Wyrok NSA oz. w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 814/00
NSA oz. w Lublinie
Data orzeczenia: 2002-11-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Powołane przepisy: article: art. 36a ust. 1, art. 51
journal: Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126
law: Obwieszczenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 10 listopada 2000 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Prawo budowlane.
Teza: Bez uprzedniego uzyskania decyzji opartej o przepis art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ o zmianie pozwolenia na budowę nie można stosować przepisów art. 51 prawa budowlanego.

TEZY

Bez uprzedniego uzyskania decyzji opartej o przepis art. 36a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ o zmianie pozwolenia na budowę nie można stosować przepisów art. 51 prawa budowlanego.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Wiesława R. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 8 czerwca 2000 r. (...) w przedmiocie przedłożenia określonych dokumentów - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. działając na podstawie art. 138 par. 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kpa /t.j. Dz.U. 1980 nr 9 poz. 26 ze zm./, po rozpatrzeniu odwołania Grażyny Ż. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z dnia 24 listopada 1999 r. (...) nakazującej Wiesławowi R. przedłożenie określonych dokumentów dot. realizacji budynku mieszkalnego przy ul. P. 22a w L. w sposób istotnie odbiegający od udzielonego pozwolenia na budowę - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

W uzasadnieniu stwierdza się, że zaskarżoną decyzją z dnia 24 listopada 1998 r. (...) organ I instancji zobowiązał Wiesława R. do przedłożenia określonych dokumentów dot. realizacji budynku mieszkalnego przy ul. P. 22a w L. wobec stwierdzenia, że inwestor realizuje ww. budynek w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w decyzji z 21 sierpnia 1991 r. (...). Wojewoda L. decyzją z dnia 30 października 1998 r., (...) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta L. Decyzję drugoinstancyjną zaskarżyła do NSA Grażyna Ż. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2000 r. II SA/Lu 1623/98 NSA uchylił decyzję Wojewody L. zarzucając, że organ w toku prowadzonego postępowania nie powinien wydać na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 decyzji nakazującej jedynie przedstawienie określonej dokumentacji, bowiem po wykonaniu tego obowiązku, niezależnie od treści przedstawionych przez stronę dokumentów organ byłby zmuszony wydać decyzję o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych. Taki stan rzeczy prowadziłby do wydania pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, które przedstawiona dokumentacja techniczna oceniałaby jako sprzeczne z przepisami budowlanymi. Konkluzją wyroku NSA jest też stwierdzenie, że nie można również akceptować legalizacji w trybie art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 1a samowoli budowlanej polegającej na istotnym odstąpieniu od zatwierdzonego projektu budowlanego, a to z uwagi na treść art. 36a ust. 1 Prawa budowlanego, według którego odstąpienie takie jest dopuszczalne jedynie po uzyskaniu decyzji o zmianie pozwolenia na budowę.

Mając na uwadze, że ocena prawna wyrażona orzeczeniu Sądu wiąże ten Sąd oraz organ którego działanie było przedmiotem zaskarżenia należało orzec jak na wstępie.

Od tej decyzji Wiesław R. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W skardze stwierdza, że zaskarżona decyzja nie wskazuje podstawy prawnej uchylenia decyzji Prezydenta Miasta L. w zakresie przedłożenia określonych dokumentów dotyczących realizacji budynku mieszkalnego przy ul. P. 22a w L.

Zarówno w ww. decyzji Prezydenta Miasta L. z dnia 24 sierpnia 1998 r. (...) jak i decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. z 24 listopada 1999 r. (...) nie wynika, iż realizacja tego budynku odbiega w sposób istotny od udzielonego pozwolenia na budowę oraz nie narusza praw osób trzecich.

Prawidłowo Prezydent Miasta L. w ww. decyzji w celu ustalenia istotnych dla sprawy okoliczności zobowiązał stronę do złożenia stosownych dokumentów dla dokładnego wyjaśnienia sprawy i dlatego z tych względów nie można krytycznie ocenić tej decyzji, jak to uczynił Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wnosi o jej oddalenie.

Rozpatrując złożoną skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżona decyzja ma charakter kasacyjny, a więc w obecnie rozpatrywanej sprawie podstawowym problemem nie mogą być z natury rzeczy zarzuty o charakterze merytorycznym ale istotą sporu jest sama zasadność wydania przez Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. decyzji kasacyjnej opartej o art. 138 par. 2 Kpa.

Zgodnie z brzmieniem par. 2 art. 138 Kpa decyzja kasacyjna jest uzasadniona tylko wówczas, gdy należy powtórnie ocenić dowody i wydać decyzję /umarzającą postępowanie, negatywną lub pozytywną/.

Przekazując sprawę organ odwoławczy może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Organ odwoławczy uchylając decyzję organu I instancji dotyczącą nakazania skarżącemu przedłożenia określonych dokumentów dot. realizacji budynku mieszkalnego powołał się na uzasadnienie wyroku z dnia 10 lutego 2000 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w L. /II SA/Lu 1623/98/.

Zgodnie z art. 30 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia.

Istota stanowiska Sądu sprowadza się do stwierdzenia, że bez uprzedniego uzyskania przez skarżącego decyzji opartej o przepis art. 36a ust. 1 o zmianie pozwolenia na budowę w sprawie nie można stosować przepisów art. 51 prawa budowlanego.

W tej sytuacji Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami obowiązującego prawa i skargę od niej oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.