Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 700/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2005-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: *Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 271
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA - Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2005 na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku E. Z. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 września 2004 r. (sygn. akt II SA/Wr 464/04) odrzucającym skargę w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta Miasta W. decyzji w sprawie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego gruntu postanawia: odrzucić wniosek o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 22 września 2004 r. (sygn. akt II SA/Wr 464/04) odrzucającym skargę w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta Miasta W. decyzji w sprawie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego gruntu.


UZASADNIENIE

W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 22 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę wnioskodawczyni złożoną na bezczynność Prezydenta Miasta W. w przedmiocie niewykonania decyzji w sprawie rozwiązania umowy użytkowania wieczystego gruntu. Przedmiotowe postanowienie doręczono wnioskodawczyni w dniu [...].

W dniu [...] wnioskodawczyni złożyła skargę o wznowienie postępowania zakończonego tym postanowieniem wskazując, iż przed wydaniem postanowienia o odrzuceniu skargi nie miała możliwości udziału w postępowaniu i wykazania, iż odrzucenie skargi oparte jest na fałszywych dowodach, jakie zostały przedstawione w odpowiedzi na skargę.

E. Z. w odpowiedzi na wezwanie o sprecyzowania podstawy wznowienia podniosła, iż żąda wznowienia postępowania na podstawie art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi-zwanej dalej u.p.s.a. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Podkreśliła, iż przyczyną domagania się wznowienia są dwa dokumenty: odpowiedź na skargę, z którą wnioskodawczyni zapoznała się w dniu [...] oraz notatka służbowa z dnia [...], z którą zapoznała się [...] i w której znajduje się m.in. zapis, iż Wiceprezydent Miasta W. "A.G. zapewnił p. O., iż dołoży starań aby zalegalizował prowadzoną budowę (wówczas była to już samowola budowlana) po spełnieniu określonych wymagań postawionych przez GNG." Dodała, iż według niej z porównania treści uzasadnienia postanowienia z dnia 22 września 2004 r. z treścią odpowiedzi na skargę jednoznacznie wynika, że przy rozpatrzeniu skargi żadne inne dokumenty nie były wzięte pod uwagę, w szczególności nie dokonano przed wydaniem orzeczenia weryfikacji treści odpowiedzi na skargę z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 270 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawie zakończonej prawomocnym orzeczeniem Sądu można żądać wznowienia postępowania. Stosownie do treści art. 57 u.p.s.a. w zw. z art. 276 u.p.s.a. i art. 279 u.p.s.a., skarga o wznowienie postępowania powinna czynić zadość warunkom skargi oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia. Podstawą wznowienia prawomocnie zakończonego postępowania przed Sądem mogą być okoliczności enumeratywnie wymienione w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tj.:

1/ gdy w składzie orzekającym uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał

sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia

nie mogła domagać się wyłączenia;

2/ jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie

reprezentowana lub wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności

działania;

3/ gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytu

cją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane

orzeczenie;

4/ orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na

skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym lub gdy orzeczenie zostało uzy

skane za pomocą przestępstwa;

2

sygn. akt II SA/Wr 700/04

5/ w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu; 6/ w razie późniejszego wykrycia prawomocnego wyroku dotyczącego tej samej sprawy. Zgodnie z art. 280 u.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Na żądanie Sądu zgłaszający wniosek winien uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu i dopuszczalność wznowienia. W braku jednego z tych wymagań Sąd wniosek odrzuci. Zawarte w pismach wnioskodawczym okoliczności nie mieszczą się w żadnej z kategorii podstaw wznowienia wymienionych powyżej. Jak stwierdził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 28 października 1999 r. (sygn. akt II UKN 174/99 OSNP 2001/4/133): nawet sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający przepisom art. 401-404 kpc nie oznacza oparcia skargi na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi i taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (art. 410 § 1 kpc). Wbrew twierdzeniom wnioskodawczym wymienione przez nią dokumenty nie należą do środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy o sygn. akt II SA/Wr 464/04, bowiem jednoznacznie z treści uzasadnienia przedmiotowego postanowienia z dnia 22 września 2004 r. wynika, iż podstawą odrzucenia skargi wnioskodawczyni był fakt, iż czynności których od Prezydenta Miasta Wrocławia domagała się w skardze wnioskodawczyni nie podlegały kontroli sądowoadministracyjnej, więc tym samym niedopuszczalna była również skarga na bezczynność tego organu we wskazanym zakresie. W świetle powyższego bez znaczenia pozostawały więc okoliczności przedstawione w odpowiedzi na skargę, dlatego też Sąd podjął rozstrzygnięcie, nie oczekując na ustosunkowanie się wnioskodawczyni co do treści tej odpowiedzi. Wyjaśnić należy, iż sąd administracyjny sprawuje kontrolę nad całokształtem działalności administracji publicznej, jednakże nie dotyczy to każdego przejawu tej działalności tylko enumeratywnie wymienionych w art. 3 u.p.s.a. przypadków, w szczególności poza zakresem właściwości sądu administracyjnego pozostaje cała sfera spraw o charakterze cywilnoprawnym, w których jako uczestnik obrotu prawnego występuje Gmina. Nawet więc uwzględnienie skargi o wznowienie postępowania obligowałoby Sąd do ponownego odrzucenia żądań wnioskodawczyni bowiem żądania te wykraczają poza ustawowy zakres kognicji przyznanej sądowi administracyjnemu. Sąd ten dokonuje jedynie oceny legalności ściśle określonych działań (zaniechań) organów administracji i nie może on wydawać wyroków zasądzających, ustalających lub kształtujących prawo.

Podkreślenia wymaga fakt, iż wznowienie postępowania przed sądem administra-

cyjnym uzasadniają tylko te spośród wymienionych w art. 271, 272 i 273 u.p.s.a. prze-

słanek wznowienia, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu

sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzyg-

nięto co do istoty sprawy administracyjnej. W niniejszej sprawie większość podno-

szonych przez wnioskodawczynię okoliczności dotyczy wyłącznie postępowania ad

ministracyjnego, a zatem nie mogą stanowić przesłanki do wznowienia postępowania

sądowego. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sen

tencji.