Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 29/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-05-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie zamknięcia sali gimnastycznej niespełniającej wymagań określonych przez przepisy prawa - postanawia – odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 29 sierpnia 2006 roku M. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na bezczynność Powiatowego Inspektora Sanitarnego polegającą na nie przeprowadzeniu postępowania administracyjnego i nie wydaniu stosownej decyzji w przedmiocie zamknięcia sali gimnastycznej Gimnazjum Miejskiego nr [...] w P. z uwagi na nie spełnianie wymagań określonych przez przepisy prawa.

Pismem z dnia 7 listopada 2005 roku sąd wezwał skarżącego o uzupełnienie braków skargi poprzez wskazanie interesu prawnego w jej wniesieniu oraz wyjaśnienie czy skarżący składał zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. 2000 r. Nr 98 poz. 1071), powoływanej dalej jako k.p.a..

W odpowiedzi na wezwanie skarżący wniósł o przedłużenie terminu do jego wykonania o dalsze 14 dni, z uwagi na trudności ze znalezieniem dokumentów oraz zbyt krótki termin do sporządzenia uzasadnienia interesu prawnego.

Ponieważ skarżący mimo upływu 14-dniowego terminu dalej nie wykonał wezwania, sąd pismem z dnia 9 marca 2006 roku ponownie wezwał go do uzupełnienia braków skargi poprzez wskazanie interesu prawnego w jej wniesieniu oraz wyjaśnienie czy składał zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w trybie art. 37 k.p.a. Do wezwania dołączono stosowne pouczenie, iż jego niewykonanie w terminie 7 dni liczonym od dnia doręczenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 28 marca 2006 roku przy zachowaniu rygorów przewidzianych w art. 67 § 1 oraz art. 77 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. Mimo upływu wyznaczonego przez sąd terminu skarżący nie wykonał wezwania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), dalej jako P.p.s.a., skuteczność wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uzależniona jest od wcześniejszego wyczerpania środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

W sprawach ze skargi na bezczynność organu administracji oznacza to wymóg wyczerpania postępowania zażaleniowego uregulowanego w art. 37 § 1 i § 2 k.p.a.. W sytuacji gdy ów wymóg nie został spełniony, skarga jako niedopuszczalna ulega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. W celu weryfikacji czy skarżący wzmiankowany tryb wyczerpał sąd wezwał go do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wykazanie interesu prawnego w jej wniesieniu oraz wyjaśnienie czy składał zażalenie do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, w trybie art. 37 k.p.a.. Skarżący braków tych nie uzupełnił.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Skarżący wbrew wyraźnemu i jednoznacznemu wskazaniu o uzupełnienie jakich braków się go wzywa, oraz pouczeniu o konsekwencjach grożących w razie niedokonania tej czynności nie uczynił zadość wezwaniu.

Mając całość powyższego na uwadze sąd działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.