Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 862/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-03-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, par. 2 i par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 3 marca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Cezary Koziński po rozpoznaniu w dniu 3 marca 2011 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w opłacie paliwowej za miesiące styczeń-grudzień 2005 roku p o s t a n a w i a: odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę J. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] roku z uwagi na nieuiszczenie wpisu od skargi.

Pismem z dnia [...] roku skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Jednocześnie w piśmie skarżący wniósł o całkowite zwolnienie od kosztów.

W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu podał, iż w okresie, gdy list polecony z Sądu był do niego przesłany przebywał wraz z matką w L. Podkreślił, iż matka wymaga stałej opieki uniemożliwiającej pozostawienie jej samej. Wskazał, iż po powrocie z działki nie zastał w skrzynce pocztowej żadnego awiza związanego z przesyłką z Sądu.

Postanowieniem z dnia [...] r. Referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., cytowanej dalej jako p.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 p.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 p.p.s.a.).

Z przywołanych przepisów wynika, że Sąd może przywrócić termin kiedy spełnione zostaną łącznie cztery przesłanki: uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi; wniesienie wniosku o przywrócenie terminu; dochowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu oraz dopełnienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony przywracany termin.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie wykazano dostatecznie okoliczności świadczących o braku winy w uchybieniu terminowi. Stwierdzenia wnioskodawcy zawarte w skardze, a w szczególności to, że skarżący w okresie gdy była kierowana do niego przesyłka z Sądu przebywał z matką w L., nie mogą być uznane za wystarczające do przywrócenia terminu.

Zauważyć bowiem należy, iż w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wskazuje się, że o braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (post. Naczelnego Sądu Administracyjnego z 2 października 2002 roku, V SA 793/02, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępne Lex nr 55832). Podnosi się także, iż kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. W tym kontekście wskazać należy, iż nie można niewątpliwe uznać, iż skarżący działał z należytą starannością i troską o swoje interesy, skoro nie odebrał awizo, co wskazuje, iż nie działał z należytą starannością przy prowadzeniu swojej sprawy. Niewątpliwie okoliczności podniesione przez skarżącego w żadnej mierze nie uzasadniają przyjęcia, iż po jego stronie wystąpiły przeszkody, których nie można było usunąć. Wskazać także należy, iż przesyłka była podwójnie awizowana w sposób prawidłowy (k. 10 i 11 akt sądowych). Kwestie podnoszone przez skarżącego, a odnoszące się do wadliwego doręczania korespondencji przez listonosza mogą być ewentualnie przedmiotem reklamacji we właściwej placówce pocztowej. Jednakże z treści wniosku nie wynika by skarżący reklamował przesyłkę. Do wniosku nie dołączono również dokumentów w tym zakresie.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., odmówił skarżącym przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

P.Z-C.