Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 469/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-01-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 47 par. 1, art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1740/17 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1740/17 w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] sierpnia 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia w części kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 22 sierpnia 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1740/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną J. G. od wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 marca 2018 r., sygn. akt V SA/Wa 1740/17 w przedmiocie odmowy umorzenia w części kwoty nienależnie pobranych płatności oraz zwrócił J. G. wpis sądowy od skargi kasacyjnej w kwocie 100 zł.

W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji przyjął, że skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi kasacyjnej przez: nadesłanie odpisu skargi kasacyjnej - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej (art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) do którego był wezwany na podstawie zarządzenia z dnia 13 czerwca 2018 r.

Sąd stwierdził, że nadesłany przez skarżącego w odpowiedzi na wezwanie dokument nie jest odpisem złożonej skargi kasacyjnej. Różni się on kilkoma elementami - datą, wartością przedmiotu zaskarżenia oraz zawiera dodatkowe zarzuty (k-73 punkty e,f,g) w stosunku do pierwotnego dokumentu. W związku z powyższym, Sąd I instancji na podstawie art. 178 p.p.s.a. odrzucił skargę kasacyjną.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył J. G. Wniósł o uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 k.c., gdyż wskutek złożenia odpisów stało się ono bezprzedmiotowe.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie zasad postępowania mające wpływ na wynik sprawy polegające na:

a) naruszeniu art. 49 § 1 p.p.s.a. oraz art. 47 § 1 p.p.s.a. w związku z treścią art. 178 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie przez Sąd wbrew treści na pieczęci biura podawczego, iż do wniesionej skargi nie załączono jej odpisu, a zatem wezwanie do uzupełnienia braków skargi kasacyjnej i następnie jej odrzucenie na podstawie art. 178 p.p.s.a. było nieuzasadnione.

b) naruszenie art. 6 p.p.s.a. oraz art. 42 Konstytucji poprzez bezzasadne i niezweryfikowane w żaden sposób przez WSA przyjęcie stanowiska, iż pomimo oznaczenia przez biuro podawcze WSA, iż do skargi dołączono załączniki braku przeprowadzenia dochodzenia co się stało z tym załącznikiem, a w efekcie przyjęcie, iż tego załącznika nie było.

Zdaniem skarżącego przyjęcie bezkrytycznie koncepcji - nie popartej wewnętrznym postępowaniem wyjaśniającym związanym z weryfikacją oznaczeń na pieczęci doprowadziło do naruszenia prawa do obrony skarżącego w postaci nieuzasadnionego żądania złożenia dokumentu, który już raz był złożony. W tej sytuacji mimo omyłkowego złożenia wersji roboczej skargi kasacyjnej w treści odmiennej od samej skargi nie można uznać za uchybienie zarządzeniu, które żądało złożenia dokumentu złożonego uprzednio.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że podstawę odrzucenia skargi kasacyjnej stanowiły ustalenia, że skarżący mimo wezwania do usunięci braków formalnych skargi kasacyjnej poprzez nadesłanie w terminie 7 dni odpisu złożonej skargi kasacyjnej, nie nadesłał wymaganego dokumentu. Sąd I instancji stwierdził, że nadesłany w wyniku wezwania dokument nie jest odpisem skargi kasacyjnej.

Natomiast skarżący w złożonym zażaleniu twierdzi, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej nie było konieczne ponieważ wbrew treści na pieczęci biura podawczego, do wniesionej skargi załączono jej odpis.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności wynikające z akt sprawy, nie budzą wątpliwości co do podstawy przyjęcia przez Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w zarządzeniu z dnia 13 czerwca 2018 r., że nadesłana przez J. G. skarga kasacyjna z dnia 7 czerwca 2018 r., nie posiada załącznika (odpisu skargi kasacyjnej). Na skardze kasacyjnej znajdującej się w aktach sprawy (k.60) widnieje pieczęć Biura Podawczego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z oznaczeniem daty wpływu przesyłki do Sądu, po wyrazie "Zał.", wpisano 1 oraz wpisano numer przesyłki poleconej, którą nadano omawiane pismo. Na prezentacie widnieje również podpis osoby przyjmującej pismo. Zatem z pieczęci prezentaty wynika że pismo to zostało złożone wraz z jednym załącznikiem, którym było załączone do skargi kasacyjnej pełnomocnictwo z dnia 7 czerwca 2018 r. udzielone adw. B. P.

Z § 4 zarządzenia Nr 14 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 sierpnia 2015 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych wynika, że na piśmie wpływającym do sądu umieszcza się adnotację zawierającą m.in. informację o załącznikach. Taka adnotacja w niniejszej sprawie widniała.

Kontrolując zaskarżone orzeczenie należy wskazać, że Sąd I instancji prawidłowo stwierdził, że nadesłany w odpowiedzi na wezwanie z dnia 13 czerwca 2018 r. dokument znajdujący się w aktach (k. 71-78) nie jest odpisem złożonej skargi kasacyjnej (k. 60 do 63 akt sądowych) czego skarżący nie kwestinował. W zażaleniu wskazał, że omyłkowo złożono wersję roboczą skargi kasacyjnej. Wobec zatem nieuzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej w zakreślonym w wezwaniu terminie, Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a.

Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że nie zostały naruszone przepisy art. 49 § 1 oraz art. 47 § 1 p.p.s.a. oraz art. 42 Konstytucji. Również nie można uznać za uzasadniony zarzut naruszenia art. 6 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata, rady prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań. Należy zauważyć, że skarżący J. G. działał przez profesjonalnego pełnomocnika.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.