Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SAB/Wa 42/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Zobowiązano organ do wydania aktu
Powołane przepisy: article: art. 64  par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kamiński, , Sędzia WSA Bogusław Cieśla (spr.), Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2007 r. sprawy ze skargi Biura Podróży S. Sp. z o.o. w O. na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego zobowiązuje Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego do rozpatrzenia sprawy na skutek odwołania wniesionego przez Biuro Podróży S. Sp. z o.o. w O. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] października 2006r. w terminie jednego miesiąca od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

VII SAB/Wa 42/07

U Z A S A D N I E N I E

J. P. radca prawny w Kancelarii Radców Prawnych s.c. K. P., J. P. w O. - działając w imieniu Biura Podróży "S." Sp. z o.o., (przedkładając pełnomocnictwo udzielone przez Prezesa Zarządu spółki) wniósł do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Warszawie odwołanie od decyzji Wojewody [...] z dnia [...], którą organ stopnia wojewódzkiego odmówił wznowienia postępowania w sprawie zakończonej prawomocną decyzją z dnia [...] o odmowie przyznania odszkodowania w związku ze stwierdzeniem nieważności decyzji Prezydenta Miasta O. z dnia [...], o zatwierdzeniu projektu budowlanego i wydaniu pozwolenia na budowę pawilonu Biura Podróży "S" w O. przy ul. D.

Pismem z dnia [...], Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego działając na podstawie art. 64 § 2 Kodeksu Postępowania Administracyjnego, wezwał pełnomocnika spółki z o.o. "S" J. P., do nadesłania oryginału lub urzędowo potwierdzonego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego celem ustalenia sposobu reprezentacji spółki. Organ zastrzegł jednocześnie, że w przypadku nieuzupełnienia braku formalnego odwołania w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, "odwołanie wniesione w imieniu S. Sp. z o.o. pozostanie bez rozpoznania."

Radca prawny J. P. odpowiadając w zakreślonym terminie na wezwanie, nadesłał do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego niepoświadczoną urzędowo (poświadczoną przez niego osobiście) kserokopię odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego pismem z dnia [...] na podstawie art. 64 § 2 Kpa zawiadomił radcę prawnego J. P., iż z powodu nieuzupełnienia braków formalnych odwołania z dnia [...] Biura Podróży "S" Sp. z o.o., od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] pozostawia je bez rozpoznania. Organ podniósł również, że w odpowiedzi na wezwanie pełnomocnik dołączył jedynie niepoświadczoną urzędowo kserokopię odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego.

Biuro Podróży "S" Sp. z o.o. w O. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. w związku z niezałatwieniem sprawy wywołanej jego odwołaniem z dnia [...] - domagając się wyznaczenia organowi terminu do załatwienia sprawy.

Skarżący zarzucił naruszenie art. 35 § 3 w związku z art. 64 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez niezałatwienie sprawy w terminie jednego miesiąca, na skutek błędnego przyjęcia, iż wnoszący odwołanie nie uzupełnił braku formalnego pisma.

W skardze podniesiono, że pomimo wezwania organu z dnia [...] do usunięcia naruszenia prawa (zgodnie z art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i domagania się rozpoznania odwołania, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. nie załatwił sprawy, pozostawił odwołanie bez rozpoznania choć nie wystąpiły ku temu przesłanki.

Zdaniem skarżącego odwołanie z dnia [...], czyniło zadość wymaganiom formalnym przewidzianym w przepisach prawa, bowiem dołączanie odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie jest wymogiem formalnym odwołania.

W okolicznościach sprawy organ bezpodstawnie wzywał pełnomocnika Biura Podróży "S" na podstawie art. 64 § 2 k.p.a. do usunięcia braku formalnego. Skarżący podkreślił jednocześnie, że organ I instancji nie kwestionował pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu J. P. przez Biuro Podróży "S".

Poza tym podniesiono, że pismem z dnia [...] organ pouczył pełnomocnika skarżącego, iż w przypadku nie uzupełnienia braków podania w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma "odwołanie wniesione w imieniu S. Sp. z o.o. pozostanie bez rozpoznania". Wprawdzie pouczenie to było oczywiście błędne - nie dotyczyło przedmiotowej sprawy, ale skoro strona nie została poinformowana o możliwości pozostawienia pisma bez rozpoznania, to organ nie był uprawniony do podjęcia takiej czynności. Dodatkowo skarżący wskazał, że ostatecznie przesłał organowi (w załączeniu do pisma z dnia [...] ) oryginał odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego .

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał twierdzenie co do zasadności żądania w oparciu o przepis art. 64 § 2 kpa, uzupełnienia braków formalnych odwołania oraz konsekwencji związanych z niedołączeniem oryginału lub urzędowo potwierdzonego odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego celem ustalenia czy radca prawny może reprezentować odwołującą się spółkę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie zarzuty i wywody podniesione w skardze są zasadne.

Na wstępie należy podnieść, iż pozostawienie podania bez rozpoznania, dokonane z naruszeniem art. 64 § 2 kpa, daje podstawę do wniesienia skargi na bezczynność organu a w konsekwencji uznania tej skargi za uzasadnioną.

Natomiast żądanie organu oparte na przepisie art. 64 § 2 kpa powinno służyć wyłącznie usunięciu braków formalnych wynikających ze ściśle określonych przepisów. Zatem tylko wtedy, gdy przepis powszechnie obowiązującego prawa ustanawia wprost określone wymogi co do składanego podania, organ może skutecznie żądać ich spełnienia (vide. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2006r., sygn. I OSK 869/05, LEX nr 236563)

Celem w/w przepisu nie jest chęć nadania działaniom organów nadmiernego formalizmu i rygoryzmu ale umożliwienie im prawidłowego działania, które nastąpi wówczas gdy w piśmie zostaną wskazanie niezbędne elementy do nadania mu biegu prawnego.

Jedynie wówczas, gdy podanie nie będzie wystarczająco indywidualizować podmiotu wnoszącego, a więc gdy nie zostanie wskazany jego adres i nie będzie możliwości ustalenia tego adresu na podstawie innych danych, organ będzie mógł pozostawić podanie bez rozpoznania a limine.

Natomiast w okolicznościach sprawy kiedy istniała możliwość skontaktowania się z podmiotem wnoszącym podanie (Biurem Podróży "S"), nawet wówczas gdy zdaniem organu pełnomocnik nie wykazał się dostatecznie umocowaniem do działania w imieniu mocodawcy, należało wezwać osobę prawną do złożenia oświadczenia czy podtrzymuje wniesione odwołalnie i jednocześnie pouczyć o konsekwencjach niezastosowania się do wezwania.

Wprawdzie obowiązek załączenia do podania dokumentów z KRS przewiduje szereg aktów normatywnych (w większości rozporządzeń), zawierających przepisy szczególne do kpa jednak zawarty w nich obowiązek dotyczy ściśle określonych postępowań administracyjnych i wyłącznie w fazie ich rozpoczęcia organ prowadzący postępowanie będzie miał uprawnienie do wezwania jednostki organizacyjnej o nadesłanie odpisu, wyciągu czy zaświadczenia z KRS w trybie art. 64 § 2 kpa. Przy czym unormowania te jako przepisy lex specialis nie uprawniają do tego, aby organy mogły formułować wspomniane wezwania w każdym prowadzonym postępowaniu.

Odpisy, wyciągi i zaświadczenia z KRS nie w każdym postępowaniu administracyjnym i nie na każdym jego etapie będą podlegały wymaganiom o których mowa w art. 64 § 2 kpa. Warto również wskazać na zasadę jawności Krajowego Rejestru Sądowego.

W kontekście tych uwag, skoro dołączone do odwołania pełnomocnictwo organ uważał za niewłaściwe, niedostatecznie wykazane - winien powiadomić o tym stronę i wezwać ją do podpisania odwołania. Nie ulega bowiem wątpliwości, że odwołanie wniosła spółka z o.o. Biuro Podróży "S". Nie kwestionowane było również, iż wolą tej osoby prawnej było zweryfikowanie decyzji organu I instancji.

Nadto analiza akt postępowania wskazywała, iż radca prawny J.P. reprezentował spółkę w toku innych postępowań administracyjnych związanych z przedmiotowym obiektem budowlanym tj. pawilonem Biura Podróży "S" w O. przy ul. D.

W tej sytuacji niedokonanie przez organ odwoławczy wskazanej powinności, stanowiło istotne naruszenie prawa procesowego, zwłaszcza wyrażonej w art. 9 kpa zasady należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 sierpnia 1999 r. , sygn. IV SA 848/98, LEX nr 47870 )

Pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia stanowiło w okolicznościach sprawy naruszenie zasady postępowania administracyjnego wskazanych w art. 7, 8 , 9 kpa, a w konsekwencji pozbawiało stronę prawa do sądu i możliwości ochrony jej praw.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 , poz. 1270 ze zm.) skargę na bezczynność - jako zasadną - uwzględnił, zobowiązując organ do rozpatrzenia sprawy.