Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 102/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1 i § 2, art. 18 § 1, art. 19, art. 184, art. 197 § 2, art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Borowiec po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 r.. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 786/07 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 24 września 2007 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie poprzez wskazanie sędziów, których przedmiotowy wniosek dotyczy, podanie przyczyn uzasadniających wyłączenie oraz powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodobniających istnienie przyczyn wyłączenia w odniesieniu do każdego sędziego, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Wezwanie to doręczono W. K. w dniu 4 października 2007 r. Mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uzupełnił wniosku w określonym zakresie.

W związku z powyższym, zaskarżonym zarządzeniem z dnia 15 listopada 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 786/07, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 49 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwana dalej: Ustawa P.p.s.a), pozostawił bez rozpoznania wniosek W. K. o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, zawarty w piśmie skarżącego z dnia 19 września 2007 r.

W uzasadnieniu Sąd I instancji powołał się na stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone w postanowieniu z dnia 21 kwietnia 2004 r., sygn. akt III CO 2/04 (OSNC 2004/12/207), zgodnie z którym wniosek o wyłączenie sędziego musi określać osobę sędziego, którego dotyczy oraz konkretne przyczyny wyłączenia, odnoszące się do jego osoby. Ponadto, gdy wniosek dotyczy większej liczby sędziów, należy wskazać ich z imienia i nazwiska, a przyczyny wyłączenia odnieść do każdego sędziego z osobna. Braki w tym zakresie uniemożliwiają bowiem nadanie wnioskowi właściwego biegu.

Na powyższe zarządzenie zażalenie wraz z pismami uzupełniającymi złożył W. K. W swoich pismach podtrzymał on wcześniejsze zarzuty pod adresem "wszystkich bez wyjątku sędziów Warszawy", jak również wniósł o zwolnienie z kosztów sądowych i przyznanie adwokata.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 18 § 1 Ustawy P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1. w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2. swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do drugiego stopnia;

3. osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4. w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5. w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6. w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

7. w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Niezależnie jednak od przyczyn wymienionych powyżej, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli między nim a jedną ze stron lub jej przedstawicielem zachodzi stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwości co do bezstronności sędziego, o czym stanowi art. 19 Ustawy P.p.s.a.

Zgodnie z art. 49 § 1 Ustawy P.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.

W przedmiotowej sprawie skarżący był wzywany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie o wskazanie z imienia i nazwiska wszystkich sędziów, których dotyczy wniosek oraz odniesienie się do każdego z nich i uprawdopodobnienie przyczyn wyłączenia oraz został prawidłowo pouczony o skutkach nieprzedłożenia takiego wyjaśnienia w terminie. Pomimo tego jednak skarżący nie zastosował się do zarządzenia Sądu I instancji, nie wskazał żadnych okoliczności uzasadniających wniosek o wyłączenie od rozpoznania niniejszej sprawy Sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wobec powyższego, stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącego z dnia 19 września 2007 r. należy uznać za zgodne z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny pragnie podkreślić, że przedmiotem jego oceny była wyłącznie prawidłowość wydania zarządzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie z dnia 15 listopada 2007 r., zatem pozostałe kwestie podnoszone przez skarżącego w zażaleniu i kolejnych pismach uzupełniających nie mogły być rozpoznawane w niniejszej sprawie.

Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.