Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 384/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano niedokładności, błędy pisarskie, rachunkowe lub inne oczywiste omyłki
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Marzena Łozowska po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy Prudnik na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 8 maja 2015 r., nr PT-I/44070-0105/14/KAC w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za październik 2009 r. postanawia: z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Opolu z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Op 384/15 w ten sposób, że na stronie dziesiątej w wersach 4 i 5 od góry wpisać "jednostka budżetowa nie jest podatnikiem podatku VAT" zamiast "jednostka budżetowa jest podatnikiem podatku VAT".


UZASADNIENIE

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z 13 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Op 384/15 na stronie 10 uzasadnienia w wersach 4 i 5 od góry wpisano: "jednostka budżetowa jest podatnikiem podatku VAT", zamiast poprawnie: "jednostka budżetowa nie jest podatnikiem podatku VAT".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wskazać w pierwszej kolejności należy, że choć przepis art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, ze zm.) [dalej jako: p.p.s.a.] normuje instytucję sprostowania oczywistych błędów pisarskich, rachunkowych lub innych oczywistych omyłek w samym wyroku, to jednak wykładnia celowościowa uzasadnia pogląd, że sprostowaniu mogą ulegać także niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki popełnione w uzasadnieniu wyroku (por. post. SN z dnia 15 kwietnia 1982 r., I PZ 7/82, OSNC 1982, nr 10, poz. 155), przy czym sprostowanie uzasadnienia następuje według zasad określonych dla sprostowania wyroku.

Wykładnia gramatyczna tego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Błąd pisarski to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 156 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2013, wyd. V).

W niniejszej sprawie z treści całego uzasadnienia wyroku z dnia 13 listopada 2015 r. wyraźnie wynika, że Sąd stanął na stanowisku, iż jednostka budżetowa gminy nie jest podatnikiem podatku VAT, co potwierdza także przytoczone tam orzecznictwo (wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 29 września 2015 r. w sprawie C-276/14 oraz uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2013 r., sygn. akt I FPS 1/13).

Z tego względu Sąd z urzędu postanowił dokonać sprostowania błędu pisarskiego, zaistniałego w uzasadnieniu wyroku z dnia 13 listopada 2015 r. sygn. akt I SA/Op 384/15, ponieważ w sposób oczywisty błędne jest sformułowanie zawarte w treści tego uzasadnienia na stronie dziesiątej, w wersach 4 i 5 od góry, gdzie wbrew zamierzeniom Sądu pominięto wyraz "nie" i wpisano "jednostka budżetowa jest podatnikiem podatku VAT", zamiast poprawnie "jednostka budżetowa nie jest podatnikiem podatku VAT".

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji.