Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 827/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6242 Odroczenie   terminu  odbycia zasadniczej służby wojskowej
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 134 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 39 ust. 3i ust. 5
journal: Dz.U. 2004 nr 241 poz 2416
law: Ustawa z dnia 21 listopada 1967 r.  o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Elżbieta Kremer Sędziowie NSA Piotr Lechowski WSA Bożenna Blitek (spr.) po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 listopada 2007 r. sprawy ze skargi P. G. na decyzję Szefa Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odroczenia terminu odbycia zasadniczej służby wojskowej skargę oddala


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 31 maja 2007r. P. G. zwrócił się do Wojskowej Komendy Uzupełnień o odroczenie (nie powoływanie go do odbycia) służby wojskowej ze względu na sprawy osobiste. Na uzasadnienie podał, że jest następcą gospodarstwa rolnego o powierzchni 6,99 ha wraz z zabudowaniami. Podkreślił, że od 2004r. samodzielnie prowadzi to gospodarstwo rolne, ponieważ jego rodzice – G. i K. G., z którymi mieszka ze względu na stan zdrowia nie mogą tego gospodarstwa prowadzić. Podał też, że razem z nimi mieszka także babka J. K. Na poparcie swych twierdzeń dołączył nakaz płatniczy z daty 29.02.2007r., orzeczenia i zaświadczenia lekarskie K. G. i G. G. stwierdzające niezdolność do pracy w gospodarstwie, kserokopię wypisu z aktu notarialnego sporządzonego w dniu [...] 2004r., a stanowiącego "Umowę darowizny", na mocy której G. G. i J. K. przekazały mu nieruchomości o łącznej powierzchni 6,99 ha, przy czym G. G. licząca wówczas lat 49 w zamian za dożywotnią służebność mieszkania oraz pismo Wójta Gminy z daty 31.05.2007r. potwierdzające treść wniosku.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] organ I instancji - Wojskowa Komenda Uzupełnień - nie odroczył P. G. odbycia zasadniczej służby wojskowej. Jako podstawę prawną wskazano art. 39 ust. 3 oraz ust. 5 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2004r. Nr 241, poz. 2416 z późn. zm.) oraz art. 104 § 1 kpa. Na uzasadnienie decyzji podano, iż poborowy P. G. korzystał już z odroczenia "ze względu na ważne sprawy osobiste lub rodzinne" w okresie od dnia 15.05.2006r. do dnia 14.05.2007r., a skoro - zgodnie z przepisami - odroczenia takiego udziela się tylko jeden raz na okres od trzech do dwunastu miesięcy, to nie ma możliwości prawnej ponownego udzielenia takiego odroczenia z tego tytułu.

Od decyzji tej odwołał się P. G., który w odwołaniu ponowił argumenty związane z złym stanem zdrowia rodziców, którzy w związku z tym nie są w stanie zająć się gospodarstwem podczas jego nieobecności, a także podniósł, że gospodarstwo to stanowiące jedyne źródło jego utrzymania zostałoby zrujnowane, gdyż musiałby "się wyzbyć inwentarza żywego" i straciłby wszystkie płody rolne z całego gospodarstwa.

Decyzją Nr [...] organ II instancji – Szef Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jako podstawę prawną wskazano art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 39 ust. 3 i ust. 5 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej, a na uzasadnienie podano, że wydana przez organ I instancji decyzja jest w pełni zgodna ze wskazanym w niej obowiązującym prawem.

Od decyzji tej złożył skargę P. G. wnosząc o jej uchylenie i przedstawiając argumenty jak we wniosku i odwołaniu. Nadto skarżący podniósł, że pogorszył się stan jego zdrowia – jest bardzo nerwowy, nie może spać po nocach, trzęsą mu się ręce, a nadto pochodzi z rodziny, w której trzy osoby leczyły się u lekarza psychiatry na depresję, a od 15 lat leczy się u takiego lekarza jego matka.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz.1270) – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi – zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie jest uzasadniona.

Należy zwrócić uwagę na to, iż poza sporem pozostaje fakt, że P. G. ponownie ubiega się o odroczenie zasadniczej służby ze względu na ważne sprawy osobiste określone w art. 39 ust. 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity: Dz. U. z 2004r., Nr 241, poz. 2416 z późn. zm.).

Poza sporem pozostaje również okoliczność wynikająca z akt administracyjnych, iż Decyzją Nr [...] P. G. korzystał już z odroczenia zasadniczej służby wojskowej ze względu na "ważne sprawy osobiste" w okresie od dnia 15 maja 2006r. do dnia 14 maja 2007r.

W tej sytuacji Sąd zwraca uwagę na treść przepisów stanowiących podstawę prawną wydanych w niniejszej sprawie decyzji, a to art. 39 ust. 3 i ust. 5 powołanej wyżej ustawy z dnia 21 listopada 1967r.:

"Art. 39.

(...)

3. Odroczenia zasadniczej służby wojskowej można udzielić również ze względu na ważne sprawy osobiste lub rodzinne poborowego, a w szczególności związane z zaistnieniem trudnej sytuacji osobistej lub rodzinnej, które nie upoważniają do udzielenia poborowemu odroczenia z tytułu sprawowania bezpośredniej opieki nad członkiem rodziny albo z powodu konieczności załatwienia spraw związanych z prowadzeniem przez poborowego przedsiębiorstwa, gospodarstwa rolnego albo innej działalności gospodarczej.

(...)

5. Odroczenia, o którym mowa (...) w ust. 3, udziela się tylko jeden raz na okres od trzech do dwunastu miesięcy."

W związku z powyższym – zdaniem Sądu – organy administracyjne mają rację wskazując na ustawową przeszkodę w ponownym udzieleniu odroczenia skarżącemu z powodu "ważnych spraw osobistych lub rodzinnych poborowego" w postaci art. 39 ust. 5 w związku z art. 39 ust. 3 ustawy o powszechnym obowiązku obrony Rzeczpospolitej Polskiej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie mając na względzie opisywaną przez skarżącego jego sytuację zdrowotną, a w szczególności problemy związane z nadmierną nerwowością, zwraca uwagę na możliwość ponownego określenia zdolności skarżącego do odbycia zasadniczej służby wojskowej właśnie z uwagi na udokumentowane pogorszenie się stanu zdrowia poborowego. Nie może to nastąpić jednak w niniejszym postępowaniu, nie dotyczącym zdolności lub jej braku do odbycia służby wojskowej, a dotyczącym odroczenia służby wojskowej z uwagi na

"ważne sprawy osobiste lub rodzinne poborowego, a w szczególności związane z prowadzeniem przez poborowego gospodarstwa rolnego", o czym mowa w art. 39 ust. 3 i ust. 5 powołanej wyżej ustawy

Mając powyższe na względzie – Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym i stwierdził, że organy obu instancji wydając zaskarżone decyzje nie naruszyły prawa – a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł - jak w sentencji.