Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1025/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 18 par. 1,  art. 19,  art. 22 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Gebel /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędzia NSA Mirosława Włodarczak-Siuda po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wyłączenie sędziego Naczelnego Sądu Administracyjnego Grzegorza Jankowskiego od rozpoznania Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego p o s t a n o w i ł oddalić wniosek


UZASADNIENIE

W dniu [...] R. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego.

W dniu [...] R. S. na rozprawie sądowej złożył wniosek o wyłączenie sędziego NSA G.J. wskazując w uzasadnieniu, że podstawy złożenia wniosku są tożsame z przedstawionymi w sprawach [...] oraz SA/Sz [...]i wniósł o dołączenie tych spraw.

Pismem z dnia [...] skarżący uzupełnił wniosek o wyłączenie sędziego wskazując, że jego złożenie jest w pełni konstytucyjnie i ustawowo uzasadnione. W zakresie faktów stanowiących, w ocenie skarżącego, racjonalne przesłanki wyłączenia od udziału w sprawie sędziego NSA G.J., wskazał na zachowanie ww. sędziego, wyrażające się w negatywnym stosunku do osoby skarżącego w sprawie [...] oraz w czasie posiedzenia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] w dniu [...] w sprawie [...]. Zaznaczył, że w sprawie [...] sędzia NSA G.J. podniósł fałszywe wątki dotyczące osoby skarżącego, m. in. że skarżący uważał, że egzamin magisterski zawierał za dużo pytań, że czuł się niedouczony. Podniesienie tych wątków było, zdaniem skarżącego, potrzebne sędziemu NSA G.J. do stworzenia fałszywej otoczki sprawy, która byłaby usprawiedliwieniem, a zarazem uzasadnieniem w obronie filozofii funkcjonowania patologicznego państwa w oparciu o metody, imponderabilia i peerelowski pozytywizm prawny z okresu reżimu komunistyczno-peerelowskiego, wypaczające "zasady i prawo Demokratycznego Państwa Prawa". R. S. podkreślił, że ujawnienie negatywnego stosunku osobistego do osoby skarżącego przez sędziego NSA G.J. w sprawie [...] i [...], w ramach działania w granicach sędziowskiego urzędu nie było umotywowanym poglądem prawnym, lecz tylko stronniczym zachowaniem się sędziego NSA G.J. w celu obrony wspólnego interesu w zachowaniu status quo peerelowskich osobowych korporacji funkcjonariuszy publicznych, a także zachowania metod działania i imponderabiliów peerelowskiego sądownictwa.

W dniu [...] Sędzia Naczelnego Sądu Administracyjnego

w [...] G.J. złożył pisemne wyjaśnienie, w którym oświadczył, że w związku ze złożonym przez R.S wnioskiem o Jego wyłączenie, nie zachodzi żadna okoliczność, która mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość, co do Jego bezstronności w tej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądem administracyjnym toczy się według przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).

W zakresie regulacji art. 18 § 1 powołanej ustawy, w sposób wyczerpujący, wyliczone zostały przez ustawodawcę przyczyny wyłączenia z mocy prawa sędziego sądu administracyjnego od udziału w rozpatrywaniu sprawy. W myśl art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd, niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego w danej sprawie. We wniosku o wyłączenie sędziego strona powinna jednocześnie uprawdopodobnić przyczyny wyłączenia.

Istotą powyższych rozwiązań jest wyeliminowanie wszelkich przyczyn, które mogłyby skutkować pojawieniem się jakichkolwiek wątpliwości co do bezstronności i obiektywizmu sędziego przy rozpoznawaniu konkretnej sprawy (por. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 20 lipca 2004 r. sygn. akt SK 19/02, OTK ZU nr 7/A/2004, poz. 67). Jednocześnie o wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wyłącznie wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie okoliczności wywołujących wątpliwości co do bezstronności sędziego.

W zakresie analizy wskazanych przez skarżącego podstaw wyłączenia sędziego NSA G.J. zaznaczenia wymaga, że skarżący w tej samej sprawie, na rozprawie w dniu [...], wystąpił już z wnioskiem o wyłączenie od udziału w niej sędziego NSA G.J.. We wniosku tym zarzucił, że "sędzia wyrażał się w sposób emocjonalnie i werbalnie negatywnie" w sprawie [...] i [...] pod adresem skarżącego, stosując przy tym "peerelowski pozytywizm prawny" i wniósł o przeprowadzenie dowodu z akt Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] o sygn. [...] i [...], z których wynikają okoliczności uzasadniające wniosek o wyłączenie sędziego.

Prawomocnym postanowieniem z dnia [...],[...], Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] oddalił powyższy wniosek skarżącego o wyłączenie sędziego NSA G.J. wskazując, że został on oparty na odczuciach wnioskodawcy. Te zaś nie znajdowały potwierdzenia w materiałach niniejszej sprawy, wobec czego brak było podstaw prawnych w ramach art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do uwzględnienia wniosku.

Ponadto w powołanym postanowieniu z dnia [...], Sąd wskazał, że z akt sprawy o sygn. [...] wynika, że skarżący pięciokrotnie składał w trakcie jej rozpatrywania przez Sąd wniosek o wyłączenie sędziego NSA G.J.. W uzasadnieniu ww. wniosków skarżący wskazywał tożsame przesłanki wyłączenia, które stanowiły podstawy wniosków złożonych w niniejszej sprawie.

Powyższe, w kontekście treści złożonego w dniu [...] wniosku o wyłączenie sędziego wskazuje, że skarżący powtarza okoliczności, które legły u podstaw Jego wcześniejszych, negatywnie rozpoznanych przez Sąd, wniosków o wyłączenie sędziego NSA G.J. Okoliczność mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności sędziego musi natomiast faktycznie wystąpić w konkretnej sprawie oraz zostać uprawdopodobniona, co wiąże się z koniecznością przedstawienia odpowiedniej argumentacji.

W niniejszej sprawie R. S. składając wniosek o wyłączenie sędziego NSA G.J., nie wskazał przyczyn, które stosownie do treści art. 18 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uzasadniałyby wyłączenie sędziego NSA G.J. od rozpoznania sprawy z mocy prawa.

Brak jest również podstaw do przyjęcia, że między wskazanym sędzią, a skarżącym zachodził stosunek osobisty tego rodzaju, że mógłby wywołać wątpliwość co do bezstronności sędziego.

Podobnie, jak w przypadku wcześniejszych, powołanych wyżej wniosków R.S. o wyłączenie sędziego NSA G.J., w tym także w zakresie złożonego w rozpatrywanej sprawie wniosku z dnia [...], oddalonego następnie przez Sąd postanowieniem z dnia [...], rozpatrywany aktualnie wniosek skarżącego oparty został na przekonaniach wnioskodawcy, nie znajdujących potwierdzenia w materiałach sprawy. Skarżący nie wskazał bowiem przyczyn, które stosownie do treści art. 19 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sposób racjonalny uzasadniałyby wyłączenie sędziego NSA G.J. od rozpoznania sprawy.

Na okoliczności stanowiące podstawę do wyłączenia od udziału w rozpoznawanej sprawie nie wskazał także sędzia G.J. w złożonym przez siebie oświadczeniu z dnia [...].

Wyjaśnić należy, że subiektywne przekonanie o braku bezstronności sędziego, oparte wyłącznie na okoliczności orzekania tego sędziego w sprawie, w której zapadło niekorzystne dla strony rozstrzygnięcie, nie daje podstawy do wyłączenia sędziego, jeśli nie zachodzą rzeczywiste powody wskazujące na brak tej bezstronności.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 22 § 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec, jak w sentencji.