Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1112/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-06-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie: AWSA Janusz Kasprzycki (spr.) WSA Ewa Rynczak Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 czerwca 2007 r. sprawy ze skargi J. R. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2005 r., znak:[...], na podstawie art. 59 ust. 1, art. 61 ust. 1 w zw. z art. 60 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2003 r., Nr 80, poz. 717 z późn. zm., zwanej dalej ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym), § 1-9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003r.

w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy

i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. 2003, Nr 164, póz. 1588), § 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie oznaczeń i nazewnictwa stosowanych w decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego oraz

w decyzji o warunkach zabudowy (Dz. U. 2003, Nr 164, póz. 1589) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000, Nr 98, póz. 1071, zwanej dalej w skrócie k.p.a.), Prezydent Miasta K., po rozpatrzeniu wniosku E.W. ustalił warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie domu jednorodzinnego z poddaszem mieszkalnym oraz infrastrukturą techniczną na terenie działki nr "1" obręb [...] P. przy ul. C. w K.

W uzasadnieniu tej decyzji Prezydent Miasta K. wskazał, że w dniu 2 kwietnia 2004 r. do Wydziału Architektury i Urbanistyki Urzędu Miasta K. wpłynął wniosek: E.W. o ustalenie warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pn.: budowa domu jednorodzinnego z poddaszem mieszkalnym oraz infrastrukturą techniczną na terenie działki nr "1" obręb [...] P. przy ul. C. w K.

Prezydent podniósł, że teren określony we wniosku nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wobec czego przeprowadzono postępowanie na zasadach i w trybie przewidzianym w art. 59 i następnych ustawy o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym.

W toku postępowania uzyskano uzgodnienia organów w zakresie wymaganym przez art. 53 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj.: uzyskano postanowienie Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego z dnia [...] października 2004 r. znak [...] - w odniesieniu do terenów górniczych.

Uzyskano także:

1. Opinię Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UMK z dnia 18 czerwca 2004 r., znak: [...] - w zakresie obsługi komunikacyjnej,

2. Opinię Wydziału Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UMK z dnia 8 lipca 2004 r., znak: [...] - w zakresie ochrony środowiska,

3. Opinię Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w K. z dnia 27 maja 2004 r., znak: [...],

4. Opinię Zarządu Dróg i Komunikacji w K. z dnia 27 maja 2004 r., znak: [...].

Prezydent ustalił, że spełnione zostały łącznie przesłanki wydania decyzji

o warunkach zabudowy, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu

i zagospodarowaniu przestrzennym. W związku z powyższym Prezydent stwierdził, iż:

1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu - zgodnie

z załącznikiem Nr l do niniejszej decyzji;

2) teren ma dostęp do drogi publicznej - zgodnie z załącznikiem Nr 1 do niniejszej decyzji;

3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego -zgodnie z załącznikiem Nr l do niniejszej decyzji;

4) teren inwestycji objęty wnioskiem (działka nr "1") stanowiący grunt rolny klasy RIVB o pow. 0,0640 ha nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne określonej w art.7 ust.2 pkt 1 i 3 ustawy

z dnia 3 lutego 1995r o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz. U. 2004 r. Nr 121 póz. 1266 ze zm.).

5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi - zgodnie z załącznikiem Nr l do niniejszej decyzji.

Prezydent wskazał także, że projekt decyzji o warunkach zabudowy został sporządzony przez mgr inż. arch. A.P. wpisaną na listę izby samorządu zawodowego architektów pod nr ewid. [...].

Prezydent podniósł, że w toku postępowania, poprzedzającego wydanie niniejszej decyzji J.R. - właściciel działki nr "2" obr.[...] P. – w protokole z dnia

17 czerwca 2004 r. - wniósł zastrzeżenia dotyczące usytuowania projektowanego budynku na działce nr "1". W jego ocenie, analiza załączonej do wniosku koncepcji wskazuje, że jego usytuowanie uniemożliwi zapewnienie dojazdu do działki nr "2". Z posiadanych dokumentów wynika jednoznacznie, że sięgacz ul. C. przebiegał aż do działki nr "2".

W odpowiedzi na zgłoszone zastrzeżenia Prezydent wyjaśnił, iż kwestia ostatecznego usytuowania projektowanego budynku na działce nr "1" nie jest przesądzana w decyzji o warunkach zabudowy i będzie badana na następnym etapie procesu inwestycyjnego tj. na etapie postępowania w sprawie pozwolenia na budowę.

W trakcie tego postępowania zostanie zbadane, czy projekt budowlany przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego wykonany został zgodnie z obowiązującymi przepisami, przede wszystkim z przepisami techniczno-budowlanymi, takimi jak: ustawą z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016, z późn. zm.), czy rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 z późn. zm.), Polskimi Normami oraz przepisami szczególnymi, zapewniając równocześnie ochronę interesów osób trzecich.

Prezydent podniósł, że niezależnie od powyższego na podstawie materiałów zgromadzonych w sprawie, w szczególności wyrysu z mapy ewidencyjnej, stwierdził, iż działka nr "2" posiada bezpośredni dostęp do ul. C., natomiast działka drogowa nr "3" nie graniczy z działką nr "2", której właścicielem jest J.R.

W związku z powyższym Prezydent Miasta K. nie znalazł podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego.

Odwołanie od tej decyzji wniósł J.R. zarzucając decyzji organu I instancji

o warunkach zabudowy, że nie uwzględnia ona wniesionego uprzednio przez niego zastrzeżenia dotyczącego usytuowania projektowanego budynku. Podniósł, że

w kwestionowanej przez niego decyzji wyznaczono tylko jedną nieprzekraczalną linię zabudowy, a jego zdaniem winna być wyznaczona jeszcze jedna, która by zapewniła zachowanie dojazdu do jego działki nr "2", którą to przeznaczył synowi. Wniósł

o wyznaczenie linii zabudowy z kierunku "płdn - zach – płn - wschod", która to nakaże odsunięcie projektowanego budynku w kierunku północno-zachodnim tak aby zachować możliwość dojazdu do działki nr "2".

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2005 r., nr Kol. Odw. [...], wydanym na podstawie art. 134 k.p.a. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] stwierdziło, że odwołanie J.R. od decyzji organu I instancji – Prezydenta Miasta K. – z dnia [...] marca 2005r., znak:[...], o ustaleniu warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie domu jednorodzinnego z poddaszem mieszkalnym oraz infrastrukturą techniczną na terenie działki nr "1" obręb [...] P. przy ul. C. w K. wniesione zostało z uchybieniem terminu.

W uzasadnieniu wydania tego postanowienia Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że odwołanie J.R. od decyzji I instancji zostało sporządzone i złożone osobiście w dniu 5 maja 2005 r. (k. 73 akt sprawy). Kwestionowaną decyzję organu I instancji odwołujący się otrzymał za pośrednictwem poczty w dniu

12 kwietnia 2005 r. (dowód doręczenia - k. 2/62 akt sprawy).

SKO w [...] podniosło, że zgodnie z art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się

w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, o czym strony zostały pouczone

w końcowej części decyzji organu I instancji.

Biorąc pod uwagę dzień doręczenia decyzji odwołującemu się SKO stwierdziło, że termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 26 kwietnia 2005 r.

SKO w [...] wskazało, że w sytuacji, gdy odwołanie zostało złożone po upływie przewidzianego prawem terminu - organ odwoławczy - stosownie do art. 134 k.p.a. - stwierdza uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Uniemożliwia to rozpatrzenie przez Kolegium sprawy odwołania co do istoty. Podkreśliło, iż strona nie wniosła o przywrócenie terminu, a takie działanie z urzędu nie jest prawnie dopuszczalne.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na powyższe postanowienie wniósł J.R. Podniósł w niej, że decyzję [...] otrzymał w dniu 22 kwietnia 2005 r., a odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego złożył w dniu 5 maja 2005 r., a więc w 13 dniu od daty jego otrzymania. Ponownie podniósł kwestię ustalenia linii zabudowy dla projektowanego budynku w ten sposób, aby zachować dojazd do drugiej części jego, a w zasadzie syna, działki nr "2". Twierdzi, że kupując tą działkę na wszystkich mapach była pokazana droga, która zapewniała do niej dojazd. Na jednej z map, które miał do dyspozycji uwidoczniono przeprowadzenie mediów do jego działki. Wyznaczenie tej linii umożliwi dokonanie przyłączenia prądu i gazu w momencie budowy na niej budynku mieszkalnego. Wniósł o wnikliwe rozpatrzenie tej sprawy.

W odpowiedzi na tą skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko, zaprezentowane w zaskarżonym postanowieniu. Podkreśliło, że na potwierdzeniu odbioru kwestionowanej przez skarżącego decyzji

I instancji wyraźnie widnieje i to na trzech stemplach pocztowych data: "12 kwietnia 2005 r." Kolegium przyznało, że sam skarżący wprawdzie nie wpisał daty odbioru decyzji, to nie mniej jednak nie ulega wątpliwości, że przesyłka ta zawierała decyzję organu I instancji, a data na stemplach pocztowych jest wyraźna. Kolegium uważa, że nie może chodzić tutaj o datę wysłania przesyłki pocztowej, bowiem na innych zwrotnych potwierdzeniach odbioru, data na stemplach pocztowych pokrywa się

z datą wpisaną przez samych odbierających. Nie ma zatem żadnych podstaw,

w ocenie Kolegium, do kwestionowania daty doręczenia decyzji organu I instancji, która zresztą odpowiada dacie doręczenia tej decyzji innym stronom postępowania.

Gdyby Sąd miał jednak wątpliwości, co do daty doręczenia decyzji organu

I instancji, SKO wniosło o przeprowadzenie na tę okoliczność dowodu

z dokumentów znajdujących się w posiadaniu Poczty Polskiej.

Wobec powyższych argumentów Samorządowe Kolegium Odwoławcze

w Krakowie wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Skarga nie została uwzględniona.

Sąd sprawując bowiem kontrolę zgodności z prawem wydanego w niniejszej sprawie zaskarżonego postanowienia, zgodnie z art. 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), nie będąc przy tym związany, stosownie do treści art. 134 p.p.s.a., zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, uznał, iż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Podstawą faktyczną do wydania w niniejszej sprawie, na podstawie art. 134 k.p.a., postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia odwołania było stwierdzenie przez organ odwoławczy, że strona postępowania – J.R. – wniosła odwołanie po upływie, określonego w art. 129 § 2 k.p.a. czternastodniowego terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia.

Organ odwoławczy uznał bowiem, że datą doręczenia J.R. przesyłki pocztowej, zawierającej kwestionowaną przez niego w odwołaniu decyzję organu I instancji, jest data 12 kwietnia 2005r. i w konsekwencji, że termin do wniesienia odwołania od decyzji I instancji liczony od tej daty upływał z dniem 26 kwietnia 2005r. Skoro J.R. wniósł odwołanie od decyzji I instancji dopiero w dniu 5 maja 2005r., to uchybił czternastodniowemu terminowi, przewidzianemu do wniesienia odwołania w art. 129 § 2 k.p.a.

W aktach niniejszej sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji organu I instancji, na którym data odbioru decyzji została umieszczona poprzez odciśnięcie datownika: "12 KWI 2005". Wprawdzie skarżący nie wpisał własnoręcznie daty odbioru pisma, co powinien uczynić, to jednak uznać należy, że datą tą był dzień 12 kwietnia 2005 r., a nie jak twierdzi w skardze skarżący dzień 22 kwietnia 2005 r. Na potwierdzeniu odbioru bowiem tej przesyłki znajduje się odcisk stempla pocztowego urzędu oddawczego z widniejącą wyraźnie datą 12 kwietnia 2005 r. Nie znajdują się natomiast na tym potwierdzeniu odbioru żadne adnotacje o nie doręczeniu przesyłki i jej awizowaniu. Data zatem stempla pocztowego musi być zbieżna z datą otrzymania przez J.R. przesyłki pocztowej zawierającej decyzję organu I instancji.

J.R. nie przedstawił żadnych okoliczności, które by pozwalały na zakwestionowanie tych ustaleń organu odwoławczego.

Wobec tego ustalenia te, że odwołanie J.R. od decyzji organu

I instancji, zostało wniesione z uchybieniem ustawowego terminu uznać należy za prawidłowe. Rzeczywiście czternastodniowy termin do wniesienia odwołania mijał

z dniem 26 kwietnia 2005 r. (wtorek), a co za tym idzie odwołanie to zostało wniesione po terminie.

Wobec tego stwierdzenie faktu wniesienia odwołania z uchybieniem terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a. obligowało organ odwoławczy do wydania postanowienia z art. 134 k.p.a. Wniesienie bowiem odwołania z uchybieniem terminu powoduje bezskuteczność odwołania. J.R. nie zwracał się z wnioskiem

o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Rozpatrzenie natomiast odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa (art. 156 § 1 pakt 2 k.p.a.). Oznaczałoby to weryfikację

w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, a więc korzystającej z ochrony trwałości (art. 16 § 1 k.p.a.).

W takim stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie nie stwierdziwszy: naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia jego nieważności jak i naruszenia prawa procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynika sprawy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), skargę oddalił.