Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 209/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 13k ust. 1
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
article: art. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie  Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu  25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka Sędzia WSA Dorota Wdowiak Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2013 r. sprawy ze skargi M. J. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia: zawiesić postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie


UZASADNIENIE

Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia [...] listopada 2012 r. nr [...], na podstawie art. 127 § 3 w zw. z art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), art. 13 ust. 1 pkt 3 w zw. z art. 13k ust. 1 pkt 1, art. 13k ust. 4 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm., nazywanej dalej "u.d.p.") oraz załącznika nr 1 do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 marca 2011 r. w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną oraz wysokości stawek opłaty elektronicznej (Dz.U. z 2011 r. Nr 80, poz. 433 ze zm.), art. 50 pkt 1 lit. j), art. 51 ust. 6 pkt 1 lit. b), art. 51 ust. 7 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) po rozpatrzeniu wniosku M. J. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2011 r. nr [...] nakładającą na stronę karę pieniężną w wysokości 3.000 złotych.

Podstawę faktyczną rozstrzygnięcia stanowiło wykonywanie przejazdu po drodze krajowej wymienionej w rozporządzeniu Rady Ministrów w sprawie dróg krajowych lub ich odcinków, na których pobiera się opłatę elektroniczną oraz wysokości stawek opłaty elektroniczne, bez uiszczenia opłaty, o której mowa w art. 13 ust. 1 pkt 3 u.d.p.

W dniu [...] grudnia 2012 r. M. J. (nazywany dalej "skarżącym") wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2012 r., wnosząc o jej uchylenie wraz z decyzją ją poprzedzającą.

W uzasadnieniu skargi skarżący podał m.in., że w treści przepisów art. 13 ust. 1 pkt 3, art. 13 ha ust. 1 i art. 13k ust. 1 u.d.p. ustawodawca posługuje się odmiennymi zwrotami, tj. zwrotem "przejazd po drodze krajowej" i zwrotem "przejazd po odcinku drogi krajowej, za który pobierana jest opłata", skutkiem czego kary nakładane są na kierujących pojazdami za każdy wypadek zarejestrowanego przejazdu drogą krajową, za który nie pobrano należnej opłaty, choćby poruszanie się przez kierującego po tej drodze następowało w ramach jednego zdarzenia czasowego (stanowiło jeden "przejazd po drodze krajowej").

Skarżący uznał, że w sprawie zachodzi konieczność zadania przez Sąd orzekający pytania prawnego dotyczącego zgodności art. 13k ust. 1 u.d.p. z art. 2, art. 32 oraz art. 45 Konstytucji RP.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., nazywanej dalej "p.p.s.a.") sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Zawieszenie postępowania z przyczyn enumeratywnie wymienionych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu, zatem rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracynego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania.

Przesłanką zawieszenia postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. jest prejudycjalny charakter innego toczącego się postępowania w stosunku do postępowania mającego ulec zawieszeniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 17 maja 2013 r., wydanym w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 201/13, skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne w związku z powziętą wątpliwością, czy art. 13k ust. 1 u.d.p., jest zgodny z art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej

Pytanie prawne zostało skierowane w sprawie ze skargi M. J. – skarżącego również w rozpatrywanej sprawie – w tym samym przedmiocie - kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej.

Wątpliwości Sądu w niniejszej sprawie budziła także nieprecyzyjna redakcja przepisu, dopuszczająca dowolną interpretację pojęcia "przejazdu", umożliwiająca wielokrotne nakładanie i to wysokich kar za przejazd bez uiszczenia wymaganej opłaty elektronicznej w zależności od liczby tzw. "bramownic" (urządzeń kontrolnych), co stoi w sprzeczności z konstytucyjną zasadą proporcjonalności.

Z uwagi na tożsamość stanu faktycznego i prawnego przedmiotowej sprawy i sprawy VI SA/Wa 201/13, w której zadano pytanie prawne, oraz prejudycjalny charakter rozstrzygnięcia Trybunału Konstytucyjnego, wyrażający się w jego niezbędności do stwierdzenia, czy zaskarżona w przedmiotowej sprawie decyzja odpowiada prawu, zasadnym jest, zdaniem Sądu, zawieszenie niniejszego postępowania do czasu rozstrzygnięcia zaistniałej wątpliwości prawnej przez Trybunał Konstytucyjny.

W ocenie Sądu, wystąpienie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z pytaniem prejudycjalnym do Trybunału Konstytucyjnego spełnia przesłankę zawieszenia postępowania o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a, bowiem treść tego pytania związana jest w całej rozciągłości z przedmiotem sporu w niniejszej sprawie oraz podstawą prawną kwestionowanych decyzji, w związku z czym należy uznać, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania.

Biorąc pod uwagę wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.