Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1180/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2019-02-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 7 ust. 3, art. 25 ust. 1, ust. 2 pkt 1, art. 2 pkt 19,
journal: Dz.U. 2017 poz 1851
law: Ustawa z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci - tekst jedn.
article: art. 3 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2017 poz 1952
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Joanna Zdrzałka Sędziowie NSA Stanisław Śliwa /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant starszy sekretarz sądowy Sylwia Opioła po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 lutego 2019 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2018 r.nr [...] w przedmiocie uznania świadczenia wychowawczego za nienależnie pobrane i zobowiązania do jego zwrotu -skargę oddala-


UZASADNIENIE

Przedmiot skargi to decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego (SKO) z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nienależnie pobranego świadczenia wychowawczego i zobowiązania do jego zwrotu, w podstawie prawnej powołująca art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2017 r. poz. 1257 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.".

Działając na wniosek B. P., decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...], Burmistrza [...] przyznał wymienionej świadczenie wychowawcze na dziecko S. P. w wysokości 500 zł miesięcznie na okres od 1 kwietnia 2016 r. do 30 września 2017 r.

Następnie, decyzją z dnia [...] września 2017 r. nr [...], Burmistrz [...]– w związku z ustaleniem faktu podjęcia pracy przez członka rodziny i związanego z tym przekroczeniem dochodu uprawniającego do świadczenia wychowawczego – stwierdził, że świadczenie to jest nienależnie pobranym za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 lipca 2017 r. (łącznie 3 500 zł) i zobowiązał do jego zwrotu wraz z odsetkami. Decyzja ta została następnie utrzymana w mocy decyzją SKO z dnia [...] października 2017 r. nr [....], jednakże obydwa te rozstrzygnięcia zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 1340/17 z uwagi na nieprawidłowo ustalony stan faktyczny sprawy. Sąd zarzucił niewyjaśnienie podstawowej w sprawie kwestii rozbieżności pomiędzy zaświadczeniem o dochodzie uzyskanym przez męża wnioskodawczyni T. P. a danymi w tym zakresie wynikającymi z PIT – 11 za 2016 r. Zawarł też rozważania odnośnie do sposobu obliczenia wielkości dochodu mającego znaczenie dla ustalenia uprawnienia do pobierania świadczenia wychowawczego.

Po przeprowadzeniu ponownego postępowania, Burmistrz [...], wskazaną na wstępnie decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r., stwierdził (w pkt I), że świadczenie wychowawcze przyznane na podstawie decyzji z 20 czerwca 2016r. za okres od 1 stycznia 2017 r. do 31 lipca 2017 r. w kwocie 3 500 zł jest świadczeniem nienależnie pobranym. Natomiast w pkt II zobowiązał do jego zwrotu wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie. Organ ustalił, na skutek korespondencji z pracodawcą męża wnioskodawczyni tj. A. sp. z o.o. z siedzibą w [...], że wynagrodzenie wymienionego za miesiąc grudzień 2016 r. zostało wypłacone w styczniu 2017 r. i jest przychodem tego roku. Dochód za grudzień 2016r. to 2 831,70 zł. Umowa z powyższym podmiotem trwała od 9 listopada 2016 r. do 31 lipca 2017 r., a zatem niewątpliwie dochód z pracy był uzyskiwany w okresie, na jaki ustalone lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Zdaniem organu I instancji, dochód z grudnia 2016 r., a więc z miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu jest tym dochodem, który należy doliczyć do dochodu rodziny, co z kolei skutkuje przekroczeniem kryterium dochodowego wynoszącego 800 zł miesięcznie na jednego członka rodziny. Miesiącem uzyskania dochodu jest bowiem listopad 2016 r. tj. miesiąc zawarcia umowy ze spółką A.

B. P. złożyła od powyższej decyzji odwołanie, w którym zarzuciła błędne przyjęcie kwoty 2 831,70 zł do obliczenia wysokości dochodu osiągniętego przez jej męża w sytuacji, gdy realne dochody zostały wykazane w przedłożonych do sprawy zaświadczeniach o dochodach, co spowodowało uznanie, iż doszło do przekroczenia kwoty kryterium dochodowego uprawniającego do uzyskania świadczenia, którego dotyczy sprawa. Wnioskodawczyni podniosła, że grudzień 2016r. był wyjątkowym miesiącem, w którym pracodawca wypłacił pracownikom dodatkową, jednorazową premię, co spowodowało, że wynagrodzenie za ten miesiąc było wyższe od otrzymywanego za inne miesiące pracy tj. wynoszącego średnio 2 182,78 zł. Składająca odwołanie zwróciła uwagę (powołując się w tym zakresie na orzecznictwo sądowe), że uzyskanie dodatkowego dochodu przez członka rodziny tylko w jednym miesiącu nie wpływa na prawo do świadczenia wychowawczego. W art. 7 ust. 3 ustawy z dnia 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowaniu dzieci (Dz. U. z 2017 r. poz. 1851 ze zm.) mowa jest bowiem o dochodzie długotrwale uzyskiwanym. Odwołująca się zarzuciła, iż jej mąż od sierpnia 2016 r. do listopada 2016 r. pozostawał bez zatrudnienia i rodzina nie uzyskiwała wówczas żadnych dochodów.

SKO, decyzją z dnia [...] lipca 2018 r. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza [...] z [...] czerwca 2018 r. Organ podał, że z informacji uzyskanej od pracodawcy T. P. wynikało, że w grudniu 2016 r. uzyskał on dochód w wysokości 2831,70 zł i taką kwotę organ I instancji prawidłowo przyjął za dochód rodziny po odliczeniu dochodu utraconego z poprzedniej pracy wymienionego. Zdaniem SKO, nieprawidłowe jest stanowisko strony zakładające, że dochodem rodziny powinien być dochód za okres ośmiu miesięcy od grudnia 2016 r. do lipca 2017r., podzielony następnie przez siedem, co daje kwotę 2182,78 zł, która z kolei podzielona przez trzy daje kwotę 727,59 zł jako dochód na osobę w rodzinie. Stanowisko takie jest bowiem sprzeczne z jednoznacznym brzmieniem art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. Dlatego też jako właściwe Kolegium uznało przyjęcie, że dochód rodziny wyniósł 2831,70 zł, a na członka rodziny 943,90 zł, co przekracza kryterium dochodowe wynoszące 800 zł. SKO zwróciło uwagę, że odwołująca się, pomimo pouczenia o konieczności informowania organu wypłacającego świadczenie wychowawcze o wszelkich zmianach mających wpływ na prawo do tego świadczenia, nie powiadomiła Burmistrza o podjęciu przez jej męża zatrudnienia z dniem 9 listopada 2016 r. Organ uzyskał zaś wiedzę w tym zakresie dopiero po otrzymaniu wniosku wymienionej o świadczenie wychowawcze na kolejny okres zasiłkowy 2017/2018.

B. P. zaskarżyła decyzję SKO z dnia [...] lipca 2018r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zarzucając naruszenie zarówno przepisów prawa materialnego, jak i postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Skarżąca zauważyła, że Kolegium zaniechało ustalenia okoliczności, że rzeczywistym miesiącem stanowiącym podstawę do obliczeń dochodu jej rodziny powinien być styczeń 2017 r. jako miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, czyli po grudniu 2016 r. Skarga stawia też zarzut niezastosowania się do wykładni wynikającej z wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 7 marca 2018 r. (sygn. akt II SA/Rz 1340/17) i przyjęcie wykładni z nią sprzecznej. B. P. wniosła o uchylenie obydwu ostatnich decyzji w sprawie.

SKO w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie. Wskazało, że zalecenia zawarte w wyroku WSA w Rzeszowie z dnia 7 marca 2018 r. zostały w całości uwzględnione.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Decyzja administracyjna stanowi jedną z form działalności administracji publicznej podlegających kontroli sądowej, a to z mocy art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Sąd dokonuje tej kontroli mając na uwadze kryterium legalności tj. zgodności z prawem tak materialnym, jak i procesowym, o czym stanowi art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107 ze zm.). Aby decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego (poprzez uchylenie) sąd musi stwierdzić naruszenie prawa materialnego o wpływie na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego bądź też inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Jeśli żadne z tego rodzaju uchybień nie zostanie przez sąd zauważone, skarga podlega oddaleniu jako bezzasadna na podstawie art. 151 P.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie znaczenie ma jeszcze brzmienie art. 153 P.p.s.a., wedle którego ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

Przedmiotem skargi w niniejszym postępowaniu jest decyzja SKO utrzymująca w mocy decyzję Burmistrza [...], którą ten ostatni organ stwierdził, że świadczenie wychowawcze przyznane B. P. za okres od 1 stycznia do 31 lipca 2017 r. jest świadczeniem nienależnie pobranym i zobowiązał wymienioną do jego zwrotu wraz z ustawowymi odsetkami.

W tym miejscu należy zaznaczyć, że rozstrzygnięcia te zapadły wskutek wyroku tut. Sądu z dnia 7 marca 2018 r. sygn. akt II SA/Rz 1340/17, który wyeliminował wcześniej wydane w tej sprawie decyzje organów obydwu instancji tj. z dnia 7 września 2017 r. oraz 5 października 2017 r. Uchylając te rozstrzygnięcia Sąd zwrócił, po pierwsze, uwagę na wątpliwości co do wysokości dochodu członka rodziny (tj. męża skarżącej) z grudnia 2016 r., który był podstawą określonego stanowiska organów. Wskazał mianowicie na rozbieżność w tym zakresie pomiędzy zaświadczeniem pracodawcy T. P. a dokumentem w postaci PIT-11 za 2016 r., zalecając równocześnie jej wyjaśnienie.

Następnie, Sąd zawarł rozważania odnośnie do sposobu ustalenia wielkości dochodu przy uwzględnieniu brzmienia art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. Wskazał, że dochód uzyskany, o którym mowa w tym przepisie ma być uzyskiwany w okresie na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Sąd zacytował także treść art. 48 ust. 1 i ust. 2 u.p.p.w.d., z których wynika, że w wypadku, gdy prawo do świadczenia wychowawczego ustalane jest na okres od dnia wejścia w życie ustawy do dnia 30 września 2017 r., to rokiem kalendarzowym, z którego dochody stanowią podstawę ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego, jest rok kalendarzowy 2014. Przy czym, prawo do świadczenia ustala się z uwzględnieniem określonych ustawą przepisów o utracie i uzyskaniu dochodu.

Mając to na uwadze Sąd podniósł, że dochód z roku bazowego 2014 jest zatem punktem wyjścia dla ustalenia dochodu rodziny z zastrzeżeniem wynikającym z art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. Sąd podkreślił jednocześnie, że w przepisie tym nie chodzi o dochód uzyskiwany tylko przez jeden miesiąc, a dochód uzyskiwany długotrwale. Sąd podniósł także, iż w związku z utratą dochodu uzyskiwanego przez T. P. w okresie od 13 maja 2014 r. do 19 sierpnia 2016 r. wypełniła się hipoteza art. 7 ust. 1 u.p.p.w.d., co skutkuje tym, iż przy ustalaniu wysokości dochodu rodziny za 2014 r. nie należy brać pod uwagę dochodu męża skarżącej ze wskazanego stosunku pracy za 2014 r. Ponadto, Sąd zauważył, że tworząc konstrukcję dochodu uzyskanego organy winny ustalić dochód z miesiąca stycznia 2017 r. tj. miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu.

Decyzją wydaną w następstwie powyższego wyroku tj. z dnia [...] czerwca 2018r. Burmistrz [...] ponownie stwierdził, że świadczenie wychowawcze za okres od 1 stycznia do 31 lipca 2017 r. jest nienależnie pobrane i zobowiązał skarżącą do jego zwrotu. Organ uznał, że miesiącem uzyskania przez T. P. dochodu jest listopad 2016 r. tj. miesiąc, w którym wymieniony zawarł umowę ze spółką A. Zatem dochodem z miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu jest dochód z grudnia 2016 r., czyli kwota 2831,70 zł, wypłacona w styczniu 2017 r., co spowodowało, że kryterium dochodowe wynoszące 800 zł miesięcznie na jednego członka rodziny zostało przekroczone. Stanowisko organu I instancji zaakceptował organ odwoławczy, powołując się na wyraźne brzmienie art 7 ust. 3 u.p.p.w.d. Z powyższym nie zgodziła się z kolei B. P. zarzucając błąd w ustaleniach faktycznych i przyjęcie jako dochodu rodziny kwoty 2831,70 zł zamiast kwoty stanowiącej wynagrodzenie jej męża za pracę za styczeń 2017 r., co stoi w sprzeczności z wytycznymi wyroku sygn. II SA/Rz 1340/17.

W świetle art. 25 ust. 1 u.p.p.w.d., osoba, która pobrała nienależnie świadczenie wychowawcze, jest obowiązana do jego zwrotu. Za nienależnie pobrane świadczenie wychowawcze uważa się m. in. sytuację, gdy świadczenie wychowawcze wypłacone zostało mimo zaistnienia okoliczności powodujących ustanie lub zawieszenie prawa do świadczenia wychowawczego albo wstrzymanie wypłaty świadczenia wychowawczego, jeżeli osoba pobierająca to świadczenie była pouczona o braku prawa do jego pobierania (art. 25 ust. 2 pkt 1 u.p.p.w.d.). Następnie, należy wskazać, że świadczenie wychowawcze na pierwsze dziecko przyznawane jest matce, ojcu, opiekunowi faktycznemu dziecka albo opiekunowi prawnemu dziecka (art. 4 ust. 2 u.p.p.w.d.), jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę nie przekracza kwoty 800,00 zł (art. 5 ust. 3 u.p.p.w.d.). Ustawa o pomocy państwa w wychowaniu dzieci sama nie definiuje dochodu, a odwołuje się w tym zakresie do regulacji ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 1952), zwanej dalej "u.ś.r.". I tak, zgodnie z art. 3 pkt 1 lit. a tego ostatniego aktu, dochód oznacza - po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób - przychody podlegające opodatkowaniu na zasadach określonych w art. 27, art. 30b, art. 30c, art. 30e i art. 30f ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2016 r. poz. 2032, z późn. zm.), pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenia społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Ponadto, co szczególnie istotne w sprawie niniejszej, przy obliczaniu dochodu przesądzającego o uprawnieniu danej osoby do uzyskania świadczenia wychowawczego należy jeszcze uwzględnić brzmienie art. 7 u.p.p.w.d., który przewiduje modyfikacje w tym zakresie związane tak z uzyskaniem, jak i utratą dochodu przez członka rodziny, a które to pojęcia (tj. uzyskania i utraty dochodu) zdefiniowane zostały w art. 2 pkt 19 i pkt 20 u.p.p.w.d. W uzasadnieniu wyroku sygn. II SA/Rz 1340/17 Sąd uwzględnił okoliczność, że mąż skarżącej zatrudniony był w podmiocie o nazwie [...] w okresie od 13 maja 2014 r. do 19 sierpnia 2016 r., a zatem wypełniła się hipoteza art. 7 ust. 1 u.p.p.w.d. odnosząca się do utraty dochodu przez członka rodziny w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Wobec powyższego Sąd uznał, że przy ustalaniu wysokości dochodu rodziny za 2014 r. (który to rok jest okresem, z którego dochody stanowią podstawę do ustalenia prawa do świadczenia wychowawczego w myśl art. 48 u.p.p.w.d.), nie należy brać pod uwagę dochodu T. P. ze stosunku pracy z podmiotem o nazwie [...] za 2014 r.

Sporna natomiast pomiędzy stronami jest kwestia interpretacji zapisów art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. W odwołaniu od pierwszoinstancyjnego rozstrzygnięcia strona postulowała obliczenie dochodu rodziny przez ustalenie średniego miesięcznego dochodu jej męża w okresie od grudnia 2016 r. do lipca 2017 r. mając na względzie, że dochód z grudnia 2016 r. był wyjątkowo wysoki z uwagi na otrzymaną przez pracownika premię. Poza tym – zdaniem skarżącej – taki sposób obliczeń znajduje potwierdzenie w treści uzasadnienia wyroku Sądu (II SA/Rz 1340/17), który uznał, że ustalenie wysokości dochodu jej męża za grudzień 2016 r. było wątpliwe. W ocenie strony, pogląd organów skutkuje ustaleniem fikcyjnego i sprzecznego z rzeczywistym stanem faktycznym dochodu. Ponadto, Sąd w powołanym wyroku stwierdził, że organy winny były ustalić dochód jej męża ze stycznia 2017 r.

W sporze powyższym rację należy przyznać organom, wyjaśniając jednocześnie skarżącej, że w ich działaniu brak jest sprzeczności ze stanowiskiem Sądu wyrażonym w wyroku z dnia 7 marca 2018 r. (sygn. II SA/Rz 1340/17). Podkreślić należy, że unormowania u.p.p.w.d. dotyczące sposobu ustalania wysokości dochodu mającego znaczenie dla ustalenia prawa danej osoby do uzyskania świadczenia wychowawczego (a w konsekwencji także dla określenia czy przyznane świadczenie jest nienależnie pobranym) mają charakter bezwzględnie obowiązujący. Oznacza to, że stosujący je organ nie ma swobody interpretacyjnej i musi postępować zgodnie z określonym brzmieniem przepisu. Kluczowy dla niniejszej sprawy art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. stanowi, że dochód członka rodziny powiększa się o kwotę osiągniętego dochodu za miesiąc następujący po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu, jeżeli dochód ten jest uzyskiwany w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego. Zatem przeciętny miesięczny dochód członka rodziny osiągnięty w roku kalendarzowym poprzedzającym okres, na jaki ustalane jest prawo do świadczenia wychowawczego (o czym mowa w art. 2 pkt 2 u.p.p.w.d.) należy dodatkowo powiększyć o dochód, o którym mowa jest w drugiej części wskazanego art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. Poza sporem w sprawie pozostaje kwestia dochodu "bazowego", ujętego w art. 7 ust. 3 jako "dochód członka rodziny", bowiem w wyroku sygn. II SA/Rz 1340/17 Sąd przesądził, że dochodu T. P. uzyskanego w podmiocie [...] w 2014 r. nie wlicza się do dochodu rodziny w 2014 r. Wątpliwości budzi natomiast dochód podlegający w myśl przedmiotowego przepisu "doliczeniu" do tego dochodu "podstawowego". Brzmienie przepisu w tym zakresie jest jednoznaczne, bowiem ustawodawca w sposób jasny wskazał który dochód tj. z jakiego konkretnego miesiąca powiększa dochód "bazowy". Jest to więc dochód z miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło uzyskanie dochodu. Dokumentacja niniejszej sprawy wskazuje, że T. P. zatrudniony był w spółce A. w okresie od 9 listopada 2016 r. do 31 lipca 2017 r. i pierwszym miesiącem, w jakim uzyskał dochód był listopad 2016 r. Tym samym, miesiącem następującym po tym miesiącu był grudzień 2016 r. Z uwagi jednak na to, że wypłata dochodu za ten ostatni miesiąc nastąpiła w styczniu 2017 r., a wynagrodzenie za pracę męża skarżącej w styczniu 2017 r. wypłacono w lutym 2017 r., to dochodem, o którym mowa w art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. jest kwota 2831,70 zł. Dlatego też nie można mówić o sprzeczności pomiędzy działaniem organów a wytycznymi Sądu z wyroku z dnia 7 marca 2018 r. Jeśli chodzi o zastrzeżenie, by dochód uzyskiwany był w okresie, na jaki ustalane lub weryfikowane jest prawo do świadczenia wychowawczego, to należy wskazać, że chodzi o to, aby o prawie do świadczenia wychowawczego nie przesądził dochód jednorazowy, w znaczeniu dochodu wyjątkowo uzyskanego w jednym miesiącu. Dlatego też słusznie skarżąca podkreśla, za stanowiskiem Sądu zawartym w wyroku sygn. II SA/Rz 1340/17, że chodzi o dochód długotrwale uzyskiwany. Wbrew jednakże jej poglądowi, wtórna jest tutaj kwestia wysokości tego dochodu, jeśli oczywiści pochodzi on z miesiąca, o którym mowa w art. 7 ust. 3 u.p.p.w.d. Znaczenie ma zaś sam fakt zatrudnienia czy wykonywania innej pracy zarobkowej i związanej z tym okoliczności w postaci uzyskiwania dochodu z tego tytułu. Potwierdzeniem tego jest brzmienie art. 2 pkt 19 lit. c u.p.p.w.d., gdzie jako utrata dochodu ujęta została sytuacja utraty zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej, a nie jakiejś części dochodu z takiego właśnie tytułu. Dlatego też z utratą dochodu mamy do czynienia wówczas, gdy osoba utraci jedno ze źródeł dochodu mające umocowanie w określonym stosunku prawnym. Czasowe zatem zmniejszenie wielkości danego dochodu nie jest równoznaczne z utratą dochodu w rozumieniu art. 2 pkt 19 u.p.pw.d. Dochód T. P. był długotrwale uzyskiwany, bowiem od 9 listopada 2016 r. do 31 lipca 2017 r.

Z tych względów należało uznać, że organy właściwie ustaliły kluczowy dla rozstrzygnięcia sprawy dochód, a ich ustalenia odpowiadają powołanym wyżej przepisom prawa.

Dlatego też złożoną skargę należało oddalić na podstawie art. 151 P.p.s.a.