Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 300/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-12-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska, Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka (spr.), Protokolant Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2006 r. sprawy ze skargi R. S. i E. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania I. uchyla zaskarżone postanowienie II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

VII SA/WA 300/06

UZASADNIENIE

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] września 2005 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. Na podstawie art. 59 g ust. 1, art. 59 f ust. 1 w związku z art. 57 ust.7 oraz art. 80 ust.2 pkt 1 art. 83 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) oraz art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) wymierzył E. i R. S. karę, z tytułu nielegalnego użytkowanej Instalacji Stacji Dystrybucji Gazu Płynnego PROPAN-BUTAN o pojemności całkowitej zbiorników V = 2 x 4850 dcm3 - kat. XX, w wysokości 75 000,00 zł.

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż w dniu 7 lipca.2005 r. do Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w M. wpłynęło pismo z Komendy Powiatowej Państwowej Straży Pożarnej w M. informujące o użytkowaniu stanowiska tankowania pojazdów gazem wraz z dwoma zbiornikami naziemnymi gazu o pojemności 4850 I każdy w L. przez P. C.S. bez pozwolenia na jego użytkowanie.

Zgodnie z art. 55 ustawy - prawo budowlane (Dz. U. Nr 207 z 2003r, poz. 2016 z późń. zm.) przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego należy uzyskać ostateczną decyzję o pozwoleniu na użytkowanie. Taki obowiązek na E. i R. S. nałożyło Starostwo Powiatowe w M. w decyzji nr [...] z dn. [...] grudnia 2001 r. o pozwoleniu na budowę Instalacji Stacji Dystrybucji Gazu Płynnego.

Organ nadzoru budowlanego w przypadku stwierdzenia nielegalnego przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części jest zobligowany do wymierzenia kary z tego tytułu, a jej wysokość nie zależy od swobodnego uznania organu, lecz jest ściśle określona przepisami Prawa budowlanego.

Postanowieniem nr [...] z dnia [...] grudnia 2005 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) po rozpatrzeniu zażalenia R.S. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nr [...] z dnia [...] września 2005 r., utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

Organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu, iż ustalenia dokonane podczas rozprawy przeprowadzonej w dniu 12 września 2005 r. potwierdziły fakt użytkowania stacji paliw gazu płynnego bez wymaganej prawem budowlanym decyzji o pozwoleniu na użytkowane obiektu budowlanego. Z uwagi na powyższe Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w M. postanowieniem nr [...] nałożył na E. i R. Sękowskich karę z tytułu nielegalnego użytkowania Instalacji Stacji Dystrybucji Gazu Płynnego PROPAN-BUTAN, w wysokości 75 000,00 zł (słownie: siedemdziesiąt pięć tysięcy złotych).

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż nie ulega wątpliwości, że inwestor samowolnie przystąpił do użytkowania przedmiotowego obiektu budowlanego

W powyższej sytuacji, zgodnie z art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego, a podnoszone przez inwestora argumenty dotyczące ilości sprzedawanego gazu i jego dochodów pozostają bez wpływu na treść zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie złożyli R. i E. S.

Zaskarżonemu postanowieniu oraz poprzedzającemu je postanowieniu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. nr [...] zarzucili naruszenie przepisów prawa, a w szczególności brak oznaczenia stron oraz naruszenie procedury administracyjnej - art. 92, art. 93, art. 95 § 1, oraz art. 77 § 1 k.p.a. Ich zdaniem nieprawidłowo zastosowano przepis art. 59 g i art. 59 f ust 1 ustawy Prawo budowlane, gdyż przepis nie powinien działać wstecz. W konkluzji wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia I instancji.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoją argumentację zawartą w uzasadnieniu skarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn niż podniesione przez stronę skarżącą.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art.145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Na podstawie art. 134 § 1 w/w ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest zasadna, bowiem postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] zostało wydana z naruszeniem art. 7 oraz art. 77 § 1 k.p.a.

Stosownie do treści art. 55 Prawa budowlanego inwestor może przystąpić do użytkowania obiektu budowlanego dopiero po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie, między innymi, jeżeli na wzniesienie obiektu budowlanego jest wymagane pozwolenie na budowę i jest on zaliczony do kategorii V, IX-XVIII, XX, XXII, XXIV, XXVII-XXX, o których jest mowa w załączniku do ustawy - prawo budowlane, co miało miejsce w przedmiotowej sprawie.

Jak wynika z treści art. 57 ust 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. 2003 r. Nr 207 poz. 2016 ze zm.) w przypadku stwierdzenia przystąpienia do użytkowania obiektu budowlanego lub jego części z naruszeniem przepisów art. 54 i 55, właściwy organ wymierza karę z tytułu nielegalnego użytkowania obiektu budowlanego.

Należy wskazać, iż w powyższym artykule ustawodawca nie daje organowi administracji wyboru, do wydania tego rozstrzygnięcia organ administracji publicznej jest zobowiązany ustawowo.

Pozwolenie na budowę Instalacji Stacji Dystrybucji Gazu Płynnego PROPAN-BUTAN o pojemności całkowitej zbiorników V = 2 x 4850 dcm3 - kat. XX, w wysokości 75 000,00 zł. z dnia [...] grudnia 2001 r. Starosty Powiatowego w M. nałożyło na inwestora tj. E. i R.S. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

Bezspornym jest, iż w dniu kontroli przeprowadzonej 11 sierpnia 2005 r. przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego w M. inwestorzy nie dysponowali decyzją o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego.

Tak więc postanowienie organu I instancji jest zgodne z prawem, a kara wyliczona została zgodnie z obowiązującymi przepisami (art. 59 f i art. 57 ust. 7 Prawa budowlanego). Nie mniej jednak po wydaniu tego postanowienia, w dniu [...] listopada 2005 r. inwestorzy wystąpili do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w M. o udzielenie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego – instalacji stacji dystrybucji gazu.

W dniu [...] listopada 2005 r., a więc przed wydaniem postanowienia przez organ II instancji, skarżący otrzymali decyzję nr [...] o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego.

Organ odwoławczy w ogóle nie wziął pod uwagę tego faktu wydając zaskarżone postanowienie.

Wskazane wyżej okoliczności, nie dają się pogodzić z zasadą, że organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie, czyli nie jest związany granicami postępowania przed pierwszą instancją i w miarę potrzeby obowiązany jest do podjęcia zgodnych z prawem czynności, mających na celu ustalenie stanu faktycznego.

Należy bowiem zauważyć, iż na podstawie art. 136 k.p.a. organ odwoławczy może przeprowadzić na żądanie strony lub z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który wydał decyzję, co oznacza, że nie jest związany ustaleniami faktycznymi organu pierwszej instancji. Natomiast zasada prawdy obiektywnej wyrażona w art. 7 k.p.a. oraz zasada zupełności postępowania dowodowego zawarta w art. 77 § 1 k.p.a., nakładają na organ administracji publicznej prowadzący postępowanie obowiązek ustalenia prawdziwego stanu faktycznego i prawnego na podstawie zebranego materiału dowodowego.

Prowadzi to do konkluzji, iż organ odwoławczy nie rozpatrzył sprawy na nowo oraz nie zebrał całości materiału dowodowego, co stanowi naruszenie art. 7 oraz 77 § 1 k.p.a.

W tej sytuacji, przy ponownym rozpatrzeniu przedmiotowej sprawy [...] Wojewódzki Inspektora Nadzoru Budowlanego - mając na uwadze fakt, iż inwestorzy dysponują obecnie decyzją zezwalającą na użytkowanie obiektu budowlanego - winien rozważyć celowość orzeczenia kary.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę za zasadną. Dlatego też działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku.