Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 1045/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Rada Gminy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia NSA del. do WSA Sędzia NSA del. do WSA Asesor WSA Protokolant Halina Kremis Zygmunt Wiśniewski Anna Siedlecka / sprawozdawca / - Anna Biłous po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. i D. Z. wskutek wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na uchwałę Rady Gminy W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odrzucenia zarzutu na ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

2

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 21 października 2002 r. Naczelny Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę E. i D. Z. w przedmiocie odrzucenia zarzutów do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi W. Sąd stwierdził, że zaskarżona uchwała doręczona została skarżącym w dniu 28 marca 2002 r. i zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia. Wbrew powyższemu pouczeniu skarżący złożyli skargę za pośrednictwem Urzędu Gminy w W., wprawdzie w dniu 22 kwietnia 2002 r., ale Urząd przesłał ją do Sądu, nadając przesyłkę w placówce pocztowej w dniu 30 kwietnia 2002 r.. W przedstawionych okolicznościach sprawy , Sąd uznał, że skarga została złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, bowiem termin upłynął w dniu 27 kwietnia 2002 r.

Pismem nadanym w dniu 20 stycznia 2003 r. Wójt Gminy W. wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi E. i D. Z. W piśmie tym Wójt Gminy wskazuje, na skarżący w 26 dniu wnieśli skargę na w/w uchwałę do Urzędu Gminy w W., pomimo pouczenia, iż skargę należy wnieść bezpośrednio do Sądu. Pracownik sekretariatu przyjmując skargę nie wiedział o fakcie pouczenia skarżących o trybie i terminie złożenia skargi. Skarga została skierowana do Przewodniczącego Rady Gminy, który przyjmuje petentów w określonym dniu tygodnia, co w konsekwencji było przyczyną nie dotrzymania terminu przesłania odwołania.

Na skutek wezwania Sądu, prośbę powyższą o przywrócenie terminu podpisali jako własną oboje skarżący.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż wnioskodawcy nie uprawdopodobnili , by uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez ich winy.

Zgodnie z przepisem art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek, postanowi przywrócenie terminu( art.86 § 1 zd. pierwsze ustawy). Z kolei w art. 87 § 2 ustawodawca nakłada na wnioskodawcę obowiązek uprawdopodobnienia w piśmie z wnioskiem o przywrócenie terminu okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Sygn.aktllSA/Wr 1045/02 3

Kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu, wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc dopuszczalne , gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa.

0 braku winy w uchybieniu terminu można zatem mówić tylko wtedy, gdy

strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych

warunkach wysiłku , co w istocie oznacza, że zachodziły przeszkody od strony

niezależne oraz istniejące przez cały czas biegu terminu przewidzianego dla

dokonania czynności procesowej (por. orzeczenia NSA z 13.10.1999 r., VI S.A.

1656/97, z 8.12.1999 r., I S.A./Lu 1246/98, z 4.10.2000 r., I S.A./Gd 560/00 ).

W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżących oraz mające go wesprzeć argumenty nie spełniają przesłanki przywrócenia terminu na podstawie art. 86 §

1 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Strony bowiem twierdzą że w terminie złożyli skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu za pośrednictwem Urzędu Gminy w W., który uchybił w terminowym wysłaniu skargi.

Ta okoliczność, zdaniem Sądu, nie może być uwzględniona.

W stanie prawnym obowiązującym w dacie składania skargi przez skarżących , obowiązywał przepis art. 35 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz.U. Nr 74, poz. 368 ze zm.), w myśl którego skargę wnosi się bezpośrednio do Sądu. Zgodnie zaś z art. 24 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz.U. z 1999r. Nr 15. poz. 139 ze zm.) uchwałę o odrzuceniu zarzutu w całości lub części, wnoszący zarzut może zaskarżyć do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Z akt sprawy wynika, że zaskarżona uchwała doręczona została skarżącym w dniu 28 marca 2002 r. oraz zawierała prawidłowe pouczenie o trybie i sposobie wniesienia skargi.

Należy wskazać, że w postępowaniu przed sądem administracyjnym nie ma zastosowania przepis art. 65 § 2 K.p.a. stanowiący, że podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowaniem terminu. Przyjmuje się, że dniem wniesienia skargi -zgodnie z wówczas obowiązującą ustawą z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - był dzień jej złożenia ( nadania) w urzędzie pocztowym lub w sądzie właściwym do tej czynności.

Przedmiotowa skarga została nadana do Sądu przez organ gminy w dniu 30 kwietnia 2002 r. Z powyższego wynika, że termin do wniesienia uchwały upłynął w dniu 27 kwietnia 2002 r.

W świetle powyższego , skoro skarżący pawidłowo zostali pouczeni o sposobie i trybie wniesienia skargi do Sądu, a mimo to złożyli skargę za

[

Sygn. akt II SA/Wr 1045/02

4

pośrednictwem Urzędu Gminy W., nie mogą zasłaniać się okolicznością braku ich winy w nieterminowym nadaniu przez Urząd ich skargi w placówce pocztowej.

W tym stanie rzeczy, wobec braku w rozpoznawanym przypadku przesłanki - określonej w art. 86 § 1 cyt. wyżej ustawy - do przywrócenia terminu do wniesienia skargi, należało orzec jak w sentencji.