Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 368/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-06-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1,  art. 59  par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie sędzia WSA Joanna Brzezińska sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Protokolant starszy asystent sędziego Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzjami z dnia [...] r. nr [...] oraz nr [...] Prezydent Miasta B. orzekł o przyznaniu skarżącemu J. A. usług opiekuńczych za 5% odpłatnością odpowiednio przez 5 dni w tygodniu po 2 godziny dziennie oraz w soboty, niedziele i święta w ilości 1 godziny dziennie.

Przesyłka zawierająca ww. decyzje Prezydenta Miasta została doręczona skarżącemu w dniu [...] r. (dowód: zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki – k. 8 akt administracyjnych).

Pismem z dnia [...] r. skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji, składając jednocześnie w dniu [...] r. odwołanie od decyzji z dnia [...] r. W złożonym wniosku o przywrócenie terminu wskazał, iż bez swojej winy nie zachował terminu do wniesienia odwołania, który upływał z dniem [...] r., gdyż od dnia [...] do [...] r. przebywał w szpitalu. Po wezwaniu organu skarżący dostarczył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B (dalej też SKO) wypis ze Szpitala [...] w B., określający termin pobytu w szpitalu skarżącego w okresie od [...] do [...] r.

Postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B, na podstawie art. 58 § 1 i 2 oraz art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 23, dalej powoływanej jako kpa), odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu ww. postanowienia SKO wskazało, że decyzje organu I instancji z dnia [...] r. zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] r. i że tym samym, zgodnie z art. 129 § 2 kpa i pouczeniem zawartym w decyzji organu I instancji, odwołanie należało wnieść w ciągu 14 dni od dnia doręczenia tych decyzji, a zatem najpóźniej w dniu [...] r. Tymczasem, jak stwierdziło, skarżący złożył odwołanie w dniu [...] r. – 7 dni po wyjściu ze szpitala. Organ podkreślił, że z dostarczonej przez stronę karty informacyjnej Szpitala [...] w B. wynika, że skarżący przebywał w tym szpitalu w okresie od dnia [...] stycznia do dnia [...] r., a nie jak wskazał we wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od dnia [...] r. do [...] r. Oznacza to, że skarżący mógł złożyć w terminie odwołanie, gdyż termin do wniesienia odwołania upływał w dniu [...] r., a skarżący nie przebywał w tym czasie w szpitalu. Jednocześnie organ podkreślił, że dzień [...] r. był zwykłym dniem pracy (poniedziałek). W tych okolicznościach należało, zdaniem SKO, stwierdzić, że odwołanie od ww. decyzji zostało wniesione po terminie z winy strony, i że tym samym jego przywrócenie jest nieuzasadnione.

Na powyższe postanowienie SKO z dnia [...] r. skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, domagając się jego uchylenia z uwagi na naruszenie art. 57 § 4 kpa.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że stosownie do art. 57 § 5 kpa zachował termin do wniesienia odwołania, że stanowisko organu, iż wniósł on odwołanie po terminie nie ma istotnego znaczenia oraz, że stwierdzenie organu, iż uchybił terminowi do wniesienia odwołania narusza art. 58 § 1 kpa.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w zakresie wynikającym z treści przepisów art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 1647) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa), Sąd stwierdził, iż wniesiona w sprawie skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W rozpoznawanej sprawie przedmiot zaskarżenia stanowi postanowienie SKO z dnia [...] r. odmawiające skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydent Miasta B. z dnia [...] r. nr [...] oraz nr [...] w sprawie przyznania skarżącemu usług opiekuńczych za 5% odpłatnością.

Jako podstawę prawną zaskarżonego postanowienia organ odwoławczy powołał art. 58 kpa, w oparciu o który to dokonał oceny wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Przepis art. 58 § 1 kpa stanowi, że w razie uchybienia terminu należy go przywrócić na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni on, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Z treści powołanego przepisu wynika, że to strona powinna uwiarygodnić swoją staranność przy dokonywaniu czynności procesowych oraz fakt, że przeszkoda w terminowym dokonaniu czynności była od niej niezależna. Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu odpowiedniego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu usprawiedliwia więc zaistnienie obiektywnych, występujących bez woli strony okoliczności, które mimo dołożenia przez nią należytej (odpowiedniej) staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie. Niewątpliwie tego rodzaju okolicznością może być pobyt w szpitalu spowodowany chorobą.

W przedmiotowej sprawie skarżący składając wniosek o przywrócenie terminu powołał się właśnie na tę okoliczność. Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznało jednak, że skarżący nie spełnił warunku uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu. Zdaniem Sądu, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, stanowisko to jest prawidłowe. Z akt sprawy wynika, że skarżący jako okoliczność mającą uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu powołał fakt pobytu w szpitalu, na potwierdzenie czego przedłożył na wezwanie organu wypis ze Szpitala [...] w B.. W dokumencie tym wskazane zostało, iż skarżący przebywał w szpitalu w okresie od [...] stycznia do [...] r. Tymczasem decyzje organu I instancji z dnia [...] r. zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] r. Zgodnie z art. 129 § 2 kpa skarżący zobligowany był do wniesienia odwołanie w ciągu 14 dni od dnia doręczenia decyzji z dnia [...] r., a zatem najpóźniej w dniu [...] r. Oznacza to, że powołana przez skarżącego i uprawdopodobniona okoliczność pobytu w szpitalu nie dotyczyła okresu, w toku którego skarżący mógł złożyć w terminie odwołanie. A zatem nie miała ona znaczenia dla wykazania przesłanki braku winy w uchybienie terminu, które to przesłanka stanowi w świetle art. 58 § 2 kpa niezbędny warunek przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W takim stanie rzeczy należało uznać za zgodne z prawem stanowisko SKO, iż skarżący ponosi winę w uchybieniu terminu do wniesienia odwołanie od decyzji z dnia [...] r., i że tym samym nie ma podstaw do przywrócenia mu terminu do wniesienia odwołania.

Wobec, stwierdzając że skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do skutecznego złożenia wniosku o przywrócenie terminu, i że wszystkie zarzuty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, Sąd na podstawie art. 151, orzekł jak w sentencji wyroku.