Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 323/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-07-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 138, art. 127 par. 1, art. 11
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grzymisławska-Cybulska Sędzia WSA Monika Świerczak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 lipca 2021 r. sprawy ze skargi A. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącej A. W. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Burmistrz Miasta i Gminy W. na podstawie art. 71, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 oraz art. 85 ust. 1 i 2 pkt 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.) w związku z § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1839) decyzją z [...] września 2020r. stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni s. o mocy do 10 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą, na działkach o nr geod. [...] i [...], obręb S. oraz określił wymienione w punktach od 1 do 14 decyzji warunki i wymagania dotyczące realizacji przedsięwzięcia.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli A. W. oraz P. P..

Skarżąca zarzuciła obrazę przepisów art. 7 k.p.a., art. 59 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 , art. 62 ust. 2, art. 71 oraz art. 85 ust. 1 i 2 pkt 2 i art. 96 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.) w związku z § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1839) oraz art. 6 ust. 3 dyrektywy Rady 92/43/EWG z 21 maja 1992r. w sprawie ochrony siedlisk przyrodniczych oraz dzikiej fauny i flory (OJ L 206, 22.7.1992, p. 7-50) przez niedokładne wyjaśnienie istniejącego stanu faktycznego i orzeczenie, że brak jest potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji objętej decyzja i określenie warunków i wymagań dotyczących realizacji przedsięwzięcia podanych w decyzji w sytuacji, gdy przepisy prawa nakładają obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, albowiem planowane przedsięwzięcie będzie znacząco oddziaływać na środowisko.

Skarżący, natomiast podniósł, że planowana inwestycja będzie miała negatywne skutki dla terenu, krajobrazu i przyrody, stanowi zagrożenie pożaru dla gospodarstw rolnych z uwagi na bliskie sąsiedztwo oraz negatywnie wpłynie na wartość ziemi i budynków.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzenia na posiedzeniu niejawnym odwołania P. P. decyzją z [...] grudnia 2020r. wydaną na podstawie art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 84 oraz art. 85 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 283 ze zm.) i § 3 ust. 1 pkt 54 lit. b rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 roku w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 1839) utrzymało zaskarżona decyzje w mocy.

W motywach rozstrzygnięcia Kolegium przedstawiło inwestycję będącą przedmiotem postępowania, a następnie wskazało, że doręczenie decyzji nastąpiło w trybie publicznego obwieszczenia, zatem odwołanie od decyzji organu I instancji p. P. P. wniósł w dniu [...] października 2020 r., a więc zanim zaczął biec termin na wniesienie odwołania wskazany w obwieszczeniu. Kolegium uznało odwołanie za dopuszczalne gdyż zanim Skarżący wniósł odwołanie, zapoznał się z treścią decyzji w siedzibie organu w dniu [...] października 2020 r., a decyzję doręczono innej stronie (Inwestorowi). Tym samym decyzja weszła do obrotu prawnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu tego odwołania uznało, że nie zasługuje ono na uwzględnienie. Skarżący nie wykazał naruszenia prawa przez organ pierwszej instancji, który zasadnie stwierdził brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Kolegium przedstawiło motywy i podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia.

Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] grudnia 2020r. nr [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosła A. W. reprezentowana przez r.pr. R. R., wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] grudnia 2020 r., nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Burmistrza Miasta i G. W. stwierdzającej brak potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla inwestycji polegającej na budowie elektrowni s. " o mocy do 10 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą, na działkach o nr geod. [...] i [...], obręb S. oraz o rozstrzygnięcie o kosztach postępowania.

Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

1) art. 59 ust. 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 17 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko; (tekst jedn. Dz. U. z 2020 r. poz. 283, dalej: uiśo), poprzez błędne przyjęcie, że realizacja planowanego przedsięwzięcia nie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko, mimo że planowana inwestycja położona jest na obszarze powiązanym z obszarem Natura 2000 i pominięcie, że przedsięwzięcie może znacząco oddziaływać na obszar Natura 2000,

2) art. 63 ust. 1 pkt 1 lit c, d, e i g uiśo poprzez błędne przyjęcie, że planowane przedsięwzięcie nie będzie miało negatywnego wpływu na różnorodność biologiczną i wykorzystanie zasobów naturalnych, a sposób montażu paneli nie spowoduje znaczącej ingerencji w środowisko roślinne i zwierzęce oraz nie będzie emitować substancji do powietrza, a emisja hałasu będzie miała miejsce tylko w trakcie budowy stacji i oddziaływanie ustanie po zakończeniu prac oraz że przedsięwzięcie nie spowoduje wystąpienia awarii bądź katastrof naturalnych i nie wiąże się z zagrożeniami dla życia ludzi w tym wynikających z emisji, podczas gdy planowana inwestycja będzie miała bezpośredni i negatywny wpływ na otoczenie, w tym będzie ingerować wprost i negatywnie na środowisko roślinne i zwierzęce oraz cały ekosystem, jak i życie zamieszkującej te tereny ludności,

3) art. 63 ust. 1 pkt 1 lit. f uiśo poprzez błędne przyjęcie, że planowana inwestycja na etapie realizacji nie będzie związana z nadmiernym powstawaniem odpadów, a te które powstaną będą na bieżąco usuwane, podczas gdy w rzeczywistości nie da się uniknąć, przy takim zakresie planowanej inwestycji, zwiększonego powstawania odpadów, a te, które będą w związku z tym produkowane, będą miały znaczący wpływ na środowisko,

4) art. 63 ust. 1 pkt 2 uiśo poprzez błędne założenie, że przedsięwzięcie nie powinno stanowić zagrożenia dla obszarów i wód, w tym obszarów Natura 2000, podczas gdy organ wyraził tylko przypuszczenie co do braku zagrożenia, a bez przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko nie ma możliwości stwierdzenia tego faktu,

5) art. 63 ust. 1 pkt 3 uiśo poprzez błędne założenie, że w przypadku planowanej inwestycji nie nastąpi kumulacja oddziaływania z podobnymi przedsięwzięciami i nie przewiduje się emitowania substancji przez przedsięwzięcie oraz negatywnego oddziaływania o charakterze akustycznym, podczas gdy przepis stanowi o powiązaniach z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć realizowanych i zrealizowanych, dla których została wydana decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, znajdujących się na terenie, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, oraz w obszarze oddziaływania przedsięwzięcia lub których oddziaływania mieszczą się w obszarze oddziaływania planowanego przedsięwzięcia — w zakresie, w jakim ich oddziaływania mogą prowadzić do skumulowania oddziaływań z planowanym przedsięwzięciem i pominięcie, że planowana inwestycja skumulowana jest z prowadzonymi bądź planowanymi przedsięwzięciami.

W uzasadnieniu skargi skarżąca szeroko umotywowała powyższe zarzuty.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, w całości podtrzymując swoje stanowisko i odwołując się do argumentacji wyrażonej w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje

Skarga okazała się zasadna, z innych jednak względów niż w niej podniesiono.

Działając w granicach kompetencji wynikających z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2021r., poz. 137) w związku z art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm.), przywoływanej dalej jako: "P.p.s.a.", wojewódzki sąd administracyjny jest obowiązany skontrolować, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu, zarówno w zakresie norm prawa materialnego, jak i procedury administracyjnej, czy też prawo to narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 145 P.p.s.a. lub art. 151 P.p.s.a. Stosownie do zapisu art. 134 P.p.s.a., Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu.

Przechodząc do zasadniczych motywów rozstrzygnięcia Sądu, w pierwszej kolejności zwrócić należy uwagę, że w aktach administracyjnych organu I instancji znajduje się kserokopia odwołania A. W. od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy W. z [...] września 2020r. z potwierdzeniem wpływu dokumentu do Urzędu Miasta i Gminy W. w dniu [...] października 2020r. (k. 254 akt adm. I inst.). Następnie pismem z [...] września 2020r. Burmistrz przekazał do Samorządowego Kolegium Odwoławczego powyższe odwołanie wskazując, że przesyła kolejne odwołanie strony postępowania A. W. od decyzji z [...] września 2020r. (k. 255 akt adm. I inst.). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej przesyłki wynika, że została doręczona do Kolegium w dniu [...] października 2020r. (k. 259 akt adm. I inst.). Tymczasem w aktach administracyjnych organu odwoławczego znajduje się jedynie odwołanie P. P., po rozpoznaniu którego, Kolegium wydało zaskarżoną decyzję z [...] grudnia 2020r. W części wstępnej rozstrzygnięcia Kolegium wyraźnie wskazano, że decyzja została wydana po rozpatrzeniu odwołania P. P.. W decyzji Kolegium, jak i w aktach administracyjnych organu II instancji brak adnotacji odnoszącej się do odwołania A. W.. Wyjaśnienia zatem wymaga przez Kolegium kwestia odwołania A. W.. Przy czym, nie budzi wątpliwości Sądu, że A. W. jest stroną postępowania administracyjnego prowadzonego w niniejszej sprawie i ma interes prawny do złożenia odwołania.

W tym miejscu, wobec powyższych okoliczności, Sąd stwierdza, że skarga A. W. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu od decyzji Kolegium z [...] grudnia 2020r. jest dopuszczalna.

Mając bowiem na uwadze przepis art. 52 § 1 P.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Natomiast, przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (§ 2). Z powyższych przepisów wynika, że w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada, że postępowanie to nie powinno zastępować postępowania administracyjnego. Oznacza to, że postępowanie sądowoadministracyjne nie może zostać wszczęte, dopóki toczy się postępowanie administracyjne lub nie zostały wykorzystane środki weryfikacji w postępowaniu administracyjnym aktów, czynności, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji, dostępne podmiotowi, który chce zainicjować postępowanie sądowoadministracyjne (por. T. Woś [w:] Postępowanie sądowoadministracyjne..., s. 156). Wyczerpanie środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego stanowi przesłankę dopuszczalności skargi w węższym znaczeniu (sensu stricto).

Skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania środka zaskarżenia, którym w rozumieniu ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest zwyczajny środek zaskarżenia, taki jak odwołanie. Sąd rozpoznający niniejszą sprawę stoi na stanowisku, że przez "wyczerpanie środków zaskarżenia" należy rozumieć sytuację, kiedy strona postępowania administracyjnego lub podmiot na prawach strony złoży jeden z wyżej wymienionych, przysługujący od danego aktu czy czynności, środek zaskarżenia. Nie ma znaczenia, czy środek zaskarżenia zostanie wniesiony przez skarżącego czy przez inny legitymowany podmiot, w wielu wypadkach bowiem dopiero rozstrzygnięcie organu odwoławczego powoduje potrzebę uruchomienia kontroli sądowej (tak Knysiak-Sudyka Hanna, Skarga i skarga kasacyjna w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Komentarz i orzecznictwo, wyd. IV, Opublikowano: WKP 2018).

W niniejszej sprawie skargę do Sądu złożyła tylko jedna strona postępowania (A. W.), której odwołanie nie zostało rozpoznane, albo zostało rozpoznane w innym postępowaniu (kwestia do wyjaśnienia), i to na decyzję odwoławczą wydaną po rozpatrzeniu odwołania innej strony (P. P.), którą jej doręczono w dniu [...] stycznia 2021r. (k. 26 akt adm. II inst.). Skargę wniesiono w dniu [...] lutego 2021r., w urzędzie pocztowym, za pośrednictwem organu odwoławczego.

W ocenie Sądu spełnione zostały formalne przesłanki skutecznego wniesienia skargi A. W. wynikające z art. 50 § 1 P.p.s.a, art. 52 § 1 i 2 P.p.s.a., art. 53 § 1 P.p.s.a. i art. 54 § 1 P.p.s.a.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, zatem że od decyzji Burmistrza z [...] września 2020 r. zostały złożone w różnych datach dwa odwołania, przy czym - co wymaga podkreślenia - obydwa z zachowaniem terminu. Co do terminu odwołania P. P. wypowiedziało się Kolegium i Sąd tego nie kwestionuje. Odwołanie A. W. wpłynęło do organu [...] października 2020r., zatem w 14-dniowym terminie wyznaczonym w trybie publicznego obwieszczenia wyznaczonego na okres od [...] września 2020r. do [...] października 2020r. (k. 219 – 223 akt adm. I inst.).

W myśl art. 127 § 1 K.p.a., od decyzji organu I instancji stronie służy odwołanie. Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, a za pośrednictwem którego odwołanie zostało wniesione, obowiązany jest przesłać je wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132 tj. decyzji autokontrolnej. W niniejszej sprawie organ I instancji ten obowiązek wykonał. Rodzaje rozstrzygnięć organu odwoławczego określa art. 138 K.p.a. Z brzmienia tego przepisu orzecznictwo sądowe wyprowadziło wniosek, że wniesienie odwołania od decyzji pierwszoinstancyjnej przez dwie lub więcej stron postępowania administracyjnego nakłada na organ odwoławczy obowiązek ich łącznego rozpoznania w jednym terminie. W sytuacji, gdy organ odwoławczy ograniczy się wyłącznie do rozpoznania środka zaskarżenia pochodzącego tylko od jednej strony, to jego rozstrzygnięcie definitywnie kończy postępowanie odwoławcze. Skoro zaś sprawa została merytorycznie rozpoznana, to niedopuszczalne jest wydawanie następnego rozstrzygnięcia w tej samej sprawie na skutek rozpoznania kolejnego bądź kolejnych odwołań, złożonych przez inne strony (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 31.08.2010 r. II OSK 1198/09, z 15.03.2016 r. II OSK 1772/14, z 14.06.2017 r. II OSK 638/17; dostępne www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Jak zwrócono uwagę wyżej, okoliczności niniejszej sprawy (w tym treść decyzji z [...] grudnia 2020r., brak rozstrzygnięcia co do odwołania A. W.) wskazują, że spoczywający na SKO w P., jako organie II instancji, obowiązek łącznego rozpoznania odwołań wszystkich stron, które je złożyły nie został zrealizowany. Z akt sprawy przedłożonych Sądowy wynika, że Kolegium wydało decyzję w dniu [...] grudnia 2020 r., w której po rozpatrzeniu odwołania P. P. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] września 2020 r. Rozstrzygnięcie podjęte zostało, zatem w związku z odwołaniem złożonym przez P. P., nie wiadomo natomiast jakie były czynności Kolegium odnoszące się do drugiego odwołania wniesionego przez skarżącą. W świetle przedstawionego wyżej stanowiska, jest to uchybienie przepisom postępowania. Przy czym, naruszenie to ma charakter istotny i mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Rolą bowiem organu II instancji jest ponowne merytoryczne rozpoznanie sprawy, przy czym winien on odnieść się do zarzutów podniesionych przez wszystkie strony w złożonych środkach odwoławczych, co służy zrealizowaniu wyrażonej w art. 11 K.p.a. zasady przekonywania stron o zasadności zajętego stanowiska.

Nieprawidłowe postępowanie Kolegium skutkowało koniecznością uchylenia objętej skargą decyzji z [...] grudnia 2020r. w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. Wyeliminowanie powyższej decyzji z obrotu prawnego otworzy organowi możliwość wypełnienia obowiązku załatwienia jednej sprawy, a zainicjowanej przez dwa środki odwoławcze, w jednym rozstrzygnięciu.

W ponownym postępowaniu, Kolegium rozpozna łącznie obydwa wniesione w sprawie niniejszej odwołania i wyda na skutek powyższego jedną decyzję administracyjną, w której uzasadnieniu odpowie na podnoszone przez strony argumenty.

Ze względu na rodzaj stwierdzonego naruszenia o procesowym charakterze Sąd nie był uprawniony do wypowiadania się co do meritum sprawy, a zatem co do tego, czy zasadne było stwierdzenie braku potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanej inwestycji polegającej na budowie elektrowni słonecznej o mocy 10 MW wraz z infrastrukturą towarzyszącą, na działkach o numerze ewidencyjnym [...] i [...], obręb S. wraz z określonymi warunkami i wymaganiami. Tym samym, Sąd nie mógł odnieść się do szeregu zarzutów podniesionych w skardze. Byłoby to bowiem przedwczesne w sytuacji, gdy w sprawie podjęta zostanie nowa decyzja i to ona będzie mogła stanowić przedmiot rozważań w odrębnym postępowaniu.

Wobec powyższego, podstawę uwzględnienia skargi stanowi art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 138 K.p.a., zatem należało uchylić zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2020r., jak Sąd orzekł w punkcie 1 wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w punkcie 2 wyroku na podstawie art. 200 P.p.s.a. i 205 P.p.s.a. Na koszty postępowania składa się wpis od skargi w wysokości [...] zł., określony na podstawie § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz wynagrodzenie pełnomocnika w kwocie [...]zł równoważne minimalnej stawce za czynności radcy prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265) oraz [...] zł tytułem uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

Wyjaśnić należy, że na podstawie art. 15zzs? ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 roku o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U z 2020 r., poz. 374, 567,568, 695), zmienioną ustawą z dnia 14 maja 2020 roku (Dz.U z 2020, poz.875), w brzmieniu obowiązującym na dzień wydania, zarządzono w dniu 13 maja 2021r. rozpoznanie sprawy w składzie trzech sędziów na posiedzeniu niejawnym, mając na uwadze zasadę szybkości postępowania sądowego. Przed rozpoznaniem sprawy na posiedzeniu niejawnym stronom zapewniono przy tym możliwość wypowiedzenia się na piśmie i zgłoszenia ewentualnych wniosków dowodowych, które mogłyby być zgłoszone na rozprawie.