Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 474/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2021-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6046 Inne koncesje i zezwolenia
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Orzepowska-Kyć po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 3 sierpnia 2021 r. sprawy ze skargi "A" sp. z o.o. w G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: cofnięcia zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z 8 marca 2021 r. "A" sp. z o.o. w G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. z [...] r. nr [...] cofającą Spółce zezwolenie na prowadzenie apteki ogólnodostępnej w związku z zaprzestaniem spełnienia przez przedsiębiorcę warunków określonych przepisami prawa, wymaganych do wykonywania działalności gospodarczej określonej w zezwoleniu, tj. utratą rękojmi należytego prowadzenia apteki.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K. wniósł o odrzucenie skargi z uwagi na niedopuszczalność jej wniesienia ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, bowiem skarżąca Spółka wniosła do Sądu skargę na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K., od której to przysługiwało odwołanie do organu II instancji, czyli do Głównego Inspektora Farmaceutycznego w K., za pośrednictwem organu I instancji w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia, zgodnie z art. 127 § 1 i 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2021 r. poz. 735).

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 z późn. zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie przewidziany w ustawie.

Z powołanego przepisu wynika, że dopóki stronie przysługuje prawo wniesienia jakiegokolwiek środka zaskarżenia, dopóty wniesienie skargi na ten akt do sądu administracyjnego jako przedwczesne jest niedopuszczalne. Dla wypełnienia warunku wyczerpania środków zaskarżenia bezwzględnie konieczne jest uprzednie rozpoznanie wniesionego środka zaskarżenia przez organ administracji publicznej II instancji (vide postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II GSK 947/08, Legalis).

W sytuacji zaś, gdy strona nie wyczerpie trybu zaskarżenia, skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi z innych przyczyn jest niedopuszczalne (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2007 r., sygn. akt II GSK 136/07, Legalis).

W ramach prowadzonego przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K. postępowania na wydane przez ten organ rozstrzygnięcie, skarżącej Spółce przysługiwało wniesienie odwołania, do Głównego Inspektora Farmaceutycznego, o czym Spółka została prawidłowo pouczona w wydanej przez organ I instancji decyzji. Następnie skarżąca Spółka wniosła do sądu skargę na rozstrzygnięcie organu I instancji.

W ocenie Sądu, skarżąca Spółka nie wyczerpała określonego w art. 52 § 2 p.p.s.a. trybu zaskarżenia, pomimo właściwego pouczenia przez organ w treści zaskarżonej decyzji co do sposobu i trybu wniesienia od niego środka odwoławczego.

Jest to jedna z przyczyn niedopuszczalności skargi, o jakiej mowa w art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w związku z czym wniesiona skarga nie mogła zostać rozpoznana pod względem merytorycznym i została odrzucona.

W świetle powyższych okoliczności, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.