Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 256/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 56 par 1
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska (spr.) Sędziowie WSA Jacek Bursa WSA Renata Czeluśniak Protokolant st. sekr. sąd. Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi J. T. na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 18 grudnia 2014 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania egzekucyjnego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. postanowieniem z dnia 21 października 2014 r., na podstawie art. 17 § 1, art. 56 § 3 i § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tj: Dz. U. z

2012 r. poz. 1015 ze zm.), po rozpoznaniu wniosku J.T. odmówił zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec zobowiązanych K.F.-T. i J.T. na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 22 kwietnia 2014 r. znak: [...] , w sprawie rozbiórki budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr ewid. [...] ,[...] obr.[...] położonych w Z.

W uzasadnieniu organ podał, że decyzją z dnia 18 czerwca 2013 r. znak: [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nakazał inwestorowi J.T. oraz właścicielowi działki K.F.-T. rozbiórkę budynku mieszkalnego jednorodzinnego składającego się z 3 prostokątów o wymiarach 5,75 x 7,70; 7,95 x 10,20; 2,0 x 7,70 wybudowanego na działce ewid. nr [...], [...] obr. [...] w Z. bez wymaganego pozwolenia na budowę. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem 6 lipca 2013 r. Przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego organ egzekucyjny upomnieniem z dnia 19 lipca 2013 r. wezwał zobowiązanych do wykonania ciążącego na nich obowiązku z pouczeniem, że jeżeli ten nie zostanie wykonany, sprawa zostanie skierowana na drogę postępowania egzekucyjnego. W dniu 22 kwietnia 2014 r. organ wystawił tytuł wykonawczy nr [...] wszczynający przymusową egzekucję obowiązku rozbiórki. Następnie postanowieniem z dnia 26 czerwca 2014 r. nałożył na zobowiązanych grzywnę w celu przymuszenia. [...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem nr [...] z dnia 26 września 2014 r. utrzymał w mocy skarżone postanowienie.

W dniu 15 października 2014 r. do organu egzekucyjnego wpłynął wniosek zobowiązanego J.T. o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, w którym wskazano, że "przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie toczy się postępowanie, w sprawie o sygn. II SA/Kr 835/14. W przypadku gdy WSA uwzględni skargę, zobowiązany będzie w stanie zakwestionować zasadność i legalność decyzji z dnia 18 czerwca 2013 r."

PINB wyjaśnił, że organ egzekucyjny jest zobowiązany do zawieszenia postępowania w przypadku wystąpienia którejkolwiek z podstaw wymienionej w art. 56 § 1 pkt. 1-5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Ocena istnienia tych podstaw jest dokonywana z uwzględnieniem stanu rzeczy istniejącego w chwili rozpatrywania wniosku przez organ egzekucyjny. Do zawieszenia postępowania może dojść zarówno z urzędu, jak i w wyniku złożenia stosownego wniosku przez wierzyciela albo zobowiązanego. Zobowiązany wnosząc o zawieszenie postępowania egzekucyjnego jest zobligowany do wskazania istnienia jednej z okoliczności, o których mowa w art. 56 § 1 pkt. 1-3 i pkt. 5. A zatem wniosek zobowiązanego o zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie stanowi oświadczenia woli jak to jest w przypadku zawieszenia postępowania na wniosek wierzyciela na zasadzie art. 56 § 1 pkt. 4), ale stanowi oświadczenie wiedzy dotyczące podstaw do zawieszenia postępowania.

W przedmiotowej sprawie przesłanką powołaną przez zobowiązanego we wniosku o zawieszenie postępowania jest złożenie do sądu skargi, której ewentualne uwzględnienie pozwoli zobowiązanym kwestionować zasadność decyzji z dnia 18 czerwca 2013 r. W ocenie organu egzekucyjnego wskazana przez zobowiązanego okoliczność nie może stanowić podstawy zawieszenia tego postępowania na zasadzie art. 56 w/w ustawy. Zobowiązany nie wykazał innych okoliczności wyrażonych w tym przepisie, które uzasadniałyby zawieszenie tego postępowania.

Dodatkowo organ nadmienił, że wiadomo mu z urzędu, iż w dniu 22 sierpnia 2014 r. zapadł wyrok w sprawie sygn. akt II SA/Kr 835/14 oddalający skargę K.F.-T. na postanowienie MWINB nr [...] z dnia 2 kwietnia 2014 r. znak: [...], którym to postanowieniem odmówiono przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania od decyzji PINB w Z. z dnia 18 czerwca 2013 r. znak: [...].

J.T. wniósł zażalenie na ww. postanowienie, zarzucając, że organ nie uwzględnił wszystkich okoliczności zaistniałych w sprawie. Zdaniem żalącego się postępowanie toczące się przez Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji nakazującej rozbiórkę jest wystarczającym powodem do wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W razie uwzględnienia skargi przez sąd będzie bowiem w stanie kwestionować legalność wydanej decyzji. Powyższe okoliczności świadczą, w ocenie skarżącego, o niecelowości postępowania egzekucyjnego. Podkreślił przy tym, że rozbiórka domu jest procesem nieodwracalnym, związanym z ogromnymi kosztami.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia 18 grudnia 2014 r., znak: [...] , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 kpa w związku z art. 18 oraz art. 23 § 1 i 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu organ II instancji w pierwszej kolejności podał, że zobowiązani K.F.-T. i J.T. , nie zgłosili w trybie art. 33 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

MWINB przytoczył podstawy zawieszenia postępowania wyszczególnione w art. 56 § 1 upea. Wyjaśnił, że przepis ten zawiera enumeratywne wyliczenie przesłanek zawieszenia postępowania egzekucyjnego, czyli tylko zaistnienie okoliczności wymienionych w tym przepisie skutkuje zawieszeniem postępowania egzekucyjnego. Oznacza to, że przywołanie we wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego innej okoliczności niż te wymienione wyżej nie powoduje po stronie organu egzekucyjnego obowiązku wydania postanowienia o zawieszeniu postępowania. Wśród okoliczności wymienionych w art. 56 § 1 upea, a stanowiących podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie ma jednak tej okoliczności, na którą powołał się J.T. . Złożenie skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, z której wynika egzekwowany obowiązek, nie powoduje wstrzymania wykonania obowiązku, czyli nie mieści się w podstawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z art. 56 § 1 pkt 1 upea.

Fakt złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie MWINB z dnia 2 kwietnia 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania nie wpływa na tok postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez PINB w Z. w przedmiotowej sprawie. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują zawieszenia postępowania egzekucyjnego w przypadku wniesienia skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, z której wynika egzekwowany obowiązek, a zatem nie jest w przedmiotowej sprawie spełniona przesłanka z art. 56 § 1 pkt 5 upea. Poza tym w sprawie zapadło już orzeczenie sądu pierwszej instancji, ponieważ wyrokiem z dnia 22 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Kr 835/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę K.F.-T. na postanowienie. Od w/w wyroku wniesiona została skarga kasacyjna, która także pozostaje bez wpływu na tok postępowania egzekucyjnego.

J.T wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. , domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie art. 56 § 1 pkt 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez niezawieszenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego przeciw zobowiązanym w sytuacji, gdy wystąpiły ku temu przesłanki.

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 22 sierpnia 2014 r. oddalającego skargę na postanowienie nr [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 kwietnia 2014 roku w przedmiocie odmówienia przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia odwołania została wniesiona skarga kasacyjna. Zdaniem skarżącego ze wstrzymaniem wykonania obowiązku wynikającego z decyzji administracyjnej mamy do czynienia w przypadku wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej stosownie do treści art. 60 k.p.a. - w związku z wniesieniem prośby o przywrócenie terminu do złożenia odwołania lub zażalenia. Fakt złożenia skargi do sądu na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, powinien wpłynąć na tok postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji organ II instancji powinien dojść do przekonania, że złożenie skargi kasacyjnej od ww. wyroku powoduje wstrzymanie wykonania obowiązku, czyli mieści się w podstawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269) stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny według kryterium zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Zgodnie z treścią art.3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi (art. 134 ustawy).

Z brzmienia art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika natomiast, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Cytowana regulacja prawna nie pozostawia zatem wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Na wstępie dokonać należy oceny dopuszczalności skargi.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 pkt 3) p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Ponieważ zgodnie z przepisem art. 56 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.) na postanowienie organu egzekucyjnego o zawieszeniu postępowania lub o odmowie zawieszenia tego postępowania służy zażalenie – skarga jest dopuszczalna.

Stosownie do treści art. 56 § 1 u.p.e.a. postępowanie egzekucyjne ulega zawieszeniu w całości lub w części: 1) w razie wstrzymania wykonania, odroczenia terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej; 2) w razie śmierci zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego; 3) w razie utraty przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i braku jego przedstawiciela ustawowego; 4) na żądanie wierzyciela; 5) w innych przypadkach przewidzianych w ustawach. Wyliczenie przesłanek ma charakter zamknięty.

Zgodzić się należy z poglądem organu, że wśród okoliczności wymienionych w art. 56 § 1 u.p.e.a., a stanowiących podstawę do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, nie ma tej okoliczności, na którą powołał się J.T. . Złożenie skargi na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji, z której wynika egzekwowany obowiązek, nie powoduje wstrzymania wykonania obowiązku, czyli nie mieści się w podstawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a.

Niezasadny jest zarzut skargi, że w sprawie wystąpiła przesłanka zawieszenia postępowania egzekucyjnego wymieniona w art.56 § 1 pkt 1 ustawy, gdyż "ze wstrzymaniem wykonania obowiązku wynikającego z decyzji administracyjnej mamy do czynienia w przypadku wstrzymania wykonania decyzji ostatecznej stosownie do treści art. 60 k.p.a. - w związku z wniesieniem prośby o przywrócenie terminu do złożenia odwołania lub zażalenia."

Po pierwsze w przepisie tym wskazano, że organ "może" a nie "musi" wstrzymać wykonanie decyzji. Po drugie, organ z możliwości tej nie skorzystał, czyli do wstrzymania wykonania decyzji nie doszło.

Nie ma również podstawy prawnej twierdzenie skarżącego, że "fakt złożenia skargi do sądu na postanowienie z dnia 2 kwietnia 2014 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, powinien wpłynąć na tok postępowania egzekucyjnego. W konsekwencji organ II instancji powinien dojść do przekonania, że złożenie skargi kasacyjnej od ww. wyroku powoduje wstrzymanie wykonania obowiązku, czyli mieści się w podstawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego z art. 56 § 1 pkt 1 u.p.e.a.".

Rozważenia jeszcze wymagało, czy okoliczności wskazywane przez skarżącego mogły stanowić zagadnienie wstępne w rozumieniu art.97 § 1 pkt 4 K.p.a. Ocena musi być negatywna. Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą skargę w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z dnia 14 maja 2013 r. sygn.. II GSK 292/12 (LEX 1328846), że w postępowaniu egzekucyjnym brak jest możliwości zastosowania przesłanki zawieszenia postępowania w związku z wystąpieniem zagadnienia wstępnego

Wobec powyższego uznać należy, że zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z prawem, gdyż okoliczności wskazywane przez zobowiązanego nie stanowiły podstawy zawieszenia postepowania egzekucyjnego.

Dlatego też, na podstawie art.151 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.