Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 195/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 1980 nr 9 poz 26
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), , Sędzia WSA Bożena Więch-Baranowska, Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2008 r. sprawy ze skargi N. [...] S.A. w W. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej N. [...] S.A. w W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

VII SA/WA 195/08

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2007 r., nr [...] Prezydent [...] wniósł sprzeciw do zgłoszenia N. [...] S.A., złożonego w dniu 1 czerwca 2007 r. w Urzędzie [...], dotyczącego zamiaru zamontowania nieoświetlonego urządzenia reklamowego na dachu budynku usytuowanego na działce nr [...] w W.

W uzasadnieniu swojej decyzji organ wskazał, iż w/w zgłoszenie inwestora posiadało braki. Zgodnie z obowiązującą procedurą, postanowieniem Nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r. nałożono na N. [...] S.A. obowiązek uzupełnienia zgłoszenia. W dniu 29 czerwca 2007 r. postanowienie zostało odebrane przez inwestora, zaś jego pełnomocnik odebrał postanowienie w dniu 3 lipca 2007 r. Do dnia 10 lipca 2007 r. nie uzupełniono braków w zgłoszeniu. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 30 ust. 2 ustawy Prawo budowlane organ wydał decyzję wnoszącą sprzeciw.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania N. [...] S.A. od decyzji Nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania od ww. decyzji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż w omawianym przypadku odwołanie od decyzji Nr [...] z dnia [...] lipca 2007 r. Prezydenta [...] wniósł J. S. pełnomocnik N. [...] SA., działający bez ważnego pełnomocnictwa (załączone do akt sprawy pełnomocnictwo ważne było do dnia 1 lipca 2007 r.).

W świetle powyższego, oraz wobec faktu, iż w dokumentacji brak było jakiegokolwiek dokumentu, z którego wynikałoby, że J.k S., w dniu 2 sierpnia 2007 r. tj. w dniu wniesienia odwołania od ww. decyzji był należycie umocowany, organ pismem z dnia 22 listopada 2007 r. wezwał J. S., do uzupełnienia w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, braków formalnych zawartych w ww. odwołaniu w postaci oryginału lub urzędowo poświadczonego odpisu pełnomocnictwa.

J.k S. przy piśmie z dnia 15 listopada 2007 r. przesłał wymagany prawem dokument (zachowując wyznaczony na tę czynność termin) - pełnomocnictwo udzielone przez N. [...] SA w dniu 01.10.2007 r. do reprezentowania spółki w zakresie m.in. uzgodnień administracyjno - architektonicznych; składania wniosków i zgłoszeń w procesie budowlanym. Organ wywnioskował zatem z powyższego, iż J. S. w dniu złożenia odwołania nie był osobą uprawnioną do jego wniesienia. Dlatego też, wobec nie wykazania przez stronę skarżącą, iż posiada legitymację odwoławczą, sprawę należało zdaniem organu rozpatrzyć na podstawie aktualnego w dacie wydawania postanowienia stanu akt i stwierdzić, iż odwołanie pochodzi od osoby do tego nieuprawnionej.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła spółka N. [...], wnosząc o jego uchylenie, oraz o obciążenie organu kosztami postępowania, wraz z ewentualnymi kosztami zastępstwa procesowego.

W uzasadnieniu skargi skarżąca spółka podniosła, iż w uzasadnieniu postanowienia podano, że w dniu 2 sierpnia 2007 r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł odwołanie od zgłoszonego sprzeciwu. Do wniesionego odwołania pełnomocnik spółki załączył pełnomocnictwo, które wygasało z dniem 1 lipca 2007 r. Wojewoda [...] pismem z dnia 29 października 2007 r. wezwał pełnomocnika do przedłożenia ważnego pełnomocnictwa. Odpowiadając na wezwanie pełnomocnik przesłał pełnomocnictwo udzielone w dniu 1 października 2007 r. Uzasadnienie to pomija, zdaniem skarżącej spółki okoliczność, że postanowieniem z dnia 22 listopada 2007 r. Wojewoda [...] po raz kolejny wezwał skarżącą spółkę do uzupełnienia braków wniosku poprzez złożenie pełnomocnictwa. Odpowiadając na to postanowienie pełnomocnik spółki złożył właściwe pełnomocnictwo, czyli uprawniające go do reprezentowania spółki w dniu 2 sierpnia 2007 r. tj w dniu złożenia odwołania od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] lipca

2007 r.

Skarżąca spółka podkreśliła, że w dniu wydawania będącego przedmiotem niniejszej skargi postanowienia tj. w dniu [...] grudnia 2007 r. Wojewoda [...] dysponował skutecznym i ważnym pełnomocnictwem uprawniającym do reprezentowania spółki w dniu 2 sierpnia 2007 r. Co również istotne, przedmiotowe pełnomocnictwo zostało przekazane w odpowiedzi na kolejne wezwanie do uzupełnienia braków odwołania.

W ocenie skarżącej spółki jeżeli organ uznał, że należy jeszcze raz wezwać pełnomocnika do uzupełnienia braków odwołania to powinien być konsekwentny i uwzględnić wniesione pełnomocnictwo. Jeżeli pełnomocnictwo nie zostałoby natomiast wniesione zgodnie z orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego powinien wezwać stronę do podpisania odwołania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu {art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)}. W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia wystąpiły wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżone postanowienie.

Skarga jest zasadna, bowiem postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...], zostało wydane z naruszeniem art. 63 § 3 i 64 § 2, a także art. 8 i 9 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.).

W niniejszej sprawie pismem z dnia 29 października 2007 r., Wojewoda Mazowiecki wezwał pełnomocnika N. [...] S.A. – J. S. do uzupełnienia odwołania od decyzji z dnia [...] lipca 2007 r., Nr [...] Prezydenta [...], poprzez złożenie pełnomocnictwa ważnego na dzień złożenia odwołania (2 sierpnia 2008 r.).W odpowiedzi na powyższe pismo w dniu 15 listopada 2007 r. J. S. nadesłał pełnomocnictwo ważne od dnia 1 października 2007 r.

Pismem z dnia 22 listopada 2007 r. Wojewoda [...] ponownie wezwał J. S. do przedstawienia ważnego w dacie 2 sierpnia 2007 r. pełnomocnictwa w terminie 7 dni pod rygorem rozpoznania odwołania na podstawie posiadanych dokumentów ( z adnotacji na znajdującym się w aktach administracyjnych egzemplarzu pisma wynika, iż odebrano je w dniu 30 listopada 2007 r.). W dniu [...] grudnia 2007 r. Wojewoda [...] wydał natomiast postanowienie nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania.

Należy zauważyć, iż na zgodnie z art. 64 § 2 Kpa, Jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Podkreślenia przy tym wymaga fakt, iż wezwanie to winno być skierowane nie do pełnomocnika, co miało miejsce w niniejszej sprawie, lecz do strony postępowania administracyjnego. Dopiero po bezskutecznym upływie tego terminu można pozostawić podanie bez rozpoznania, czy też odmówić skuteczności innej czynności. Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, niezłożenie przez pełnomocnika stosownego upoważnienia wraz z odwołaniem winno skutkować wezwaniem samej strony do podpisania odwołania ( art. 63 § 3 Kpa) w terminie i pod rygorem zastrzeżonym w art. 64 § 2 Kpa ( por. np. wyrok NSA z dnia 19 czerwca 1998 r., sygnatura akt I SA/Lu 641/97, niepubl.). Wskazać ponadto należy, iż niedokonanie przez organ administracji wezwania wnoszącego podanie do złożenia pełnomocnictwa na piśmie lub zgłoszenia do protokołu w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że niedopełnienie tej czynności spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania i wydania decyzji odmawiającej uwzględnienia zgłoszonego w podaniu żądania z powodu braku umocowania, jest nie tylko istotnym naruszeniem przepisu art. 64 § 2 Kpa, lecz stanowi także naruszenie zasady informowania wyrażonej w art. 9 Kpa.

Na marginesie należy zaznaczyć, iż Wojewoda [...] wzywając po raz drugi pełnomocnika skarżącej spółki do złożenia pełnomocnictwa w terminie 7 dni, a następnie wydając postanowienie w dniu [...] grudnia 2007 r., a więc po 3 dniach od odebrania wezwania przez pełnomocnika strony, naruszył zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa określoną w art. 8 Kpa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, iż skarga N. [...] S.A. jest zasadna. Dlatego też działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w punkcie I wyroku.

Na podstawie art. 152 w/w ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w pkt. II wyroku.

Orzeczenie o kosztach znajduje podstawę w art. 200 powołanej wyżej ustawy.