Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 38/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-03-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 24 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 17 października 2016 r. sygn. akt I SA/Gl 1402/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 7 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie opłaty targowej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 października 2016 r., sygn. akt I SA/Gl 1402/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę M. P. (dalej: "skarżący") na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Częstochowie z dnia 7 września 2015 r. w przedmiocie opłaty targowej.

Sąd wskazał, że zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I w z dnia 13 stycznia 2016 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi wniesionej na powyższą decyzję organu odwoławczego. W wezwaniu tym zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżący wystąpił o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, jednakże w dniu 30 marca 2016 r. wniosek ten referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania, a to rozstrzygnięcie nie zostało zaskarżone.

Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 21 lipca 2016 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 stycznia 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Doręczenie skarżącemu tego wezwania miało następujący przebieg: w dniu 2 sierpnia 2016 r. przesyłkę tę złożono w placówce pocztowej. Jednocześnie w skrzynce pocztowej skarżącego umieszczono zawiadomienie o pozostawieniu przesyłki w placówce pocztowej oraz o możności jej odbioru. Powtórnie uczyniono to w dniu 9 sierpnia 2016 r., a w dniu 17 sierpnia 2016 r. przesyłkę wydano skarżącemu.

Kwota należna tytułem wpisu od skargi nie została uiszczona. W dniu 24 sierpnia 2016 r. skarżący złożył natomiast kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucając skargę wskazał, że w świetle art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") doręczenie przesyłki zawierającej wezwanie do wykonania w terminie siedmiu dni prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi, nastąpiło w dniu 16 sierpnia 2016 r., a fakt późniejszego jej wydania skarżącemu pozostaje bez znaczenia dla tej kwalifikacji. Oznacza to, że wpis od skargi skarżący powinien był zapłacić najpóźniej w dniu 23 sierpnia 2016 r. Jako że tego nie uczynił, jego skargę należało odrzucić. Ponadto Sąd podkreślił, że wystąpienie przez skarżącego w dniu 24 sierpnia 2016 r. z kolejnym wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych nie mogło uchronić go przed negatywnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi.

Na powyżej powołane postanowienie, skarżący wniósł zażalenie, uzasadniając, że Sąd odrzucając skargę, pominął istotne argumenty, na które się w niej powoływał.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji słusznie odrzucił skargę z powodu braku uiszczenia w terminie wpisu sądowego od tej skargi. Z treści art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, że m.in. skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Należy zauważyć, że zarządzeniem z dnia 21 lipca 2016 r., wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 13 stycznia 2016 r., tj. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Przesyłkę z wezwaniem wydano skarżącemu w dniu 17 sierpnia 2016 r., jednak skutek doręczenia nastąpił dzień wcześniej, tj. 16 sierpnia 2016 r. Zatem termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął w dniu 23 sierpnia 2016 r. Skarżącego pouczono, iż opłatę należy uiścić w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jak wynika z akt sprawy wpis nie został opłacony. W związku z powyższym należy zgodzić się z Sądem I instancji, że zaistniały przesłanki do odrzucenia skargi.

Słusznie uznał również Sąd I instancji, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia 24 sierpnia 2016 r. nie mogło uchronić skarżącego przed ujemnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Po pierwsze należy zauważyć, ze ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony w terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi. Ponadto należy podkreślić, że złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet gdyby było dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie mogłoby uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie miało wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi.

Odnosząc się do uzasadnienia zażalenia, co do nie ustosunkowania się Sądu I instancji do argumentów zawartych w skardze, Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że WSA nie odniósł się do nich, ponieważ skarga nie była opłacona, a więc nie mogło dojść do merytorycznego rozpoznania skargi.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.