Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 51/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2022-04-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 22 ust 1, art 24
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Wójcik Sędziowie: Sędzia WSA Urszula Wiśniewska (spr.) Sędzia WSA Halina Adamczewska-Wasilewicz po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 12 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi S. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] określił S. N. ("Strona", "Skarżący", "podatnik") wysokość zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2015 z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej w kwocie [...]zł oraz wysokość odsetek za zwłokę z tytułu nie uiszczonych zaliczek na podatek dochodowy w należnej kwocie i we właściwych terminach za miesiące od marca do grudnia 2015 r. w łącznej kwocie [...]zł.

W złożonym odwołaniu wniesiono o uchylenie decyzji w całości i ustalenie w prawidłowy sposób wysokości osiągniętego przychodu w 2015r. oraz ustalenie wysokości dochodu za 2015 r.

Decyzja z dnia [...]. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu organ podał, że podatnik w 2015r. prowadził pozarolniczą działalność gospodarczą pod firmą "[...]" S. N., której przeważającym przedmiotem było instalowanie maszyn przemysłowych, sprzętu i wyposażenia (33.20.Z), opodatkowaną podatkiem dochodowym od osób fizycznych na zasadach określonych w art. 30c ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2012 r. poz. 361 ze zm., dalej: u.p.d.o.f.). W złożonym zeznaniu o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w 2015 r. PIT-36L wraz z załącznikiem PIT/B, podatnik wykazał przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł, koszty uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł oraz dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej w wysokości [...] zł. Skarżący jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług. W trakcie przeprowadzonej przez Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] kontroli podatkowej podatnik nie uczestniczył czynnie w czynnościach kontrolnych, nie wyznaczył pełnomocnika, nie przedłożył żadnych dokumentów źródłowych związanych z prowadzoną w 2015 roku działalnością gospodarczą, w tym faktur VAT dokumentujących przychody czy koszty. Ponadto, pomimo kilkukrotnych wezwań, nie przedłożył do kontroli podatkowej księgi przychodów i rozchodów prowadzonej dla firmy "[...]" za 2015r., nie przedłożył również deklaracji rozliczeniowych za okres objęty kontrolą, a także żadnych dowodów potwierdzających dokonanie z tytułu składek na własne ubezpieczenie społeczne oraz ubezpieczenie zdrowotne. W toku kontroli podatnik nie udzielił jakichkolwiek informacji co do zakresu wykonywanej działalności gospodarczej ani nie wskazał kontrahentów.

W toku postępowania podatkowego organ pierwszej instancji ustalił wartość przychodu z prowadzonej przez podatnika działalności gospodarczej pod firmą "[...]" S. N. na kwotę [...]zł. W celu zweryfikowania wykazanej przez stronę wysokości kosztów uzyskania przychodów, a także zasadności ich poniesienia - związku bezpośredniego lub pośredniego z prowadzoną działalnością gospodarczą, Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] podjął w toku prowadzonego postępowania podatkowego szereg czynności, polegających m.in. na przesłuchaniu świadków oraz wystąpieniach do kontrahentów w celu uzyskania informacji o zawartych w 2015 r. transakcjach gospodarczych. Jak ustalono, łączna kwota kosztów wyniosła [...] zł. W celu ustalenia dochodu w prawidłowej wysokości, Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] określił stan materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych na koniec roku. Z uwagi na brak dokumentacji źródłowej, organ podatkowy pierwszej instancji nie był w stanie określić stanu na dzień [...] r., natomiast dokonał określenia stanu na dzień [...] r., który wyniósł [...] zł. Organ pierwszej instancji ustalił również, że w złożonym zeznaniu PIT-36L z dnia [...]. podatnik prawidłowo wykazał wartości dotyczące składek na ubezpieczenie społeczne ([...] zł) i składek na ubezpieczenie zdrowotne ([...] zł). Organ odstąpił od określenia podstawy opodatkowania w drodze szacowania, gdyż dowody uzyskane w toku postępowania pozwoliły na określenie przychodu, jak i kosztów uzyskania przychodów a w konsekwencji podstawy opodatkowania za 2015 r. Na podstawie dokonanych ustaleń organ stwierdził zaniżenie podatku o kwotę [...]zł.

W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego stwierdzono nieprawidłowości w zakresie ewidencjonowania zdarzeń gospodarczych w związku z prowadzoną przez podatnika pozarolniczą działalnością gospodarczą, które miały wpływ na rozliczenie podatku dochodowego od osób fizycznych za powołany wyżej okres. Zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego we [...], nieprawidłowości w ustaleniu dochodu do opodatkowania za 2015 r. wynikały z: zaniżenia przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej o kwotę [...]zł, czym naruszono art. 14 ust. 1 i 1c i 1i i art. 14 ust. 3 pkt 1 u.p.d.o.f.; zawyżeniu kosztów uzyskania przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej o kwotę [...]zł, czym naruszono art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f.; co spowodowało zaniżenie wysokości dochodu osiągniętego w 2015 r. z pozarolniczej działalności gospodarczej, a w konsekwencji zaniżeniu należnego podatku dochodowego za 2015 r. Ponadto stwierdzono naruszenie art. 44 ust. 1 pkt 1 i ust. 6 w zw. z art. 44 ust. 3h u.p.d.o.f. polegające na nieuiszczeniu należnych zaliczek za miesiące: marzec, lipiec i od października do grudnia 2015 r.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podał, że istota sporu sprowadza się do ustalenia zasadności ujęcia w przychodach za 2015 r. wartości faktury zaliczkowej wystawionej w 2014 r., a także ocena zasadności uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wynagrodzeń pracowników za cały 2015 r., odpisu amortyzacyjnego od zakupionych na potrzeby firmy: robota i drukarki, jak również wyposażenia i sprzętu zakupionego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Pozostałe ustalenia organu pierwszej instancji zawarte w zaskarżonej decyzji nie zostały przez Stronę zakwestionowane, a organ odwoławczy nie dopatrzył się w tym zakresie naruszenia prawa, w związku z tym uznał, iż pozostają one poza sporem. Ponadto, w niniejszej sprawie pojawia się również kwestia naruszenia obowiązków ewidencyjnych, o których mowa w art. 86 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r., poz. 1540 ze zm., dalej: O.p.), związanych z przechowywaniem ewidencji wraz z dokumentami źródłowymi będącymi podstawą zapisów.

Organ odwoławczy badając sprawę w toku kontroli instancyjnej stwierdził, że organ podatkowy pierwszej instancji zasadnie dokonał ustaleń w zakresie wywiązywania się przez podatnika z obowiązku obliczenia i wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2015 r. Jak wynika z akt sprawy w 2015r., podatnik nie dokonywał wpłat zaliczek na podatek dochodowy. W złożonym odwołaniu Strona nie kwestionuje powyższych ustaleń. W ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, ustalenia w powyższym zakresie są prawidłowe i spójne w kontekście zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego.

Odnosząc się do kwestii przedawnienia organ wskazał, że w niniejszej sprawie ustawowy termin przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2015r. ustalono na dzień [...] r. Okres przedawnienia zobowiązania podatkowego w postaci odsetek od niezapłaconych w terminie zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za poszczególne miesiące 2015 r. upływał z dniem [...] r. Uległ jednak on zawieszeniu. Z akt sprawy wynika bowiem, że przed upływem terminu przedawnienia wszczęte zostało postępowanie zabezpieczające. Zarządzenie zabezpieczenia w trybie ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2018 r., poz. 1314 ze zm., dalej: u.p.e.a.) zostało doręczone Stronie w dniu [...] r. W toku postępowania zabezpieczającego dokonano kilka skutecznych zajęć zabezpieczających, m.in. zajęcia rachunku bankowego. Bieg terminu przedawnienia odsetek od nieuiszczonych w terminie zaliczek uległ zatem zawieszeniu na mocy art. 70 § 6 pkt 4 O.p. Zawieszenie trwa nadal, jego zakończenie regulowane jest przepisem art. 70 § 7 pkt 4 i 5O.p. Organ podał ponadto, że w toku postępowania zabezpieczającego ustanowiono hipotekę przymusową na podstawie zarządzenia zabezpieczenia dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. Zgodnie z art. 70 § 8 O.p., nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym, jednakże po upływie terminu przedawnienia zobowiązania te mogą być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu. Ponadto, w dniu [...] r. wszczęto postępowanie karne skarbowe w zakresie niewykonania przedmiotowego zobowiązania podatkowego. Bieg terminu przedawnienia tego zobowiązania zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 O.p. uległ zawieszeniu od dnia [...] r. Zawiadomienia w trybie art. 70c O.p. zostały wysłane na adres zamieszkania w S. G., ul. [...] i doręczone z dniem [...] r. oraz na adres do korespondencji we [...] przy ul. [...] i doręczone w trybie art. 150 § 4 O.p. Postępowanie pozostaje w toku. Tym samym, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej stwierdził, że jest uprawniony do merytorycznego orzekania w niniejszej sprawie.

Przechodząc do analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej podał, że w toku postępowania podatkowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] wielokrotnie wzywał podatnika do złożenia wyjaśnień w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej oraz do przedłożenia dokumentacji źródłowej i rachunkowej niezbędnej do prawidłowego rozliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za okres objęty postępowaniem. Mimo skutecznie doręczonych wezwań, podatnik nie przedłożył podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji środków trwałych, ewidencji wyposażenia za badany okres, nie udzielił również żadnych wyjaśnień odnośnie prowadzonej działalności gospodarczej. Ewidencje nie zostały również przekazane przez biuro rachunkowe, wskazane jako świadczące usługi księgowe. Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...], przy braku woli podatnika do współpracy przeprowadził w szerokim zakresie działania w celu pozyskania informacji dotyczących zakresu prowadzonej działalności gospodarczej i uzyskiwanych z tego tytułu przychodów, jak również poniesionych w ramach tej działalności wydatków. Zaskarżona decyzja wydana została w następstwie zgromadzenia materiału dowodowego dotyczącego zarówno strony, jak i kontrahentów. Organ podatkowy pierwszej instancji zgromadził w toku postępowania podatkowego dowody w postaci: faktur VAT, dokumentujących przychody z uwzględnieniem momentu powstania obowiązku podatkowego; deklaracji VAT-7 z wykazanymi obrotami za poszczególne miesiące; faktur VAT dokumentujących nabycia towarów i usług związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz otrzymanych faktur korygujących, oraz innych dowodów dotyczących kosztów w tym ewidencji przebiegu pojazdu; informacji mBank S.A. o obrotach i stanach rachunku z wpływami, obciążeniami, tytułami, oznaczeniami stron transakcji za okres od [...]. do [...].; umów z kontrahentami; informacji PIT-11 za 2015 r., okazanych list płac, raportów ZUS; poleceń wyjazdów służbowych poza stałe miejsce pracy pracowników; zeznań świadków; złożonych przez Stronę wyjaśnień. Zdaniem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, organ podatkowy pierwszej instancji prawidłowo uznał, że materiał dowodowy zebrany w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego i podatkowego, pomimo braku współpracy ze strony podatnika, pozwolił na ustalenie wysokości przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu osiągniętych w 2015 r. z prowadzonej działalności gospodarczej.

Odnosząc się do kwestii zaliczenia do przychodu wartości faktur zaliczkowych wystawionych w 2014 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, iż podstawę prawną spornej kwestii stanowi art. 14 ust. 3 pkt 1 u.p.d.o.f. Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] r. firma "[...]" S. N. zawarła z P. Sp. z o.o. umowę na realizację inwestycji: "Zrobotyzowana linia paletyzująca i streczująca z uwzględnieniem głównych podzespołów" (Owijarka Pierścieniowa [...] i Robot [...]) oraz pozostałych komponentów linii paletyzującej i streczującej zgodnie z załącznikiem technicznym nr [...] na łączną kwotę netto [...] zł. Inwestycja ta została rozpoczęta w grudniu 2014 r. a zakończona w dniu [...] r. Na poczet wykonania robót zostały udzielone zaliczki w wysokości: za grudzień 2014 r. w kwocie [...]zł netto, za styczeń 2015 r. w kwocie [...]zł netto, za luty 2015 r. w kwocie [...]zł netto, za marzec 2015 r. w kwocie [...]zł netto. Z dniem [...] r. podatnik dokonał rozliczenia końcowego dostawy na rzecz [...] Sp. z o.o. Z uwagi na uregulowanie wszystkich należności wynikających z postanowień ww. umowy "zrobotyzowana linia paletyzująca i streczująca" przeszła na własność Spółki [...]. Z tym też dniem powstał po stronie skarżącego przychód w łącznej kwocie netto [...] zł. Zatem, w ocenie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej, organ w sposób prawidłowy dokonał rozliczenia faktur zaliczkowych (w tym faktury zaliczkowej z dnia [...] r.) i określił wysokość przychodu za miesiąc marzec 2015 r. Ponadto organ odwoławczy podkreślił, że z uwagi na brak dokumentacji źródłowej nie było możliwości określić stanu (wartości początkowej) materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych na dzień [...] r.

Za bezpodstawne organ uznał zarzuty jakoby organ podatkowy pierwszej instancji ustalił wysokość osiągniętego przychodu za 2015 r. w sposób rozbieżny od zadeklarowanego w deklaracjach VAT-7 za poszczególne miesiące 2015 r. wiedząc, że decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015 r. została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy. Organ podał, że przedmiotem sporu we wskazanym przez podatnika postępowaniu była kwestia zawyżenia podatku naliczonego do odliczenia, a co za tym idzie - zaniżenia zobowiązania podatkowego do wpłaty w wyniku nie przedłożenia dokumentów z których Strona wywodzi prawo do odliczenia, bądź nie wykazania związku dokonanych nabyć z czynnościami opodatkowanymi, a nie kwestia podatku należnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 5 maja 2021 r. sygn. akt I SA/Bd 44/21 uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego, która w dniu [...] r. została oddalona. W uzasadnieniu wyroku Sąd pierwszej instancji wskazał, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej niezasadnie pominął w rozliczeniu podatkowym z tytułu podatku od towarów i usług za 2015 r. 32 faktury VAT (wymienione na str. 21-26 decyzji organu pierwszej instancji) pozyskane od kontrahentów na tej podstawie, że skarżący nie wykazał, iż dysponował nimi w 2015 r. i nie przedłożył ich do akt sprawy. Ponadto Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy stwierdził naruszenie przez organy art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług wyjaśniając, że organy nie mogą pozbawić podatnika prawa do odliczenia podatku naliczonego na tej postawie, że nie załączył on do akt sprawy kwestionowanych faktur, pod warunkiem, że zostały spełnione materialne warunki prawa do odliczenia podatku naliczonego. Mając na uwadze powyższy wyrok, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej wskazał, że organ podatkowy pierwszej instancji rozpatrując niniejszą sprawę wziął pod uwagę treść wspomnianego wyroku i dokonał weryfikacji oraz oceny 32 spornych faktur VAT wystawionych na rzecz firmy "[...]" S. N. pod kątem zaliczenia poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów 2015 r. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] uwzględnił 31 faktur VAT w kosztach uzyskania przychodów 2015 r., co prezentuje zestawienie na str. 72-129 zaskarżonej decyzji. Odnośnie zaś faktury VAT dokumentującej zaliczkę na poczet zakupu urządzenia - owijarki [...] (faktura z dnia [...] r. kontrahent "M. E." Sp. z.o.o.) organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że faktura zaliczkowa może stanowić podstawę wpisania do księgi podatkowej dopiero w okresie, gdy przedmiotowe zamówienie zostanie zrealizowane. Jak ustalono, na podstawie wyjaśnień strony i informacji przesłanej przez kontrahenta, zamówienie udokumentowane ww. fakturą zaliczkową zostało ostatecznie zrealizowane dopiero w 2016 r. W związku z tym, Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] nie uznał tego wydatku za koszt uzyskania przychodu w 2015 r. W ocenie organu odwoławczego ustalenia w powyższym zakresie są prawidłowe i spójne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Za chybione Dyrektor Izby Administracji Skarbowej uznał stanowisko, że organ podatkowy pierwszej instancji nie zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzeń pracowników za 2015 r. tłumacząc takie działania brakiem okazania odpowiedniej dokumentacji. Organ w tym zakresie podał, że ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż do akt prowadzonego postępowania podatnik przedłożył listy płac jedynie za miesiące: styczeń, marzeń i kwiecień 2015 r. Na podstawie przedłożonych informacji PIT-11, PIT4R za 2015 r., listy płac za miesiące styczeń, marzec i kwiecień 2015 r., imiennych raportów miesięcznych o należnych składkach i wypłaconych świadczeniach ZUS RCA za miesiące od grudnia 2014 r. do listopada 2015 r., wypłat dokonanych z konta firmowego do dnia [...] r. na rzecz pracowników organ podatkowy ustalił wartość wypłaconych wynagrodzeń brutto pracownikom za miesiące od grudnia 2014 r. do listopada 2015 r. (bez grudnia 2015 r.). Biorąc pod uwagę fakt, że pracownicy zatrudnieni w firmie strony zeznali, iż otrzymywali minimalne wynagrodzenie za 2015 r. organ podatkowy pierwszej instancji przyjął do kosztów wynagrodzenia dla 5 pracowników w kwocie [...]zł za grudzień 2015 r. Natomiast odnośnie wynagrodzenia P. W. zatrudnionego na 1/2 etatu ustalono, że w okresie zatrudnienia tj. od grudnia 2014 r. do kwietnia 2015 r. oraz w listopadzie 2015 r. otrzymywał wynagrodzenie w wysokości [...] zł i takie też wynagrodzenie zostało przyjęte do wyliczeń wynagrodzeń za grudzień 2015 r. Z powyższych danych bezsprzecznie wynika, że organ pierwszej instancji, wbrew stanowisku zaprezentowanemu w odwołaniu przyjął do kosztów uzyskania przychodów za 2015 r. wynagrodzenia pracowników.

Za bezpodstawny organ uznał zarzut, że organ podatkowy pierwszej instancji nie uwzględnił w kosztach uzyskania przychodu odpisu amortyzacyjnego od zakupionych na potrzeby firmy w 2015 r.: robota o wartości netto [...] (zakup w dniu [...] r.) i drukarki o wartości netto [...] zł (zakup [...] r.), a także wyposażenia i sprzętu zakupionego na potrzeby prowadzonej działalności wymienionego na str. 60 zaskarżonej decyzji, który znajdował się w firmie. Powołując się na art. 22d ust. 1 u.p.d.o.f. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz.U. z 2014 r. poz. 1037) organ podał, że z mocy prawa warunkiem kwalifikacji odpisów amortyzacyjnych jest prowadzenie przez podatnika ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, co wprost wynika z art. 22h ust. 6 u.p.d.o.f. W niniejszej sprawie ze stanu faktycznego wynika, że w 2015 r. firma strony dokonywała zakupów m.in.: robota [...] wraz z kontrolerem [...] o wartości netto [...] zł (faktura z dnia [...] r.) i drukarki [...] o wartości netto [...] zł (faktura z dnia [...] r.). Wskazując na treść art. 22h ust. 1 pkt 4 u.p.d.o.f. organ podał, że amortyzacja za okresy sprzed ujawnienia składnika majątku nie podlega korekcie. Wobec tego, w ocenie organu odwoławczego, organ podatkowy pierwszej instancji zgodnie z literą prawa nie mógł zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów odpisu z tytułu zużycia środków trwałych (robota i drukarki) zakupionych w 2015 r. W przypadku, gdy "robot [...]" oraz "drukarka OKI" o wartości przekraczającej [...] zł nie zostały przez podatnika uznane za środek trwały, podatnik winien przedłożyć ewidencję wyposażenia, czego nie uczynił w niniejszym postępowaniu.

Odnosząc się do pozostałych zakupów innych składników (sofy Alis, komody z półką i witryną - zestaw SEVERO, laptopa, ekspresu automatycznego do kawy, lodówki do zabudowy oraz trzpienia klapy do lodówki, balkonika na butelki i pokrywy komory szybkiego mrożenia), organ wskazał, że podatnik nie udokumentował tych elementów wyposażenia. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że organ podatkowy pierwszej instancji wzywał stronę do przedłożenia stosownej ewidencji wyposażenia oraz wskazania, gdzie obecnie znajdują się te składniki mienia, a jeżeli uległy one zepsuciu lub zniszczeniu o przedłożenie protokołów likwidacji/utylizacji wyposażenia. Dokumentów takich podatnik nie przedłożył ani nie złożył w tym zakresie żadnych wyjaśnień. Ponadto nie wykazał istnienia związku przyczynowego między zakupem ww. przedmiotów z uzyskanymi przychodami.

Organ podał również, że uwzględnił przy ustalaniu wysokości kosztów uzyskania przychodów za 2015r. oryginały dokumentów (załączników) złożonych wraz z odwołaniem od decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]. określającej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 2015r. Zatem zarzut nieuwzględnienia tej dokumentacji jest bezzasadny.

Końcowo odnosząc się do dwóch faktur zaliczkowych załączonych do odwołania od decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej określającej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 2015 r. organ stwierdził, że Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] prawidłowo uznał, iż okazana przez podatnika dokumentacja zawiera faktury zaliczkowe na obrotnice palet [...] oraz owijarkę [...]. Jak już wcześniej podkreślono, faktura zaliczkowa może stanowić podstawę wpisania do podatkowej księgi tak udokumentowanego kosztu, przy czym zapisu należy dokonać dopiero w okresie, gdy opłacone zamówienie zostanie zrealizowane. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego organ ustalił, że niektóre z zamówień, udokumentowane przez kontrahentów fakturami zaliczkowymi, ostatecznie zostały przez nich zrealizowane w 2016 r. W związku z powyższym wydatki poniesione na podstawie ww. faktur nie mogły stanowić kosztu uzyskania przychodu za badany okres 2015 r.

W skardze Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i ustalenie w sposób prawidłowy wysokości osiągniętego przychodu w roku 2015 oraz wysokości osiągniętego dochodu. W uzasadnieniu zarzucono, że organ podatkowy w sposób wadliwy ustalił wysokość zobowiązania podatkowego, przyjmując za wysokość przychodu wartość faktur zaliczkowych wystawionych w roku 2014, bez jednoczesnego przyjęcia takiej sprzedaży jako wartość początkową 2015r. W ocenie Skarżącego, podniesiono wartość przychodu w 2015r. o wartość faktur zaliczkowych z 2014r. pomijając przy tym wartość spisu na [...] r. w sytuacji, gdy w toku czynności ustalono wartość spisu na [...] r. Ponadto, w opinii Strony, organ podatkowy ustalił wysokość osiągniętego przychodu w roku 2015 w sposób rozbieżny od zadeklarowanego w deklaracjach VAT-7 za okres od stycznia do grudnia 2015 r., w sytuacji gdy decyzja wydana w zakresie podatku od towaru i usług za rok 2015 r. została w całości uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem o sygn. akt I SA/Bd 44/21. Skarżący zarzucił ponadto, że organ w toku postępowania podatkowego nie przyjął do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie społeczne za 2015 r. Zdaniem Strony, organ podatkowy posiadał pełny dostęp do kont bankowych firmy, gdzie wszystkie wydatki w tym zakresie były regulowane za pośrednictwem konta firmowego. Organ podatkowy nie uwzględnił także w kosztach uzyskania przychodów odpisu amortyzacyjnego od zakupionych na potrzeby firmy robota o wartości netto [...] zł i drukarki o wartości netto [...] zł. Organ podatkowy nie przyjął również do kosztów uzyskania przychodu wyposażenia i sprzętu zakupionego na potrzeby prowadzonej działalności, znajdującego się w firmie, wymienionego na str. 60 decyzji organu podatkowego pierwszej instancji. Skarżący zarzucił także, że nie wzięto pod uwagę przy określaniu wysokości zobowiązania podatkowego, oryginałów dokumentów załączonych do odwołania od decyzji w zakresie podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wstępnie wyjaśnić należy, że sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy COVID-19, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 28 maja 2021 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. poz. 1090). Zgodne z tym przepisem, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. W uchwałach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2020r. (sygn. akt II OPS 6/19 i II OPS 1/20) stwierdzono, że powyższy przepis należy traktować jako "szczególny" w rozumieniu art. 10 i art. 90 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022r., poz. 329.; dalej: "p.p.s.a."), dający podstawę do odstąpienia od rozpoznania sprawy w sposób jawny. Prawo do publicznej rozprawy nie ma charakteru absolutnego i może podlegać ograniczeniu, co przewiduje także art. 31 ust. 3 Konstytucji, który stanowi o ograniczeniach w zakresie korzystania z konstytucyjnych wolności i praw, gdy jest to unormowane w ustawie oraz gdy jest to konieczne ze względu na ochronę zdrowia. Należy mieć również na uwadze, że celem stosowania konstrukcji przewidzianych przepisami ustawy o zwalczaniu COVID-19 jest ochrona życia i zdrowia ludzkiego, a stan pandemii nakazuje ich uwzględnianie w praktyce działania organów wymiaru sprawiedliwości. W będącej przedmiotem kontroli sądowej sprawie, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia [...]. skierowano sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym. Wskazać należy, że strona Skarżąca została poinformowana o skierowaniu sprawy na posiedzenie niejawne, a także o dostępie do informacji o sprawie w wykazie spraw sądowych e-Wokanda pod wskazanym adresem oraz o możliwości wypowiedzenia się w sprawie.

Sąd administracyjny bada zgodność zaskarżonej decyzji organu odwoławczego z punktu widzenia jej legalności, tj. zgodności tej decyzji z przepisami powszechnie obowiązującego prawa. Z brzmienia art. 145 § 1 p.p.s.a. wynika, że zaskarżona decyzja winna ulec uchyleniu wtedy, gdy Sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy. Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem stwierdzić należy, że decyzja ta nie narusza prawa.

Sąd rozpoznający sprawę w pełni podziela i przyjmuje za podstawę dalszych rozważań ustalenia faktyczne poczynione przez organy podatkowe w sprawie oraz dokonaną przez nie ocenę prawną ustalonego stanu faktycznego. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia zaniżenia przychodu oraz zawyżenia kosztów uzyskania przychodu z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez Skarżącego w 2015 r. pod nazwą "[...]" S. N.. Strona w skardze jak i na etapie postępowania odwoławczego kwestionuje ustalenia dotyczące ujęcia w przychodach za 2015r. wartości faktury zaliczkowej wystawionej w 2014r., a także uwzględnienia w kosztach uzyskania przychodów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenie społeczne pracowników za cały 2015r., odpisu amortyzacyjnego od zakupionych na potrzeby firmy: robota i drukarki, oraz wyposażenia i sprzętu zakupionego na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Pozostałe ustalenia zawarte w zaskarżonej decyzji nie zostały przez Skarżącego zakwestionowane. Sąd dokonując kontroli także w zakresie nie podważanym przez Stronę nie stwierdził naruszeń prawa.

Zgodnie z art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Gramatyczna wykładnia tego przepisu prowadzi do oczywistego wniosku, że aby dany wydatek można było zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów zaistnieć muszą kumulatywnie dwa warunki: 1) celem poniesienia wydatku powinno być osiągnięcie przychodu czy też zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, 2) wydatek ten nie może być wymieniony w katalogu określonym w art. 23 u.p.d.o.f.

Ten ostatni wymóg formułowany przez ustawodawcę nie wymaga szerszego uzasadnienia. Ustalenie bowiem, że określony wydatek został objęty przez art. 23 u.p.d.o.f. eliminuje możliwość zaliczenia go w poczet kosztów uzyskania przychodów. Przechodząc natomiast do pierwszego z warunków ujętych w art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. należy stwierdzić, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych w sposób ogólny określa wydatki mogące stanowić koszty uzyskania przychodów. Pozwala to zatem na wyprowadzenie wniosku, w myśl którego podatnik ma możliwość odliczenia wszelkich faktycznie poniesionych kosztów, pod tym jednak warunkiem, iż wykaże ich związek z prowadzoną działalnością gospodarczą, a zatem, że ich poniesienie miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, na istnienie źródła przychodu. W konsekwencji dany wydatek tylko wtedy stanowić będzie koszt uzyskania przychodu, gdy faktycznie został poniesiony, wiąże się z konkretnym źródłem przychodu i spowodował lub obiektywnie mógł spowodować osiągnięcie przychodu z tego źródła.

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie przyjmuje się, że wykazanie spełnienia warunków uznania danego wydatku za koszt podatkowy należy do podatnika. Nie może on ciążących na nim obowiązków w tym zakresie przerzucać na organy podatkowe. Brak odpowiedniego udokumentowania wydatków i ich związku przyczynowo - skutkowego z osiąganym przychodem prowadzi do skutecznego zakwestionowania kosztów uzyskania przychodów (por. przykładowo wyroki sygn.: II FSK 1399/14, II FSK 1241/14, II FSK 96/14 - dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl - CBOSA).

W treści art. 22 u.p.d.o.f. nie został zawarty wymóg należytego udokumentowania kosztów uzyskania przychodów. Wymóg ten wynika jednak z przepisów normujących zasady ustalania dochodu. Stosownie do art. 24 ust. 1 u.p.d.o.f. u podatników, którzy zgodnie z obowiązującymi ich zasadami rachunkowości sporządzają sprawozdanie finansowe, za dochód z działalności gospodarczej uważa się dochód wykazany na podstawie prawidłowo prowadzonych ksiąg, zmniejszony o dochody wolne od podatku i zwiększony o wydatki niestanowiące kosztów uzyskania przychodów, zaliczone uprzednio w ciężar takich kosztów. Z kolei art. 24a ust. 1 u.p.d.o.f. nakłada na wymienione w nim podmioty obowiązek prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów albo ksiąg rachunkowych zgodnie z odrębnymi przepisami, w sposób zapewniający ustalenie dochodu (straty), podstawy opodatkowania i wysokości należnego podatku za rok podatkowy.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy podkreślić należy, że Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] wielokrotnie wzywał Skarżącego do złożenia wyjaśnień w zakresie prowadzonej działalności gospodarczej oraz do przedłożenia dokumentacji źródłowej i rachunkowej. Mimo skutecznie doręczonych wezwań nie przedłożono podatkowej księgi przychodów i rozchodów, ewidencji środków trwałych, ewidencji wyposażenia za badany okres, Strona nie udzieliła żadnych wyjaśnień odnośnie prowadzonej działalności gospodarczej. Ewidencje nie zostały również przekazane przez biuro rachunkowe, wskazane jako świadczące usługi księgowe.

Jak wynika z akt organ pierwszej instancji, przy braku woli Skarżącego do współpracy, przeprowadził w szerokim zakresie działania w celu pozyskania informacji dotyczących prowadzonej działalności gospodarczej i uzyskiwanych z tego tytułu przychodów, jak również poniesionych w ramach tej działalności wydatków. Zebrano dowody w postaci:

faktur VAT, dokumentujących przychody z uwzględnieniem momentu powstania obowiązku podatkowego,

deklaracji VAT-7 za poszczególne miesiące,

faktur VAT dokumentujących nabycia towarów i usług związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą oraz otrzymanych faktur korygujących, oraz innych dowodów dotyczących kosztów w tym ewidencji przebiegu pojazdu,

informacji mBank S.A. o obrotach i stanach rachunku z wpływami, obciążeniami, tytułami, oznaczeniami stron transakcji za okres od [...]. do [...].,

umów z kontrahentami,

informacji PIT-11 za 2015 r., okazanych list płac, raportów ZUS,

poleceń wyjazdów służbowych poza stałe miejsce pracy pracowników,

zeznań świadków,

złożonych przez Stronę wyjaśnień,

które pozwoliły na odtworzenie prawno - podatkowego stanu faktycznego oraz określenie przychodu jak i kosztów uzyskania przychodów, a w konsekwencji podstawy opodatkowania za 2015 r.

Odnosząc się kolejno do ustaleń organu, zakwestionowanych przez Skarżącego, Sąd jako prawidłowe ocenia zaliczenie do przychodu wartości faktur zaliczkowych wystawionych w 2014r. Zgodnie z art. 14 ust. 3 pkt 1 u.p.d.o.f. do przychodów, o których mowa w ust. 1 i 2, nie zalicza się pobranych wpłat lub zarachowanych należności na poczet dostaw towarów i usług, które zostaną wykonane w następnych okresach sprawozdawczych, a także otrzymanych pożyczek i kredytów oraz zwróconych pożyczek, z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek. W myśl zaś art. 14 ust. 1c u.p.d.o.f. za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, nie później niż dzień wystawienia faktury albo uregulowania należności.

Jak wynika z akt sprawy, w dniu [...] r. firma "[...]" S. N. zawarła ze Spółką [...] Sp. z o.o. umowę na realizację inwestycji, która została rozpoczęta w grudniu 2014 r. a zakończona podpisaniem protokołu zdawczo - odbiorczego w dniu [...] r. Z zapisów umowy wynika, iż termin wykonania umowy został wyznaczony na dzień [...] r. Zgodnie z § 8 i § 9 umowy - do czasu uregulowania wszystkich należności wynikających z postanowień umowy "Zrobotyzowana linia paletyzująca i streczująca" stanowiła własność Strony a w przypadku nie wykonania lub nienależytego wykonania umowy, Strona zobowiązana była do zwrotu wypłaconej zaliczki. Jak zasadnie wskazano w zaskarżonej decyzji, dla ustalenia momentu uzyskania przychodu istotne znaczenie ma dzień wykonania usługi a także moment uregulowania wynikającej z niej należności. Decydujące zaś znaczenie ma zdarzenie, które wystąpiło wcześniej. Z materiału dowodowego wynika, iż z dniem [...] r. Skarżący dokonał rozliczenia końcowego dostawy na rzecz [...] Sp. z o.o. na podstawie faktury nr [...]/ZALK. Z uwagi na uregulowanie wszystkich należności wynikających z postanowień umowy "zrobotyzowana linia paletyzująca i streczująca" przeszła na własność Spółki [...]. Z tym też dniem powstał dla Strony przychód w łącznej kwocie netto [...] zł. Zatem, organy w sposób prawidłowy dokonały rozliczenia faktur zaliczkowych (w tym faktury zaliczkowej z dnia [...] r.) i określiły wysokość przychodu za miesiąc marzec 2015r. Organ odwoławczy zwrócił jednocześnie uwagę, że z uwagi na brak dokumentacji źródłowej nie było możliwości określić stanu (wartości początkowej) materiałów (surowców) podstawowych i pomocniczych na dzień [...] r.

Bezpodstawny jest także zarzut Strony w zakresie ustalenia przez organ wysokości osiągniętego przychodu za 2015 r. w sposób rozbieżny od wykazanego w deklaracjach VAT-7 w sytuacji gdy decyzja w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2015r. została uchylona przez tut. Sąd wyrokiem z dnia 05 maja 2021r. sygn. akt I SA/Bd 44/21. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji organy uwzględniając treść wskazanego orzeczenia dokonały weryfikacji oraz oceny 32 spornych faktur VAT wystawionych na rzecz firmy "[...]" S. N. pod kątem zaliczenia poniesionych przez Skarżącego wydatków do kosztów uzyskania przychodów 2015 r. Jak wynika ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, organ pierwszej instancji uwzględnił 31 faktur VAT w kosztach uzyskania przychodów 2015 r., co prezentuje zestawienie na str. 72-129 decyzji tego organu. Odnośnie zaś faktury VAT z dnia [...] r. nr [...] - kontrahent "M. E." Sp. z.o.o. organ podatkowy pierwszej instancji wyjaśnił, że faktura zaliczkowa może stanowić podstawę wpisania do księgi podatkowej dopiero w okresie, gdy przedmiotowe zamówienie zostanie zrealizowane. Jak ustalono, na podstawie wyjaśnień Strony i informacji przesłanej przez kontrahenta, zamówienie udokumentowane ww. fakturą zaliczkową zostało ostatecznie zrealizowane dopiero w 2016 r. W związku z tym, organ zasadnie nie uznał tego wydatku za koszt uzyskania przychodu w 2015 r. W ocenie Sądu ustalenia w powyższym zakresie są prawidłowe i spójne z zebranym w sprawie materiałem dowodowym.

Prawidłowe są także ustalenia w przedmiocie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzeń pracowników i składek na ubezpieczenie społeczne. Świadczenia te co do zasady są kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. Przy ich rozliczaniu stosuje się przepisy art. 22 ust. 6ba w zw. z art. 23 ust. 1 pkt 55 u.p.d.o.f. Zgodnie z tymi przepisami należności ze stosunku pracy, wypłacane przez zakład pracy stanowią koszt uzyskania przychodów w miesiącu za który są należne, pod warunkiem, że zostały wypłacone, dokonane lub postawione do dyspozycji w terminie wynikający z przepisów prawa pracy, umowy lub innego stosunku prawnego łączącego strony. W przypadku uchybienia temu terminowi należności te podlegają zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów w miesiącu w którym zostały wypłacone, dokonane lub postawione do dyspozycji pracownika. W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy: przedłożonych przez firmę "[...]" S. N. informacji PIT-11, PIT4R za 2015 r., listy płac za miesiące styczeń, marzec, kwiecień 2015 r., imiennych raportów miesięcznych o należnych składkach i wypłaconych świadczeniach ZUS P RCA za miesiące od grudnia 2014 r. do listopada 2015r., wypłat dokonanych z konta firmowego do dnia [...]. na rzecz pracowników oraz zeznań pracowników organ podatkowy ustalił wartość wypłaconych wynagrodzeń brutto pracownikom za miesiące od grudnia 2014 r. do listopada 2015r. Z uwagi na brak dokumentacji dotyczącej wypłaty wynagrodzeń za grudzień 2015 r. organ podatkowy pierwszej instancji zwrócił się do Strony i do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (pisma z dnia [...] r. i z dnia [...] r.) o przekazanie kserokopii wydruków deklaracji i raportów ZUS za miesiąc grudzień 2015r. Jednocześnie wezwał Skarżącego o przedłożenie listy płac za grudzień 2015 r. jak i dowodów wypłat wynagrodzeń pracownikom z konta firmowego w styczniu 2016 r. Strona nie przesłała żądanych dokumentów.

W ocenie Sądu organy w oparciu o zebrane dowody prawidłowo przyjął do kosztów uzyskania przychodów za 2015r. wynagrodzenia pracowników we właściwej wysokości.

Nie zasługuje na uwzględnienie, także zarzut dotyczący nieuwzględnienia w kosztach uzyskania przychodu odpisu amortyzacyjnego od zakupionych na potrzeby firmy w 2015 r.: robota o wartości netto [...],40 (zakup w dniu [...] r.) i drukarki o wartości netto [...] zł (zakup [...] r.), a także wyposażenia i sprzętu zakupionego na potrzeby prowadzonej działalności. Materialnoprawnym warunkiem zaliczenia odpisów amortyzacyjnych w koszty uzyskania przychodów jest wprowadzenie środka trwałego do właściwej dla tego celu ewidencji. Aby dokonywać amortyzacji środka trwałego dla celów podatkowych, w świetle obowiązujących regulacji prawnych, nie wystarczy sama obiektywna ocena składnika majątku jako środka trwałego, lecz konieczne jest jego ujawnienie w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, które wywołuje dopiero skutek prawny w postaci nabycia prawa do obciążania kosztów uzyskania przychodów wartością odpisów amortyzacyjnych. Jak wynika z materiału dowodowego "robot [...]" oraz "drukarka OKI" o wartości przekraczającej [...] zł nie zostały uznane przez Skarżącego za środek trwały nie przedłożono także ewidencji wyposażenia. W toku postępowania podatkowego Strona przedłożyła również faktury na zakup innych składników (sofy Alis, komody z półką i witryną - zestaw SEVERO, laptopa 3542 i7 8 GB 1 TB GT840 2GB W8 DEL, ekspresu automatycznego do kawy lnteliaevo HD8753/94, lodówki do zabudowy ART 880/A+/NF oraz trzpienia klapy do lodówki Whirpool, balkonika na butelki i pokrywy komory szybkiego mrożenia), których wartość przekroczyła [...] zł, a co do których w piśmie z dnia [...]. wskazano, iż są to również składniki wyposażenia, czego jednak nie udokumentowano. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że organ podatkowy pierwszej instancji wzywał Skarżącego do przedłożenia stosownej ewidencji wyposażenia oraz wskazania, gdzie obecnie znajdują się te składniki mienia, a jeżeli uległy one zepsuciu lub zniszczeniu o przedłożenie protokołów likwidacji / utylizacji wyposażenia (pismo z dnia [...] r.). Dokumentów takich nie przedłożno ani nie złożono w tym zakresie żadnych wyjaśnień. Ponadto Skarżący nie wykazał istnienia związku przyczynowego między zakupem ww. przedmiotów z uzyskanymi przychodami.

Wobec braku dowodów w niniejszym zakresie Sąd nie stwierdził naruszenia przepisów prawa.

Za bezpodstawny Sąd uznał zarzut nieuwzględnienia przy ustalaniu wysokości kosztów uzyskania przychodów za 2015r. oryginałów dokumentów (załączników) złożonych wraz z odwołaniem od decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]. określającej wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za 2015r. Postanowieniem z dnia [...] r. Naczelnik Urzędu Skarbowego we [...] włączył do akt prowadzonego postępowania podatkowego pismo Strony z dnia [...] r. wraz z załącznikami w postaci dokumentów źródłowych - 20 faktur VAT nabycia wystawionych w miesiącach listopadzie i grudniu 2015r., które zostały przyjęte do wartości kosztów uzyskania przychodów 2015 r. Wyjaśnienia w tym zakresie zostały szczegółowo przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 35-38 decyzji).

W świetle powyższych ustaleń, Sąd za chybiony uznał zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego tj. art. 22 ust. 1 u.p.d.o.f. Nie stwierdzono także naruszenia przepisów regulujących postępowanie podatkowe. Opisane okoliczności dowodzą, że postępowanie zostało przeprowadzone zgodnie z zasadami ogólnymi wyrażonymi w Ordynacji podatkowej jak też z regułami odnoszącymi się do gromadzenia dowodów i ich oceny tj. w szczególność zgodnie z art. 120, art. 121, art. 122, art. 123, art. 124, art. 180, art. 181, art. 187 § 1 oraz art. 191 O.p. Organ podjął wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, przy niejednokrotnym braku współdziałania Skarżącego pomimo, że nie był przecież zwolniony z obowiązku aktywności. Organ jednoznacznie wskazał, na podstawie jakich dowodów dokonał ustaleń. Ocena zebranych dowodów, nie była dowolna. Z kolei gołosłowne negowanie przez stronę zajętego przez organ stanowiska – zdaniem Sądu – jest niewystarczające. Strona nie przedstawiła w toku całego postępowania wiarygodnej kontrargumentacji, która podważyłaby ustalenia organów. Decyzja w części uzasadnienia faktycznego jak i prawnego spełnia stawiane przez prawo wymogi (art. 210 § 4 O.p.).

Z tych też powodów, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. skargę oddalił.