Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 418/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2008-04-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3, art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie Referendarz sądowy Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 24 kwietnia 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.G. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] lutego 2008r. Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za marzec 2006r. - postanawia – przyznać prawo pomocy i zwolnić skarżącego od kosztów sądowych w całości.


UZASADNIENIE

Skarżący A.G. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

z dnia [...] lutego2008r. odmawiającą umorzenia zaległości w podatku od towarów i usług, zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu podał, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej oraz zdrowotnej i nie jest wstanie sprostać kosztom sądowym w niniejszej sprawie z uwagi na liczne egzekwowane równolegle zobowiązania. Pozostaje bez stałej pracy, niesystematycznie uzyskuje dochody z dorywczej pracy za granicą (400 euro), które przeznaczane są na spłatę zadłużenia w wielu instytucjach. Oświadczył, że jest współwłaścicielem w ½ nieruchomości rolnej o pow. 1,92 ha przeliczeniowego i budynku mieszkalnego w O. o pow. 78m² (udział ¼). Innego majątku, w tym wartościowych przedmiotów oraz zasobów pieniężnych (oszczędności, papierów wartościowych) nie posiada. Ponadto z zawartych we wniosku danych wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z matką. Jako źródło utrzymania wskazał dochód z gospodarstwa rolnego 1378,24 zł i 560,62 zł rocznie oraz emeryturę matki 982 zł – po odjęciu kwoty egzekwowanej – 720 zł. Skarżący dodał, że majątek nieruchomy obciążony jest kredytem hipotecznym, a z uwagi na stan budynku zmuszony jest mieszkać w mieszkaniu siostry.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej P.p.s.a.- przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym, obejmującym m.in. zwolnienie od opłat sądowych (wpis i opłata kancelaryjna)

w całości (art. 245 § 3 P.p.s.a.), następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskującym o przyznanie tego zwolnienia ciąży wykazanie, że jego sytuacja jest na tyle trudna, iż uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o jakim mowa w powołanych przepisach.

W niniejszej sprawie uznano, że skarżący wykazał przesłanki do zastosowania w jego przypadku zwolnienia od kosztów sądowych. Akta administracyjne w sprawie ze skargi na decyzję organu podatkowego, który odmówił skarżącemu ulgi podatkowej w postaci umorzenia zaległości podatkowej, obrazują szczegółowo sytuację życiową i finansową strony. Na skutek wielu niekorzystnych zdarzeń skarżący boryka się z trudnościami w spłacie licznych zobowiązań, m.in. kredytu mieszkaniowego udzielonego na sfinansowanie zakupu domu mieszkalnego i jego remont, pożyczki zaciągniętej na zakup środków do produkcji, zwrotu dofinansowania na utworzenie stanowiska pracy dla osoby niepełnosprawnej, kredytów konsumenckich. Jest zadłużony w stosunku do zakładów dostarczających media: Spółki Gazowniczej, Zakładu Energetycznego S.A., a także Powiatowej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej, Urzędu Marszałkowskiego Województwa, posiada zaległości z tytułu podatku rolnego i składek z tytułu ubezpieczenia rolniczego. Z akt wynika także, że skarżący podejmował próby regulowania ww. zaległości, aczkolwiek z uwagi na trudną sytuację materialną ma kłopoty sprostać zobowiązaniom.

Z powyższych przyczyn uznano, że skarżący udowodnił, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów sądowych i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia