Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 648/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-08-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 87 par. 1 i par.4;
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.T. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A.T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia 15 września 2014 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wyrokiem z 2 czerwca 2015 r. oddalił skargę A.T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia

15 września 2014 r. nr (...) w przedmiocie podatku akcyzowego. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został prawidłowo doręczony pełnomocnikowi skarżącego H.T. w dniu 25 czerwca 2015 r. W dniu 3 sierpnia 2015 r. (data stempla pocztowego) H.T. złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Uzasadniając wniosek wskazał, że nie mógł złożyć skargi kasacyjnej w terminie, ponieważ odpis wyroku z uzasadnieniem został mu przekazany przez teściową dopiero 1 sierpnia 2015 r. W dniu 25 czerwca 2015 r. pełnomocnik skarżącego przebywał w podróży służbowej. Podczas jego nieobecności przesyłkę z sądu odebrała teściowa i włożyła ją do szuflady, zapominając o niej. Dopiero kiedy wnioskodawca zaczął dopytywać się czy nie otrzymał jakiejś korespondencji przekazała mu doręczony odpis wyroku

z uzasadnieniem. Do wniosku pełnomocnik skarżącego załączył oświadczenie teściowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "ustawa p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu do dokonania określonej czynności procesowej. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 4 ustawy p.p.s.a.).

W sprawie bezspornym jest, że skarżący uchybił terminowi do uzupełnienie braków formalnych skargi, a wniosek został złożony w terminie, o którym mowa

w art. 87 § 1 ustawy p.p.s.a. Przyczyna uchybienia terminu ustała bowiem w dniu

1 sierpnia 2015 r. (tj. w dniu, w którym pełnomocnikowi skarżącego przekazano odpis wyroku z uzasadnieniem), a wniosek został złożony 3 sierpnia 2015 r. Strona ponadto dokonała czynności, której nie dokonała w terminie, tj. złożyła skargę kasacyjną.

W sprawie, nie budzi więc zastrzeżeń dopełnienie przez stronę wymogów formalnych wniosku, lecz okoliczność spełnienia merytorycznej przesłanki przywrócenia terminu, o jakiej mowa w art. 87 § 2 ustawy p.p.s.a. Z treści tego przepisu wynika, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w uchybieniu terminu. Kryterium braku winy, jako przesłanka przywrócenia terminu, wiąże się z obowiązkiem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przy ocenie tej przesłanki należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Tylko w takich warunkach można przyjąć brak winy w uchybieniu terminu.

Oceniając podnoszone przez stronę skarżącą okoliczności, przy zastosowaniu obiektywnego miernika staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, stwierdzić należy, że nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu. Nie wykazano bowiem, że w okresie od 26 czerwca 2015 r. do 27 lipca 2015 r. zaistniały niezależne od strony skarżącej przyczyny, które stanowiłyby przeszkodę w dokonaniu czynności w terminie.

Z przytoczonych przez pełnomocnika skarżącego argumentów wynika,

że przeszkodą uniemożliwiającą dotrzymanie terminu było przekazanie mu

odpisu wyroku z uzasadnieniem przez teściową dopiero 1 sierpnia 2015 r.

Zdaniem Sądu, powyższe argumenty nie usprawiedliwiają uchybienia terminu. Nie wskazano bowiem na żadne obiektywne okoliczności, które uniemożliwiły domownikowi zawiadomienie pełnomocnika skarżącego o skierowanej do niego korespondencji. Zasłanianie się niepamięcią nie jest bowiem taką okolicznością, lecz świadczy o zwykłym niedbalstwie. W takich okolicznościach skoro dorosły domownik niezwłocznie nie zawiadomił pełnomocnika skarżącego o korespondencji, to znaczy, że dopuścił się zawinionego działania.

Wymaga podkreślenia, że w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, nawet nieprofesjonalnego, przy dokonywaniu czynności w imieniu strony wymagane jest dochowanie szczególnej staranności. Zaniedbanie osoby, którą posłużył się pełnomocnik, nie uwalnia go od winy w niezachowaniu terminu,

a to w konsekwencji obciąża skarżącego.

Z uwagi na fakt, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, aby strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, to w ustalonych okolicznościach faktycznych Sąd nie znalazł argumentu, który pozwoliłby na zastosowanie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a., gdyż z brakiem winy mamy do czynienia tylko w przypadku zaistnienia niezależnych od strony i niemożliwych do przezwyciężenia okoliczności, które miały bezpośredni wpływ na przekroczenie terminu.

W związku z powyższym uprawnionym jest twierdzenie, że pełnomocnik skarżącego nie dochował należytej staranności przy prowadzeniu sprawy jakiej w danych okolicznościach można by od niego oczekiwać. Przy dołożeniu należytej staranności, H.T. był w stanie dopełnić swoich obowiązków i złożyć skargę kasacyjną w terminie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 86 § 1 ustawy p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji postanowienia.