Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 7/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2010-05-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Orzeczono o przyznaniu wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: § 2 ust. 1 i 3, § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c, § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b, § 15
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 14 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego T.L. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w sprawie ze skargi T.S. i K.A. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia "[...]", nr "[...]" w przedmiocie nieodpłatnego przeniesienia na własność działki gruntu postanawia przyznać radcy prawnemu T.L. wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w kwocie 180 zł (stu osiemdziesięciu złotych) netto powiększonej o należny podatek VAT.


UZASADNIENIE

Po zapadnięciu postanowienia o odrzuceniu skargi, skarżącym, będącym współuczestnikami materialnymi, przyznano prawo pomocy w postaci ustanowienia na ich rzecz radcy prawnego. Do pełnienia tej funkcji Okręgowa Izba Radców Prawnych

w Olsztynie wyznaczyła radcę prawnego T.L., która następnie została upełnomocniona do reprezentowania skarżących w ich sprawie.

W dniu 7 maja 2010 r. pełnomocnik skarżących, wraz z treścią przekazanej im opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, przedstawiła Sądowi wniosek

o przyznanie jej wynagrodzenia za zastępstwo prawne, oświadczając, iż nie zostało ono opłacone ani w całości, ani w części.

Podstawą rozpatrzenia wniosku jest art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -

- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270

ze zmianami) stanowiący, iż wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu

(Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zmianami), zwanego dalej w skrócie rozporządzeniem, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę

w wysokości nie wyższej niż 150 % stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach

3 i 4, oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego.

Zasądzając opłatę za czynności radcy prawnego z tytułu zastępstwa prawnego, sąd bierze pod uwagę niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). W sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1, sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności

w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach (§ 2 ust. 3 rozporządzenia). Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przez radcę prawnego, który nie prowadził sprawy w pierwszej instancji, wynosi 75 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W niniejszej sprawie, z uwagi na jej przedmiot, zastosowanie ma stawka minimalna, określona w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia, wynosząca 240 zł. Mając powyższe na uwadze stwierdzono, iż wyznaczonemu radcy prawnemu należne jest wynagrodzenie w kwocie 180 zł netto (240 zł x 75%), powiększonej o należny podatek VAT. Stąd też orzeczono jak w sentencji w oparciu

o art. 258 § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.