Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 30/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2017-04-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1, 1a, 1b
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 4 ust. 3, , art. 1 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1764
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant st. sekretarz sądowy Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 11 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi P. U.-. A. Sp. z o.o. w B. na bezczynność Prezydenta Miasta B. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej oddala skargę


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności.

Wnioskiem z dnia [...] listopada 2016 r. (data wpływu do organu 3 listopada 2016 r.) "A." Sp. z o.o. w B. (dalej powoływane jako skarżąca), zwróciło się do Prezydenta B. o udostępnienie informacji publicznej w postaci załączników do protokołów z kontroli przeprowadzonych przez PUHP "L." Sp. z o.o. w firmach: Usługi Komunalne "B." i K. Sp. z o.o. Sp.k. w dniach [...], [...] lipca 2016 r. oraz [...] lipca 2016 r. a także podania ceny jaka została uiszczona za sporządzenie przez biegłą E. M., każdej z opinii w zakresie oceny wyposażenia bazy magazynowo – transportowej w systemy i urządzenia do zagospodarowania wód opadowych i roztopowych, dotyczących nieruchomości H., gm. J. oraz nieruchomości R. gm. T. Skarżący zwrócił się o udostępnienie kserokopii zlecenia bądź faktury VAT.

W dniu [...] listopada 2016 r. organ przekazał kserokopie załączników do protokołów przedmiotowych czynności kontrolnych. W przypadku K. Sp. z o.o. Sp.k. przekazano następujące załączniki stanowiące część składową protokołu:

1. Kserokopię umowy dzierżawy bazy magazynowo - transportowej z dnia [...] marca 2016 r.;

2. Kserokopię umowy o obsłudze technicznej i naprawie samochodów z dnia [...] stycznia 2016 r.;

3. Kserokopię potwierdzenia gotowości z dnia [...] marca 2016 r. do świadczenia usługi mycia i dezynfekcji pojazdów przeznaczonych do odbierania odpadów komunalnych;

4. Kserokopię dowodów rejestracyjnych pojazdów wykonawcy;

5. Kserokopię umowy najmu pojazdów z dnia [...] grudnia 2015 r.;

6. Dokumentację w postaci printscreen z funkcjonowania systemu ELTE GPS.

W przypadku firmy "B." przekazano następujące załączniki stanowiące część składową protokołu:

1. Pełnomocnictwo A. M. do reprezentowania przedsiębiorstwa "B.";

2. Kserokopię umowy najmu bazy magazynowo - transportowej z dnia [...] lutego 2016 r.;

3. Oświadczenie właściciela wykonawcy "B." z dnia [...] lipca 2016 r. o zamiarze naprawy pojazdów poza terenem bazy w R.;

4. Kserokopię umowy na świadczenie usługi mycia i dezynfekcji pojazdów;

5. Wyciąg z książek mycia i dezynfekcji pojazdów [...] oraz [...];

6. Kserokopie dowodów rejestracyjnych pojazdów wykonawcy;

7. Kserokopię umowy leasingu pojazdu [...] z dnia [...] października 2013 r.;

8. Dokumentację w postaci printscreen z funkcjonowania systemu X-TRUCK.

Jednocześnie poinformowano, że organ nie był stroną zlecającą sporządzenie opinii potwierdzających spełnianie wymagań z zakresu ustawy - Prawo wodne, dotyczących nieruchomości H., działka ewidencyjna [...] gm. J. oraz R., działka o nr ewidencyjnym [...], gm. T., przygotowanych przez E. M. Wskazano, że w celu udostępnienia kserokopii zlecenia bądź faktury VAT za zlecenie należy zwrócić się bezpośrednio do PUHP "L." Sp. z o.o.

Wobec powyższego skarżąca złożyła do sądu administracyjnego skargę na bezczynność organu w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] listopada 2016 r. o udostępnienie informacji publicznej w postaci nieudostępnienia kserokopii zlecenia bądź faktury VAT za sporządzenie opinii przez E. M. Zarzucono naruszenie art. 4 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 2 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez nieudzielenie informacji stosowanie do wniosku, mimo że organ jest w posiadaniu wnioskowanej informacji. Wskazując na powyższe naruszenie wniesiono o uwzględnienie skargi; zobowiązanie organu do udzielenia wnioskowanej informacji publicznej w postaci podania ceny jaka została uiszczona za sporządzenie opinii przez E. M. oraz udostępnienia kserokopii zlecenia bądź faktury VAT w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi na podstawie art. 149 § 1 P.p.s.a.; stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a.; przyznanie od organu na rzecz skarżącego sumy pieniężnej w wysokości 10.000,00 zł na podstawie 149 § 2 P.p.s.a. w zw. z art. 154 § 6 P.p.s.a.; zasądzenie od organu na rzecz skarżącej kosztów postępowania w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi podano, że w przetargu na odbiór odpadów komunalnych z terenu Miasta B., PUHP L. Sp. z o.o. był jedynie pełnomocnikiem zamawiającego - Prezydenta Miasta B. Nie był to przetarg PUHP "L." Sp. z o.o., stąd organ nie może zasłaniać się posiadaniem części dokumentów przez pełnomocnika. Dokumenty związane z przetargiem należą do mocodawcy działającego przez pełnomocnika. Mimo iż być może dokumenty i zawarte w nich informacje fizycznie znajdują się w PUHP "L." Sp. z o.o. to organ jako zamawiający ma do nich dostęp. Skarżąca powołując się na wyrok NSA z 31 stycznia 2013 r., I OSK 2571/12 wywiodła, że przyczyny nieposiadania przez organ informacji publicznej mieszczącej się w zakresie jego właściwości rzeczowej, pozostają bez wpływu na obowiązek realizacji wniosku o jej udostępnienie i ocenę działań organu pod kątem ewentualnej bezczynności. W przeciwnym wypadku prawo do informacji publicznej pozostałoby prawem iluzorycznym, skoro organ mógłby w każdym wypadku uwolnić się od obowiązku realizacji wniosku o udostępnienie żądanej informacji publicznej. W wypadku pojawienia się problemów dowodowych związanych z ustaleniem, czy żądana informacja rzeczywiście jest w posiadaniu podmiotu, do którego skierowano wniosek, przesądzające znaczenie powinno mieć to, czy przedmiot żądania pokrywa się z zakresem działania podmiotu, do którego skierowano wniosek. Zobowiązany byłby zatem każdy podmiot, który powinien posiadać taką informację ze względu na swoją właściwość rzeczową. Podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej, który jest kompetentny do posiadania takiej informacji z tytułu jej wytworzenia, bądź obowiązany do jej posiadania lub przechowywania, nie może odmawiać udzielenia tej informacji zasłaniając się faktem chwilowego jej nie posiadania. Jeżeli jest bowiem rzeczowo właściwy by daną informację posiadać, osoba żądająca udostępnienia tej informacji właśnie do tego podmiotu powinna skierować stosowne zapytanie, a nie poszukiwać podmiotu, który aktualnie czy chwilowo jest w posiadaniu tej informacji. Osoba kierująca żądanie udostępnienia informacji publicznej ma więc w tym zakresie przyznane ustawą uprawnienie z czym skorelowany jest obowiązek organu by żądaniu temu zadośćuczynić. Przeciwny pogląd prowadziłby bowiem do patologicznych sytuacji, kiedy organ będący kompetentny do posiadania informacji, mógłby w zasadzie zawsze powołując się na faktyczny jej brak odmawiać udzielenia tej informacji. Sądowe postępowanie kontrolne w tym zakresie nie obejmuje bowiem możliwości sprawdzenia prawdziwości oświadczenia złożonego przez organ. Zawsze więc decydować powinny kompetencje do posiadania informacji, a nie stan faktyczny. Jeżeli organ taki nie posiada chwilowo informacji, to powinien ją zdobyć by wywiązać się z ustawowego obowiązku.

Wnioskując o przyznanie od organu sumy pieniężnej zaakcentowano, że w trzech podobnych sprawach, w których stroną było skarżące przedsiębiorstwo "A.", zasądzono od organu grzywnę w sumie wysokości 5.00,00 zł. Nie odniosło to jednak rezultatu, stąd wniosek o przyznanie sumy pieniężnej która, zdaniem skarżącej, będzie właściwszym środkiem dyscyplinująco – represyjnym, niż grzywna.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podał, że wskazany przez skarżącą wyrok dotyczy odmiennego stanu faktycznego, tj. sytuacji w której organ odmówił udostępnienia informacji publicznej z uwagi na fakt, że przesłał oryginał opracowania do innego organu. W niniejszej sprawie nie zachodzą żadne wątpliwości, że organ nie wytworzył wnioskowanej informacji, nie jest również obowiązany do jej posiadania lub przechowywania. Podano, że zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w sprawie powierzenia PUHP "L." sp. z o.o. zadań związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem postępowań na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz pełnomocnictwa z dnia [...] września 2016 r., PUHP "L." sp. z o.o., zostało upoważnione do przygotowania i przeprowadzenia postępowań na odbieranie odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy oraz nieruchomości na których nie zamieszkują mieszkańcy oraz nieruchomości na których nie zamieszkują mieszkańcy a powstają odpady komunalne. Powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych organ wywiódł, że skoro nie jest w posiadaniu wszystkich żądanych przez skarżącą dokumentów, to prawidłowo udzielił w tym zakresie odpowiedzi w formie pisma a nie decyzji administracyjnej. W związku z tym nie można mu skutecznie postawić zarzutu bezczynności. Organ podniósł, że co prawda odpowiedź na wniosek skarżącej została wysłana 15 – go dnia od daty jego wpływu, ale było to opóźnienie nieznaczne, wynikające z dużej ilości codziennej korespondencji a nie ze złej woli załatwienia sprawy i na pewno nie cechowało go rażące naruszenie prawa.

Pełnomocnik strony skarżącej na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2017 r. podał, że nie zwracał się do PUHP "L." o nadesłanie faktury oraz kserokopii zlecenia, ponieważ miał doświadczenia z poprzednich sytuacji, w których Spółka "L." nie udzielała informacji czy też unikała jej udzielenia. Pełnomocnik organu oświadczył zaś, że Prezydent nigdy nie był i nie jest w posiadaniu żądnego dokumentu. Spółka "L." jest oddzielną osobą prawną i wykonuje czynności samodzielnie. Jeżeli chodzi o Prezydenta, to jego działania w stosunku do Spółki "L." ograniczyły się do tego, że zlecił on Spółce przeprowadzenie przetargu, a dalsze czynności działy się w ramach Spółki.

W piśmie procesowym z dnia 11 kwietnia 2017 r. stanowiącym załącznik do protokołu, pełnomocnik skarżącej podtrzymał stanowisko, że PUHP "L." była jedynie pełnomocnikiem zamawiającego. W związku z tym skarżąca zwróciła się do mocodawcy o udostępnienie informacji dotyczącej ceny sporządzanych opinii jako podmiotu, do którego przedmiotowe dokumenty należą. Nadto zaznaczono, że w odpowiedzi na skargę organ błędnie wskazał zarządzenie nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. oraz pełnomocnictwo z dnia [...] września 2016 r. jako podstawę działania PUHP "L.", albowiem przetarg na odbiór odpadów komunalnych na lata 2016-2018 prowadzony był w oparciu o zarządzenie z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] oraz pełnomocnictwo z dnia [...] grudnia 2015 r. (dokumenty te dołączono do akt sprawy). Wskazano przy tym, że Spółka "L." nie działała jako jednostka organizacyjna, której powierzono wykonywanie części zadań własnych ale jako pełnomocnik, którego umocowanie nie różni się od umocowania profesjonalnego pełnomocnika. Trudno zatem, żeby skarżąca poszukiwała dokumentów u innych podmiotów, skoro związane są one z działalnością Prezydenta Miasta B. Gdyby informacja publiczna dotyczyła działalności Spółki jako jednostki organizacyjnej zobowiązanej do udostępnienia informacji publicznej, jako podmiotu wykonującego zadania publiczne, wówczas skarżąca zwróciłaby się do niej bezpośrednio. W zaistniałym stanie faktycznym, zwrócono się do mocodawcy jako podmiotu, który zobowiązany jest udostępnić informację publiczną zgodnie z art. 4 ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przepisem art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej powoływana jako P.p.s.a.) Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a:

1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności;

2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa;

3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania.

Zgodnie z § 1a art. 149 P.p.s.a. jednocześnie Sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Z kolei § 1b stanowi, że Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Na podstawie § 2 art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6.

Zgodnie z art. 151 .p.s.a w razie nieuwzględnienia skargi w całości lub w części sąd oddala skargę w całości albo w części.

Odnosząc się do kwestii dopuszczalności skargi, zauważyć należy, że warunkiem dopuszczalności skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego jest wyczerpanie środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed właściwym organem administracji publicznej (art. 52 § 1 P.p.s.a.), przy czym dotyczy to także skargi na bezczynność organu, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a. Jednakże w przypadku skargi na bezczynność organu, w przedmiocie dostępu do informacji publicznej nie wymaga się poprzedzenia jej środkiem zaskarżenia wskazanym w art. 52 P.p.s.a. Brak jest tutaj podstaw do występowania z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa oraz wykazywania, że złożone zostało zażalenie na bezczynność organu w trybie, o którym mowa w art. 37 § 1 K.p.a. (vide: wyrok WSA w Opolu z 14 lipca 2016 r., LEX nr 2086528; wyrok WSA w Krakowie z 23 czerwca 2016 r., II SAB/Kr 84/16, LEX nr 2069027).

Odnosząc się do meritum sprawy podać należy, że z bezczynnością organów w zakresie określonym ustawą o dostępie do informacji publicznej mamy do czynienia wtedy gdy organ zobowiązany do podjęcia czynności materialno -technicznej w przedmiocie wnioskowanej informacji publicznej – nie podejmuje takiej czynności, a zatem milczy wobec wniosku o jej udzielenie. Należy podkreślić, że obowiązek udostępnienia informacji publicznej obejmuje podmioty, które taką informacją dysponują. Wynika to wprost z przepisu art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1764 ze zm.; dalej powoływana jako ustawa). A zatem jeśli podmiot nie jest w posiadaniu informacji publicznej żądanej we wniosku o udzielenie informacji publicznej lub posiada ją tylko w pewnym zakresie (w części), to w ocenie Sądu w takiej sytuacji zasadne jest przyjęcie, że odpowiedź udzielona pismem (czynność materialno-techniczna) z podaniem wyjaśnienia że nie jest w posiadaniu informacji, względnie nie dysponuje pełną informacją – stanowi udzielenie informacji publicznej. Nie można bowiem przyjmować, że organ (względnie inny podmiot) ma obowiązek udzielenia informacji, której nie posiada. Nie można także zobowiązać kogoś do udzielenia informacji, której nie ma, ponieważ zobowiązanie takie byłoby niewykonalne (vide: wyrok WSA w Warszawie z 27 kwietnia 2010 r., II SAB/Wa 157/09).

Celem skargi na bezczynność organu administracji jest zwalczanie braku działania (zwłoki) w załatwianiu sprawy administracyjnej. W doktrynie oraz orzecznictwie przyjmuje się, że o bezczynności organu administracji możemy mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadząc postępowanie, mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu, czy też nie podejmuje innej stosownej czynności, nie ma natomiast znaczenia z jakich powodów określony akt, czy czynność nie została dokonana przez organ.

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy trzeba zauważyć, że w sprawie niesporne jest, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną w rozumie przepisu art. 1 ust. 1 ustawy, a Prezydent Miasta B. jako organ władzy publicznej jest podmiotem obowiązanym do udostępnienia informacji publicznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy). Zgodnie z art. 4 ust. 3 ustawy - jak wskazano powyżej - obowiązek udostępnienia informacji obejmuje informacje, które są w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Mając zatem na uwadze, że Prezydent Miasta B. po otrzymaniu wniosku skarżącego z [...] listopada 2016 r. w dniu [...] listopada 2016 r. uwzględnił go w takim zakresie w jakim posiadał żądane dokumenty i w piśmie z tego samego dnia poinformował, że w posiadaniu kserokopii zlecenia bądź faktury VAT za sporządzenie opinii jest PUHP "L." Sp. z o.o. i to do tego podmiotu należy zwrócić z odpowiednim wnioskiem, należy uznać, że organ nie pozostaje w bezczynności.

Spór w sprawie niniejszej dotyczy tego, czy istotnie organ nie posiada zlecenia bądź kserokopii faktury VAT za opinie sporządzone przez E. M. Zdaniem skarżącego PUHP "L." Sp. z o.o. był jedynie pełnomocnikiem zamawiającego organu – Prezydenta Miasta B. W związku z tym organ nie może zasłaniać się posiadaniem części dokumentów przez pełnomocnika. Pełnomocnictwo to nie różni się od umocowania profesjonalnego pełnomocnika. Dlatego to mocodawca czyli organ powinien być w posiadaniu całej dokumentacji. Z kolei organ podał, że nigdy nie był i nie jest w posiadaniu żądnego dokumentu. Spółka "L." jest oddzielną osobą prawną i wykonuje czynności samodzielnie. Działanie organu w stosunku do Spółki "L." ograniczyły się do tego, że zlecił on Spółce przeprowadzenie przetargu, a dalsze czynności działy się w ramach Spółki. Organ nie był stroną zlecającą sporządzenie opinii potwierdzających spełnianie wymagań z zakresu ustawy - Prawo wodne.

Podać należy, że zarówno z treści pełnomocnictwa z dnia [...] września 2016 r. jak [...] grudnia 2015 r. wynika, że Spółka "L." została upoważniona przez organ do przygotowania i przeprowadzenia w imieniu organu postępowań o udzielenie zamówienia publicznego na odbieranie odpadów komunalnych. Pełnomocnictwo obejmuje umocowanie do dokonywania przez Spółkę w imieniu zamawiającego wszelkich czynności związanych z przygotowaniem i przeprowadzeniem postępowań o udzielenie zamówienia publicznego w szczególności powołanie biegłych. Zdaniem Sądu z zakresu udzielonego pełnomocnictwa wynika, że w obowiązku posiadania zlecenia bądź faktury VAT za sporządzenie opinii była Spółka "L.". O fakcie tym organ poinformował skarżącego w piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. Jak wynika z informacji podanej przez pełnomocnika skarżącego na rozprawie w dniu [...] kwietnia 2017 r. skarżący nie zwrócił się do Spółki "L." o udzielenie informacji w tym zakresie.

W ocenie Sądu, Prezydent Miasta B. uprawdopodobnił, że nie jest w posiadaniu ani zlecenia, ani też faktury VAT za sporządzenie opinii przez biegłą E. M. Organ nie był wystawcą zlecenia ani przyjmującym fakturę za zrealizowanie usługi, a więc nie był "wytwórcą" tych dokumentów. Podmiotem zajmującym się bezpośrednio tymi czynnościami była Spółka "L." w ramach kompleksowego pełnomocnictwa na przeprowadzenie zamówienia publicznego na odbieranie odpadów komunalnych. Faktem jest, że zakres zleconych Spółce "L." działań, należał do kompetencji Gminy B. Jednakże Prezydent, jako mocodawca, nie miał potrzeby gromadzenia wszystkich dokumentów dotyczących zamówień publicznych, skoro specjalnie do tych zadań zatrudnił Spółkę "L.". Organ nie uchylał się od udzielenia skarżącej informacji publicznej w takim zakresie, w jakim był w jej posiadaniu. Natomiast, słusznie zdaniem Sądu, poinformował skarżącą, aby zwróciła się bezpośrednio do Spółki "L." o dostarczenie zlecenia lub faktury VAT związanych z czynnościami biegłej E. M., którą powołała i rozliczała Spółka "L.". Wbrew twierdzeniu skarżącej, Sąd nie dopatrzył się w postępowaniu organu uchylania się od obowiązku udzielenia informacji publiczne, skoro organ wyraźnie wskazał, gdzie skarżąca uzyska żądaną informację publiczną i dlaczego organ nie jest w jej posiadaniu.

W ocenie Sądu, powoływanie się skarżącej na wyrok NSA z dnia 31 stycznia 2013 r., I OSK 2571/12 jest chybione i nieadekwatne do stanu faktycznego niniejszej sprawy. Tamże, burmistrz miasta nie udzielił informacji dotyczącej dokumentacji związanej z projektem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zasłaniając się chwilowym jej wypożyczeniem innemu organowi. NSA nie uznał takiej argumentacji organu za zasadną, skoro organ ten był "wytwórcą" żądanej informacji i jedynym kompetentnym do jej udzielenia. W niniejszej sprawie powstała sytuacja odwrotna: organ wskazał skarżącej podmiot będący w bezpośrednim posiadaniu wytworzonego na jego zlecenie dokumentu, a skarżąca uchyliła się od jego zażądania.

Konkludując, w ocenie Sądu organ nie dopuścił się bezczynności w przedmiotowej sprawie ponieważ stosownie do wymogów art. 10 ust. 2 ustawy, udzielił informacji zgodnie z wnioskiem skarżącej i w takim zakresie w jakim ją posiadał. Na koniec trzeba wskazać, że co prawda organ ustosunkował się do wniosku skarżącej z dnia [...] listopada 2016 r. (data wpływu do organu 3 listopada 2016 r.) w dniu [...] listopada 2016 r. a więc 15 – go dnia po jego otrzymaniu, a zatem przekroczył termin wskazany w treści art. 13 ust. 1 ustawy. Zgodnie z tą regulacją udostępnienie informacji na wniosek następuje bez zbytniej zwłoki i nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. W ocenie Sądu termin wskazany w tej regulacji jest terminem instrukcyjnym a jego przekroczenie o jeden dzień trudno uznać za bezczynność (vide: wyrok NSA z 23 listopada 2016 r., I OSK 685/15, Lex nr 2190313).

Ponieważ organ nie pozostaje w bezczynności w zakresie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej, skarga podlegała oddaleniu.

Dlatego też na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.