Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 245/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Ewidencja ludności
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 107 par. 1, art. 156 par. 1 pkt. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art,. 3 par. 1; art. 134; art. 145 par. 1 pkt. 2, art. 200,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 47 ust. 2
journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 993
law: Ustawa z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Sadurski, Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Drwal (sprawozdawca),, Sędzia NSA Maria Wieczorek, Protokolant Asystent sędziego Jowita Dudek, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 25 września 2008 r. sprawy ze skargi R.B. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji orzekającej o zameldowaniu na pobyt stały I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji, II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącego R.B. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2007 r. (Nr [...]), wydaną na podstawie art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) oraz art. 47 ust. 2 ustawy z dnia 10 kwietnia 1974 r. o ewidencji ludności i dowodach osobistych (Dz.U. z 2006 r. Nr 139, poz. 993 ze zm.), Wojewoda uchylił w całości, skarżoną przez E. B., decyzję Wójta Gminy z dnia [...] marca 2008 r. (Nr [...]) - orzekającą o zameldowaniu R. B. na pobyt stały w budynku położonym w miejscowości T. [...]- i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu Wojewoda podał, że odwołanie jest zasadne, bowiem przeprowadzone przez organ I instancji postępowanie dowodowe nie zostało przeprowadzone w sposób wyczerpujący i zachodzi potrzeba uzupełnienia tego postępowania między innymi o uwzględnienie dowodów dołączonych do odwołania i wnioskowanych przez stronę odwołującą się.

W skardze do Sądu pełnomocnik R. B. zarzucił, że decyzja Wojewody została wydana z rażącym naruszeniem prawa, a w szczególności art. 131 kpa. Pełnomocnik podniósł, iż nie zawiadomiono go o wniesieniu odwołania i uniemożliwiono mu udział w postępowaniu, a tym samym pozbawiono go prawa do ustosunkowania się do zarzutów odwołania.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna aczkolwiek z innych przyczyn niż podanych w skardze. Kryterium sądowej kontroli zaskarżonej decyzji wyznacza dyspozycja zawarta w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sadów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej ppsa. Zatem Sąd miał obowiązek zbadać, czy zaskarżona decyzja zgodna jest z obowiązującym prawem, przy czym – w świetle art. 134 ppsa - nie był związany sformułowanymi zarzutami i wnioskami.

Zgodnie z art. 107 § 1 kpa, decyzja powinna zawierać datę wydania.

Zaskarżoną decyzję wydano w dniu [...] maja 2007 r., na co wskazuje zamieszczona w niej data, a zatem przed wydaniem decyzji przez organ I instancji. Nieprawidłowa data wydania decyzji stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pkt 2 kpa).

W tym miejscu należy stwierdzić, że skład orzekający Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w L. podziela wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 lipca 2007 r. sygn. akt II OSK 1092/06 pogląd, iż przepis art. 156 § 1 pkt 2 kpa powinien służyć do eliminowania z obrotu prawnego aktów prawnych, których treści nie da się pogodzić z zasadą praworządności (LEX 355449). Treści zaś zaskarżonej decyzji w zestawieniu z datą wydania tejże decyzji nie sposób pogodzić jako wewnętrznie sprzecznych elementów, naruszających wspomnianą zasadę.

Na marginesie tych uwag trzeba wyjaśnić, że w trakcie rozprawy przed Sądem zasygnalizowano pełnomocnikom skarżącego i uczestnika postępowania, iż decyzja organu nosi tę datę. Pełnomocnicy oświadczyli, że decyzje będące w ich posiadaniu są datowane [...] maja 2007 r. i nie było postanowienia o sprostowaniu tej decyzji. Pełnomocnik skarżącego zaznaczył, że składając skargę traktował tę decyzję jako decyzję z 2008 r.

Z tych też względów i na mocy art. 145 § 1 pkt 2 ppsa Sąd stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji. Rozstrzygnięcie w przedmiocie kosztów postępowania uzasadniał przepis art. 200 ppsa.

Niniejszy wyrok oznacza dla organu obowiązek ponownego rozpatrzenia odwołania i wydania decyzji.