Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 28/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 3 grudnia 2004 r. sygn. akt III SA/Po 619/04 o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi I. H. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego postanawia: - oddalić zażalenie - U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 grudnia 2004 r. odmówił udzielenia prawa pomocy I. H. w zakresie zwolnienia od wpisu. Strona skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, zarzucając Sądowi I instancji nieuwzględnienie jego aktualnej sytuacji finansowej oraz faktu, że przed tym Sądem toczy się kilkadziesiąt spraw z jego skarg, a konieczność wnoszenia kolejnych skarg wydaje się niezaprzeczalna z uwagi na zawisłe przed organami celno-podatkowymi postępowania. Skarżący wywodził, iż nie jest w stanie uiścić żądanego wpisu, gdyż nie osiąga żadnych dochodów, a pieniądze otrzymywane od rodziców pozwalają jedynie na skromne utrzymanie. Z kolei pomoc uzyskiwana od brata obejmuje jedynie koszty związane z obsługą prawną. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udzielenie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i regułą jest, że sprowadza się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na finansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe. Taka sytuacja nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Słusznie bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zauważył, że skarżący, prowadząc uprzednio działalność gospodarczą, winien uwzględnić wydatki na ewentualne uczestnictwo w postępowaniach sądowych i zgromadzić na ten cel odpowiednie środki finansowe. Podkreślenia przy tym wymaga, iż skarżący prowadził działalność gospodarczą w znacznych rozmiarach. Nie bez znaczenia pozostaje również to, że strona skarżąca może liczyć na finansową pomoc rodziców. Te okolcizności, które legły u podstaw odmowy zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi wskazują na to, że nie było w sprawie podstaw do zastosowania art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazać przy tym należy, że przywołany przepis nakłada na stronę obowiązek udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania. Skarżący nie wykazał dostatecznie zasadności swego żądania i dlatego jego zażalenie należy uznać za niezasadne i podlegające z tych przyczyn oddaleniu mocą art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 9 lutego 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Małgorzata Korycińska

po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2005 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia I. H.

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

z dnia 3 grudnia 2004 r. sygn. akt III SA/Po 619/04

o oddaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy

w sprawie ze skargi I. H.

na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu

z dnia 31 sierpnia 2004 r. sygn. akt [...]

w przedmiocie określenia kwoty długu celnego

postanawia:

- oddalić zażalenie -

U Z A S A D N I E N I E

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 3 grudnia 2004 r. odmówił udzielenia prawa pomocy I. H. w zakresie zwolnienia od wpisu.

Strona skarżąca wniosła zażalenie na to postanowienie, zarzucając Sądowi I instancji nieuwzględnienie jego aktualnej sytuacji finansowej oraz faktu, że przed tym Sądem toczy się kilkadziesiąt spraw z jego skarg, a konieczność wnoszenia kolejnych skarg wydaje się niezaprzeczalna z uwagi na zawisłe przed organami celno-podatkowymi postępowania. Skarżący wywodził, iż nie jest w stanie uiścić żądanego wpisu, gdyż nie osiąga żadnych dochodów, a pieniądze otrzymywane od rodziców pozwalają jedynie na skromne utrzymanie. Z kolei pomoc uzyskiwana od brata obejmuje jedynie koszty związane z obsługą prawną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Udzielenie prawa pomocy w postępowaniu sądowym jest formą dofinansowania z budżetu państwa i regułą jest, że sprowadza się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na finansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest obiektywnie niemożliwe. Taka sytuacja nie zachodzi w rozpoznawanej sprawie. Słusznie bowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zauważył, że skarżący, prowadząc uprzednio działalność gospodarczą, winien uwzględnić wydatki na ewentualne uczestnictwo w postępowaniach sądowych i zgromadzić na ten cel odpowiednie środki finansowe. Podkreślenia przy tym wymaga, iż skarżący prowadził działalność gospodarczą w znacznych rozmiarach. Nie bez znaczenia pozostaje również to, że strona skarżąca może liczyć na finansową pomoc rodziców.

Te okolcizności, które legły u podstaw odmowy zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi wskazują na to, że nie było w sprawie podstaw do zastosowania art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wskazać przy tym należy, że przywołany przepis nakłada na stronę obowiązek udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania.

Skarżący nie wykazał dostatecznie zasadności swego żądania i dlatego jego zażalenie należy uznać za niezasadne i podlegające z tych przyczyn oddaleniu mocą art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.