Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 366/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6033 Zajęcie pasa drogowego (zezwolenia, opłaty, kary z tym związane)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art, 40 ust. 1, 2 i 12
journal: Dz.U. 2007 nr 19 poz 115
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity
article: par. 1 ust. 2 i 3, par. 1 ust. 4 pkt 1
journal: Dz.U. 2004 nr 140 poz 1481
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 1 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielania zezwoleń na zajęcie pasa drogowego.
article: art. 7, art. 8, art. 10, art. 64 par. 2, art. 77 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 lit c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

II SA/Po 366/08 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 27 listopada 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Edyta Podrazik /spr/ Sędziowie: Sędzia NSA Barbara Kamieńska Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant: st. sekr. sąd. Joanna Wieczorkiewicz –Skoczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 listopada 2008r. sprawy ze skargi R. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia (...) Nr (...) w przedmiocie zajęcia pasa drogowego; 1. Uchyla zaskarżoną decyzję 2. Zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz skarżącego kwotę (...) zł ((...) zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego 3. Określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu /-/A. Łaskarzewska /-/E. Podrazik /-/B. Kamieńska


UZASADNIENIE

W dniu (...) 2004 r. R. G., prowadzący Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe "T" w P., zwrócił się do Zarządu Dróg Miejskich w P. z wnioskiem o przedłużenie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego pod nośnik reklamowy na ul. (...) od dnia 01 stycznia 2005 r. do dnia 31 grudnia 2005 r.

Pismem z dnia (...) 2005 r. Zarząd Dróg Miejskich w P. wezwał, przedsiębiorstwo PH-U "T", na podstawie art. 64 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej kpa), do uzupełnienia braków podania z dnia (...) 2004 r. poprzez dostarczenie aktualnego i nadal obowiązującego uzgodnienia z Wydziałem Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta w P. oraz dostarczenie nieaktualizowanej mapy w skali 1:500 z dokładnie zaznaczonym miejscem zajęcia pasa drogowego. Jednocześnie pismo zawierało pouczenie, iż nieusunięcie powyższych braków w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

W dniu (...) 2005 r. Zarząd Dróg Miejskich w P. poinformował przedsiębiorstwo PH-U "T", iż wobec nieuzupełnienia podania z dnia (...) 2004 r. zostało one pozostawione bez rozpoznania. Równocześnie pismo zawierało pouczenie o konieczności usunięcia reklamy w terminie 7 dni od daty jego otrzymania.

Przeprowadzona w dniu (...) 2005 r. przez pracowników Zarządu Dróg Miejskich wizja lokalna wykazała zajęcie pasa drogowego ul. (...). przez tablicę reklamową należącą do przedsiębiorstwa PH-U "T".

Zarząd Dróg Miejskich w P. pismem z dnia (...) 2005 r. poinformował przedsiębiorstwo PH-U "T" o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie zajęcia pasa drogowego ul. (...) przez tablicę reklamową.

Pismem z dnia (...) 2005 r. Zarząd Dróg Miejskich zwrócił się do przedsiębiorstwa PH-U "T" o przedstawienie w terminie 7 dni dokumentów zezwalających na umieszczenie nośnika reklamowego na ul. (...), tj. zgody z Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta w P. Równocześnie pismo zawierało pouczenie, że nieprzedstawienie przedmiotowych dokumentów spowoduje konieczność nałożenia kary za umieszczenie reklamy w pasie drogowym bez zgody ZDM w okresie od (...) 2005 r. do (...) 2005 r.

W odpowiedzi R. G. przedstawił Zarządowi Dróg Miejskich pismem z dnia (...) 2005 r. R. G. poinformował ZDM, iż przedmiotowa reklama została wykonana w oparciu o zezwolenie Urzędu Miejskiego w P. z 1994 r. Ponadto wniósł o przedłużenie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego ul. (...) na rok 2005 według złożonego wniosku.

Zarząd Dróg Miejskich pismem z dnia (...) 2005 r. wezwał przedsiębiorstwo PH-U "T" do uzupełnienia braków podania z dnia (...) 2005 r. poprzez dostarczenie nieaktualizowanej mapy w skali 1:500 z dokładnie zaznaczonym miejscem zajęcia pasa drogowego. Pismo zawierało pouczenie, iż nie usunięcie powyższych braków w terminie 7 dni spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania.

Zawiadomieniem z dnia (...) 2005 r. Zarząd Dróg Miejskich poinformował przedsiębiorstwo PH-U "T" o przeprowadzeniu, w dniu (...) 2005 r., dowodu z oględzin tablicy reklamowej usytuowanej na ul. (...). Zawiadomienie powyższe było dwukrotnie awizowane (w dniu (...) 2005 r. i (...) 2005 r.) i jako nie podjęte przez adresata w dniu (...) 2005 r. zwrócone do nadawcy.

Przeprowadzona w dniu (...) 2005 r., przez Zarząd Dróg Miejskich, wizja lokalna wskazała, że w pasie drogowym na ul. (...) ustawiona jest przez przedsiębiorstwo PH-U "T" tablica reklamowa bez zezwolenia zarządcy drogi.

Decyzją z dnia (...) 2005 r., nr (...) Zarząd Dróg Miejskich w P. nałożył na R. G. w P. karę w wysokości (...) zł tytułem umieszczania reklamy w pasie drogowym ul. (...) bez zezwolenia zarządcy drogi. Kara została naliczona za okres od dnia wszczęcia postępowania – (...) 2005 r. – do dnia wydania decyzji – (...) 2005 r.

Od decyzji powyższej odwołał się w dniu (...) 2005 r. R. G. Wskazał on, że ustalenie jakoby zajął pas drogowy przy ul. (...) bez zezwolenia zarządcy drogi jest błędne. Jako dowód powyższej okoliczności odwołujący załączył decyzję z dnia (...) 2004 r. o przedłużeniu zezwolenia na zajęcie pasa drogowego pod reklamę do dnia (...) 2004 r., wydaną na skutek złożonego w dniu (...) 2004 r. wniosku. Tym samym, zdaniem R. G., wystąpienie w dniu (...) 2004 r. o przedłużenie zajęcia pasa ruchu drogowego na następny rok, przy równoczesnym spełnieniu wszystkich przesłanek jego udzielenia, powoduje, że ustawienie nośnika reklamowego nie nastąpiło bez zgody zarządcy drogi. Ponadto odwołujący podkreślił, iż żądana przez Zarząd Dróg Miejskich zgoda Urzędu Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta została wydana w dniu (...) 2005 r. i znajdowała się w posiadaniu Zarządu Dróg Miejskich. Zdaniem R. G. Zarząd Dróg Miejskich nie rozpatrzył, do momentu rozstrzygnięcia w sprawie, wniosku z dnia (...) 2004 r. o udzielenie pozwolenia na zajęcie pasa drogowego. Ponadto w trakcie trwania postępowania organ administracji nie umożliwił stronie pełnego wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Odwołujący poddał również w wątpliwość możliwość nałożenia kar za zajęcie pasa ruchu drogowego znajdującego się na działce, której użytkownikiem wieczystym jest Akademia Rolnicza w P. R. G. wskazał również, że zgodnie z ustawą o drogach publicznych reklamę stanowi nośnik informacji wizualnej. Przedmiotowa tablica nie zawiera żadnych informacji, stąd Zarząd Dróg Miejskich błędnie obliczył powierzchnię, za która wymierzył karę. Do odwołania dołączono m.in. pismo Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. z dnia (...) 2005 r. zawierające oświadczenie o niewniesieniu sprzeciwu co do dalszego użytkowania reklamy przy ul. (...) i o przedłużeniu czasu użytkowania reklamy do dnia (...) 2005 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia (...) 2008 r., nr (...), uchyliło zaskarżoną decyzję w części ustalającej wysokość opłaty karnej i ustaliło ją w wysokości (...) zł, w pozostałym zakresie pozostawiając decyzję bez zmian. Zdaniem Kolegium bezspornym w sprawie było, iż R. G. nie posiadał wymaganego przepisami prawa zezwolenia na zajęcie pasa drogowego na ul. (...) w P. Organ II instancji wskazał, iż z uwagi na nieusunięci braków formalnych pisma z dnia (...) 2004 r., zostało ono pozostawione bez rozpoznania, o czym odwołujący się został poinformowany. Ponadto R. G. pomimo zobowiązania go pismem z dnia (...) 2005 r., do usunięcia nośnika w terminie 7 dni od daty otrzymania pisma, nie wykonał nałożonego obowiązku, co znajduje potwierdzenie w dokumentacji fotograficznej sporządzonej przy okazji przeprowadzonych wizji lokalnych. Kolegium podkreśliło, że przytoczona przez odwołującego decyzja z dnia (...) 2004 r. była nieadekwatna w sprawie, bowiem dotyczyła zgody na zajęcie pas drogowego na rok 2004. Równocześnie podniesiona przez odwołującego okoliczność przyjęcia zgłoszenia przez Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miejskiego w P. nie miała wpływu na dokonaną kwalifikację czynu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło opinii Zarządu Dróg Miejskich dotyczącej zajęcia pasa drogowego na ul. (...) przez dwustronną reklamę. Zdaniem organu II instancji z załączonej do akt sprawy dokumentacji fotograficznej wynikało, że jedna z powierzchni przewidzianych na umieszczenie informacji była całkowicie pusta, stąd też konieczne było uznanie przedmiotowego obiektu za reklamę jednostronną, co skutkować musiało obniżeniem wymierzonej kary. Odnosząc się do zarzutu, iż Zarząd Dróg Miejskich nie miał prawa wymierzać kary za reklamę umieszczoną na nieruchomości będącej w użytkowaniu wieczystym Akadami Rolniczej, Kolegium wskazało iż działka powyższa znajduje się w pasie drogowy ulicy (...), która posiada, na podstawie uchwały Rady Ministrów nr 192 z 02 grudnia 1985 r. w sprawie zaliczenia dróg do kategorii dróg krajowych (Monitor Polski z 1986 r. Nr 3, poz. 16) status drogi krajowej i której administratorem, z upoważnienia Prezydenta Miasta P. jest Zarząd Dróg Miejskich w P.

Skargę na powyższą decyzję wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu R. G. Skarżący wskazał, iż postępowanie w sprawie wymierzenia kary za zajęcie pasa drogowego było prowadzone w sposób wadliwy, bowiem został on pozbawiony możliwości brania w nim udziału, w szczególności uniemożliwiono mu wzięcie udziału w wizji lokalnej oraz nie poinformowano go o przysługujących mu uprawnieniach. R. G. podtrzymał również swoje stanowisko, że Zarząd Dróg Miejskich wiedział o uzgodnieniu z Wydziałem Urbanistyki i Architektury Urzędu Miejskiego w P., na co wskazywała treść pisma z dnia (...) 2005 r. Tym samym organ z urzędu posiadał informacje o okolicznościach, których uzupełnienia się domagał.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z innych przyczyn niż w niej wskazano.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Sąd obowiązany jest zatem dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji także wtedy, gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze.

Na wstępie należy podkreślić, iż zgodnie z art. 40 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (tekst jedn. Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115 ze zm.) zajęcie pasa drogowego na cele niezwiązane z budową, przebudową, remontem, utrzymaniem i ochroną dróg wymaga zezwolenia zarządcy drogi, co następuje w drodze wydania decyzji administracyjnej. Zgoda powyższa jest wymagana również w przypadku umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam. Równocześnie, zgodnie z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych, zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia zarządcy powoduje konieczność nałożenia przez niego kary pieniężnej.

Jednakże kara pieniężna, o której mowa w powyższym przepisie powinna być pobierana jedynie w tych przypadkach, gdy sprawcy zajęcia pasa drogowego bez zezwolenia można przypisać kwalifikowany przejaw winy, a ponadto zarządca drogi nie akceptuje tego stanu rzeczy. Natomiast, gdy zajmowanie pasa drogowego przez określony podmiot jest akceptowane przez zarządcę drogi – choć bez wyraźnego zezwolenia – brak byłoby uzasadnienia do pobierania od zajmującego pas drogowy kary pieniężnej. Zajęcie pasa drogowego musi mieć charakter jednoznacznie samowolny, co oznacza postępowanie, które cechuje się świadomą bezprawnością i nieliczeniem się z obowiązującymi przepisami prawa (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17.06.1998 r., sygn. II SA 537/98, wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 02.07.2007 r., sygn. II SA/Wa 417/07). Tym samym nałożenie sankcji, jaką jest kara pieniężna, na podmiot zajmujący pas drogowy bez zezwolenia, jest możliwe jedynie w przypadku łącznego spełnienia następujących przesłanek: braku zezwolenia właściwego zarządcy, wystąpienia kwalifikowanej winy po stronie podmiotu dopuszczającego się zajęcia pasa drogowego oraz wyraźnego braku akceptacji zaistniałego stanu rzeczy przez zarządcę drogi. Kwalifikowana wina polegać będzie na świadomym bezprawnym działaniu podmiotu, który wiedząc o konieczności uzyskania wymaganego zezwolenia, zaniechał podjęcia kroków zmierzających do jego uzyskania.

Mając na względzie powyższe wywody stwierdzić należy, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze wydając zaskarżoną decyzję nie rozpatrzyło w dostateczny sposób wszystkich istotnych okoliczności przedmiotowej sprawy, w szczególności czy skarżącemu przypisać można kwalifikowany stopień winy (działanie samowolne) oraz czy zarządca drogi faktycznie nie akceptował istnienia w pasie drogowym reklamy ustawionej przez skarżącego.

Z akt niniejszej sprawy wynika, iż istotnie w okresie wskazanym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (tj. od dnia (...) 2005 r. do dnia (...) 2005 r.) w pasie drogowym ul. (...) znajdował się nośnik reklamowy należący do skarżącego. Reklama ta była konstrukcją trwale związaną z gruntem i została w wymienionym miejscu ustawiona w poprzednich latach. Skarżący dysponował zezwoleniem zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego na rok 2004, a także w okresie wcześniejszym, bowiem z treści decyzji Zarządu Dróg Miejskich z dnia (...) 2004 r. nr (...) wynika, iż stanowi ona przedłużenie wcześniej udzielonego zezwolenia. Zezwolenie na zajęcie pasa drogowego w okresie od (...) 2004 r. do (...) 2004 r. zostało udzielone skarżącemu na jego wniosek z dnia (...) 2004 r. wspomnianą decyzją noszącą datę (...) 2004 r.

W dniu (...) 2004 r. skarżący wystąpił do Zarządu Dróg Miejskich z wnioskiem o wydanie zezwolenia (przedłużenie zezwolenia) na zajęcie pasa drogowego ul. (...) na okres od 01 stycznia 2005 r. do 31 grudnia 2005 r. W dniu (...) 2005 r. uzyskał także – żądaną przez ZDM pismem z dnia (...) 2005 r. – zgodę Urzędu Miasta P. Wydziału Urbanistyki i Architektury na dalszą lokalizację reklamy do dnia 31 grudnia 2005 r. Z treści rozdzielnika wymienionego pisma Urzędu Miasta P. wynika, iż zostało ono doręczone do wiadomości Zarządowi Dróg Miejskich.

Należy podkreślić, iż zobowiązanie skarżącego przez zarządcę drogi pismem z dnia (...) 2005 r. do uzupełnienia braków wniosku z dnia (...) 2004 r. poprzez m.in. dostarczenie aktualnego uzgodnienia z Wydziałem Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta w P. pod rygorem pozostawienie podania bez rozpoznania uznać należy za wadliwe, bowiem kwestia ewentualnych uzgodnień z innym organem administracji publicznej nie mogła stanowić przesłanki uzasadniającej pozostawienie pisma bez rozpoznania. Zważywszy, że zajęcie pasa drogowego nie następowało w celu prowadzenia robót budowlanych (przedmiotowa reklama istniała już od kilku lat), wymogi formalne wniosku o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego określał § 1 ust. 2 i ust. 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 01 czerwca 2004 r. w sprawie określenia warunków udzielana zezwoleń na zajęcie pasa drogowego (Dz.U. Nr 140 poz. 1481 z 2004 r.). Również zawarte w piśmie z dnia (...) 2005 r. zobowiązanie do dostarczenia nieaktualizowanej mapy w skali 1:500 z dokładnie zaznaczonym miejscem zajęcia pasa drogowego nie odpowiadało w pełni wymogom z § 1 ust. 4 pkt 1 wymienionego wyżej rozporządzenia. W tej sytuacji pozostawienie bez rozpoznania przez zarządcę drogi – pismem z dnia (...) 2005 r. – wniosku skarżącego z dnia (...) 2004 r. o wydanie zezwolenia, naruszyło przepis art. 64 § 2 kpa.

Wprawdzie pismem z dnia (...) 2005 r. skarżący został zawiadomiony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego, jednak przedmiot tego postępowania określono ogólnikowo "w związku z zajęciem pasa drogowego". Następnie pismem z dnia (...) 2005 r. zwrócono się do skarżącego o przedstawienie dokumentów zezwalających na umieszczenie nośnika reklamowego w pasie drogowym ul. (...), precyzując, iż chodzi o zgodę Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta. Jednocześnie poinformowano skarżącego, iż brak przedstawienia wymienionego dokumentu skutkować będzie wymierzeniem opłaty karnej za zajęcie pasa drogowego bez zgody zarządcy. Tak więc sam zarządca utożsamiał na tym etapie postępowania zgodę Urzędu Miasta z zezwoleniem na zajęcie pasa drogowego. Jak wynika z uzasadnienia decyzji Zarządu Dróg Miejskich z dnia (...) 2005 r. jego pismo z dnia (...) 2005 r. było wezwaniem do uzupełnienia braków "w złożonym wniosku dotyczącym zezwolenia na ustawienie reklamy w pasie drogowym". Na tym etapie postępowania wezwanie mogło odnosić się tylko do wniosku skarżącego z dnia (...) 2004 r., co wskazuje na brak konsekwencji w działaniu organu.

Skarżący w istocie uzyskał żądaną przez ZDM zgodę Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P. – została ona wyrażona w piśmie z dnia (...) 2005 r., które to pismo zostało doręczone do wiadomości Zarządu Dróg Miejskich i winno znajdować się w zasobach zarządcy drogi. Odpowiadając na pismo z dnia (...) 2005 r. skarżący w dniu (...) 2005 r. ponownie zwrócił się o przedłużenie zezwolenia na zajęcie pasa drogowego na rok 2005. Do chwili wydania decyzji z dnia (...) 2005 r. wymierzającej skarżącemu karę za zajęcie pasa drogowego bez zezwolenia wniosek R. G. o wydanie zezwolenia na zajęcie pasa nie został załatwiony merytorycznie, ani nie poinformowano go o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Jak wskazano wyżej zgodnie z ukształtowanym w orzecznictwie poglądem wymierzenie kary z tytułu zajęcia pasa ruchu drogowego bez zezwolenia możliwe jest jedynie w przypadku jasnego wyrażenia braku akceptacji zaistniałego stanu rzeczy przez zarządcę drogi. W sytuacji, gdy uprzednio prowadzone postępowanie w przedmiocie wydania decyzji zezwalającej na zajęcie pasa drogowego w roku 2004, zakończyło się wydaniem decyzji w dniu (...) 2004 r. skarżący miał prawo oczekiwać, że postępowanie w przedmiocie wydania decyzji na rok 2005 również może zostać zakończone dopiero w końcu roku 2005. Zgodnie z aktami sprawy jedynym pismem, które wskazywać by mogło na brak jasnej zgody zarządcy drogi na umiejscowienie nośników reklamowych na ul. (...), było pismo z dnia (...) 2005 r. – charakteru takiego bowiem nie ma niewątpliwie pismo z dnia (...) 2005 r. pozostawiające bez rozpoznania wniosek z dnia (...) 2004 r. Wymienione pismo z dnia (...) 2005 r. wiązało jednak negatywne konsekwencje w postaci braku zgody zarządcy i wymierzenia opłaty karnej od nieprzedstawienia przez skarżącego zgody Wydziału Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta P.. Podkreślenia wymaga, iż zgoda, której doręczenia domagał się organ administracji została wydana w dniu (...) 2005 r. i została wówczas przekazana Zarządowi Dróg Miejskich przez Urząd Miasta P.

Zdaniem Sądu analiza treści pism wydanych w przedmiotowym postępowaniu administracyjnym budzi poważne wątpliwości co do możliwości określenia, czy i od którego momentu organ administracji w sposób jasny wyraził brak akceptacji zaistniałego stanu rzeczy. Podkreślić należy, że zarówno przed jak i po (...) 2005 r., a więc już po formalnym wszczęciu postępowania w sprawie samowolnego zajęcia pasa drogowego, prowadzone było postępowanie w sprawie wydania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego i zalegalizowania usytuowania przedmiotowego nośnika reklamowego. Podtrzymując, iż zgoda na zajęcie pasa drogowego w roku 2004 została wydana skarżącemu w dniu (...) 2004 r. wskazać należy, iż skarżący miał pełne prawo oczekiwać, że zgoda powyższa zostanie mu udzielona również na rok 2005, w szczególności gdy wypełnione zostały wszystkie przesłanki uzasadniające jej wydanie. Brak jednoznacznie wyrażonego sprzeciwu, w postaci odmowy udzielenia zgody na zajęcie pasa drogowego, powoduje, że całe postępowanie administracyjne, w przedmiocie nałożenia kary wynikającej z art. 40 ust. 12 ustawy o drogach publicznych, prowadzone było w sposób wadliwy, naruszający wyrażoną w art. 8 kpa zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.

Wszystkie wymienione wyżej okoliczności zostały pominięte przez organ II instancji przy rozpatrywaniu przedmiotowej sprawy, co stanowi naruszenie art. 7, art. 77 § 1 kpa.

Dodatkowo zauważyć należy, iż postępowanie administracyjne było prowadzone przez organ I instancji z naruszeniem art. 10 kpa poprzez niezapewnienie skarżącemu udziału we wszystkich czynnościach podejmowanych w sprawie. W szczególności wizja lokalna, przeprowadzona w dniu (...) 2005 r., została przeprowadzona przez pracowników Zarządu Dróg Miejskich pomimo nie podjęcia w terminie przez R. G. zawiadomienia o jej przeprowadzeniu. Sąd wskazuje, iż zawiadomienie powyższe zostało po raz drugi awizowane w dniu (...) 2005 r., a więc już po przeprowadzonej wizji. Tym samym uniemożliwiono stronie wzięcie udziału w powyższej czynności.

Reasumując powyższe rozważania wskazać należy, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. wydana została z naruszeniem przepisów postępowania, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wada powyższa skutkować musiała uchyleniem zaskarżonej decyzji. Ponownie rozpatrując sprawę organy odwoławczy winien rozpatrzyć całość zgromadzonego materiału dowodowego, uwzględnić wszystkie istotne okoliczności sprawy – biorąc pod uwagę wywody poczynione wyżej – i stosownie do poczynionych ustaleń załatwić sprawę.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylono zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P.

O kosztach postępowania orzeczono na mocy art. 200 wymienionej ustawy.

O wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na mocy art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

/-/B. Kamieńska /-/ E. Podrazik /-/ A. Łaskarzewska