Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 60/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Kraków, dnia 26 lipca 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J. L. na bezczynność Wójta Gminy – Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w przedmiocie zapłaty za wykonanie specjalistycznych usług opiekuńczych p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżąca J. L. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismem z dnia 12 kwietnia 2018 r. zawierającym skargę na bezczynność Wójta Gminy w związku z brakiem zapłaty za wykonane przez nią specjalistyczne usług opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi za miesiąc styczeń w kwocie 2 520 zł stanowiących realizację prawomocnej decyzji Wójta Gminy o nr [...].

Wskazała, że w dniu 6 lutego 2018 r. wystawiła na Wójta Gminy rachunek a Wójt Gminy uchyla się od zapłaty oraz od wskazania organu właściwego do zapłaty.

Wskazała też, że w dniu 10 kwietnia 2018 r. wysłała ponaglenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy podniósł, że rozstrzygnięcie kwestii zasadności pokrycia przez niego ww. rachunku nie leży w gestii sądu administracyjnego. Wyjaśnił przy tym, że nie zlecał skarżącej żadnych usług i nie zawierał z nią żadnej umowy cywilnoprawnej.

Twierdzenia te powtórzył w piśmie z dnia 6 lipca 2018 r., odpowiadając Sądowi na wezwanie z dnia 28 czerwca 2018 r. do uściślenia twierdzeń odpowiedzi na skargę, tj. czy organ wydał decyzję nr [...].

Organ dodał, że decyzja ta nie dotyczyła skarżącej, nie była ona stroną postępowania jak też nie uczestniczyła w nim w żadnej innej prawnie dopuszczalnej formie.

Z akt sprawy wynika, że skarżąca wystawiła na Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej kilka rachunków, z dnia 28 lutego 2018 r. o nr [...] i [...] na kwotę 2 520 zł i 1 920,00 zł tytułem "świadczenia specjalistycznych usług opiekuńczych w miejscu zamieszkania dla osób z zaburzeniami psychicznymi zamieszkałych na terenie gminy – usługi neurologopedyczne, decyzja nr [...]". Na podstawie tego samego tytułu wystawiła kolejne rachunki z dnia 31 marca 2018 r o nr [...] i [...] na kwotę każdy z nich 2 520,00 zł oraz o nr [...] na kwotę 1 920,00 zł.

Wójt Gminy odsyłał skarżącej te rachunki, twierdząc, że zostały omyłkowo wystawione na niego, gdyż nie zlecał jej usług wskazanych w tych rachunkach (pismo z dnia 7 lutego 2018 r., 22 lutego 2018 r. i 16 marca 2018 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; powoływanej dalej jako "P.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Skarga na bezczynność jest zatem pochodną skargi na określone prawne formy działania organów administracji publicznej. Oznacza to, że skarga na bezczynność organów zasadna może być tylko w tych przypadkach, w których organy zobowiązane do wydania decyzji i postanowień, bądź do dokonania określonej czynności, z ustawowego obowiązku nie wywiążą się w określonym terminie, a także wówczas, gdy skargę składa uprawniony do tego podmiot.

W niniejszej sprawie skarżąca za przedmiot bezczynności Wójta Gminy uznała niewypłacenie jej wynagrodzenia za wykonane przez nią specjalistyczne usług opiekuńcze dla osób z zaburzeniami psychicznymi w miesiącu lutym, które wyceniła na kwotę 2 520 zł, a które miały być według jej twierdzeń realizacją decyzji o nr [...].

Akta administracyjne zgromadzone w sprawie nie przedstawiały pełnego obrazu sprawy, w szczególności nie zawierały wspomnianej przez skarżącą decyzji, stąd Sąd podjął się niezbędnych w sprawie wyjaśnień i zobowiązał organ do udzielenia odpowiedzi w kwestii decyzji o nr [...].

Uzyskano informację, że decyzja ta nie została wydana wobec skarżącej a ona sama nie była stroną postępowania, jak również nie uczestniczyła w nim w żadnej innej prawnie dopuszczanej formie.

Zdaniem Sądu wyjaśnienia te są wystarczające dla oceny stanu rzeczy polegającego na uznaniu, że miedzy skarżącą a Wójtem Gminy zawiązał się spór dotyczący tego czy, ewentualnie, na jakiej podstawie i w jakiej wysokości ma zostać wypłacone jej wynagrodzenie.

Spór ten nie nosi w żadnym stopniu cech charakterystycznych dla administracyjnoprawnych stosunków prawnych, co najwyżej spór cywilnoprawny. Nie bez znaczenia jest informacja pochodząca od organu, że skarżąca nie była stroną postępowania administracyjnego przed tym organem związanym z ww. decyzją.

W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że niniejsza skarga nie podlega rozpoznaniu przez Sąd z uwagi na brak kognicji sądu administracyjnego i na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) skarga ta podlega odrzuceniu.