Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 864/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-08-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz Sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Aleksandra Rynduch-Szczawińska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do grudnia 2011 r. postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Wnioskiem złożonym na formularzu PPF w dniu 10 lipca 2017 r. (data stempla pocztowego) skarżąca A. Z. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 p.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Z oświadczenia wnioskodawczyni o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej za złożenie fałszywego oświadczenia, o której mowa w art. 233 § 1 w związku z § 6 ustawy z dnia 6 czerwca 1997 r. – Kodeks karny (Dz. U. Nr 88, poz. 553 ze zm.), jej dodatkowego oświadczenia z dnia 11 sierpnia 2017 r. oraz z przedłożonych dokumentów źródłowych (odpisów: zeznań podatkowych PIT-36L za lata 2015-2016, wyciągu z rachunku bankowego za okres od 1 kwietnia 2017 r. do 7 lipca 2017 r., oświadczenia syna wnioskodawczyni z dnia 11 sierpnia 2017 r., 21 tytułów wykonawczych z dnia 9 listopada 2016 r., zawiadomień z dnia 9 listopada 2016 r. o zajęciu udziału w spółce z o.o. oraz wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego, aktualizacji zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego z dnia 9 listopada 2016 r., zawiadomień o zmianie wysokości zajęcia z dnia 9 listopada 2016 r., wniosku o dokonanie w KRS wpisu o zajęciu udziału w spółce z o.o., wydruku z CEIDG) wynika, że wnioskodawczyni z dniem [...] września 2016 r. zaprzestała wykonywania działalności gospodarczej, wykazując w zeznaniu podatkowym za ubiegły rok stratę w wysokości 62.058,26 zł, i obecnie nie uzyskuje żadnego dochodu, prowadzi sama gospodarstwo domowe, utrzymując się z posiadanych oszczędności, których aktualna wysokość wynosi 3.000 zł, zamieszkuje w mieszkaniu wynajętym przez jej syna, który w całości ponosi koszty utrzymania tego lokalu. Wnioskodawczyni nie jest właścicielką żadnych nieruchomości, nie posiada wierzytelności ani przedmiotów o wartości powyżej 5.000 zł, jej majątek stanowią ww. oszczędności oraz udziały w spółce z o.o. o wartości nominalnej 665.000 zł, które zostały zajęte – podobnie jak wierzytelności z rachunku bankowego – w ramach toczącej się z jej majątku egzekucji zaległości podatkowych. Wysokość dochodzonych należności na dzień 9 listopada 2016 r. stanowiła kwotę 7.594.785,98 zł.

Mając na uwadze powyższe okoliczności faktyczne, uznano, że wnioskodawczyni wykazała, że nie ma aktualnie realnych możliwości finansowych poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.

Za taką oceną przemawia w szczególności brak dochodu oraz zasobów finansowych, z których wnioskodawczyni mogłaby pokryć koszty sądowe w niniejszej sprawie, w szczególności należny wpis od skargi w kwocie 54.148,00 zł, jak również znaczna wysokość posiadanych przez wnioskodawczynię zobowiązań podatkowych, dochodzonych w ramach prowadzonej egzekucji.

Z tych względów na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.