Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 94/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2017-03-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 2 i 3, art. 209, art. 210
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Janowska – spr. po rozpoznaniu w dniu 28 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika R. S. - radcy prawnego A. W. o uzupełnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Op 94/16 o orzeczenie w przedmiocie przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Prudniku w przedmiocie informacji publicznej postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu wyrokiem z dnia 30 grudnia 2016 r., sygn. akt II SAB/Op 94/16, wydanym na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym uwzględnił skargę R. S. na bezczynność Prezesa Sądu Rejonowego w Opolu w przedmiocie informacji publicznej. Skarżący był w postępowaniu przed Sądem reprezentowany przez pełnomocnika z urzędu przyznanego mu postanowieniem referendarza sądowego z dnia 23 maja 2014 r., wydanym pod pierwotną sygn. akt sprawy II SAB/Op 28/14, została ona zmieniona po podjęciu zawieszonego postępowania. Ponadto w postanowieniu z dnia 23 maja 2014 r. przyznano skarżącemu całkowite zwolnienie z kosztów sądowych.

Pismem z dnia 31 stycznia 2017 r. pełnomocnik skarżącego radca prawny A. W. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku, doręczonego mu wraz z uzasadnieniem na piśmie w dniu 30 stycznia 2017 r., przez orzeczenie o kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w wysokości 442, 80 zł (240 zł x 150 % stawki minimalnej + podatek VAT 23%) oraz o przyznanie na rzecz skarżącego wydatków z tytułu opłat pocztowych w związku z jego skargą w kwocie 6,00 zł za znaczki pocztowe.

W dniu 6 lutego 2017 r. starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjny w Opolu wydał postanowienie odnośnie przyznania pełnomocnikowi radcy prawnemu A. W. kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu R. S.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu, zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, z późn. zm.; dalej jako P.p.s.a.), strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Orzeczenie uzupełniające wyrok zapada w formie wyroku, chyba że uzupełnienie, jak w niniejszej sprawie, dotyczy wyłącznie kosztów (art. 157 § 3 P.p.s.a.). Orzeczenie uzupełniające wyrok, co do zwrotu kosztów może zapaść na posiedzeniu niejawnym (art. 157 § 2 P.p.s.a.).

W wyroku z dnia 30 grudnia 2016 r. nie orzeczono o przyznaniu pełnomocnikowi z urzędu radcy prawnemu A. W. wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, gdyż przepisy art. 209 i art. 210 P.p.s.a. mają zastosowanie tylko do kosztów postępowania między stronami. Natomiast wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonaną pomoc prawną, należne od Skarbu Państwa (art. 250 P.p.s.a.) przyznawane jest przez wojewódzki sąd administracyjny w postępowaniu określonym w przepisach 258 - 261 P.p.s.a. Wniosek o przyznanie wynagrodzenia związanego z udziałem w sprawie pełnomocnika skarżących ustanowionego w ramach prawa pomocy zgodnie z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. podlega więc rozpoznaniu przez referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu. Wniosek ten został już rozpoznany w dniu 10 lutego 2017 r. postanowieniem przez referendarza sądowego, który przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w stawce minimalnej.

Odnośnie złożonego przez pełnomocnika skarżącego wniosku o uzupełnienie wyroku przez przyznanie na rzecz skarżącego wydatków z tytułu opłat pocztowych w związku z jego skargą w kwocie 4,00 zł za znaczki pocztowe, należy w pierwszej kolejności zauważyć, że wniosek ten stanowi wniosek skarżącego o zwrot kosztów, o którym mowa w art. 209 P.p.s.a.

Jednocześnie, stosownie do art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204.

Jednak wniosek o zwrot kosztów stosownie do art. 210 § 1 P.p.s.a. należy złożyć najpóźniej przed zamknięciem rozprawy poprzedzającej wydanie wyroku, a według § 2 § tego przepisu, § 1 nie ma zastosowania w przypadku orzekania na niejawnym, gdy strona nie jest reprezentowana przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego. W takim przypadku o kosztach należnych stronie sąd orzeka z urzędu.

Z akt sprawy wynika, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym, a skarżący, ani jego pełnomocnik nie zgłosili wniosku o zwrot kosztów postępowania w ustawowym terminie tak na rozprawie, na której zawieszono postępowanie w sprawie, a na której pełnomocnik był obecny, jak i w żadnym wcześniej złożonym piśmie procesowym (skarga, pismo procesowe pełnomocnika z dnia 17 czerwca 2014 r.).

W przedmiotowej sprawie Sąd orzekał na posiedzeniu niejawnym, ale skarżący był reprezentowany przez fachowego pełnomocnika, a zatem stosownie do art. 210 § 1 i 2 P.p.s.a., wniosek o zwrot kosztów powinien był złożyć do dnia wydania wyroku na posiedzeniu niejawnym. Wniosek złożony w dniu 31 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego), jest zatem spóźniony i już z tej przyczyny nie może zostać uwzględniony przez Sąd.

Zbędnym w tej sytuacji stała się ocena, czy poniesiony przez skarżącego koszt korespondencji należy do niezbędnych kosztów postępowania prowadzonego przez stronę osobiście lub przez pełnomocnika, o których mowa w art. 205 § 1 i 2 P.p.s.a. Sadowi z urzędu są znane różne rozstrzygnięcia tej kwestii dokonane przez Naczelny Sąd Administracyjny, jak przykładowo postanowienie NSA: z dnia 10 listopada 2015 r., sygn. akt I OZ 1454/15 utrzymujące mocy postanowienie sądu I Instancji o odmowie uzupełnienia wyroku i przeciwstawne postanowienie NSA z dnia 28 czerwca 2016 r., sygn. akt I OZ 668/16, dostępne na stronie internetowej Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Należy mieć przy tym na uwadze, że dotyczyły one sytuacji, w których skarżący R. S. występował bez pełnomocnika, a ponadto w sprawie o sygn. akt I OZ 1454/15 wyjaśniono, że wniosek został złożony w terminie, w sprawie o sygn. akt I OZ 668/16 nie wskazywano natomiast, aby wniosek ten złożony był po terminie.

Z tych względów, na podstawie art. 157 § 2 i 3 w zw. z art. 210 § 1 P.p.s.a. Sąd orzekł o oddaleniu wniosku o uzupełnienie wyroku.