Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 135/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 22 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Jolanta Rudnicka (spr.) Sędzia NSA Wojciech Jakimowicz Sędzia NSA del. Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Prezydenta Miasta Ś. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Prezydentem Miasta Ś. a Prezydentem Miasta C. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku B.R. prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" o zwrot kosztów związanych z usunięciem i przechowywaniem pojazdu oraz wystąpienia do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku pojazdu na rzecz powiatu postanawia: 1. odrzucić wniosek; 2. zwrócić Prezydentowi Miasta Ś. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu od wniosku.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta Ś. działający jako Starosta Powiatowy Miasta na prawach Powiatu Ś. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą Powiatowym Miasta na prawach Powiatu C. w przedmiocie wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku B. R., prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" z siedzibą w C. o zwrot kosztów usunięcia oraz kosztów przechowywania na prowadzonym przez ww. parkingu przy ul. [...] w C., w okresie od 14 lutego 2015 r. pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...], usuniętego przez Policję w trybie art. 130a ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym oraz do wystąpienia do sądu z wnioskiem o orzeczenie przepadku na rzecz powiatu przedmiotowego pojazdu.

W uzasadnieniu wniosku wskazano, że w dniu 14 lutego 2015 r., na podstawie art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym, doszło do usunięcia pojazdu marki [...] o nr rejestracyjnym [...] znajdującego się na ul. [...] w Ś. przez funkcjonariuszy Komendy Miejskiej Policji w Ś., Pojazd ów został następnie odholowany na parking strzeżony przy Ul. [...] w C. prowadzony przez B. R. działającą pod firmą "[...]".

Przedsiębiorca ten w okresie od 26 sierpnia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. na podstawie umowy zawartej w trybie zamówienia publicznego świadczył na rzecz gminy Ś. usługę, której przedmiotem było usuwanie pojazdów usuniętych na podst. art. 130a ustawy Prawo o ruchu drogowym z dróg na obszarze Miasta Ś. oraz ich przechowywanie na prowadzonym przez siebie parkingu całodobowym położonym przy ul. [...] w C..

Począwszy od dnia 19 marca 2015 r. do Urzędu Miejskiego w Ś. doręczane były faktury VAT wystawiane przez B. R. tytułem kosztów od holowania ww. pojazdu i jego postoju na parkingu przy ul. [...] w C. w okresie od 14 lutego 2015 r. W odpowiedzi gmina Ś. odsyłając kolejne faktury VAT sygnalizowała brak podstaw w dochodzeniu wynikających z nich kwot, a to z uwagi na brak związania obowiązującą do dnia 31 grudnia 2014 r. umową w chwili odholowania usuniętego z drogi pojazdu na parking w C.. Natomiast od dnia 27 lutego .2015 r. podmiotem obsługującym Miasto Ś. w tym zakresie jest Miejskie Przedsiębiorstwo Gospodarki Komunalnej w Ś. Sp. z o.o.

Ponadto zgodnie z przepisami ustawy Prawo o ruchu drogowym B. R., jako podmiot prowadzący parking, na którym znajduje się pojazd usunięty z drogi na zlecenie Policji, w razie jego nieodebrania w terminie 3 miesięcy, zobowiązana była w ciągu 3 kolejnych dni powiadomić o powyższym właściwego miejscowo starostę. Przy czym, z uwagi na to, że pojazd parkowany jest w C., jako właściwego należało powiadomić Prezydenta Miasta C., który to powinien wystąpić do sądu o przejęcie pojazdu na rzecz Miasta C.. Następnie zaś to Prezydent Miasta C. powinien wszelkimi kosztami obciążyć właściciela pojazdu i rozliczyć się z prowadzącą parking strzeżony z tytułu odholowania i parkowania rzeczonego pojazdu. Przyjmując to stanowisko Starosta Powiatowy Miasta na prawach Powiatu Ś. oparł się na orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w myśl którego "organem powołanym do wniesienia do sądu wniosku o orzeczenie przepadku usuniętego z drogi pojazdu właściwym jest starosta miejsca przechowywania pojazdu(...)" - czyli w niniejszym przypadku miejscem przechowywania pojazdu jest miasto C. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 maja 2012 r., sygn. I OW 37/12) oraz stwierdzającym, iż "skoro w myśl art 130a ust 10 omawianej ustawy ustawodawca postanowił, że to jednostka prowadząca parking strzeżony, w przypadku nieodebrania pojazdu z parkingu w terminie określonym w ust. 10, powiadamia o tym fakcie właściwego miejscowo starostę oraz podmiot, który wydał dyspozycję usunięcia pojazdu (...), należało wnosić, iż "właściwym miejscowo" starostą jest w takiej sytuacji starosta powiatu, na obszarze którego przechowywany jest pojazd." (postanowienie NSA z 15 maja 2012 r. sygn. I OW 38/12).

Tym samym, biorąc pod uwagę powyższe stanowisko judykatury oraz fakt, iż parking prowadzony przez B. R. położony jest w C. i pojazd przechowywany jest na parkingu w C. przy ul. [...], wnioskodawca uznał, iż podnoszony przez B. R. w wezwaniu do zapłaty zarzut niewystąpienia do sądu z wnioskiem o przepadek pojazdu powinnien zostać skierowany do Prezydenta Miasta C. będącego jednocześnie Starostą Miasta na prawach Powiatu, nie zaś do Prezydenta Miasta Ś..

Dalej wnioskodawca wskazał, że w dniu 7 stycznia 2016 r. skierował stosowne pismo do wiadomości Miasta C., przesyłając jednocześnie kserokopię dokumentów zgromadzonych w sprawie w celu przekazania mu sprawy zgodnie z właściwością w oparciu o art. 65 k.p.a. Jednakże w odpowiedzi pismem z dnia 26 stycznia 2016 r. Prezydent Miasta C. działający jako Starosta Powiatowy C. poinformował, iż nie jest on organem właściwym do rozpoznania i załatwienia przedmiotowej sprawy, lecz właściwym organem jest Prezydent Miasta Ś. działający jako Starosta Powiatowy Ś..

Tym samym, w ocenie wnioskodawcy koniecznym stało się złożenie wniosku

o rozwiązanie negatywnego sporu o właściwość poprzez wskazanie Starosty Powiatowego Miasta na prawach Powiatu C. jako organu właściwego w sprawie.

W odpowiedzi na wniosek Prezydent Miasta C. wniósł o wskazanie Prezydenta Miasta Ś. jako organu właściwego do rozpoznania wniosku.

Postanowieniem z dnia 4 maja 2016 r., sygn. akt II SO/Gl 4/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach stwierdził swoją niewłaściwość do rozpoznania ww. wniosku i przekazał sprawę według właściwości do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. W myśl zaś art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a. spory o właściwość rozstrzygają między organami jednostek samorządu terytorialnego wspólny dla nich organ wyższego stopnia, a w razie braku takiego organu – sąd administracyjny. Przepis art. 5 § 1 pkt 6 k.p.a. stanowi natomiast, że ilekroć w przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego jest mowa o organach jednostek samorządu terytorialnego – rozumie się przez to m.in. starostę.

W rozpoznawanej sprawie organami jednostek samorządu terytorialnego, w rozumieniu powołanego przepisu są zarówno wnioskodawca Prezydent Miasta Ś. działający jako starosta jak i organ pozostający w sporze Prezydent Miasta C. działający jako starosta.

W myśl art. 17 pkt 1 k.p.a., organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu są w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego – samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej. W zakreślonym przedmiotem sprawy zakresie takich szczególnych przepisów brak.

Obszary właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych zostały określone w rozporządzeniu Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych (Dz. U. Nr 198, poz. 1925). Z § 1 pkt 12 lit. c tego rozporządzenia wynika, że w województwie śląskim obszar właściwości miejscowej Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. obejmuje m.in. miasta na prawach powiatu – C. i Ś..

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż w niniejszej sprawie zarówno Prezydent Miasta Ś. jak i Prezydent Mista C. posiadają wspólny dla nich organ wyższego stopnia w postaci Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K..

W konsekwencji sprawa niniejsza nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na mocy art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 64 § 3 w zw. z art. 15 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia. O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.