Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SAB/Ol 98/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2014-02-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173  § 1, art. 175 § 1 i 2, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 lutego 2014r. sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Burmistrza w udzieleniu informacji publicznej – wydaniu dokumentów dotyczących najmu lokalu na skutek skargi kasacyjnej skarżącego od wyroku z dnia 9 stycznia 2014r., sygn. akt II SAB/Ol 98/13 postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 9 stycznia 2014r., sygn. akt II SAB/Ol 98/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie uwzględnił skargę Z. R., zobowiązując Burmistrza do rozpoznania w terminie 14 dni wniosku skarżącego zawartego w pkt 2 pisma z dnia 19 kwietnia 2013r., w którym skarżący domagał się wydania odpisu dokumentu pozbawiającego go prawa podpisania umowy najmu lokalu mieszkalnego, przyznanego z zasobów gminnych. W pozostałym zakresie Sąd postępowanie umorzył i orzekł, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Odpis wyroku z uzasadnieniem doręczony został ustanowionemu z urzędu pełnomocnikowi skarżącego w dniu 21 stycznia 2014r..

W dniu 31 stycznia 2014r. radca prawny przedłożył tutejszemu Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazał, że opinię tę przesłał również skarżącemu.

W dniu 15 lutego 2014r. (data nadania pocztowego) skarżący wywiódł własnoręcznie sporządzoną i podpisaną skargę kasacyjną od powołanego wyroku, zarzucając Sądowi, że uciekł od sedna sprawy. Jednocześnie skarżący wniósł

o ustanowienie mu pełnomocnika z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej w dalszej części uzasadnienia: "p.p.s.a." od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła

w wyznaczonym terminie.

Art. 175 § 1 p.p.s.a. stanowi zaś, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich (art. 175 § 2).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 i § 3 p.p.s.a. (por. B. Dauter. Metodyka pracy sędziego sądu administracyjnego, Wydanie 2., Warszawa 2009 r. str. 493.). Tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę sporządzi i podpisze podmiot nieuprawniony (vide: postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK 3/04, M. Prawniczy 2004, Nr 5, s. 202). W postanowieniu z dnia 15 maja 2008 r. (sygn. akt II GSK 502/07) Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnił także, że tryb z art. 49 p.p.s.a. (wezwania do uzupełnienia braków formalnych) przy skardze kasacyjnej jest możliwy do zastosowania tylko do wyjaśnienia, czy osoba która podpisała skargę kasacyjną jest umocowana do jej sporządzenia w świetle art. 175 p.p.s.a. (por. też postanowienie NSA z dnia 3 grudnia 2013r., sygn. akt II FZ 1082/13, publ. na stronie orzeczenia.nsa.gov.pl). Analiza akt rozpoznawanej sprawy, nie dała natomiast podstaw do przyjęcia, że skarżący jest podmiotem uprawnionym do sporządzenia skargi kasacyjnej, wymienionym w art. 175 § 1, 2 p.p.s.a.

Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie skarżący ma już ustanowionego pełnomocnika w ramach prawa pomocy, co jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa wyznaczonemu radcy prawnemu, które obejmuje umocowanie do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Skoro więc wniesiona w dniu 15 lutego 2014r. skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, lecz osobiście przez skarżącego, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji.