Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 915/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys, po rozpoznaniu w dniu 21 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W. S. w skardze wniesionej bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach w dniu [...] roku (data nadania w placówce pocztowej) zakwestionował zasadność przywołanego wyżej orzeczenia (doręczonego w dniu [...] r.) i wniósł o jego uchylenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są jej przedmiotem. Ustawodawca przewidział zatem pośredni tryb wnoszenia skarg do sądu administracyjnego, o którym skarżący został pouczony w treści zaskarżonej decyzji. Aby zainicjować i zachować właściwą drogę postępowania sądowoadministracyjnego skarżący winien skierować skargę bezpośrednio do organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Jedynie w okresie dwóch lat od wejścia przywołanej ustawy w życie (od 1 stycznia 2004 r. do 1 stycznia 2006 r.) skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, jeżeli wniesiona została w terminie określonym w art. 53 § 1 (tj. trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie), sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działania lub bezczynności ona dotyczyła (art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Po dniu 1 stycznia 2006 r. takiej możliwości jednak już nie ma.

Skarga W. S. wniesiona została bezpośrednio do sądu administracyjnego w dniu [...] r., a zatem w dacie wykraczającej poza czasookres przewidziany w powołanym wyżej art. 98. Co prawda skierowano ją następnie do organu, aby uzyskać akta administracyjne i odpowiedź na skargę, wszak w przekonaniu Sądu wypowiadającego się w tym postanowieniu była to czynność zbędna, bezskuteczna i wadliwa. Dokonał jej Przewodniczący Wydziału, którego nie mające oparcia prawnego stanowisko w konfrontacji z odmiennym poglądem Sądu musi upaść i zostać uznane za nie mające znaczenia dla omawianej kwestii zachowania poprawności wnoszenia skarg. Należy bowiem powtórzyć, że jak wynika z powołanych przepisów, po dniu 1 stycznia 2006 roku jedyną drogą dla prawidłowego zachowania trybu wniesienia skargi jest jej złożenie w organie, którego dotyczy przedmiot skargi. Taka czynność Przewodniczącego nie konwaliduje wadliwego trybu wniesienia skargi (szerzej na ten temat Wiesław Morys w: Skutki procesowe bezpośredniego wniesienia skargi do sądu administracyjnego, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego z 2007r., nr 2, str.41 i nast.).

Wskazać w tym miejscu trzeba, iż brak jest jakiejkolwiek podstawy prawnej do procedowania przez sąd administracyjny ze skargą nie nadesłaną przez organ, którego akt jest jej przedmiotem, a także do przekazania jej organowi administracyjnemu, w szczególności obowiązek taki nie wynika z treści żadnego aktu obowiązującego sądy administracyjne w tym przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Brak jest też odesłania do innych aktów prawnych, w tym zwłaszcza do art. 65 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), który przewiduje możliwość przekazania przez organ administracji podania organowi właściwemu. Zastosowanie powyższego przepisu wyłącza jego zakres podmiotowy i przedmiotowy. Pojęcie organu administracji publicznej, użyte w treści art. 65 k.p.a, definiuje art. 5 § 2 pkt 3 k.p.a., zgodnie z którym organami administracji publicznej są ministrowie, centralne organy administracji rządowej, wojewodowie, działające w ich lub we własnym imieniu inne terenowe organy administracji rządowej (zespolonej i niezespolonej), organy jednostek samorządu terytorialnego oraz organy i podmioty wymienione w art. 1 pkt 2, tj. inne organy państwowe oraz inne podmioty powołane z mocy prawa lub na podstawie porozumienia do załatwiania spraw indywidualnych w drodze decyzji administracyjnej. Sąd administracyjny nie jest, w myśl cytowanych wyżej przepisów, organem administracji publicznej. Nie stosuje też przepisów wymienionej ustawy.

Na marginesie wypadło jeszcze zwrócić uwagę, że nawet gdyby przyjąć możliwość konwalidacji wadliwego sposobu wniesienia skargi, wówczas datą dokonania tej czynności byłby dzień nadania skargi w placówce pocztowej przez Sąd na adres organu. Skoro miało to miejsce w dniu [...] b.r., to skarga uchybia 30 – dniowemu terminowi do jej wniesienia zastrzeżonemu przez art. 53 §1 cytowanej ustawy, który bezskutecznie upłynął [...] b.r. Godzi się przy tym wskazać, że skarga przez tutejszy Sąd odesłana została niezwłocznie, przy uwzględnieniu daty wpływu ([...] b.r.) i toku potrzebnych dla dokonania tej czynności mając na uwadze zwykły obieg pism. Spóźnienie skargi jest jednym z powodów jej odrzucenia ( art. 58 §1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W tym stanie rzeczy, skarga W. S. jako wniesiona z pominięciem ustawowej drogi do zainicjowania postępowania sądowoadministracyjnego, na podstawie art. 54 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna.