Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 96/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2007-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA – Anna Moskała po rozpoznaniu w dniu 9 marca 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. i K. S. na uchwałę Rady Miejskiej w L. Z. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia skargi na Burmistrza L. Z. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] L. i K. S. wnieśli skargę na działanie Burmistrza L. Z. Rada Miejska w L. Z. uchwałą z dnia [...] (nr [...]) wydaną na podstawie art. 18 ust. 2 pkt) 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym i art. 229 pkt 3 k.p.a. uznała skargę za bezzasadną.

Pismem z dnia [...] skarżący wezwali Radę Miejską L. Z. do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi Rada Miejska poinformowała skarżących o utrzymaniu w mocy podjętej uchwały.

Pismem z dnia 9 stycznia 2007 r. L. i K. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na uchwałę Rady Miejskiej w L. Z. z dnia [...], zarzucając jej obrazę przepisów prawa materialnego przez niewłaściwą interpretację i błędne zastosowanie ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym oraz niewykonywanie wyroków sądowych, a także błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę uchwały.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 58 § 1 pkt) 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Z brzmienia tego przepisu wynika zatem, że wniesienie skargi w tym trybie obejmuje nie wszystkie uchwały organów gminy, lecz uchwały "z zakresu administracji publicznej".

W przedmiotowej sprawie wskazać należy, że skarga na działalność Burmistrza L. Z. została wniesiona i rozpoznana w trybie działu VIII k.p.a. Zgodnie z przyjętą linią orzecznictwa uchwały podjęte w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. są faktycznie czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi. Na czynność informującą o sposobie załatwienia sprawy, skarga do sądu administracyjnego nie służy, jak również nie służy skarga do sądu administracyjnego na uchwałę organu samorządowego podjętą w wyniku rozpoznania skargi wniesionej w trybie działu VIII k.p.a. Uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 k.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako forma prawna działania. Uznanie zatem, że w sytuacji gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 k.p.a., nastąpiło w formie uchwały, służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nie uzasadnioną nierówność prawną podmiotów. Tym bowiem, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia nie służyłaby (por. postanowienie NSA z dnia 12.04.2001 r., I SA 2668/00, LEX 54426; postanowienie WSA w Białymstoku, II SA/Bk 276/05, ZNSA 2005/2-3/115).

Powyższe prowadzi zatem do wniosku, że w przedmiotowej sprawie skarga L. i K. S. była niedopuszczalna i podlegała z tego powodu odrzuceniu na podstawie powołanego na wstępie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.