Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 170/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2018-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 83 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 2134
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - tekst jedn.
article: art. 7, 77 par. 1, 80, 84 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Sędziowie asesor sądowy WSA Elżbieta Lemańska (spr.), sędzia WSA Marek Leszczyński, Protokolant sekretarz sądowy Katarzyna Derewońko, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 17 maja 2018 r. sprawy ze skargi F. S. U. S. R. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zezwolenia na wycięcie drzewa 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą jej wydanie decyzję Prezydenta Miasta B. z dnia [...] września 2017 roku znak [...]; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. na rzecz skarżącego F. S. U. S. R. w W. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] września 2017 r. znak [...] Prezydent Miasta B., orzekając na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 9 i ust. 2 pkt 5, art. 4 ust. 1 i art. 83a ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz.U. z 2016 r. poz. 2134 ze zm.), dalej: u.o.p., po rozpatrzeniu wniosku F. S. U. S. R. z siedzibą w W. (dalej: wnioskodawca, skarżący) odmówił udzielenia zezwolenia na usunięcie jednego drzewa z gatunku kasztanowiec zwyczajny (Aesculus hippocastanum) oznaczonego nr 1 o obwodzie pnia 170 cm, rosnącego na nieruchomości przy ulicy L. [...] w B., na działce nr [...], zgodnie z załączoną do wniosku mapą określającą usytuowanie drzewa.

Jak wskazał organ pierwszej instancji, według wnioskodawcy drzewo jest chore, zaatakowane przez szrotówka kasztanowcowiaczka, a jego korona stanowi zagrożenie dla elewacji budynku. Widoczny jest proces postępującego schnięcia drzewa, które stanowi zagrożenie bezpieczeństwa dla zdrowia i życia ludzi oraz zagrożenie bezpieczeństwa dla mienia (parkujące samochody). W sprawie przeprowadzono oględziny, podczas których stwierdzono, że kasztanowiec rośnie na terenie należącym do Skarbu Państwa w użytkowaniu wieczystym wnioskodawcy. Drzewo rośnie na trawniku, w odległości około 5 m od budynku biurowego, przy wjeździe na posesję. Drzewo jest w sile wieku i dobrym stanie fitosanitarnym, z zabliźniającymi się zmianami martwiczymi po usuniętych wcześniej konarach i liściach zaatakowanych przez larwy szrotówka. Stwierdzono, że gałęzie drzewa nie mają kontaktu z budynkiem, a aparat asymilacyjny drzewa rozwinięty jest prawidłowo. W koronie drzewa stwierdzono obecność gniazda sierpówki, dlatego w toku postępowania uzyskano decyzję Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w B. z dnia [...] sierpnia 2017 r. zezwalającą na zniszczenie gniazda. Organ pierwszej instancji wskazał także, że sporne drzewo uchwałą Nr XLVIII/543/13 Rady Miasta Białystok z dnia 25 czerwca 2013 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Centrum w Białymstoku (rejon ul. Rynek Kościuszki i Sienkiewicza, Dz. U. Woj. Podl. poz. 3092) zostało zaznaczone jako "wartościowy drzewostan do zachowania".

Mając na uwadze, jak wskazał Prezydent, dobry stan zdrowotny drzewa, jego wartość przyrodniczą jako wolnorosnącego, cennego gatunku i brak uszkadzania pobliskich zabudowań uznano, że drzewo należy pozostawić na gruncie, a w przypadku dostrzeżenia pogorszenia jego stanu zdrowotnego możliwe będzie ponowne wystąpienie z wnioskiem o uzyskanie zezwolenia na usunięcie. Drzewo to, w ocenie organu, nie stanowi bezpośredniego zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz nie wskazuje na zwiększone ryzyko złamania bądź wywrócenia.

Organ pierwszej instancji podkreślił, że zagrożenie powodowane przez drzewo winno mieć charakter rzeczywisty, realny a nie hipotetyczny. Zaatakowanie przez larwy minujące liści kasztanowca nie uzasadnia usunięcia drzewa, ponieważ nie doszło do defoliacji drzewa. Poczwarki szrotówka zimują w opadłych liściach kasztanowców. Aby nie dopuścić do dalszej ekspansji owada należy uprzątać i utylizować opadłe liście. Można również stosować oprysk pestycydem Fenoxycarb, powodującym śmierć do 100% poczwarek oraz posiadającym niską toksyczność dla ludzi, pszczół oraz ptaków. Insektycyd dla pełnej skuteczności powinien być stosowany wraz z usuwaniem i utylizacją opadłych liści. Kolejną metodą zwalczania szrotówka jest zakładanie pułapek feromonowych w celu schwytania samców.

Zdaniem organu pierwszej instancji, w przedmiotowej sprawie interes społeczny przeważa nad interesem wnioskodawcy (art. 7 K.p.a.), zaś organ administracji jest zobowiązany uwzględniać dbałość o przyrodę, w tym chronić zieleń i zadrzewienia w miastach. Jest również zobowiązany kierować się zasadą zrównoważonego rozwoju (art. 5 Konstytucji RP).

Odwołanie od powyższej decyzji złożył wnioskodawca, który zarzucił:

1. naruszenie art. 10 § 1 w związku z art. 77 § 3 i art. 81 K.p.a. poprzez oparcie decyzji na opinii organu bez powołania niezależnego biegłego, w sytuacji kiedy strony prezentują odmienną ocenę stanu faktycznego;

2. naruszenie art. 7 w związku z art. 77 § 1, art. 78 § 1, art. 84 § 1 oraz art. 80 K.p.a. poprzez: brak wyczerpującego zgromadzenia materiału dowodowego (brak dopuszczenia z urzędu opinii biegłego na okoliczność stanu drzewa oraz na okoliczność powodowania przez nie zagrożenia życia i zdrowia ludzi oraz mienia), przeprowadzenie wybiórczego postępowania dowodowego, wydanie decyzji opartej na niekompletnym materiale dowodowym, nadto nieocenionym rzetelnie i wszechstronnie, co doprowadziło do nieuprawnionych ustaleń faktycznych;

3. naruszenie art. 107 § 1 i 2 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia prawnego i ograniczenie się do przedstawienia przebiegu postępowania;

4. naruszenie art. 7 K.p.a. poprzez uznanie wyższości interesu społecznego nad interesem strony, bez dogłębnej analizy w tym zakresie;

5. naruszenie art. 83 ust. 1 u.o.p. poprzez nieuzasadnione przyjęcie, że odmowa zgody na usunięcie drzewa jest zgodna z szeroko rozumianym interesem społecznym oraz wynika z troski o ochronę wartości ekologicznych i przyrodniczych, gdy okoliczność ta nie może stanowić jedynej podstawy wydania odmownej decyzji, zwłaszcza że prawo dopuszcza możliwość nasadzenia zastępczego, które zapewni środowisku właściwą rekompensatę.

Odwołujący wskazał, że wydano decyzję na podstawie opinii pracownika Departamentu Ochrony Środowiska Urzędu Miejskiego w B. Jak wywodził, co prawda przepis art. 83 ust. 1 u.o.p. uprawnia do orzekania w przedmiocie zezwolenia na usunięcie drzewa w oparciu o uznanie administracyjne, jednakże uznaniowość nie może być mylona z dowolnością. Organ był zobowiązany do szczególnej roztropności, bowiem drzewo stanowi zagrożenie, w szczególności przy silnym wietrze. Odwołujący podkreślił, że nieuzasadnione jest przedkładanie interesu społecznego nad interes prywatny. Wskazał, że w § 11 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Centrum w Białymstoku (rejon ul. Rynek Kościuszki i Sienkiewicza), dopuszczono odstępstwo od usuwania drzew uznanych za "wartościowy drzewostan do zachowania", w określonych w przypadkach np. ze względu na konieczność realizacji niezbędnych rozwiązań infrastruktury technicznej i drogowej, w tym parkingów podziemnych, względy sanitarne, zagrożenie dla ludzi lub mienia. Natomiast przy rewitalizacji przestrzeni miejskiej usunięto drzewa uznane za wartościowy drzewostan.

Zdaniem odwołującego się, organ nie rozważył możliwości podjęcia działań kompensacyjnych (dokonanie nasadzenia zastępczego), o których mowa w art. 83c ust. 3 u.o.p.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2018 r. znak [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy jako wydaną po rozpoznaniu sprawy z należytą starannością. Zdaniem Kolegium, poddano ocenie argumenty wnioskodawcy, przeprowadzono oględziny, oceniono stan drzew, ich funkcjonowanie w ekosystemie. Kolegium nie zgodziło się z zarzutem dokonania oceny stanu drzewa przez osobę niekompetentną, bowiem z ustaleń organu wynika, że pracownik prowadzący oględziny posiada wykształcenie wyższe z zakresu biologii i wieloletnie doświadczenie, zaś przepisy K.p.a. nie przewidują obligatoryjnego powoływania biegłych "zewnętrznych". Także pełnomocnik strony nie wnioskował formalnie o dopuszczenie dowodu z opinii biegłego ani też nie przedstawił opinii biegłego z własnego zlecenia. W ocenie Kolegium, organ pierwszej instancji dokonał rzetelnej analizy potencjalnych przesłanek do usunięcia drzewa oraz uwzględnił zasadę prymatu ochrony drzewa a wyjątkowość sytuacji ich wycięcia. Zdaniem Kolegium, z akt sprawy i odwołania nie wynika, aby "odwołująca się spółdzielnia wskazała na realne przesłanki do decyzji pozytywnej", zaś powoływane zagrożenie dla ludzi i mienia wynika wyłącznie z twierdzeń strony bez oparcia na faktach. Drzewo rośnie w odległości 5 m od budynku, na terenie zieleni na nieruchomości wnioskodawcy. W trakcie oględzin ustalono, że drzewo nie stwarza bezpośredniego zagrożenia, mającego charakter realny i aktualny. Ponadto, nie ma podstaw, aby dokonywać wartościowania poszczególnych elementów przyrody, w tym poszczególnych gatunków drzew i dokonywać usuwania jednych w celu umożliwienia wzrostu innym. Nie bez znaczenia pozostaje też okoliczność, iż drzewo zaliczono jako wartościowy drzewostan do zachowania.

Skargę na decyzję odwoławczą z dnia [...] września 2017 r. złożył do sądu administracyjnego wnioskodawca, zarzucając:

I. naruszenie przepisów prawa materialnego, a mianowicie:

1. art. 83 ust. 1 pkt 1 u.o.p., poprzez błędne niezastosowanie tego przepisu i nieuzasadnioną odmowę wydania zgody na usunięcie drzewa, które jest chore, zaatakowane przez szrotówka, z postępującym schnięciem, a jego korona stanowi zagrożenie nie tylko dla elewacji budynku i parkujących samochodów, ale przede wszystkim dla bezpieczeństwa zdrowia i życia ludzi, w tym pracowników i interesantów Oddziału Regionalnego KRUS, z racji usytuowania drzewa blisko budynku tego podmiotu;

2. art. 83c ust. 3 u.o.p. poprzez błędne niezastosowanie tego przepisu i nieuzasadnioną odmowę wydania zgody na usunięcie drzewa, bez rozważenia nasadzenia, mimo że dopuszczalna jest możliwość nasadzenia zastępczego, które zapewni środowisku właściwą rekompensatę;

II. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik postępowania, a mianowicie:

1. art. 7 w związku z art. 77 § 1 i 3 oraz art. 80, 81 K.p.a. oraz art. 136 § 1, §2 i §3 w związku z art. 84 i 85 K.p.a. poprzez :

a). dokonanie dowolnych ustaleń faktycznych, bez powołania dowodu z opinii biegłego dendrologa, o którego wnioskowano w odwołaniu w sytuacji, kiedy ocena organu jest odmienna od oceny strony, która zgłosiła zarzuty do ustaleń protokołu oględzin; jak wskazał skarżący, Kolegium na podstawie art. 136 § 1, §2 i §3 K.p.a. winno było przeprowadzić z urzędu dowód z opinii dendrologa na okoliczność oceny stanu zdrowotnego drzewa i zagrożeń wynikających z tego stanu,

b). nieustosunkowanie się przez organy obydwu instancji do zarzutu pełnomocnika skarżącego zgłoszonego w protokole oględzin, a dotyczącego złego stanu zdrowotnego drzewa, które jest chore i uszkodzone oraz zagraża obiektowi i ludziom w czasie wichrów,

c). pominięcie i niezastosowanie postanowień § 11 pkt 2 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części osiedla Centrum w Białymstoku (rejon ul. Rynek Kościuszki i Sienkiewicza), dopuszczających odstępstwo od usuwania drzew uznanych za "wartościowy drzewostan do zachowania" ze względów sanitarnych, zagrożenia ludzi lub mienia, a nawet nieustosunkowanie się do wniosku o uwzględnienie powyższej regulacji przy rozpoznawaniu sprawy,

d). nieustosunkowanie się do zgłoszonego przez stronę faktu usunięcia drzew uznanych za "wartościowy drzewostan do zachowania" przy rewitalizacji przestrzeni miejskiej – R. K. w B., co doprowadziło do wydania decyzji bazującej na niekompletnym i nieobiektywnym materiale dowodowym, bez dogłębnego wyjaśnienia stanu faktycznego.

W uzasadnieniu skargi zaakcentowano brak ustosunkowania się do zgłoszonego do protokołu oględzin zarzutu nieprawidłowego ustalenia stanu drzewa oraz oparcie się na subiektywnej ocenie pracownika organu odnośnie stanu drzewa. Podkreślono również przyznanie w sprawie prymatu interesowi społecznemu nad indywidualnym, podczas gdy drzewo stwarza realne zagrożenie uszkodzenia elewacji budynku, a jego stan zagraża ludziom oraz mieniu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega uwzględnieniu, bowiem zaskarżone decyzje odmowne zostały wydane przedwcześnie, z naruszeniem przepisów o postępowaniu wyjaśniającym (art. 7, 77 § 1 i art. 80 oraz art. 84 § 1 K.p.a.), które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. z 2016 r., poz. 1234 ze zm.), dalej: u.o.p., usunięcie drzewa lub krzewu z terenu nieruchomości lub jej części niewpisanej do rejestru zabytków może nastąpić po uzyskaniu zezwolenia na wniosek posiadacza nieruchomości – za zgodą właściciela tej nieruchomości oraz na wniosek właściciela urządzeń, o których mowa w art. 49 § 1 Kodeksu cywilnego – jeżeli drzewo lub krzew zagrażają funkcjonowaniu tych urządzeń. W sprawie niniejszej wniosek o wydanie zezwolenia na usunięcie drzewa złożył użytkownik wieczysty nieruchomości i nie było sporu co do jego legitymacji.

Przepis art. 83 ust. 1 u.o.p. nie wskazuje żadnych szczegółowych przesłanek określających przypadki, które obligują organ do udzielenia pozwolenia na wycięcie drzew lub odmowy wydania takiego pozwolenia. Rozstrzygnięcie sprawy następuje w granicach tzw. uznania administracyjnego. Oznacza to, że organ jest zobowiązany rozważyć, które rozstrzygnięcie jest w danym wypadku celowe, a to powinno nastąpić na podstawie wszechstronnie i wyczerpująco zgromadzonego materiału dowodowego, po szczególnie wnikliwym i starannym rozważeniu interesów społecznego i indywidualnego.

W sprawie niniejszej materiał dowodowy, na podstawie którego organ wydał decyzję odmowną, jest w ocenie sądu niewystarczający. Materiał ten stanowią oględziny z dnia 13 lipca 2017 r. udokumentowane protokołem oraz fotografiami drzewa. Oględziny przeprowadził pracownik organu przy udziale pełnomocnika wnioskodawcy. Stan drzewa ustalony podczas oględzin jest następujący: drzewo jest w sile wieku, w dobrym stanie fitosanitarnym, ze zmianami martwiczymi po usuniętych konarach, liście zaatakowane przez szrotówka, aparat asymilacyjny rozwinięty prawidłowo, drzewo rośnie około 5 m od budynku, jego gałęzie nie mają kontaktu z budynkiem. Zauważyć jednak należy, że dokumentacja fotograficzna jest dokumentacją czarno – białą, a tym samym nie pozwala chociażby na pobieżną weryfikację wyglądu drzewa (co do wyglądu pnia, kory, istnienia ubytków). Co prawda z dołączonej do odwołania kolorowej dokumentacji fotograficznej wynika, że choć drzewo rośnie i ma obfitą koronę, to jednak zbliżenia na pień mogą budzić wątpliwości co do tego, czy wygląd zewnętrzny jest wystarczający do oceny stanu drzewa. Co więcej, w trakcie oględzin nie oceniono przykładowo witalności korony (wysoka, średnia, niska), istnienia bądź nieistnienia pędów regeneracyjnych, aktualnej wytrzymałości pnia i konarów na złamanie oraz nie oceniono ogólnej stabilności drzewa, a zwłaszcza te cechy wymagały rozważenia w sytuacji konsekwentnego podtrzymywania przez wnioskodawcę stanowiska o podatności na złamanie i powodowania tym samym zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia.

Podkreślić natomiast trzeba, że już na zdjęciach z oględzin widoczne jest w sposób wyraźny, iż gałęzie drzewa, tak jak twierdzi pełnomocnik wnioskodawcy, dotykają elewacji budynku, co uszło uwadze organów. Także w decyzji pierwszoinstancyjnej wskazano, iż w trakcie oględzin ustalono "zabliźniające się zmiany martwicze", co jednak nie odpowiada treści protokołu, w którym mowa jest jedynie o "zmianach martwiczych". Protokół nie zawiera także oceny czy zmiany martwicze postępują czy ustępują.

Także do ustaleń zapisanych w protokole zastrzeżenia zgłosił pełnomocnik wnioskodawcy obecny podczas oględzin, który wskazał, iż "Ocena niezgodna z prawdą, drzewo jest chore – uszkodzone zagraża obiektowi w czasie wichur". Do tych zastrzeżeń ani organ pierwszej instancji, ani organ odwoławczy się nie ustosunkowały. Podkreśliły jedynie, że oględziny przeprowadziła osoba kompetentna. Jednakże, wbrew stanowisku organów, w odwołaniu nie zarzucono osobie przeprowadzającej oględziny niekompetencji, a jedynie wskazywano, że ocena ta jest niewystarczająca a sprawa wymaga sięgnięcia do opinii niezależnego biegłego z zakresu dendrologii. Zgodzić się należy z wnioskodawcą, że przygotowany specjalistycznie pracownik organu nie zawsze zapewnia odpowiedni dystans decyzyjny i pełen obiektywizm, które to cechy gwarantuje opinia niezależnego biegłego, poddana następnie ocenie organu przed wydaniem decyzji administracyjnej. Dodać trzeba, że sąd nie kwestionuje wiedzy i doświadczenia pracownika organu, który przeprowadził oględziny, jednakże znajdująca się w aktach sprawy kserokopia dyplomu nie została potwierdzona za zgodność z oryginałem, w związku z czym nie może być dowodem na okoliczność kompetencji pracownika organu. Nadto, w sytuacji sporu między stronami co do stanu drzewa, który to spór został zapoczątkowany zgłoszeniem zastrzeżeń do protokołu oględzin oraz w sytuacji znacznego zbliżenia drzewa do budynku, parkowania pod drzewem samochodów i jego położenia w ruchliwym i uczęszczanym miejscu – ustalenie, że drzewo nie stwarza realnego zagrożenia powinno było nastąpić na podstawie wiedzy specjalnej.

Sąd dostrzega w sprawie niniejszej brak znaczącej aktywności dowodowej wnioskodawcy (nieprzedstawienie własnej opinii), jednakże wnioskodawca wskazał wymaganą prawem przyczynę usunięcia drzewa, a rolą organu było rozważenie, czy podana przyczyna jest bardziej istotna niż wartości związane z ochroną zadrzewienia, po dokonaniu oceny sprawy w jej całokształcie, którą to ocenę sąd rozumie jako przeprowadzoną z wykorzystaniem wiedzy specjalistycznej.

Przewidziane w art. 83 ust. 1 u.o.p. zezwolenie na wycięcie drzew jest wyjątkiem od reguły zachowania drzew jako podlegającego ochronie prawnej elementu przyrody. Tym samym uzyskanie decyzji w tym przedmiocie winno poprzedzać wszechstronne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy (art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a.), a następnie wyjaśnienie stanowiska organu poprzez sporządzenie stosownego uzasadnienia, ze szczególnym uwzględnieniem wyważenia dwóch interesów przeciwstawnych sobie - interesu wnioskodawcy oraz publicznego wynikającego z prawnego obowiązku ochrony elementów przyrody. Zatem w sytuacji konsekwentnego podtrzymywania przez obie strony rozbieżnych i pozostających w konflikcie twierdzeń co do istotnych w sprawie okoliczności, zgłoszenia zastrzeżeń do protokołu oględzin przez pełnomocnika wnioskodawcy i konsekwentnego podtrzymywania stanowiska o istnieniu zagrożenia ze strony drzewa – należało biegłego powołać. Tylko wówczas uprawnione byłoby stwierdzenie, że organ zapewnił pełen ekspercki obiektywizm rozpoznania sprawy i uczynił wszystko, aby ocenić istnienie bądź nieistnienie realnego zagrożenia dla życia i zdrowia ludzi oraz mienia. Pamiętać należy bowiem o możliwych konsekwencjach decyzji organu dla życia i zdrowia ludzi oraz bezpieczeństwa mienia.

Trafnie także skarżący zwrócił uwagę, że zaliczenie spornego drzewa do "wartościowego drzewostanu do zachowania" nie jest bezwzględne i ostateczne, bowiem prawodawca lokalny wprowadził wyjątki od takiego zaliczenia. W § 11 pkt 2 uchwały w sprawie miejscowego planu dopuścił możliwość wycinki drzew uznanych za drzewostan wartościowy również z uwagi na zagrożenie ludzi lub mienia, a te właśnie okoliczności podnosił konsekwentnie wnioskodawca. Co więcej, ww. miejscowy plan uchwalono w 2013 r., zatem przed czterema laty. Od tego czasu sytuacja mogła ulec zmianie, co wymaga sprawdzenia w oparciu o wiedzę eksperta.

Reasumując, stwierdzić należy że ustalenie braku realnego zagrożenia ze strony drzewa było przedwczesne a tym samym nieuprawnione przy aktualnym stanie wyjaśnienia sprawy. Dlatego w ponownie przeprowadzonym postępowaniu na skutek niniejszego wyroku organ pierwszej instancji dopuści dowód z opinii biegłego dendrologa i po dokonaniu oceny tej opinii wyda decyzję uzasadnioną zgodnie z wymaganiami art. 107 § 3 K.p.a. Z uwagi zaś na zakres koniecznego wyjaśnienia sprawy i respektowanie zasady dwuinstancyjności postępowania, sąd uchylił zarówno decyzję zaskarżoną jak i decyzję pierwszoinstancyjną.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" w związku z art. 135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265 ze zm.). Na koszty te składają się wpis od skargi (200 zł), opłata skarbowa od pełnomocnictwa (17 zł) oraz wynagrodzenie pełnomocnika (480 zł).