Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 1156/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 54, art. 55 i 154 par. 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Banasiewicz po rozpoznaniu w dniu 9 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Komendanta Stołecznego Policji na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SO/Wa 4/15 wymierzające Komendantowi Stołecznemu Policji grzywnę w trybie art. 55 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

K. Ż. zwrócił się o wymierzenie grzywny Komendantowi Stołecznemu Policji za nieprzekazanie Sądowi skargi na czynność Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] października 2014 r. polegającą na odmowie usunięcia z ewidencji punktów karnych w liczbie 6.

W odpowiedzi na wniosek Komendant Stołeczny Policji wniósł o niewymierzanie grzywny. Podniósł, iż przedmiotowa skarga została przekazana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 5 stycznia 2015 r. wraz z całością akt postępowania administracyjnego do sprawy o sygn. VII SAB/Wa 127/14.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 9 czerwca 2015 r., sygn. akt VII SO/Wa 4/15, wymierzył Komendantowi Stołecznemu Policji grzywnę w trybie art. 55 § 1 z dnia 30 sierpnia 2002 r. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") w kwocie 1000 zł.

Sąd wskazał, że akt sprawy wynika, że skarga K. Ż. na czynność Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] października 2014 r. polegającą na odmowie usunięcia z ewidencji punktów karnych w liczbie 6 wpłynęła do organu w dniu 28 listopada 2014 r.

Sąd zwrócił uwagę, że w dniu 7 stycznia 2015 r. do Sądu wpłynęło pismo organu z dnia 5 stycznia 2015 r. ze wskazaniem sygnatury akt sprawy VII SAB/Wa 127/14 (toczącej się ze skargi K. Ż. na bezczynność Komendanta Stołecznego Policji), przy którym przesłano akta postępowania administracyjnego. Sąd podkreślił, że w piśmie tym organ nie ustosunkował się w żaden sposób do skargi K. Ż. na czynność Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] października 2014 r., nie udzielił na nią odpowiedzi, nie wskazał nawet, że taką skargę przy niniejszym piśmie przekazuje. Sąd wskazał, że w dniu 3 marca 2015 r. zauważono, że w aktach administracyjnych nadesłanych przy ww. piśmie znajduje się skarga K. Ż. na czynność Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] października 2014 r., która dotychczas nie została zarejestrowana w Sądzie i na którą nie udzielono odpowiedzi. W związku z tym skargę tę wyłączono z akt administracyjnych nadesłanych przy piśmie z 5 stycznia 2015 r. i przesłano organowi przy piśmie z dnia 4 marca 2015 r. celem udzielenia odpowiedzi, z jednoczesnym wskazaniem, że skarga ta znajdowała się w aktach administracyjnych nadesłanych do sprawy VII SAB/Wa 127/14 przy piśmie z 5 stycznia 2015 r.

Sąd wskazał, że co prawda w istocie, wśród dokumentów stanowiących akta administracyjne nadesłanych przez organ do sprawy VII SAB/Wa 127/14 znajdowała się skarga K. Ż. na czynność Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] października 2014 r. polegającą na odmowie usunięcia z ewidencji punktów karnych w liczbie 6, jednakże w ocenie Sądu w okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, że w dniu 5 stycznia 2015 r. organ wypełnił obowiązek wynikający z art. 54 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nadesłanie "nowej" skargi przez organ nie przy odpowiedzi na skargę, lecz jako "elementu" akt administracyjnych nadesłanych do toczącej się już sprawy z innej skargi nie stanowi wypełnienia obowiązku określonego w art. 54 ustawy, tym bardziej, iż organ nawet nie zasygnalizował, iż przekazuje nową skargę.

Sąd I instancji zauważył ponadto, że organ dopiero w piśmie z dnia 15 kwietnia 2015 r. odnosząc się do wniosku K. Ż. o wymierzenie grzywny ustosunkował się do treści i zarzutów skargi K. Ż. na czynność Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] października 2014 r. polegającą na odmowie usunięcia z ewidencji punktów karnych w liczbie 6. Sąd uznał zatem, że dopiero w dniu 15 kwietnia 2015 r. nastąpiło wypełnienie przez organ obowiązków wynikających z art. 54 ustawy, na które składa się przekazanie Sądowi skargi, akt sprawy oraz odpowiedzi na skargę. Skarga natomiast wpłynęła do organu, jak już wskazano, w dniu 28 listopada 2014 r.

Wobec tego Sąd uznał, że wprawdzie organ wykonał obowiązki wynikające z art. 54 § 2 p.p.s.a., ale uczynił to z dużym opóźnieniem, co uzasadnia wymierzenie grzywny. W ocenie Sądu, wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1000 zł będzie adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego z powołanego przepisu.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył Komendant Stołeczny Policji zarzucając naruszenie:

1) art. 55 § 1w zw. z art. 54 § 2 p.p.s.a., polegające na nałożeniu na Komendanta grzywny pomimo, że rozstrzygając sprawę wymierzenia organowi grzywny Sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie jej okoliczności, czego Sąd nie dokonał w niniejszej sprawie, błędnie uznając, że nałożenie na organ grzywny było zasadne;

2) art. 154 § 6 w zw. z art. 55 § 1 w zw. z art. 55 § 2 p.p.s.a., poprzez nieuzasadnione przyjęcie, iż wymierzona Komendantowi grzywna w wysokości 1000 zł jest adekwatna do zaistniałych w sprawie faktów i uchybień organu w sytuacji, gdy rozstrzygnięcie Sądu w kwestii wysokości grzywny powinno uwzględnić wszystkie okoliczności sprawy, między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a., czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu, czy tego rodzaju sytuacja miała charakter incydentalny.

W uzasadnieniu podniesiono, że od dnia 3 marca 2015 r. – kiedy to Sąd zauważył, że w aktach administracyjnych nadesłanych przez organ przy piśmie z dnia 5 stycznia 2015 r. do sprawy VII SAB/Wa 127/14 znajduje się skarga K. Ż. na czynność Komendanta Stołecznego Policji z dnia [...] października 2014 r. – do dnia 9 marca 2015 r. – kiedy to faktycznie Sąd przekazał skargę organowi – Sąd dysponował tą skargą. Wskazano, że Sąd bezpośrednio po otrzymaniu akt w dniu 7 stycznia 2015 r. nie zwrócił powyższej skargi od razu organowi celem udzielenia odpowiedzi, lecz dokonał tego dopiero w dniu 9 marca 2015 r. Podniesiono także, że przed wydaniem zaskarżonego postanowienia organ zrealizował swój obowiązek udzielenia odpowiedzi na skargę, co pominął Sąd wymierzając grzywnę.

W odpowiedzi na zażalenie K. Ż. wniósł o jego oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W myśl art. 54 § 2 p.p.s.a., organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W świetle natomiast art. 55 § 1 p.p.s.a., w razie niezastosowania się do tego obowiązku, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy, a więc do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów.

Powołane wyżej przepisy przewidują wyłącznie dwa warunki, których spełnienie pozwala sądowi na wymierzenie grzywny, tj. stwierdzenie uchybienia przez organ terminowi do przekazania sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę oraz złożenie przez stronę wniosku o wymierzenie grzywny. Oznacza to, że przesłanką do wymierzenia grzywny jest sam fakt nieprzekazania skargi sądowi administracyjnemu, bez względu na powody takiego stanu rzeczy. To, jakie przyczyny spowodowały nieprzekazanie skargi sądowi, pozostaje bez znaczenia w sprawie samego wymierzenia grzywny, może mieć jedynie wpływ na jej wysokość.

Naczelny Sąd Administracyjny w pełni podziela pogląd przyjęty w orzecznictwie, że grzywna, o jakiej mowa w art. 55 § 1 p.p.s.a. ma charakter mieszany, tj. dyscyplinująco – restrykcyjny, a wyłączną materialnoprawną przesłanką wymierzenia grzywny jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Nie można także pominąć prewencyjnego działania zastosowania omawianej instytucji.

W sprawie niniejszej bezsporne jest, że skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Komendanta Stołecznego Policji w Warszawie. Stosownie zatem do art. 54 § 2 p.p.s.a. podmiot ten miał obowiązek przekazać Sądowi skargę wraz z odpowiedzią na nią i aktami sprawy w terminie 30 dni. Poza sporem jest, że w ustawowym 30 – dniowym terminie organ nie dopełnił ciążącego na nim obowiązku, tj. nie przekazał Sądowi skargi wraz z odpowiedzią na skargę i aktami sprawy. Tym samym za słuszne uznać trzeba stanowisko Sądu I instancji, że zostały w sprawie spełnione przesłanki do wymierzenia grzywny z powodu niewykonania obowiązku ciążącego na organie zgodnie z art. 54 § 2 p.p.s.a.

Nie można podzielić wyrażonego w zażaleniu poglądu, sugerującego, że przyczyna uchybienia przez organ jego obowiązkom nie jest przez ten organ zawiniona i leży po stronie Sądu. Po wpłynięciu do Komendanta Stołecznego Policji w dniu 28 listopada 2014 r. skargi na czynność tego Komendanta z dnia [...] października 2014 r., organ nie wykonał obowiązków określonych w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z niewiadomych powodów powyższa skarga została przesłana do Sądu jako część akt administracyjnych do sprawy VII SAB/Wa 127/14. Okoliczność, że wśród dokumentacji wskazanej sprawy Sąd odnalazł skargę w dniu 3 marca 2015 r. i przesłał organowi w dniu 4 marca 2015 r. celem udzielenia odpowiedzi, z jednoczesnym wskazaniem, że skarga ta znajdowała się w aktach administracyjnych nadesłanych do sprawy VII SAB/Wa 127/14, nie może stanowić okoliczności usprawiedliwiającej zaniedbanie organu w dopełnieniu obowiązków wynikających z art. 54 § 2 p.p.s.a. Ponadto, jak wynika z akt sprawy, także odpowiedź na skargę została przez organ złożona z dużym opóźnieniem, czynności tej dokonano bowiem dopiero w dniu 15 kwietnia 2015 r.

W świetle powyższych okoliczności, za Sądem I instancji uznać należy, że wymierzenie organowi grzywny w wysokości 1000 zł jest adekwatne do stopnia zaniedbania obowiązku wynikającego z art. 54 § 2 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.