Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2789/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-01-31 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Konrad Aromiński, , po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi P. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym za wrzesień i październik 2015 r. postanawia: - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

P. sp. z o.o. z siedzibą w W. ("Skarżąca", "Strona") wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2017 r. w przedmiocie określenia kwoty nadwyżki podatku od towarów i usług naliczonego nad należnym za wrzesień i październik 2015 r.

Zarządzeniem z 10 kwietnia 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 29 maja 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy ww. zarządzenie referendarza sądowego z dnia 10 kwietnia 2018 r.

Zarządzeniem z 23 sierpnia 2018 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił kolejny wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.

Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie utrzymał w mocy ww. zarządzenie referendarza sądowego z dnia 23 sierpnia 2018 r.

Zarządzeniem z 17 stycznia 2019 r., Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej w skrócie: p.p.s.a., wezwał P. Sp. z o.o. w W. (dalej: spółka, strona) do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 6425 zł, stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). W zarządzeniu wskazano, że "Wysokość wpisu ustalona została przy uwzględnieniu wartości przedmiotu zaskarżenia w kwocie 642 475 zł. Kwota ta stanowi łączną kwotę, o jaką zdaniem organów podatkowych Skarżąca zawyżyła nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym za miesiąc wrzesień-październik 2015 r.

Spółka wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 17 lipca 2019 r. (I FZ 94/19) oddalił ww. zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 19 sierpnia 2019 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 stycznia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 6425 zł – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.

Skarżąca w odpowiedzi wniosła kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 26 września 2019 r.

Zarządzeniem z 31 października 2019 r. starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie pozostawił kolejny wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania (SPP/Wa 594/19).

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III z dnia 28 listopada 2019 r., pismem z dnia 29 listopada 2019 r. Przewodnicząca Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ponownie wezwała Skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 stycznia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 6425 zł – w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania – pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis powyższego wezwania doręczono Skarżącej w dniu 16 grudnia 2019 r. w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a.").

Ze znajdującej się aktach sprawy notatki służbowej wynika, iż do 31 stycznia 2020 r. Skarżąca nie uiściła należnego wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest skarga. Sąd, w myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 220 § 3 p.p.s.a., nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeśli należny wpis nie zostanie uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia. W myśl natomiast art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

W niniejszej sprawie zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 stycznia 2019 r. stało się prawomocne w wyniku oddalenia zażalenia Skarżącej na wskazane zarządzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt I FZ 94/19), a Skarżącej nie przyznano prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Podkreślenia wymaga, że wezwanie z dnia 29 listopada 2019 r. wystosowane zostało na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 listopada 2019 r., które nakazywało wezwanie Skarżącej do wykonania prawomocnego zarządzenia do uiszczenia wpisu od skargi. Należy zaznaczyć, że zarządzenie z dnia 28 listopada 2019 r. stanowiło jedynie czynność materialno-techniczną w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wezwanie z dnia 29 listopada 2019 r. miało charakter porządkowy i stanowiło informację o obowiązku uiszczenia wpisu i skutkach prawnych jego niewykonania w zakreślonym terminie. Wezwanie z dnia 29 listopada 2019 r., jak również zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 listopada 2019 r. do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 stycznia 2019 r. nie miały charakteru zarządzenia merytorycznego, o którym mowa w art. 227 § 1 p.p.s.a., ponadto nie mieściło się w zakresie przedmiotów wymienionych w art. 194 § 1 p.p.s.a. Zatem zarówno na wezwanie z dnia 29 listopada 2019 r., jak również na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 listopada 2019 r. i zarządzenie Przewodniczącej Wydziału z dnia 17 stycznia 2019 r. nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 lutego 2011 r., sygn. akt II FZ 4/11, LEX nr 783828).

Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 grudnia 2018 r., sygn. akt II OZ 1299/18 zarządzenie to nie dotyczy w istocie kosztów sądowych, bowiem nie wzywa do uiszczenia wpisu sądowego, ale jedynie przypomina o konieczności wykonania prawomocnego zarządzenia w tym przedmiocie. Omawiane zarządzenie stwierdza jedynie fakt, że zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu jest prawomocne, co implikuje konieczność jego wykonania, wskazując nowy termin na jego wykonanie i konsekwencje procesowe niedopełnienia tego obowiązku. Żaden przepis p.p.s.a. nie przewiduje możliwości wniesienia zażalenia na zarządzenie wzywające do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.

Prawomocne zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu, zawierające prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w wyznaczonym terminie, zostało doręczone Skarżącej w trybie art. 73 p.p.s.a., w dniu 16 grudnia 2019 r. W związku z powyższym termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 23 grudnia 2019 r. (poniedziałek). Skarżąca do tego dnia nie uiścił należnego wpisu.

W ocenie Sądu, po upływie wyznaczonego terminu do uiszczenia wpisu od skargi podlegała ona odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Takiej konsekwencji nieuiszczenia wpisu w niniejszej sprawie nie niweczył kolejny wniosek Skarżącej o przyznanie prawa pomocy – złożony w kolejnym piśmie procesowym w niniejszej sprawie (por. postanowienie NSA z dnia 16 grudnia 2011 r. sygn. akt I OZ 1047/11, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym miejscu jeszcze raz należy wskazać, że ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony w sytuacji, gdy Sąd wydał uprzednio prawomocne postanowienie w tym przedmiocie, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu. Odmienne procedowanie mogłoby bowiem doprowadzić do uniemożliwienia prowadzenia postępowania wskutek rozpoznawania kolejnych wniosków Skarżącej o przyznanie prawa pomocy, a co za tym idzie - skutkować nieuzasadnionym wydłużeniem postępowania i trudnością w jego zakończeniu orzeczeniem rozstrzygającym sprawę co do istoty.

Podkreślenia wymaga, że "z przymiotu prawomocności postanowienia odmawiającego zwolnienia z kosztów sądowych wypływa obowiązek strony uiszczenia wymaganego wpisu, oraz nie przerywa biegu siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi ponowne wniesienie przez stronę wniosku o przyznanie prawa pomocy" (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 21 kwietnia 1999 r. sygn. akt I CKN 1461/98, publik. OSNC z 1999 r. z. 11, poz. 96, czy postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 9 grudnia 2002 r., sygn. akt III RN 144/02).

Podsumowując, wobec nieuiszczenia należnego wpisu od skargi przez Skarżącą w rozpatrywanej sprawie, przedmiotowa skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., o czym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.