Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1277/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-12-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Cudzoziemcy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński, Sędzia WSA - Irena Jakubiec - Kudiura, Sędzia WSA - Barbara Mleczko – Jabłońska (spr.), , Protokolant - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi N. C. na rozstrzygnięcia Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie: odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 23 grudnia 2008 r. N. C. złożyła do Wojewody [...] z wniosek o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Wojewoda [...] decyzją z [...] stycznia 2009 r. nr [...] na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 13 czerwca 2003 r. o cudzoziemcach (Dz. U. z 2006 r. Nr 234, poz. 1694, z późn. zm.) odmówił udzielenia stronie wnioskowanego zezwolenia.

Po rozpoznaniu odwołania wnioskodawcy Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] marca 2009 r. nr [...] uchylił ww. decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, ponieważ rozstrzygnięcie sprawy wymagało przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części.

Po ponownym rozpatrzeniu wniosku Wojewoda [...] decyzją z [...] grudnia 2009 r. nr [...] na podstawie art. 57 ust. 1 pkt 2, 2a i 9 ustawy o cudzoziemcach odmówił stronie udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony.

Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie. Po jego rozpoznaniu Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców decyzją z [...] lutego 2010 r. nr [...] Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z 2[...] grudnia 2009 r. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż w toku postępowania ustalono, iż dane cudzoziemki znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, z terminem obowiązywania wpisu do dnia 3 czerwca 2010 r. oraz w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu. Podstawę do dokonania ww. wpisów stanowił fakt wydania ostatecznej decyzji przez Radę do Spraw Uchodźców w sprawie odmowy nadania zainteresowanej statusu uchodźcy. Organ wyjaśnił, iż zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 2, 2a i 9 ustawy o cudzoziemcach, cudzoziemcowi odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli: jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany, jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu, przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie. W ocenie organu odwoławczego, z całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika, iż wobec cudzoziemki zachodzą ww. przesłanki z art. 57 ust. 1 pkt 2, 2a i 9 ustawy o cudzoziemcach, które obligują organ rozpatrujący przedmiotową sprawę do utrzymania w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie N. C. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. W ocenie skarżącej, zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów prawa materialnego oraz procesowego.

W odpowiedzi na skargę Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców wnosił o jej oddalenie podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji II instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.).

Sąd dokonując kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest prawidłowa.

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 57 ust. 1 pkt 2, 2a i 9 ustawy o cudzoziemcach cudzoziemce odmawia się udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony, jeżeli: jego dane znajdują się w wykazie cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany; jego dane znajdują się w Systemie Informacyjnym Schengen do celów odmowy wjazdu; przebywa na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej nielegalnie. Każda ze wskazanych przesłanek niezależnie od siebie uzasadnia odmowę udzielenia wnioskodawcy zezwolenia za zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Polski.

Należy w powyższym kontekście zauważyć, iż Prezes Urzędu do Spraw Repatriacji i Cudzoziemców decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2007 r., odmówił cudzoziemce nadania statusu uchodźcy oraz zobowiązał ją do opuszczenia terytorium Polski. Decyzją z dnia [...] czerwca 2007 r. Rada do Spraw Uchodźców utrzymała w mocy ww. decyzję organu I instancji z dnia [...] marca 2007 r. Skarga złożona na tą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie została odrzucona postanowieniem tegoż Sądu wydanym w dniu 26 września 2007 r.

Z uwagi na powyższe, dane cudzoziemki zostały wpisane do wykazu cudzoziemców, których pobyt na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest niepożądany z terminem obowiązywania wpisu do dnia 3 czerwca 2010 r. Dane cudzoziemki zostały też wprowadzone do Systemu Informacyjnego Schengen dla celów odmowy wjazdu.

W związku z powyższym w przedmiotowej sprawie wystąpiły przesłanki o których mowa w art. 57 ust. 1 pkt 2 i 2a ustawy o cudzoziemcach.

Ponadto wskazać należy, iż z akt rozpoznawanej sprawy wynika, iż w dniu 23 grudnia 2008 r., tj. w dacie złożenia wniosku o udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas o znaczony na terytorium Polski skarżąca legitymowała się tymczasowym zaświadczeniem tożsamości wydanym przez Urząd do Spraw Cudzoziemców w dniu 24 października 2008 r. Kolejne tymczasowe zaświadczenie tożsamości w związku z toczącym się ponownie postępowaniem o nadanie cudzoziemce statusu uchodźcy zostało jej wydane przez Urząd do Spraw Cudzoziemców w dniu 12 marca 2009 r. z datą ważności do dnia 10 maja 2009 r.

W związku z powyższym wyjaśnienia wymaga, iż zgodnie z art. 55 ust. 6 ustawy o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej zaświadczenie tożsamości, w okresie swojej ważności, potwierdza tożsamość osoby, której zostało wydane, i uprawnia tę osobę oraz małoletnie dzieci, których dane zostały tam wpisane, do pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Stosownie zaś do art. 55 ust. 2 ustawy o udzieleniu cudzoziemcom ochrony na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej Szef Urzędu, po upływie okresu ważności pierwszego zaświadczenia tożsamości, wydaje kolejne zaświadczenia tożsamości, ważne przez okresy nie dłuższe niż 6 miesięcy, do czasu zakończenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy.

W niniejszej sprawie ponownie prowadzone postępowanie dotyczące złożonego przez skarżącą wniosku o nadanie jej statusu uchodźcy zostało zakończone decyzją Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] marca 2009 r. w tym też dniu posiadane przez skarżącą tymczasowe zaświadczenie tożsamości utraciło ważność.

W związku z powyższym należało uznać, że w dniu [...] grudnia 2009 r., kiedy decyzję w przedmiotowej sprawie wydał Wojewoda Mazowiecki oraz w dniu [...] lutego 2010 r., kiedy decyzja ta została utrzymana w mocy przez Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców, skarżąca nie posiadała aktualnego tymczasowego zaświadczenia tożsamości i przebywała na terytorium Polski nielegalnie. Została zatem spełniona przesłanka wymieniona w art. 57 ust. 1 pkt 9 ustawy o cudzoziemcach.

W ocenie Sądu, ustalony w sposób prawidłowy stan faktyczny uzasadniał zatem stwierdzenie organu, iż wobec wnioskodawczyni zachodzą przesłanki odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony z art. 57 ust. 1 pkt 2, 2a i 9 ustawy o cudzoziemcach.

Dodatkowo podkreślenia wymaga, iż w przedmiotowej sprawie nie wystąpił żaden z wyjątków wskazanych w art. 57 ust. od 3 do 5a ustawy o cudzoziemcach umożliwiających udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Polski cudzoziemcowi wobec którego wystąpiły przesłanki do odmowy udzielenia takiego zezwolenia. Ponadto skarżąca na jakimkolwiek etapie postępowania nie wykazała zaistnienia w jej przypadku przesłanek wymienionych w art. 53 ustawy o cudzoziemcach uzasadniających udzielenie zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony na terytorium Polski. Przesłanek takich nie mogły stanowić powoływane przez skarżącą okoliczności dotyczące stanu jej zdrowia oraz przyczyn wyjazdu z kraju pochodzenia i pobytu w Polsce.

Mając na uwadze powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), oddalił skargę