Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 841/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-01-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Wojciech Czajkowski po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M.B. o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]", Nr "[...]", i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]’, Nr "[...]", w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej z dnia "[...]" i poprzedzającego go postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]". WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia "[...]" Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia M.B., utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia "[...]" w przedmiocie nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia "[...]" w sprawie podatku od towarów i usług za styczeń – grudzień 2010 r..

W złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skardze na to postanowienie strona wniosła m.in. o wstrzymanie jego wykonania, jak również o wstrzymanie wykonania poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. W myśl natomiast art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...). Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Odnosi się zatem do aktów wydanych w I instancji oraz w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli (por. K. Stuła – Marcela, Wstrzymanie wykonania aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Zagadnienia wybrane, Przegląd Prawa Publicznego 2008, nr 4, s. 80).

W związku z rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie wskazanych przez stronę postanowień, w pierwszej kolejności należy mieć na uwadze, że nie każdy akt lub czynność może podlegać wstrzymaniu wykonania. Wniosek taki może bowiem odnosić się jedynie takich aktów lub czynności, które nadają się do wykonania. Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z 14.IX.2005 r., II FZ 580/05, niepubl.).

Podzielając ten pogląd wskazać należy, iż przedmiotem zaskarżenia w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej utrzymujące w mocy, wydane na podstawie art. 239b ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.), postanowienie organu I instancji dotyczące nadania rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznej decyzji w przedmiocie podatku od towarów i usług. Jest to zaś rodzaj aktu prawnego o charakterze procesowym, który nie nadał stronie ani uprawnień, ani nie określił obowiązków o charakterze prawno – materialnym, takich jak np. określenie zobowiązań pieniężnych. Nie nałożył tym samym na stronę obowiązków, które mogłyby być realizowane w drodze egzekucji. Postanowienie to zostało wydane natomiast w celu wykonania obowiązków wynikających z innego aktu administracyjnego, tj. decyzji w przedmiocie określenia podatku od towarów i usług. W przeciwieństwie do zaskarżonego postanowienia, decyzja tego rodzaju posiada niewątpliwie cechę wykonalności, w szczególności może być wykonana w wyniku postępowania egzekucyjnego. Jednak decyzja ta nie stanowi przedmiotu skargi w niniejszym postępowaniu.

Zauważyć przy tym należy, że skutki prawne jakie wiążą się z wydaniem postanowienia o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności, ustają z chwilą wydania decyzji ostatecznej.

W ustalonym w związku z wnioskiem strony stanie faktycznym i prawnym, wstrzymanie wykonania zarówno zaskarżonego postanowienia, jak i postanowienia organu I instancji, nie jest możliwe.

Dlatego też, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.