Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 321/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: Art. 1 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: Art. 134, art. 145 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Art. 23
journal: Dz.U. 2004 nr 68 poz 622
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 Art. 5, art. 78
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Krystyna Kutzner (spr.) Sędziowie NSA Piotr Lechowski WSA Elżbieta Kremer Protokolant Bernadetta Szczypka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2009 r. sprawy ze skarg "A" Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością w O. na postanowienia Dyrektora Izby Celnej z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] z dnia 6 grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie zmiany elementów zgłoszenia celnego skargi oddala


UZASADNIENIE

Skarżącą "A" Spółka z o.o. w O. , działająca przez Agencję Celną "B" , zgłaszała do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu winogrona świeże importowane z Turcji , według niżej wymienionych dokumentów SAD :

1. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

2. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

3. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

4. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

5. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

6. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

7. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

8. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

9. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

10. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

11. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

12. SAD nr [...] z dnia [...] 2005r.

W przedmiotowych zgłoszeniach celnych towar zaklasyfikowano do pozycji Taryfy celnej CN 0806 10 90 00 ze stawką celną "0".

Do ww. zgłoszeń celnych dołączono m.in: faktury, świadectwa fitosanitarne, świadectwa pochodzenia EUR. 1, świadectwa zgodności ze wspólnotowymi standardami jakości handlowej dla świeżych owoców i warzyw.

Przedmiotowy towar został objęty wnioskowaną procedurą i zwolniony do tej procedury bez weryfikacji zgłoszeń celnych.

Następnie postanowieniami z dnia [...] 2007 r Naczelnik Urzędu Celnego skorygował nieprawidłowe dane zawarte w ww. zgłoszeniach celnych SAD w zakresie taryfikacji towaru w ten sposób , że kod towaru powinien być 0806 10 10 99, a nie jak skarżąca zadeklarowała – 0806 10 90 00.

Zmiana taryfikacji nie spowodowała zmiany kwoty długu celnego.

W uzasadnieniach wydanych postanowień organ celny wyjaśnił , że funkcjonariusze Urzędu Celnego przeprowadzili w firmie skarżącej kontrolę , której ustalenia zostały zawarte w Protokole pokontrolnym z dnia 11.10.2006r. Kontrola stwierdziła, że przedmiotem importu były winogrona świeże, sprzedawane bezpośrednio na giełdzie, do sklepów i hurtowni. Z dokumentów sprzedaży nie wynikało, aby kupującymi były firmy przetwarzające owoce, jak również brak było dowodów świadczących o tym , że zaimportowane winogrona były przeznaczone do przetwórstwa.

Zgodnie z kontraktem zawartym pomiędzy skarżącą , a tureckim eksporterem "C", przedmiotem handlu były winogrona klasy 1, pakowane na palety, w skrzynki po 4,5 kg i 5 kg. Z analizy dokumentów (świadectw zgodności ze wspólnotowymi standardami jakości handlowej dla świeżych owoców i warzyw) wynikało , że każdorazowo przedmiotem importu były winogrona świeże, białe, w skrzynkach drewnianych.

Skarżąca potwierdziła w piśmie z dnia 21.09.06r., że przez cały okres objęty kontrolą importowano winogrona tego samego rodzaju tj. winogrona rodzynkowe, o niewielkich rozmiarach, bezpestkowe zwane "SULTANI".

Kontrola stwierdziła, że m.in. w czterech przypadkach (w tym dwa przypadki dotyczyły zgłoszeń objętych niniejsza sprawą) wyeksportowano zaimportowane wcześniej winogrona. We wszystkich tych zgłoszeniach celnych w procedurze wywozu zastosowano kod Taryfy celnej 0806 10 10, mimo że w zgłoszeniach importowych poprzedzających eksport zastosowano kod Taryfy celnej 0806 10 90.

W ocenie organu celnego zaimportowane winogrona zostały nieprawidłowo zgłoszone do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu w zakresie taryfikacji . Podany w zgłoszeniach celnych kod Taryfy celnej obejmuje winogrona świeże pozostałe tzn. winogrona przeznaczone do dalszego przerobu, podczas gdy przedmiotem importu były winogrona świeże stołowe, przeznaczone do bezpośredniej konsumpcji , które zdaniem Naczelnika Urzędu Celnego, należało zaklasyfikować do kodu 0806 10 10.

Zgodnie z brzmieniem Taryfy celnej dla kodu 0806 10 oraz Notami wyjaśniającymi do Taryfy celnej zawartymi w Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej (Dz.Urz.UE z dnia 28.02.2006 r , C50/49), pozycja ta obejmuje winogrona świeże przeznaczone do konsumpcji lub produkcji wina. Winogrona stołowe zazwyczaj różnią się od winogron winnych, zarówno wyglądem, jak i sposobem pakowania. Podczas, gdy winogrona stołowe są zwykle zgłaszane w skrzynkach, kartonach, tackach, klatkach lub małych zamkniętych koszykach, to winogrona winne są zgłaszane zarówno w dużych koszach, jak i otwartych skrzyniach lub kadziach, w którym owoce są ciasno upakowane, zmiażdżone albo na pół sprasowane.

Winogrona importowane przez skarżącą były świeże, stołowe, przeznaczone do konsumpcji , dla których prawidłowym kodem Taryfy celnej jest kod CN 0806 10 10 99 ze stawką celną "0". Zgodnie z rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 07 września 2004r. zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.WE L Nr 327 z 30.10.2004 r) stawka celna stosowana dla winogron pochodzących z Turcji w okresie objętym zgłoszeniami celnymi w niniejszej sprawie wynosiła "0".

Odnosząc się do podniesionego w toku postępowania zarzutu skarżącej, iż działała za pośrednictwem Agencji celnej "B" S.A., organ celny wyjaśnił, że z akt sprawy wynikało, iż agencja ta działała w charakterze przedstawiciela bezpośredniego, a nie jak podnosiła skarżąca, w charakterze przedstawiciela pośredniego.

Od powyższych postanowień skarżąca wniosła zażalenia , w których zarzuciła naruszenie art. 78 WKC poprzez niewłaściwe i nieuzasadnione dokonanie zmian w zgłoszeniach celnych na podstawie niewystarczających źródeł i materiału dowodowego oraz błędnej ich interpretacji, a także naruszenie art. 4 i art.5 Wspólnotowego Kodeksu Celnego ( rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny , Dz.Urz. WE L 302 z dnia 19.10.1992 r ) ), zwany dalej WKC , poprzez uznanie, że Agencja celna "B" S.A. nie działała w imieniu skarżącej jako przedstawiciel pośredni .

Ponadto skarżąca zarzuciła naruszenie art. 23 ust.4 ustawy z dnia 19.03.2004 r – Prawo celne ( Dz.U. Nr 68, poz.622 z 2004 r ) i wniosła o uchylenie w całości ww. postanowień organu I instancji.

Skarżąca podniosła, że organ I instancji pominął istotną okoliczność , a mianowicie brak precyzyjnego określenia przez przepisy sposobu różnicowania winogron, pozwalającego określić ich klasę, co uprawniałoby organ celny do jednoznacznej oceny rodzaju winogron. Skutkami tej "luki" w prawie nie może być obarczany importer. W odprawach uczestniczyli funkcjonariusze celni, a zatem istniała możliwość bieżącej i wiążącej kwalifikacji zgłaszanego towaru do właściwej pozycji Taryfy celnej.

Ponadto skarżąca zarzuciła organowi celnemu brak wskazania kryteriów, według których oceniano dalsze przeznaczenie sprzedawanych winogron kolejnym nabywcom, a stanowisko organu w tym zakresie zostało oparte na uznaniowości, co nie mogło stanowić przesłanki odpowiedzialności skarżącej.

Organ I Instancji powołując się na art. 78 WKC wskazał m.in. "nieprawidłowe" dane w zgłoszeniach celnych , jednak , w ocenie skarżącej , organ nie wykazał, z czego wynikała owa "nieprawidłowość" i czy była ona zawiniona przez skarżącą.

Skarżąca nie zgodziła się ze stanowiskiem Naczelnika Urzędu Celnego w kwestii charakteru działania w jej imieniu agencji celnej podnosząc, że z § 4 ust. 2 przedstawionej umowy z 12.10.2001 r. zawartej pomiędzy skarżącą, a Agencja celną "B" Sp. z o.o., wynikało, że agent celny działa jako przedstawiciel pośredni , a nie jak przyjęto w zaskarżonych rozstrzygnięciach, że w niniejszej sprawie przedstawicielstwo miało charakter bezpośredni, co zwalnia agenta od odpowiedzialności.

Dyrektor Izby Celnej, postanowieniami z dnia 6 grudnia 2007 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcia organu I instancji .

W uzasadnieniach postanowień organ odwoławczy wskazał, że sporne winogrona zgłoszone do procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu zostały zwolnione do tej procedury bez weryfikacji zgłoszeń i bez rewizji celnej towaru.

Już po zwolnieniu towarów do deklarowanej procedury , Naczelnik Urzędu Celnego otrzymał dokumenty z kontroli przeprowadzonej w firmie skarżącej , a to m.in. : 1/ Protokół kontroli z dnia 11.10.2006 r , 2/ protokół przesłuchania skarżącej z dnia 02.10.2006 r , 3/ umowę sprzedaży z dnia 01.12.1999 r nr [...] zawartą między skarżącą a C z Turcji , 4/ wyjaśnienia skarżącej z dnia 21.09.2006 r.

W postępowaniu odwoławczym Dyrektor Izby Celnej uzupełnił materiał dowodowy poprzez przesłuchanie w charakterze świadka agentki celnej, która brała udział w odprawie celnej ; przesłuchanie dotyczyło okoliczności faktycznych odpraw winogron i miało na celu wyjaśnienie przesłanek , jakimi kierowano się przy sprawdzaniu prawidłowości zadeklarowanego kodu Taryfy celnej dla tego towaru.

W rozpatrywanej sprawie sporna była kwestia taryfikacji przywiezionego towaru.

Odnosząc się do powyższego organ odwoławczy wskazał na Noty wyjaśniające do Taryfy celnej i wyjaśnienia dotyczące pozycji 0806 10 10 powtarzając argumentację Naczelnika Urzędu Celnego odnoszącą się do wyglądu i sposobu pakowania winogron stołowych i winogron winnych . Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił , że ww. akt prawny obowiązuje jednak od roku 2006, co oznacza, że z uwagi na daty zgłoszeń celnych, Noty te nie mogły mieć zastosowania w niniejszej sprawie. Twierdzenia zawarte Notach mogły jedynie potwierdzić prawidłowość klasyfikacji taryfowej dokonanej przez organ celny pierwszej instancji .

Dyrektor Izby Celnej przytoczył treść całej pozycji 0806 Taryfy celnej i stwierdził , że opis towarów przyporządkowanym do konkretnych pozycji był skąpy , a możliwości dokładnego sprecyzowania właściwego kodu – ograniczone. Opis zawarty w polu 31 dokumentów SAD był ogólny " winogrona świeże", a towary mu przyporządkowane to zarówno winogrona stołowe, jak i pozostałe, inne niż stołowe.

Do zgłoszeń celnych dołączono węgierskie świadectwa zgodności ze wspólnotowymi standardami jakości handlowej dla świeżych owoców i warzyw , a w jednym przypadku dotyczącym zgłoszenia celnego wymienionego w poz. 8 - wystawione przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno –Spożywczych. W dokumentach tych stwierdzono, że są one potwierdzeniem zgodności z tymi standardami w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 2200/96. Wystawienie świadectwa i tym samym potwierdzenie w nim, że przedmiotem przywozu były winogrona świeże deserowe podlegające klasyfikacji taryfowej do kodu CN 0806 10 10, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, przemawiało za prawidłowością taryfikacji dokonanej przez organ celny.

Powyższe ustalenia potwierdzały wyjaśnienie złożone przez Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno - Spożywczych zawarte w piśmie z dnia 8.08.2007r.

Ponadto treść węgierskich świadectw zgodności, które były dołączane do zgłoszeń celnych z roku 2005 , wystawianych w oparciu o rozporządzenie Rady nr 2200/96, wskazują, że winogrona ujęte w tych dokumentach to winogrona stołowe (Tafeltrauben, Table grapes). Biorąc pod uwagę, że sprowadzane w kontrolowanym okresie winogrona zawsze były tego samego rodzaju oraz przyjmując za wiarygodne zapisy ze świadectw zgodności wystawionych przez organy węgierskie, jedynym właściwym kodem Taryfy celnej w odniesieniu do przedmiotowego towaru , w ocenie organu odwoławczego , jest kod 0806 10 10 99.

Z kolei odnosząc się do zarzutu związanego z rodzajem przedstawicielstwa w sprawach celnych, organ odwoławczy stwierdził, że w dniu 29.12.1999r. udzielone zostało Agencji celnej "B" upoważnienie do działania w formie przedstawicielstwa bezpośredniego , które miało charakter stały i ogólny, natomiast w dniu 12.10.2001r. została zawarta umowa o świadczenie usług agencji celnej w formie pełnomocnictwa bezpośredniego lub pośredniego w imieniu zleceniodawcy na podstawie udzielonego upoważnienia . W trakcie postępowania Agencja celna "B" dostarczyła udzielone jej przez skarżącą z dnia 27.02.2003r upoważnienie pośrednie, które dotyczyło jednak wyłącznie wywozu, podczas gdy niniejsza sprawa dotyczy przedstawicielstwa w czasie odpraw importowych. W dyspozycji organu celnego znajdowało się upoważnienie do działania w formie przedstawicielstwa bezpośredniego wystawione wprawdzie w roku 1999, a więc przed zawarciem umowy o świadczenie usług agencji celnej, ale upoważnienie to nie zostało odwołane, ani zmienione. Stąd też należało przyjąć, że Agencja celna w rozpatrywanej sprawie działała jako przedstawiciel bezpośredni skarżącej.

Na powyższe decyzje wpłynęły skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w których skarżąca powtórzyła dotychczasową argumentację zarzucając :

- naruszenie art. 78 WKC poprzez jego niewłaściwe i nieuzasadnione dokonanie zmian w zgłoszeniach celnych na podstawie niewystarczających źródeł i materiału dowodowego oraz błędnej ich interpretacji,

- naruszenie art. 4 i art.5 WKC poprzez uznanie, że "B" S.A. nie działała w imieniu skarżącej jako przedstawiciel pośredni,

- naruszenie art. 23 ust. 4 ustawy Prawo celne poprzez przedwczesne podjęcie działań w przedmiocie objętym zaskarżonymi postanowieniami.

Skarżąca wniosła o uchylenie postanowień Dyrektora Izby Celnej i umorzenie postępowania.

Skarżąca podniosła, że nie kwestionuje uprawnień organów do dokonywania, nawet retrospektywnie czynności kontrolnych, jednakże niedopuszczalne jest tak swobodne interpretowanie faktów i dokumentów , jak to miało miejsce w niniejszej sprawie . W ocenie skarżącej kontrola i przeprowadzone postępowanie nie dały podstawy do korekty przedmiotowych zgłoszeń celnych, co było działaniem "przedwczesnym". Przykładem dowolności w ocenie sprawy jest używanie i mieszanie pojęć nieznanych taryfie celnej np. winogrona " deserowe".

Wywody o świadectwach zgodności i przetwórstwa skarżąca uznała za " nic nie wnoszące do sprawy".

Ponadto skarżąca zarzuciła , że organy celne po blisko 3 latach od sprowadzenia towaru do Polski "w sposób jednoznaczny" były w stanie określić rodzaj winogron , które były przedmiotem zgłoszeń celnych , a nie potrafiły tego zrobić we właściwym czasie.

Według " z góry przyjętej tezy" dokonano także, zdaniem skarżącej, ustaleń w przedmiocie roli agencji celnej "B".

W odpowiedziach na skargi Dyrektor Izby Celnej wniósł o ich oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko dodając, że w niniejszej sprawie przedstawione zgłoszenia celne spełniały warunki formalne i zostały przyjęte bez weryfikacji i rewizji towaru. Odpowiedzialność za prawidłowe podanie danych w tych dokumentach spoczywa na zgłaszającym.

Kontrola przeprowadzona w firmie skarżącej wykazała możliwość zastosowania błędnej taryfikacji towaru, co uzasadniało wszczęcie postępowań celnych.

Co do taryfikacji winogron oraz charakteru działania agencji celnej Dyrektor Izby Celnej podtrzymał dotychczasową argumentację zawartą w uzasadnieniach zaskarżonych postanowień.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia art. 23 ust. 4 ustawy Prawo celne, Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że zgodnie z tym przepisem, skoro zmiana taryfikacji nie wpłynęła na zmianę wysokości długu celnego, organ pierwszej instancji prawidłowo zakończył postępowania w formie postanowień, a nie decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 12.02.2009 r pełnomocnik skarżącej, podtrzymując zarzuty skarg, wskazał na wyrok tut. Sądu z dnia 24.04.2008 r , sygn.akt III SA/Kr 54/08 , na mocy którego zostały uchylone rozstrzygnięcia organów celnych jako wydane z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na ww. pismo pełnomocnik organu, oświadczył na rozprawie w dniu 18.02.2009 r, że powołany wyrok był wydany w innym stanie prawnym i stanowisko Sądu odnosiło się do kwestii retrospektywnego zaksięgowania długu celnego; wyrok ten nie ma wpływu na rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie.

Odpowiadając na zarzut skargi dotyczący pojęcia "winogron deserowych", pełnomocnik stwierdził , że pojęciem tym posługują się przepisy unijne i jest to wynik tłumaczenia tekstu prawnego na język polski, natomiast nie chodzi tu o różne rodzaje winogron tj. deserowe i stołowe , gdyż są to pojęcia tożsame.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył , co następuje :

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U., nr 153, poz.1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonych postanowień, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U., nr 153, poz.1270 ze zm.).

W rozpatrywanej sprawie skargi nie zasługują na uwzględnienie, gdyż zaskarżone rozstrzygnięcia nie naruszają prawa w zakresie wskazanym w art. 145 § 1 ww. ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Okolicznością bezsporną jest, że we wszystkich przypadkach objętych niniejszą sprawą zgłoszenia celne były przyjmowane bez ich weryfikacji i bez przeprowadzenia rewizji celnej towaru. Okolicznością sporną jest taryfikacja towaru, a w szczególności ustalenie, czy przedmiotem przywozu były winogrona świeże: stołowe, czy inne niż stołowe ( pozostałe). Postępowanie celne, którego celem jest m.in. ustalenie stanu faktycznego, wobec braku towaru (dowód bezpośredni), musiało z natury swej, oprzeć się na innych dowodach.

Organ celny pierwszej instancji dokonał następujących , bezspornych ustaleń w zakresie stanu faktycznego: skarżąca dokonywała zakupu towaru od jednego dostawcy – tureckiej firmy C , z którym zawarła kontrakt na dostawę winogron klasy 1. Skarżąca w piśmie z dnia 21.09.2006 r potwierdziła , że importowała winogrona tego samego rodzaju tj. winogrona rodzynkowe "SULTANI". Towar ten był pakowany w skrzynki po 4,5 – 5 kg.

Z protokołu kontroli wynika, że winogrona objęte zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia [...] 2005 r zostały wysłane na eksport w dniach 20 i 23.07.2005 r i w dokumentach wywozowych zastosowano kod 0806 10 10 , mimo że w zgłoszeniu importowym poprzedzającym eksport zastosowano kod 0806 10 90.

Bezsporna jest również okoliczność, że do każdej partii towaru objętych przedmiotowymi zgłoszeniami celnymi importowymi były dołączone węgierskie świadectwa zgodności ze wspólnotowymi standardami jakości handlowej dla świeżych owoców i warzyw (w jednym przypadku, jak wcześniej wskazano, świadectwo takie wystawił Wojewódzki Inspektorat Inspekcji Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych). Dokumenty te, wbrew zarzutom skargi, są istotne w sprawie i pozostają w ścisłym związku z taryfikacją celną sprowadzonych przez skarżącą winogron.

Świadectwa zgodności, o których wyżej mowa, potwierdzają, że towar którego dotyczą jest zgodny ze standardami jakości handlowej dla świeżych owoców i warzyw w rozumieniu rozporządzenia (WE) nr 2200/96 w sprawie wspólnej organizacji rynku owoców i warzyw (Dz.U.UE L z dnia 21.11.1996 r. Zgodnie z art. 1 niniejsze rozporządzenie ustanawia wspólną organizację rynku owoców i warzyw wymienionych w tabeli , która obejmuje produkty oznaczone kodem CN oraz ich opisem . Wśród wymienionych towarów znajdują się "winogrona stołowe , świeże" klasyfikowane do kodu 0806 10 10.

Analiza wskazanych przepisów prowadzi do wniosku , że procedurą wspólnej organizacji rynku świeżych owoców i warzyw objęte są m.in. winogrona , ale tylko "stołowe , świeże" klasyfikowane do kodu 0806 10 10. Te i tylko te, żadne inne .

Z kolei rozporządzenie wykonawcze do ww. przepisów tj. rozporządzenie Komisji (WE) nr 1148/2001 z dnia 12.06.2001 r w sprawie kontroli zgodności norm handlowych mających zastosowanie do świeżych owoców i warzyw (DZ.U. UE L z dnia 13.06.2001 r ) stanowi , że kontrole zgodności powinny być przeprowadzane za pomocą pobierania próbek. Zgodnie z art. 4 ust. 1 państwa członkowskie wprowadzają system pobierania próbek przy kontrolach w zakresie zgodności produktów przez podmioty gospodarcze na wszystkich etapach obrotu , z normami handlowymi. Z kolei art. 5 ust. 2 stanowi , że organ kontroli wystawia "świadectwo zgodności" zgodnie z określonym wzorem dla każdej partii przeznaczonej do wywozu uznanej przez nie za zgodną z normami handlowymi , po zakończeniu czynności kontrolnych. Kontrola taka wykonywana jest także przed dopuszczeniem towaru do swobodnego obrotu.

Natomiast art.8 ww. rozporządzenia stanowi , że dla ,świeżych owoców i warzyw przeznaczonych do przetwórstwa właściwe organy wystawiają " świadectwa przetwórstwa".

Z przytoczonych przepisów wynika , że fakt dołączenia do każdego z wymienionych na wstępie zgłoszeń celnych " świadectw zgodności" jednoznacznie potwierdza , iż zgłoszeniami celnymi objęte były " winogrona świeże , stołowe" klasyfikowane do kodu 0806 10 10. Ponadto , skoro wystawienie świadectwa zgodności poprzedza badanie towaru , to ustalenie organów celnych - mimo , że nie była przeprowadzana rewizja celna towaru - że skarżąca nieprawidłowo zaklasyfikowała sprowadzone winogrona do kodu 0806 10 90 obejmującego "winogrona świeże , pozostałe" jest prawidłowe . Wskazany w dokumentach SAD kod Taryfy celnej 0806 10 90 jest sprzeczny ze świadectwem zgodności , stanowiącym załącznik do tego zgłoszenia celnego.

Reasumując dotychczasowe rozważania należy stwierdzić : albo kod 0806 10 10 i świadectwo zgodności , albo kod 0806 10 90 i świadectwo przetwórstwa.

Dodatkowo , na potwierdzenie powyższego stanowiska należy odwołać się do Not wyjaśniających do kodu 0806 10 , który różnicuje winogrona świeże stołowe , przeznaczone do konsumpcji od winogron świeżych, przeznaczonych do przetwórstwa ze względu na wygląd i sposób pakowania. W rozpatrywanej sprawie okolicznością bezsporna jest, że towar pakowany był w skrzynkach po 4,5 i 5 kg , co wskazuje , że były to winogrona stołowe.

Faktem jest, że ww. Noty wyjaśniające jako akt prawny wszedł w życie po dacie zgłoszeń celnych objętych zaskarżonymi rozstrzygnięciami, ale mając na uwadze , że akt ten nie tworzył nowych regulacji w zakresie taryfikacji towaru , lecz wyjaśniał wątpliwości związane ze stosowaniem Taryfy celnej, dlatego Sąd podzielił stanowisko Dyrektora Izby Celnej , że Noty wyjaśniające potwierdzają prawidłowość klasyfikacji taryfowej dokonanej przez Naczelnika Urzędu Celnego w wydanych postanowieniach.

Kolejnym , dodatkowym argumentem , w ocenie Sądu , jest cena towaru. Rzeczą powszechnie wiadomą jest , a zatem nie wymagającą dowodu , że owoce świeże przeznaczone do przetwórstwa mają znacznie niższą cenę od owoców świeżych , przeznaczonych do bezpośredniej konsumpcji. Teoretycznie winogrona świeże, stołowe , klasy 1 można przeznaczyć do przetwórstwa, ale z ekonomicznego punktu widzenia transakcje takie nie są zawierane.

Ustalenia kontroli , że odbiorcami sprowadzanych przez skarżącą winogron nie były podmioty przetwarzające owoce, lecz sklepy, giełdy i hurtownie, jest także argumentem potwierdzającym trafność ustaleń organów celnych.

W związku z powyższym za nieuzasadniony należy uznać zarzut skarżącego , że organy celne nie wykazały , na czym polegały " nieprawidłowe dane" w zgłoszeniach celnych – dotyczyły one nieprawidłowej klasyfikacji celnej towaru.

Drugą kwestią sporną , poza taryfikacją towaru , była kwestia przedstawicielstwa. Sąd podzielił stanowisko organów celnych co do charakteru działania agencji celnej w niniejszej sprawie. W materiale dowodowym znajdują się dwa pełnomocnictwa udzielone przez skarżącą Agencji celnej "B": jedno z dnia 29.12.1999 r do działania w charakterze przedstawicielstwa bezpośredniego oraz drugie – z dnia 27.02.2003 r do działania w charakterze przedstawicielstwa pośredniego w wywozie.

Rozpatrywana sprawa dotyczy procedury dopuszczenia do swobodnego obrotu, a zatem nie ma wątpliwości , iż ww. agencja celna działała w oparciu pełnomocnictwo z dnia 29.12.1999 r tj.w charakterze przedstawiciela bezpośredniego. Świadczy o tym również zapis w polu 14 SAD – "Zgłaszający/Przedstawiciel" i wpis symbolu "2" przed nazwą firmy B. Zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 22.04.2004 r w sprawie szczegółowych wymogów, jakie powinno spełniać zgłoszenie celne (Dz.U. z 2004 r Nr, 94, poz.902) i kodami , które mają być stosowane w formularzach oznacza, że zgłaszającym był przedstawiciel bezpośredni w znaczeniu pierwszego tiret art. 5 ust. 2 WKC).

Za nieuzasadniony należy uznać zarzut skarżącego dotyczący naruszenia art. 78 WKC. Skarżący nie zakwestionował uprawnień organów celnych do kontroli zgłoszenia celnego po zwolnieniu towarów do deklarowanej procedury na podstawie art. 78 ust. 2 WKC, który stanowi, że organ celny może z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać zmian w zgłoszeniu celnym. W celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu celnym organy celne mogą przystąpić do kontroli dokumentów również u zgłaszającego. Z kolei art. 78 § 3 WKC stanowi , jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące procedurę celną, której to dotyczy zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane lub dokumenty, organy celne podejmują niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują.

W sprawach celnych poddanych kontroli Sądu na skutek wniesionych skarg, Naczelnik Urzędu Celnego – wbrew zarzutom skargi – właściwie ustalił stan faktyczny sprawy na podstawie materiału dowodowego wystarczającego do uzasadnienia stanowisko zawartego w wydanych postanowieniach. Ocena tego materiału mieściła się w granicach swobodnej oceny dowodów i nie można jej zarzucić, że była dowolną.

Za oczywiście bezzasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 23 ust. 4 ustawy Prawo celne , który stanowi , że po zwolnieniu towaru organ celny może, z urzędu lub na wniosek, wydać postanowienie, w którym zmienia nieprawidłowe dane zawarte w zgłoszeniu celnym, inne niż określone w ust. 2. , a więc dane nie mające wpływu na wysokość długu celnego lub zastosowaną procedurę. Taka sytuacja zaistniała w rozpatrywanej sprawie. Zmiana taryfikacji celnej sprowadzonych winogron nie spowodowała zmiany wysokości długu celnego, gdyż stawka celna dla winogron pochodzących z Turcji w okresie od 08.06.2005r do dnia 20.07.2005r oraz od dnia 21.11.2005 r do dnia 31.12.2005 r wynosiła 0 ( rozporządzenie Komisji (WE) nr 1810/2004 z dnia 07.09.2004 zmieniającym rozporządzenie Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz Wspólnej Taryfy Celnej – Dz.Urz.WE L Nr 327 z dnia 30.10.2004 r )r.

W rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięcia wydane w formie postanowień są zgodne z prawem.

Odnosząc się do argumentacji zawartej w piśmie procesowym z dnia 12.02.2009 r Sąd podzielił stanowisko pełnomocnika organu , iż wyrok ten dotyczył sprawy o innym stanie prawnym, a mianowicie zagadnień związanych z retrospektywnym zaksięgowaniem długu celnego.

W rozpatrywanej sprawie sporna była kwestia taryfikacji towaru, co nie wiązało się z długiem celnym, a zatem oczywistym jest, że wskazany wyrok nie miał wpływu na rozstrzygnięcie w tej sprawie.

Nie znajdując wystarczających podstaw do wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonych rozstrzygnięć, Sąd działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 ), orzekł jak w sentencji.