Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 309/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2009-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Sachanbińska po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. S. na pismo Wójta Gminy Branice z dnia [...], nr [...] w przedmiocie reklamacji urządzeń w lokalu mieszkalnym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 10 sierpnia 2009 r., nazwanym skargą, skierowanym

do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu za pośrednictwem Gminy Branice, L. S. zakwestionowała pisma Wójta Gminy Branice, w tym m.in. pismo

nr [...] z dnia [...], stanowiące odpowiedź na pisma skarżącej dotyczące reklamacji urządzeń w mieszkaniu, m.in. naprawy zamknięcia licznika elektrycznego. W piśmie tym Wójt wyjaśnił, że zgłoszona naprawa należy do obowiązków najemcy. W skardze L. S. podniosła, że urzędnicy oraz Wójt, jako wynajmujący lokal w L. [...], nie wykonują swoich zadań. W braku podjęcia działań zmierzających do dokonania naprawy zamknięcia licznika upatruje naruszenia praworządności oraz jej praw, jako "obywatelki, najemcy, lokatora".

W nadesłanej na wezwanie Sądu odpowiedzi na skargę, Wójt Gminy Branice podał, że uznaje skargę za nieuzasadnioną. Podkreślił, że skarżąca została pouczona o obowiązkach najemcy lokalu, w tym związanych z naprawą i konserwacją przedmiotów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270

ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę

co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne

niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sąd orzeka także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosuje środki określone w tych przepisach.

W pojęciu sprawy sądowoadministracyjnej mieści się kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie wyznaczonym enumeratywnie w art. 3 P.p.s.a.,

oraz inne kwestie rozpoznawane w postępowaniu prowadzonym na podstawie przepisów ustawy, jak wymienione w art. 4, spory o właściwość lub kompetencję,

a także przekazane z mocy ustaw odrębnych. Oznacza to, że sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania spraw, które nie zostały wymienione w cytowanych przepisach. W szczególności nie jest władny do rozpoznawania skarg - w potocznym znaczeniu tego słowa - na sposób funkcjonowania organów administracji publicznej. Skargi te rozpoznawane są na podstawie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego i w stosunku do nich przepisy P.p.s.a. nie mają zastosowania

(zob. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 grudnia 1998 r., sygn. akt III SA 1636/97 – opubl. LEX nr 37138). Ostatnia uwaga dotyczy tej części skargi,

w której L. S. wyraziła dezaprobatę dla sposobu działania Wójta Gminy Branice w kwestii spełniania ciążących na nim obowiązków wynikających z faktu wynajmowania skarżącej lokalu mieszkalnego. W tej sprawie Wójt udzielił skarżącej pisemnej odpowiedzi, która nie jest decyzją, postanowieniem, czy też innym aktem lub czynnością, które organy administracji publicznej wydały lub dokonały, a które zgodnie z obowiązującymi przepisami mogłyby być przedmiotem skargi przed sądem administracyjnym. Przedstawiony w sprawie spór ma natomiast charakter cywilnoprawny, albowiem dotyczy stosunku najmu lokalu mieszkalnego stanowiącego własność gminy.

Uwzględniając powyższe stwierdzić należy, że niniejsza sprawa, jako sprawa

z zakresu prawa cywilnego, jest normowana przez przepisy Kodeksu postępowania cywilnego (art. 1 K.p.c.). Zgodnie natomiast z art. 2 K.p.c., do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy.

Skoro Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi wniesionej w niniejszej sprawie, skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną,

co orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a.