Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 487/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2008-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 33, art. 59 ust. 1 pkt. 7, art. 15 par. 1,
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.
article: art. 44 par. 1 , art. 77 par. 1, art. 80,
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Detka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Jacek Kuza,, Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Protokolant Asystent sędziego Dorota Pawlicka, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 listopada 2008r. sprawy ze skargi I. T. i B. T. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz I. T. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

II SA/Ke 487/08

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 34 § 1 i 2 oraz art. 59 § 1 pkt 7, § 3, § 4 i § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, po rozpatrzeniu zarzutu wniesionego przez I. i B. T. w sprawie postępowania egzekucyjnego wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...], wystawionego przez Inspektora Nadzoru Budowlanego, uznał za nieuzasadniony wniesiony zarzut oraz odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że rozpatrywany zarzut został wniesiony na podstawie art. 33 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który to przepis jako podstawę zarzutu przewiduje brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1 ustawy.

Po przeanalizowaniu wniesionego zarzutu organ I instancji nie stwierdził jego zasadności z uwagi na fakt, że upomnienie z dnia [...] wzywające I. T. i B. T. do wykonania obowiązku nałożonego prawomocną decyzją z dnia [...] skierowano listami poleconymi do zobowiązanych na ich adres zameldowania i zostały one uznane za doręczone w trybie art. 44 kpa, w dniu 10 lipca 2007 r. Nieskuteczne pod względem prawnym pozostaje zatem powoływanie się przez skarżących na fakt nieznajomości treści upomnienia.

Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że prawidłowość wszczęcia postępowania egzekucyjnego była weryfikowana przez organ odwoławczy podczas rozpatrywania zażalenia na postanowienie o nałożeniu grzywny, wydane w trakcie tego postępowania i w efekcie postanowienie Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] zostało utrzymane w mocy postanowieniem Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].

W tej sytuacji należało odmówić umorzenia postępowania egzekucyjnego wszczętego tytułem wykonawczym nr [...] z dnia [...]., gdyż nie zachodzą okoliczności określone w art. 59 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Odwołanie od powyższego rozstrzygnięcia złożyli I. i B. T. wnosząc o jego uchylenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego.

Skarżący podnieśli, że organ I instancji nie doręczył im skutecznie upomnienia i stwierdzili, że organ ten po upływie 2 lat od wydania ostatecznej decyzji orzekającej rozbiórkę części budynku, a przed podjęciem postępowania egzekucyjnego powinien sprawdzić adres zobowiązanych.

Skarżący podkreślili również, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w uzasadnieniu wyroku z dnia 2 kwietnia 2008r., wydanego w sprawie o sygn. akt. II SA/Ke 704/07 wskazał na możliwość żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Rozpatrując powyższe odwołanie Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] uchylił zaskarżone postanowienie w części o uznaniu zarzutu za nieuzasadniony i w tym zakresie umorzył postępowanie organu I instancji, w pozostałym zakresie natomiast utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy ustalił, że decyzją z dnia [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego nakazał I. i B. T. dokonanie rozbiórki części budynku gospodarczego, stanowiącej rozbudowę od strony południowej budynku gospodarczego istniejącego na działce o nr [...] w miejscowości N. H. Po rozpatrzeniu odwołania I. i B. T. od powyższej decyzji, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Organ II instancji wskazał, że Inspektor Nadzoru Budowlanego upomnieniem z dnia [...] wezwał skarżących do dokonania rozbiórki części budynku gospodarczego, a następnie wszczął postępowanie egzekucyjne wydając tytuł wykonawczy z dnia [...]. W dniu 30 sierpnia 2007r. I. i B. T. złożyli zarzuty do toczącego się postępowania wnosząc jednocześnie o umorzenie tego postępowania.

Organ odwoławczy ustalił, że postanowieniem z dnia [...] Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał za nieuzasadniony wniesiony zarzut oraz odmówił umorzenia postępowania egzekucyjnego w przedmiotowej sprawie. Zażalenie I. i B. T. wniesione od powyższego rozstrzygnięcia skutkowało wydaniem przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego postanowienia z dnia [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia organu I instancji, natomiast skarga I. i B. T. na powyższe postanowienie została oddalona wyrokiem WSA w Kielcach z dnia 2 kwietnia 2008r. w sprawie o sygn. akt. II SA/Ke 704/07.

Organ II instancji wskazał, że pismem z dnia 27 maja 2008 r. skarżący wnieśli zarzut niedoręczenia im upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego, a zaskarżonym obecnie postanowieniem z dnia [...] organ I instancji zarzut ten uznał za nieuzasadniony i odmówił umorzenia postępowania.

Analizując akta niniejszej sprawy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uznał, że postanowienie będące przedmiotem niniejszego postępowania jest zasadne, lecz posiada uchybienia, które należało wyeliminować.

Przytaczając treść art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ odwoławczy podkreślił, że w przypadkach, o których mowa w tym przepisie organ wydaje postanowienie w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, chyba że umorzenie postępowania egzekucyjnego następuje na podstawie art. 34 § 4 cyt. ustawy.

Mając na uwadze treść wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2008r. w sprawie o sygn. akt. II SA/Ke 704/07 organ podkreślił, że zastrzeżenie wyłączające możliwość umorzenia postępowania na podstawie art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji świadczy o odrębności i konkurencyjności trybów, w jakich może dojść do umorzenia postępowania egzekucyjnego.

Organ odwoławczy podkreślił, że w niniejszej sprawie skarżący podnieśli, że nie doręczono im upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego w oparciu o przepisy art. 59 § 1 pkt.7, § 3 i 4, jednakże organ I instancji wydał zaskarżone postanowienie powołując jako podstawę prawną art. 34 § 1,2 oraz art. 59 § 1 pkt 7, 3, 4, 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. To naruszenie przepisów postępowania, jako nie mające istotnego wpływu na wynik sprawy nie przesądza o konieczności uchylenia zaskarżonego postanowienia, ale błąd ten należało na etapie postępowania zażaleniowego wyeliminować.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że przesłanki do wydania postanowienia w sprawie umorzenia są enumeratywnie określone w treści art. 59 § 1 i 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, przy czym tryb art. 59 powoływanej ustawy odnosi się tylko i wyłącznie do umorzenia postępowania egzekucyjnego i nie może być stosowany jednocześnie do rozpatrzenia zarzutów do tego postępowania. Zaskarżone postanowienie zatem w części dotyczącej uznania wniesionego zarzutu za nieuzasadniony należało uchylić, a postępowanie organu I instancji w tym zakresie umorzyć.

Organ odwoławczy powołał się na uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 kwietnia 2008r. w sprawie o sygn. akt. II SA/Ke 704/07, w którym Sąd stanął na stanowisku, że uchybienie terminu do złożenia zarzutów powoduje bezskuteczność czynności zobowiązanego, chyba, że wystąpi on o przywrócenie terminu stosownie do art. 58 § 1 kpa. Jeżeli zaś pomimo uchybienia terminu organ egzekucyjny rozpoznał zarzuty, to organ wyższego stopnia rozpoznając zażalenie na postanowienie o rozpatrzeniu zarzutów uchyla postanowienie i umarza postępowanie w tym zakresie. W takim przypadku nie ma bowiem podstaw do czynności organu egzekucyjnego, których uruchomienie może nastąpić wyłącznie w wyniku skutecznie wniesionego zarzutu.

Odnosząc się do argumentacji skarżących, jakoby nie doręczono im upomnienia przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego organ II instancji wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w cyt. wyżej wyroku jednoznacznie stwierdził, że doręczenie upomnienia z dnia 22 czerwca 2007r. pod ostatni znany organowi adres skarżących w Katowicach, dokonane w trybie art. 44 § 1 kpa, tj. dwukrotnie awizowane (ze skutkiem doręczenia w dniu 9 lipca 2008r.) odniosło skutek prawny.

W przekonaniu organu odwoławczego, wbrew twierdzeniom skarżących zawartym w zażaleniu, organ nie ma obowiązku dokonywać ponownego ustalenia adresów stron postępowania administracyjnego, bowiem zgodnie z treścią art. 41 kpa w toku postępowania administracyjnego, to strony obciąża obowiązek zawiadomienia organu administracji publicznej o każdej zmianie adresu, pod rygorem uznania doręczenia pisma pod dotychczasowym adresem za skuteczne.

Organ II instancji podkreślił, że WSA w Kielcach w w/w wyroku stwierdził, że Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo skierował do skarżących upomnienie wzywające do wykonania obowiązku z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego, a ponadto jednoznacznie wskazał, że fakt wysłania upomnienia na adres skarżących w K. ul. [...] był w dacie tej czynności uzasadniony.

Skoro zatem nie można uznać, aby zachodziły przesłanki przewidziane w art. 59 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, odmowa umorzenia postępowania egzekucyjnego jest zasadna.

Skargę na powyższe rozstrzygnięcie, "w części utrzymującej w mocy postępowanie egzekucyjne wszczęte na podstawie tytułu wykonawczego Nr [...] z dnia [...]" złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach I. i B. T. wnosząc o uchylenie zaskarżonej części postanowienia i o umorzenie postępowania w sprawie.

Skarżący zarzucili, że upomnienie nie zostało im skutecznie doręczone przed podjęciem postępowania egzekucyjnego, co w świetle art. 59 § 1 pkt 7 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji skutkuje umorzeniem postępowania.

Autorzy skargi wyjaśnili, że z uwagi na poważną chorobę neurologiczną I. T. i zalecenia lekarskie co do zmiany klimatu, byli zmuszeni do czasowego zamieszkania w N. H. od 2006 r., gdzie pozostają czasowo zameldowani do grudnia 2008 r. Fakt niepowiadomienia organu I instancji o zmianie miejsca zamieszkania nie wynikał ze złej woli, lecz z przyczyn obiektywnych (tj. choroby skarżącej oraz długiego upływu czasu od doręczenia decyzji o konieczności rozbiórki części budynku).

Skarżący podkreślili, że ich zdaniem organ nie dołożył należytej staranności, aby upomnienie zostało im skutecznie doręczone, podczas gdy tytuł wykonawczy został im doręczony zaledwie po upływie miesiąca od daty domniemanego doręczenia upomnienia. W drugim przypadku organ I instancji wystąpił do Prezydenta Miasta z zapytaniem o aktualny adres i niezwłocznie został o nim poinformowany. Nieustalenie natomiast adresu w pierwszym przypadku, zdaniem autorów skargi stanowi naruszenie zasad współżycia społecznego i praworządności, gdyż skuteczne doręczenie upomnienia mogło ich ustrzec przed poważnymi konsekwencjami finansowymi.

I. i B. T. podkreślili, że postępowanie egzekucyjne jest postępowaniem odrębnym od administracyjnego, a zatem organ I instancji powinien w pierwszej kolejności wyczerpać wszelkie przesłanki wynikające z tych przepisów, a następnie zastosować przepisy kodeksu postępowania administracyjnego.

W przekonaniu skarżących skoro organ I instancji uznał zarzut za nieuzasadniony w trybie art. 34 ustawy, a nie w trybie art. 59 ustawy, natomiast organ II instancji umorzył postępowanie w przedmiocie tego zarzutu, to również postępowanie egzekucyjne w tej sprawie powinno zostać umorzone.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację przedstawioną w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Na wstępie należy jednak podkreślić, że będące przedmiotem skargi postanowienie w tej części, w jakiej uchyla zaskarżone postanowienie i w tym zakresie umarza postępowanie organu I-szej instancji – jest zasadne i odpowiada prawu. Należy podzielić stanowisko wyrażone przez organ odwoławczy, iż wniosek dłużników o umorzenie postępowania egzekucyjnego nie był zarzutem i nie opierał się na art. 33 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U.05.229.1954 j.t. ze zm.), zwanej dalej ustawą, jak błędnie przyjął Inspektor Nadzoru Budowlanego, lecz jego podstawę stanowił przepis art. 59 tej ustawy. Wprawdzie skarżący nie kwestionują prawidłowości postanowienia w tej części, jednak oceną sądową objęta być musi kompletna treść rozstrzygnięcia organu II-giej instancji, albowiem stanowi ona jedną, integralną całość.

Jak już wskazano, podstawą prawną zaskarżonego postanowienia jest niewątpliwie przepis art. 59 ust.1 pkt 7 ustawy, zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne umarza się, jeżeli zobowiązanemu nie doręczono upomnienia, mimo iż obowiązek taki ciążył na wierzycielu.

Na ten właśnie przypadek powołują się skarżący podnosząc, że w dacie doręczenia upomnienia (który to obowiązek wynika z art. 15 § 1 ustawy) tj. w miesiącu lipcu 2007r. nie zamieszkiwali w K., przy ulicy [...], gdzie upomnienie zostało przez organ egzekucyjny skierowane, lecz w N. H. [...]. Nie ulega przy tym wątpliwości, że doręczenie upomnienia nastąpiło w trybie art. 44 § 1 kpa, gdyż skarżący nie odebrali przesyłki w przeciągu 14 dni pomimo jej dwukrotnego awizowania.

Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ II-giej instancji jako argument przemawiający za słusznością wyrażonego w niej stanowiska przytoczył ocenę prawną skuteczności doręczenia skarżącym upomnienia, przedstawioną w pisemnych motywach wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 2 kwietnia 2008r. w sprawie II SA/Ke 704/07. Przedmiotem osądu było wówczas postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, a złożona na nie skarga I. i B. T. została oddalona. Istotnie, w uzasadnieniu tego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny stanął na stanowisku, że "doręczenie upomnienia pod ostatni znany organowi egzekucyjnemu adres skarżących w K., dokonane w trybie art. 44 § 1 kpa (...) – odniosło skutek prawny". Trzeba jednak pamiętać, że ocena ta dokonana została w oparciu o taki materiał dowody i stan sprawy, w jakim orzekał organ II-giej instancji wydając zaskarżone w tej sprawie postanowienie. Na tę datę

aktach postępowania egzekucyjnego znajdowało się potwierdzenie zameldowania dłużników na pobyt stały w K. przy ulicy [...] oraz zameldowania na pobyt czasowy w N. H. [...] w okresie od 6 sierpnia 2007r. do 31 grudnia 2008r.

W takim właśnie stanie faktycznym Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonał w sprawie II SA/Ke 704/07 oceny skuteczności doręczenia upomnienia na adres [...], przy przyjęciu na podstawie art. 44 § 1 kpa daty doręczenia tego upomnienia na dzień [...]. Jak wynikało bowiem z akt sprawy, w tej dacie dłużnicy zamieszkiwali pod adresem stałego zameldowania.

Podkreślenia jednak wymaga, że na tym etapie postępowania egzekucyjnego, który był przedmiotem osądu w sprawie II SA/Ke 704/07, skarżący nie zgłaszali zarzutu niedoręczenia im upomnienia, a po raz pierwszy pojawił się on dopiero w skardze złożonej na postanowieni Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. To między innymi było także powodem oddalenia skargi w tej sprawie (syg. akt II SA/Ke 704/07), a w uzasadnieniu zapadłego wówczas wyroku Sąd zwrócił uwagę na to, że zarzuty, o jakich mowa w art. 33 § 1 ustawy, można wnieść w terminie 7-miu dni od dnia doręczenia tytułu wykonawczego, a zatem zgłoszenie takiego zarzutu (braku doręczenia upomnienia – art. 33 § 1 pkt 7 ustawy) na obecnym etapie postępowania było spóźnione i nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy.

Podkreślenia przy tym wymaga, że w toku postępowania sądowego I. i B. T. złożyli pismo procesowe wraz z kserokopią potwierdzenia zameldowania na pobyt czasowy ponad 2 miesiące, z którego wynika, że dnia 20 czerwca 2006r. dokonali zameldowania na pobyt czasowy pod adresem N. H. [...], gmina R. w okresie od 18 lipca 2006r. do dnia 18 lipca 2007r. Z uwagi na zakres kognicji sądu administracyjnego, o którym była mowa wyżej, oraz złożenie zarzutu niedoręczenia upomnienia po terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach nie mógł badać, czy złożona kserokopia odpowiada oryginalnemu dokumentowi i w razie potwierdzenia tego faktu - wziąć pod uwagę tej nowej okoliczności przy ocenie zaskarżonego w sprawie II SA/Ke 704/07 postanowienia z dnia [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Dlatego też oceny skuteczności doręczenia upomnienia dokonał w takim stanie faktycznym, jaki wynikał z przedłożonych akt administracyjnych na datę tego rozstrzygnięcia.

Złożoną przez dłużników kserokopię potwierdzenia zameldowania na pobyt czasowy, o jakiej mowa wyżej, winien był jednak mieć na uwadze organ egzekucyjny przy rozstrzyganiu ich wniosku z dnia 29 maja 2008r. o umorzenie postępowania administracyjnego w oparciu o art. 59 § 1 pkt 7 ustawy. Możliwość wniesienia żądania na tej podstawie prawnej z powołaniem się na fakt niedoręczenia upomnienia zaznaczył zresztą w uzasadnieniu swojego wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie II SA/Ke 704/07, zaś egzekucyjny organ odwoławczy w dacie orzekania co do zasadności zażalenia i złożonego dnia 29 maja 2008r. wniosku, dysponował już kserokopią potwierdzenia zameldowania dłużników na pobyt czasowy w N. H [...] w okresie od 18 lipca 2006r. do dnia 18 lipca 2007r. (znajduje się ona w aktach administracyjnych przesłanych Sądowi wraz z niniejszą skargą). Ponieważ wynikający z niej okres zameldowania przypada na datę skierowania do skarżących upomnienia na adres [...], należało - mając na uwadze tę nową okoliczność faktyczną - ponownie przeanalizować skuteczność jego doręczenia (przy założeniu, że złożona do akt kserokopia odpowiada oryginałowi).

Było to niezbędne tym bardziej, że jak wynika z akt postępowania rozpoznawczego, skarżącym dokonywano doręczeń na dwa adresy: w K. i w N. H. W taki sposób skierowano do nich decyzję organu II-giej instancji z dnia [...], utrzymującą w mocy decyzję będącą podstawą do wydania tytułu wykonawczego (z adnotacji doręczycieli wynika, że pismo wysłane na adres w K. odebrał syn, zaś doręczenie na adres w N. H. nastąpiło w trybie art. 44 § 1 kpa). W aktach administracyjnych organu odwoławczego znajduje się także protokół przyjęcia podania z dnia 12 września 2005r., w którym B. T. wniósł o wydanie decyzji z dnia [...] wskazując swój aktualny adres: N. H [...], gm. R. Adres ten skarżący podał także w piśmie z dnia 10 października 2005r. skierowanym do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Wszystkie te okoliczności w połączeniu ze znajdującą się w aktach administracyjnych kserokopią potwierdzenia zameldowania na pobyt czasowy w N. H. w okresie od 18 lipca 2006r. do dnia 18 lipca 2007r., winny wzbudzić w organie II-giej instancji wątpliwości co do skuteczności doręczenia skarżącym upomnienia i spowodować dokładne ich zbadanie i wyjaśnienie. Zaniechanie tej oceny stanowi naruszenie obowiązku rozpatrzenia całego materiału dowodowego, o jakim mowa w art. 77 § 1 i art. 80 kpa w zw. z art. 18 ustawy, a skoro uchybienie to mogło mieć niewątpliwie wpływ na wynik sprawy należało zaskarżone postanowienie uchylić na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Orzeczenie zawarte w pkt II wyroku oparto o przepis art. 152, zaś w pkt III – o art. 200 p.p.s.a. Na zasądzone na rzecz skarżących koszty postępowania sądowego składają się: stawka minimalna za wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika w kwocie 240 zł., obliczona w oparciu o § 14 ust.2 pkt 1c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) oraz uiszczony wpis od skargi - 100 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnia, że nie uwzględnił wniosku skarżących o odroczenie rozprawy wyznaczonej na dzień 13 listopada 2008r. uznając, że powody jego złożenia nie odpowiadają dyspozycji art. 109 p.p.s.a., zgodnie z którym rozprawa ulega odroczeniu tylko wówczas, jeżeli sąd stwierdzi nieprawidłowość zawiadomienia którejkolwiek ze stron albo jeżeli nieobecność strony lub jej pełnomocnika jest wywołana nadzwyczajnym wydarzeniem lub inną znaną sądowi przeszkodą, której nie można przezwyciężyć, chyba że strona lub jej pełnomocnik wnieśli o rozpoznanie sprawy w ich nieobecności. Zgodnie z wnioskiem nie było żadnych przeszkód do stawiennictwa się na rozprawie pełnomocnika skarżącej, zaś ze złożonej kserokopii wyniku badania TK B. T. z dnia 3 listopada 2008r. nie wynika, aby jego nieobecność spowodowana była nadzwyczajnym wydarzeniem lub przeszkodą, której nie można przezwyciężyć.

Rozpoznając sprawę ponownie, organ odwoławczy przy ocenie zasadności wniosku skarżących opartego o art. 59 § 1 pkt 7 ustawy ustali, czy dłużnicy w dacie skierowania do nich upomnienia zamieszkiwali faktycznie w N. H. [...] – jak wskazuje na to złożona do akt kserokopia potwierdzenia ich czasowego zameldowania w tym czasie - a następnie oceni, jaki ma wpływ ma ta okoliczność na skuteczność doręczenia im upomnienia, dokonanego na adres w Katowicach w trybie art. 44 § 1 kpa w zw. z art. 18 ustawy.