Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 704/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-03-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w dniu 13 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[...]" z siedzibą we W. na uchwałę Zarządu Województwa D. z dnia [...] stycznia 2017 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia uchwały w sprawie przeznaczenia do sprzedaży lokali mieszkalnych na rzecz ich najemców postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu wniesionej przez Stowarzyszenie "[...]" z siedzibą we W. zarzucono zaskarżonej uchwale naruszenie art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r.

o samorządzie województwa skutkujące naruszeniem interesu prawnego najemców lokali mieszkalnych położonych we W. przy ul. [...] [...], [...] i [...] uprzednio przeznaczonych do sprzedaży na ich rzecz. Nadto zarzucono naruszenie art. 8 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ uzasadnienie zaskarżonej uchwały jest lakoniczne i nielogiczne oraz podyktowane politycznymi przesłankami, których celem jest pozbawienie mieszkańców ich lokali.

W konsekwencji Stowarzyszenie wniosło o stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Zarządu Województwa D. wniósł o odrzucenie skargi mając na uwadze, że skarga ta została już przez Sąd rozstrzygnięta postanowieniem z dnia 18 sierpnia 2017 r., sygn. akt II SA/Wr 395/17. Nadto w przypadku uznania przez Sąd, że skarga winna podlegać rozpoznaniu co do meritum, pełnomocnik wniósł o oddalenie skargi uznając ją za bezzasadną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Wyjaśnienie motywów rozstrzygnięcia należy rozpocząć od wskazania, że zgodnie z treścią art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz.U. z 2016 r. poz. 486 ze zm,; dalej: u.s.w.) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu organu samorządu województwa, który wydał przepis, do usunięcia naruszenia - zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. W myśl art. 91 ust. 1 u.s.w. przepisy art. 90 stosuje się odpowiednio, gdy organ samorządu województwa nie wykonuje czynności nakazanych prawem albo, przez podejmowane czynności prawne lub faktyczne, narusza prawa osób trzecich.

Wskazując na powyższe przepisy zaznaczyć jednak należy, że Sąd przytoczył

i zastosował w niniejszej sprawie przepisy w brzmieniu sprzed wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935). Na mocy tej ustawy zmianie uległo m.in. brzmienie art. 90 ust. 1 u.s.w., jednak zgodnie z art. 17 ust. 2 tejże ustawy przepisy m.in. ustawy o samorządzie województwa

w brzmieniu nadanym ustawą nowelizującą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r.

W niniejszej sprawie przedmiotem skargi jest uchwała z dnia [...] stycznia 2017 r. (ww. nowelizacja weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r.), uzasadnione zatem jest stosowanie przepisów u.s.w. w brzmieniu sprzed tej daty i w takim brzmieniu je wyżej przytoczono.

Do skargi wniesionej na podstawie art. 90 ust. 1 u.s.w. zastosowanie znajduje art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 716 ze zm.; dalej jako "p.p.s.a."), w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r. (zgodnie z art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. do postępowań przed sądami administracyjnymi, wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, stosuje się przepisy ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu dotychczasowym), zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa z dnia

[...] maja 2017 r., wpłynęło do Zarządu Województwa D. w dniu [...] maja 2017 r.

Nie budzi również wątpliwości, że w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia do organu wezwania do usunięcia naruszenia prawa (art. 53 § 2 p.p.s.a.), to jest w terminie do dnia [...] lipca 2017 r., organ nie udzielił Stowarzyszeniu odpowiedzi. To oznacza, że w rozstrzyganej sprawie termin do wniesienia przez skarżące Stowarzyszenie skargi do Sądu upływał najpóźniej z sześćdziesiątym dniem od dnia wniesienia wezwania, to jest z dniem [...] lipca 2017 r.

Podkreślić należy, że strona skarżąca złożyła skargę do Sądu w dniu

[...] września 2017 r., co potwierdza data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego (art. 83 § 3 p.p.s.a.).

Skarga złożona w rozpoznawanej sprawie podlegała zatem odrzuceniu jako spóźniona, na podstawie powołanego art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Z tych względów Sąd orzekł, jak w postanowieniu.