decyzji z dnia [...] lutego 2003 r. ustalającej podatek od nieruchomości na 2003 r. oraz z dnia [...] lutego 2004 r. ustalającej podatek od nieruchomości za 2004 r.

Organ I instancji decyzją z dnia [...] maja 2004 r. odmówił zmiany decyzji w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za 2003 r. i 2004 r. Wskazał w uzasadnieniu, iż z zaświadczenia o wpisie do ewidencji działalności gospodarczej wynika, że A. C. prowadzi działalność gospodarczą pod nazwą A.C. "[...]" oraz, że w tym okresie prowadził działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej pod nazwą Fabryka Mebli "[...]". Stwierdził ponadto, iż odwołujący się po zmianie w ewidencji działalności gospodarczej zgłoszonej w dniu [...] września 2003 r. dokonał częściowej zmiany profilu prowadzonej nadal działalności gospodarczej. W wyniku przeprowadzonej na przedmiotowej nieruchomości kontroli ustalono, że teren jej jest utwardzony i zabudowany, a rozmieszczone w kilku pomieszczeniach maszyny rolnicze nie świadczą o tym, że na nieruchomości prowadzona jest działalność rolnicza.

Od decyzji organu pierwszoinstancyjnego skarżący wniósł odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego zarzucając naruszenie art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. 2002 r., Nr 9 poz. 84 ze zm.), art. 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 ze zm.), a także art. 121 § 1, art. 122, art. 180, art. 187 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podzieliło stanowisko organu I instancji, iż A. C. na skutek zmian w ewidencji działalności gospodarczej dokonał jedynie częściowej zmiany profilu prowadzonej działalności gospodarczej, lecz nie zaprzestał jej prowadzenia.

Skarżący nadal jest przedsiębiorcą i prowadzi działalność pod nazwą A.C. "[...]", jest to głównie działalność handlowa w zakresie skupu i sprzedaży warzyw i owoców, grzybów, runa leśnego oraz w zakresie handlu wyrobami z drewna. Zdaniem organu odwoławczego rodzaj tej działalności nie mieści się w definicji działalności rolniczej, określonej w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym. Zgodnie z tym przepisem za działalność rolniczą uważa się produkcję roślinną i zwierzęcą, w tym również produkcję materiału siewnego, szkółkarskiego, hodowlanego oraz reprodukcyjnego, produkcję warzywniczą, roślin ozdobnych, grzybów uprawnych, sadownictwa, hodowlę i produkcję materiału zarodowego zwierząt, ptactwa i owadów użytkowych, produkcję zwierzęcą typu przemysłowego fermowego oraz chów i hodowlę ryb.

W związku z tym organ odwoławczy stwierdził, iż skarżący spełnia przesłanki określone w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, zgodnie z którym grunty, budynki i budowle będące w posiadaniu przedsiębiorcy lub innego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą z wyjątkiem budynków mieszkalnych i gruntów związanych z tymi budynkami oraz sytuacji, gdy przedmiot opodatkowania nie jest i nie może być wykorzystywany do prowadzenia tej działalności ze względów technicznych.

W ocenie Kolegium, bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy był argument o posiadaniu i prowadzeniu 8 ha gospodarstwa rolnego i wykorzystywaniu magazynów oraz placu manewrowego jako zaplecza technicznego dla działalności rolniczej, bowiem opodatkowanie podatkiem rolnym możliwe jest w sytuacji, gdy po zakończeniu działalności gospodarczej (a nie zmiany jej profilu) przywrócono na gruntach działalność rolniczą. Przeprowadzona na przedmiotowej nieruchomości kontrola potwierdziła, że taka działalność nie została przywrócona.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] A. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zarzucając naruszenie art. 2 ust. 2, art. 6 ust. 3 i 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, art. 1 ustawy o podatku rolnym, a także art. 122, art. 180, art. 187 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa.

W ocenie skarżącego, z chwilą rozwiązania spółki cywilnej, w działalności której wykorzystywana była przedmiotowa nieruchomość, wygasł obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości, a nawet gdyby oceny tej nie podzielić, to uznać należałoby, że od tej chwili nieruchomość ta powinna być opodatkowana niższą stawką podatkową. Skarżący podniósł, że na terenie gminy F. prowadzi gospodarstwo rolne oraz działalność gospodarczą w miejscu swego zamieszkania i z tego tytułu opłaca podatek rolny oraz od nieruchomości. Zdaniem skarżącego, organy podatkowe wykorzystują zmianę przepisów dotyczących ewidencjonowania przedsiębiorców, by wykazać, iż skarżący posiada taki status mimo rozwiązania spółki cywilnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja zgodna jest z przepisami prawem materialnego i wydana została bez istotnego naruszenia procedury podatkowej.

Postępowanie w niniejszej sprawie wszczęte zostało na wniosek skarżącego sprecyzowany w dniu [...] kwietnia 2004 r. jako żądanie zmiany decyzji z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...], doręczonej 25 lutego 2003 r. ustalającej podatek od nieruchomości na 2003 r. oraz z dnia [...] lutego 2004 r. Nr [...], doręczonej 28 lutego 2004 r. ustalającej podatek od nieruchomości na 2004 r. Jako okoliczność uzasadniającą żądanie wskazał skarżący fakt zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w formie spółki cywilnej, która rozwiązana została w dniu 31 marca 2003 r., a która przed tą datą użytkowała przedmiotową nieruchomość dla produkcji mebli.

Zgodnie z art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej, decyzja ostateczna ustalająca zobowiązanie podatkowe za dany okres, może być zmieniona przez organ podatkowy, który ją wydał, jeżeli po jej doręczeniu nastąpiła zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na ustalenie wysokości zobowiązania, a skutki wystąpienia tych okoliczności zostały uregulowane w przepisach prawa podatkowego obowiązujących w dniu wydania decyzji.

Odnośnie podatku od nieruchomości, przepisem regulującym skutki zmian okoliczności po wydaniu decyzji ustalającej wysokość tego podatku jest art. 6 ust. 3, ust. 4 i ust. 8 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, uprawniające do zmiany decyzji (ust. 8), którą ustalono podatek, w sytuacji gdy w ciągu roku nastąpiło wygaśnięcie obowiązku podatkowego (ust. 4) lub, gdy zaistniało zdarzenie mające wpływ na wysokość opodatkowania w tym roku (ust. 3).

Ponieważ we wniosku o zmianę decyzji skarżący powołał się na fakt likwidacji spółki cywilnej i związany z nim fakt zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie produkcji mebli, które to okoliczności miały miejsce w marcu 2003 r., a więc przed wydaniem decyzji ustalającej wysokość zobowiązania podatkowego na 2004 r., odmowa zmiany tej decyzji uzasadniona była treścią art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej, gdyż po doręczeniu tej decyzji (28 lutego 2004 r.) nie nastąpiła żadna zmiana okoliczności faktycznych mających wpływ na zakres obowiązku podatkowego. Wskazana przez skarżącego okoliczność mogła być ewentualnie przedmiotem wniosku o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej tą decyzją, skoro była to jego zdaniem okoliczność istotna istniejąca w dniu wydania tej decyzji, a na pewno okoliczność ta mogła być podnoszona w postępowaniu odwoławczym będącym zwykłym trybem kontroli legalności decyzji, zgodnie z zamieszczonym w niej pouczeniem.

W związku z powyższym, merytoryczna ocena zasadności wniosku skarżącego odnośnie decyzji z dnia [...] lutego 2004 r., stanowiła naruszenie art. 254 § 1 Ordynacji podatkowej, jednakże naruszenie to nie miało, w ocenie Sądu, wpływu na treść rozstrzygnięcia sprawy w tym zakresie, gdyż odmowę zmiany tej decyzji uzasadniał brak zaistnienia zmiany okoliczności faktycznych po jej doręczeniu.

Prawidłową była zaś ocena organów podatkowych, że nieruchomość zabudowana utwardzonym placem manewrowym oraz budynkami hali produkcyjnej, magazynu, kotłowni, biurowca, pozostaje nieruchomością związaną z działalnością gospodarczą prowadzoną przez jej współwłaścicieli mimo, iż od marca 2003 r. nie służy działalności w zakresie produkcji mebli. Uwzględniony przy dokonywaniu tej oceny fakt rozwiązania spółki cywilnej w ramach której wspólnicy, w tym skarżący, prowadzili działalność w zakresie produkcji mebli, nie miał wpływu na istnienie obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości oraz na zakres tego obowiązku określony decyzją z dnia [...] lutego 2003 r.

W sprawie bezspornym pozostawało, że przedmiotowy grunt i budynki pozostają w posiadaniu przedsiębiorców prowadzących działalność gospodarczą, inną niż działalność rolnicza zdefiniowana w art. 2 ust. 2 ustawy o podatku rolnym oraz, że względy techniczne nie wykluczają wykorzystywania ich w tej działalności. Dokonane z udziałem skarżącego i na jego wniosek oględziny nieruchomości potwierdziły powyższe okoliczności, a oceny dokonanej w kontekście art. 1a ust. 1 pkt 3 i art. 2 ust. 2 ustawy o podatku o podatkach i opłatach lokalnych nie mogło zmienić ustalenie, iż w budynkach dawnej fabryki mebli, wcześniej Zakładu Metalowego, obecnie przechowywane są maszyny rolnicze wykorzystywane w gospodarstwie rolnym skarżącego. Okoliczność, że skarżący w 2003 r. prowadził zarówno gospodarstwo rolne jak i działalność gospodarczą inną niż rolnicza, nie była w sprawie sporna, podobnie jak okoliczność, iż mimo zaprzestania produkcji mebli nie nastąpiła zmiana sposobu użytkowania wykorzystywanych przy tej produkcji budynków znajdujących się na przedmiotowej nieruchomości. Zgodnie z definicją zawartą w art. 1a ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, fakt, że skarżący jest przedsiębiorcą i że przedmiotowa nieruchomość może być wykorzystywana (ze względów technicznych) w działalności gospodarczej przesądzały o prawidłowym zastosowaniu stawek opodatkowania w decyzji z dnia [...] lutego 2003 r.

Wobec ustalenia, że w ewidencji gruntów i budynków grunt przedmiotowej nieruchomości oznaczony jest symbolem B-Ps (grunt zabudowanego pastwiska) organ I instancji na podstawie obowiązującego w 2003 r. planu zagospodarowania przestrzennego osady F. ustalił również, że stanowił on teren przemysłu nieuciążliwego wykorzystywany zgodnie z przeznaczeniem, co wykluczało uznanie go za grunty użytków rolnych i opodatkowanie podatkiem rolnym (art. 2 ust. 2 ustawy).

Z tych względów, na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji.