Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 2/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Naczelnik Urzędu Celnego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 pkt 1, art. 3 § 2 pkt 2, art. 3 § 2 pkt 3, art. 3 § 2 pkt 4, art. 3 § 2 pkt 4a do 7
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Janusz Zajda po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej K. T. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 30 września 2016 r.; sygn. akt I SA/Ol 656/16 w sprawie ze skargi K. T. na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w E. w przedmiocie naliczania odsetek od zaległości podatkowych w podatku akcyzowym postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie postanowieniem z 30 września 2016 r. odrzucił skargę K.T. na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w E. w przedmiocie naliczenia odsetek od zaległości podatkowych w okresach wyłączeń ustawowych.

Stwierdził, że K.T., działający przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w E. z [...] czerwca 2016 r., stanowiące odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie skierowane było, jak uzasadniał skarżący, w związku z zaakceptowaniem nieuznania wyłączeń okresów naliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych, w postępowaniu kontrolnym przeprowadzonym przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Olsztynie w zakresie podatku akcyzowego za okres styczeń - grudzień 2012 r.

W odpowiedzi na powyższą skargę Naczelnik Urzędu Celnego w E. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie.

Odrzucając skargę Sąd uzasadnił, że z mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej: ppsa) jest ona niedopuszczalna.

Podniósł, że zgodnie z art. 3 § 1 i 2 ppsa sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg wniesionych na ściśle określone w powołanym przepisie akty i czynności (m.in. decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym oraz egzekucyjnym i zabezpieczającym, pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego; akty prawa miejscowego; bezczynność organów). Na podstawie zaś art. 3 § 3 ppsa, sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Rozpoznając skargę Sąd, będąc z urzędu zobowiązany do ustalenia w pierwszej kolejności czy sprawa, w której została wniesiona skarga, jest sprawą podlegającą kognicji sądu administracyjnego, doszedł do wniosku, że czynność zaskarżona przez stronę skarżącą nie jest wymieniona w katalogu art. 3 § 1 i 2 ppsa, a co za tym idzie nie może być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej.

W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie skarżący wniósł o jego uchylenie i rozpoznanie skargi, względnie o uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Olsztynie.

Zaskarżonemu orzeczeniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania, mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 3 § 2 pkt 4 ppsa w zw. z art. 3 § 1 ppsa wobec uznania, iż skarga strony nie jest wymieniona w katalogu art. 3 § 1 i § 2 ppsa i nie może być przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej,

- art. 52 § 3 i art. 53 § 2 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 ppsa poprzez odrzucenie skargi strony skarżącej oraz uznanie, iż jest ona niedopuszczalna,

- art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1066; dalej: pusa) poprzez odmowę przeprowadzenia kontroli działalności administracji publicznej wyrażonej w zaskarżonym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna.

Przedmiotem kontroli instancyjnej jest postanowienie Sądu I instancji o odrzuceniu skargi na pismo Naczelnika Urzędu Celnego w E. z [...] czerwca 2016 r. Istota sporu sprowadza się do oceny charakteru prawnego wskazanego pisma organu.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, analiza omawianego pisma pozwala na uznanie, że jest to pismo o charakterze informacyjnym. Uznać należy, że pismem tym Naczelnik UC udzielił skarżącemu jedynie odpowiedzi na kierowane do niego wezwanie. Sąd I instancji trafnie ocenił, iż zaskarżone środkiem prawnym pismo nie stanowi decyzji administracyjnej (art. 3 § 2 pkt 1 ppsa), ani postanowienia wydanego w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończącego postępowanie, ani postanowienia rozstrzygającego sprawę, co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2 ppsa), nie stanowi też postanowienia wydanego w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (art. 3 § 2 pkt 3 ppsa). Oczywistym jest również, że nie jest to akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a do 7 ppsa. Nadto pismo to nie mieści się także w kategorii "innych aktów i czynności" w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.

Skarżący, chcąc zaskarżyć decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w Olsztynie w zakresie nieuznania wyłączeń okresów naliczania odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych w okresach wyłączeń ustawowych, winien był wnieść do Sądu skargę na to rozstrzygnięcie, nie zaś na pismo informacyjne Naczelnika Urzędu Celnego w E., którego rola (jak wskazał organ w zaskarżonym piśmie), sprowadzała się jedynie do zarejestrowania rozstrzygnięć w systemie, celem zaksięgowania należności budżetowych i umożliwienia dokonania ich rozliczenia i/lub egzekucji przez właściwe rzeczowo organy Służby Celnej, tj. do wykonania czynności o charakterze technicznym.

W związku z powyższym nie można stwierdzić, że Sąd dopuścił się naruszenia któregokolwiek z powołanych w skardze kasacyjnej przepisów postępowania.

Ponieważ skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.