Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 111/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. N. na bezczynność Wójta Gminy [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej – H. N. – kwotę 100 złotych (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

H. N. – skarżąca w niniejszej sprawie, przy piśmie z [...] lutego

2020 r. wniosła za pośrednictwem Urzędu Gminy [...] (za pośrednictwem platformy ePUAP) skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2019 r. o udostępnienie informacji publicznej

Zarządzeniem z 26 marca 2020 r., którego próba doręczenia skarżącej nastąpiła przy piśmie Sądu z 24 kwietnia 2019 r., wysłanym drogą elektroniczną, skarżąca została wezwana do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni

od daty doręczenia zarządzenia o wezwaniu pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie złożonej skargi kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Stosownie do postanowień art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawoo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r.

poz. 2325 ze zm.; dalejp.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymogi te zostały sprecyzowane w art. 46 powołanejustawy. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4p.p.s.a., pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika.

Z kolei w myśl z art. 46 § 2a p.p.s.a. w przypadku gdy pismo strony jest wnoszone w formie dokumentu elektronicznego, powinno ponadto zawierać adres elektroniczny oraz zostać podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Zasady podpisywania przewidziane w § 2a dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego.

Z powyższych przepisów wynika, że skarga jako stanowiąca pismo

w postępowaniu sądowym, winna być opatrzona podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. W przypadku braku tego elementu, Sąd winien wezwać stronę składającą skargę do jej podpisania w prawem przewidziany sposób. Nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi skutkuje zaś jej odrzuceniem. Zgodnie bowiem z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 74a § 6 p.p.s.a. w przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego sąd, po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania tego pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia (§ 8 art. 74a p.p.s.a.).

Mając na uwadze podjętą próbę doręczenia skarżącej za pośrednictwem platformy ePUAP ww. wezwania, przyjąć należy, że zostało ono dokonane w dniu

11 maja 2020 r., bowiem dzień 9 maja 2020 r., jako pierwszy następujący po upływie czternastu dni określonych w ww. przepisie, przypadł w sobotę.

W niniejszej sprawie skarżąca nie wywiązała się z obowiązku usunięcia

ww. braku formalnego skargi, ponieważ do dnia wydania niniejszego postanowienia nie nadesłała zarówno odpisu skargi opatrzonego kwalifikowanym podpisem elektronicznym, jak i nie podpisała złożonej skargi osobiście.

Nie można w konsekwencji przyjąć, że złożona w niniejszej sprawie skarga została wniesiona z dochowaniem wskazanego ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi warunku formalnego i z tego względu winna być odrzucona.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł,

jak wpkt 1 sentencji postanowienia, o kosztach zaś orzekł w pkt 2, w myśl art. 232

§ 1 pkt 1 p.p.s.a.