Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 316/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-05-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 i 2, art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Świerczak Sędzia WSA Izabela Bąk-Marciniak Asesor sądowy WSA Katarzyna Witkowicz-Grochowska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 26 maja 2021 r. sprawy ze skargi M. W. na postanowienie Inspektor Sanitarny z dnia [...] stycznia 2021 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Inspektor Sanitarny na rzecz skarżącego M. W. kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W. P. W. I. S. działając na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256 ze zm.) w zw. z art. 12 ust. 2 pkt 1 i art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2019 r. poz. 59 ze zm.) po rozpatrzeniu odwołania złożonego przez Pana M. W. od decyzji P. P. I. S. w S. nr [...], znak: [...] z dnia [...].04.2020 r. wymierzającej Panu M. W. karę pieniężną w kwocie [...]zł za niestosowanie się do obowiązku poddania się kwarantannie w związku z przekroczeniem w dniu [...].04.2020 r. granicy państwowej, oraz wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

We wniosku z [...] grudnia 2020r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wnioskodawca argumentował, że bez swojej winy uchybił terminowi do jego wniesienia. Podał, że o decyzji wymiarowej dowiedział się dopiero w grudniu 2020r., na skutek zawiadomienia Naczelnika Urzędu Skarbowego o postępowaniu egzekucyjnym prowadzonym przeciwko niemu z wniosku P. P. I. S.. Kopię decyzji i akt sprawy otrzymał drogą mailową [...] grudnia 2020r. Nadto podał, że decyzja była wysłana pocztą, jednak z powodu jego częstych nieobecności w domu nigdy fizycznie jej nie odebrał, ani upomnień. Zakwestionował ich skuteczne doręczenie skoro organ wiedział, że nie dotarły do niego żadne pisma.

W motywach rozstrzygnięcia organ odwoławczy argumentował, że w postępowaniu wstępnym podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Gdy organ II instancji stwierdzi, że środek odwoławczy został wniesiony z uchybieniem terminu, nie może przystąpić do jego merytorycznego rozpoznania, a ma obowiązek zastosować się do dyspozycji art. 134 Kpa (wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15.05.2012 r. sygn. II GSK 496/11; z dnia 19.01.2012 r. sygn. IIOSK2079/10; z dnia 13.10.2011 r., sygn. IOSK 1743/10).

W odniesieniu do właściwości organu organ wskazał art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, który stanowi, iż w postępowaniu administracyjnym organami wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego jest: w stosunku do państwowego powiatowego i państwowego granicznego inspektora sanitarnego - państwowy wojewódzki inspektor sanitarny. Zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej w postępowaniu przed organami Państwowej Inspekcji Sanitarnej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego.

Dalej organ odwoławczy wskazał, że P. P. I. S. w S. wysłał listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru decyzję stronie w dniu [...] kwietnia 2020 r., oraz [...] maja 2020 r., z uwagi na panujące wówczas przepisy tj. art. 98 ustawy z dnia 16 kwietnia 2020 r. o szczególnych instrumentach wsparcia w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 695 z późn. zm.) organ nie mógł uznać decyzji za skutecznie doręczoną w trybie art. 44 § 4 Kodeksu postępowania administracyjnego. W związku ze zmianą przepisu art. 98 ww. ustawy, P. P. I. S. w S. dnia [...] października 2020 r. ponownie wysłał listem poleconym za zwrotnym potwierdzeniem odbioru decyzję. Pomimo dwukrotnego zawiadomienia o możliwości odbioru przesyłki ([...] r. oraz [...] r.) strona nie podjęła przesyłki. W związku z powyższym doręczenie decyzji uznano za dokonane po upływie 14 dni przechowywania w placówce pocztowej, tj. z dniem [...] października 2020 r. Tymczasem Pan M. W. odwołanie od decyzji znak [...] z dnia [...].04.2020 r. oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania złożył w dniu [...].12.2020 r. (dowód: data stempla P. S. S. - E. w S.) po otrzymaniu zawiadomienia o postępowaniu egzekucyjnym Naczelnika Urzędu Skarbowego. W. P. W. I. S. nie znajduje podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Strona w żaden konkretny sposób nie wyjaśnia braku możliwości odebrania przesyłki jak tylko lakonicznym sformułowaniem, że często nie był obecny w domu, co w ocenie tutejszego organu jest niewystarczające by pozytywnie rozpatrzyć złożony wniosek. Pan M. W. nie przebywał w tym czasie w szpitalu, lub innym miejscu kiedy to podjęcie przesyłki w terminie byłoby niemożliwe.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu złożył M. W. zaskarżając powyższe postanowienie W. P. W. I. S. z [...] stycznia 2021r. w całości i wnosząc o jego zmianę poprzez pozytywne rozpatrzenie wniosku o przywrócenie terminu i rozpatrzenie odwołania od decyzji P. I. S. w S. z [...] kwietnia 2020r.

Zaskarżonemu postanowieniu skarżący zarzucił obrazę prawa procesowego przez naruszenie art. 58 § 1 i § 2 k.p.a. w zw. z art. 41 § 1 i § 2 k.p.a. przez błędne uznanie, że nie zostały spełnione wymogi wymienione w przedmiotowym przepisie - podczas gdy uprawdopodobnił, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, równocześnie dopełnił czynności, dla której określony był termin oraz wniósł prośbę o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu, a nadto nikt skutecznie nie poinformował go o tym by musiał informować o zmianie swego miejsca zamieszkania.

W uzasadnieniu skarżący nie zgodził się z argumentacją Inspektor Sanitarny, bowiem na co dzień przebywa za granicą - w [...] i jest to przesłanka, która uprawdopodabnia brak winy. Stosując bowiem obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy należy stwierdzić, że w przedmiotowej sprawie doszło do zaistnienia przeszkody o charakterze obiektywnym, niezależnym od strony i trwającym przez cały bieg terminu przewidzianego dla dokonania czynności procesowej, którego nie mógł przezwyciężyć. Nie miał, zatem możliwości odebrania przesyłki zawierającej decyzję P. P. I. S. w S. z dnia [...] kwietnia 2020 roku. Podkreślał, że organ wiedział, że często przekracza granicę, bo często przebywa w [...] - informował o tym telefonicznie podczas wywiadu. Nikt też nie poinformował go o tym, bym musiał na bieżąco informować Sanepid o zmianie adresu zamieszkania.

Wszak z dokumentów, które są w aktach sprawy, a z którymi zapoznał się już po wszczęciu egzekucji wynika, że organ poinformował w zawiadomieniu o wszczęciu postępowania o obowiązku informacyjnym w zakresie zmiany miejsca zamieszkania przy jednoczesnym doręczaniu decyzji - a oba dokumenty były awizowane.

Skarżący podkreślał, że dla przyjęcia fikcji doręczenia na nieaktualny adres w przypadku niepoinformowania przez stronę organu nawet o czasowej zmianie adresu w toku postępowania konieczne jest faktyczne doręczenie jej pouczenia o skutkach zaniechania powiadomienia o zmianie adresu. W sytuacji zaniechania przez organ dokonania takiego pouczenia, jeżeli pierwsze doręczenie decyzji stronie nie zostało dokonane skutecznie (poprzez jej faktyczne odebranie), przyjęcie fikcji doręczenia nie jest możliwe. Zobowiązany ma bowiem obowiązek powiadamiania organu o każdej zmianie swego adresu dopiero w toku postępowania i po skutecznym pouczeniu go o tym obowiązku i skutkach niezastosowania się do niego.

W przypadku, gdy organ nie dokona skutecznego pouczenia, w zakresie zmiany adresu zamieszkania, nie może zastosować skutków prawnych z powołanego przepisu (art. 41 k.p.a). Zatem zdaniem skarżącego należałoby - w ostatecznym rozrachunku - zakwestionować skuteczność doręczenia decyzji i brak posiadania przez nią statusu ostatecznej. Wobec powyższego z ostrożności wniósł odwołanie chcąc jak najszybciej zakwestionować decyzję, która jest wadliwa z uwagi na wadliwie prowadzone postępowanie dowodowe i oparcie jej jedynie na notatkach policyjnych.

W razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. W dniu [...] grudnia 2020 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu. Zatem wola przywrócenia terminu wynikała z wyraźnego żądania, nie była dorozumiana, stanowiła wyraźną prośbę. Osoba, która składa wniosek o przywrócenie terminu, ma obowiązek uprawdopodobnić brak swojej winy w uchybieniu terminowi. Zdaniem skarżącego uprawdopodobnienie prowadzi do uzasadnionego przypuszczenia, że dane zdarzenie rzeczywiście miało miejsce, nie podlega wątpliwości wskazywany przez skarżącego fakt, iż przebywał za granicą i mimo dołożenia należytej staranności, nie miał możliwości powzięcia informacji o skierowanym zawiadomieniu o możliwości odbioru przesyłki. Nie sposób dopatrywać się niedbalstwa w jego postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę W. P. W. I. S. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości wszystkie swoje argumenty i wnioski zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się zasadna.

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, z późn. zm.; dalej także "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym kończące postępowanie (pkt 2). Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu. Nadto Sąd na podstawie art. 133 p.p.s.a. rozstrzyga sprawę w oparciu o zgromadzona akta administracyjne i sądowe.

W świetle powyższych kryteriów skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Przedmiotem oceny Sądu było postanowienie W. P. W. I. S. z [...] stycznia 2021r. w przedmiocie odmowy przywrócenia M. W. terminu do wniesienia odwołania od decyzji P. P. I. S. w S. z [...] kwietnia 2020r. wymierzającej M. W. karę pieniężną w kwocie [...]zł za niezastosowanie się do obowiązku poddania się kwarantannie w związku z przekroczeniem w dniu [...] kwietnia 2020r. granicy państwowej.

Zgodnie z treścią art. 58 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 256 ze zm., dalej "Kpa") organy administracji publicznej mogą orzec o przywróceniu uchybionego terminu na wniosek strony, gdy zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: uchybienie terminowi nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie uprawdopodobniony, zainteresowany złożył wniosek o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminu oraz zainteresowany dopełni czynności, dla której termin był określony, jednocześnie ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że wnioskodawca stosownie do treści art. 58 § 2 Kpa prośbę o przywrócenie terminu wniósł w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu.

Z akt sprawy wynika, że wnioskodawca za pośrednictwem poczty elektronicznej zwrócił się w dniu [...] grudnia 2020r. o zeskanowanie i wydanie wszystkich dokumentów dotyczących jego kwarantanny z miesiąca kwietnia. Następnie w dniu [...] grudnia 2020r. organ udostępnił dokumentację. W dniu [...] grudnia 2020r. stawił się w organie celem wyjaśnienia sprawy i ustosunkowania się do zgromadzonej dokumentacji. W dniu [...] grudnia 2020r. złożył odwołanie od decyzji organu I instancji z [...] kwietnia 2020r. wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego wniesienia (k. 15-17 akt adm. I inst.). Z powyższego wynika, że ustanie przyczyny uchybienia nastąpiło [...] grudnia 2020r., kiedy skarżącemu doręczono dokumentację związaną z wydaniem decyzji z [...] kwietnia 2020r., a wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania został wniesiony siódmego dnia od powyższego zdarzenia, czyli [...] grudnia 2020r. (potwierdzenie wpływu pisma do organu, k. 18 akt adm).

Wniosek o przywrócenie terminu został złożony razem z odwołaniem, zatem wnioskodawca dopełnił czynności, dla dokonania której termin został uchybiony.

Z treści art. 58 § 1 Kpa wynika, że główną przesłanką przywrócenia terminu jest uprawdopodobnienie przez osobę zainteresowaną braku winy w uchybieniu terminu. Rozstrzygnięcie skargi sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy w świetle tego materiału zasadne jest stanowisko organu, że skarżący nie uprawdopodobnił, iż do uchybienia tego doszło bez jego winy w rozumieniu art. 58 § 1 Kpa. W ocenie Sądu organ w sposób niepełny ocenił wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia odwołania. Zdaniem Sądu w tym zakresie sprawa nie została wyjaśniona i rozważona należycie do końcowego rozpoznania wniosku, które to uchybienie proceduralne mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a.

Podkreślenia wymaga, że z przepisu art. 58 § 1 Kpa nie wynika zatem, że brak zawinienia powinien być jednoznacznie wykazany, czyli pewny, wystarczy jego uprawdopodobnienie czyli przedstawienie i udowodnienie okoliczności mogących realnie wskazywać na brak zawinienia. Okoliczności te powinny być przy tym powiązane z materią (okolicznościami), która dawała podstawę do przyjęcia, że termin został uchybiony. W niniejszej sprawie jest to doręczenie zastępcze dokonane w myśl art. 44 Kpa. Skuteczność takiego doręczenia powiązana jest z założeniem, że adresat mieszka lub przebywa pod danym adresem, ale jest nieobecny w dacie próby doręczenia (względnie nieobecność udaje). Tylko wtedy możliwe jest przyjęcie domniemania, że o przesyłce powziął wiadomość z zawiadomienia jakie doręczyciel umieścił zgodnie z treścią art. 44 § 2 Kpa i z prawa odebrania pisma na poczcie celowo nie skorzystał. Domniemanie takie może zostać natomiast obalone w sytuacji, gdy w tym czasie adresat pod wskazanym w piśmie adresem nie przebywał chociażby dlatego, że wyjechał na pewien okres za granicę a jednocześnie nie można zastosować do niego treści art. 41 § 1 i § 2 Kpa. Wówczas bowiem uprawdopodobnienie tej nieobecności wyklucza zdaniem Sądu przyjęcie skuteczności doręczenia w trybie art. 44 Kpa. Przyjmuje się przy tym jednolicie, że warunkiem dopuszczalności zastosowania treści art. 41 § 2 Kpa jest wcześniejsze pouczenie strony w toku danego postępowania o obowiązku z art. 41 § 1 Kpa. Z akt postępowania administracyjnego nie wynika, aby do takiego skutecznego pouczenia skarżącego doszło gdyż zarówno zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, jak i zawiadomienie o możliwości zapoznania z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie przed jej rozstrzygnięciem próbowano doręczyć również w drodze awiza tj. w trybie art. 44 § 4 Kpa i to łącznie z zaskarżoną decyzją z [...] kwietnia 2020r.

W ocenie Sądu, w przypadku, w którym naruszono przepisy o doręczeniach otwierających bieg terminu nie jest odosobniony pogląd, zgodnie z którym wady doręczenia mogą co najwyżej uzasadniać żądanie przywrócenia uchybionego z tego powodu terminu, nie obligując organu do ponowienia czynności doręczenia (zob. np. wyrok NSA z 8.12.2004 r., OSK 937/04, LEX nr 2218304; postanowienia SN: z 8.03.2005 r., IV CZ 6/05, LEX nr 603429; z 6.11.2002 r., III CZ 99/02, LEX nr 577482, i z 5.02.2008 r., II PZ 72/07, LEX nr 817527; postanowienie NSA z 7.12.2016 r., I OZ 1747/16, LEX nr 2170041). Należy sądzić, że pewność obrotu wyklucza uznanie, że decyzja niedoręczona wywołuje skutki prawne. W takiej sytuacji wypada opowiedzieć się za stanowiskiem prezentowanym m.in. w wyroku SN z 12.11.2014 r., II CSK 297/14, OSNC 2015/12, poz. 142, oraz wyrokach NSA: z 5.12.1997 r., I SA 1329/95, ONSA 1998/3, poz. 103, i z 12.01.2016 r., II OSK 1158/14, LEX nr 2033967, wskazujących, że bieg terminu do wniesienia środka odwoławczego rozpoczyna się dopiero po prawidłowym doręczeniu.

W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy do uprawdopodobnienia, że do wniesienia odwołania przez skarżącego z uchybieniem terminu doszło bez jego winy wystarczyłoby uprawdopodobnienie, że istotnie jak skarżący twierdzi, w okresie gdy decyzja z [...] kwietnia 2020r. była mu doręczana, faktycznie przebywał za granicą. Nie ma przy tym większego znaczenia jaki był cel jego tam pobytu. Przy czym w ocenie Sądu okoliczności powołane przez skarżącego oraz znajdujące się w aktach sprawy uprawdopodabniają, że skarżący w czasie próby doręczenia decyzji organu I instancji mógł znajdować się za granicą.

Wskazać bowiem należy, że "Udowodnienie czyni istnienie pewnego faktu pewnym, uprawdopodobnienie – tylko prawdopodobnym. Udowodnienie służy celowi przekonania organu orzekającego o prawidłowości pewnego twierdzenia, uprawdopodobnienie służy celowi obudzenia w organie orzekającym ufności w to, że pewne twierdzenie odpowiada prawdzie. [...] Uprawdopodobnienie jest to czynność procesowa stwarzająca w świadomości organu orzekającego mniejszy lub większy stopień przekonania o prawdopodobieństwie jakiegoś faktu" (E. Iserzon [w:] Komentarz, 1970, s. 135). Strona powinna zatem uprawdopodobnić, że mimo zachowania należytej staranności nie mogła dokonać czynności w terminie z powodu istnienia przeszkody od niej niezależnej, trudnej w danych warunkach do przezwyciężenia. Przeszkoda ta musi istnieć przez cały czas biegu terminu przepisanego dla dokonania danej czynności (Postępowanie cywilne, 2000, s. 277). W wyroku NSA z 11.09.2008 r., II OSK 1015/07, LEX nr 516768, trafnie stwierdzono, że uprawdopodobnienie braku winy w uchybieniu terminowi musi dotyczyć tego i tylko tego okresu, w którym miała być dokonana czynność procesowa (Jaśkowska Małgorzata, Wilbrandt-Gotowicz Martyna, Wróbel Andrzej, Komentarz aktualizowany do Kodeksu postępowania administracyjnego, LEX/El 2021, punkt 8).

Zdaniem Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę, w świetle powyższych uwag, wnioskodawca uprawdopodobnił brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania od decyzji z [...] kwietnia 2020r. We wniosku podnosił, że często nie był obecny w domu, wyjeżdża do [...], gdzie przebywa. Uprawdopodobnienie nieobecności w domu w czasie biegu terminu do wniesienia odwołana wynika także z faktu, że sama kwarantanna została zarządzona właśnie w związku z powrotem z zagranicy - z [...] - do [...]. Decydujące jest bowiem uprawdopodobnienie, że w okresie zastępczego doręczenia objętej odwołaniem decyzji faktycznie w [...], jak twierdzi przebywał. Dlatego też przy uwzględnieniu treści art. 7 Kpa do art. 9 Kpa, art. 75 § 1 Kpa i art. 77 § 1 Kpa, wobec treści wniosku o przywrócenie terminu, organ orzekający powinien wezwać skarżącego do uzupełnienia jego twierdzeń przez złożenie wyjaśnień w jakim okresie przebywał za granicą, a w szczególności kiedy tam wyjechał, czy jego pobyt tam miał charakter ciągły, czy też w tym czasie wracał do Polski, a jeżeli tak to kiedy. Powinien go też wezwać do wskazania dowodów na potwierdzenie jego twierdzeń np. co do wyjazdu. W ocenie Sądu, strona może uzupełnić wniosek o przywrócenie terminu i uzasadnienie podstaw jego złożenia.

Wobec tego celowym, jak się wydaje jest też zwrócenie się do Poczty o nadesłanie bliższej informacji co do przesłanek zaznaczania na awizowanych przesyłkach "zwrot nie podjęto w terminie" skoro nie zaznaczono żadnej z rubryk przyczyny niedoręczenia przesyłek zarówno z [...] października 2020r., jak i z [...] czerwca 2020r. (k. 13 i 14 akt ad. I inst.), chociażby przez odebranie oświadczenia od doręczyciela, czy biorąc pod uwagę okoliczności w jakich dochodziło do doręczenia korespondencji stronie w okresie wcześniejszym i późniejszym miał on podstawy do przyjmowania, że w okresie doręczania przesyłek w rozpoznawanej sprawie skarżący przebywał w miejscu swojego zamieszkania, czy też okoliczności przemawiałyby raczej za przyjęciem, że w okresie doręczania decyzji z dnia [...] kwietnia 2020r. skarżący czasowo w miejscu zamieszkania nie przebywał. Zaniechanie szczegółowego wyjaśnienia sprawy w przedstawionym wyżej kierunku, co uczynił organ odwoławczy przy rozpatrzeniu wniosku skarżącego, nastąpiło zdaniem Sądu z naruszeniem powyższych przepisów postępowania i mogło mieć istotny wpływ na ustalenie, czy do uchybienia terminu doszło bez winy skarżącego. Skutkuje to też przyjęciem, że istotne dla rozpoznania wniosku ustalenia zostały poczynione przez organ z przekroczeniem zasady swobodnej oceny dowodów (naruszeniem art. 80 Kpa).

Przy czym, w ocenie Sądu prawidłowy jest adres pobytu (lub do doręczeń) w Polsce, w S. przy ul. [...], skoro ten adres wskazuje sam skarżący nie tylko w toku niniejszego postępowania administracyjnego, czy zwracając się do organu o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, ale także w skardze do tutejszego Sądu. Pod powyższym adresem skarżący odbierał także korespondencję sądową (k. 25 akt sąd.). Zatem w ocenie Sądu adres, na który przesyłana była zaskarżona decyzja nie był tylko adresem kwarantanny, innym niż adres pobytu w Polsce, jak to podnosił w skardze skarżący.

Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego kwestii obowiązku zawiadomienia organów administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu, to obowiązek ten ciąży na stronie od daty dowiedzenia się o prowadzonym postępowaniu administracyjnym, zaś na organie ciąży na podstawie art. 9 Kpa obowiązek pouczenia o tej powinności i skutkach jej niedopełnienia (por wyr. NSA z 23 września 2005r., sygn. akt I OSK 43/05, dostępny www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skoro w niniejszej sprawie skarżący nie wiedział o toczącym się postępowaniu i wydaniu decyzji w dacie próby doręczenia, a także skutecznie nie doręczono mu zawiadomienia o wszczęciu postępowania wraz z pouczeniem o treści art. 41 § 1 Kpa, to nie można obciążać skarżącego skutkami domniemania prawnego wynikającego ze skutecznego pouczenia o obowiązku zawiadamiania o każdej zmianie swojego adresu.

Mając to wszystko na uwadze, ponownie rozpoznając sprawę, organ odwoławczy uwzględni stanowisko wyrażone w niniejszym uzasadnieniu. Z tych przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. zaskarżone postanowienie należało uchylić, jak Sąd orzekł w punkcie 1 sentencji wyroku.

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając od organu na rzecz skarżącego zwrot kwoty [...]zł (§ 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.), jak Sąd orzekł w punkcie 2 wyroku.

Sąd sprawę rozpoznał na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów, zgodnie z art. 120 p.p.s.a, ze względu na zastosowanie trybu uproszczonego stosownie do art. 119 pkt 3 p.p.s.a.