Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 289/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
659
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art 245 § 1, § 3, 247
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 20 stycznia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: , Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku T. C. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi T. C. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Rady Ministrów w przedmiocie rozpatrzenia wniosku postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

T. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Prezesa Rady Ministrów w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia 23 sierpnia 2015 roku. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi (wniosek k. 8v, k. 34 – 35).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm.) – dalej również p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, o czym stanowi art. 245 § 3 p.p.s.a.

Stosownie do art. 247 p.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi. Oczywista bezzasadność skargi, w rozumieniu art. 247 p.p.s.a. powoduje, że skarżącemu nie przysługuje prawo pomocy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 września 2004r., sygn. OZ 377/04, Lex nr 837862). O oczywistej bezzasadności skargi można mówić wtedy, gdy bez konieczności dokonywania gruntownej analizy stanu faktycznego i prawnego sprawy, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona. Przy czym stwierdzenie przez sąd oczywistej bezzasadności skargi powoduje, że skarga taka podlegać będzie oddaleniu bądź odrzuceniu. Wskazany przepis nie różnicuje przyczyn bezzasadności skargi, należy zatem stwierdzić, że prawo pomocy nie przysługuje zarówno w razie oczywistej bezzasadności skargi z przyczyn procesowych, jak i z przyczyn uregulowanych w przepisach materialnoprawnych (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. 2.; M. Wierzbowski, A. Wiktorowska, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2011, str. 1034 i nast.).

W niniejszej sprawie zachodzi przesłanka oczywistej bezzasadności skargi, albowiem skarga nie mieści się w katalogu aktów i czynności poddanych kognicji sądu administracyjnego. Przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez Prezesa Rady Ministrów w zakresie wniosku o wycofanie z obrotu prawnego decyzji Głównego Geodety Kraju oraz organów niższego stopnia "w sprawie usunięcia z operatu ewidencji gruntów i budynków błędów geodezyjnych granicy działki [...] i [...], błędnej powierzchni tych działek oraz nie ukazania na mapie drogi lokalnej szerokości 5 m i długości 20 m we wsi S. gmina K." stanowi postępowanie skargowo-wnioskowego, uregulowanego przepisami działu VIII ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego i podlega, które kończy się czynnością materialnotechniczną w postaci zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia skargi. Sąd administracyjny nie jest uprawniony do kontroli tego postępowania zarówno na podstawie art. 3 p.p.s.a, jak i na podstawie przepisów ustaw szczególnych.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności stwierdzić należy, że ze względu na oczywistą bezzasadność skargi, na mocy art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji, przy czym orzekając w oparciu o powołany przepis, Sąd nie badał sytuacji finansowej skarżącego i jego możliwości płatniczych.