Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 208/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Uchylono akt z zakresu administracji publicznej dotyczący uprawnień
Powołane przepisy: article: art. 90 ust. 1a
journal: Dz.U. 2015 poz 2156
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Świetlikowski (sprawozdawca), Sędzia WSA Katarzyna Borońska, Magdalena Jankowska-Szostak, , Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Wydziału III Halina Rosłan, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 października 2018 r. sprawy ze skargi D. S. na pismo Prezydenta Miasta W. z dnia [...] stycznia 2018 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania dotacji za okres od stycznia do grudnia 2016 roku I. uchyla zaskarżony akt; II. zasądza od Prezydenta Miasta W. na rzecz D. S. kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Przystępując do rozstrzygania, Sąd przyjął stan faktyczny i prawny sprawy j/n. D. S. (dalej: strona, skarżąca) - prowadząca w W. "A" (dalej: "A") - wystąpiła 21 września 2015 r. do Prezydenta Miasta W. (dalej: Prezydent) z wnioskiem o przyznanie dotacji na prowadzenie zajęć z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka na 2016 r. Z uwagi na fakt, że dotacja nie została wypłacona, strona pozwała Prezydenta o zapłatę dotacji za miesiące styczeń - lipiec 2016 r. Sąd Rejonowy w W.

- w wyroku z [...] stycznia 2017 r. - uznał jej żądanie i zasądził wskazane w pozwie kwoty. Postanowieniem z [...] lipca 2017 r., Sąd Okręgowy w S. odrzucił pozew. Orzekł, że właściwy w sprawie jest tryb administracyjny oraz że przyznanie i obliczenie dotacji oświatowej podlega kontroli sądów administracyjnych, na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 ustawy o postępowaniu przed tymi sądami. Strona złożyła również pozew o zapłatę dotacji za miesiące wrzesień - grudzień 2016 r. Nakazem zapłaty z [...] lipca 2017 r., w/w Sąd Rejonowy zasądził na jej rzecz żądane w pozwie kwoty. Wskutek wniesienia przez organ sprzeciwu, Sąd odrzucił jednak pozew. Przyjął bowiem, że właściwy w sprawie jest sąd administracyjny.

Pismem z 27 października 2017 r., strona złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. (dalej: SKO, Kolegium) zażalenie na bezczynność Gminy W. (dalej: Gmina), jako organu dotującego, dotyczącą niewypłacenia dotacji oświatowej za okres styczeń - grudzień 2016 r.

Postanowieniem z [...] grudnia 2017 r., SKO uznało zażalenie za uzasadnione

i wyznaczyło Prezydentowi termin 30 dni na udzielenie stronie odpowiedzi zawierającej stanowisko - wraz z uzasadnieniem faktycznym i prawnym - co do przyznania lub też nieprzyznania - objętej jej wnioskiem - dotacji oświatowej. Nakazało merytoryczne ustosunkowanie się odnośnie żądania strony o wypłatę dotacji i wydanie aktu administracyjnego, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 w/w ustawy. Realizując nakaz SKO, Prezydent - pismem z [...] stycznia 2018 r. - odmówił stronie przyznania dotacji oświatowej za okres od stycznia do grudnia 2016 r. Wskazał, że udzielenie dotacji (jej wykorzystanie) może nastąpić w sytuacji, gdy dany podmiot faktycznie prowadzi działalność, na którą dotacja ma zostać przeznaczona. Podkreślił, że nie można utożsamiać wpisu danego podmiotu do właściwego rejestru z faktem prowadzenia dotowanych zajęć. Zauważył, że z Systemu Informacji Oświatowej (dalej: SIO) - według stanu na 30 września 2015 r. - wynikało, że strona, mimo że prowadziła "A", to jednak - w ramach tej działalności - nie realizowała zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dzieci. Podał, że - w art. 33 ust. 1 ustawy o finansowaniu zadań oświatowych - ustawodawca wprowadził zapis, iż dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-30 i art. 32 (czyli również dotacja, o którą wnioskuje strona), są przekazywane pod warunkiem, że organ prowadzący odpowiednią placówkę przekaże: 1) organowi dotującemu informację o planowanej liczbie dzieci objętych wczesnym wspomaganiem rozwoju nie później niż do dnia 30 września roku bazowego; 2) dane do SIO według stanu na dzień 30 września roku bazowego.

Prezydent motywował, że strona nie przedłożyła żadnych dokumentów, które potwierdzałyby fakt prowadzenia przez nią zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dziecka w ramach "A", w czasie, gdy ubiegała się o przyznanie dotacji. Zaznaczył, że takie zajęcia prowadziła dopiero w 2016 r. Dowodził, że poradnie mogą ubiegać się

o dotację w przypadku, gdy rzeczywiście prowadzą wczesne wspomaganie rozwoju dziecka a nie jeżeli dopiero zamierzają prowadzić tego rodzaju działalność. Stwierdził, że złożenie wniosku o przyznanie dotacji wraz z informacją o planowanej liczbie dzieci jest niewątpliwie warunkiem koniecznym przyznania dotacji, ale niewystarczającym

z punktu widzenia art. 90 ust. 1a ustawy o systemie oświaty (dalej: u.s.o.), w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 stycznia 2016 r. Dalej wskazał, że strona nie dysponowała odpowiednim (wymaganym przez prawo) zapleczem organizacyjno-technicznym dla prowadzenia zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dziecka. Dodał, że tylko dwoje dzieci spośród wszystkich zgłoszonych, jako objętych wczesnym wspomaganiem, ma miejsce zamieszkania na terenie Gminy W. (pozostałe zamieszkiwały na terenie Powiatu W. i Powiatu J.). Zauważył, że dotacja udzielana przez dany powiat może dotyczyć prowadzenia zajęć w ramach wczesnego wspomagania dla dzieci z tego powiatu, który udziela dotacji. Uznał, że skoro W. jest miastem na prawach powiatu, to dotacja może dotyczyć tylko i wyłącznie dzieci zamieszkałych na terenie Gminy W. Końcowo przywołał ustalenia, które - jego zdaniem - potwierdzały nieprawidłowości odnośnie prowadzenia przez stronę (należącą do niej "A") zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dziecka (np. prowadzenie zajęć

z dziećmi, które nie wymagały wczesnego wspomagania). W skardze na pismo Prezydenta, skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów: 1) prawa materialnego, tj. art. 90 ust. 1a u.s.o. przez jego błędną wykładnię

i niewłaściwe zastosowanie, poprzez uznanie, że warunkiem otrzymania dotacji jest nie tylko podanie organowi dotującemu planowanej liczby dzieci, które mają być objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju dziecka, nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji przez osobę prowadzącą odpowiednią poradnię (przedszkole...), lecz także prowadzenie zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dziecka przed dniem 30 września poprzedzającego rok udzielania dotacji i wykazanie tej okoliczności w SIO, podczas gdy z art. 90 ust. 1 u.s.o. obowiązek taki nie wynika; 2) postępowania, tj. art. 7, art. 8, art. 9 i art. 11 K.p.a., przez niepodjęcie dostatecznych kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz prowadzenie postępowania w przedmiocie udzielenia dotacji w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej, w szczególności poprzez nieprzeprowadzenie

- na podstawie art. 90 ust. 3e u.s.o., w razie uzasadnionych wątpliwości - czynności kontrolnych dotyczących działania prowadzonej przez nią "A", do czego organ dotujący był zobowiązany, jak też wskutek nieinformowania jej - po złożeniu wniosku

o dotację - o przyczynach niewpłacania kolejnych transz dotacji. Skarżąca wniosła o: 1) stwierdzenie bezskuteczności czynności Prezydenta polegającej na nieprzyznaniu dotacji oświatowej dla jej Poradni; 2) uznanie, że Prezydent jest zobowiązany do przyznania dotacji za okres styczeń-grudzień 2016 r.;

3) zasądzenie kosztów; 4) przeprowadzenie dowodów z przedłożonych w formie załączników do skargi dokumentów. Skarżąca dowodziła, że przez kolejne miesiące (od stycznia do grudnia 2016 r.) prowadziła zajęcia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka i co miesiąc składała wymagane prawem wnioski o wypłatę dotacji zawierające aktualną liczbę dzieci, dla których były prowadzone zajęcia. Informowała, że organ nie wezwał jej do złożenia żadnych wyjaśnień (informacji) i dokumentów. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie. Wskazał, że skoro skarżąca kwestionuje wykonanie przez Prezydenta czynności z zakresu administracji publicznej, w postaci niedokonania na jej rzecz wypłaty dotacji dla prowadzonej przez nią "A", przedmiot skargi winna stanowić każda z tych czynności z osobna. Zważył, że dla każdej z tych czynności termin do wniesienia skargi upłynął w trzydziestym dniu od dnia, w którym czynność winna być wykonana. W konsekwencji - zdaniem organu - skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi. Nawet gdyby przyjąć, że informację

o kwalifikacji działania organu skarżąca uzyskała dopiero po otrzymaniu postanowienia Sądu Okręgowego z [...] lipca 2017 r., to - według niego - termin do wniesienia skargi upłynął 30 dni od dnia otrzymania odpisu tego postanowienia. W opinii organu, sama czynność z zakresu administracji publicznej, polegająca na poinformowaniu skarżącej

o odmowie udzielenia jej dotacji, nastąpiła pismem z 30 marca 2016 r. Organ zważył, że - odrzucając pozew - Sąd Okręgowy nie nakazał mu dokonania czynności z zakresu administracji publicznej, traktując tę czynność jako dokonaną, z uwagi na fakt niewypłacenia dotacji. W ocenie organu, skarżąca wielokrotnie uchybiła terminowi do wniesienia skargi i nie można przyjąć, że każda kolejna informacja organu dotycząca odmowy wypłacenia dotacji "przywracała" skarżącej uchybiony przez nią termin do wniesienia skargi. W konsekwencji - jego zdaniem - nie wystąpiły również okoliczności uzasadniające uznanie uchybienia terminowi do wniesienia skargi bez winy skarżącej. W przypadku nieuwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, organ wnioskował

o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Organ wniósł o wystąpienie do Sądu Okręgowego w S. o udostępnienie kopii zwrotnego potwierdzenia doręczenia skarżącej postanowienia tego Sądu z [...] lipca 2017 r. Dodatkowo - wraz z pismem z 11 lipca 2018 r. - przedłożył: kopię pisma z 30 marca 2016 r., wydruk z SIO, kopię odpisu technicznego dotyczącego zmiany sposobu użytkowania części lokalu mieszkalnego, w którym znajdowała się "A". Na rozprawie, Sąd oddalił wniosek dowodowy zawarty w odpowiedzi na skargę, uwzględnił natomiast wniosek o dopuszczenie dowodów z dokumentów dołączonych do skargi. Ponadto, Sąd zobowiązał pełnomocnika organu do przedłożenia kompletnej dokumentacji sprawy z wniosku strony o wypłatę dotacji i postanowił zwrócić się do Sądu Rejonowego w W. o wypożyczenie akt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności

z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających

z przepisów prawa (...). Stosownie do art. 146 § 1 p.p.s.a., sąd uwzględniając skargę na akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, uchyla ten akt albo stwierdza bezskuteczność czynności. Istota sporu sprowadza się do oceny zasadności niewypłacenia skarżącej dotacji oświatowej za okres od stycznia do grudnia 2016 r., w związku ze złożonym przez nią

- 21 września 2015 r. - wnioskiem o przyznanie dotacji na prowadzenie zajęć z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju dziecka na rok 2016. Udzielanie dotacji oświatowej nie następuje w formie decyzji administracyjnych, wydawanych w trybie postępowania administracyjnego. Zgodnie z ugruntowaną już linią orzeczniczą, czynności organów administracji, podejmowane na podstawie art. 90 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2015 r., poz. 2156 ze zm. - dalej: u.s.o.), dotyczące przyznania lub odmowy przyznania dotacji, a także ustalenia wysokości dotacji dla placówki niepublicznej, są czynnościami z zakresu administracji publicznej, dotyczącymi uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Czynności te zawierają element konkretyzacji normy prawnej, dokonywane są w sposób władczy i jednostronny. Zatem, podlegają kontroli Sądu administracyjnego na podstawie art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Skarga dotyczy pisma Prezydenta z [...] stycznia 2018 r., które stanowiło odpowiedź na wniosek skarżącej o przyznanie dotacji dla prowadzonej przez nią placówki ("A"). Pismo to zostało zredagowane w konsekwencji postanowienia SKO, w którym organ wyższego stopnia zobowiązał Prezydenta do udzielenia skarżącej pisemnej odpowiedzi, zawierającej stanowisko co do przyznania lub nieprzyznania dotacji oświatowej za okres od stycznia do grudnia 2016 r. Pierwotnie należało rozważyć dopuszczalność i terminowość skargi. Podkreślić trzeba, iż - wobec nieotrzymania dotacji, przy jednoczesnym milczeniu ze strony organu i braku informacji w kwestii złożonego wniosku - skarżąca (pismem

z 8 lutego 2016 r.) wezwała organ do wypłaty dotacji. W odpowiedzi organ wskazał, że podtrzymuje swoje stanowisko o niewypłacaniu dotacji. W konsekwencji powyższego, skarżąca pozwała Gminę W. o zapłatę kwoty dotacji wraz z odsetkami. Sąd

Rejonowy uwzględnił powództwo. Sąd Okręgowy uchylił wyrok sądu I instancji i odrzucił pozew. Uznał, że w sprawie właściwa jest droga administracyjna, zaś przyznanie dotacji i ustalenie jej wysokości winno być traktowane jako akt administracyjny, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Mając na uwadze stanowisko Sądu Okręgowego i fakt niewydania przez organ aktu zawierającego odpowiedź w sprawie wniosku o przyznanie i wypłatę dotacji, skarżąca wniosła zażalenie do organu wyższego stopnia na bezczynność Prezydenta. Po rozpoznaniu zażalenia, SKO zobowiązało Prezydenta do zajęcia stanowiska na piśmie. Prezydent uczynił zadość temu obowiązkowi wydając stosowny akt [...] stycznia 2018 r. W konsekwencji, w sprawie nie mogło być mowy o bezczynności Prezydenta, skoro zajął on stanowisko na piśmie wydając akt z zakresu administracji publicznej,

o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Akt ten - stanowiąc odpowiedź na wniosek

o przyznanie dotacji i będąc rezultatem konkretnych działań podejmowanych przez skarżącą, zmierzających do wypłaty jej dotacji stosownie do złożonego wniosku (wobec milczenia ze strony organu) - podlegał zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Skarga została wniesiona w terminie, zgodnie z art. 53 § 2 p.p.s.a. Wobec spełnienia warunków formalnych, przesądzających o dopuszczalności zaskarżenia do sądu administracyjnego pisma z 26 stycznia 2018 r. (art. 3 § 2 pkt

4 p.p.s.a. w zw. z art. 90 ust. 1a u.s.o.), należało przejść do oceny zasadności odmowy przyznania dotacji skarżącej. Zgodnie z art. 90 ust. 1 u.s.o. (w brzmieniu obowiązującym 1 stycznia 2016 r.), niepubliczne przedszkola, w tym specjalne, szkoły podstawowe i gimnazja, w tym

z oddziałami integracyjnymi, z wyjątkiem szkół podstawowych specjalnych i gimnazjów specjalnych oraz szkół podstawowych artystycznych, otrzymują dotacje z budżetu gminy. W myśl art. 90 ust. 1a u.s.o., niepubliczne przedszkola, inne formy wychowania przedszkolnego, szkoły podstawowe oraz ośrodki, o których mowa w art. 2 pkt 5,

a także niepubliczne poradnie psychologiczno-pedagogiczne, które, zgodnie z art. 71b ust. 2a, prowadzą wczesne wspomaganie rozwoju dziecka, otrzymują dotację z budżetu odpowiednio gminy lub powiatu w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana

na jedno dziecko objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego, pod warunkiem że osoba prowadząca przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego, szkołę, ośrodek lub poradnię poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę dzieci, które mają być objęte wczesnym wspomaganiem rozwoju, nie później niż do dnia 30 września roku poprzedzającego rok udzielania dotacji. Dotacje, o których mowa w ust. 1a-3a, są przekazywane na rachunek bankowy szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, placówki lub zespołu szkół lub placówek w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że część za grudzień jest przekazywana w terminie do dnia 15 grudnia (art. 90 ust. 3c u.s.o.). Organy jednostek samorządu terytorialnego, o których mowa w ust. 1a-3b, mogą kontrolować prawidłowość pobrania i wykorzystania dotacji przyznanych szkołom, przedszkolom, innym formom wychowania przedszkolnego i placówkom z budżetów tych jednostek (art. 90 ust. 3e u.s.o.). Z treści w/w przepisów wynika, że terminowe złożenie przez prowadzącego niepubliczną poradnię psychologiczno-pedagogiczną (wpisanego do ewidencji placówek niepublicznych) wniosku zawierającego wszystkie wymagane dane, w tym co do planowanej liczby dzieci, skutkuje dla organu wykonawczego gminy obowiązkiem obliczenia należnej dotacji i wypłacenia jej uprawnionemu podmiotowi. Obowiązujące przepisy nie nakładały żadnych innych obowiązków, które powinien spełnić podmiot ubiegający się o dotację, w szczególności, nie przewidywały obowiązku przekazania danych do SIO (według stanu na dzień 30 września roku bazowego), ani obowiązku prowadzenia wczesnego wspomagania rozwoju dzieci już na dzień złożenia wniosku

o dotację. Odnośnie wyinterpretowanego przez organ, z treści art. 90 ust. 1a u.s.o., obowiązku prowadzenia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka już na dzień złożenia wniosku o dotację, Sąd stwierdza, że stanowisko organu jest błędne. W/w przepis stanowi bowiem, że otrzymanie dotacji jest uzależnione od prowadzenia wczesnego wspomagania rozwoju dziecka (jest jego konsekwencją). Skoro, stosownie do cytowanego wyżej art. 90 ust. 3c u.s.o., dotacje są przekazywane miesięcznie

w roku realizacji dotacji związanej z prowadzeniem wczesnego wspomagania rozwoju dziecka, to należy przyjmować, że ów wymóg prowadzenia wczesnego wspomagania odnosi się do okresu poszczególnych miesięcy roku następującego po roku, w którym składany jest wniosek o dotację, za które dotacja będzie wypłacana. Organ nie był zatem uprawniony do modyfikowania - określonych w u.s.o. - zasad przyznawania dotacji. Podkreślić trzeba, że w dacie złożenia przez skarżącą wniosku (21 września 2015 r.) i w okresie, w którym miała być wypłacana dotacja (styczeń - grudzień 2016 r.), nie obowiązywała jeszcze ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finasowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2203 ze zm.). W konsekwencji - uzasadniając odmowę przyznania dotacji - organ nie mógł powoływać się na niespełnienie przez skarżącą warunku określonego w art. 33 ust. 1 pkt 2 w/w ustawy, która nie obowiązywała w spornym okresie (obowiązek przekazania danych do SIO według stanu na dzień 30 września roku bazowego). Obowiązku przekazania danych do SIO, jako obligatoryjnego warunku wypłaty dotacji, nie można też wywieść - wbrew twierdzeniem podniesionym w odpowiedzi na skargę - z przepisów ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o systemie informacji oświatowej (Dz. U. z 2017 r., poz. 2159 ze zm.). W istocie bowiem, zgodnie z art. 42 tej ustawy, dane identyfikacyjne i dane dziedzinowe do zbioru danych ucznia przekazują: dane w związku z wczesnym wspomaganiem rozwoju, zajęciami rewalidacyjno-wychowawczymi oraz kształceniem specjalnym - szkoła lub placówka oświatowa organizująca wczesne wspomaganie rozwoju, zajęcia rewalidacyjno-wychowawcze oraz kształcenie specjalne (pkt 1). Niemniej jednak,

z przepisów tej ustawy - w brzmieniu obowiązującym w spornym okresie - nie można wywieść, aby przekazanie takich danych było niezbędnym warunkiem uzyskania dotacji oświatowej. Z art. 1 ustawy o systemie informacji oświatowej wynika, że ustawa ta określa organizację i zasady działania systemu informacji oświatowej służącego uzyskiwaniu danych niezbędnych do: 1) prowadzenia polityki oświatowej państwa na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym, w tym wspomagania zarządzania oświatą; 2) efektywnego funkcjonowania systemu finansowania zadań oświatowych na poziomie krajowym, regionalnym i lokalnym; 3) analizy efektywności wykorzystania środków publicznych przeznaczonych na finansowanie zadań oświatowych; 4) nadzorowania

i koordynowania wykonywania nadzoru pedagogicznego na terenie kraju oraz podnoszenia jakości edukacji. Przez system informacji oświatowej zapewnia się powszechny dostęp do informacji z zakresu oświaty. Wobec powyższego, skoro skarżąca złożyła w ustawowym terminie wniosek

o przyznanie jej dotacji na prowadzenie wczesnego wspomagania rozwoju dzieci i jeżeli wniosek ten był prawidłowy i kompletny, to obowiązkiem organu (Prezydenta) było wypłacenie dotacji. W sytuacji natomiast wątpliwości, co do zasadności przyznania dotacji i prawidłowości jej wykorzystania, organ powinien wobec skarżącej wszcząć postępowanie kontrolne (art. 90 ust. 3e u.s.o.), czego jednak nie uczynił. Przesłuchana w charakterze świadka (na rozprawie przed sądem powszechnym, [...] września 2016 r.) Skarbnik Gminy zeznała, że "W poradni skarżącej nie było kontroli, bo musiałaby być kontrola w innych placówkach, nie wypłaciłam dotacji bo nie było tam pedagoga,

a powinien być (...). Gdyby pani S. złożyła oświadczenia w 2015 r. to byłaby dotacja, a tak nie mieliśmy przeznaczonych środków (...). To była moja decyzja

i Prezydenta żeby nie wypłacać dotacji. Gmina nie zleciła kontroli, bo postępowanie trwałoby rok, ja musiałabym wypłacać dotację. Gmina nie może finansować dzieci spoza W. (...). Wniosek wpłynął w dobrym terminie. Nie wiem czy były braki formalne (...). Gmina nie kontrolowała poradni, bo nie miałam pracowników". Odnosząc się do twierdzenia organu, zgodnie z którym wczesne wspomaganie powinno być prowadzone w sposób określony rozporządzeniem Ministra Edukacji Narodowej z dnia 11 października 2013 r. w sprawie organizowania wczesnego wspomagania (Dz. U. z 2013 r., poz. 1257), a skarżąca nie miała możliwości realizacji zadań z zakresu wczesnego wspomagania, z uwagi na fakt, że nie dysponowała odpowiednim lokalem (lokal ma powierzchnię 10,28 m²) i w jednym czasie prowadziła działalność czterech różnych poradni w tym samym lokalu, podkreślić należy,

że powołane rozporządzenie nie reguluje kwestii zawiązanych z wymaganiami lokalowymi, nie określa także powierzchni, jaką powinien mieć lokal przeznaczony na tego rodzaju działalność. W ocenie Sądu, nie ma także żadnych formalnych przeciwskazań do prowadzenia różnych poradni w tym samym lokalu, zwłaszcza, że

- jak podawała skarżąca - wszystkie prowadzone przez nią poradnie są związane

z udzielaniem porad psychologicznych. Jeżeli natomiast organ miał wątpliwości, co do faktycznych i realnych możliwości prowadzenia zajęć z zakresu wczesnego wspomagania rozwoju dzieci w lokalu skarżącej, to winien przeprowadzić w tym zakresie kontrolę i wykazać stwierdzone konkretne przeciwskazania do prowadzenia tego rodzaju działalności w lokalu skarżącej, czego nie zrobił. Podkreślić trzeba, że organ nie miał podstaw do stwierdzenia, że zajęcia prowadzone przez poradnię i wykazywane, jako podlegające rozliczeniu w ramach dotacji, były prowadzone z dziećmi, które nie wymagały wczesnego wspomagania. Nie dysponował bowiem żadnymi dokumentami potwierdzającymi tą okoliczność i nie przeprowadził kontroli dla potwierdzenia swojego stanowiska. Powołał się jedynie na bliżej nieokreślone zgłoszenia od niepublicznych przedszkoli funkcjonujących na terenie Gminy. Zgłoszenia takie, jeżeli były i dotyczyły konkretnie placówki skarżącej, mogły być podstawą do wszczęcia kontroli w celu ustalenia ich wiarygodności a nie stanowić przesłanki wstrzymania wypłaty dotacji, bez ich weryfikacji. Organ nie wskazał także przepisów prawa, z których wynika, że skarżąca nie mogła realizować - dotowanych przez organ - zajęć wczesnego wspomagania rozwoju dziecka dla dzieci z innych powiatów. Wobec powyższego, w ocenie Sądu, niewypłacenie skarżącej dotacji nastąpiło

w sposób dowolny a przez to bezprawny. Załatwiając ponownie sprawę przyznania dotacji, organ winien zastosować regulacje art. 90 ust. 1a u.s.o. w sposób wyłożony przez Sąd w wyroku oraz dokonać wyliczenia i wypłaty skarżącej dotacji, z uwzględnieniem obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, wystrzegając się - w celu odmowy wypłacenia dotacji -pozaprawnych argumentów. Mając na uwadze powyższe, Sąd - na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a. - uchylił zaskarżony akt. O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a.