Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2542/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i par. 3, art. 232 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. C. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2008 r. Nr [...] w przedmiocie skargi na interpretację indywidualną w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) odrzucić skargę, 2) zwrócić M. C. kwotę 200 (dwieście) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 sierpnia 2008 r. M. C., zwana dalej "Skarżącą" wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] maja 2008 r. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych.

Przedmiotową interpretację zgodnie ze zwrotnym potwierdzeniem odbioru doręczono stronie skarżącej 13 maja 2008 roku. W zaskarżonej interpretacji zawarto pouczenie, iż stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa, na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu.

Pismem nadanym w placówce pocztowej w dniu 10 czerwca 2008 r. Skarżąca wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

W myśl art. 53 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.; dalej powoływana jako "p.p.s.a."), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Stosownie zaś do treści art. 52 § 1 i § 2 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

Od w/w zasady generalnej ustawodawca przewidział w § 3 cyt. wyżej artykułu wyjątek określający możliwość wniesienia skargi w sytuacji, gdy ustawodawca nie przewidział środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi. Mianowicie skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a (pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa.

Sygn. akt III SA/W a 2542/08

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne, a postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym.

Niedopuszczalność skargi z innych przyczyn wystąpi m.in. gdy skarga zostanie wniesiona bez wyczerpania środków zaskarżenia albo bez uprzedniego wezwania na piśmie do usunięcia naruszenia prawa, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi.

W niniejszej sprawie wezwanie od usunięcia naruszenia prawa wniesione zostało przez Skarżącą z uchybieniem 14 dniowego terminu do jego wniesienia, który upłynął w dniu 27 maja 2008 roku, a zatem czynność ta była bezskuteczna.

Wobec powyższego, skoro Skarżąca wniosła skargę bez uprzedniego skutecznego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, to skarga ta podległa odrzuceniu przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a. O zwrocie uiszczonej kwoty wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit a p.p.s.a.