Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 184/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-08-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Prezes Rady Ministrów
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA- Adam Lipiński po rozpoznaniu w dniu 14 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. N. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi R. N. na decyzję Prezesa Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia w drodze wyjątku postanawia - ustanowić dla R.N. radcę prawnego-


UZASADNIENIE

R. N. wnioskiem z dnia 7 maja 2013 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

W wniosku oświadczył, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe, a wyłącznym źródłem jego utrzymania jest zasiłek chorobowy. W miesiącu maju 2013 r. zasiłek został wypłacony w wysokości 366,33 zł netto. Powyższe źródło utrzymania uzupełnia przyznany do 31 sierpnia 2013 r. dodatek mieszkaniowy w wysokości 172, 06 zł. Skarżący od dnia 1 lutego do 31 marca 2013 r. był zatrudniony na podstawie umowy o pracę . Stosunek pracy ustał wskutek upływu czasu.

Miesięczne wydatki skarżącego mieszczą się w przedziale od 300 – 500 zł.

Na dzień 9 kwietnia 2013 r. na rachunku bankowym skarżącego zgromadzone środki pieniężne obejmowały kwotę 497 zł. Wedle oświadczenia skarżącego środki te pochodziły z rozliczenia podatku dochodowego za 2012 r.

Wyłącznym majątkiem skarżącego jest lokal mieszkalny o pow. 43,35 m2.

W wykonaniu wezwania z dnia 22 maja 2013 r., skarżący potwierdził powyższe okoliczności składając do akt dokumenty źródłowe.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 27 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Wa 184/12 przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. W dniu 17 lipca 2013 r. skarżący wniósł sprzeciw od powyższego postawienia. W uzasadnieniu sprzeciwu skarżący podniósł, że wnosił o ustanowienie radcy prawnego w osobie K. N., która jest członkiem. Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. oraz że jego wniosek nie został uwzględniony w tym zakresie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zaskarżone postanowienie traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.

W myśl zaś art. 246 § 1 powołanej wyżej ustawy, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podstawą oceny dopuszczalności przyznania prawa pomocy jest bowiem rzeczywista sytuacja materialna w gospodarstwie domowym osoby ubiegającej się o przyznanie takiego prawa.

W niniejszej sprawie skarżący wykazał, że wysokość wypłacanego mu zasiłku chorobowego, będącego wyłącznym źródłem jego utrzymania, uniemożliwia mu poniesienie wydatków na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 253 powołanej ustawy o wyznaczenie radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej okręgowej izby radców prawnych. Ustanawiając na rzecz strony radcę prawnego sąd nie wskazuje zatem w wydanym postanowieniu konkretnego pełnomocnika. Sąd zwracając się do właściwej rady okręgowej izby radców prawnych o wyznaczenie pełnomocnika może jedynie poinformować ten organ, iż strona wnosiła o ustanowienie konkretnego pełnomocnika.

Zgodnie natomiast z art. 244 § 3 powołanej wyżej ustawy jeżeli strona we wniosku wskazała radcę prawnego właściwa rada okręgowej izby radców prawnych, w miarę możliwości i w porozumieniu ze wskazanym radcą prawnym, wyznaczy radcę prawnego wskazanego przez stronę.

Wyznaczenie konkretnej osoby jako pełnomocnika z urzędu nie należy zatem do właściwości wojewódzkiego sądu administracyjnego.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 260 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.