Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1037/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 58 § 3, art. 221, art. 219 § 1 i § 2, art. 174, art. 176, art. 183
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Stefan Babiarz, Sędzia NSA Edyta Anyżewska, Sędzia del. WSA Krystyna Czajecka-Szpringer (sprawozdawca), Protokolant Anna Dziewiż, po rozpoznaniu w dniu 16 października 2007 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej I. K. S.A. w G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 maja 2006 r. sygn. akt I SA/Gd 325/06 w sprawie ze skargi I. K. S.A. w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 27 lutego 2006 r. [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zabezpieczenia wykonania zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 maja 2006 r., sygn. akt I SA/Gd 325/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę "I. K." S.A. z siedzibą w G. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 27 lutego 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia zabezpieczenia wykonania zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999r. Jako podstawę rozstrzygnięcia powołano art. 58 § 3 w związku z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) w skrócie p.p.s.a..

Uzasadniając postanowienie wskazano, że "I. K." S.A. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika radcę prawnego wniosła w dniu 24 marca 2006 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 27 lutego 2006r. utrzymujące w mocy zaskarżone postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 30 grudnia 2005r. o odmowie przyjęcia zabezpieczenia. Zgodnie z § 2 ust. 1 pkt. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z dnia 24 grudnia 2003r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu zabezpieczającym, bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności, przysługuje wpis stały. W świetle zaś art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wobec nie uiszczenia przez stronę skarżącą wpisu stałego, Sąd skargę odrzucił.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła "I. K. "S.A. /reprezentowana przez pełnomocnika - radcę prawnego / zaskarżając je w całości.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy, tj. art. 219 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r, w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221 poz. 2193) poprzez odrzucenie skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 27 lutego 2006 r. w przedmiocie odmowy przyjęcia zabezpieczenia wykonania zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 r. pomimo, że została ona należycie opłacona.

Powołując się na powyższą podstawę kasacyjną wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Uzasadniając skargę kasacyjną podano, iż w dniu 24 marca 2006 r. spółka akcyjna "I. K." wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w G. z dnia 30 grudnia 2005 r. o odmowie przyjęcia zabezpieczenia. Zaskarżone postanowienie dnia 3 marca 2006 r. doręczono skarżącemu, który po zapoznaniu się z treścią tego rozstrzygnięcia podjął decyzję o jego zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Jeszcze tego samego dnia, tj. 3 marca 2006 r. tytułem opłaty od tej skargi skarżący uiścił na rachunek bankowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 200 zł. Skarżący powołał przy tym sygnaturę sprawy I SA/GD 195/06, dotyczącą skargi złożonej w styczniu 2006 r. Uczynił tak wskutek oczywistej omyłki, bowiem opłatę od skargi w sprawie I SA/GD 195/06 już wcześniej skutecznie uiścił. Na omyłkę skarżącego wpływ miało także to, że zaskarżone postanowienie dotyczy odmowy przyjęcia przez organ podatkowy zabezpieczenia wykonania zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999r., którego wysokość - ustalona decyzją organu podatkowego zaskarżoną do sądu administracyjnego - stanowi przedmiot postępowania w sprawie o sygnaturze akt I SA/GD 195/06. Ponadto skarżący w dniu dokonywania przelewu nie mógł nawet powołać sygnatury sprawy, w której jeszcze nie wpłynęła skarga. Zatem opłatę od skargi skarżący uiścił przed jej wniesieniem, omyłkowo powołując sygnaturę sprawy będącej już w toku, a z którą zaskarżone postanowienie pozostaje w ścisłym związku. Jako dowód wskazano dyspozycję przelewu z dnia 3 marca 2006 r.

W ocenie skarżącego brak było podstaw do odrzucenia skargi bowiem nawet jeżeli w treści skargi złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zabrakło wyraźnego oświadczenia wskazującego na uiszczenie przez skarżącego wpisu to jednak faktem jest, że wskutek wydanej przez niego dyspozycji przelewu kwota 200 zł z tytułu opłaty sadowej zasiliła budżet państwa. Wskazano, że z przepisu art. 219 § 2 p.p.s.a. jednoznacznie wynika, że opłatę sadową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Z kolei art. 221 powołanej ustawy nakazuje uiszczenie opłaty stałej bez wezwania od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego. W niniejszej sprawie skarżący tego obowiązku dopełnił. Na poparcie prezentowanego stanowiska powołano postanowienie NSA z 3 września 2004 r. sygn. akt OZ 344/04, gdzie Sąd wskazał że opłaty sądowe są dochodami budżetu państwa w ramach jednej części budżetu i skoro celem przepisu art. 221 p.p.s.a. jest uiszczenie bez wezwania opłaty stałej od pisma wnoszonego przez adwokata lub radcę prawnego, to cel ten należy uznać za osiągnięty, jeżeli opłata zostanie uiszczona bez wezwania. Podniesiono, że w wyżej wykazanych okolicznościach nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 221 p.p.s.a. uzasadniające odrzucenie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Brak jest dostatecznych podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.

Skarżący powołał się w skardze kasacyjnej wyłącznie na podstawę określoną w art. 174 pkt 2 p.p.s.a., tj. na naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy wskazując na przepisy art. 219 p.p.s.a. oraz § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r., w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi i zarzucając Sądowi I instancji odrzucenie skargi pomimo należytego jej opłacenia.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, co oznacza, że Sąd jest związany podstawami /art. 174 p.p.s.a./ i wnioskami skargi /art. 176 p.p.s.a./ Związanie granicami skargi polega na tym, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest władny badać, czy Sąd I instancji naruszył inne jeszcze przepisy niż wskazane w skardze kasacyjnej, ani wykraczać poza wnioski skargi /por. wyrok NSA z 21 kwietnia 2004 r., sygn. akt FSK13/04, ONSAiWSA 2004, nr 1 poz. 15, wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 2006 r., sygn. akt II FSK 612/05/. Związanie granicami skargi kasacyjnej nie dotyczy jedynie nieważności postępowania /art. 183 § 2 p.p.s.a./, której w rozpoznawanej sprawie nie stwierdzono.

Z akt sprawy wynika, iż postanowienie będące przedmiotem zaskarżenia do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zostało doręczone stronie w dniu 3 marca 2006 r. W tym też dniu strona wydała dyspozycję przelewu na rachunek Sądu pierwszej instancji na kwotę 200 zł, gdzie jako przedmiot opłaty wskazała " wpis sądowy - złożona skarga dn. 17 stycznia 2006 r. Sygn. akt I SA/GD 195/06". Skarga od postanowienia będącego przedmiotem niniejszego postępowania została sporządzona i złożona za pośrednictwem organu odwoławczego /wysłana do Dyrektora Izby Skarbowej w G./ w dniu 24 marca 2006 r. W dniu wniesienia skargi ani w terminie późniejszym skarżący nie wpłacił stosownego wpisu.

Zgodnie z art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Wobec kategorycznego brzmienia oraz jasności tego przepisu za niebudzące wątpliwości należy przyjąć, że obowiązek uiszczania opłaty sądowej, w tym także wpisu stałego od skargi, powstaje z momentem wpływu sprawy do sądu.

W przedmiotowej sprawie skarga wniesiona została za pośrednictwem organu odwoławczego - Dyrektora Izby Skarbowej w G. w dniu 24 marca 2006 r., a zatem wraz z jej wniesieniem pełnomocnik winien wpłacić do Sądu należny wpis stały. Wniesienie opłaty przed złożeniem skargi do sądu, a więc przed terminem do jej uiszczenia nie może skutkować uznaniem, że skarga została prawidłowo opłacona.

W sytuacji zatem, gdy wpis sądowy uiszczono przed wniesieniem skargi uznać należy, iż czynność ta została dokonana z naruszeniem art. 219 p.p.s.a., a Sąd I instancji zobowiązany był do odrzucenia skargi na postawie art. 221 p.p.s.a.

Bez znaczenia są w tym zakresie wyjaśnienia skarżącego, iż polecenie przelewu z dnia 2 marca 2006 r. dotyczy wpisu od skargi wniesionej do sądu w dniu 24 marca 2006 r. w którym, jedynie na skutek omyłki, określając przedmiot wpłaty podał sygnaturę akt sprawy, w której skargę wniósł wcześniej.

Z tych względów skarga kasacyjna podlegała oddaleniu zgodnie z art. 184 p.p.s.a.