Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 103/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6090 Budownictwo wodne, pozwolenie wodnoprawne
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz Sędziowie Sędzia NSA Leszek Kamiński (spr.) Sędzia del. WSA Dorota Jadwiszczok Protokolant asystent sędziego Katarzyna Ślizak po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2013 r. nr ZW-7105-51/12 o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Regionalnym Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu a Prezydentem Miasta Legnicy w sprawie wydania pozwolenia wodnoprawnego dla ... S.A. z siedzibą w Warszawie postanawia odrzucić wniosek.


UZASADNIENIE

Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu wnioskiem znak ZW-7105-51/12 z dnia 10 stycznia 2013 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego i wskazanie Prezydenta Miasta Legnicy jako organu właściwego do prowadzenia postępowania i wydania pozwolenia wodnoprawnego dla ... S.A. Centrala z siedzibą w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie, stanowisko w przedmiotowej sprawie przedstawił w postanowieniu z dnia 16 kwietnia 2013r. sygn. akt II O W 1/13.

W związku z kolejnym wnioskiem Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu z dnia 11 lipca 2013 r. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy tymi samymi organami i w tej samej sprawie Prezydent ustalił, że:

1. wody opadowe i roztopowe (ścieki) z terenu kontenerowego zbiornika paliw z odmierzaczem na olej napędowy wraz ze stanowiskiem naboru i spustu paliwa (zlokalizowanego na dz. nr ... obręb K. w m. L. - teren zamknięty) zbiera kolektor deszczowy średnicy 0I6O - zał. 1;

2. następnie, poprzez separator (zainstalowany w ramach budowy tego przedsięwzięcia) ścieki te są wprowadzane do istniejącej na terenie działki nr ..., będącej terenem zamkniętym, a należącej do ... S.A. z siedzibą w Warszawie przy ul. ..., kanalizacji deszczowej Kd 0300 - zał.1;

3. wody opadowe i roztopowe z terenu całej działki, nr ..., obręb K. w m. L. poprzez kolektory deszczowe: kd750 i kd500, kd400 i kolejno kd750 oraz końcowym kolektorem i wylotem kd600 (po stronie zachodniej ul. P.) są wprowadzane do ziemi, tj. do rowu melioracyjnego K-7 - zał. 2;

4. Wojewoda Dolnośląski decyzją z dnia 2 stycznia 2013 r., nr I-K/Z/2/13, zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę na rzecz ... S.A. Centrala, ul. .., 02-021 Warszawa dla inwestycji pn: "Zabudowa zbiornika kontenerowego z odmierzaczem na olej napędowy wraz ze stanowiskiem naboru i spustu paliwa z przyłączem energetycznym, przebudowa nawierzchni toru i terenu przyległego oraz z odwodnieniem terenu przebudowywanego łącznie ze studnią D2, przewidzianej do realizacji na działce nr ..., AM-2, obręb K., gmina m. L." i stwierdził w p. 3) uzasadnienia m.in. "kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń ".

5. Dolnośląski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we Wrocławiu, w wymaganym przepisami prawa terminie, nie wniósł zastrzeżeń do zawiadomienia o zakończeniu budowy ww. inwestycji, zrealizowanej na podstawie ww. decyzji Wojewody Dolnośląskiego.

Prezydent podzielił stanowisko Dyrektora RZGW we Wrocławiu przedstawione w uzasadnieniu wniosku z dnia 11 lipca 2013 r. znak ZW-7105-51/12 (str. 3), iż wprowadzanie ścieków do kanalizacji deszczowej nie jest szczególnym korzystaniem z wód i w świetle wymogów ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne (Dz.U. z 2012 r. poz. 145 ze zm.) nie wymaga uzyskania pozwolenia wodnoprawnego i ponownie stwierdził, że właściwy do prowadzenia i załatwienia przedmiotowej sprawy jest Dyrektor Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu - zgodnie z art. 140 ust. 2a Prawa wodnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 4 w zw. z art. 64 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zw. dalej p.p.s.a., Sąd odrzuca wniosek, jeżeli sprawa objęta wnioskiem pomiędzy tymi samymi stronami została już prawomocnie osądzona.

Postanowieniem z dnia 16 kwietnia 2013 r. sygn. akt II OW 1/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu a Prezydentem Miasta Legnicy w przedmiocie wskazania organu właściwego do prowadzenia postępowania wydania pozwolenia wodnoprawnego dla ... Spółki Akcyjnej z siedzibą w Warszawie. W uzasadnieniu podnosząc, że "(...) Spór miedzy organami w niniejszej sprawie jest bowiem sporem co do faktów, a nie co do prawa. Organy spierają się, czy szczególne korzystanie z wód następuje w części na terenie zamkniętym czy też nie. W istocie więc organy nie kwestionują prawnego rozumienia pojęcia "szczególne korzystanie z wód", lecz przedstawiają rożne interpretacje stanu faktycznego. Naczelny Sąd Administracyjny nie dysponuje środkami prawnymi, które pozwoliłyby dokonać oceny, czy szczególne korzystanie z wód w niniejszej sprawie następuje na całym terenie planowanej inwestycji (która niewątpliwie w swoim fragmencie znajdować ma się na terenie zamkniętym), czy też jedynie w miejscu wylotu urządzenia kanalizacyjnego (wylot W-3). Na poczynienie takich ustaleń przez Sąd nie pozwalają przepisy ustawy p.p.s.a. Ustalanie stanu faktycznego jest zadaniem organu, który w oparciu o właściwe przepisy, czy to wynikające z kodeksu postępowania administracyjnego czy też ustawy Prawo wodne, może podjąć konieczne działania celem ustalenia, w jakim dokładnie miejscu ma nastąpić szczególne korzystanie z wód, będące efektem funkcjonowania planowanej inwestycji. Ustalenia te będą w szczególności polegać na rzetelnej analizie przedłożonego wniosku i operatu wodnoprawnego. Dopiero ustalenia w tym zakresie pozwolą na ocenę, który organ jest właściwy w sprawie w świetle powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo wodne. Wbrew twierdzeniom wnioskodawcy, brak jest jednolitej linii orzeczniczej sądów administracyjnych, z której wynikałoby, że szczególne korzystanie z wód odbywa się wyłącznie w miejscu wylotu ścieków. Wykładnia pojęcia "szczególne korzystanie z wód" nie pozwala na tego typu jednoznaczne stwierdzenie, bowiem przepisy ustawy Prawo wodne stanowią czym jest szczególne korzystanie z wód (art. 37 ustawy), natomiast, co oczywiste, nie przesądzają, w jakim miejscu odbywa się szczególne korzystanie z wód w stanie faktycznym konkretnej sprawy administracyjnej. Możliwe jest zatem, że w przypadku różnych inwestycji, różnie będzie się kształtował zakres i miejsce szczególnego korzystania z wód. Oznacza to, że ewentualne stwierdzenie przez sąd administracyjny, że szczególne korzystanie z wód odbywa się w miejscu wylotu ścieków, możliwe jest wyłącznie na gruncie danego, konkretnie oznaczonego i prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy, a więc przede wszystkim w toku oceny legalności zaskarżonej do wojewódzkiego sądu administracyjnego decyzji, której przedmiotem jest szczególne korzystanie z wód (np. pozwolenia wodnoprawnego). Nie jest to natomiast możliwe na gruncie sporu kompetencyjnego, który jest sporem co do prawa (...)". W świetle art. 168 p.p.s.a. postanowienie to jest prawomocne.

Nie ma żadnego powodu, aby Naczelny Sąd Administracyjny ponownie zajmował się tą sprawą na gruncie niezmienionego stanu faktycznego, a jedynie w oparciu o inne argumenty przytaczane w powtórnie złożonym wniosku, w dodatku bez wskazania przez organ, iż jest to wniosek ponownie składany w tej samej sprawie.

Sprawa z identycznego wniosku Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej we Wrocławiu została już prawomocnie osądzona co uzasadnia odrzucenie wniosku.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 oraz art. 58 § 1 pkt 4 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.