Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 533/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S. na zarządzenie sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1236/12 o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 23 lutego 2013 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1236/12 oddalił skargę J.S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku.

Pismem z dnia 5 grudnia 2012 r. skarżący zwrócił się do Sądu pierwszej instancji o doręczenie odpisu sentencji powyższego wyroku. Sąd doręczył skarżącemu odpis sentencji wyroku przy piśmie z dnia 11 grudnia 2012 r.

W dniu 6 marca 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęło pismo skarżącego z dnia 23 lutego 2013 r. W piśmie tym skarżący zwrócił się o "ponowne nadanie numeru akt sprawy, dotyczącej mojego odwołania, tj. przywrócenia terminu odwołania od wyroku Sądu". W ocenie Sądu pierwszej instancji, pismo o tak sformułowanej treści nie mogło otrzymać prawidłowego biegu, albowiem nie wskazywało w sposób jednoznaczny, czy stanowi ono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, czy też wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wskazanego wyżej wyroku.

W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji pismem z dnia 19 marca 2013 r. wezwał skarżącego do sprecyzowania jego pisma z dnia 23 lutego 2013 r., w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, poprzez jednoznaczne wskazanie, czy pismo to stanowi wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1236/12, czy też pismo to stanowi wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku. Sąd pouczył jednocześnie skarżącego o treści art. 141 § 2, art. 175 § 1 oraz § 2, art. 177 § 1 oraz dodatkowo o treści art. 87 § 1, § 2 oraz § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie P.p.s.a.). Wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 marca 2013 r.

W wyznaczonym terminie skarżący nadesłał do Sądu pismo z dnia 26 marca 2013 r., w którym wniósł o przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Sędzia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. sygn. akt II SA/Wa 1236/12, na podstawie art. 49 § 2 P.p.s.a., pozostawił pismo skarżącego z dnia 23 lutego 2013 r. bez rozpoznania. W uzasadnieniu podał, że skarżący w wyznaczonym terminie nie sprecyzował pisma z dnia 23 lutego 2013 r., wobec czego nie można nadać mu prawidłowego biegu. Dodatkowo wyjaśnił, że termin siedmiu dni na uzupełnienie braków formalnych pisma, określony w art. 49 § 1 P.p.s.a., jest terminem ustawowym i jego przedłużenie nie jest możliwe.

Powyższe zarządzenie stało się przedmiotem zażalenia J.S. do Naczelnego Sądu Administracyjnego, w którym wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1236/12 oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 49 § 1 ust. 1 P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 P.p.s.a).

Na wstępie wskazać należy, iż powołane przepisy znajdują zastosowanie tylko w przypadku takich braków, które uniemożliwiają nadanie pismom strony prawidłowego biegu, tj. wywołania przez pisma procesowe właściwych skutków procesowych zarówno w stosunku do sądu, jak i pozostałych podmiotów uczestniczących w postępowaniu.

Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem skarżący w piśmie z dnia 26 marca 2013 r. nie sprecyzował w żaden sposób swojego żądania, co spowodowało, iż jego pismu z dnia 23 lutego 2013 r. nie można było nadać dalszego biegu. Wniósł on jedynie o przedłużenie terminu do udzielenia odpowiedzi, jednak – jak prawidłowo wskazano w zaskarżonym zarządzeniu – termin określony w art. 49 § 1 P.p.s.a. jest terminem ustawowym i jego przedłużenie nie jest możliwe. Mając na uwadze okoliczności sprawy, stwierdzić należy, iż w niniejszym przypadku prawidłowo zastosowano w/w przepisy. W sytuacji zatem, gdy skarżący, wezwany do sprecyzowania pisma z dnia 23 lutego 2013 r., nie uczynił zadość wezwaniu Sądu – prawidłowo zarządzeniem z dnia 17 kwietnia 2013 r. pozostawiono to pismo bez rozpoznania. Powyższego nie zmienia fakt, iż w zażaleniu skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 września 2012 r. sygn. akt II SA/Wa 1236/12 oraz o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia tego wyroku.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.