Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 82/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 1, art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Aleksandra Łaskarzewska po rozpoznaniu w dniu 1 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. J. i P. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 3 października 2017 r., sygn. akt III SA/Lu 261/17 w sprawie ze skargi T. J. i P. J. na akt Starosty L. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia: 1. odrzucić zażalenie, 2. zwrócić T. J. i P. J. solidarnie ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie kwotę 100 (sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od zażalenia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, po rozpoznaniu skargi T. J. i P. J. na akt Starosty L. z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu - umorzył postępowanie.

W dniu 30 października 2017 r. profesjonalny pełnomocnik skarżących, na podstawie art. 194 § 1 pkt 9 P.p.s.a., wniósł "zażalenie na postanowienie w przedmiocie kosztów postępowania, które to koszty zostały przez skarżących poniesione w zapadłej przed sądem sprawie, a następnie nie zostały uwzględnione w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 3 października 2017 roku, sygnatura akt III SA/Lu 261/17 o umorzeniu postępowania w sprawie ze skargi T. J. i P. J. na (...)". Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 205 § 2 w zw. z art. 201 § 1 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W oparciu o powyższe strona skarżąca wniosła o zmianę wskazanego postanowienia w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania poprzez zasądzenie od Starosty L. solidarnie na rzecz T. J. oraz P. J. łącznej kwoty 714 zł. W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik skarżących przywołał treść art. 199, art. 200 oraz art. 201 § 1 P.p.s.a. Wskazał, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. W tej sprawie Sąd I instancji powinien więc uwzględnić wniosek skarżących o zwrot kosztów postępowania i zasądzić od organu na ich rzecz kwotę obejmującą: uiszczony wpis od skargi - 200 zł, wynagrodzenie adwokata - 480 zł oraz opłatę skarbową od złożonych odpisów pełnomocnictw - 34 zł.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 194 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.), zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wskazane w tym przepisie, a także w przypadkach przewidzianych w ustawie. Nie ulega jednak wątpliwości, że warunkiem dopuszczalności zaskarżenia postanowienia, jest fakt jego istnienia. Brak przedmiotu zaskarżenia skutkuje odrzuceniem zażalenia jako niedopuszczalnego z innych przyczyn. Taki właśnie szczególny przypadek niedopuszczalności zażalenia zachodzi w niniejszej sprawie. Bezspornym jest, że w sentencji postanowienia z dnia 3 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie nie zawarł orzeczenia o kosztach postępowania sądowego. W zażaleniu na to postanowienie profesjonalny pełnomocnik skarżących wyraźnie natomiast określił, że obejmuje ono wyłącznie orzeczenie o kosztach, a w istocie jego brak. W tym przypadku stronie skarżącej nie przysługiwało jednak zażalenie lecz wniosek o uzupełnienie orzeczenia. Tymczasem pełnomocnik T. J. i P. J. zaskarżył postanowienie sądu w zakresie nieistniejącego orzeczenia o kosztach postępowania sądowego, co w świetle poczynionych wyżej uwag, obligowało Naczelny Sąd Administracyjny do jego odrzucenia, na podstawie art. 178 w zw. z art. 180 i art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. O zwrocie wpisu sądowego od zażalenia orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.