Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 6/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 28 art. 33  ust. 1, art. 34 ust. 4 i  art. 36
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Protokolant Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2010 r. sprawy ze skargi G. R. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącego G. R. kwotę 760 zł (siedemset sześćdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Starosta M. decyzją z dnia [...] września 2009r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.)

- zatwierdził projekt budowlany i udzielił G. R. pozwolenia na budowę parterowego budynku gospodarczego z dachem jednospadowym - do przechowywania sprzętu rolniczego (kategoria II), oraz parterowego budynku inwentarskiego z dachem jednospadowym obora - cielętnik (kategoria II) na działce nr ew.[...] w miejscowości S. N..gm. M.

Organ I instancji wskazał w uzasadnieniu decyzji, iż projekt zagospodarowania działki jest zgodny z przepisami techniczno - budowlanymi oraz z ustaleniami wynikającymi z zapisów Uchwały nr [...] Rady Gminy w M. z dnia[...] sierpnia 2004 roku w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębów wsi S. i N. w Gminie M., w myśl których "dopuszcza się aby budynek był usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów w odległości mniejszej niż 3 m lub bezpośrednio w granicy działki budowlanej - zgodnie z przepisami szczególnymi" (ustalenia ogólne ww. planu - § 2 ust. 3 pkt 5). Projektowane budynki usytuowane zostały na terenie określonym w ww. miejscowym planie jako tereny rolne przeznaczone do zagospodarowania rolniczego. W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 lit. b) planu na terenie tym dopuszcza się: "lokalizację nieuciążliwej zabudowy rolniczej, związanej z gospodarstwem rolnym, przy istniejących siedliskach rolniczych". Za usługi nieuciążliwe - należy rozumieć inwestycje i działalność o charakterze usługowym nie powodujące znaczącego oddziaływania na środowisko i nie wymagające przeprowadzenia postępowania w sprawie oddziaływania na środowisko, określonego w aktualnie obowiązujących przepisach odrębnych.

Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 90 lit. a rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, poz. 2573 z późn. zm.) - sporządzenia raportu o

oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko może wymagać chów lub hodowla zwierząt (...) w granicach administracyjnych miast, w obrębie zwartej zabudowy wsi lub na terenach objętych formami ochrony przyrody na podstawie art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody - w liczbie nie niższej niż 40 dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza. W dokumentacji projektowej określony został wskaźnik dużych jednostek przeliczeniowych inwentarza (DJP) dla projektowanego budynku inwentarskiego - obory - cielętnika na poziomie 2.25DJP, zaś dla całości gospodarstwa rolnego na poziomie poniżej 40DJP. Budowa przedmiotowego budynku gospodarczego i budynku inwentarskiego jest inwestycją, którą należy w myśl wyżej przytoczonej definicji, zaliczyć jako nieuciążliwą.

Ponadto w ocenie organu inwestycja nie narusza zapisu § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U z 2002r. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.). Budynki usytuowane zostały bezpośrednio przy granicy ścianami spełniającymi rolę elementów oddzielenia przeciwpożarowego, jak również zachowana została wymagana przepisami odległość ścian z otworami okiennymi lub drzwiowymi przedmiotowych budynków do budynku mieszkalnego na działce sąsiedniej.

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] listopada 2009r. na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 i art. 104 kpa po rozpatrzeniu odwołania M. i A. Z. od decyzji Starosty M. z dnia [...] września 2009 r. Nr [...]

- uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił

zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia G.R. pozwolenia na budowę parterowego budynku gospodarczego z dachem jednospadowym - do przechowywania sprzętu rolniczego (kategoria II) oraz parterowego budynku inwentarskiego z dachem jednospadowym - obora- cielętnik (kategoria II) na działce nr ew. [...] w miejscowości S. , gm. M..

Organ odwoławczy po zapoznaniu się z aktami sprawy wskazał, iż zgodnie z treścią przepisu art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ zobligowany był do sprawdzenia m.in. zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, także z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z

przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Wojewoda podniósł, iż z treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. wynika generalna zasada, iż budynki należy przede wszystkim sytuować w odległościach od granicy określonych w § 12. Użyty w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zapis "dopuszcza się aby budynek był usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów w odległości mniejszej niż 3 m lub bezpośrednio w granicy działki budowlanej " - odsyła do przepisów szczególnych jakimi są warunki techniczne.

Organ odwoławczy powołał na art. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 ze zmianami), który zapewnia każdemu, kto ma tytuł prawny do gruntu, prawo swobodnego jego zagospodarowania. Prawo to może być ograniczone tylko przez ustawę i chroniony prawem interes publiczny oraz osób trzecich. Oznacza to, że zasadą jest prawo właściciela do korzystania z gruntu będącego jego własnością i tym samym prawo swobodnego jego zagospodarowania, a ograniczenia tego uprawnienia mogą wynikać z ustaw i chronionego prawem interesu publicznego oraz osób trzecich.

Organ II instancji wskazał, że w sytuacji, gdy właściciel jednej nieruchomości zachowuje prawem przewidziane odległości usytuowania obiektu budowlanego w stosunku do granicy, to właściciel nieruchomości sąsiedniej mając możliwość zachowania takich odległości obiektu budowlanego na swojej działce, nie powinien sytuować ich przy granicy. W ocenie organu odwoławczego, realizacja przedmiotowych obiektów w granicy z działką nr [...] stanowić będzie istotne ograniczenie dla jej właścicieli, gdyż po wybudowaniu tych obiektów powstanie na granicy pełny mur o długości około 49 m.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] listopada 2009r. złożył G. R. wnosząc o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie:

w zakresie prawa materialnego:

- art. 4 i art. 35 ust. 1 pkt. 1 ustawy Prawo budowlane,

- § 12 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku

w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich

usytuowanie,

- art. 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717, zpóźn. zm.)

w zakresie procedury: - art. 7 kpa, art. 9 kpa art. 77 ust. 1 kpa.

W skardze podniesiono, iż organ całkowicie pominął ustalenia, wynikające z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębów wsi S. i N. w Gminie M. (Uchwała nr [...] Rady Gminy w M. z dnia [...] sierpnia 2004 roku). Z treści § 2 ust. 3 pkt. 5 tego planu, wynika, że "dopuszcza się aby budynek był usytuowany ścianą zewnętrzną, bez otworów okiennych w odległości mniejszej niż z 3 m lub bezpośrednio w granicy działki budowlanej - zgodnie z przepisami szczególnymi", którym w tym przypadku, jest bez wątpienia, przepis § 12 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 roku.

W ocenie skarżącego organ powinien uzasadnić przyczyny zignorowania planu miejscowego i jego ustaleń. Powyższe uchybienie stanowi, zdaniem skarżącego, wystarczającą przesłankę dla uchylenia zaskarżonej decyzji jako naruszającej art. 7 i art. 9 kpa.

W dalszych wywodach podał, iż na jego działce nr [...] dopuszczalna jest zabudowa w granicy, tym bardziej, że zlokalizowane w granicy działki ściany budynków, objętych decyzją Nr [...], zlicują się ze ścianami budynków dotychczas na tej działce istniejących, tworząc jednolitą linię zabudowy. Rozstrzygnięcie Wojewody [...] narusza § 12 ust. 3 pkt. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r, gdyż wskazany przepis nie przewiduje żadnych dodatkowych warunków, poza zgodnością z ustaleniami planu miejscowego, a taka zgodność, w przedmiotowej sprawie, niewątpliwie występuje.

W skardze podniesiono również, iż zaskarżona decyzja narusza rażąco art. 4 Prawa budowlanego, z treści którego wynika, że każdy ma prawo zabudowy nieruchomości gruntowej, jeżeli wykaże prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zwartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia

prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

Uwzględniając powyższe kryteria Sąd uznał, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego mającym wpływ na wynik sprawy.

Rzeczą organu administracji w postępowaniu o pozwolenie na budowę była ocena, czy przedstawiony projekt budowlany inwestycji odpowiada wymaganiom określonym w planie zagospodarowania przestrzennego oraz czy jest zgodny z obowiązującym prawem budowlanym. Z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego wynika bowiem, że pozwolenie na budowę nie może być wydane przez organ administracji architektoniczno-budowlanej bez uprzedniego sprawdzenia:

1) zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu

zagospodarowania przestrzennego albo decyzją o warunkach zabudowy i

zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także

wymaganiami ochrony środowiska, zwłaszcza określonymi w decyzji o środowiskowych

uwarunkowaniach (patrz uwagi 2-6 do art. 32 pr. bud.),

2) zgodności zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-

budowlanymi,

3) kompletności projektu budowlanego i posiadania wymaganych opinii, uzgodnień,

pozwoleń i sprawdzeń,

4) wykonania projektu przez osobę mającą wymagane uprawnienia budowlane, a w

przypadku, o którym mowa wart. 20 ust. 2 pr. bud., także sprawdzenia tego projektu

przez osobę mającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się

zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie pozwala ustalić, że inwestor przedłożył wymagane oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, oraz projekt budowlany wypełniając tym samym wymóg określony w przepisach Prawa budowlanego.

Jak wynika z akt sprawy zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ustaleniami wynikającymi z § 2 ust. 3 pkt 5 Uchwały nr [...] Rady Gminy w M.. z dnia [...] sierpnia 2004r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębów wsi S. i N. w Gminie M , zgodnie z którym dopuszcza się aby budynek był usytuowany ścianą zewnętrzną bez otworów w odległości mniejszej niż 3 m lub bezpośrednio w granicy działki budowlanej - zgodnie z przepisami szczególnymi. Projektowane budynki usytuowane zostały na terenie określonym w miejscowym planie jako tereny rolne

przeznaczone do zagospodarowania rolniczego. W myśl § 2 ust. 1 pkt 1 lit. b) planu na terenie tym dopuszcza się lokalizację nieuciążliwej zabudowy rolniczej, związanej z gospodarstwem rolnym, przy istniejących siedliskach rolniczych.

W ocenie Sądu, projekt zagospodarowania działki zgodny jest z przepisami techniczno - budowlanymi. Zgodnie z § 12 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich sytuowanie jeżeli z przepisów § 13, 60 i 271-273 lub przepisów odrębnych określających dopuszczalne odległości niektórych budowli od budynków nie wynikają inne wymagania, budynek na działce budowlanej należy sytuować w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż:

1) 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub

drzwiowymi w stronę tej granicy,

2) 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub

drzwiowych w stronę tej granicy.

2. Sytuowanie budynku w przypadku, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, dopuszcza się w odległości 1,5 m od granicy lub bezpośrednio przy tej granicy, jeżeli wynika to z ustaleń planu miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Biorąc powyższe pod uwagę podzielić należy zarzuty skargi, iż ustalenia organu odwoławczego były dowolne i nie znajdują oparcia w materiale zgromadzonym w aktach sprawy.

Artykuł 35 ust. 4 Prawa budowlanego ustala jednoznacznie, że właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę, jeżeli inwestor spełnił wszystkie wymagania określone przepisami prawa. Oznacza to, że nie jest dopuszczalna jakakolwiek uznaniowość w sprawie wydania pozwolenia na budowę, jak też możliwość wprowadzenia dalszych warunków, od których zależałoby wydanie takiej decyzji. Uprawnienia kontrolne organu administracji architektoniczno-budowlanej, który prowadzi postępowanie w sprawie o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę zostały ograniczone wyłącznie do kompetencji obejmującej sprawdzenie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Sprawdzanie zgodności z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało natomiast ograniczone do projektu zagospodarowania działki (art. 35 ust. 1 pkt

2 Prawa budowlanego).

Skoro, inwestor spełnił wszystkie wymogi określone w przepisach ustawy Prawo budowlane, nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (wyrok NSAz1998.09.02r., IV SA 2311/96, LEX Nr 43803).

Pozwolenie na budowę w wielu wypadkach musi uwzględniać sprzeczne interesy, z jednej strony inwestora, a z drugiej strony osób, których prawa lub interesy mogą być przez to pozwolenie zagrożone lub naruszone. Granice tych praw i interesów określają przepisy prawa budowlanego oraz innych aktów prawnych wydanych na podstawie i w wykonaniu przepisów tego prawa lub przepisów wydanych dla ochrony środowiska. W tym kontekście niezrozumiałe jest powoływanie się przez organ na tym etapie postępowania, które toczy się przecież w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę, na naruszenie art. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Ujawnione naruszenie przepisów prawa mające istotny wpływ na wynik rozstrzygnięcia powodują uchylenie zaskarżonej decyzji z mocy art. 145 § 1 ust. 1 pkt a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 w. ustawy.