Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 8/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2004-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 13, 14, 15
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 3a
journal: Dz.U. 1984 nr 5 poz 24
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 1984 r. Prawo prasowe.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Elżbieta Trykoszko (spr.), Sędziowie sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, sędzia NSA Danuta Tryniszewska-Bytys, Protokolant Anna Bazydło, po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2004r. sprawy ze skargi M.S. - redaktora naczelnego "Gazety C." w C.B. na bezczynność Burmistrza C.B. polegającą na nieudzieleniu informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza C.B. do załatwienia w terminie 14 dni od uprawomocnienia się wyroku wniosków skarżącego M.S. redaktora naczelnego "Gazety C." w C.B. – z dnia [...] lutego 2003r. i [...] kwietnia 2003r. dotyczących udzielenia informacji publicznych, 2. zasądza od Burmistrza C.B. na rzecz skarżącego M.S. – redaktora naczelnego "Gazety C." w C.B. kwotę 100 złotych (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.-


UZASADNIENIE

Skargą z [...] marca 2004 r. Redaktor Naczelny "Gazety C." w C.B. zarzucił Burmistrzowi C.B. bezczynność polegającą na nieudzieleniu przez w/w organ informacji publicznej w sprawach wynikających z pism redaktora gazety z dnia [...] stycznia 2003 r., [...] lutego 2003 r. i [...] kwietnia 2003 r.

Podnosząc zarzut bezczynności skarżący wniósł o nakazanie przez Sąd udzielenia stosownych informacji i ukaranie odpowiedzialnych urzędników.

Burmistrz C.B. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie. Zaprzeczył jakoby skarżący od [...] stycznia 2003 r. nie otrzymał jakiejkolwiek odpowiedzi na zadawane pytania i powołał się w tej mierze na swoje pisma z [...] stycznia 2004 r. (znak [...]) i [...] kwietnia 2004 r. Podkreślał, iż w pismach tych informowano dodatkowo skarżącego o ogólnodostępności danych, o które wystąpił, w Dzienniku Urzędowym Województwa P. i w siedzibie Urzędu Miejskiego w C.B. w godzinach pracy urzędu oraz, iż wskazano skarżącemu, iż część danych, których żądał wymaga przetworzenia i opracowania, co wiąże się ze znacznymi kosztami obciążającymi skarżącego, a część danych dotyczy okresu sprzed pięciu lat, co wyłącza ich odzyskanie ze względu na okres przechowywania.

Wystąpienie opóźniania w udzieleniu odpowiedzi na wcześniejsze pytania organ przyznał, wyjaśniając przy tym, iż pracownik, który nie wywiązał się z obowiązku udzielenia na czas informacji, już w urzędzie nie pracuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje:

Skardze nie można było odmówić słuszności. Bezspornym w sprawie bowiem jest to, że do dnia orzekania o skardze, redakcja "Gazety C." w C.B. nie uzyskała jakiejkolwiek odpowiedzi na postawione Burmistrzowi C.B. pytania, zawarte w pismach redakcji z dnia [...] lutego 2003 r. i [...] kwietnia 2003 r. (z żądania zobowiązania organu do udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte we wniosku z [...] stycznia 2003 r., strona skarżąca ostatecznie zrezygnowała – vide: protokół rozprawy – k. 32 akt).

Odpowiedzi, na które powołał się Burmistrz w odpowiedzi na skargę wyraźnie odnoszą się do wniosków redakcji gazety, złożonych w 2004 r., konkretnie odpowiedź z [...] stycznia 2004 r. dotyczy pisma strony z [...] stycznia 2004 r., a odpowiedź z [...] kwietnia 2004 r. pisma strony z [...] marca 2004 r. Brak odpowiedzi na pisma redaktora naczelnego "Gazety C." złożone [...] lutego 2003 r. i [...] kwietnia 2003 r., przyznał sekretarz gminy w informacji datowanej [...] lutego 2004 r., w której wyjaśniono, iż skarbnik gminy zobowiązana przez Burmistrza do udzielenia odpowiedzi przestała być pracownikiem urzędu i nie jest obecnemu sekretarzowi gminy znany powód nieudostępnienia skarżącemu żądanych informacji.

Tak się przedstawia stan faktyczny sprawy. Prawne uwarunkowania dostępu prasy

do informacji publicznej reguluje ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz.1198 z późn. zm., do której odsyła art. 3 "a" ustawy

z 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5 poz. 24 z późn. zm.). Zgodnie

z art. 13 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie

14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2, a zgodnie

z art. 14 ust. 1 cytowanej ustawy, udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje

w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób

i w formie określonej we wniosku. Informacja udzielona jest w formie czynności materialno-technicznej, zaś formę decyzji przybiera odmowa udzielenia informacji oraz umorzenia postępowania o udostępnienie informacji.

Z uwagi na to, że w sprawie występuje splot decyzji i czynności materialno-technicznej, Sąd stwierdzając bezczynność organu, nie może przesądzać sposobu rozstrzygnięcia sprawy, a jedynie zobowiązać opieszały organ do załatwienia wniosku, wybór formy pozostawiając ocenie tegoż organu.

Stąd, uwzględniając ewidentny w sprawie brak jakiejkolwiek reakcji organu,

na wnioski skarżącego z [...] lutego 2003 r. i [...] kwietnia 2003 r., Sąd skargę na bezczynność uwzględnił (art. 149 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Sąd uznał przy tym, że strona skarżąca wypełniła przewidziany ustawą – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi obowiązek wyczerpania przed wniesieniem skargi środków zaskarżenia służących w postępowaniu administracyjnym do zwalczania bezczynności. Z akt administracyjnych wynika bowiem, że skarżący wzywał organ do usunięcia naruszenia prawa kwestionując bezczynność Burmistrza w skardze skierowanej do wojewody, przesłanej później przez wojewodę do załatwienia organowi.

Konsekwencją uwzględnienia skargi stało się orzeczenie o zwrocie na rzecz strony skarżącej kosztów postępowania sądowego, o co skarżący wniósł na rozprawie (art. 200

w zw. z art. 210 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).-