Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1639/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 727
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne - tekst jednolity
article: art. 60, art. 161 § 1 pkt 1, art. 145 § 1 pkt 1 lit.c, art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 122, art. 187 § 1 i art. 210 § 4
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant ref. staż. - Katarzyna Smaga, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 lutego 2015 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części dotyczącej towaru o nazwie "P.", 2. umarza postępowanie sądowe w zakresie dotyczącym produktu o nazwie "M." - kod taryfy celnej 2106 90 9260, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz K. B. - kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2014 r., znak: [...], działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm), dalej Op, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz.U. 2013, poz. 727 ze zm.), dalej Pc, art. 20 ust. 1 i 2 lit a i e oraz art. 214 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólny Kodeks celny (Dz.Urz. WE L 302 z 19 października 1992 r ze zm.), rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz UE L 282 z 28.10.2011), Dyrektor Izby Celnej w Warszawie,, po rozpatrzeniu odwołania K. B. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą "M." w W., dalej zwany skarżącym, importerem, od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego I w W. nr [...] z dnia [...] marca 2014 r., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł skarżący zaskarżając decyzję w całości.

Na rozprawie skarżący cofnął w części skargę tj. w zakresie dotyczącym produktu o nazwie mleczko kokosowe – kod taryfy 2106 90 9260.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz. 270), dalej p.p.s.a., umorzył postępowanie sądowoadministracyjne, uznając, iż nie zachodzą przesłanki wykluczające cofnięcie skargi - czynność ta nie prowadzi ani do obejścia prawa ani też nie powoduje utrzymania w mocy decyzji dotkniętej wadą nieważności (art. 60 p.p.s.a.).

W związku z tym w dalszej części uzasadnienia Sąd będzie czynił rozważania wyłącznie w zakresie drugiego z produktów będących przedmiotem decyzji tj. pasty [...], zwanej dalej pastą.

Stan sprawy ustalony przez organ przedstawiał się w sposób następujący.

[...] czerwca 2012 r. przedstawiciel skarżącego – A. Spółka z.o.o. dokonał zgłoszenia celnego wg dokumentu SAD nr [...] do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu mi.in. towaru o nazwie "pasta [...]", klasyfikując go do kodu [...] z preferencyjną stawką celną 1,5% i 8% stawką podatku VAT. Towar został objęty procedurą celną a następnie zwolniony, po dokonaniu częściowej rewizji celnej i weryfikacji dokumentów pod kątem ich zgodności z zapisami w dokumencie SAD.

W dniach od [...] października 2013 r. do [...] listopada 2012 r. dokonano kontroli w firmie skarżącego w trakcie której funkcjonariusze Referatu Kontroli Przedsiębiorców Urzędu Celnego I w W. ustalili, że zgłaszając do odprawy pastę [...], importer zadeklarował niewłaściwy kod [...] zamiast właściwego kodu [...], co w konsekwencji spowodowało wadliwe określenie stawki celnej a tym samym uszczuplenie należności celnych i podatkowych.

Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. Naczelnik Urzędu Celnego I w W. nr [...] określił m.in. prawidłową klasyfikację taryfową przedmiotowego towaru oraz orzekł o retrospektywnym zaksięgowaniu kwoty wynikającej z długu celnego w wysokości 1902 zł (kwota dotyczy obu towarów). Organ uznał, że pasta, będąca ostrym sosem z [...] winna być objęta pozycją 2103 obejmującą "sosy i preparaty do nich, zmieszane przyprawy korzenne, mąka i mączka, z gorczycy oraz gotowa musztarda" i klasyfikowana do kodu CN 2103 90 90 80 obejmującego pozostałe sosy z wyłączeniem sosów zawierających pomidory ze stawką celną w wysokości 4,2% i stawką podatku od towarów i usług w wysokości 8%. Z zestawienia organu wynikało, że skarżący uiścił kwotę cła 15 zł a powinien 41 zł.

Skarżący złożył odwołanie zarzucając organowi naruszenie reguł 1,3,6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej przez przyjęcie, że pasta winna być objęta pozycją 2103 Wspólnej Taryfy Celnej, naruszenie art. 122, 180 § 1 i 191 Op poprzez wybiórcze potraktowanie dowodów zgromadzonych w sprawie i wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości oraz umorzenie postępowania lub przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W odniesieniu do pasty skarżący wywodził, że organ w sposób wadliwy ustalił skład pasty nie uwzględniając jej charakterystyki, przeznaczenia. Tymczasem pasta ta składa się z rozdrobnionych [...], o czym świadczy jej angielska nazwa [...], co wyklucza uznanie towaru za przecier, jak to przyjął organ I instancji. Organ nie wyjaśnił dlaczego uznał pastę za zawiesinę i dlaczego przyjął, że nie może być ona przeznaczona do bezpośredniego spożycia, nie wziął pod uwagę etykiety dla tego produktu z której wynika, że pasta może być używana jako przystawka. Zdaniem skarżącego pasta może być wykorzystywana jako samodzielny produkt do bezpośredniego spożycia jako przekąska lub składnik dania podobnie jak n.p. konserwowane pomidory, kapary czy mango. Fakt wykorzystania produktu do bezpośredniego spożycia nie wyklucza możliwości jego wykorzystania jako dodatku do żywności czy składnika innych potraw. W związku z tym pasta objęta jest domniemaniem zawartym w notach do pozycji 2001 Wspólnej Taryfy Celnej, ponieważ zawiera pikle, przetworzone warzywo zakonserwowane octem, przeznaczone i używane między innymi do bezpośredniego spożycia.

Ponownie rozpoznając sprawę Dyrektor Izby Celnej w W. decyzją z [...] kwietnia 2014r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Odnosząc się do klasyfikacji taryfowej towaru "pasta [...]" zadeklarowanej przez importera pod poz. 2001 WTC, organ wskazał, że kodem tym objęte są "warzywa, owoce, orzechy i pozostałe jadalne części roślin, przetworzone bądź zakonserwowane octem lub kwasem octowym". W pozycji tej towary grupowane są w podpozycjach i kodach CN. Zgodnie z notą wyjaśniającą do działu 20, zawartą w Notach wyjaśniających do HS, produkty te mogą być w całości, w kawałkach lub rozgniecione. Stosownie do komentarza do pozycji 2001 pozycją tą objęte są warzywa (przetworzone lub zakonserwowane innymi sposobami wymienionymi w działach 7,8,11), owoce, orzechy i pozostałe części roślin przetworzone lub zakonserwowane octem lub kwasem octowym, nawet zawierające sól, przyprawy, musztardę, cukier lub inny środek słodzący, mogą zawierać olej lub inne dodatki. Różnią się one od pozycji 2103 tym, że te drugie mają głównie postać płynów, emulsji lub zawiesin, które nie są przeznaczone do spożywania jako takie ale używane jako dodatki do żywności lub podczas przygotowywania posiłków. Stosownie do Noty wyjaśniającej litera (A) do poz. 2103 obejmuje ona sosy i preparaty do nich, zmieszane, przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne. Generalnie są to przetwory bardzo pikantne stosowane do przyprawiania innych potraw. Sosy występują zazwyczaj w postaci płynnej natomiast preparaty do nich w postaci proszku, dodaje się je przy gotowaniu lub podawaniu potraw aby nadać im smak. Pozycja ta obejmuje także produkty bazujące na warzywach i owocach, głównie w formie płynów, emulsji i zawiesin, czasem zawierające widoczne kawałki warzyw lub owoców. Przetwory te różnią się od zakonserwowanych warzyw i owoców, objętych działem 20 tym, że są używane jako sosy, dodatki nie przeznaczone do samodzielnego spożywania. (np. majonezy, sosy sałatkowe, dressingi).

Organ, na podstawie faktury dołączonej do zgłoszenia celnego, specyfikacji produktu z dnia [...] maja 2012 r. wydanej przez producenta, firmę [...], dokumentacji fotograficznej towaru dostarczonej przez importera i jego wyjaśnień, etykiety przedstawionej przez importera i informacji ogólnie dostępnych w Internecie ustalił, że przedmiotem importu był produkt którego skład to 60% [...], woda, sól, cukier, kwas octowy jako regulator, sorbian potasu jako konserwant. Produkt ten to marynowane mielone czyli, co wynika z nazwy angielskiej – [...]. Produkt jest pikantnym i kwaśnym dodatkiem na bazie [...] do makaronu, pieczonego mięsa i wielu innych potraw. Z etykiety wynika, że stosowany jest jako przystawka, przyprawa oraz składnik sosów. Jak wynika z informacji internetowych jest więc sosem z grubo mielonych [...], dodatkiem nadającym daniom ostrości. Aby zakwalifikować pastę pod pozycją 2001 należałoby przyjąć, że produkt stanowi całość, jest rozgnieciony lub w kawałkach i znajduje się w marynacie czyli w zalewie z dodatkiem przypraw a warzywo (tu [...]) jest następnie utrwalone w procesie pasteryzacji. Zgodnie natomiast z opisem towaru ujętym w jego angielskiej nazwie [...] zostały zmielone a zatem poddano je rozdrobnieniu nieprzewidzianemu w zestawieniu procesów produkcyjnych dopuszczonych do przetworzenia objętych działem 20. Organ zgodził się ze stroną skarżącą, że importowany towar nie jest przecierem, jak to uznał organ I instancji, ponieważ z akt sprawy nie wynika aby wytworzony został przez rozparzenie i przetarcie oczyszczonych i pozbawionych części niejadanych owoców/warzyw. Żaden dokument znajdujący się w aktach sprawy nie wskazuje też aby produkt był w formie zawiesiny tj. nietrwałego układu złożonego z cząstek ciała stałego zawieszonych w środowisku ciekłym (definicja ze słownika języka polskiego PWN). Biorąc pod uwagę opis produktu – angielskie słowo viscous- tj. lepki, kleisty możliwe jest, zdaniem organu przyjęcie, że produkt ten jest pastą lub gęstym sosem. Powołując opis importera na etykiecie towaru (pikantny i kwaśny dodatek na bazie [...] do makaronu, pieczonego mięsa, i wielu innych potraw, używany jako przystawka lub składnik sosów i dipów) i ogólnodostępne informacje internetowe ( bardzo ostry sos z grubo mielonych [...], dodający daniom dużej ostrości), organ uznał, że w świetle właściwości organoleptycznych zasadnym jest przyjęcie, że ze względu na pikantny smak produkt nie jest używany do bezpośredniego spożycia lecz wykorzystywany jako dodatek do innych potraw. Z uwagi na zastosowany proces produkcji (mielenie składnika podstawowego [...]), właściwości (lepkość, kleistość) oraz zastosowanie (nie do bezpośredniego spożycia), nie odpowiada charakterystyce produktu klasyfikowanego pod poz. 2001. Tym samym organ II instancji podzielił ustalenia organu I instancji co do zakwalifikowania towaru pod poz. 2103 WTC obejmującej sosy i preparaty do nich, zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąkę i mączki z gorczycy oraz gotowe musztardy. Zdaniem organu, za zakwalifikowaniem pasty pod tą pozycją przemawiają także wiążące informacje taryfowe WIT, wydane przez kraje członkowskie Unii Europejskiej o nr DE 11866/13-1 z 12 . 08. 2013 i DE 12587/09-1 z 07. 09. 2009 w których dla towarów opisanych jako pasta [...] lub przyprawa [...], jako prawidłowy wskazano kod TARIC 2103 90 90 80.

Odnosząc się do naruszenia przez organ I instancji reguł 1, 3 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, dalej ORINS, organ II instancji wyjaśnił, że reguły te zostały ułożone sekwencyjnie i ze względu na to, zastosowanie kolejnej z nich uzależnione jest od wyeliminowania poprzedniej. Dokumenty złożone przez stronę w postaci specyfikacji, etykiety i wyjaśnień strony umożliwiły zakwalifikowanie towaru do prawidłowych pozycji i kodów z zastosowaniem reguły 1 i 6 ORINS. Zatem brak było podstaw do przeprowadzenia analizy właściwości i zastosowania przedmiotowych produktów w świetle kryteriów określonych regułą 3 ORINS. Organ nie podzielił także zarzutu naruszenia przepisów art. 122, 180§ 1 i 191 Ordynacji podatkowej, uznając, że organ I instancji w sposób prawidłowy i rzetelny przeprowadził postępowanie dowodowe, w tym umożliwił stronie udział w postępowaniu poprzez składanie dokumentów i wyjaśnień, rozpatrzył istotne w sprawie dowody, a dokonana ocena nie przekracza ram swobodnej oceny dowodów o jakiej mowa w art. 191 Op. Zdaniem organu, lakoniczność uzasadnienia orzeczenia nie stanowi o naruszeniu art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Op.

Ponadto organ wskazał, że fakt, iż towar nie został zakwestionowany w zgłoszeniu celnym przez organ celny, nie stanowi przesłanki wykluczającej możliwość późniejszego zakwestionowania przez organ celne kodu produktu ani też nie daje podstawy do uznania błędu organu a w konsekwencji obciążenia organu skutkami wadliwie wskazanego przez importera kodu. Przyjęcie zgłoszenia celnego i zwolnienie towaru nie wyłączają możliwości kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów na podstawie art. 78 WTC. Przyjęcie zgłoszenia celnego przez organ celny nie oznacza automatycznie, że organ zaakceptował podaną przez importera klasyfikację taryfową i stawkę celną – co wynika też z bogatego orzecznictwa sądowoadministracyjnego.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł skarżący zarzucając decyzji organu II instancji rażące naruszenie:

1. przepisów postępowania tj. art. 122, 187 § 1. 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej poprzez dokonanie wybiórczych ustaleń i nie wzięcie pod uwagę materiału dowodowego przestawionego przez stronę; naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów, brak dostatecznego wyjaśnienia sprawy pod kątem możliwości zakwalifikowania towarów zgodnie ze wskazaniem skarżącego;

2. przepisów prawa materialnego tj. art. 1 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 1214/2007 z 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez nieprawidłową klasyfikację towarów do określonej pozycji, niezastosowanie reguł 1, 3, 4, ORINS poprzez nieuprawnione przypisanie spornego towaru do pozycji określającej towar w sposób bardziej ogólny a nie w sposób najbardziej szczegółowy lub zakwalifikowanie do pozycji odpowiedniej dla towarów do których są najbardziej zbliżone.

W odniesieniu do pasty skarżący polemizuje z ustaleniami organu co do jej składu, sposobu przetworzenia i przeznaczenia wskazując, że [...] nie zostały zmielone ale rozdrobnione – o czym świadczą widoczne w słoiku ich fragmenty i użyte przez producenta ich określenie "ground" co oznacza "rozkruszać", "rozdrabniać" (Wielki Słownik Angielsko-Polskiego PWN). Specyfikacja towaru nie wskazuje na ile pikantny jest produkt a więc brak jest dowodów na to, że pasta nie nadaje się do bezpośredniego spożycia, tym bardziej że odmian [...] jest wiele a każda z nich ma inną ostrość. Tę, będącą przedmiotem sprawy można jeść bezpośrednio. W związku z tym towar ten powinien zostać zakwalifikowany pod poz. 2001.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej. Ocenie podlega konkretna sprawa, rozpoznawana wcześniej przez organ administracji publicznej, pod kątem prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa i trafności rozstrzygnięcia.

Kompetencje sądu administracyjnego nakładają na niego obowiązek oceny przebiegu postępowania administracyjnego i to zarówno czynności podejmowanych w toku tego postępowania jak i treści i podstaw wydanej decyzji administracyjnej. Działanie sądu ma bowiem na celu ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji czy postanowienia, które w jakikolwiek sposób naruszałyby obowiązujące prawo. (por. wyrok NSA Warszawa z 20 stycznia 2010 r. I GSK 982/08 LEX nr 594803).

Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej w Warszawie narusza przepisy prawa procesowego tj. art. 122, 187 § 1, 191 a w konsekwencji art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej, ponieważ zebrany w sprawie materiał dowodowy nie był wystarczający do wydania decyzji merytorycznej.

Jak wynikało z uzasadnienia decyzji organu II instancji stan faktyczny został ustalony na podstawie faktury dołączonej do zgłoszenia celnego, specyfikacji produktu z [...] maja 2012 r., wyjaśnień strony, dokumentacji fotograficznej towaru, etykiety przygotowanej przez importera, informacji dostępnych w Internecie (wskazane linki stron internetowych). Organ na tej podstawie doszedł do przekonania, że pasta [...] powinna być zakwalifikowana pod kodem 2103 WTC "sosy i preparaty do nich; zmieszane przyprawy i zmieszane przyprawy korzenne; mąka i mączka, z gorczycy oraz gotowa musztarda" ze względu na zmielenie głównego składnika jakim jest [...] – o zawartości 60%, jej zastosowanie nie do bezpośredniego spożycia ze względu na ostry smak.

W ocenie Sądu w/w dowody nie były wystarczające do ustalenia, że znajdujące się w produkcie [...] zostały poddane procesowi mielenia a w konsekwencji z uwagi na wyżej wskazane cechy powinny być zakwalifikowane pod kodem innym niż określony przez importera.

Nie negując rozważań organu, iż z uwagi na proces mielenia czy to warzyw czy owoców dochodzi do utraty przez nie podstawowych właściwości, surowiec podstawowy zmienia swą konsystencję z warzywa na sos, dip czy inną zawiesinę a więc nie pozostaje ani w całości ani w kawałkach ani też nie jest rozgnieciony (nota wyjaśniająca do HS do działu 20), Sąd uznał, że rozważania te miały charakter dość teoretyczny z uwagi na to, iż organ nie dokonał w istocie analizy składu towaru a tym samym nie ustalił w sposób prawidłowy stanu faktycznego w sprawie. Z powołanych wyżej a wskazanych przez organ dowodów na których się oparł nie wynikało jaki był stan towaru i na jakiej podstawie organ ustalił wskazane w decyzji cechy towaru.

Z powołanej specyfikacji towaru wynika przede wszystkim 60 procentowy udział [...] w produkcie (poza wodą, cukrem, solą, kwasem octowym, regulatorem kwasowości, sobrianem potasu). Wg skarżącego natomiast produkt ten to rozdrobione a nie zmielone [...] nadające się do bezpośredniego spożycia, co uzasadnia zakwalifikowanie pod kodem 2001. Organ mimo, że ocenił dowód w postaci wyjaśnień strony nie wskazał z jakich powodów tym wyjaśnieniom nie dał w istocie wiary tym bardziej, że z etykiety importera wynika że pasta ta może być wykorzystywana jako przystawka. Organ powołał się na treść tej etykiety wywodząc na jej podstawie, że pasta ta stanowi dodatek do dań i nie może być w związku z tym spożywana bezpośrednio a z drugiej strony uznał, wbrew treści etykiety, że pasta nie nadaje się do wykorzystania jako samodzielne danie - przystawka. Nie wiadomo zatem z jakich powodów organ w sposób wybiórczy potraktował informacje zawarte na tej etykiecie. Nie oceniając treści tej etykiety wskazać należy, że na jej podstawie nie sposób ustalić charakteru i przeznaczenia tego towaru. Z jednej bowiem strony wynika z niej, że pasta jest to "pikantny i kwaśny dodatek na bazie [...] do makaronów, pieczonego mięsa i wielu innych potraw", co sugeruje iż nie są to [...] w całości czy kawałkach ale z drugiej strony stwierdzenie, że jest "używany jako przystawka" wskazuje, że może stanowić samodzielne danie (definicja ze Słownika Języka Polskiego PWN – " przystawka- potrawa podawana przed głównym daniem", co wskazuje na możliwość jej wykorzystania jako samodzielnego dania. Na podstawie tego dowodu organ nie mógł więc ustalić odpowiedniego kodu taryfowego tego towaru. Także określenie [...] tłumaczone przez organ jako "zmielone marynowane [...]" wg wskazywanej przez skarżącego definicji z Wielkiego Słownika Angielsko-Polskiego Wydawnictwa PWN, Warszawa 2004 oznacza "rozkruszone, rozdrobnione" a nie zmielone. Z kolei znaczenie słowa "ground" wg Praktycznego słownika angielsko –polskiego PWN 2004 to "to croush into powder or smal pieces" a więc w tłumaczeniu "mleć", "ucierać" jednakże określenie angielskie oznacza bądź doprowadzenie do uzyskania proszku "powder" lub małych cząstek "smal pieces". Widać z tego, że polskie określenie "mleć, zmielić" w języku angielskim może być rozumiane inaczej jak w języku polskim. Te wątpliwości natury językowej co do znaczenia słowa "ground" nie zostały, w ocenie Sądu wyjaśnione w sposób należyty a tym samym organ nie ustalił w sposób nie budzący wątpliwości jakiemu procesowi technologicznemu zostały poddane [...]i w jakim stanie są one w produkcie jakim jest pasta [...]. Rozważania organu co do ich formy w produkcie jakim jest pasta mają charakter teoretyczny, gdyż organ nie widział, wbrew twierdzeniu o właściwościach organoleptycznych, co znajduje się w opakowaniach.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ ustali skład produktu jakim jest pasta [...], tj. jakiemu procesowi technologicznemu zostały poddane [...] czy zostały zmielone czy też tylko rozdrobnione. W tym celu może np. zwrócić się o podanie tych informacji od producenta lub organoleptycznie ustalić czy pasta stanowi rodzaj sosu ze zmielonych [...] czy też jest to zawiesina z kawałkami [...] rozdrobnionych lub w inny sposób pokrojonych.

Sąd, co do zasady akceptuje wywody organu co do zasad kwalifikowania towarów do poszczególnych kodów 2001 i 2103 w związku z tym na potrzeby tego uzasadnienia nie będzie tych argumentów po organie powtarzał. Powyższe odnosi się także do zasad związanych ze stosowaniem reguł ORINS, ich sekwencyjności i kolejności stosowania (str. 3 i 4 decyzji).

Braki w zakresie materiału dowodowego uniemożliwiają ocenę naruszenia przepisów prawa materialnego – wskazywanego w skardze.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c p.p.s.a. zaskarżona decyzja w części odnoszącej się do pasty [...] podlega uchyleniu.

O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.