Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 216/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2019-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
659
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: zobowiązano do dokonania czynności lub wydania aktu
stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności, a bezczynność ta nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 1  ust. 12 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1330
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1330 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator Sędziowie : WSA Agnieszka Nawara-Dubiel WSA Tadeusz Kiełkowski (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 18 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi J. Z. na bezczynność Wójta Gminy R w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej na wniosek z dnia 5 czerwca 2018 r. I. zobowiązuje Wójta Gminy R do dokonania czynności lub wydania aktu w przedmiocie wniosku J. Z. z dnia 5 czerwca 2018 r. o udostępnienie informacji publicznej w terminie czternastu dni; II. stwierdza, że Wójt Gminy R dopuścił się bezczynności, która nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala wniosek o wymierzenie organowi grzywny; IV. zasądza od Wójta Gminy R na rzecz skarżącego J. Z. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

J. Z. pismem z dnia 5 czerwca 2018 r. (doręczonym Wójtowi Gminy Radgoszcz w dnia 6 czerwca 2018 r.) zwrócił się do Wójta Gminy Radgoszcz z wnioskiem o następującej treści: "Na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej zwracam się z prośbą o udostępnienie informacji w następującym zakresie: W związku z informacjami jakie pozyskałem ze strony internetowej Urzędu Gminy Radgoszcz, oraz w Referacie Budownictwa i Zamówień Publicznych, jak również w Referacie Inwestycji i Pozyskiwania Funduszy, zwracam się do Pana o informacje odnośnie umowy na dobudowę budynku garażowego – etap I wykonanie fundamentów w ramach przebudowy i rozbudowy istniejącego budynku remizy OSP o część społeczno-kulturalną z wewnętrznymi instalacjami oraz infrastrukturą techniczną i parkingami z przeznaczeniem na centrum kultury i integracji społeczności wiejskiej w L. gdzie koordynatorem był Pan W.Z. Sekretarz Urzędu Gminy R.. – Jakie osoby uczestniczyły na etapie wykonawstwa z ramienia Inwestora? – Czy wykonano wszystkie elementy zamieszczonego w przetargu przedmiaru? – Kto został powołany w skład komisji odbiorowej? – Proszę o kserokopie wypełnionego Dziennika Budowy na etap I wykonanie Fundamentów? – Proszę o kserokopie faktury za wykonawstwo etapu I wykonanie fundamentów protokół odbioru i niezbędne załączniki (atesty, aprobaty) – Z kim była zawarta umowa na wykonawstwo ścian budynku garażowego, na jaką kwotę i w jakim trybie, które powstały zaraz po wykonaniu fundamentów. – Proszę o przedmiar robót dotyczących budowy ścian garażu. – Proszę o kserokopie wypełnionego dziennika budowy – wykonawstwo ścian garażu. – Proszę o kserokopie faktury za wykonawstwo ścian garażu, protokół odbioru i niezbędne załączniki (atesty, aprobaty). Proszę o niezwłoczne dostarczenie powyższych informacji do biura obsługi Rady Gminy Radgoszcz do godz. 14:00 w dniu 08.06.2018r. przed planowaną sesją nadzwyczajną w dniu 11.06.2018r. gdzie głosowane będą zmiany w uchwale budżetowej".

Pismem z dnia 19 października 2018 r. J. Z. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy Radgoszcz, zarzucając organowi naruszenie art. 13 ust. 1, art. 13 ust. 2, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm.) przez nieudzielenie informacji publicznej zgodnie z żądanym zakresem i w żądanej formie. Skarżący wniósł o: 1) zobowiązanie Wójta Gminy Radgoszcz do udzielenia żądanej informacji publicznej w terminie czternastu dni od daty doręczenia akt organowi; 2) na podstawie art. 6 ustawy o odpowiedzialności funkcjonariuszy publicznych za rażące naruszenie prawa (Dz. U z 2011 r. Nr 34 poz. 173) w związku z art. 149 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczenie, czy bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3) wymierzenie organowi grzywny na postawie art. 149 § 2 p.p.s.a. w maksymalnej wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a; 4) zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił przebieg zdarzeń po złożeniu wniosku z dnia 5 czerwca 2018 r. w sposób następujący. W dniu 20 czerwca 2018 r. skarżący otrzymał pismo adresowane do Rady Gminy Radgoszcz wzywające do uzupełnienia braków formalnych wniosku o udostępnienie informacji publicznej, w postaci "stosownego pełnomocnictwa". W dniu 22 czerwca 2018 r. skarżący wystosował do Wójta Gminy Radgoszcz pismo wyjaśniające, dlaczego rzeczone pełnomocnictwo nie było konieczne oraz wskazujące nieścisłości związane z dotychczasowym postępowaniem organu w sprawie przedmiotowego wniosku; skarżący ponowił prośbę o dostarczenie wymienionych w piśmie z dnia 5 czerwca 2018 r. informacji. W dniu 6 lipca 2018 r. skarżący otrzymał ponownie adresowane do Rady Gminy Radgoszcz pismo z informacją, że wniosek z dnia 5 czerwca 2018 r. pozostawiony zostanie bez rozpatrzenia ze względu na nieuzupełnienie jego braków formalnych w postaci "stosownego pełnomocnictwa". W dniu 11 lipca 2018 r. skarżący wystosował pismo do M. P., który w tym czasie odbywał wizytację z ramienia Najwyższej Izby Kontroli, z prośbą o wyegzekwowanie od organu odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Tego samego dnia (tj. 11. lipca 2018 r.) skarżący otrzymał pismo, adresowane już do niego, informujące o tym, że po "ponownym przeanalizowaniu" pisma wniosek skarżącego z dnia 5 czerwca 2018 r. został rozpatrzony pozytywnie, a wnioskowane dokumenty zostaną skarżącemu udostępnione do dnia 6 sierpnia 2018 r. W dniu 6 sierpnia 2018 r. skarżący otrzymał pismo informujące, iż żądane przeze niego informacje są dostępne do wglądu po uprzednim uzgodnieniu.

Skarżący dalej podkreślił, że we wniosku z dnia 5 czerwca 2018 r. nie domagał się "wglądu na stanowisku d.s. informacji publicznej (sekretariat UG-pok. nr 11)", a działania organu w postaci udzielenia mu konkretnych informacji oraz przekazania odpowiedniej dokumentacji we wskazany sposób, czyli dostarczenie jej kserokopii do biura obsługi Rady Gminy R.. W żadnym piśmie nie wyjaśniono skarżącemu, dlaczego nie dostosowano się do jego prośby oraz dlaczego przekazanie żądanych przez niego informacji miałoby nastąpić w innej formie niż wnioskowana. Do dnia złożenia skargi odpowiedni organ nie udostępnił skarżącemu, we wnioskowany sposób, żądanych informacji, które nadal pragnie otrzymać. Cały proces ich uzyskiwania prowadzony jest przewlekle, opieszale i z nastawieniem na opóźnienie jego finalizacji. Mimo wskazania we wniosku z dnia 5 czerwca 2018 r. konkretnej daty wraz z uargumentowaniem wskazania terminu nadzwyczajnymi okolicznościami, postępowanie nie zostało ukończone do dnia dzisiejszego. W ocenie skarżącego, stanowi to o rażącym naruszeniu prawa i sprawia, że wnioski sformułowane w skardze są uzasadnione.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy Radgoszcz wniósł o oddalenie skargi i obciążenie skarżącego kosztami postępowania. Organ wskazał, że informacje, które żądał wnioskodawca, zostały udostępnione do wglądu na stanowisku ds. informacji publicznej w Urzędzie Gminy Radgoszcz. O możliwości zapoznania się z dokumentacją wnioskodawca został poinformowany pismem z dnia 6 sierpnia 2018 r. Taka forma udostępnienia jest możliwa, jeżeli zakres wnioskowanych informacji jest szeroki, z czym niewątpliwie mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Powołując się na orzecznictwo sądowe, organ podał, że niezasadny jest wniosek o udostępnienie informacji już wcześniej udostępnionej wnioskodawcy; obowiązek udostępniania informacji publicznej przez władze publiczne i inne podmioty wykonujące zadania publiczne, nie dotyczy informacji ogólnodostępnej bądź będącej już w posiadaniu wnioskującego o jej udostępnienie. Z uwagi na szeroki zakres informacji, a co za tym idzie jej przetworzony charakter, wnioskodawca mógł zapoznać się (a tym samym być w posiadaniu) z zawnioskowanymi dokumentami w urzędzie gminy, czego nie uczynił, a zatem nie skorzystał z możliwości otrzymania informacji publicznej. Zgodnie z art. 3 ust 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej w tym informacji przetworzonej w zakresie, w jakim to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Po stronie organu nie doszło do przewlekłości, bowiem na bieżąco, na każdym etapie postępowania, wnioskodawca był informowany o czynnościach w sprawie. Organ udostępnił do wglądu dokumentację, jednakże wnioskodawca nie skorzystał z tej możliwości. Zdaniem organu, wnioski kierowane przez skarżącego mają jedynie na celu sparaliżowanie działania Urzędu, bowiem wnioskodawca zwraca się z coraz to nowym wnioskiem, a każdy z tych wniosków obejmuje szeroki zakres informacji. W sytuacji, gdy udostępnienie informacji wiąże się z poniesieniem takich nakładów organizacyjnych i finansowych, które wysoce utrudniają działania organu lub instytucji zobowiązanej, należy uznać, że wniosek dotyczy informacji przetworzonej. Przygotowanie informacji, o którą wnioskował skarżący, wiązałoby się z wykonaniem kserokopii znacznej ilości dokumentów i bez wątpienia utrudniłoby to pracę organu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 i ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W myśl art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. W tym zakresie przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu administracji, lecz ich brak w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie i w określonym przez prawo terminie. Instytucja skargi na bezczynność organu ma na celu ochronę praw strony przez doprowadzenie do wydania w sprawie rozstrzygnięcia lub podjęcia innej czynności dotyczącej uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Rozpoznając skargę na bezczynność, sąd kontroluje jedynie, czy w sprawie zaistniał stan bezczynności, tzn. czy organ podjął określone czynności i załatwił sprawę na danym etapie postępowania. Zgodnie z art. 149 § 1 p.p.s.a. Sąd, uwzględniając skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1–4 albo na przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 4a: 1) zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, interpretacji albo do dokonania czynności; 2) zobowiązuje organ do stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa; 3) stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Z kolei § 1a powołanego przepisu stanowi, że jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Wedle § 1b art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1 pkt 1 i 2, może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego. Zgodnie z § 2 art. 149 Sąd, w przypadku, o którym mowa w § 1, może ponadto orzec z urzędu albo na wniosek strony o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 lub przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6. Natomiast w razie nieuwzględnienia skargi w całości albo w części sąd oddala skargę odpowiednio w całości lub w części (art. 151 p.p.s.a.).

Na zasadzie art. 119 pkt 4 oraz art. 120 p.p.s.a., jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów. Artykuł 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330, dalej u.d.i.p) przewiduje stosowanie do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej przepisów p.p.s.a.

Ocenę zaistniałego w niniejszej sprawie stanu rzeczy wypada rozpocząć od zwrócenia uwagi na art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483 ze sprost. i ze zm.). Zagwarantowane tym przepisem prawo do informacji obejmuje dostęp do uzyskania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa (art. 61 ust 1 Konstytucji). Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji RP). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji RP, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule, określają ustawy. Należy do nich przede wszystkim ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 1 ust. 1 i 2 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w ustawie; przepisy ustawy nie naruszają przepisów innych ustaw określających odmienne zasady i tryb dostępu do informacji będących informacjami publicznymi. Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań publicznych. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 listopada 2004 r., II SAB/Wa 166/04, CBOSA).

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p. obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: 1) organy władzy publicznej; 2) organy samorządów gospodarczych i zawodowych; 3) podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa; 4) podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego; 5) podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym, oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Dalej wskazać należy, że ustawodawca przewidział w u.d.i.p. zamknięty katalog czynności w procedurze dostępu do informacji publicznej. Zgodnie z art. 13 u.d.i.p., udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku. Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.). Z kolei zgodnie z art. 16 ust. 1 u.d.i.p. odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji. W myśl art. 17 ust. 1 u.d.i.p. do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio. Rozpoznanie wniosku o udzielenie informacji publicznej, zgodnie z rozwiązaniami przyjętymi w powołanej ustawie, następuje zatem albo w formie czynności materialno-technicznej (w przypadku udzielenia informacji publicznej oraz w przypadku zawiadomienia o niedopuszczalności zastosowania trybu wnioskowego udostępnienia informacji publicznej), albo w formie decyzji (w przypadku odmowy udzielenia informacji publicznej).

W niniejszej sprawie to, że Wójt Gminy Radgoszcz jest podmiotem obowiązanym do udostępniania informacji publicznej, stanowi okoliczność bezsporną i, w ocenie Sądu, niebudzącą wątpliwości. Również status żądanej przez skarżącego informacji jako informacji publicznej nie jest kwestionowany. Istota sporu dotyczy tego, czy nastąpiło jej udostępnienie w rozumieniu ustawy, zgodnie z jej przepisami, względnie czy wniosek został załatwiony w inny przewidziany prawem sposób. W ocenie Sądu, w świetle ogółu okoliczności sprawy, odpowiedź na te pytania pozostaje negatywna.

Powołany wyżej art. 14 ust. 1 u.d.i.p. statuuje zasadę, że udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem – co nie nastąpiło; zamiast dostarczenia informacji, w tym kserokopii dokumentów, do biura obsługi Rady Gminy Radgoszcz organ zaoferował udostępnienie informacji do wglądu na stanowisku ds. informacji publicznej w Urzędzie Gminy Radgoszcz.

Nawiązując do odpowiedzi na skargę, trzeba przyznać, że przytoczona zasada udostępnienia informacji publicznej w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem doznaje wyjątków i ograniczeń – w tym ograniczeń związanych z obiektywnymi przeszkodami (art. 14 ust. 2 u.d.i.p.), charakterem informacji jako informacji przetworzonej (art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.) tudzież z koniecznością poniesienia dodatkowych kosztów (art. 15 ust. 1 i 2 u.d.i.p.). Jednakowoż w razie zidentyfikowania tych ograniczeń w danej sprawie, organ nie może postępować w sposób dowolny – w szczególności nie może pozostać bierny ani też nie może bez wyjaśnienia posłużyć się inną formą udostępnienia informacji publicznej – lecz powinien dokonać czynności na taką okoliczność w ustawie przewidzianych. W niniejszym przypadku organ takich czynności nie dokonał, a w szczególności nie powiadomił pisemnie wnioskodawcy o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem (jeżeli takie przyczyny obiektywnie zachodzą), nie powiadomił wnioskodawcy o ewentualnej opłacie (gdyby przyjąć, że organ ponosi dodatkowe koszty) ani też nie wezwał wnioskodawcy do wykazania przesłanki, o której mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. (gdyby uznać, że idzie o informację przetworzoną).

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić wypada, że nie nastąpiło udostępnienie informacji publicznej zgodnie z przepisami ustawy ani też wniosek nie został załatwiony w inny przewidziany prawem sposób. To zaś uzasadnia skonstatowanie bezczynności i zobowiązanie organu do wydania aktu lub dokonania czynności. Wypada podkreślić, że postępowaniu zainicjowanym skargą na bezczynność Sąd – zidentyfikowawszy niezałatwioną sprawę z zakresu dostępu do informacji publicznej – może jedynie zobowiązać organ do jej załatwienia; nie może natomiast rozstrzygać o sposobie, w jaki ma to nastąpić. Niniejszy wyrok nie przesądza zatem, który z przewidzianych prawem sposobów załatwienia wniosku o udostępnienie informacji publicznej powinien znaleźć zastosowanie w odnośnej sprawie; wyrok ten ani nie potwierdza, ani nie wyklucza możliwości uznania przedmiotowej informacji za przetworzoną bądź za taką, która generuje dodatkowe koszty.

Wójt Gminy Radgoszcz nie pozostawił wniosku skarżącego bez odpowiedzi, prowadził korespondencję ze skarżącym i wprawdzie w innej niż wnioskowana formie, ale jednak zaoferował udzielenie żądanej informacji. Bacząc na te okoliczności, Sąd nie stwierdził rażącego naruszenia prawa; Sąd nie znalazł również podstaw do wymierzenia organowi grzywny.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 149 § 1, § 1a i § 2 oraz art. 200 p.p.s.a., orzekł jak w pkt I, II, III i IV sentencji wyroku. Zasądzone na rzecz skarżącego koszty postępowania obejmują uiszczony wpis od skargi.