Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 588/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-07-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 243 par1, art. 245 par. 1 i 3, art. 246 par. 2 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 lipca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Małgorzata Kowalska po rozpoznaniu w dniu 16 lipca 2013 roku. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie: nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik listopad i grudzień 2006 roku p o s t a n a w i a: odmówić "A" Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu 12 kwietnia 2013 roku "M." Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Z. W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. ze skargą na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] w sprawie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2006 roku. W skardze zawarty był wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Ze złożonego na urzędowym formularzu PPPr oświadczenia o majątku i dochodach oraz akt sprawy i dokumentów nadesłanych na wezwanie referendarza sądowego wynika, że spółka prowadzi działalność w zakresie handlu i usług. Spółka od 2009 roku przynosi straty, starta za rok 2009 wynosiła -205.629 zł, rok 2010 zakończyła stratą w wysokości – 308.599 zł starta za rok 2011 wyniosła – 294.946 zł, za rok 2012 odnotowała stratę w wysokości – 136.000 zł przy przychodach na poziomie 2.049.010 zł. Należności dla spółki M. wynoszą 140.000 zł. Wartość posiadanych przez wnioskodawczynię środków trwałych wynosi 71.000 zł, a jej kapitał zakładowy stanowi kwota 420.000 zł. Skarżąca wskazała, iż na obu posiadanych rachunkach bankowych salda są ujemne i wynoszą – 200.000 zł. Z nadesłanego przez skarżącą bilansu wynika, że na koniec 2012 roku posiadała środki w kasie w wysokości blisko 70.000 zł. Z przedstawionych deklaracji podatkowych (VAT-7) wynika, że w maju oraz lutym 2013 roku skarżąca nie osiągnęła przychodu, w tych miesiącach skarżąca dokonała jednak nabycia towarów i usług za kwotę odpowiednio 1.496 zł, w kwietniu br jej przychód wyniósł 3.181 zł, nabycie 799 zł w marcu 5.614 zł, nabycie 1.814 zł Skarżąca podkreśliła, że jej trzy rachunki bankowe zajęte są przez organy podatkowe na kwotę 175.633 zł, zajęciu uległ także posiadany przez spółkę majątek, a w maju br. dokonano sprzedaży egzekucyjnej będącego jej własnością samochodu za kwotę 12.375 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Wniosek skarżącej nie jest zasadny.

Stosownie do przepisu art. 243 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. prawo pomocy osobie prawnej może zostać przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić przez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Zgodnie z zasadą obowiązującą w postępowaniu przed sądem administracyjnym - wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. - strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Prawo pomocy stanowi wyjątek od tej zasady i może zostać przyznane osobie prawnej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania (art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). Z treści powyższego przepisu (w szczególności z użytego w nim określenia "gdy wykaże") wynika, że ciężar udowodnienia okoliczności uzasadniających wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, spoczywa na stronie, która ubiega się o przyznanie prawa pomocy. Strona ma przekonać, że znajduje się w sytuacji, która uniemożliwia poniesienie przez nią pełnych kosztów postępowania. Ponadto powinna należycie uzasadnić i wykazać okoliczności, które podaje we wniosku.

Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów i akt sprawy wynika, że skarżąca spółka ostatnie lata przynosi straty, które jednak z roku na rok maleją ostatni rok obrotowy zakończyła stratą na poziomie 136.000 zł. Należności dla spółki M. wynoszą 140.000 zł. Majątek nieruchomy spółki oraz jej konta bankowe zostały zajęte w związku z toczącym się wobec niej postępowaniem podatkowym. Na koniec 2012 roku spółka posiadała jednak środki w kasie na poziomie 70.000 zł i w dalszym ciągu prowadzi działalność gospodarczą notując w miesiącach marcu i kwietniu br. obroty w wysokości odpowiednio 5.614 zł i 3.181 zł. Przy czym w poszczególnych miesiącach spółka dokonywała także zakupów towarów i usług na kwoty w granicach od 800 do 1.800 zł miesięcznie (mimo blokady od kwietnia br. jej rachunków bankowych). Zakupów tych na kwotę blisko 1.500 zł dokonała także w miesiącu maju, w którym nie zanotowała przychodu. Powyższe przeczy twierdzeniom spółki o trudnej sytuacji finansowej uniemożliwiającej jej jakakolwiek partycypację w kosztach procesu. Uwzględniając powyższe, wysokość wpisu od skargi w przedmiotowej sprawie (100 zł) oraz fakt, iż przed tutejszym sądem ze skargi spółki zawisła równocześnie druga sprawa z wpisem w identycznej wysokości, stosownie do treści art. 245 § 1 i 3 i art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. uznać należało, że skarżąca nie wykazała, iż nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania w przedmiotowej sprawie.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.