Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 152/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 par. 1, art. 3 par. 1 pkt 13, art. 2 par. 2, art. 65, art. 80 par. 2, art. 83 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.
article: par. 205
journal: Dz.U. 1999 nr 104 poz 1193
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 10 listopada 1999 r. w sprawie deklaracji skróconych i zgłoszeń celnych
article: art. 122, art. 187, art. 191, art. 123, art. 200
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędziowie Sędzia NSA Irena Krzemieniewska /spr/. Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska Protokolant Asystent sędziego Jarosław Szkudlarek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2009 r. sprawy ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oddala skargę. WSA/wyr.1 – sentencja wyroku


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 z 1997r. z późn. zm.), art. 85 § 1, art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. - Kodeks celny (tekst jednolity Dz. U. Nr 75, poz. 802 z 2001 r. z późn. zm.), § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr 226, poz. 1885), Wyjaśnień do taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999r. (Dz. U. nr 74, poz. 830), art. 26 ustawy z dnia 19 marca 2004r. – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz. U. nr 68, poz. 623 z 2004r.), art. 2 ust. 2, art. 11c ust. 1, art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. nr 11, poz. 50 z późn. zm.), § 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 31 grudnia 2002 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U. Nr. 241, poz. 2082, zm. późn.), utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. uznającą zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...] za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej, określił kwotę wynikającą z długu celnego, kwotę podatku od towarów i usług oraz zmienił wskazane elementy zawarte w zgłoszeniu celnym.

Z akt sprawy wynika, iż w dniu [...] spółka "A" zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na formularzu SAD nr [...] dietetyczne środki spożywcze deklarując klasyfikację taryfową do kodu PCN 2106 90 92 0. Do zgłoszenia załączono fakturę Nr [...] z dnia [...], z której wynika, że przedmiotem importu były towary o nazwach handlowych "B", "C" i "D".

Naczelnik Urzędu Celnego II w Ł. decyzją nr [...]

z dnia [...]. uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej i przypisał w/w towary do kodu PCN 2104 10 10 0

ze stawką celną 25% od wartości celnej towarów.

W odwołaniu od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł. Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, t.j. art. 120, 121, 122, 124, 187, 197, 145 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa oraz naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez zastosowanie nieprawidłowego kodu PCN. Na tej podstawie strona skarżąca wniosła

o uchylenie zaskarżonej decyzji i odmienne rozstrzygnięcie co do istoty sprawy w zakresie właściwej klasyfikacji taryfowej oraz zastosowania zawieszonych stawek celnych lub uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz powołanie biegłego celem wydania opinii co do właściwości i proporcji składu poszczególnych preparatów pod kątem ich przeznaczenia użytkowego jako dietetycznych środków spożywczych.

Utrzymując w mocy decyzję organu I instancji Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że obowiązująca w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983 r. (załącznik do Dz. U. nr 11, poz. 62 z dnia 07.02.1997r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ust. 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski dnia 1 stycznia 1996r." (Oświadczenie rządowe z dnia 30.12.1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14.06.1993 r. - Dz. U. nr 11, poz. 63 z dnia 07.02.1997 r.).

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Ponadto dokonując klasyfikacji taryfowej należy uwzględniać informacje zawarte w Wyjaśnieniach do taryfy celnej. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.

Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji

i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu - wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny - stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Zdaniem Dyrektora Izby Celnej w Ł. bezsporny jest fakt, iż przedmiotem importu były towary o nazwach "B", "C" oraz "D". W toku postępowania wyjaśniającego przedłożono zezwolenie Głównego Inspektora Sanitarnego nr [...] z dnia [...], z którego wynikało, że "B", "C"

i "D" są dietetycznymi środkami spożywczymi wspomagającym odchudzanie w postaci zup w proszku.

W związku z faktem, iż Spółka w przedmiotowym zgłoszeniu celnym dla spornych towarów deklarowała kod 2106 90 92 0, Dyrektor Izby Celnej w Ł. wyjaśnił, iż zgodnie ze swoim brzmieniem pozycja 2106 obejmuje "przetwory spożywcze gdzie indziej nie wymienione ani nie włączone". Zgodnie z treścią Wyjaśnień do taryfy celnej pozycja 2106 obejmuje m.in. "przetwory spożywcze przeznaczone do spożycia przez ludzi, zarówno bezpośrednio, jak i po obróbce (takiej jak gotowanie, rozpuszczanie lub zagotowywanie w wodzie, mleku itd.)". natomiast wyjaśnienia do taryfy celnej odnosząc się do objętej pozycja 2104 kategorią obejmującą zupy, buliony oraz ich przetwory obejmująca przetwory zup lub bulionów wymagające jedynie dodatku wody, mleka itd.; zupy i buliony gotowe do spożycia po podgrzaniu. Są to produkty powstałe zazwyczaj na bazie produktów roślinnych (mąka, skrobia, tapioka, makaron, spaghetti i temu podobne, ryż, ekstrakty roślinne), mięsa, ekstraktów mięsnych, tłuszczu, ryb, skorupiaków, mięczaków lub innych wodnych bezkręgowców, peptonu, aminokwasów lub ekstraktu drożdżowego. Mogą również zawierać znaczne ilości soli. Produkty te występują przeważnie w postaci tabletek, bryłek, kostek lub w postaci proszku lub płynu."

Zgodnie z Wyjaśnieniami do taryfy celnej do pozycji 2104 klasyfikuje się preparaty, których "bazę" stanowią zazwyczaj produkty roślinne (mąka, skrobia, tapioka, makaron, spaghetti i temu podobne, ryż, ekstrakty roślinne), mięso, ekstrakty mięsne, tłuszcz, ryby, skorupiaki, mięczaki lub inne wodne bezkręgowce, pepton, aminokwasy, ekstrakt drożdżowy, sól.

W ocenie organu odwoławczego z analizy składów przedmiotowych preparatów wynika, że są zupami w proszku, które zawierają produkty roślinne takie jak skrobia, białko sojowe i przede wszystkim warzywa suszone i w proszku takie jak groch, cebula, seler, szpinak, pomidory, brokuły, marchew, szczypiorek. Ponadto w/w preparaty zawierają także sól, tłuszcz oraz suszony boczek i inne składniki.

Mając powyższe na uwadze organ stwierdził, iż sporne produkty w pełni wypełniają warunki klasyfikacji do pozycji 2104 Taryfy celnej, gdyż odpowiadają umieszczonemu w Wyjaśnieniach do taryfy celnej opisowi towarów klasyfikowanych do tej pozycji. Tym samym wykluczona jest możliwość klasyfikacji w/w produktu do pozycji 2106 obejmującej zróżnicowane przetwory spożywcze, pod warunkiem jednak, że nie są one objęte jakąkolwiek inną pozycją w Nomenklaturze.

W myśl art. 85 § 1 Kodeksu celnego, należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących. Zgodnie § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. nr 226, poz. 1885) towary klasyfikowane do kodu 2104 10 10 0 obciążone są autonomiczną stawką celną wynoszącą 25% od wartości celnej towaru.

Wartość celna, będąca jednocześnie podstawą cła została określona

w zgłoszeniu celnym na kwotę 7.202 zł. Uwzględniając powyższe elementy kalkulacyjne kwota należności celnych, zdaniem organów celnych, wyniosła 1800,50 zł., natomiast podstawa podatku VAT została ustalona zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 8 stycznia 1993 r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym, który stanowi, iż podstawą opodatkowania w imporcie towarów jest wartość celna powiększona o należne cło.

Zgodnie z § 1 Rozporządzenia Ministra finansów z dnia 31.12.2002 r. w sprawie wykazu towarów do celów poboru podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego w imporcie (Dz. U. Nr. 241, poz. 2082, zm. późn.) towary klasyfikowane do pozycji 2104 objęte są stawką podatku w wysokości 7%, tak więc kwota podatku od towarów i usług wynosi 630,20 PLN.

Odnosząc się do zawartego w odwołaniu twierdzenia, iż sprowadzony towar nie jest typową zupą czy bulionem, gdyż w swoim składzie zawiera przeciwutleniacze, witaminy, substancje mineralne, co oznacza, że produkty te składają się z surowców, które normalnie nie są dodawane do zupy i bulionu, a zawarte w tych preparatach substancje powodują, iż produkty te nie mogą być przyjmowane w sposób dowolny, lecz ich spożycie winno odbywać się pod kontrolą lekarza, a co za tym idzie ich przeznaczenie wyklucza klasyfikowanie ich jako zupy, organ odwoławczy stwierdził,

iż fakt zawierania przez w/w towary składników, które nie są wymienione w treści Wyjaśnień do taryfy celnej dla pozycji 2104 nie powoduje automatycznie,

iż klasyfikacja przedmiotowych preparatów do tej pozycji jest wykluczona. Zadaniem organu użycie przez ustawodawcę zwrotu "produkty powstałe zazwyczaj na bazie" wskazuje, iż katalog składników wymienionych w Wyjaśnieniach do taryfy celnej jest katalogiem otwartym, a tym samym obecność innych składników jest dopuszczona, lecz nie zostały one wymienione, gdyż zazwyczaj nie znajdują się one w składzie towarów objętych pozycją 2104. Dodatkowo organ zwrócił uwagę na sformułowanie "na bazie". Zgodnie z Wyjaśnieniami do taryfy celnej do pozycji 2104 klasyfikuje się preparaty, których "bazę" stanowią zazwyczaj produkty roślinne (mąka, skrobia, tapioka, makaron, spaghetti i temu podobne, ryż, ekstrakty roślinne), mięso, ekstrakty mięsne, tłuszcz, ryby, skorupiaki, mięczaki lub inne wodne bezkręgowce, pepton, aminokwasy, ekstrakt drożdżowy, sól.

Z analizy składów preparatów o nazwach handlowych "B", "C" oraz "D" wynika, iż zawierają one przede wszystkim produkty roślinne takie jak skrobia, białko sojowe i przede wszystkim warzywa suszone i w proszku takie jak groch, cebula, seler, szpinak, pomidory, brokuły, marchew, szczypiorek. Ponadto w/w preparaty zawierają także sól, tłuszcz oraz suszony boczek. Obecność tak znacznej ilości składników wymienionych w Wyjaśnieniach do taryfy celnej, przy jednoczesnym niewielkim udziale innych składników, wskazuje ocenie Dyrektora Izby Celnej w Ł., iż sporne towary muszą być uznane za powstałe na bazie wskazanych składników.

Ponadto Dyrektor Izby Celnej w Ł. wyjaśnił, że dietetyczne środki spożywcze wspomagające odchudzanie, w tym także środki w postaci zup w proszku,

są produktami ogólnodostępnymi, których sprzedaż nie jest uzależniona od zaleceń lekarskich, gdyż kontroli lekarskiej wymaga bowiem jedynie spożycie leków,

do których z całą pewnością przedmiotowe towary nie mogą być zaliczone, gdyż nie posiadają świadectw rejestracji lub pozwoleń na dopuszczenie do obrotu wydanych przez Ministra Zdrowia.

Odnosząc się do wniosku strony o powołanie przez organy celne biegłego, organ odwoławczy wyjaśnił, iż według art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej jeżeli w sprawie

są wymagane wiadomości specjalne, organ administracji państwowej może zwrócić się do biegłego lub biegłych o wydanie opinii. Natomiast użyte w art. 197 § 1 słowo "może" oznacza pozostawienie organowi swobody w korzystaniu z tego środka dowodowego. Granice korzystania z tej swobody są wyznaczone przez zasadę prawdy obiektywnej, bo z niej wypływa obowiązek organu podjęcia wszelkich czynności mających na celu ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego sprawy. Organ obowiązany jest wykorzystać ten środek dowodowy w sprawach o zawiłym stanie faktycznym, który można wyjaśnić dopiero wtedy, gdy dysponuje

się specjalnymi wiadomościami, a także wtedy gdy nakładają taki obowiązek przepisy szczególne. Organ administracyjny ocenia żądanie strony powołania biegłego

na podstawie art. 188 Ordynacji podatkowej wskazał, iż w przedmiotowej sprawie

na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego organ celny miał możliwość wyczerpującej oceny stanu faktycznego i w oparciu o te dowody wydał przedmiotową decyzję. W stosunku do towarów o nazwach "B", "C" oraz "D" zgromadzone dokumenty jednoznacznie wskazują, iż produkty te są zupami

w proszku. Klasyfikacja w/w towarów do pozycji 2104 Taryfy celnej wynika

z samego brzmienia tej pozycji, która obejmuje m.in. zupy w dowolnej postaci. Fakt występowania w/w towarów w postaci zup w proszku jest stwierdzony na podstawie zgromadzonych dokumentów i nie wymaga dalszego udowadniania. Tym samym

w stosunku do w/w towarów w ocenie Dyrektora Izby Celnej w Ł. brak było podstaw do skorzystania z dowodu w postaci opinii biegłego.

W odpowiedzi na zarzut naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Celnej w Ł. wskazał, że brak jest odpowiednich przykładów niejednolitej klasyfikacji towarów o nazwach "B", "C" oraz "D". Ponadto odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 124 Ordynacji podatkowej poprzez nie wyjaśnienie przesłanek, którymi organ celny I instancji kierował się przy załatwieniu sprawy. Analizując treść postanowienia [...] z dnia [...], którym wszczęto postępowanie celne w sprawie zgłoszenia SAD [...] z dnia [...] organ odwoławczy stwierdził,

że w dalszej jego części określono w sposób wyczerpujący przesłanki i powód wszczęcia postępowania. Wyjaśniono, że prowadzone postępowanie prowadzić będzie do ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towarów objętych przedmiotowym zgłoszeniem. W odpowiedzi na zarzut naruszenia art.145 § 1 Ordynacji podatkowej, poprzez doręczanie przez organy pism procesowych byłemu pełnomocnikowi, Dyrektor Izby Celnej w Ł. wyjaśnił, że w niniejszej sprawie Spółka nie ustanowiła pełnomocnika, a wszystkie pisma procesowe kierowane były na adres Spółki.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi "A" Spółka z o.o. z siedzibą w Ł. wnosząc o uchylenie w całości zaskarżanej decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. oraz poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego II w Ł., zarzuciła organom celnym naruszenie przepisów prawa materialnego w tym:

- rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. - w sprawie ustanowienia

Taryfy celnej (Dz.U. nr 226, poz. 1885) poprzez zastosowanie niewłaściwej

klasyfikacji taryfowej produktów objętych zgłoszeniem celnym,

- rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24.08.1999 r. w sprawie wyjaśnień do

taryfy celnej, stanowiących załącznik do tego rozporządzenia (Dz.U. nr 74, poz.

830) poprzez niewłaściwe zastosowanie taryfy celnej do produktów objętych

zakwestionowanym zgłoszeniem celnym,

oraz naruszenie norm prawa procesowego w tym: art. 120, art. 121 i art. 122

w zw. z art. 187 oraz art. 124, 200 § 1 oraz art. 210 § 4 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa poprzez:

- niewłaściwe zastosowanie wskazanych wyżej przepisów prawa materialnego, tj.

taryfy celnej oraz wyjaśnień do Taryfy celnej, a także nie uwzględnienie treści

decyzji Głównego Inspektora Sanitarnego (dokumentu pochodzącego od organu państwowego, który w ocenie dyrektora Izby celnej ma podstawowe znaczenie co zostało szczególnie podkreślone w skargach kasacyjnych do NSA) stwierdzającej,

że zakwestionowane produkty są dietetycznymi środkami spożywczymi wspomagającymi odchudzanie,

- naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do

organów celnych poprzez, odmienne od wyrażonego przez inny państwowy

organ uznanie, iż objęte zgłoszeniem celnym produkty to klasyczne zupy

w proszku,

- nie wyjaśnienie wzajemnych relacji pomiędzy wskazanymi powyżej formalnymi

dokumentami pochodzącymi od uprawnionych organów państwowych, a Taryfą

celną, co było niezbędne dla prawidłowej subsumcji i zastosowania właściwej

klasyfikacji taryfowej oraz nie wyjaśnienie, mających wpływ na ostateczny wynik

sprawy, okoliczności w zakresie ustalenia poprawnej i jednolitej taryfikacji

produktów zgłoszonych przez stronę do odprawy celnej,

- nie ustosunkowanie się, przed wydaniem obecnie zaskarżanej decyzji,

do wniosku Spółki z dnia 20.09.2006 r. o powołanie biegłego,

- nie wyjaśnienie Spółce dlaczego decyzji GIS odmówiono waloru wiarygodności

w niniejszej sprawie, podczas kiedy w szeregu innych spraw (pismo procesowe

Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia 29.11.2005 r. skierowanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego) dokumentowi temu przydaje się przedmiot dokumentu mającego fundamentalne znaczenie przy klasyfikacji taryfowej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w Ł. wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 23 lutego 2009 r. skarżąca Spółka w uzupełnieniu wniesionej skargi sprecyzowała podnoszone w toku postępowania zarzuty, wskazując na naruszenie przez organy celne prawa materialnego tj.:

- rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia

Taryfy celnej (Dz.U. nr 226, poz. 1885), zgodnie z którym dietetyczne środki

spożywcze winny być klasyfikowane w poz. 2106 Taryfy celnej,

- rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24.08.1999 r. w sprawie wyjaśnień do

Taryfy celnej (Dz.U. nr 74, poz. 830 z późn. zm), zgodnie z którymi

właściwym kodem PCN dla dietetycznych środków spożywczych, także pod

postacią zup w proszku, jest kod PCN 2106 90 92 0,

- prawomocnej decyzji z dnia [...] nr [...]

Głównego Inspektora Sanitarnego, zgodnie z którą zgłoszone do odprawy

celnej produkty, zgodnie z obowiązującą nomenklaturą są dietetycznymi środkami spożywczymi wspomagającymi odchudzanie, którą to niesporną okoliczność organy celne pomijają z pełną świadomością i wyrachowaniem, oraz naruszenie przepisów postępowania tj. art. 120, 121 i art. 122 w zw. z art. 187 oraz art. 123 § 1 w zw. z art. 200, art. 124, 125 art. 233 § 1 pkt 2a oraz art. 234, ustawy z dnia 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego wyjaśnienia okoliczności sprawy poprzez pominięcie, iż zgłoszone w procedurze celnej preparaty mające charakter dietetycznych środków spożywczych uzyskały status takich właśnie produktów z uwagi na zawartość w nich witamin i minerałów oraz przeznaczenie "wspomagających odchudzanie", co dla ich poprawnej klasyfikacji taryfowej ma fundamentalne znaczenie,

- naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów w sytuacji, gdy naliczenie długu celnego związane jest

z nieprawidłowościami leżącymi po stronie organów celnych,

- naruszenie zasady, iż organy działają na podstawie przepisów prawa poprzez przyjęcie, iż organy celne stosują tylko wybrane unormowania, oraz formułują zdania które nie mają podstaw prawnych w przepisach,

- naruszenie zasady prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie do organów celnych poprzez stosowanie niewłaściwych zasad klasyfikacji taryfowej towarów [reguły ORINS], tj. pokrętne przyjęcie, że zgłoszone preparaty "nie stanowią mieszaniny wyrobów, lecz są wyrobami wytworzonymi z różnych komponentów",

- niewyjaśnienie mających wpływ na ostateczny wynik okoliczności sprawy

w zakresie ustalenia poprawnej i jednolitej taryfikacji produktów zgłoszonych przez stronę do odprawy celnej,

- nie ustosunkowanie się, przed wydaniem decyzji, do wniosku

Spółki z dnia 20.09.2006 r. o powołanie biegłego, w sytuacji kiedy sprawa klasyfikacji taryfowej spornych produktów jest skomplikowana i wątpliwa, które to naruszenia miały istotny wpływ na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Wprowadzenie towaru na polski obszar celny następuje w chwili faktycznego przywozu towaru na polski obszar celny (czyli terytorium Rzeczypospolitej Polskiej - art. 2 § 1 i art. 3 § 1 pkt 13 Kodeksu celnego). Wprowadzenie towaru na polski obszar celny powoduje powstanie z mocy prawa uprawnień i obowiązków, wynikających z przepisów prawa celnego (art. 2 § 2 Kodeksu celnego). Jednym

z nich jest obowiązek dokonania zgłoszenia celnego na właściwym formularzu.

W formularzu tym, zgodnie z przepisami § 205 i załącznikami do Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 10 listopada 1999 r. w sprawie deklaracji skróconych

i zgłoszeń celnych (Dz.U. Nr 104, poz. 1193 ze zm.) importer winien m.in. wskazać właściwy kod towaru, zgodny z Polską Scaloną Nomenklaturą Towarową Handlu Zagranicznego PCN (art. 13 § pkt 1 Kodeksu celnego). Organ celny zobowiązany jest przyjąć zgłoszenie celne, jeżeli spełnia ono wymogi formalne, określone w art. 64 Kodeksu celnego oraz jeżeli (poza wyjątkiem przewidzianym w art. 80 § 2) wraz

z nim przedstawiony jest towar (art. 65 § 1 Kodeksu celnego). Zgłoszenie celne może być z urzędu lub na wniosek strony poddane przez organ celny kontroli po zwolnieniu towarów. Jeżeli w wyniku kontroli organ celny stwierdzi, iż przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane nieprawidłowo, podejmie on wszelkie działania niezbędne do prawidłowego zastosowania przepisów prawa celnego, biorąc pod uwagę nowe dane (art. 83 § 1 i 2 Kodeksu celnego). Może zatem m.in. wydać decyzję uznającą zgłoszenie celne za nieprawidłowe i określić kwotę wynikającą z długu celnego zgodnie z przepisami prawa celnego. W ramach przysługujących mu uprawnień organ celny może zatem także zakwestionować wskazany przez stronę

w zgłoszeniu celnym kod towaru.

W postępowaniu w sprawach celnych stosuje się, na podstawie art. 262 Kodeksu celnego odpowiednio przepisy art. 12 i działu IV Ordynacji podatkowej. Zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej, wynikającą z art. 122 Ordynacji podatkowej, obowiązkiem organu celnego jest dokładne i wnikliwe wyjaśnienie okoliczności sprawy, w stopniu niezbędnym do jej załatwienia. Organ celny winien zebrać w sposób wszechstronny cały materiał dowodowy, rozpatrzyć go (art. 187 § Ordynacji podatkowej) i ocenić zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów (art. 191 Ordynacji podatkowej). Ponadto winien on zapewnić stronie w toku całego postępowania czynny udział (art. 123 § 1 Ordynacji podatkowej). Winien zatem nie tylko zapoznać stronę z zebranym materiałem dowodowym przed rozstrzygnięciem sprawy (art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej), ale także uwzględnić złożone przez nią wnioski dowodowe. Wprawdzie bowiem o zakresie postępowania dowodowego decyduje przede wszystkim organ celny, to jednak nie może on odmówić przeprowadzenia dowodu wnioskowanego przez stronę, jeżeli przedmiotem tego dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy. Odmowa taka jest prawnie dopuszczalna tylko wówczas, gdy okoliczności, na które wnioskowany przez stronę dowód ma być przeprowadzony stwierdzone są dostatecznie innym dowodem

(art. 188 Ordynacji podatkowej).

W niniejszej sprawie przedmiotem sporu między stronami jest zaklasyfikowanie importowanych towarów o nazwach "B", "C", "D" do właściwego kodu. Klasyfikacja przesądza bowiem o zastosowaniu stawki celnej, a więc i o wysokości długu celnego.

Przedmiotowym zgłoszeniem objęte są towary, które jak wynika z faktury z dnia [...] nr [...] oraz zezwolenia Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...], są zupami w proszku: grochową, warzywną i ziemniaczaną. Zauważyć należy, iż zgodnie z Wyjaśnieniami do taryfy celnej pozycja 2106 obejmuje przetwory spożywcze, pod warunkiem, że nie są objęte jakąkolwiek inną pozycja w Nomenklaturze. Z brzmienia pozycji 2104 wynika, że obejmuje ona zupy, buliony oraz ich przetwory oraz złożone przetwory spożywcze homogenizowane. Kategoria zupy, buliony i ich przetwory obejmuje przetwory zup lub bulionów wymagające jedynie dodatku wody, mleka itp. oraz zupy i buliony gotowe do spożycia po podgrzaniu.

Zwrócić należy uwagę, że skoro zupy objęte są pozycją 2104 Taryfy celnej,

a więc inną pozycją w Nomenklaturze niż pozycja 2106, to sprowadzone przez Spółkę towary, które są zupami w proszku, nie mogą być zaklasyfikowane do pozycji 2106 Taryfy celnej, co wynika wprost z brzmienia tej pozycji. Z wyjaśnień do pozycji 2104 wynika, że są to produkty powstałe zazwyczaj na bazie produktów roślinnych (mąka, skrobia, tapioka, makaron, spaghetti i temu podobne, ryż, ekstrakty roślinne itd.), mięsa, ekstraktów mięsnych, tłuszczu, ryb, skorupiaków, mięczaków lub innych wodnych bezkręgowców, peptonu, aminokwasów lub ekstraktu drożdżowego. Mogą również zawierać znaczne ilości soli. Produkty te występują przeważnie w postaci tabletek, bryłek, kostek lub w postaci proszku lub płynu.

Dokonując klasyfikacji towarów, wprowadzonych na polski obszar celny przez stronę skarżącą, organy celne oparły się na danych zawartych w zezwoleniu Głównego Inspektora Sanitarnego. W dokumencie tym podano skład surowcowy towarów, wskazujący na to, iż jest to mieszanina różnych komponentów, które powstały na bazie produktów wymienionych w wyjaśnieniach do pozycji 2104. Określenie na bazie oznacza, że produkty wymienione w wyjaśnieniach do pozycji 2104 są podstawowymi produktami wchodzącymi w skład zup, ale mogą również

w ich składzie występować inne składniki. Z wyjaśnień nie wynika, aby dodatkowe składniki miały wpływ na taryfikację. Nie można więc podzielić stanowiska strony skarżącej, iż dla potrzeb klasyfikacji taryfowej objętych sporem towarów konieczne było procentowe określenia w zezwoleniu GIS poszczególnych składników tych towarów.

Nieuzasadniony jest zarzut skargi, iż organy celne nie ustosunkowały się do zgłoszonego przez stronę wniosku o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego na okoliczność prawidłowej klasyfikacji towarowej sprowadzonych przez firmę towarów. Zauważyć bowiem należy, iż w postanowieniu z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego II odmówił powołania biegłego i uzasadnił swoje stanowisko, a także Dyrektor Izby Celnej w Ł. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśnił swoje stanowisko co do odmowy skorzystania w tej sprawie z opinii biegłego.

Sąd podzielił stanowisko organów w tym zakresie i uznał, iż w sprawie nie są konieczne wiadomości specjalne i powołanie biegłego w sytuacji, gdy w urzędowych dokumentach stwierdzono, że preparaty o nazwach "B", "C", "D" są zupami. Organy celne nie naruszyły więc art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej.

W ocenie Sądu, organy celne uzasadniły, zgodnie z wymogami wynikającymi

z art. 124 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej, powody, dla których uznały prawidłowość dokonanej przez siebie klasyfikacji taryfowej przedmiotowych produktów.

Rozpoznając sprawę Sąd nie stwierdził więc naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skład orzekający w niniejszej sprawie podziela pogląd wyrażony przez Sąd

w uzasadnieniu wyroku WSA w Łodzi z dnia 22 listopada 2006 roku, sygn. akt III SA/Łd 596/05. Należy również podkreślić, iż powyższe stanowisko znalazło aprobatę Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 30 maja 2008 roku, sygn. akt

I GSK 515/07).

Mając to na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), oddalił skargę.

A. B.