Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1293/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6 i par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 64 par 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 15 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Alberciak po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpoznania pisma z dnia 22 czerwca 2011r. p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł., na podstawie art. 7f oraz art. 7g ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 1999r. – Prawo działalności gospodarczej (Dz.U. nr 101, poz. 1178 ze zm.) oraz art. 66 ustawy z dnia 2 lipca 2004r. – Przepisy wprowadzające ustawę o swobodzie działalności gospodarczej, wykreślił z urzędu z ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta Miasta Ł. wpis dokonany pod nr [...] dotyczący prowadzonej przez B. H. działalności gospodarczej.

W piśmie z dnia 13 maja 2011r. skierowanym do Prezydenta Miasta Ł. B. H. złożyła w trybie art. 111 k.p.a. wniosek o uzupełnienie postanowienia Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...].

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Prezydent Miasta Ł. w trybie art. 111 § 1 K.p.a. odmówił uzupełnienia postanowienia z dnia [...].

W piśmie z dnia 22 czerwca 2011r. skierowanym do Prezydenta Miasta Ł. B. H. zaskarżyła postanowienie Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]. oraz decyzję z dnia [...].

Wezwaniem z dnia 17 sierpnia 2011r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. zobowiązało skarżącą do jednoznacznego sprecyzowania w terminie 7 dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, treści żądania zawartego w piśmie z dnia 22 czerwca 2011r.

Postanowieniem z dnia [...], nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł., działając na podstawie art. 64 § 2 i art. 123 § 1 k.p.a., pozostawiło pismo B. H. z dnia 22 czerwca 2011r. bez rozpoznania.

W dniu 11 lutego 2013 roku B. H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych pisma z dnia 22 czerwca 2011r. oraz na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 22 czerwca 2011r.

Skarga B. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych pisma z dnia 22 czerwca 2011r. została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 297/13.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. wniosło o jej odrzucenie.

Natomiast skargę B. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...], nr [...] o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 22 czerwca 2011r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 14 listopada 2013r. wyłączył z akt sprawy o sygn. akt III SA/Łd 297/13 do odrębnego postępowania. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. akt III SA/Łd 1293/13.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Na wstępie niniejszych rozważań należy podnieść, iż merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola dopuszczalności środka zaskarżenia. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.)- dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne,

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8 ) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Analiza treści powyższych przepisów prowadzi zatem do wniosku, że przesłanką dopuszczalności skargi na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym niekończące postępowania lub nierozstrzygające sprawy co do istoty jest możliwość ich zaskarżenia w drodze zażalenia. Zgodnie natomiast z treścią art. 141 § 1 K.p.a. stronie przysługuje zażalenie na postanowienie tylko, jeśli Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Ł. z dnia [...] o pozostawieniu bez rozpoznania pisma z dnia 22 czerwca 2011r.

Zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego Ł. wydane zostało w oparciu o art. 64 § 2 i art. 123 K.p.a. Zgodnie z art. 64 § 2 K.p.a. jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Przepis ten nie określa, w jakiej formie organ administracji publicznej wyższego stopnia, rozpoznający podanie, którego braków strona nie usunęła w terminie powinien wydać rozstrzygnięcie.

W rozpoznawanej sprawie organ administracji publicznej wydał w trybie art. 123 K.p.a. postanowienie. Postanowienie to jest zaliczane do grupy wydawanych w toku postępowania administracyjnego, dotyczące poszczególnych kwestii, wynikających w toku postępowania, lecz nierozstrzygające sprawy co do istoty. Nie jest to także postanowienie kończące postępowanie, a w przepisach Kodeku postępowania administracyjnego brak jest uregulowania, które ustanawiałoby prawo wniesienia zażalenia na takie postanowienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2001 roku, sygn. akt IV SA 572/99, opubl. ONSA 2002/3/116; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 stycznia 2006 roku, sygn. I OSK 306/05, opubl. Lex nr 196463).

Na marginesie powyższych rozważań należy wskazać, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ujawniły się dwa nurty dotyczące oceny charakteru czynności pozostawienia podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.). Przedstawiciele pierwszej linii, której źródłem była uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z 8 dnia czerwca 2000 r., III ZP 11/00, OSNP 2000/19/702 stoją na stanowisku, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania, jako czynność materialnotechniczna, nie podlega zaskarżeniu w drodze odwołania, a tym samym nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Jeżeli w ocenie skarżącego, pozostawiony bez rozpoznania wniosek spełnia kryterium kompletności, może on złożyć skargę na bezczynność organu (wyrok NSA z dnia 10 marca 2011 r., II GSK 358/10, postanowienie NSA z dnia 8 kwietnia 2008 r., I GSK 485/07, wyroki NSA z dnia 9 listopada 2012 r., II OSK 2102/12; z dnia 27 września 2012 r., II OSK 1294/12 oraz z dnia 24 lipca 2012 r., I OSK 842/12). Natomiast według przedstawicieli drugiego poglądu czynność z art. 64 § 2 k.p.a. polegająca na pozostawieniu podania bez rozpoznania posiada wszystkie cechy pozwalające na jej zakwalifikowanie do aktów lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. (wyrok NSA z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 1362/10, postanowienie NSA z dnia 2 marca 2011 r., wyrok NSA z dnia 14 września 2011 r., sygn. akt II FSK 2624/10).

Na tle powstałych rozbieżności Naczelny Sąd Administracyjny podjął w dniu 3 września 2013 r. w składzie 7 sędziów uchwałę o sygn. akt I OPS 2/13, w której przesądził, że na pozostawienie podania bez rozpoznania (art. 64 § 2 K.p.a.) przysługuje skarga na bezczynność organu, stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a.

W powołanej uchwale NSA także stwierdził, że "nie ulega wątpliwości, że pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie art. 64 § 2 K.p.a. następuje w drodze czynności materialno-technicznej, o podjęciu której należy powiadomić wnoszącego podanie na piśmie (...). Nie jest to jednak czynność w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., ponieważ nie spełnia kryteriów określonych w tym przepisie".

Biorąc powyższe pod uwagę należy zatem wskazać, że skarga na czynność materialno-techniczną (postanowienie) o pozostawieniu podania bez rozpoznania, która nie rozstrzyga władczo o prawach lub obowiązkach w indywidualnej sprawie, jest niedopuszczalna.

Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił.

a.ł.