Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1203/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c, art. 153, art. 135
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35 § 1, art. 51 ust. 1 pkt 3 i ust. 4
journal: Dz.U. 2013 poz 1409
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska NSA Jacek Surmacz Protokolant sekretarz sądowy Sylwia Pacześniak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję i decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowalnego [...] z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1203/14

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego /dalej WINB/, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm., dalej: K.p.a.) oraz art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r., poz. 1409 ze zm., dalej: P.b.), po rozpatrzeniu odwołania K.S. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego /dalej: PINB/ z dnia [...] kwietnia 2014 r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu stwierdzone zostało, że w/w decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. PINB, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie dokonanych istotnych odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, zatwierdził M. i B.Ł. projekt budowlany zamienny budynku garażowo – gospodarczego zlokalizowanego na działce nr 1551/3 obr. [...] przy ul. [...] w D. oraz nałożył na nich obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

W odwołaniu K.S., wnosząc o uchylenie decyzji PINB i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, ewentualnie o jej uchylenie i nakazanie rozbiórki przedmiotowego obiektu, zarzucił naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia prawnego i faktycznego w zakresie dopuszczalności usytuowania spornego budynku w granicy działek nr 1511/3 i 1552/3, naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. poprzez brak analizy zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. oraz § 12 ust. 1-4 i § 13 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /dalej: rozporządzenie/ poprzez zatwierdzenie projektu budowlanego, pomimo że narusza on wymogi w zakresie usytuowania oraz ogranicza ilość światła dla budynku sąsiedniego.

Opisaną na wstępie decyzją WINB utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Wskazał, że w sprawie budowy przez M. i B.Ł. budynku garażowo – gospodarczego na działce nr 1551/3 w D. zapadło szereg rozstrzygnięć, tak na etapie administracyjnym, jak i sądowoadministracyjnym. Pozwolenie na budowę garażu na działce nr 1551 (obecnie nr 1551/3) obr. [....] w D. zostało udzielone decyzją Urzędu Miejskiego w [...] z dnia [...] lipca 1997 r. Miał to być budynek usytuowany przy granicy z działką nr 1552, parterowy, niepodpiwniczony, z jedną kondygnacja naziemną, o wymiarach 8,5 m x 4 m, o powierzchni zabudowy 58 m² i kubaturze 220 m³, z dachem jednospadowym i ścianą oddzielenia p.pożarowego usytuowaną przy granicy działki. Inwestorzy zrealizowali budynek w sposób istotnie odbiegający od zatwierdzonego projektu, o wymiarach 8 m x 8,6 m, kubaturze 261 m³, z poddaszem użytkowym i dachem dwuspadowym ze ścianą szczytową. PINB wszczął i prowadził postępowanie w sprawie odstępstw od pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2004 r., z uwagi na stwierdzenie nieważności decyzji o warunkach zabudowy, stwierdził nieważność pozwolenia na budowę. W toku postępowania Burmistrz Miasta [...] decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r., utrzymaną w mocy przez SKO, ustalił warunki zabudowy dla budynku garażowo – gospodarczego z zapleczem socjalnym i werandą na działce nr 1551/3 obr. [...] w D. /decyzja ta, wydana dla R.S., została następnie przeniesiona na B.Ł./. NSA w wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej WINB od wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2011 r. II SA/Rz 652/11, wyrokiem z dnia 9 listopada 2012 r. II OSK 801/12 wskazał na związanie WSA i orzekających w sprawie organów nadzoru budowlanego wcześniejszym wyrokiem WSA w Rzeszowie z dnia 22 października 2008 r. II SA/Rz 841/07. Stosując się do zawartych w nim zaleceń, PINB decyzją z dnia [...] września 2013 r., na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy P.b. nałożył na M. i B.Ł. obowiązek sporządzenia i przedstawienia w terminie 6 miesięcy projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych. Ponieważ inwestorzy z tego obowiązku wywiązali się, w ocenie WINB, organ I instancji stwierdzając zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, zgodność projektu zagospodarowania działki z przepisami – w tym techniczno – budowlanymi, kompletność projektu budowlanego, w tym jego wykonanie i sprawdzenie przez osoby posiadające wymagane uprawnienia, prawidłowo decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r. zatwierdził projekt budowlany zamienny i nałożył na inwestora robót obowiązek uzyskania decyzji o pozwoleniu na użytkowanie.

Decyzję WINB z dnia [...] lipca 2014 r. zaskarżył w całości K.S., zarzucając jej:

Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 pkt 2 P.b. w związku z § 12 ust. 1-4 rozporządzenia, poprzez brak zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno – budowlanymi, przez przyjęcie, że zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego może nastąpić wbrew aktualnym warunkom technicznym w zakresie usytuowania obiektów budowlanych,

Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak uzasadnienia prawnego odnośnie dopuszczalności usytuowania spornego budynku w granicy działek 1511/3 i 1552/3,

Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 35 ust. 1 pkt 1 oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. poprzez brak przedstawienia przez inwestorów zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska,

Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 34 ust. 1 oraz art. 35 ust. 1 pkt 1 P.b. poprzez brak ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy, która mogłaby stanowić podstawę analizy zgodności zabudowy z tymi warunkami oraz brak decyzji o przeniesieniu uprawnień wynikających z decyzji z dnia [...] sierpnia 2009 r. na rzecz B.Ł., która musiałaby zostać wydana z naruszeniem prawa, ponieważ skarżący nigdy nie wyraził zgody na zlokalizowanie w granicy działki budynku mieszkalnego,

Naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 5 ust. 1 pkt 9 P.b. w związku z § 13 ust. 1 rozporządzenia, poprzez brak poszanowania w projekcie budowlanym występujących w obszarze oddziaływania obiektu uzasadnionych interesów osób trzecich i przyjęcie, że zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego może nastąpić wbrew aktualnym warunkom technicznym w zakresie ograniczenia ilości światła dla budynku sąsiedniego,

Naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 7 i 77 § 1 K.p.a. poprzez brak zebrania i przeprowadzenia dowodów (m.in. brak opinii, brak analizy cienia rzucanego przez projektowany i wybudowany budynek) służących ustaleniu stanu faktycznego i załatwieniu sprawy.

Wskazując na powyższe, K.S. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji WINB w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wskazał, że sam fakt złożenia projektu zamiennego nie legalizuje robót budowlanych wykonanych z odstępstwami od pozwolenia na budowę i dopiero treść tego projektu wyznacza dalsze postępowanie organu nadzoru budowlanego. Jego obowiązkiem jest sprawdzenie projektu zamiennego w zakresie objętym regulacją art. 35 ust. 1 P.b., który powinien być zgodny z ustaleniami m.p.z.p. lub decyzją o warunkach zabudowy. Zarówno decyzja organu I jak i II instancji nie zawiera odniesienia do usytuowania spornego budynku w granicy, a nie powinna ustanawiać w tym zakresie dla inwestorów szczególnych przywilejów, tj. bliżej niż w odległościach wskazanych w § 12 rozporządzenia. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich o której mowa w art. 5 P.b. obejmuje szeroki zakres badania oddziaływania jednej nieruchomości na sąsiednie działki. W niniejszej sprawie organy administracji publicznej pominęły kwestię wpływu spornego budynku na uprawnienia właściciela działki sąsiedniej i nie przeprowadziły w tym przedmiocie stosownego postępowania (brak opinii, brak analizy cienia rzucanego przez wybudowany budynek na budynek znajdujący się na sąsiedniej działce), co z punktu formalnoprawnego czyni wydaną decyzję wadliwą.

W odpowiedzi na skargę WINB wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r. poz. 1647). Zakres kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., z którego wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a., Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 k.p.a. lub innych przepisach. W myśl art. 151 p.p.s.a Sąd oddala skargę w razie jej nieuwzględnienia.

Mając na względzie przedstawiony zakres kontroli legalności zaskarżonej decyzji Sąd doszedł do przekonania, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu.

Przedmiotem kontroli zgodności z prawem w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym jest decyzja wydana w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i nałożenia obowiązku uzyskania pozwolenia na użytkowanie.

Postępowanie w sprawie legalności budynku garażowo – gospodarczego zlokalizowanego na działce nr 1551/3 obr. [...] przy ul. [...] w D. toczy się od 2003 r. Przedmiotowa sprawa była wcześniej przedmiotem rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, który wyrokiem z dnia 22 października 2008 r., sygn. akt: II SA/Rz 841/07 oddalił skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2007 r. Nr [...] uchylającą decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2007 r. Nr [...] o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego. Powyższe skutkuje koniecznością zastosowania art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu sądu wiąże w tej sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Należy uznać, że "sprawa", o której mowa w powyższym przepisie, to sprawa w znaczeniu materialnym, a nie formalnym, a pomimo użycia w art. 153 p.p.s.a. określenia "orzeczenie" chodzi w nim nie o sentencję, lecz o uzasadnienie. Ocena prawna rozstrzygnięcia wiąże się bowiem w pierwszym rzędzie z wykładnią prawa, a ta może mieścić się jedynie w uzasadnieniu wyroku. Ocena ta może dotyczyć zarówno samej wykładni prawa materialnego i procesowego, jak i braku wyjaśnienia w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym istotnych okoliczności stanu faktycznego. Zarówno organ administracji, jak i sąd, rozpatrując sprawę ponownie, obowiązane są zastosować się do oceny prawnej zawartej w uzasadnieniu wyroku, bez względu na poglądy prawne wyrażone w orzeczeniach sądowych w innych sprawach. Związanie samego sądu administracyjnego, w rozumieniu art. 153 p.p.s.a. oznacza, że nie może on formułować nowych ocen prawnych, które są sprzeczne z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz zobowiązany jest do podporządkowania się mu w pełnym zakresie.

Sąd w uzasadnieniu wyroku zapadłego w powyższej sprawie wskazał, że wykonanie robót na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, która została następnie wyeliminowana z obrotu prawnego powoduje konieczność zastosowania art. 50 i 51 P.b. Przepisy te normują szczególny tryb legalizacji wszelkich robót budowlanych prowadzonych z naruszeniem przepisów P.b., innych niż budowa obiektu budowlanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ. Tryb ten dotyczy również budowy obiektu budowlanego z istotnymi odstępstwami od zatwierdzonego projektu budowlanego, co także ma miejsce w rozpatrywanym przypadku. Sąd wskazał, że kwestia zastosowania w przedmiotowej sprawie trybu legalizacji z art. 50 i 51 została już zresztą przesądzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 listopada 2005 r. sygn. akt II SA/Rz 637/05. Sąd wyjaśnił, że sytuację istotnego odstąpienia od projektu budowlanego lub warunków pozwolenia na budowę reguluje art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. W takim wypadku organ nakłada, określając termin wykonania – obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Sąd wskazał, że wykonanie obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego nie oznacza automatycznego jego zatwierdzenia, ponieważ fakt ten nie legalizuje wykonanych z odstępstwem robót budowlanych. Obowiązkiem organu kontrolującego przedłożony projekt budowlany zamienny jest jego sprawdzenie w zakresie objętym regulacją art. 35 ust. 1 P.b. mającym zastosowania odpowiednio na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b., a więc zwłaszcza w zakresie zgodności z decyzją o warunkach zabudowy lub miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Ocena legalności zaskarżonej decyzji uwzględniać musi także zapadły w dalszej kolejności wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 listopada 2012 r., sygn. akt II OSK 801/12, którym oddalono skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 6 grudnia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 652/11 uchylającego decyzję WINB z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków celem doprowadzenia robót budowlanych do zgodności z prawem i poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...]. Podzielając pogląd, że w niniejszej sprawie powinien mieć zastosowanie przepis art. 51 P.b. Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że wszczynając to postępowanie w pierwszej kolejności powinno się dokonać analizy pod kątem ust. 1 pkt 1, nie każde bowiem wykonane roboty budowlane da się doprowadzić do stanu zgodnego z prawem.

Zatem zarówno orzekające w sprawie organy, jak i Sąd jest związany wskazaniami i oceną prawną wyrażoną w ww. wyrokach.

Po myśli art. 35 § 1. P.b. przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oraz dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 6;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust.7.

Ocena zgodności projektu dokonana w myśl powołanego art. 35 P.b. powinna znaleźć odzwierciedlenie w uzasadnieniu decyzji.

Sąd stwierdza, że zarówno w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, jak i II instancji w sprawie brak jest analizy co do spełnienia wymogów określonych w art. 35 P.b.

Organ I instancji w ogóle pominął okoliczność, że decyzją z dnia [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Burmistrz Miasta [....] ustalił dla R.S. warunki zabudowy dla budynku garażowo-gospodarczego z zapleczem socjalnym i werandą na działce nr 1551/3 obr. [....] przy ul. [...] w D., po czym decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] przeniósł swoją decyzję z dnia [...] sierpnia 2009 r. na rzecz B.Ł. W decyzji organu I instancji brak jest odniesienia się zgodności projektu budowlanego zamiennego z decyzją o warunkach zabudowy, a także brak jest analizy zgodności tego projektu pod kątem spełnienia wymogów zawartych w art. 35 P.b. Decyzja organu I instancji stanowi w istocie sprawozdanie z przebiegu dotychczasowego postępowania i nie zawiera nawet wzmianki o przeprowadzonym postępowaniu dowodowym i jego wynikach. Organ jedynie enigmatycznie stwierdził, że rozwiązania projektowe zawarte w przedłożonym projekcie budowalnym zamiennym sprawdzono w zakresie, o którym mowa w art. 35 P.b. Decyzja nie zawiera zatem uzasadnienia faktycznego, a więc faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej ani uzasadnienia prawnego - wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji, co stanowi naruszenie art. 107 § 3 K.p.a. Oznacza to także, że wydana została z naruszeniem art. 153 p.p.s.a., bowiem nie uwzględnia wytycznych, zawartych wyroku WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 841/07.

Przechodząc do oceny legalności decyzji organu II instancji wskazać należy, że organ dokonał analizy projektu budowlanego zamiennego w oparciu o wytyczne określone w art. 35 § 1 P.b., ale jedynie w części. Zauważyć należy, że organ dokonując tych ustaleń zastosował art. 136 K.p.a., który jest jedynym źródłem uprawnień do przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego. W istocie jednak przepis ten daje organowi odwoławczemu kompetencje do przeprowadzenia postępowania dodatkowego tylko celem uzupełnienia braków w postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji, nie daje jednak podstawy do przeprowadzania takiego postępowania w całości w sytuacji, gdy organ I instancji nie przeprowadził go wcale. Podnieść należy, że do uznania, że została zrealizowana zasada dwuinstancyjności postępowania nie wystarcza stwierdzenie, że w sprawie zapadły dwa rozstrzygnięcia dwóch organów rożnych stopni. Konieczne jest też, aby rozstrzygnięcia te zostały poprzedzone przeprowadzeniem przez każdy z organów, który wydał decyzje, postępowania umożliwiającego osiągnięcie celów, dla których postępowania jest prowadzone celem zabezpieczenia prawa strony do dwukrotnego rozpoznania zaprawy przez organ administracji publicznej. Nie jest dopuszczalne utrzymanie w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej w sytuacji, gdy organ I instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego wcale, a z taką sytuacją mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Oznacza to, że decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 15 K.p.a.

Niezależnie od powyższego za zasadny należy uznać zarzut skargi polegający na naruszeniu art. 35 § 1 pkt 1 P.b., polegającym na braku oceny zgodności projektu budowlanego zamiennego z decyzją o warunkach zabudowy, bowiem organ II instancji odniósł się tylko do jej ustaleń zawartych w pkt III ppkt 1 oraz wymaganiami ochrony środowiska. Organ II instancji pominął zupełnie ocenę zgodności projektu budowlanego zamiennego z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie, w jakim odnosi się ona ustaleń dotyczących obsługi w zakresie komunikacji, w zakresie infrastruktury technicznej i ustaleń wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich oraz do kwestii wymaganych odległości od istniejących sieci i obiektów infrastruktury technicznej. Nie wyjaśnił, czy dla inwestycji wymagane było uzyskanie pozwoleń (decyzji) od odpowiednich organów i czy inwestor je uzyskał. Ponadto decyzja narusza art. 35 § 1 pkt 2 P.b., bowiem brak jest w niej oceny zgodności projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, bowiem samo stwierdzenie, że decyzja nie narusza przepisów, w tym techniczno – budowlanych nie jest wystarczające dla uznania jej zgodności z tymi przepisami. Sąd stwierdza także, że sprawdzenie projektu budowlanego zamiennego pod kątem spełnienia wymogów zawartych w art. 35 § 1 pkt 2, 3 i 4 ograniczyło się do powtórzenia treści przepisu, a ponadto organ II instancji nie odniósł się w ogóle do zarzutów zawartych w odwołaniu. Powyższe prowadzi do wniosku, że organ II instancji nie dokonał właściwej, zgodnej z przepisami, oceny projektu budowlanego zamiennego Takie działanie organu narusza art. 35 § 1 P.b. oraz art. 51 ust. 1 pkt 3 P.b. w związku z art. 153 p.p.s.a. w związku z art. 107 § 3 K.p.a.

Naruszenie wskazanych przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i doprowadziło do przedwczesnego zastosowania w sprawie art. 51 ust. 4 P.b.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" w zw. z art. 153 i art. 135 p.p.s.a. w zw. z art. 35 § 1 i art. 51 ust. 1 pkt 3 i 4 P.b. oraz art. 107 § 3 K.p.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji. O ochronie tymczasowej orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a.

Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z uzasadnienia wyroku.