Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 508/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-11-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Właściwość sądu
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jadwiga Pastusiak po rozpoznaniu w dniu 2 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. C. na czynność Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w przedmiocie skierowania tytułów wykonawczych celem wszczęcia postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. stwierdzić swoją niewłaściwość. 2. przekazać sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.


UZASADNIENIE

B. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego pismo zatytułowane jako "zażalenie na postępowanie Urzędu Skarbowego i Zakładu Ubezpieczeń Społecznych". Z treści pisma oraz akt administracyjnych sprawy wynika, że skarżący kwestionuje zasadność prowadzonego przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego. Postępowanie egzekucyjne prowadzone jest przez Urząd Skarbowy w B. (organ egzekucyjny) na podstawie tytułów wykonawczych wystawionych przez wierzyciela – Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Skarżący nie wskazał w skardze żadnej konkretnej czynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, która skarży.

W odpowiedzi na skargę Zakład Ubezpieczeń Społecznych wniósł o jej oddalenie, jako bezzasadnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Siedziby oraz obszar właściwości wojewódzkich sądów administracyjnych reguluje rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. z 2003 r. Nr 72, poz. 65 ze. zm.). Zgodnie z treścią przepisu § 1 pkt 6 wskazanego rozporządzenia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie jest właściwy dla obszaru województwa lubelskiego.

Z przepisów ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2009 r., Nr 205, poz. 1585, z późn. zm.) wynika, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych jest państwową jednostką organizacyjną i posiada osobowość prawną. Siedzibą Zakładu jest miasto stołeczne Warszawa (art. 66 ust. 1). W zakresie prowadzonej działalności, o której mowa w art. 68-71, Zakładowi przysługują środki prawne właściwe organom administracji państwowej (art. 66 ust. 4). Zgodnie z art. 72 organami Zakładu są: Prezes Zakładu, Zarząd, którego przewodniczącym jest z urzędu Prezes Zakładu oraz Rada Nadzorcza Zakładu.

W badanej sprawie skarżący skarży bliżej nieokreślone czynności Zakładu Ubezpieczeń Społecznych podejmowane w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym w sprawie egzekucji należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

Dla określenia właściwości miejscowej sądu nie ma znaczenia, że kwestionowane czynności podejmowała bezpośrednio jednostka organizacyjna Zakładu, tj. Oddział w L., Inspektorat w B.. Ani Oddział, ani Inspektorat nie mają własnych kompetencji do podejmowania czynności z zakresu administracji publicznej, gdyż takie posiada Zakład jako całość, bądź Prezes Zakładu.

Należy jeszcze zwrócić uwagę, że od podstawowej reguły, zgodnie z którą to siedziba organu, którego działalność jest przedmiotem skargi, determinuje właściwość miejscową sądu administracyjnego, istnieją wyjątki. Zgodnie z art. 13 § 3 p.p.s.a. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej, w drodze rozporządzenia, może przekazać wojewódzkiemu sądowi administracyjnemu rozpoznawanie spraw określonego rodzaju należących do właściwości innego wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli wymagają tego względy celowości. Na podstawie tej delegacji zostało wydane m.in. rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008 r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016). Zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rozpoznawanie spraw z zakresu działania Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych dotyczących umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek, o których mowa w art. 28-29 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (...), przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości strona skarżąca zamieszkuje lub ma siedzibę.

Cytowany przepis nie ma jednak zastosowania w badanej sprawie, gdyż przedmiotem skargi są czynności związane z egzekucją należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Odstępstwo od ogólnej zasady ustalania właściwości miejscowej sądu administracyjnego, określone w § 1 pkt 2 rozporządzenia dotyczy natomiast decyzji w sprawach umorzenia, odroczenia terminu płatności lub rozłożenia na raty należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne.

W tej sytuacji należy stwierdzić, że sądem właściwym miejscowo w niniejszej sprawie jest w świetle art. 13 § 1 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.

W świetle art. 59 § 1 p.p.s.a. jeżeli do rozpoznania sprawy właściwy jest inny sąd administracyjny, sąd, który stwierdzi swą niewłaściwość, przekaże sprawę właściwemu sądowi administracyjnemu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie jako niewłaściwy miejscowo nie może podejmować żadnych czynności związanych z oceną formalnej dopuszczalności skargi.

Z tych względów, na podstawie art. 59 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.