Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 697/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 101 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska (spr.) Sędzia WSA Andrzej Góraj Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski Protokolant starszy sekretarz sądowy Dorota Kwiatkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 października 2012 r. sprawy ze skargi Z. L. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia wniosku w sprawie przetwarzania danych osobowych oddala skargę


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r., na podstawie art. 138 § 1 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy swoją własną decyzję nr [...] z dnia [...] października 2011 r., którą to decyzją odmówił uwzględnienia skargi Z. L. w zakresie przetwarzania jego danych osobowych przez Sąd Rejonowy w [...].

W motywach uzasadnienia organ podał, że przed Sądem Rejonowym w [...] toczyło się postępowanie przeciwko Z. L. na podstawie art. 97 w związku z art. 98 ust. 1 ustawy – Prawo o wykroczeniach (nieujawnienie zmiany danych zawartych w prawie jazdy). Podał też, że w trakcie rozprawy w przedmiotowej sprawie sędzia referent M. S. odczytała dane osobowe Z. L. w obecności osoby trzeciej – funkcjonariusza Wydziału Ruchu Drogowego Miejskiej Komendy Policji w [...] – J. G., który w trakcie rozprawy nie wylegitymował się stosownym upoważnieniem. Jednocześnie organ wskazał, że odczytany w trakcie rozprawy wniosek o ukaranie Z. L. zawierał jego dane osobowe, takie jak: imię, nazwisko, miejsce pracy, warunki materialne, rodzinne, osobiste. Wyjaśnił, że stosownie do treści art. 72 Kodeksu wykroczeń, wniosek o ukaranie podlega odczytaniu na rozprawie.

Dokonując oceny powyższego zdarzenia w kontekście ustawy o ochronie danych osobowych Generalny Inspektor uznał, że skarga Z. L. na przetwarzanie jego danych osobowych w trakcie rozprawy przed Sądem Rejonowym w [...] w obecności funkcjonariusza Policji, J. G. – nie posiadającego upoważnienia, nie zasługuje na uwzględnienie.

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych stwierdził, że w przedmiotowej sprawie wystąpiła przesłanka legalizująca przetwarzanie danych osobowych Z. L., określona w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych. W ocenie GIODO udostępnienie w trakcie rozprawy J. G. danych osobowych skarżącego wynikało z przepisów prawa, tj. z art. 17 § 1 i art. 70 § 1 Kodeksu wykroczeń.

Organ wskazał też, że J. G. posiadał upoważnienie do występowania na rozprawie w charakterze oskarżyciela posiłkowego na mocy decyzji Komendanta Miejskiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. (rozprawa miała miejsce w dniu [...] czerwca 2011 r.).

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi Z. L. do tutejszego Sądu.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący podniósł, że zaskarżona decyzja została wydana przez organ przedwcześnie, albowiem skarżący nie zapoznał się z decyzją Komendanta Miejskiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. (upoważnienie dla J. G.). Wskazał też, że pomimo prośby i monitów GIODO nie przesłał mu tej decyzji, co uniemożliwiło mu wypowiedzenie się co do zebranych materiałów. Podniósł również, że powyższej decyzji nie udostępnił mu Prezes Sądu Rejonowego w [...]. Podkreślił, że wszelkie pełnomocnictwa i upoważnienia winny być włączone do akt sprawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Stan faktyczny w sprawie jest bezsporny. Bezsporne jest, że w trakcie rozprawy toczącej się przed Sądem Rejonowym w [...] w dniu [...] czerwca 2011 r. doszło do przetworzenia danych osobowych skarżącego.

Istota sporu sprowadza się do oceny, czy przetworzenie danych osobowych skarżącego w realiach niniejszej sprawy było oparte na przepisach prawa, czy też doszło do naruszenia przepisów o ochronie danych osobowych skarżącego na gruncie ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. nr 101, poz. 926 ze zm.)

W ocenie Sądu, do przetworzenia danych osobowych skarżącego w trakcie rozprawy przed Sądem Rejonowym w [...] doszło w oparciu o obowiązujące przepisy prawa, tj. art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych.

Stosownie do tego przepisu przetwarzanie danych osobowych jest dopuszczalne m.in. wtedy, gdy: osoba, której dane dotyczą, wyrazi na to zgodę, chyba że chodzi o usunięcie dotyczących jej danych (pkt 1), jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa (pkt 2). Każda z przesłanek przetwarzania danych osobowych ustanowionych w art. 23 ust. 1 powołanej ustawy ma charakter autonomiczny i niezależny, a zatem przesłanki te co do zasady są równoprawne. Dlatego też spełnienie co najmniej jednej z nich stanowi zgodne z prawem przetwarzanie danych osobowych. Jednocześnie, zgoda osoby, której dane są przetwarzane jest jednym z możliwych, ale nie jedynym warunkiem legalizującym proces przetwarzania danych osobowych.

Ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, że podstawą prawą udostępnienia funkcjonariuszowi J. G. danych osobowych skarżącego, zawartych we wniosku o jego ukaranie, przez Sąd podczas toczącej się przed nim rozprawy w sprawie popełnionego przez skarżącego wykroczenia znajduje uzasadnienie w treści art. 17 § 1 k.p.w. i art. 70 § 1 k.p.w.

Stosownie do treści art. 17 § 1 k.p.w. oskarżycielem publicznym we wszystkich sprawach o wykroczenia jest Policja, chyba że ustawa stanowi inaczej. Jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w toku niniejszego postępowania, na mocy decyzji Komendanta Miejskiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. [...] J. G. został upoważniony przez Komendanta Miejskiego Policji w [...] do występowania w roli oskarżyciela publicznego w postępowaniach o wykroczenia w sądach pierwszej instancji. Nadto wskazać należy na treść art. 72 § 1 i 2 k.p.w. z którego wynika, iż przewód sądowy rozpoczyna się od odczytania wniosku o ukaranie, który odczytuje oskarżyciel publiczny, jeżeli bierze udział w rozprawie, a w innym wypadku protokolant.

Zważyć też należy, iż stosownie do art. 70 § 1 k.p.w. rozprawa odbywa się ustnie i jawnie (czyli publicznie). A zatem dopóki jawność rozprawy nie zostanie wyłączona w oparciu o art. 70 § 2 k.p.w., przetwarzanie i udostępnianie danych osobowych w toku postępowania sądowego jest zgodne z prawem.

Reasumując, do przetwarzania danych osobowych skarżącego doszło w oparciu o obowiązujące przepisy prawa. Zasadnie zatem GIODO odmówił uwzględnienia skargi Z. L. na przetwarzanie jego danych osobowych przez Sąd Rejonowy w [...].

Odnosząc się do zarzutu skargi w przedmiocie przedwczesności wydania decyzji Sąd uzanł, że zarzut ten nie znajduje uzasadnienia w kontekście tego, że upoważnienie dla J. G. znajduje się w aktach niniejszej sprawy.

Jak wynika z treści decyzji Komendanta Miejskiego Policji w [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2011 r. J. G. posiadał upoważnienie do występowania w roli oskarżyciela publicznego w postępowaniach w sprawach o wykroczenia. W załączniku nr 1 do ww. decyzji, zatytułowanym "wykaz funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w [...] i jednostek podległych upoważnionych do występowania w roli oskarżycieli publicznych w postępowaniach o wykroczenia w sądach pierwszej instancji", pod pozycją nr [...] został wskazany [...] J. G.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.