Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SAB/Gl 6/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-03-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 ust. 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Teresa Kurcyusz-Furmanik po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.R. na bezczynność Prezydenta Miasta G. w przedmiocie zasiłku celowego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W dniu 25 stycznia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Gliwicach wpłynęła skarga J.R. na bezczynność organu (Gminy G.) polegająca na nie rozpoznaniu w terminie wniosku skarżącego w przedmiocie przyznania zasiłku celowego zwrotnego.

Wezwany do wykazania, czy wniósł zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w trybie art. 37 k.p.a. skarżący poinformował Sąd, iż zażalenia takiego nie wniósł, gdyż takiego obowiązku nie posiada w przypadku skarżenia bezczynności organu w postaci niewydania decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Jak stanowi art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r. /Dz. U. Nr 153 poz.1270/ kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Jednakże, zgodnie z treścią art. 52 p.p.s.a., w każdym ze wskazanych wyżej przypadków konieczne jest wyczerpanie przysługujących stronie środków zaskarżenia o ile obowiązujące przepisy środki takie przewidują.

Jak stanowi art. 37 k.p.a na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 k.p.a. lub ustalonym po myśli art. 36 k.p.a. stronie przysługuje zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Strona skarżąc bezczynność organu administracji publicznej w toku postępowania zmierzającego do załatwienia jej indywidualnej sprawy administracyjnej ma zatem obowiązek skorzystania z tego środka zaskarżenia, o ile wyrażać będzie wolę późniejszego złożenia skargi do sądu administracyjnego.

Skarżący nie skorzystał z przysługującego po myśli przepisów kodeksu postępowania administracyjnego środka zaskarżenia zwracając się bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, co spowodowało, iż wniesiona przez niego skarga stała się niedopuszczalna wobec niewyczerpania drogi odwoławczej w trybie postępowania przed organami administracji.

Skarga niniejsza podlega zatem odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 ust.6 p.p.s.a.,