Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 320/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Generalnej Dyrekcji Dróg Krajowych i Autostrad
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 25 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A Sp. z o.o. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 maja 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 244/18 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A Sp. z o.o. w P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia decyzji w przedmiocie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 14 maja 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 244/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę A Sp. z o.o. w P. na decyzję Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad z dnia [...] listopada 2017 r. w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na zajęcie pasa drogowego, a ponadto zwrócił skarżącej uiszczony wpis sądowy od skargi.

Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał m.in., że wyżej opisana zaskarżona decyzja zawierała pouczenie, zgodnie z którym strona niezadowolona z decyzji mogła na podstawie art. 127 § 3 k.p.a. zwrócić się z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy ewentualnie wnieść skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji. Decyzja ta została doręczona skarżącej w dniu 5 grudnia 2017 r.

Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w dniu 5 stycznia 2018 r.

Sąd I instancji uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w sprawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), wskazał, że ostatnim dniem trzydziestodniowego terminu do skutecznego wniesienia skargi za pośrednictwem organu był dzień 4 stycznia 2018 r. Skarga - wniesiona przez skarżącą 5 stycznia 2018 r. – jako złożona po upływie terminu ustawowego, podlegała odrzuceniu.

Zażalenie na to postanowienie wniosła spółka, zaskarżając to orzeczenie w całości. Postanowieniu zarzuciła:

I. Błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącej w dniu 5 grudnia 2017 r.,

II. Naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. przez niewłaściwe zastosowanie.

Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Ponadto wniesiono o dopuszczenie dowodu z: kopii doręczonej skarżącej decyzji z dnia [...] listopada 2017 r. wraz z prezentatą skarżącej na pierwszej stronie tej decyzji oraz wydruku z systemu obsługi korespondencji [...] funkcjonującego u skarżącej, na okoliczność daty doręczenia zaskarżonej decyzji oraz początku biegu terminu do wniesienia skargi. Z powyższych zdaniem skarżącej wynika, że dniem doręczenia zaskarżonej decyzji był 6 grudnia 2017 r. Tym samym termin złożenia skargi upływał w dniu 5 stycznia 2018 r., a zatem skarga została złożona w terminie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Jeżeli zaś skarga została złożona po tym terminie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy, zaskarżona decyzja została prawidłowo doręczona w dniu 5 grudnia 2017 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – karta 4 akt administracyjnych), a zatem termin na złożenie skargi upłynął w dniu 4 stycznia 2018 r. (czwartek). Tymczasem skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 5 stycznia 2018 r. (karta 14 akt sądowych), a więc z przekroczeniem terminu ustawowego.

Wobec powyższego, stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., WSA prawidłowo odrzucił skargę, jako spóźnioną.

Twierdzenia zażalenia dotyczące doręczenia skarżącej przesyłki zawierającej decyzję ostateczną w dniu 6 grudnia 2017 r. nie znajdują oparcia w aktach. Nie budzi wątpliwości, że doręczenie skarżącej decyzji ostatecznej nastąpiło w dniu 5 grudnia 2017 r., co poświadczono na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki pieczęcią z prezentatą skarżącej oraz podpisem. Wskazana okoliczność, wynikająca z dokumentu korzystającego z domniemania prawdziwości treści w nim zawartych, w zażaleniu nie była kwestionowana.

Wskazywany przez autora zażalenia jako dzień doręczenia przesyłki 6 grudnia 2017 r. wynika jedynie z prezentaty umieszczonej na pierwszej stronie doręczonej uprzednio skarżącej decyzji oraz wydruku z systemu kancelaryjnego funkcjonującego u skarżącej. Tego rodzaju prywatne adnotacje skarżącej, nie podważają jednak domniemania prawdziwości, z którego korzysta prawidłowo wypełnione zwrotne potwierdzenie odbioru.

Ze wskazanych powodów Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.