Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 468/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-06-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Groński po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. D. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. znak[...] w przedmiocie zawieszenia postępowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...]


UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego) P. D. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...] zawieszające postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], którą nałożono na skarżącego jako inwestora robót budowlanych związanych z budową budynku hotelu na posesji przy ul.[...] we [...] - w zakresie robót wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę – obowiązek sporządzenia i przedstawienia 3 egzemplarzy projektu budowlanego zamiennego, do czasu ukończenia toczącego się równolegle postępowania odwoławczego od decyzji organu powiatowego z dnia 17 lipca 2013 r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego je postanowienia organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wniosku wyjaśnił, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody zaskarżonymi postanowieniami, albowiem przedłużają one bezpodstawnie pozostawanie w obrocie prawnym decyzji nr [...], co naraża skarżącego na skutki ewentualnego uchylenia, na podstawie art. 36a ust. 2 Prawa budowlanego, decyzji Prezydenta [...] nr [...] wraz ze zmianami wynikającymi z decyzji nr [...] wydanymi w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę obiektu hotelowego we [...] przy ul. [...] Skutki tego ewentualnego rozstrzygnięcia będą trudne do odwrócenia, a także spowodują powiększenie szkody poniesionej przez skarżącego w związku z bezprawnym wstrzymywaniem robót budowlanych w ramach inwestycji. Skarżący wskazał, że działania organów uniemożliwiają mu zakończenie pozostałych do wykonania prac wykończeniowych, uzyskanie pozwolenia na użytkowanie i rozpoczęcia użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem, tj. na działalność hotelu, a w konsekwencji uzyskiwanie przychodów z tej działalności umożliwiających zrefinansowanie nakładów poniesionych na jego wybudowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, zwana dalej ppsa), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 ppsa).

Orzekając o wstrzymaniu lub odmowie wstrzymania zaskarżonego aktu Sąd dokonuje więc oceny, czy w sprawie zaistniały przesłanki określone w art. 61 § 3 ppsa. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że wniosek powinien być wnikliwie uzasadniony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Nieodzowne jest w jej ramach wykazanie zaistnienia jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, tj. zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (postanowienia: z 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 i sygn. akt FZ 87/04 oraz z 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04; niepublikowane) przyjmuje się, iż to na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W niniejszej sprawie trzeba przede wszystkim podkreślić, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, odnosi się wyłącznie do takiego aktu, który nadaje się do przymusowego wykonania (w drodze egzekucji administracyjnej). W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przedmiotem wstrzymania mogą być wyłącznie takie akty lub czynności, które nadają się do tego wykonania, a tym samym takie, które wywołują skutki materialnoprawne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2013 r., sygn. akt II FZ 1128/13, Lex nr 1406611). W ocenie Sądu, takiej cechy nie nosi postanowienie o zawieszeniu postępowania administracyjnego. Postanowienie takie nie kreuje żadnych praw, ani obowiązków, zatem nie jest możliwe wstrzymanie jego wykonania. Wobec faktu, że, ze swej istoty, zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji nie nadają się do wykonania, zbędne jest dokonywanie przez Sąd oceny, czy zostały spełnione przesłanki niebezpieczeństwa zaistnienia trudnych do odwrócenia skutków, bądź znacznej szkody.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 ppsa, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.