Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1116/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Czystość i porządek
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność uchwały w części
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 3
journal: Dz.U. 1996 nr 132 poz 622
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, Sędzia WSA Anna Szymańska, Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2011 r. sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na uchwałę Rady Miejskiej w M. z dnia [...] marca 2010 r. nr [...] w przedmiocie wymagań jakie powinni spełniać przedsiębiorcy ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych 1. stwierdza nieważność § 1 pkt 9 oraz § 2 pkt 7 zaskarżonej uchwały; 2. orzeka, że zaskarżona uchwała w zakresie określonym w punkcie 1 nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Rady Miejskiej w M.na rzecz skarżącego T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 557 (pięćset pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 6 czerwca 2011r, Spółka T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosła na podstawie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.)., zwanej dalej "ustawą o samorządzie gminnym" skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Rady Miejskiej w M. na § 2 pkt 7 Uchwały tej Rady Nr [...] z [...] marca 2010 r. w sprawie wymagań, jakie powinni spełniać przedsiębiorcy ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, prowadzenia schronisk dla bezdomnych zwierząt, grzebowisk zwłok zwierzęcych i ich części, spalarni zwłok zwierzęcych i ich części oraz ochrony przed bezdomnymi zwierzętami, zwanej dalej "zaskarżoną uchwałą".

Zaskarżonej uchwale skarżąca zarzuciła naruszenie prawa w postaci:

art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, zwanej dalej "ustawą", polegające na wydaniu zaskarżonej uchwały w zaskarżonym zakresie z wykroczeniem poza upoważnienie ustawowe udzielone radom gminy, poprzez określenie wymagań prowadzenia działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, podczas gdy powołany przepis upoważnia powołane organy samorządu gminnego jedynie do określenia wymagań dla przedsiębiorców ubiegających się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie powołanej działalności;

§3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowego sposobu określania wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, zwanego dalej "Rozporządzeniem Ministra Środowiska", w związku z art. 7 ust. 3a Ustawy, polegające na wydaniu zaskarżonej uchwały w zaskarżonym zakresie z wykroczeniem poza zakres umocowania wynikający z powołanego rozporządzenia i powołanej ustawy odnośnie do określenia wymagań niedotyczących bazy transportowej ani zabiegów sanitarnych ani porządkowych związanych ze świadczonymi usługami;

W uzasadnieniu skargi strona skarżąca wskazała, iż w § 2 pkt 7 zaskarżonej uchwały na przedsiębiorcę ubiegającego się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, zwanego dalej "Zezwoleniem", nałożony został obowiązek dysponowania systemem informatycznym, w którym będą gromadzone dane o świadczonych usługach, a następnie przekazywane Burmistrzowi Miasta M. w formie sprawozdań w zakresie przewidzianym przepisami prawa, a w szczególności prowadzenia ewidencji umów zawartych z właścicielami nieruchomości, przy czym ewidencja powinna zawierać następujące informacje:

a) symbol umowy,

b) datę zawarcia i rozwiązania umowy,

c) imię i nazwisko lub nazwę właściciela nieruchomości,

Sygn. akt IV SA/Wa 1116/11

d) adres nieruchomości,

e) rodzaj odbieranych nieczystości ciekłych,

f) częstotliwość opróżniania zbiornika bezodpływowego.

Decyzją z [...] marca 2011 r. (znak: [...]) Burmistrz Miasta M. udzielił Skarżącej zezwolenia na prowadzenie na terenie Miasta M. działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, i nałożył na skarżącą spółkę wymóg prowadzenia ewidencji umów zawartych z właścicielami nieruchomości, w formie przewidzianej w § 2 pkt 7 zaskarżonej uchwały, oraz przestrzegania jej przepisów.

W dniu 22 kwietnia 2011 r., na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, skarżąca wezwała Radę Miejską w M. do usunięcia naruszenia jej interesu prawnego poprzez uchylenie przepisu zaskarżonej uchwały, którego dotyczy niniejsza skarga. Wezwanie doręczone zostało Radzie Miejskiej w M. oraz Burmistrzowi Miasta M. w dniu 26 kwietnia 2011 r. W dniu 1 czerwca 2011 r. skarżącej została doręczona uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w M. z [...] maja 2011 r. Uchwałą tą Rada Miejska w M. odmówiła uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącej. W ocenie tej Rady regulacje zaskarżonej uchwały nie naruszają interesu prawnego skarżącej. Wobec powyższego przyjąć należy, iż wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego okazało się bezskuteczne.

Ponadto, skarżąca wskazała, iż zachowała przewidziany w art. 53 §2 p.p.s.a. termin do wniesienia niniejszej skargi, bowiem została ona wniesiona następnego dnia po otrzymaniu przez nią odpowiedzi Rady Miejskiej w M. na wezwanie do usunięcia naruszenia interesu prawnego. Jednocześnie niniejsza skarga została wniesiona przed upływem sześćdziesięciu dni od doręczenia Radzie tego wezwania.

Odnosząc się do zarzutu wykroczenia poza zakres upoważnienia ustawowego z art. 7 ust. 3a Ustawy skarżąca wskazała, iż zgodnie z tym przepisem, rada gminy uprawniona jest do określenia i podania do publicznej wiadomości wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie Zezwolenia, uwzględniając opis wyposażenia technicznego niezbędnego do realizacji zadań. A zatem Rada Miejska w M., na podstawie tego przepisu upoważniona została do określania w zaskarżonej uchwale jedynie wymogów, jakie spełniać musi przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie Zezwolenia. Artykuł ten nie upoważnia rady gminy do określenia wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca prowadzący już działalność objętą Zezwoleniem. Tak więc Rada Miejska w M. nie była uprawniona do stanowienia warunków, jakim podlegać ma już samo wykonywanie działalności objętej Zezwoleniem. Powyższe stanowisko zgodne jest z wykładnią systemową Ustawy. Otóż powołany art. 7 ust. 3a Ustawy zawarty został w jej Rozdziale 4 zatytułowanym "Warunki udzielania zezwoleń na świadczenie usług".

Sygn. akt IV SA/Wa 1116/11

Skarżąca spółka powołała szereg wyroków Sądów administracyjnych w tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 24 maja 2011 r., IV SA/Wa 517/11, gdzie podzielona została powyższa argumentacja

W konkluzji wskazała, iż skoro art. 7 ust. 3a Ustawy upoważniał Radę Miejską w M. do określania jedynie wymagań, jakie powinien spełnić przedsiębiorca ubiegający się o udzielenie Zezwolenia, to organ ten nie był uprawniony do określenia wymagań wobec przedsiębiorców prowadzących już działalność objętą Zezwoleniem. Tymczasem już z istoty obowiązku przewidzianego w zaskarżonym przepisie zaskarżonej uchwały wynika, że obowiązek ten ma mieć charakter ciągły i ma być wykonywany w trakcie prowadzenia na terenie Miasta M. działalności objętej Zezwoleniem. Wymóg prowadzenia ewidencji umów zawartych z właścicielami nieruchomości jest wymogiem, który może być spełniony przez przedsiębiorcę tylko w trakcie prowadzenia przez niego działalności objętej Zezwoleniem, gdyż przed udzieleniem Zezwolenia przedsiębiorca nie zawiera z właścicielami nieruchomości umów o świadczenie usług w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, a zatem nie może takich umów ewidencjonować. Powyższe okoliczności wskazują, iż w zaskarżonym przepisie zaskarżonej uchwały określone zostały warunki prowadzenia działalności objętej Zezwoleniem.

Jednocześnie skarżąca wskazała, iż Ustawa nie pozostawia radom gmin możliwości swobodnego kształtowania treści wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. W artykule 7 ust. 7 Ustawy przewidziano bowiem, że szczegółowy sposób określania takich wymagań, kierując się potrzebą zapewnienia maksymalnego bezpieczeństwa dla środowiska i mieszkańców oraz dążąc do ujednolicenia kryteriów wydawania odpowiednich zezwoleń, określić ma w drodze rozporządzenia Minister właściwy do spraw środowiska. W paragrafie 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Środowiska wskazano zakres przedmiotowy wymagań co do uzyskania Zezwolenia; wymagania te, zgodnie z tym przepisem, miałyby obejmować:

1) opis wyposażenia technicznego zawierający wymagania odnośnie do bazy transportowej,

2) zabiegi sanitarne i porządkowe związane ze świadczonymi usługami. Jak wynika z powyższego określenia zakresu przedmiotowego wymagań, zaskarżona uchwała, w kwestiach niedotyczących bazy transportowej, mogła odnosić się jedynie do zabiegów sanitarnych i porządkowych związanych ze świadczonymi usługami.

Obowiązek prowadzenia ewidencji umów zawartych z właścicielami nieruchomości w określonym systemie informatycznym oraz obowiązek przekazywania Burmistrzowi danych gromadzonych w tej ewidencji nie zostały tu wymienione.

W odpowiedzi na skargę Rada Miejsca w M. wniosła o jej oddalenie, wskazując iż w jej ocenie zaskarżony § 2 pkt 7 uchwały nie narusza prawa.

Sygn. akt IV SA/Wa 1116/11

Przewidziany w tym paragrafie wymóg dysponowania systemem informatycznym jest niezbędny do skutecznej kontroli nad tym, co dzieje się z nieczystościami ciekłymi. Uregulowanie to ma zapobiegać szkodliwym zjawiskom nielegalnego pozbywania się nieczystości. Realizacja zadania określonego w art. 3 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie jest możliwa bez posiadania przez gminę odpowiednich możliwości prawnych i organizacyjnych na etapie określania wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia. Przedmiotowa uchwała została opublikowana i weszła w życie, a Wojewoda w postępowaniu nadzorczym nie zakwestionował jej legalności. Uchwała skierowana została do ogółu podmiotów ubiegających się o uzyskanie zezwolenia i nie dyskryminuje żadnego przedsiębiorcy, lecz umożliwia świadczenie usług, a zatem należy uznać, że skierowanie wezwania przez Spółkę nastąpiło mimo braku istnienia legitymacji procesowej do jego zastosowania. Spółka nie wykazała, że uchwała narusza jej indywidualny interes prawny na etapie ubiegania się o zezwolenie w warunkach powszechnie obowiązujących wymogów dla wszystkich przedsiębiorców. Uchwała bowiem dotyczy etapu ubiegania się o zezwolenie, a nie wykonywania działalności przez przedsiębiorcę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, zwanej dalej p.p.s.a.) sprowadzają się do kontroli działalności organów administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Na podstawie art. 3 §2 pkt 5 p.p.s.a. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego podlegają kognicji sądu administracyjnego. Kontrola Sądu ogranicza się zatem do zbadania czy organ jednostki samorządu terytorialnego wydając akt lub uchwałę działał zgodnie z przepisami prawa i w granicach udzielonego upoważnienia ustawowego.

Przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie jest skarga Spółki T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na § 2 pkt 7 uchwały Rady Miejskiej w M. Nr [...] z [...] marca 2010 r. w sprawie wymagań, jakie powinni spełniać przedsiębiorcy ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych, prowadzenia schronisk dla bezdomnych zwierząt, grzebowisk zwłok zwierzęcych i ich części, spalarni zwłok zwierzęcych i ich części oraz ochrony przed bezdomnymi zwierzętami, zwanej dalej "zaskarżoną uchwałą".

Sygn. akt IV SA/Wa 1116/11

W niniejszej sprawie skarga wniesiona została w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, każdy czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętym przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Rozpoznając tak wniesioną skargę Sąd w pierwszej kolejności bada, czy spełnia ona wymogi formalne do jej wniesienia (wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi), a następnie może przejść do oceny tego, czy skarżący ma interes prawny w kwestionowaniu uchwały organu samorządu terytorialnego, i czy ów interes został naruszony. Dopiero bowiem stwierdzenie naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia wnoszącego skargę daje możliwość merytorycznego rozpoznania skargi, a zatem czy naruszenie to nastąpiło w zgodzie z przepisami prawa.

Z akt postępowania wynika, że skarżąca Spółka dopełniła wymogu wezwania Rady do usunięcia naruszenia prawa zaskarżoną uchwałą. Wezwanie takie, jak wynika z akt sprawy zostało skierowane do Rady Miejskiej w M. w dniu 22 kwietnia 2011 r..W dniu 1 czerwca 2011 r. skarżącej została doręczona uchwała Nr [...] Rady Miejskiej w M. z [...] maja 2011 r. Uchwałą tą Rada Miejska w M. odmówiła uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia interesu prawnego skarżącej. Następnego dnia tj. 2 czerwca 2011r. skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Rady Miejskiej niniejszą skargę.

Uznać należy, iż skarżąca Spółka zachowała przewidziany w art. 53 § 2 p.p.s.a. termin do wniesienia niniejszej skargi. W świetle tegoż przepisu skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (por. też uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. II OPS 2/07).

W następnej kolejności rozstrzygnąć należy kwestię, czy skarżąca posiada interes prawny w kwestionowaniu zaskarżonej uchwały. W ocenie Sądu, kwestia ta w niniejszej sprawie nie budzi wątpliwości. Skarżąca Spółka jako podmiot prowadzący działalność gospodarczą w zakresie m.in odprowadzania i oczyszczania ścieków, otrzymała w dniu [...] marca 2011r. w formie decyzji Burmistrza Miasta M., zezwolenie na prowadzenie działalności polegającej na opróżnianiu zbiorników bezodpływowych i transporcie nieczystości ciekłych na terenie miasta M. W zezwoleniu tym zostały określone wymagania, jakie powinna spełniać skarżąca, niektóre z nich są tożsame z wymaganiami wynikającymi z zaskarżonej uchwały, a ponadto w decyzji tej nałożono na skarżącą obowiązek przestrzegania przepisów zaskarżonej uchwały.

Skoro przepisy zaskarżonej uchwały odnoszą się do skarżącej bezpośrednio, w ocenie Sądu skarżąca Spółka wykazała, iż posiada interes prawny w kwestionowaniu tej uchwały.

Sygn. akt IV SA/Wa 1116/11

Do ustalenia pozostaje zatem, czy zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącej i czy naruszenie to, jeżeli ma miejsce, jest uprawnione obowiązującymi przepisami prawa.

Dokonując kontroli zaskarżonej uchwały wskazać należy, iż podjęta ona została na podstawie art. 7 ust. 3a ustawy z dnia 13 września 1996r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (t.j. Dz. U. z 2005, Nr 236, poz. 2008r. z późn. zm.) w sprawie wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia na świadczenie usług w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości lub opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych.

Wydanie w rozpoznawanej sprawie prawidłowego rozstrzygnięcia wymaga zatem rozważenia, czy Rada nakładając w § 2 pkt 7 zaskarżonej uchwały na podmiot ubiegający się o zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie opróżniania zbiorników bezodpływowych i transport nieczystości, wymóg dysponowania systemem informatycznym, w którym będą gromadzone dane o świadczonych usługach, a następnie przekazywane Burmistrzowi Miasta w formie sprawozdań, a w szczególności prowadzenia ewidencji zawartych umów z właścicielami nieruchomości we wskazanym zakresie, nie przekroczyła kompetencji przyznanych jej normą ustawową. Zaskarżona uchwała, jako podjęta na podstawie upoważnienia ustawowego (art. 40 ust. 1 u.s.g.) zawartego w art. 7 ust. 3a ustawy, nie może bowiem wykraczać poza granice przedmiotowe tego upoważnienia. Konstytucyjna zasada praworządności (art. 7 Konstytucji RP) wymaga, aby materia regulowana podjętym aktem wynikała z ustawy upoważniającej i nie przekraczała zakresu upoważnienia. Charakterystyczną cechą delegacji ustawowej jest to, że nie dotyczy problematyki ogólnie unormowanej już w samej ustawie, podczas gdy pewne konkretne kwestie pozostawione są do uregulowania w aktach organów samorządu terytorialnego.

Każde wykroczenie poza udzielone upoważnienie jest istotnym naruszeniem normy upoważniającej i zarazem naruszeniem konstytucyjnych warunków legalności aktu wykonawczego - aktu prawa miejscowego, uzasadniającym stwierdzenie nieważności tego aktu. Należy bowiem pamiętać, że regulacje zawarte w akcie prawa miejscowego mają na celu jedynie uzupełnienie przepisów powszechnie obowiązujących rangi ustawowej kształtujących prawa i obowiązki ich adresatów.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż zaskarżona w uchwała w zakresie objętym skargą tj. jej § 2 pkt 7 narusza prawo w stopniu uzasadniającym konieczność stwierdzenia nieważności w/w paragrafu.

Stosownie bowiem do treści art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach na prowadzenie przez przedsiębiorców działalności w zakresie:

1) odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości,

2) opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych,

3) ochrony przed bezdomnymi zwierzętami,

Sygn. akt IV SA/Wa 1116/11

4) prowadzenia schronisk dla bezdomnych zwierząt, a także grzebowisk i spalarni zwłok zwierzęcych i ich części - wymagane jest uzyskanie zezwolenia, którego udziela wójt.

Zgodnie z art. 7 ust. 3 oraz 3a powołanej ustawy, rada gminy określa, w drodze uchwały, wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 3 i 4., nadto określa, w drodze uchwały, wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, uwzględniając:

1) opis wyposażenia technicznego niezbędnego do realizacji zadań;

2) w przypadku zezwolenia na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości - również wynikające z wojewódzkiego planu gospodarki odpadami miejsca odzysku lub unieszkodliwiania odpadów komunalnych, do których odpady mają być przekazywane.

Szczegółowy zakres powyższych wymagań dookreślony został w rozporządzeniu Ministra Środowiska w dniu 30 grudnia 2005 r. w sprawie szczegółowego sposobu określania wymagań, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia (Dz. U. z 2006 r., Nr 5, poz. 33). Rozporządzenie Ministra Środowiska zostało wydane przed nowelizacją art. 7 ust. 3 oraz 3a ustawy, która w tych przepisach wskazywała wójta, burmistrza lub prezydenta miasta jako osoby określające wymagania, jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia. Ustawa z dnia 23 stycznia 2009 roku (Dz. U. z 2009 roku, Nr 92, poz. 753) - o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie, uprawnienia przysługujące dotychczas wymienionym wyżej osobom przekazała do kompetencji rady gminy, która rzeczone wymagania określi w drodze uchwały (art. 11). W ten sposób wymieniona ustawa wskazała jednoznacznie podmiot uprawniony do określenia wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia, którym mowa w art. 7 ust. 1 pkt 1 oraz 2 ustawy. Rozporządzenie należy powiązać ze znowelizowaną ustawą skoro jego treść pozostaje w zgodzie z ustawą w obecnym jej brzmieniu z tym jedynie zastrzeżeniem, jak powiedziano, że jego adresatem obecnie stała się rada gminy. Rozporządzenie to wskazuje na szczegółowy sposób określania przez radę wymagań jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się o uzyskanie zezwolenia. Zgodnie z nim wymagania te obejmują:

1) opis wyposażenia technicznego, uwzględniającym wymagania dot. pojazdów,

pojemników lub worków oraz bazy transportowej,

2) zabiegi sanitarne i porządkowe związane ze świadczonymi usługami,

3) miejsca odzysku i unieszkodliwiania odpadów komunalnych.

Skoro wymieniony zarówno w ustawie, jak i niniejszym rozporządzeniu katalog wymogów jakie powinien spełniać przedsiębiorca ubiegający się dopiero o uzyskanie zezwolenia, nie przewiduje nakładania na przedsiębiorcę obowiązku dysponowania systemem informatycznym i prowadzenia ewidencji zawartych umów z właścicielami nieruchomości, jak zostało to określone w § 2 pkt 7 zaskarżonej uchwały, uznać należy, iż są to wymagania, które wykraczają poza zakres unormowań prawnych.

Sygn. akt IV SA/Wa 1116/11

Trafnie zatem podniosła strona skarżąca, że określenie innych wymagań, a w szczególności tych, które dotyczą obowiązków przedsiębiorcy w czasie wykonywania działalności już po uzyskaniu zezwolenia, wykracza poza delegację ustawową zawartą w art. 7 ust. 3a ustawy. Takie wykroczenie świadczy o wadliwości uchwalonych zapisów uzasadniającej wyeliminowanie z obrotu prawnego § 2 pkt 7 zaskarżonej uchwały.

Jednocześnie Sąd z urzędu, nie będąc związany zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a zarzutami skargi i jej wnioskami, uznał, za zasadne z tych samych przyczyn jakie wskazano powyżej wyeliminować z obrotu prawnego jako niezgodny z prawem § 1 pkt 9 zaskarżonej uchwały. Paragraf ten identycznie jak § 2 pkt 7 nakłada na przedsiębiorcę ubiegającego się o uzyskanie zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości wymóg dysponowania systemem informatycznym i prowadzenia ewidencji zawartych umów z właścicielami nieruchomości,

Nie zasługuje na uwzględnienie stanowisko Rady Miasta, jakoby kwestionowane zapisy mieściły się w granicach upoważnienia ustawowego. Stanowisko to można by ewentualnie podzielić w pewnym zakresie, w sytuacji, gdyby zaskarżona uchwała miała dotyczyć etapu wykonywania działalności przez przedsiębiorcę, nie zaś etapu ubiegania się o zezwolenie. Obowiązki, jakie przedsiębiorca winien spełniać przy wykonywaniu usług objętych zezwoleniem określa na podstawie obowiązujących przepisów prawa organ wykonawczy gminy w zezwoleniu (art. 9 i 9a ustawy). Określenie części tych obowiązków przez Radę Gminy w uchwale, o której mowa w art. 7 ust. 3a ustawy stanowi przekroczenie jej ustawowych kompetencji, a tym samym czyni § 1 pkt 9 i § 2 pkt 7 kontrolowanej uchwały sprzecznymi z prawem.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 147 §1 art. 152 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania sądowego orzeczono na mocy art. 200 i art. 205 § 2 tej ustawy.