Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 287/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2020 poz 1219
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.
article: art. 221 ust. 3
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Michał Kowalski Sędzia NSA Bogdan Fischer (spr.) Sędzia del. WSA Marek Leszczyński po rozpoznaniu w dniu 18 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Prezydenta Miasta [,..] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 267/21 w sprawie ze skargi A. K. na rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta [,..] z dnia [,..] grudnia 2020 r. nr [,..] w przedmiocie negatywnego rozpatrzenia wniosku o rozliczenie dotacji celowej 1. oddala skargę kasacyjną, 2. zasądza od Prezydenta Miasta [,..] na rzecz A. K. kwotę 240 (słownie: dwieście czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 26 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 267/21 w wyniku rozpoznania skargi A. K. (dalej: "skarżąca") uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] i zasądził od Prezydenta Miasta K. na rzecz skarżącej kwotę 497,00 zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sąd pierwszej instancji orzekał w następującym stanie sprawy.

Skarżąca w dniu 20 sierpnia 2020 r. zawarła z Gminą Miejską K. umowę nr [...] na udzielenie dotacji celowej na dofinansowanie kosztów inwestycji polegających na dociepleniu ścian zewnętrznych w budynku jednorodzinnym położonym w K. przy ul. [...], w ramach programu termomodemizacji budynków jednorodzinnych dla Miasta K. przyjętego przez Radę Miasta K. uchwałą nr [...] z dnia 23 maja 2018 r. Po wykonaniu ustalonego umową zlecenia termomodernizacyjnego, w dniu 10 listopada 2020 r. skarżąca złożyła do Urzędu Miasta K. wniosek o rozliczenie przez Gminę Miejską K. dotacji celowej na wykonanie przedmiotowego zadania inwestycyjnego.

Pismem z dnia [...] grudnia 2020r. znak [...], Prezydent Miasta K. poinformował skarżącą, iż jej wniosek o rozliczenia dotacji celowej został rozpatrzony negatywnie. W uzasadnieniu swojego stanowiska organ wskazał m.in., iż zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miasta K. z dnia 23 maja 2018 roku w sprawie przyjęcia Programu termomodernizacji budynków jednorodzinnych dla Miasta K. i zmieniającej ją uchwałą nr [...] z dnia 26.02.2020 r., inwestor zobowiązany jest do rozliczenia dotacji w terminie określonym w umowie, czyli w przypadku umowy nr [...] z dnia 20.08.2020 roku, zawartej pomiędzy skarżącą, a Gminą Miejską K. - do dnia 10.11.2020 roku.

Organ wskazał na obowiązki jakie nałożyła na skarżącą umowa zawarta pomiędzy nią i organem na udzielenie dotacji celowej, w szczególności na dokumenty które skarżąca była zobowiązana przedłożyć wraz z wnioskiem. Organ wyjaśnił, że weryfikacja finansowa przedłożonych przez skarżącą dokumentów wypadła negatywnie, z uwagi na fakt, iż oprócz Protokołu odbioru końcowego i przekazania zadania zrealizowanego w ramach Programu termomodernizacji budynków jednorodzinnych dla Miasta K. z dnia 09.11.2020 roku oraz faktury nr [...] z dnia 09.11.2020 roku, w których potwierdzono realizację zadania objętego przedmiotową dotacją, do dnia terminu realizacji zadania skarżąca nie dokonała wydatku w postaci opłacenia kwoty faktury w wysokości 48 680.85 zł na rachunek bankowy A. K. , nr [...].

Organ zaznaczył, iż zobowiązał się do przekazania dotacji celowej na dofinansowanie kosztów realizacji zadania do wysokości 100% kosztów kwalifikowanych. Do współfinansowania kwalifikuje się wydatek, który został faktycznie poniesiony przez beneficjenta, czyli wydatek poniesiony w znaczeniu kasowym, jako rozchód środków pieniężnych z rachunku bankowego czy z kasy beneficjenta. Dowodem poniesienia wydatku jest zapłacona faktura, czy inny dokument księgowy o równoważnej do faktury wartości dowodowej. Za datę poniesienia wydatku pieniężnego dokonanego kartą płatniczą lub - jak w tym przypadku - przelewem - przyjmuje się datę obciążenia rachunku bankowego. Złożone w siedzibie organu potwierdzenie przelewu, tytułem: zapłata za fakturę nr [...] Docieplenie ścian zewnętrznych w budynku przy ul. Kuryłowicza 68, na konto wystawcy faktury na kwotę 48 680,85 złotych, zostało opłacone po terminie wymaganym przedmiotową umową tj. dnia 11.11.2020 roku. W związku z powyższym jest to wydatek, który nie kwalifikuje się do współfinansowania z dotacji celowej z budżetu Gminy Miejskiej K.. Mając na uwadze nieopłacenie faktury w terminie przewidzianym umową, wniosek A. K. o rozliczenie dotacji organ rozpatrzył negatywnie. Organ uznał, iż brak jest podstawy do wypłacenia środków finansowych tytułem dotacji, ze względu na fakt, iż skarżąca nie wywiązała się z terminu określonego w umowie. A. K. nie poniosła wydatku - nie opłaciła kwoty faktury ani na dzień realizacji zadania, ani na dzień złożenia wniosku o rozliczenie dotacji w Urzędzie Miasta K. wraz z wymaganymi załącznikami wskazanymi w umowie.

Skarżąca nie zgodziła się z powyższym rozstrzygnięciem i wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K., który wyrokiem z dnia 26 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Kr 267/21 uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] i zasądził od Prezydenta Miasta K. na rzecz skarżącej kwotę 497,00 zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Sąd I instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie uznał, że czynności związane z ustaleniem wysokości dotacji lub ich przekazaniem bądź odmową przekazania przez organ administracji publicznej niewątpliwie stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm., dalej "p.p.s.a.").

Istota sporu w niniejszej sprawie skupia się wokół problemu prawidłowości rozliczenia dotacji celowej udzielonej z budżetu Gminy Miejskiej K. na termomodernizaję budynku jednorodzinnego. Zdaniem Sądu I instancji dokonana przez organ weryfikacja wniosku skarżącej o rozliczenie dotacji jest wadliwa. Prowadzi ona bowiem do nieuprawnionego rozszerzenia przesłanek warunkujących przyznanie dotacji w treści umowy, poprzez błędną wykładnie treści § 4 ust. 4 pkt 5 umowy z 20 sierpnia 2020r. nr [...]. Natomiast zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miasta K. z dnia 23 maja 2018 w sprawie przyjęcia Programu termomodernizacji budynków jednorodzinnych dla Miasta K. i zmieniającej ją uchwałę nr [...] z dnia 26.02.2020 roku § 34 ust. 1 pkt. 1 uchwały inwestor (w tym wypadku skarżąca) zobowiązany jest do rozliczenia dotacji w terminie określonym w umowie. Oznacza to, że w uchwale zawarto delegację do określenia szczegółów rozliczenia dotacji w umowie zawieranej pomiędzy Gminą a przyszłym beneficjentem. Niewątpliwe skarżąca była zobowiązana do rozliczenia dotacji do dnia 10 listopada 2020 r. Skarżąca złożyła wniosek o rozliczenie dotacji w dniu 10 listopada 2020 roku. Wraz z wnioskiem skarżąca przedstawiła m.in. fakturę z 9 listopada 2020 r. dotyczącą usługi budowlanej tj. wykonania termomodernizacji wystawionej przez A. K. Zgodnie z treścią faktury zapłata za nią miała nastąpić w formie przelewu na podane w fakturze konto bankowe, w terminie do 16 listopada 2020 r. Jak wynika z przedłożonego przez skarżącą potwierdzenia wykonania przelewu zapłata z tego tytułu została zrealizowana w całości przez skarżącą w dniu 11 listopada 2020 r.

W ocenie Sądu I instancji zapis § 4 ust 4 pkt 5 umowy stanowił zasadniczą podstawę odmowy przyznania dotacji przez Prezydenta Miasta K. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie to było jednak błędne albowiem zapis ten nie dotyczył sytuacji skarżącej. Strony umowy zastrzegły w sposób precyzyjny sposób rozliczenia dotacji a w tym warunek, że potwierdzenie zapłaty za fakturę należy przedłożyć w sytuacji gdy płatność nie jest realizowana na konto przedsiębiorcy realizującego zadanie. Dotyczy to zatem płatności gotówkowych.

Sąd I instancji stanął na stanowisku zgodnie z którym w spawie niniejszej faktura nr [...] została wystawiona w dniu 9 listopada 2020 r. przez przedsiębiorcę wykonującego zadanie na rzecz inwestora tj. skarżącej za wykonanie usługi docieplenia ścian zewnętrznych budynku przy ul. [...] w K. na kwotę 48.680,85 zł. Forma płatności została określona jako przelew z terminem płatności 7 dni tj. do 16 listopada 2020 r. W fakturze zostało wskazane konto bankowe wystawcy faktury w Banku [...], na które środki miały zostać przez nabywcę usługi przelane. W stanie faktycznym niniejszej sprawy nie mógł więc mieć zatem zastosowania przywołany § 4 ust. 4 pkt 5 umowy albowiem w fakturze forma płatności została określona jako przelew bankowy na konto przedsiębiorcy wykonującego usługę termomodernizacji budynku. Treść wskazanej umowy jak i uchwała nr [...] w takiej sytuacji jak w stanie faktycznym kontrolowanej sprawy nie przewiduje obowiązku przedłożenia do dnia 10 listopada 2020 r. dowodu zapłaty za fakturę. Jak już wskazano obowiązek taki został nałożony jedynie w sytuacji gdy płatność nie jest realizowana na konto przedsiębiorcy. (np. w sytuacji płatności gotówką).

Dlatego też Sąd I instancji uznał, że nie można w realiach niniejszej sprawy wywodzić, iż skarżąca nie zrealizowała przedmiotowego zadania w zakreślonym terminie, skoro w zakreślonym terminie po wykonaniu wspomnianych prac, skarżąca wystąpiła także z wnioskiem o rozliczenie dotacji, w ramach którego wbrew stanowisku organu nie była zobowiązana do przedłożenia w przedmiotowym terminie potwierdzenia zapłaty za fakturę wystawioną z tytułu wykonanej usługi. Równocześnie z analizy zaskarżonego rozstrzygnięcia nie wynika, aby organ w pozostałym zakresie kwestionował kompletność złożonego wniosku czy też wskazywał na jakiekolwiek inne jego uchybienia.

Organ w skardze kasacyjnej zaskarżył powyższy wyrok w całości, zarzucając mu naruszenie przepisów prawa materialnego, a to art. 403 ust 4-6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1219 ze zm.), dalej: "p.o.ś.", w związku z art. 221 ust. 3 z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t. j. Dz. U z 2013 r., poz. 885 ze zm.) dalej: "u.f.p.") oraz w związku z § 34 ust. 1 pkt 1 uchwały nr [...] Rady Miasta K. z dnia 23 maja 2018 r. (z poźn. zm.) w sprawie przyjęcia Programu termomodernizacji budynków jednorodzinnych dla Miasta K. i zmieniającej ją uchwałę nr [...] z dnia 26 lutego 2020 roku oraz § 4 pkt. 4 ppk 5 umowy, której wzór stanowi załącznik do przedmiotowej uchwały, polegające na przyjęciu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. , iż nie było podstaw aby Prezydenta Miasta K. odmówił skarżącej wypłaty dotacji mimo, iż należność za wykonane zadanie nie została uiszczona przez skarżącą po dniu wskazanym w umowie dotacyjnej jako dzień rozliczenia dotacji. Błędne przyjęcie przez Sąd, iż § 4 pkt 4 ppk 5 umowy nie miał zastosowania ponieważ dotyczy jedynie sytuacji gdy płatność nie jest realizowana na konto przedsiębiorcy realizującego zadanie, dotyczy zatem płatności gotówkowych, a co za tym idzie przyjęcie, a contrario że w sytuacji gdy płatność realizowana jest przez rachunek bankowy § 4 pkt 4 ppk 5 umowy nie może mieć zastosowania. Przyjęcie przez Sąd, iż zgodnie z zasadą jeżeli norma prawna wiąże konsekwencje tylko z faktami w niej wymienionymi, to konsekwencje tych nie wiążą się z innymi faktami, a co za tym idzie uznanie zasadności skargi z uwagi na fakt, iż płatność została wykonana przelewem, w otwartym terminie wskazanym w fakturze wystawionej przed dniem uznanym przez strony jako dzień rozliczenia dotacji. A co za tym idzie błędne uznanie przez Sąd, iż dotacja została rozliczona w terminie wynikającym z umowy mimo, że faktyczna płatność nastąpiła później.

Mając powyższe na uwadze Prezydenta Miasta K. wnosi na zasadzie art. 185 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.) dalej "p.p.s.a." o uchylenie zaskarżonego orzeczenia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie ewentualnie na zasadzie art. 188 uchylenie zaskarżonego orzeczenia i oddalenie skargi Zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm prawem przepisanych.

Skarżąca odpowiadając na skargę kasacyjną, w pełni podtrzymała swoje stanowisko w sprawie, jak również zgodziła się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji. Wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zarzuty skargi kasacyjnej są niezasadne.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 182 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Wobec tego, że z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznał skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.

Przypomnienia wymaga, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, a mianowicie sytuacje enumeratywnie wymienione w § 2 tego przepisu. Zgodnie z art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć wyłącznie na naruszeniu prawa materialnego przez jego błędną wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie (pkt 1) lub na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 2).

Naruszenie prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie polega na tzw. błędzie w subsumcji, co wyraża się w tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej, względnie - że ustalonego stanu faktycznego błędnie nie "podciągnięto" pod hipotezę.

Skarga natomiast nie została oparta na naruszeniu przepisów postępowania. Brak zarzutów naruszenia przepisów postępowania, wskazanych w oparciu o podstawę z art. 174 pkt 2 p.p.s.a prowadzi do uznania, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd I instancji za podstawę orzekania jest prawidłowy.

W skardze kasacyjnej wniesionej w niniejszej sprawie zarzucono zaskarżonemu wyrokowi Sądu I instancji naruszenie prawa materialnego tj. art. 403 ust. 4 – 6 p.o.ś., w związku z art. 221 ust. 3 u.f.p., w wyniku czego Sąd I instancji przyjął, że dopuszczalne jest przyznanie dotacji na pokrycie wydatków, pomimo tego, że skarżąca uiściła należność za wykonane zadanie po dniu wskazanym w umowie dotacyjnej jako dzień rozliczenia dotacji.

Z postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów wynika, że spór w rozpatrywanej sprawie odnosi się do kwestii prawidłowości stanowiska Sądu I instancji, który kontrolując zgodność z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcie Prezydenta Miasta K. z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] stwierdził, że odmowa wypłaty skarżącej dotacji nastąpiła bezskutecznie, bowiem organ błędnie przyjął, że rozliczając dotację skarżąca przedłożyła w terminie fakturę za przeprowadzenie tej inwestycji, natomiast nie przedłożyła dokumentów wskazujących na jej zapłacenie w terminie przewidzianym umową.

Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, w składzie orzekającym w rozpatrywanej sprawie, zarzuty skargi kasacyjnej bezskutecznie podważają prawidłowość stanowiska Sądu I instancji, że kontrolowane rozstrzygnięcie organu jest niezgodne z prawem. Tym samym za niezasadne należało uznać podniesione w skardze kasacyjnej zarzuty wydania zaskarżonego wyroku z naruszeniem prawa materialnego tj. art. 403 ust. 4 – 6 p.o.ś., w związku z art. 221 ust. 3 u.f.p.

Rację ma organ, który w skardze kasacyjnej wskazał, że dotacja celowa na cele publiczne (w tym przypadku koszty realizacji inwestycji objęte uchwałą) udzielana podmiotom niezaliczanym do sektora finansów publicznych stosownie do uregulowań art. 403 ust. 5 p.o.ś. oraz art. 221 u.f.p. udzielana może być wyłącznie na podstawie umowy cywilno-prawnej zawartej pomiędzy Gminą Miejską K. a skarżącą, której zasady udzielenia zostały określone w art. 221 ust 3 u.f.p.

Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla jednak, że istotne odrębności w zakresie udzielania dotacji celowej na finansowanie ochrony środowiska zawierają postanowienia art. 403 ust. 5 i 6 p.o.ś. Zgodnie z ich treścią: zasady udzielania dotacji celowej, o której mowa w ust. 4, obejmujące w szczególności kryteria wyboru inwestycji do finansowania lub dofinansowania oraz tryb postępowania w sprawie udzielania dotacji i sposób jej rozliczania określa odpowiednio rada gminy albo rada powiatu w drodze uchwały (ust 5). Natomiast zgodnie z ust. 6 tego przepisu udzielenie dotacji celowej, o której mowa w ust. 4, następuje na podstawie umowy zawartej przez gminę lub powiat z podmiotami określonymi w ust. 4. Pierwszy z tych przepisów wymaga opracowania odpowiednio przez radę gminy albo powiatu zasad udzielania dotacji. Mówiąc o tworzeniu zasad udzielania dotacji, należy zwrócić również uwagę na to, że zakres przedmiotowy uchwały podejmowanej w tym zakresie ma charakter otwarty. Niezbędnym minimum, jakie powinno się w nich naleźć, są kryteria do dofinansowania lub sfinansowania zadań w zakresie ochrony środowiska, tryb postępowania w sprawie udzielenia dotacji oraz sposób jej rozliczenia. Nie oznacza to jednak, że w podjętej uchwale nie mogą być wprowadzone również bardziej szczegółowe rozwiązania. Na taką możliwość wskazuje posłużenie się przez ustawodawcę w art. 403 ust. 5 p.o.ś. zwrotem "w szczególności". Niemniej zasady udzielania dotacji powinny zostać określone z uwzględnieniem przepisów prawa dotyczących dotacji.

Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie, bowiem uchwałą nr [...] z dnia 23 maja 2018 roku Rady Miasta K. w sprawie przyjęcia Programu termomodernizacji budynków jednorodzinnych dla Miasta K. i zmieniającą ją uchwałą nr [...] z dnia 26.02.2020 r. organ spełnił wymogi tego przepisu. Jednocześnie Gmina Miejska K. zawarła ze skarżącą w dniu 20 sierpnia 2020 r. umowę nr [...]. Na marginesie należy wskazać, że zawarta ze skarżącą umowa o dotację celową nie jest umową, która ma na celu pokrycie z niej przyszłych wydatków, po dacie realizacji zadania. Przedmiotowa umowa zakłada, że inwestor, w tym wypadku skarżąca, finansuje zadanie ze środków własnych, po czym otrzymuje gwarantowane umową środki dotacji refinansującej uprzednio dokonane płatności w terminie realizacji zadania.

W sprawie niniejszej nie ma racji kasator, który wskazuje, że powinność przedłożenia przez skarżącą potwierdzenia zapłaty za zrealizowane przez wykonawcę (przedsiębiorcę realizującego zadanie) wynika wprost z § 4 ust. 4 pkt 5 w zw. z § 4 ust. 1 i w zw. z § 3 ust. 3 umowy, której treść (wzór) został określony wskazaną wyżej uchwałą. Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że zgodnie z uchwałą nr [...] Rady Miasta K. z dnia 23 maja 2018 r. w sprawie przyjęcia Programu termomodernizacji budynków jednorodzinnych dla Miasta K. i zmieniającą ją uchwałą nr [...] z dnia 26 lutego 2020 roku § 34 ust. 1 pkt. 1 uchwały, skarżąca zobowiązana jest do rozliczenia dotacji w terminie określonym w umowie. W § 2 umowy nr [...] z dnia 20 sierpnia 2020 roku, zawartej pomiędzy skarżącą a Gminą Miejską K., dotyczącej termomodernizacji budynku jednorodzinnego strony umowy ustaliły termin realizacji zadania od dnia zawarcia umowy do dnia 10 listopada 2020 roku. Termin realizacji umowy obejmował więc okres od dnia 20 sierpnia 2020 roku do dnia 10 listopada 2020 roku. Po wykonaniu zadania skarżąca zobowiązana była do rozliczenia dotacji w terminie określonym w umowie. Niewątpliwe skarżąca była zobowiązana do rozliczenia dotacji do dnia 10 listopada 2020 r. Skarżąca złożyła wniosek o rozliczenie dotacji w dniu 10 listopada 2020 roku, czyli w ostatnim dniu terminu. Wraz z wnioskiem skarżąca przedstawiła m.in. fakturę z 9 listopada 2020 r. dotyczącą usługi budowlanej tj. wykonania termomodernizacji wystawionej przez A. K. Zgodnie z treścią faktury zapłata za nią miała nastąpić w formie przelewu na podane w fakturze konto bankowe, w terminie do 16 listopada 2020r. Jak wynika z przedłożonego przez skarżącą potwierdzenia wykonania przelewu zapłata z tego tytułu została zrealizowana w całości przez skarżącą w dniu 11 listopada 2020 r.

Rację ma Sąd I instancji, który wskazał, że w umowie z dnia 20 sierpnia 2020 roku w § 4 przedstawiono warunki rozliczenia dotacji. W ramach tych warunków przewidziano obowiązek przedłożenia w Wydziale ds. Jakości Powietrza Urzędu Miasta K. po wykonaniu zadania, jednak nie później niż do 10 listopada 2020 r. wniosku o rozliczenie dotacji oraz dołączyć dla potwierdzenia zapłaty fakturę lub rachunek zawierający opis sporządzony przez przedsiębiorcę i przez niego podpisany z wyodrębnieniem wartości kosztów, oraz protokół odbioru zadania wystawiony przez przedsiębiorcę realizującego zadanie. Z kolei dla potwierdzenia poniesienia kosztów koniecznych do wykonania zadania, skarżąca miała obowiązek przedłożenia oryginałów prawidłowo wystawionych na skarżącą faktur/rachunków.

Naczelny Sąd Administracyjny popiera stanowisko Sądu I instancji dotyczące rozumienia § 4 ust 4 pkt 5 umowy zawartej między stronami. Sąd analizując brzmienie tego zapisu, który wskazuje, że skarżąca przedłoży potwierdzenie zapłaty za fakturę/rachunek, w przypadku gdy płatność nie jest realizowana na konto przedsiębiorcy realizującego zadanie, doszedł do przekonania, że w świetle zawartej umowy potwierdzenie zapłaty za fakturę należy przedłożyć w sytuacji gdy płatność jest rozliczana gotówkowo. Natomiast w sprawie niniejszej, skarżąca przedłożyła fakturę, której płatność była realizowana na konto przedsiębiorcy. Dlatego też Sąd I instancji trafnie zauważył, że w sytuacji gdy płatność realizowana jest przez rachunek bankowy to § 4 ust 4 pkt 5 umowy nie może mieć zastosowania. Ma tutaj bowiem zastosowanie zasada zgodnie z którą, jeżeli norma prawna wiąże konsekwencje tylko z faktami w niej wymienionymi, to konsekwencje te nie wiążą się z innymi faktami. Z takim rozumieniem tego zapisu umowy koresponduje również sama treść wniosku o rozliczenie, który w pkt II "wykaz (oryginałów) dokumentów, których złożenie jest wymagane wraz z niniejszym wnioskiem" nie wymaga, by obok wystawionej faktury potwierdzającej realizację zadania, skarżąca miała przedstawić dowód jej zapłaty. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie niniejszej skarżąca nie może ponosić negatywnych konsekwencji prawnych w związku z zaistnieniem sytuacji faktycznych, które nie zostały uregulowane i przewidziane w obowiązującej w sprawie niniejszej uchwale Rady Miasta K., czy też wiążącej strony umowie. Organ bowiem bezpodstawnie przyjął, że w dniu 10 listopada 2020 r. skarżąca do złożonego wniosku o rozliczenie zadania inwestycyjnego przedłoży fakturę wraz z dowodem jej bezgotówkowej zapłaty. Taki jednak obowiązek nie wynika z obowiązującej w sprawie uchwały, ani zawartej między stronami umowy.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.

O kosztach postępowania kasacyjnego, w wysokości 240 zł, obejmujących wynagrodzenie pełnomocnika strony skarżącej będącego adwokatem, orzeczono na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. § § 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokacie (Dz. U. z 2018 r. poz. 265).