Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 210/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-09-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.12 ust.1, art. 12 ust.4 pkt 3a-3c
journal: Dz.U. 2011 nr 74 poz 397
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Sławomir Presnarowicz, sędzia WSA Wojciech Stachurski, Protokolant Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 12 września 2012 r. sprawy ze skargi R. Spółka z o.o. w B. na interpretację indywidualną Minister Finansów z dnia [...] marca 2012 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem zaskarżenia jest interpretacja indywidualna z [...] marca 2012 r. znak [...], wydana przez działającego w imieniu Ministra Finansów Dyrektora Izby Skarbowej w B., na wniosek R. spółka z o.o. z siedzibą w B. (dalej także, jako "spółka", lub "wnioskodawca") z dnia 28 grudnia 2011 r.

We wniosku o udzielenie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego spółka, w opisie zdarzenia przyszłego wskazała m.in., że jest osobą prawną mającą miejsce siedziby i zarządu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej oraz podlegającą w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób prawnych. Wspólnikami Spółki są dwie osoby fizyczne (Udziałowiec I oraz Udziałowiec II) mające miejsce zamieszkania na terytorium Polski i podlegające nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych w Polsce, posiadające - odpowiednio - 90% i 10% udziałów w kapitale zakładowym Spółki.

Wnioskodawca jest m.in. wspólnikiem dwóch spółek komandytowych,

które prowadzą albo prowadziły działalność gospodarczą na terenie Polski głównie

w zakresie budowy, a następnie sprzedaży albo wynajmu mieszkań oraz lokali użytkowych. Siedziba spółek komandytowych znajduje się na terenie Polski. Spółka komandytowa posiada wkłady wspólników oraz straty z lat ubiegłych. Komplementariuszem spółki komandytowej jest udziałowiec Wnioskodawcy

(tj. Udziałowiec I), który posiada 90% udziału w zysku, a komandytariuszem tej spółki jest Wnioskodawca, który posiada 10% udziału w zysku. Planowane jest również przystąpienie do spółki komandytowej, jako komplementariusza, innej spółki z o.o. Druga ze spółek komandytowych posiada wkłady wspólników. Komplementariuszem drugiej spółki komandytowej jest udziałowiec wnioskodawcy (tj. Udziałowiec I),

który posiada 90% udział w zysku, a komandytariuszem tej spółki jest Wnioskodawca (posiada 10% udział w zysku). Wkłady wspólników do drugiej spółki komandytowej miały postać wkładów w gotówce.

W związku z powyższym spółka zadała następujące pytanie: "Czy prawidłowe jest stanowisko, iż po stronie wspólnika spółki osobowej (wnioskodawcy)

nie powstaje przychód w podatku dochodowym od osób prawnych na podstawie

art. 11, art. 12 albo art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych

w momencie podjęcia uchwały o częściowym zwrocie w pieniądzu wkładów wspólników do spółki osobowej na rzecz wspólników tej spółki, nowacji (odnowienia) zobowiązania spółki osobowej wobec wspólników z tytułu częściowego zwrotu wkładów na zobowiązanie z tytułu pożyczki wspólników w pieniądzu do tej spółki osobowej, oraz faktycznej spłaty zobowiązania z tytułu umowy pożyczki w pieniądzu przez spółkę osobową - w części dotyczącej spłaty kapitału pożyczki?"

Przedstawiając swoje stanowisko spółka wskazała, że w jej ocenie częściowy zwrot wkładu ze spółki osobowej na rzecz wspólnika należy traktować na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych tak, jak wystąpienie ze spółki.

W art. 12 ust. 4 pkt 3a lit. b) u.p.d.o.p. wskazano, że do przychodów nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej wydatkom na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce i uzyskanej przed wystąpieniem

przez wspólnika, nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa

w art. 5, pomniejszony o wypłaty dokonane z tytułu udziału w takiej spółce.

Brak jest zatem przychodu w podatku dochodowym od osób prawnych

tak długo, jak kwoty (pieniądze) otrzymane przez wspólnika ze spółki osobowej

z tytułu częściowego zwrotu wkładu do tej spółki nie są większe niż wydatki

na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce. W zdarzeniu przedstawionym we wniosku wydatkami wspólnika na nabycie lub objecie prawa

do udziałów w spółce osobowej będzie więc kwota wkładów do spółki osobowej. Wynika to stąd, iż wkłady wspólnika do spółki osobowej miały wyłącznie postać wkładów w pieniądzu. Zatem, w momencie podjęcia uchwały o zwrocie na rzecz wspólników części wkładów do spółki osobowej nie powstaje przychód w podatku dochodowym od osób prawnych po stronie wspólnika tej spółki z tego względu,

iż nie ma on prawa do otrzymania od spółki osobowej w pieniądzu kwoty wyższej

niż kwota poniesiona przez niego na nabycie przedmiotu wkładu do spółki.

Podobnie, zdaniem spółki, przychód nie powstanie po stronie wspólnika również w momencie dokonania nowacji (odnowienia) zobowiązania. Czynność ta kreuje bowiem tylko nowy tytuł prawny (pożyczka), na podstawie którego Spółka osobowa jest dłużnikiem wspólnika i nie dochodzi do fizycznej wypłaty pieniędzy na rzecz wspólnika. Zdaniem spółki przychód nie powstanie po stronie wspólnika również w momencie faktycznej spłaty zobowiązania z tytułu umowy pożyczki w pieniądzu przez spółkę osobową - w części dotyczącej spłaty kapitału pożyczki.

Dyrektor Izby Skarbowej w B., działając w imieniu Ministra Finansów, uznał stanowisko spółki przedstawione we wniosku za nieprawidłowe. Organ wskazał, że ustawa nie definiuje pojęcia przychodu, a jedynie ogranicza się do kazuistycznego wyszczególnienia w art.12 ust.1 ustawy z 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397 ze zm., dalej jako: "u.p.d.o.p."), wartości majątkowych zaliczanych do tej kategorii. Jednocześnie organ interpretacyjny podkreślił, że ustawodawca nie wymaga, aby przychodem były tylko wymienione w tym przepisie pożytki, które są wprost wynikiem realizacji celu działalności gospodarczej osoby prawnej. Wskazano, że wszelkie wpłaty pieniężne, o ile spełniają inne wymagania podane w rozdziale 2 ustawy, mogą być uznane za przychód osoby prawnej zwłaszcza, że listę pożytków, stanowiącą katalog zamknięty, które nie mogą być zaliczone do przychodów zawarto w ust.4 art.12 u.p.d.o.p. I tak do przychodów nie zalicza się środków pieniężnych otrzymanych przez wspólnika spółki niebędącej osobą prawną z tytułu likwidacji takiej spółki bądź wystąpienia z takiej spółki, w części odpowiadającej wydatkom na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce i uzyskanej przed wystąpieniem przez wspólnika nadwyżce przychodów nad kosztami ich uzyskania, o których mowa w art.5, pomniejszonej o wypłaty dokonane z tytułu udziału w takiej spółce (art.12 ust.4 pkt 3a u.p.d.o.p.).

Organ interpretacyjny wskazał, że z art.12 ust.1 pkt 1 u.p.d.o.p. wynika,

że przychodami, z zastrzeżeniem ust.3 i 4 oraz art.14 u.p.d.o.p., są w szczególności otrzymane pieniądze, wartości pieniężne, w tym również różnice kursowe. Wyjaśniając pojęcie "otrzymane", organ wskazał, że oznacza ono, że przychód podatkowy powstaje w momencie wpływu do majątku podatnika wymienionych środków, skutkującego powstaniem po stronie podatnika możliwością dysponowania tymi środkami.

Minister Finansów reprezentowany przez Dyrektora Izby Skarbowej w B. przywołując treść art. 506 k.c. stwierdził, iż istotą nowacji jest wygaśnięcie dotychczasowego zobowiązania, w świetle powyższego nie może budzić wątpliwości, iż dokonanie tej czynności stanowi zaspokojenie wierzyciela. Jednocześnie taka czynność nie musi być zrealizowana poprzez bezpośrednią zapłatę. W wyniku zamiany zobowiązania z tytułu zwrotu części wkładu do spółki komandytowej na zobowiązanie z tytułu pożyczki dojdzie tym samym do uregulowania pierwotnego zobowiązania (nastąpi jego umorzenie).

W sytuacji stanowiącej przedmiot zaskarżonej interpretacji zawarcie umowy pożyczki pełnić będzie w istocie funkcję "faktycznego zwrotu wkładu",

gdyż zobowiązanie spółki komandytowej wobec wnioskodawcy z tytułu częściowego zwrotu wkładu w części objętej umową odnowienia wygaśnie i zostanie uregulowane. Wobec tego, w momencie odnowienia zobowiązania po stronie wnioskodawcy powstanie przychód podatkowy w rozumieniu art. 12 ust. 1 u.p.d.o.p. Natomiast

w przypadku dokonania na rzecz wnioskodawcy zwrotu części wkładu nie objętego nowacją przychód powstanie w dacie otrzymania środków pieniężnych. Tym samym częściowy zwrot wkładu w spółce komandytowej - objęty umową odnowienia zobowiązania, lub wypłata środków pieniężnych, o ile nie dojdzie do zawarcia umowy nowacji - będzie stanowił dla Wnioskodawcy przychód podatkowy. Z kolei spłata kwoty głównej pożyczki, powstałej w wyniku zawarcia umowy nowacji, będzie

dla wnioskodawcy neutralna podatkowo.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na powyższą interpretację indywidualną (poprzedzonej wezwaniem

do usunięcia naruszenia prawa), spółka wniosła o uchylenie przedmiotowej interpretacji indywidualnej oraz zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych. Zaskarżonej interpretacji indywidualnej zarzucono naruszenie: art. 11, art. 12 oraz art. 14 u.p.d.o.p., poprzez błędną wykładnię tych przepisów przejawiającą się w uznaniu za nieprawidłowe stanowiska spółki.

Autor skargi podniósł, iż stanowisko organu interpretacyjnego nie zostało oparte na obowiązujących przepisach prawa podatkowego, a przedstawiona w interpretacji indywidualnej wykładnia przepisów ma charakter "profiskalny".

W ocenie spółki częściowy zwrot wkładu spółki osobowej na rzecz wspólnika należy traktować na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych tak, jak wystąpienie ze spółki. Brak jest, zatem przychodu w podatku dochodowym

od osób prawnych tak długo, jak kwoty (pieniądze) otrzymane przez wspólnika

ze spółki osobowej z tytułu częściowego zwrotu wkładu do tej spółki nie są większe niż wydatki na nabycie lub objęcie prawa do udziałów w takiej spółce.

Odpowiadając na zarzuty podniesione w skardze organ interpretacyjny wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej interpretacji indywidualnej podnosząc, że w sprawie będącej przedmiotem sporu środki finansowe otrzymane przez spółkę ze spółki komandytowej będą w całości stanowiły jej przychód, gdyż wypełniają dyspozycję zawartą w art. 12 ust. 1 pkt 1 u.p.d.o.p.

Działający w imieniu Ministra Finansów Dyrektor Izby Skarbowej w B. zgodził się z wnioskodawcą, że przepływy pieniężne między spółką osobową a wspólnikiem są neutralne podatkowo, zastrzegając jednocześnie, że dotyczy to jedynie transferu środków będących wynikiem prowadzonej przez spółkę osobową działalności i odzwierciedlających, przypadający na wspólnika, udział w zysku. Wynika to, bowiem z obowiązku ujęcia w rachunku podatkowym wspólnika przynależnych jemu przychodów i kosztów działalności prowadzonej przez spółkę osobową. Jednakże okoliczność częściowego wycofania wkładu i związany z tym przepływ pieniężny (spełnienie którego w niniejszej sprawie zastąpiono zobowiązaniem do spełnienia innego świadczenia), zdaniem organu interpretacyjnego, nie wpisuje się w powyższe, zatem nie może być mowy o neutralności podatkowej takiego zdarzenia.

Na potwierdzenie prawidłowości swojego stanowiska w odpowiedzi na skargę przywołano wyroki sądów administracyjnych tj. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu sygn. I SA/Po 226/11 oraz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie sygn. I SA/Ol 7/12.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga okazała się niezasadna, bowiem wbrew twierdzeniom autora skargi, organ interpretacyjny dokonał zgodnej z prawem wykładni przepisów ustawy

o podatku dochodowym od osób prawnych w kontekście przedstawionego

przez spółkę zdarzenia przyszłego.

Spór w sprawie dotyczy prawidłowej, z punktu widzenia przepisów ustawy

o podatku dochodowym od osób prawnych, kwalifikacji należności z tytułu częściowego zwrotu wkładu ze spółki osobowej na rzecz wspólnika w tym także

na skutek nowacji zobowiązania (na umowę pożyczki). Zdaniem spółki należność taka nie stanowi przychodu podatkowego i należy ją traktować na gruncie podatku dochodowego od osób prawnych tak, jak wystąpienie ze spółki. Natomiast zdaniem organu interpretacyjnego częściowy zwrot wkładu, w tym także w części objętej umową odnowienia, stanowi przychód podatkowy.

Przechodząc do oceny zaskarżonej interpretacji indywidualnej podkreślić należy, że przepisy u.p.d.o.p. nie regulują wprost kwestii częściowego zwrotu wkładu dokonanego na skutek zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika spółki osobowej. Kwalifikacji prawnopodatkowej uzyskiwanego z tego tytułu przysporzenia majątkowego należy więc dokonać w oparciu o ogólne reguły określone w art. 12 u.p.d.o.p. We wspomnianym przepisie wskazano przykładowe kategorie przychodów, poprzez ich wyliczenia (art.12 ust.1 u.p.d.o.p.) oraz enumeratywnie, a więc w sposób wyczerpujący, wymieniono rodzaje przychodów, których nie zalicza się

do przychodów podatkowych (art.12 ust.4 u.p.d.o.p.). Przychodem będzie więc każde przysporzenie majątkowe niezależnie od sposobu jego powstania, chyba,

że konkretny przepis u.p.d.o.p. stanowi inaczej.

I tak w myśl postanowień art.12 ust.1 pkt 1 u.p.d.o.p., otrzymane pieniądze

i wartości pieniężne, aby mogły zostać uznane za przychód w rozumieniu przepisów u.p.d.o.p., muszą mieć charakter definitywny. W tym miejscu zgodzić należy się

z organem interpretacyjnym, że taki charakter będą miały zarówno faktyczny zwrot części wkładu, jak i dokonana, zgodnie z art.506 k.c., zamiana zobowiązania z tytułu zwrotu części wkładu ze spółki komandytowej na zobowiązanie z tytułu pożyczki, gdyż w ten sposób zobowiązanie spółki komandytowej wobec wnioskodawcy z tytułu częściowego zwrotu wkładu w części objętej umową odnowienia wygaśnie i zostanie uregulowane. Istotą nowacji jest wygaśnięcie dotychczasowego zobowiązania

w wyniku zamiany zobowiązania z tytułu zwrotu części wkładu do spółki komandytowej na zobowiązanie z tytułu pożyczki, tym samym dokonanie tej czynności stanowić będzie przychód podatkowy.

Od 1 stycznia 2011 r., na skutek nowelizacji przepisów u.p.d.o.p., w art.12 ust.4 u.p.d.o.p., dodano pkt 3a-3c, w których uregulowano zasady opodatkowania wspólników spółki osobowej, a więc spółki, która nie jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych, z tytułu likwidacji tej spółki lub wystąpienia wspólnika ze spółki. W przepisie tym, który, jak wskazano wcześniej, w sposób wyczerpujący, wymienia kategorie przychodów, niezaliczonych do przychodów podatkowych nie przewidziano jednak wyłączenia przysporzenia majątkowego uzyskanego w związku z częściowym zwrotem wkładu dokonanego na skutek zmniejszenia udziału kapitałowego wspólnika spółki osobowej. Wyłączenia przysporzeń majątkowych z kategorii przychodów, o których mowa w art.12 ust.4 u.p.d.o.p., z uwagi na swój charakter (zamknięty katalog) powinny być interpretowane ściśle.

Tym samym wskazane wyżej zasady opodatkowania wspólników spółki osobowej nie będą mogły mieć zastosowania do zdarzenia przyszłego przedstawionego we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej, bowiem wprowadzone do ustawy od 1 stycznia 2011 r. regulacje określają jedynie skutki wypłaty środków pieniężnych lub otrzymania innych składników majątku w sytuacji likwidacji spółki, która nie posiada osobowości prawnej, bądź też wystąpienia z takiej spółki. Wypłata środków pieniężnych tytułem zmniejszenia wniesionego wkładu

w spółce komandytowej, bądź nowacji zobowiązania z tego tytułu na pożyczkę,

do takich sytuacji nie należy, nie można jej bowiem utożsamiać z wypłatą wspólnikowi środków pieniężnych tytułem należnego mu udziału kapitałowego

w spółce w związku z jego wystąpieniem ze spółki (podobnie WSA w Olsztynie

w sprawi o sygn. I SA/Ol 7/12, oraz WSA w Poznaniu w sprawie o sygn. I SA/Po 226/11, dostępne na stronie internetowej NSA w Centralnej Bazie Orzeczeń

i Informacji o Sprawach). Tym samym za niezasadny uznano zarzut naruszenia

art. 12 u.p.d.o.p.

Organ interpretacyjny nie naruszył także art.11 oraz art.14 u.p.d.o.p.,

które, jak wynika z treści zaskarżonej interpretacji indywidualnej nie były przedmiotem rozważań organu. Zauważyć w tym miejscu należy, że pełnomocnik spółki nie wskazał, na czym miałoby polegać naruszenie ww. przepisów.

Na marginesie Sąd zauważa, że pytanie, z którym spółka wystąpiła do organu interpretacyjnego dotyczyło jedynie kwalifikacji zdarzenia przyszłego z punktu widzenia przychodów podatkowych i nie obejmowało zagadnień związanych

z ustalaniem kosztów uzyskania przychodu z tytułu częściowego zwrotu wkładów

w spółce komandytowej, ani też ewentualnego dochodu, który podlegałaby opodatkowaniu. Z uwagi na postanowienia art.134 §1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r, poz. 270), dalej jako: "p.p.s.a.", który zobowiązuje sąd do rozstrzygania w granicach danej sprawy, powyższe kwestie jako wykraczające poza granice sprawy, w której została wydana zaskarżona interpretacja podatkowa nie mogły być, więc przedmiotem kontroli sądu.

Z uwagi na to, że zaskarżona interpretacja prawa podatkowego nie narusza prawa, w oparciu o postanowienia art.151 p.p.s.a., oddalono skargę.