Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1131/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 240 par. 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 6 ust. 2 i 6
journal: Dz.U. 2010 nr 95 poz 613
law: Ustawa z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Tomasz Smoleń Sędziowie WSA Grzegorz Panek WSA Małgorzata Niedobylska /spr./ Protokolant ref. st. Eliza Kaplita-Wójcik po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 24 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi E. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2012r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za 2007 rok - oddala skargę -


UZASADNIENIE

I SA/Rz 1131/12

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta z dnia [...] czerwca 2012r., nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji ostatecznej Burmistrza Miasta z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...]. w sprawie podatku rolnego na rok 2007 dla S.K. i E.K. (dalej: Podatnicy) i ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego na ten rok.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. nr 749 ze zm. - dalej: O.p.) w związku z art.5 ust. 1 pkt 2 lit a i art.6 ust. 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz.U. z 2010r. Nr 95 poz.613 ze zm. - dalej: u.p.o.l.) oraz art. 1 i art. 3 ust.1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984r. o podatku rolnym (Dz. U. z 1993 r., Nr 94, poz. 431 ze zm.).

Z uzasadnienia decyzji i akt sprawy wynika, że decyzją z dnia [...] stycznia 2007r. nr [...] Burmistrz Miasta ustalił wobec S.K. i E.K. podatek rolny w wysokości 14 zł od gruntów rolnych o pow. 0,0787 ha, poł. w D. Decyzja ta stała się ostateczna.

Po wydaniu decyzji organ powziął informację z zakończeniu budowy budynku mieszkalnego na należącej do Podatników działce nr [...] przy ul. R.

w D., co nastąpiło w październiku 2005r. Powyższa okoliczność stanowiła,

w ocenie organu, przesłankę do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 240 §1 pkt 5 O.p. tj. ujawnienie istotnych nowych okoliczności faktycznych lub nowych dowodów istniejących w dniu wydania decyzji nieznanych organowi, który wydał decyzję. Budynek stanowi przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości,

a podatnicy nie dopełnili obowiązku zgłoszenia przedmiotu opodatkowania do organu podatkowego w terminie określonym w art.6 ust. 6 u.p.o.l., wobec czego przedmiotowy budynek mieszkalny nie został objęty podatkiem od nieruchomości

w ostatecznej decyzji nr [...]. z dnia [...] stycznia 2007r.

Mając to na uwadze, po wznowieniu postępowania podatkowego, decyzją

z dnia [...] czerwca 2012r. nr [...] Burmistrz Miasta uchylił

w całości własną ostateczną decyzję w sprawie podatku rolnego na rok 2007

w wysokości 14,00 zł i ustalił łączne zobowiązanie pieniężne na 2007r. w wysokości 80,00 zł, w tym podatek od nieruchomości w kwocie 66,00zł i podatek rolny w kwocie 14,00zł.

Od przedmiotowej decyzji odwołanie złożyli S.K. i E.K.

W ocenie odwołujących, wskazana przez organ okoliczność nie stanowiła przesłanki do wznowienia postępowania, bo nie była to okoliczność, o której organ nie wiedział. Podnieśli, że o istnieniu budynku organ posiadał informację już w 2005r., czego dowodem jest zaświadczenie o nadaniu mu numeru. Ponadto, zdaniem Podatników, w 2007r. nie powstał obowiązek podatkowy, ponieważ do 1 września 2009r. budynek nie nadawał się do zamieszkania - do tej daty prowadzone były prace związane

z wyposażeniem budynku w niezbędne instalacje do korzystania z mediów.

Powyższych zarzutów nie podzieliło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, które wspomnianą na wstępie decyzją utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, uznając za zgodne z prawem wznowienie postępowania w niniejszej sprawie.

Odnośnie wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego, organ odwoławczy wskazał, że sporną kwestią było ustalenie momentu zakończenia budowy. Zgodnie bowiem z art. 6 ust.2 u.p.o.l. obowiązek podatkowy powstaje z dniem 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona, albo w którym rozpoczęto użytkowanie budowli albo budynku lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem. Organ II instancji podzielił ustalenia, jak i wyciągnięte na ich podstawie wnioski organu I instancji, że budowa została zakończona w 2005r. Przemawiały za tym następujące dokumenty: pismo wydane z upoważnienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] listopada 2010r. zawierające informację o tym, że do zawiadomienia o zakończeniu budowy na działce nr ew. [...] w D. przy ul. R., stanowiącej własność S.K. i E.K. zostały dołączone wszystkie dokumenty wymagane przepisami ustawy prawo budowlane oraz zawiadomienie S.K. i E.K. o zakończeniu budowy, wniesione do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w dniu [...] września 2005r. Organ powołał się również na informację z dnia [...] lutego 2011r. uzyskaną ze Starostwa Powiatowego w D. o wprowadzeniu do ewidencji budynków w dniu [...] lutego 2006r. budynku mieszkalnego na dz. nr [...], [...].

Powyższe dowody, w ocenie organu odwoławczego, jednoznacznie świadczyły o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego i powstaniu w związku

z tym obowiązku podatkowego. Organ II instancji nie zgodził się z zarzutem, że informacje o zakończeniu budowy były znane organowi podatkowemu w chwili wydawania decyzji wymiarowej ze względu na nadanie budynkowi numeru w dniu [...] października 2005r. Nadanie numeru, jak wskazał organ, jest czynnością

o charakterze technicznym i sprowadza się jedynie do odpowiedniego oznaczenia nieruchomości. Na potwierdzenie zajętego stanowiska organ powołał się na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2008r., sygn. akt I OSK 6/07 (publ. LEX nr 447879), w którego uzasadnieniu Sąd wskazał, że organ prowadzący uproszczone postępowanie dotyczące nadania numeru porządkowego nie jest uprawniony do zastępowania organu nadzoru budowlanego w zakresie legalizacji lub dopuszczenia do użytkowania budynku, co do którego został złożony wniosek.

Nie zgadzając się z takim rozstrzygnięciem organów, E.K. złożył do tutejszego Sądu skargę. Zarzucił w niej naruszenie przepisów:

- art. 7, art.77 § 1 i art. 80 k.p.a., polegające na niewyczerpującym zebraniu

i rozpatrzeniu materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy,

- art. 128 O.p., polegające na nieuzasadnionym naruszeniu zasady trwałości decyzji ostatecznych,

- art. 240 § 1 pkt 5 O.p., polegające na wznowieniu postępowania zakończonego ostateczną decyzją w sytuacji, gdy nie wyszły na jaw okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który ją wydał,

- art. 120, 121 i 122 O.p., przez naruszenie zasady działania w granicach prawa

i prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie.

Wskazując na naruszenie powołanych przepisów wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej, a także zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wskazał, że przedmiotowy budynek figuruje w ewidencji od [...] lutego 2006r. a więc okoliczność ta była znana organowi podatkowemu i wynikała z podstawowej dokumentacji urzędowej służącej do ustalania zobowiązań podatkowych. Sytuacja w 2007r. nie zmieniła się, a organ w ostatecznej decyzji powołał się na tę dokumentację. W ocenie Skarżącego, organ nie miał podstaw faktycznych, ani prawnych, aby podważyć decyzję ostateczną, zatem uchylając ją naruszył zasadę trwałości decyzji, o której mowa w art.128 O.p. Zarzucił też zaniechanie podjęcia czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego oraz niewłaściwe zinterpretowanie prawa i stanu faktycznego.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty, które stanowiły podstawę wydania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art.1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz.1269) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz.1270; dalej: ustawa p.p.s.a), kontrola zaskarżonych rozstrzygnięć dokonywana jest pod kątem ich zgodności

z prawem, przy czym Sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami

i podstawami wskazanymi w skardze.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest istnienie przesłanek do wznowienia postępowania podatkowego oraz sposób opodatkowania w 2007r. nieruchomości S.K. i E.K., położonej w D. przy ul. R.

Poza sporem pozostaje okoliczność, że na działce nr [...] Podatnicy wybudowali budynek mieszkalny, a z zalegającej w aktach informacji IPN-1 wynika, że dopiero w 2009r. zgłosili ten budynek do opodatkowania.

W ocenie Sądu, organy podatkowe zasadnie uznały, że w rozpoznawanej sprawie zaistniała przesłanka wznowienia postępowania podatkowego, o której mowa w art.240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej. W myśl tego przepisu,

w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję.

Organ I instancji uznał, że w niniejszej sprawie, już po wydaniu decyzji ostatecznej w sprawie ustalenia wysokości podatku rolnego za 2007r., ujawniła się nowa okoliczność tj. zakończenie w 2005r. budowy budynku mieszkalnego na działce nr [...] poł. w D. Okoliczność ta wyszła na jaw dopiero w dniu [...] marca 2009r., kiedy to do organu I instancji wpłynęło zawiadomienie od Starosty Powiatowego w D. z dnia [...] marca 2009r.,dotyczące zmiany użytku na działce nr [...] ( z PsIV - pastwiska trwałe na B – tereny mieszkaniowe),

z którego wynikało, że na tej działce zlokalizowany jest budynek mieszkalny

o pow. zabudowy 182,8 m2, którego budowa została zakończona w 2005r.

Następnie ujawnione zostały nowe, nieznane organowi w chwili wydawania decyzji ostatecznej, choć już wówczas istniejące, dokumenty potwierdzające, że budowa przedmiotowego budynku została zakończona w 2005r., tj. zawiadomienie sporządzone przez E.K. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego w D. przy ul. R. na działce nr [...], skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. w dniu [...] września 2005r. oraz informacja od Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. z dnia [...] listopada 2010r., że do zawiadomienia o zakończeniu budowy na działce nr [...] zostały dołączone wszystkie dokumenty wymagane przepisami prawa budowlanego.

Okoliczność zakończenia budowy budynku mieszkalnego ma istotne znaczenie dla wymiaru podatku od nieruchomości, bowiem zgodnie z art.6 ust.2 u.p.o.l., w przypadku budynków lub ich części oraz budowli, obowiązek podatkowy powstaje od 1 stycznia roku następującego po roku, w którym budowa została zakończona albo w którym rozpoczęto użytkowanie budynku albo budowli lub ich części przed ich ostatecznym wykończeniem.

W związku z powyższym należy uznać, że w rozpoznawanej sprawie wyszły na jaw nowe istotne dla rozstrzygnięcia okoliczności faktyczne i nowe dowody, istniejące w chwili wydawania decyzji ostatecznej, nieznane organowi, który ją wydał. Istnienie zatem przesłanki wznowienia, o której mowa w art.240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej, uzasadniało wznowienie postępowania wymiarowego,

a następnie uchylenie decyzji ostatecznej i ustalenie Podatnikom łącznego zobowiązania pieniężnego na 2007r., na który składa się podatek rolny za grunt o pow. 0,0787ha oraz podatek od nieruchomości za budynek mieszkalny

o powierzchni użytkowej 160m2. Powierzchnia użytkowa budynku przyjęta została zgodnie z informacją na podatek od nieruchomości IPN-1 z dnia [...] października 2009r., ponieważ w ewidencji budynków wskazano jedynie powierzchnię zabudowy.

W ocenie Sądu zgromadzone w aktach dowody tj. powołane wyżej zawiadomienie Starosty Powiatowego w D. z dnia [...] marca 2009r., wypis

z ewidencji gruntów z dnia [...] lutego 2006r., zawiadomienie E.K. z dnia [...] września 2005r., skierowane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w D. o zakończeniu budowy budynku mieszkalnego

i zaświadczenie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dnia [...] października 2005r., potwierdzające wpłynięcie tego zawiadomienia w dniu [...] września i stwierdzające, że przedmiotowy budynek został wybudowany zgodnie z projektem, warunkami decyzji, przepisami i normami, uzasadniają przyjęcie, że budowa budynku została zakończona w 2005r., a w związku z tym obowiązek podatkowy w podatku od nieruchomości powstał od 1 stycznia 2006r. Oceny tej nie zmienia podnoszona przez Podatników okoliczność braku wyposażenia budynku w niezbędne instalacje do korzystania z mediów, ponieważ jest ona sprzeczna z zawiadomieniem E.K. z dnia [...] września 2005r.

o tym, że budowa została zakończona, jego oświadczeniem, że zamierza przystąpić do użytkowania budynku po 21 dniach od złożenia zawiadomienia

i dopuszczeniem przez organ nadzoru budowlanego do użytkowania budynku.

Sąd podziela zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wywody odnośnie rozumienia pojęcia "zakończenie budowy" i konkluzję, że o zakończeniu budowy świadczy spełnienie przez inwestora warunków przystąpienia do użytkowania budynku, a zatem złożenie zawiadomienia, o jakim mowa w art.54 ust.1 Prawa budowlanego lub wniosku o wydanie decyzji o pozwoleniu na użytkowanie

z art.55 Prawa budowlanego. Powyższy pogląd znajduje również oparcie

w orzecznictwie sądowoadministracyjnym por. np. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 maja 2001r. sygn. akt II SA/Wr 1235/99 oraz z dnia 28 sierpnia 2012r. sygn. akt II FSK 191/11, czy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 8 lipca 2010r. sygn. akt I SA/Kr 770/10).

Ponadto na fakt istnienia budynku mieszkalnego na działce nr [...] wskazują dane z ewidencji gruntów (wypis z rejestru gruntów z dnia [...] lutego 2006r., zawiadomienie o zmianie z dnia [...] marca 2009r.), będące podstawą wymiaru podatków, stosownie do treści art.21 ust.1 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 240 z 2005r., poz.2027 ze zm).

Sąd nie stwierdził naruszenia ani wskazanych w skardze przepisów postępowania podatkowego, ani przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, które nie mają zastosowania w niniejszej sprawie.

Zarzut naruszenia art.240 § 1 pkt 5 Ordynacji podatkowej jest nietrafny.

W decyzji ostatecznej w sprawie podatku rolnego na 2007r. organ powołał się na dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków, bo zgodnie z jego ówczesną wiedzą w ewidencji przedmiotowy budynek nie figurował. Dopiero

w dniu [...] marca 2009r. organ podatkowy powziął wiadomość o zmianie w tej ewidencji. Trzeba też dodać, że Podatnicy mimo obowiązku wynikającego

z art. 6 ust.6 u.p.o.l. nie zawiadomili organu podatkowego o zmianach, które miały wpływ na wymiar podatku. Zawiadomienie organu nadzoru budowlanego nie zastępuje powyższego obowiązku zawiadomienia organu podatkowego. Natomiast fakt wydania zaświadczenia z dnia [...] października 2005r. o nadaniu numeru budynkowi, nawet jeśli zostało wydane w imieniu Burmistrza Miasta, nie oznacza, że wiedzę o tym dokumencie miał Burmistrz Miasta działający jako organ podatkowy.

Bezpodstawny jest też zarzut nieuzasadnionego naruszenia zasady trwałości decyzji ostatecznych (art.128 O.p.). Zdaniem Sądu, organ I instancji miał usprawiedliwione podstawy do zastosowania nadzwyczajnego trybu wzruszenia decyzji ostatecznej tj. wznowienia postępowania, a to uzasadniało odstąpienie od powyższej zasady.

Zarzuty skarżącego dotyczące naruszenia przepisów postępowania,

a zwłaszcza braku czynności procesowych zmierzających do zebrania pełnego materiału dowodowego oraz niewłaściwego zinterpretowania prawa

i okoliczności faktycznych, są gołosłowne. Skarżący nie sprecyzował, jakie przepisy lub stan faktyczny zostały błędnie zinterpretowane, nie wskazał jakie okoliczności pozostały niewyjaśnione i jakie czynności procesowe organ powinien w tym celu podjąć.

Biorąc powyższe po uwagę, na podstawie art.151 ustawy p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.