Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1788/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 214 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz, po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 29 grudnia 2011 r., sygn. II SA/Łd 1239/11 w sprawie ze skargi M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] września 2011 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę M. A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] września 2011 r., w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że pomimo skutecznego wezwania Skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi, w wyznaczonym terminie nie uzupełniono tego braku.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła M. A. zarzucając naruszenie art. 214 § 2 ppsa w zw. z art. 45 Konstytucji RP, poprzez niewłaściwe zastosowanie, to jest poprzez uznanie, że skarżące które objęte są wspólnym obowiązkiem wnoszą oddzielnie opłaty od skargi, oraz że wniesienie opłaty przez jednego ze wspólników nie zwalniało skarżącej od wniesienia opłaty. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podano w szczególności, iż w przypadku współuczestnictwa materialnego, jak w sprawie niniejszej, w rozumieniu art. 214 § 2 ppsa wniesienie opłaty przez jednego ze zobowiązanych zwalnia pozostałych skarżących z jej wniesienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach.

Na uwzględnienie zasługuje zarzut naruszenia art. 214 § 2 ppsa, zgodnie z którym pismo wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane z przedmiotem zaskarżenia są wspólne, podlega jednej opłacie. Otóż skarga złożona przez skarżącą w niniejszej sprawie i skarga złożona przez E. W. dotyczyła tej samej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Łodzi z dnia [...] września 2011 r., utrzymującej w mocy decyzję Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2011 r. o wymierzeniu M. A. i E. W. – wspólniczkom spółki cywilnej Niepubliczny Zakład Opieki Zdrowotnej "S." – kary pieniężnej w wysokości 10.000 zł za nieterminowe przekazanie zbiorczego zestawienia danych o rodzajach i ilości odpadów, o sposobach gospodarowania nimi oraz o instalacjach i urządzeniach służących do odzysku i unieszkodliwiania odpadów za 2009 rok. Zaskarżona do Sądu decyzja wydana została po rozpoznaniu wspólnego odwołania obu wspólniczek, które brały udział w toku całego postępowania administracyjnego.

Złożone w odrębnych egzemplarzach skargi na decyzję SKO z [...] września 2011 r. zarejestrowane zostały w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym pod rożnymi sygnaturami (II SA/Łd 1240/11 i II SA/Łd 1239/11) wskutek czego prowadzono równolegle dwa postępowania. Sprawa o sygn. II SA/Łd 1240/11 zakończyła się wyrokiem z dnia 16 lutego 2012 r., którym w rezultacie uwzględnienia skargi E. W. stwierdzono nieważność decyzji SKO z dnia [...] września 2011 r. i poprzedzającej ją decyzji Marszałka Województwa Łódzkiego z dnia [...] czerwca 2011 r.

Natomiast w niniejszej sprawie, postanowieniem z dnia 29 grudnia 2011 r. skarga M. A. została odrzucona wobec nieuiszczenia wpisu od skargi.

Niewątpliwie nieprawidłowe było działanie Sądu I instancji, skutkiem którego toczyły się dwa odrębne postępowania w przedmiocie skarg dotyczących tej samej decyzji. Zgodnie z art. 51 ppsa, kilku uprawnionych do wniesienia skargi może w jednej sprawie występować w roli skarżących, jeżeli ich skargi dotyczą tej samej decyzji. W okolicznościach rozpoznawanej sprawy należało przyjąć, że treść decyzji skierowanej do obu skarżących, jako wspólniczek spółki cywilnej, determinowała materialny charakter ich współuczestnictwa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Niezależnie od tego materialny charakter współuczestnictwa wspólników spółki cywilnej wynika z istoty łączącego ich stosunku prawnego, a zwłaszcza ustanowionej w art. 864 k.c. solidarnej odpowiedzialności wspólników za zobowiązania spółki. W tej sytuacji skarżące mogły złożyć skargi w jednym piśmie (art. 57 § 2 ppsa), ale takiego obowiązku nie miały. Złożenie dwóch odrębnych skarg na tę samą decyzję sprawia jednak, że Sąd ma zgodnie z art. 111 § 1 ppsa obowiązek połączenia kilku oddzielnych spraw w celu ich łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia. W literaturze przyjmuje się, że obligatoryjne połączenie spraw sądowoadministracyjnych do łącznego rozpoznania ma miejsce wówczas, gdy tożsamą decyzję zaskarżyło kilku uprawnionych do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy, skoro po stronie skarżących zachodziło w sprawie współuczestnictwo materialne, należało uznać, iż odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu przez jedną z nich, było wadliwe.

W konsekwencji Sąd I instancji zobowiązany jest podjąć odpowiednie czynności procesowe, mając na uwadze, że wydany został wyrok w przedmiocie zaskarżonej decyzji SKO z dnia [...] września 2011 r., który uprawomocnił się z dniem 12 kwietnia 2012 r., a zatem powstał stan rzeczy osądzonej, wykluczający ponowne rozstrzygnięcie tej samej sprawy. Zaskarżona w niniejszej sprawie decyzja została bowiem usunięta z obrotu prawnego ze skutkiem do wszystkich jej adresatów jakimi byli wspólnicy spółki cywilnej.

Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 ppsa.