Wyrok NSA, sygn. akt II FSK 92/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 277, art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Edyta Anyżewska, Sędziowie NSA Antoni Hanusz (spr.), Paweł Janicki, Protokolant Tomasz Grzybowski, po rozpoznaniu w dniu 11 października 2005 r. na rozprawie w Wydziale II Izby Finansowej skargi kasacyjnej Stefana O. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. akt III SA/Wa 192/04 w sprawie ze skargi Stefana O. na decyzję Ministra Finansów z dnia 10 października 2000 r. (...) w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w przedmiocie odmowy uchylenie po wznowieniu postępowania decyzji o podatku dochodowym od osób fizycznych za 1992 r. 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Stefana O. na rzecz Ministra Finansów kwotę 120 (słownie: stu dwudziestu) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

II FSK 92/05

UZASADNIENIE

1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 listopada 2004 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w sprawie III SA/Wa 192/04, odrzucił skargę Stefana O. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie III SA 3445/00, zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2002 r. Skarżący jako przesłankę wznowienia wskazał brak zdolności sądowej i procesowej strony skarżącej "w związku z upadłością strony i w związku z ustawowym nakazem zawieszenia postępowania i ewentualnym prowadzeniem sprawy przeciwko syndykowi".

W ocenie sądu I instancji skarżący brał osobiście udział w postępowaniu toczącym się pod sygnaturą III SA 3445/00. Pismem z dnia 17 października 2002 r. wniósł replikę odpowiedzi na skargę oraz został prawidłowo wezwany na rozprawę w dniu 10 grudnia 2002 r. choć osobiście nie stawił się. Sąd w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdził również, iż odpis wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 grudnia 2002 r. wraz z uzasadnieniem został doręczony dorosłemu domownikowi skarżącego w dniu 3 lutego 2003 r.

W dalszej kolejności Sąd argumentował, iż skargę o wznowienie postępowania skarżący wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego dopiero w dniu 25 lutego 2004 r., czym uchybił trzymiesięcznemu terminowi do jej wniesienia określonemu w art. 277 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270/ /dalej p.p.s.a./. Sąd administracyjny I instancji uznał także, iż podstawy wznowienia postępowania określone przez skarżącego w pismach procesowych z dnia 2 marca 2004 r. oraz 7 kwietnia 2004 r. nie mogły zostać przez sąd uznane za skuteczne uzupełnienie skargi, gdyż pisma te zostały również wniesione po terminie.

2. W skardze kasacyjnej z dnia 28 listopada 2004 r. wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 173 par. 2 oraz art. 175 par. 3 p.p.s.a. pełnomocnik skarżącego zaskarżył powyższe postanowienie w całości oraz wskazując na art. 174 p.p.s.a., zarzucił mu:

- naruszenie art. 280 par. 1 w związku z art. 271 pkt 2 oraz art. 273 par. 2 i 3 i art. 183 par. 2 pkt 2 i art. 124 par. 1 pkt 4 p.p.s.a., w związku z art. 18 par. 1 rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 24 października 1934 r. Prawo upadłościowe /Dz.U. 1991 nr 118 poz. 512/,

- naruszenie art. 280 par. 2 i art. 276 w związku z art. 91 par. 3 i art. 49 par. 1 p.p.s.a.

Wskazując na powyższe podstawy, pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej jej autor argumentował, iż sąd I instancji rozpoznając niniejszą sprawę nie odniósł się do zarzutu, iż Sąd Okręgowy w P. w dniu 30 grudnia 2003 r. w sprawie (...), wydał wyrok, który w ocenie skarżącego był "dowodem i okolicznością faktyczną", która mogła mieć wpływ na wynik sprawy toczącej się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie III SA 3445/00.

W dalszej kolejności pełnomocnik skarżącego wskazał, iż z uwagi na okoliczność, iż postanowieniem Sądu Rejonowego w P. z dnia 11 sierpnia 2000 r., (...) została ogłoszona upadłość skarżącego, podatnik i jego domownicy przekazywali nieotwartą korespondencję syndykowi, który nie poinformował skarżącego o terminie rozprawy w dniu 10 grudnia 2002 r., ani o zapadłym rozstrzygnięciu. W ocenie pełnomocnika skarżącego, sąd administracyjny pominął wskazane powyżej okoliczności przez co nie zastosował lub błędnie zastosował przepisy postępowania wskazane w osnowie skargi, co skutkowało odrzuceniem skargi o wznowienie.

3. Rozpoznając niniejszą sprawę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw wobec czego podlega oddaleniu. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania powoduje uruchomienie dwuetapowego postępowania w tej sprawie. Pierwszy ma na celu zbadanie dopuszczalności tego środka zaskarżenia. Etap drugi następuje dopiero po pozytywnym zakończeniu pierwszego z nich i polega na zbadaniu zasadności skargi o wznowienie postępowania. Słusznie zatem sąd administracyjny I instancji w pierwszej kolejności zwrócił uwagę na to, czy wnoszący skargę kasacyjną dochował terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, którego orzeczenie zaskarżono w sposób prawidłowy wykazał, że wnoszący skargę o wznowienie postępowania wniósł ją z uchybieniem terminu o jakim mowa w art. 277 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji termin liczy się od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Sąd administracyjny I instancji przyjął w sposób uzasadniony, że odpis wyroku z dnia 10 grudnia 2002 r., III SA 3445/00, z treści którego strona dowiedziała się, iż była nienależycie reprezentowana otrzymała wraz z uzasadnieniem w dniu 3 lutego 2003 r. Natomiast skargę o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem z dnia 10 grudnia 2002 r. III SA 3445/00 skarżący wniósł w dniu 25 lutego 2004 r. Zasadnie również sąd I instancji wskazał, że kolejne pisma procesowe wnoszone w dniach 2 marca 2004 r. oraz 4 kwietnia 2004 r. nie mogły być uznane za wniesione z zachowanie trzymiesięcznego terminu.

Trzymiesięczny termin, o jakim stanowi art. 277 p.p.s.a., jest terminem procesowym zawitym. Bieg takiego terminu nie podlega przerwaniu, nie może być on też przywrócony. Wniesienie skargi o wznowienie postępowania po upływie tego terminu jest więc niedopuszczalne i powoduje odrzucenie skargi. Dlatego prawidłowo Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zastosował art. 280 par. 1 p.p.s.a., gdyż skargę wniesiono po terminie. Natomiast wobec nie dochowania terminu do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowego, z uwagi na jej niedopuszczalność bezprzedmiotowe staje się badanie zasadności podstaw restytucyjnych czego domaga się wnoszący skargę kasacyjną.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.