Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 33/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska Sędziowie NSA Joanna Banasiewicz /spr./ WSA Elżbieta Lenart Protokolant Iwona Kosińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 marca 2005 r. sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] sierpnia 2003 r. nr[...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu, 3. zasądza od Ministra Infrastruktury na rzecz adwokata P. W. kwotę 300 (trzysta) złotych z tytułu zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

I SA/Wa 33/04

UZASADNIENIE

Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast postanowieniem z dnia [...] grudnia 2003 r., nr[...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 127 § 3 i art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymał w mocy postanowienie tego organu z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...] odmawiające zawieszenia w trybie art. 98 § 1 kpa postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wywłaszczeniowej wydanej przez Wojewodę [...] w dniu [...] sierpnia 1976 r., nr[...]– w części dotyczącej nieruchomości położonej w P. przy ul.[...], oznaczonej jako działka nr [...].

W uzasadnieniu przedstawiono, co następuje:

Zawiadomieniem z dnia 31 lipca 2002 r., nr[...], uzupełnionym pismem z dnia [...] grudnia 2003 r. zawiadomiono o wszczęciu na wniosek M. C.– opiekuna prawnego W. W. , postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności wskazanej wyżej decyzji wywłaszczeniowej i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta P.z dnia [...] czerwca 1976 r., nr[...].

Pismem z dnia 22 stycznia 2003 r. M. C. wystąpił o zawieszenie tego postępowania, na co wyraził zgodę Prezydent Miasta P., natomiast nie wyraził zgody M. C. . Mając to na uwadze postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r., nr [...] Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast odmówił zawieszenia postępowania nadzorczego w trybie art. 98 § 1 kpa.

Rozpatrując wniesiony przez M. C. jako opiekuna prawnego W. W. wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy Prezes Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast uznał postanowienie z dnia [...] sierpnia 2003 r. za prawidłowe i utrzymał je w mocy, przyjmując, że wniosek o zawieszenie postępowania został zgłoszony w trybie art. 98 § 1 kpa i brak zgody jednej ze stron na zawieszenie postępowania nadzorczego uzasadniał kwestionowane rozstrzygnięcie. Zgodnie bowiem z treścią art. 98 § 1 kpa organ administracji publicznej może zawiesić postępowanie, jeżeli wystąpi o to strona, na której żądanie postępowanie zostało wszczęte, a nie sprzeciwiają się temu inne strony oraz nie zagraża to interesowi społecznemu.

Powyższe postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego opiekun prawny W. W. , który zarzucił w skardze, że postanowienie to wydano przedwcześnie, bowiem sprawa dotycząca odwołania darowizny działki [...], która toczy się przed Sądem Okręgowym w P. pod sygnaturą [...] nie została jeszcze zakończona.

Minister Infrastruktury w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Uczestnik postępowania M. C. podtrzymał stanowisko wyrażone w sprawie w postępowaniu administracyjnym.

Pełnomocnik skarżącego na rozprawie w dniu 11 marca 2005 r. popierał skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie narusza prawo.

Jak słusznie podniósł w załączniku do rozprawy z dnia 11 marca 2005 r. pełnomocnik skarżącego w postępowaniu administracyjnym został naruszony art. 97 § 1 pkt 4 kodeksu postępowania administracyjnego.

W piśmie z dnia 22 stycznia 2003 r. M. C. wnosił o zawieszenie postępowania nadzorczego do czasu zakończenia postępowania przed Sądem Okręgowym w P. w sprawie z jego powództwa przeciwko M. C. Do pisma tego dołączona została kserokopia niepodpisanego przez powoda pozwu. Organ prowadzący postępowanie nadzorcze zwrócił się do Sądu Okręgowego w P. o informację co do toku sprawy z powództwa M. C. . Mimo, że z uzyskanej odpowiedzi z dnia 7 lutego 2003 r. wynika, że pozew M. C. przeciwko M. C. o odwołanie darowizny wpłynął do Sądu i w dniu 21 stycznia 2003 r. wezwano powoda do uiszczenia wpisu sądowego, zaś w zaświadczeniu z dnia 25 marca 2003 r. potwierdzono, że postępowanie przed Sądem Okręgowym w P. w sprawie oznaczonej sygnaturą [...] jest w toku, nie rozpatrzono zgłoszonego wniosku o zawieszenie postępowania zgodnie z żądaniem strony w trybie art. 97 § 1 pkt 4 kpa, lecz na podstawie art. 98 § 1 kpa, który to przepis uzależnia zawieszenie postępowania od zgody innych stron.

Skoro we wniosku zwrócono się o zawieszenie postępowania administracyjnego do czasu zakończenia postępowania we wskazanej sprawie przed sądem cywilnym, bowiem zdaniem strony wynik tej sprawy będzie miał wpływ na wynik postępowania w sprawie niniejszej, to wniosek ten należało rozpatrzeć w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Wskazany przepis stanowi, że organ administracji publicznej zawiesza postępowanie, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji zależy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd. W kontekście tej regulacji Minister Infrastruktury powinien rozważyć zasadność wniosku o zawieszenie postępowania administracyjnego zawartego w piśmie z dnia 22 stycznia 2003 r..

Wobec tego, że stwierdzone naruszenie przepisów postępowania mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylono obydwa wydane przez Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast postanowienia dotyczące wniosku o zawieszenie postępowania, jako dotknięte omówioną wyżej wadą. W pozostałym zakresie orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 152 oraz art. 200 powołanej ustawy zasądzając zwrot od organu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu bezpośrednio na rzecz tego pełnomocnika.