Postanowienie Sądu Najwyższego, sygn. akt III KKO 11/01
Sąd Najwyższy
Data orzeczenia: 2001-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Bezrobocie
Powołane przepisy: article: art. 190 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071
law: Obwieszczenie Prezesa Rady Ministrów z dnia 9 października 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego.
article: art. 37j ust. 1a, art. 37j ust. 1 pkt 2, art. 37l ust. 1, art. 37o ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56
law: Obwieszczenie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 24 stycznia 2001 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu.
Teza: Prawo do zasiłku przedemerytalnego ustala i przyznaje starosta /art. 37o ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - t.j. Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56 ze zm./ w wyniku postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek zainteresowanej osoby /art. 37l ust. 1 tej ustawy/, w ramach którego - na podstawie przedłożonej dokumentacji - organ ten dokonuje także oceny, czy wnioskodawca spełnia przewidziane prawem wymagania warunkujące przyznanie takiego zasiłku /art. 37j ust. 1 pkt 2 oraz art. 37j ust. 1a tej ustawy/.

TEZY

Prawo do zasiłku przedemerytalnego ustala i przyznaje starosta /art. 37o ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - t.j. Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56 ze zm./ w wyniku postępowania administracyjnego wszczętego na wniosek zainteresowanej osoby /art. 37l ust. 1 tej ustawy/, w ramach którego - na podstawie przedłożonej dokumentacji - organ ten dokonuje także oceny, czy wnioskodawca spełnia przewidziane prawem wymagania warunkujące przyznanie takiego zasiłku /art. 37j ust. 1 pkt 2 oraz art. 37j ust. 1a tej ustawy/.


SENTENCJA

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2001 r. na posiedzeniu jawnym sprawy z wniosku Czesława C. o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego o właściwość między Powiatowym Urzędem Pracy w K. a Sądem Rejonowym-Sądem Pracy w K. w przedmiocie wydania zaświadczenia o pracy w warunkach szkodliwych postanowił:

uznać, że właściwym dla rozstrzygnięcia wniosku Czesława C. o przyznanie zasiłku przedemerytalnego jest Starosta K. /art. 37o w związku z art. 37j ust. 1 pkt 2 i ust. 1a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu - t.j. Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56 ze zm./.


UZASADNIENIE

Czesław C. zwrócił się do Kolegium Kompetencyjnego przy Sądzie Najwyższym pismem z dnia 18 października 2001 r. /data wpływu: 23 października 2001 r./ z wnioskiem o rozstrzygnięcie negatywnego sporu kompetencyjnego w sprawie o wydanie zaświadczenia potwierdzającego, że w okresie od dnia 17 maja 1971 r. do dnia 28 kwietnia 1987 r. pracował on jako dekarz-blacharz w warunkach szkodliwych w nie istniejącym już obecnie Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego w K. Do swego wniosku zainteresowany załączył:

Po pierwsze - postanowienie Sądu Rejonowego-Sądu Pracy w K. z dnia 21 września 2001 r. (...), w którym Sąd ten postanowił "stwierdzić swą niewłaściwość do rozpoznania sprawy i przekazać ją do rozpoznania Powiatowemu Urzędowi Pracy w K.", przy czym równocześnie w uzasadnieniu tego postanowienia Sąd stwierdził w szczególności, że: "Zgodnie z uchwałą Sądu Najwyższego z dnia 3 listopada 1994 r., I PZP 45/94 - OSNAPU 1995 nr 6 poz. 74, pracownikowi nie przysługuje roszczenie przeciwko zakładowi pracy o ustalenie wykonywania zatrudnienia w szczególnych warunkach w celu uzyskania zasiłku dla bezrobotnych do czasu nabycia prawa do emerytury". "Przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego dla bezrobotnych można dochodzić w trybie administracyjnym przed PUP na podstawie zgłoszonych dowodów, nie wyłączając dowodów z zeznań świadków. Urząd Pracy dokona samodzielnej oceny pracy wykonywanej przez powoda w Przedsiębiorstwie Budownictwa Komunalnego w K. W przypadku odmownej decyzji Urzędu Pracy, osobie ubiegającej się o zasiłek służy prawo odwołania się w drodze postępowania administracyjnego".

Po drugie - pismo Powiatowego Urzędu Pracy w K. z dnia 10 października 2001 r. (...), podpisane przez zastępcę kierownika tego Urzędu, w którym "Powiatowy Urząd Pracy w K. informuje, że jest niewłaściwy do rozpatrzenia tej sprawy. Zgodnie z art. 37j ust. 1a ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /t.j. Dz.U. 2001 nr 6 poz. 56 ze zm./, okresy wykonywania pracy w szczególnych warunkach uwzględniane są po przedłożeniu odpowiedniego świadectwa wystawionego przez zakład pracy, bądź na podstawie prawomocnego orzeczenia sądu".

Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym zważyło, co następuje:

Art. 37o. ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu stanowi wyraźnie, że: "Prawo do zasiłków przedemerytalnych i świadczeń przedemerytalnych ustala i przyznaje starosta, a wypłaca je powiatowy urząd pracy". Oznacza to, że w rozpoznawanej sprawie ustalenie tego, czy wnioskodawca - Czesław C. spełnia określone w art. 37j. ust. 1 pkt 2 oraz art. 37j. ust. 1a. ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu wymagania prawne, które uzasadniają przyznanie mu zasiłku emerytalnego, w tym także ustalenie, czy spełnia on wymaganie dotyczące "co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze", należy do Starosty K. w postępowaniu wszczętym na wniosek zainteresowanego /art. 37l ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu/, "po przedłożeniu odpowiedniej dokumentacji".

Nota bene, w rozpoznawanej sprawie, stosownie do dyspozycji art. 65 par. 1 Kpa, Powiatowy Urząd Pracy w K., do którego zwrócił się wnioskodawca o załatwienie przedstawionej sprawy, obowiązany był niezwłocznie przekazać wniosek zainteresowanego - Czesława C. celem jego załatwienia do Starosty K. i równocześnie miał obowiązek zawiadomić o tym wnioskodawcę.

Biorąc powyższe pod uwagę, Kolegium Kompetencyjne przy Sądzie Najwyższym na podstawie art. 190 par. 1 Kpa orzekło jak w sentencji.