Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 1739/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 162 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Tomaszewska, Sędziowie Sędzia NSA Małgorzata Gorzeń (spr.), Sędzia WSA Ewa Wojtynowska, , po rozpoznaniu w trybie uproszczony w dniu 28 lutego 2018 r. sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w z dnia 9 października 2017 r. sygn. akt SKO [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 października 2017 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze (dalej: SKO) odmówiło pani M.K. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z 2 stycznia 2017 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok.

Podstawą rozstrzygnięcia był następujący stan faktyczny:

Decyzją z dnia 2 stycznia 2017 r. Prezydent Miasta ustalił pani M.K. (dalej: podatniczka, skarżąca) wysokość podatku od nieruchomości za 2017 rok dla nieruchomości znajdującej się przy ul. [...]w G.

Decyzja ta doręczona została w trybie zastępczym na adres podatniczki w dniu 6 lutego 2017 r.

Podatniczka w dniu 27 kwietnia 2017 r. złożyła odwołanie od powyższej decyzji, wnosząc jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. We wniosku wskazała, że przedmiotowa decyzja nie została jej doręczona również w sposób zastępczy. W miejscu zamieszkania skarżącej nie pozostawiono żadnego awizo. Skarżąca zapewniła, że jako osoba skrupulatna na pewno odebrałaby przesyłkę gdyby tylko powzięła informację o doręczeniu zastępczym. Skarżąca przedłożyła oświadczenie domowników domu przy ul. O. w S., w treści którego wskazali oni, że w skrzynce pocztowej nie pozostawiono żadnego zawiadomienia o próbie doręczenia jakiejkolwiek przesyłki.

Postanowieniem z dnia 9 października 2017 r. SKO odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ wskazał, że poza sporem pozostaje, że strona dopełniła czynności, dla której ustanowiony był uchybiony termin oraz że wniosek o przywrócenie terminu złożony został w przeciągu siedmiu dni od dnia ustania podnoszonej przez stronę przyczyny uchybienia terminu – momentu powzięcia informacji o wydaniu decyzji. Skarżąca nie uprawdopodobniła jednak braku winy w uchybieniu terminu. Samo gołosłowne, niczym nie poparte zaprzeczenie przez skarżącą otrzymania awiza przesyłki zawierającej pismo organu nie może być uznane za wystarczające do obalenia domniemania doręczenia w trybie zastępczym

Z tego względu SKO wobec niestwierdzenia wystąpienia przesłanek z art. 162 § 1 O.p., odmówiło stronie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pani M.K. wniosła o uchylenie postanowienia organu odwoławczego (błędnie nazywając go decyzją) i zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżąca zarzuciła naruszenie art. 162 § 1 i § 2 O.p. poprzez odmowę przywrócenia terminu mimo uprawdopodobnienia braku winy w uchybieniu terminu; art. 121 i 122 O.p. poprzez zaniechanie dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów podatkowych, art. 187 § 1 O.p. poprzez dokonanie jednostronnej i wybiórczej oceny materiału dowodowego.

W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że w okresie, w którym miało dojść do doręczenia przesyłki (23.01.2017r.-7.02.2017r.) zarówno skarżąca jak i pozostali domownicy przebywali stale pod wskazanym adresem. Dowodem na błąd poczty jest brak na potwierdzeniu odbioru adnotacji dotyczącej przyczyny awizacji. Przedmiotowa przesyłka nie była również dostępna do odbioru w urzędzie pocztowym, było to bowiem sprawdzane przez skarżącą i pozostałych domowników. Skarżąca przedstawiła oświadczenie pisemne domowników domu przy ul. O. w S., w treści którego wskazali oni, że w skrzynce pocztowej nie pozostawiono żadnego zawiadomienia o próbie doręczenia jakiejkolwiek przesyłki.

W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Zaskarżonym postanowieniem SKO odmówiło skarżącej przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Prezydenta Miasta z dnia 2 stycznia 2017r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2017 rok.

Zgodnie z art. 162 § 1 O.p. w razie uchybienia terminowi należy go przywrócić na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Podanie o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi. Jednocześnie z wniesieniem podania należy dopełnić czynności, dla której był określony termin.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę podziela zapatrywania wyrażone w wyroku NSA z dnia 8 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1445/11 (a także m.in. w wyrokach z tej samej daty o sygn. akt I FSK 1443/11, I FSK 1444/11 i I FSK 1446/11) i tak, aprobując poglądy wyrażone w powołanych orzeczeniach powtórzyć można, szeroko uargumentowaną w nich tezę, że "wymogi logiki i ekonomiki procesowej nakazują przyjąć, że rozpatrzenie sprawy z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art. 162 O.p. jest na osi czasu etapem następującym po wydaniu postanowienia stwierdzającego uchybienie temu terminowi na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 ww. ustawy, niezależnie od tego, kiedy ów wniosek został złożony (po wniesieniu odwołania, czy jednocześnie z nim)". Skoro bowiem punktem wyjścia do złożenia wniosku o przywrócenie terminu jest jego niedotrzymanie, to właśnie stwierdzenie tegoż uchybienia powinno być tym, co w pierwszej kolejności następuje. Przepisy art. 162 § 1 i § 2 O.p. nie pozostawiają wątpliwości co do tego, że, aby złożyć wniosek o przywrócenie terminu, termin musi być uchybiony. Wniosek w tym zakresie złożony mimo braku uchybienia terminowi jest niedopuszczalny. Z tej perspektywy pierwszeństwo winno mieć zatem rozstrzygnięcie w postaci postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminowi. Tego rodzaju postanowienie otwiera bowiem drogę do rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu jako w ogóle mogącego osiągnąć cel, dla którego został on przewidziany. Umożliwia zajęcie się badaniem jego zasadności, w szczególności oceną przesłanek uzasadniających przywrócenie terminu. Ocena taka jest możliwa tylko i wyłącznie wtedy, gdy termin odwoławczy został przekroczony.

Kwestia prawidłowości doręczenia przesyłki zawierającej decyzję organu pierwszej instancji nie stanowi natomiast uzasadnienia istnienia drugiej przesłanki z art. 162 § 1 O.p. - uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Jak wskazano wyżej, stanowi ona uzasadnienie dla przesłanki dotyczącej tego, czy do uchybienia terminu w ogóle doszło. W sytuacji uwzględnienia zarzutów strony i uznania, że przesyłka wskutek błędów poczty nie została skutecznie stronie doręczona w trybie tzw. fikcji prawnej (art. 150 O.p.), konsekwencją byłoby stwierdzenie, że termin do wniesienia odwołania nie rozpoczął swojego biegu, w związku z czym orzekanie w przedmiocie jego przywrócenia byłoby bezprzedmiotowe. Dlatego też kwestia prawidłowości doręczenia stronie przesyłki zawierającej decyzję organu pierwszej instancji jest badana przede wszystkim w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. W wyroku z dnia 28 lutego 2018 r. sygn. akt I SA/Gd 1738/17 tutejszy Sąd oddalił skargę pani M.K. na postanowienie SKO z dnia 9 października 2017 r. o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania uznając, że przesyłka zawierająca decyzję organu pierwszej instancji została skutecznie doręczona stronie w trybie art. 150 O.p. z dniem 6 lutego 2017 r. W wyroku tym Sąd przesądził, że zarzuty strony dotyczące braku awizowania przesyłki pozostały gołosłowne i nie zdołała ona skutecznie obalić domniemania doręczenia wynikającego z dokumentu urzędowego jakim jest prawidłowo wypełnione zwrotne potwierdzenie odbioru przesyłki.

Za bezsporny uznać zatem należy fakt uchybienia przez stronę terminowi do wniesienia odwołania od decyzji organu pierwszej instancji, co jest konsekwencją dokonanej przez Sąd oceny, iż decyzja ta została stronie skutecznie doręczona z dniem 6 lutego 2017 r. i od tej daty bieg rozpoczął termin do jej zaskarżenia.

W złożonym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania skarżąca nie wskazała żadnych okoliczności wskazujących na brak jej winy. Okolicznością uzasadniającą brak winy strony byłaby nagła, nadzwyczajna sytuacja, przed której negatywnymi następstwami strona obiektywnie nie miałaby możliwości się zabezpieczyć, nawet przy dołożeniu wszelkich możliwych w danych okolicznościach starań, w tym także nie mogłaby skorzystać z pomocy innych osób dla dokonania czynności procesowej w terminie. Tymczasem w okolicznościach analizowanej sprawy nie zostały wykazane przeszkody, których skarżąca nie byłaby w stanie usunąć nawet przy dołożeniu wszelkich możliwych starań w danych warunkach. Jedynym powodem uchybienia terminu podawanym przez skarżącą było nieskuteczne, w jej ocenie, doręczenie decyzji w trybie art. 150 O.p. Tymczasem, jak już wykazano, nie jest to argument zaświadczający o braku winy, a jedynie mający na celu wykazać, że termin do wniesienia odwołania w ogóle nie rozpoczął biegu. Jeśli zaś strona występuje z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, to raczej ma świadomość, iż termin ten przekroczyła i powinna uprawdopodobnić brak winy w uchybieniu terminu.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę, będąc związany dyspozycją art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369), nie stwierdził naruszeń prawa materialnego bądź procesowego, które powodowałoby konieczność wyeliminowania zaskarżonego postanowienia z obrotu prawnego.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd oddalił skargę.

Orzeczenia sądów administracyjnych powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.