Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4942/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska Asesor WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant Dominik Niewirowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 stycznia 2005r. sprawy ze skargi "T- s.c. na postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2003r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu - uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Ministra Zdrowia z dnia [...] października 2003r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2003r. nr [...] Minister Zdrowia -po ponownym rozpatrzeniu sprawy - utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] października 2003r. nr [...], którym zaopiniował negatywnie projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw płynnych wraz z zapleczem usługowo technicznym i parkingiem na działce nr [...] przy ul. [...] w R. w obszarze "B" ochrony uzdrowiskowej.

Postanowienie wydano w oparciu o art. 3 ust. 2 pkt 4 i art. 6 ust. 2 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o uzdrowiskach i lecznictwie uzdrowiskowym ( Dz. U. z 1966r. Nr 23, poz. 150 ze zm.) art. 60 ust. 1, art. 53 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 2003r. nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 106 § 1 i 5 k.p.a..

W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że planowana inwestycja jest zlokalizowana na obszarze strefy "B" ochrony uzdrowiskowej, który stanowi bezpośrednią otulinę strefy "A", przeznaczonej wyłącznie do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego. Wszelkie inwestycje prowadzone na tym terenie winny być dostosowane do wymogów określonych w statucie uzdrowiska R., tymczasem przedmiotowa inwestycja została negatywnie zaopiniowana przez Naczelnego Lekarza Uzdrowiska.

Na obszarze strefy "B" powinno się stwarzać warunki mające istotne znaczenie do prowadzenia lecznictwa uzdrowiskowego w strefie "A" między innymi poprzez niewprowadzanie do strefy "B" obiektów szkodzących środowisku naturalnemu, ponieważ strefa "B" przeznaczona jest na lokalizację obiektów współtowarzyszących lecznictwu uzdrowiskowemu.

Minister Zdrowia uznał, że planowana inwestycja jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta R., ponieważ plan ten nie przewidywał budowy lub rozbudowy stacji paliw.

Z uwagi na sprzeczność planowanej inwestycji z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego oraz ze statutem uzdrowiska lokalizacja przedmiotowego obiektu w strefie "B" w pobliżu strefy "A" jest niewskazana i nieuzasadniona.

Organ naczelny podał również w uzasadnieniu postanowienia, że we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona nie podała nowych przesłanek, które pozwoliłyby na lokalizację stacji paliw w strefie "B" ochrony uzdrowiskowej.

Na powyższe postanowienie skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła T. s.c.

W skardze podniesiono, że zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa materialnego jak też prawa procesowego tj. art. 7 i 77 k.p.a. Wskazano, że zaskarżone postanowienie zostało wydane bez wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy. Strona skarżąca podniosła, że nieuzasadnione jest twierdzenie organu, że planowana inwestycja sprzeczna jest z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego Miasta R. oraz ze statutem uzdrowiska. Zgodnie z obowiązującym, w dacie wydania zaskarżonego postanowienia, planem zagospodarowania przestrzennego Miasta R. działka nr [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolami B 29 U/B - strefa usług centrum miejskiego z warunkowym dopuszczeniem zaplecza techniczno-gospodarczego i K 16 Go -teren komunikacji samochodowej. W tej sytuacji, zdaniem strony skarżącej, nie może być mowy o sprzeczności planowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego, szczególnie w sytuacji, gdy planowana inwestycja spełnia wymogi ochrony środowiska określone innymi przepisami.

Zdaniem strony skarżącej, planowana inwestycja spełnia wymogi ochrony środowiska, co wynika z raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, który to raport został pozytywnie zaopiniowany przez Starostę N. w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2003r.

Strona skarżąca podała także, że już we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazano, iż na przedmiotowej działce funkcjonuje od wielu lat (zezwolenie do

2013r.) stacja paliw o parametrach technicznych znacznie gorszych od planowanej nowej stacji, - do której to jednak okoliczności nie ustosunkował się organ naczelny.

Z uwagi na wskazane uchybienia strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

W odpowiedzi na skargę Minister Zdrowia wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

W sprawie niniejszej nastąpiło takie naruszenie prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W myśl ogólnych zasad postępowania administracyjnego, organy administracji powinny podejmować wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy (art. 7 kpa) i w tym celu obowiązane są w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 kpa), a następnie ocenić na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 kpa), zaś wynik tej oceny powinien znaleźć prawidłowe odzwierciedlenie w uzasadnieniu orzeczenia (art. 107 § 1 i 3 kpa).

Tymczasem w niniejszej sprawie podjęte przez organ administracji rozstrzygnięcia, w zestawieniu ze zgromadzonym materiałem dowodowym budzą poważne wątpliwości.

Minister Zdrowia w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia praktycznie nie ustosunkował się do podnoszonych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutów.

Organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia stwierdził, że planowana inwestycja jest wprost sprzeczna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego Miasta R., w ogóle nie odnosząc się do podnoszonych przez stronę postępowania, we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy argumentów, że nie można mówić o sprzeczności, ponieważ działka nr [...] znajduje się na terenie oznaczonym symbolami B 29 U/B - strefa usług centrum miejskiego z warunkowym

dopuszczeniem zaplecza techniczno-gospodarczego i K 16 Go -teren komunikacji samochodowej.

Organ naczelny nie wypowiedział się także w kwestii wniosków wypływających z raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Nie odniósł się także do twierdzeń strony postępowania, iż na przedmiotowej działce funkcjonuje od wielu lat (zezwolenie do 2013r.) stacja paliw o parametrach technicznych znacznie gorszych (z punktu widzenia wymagań ochrony środowiska) od planowanej nowej stacji. Minister Zdrowia nie wykazał także sprzeczności pomiędzy zapisami statutu uzdrowiska R. a planowaną inwestycją ograniczając się do stwierdzenia, że strefa "B" ma za zadanie ochronę strefy uzdrowiskowej "A" i w związku z tym nie należy wprowadzać do tej strefy obiektów szkodzących środowisku naturalnemu. Twierdzenie to nie mogło być jednak zweryfikowane przez Sąd z uwagi na to, iż do akt sprawy nie dołączono statutu uzdrowiska Miasta R.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że naczelnymi zasadami postępowania administracyjnego są - określone w art. 6 i 7 kpa - zasada praworządności oraz dochodzenia prawdy obiektywnej. Nakładają one na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy tak pod względem faktycznym jak i prawnym w celu ustalenia stanu rzeczywistego sprawy. Pominięcie w uzasadnieniu postanowienia oceny okoliczności faktycznych (podnoszonych przez stronę) mogących mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie sprawy stwarza przesłankę do uznania naruszenia przez organ przepisów o postępowaniu administracyjnym w stopniu wywierającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Z tych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.