Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 300/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-08-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1 , § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

R. J. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji, zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał na treść art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm./ - dalej "ppsa", zgodnie z którym sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Nadto podał, iż na skutek błędów podczas przeprowadzonej kontroli podatkowej, zakończył prowadzenie działalności gospodarczej z dniem 12 września 2005r. i obecnie nie posiada żadnego majątku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz.1270, z późn. zm./ wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w §1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków /z wyjątkiem nie mającym zastosowania w przedmiotowej sprawie/, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania; dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy.

Jak wynika więc z dyspozycji przytoczonego przepisu, po pierwsze: przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej zawartej w art. 61 ( 3 w/w ustawy mogą być jedynie tylko te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu lub czynności należy zaś rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania związane jest jedynie z elementem realizacji przyznanych komuś, przez zaskarżony akt uprawnień bądź wypełniania nałożonych na niego obowiązków, a więc dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.

W niniejszej sprawie R. J.zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej umarzające postępowanie zażaleniowe w przedmiocie odmowy wstrzymania decyzji. Nie budzi zatem wątpliwości, iż zaskarżone do sądu postanowienie nie jest rozstrzygnięciem dotyczącym obowiązku podatkowego, ani innych czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Tym samym skoro zaskarżone postanowienie umarzające postępowanie zażaleniowe w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji nie wywołuje żadnych skutków materialnoprawnych, nie nadaje się do wykonania i nie można dokonać jego wstrzymania.

Dlatego też mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.