Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 132/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6179 Inne o symbolu podstawowym 617
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, art. 195 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Komendanta Głównego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2005 r. sygn. akt VI SA/Wa 783/05 o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] marca 2005 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 12 września 2005 r., sygn. akt VI SA/Wa 783/05 uchylił na podstawie art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) zwana dalej p.p.s.a., swoje postanowienie z dnia 9 czerwca 2005 r. Wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji w przedmiocie cofnięcia licencji pracownika ochrony fizycznej.

Sąd podzielił stanowisko skarżącego, że cofnięcie mu licencji pracownika ochrony fizycznej pierwszego stopnia wiązałoby się z pozbawieniem go pracy i doprowadziło do pozbawienia głównego źródła utrzymania. W ocenie Sądu okoliczności wskazane przez skarżącego mogłyby się wiązać ze spełnieniem przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Komendant Główny Policji wniósł na podstawie art. 183 § 2 pkt 5 p.p.s.a. o stwierdzenie nieważności postępowania, w wyniku którego zapadło zaskarżone postanowienie lub uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości na podstawie art. 194 § 3 p.p.s.a., oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisu art. 47 § 1 p.p.s.a w związku z art. 67 § 5 p.p.s.a., poprzez niedoręczenie Komendantowi Głównemu Policji zażalenia po rozpatrzeniu którego Sąd uchylił postanowienie odmawiające wstrzymania zaskarżonej decyzji, co uniemożliwiło Komendantowi obronę swoich praw w postępowaniu sądowym. Zarzucił również naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, iż A. C. w wystarczającym stopniu udokumentował spełnienie przesłanek tego przepisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisami przytoczonymi w zażaleniu tj. art. 47 § 1 p.p.s.a., którego naruszenie zarzuca wnoszący zażalenie, do pisma stron należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli ustanowiono pełnomocnika lub osobę upoważnioną do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom.

Wskazać jednakże należy, iż według przepisu art. 195 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny zobowiązany jest do przedstawienia zażalenia Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu po doręczeniu zażalenia pozostałym stronom. W § 2 tego przepisu, który zastosował Sąd rozpoznając zażalenie A. C. przewidziany jest tryb samokontroli zaskarżonego postanowienia. Jeżeli zażalenie zarzuca nieważność lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Przepis ten nie zawiera zapisu o obowiązku doręczenia zażalenia innym stronom postępowania. Tryb samokontroli nie wymaga aby zażalenie zostało doręczone drugiej stronie. Tryb ten nie wymaga aby strona wypowiedziała się w sprawie, gdyż to sąd wydający błędne orzeczenie, stwierdza, że popełnił błąd.

W rozpoznawanej sprawie Sąd niedoręczając odpisu zażalenia pełnomocnikowi Komendanta Głównego Policji, nie naruszył powyżej wskazanych przepisów. Strona w rozpoznawanej sprawie nie została pozbawiona możliwości obrony swoich praw. Od wydanego postanowienia stronie przysługuje środek zaskarżenia. Poza tym jest to postępowanie wpadkowe i postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania decyzji może być zmienione na każdym etapie tego postępowania. Nie można więc stwierdzić, iż zachodzi nieważność postępowania.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji mógł stwierdzić, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, czyli istnieje przesłanka do uchylenia postanowienia w trybie samokontroli.

Komendant Główny Policji argumentując naruszenie art. 61 § 3 stwierdził, że skarżący nie udokumentował przesłanek, które świadczyłyby o zasadności podniesionych argumentów. W ocenie Naczelnego Sadu Administracyjnego strona nie ma obowiązku przedstawić jakichkolwiek dokumentów potwierdzających możliwości wystąpienia przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. tj. wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Sąd bada jedynie spełnienie powyższych przesłanek na podstawie akt sprawy i okoliczności przywołanych przez skarżącego we wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Należy zgodzić się więc z rozstrzygnięciem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, iż okoliczności przytoczone przez skarżącego wskazują na zasadność wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Z powyżej wskazanych przesłanek, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i oddalił zażalenia na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.