Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2178/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-12-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. B. o wstrzymanie wykonania decyzji Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w sprawie ze skargi K. B. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] sierpnia 2016 r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z [...] września 2016 r. K. B. (nazywana dalej: "Skarżąca") wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z [...] sierpnia 2016 r. w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za zajęcie pasa drogowego, w której zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podała, że Generalny Dyrektor Dróg Krajowych i Autostrad podjął już czynności zmierzające do wszczęcia postępowania egzekucyjnego wobec strony, doręczając upomnienie nr [...] z [...] sierpnia 2016 r. Przymusowa realizacja nałożonego na Skarżącą zobowiązania w drodze egzekucji jest dotkliwa i spowoduje obciążenie w sferze majątkowej skarżącej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zabezpieczy Skarżącą przed skutkami egzekucji, których ewentualne wygranie sporu sądowego nie naprawi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a., jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Ponieważ katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 sierpnia 2009 r., sygn. akt I OZ 779/09, Lex nr 552417), na wnioskodawcy spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, którego argumentacja winna przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest bowiem wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zaś uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z: dnia 12 października 2010 r., sygn. akt I GZ 316/10, Lex nr 607229; z dnia 4 marca 2010 r., sygn. akt II OZ 178/10, Lex nr 564165). Twierdzenia podnoszone we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinny być poparte dokumentami źródłowymi.

Konieczność uwzględnienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym całości akt sprawy nie oznacza, że Sąd w odniesieniu do wniosku miałby się domyślać, jakie dowody wnioskodawca chciałby przedstawić, celem wykazania, że spełnia przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09, Lex nr 569795).

Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji, przez który należy rozumieć także brak stosownych dokumentów potwierdzających argumentację podaną przez stronę we wniosku, nie jest brakiem formalnym, do uzupełnienia którego Sąd ma obowiązek wezwać skarżącego w trybie art. 49 p.p.s.a.

W niniejszej sprawie Skarżąca w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazała co prawda na dotkliwość wymierzonej kary pieniężnej poprzez obciążenie majątku Skarżącej, jednakże na potwierdzenie swojego stanowiska nie przedłożył żadnych dokumentów, pozwalających na jego ocenę w świetle art. 61 § 3 p.p.s.a.

W związku z tym, że Skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia w sprawie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.