Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1580/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 30   ust. 6   pkt 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), , Sędzia WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka, Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, Protokolant Agnieszka Ciszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. znak [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu do zgłoszenia I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz skarżącej N. Sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 500 zł (pięćset złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] lutego 2008r., Nr [...] działając na podstawie art. 30 ust 6 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane wniósł sprzeciw do zgłoszenia zamiaru wykonania robót budowlanych związanych z montażem urządzenia reklamowego na terenie działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy budynku [...] w W.

W uzasadnieniu podniósł, iż z analizy projektu budowlanego załączonego do zgłoszenia z dnia [...] lutego 2008r. wynika, że przedmiotowe urządzenie reklamowe należy zaliczyć do kategorii budowli, o których mowa w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego ponieważ składa się z kilku elementów stanowiących całość techniczno – użytkową

tj. fundamentu w postaci płyty prefabrykowanej o kształcie prostopadłościanu

o wymiarach 2,30 m x 3, 60 m i wysokości 0,40 m z betonu B20, słupa stalowego

o wysokości 7,75 m oraz tablicy reklamowej z ekranem dwustronnym o wymiarach 6,0 m x 3,0 m.

Posadowienie urządzenia reklamowego wymaga wykonania robót montażowych przy użyciu dźwigu.

Budowa takiego obiektu, który zgodnie z art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego jest budowlą wymaga zdaniem organu uzyskania pozwolenia na budowę.

Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania Spółki Akcyjnej N. z siedzibą w W., decyzją z dnia [...] lipca 2008 r., znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Wojewoda [...] podzielił ustalenia organu I instancji z których wynika, że projektowane urządzenie reklamowe jest konstrukcją przestrzenną stanowiącą budowlaną i techniczno – użytkową całość co odpowiada cechom budowli o której mowa w art. 3 pkt 3 Prawa budowlanego.

W ocenie organu odwoławczego budowa przedmiotowego urządzenia reklamowego wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Wojewoda [...] za nieuzasadniony uznał zarzut wniesienia sprzeciwu

z uchybieniem terminu 30 dniowego wyjaśniając, że zaskarżona decyzja została nadana w Polskiej Placówce Pocztowej w dniu 6 marca 2008r.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Warszawie wniosła Spółka Akcyjna N. z siedzibą w W.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane oraz błędne zakwalifikowanie przedmiotowego urządzenia reklamowego do obiektów, które nie są objęte obowiązkiem zgłoszenia na podstawie art. 29 ust. 2 pkt 6 w związku z art. 30 ust 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane.

Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Wojewody [...] oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta [...].

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda [...] podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona.

Art. 29 ust. 2 pkt 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r, Nr 106, poz. 1126 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie dokonanego zgłoszenia stanowił, iż " pozwolenia na budowę nie wymaga wykonywanie robót budowlanych polegających na instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych,

z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym".

Treść art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego jest jasna i wyłącza ze zgłoszenia tylko reklamy świetlne i podświetlane usytuowane poza obszarem zabudowanym

w rozumieniu przepisów o ruchu drogowym.

Komentowany przepis dotyczy instalowania tablic i urządzeń reklamowych na budynkach jak też instalowanych jako samodzielne obiekty.

Wynika to wyraźnie ze zmiany pierwotnego brzmienia art. 29 ust. 2 pkt 2, który odpowiadał swemu czasu obecnemu art. 29 ust. 2 pkt 6, mówiącego o instalowaniu i remoncie tablic i urządzeń reklamowych wykonanych na istniejących obiektach budowlanych, dokonanej ustawą z dnia 22 sierpnia 1997r. o zmianie ustawy- Prawo budowlane, ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym oraz niektórych ustaw (Dz. U. Nr 111, poz. 726 ze zm.), podczas której usunięto z tego przepisu wzmiankę

o istniejących obiektach budowlanych.

Organ odwoławczy wadliwie zakwalifikował przedmiotowe urządzenie reklamowe jako urządzenie wymagające pozwolenia na budowę.

Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie stoi na stanowisku, że zgłoszony przez inwestora zamiar montażu urządzenia reklamowego nie wymaga uzyskania pozwolenia na budowę i korzysta ze zwolnienia, o którym mowa w art. 29 ust. 2 pkt 6 Prawa budowlanego.

Tak więc, zainstalowanie urządzenia reklamowego przez skarżącą spółkę na terenie przy [...] w W. wymagało zgłoszenia w trybie art. 30 ust. 1 pkt 2 ustawy prawo budowlane, a nie uzyskania pozwolenia na budowę.

Objęcie zamiaru montażu urządzenia reklamowego obowiązkiem zgłoszenia nie pozbawia jednakże organu skorzystania z dyspozycji art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego.

W sytuacji kiedy zdaniem organu realizacja zgłoszonych robót może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi i mienia właściwy organ może nałożyć

w drodze decyzji obowiązek uzyskania pozwolenia na budowę.

W związku z powyższym, Wojewoda [...] powinien rozpatrzyć sprawę

w świetle art. 30 ust. 7 Prawa budowlanego.

W ocenie sądu nieuzasadniony jest zarzut naruszenia art. 30 ust. 5 Prawa budowlanego poprzez zaakceptowanie przez organ odwoławczy wniesienia sprzeciwu po upływie 30 dni od dokonanego zgłoszenia.

Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006r., sygn. akt II OSK 79/06, termin 30 – dniowy o jakim mowa w art. 30 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 5 ustawy Prawo budowlane jest przez organ wnoszący sprzeciw do zgłoszenia budowy zachowany, o ile w terminie 30 dni od daty przyjętej za początek biegu tego terminu, nastąpi wniesienie sprzeciwu zgodnie z zasadą przewidzianą w art. 57 § 5 kpa.

W przedmiotowej sprawie inwestor dokonał zgłoszenia w dniu 22 lutego 2008r. natomiast decyzja, którą zgłoszono sprzeciw została nadana w polskiej placówce pocztowej w dniu 6 marca 2008 r, a więc z zachowaniem ustawowego terminu.

Wady kontrolowanej przez Sąd zaskarżonej decyzji, uzasadniają w konsekwencji jej uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270

z późn zm.).

Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku na zasadzie art. 152 w/w ustawy.

O kosztach orzeczono zgodnie z art. 200 w/w ustawy.