Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt I SA/Op 93/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2015-11-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zażaleniem postanowienie Sądu
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 195 par. 2,  art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grzegorz Gocki po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej za wrzesień 2010 r. w związku z zażaleniem skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 15 października 2015 r., sygn. akt I SA/Op 93/15 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: 1. uchylić zaskarżone postanowienie, 2. wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 28 listopada 2014 r. wydaną w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w opłacie paliwowej A. S. (dalej określany jako skarżący, strona), reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, zawarł m.in. wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając wniosek wskazał na niebezpieczeństwo zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej w przypadku realizacji nałożonych na niego zobowiązań, gdyż jako właściciel niewielkiej firmy transportowej zatrudniającej trzech pracowników, nie będzie w stanie regulować bieżących należności publicznoprawnych, wynagrodzeń dla pracowników, ani ponosić kosztów utrzymania pojazdów służących do prowadzenia firmy transportowej, w sytuacji gdy cały osiągany przez firmę przychód zostanie zajęty przez wierzyciela tj. Dyrektora Izby Celnej. Skarżący podkreślił przy tym, że istotne znaczenie dla oceny zasadności wniosku ma fakt wydania przez Dyrektora Izby Celnej w Opolu 74 decyzji, określających mu łącznie zobowiązanie podatkowe w wysokości 383.071,80 zł wraz z ustawowymi odsetkami naliczanymi od 2009 r.

Wierzyciel przystąpił już do egzekucji wskazanych należności, czego dowodem są załączone do wniosku kserokopie dwóch zajęć egzekucyjnych dokonanych w dniu 16 grudnia 2014 r. przez Dyrektora Izby Celnej w Opolu działającego jako organ egzekucyjny: z wierzytelności z rachunku bankowego i z wkładu oszczędnościowego na kwoty odpowiednio: 14.259,00 zł i 368.811,90 zł. Równolegle toczą się też postępowania w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych oraz podatku VAT, w wyniku których, na podstawie dziewięciu nieostatecznych decyzji Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w Opolu, którym nadano rygor natychmiastowej wykonalności, rozpoczęto prowadzenie egzekucji obejmującej kwotę 26.174 zł wraz z odsetkami w wysokości 13.360,92 zł. Tak znacznych kwot skarżący nie zdoła wygenerować, co niechybnie doprowadzi do likwidacji działalności jego przedsiębiorstwa.

Postanowieniem z dnia 15 października 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem wskazane we wniosku okoliczności nie były wystarczające do uznania, że w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji zostanie spełniona dyspozycja z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.– dalej jako p.p.s.a.).

W ocenie Sądu, skarżący nie uprawdopodobnił, że wykonanie decyzji, przy jego sytuacji finansowej i materialnej, spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Sąd nie podzielił przy tym argumentów strony dotyczących nieodwracalnych skutków prowadzonej egzekucji w postaci niebezpieczeństwa utraty środków na utrzymanie pojazdów służących skarżącemu do prowadzenia działalności transportowej, czy też wypłaty wynagrodzeń pracowników.

Sąd podniósł, że nie przemawia za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji sam fakt toczących się wobec skarżącego kilkudziesięciu postępowań w tożsamych przedmiotowo sprawach, m. in. dlatego, że postępowanie egzekucyjne prowadzone przez Dyrektora Izby Celnej zostało zawieszone, ze skutkiem w postaci niemożności podejmowania dalszych czynności egzekucyjnych.

We wniesionym na to postanowienie zażaleniu, reprezentujący skarżącego pełnomocnik, wnosząc o zmianę zaskarżonego postanowienia i wstrzymanie wykonania decyzji, zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że postępowanie egzekucyjne zostało zawieszone, podczas gdy zostało ono podjęte przez Dyrektora Izby Celnej w Opolu, który jednocześnie przedsięwziął nowe czynności zmierzające do licytacyjnej sprzedaży majątku skarżącego. Tym samym wskazał na naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a., wywodząc, że skarżącemu grozi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w postaci zaprzestania działalności przedsiębiorstwa. Wraz z zażaleniem przedłożył postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 2 czerwca 2015 r., w przedmiocie podjęcia postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec A. S. na podstawie tytułu wykonawczego dotyczącego należności objętej skarżoną decyzją oraz pismo Izby Celnej w Opolu z dnia 31 sierpnia 2015 r. informujące skarżącego o dokonaniu przez biegłego wyceny dziesięciu pojazdów należących do skarżącego i przystąpieniu przez organ egzekucyjny do procedury sprzedaży zajętego mienia, jeżeli nie zostanie wniesiony wniosek, o którym mowa w art. 67d § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 195 § 2 p.p.s.a., jeżeli zażalenie zarzuca nieważność postępowania lub jest oczywiście uzasadnione, wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie, może na posiedzeniu niejawnym, nie przesyłając akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu, uchylić zaskarżone postanowienie i w miarę potrzeby rozpoznać sprawę na nowo. Od ponownie wydanego postanowienia przysługują środki odwoławcze na zasadach ogólnych. Nadto przypomnieć należy, że stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Jak wynika z treści art. 195 § 2 p.p.s.a., uchylenie zaskarżonego postanowienia przez sąd, który je wydał, jest możliwe wtedy, gdy zażalenie jest "oczywiście uzasadnione". Podstawą uchylenia zaskarżonego postanowienia mogą być zatem przyczyny formalne, które zadecydowały o wydaniu zaskarżonego postanowienia, jak i względy merytoryczne. W każdym jednak wypadku istotne jest to, by zasadność zażalenia była "oczywista", nie budząca wątpliwości i zauważalna bez potrzeby dokonywania głębszej analizy zaskarżonego postanowienia.

W rozpatrywanej sprawie Sąd uznał, że zażalenie jest oczywiście uzasadnione, albowiem spełniona została przesłanka uprawniająca Sąd do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W zażaleniu złożonym w dniu 26 października 2015 r. pełnomocnik skarżącego wskazał na nowe okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji, a to kontynuację prowadzonego wobec skarżącego postępowania egzekucyjnego, co potwierdza postanowienie Dyrektora Izby Celnej w Opolu z dnia 2 czerwca 2015 r. o podjęciu postępowania egzekucyjnego oraz pismo Izby Celnej w Opolu z dnia 31 sierpnia 2015 r., z treści którego wynika, że dokonano na potrzeby postępowania egzekucyjnego wyceny pojazdów należących do skarżącego i organ zamierza przystąpić do sprzedaży zajętych ruchomości.

Z dokumentów tych wynika, że postępowanie egzekucyjne wobec A. S. jest obecnie kontynuowane. Niewątpliwie w sytuacji, gdy organ egzekucyjny zmierza do zrealizowania środka egzekucyjnego i sprzedaży zajętych ruchomości, które służą skarżącemu do wykonywania prowadzonej przez niego działalności gospodarczej w zakresie transportu, istnieje uzasadniona obawa, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje co najmniej niebezpieczeństwo wystąpienia trudnych do odwrócenia skutków, z ryzykiem braku możliwości powrotu do stanu poprzedniego.

W tych warunkach nieuprawniony stał się pogląd Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu wyrażony w postanowieniu z dnia 15 października 2015 r. odmawiającym wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, iż zawieszenie postępowania egzekucyjnego wyłącza ziszczenie się przesłanki wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z tych powodów Sąd doszedł do przekonania, że spełniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na względzie powyższe, Sąd uwzględnił zażalenie skarżącego i działając na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 61 § 3 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji postanowienia.