Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1396/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono dopuszczenia do udziału w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 33 par. 2, art. 25 par 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Sędziowie Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki (spr.) Sędzia WSA Grażyna Śliwińska Protokolant ref. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2010 r. sprawy ze skargi S. Sp. j. z siedzibą w Z. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia odmówić M. z siedzibą w K. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2009 r. nakładającą na F. Sp. j. (dalej: skarżąca) karę pieniężną za wykonywanie przewozu drogowego pojazdem niewyposażonym w urządzenie rejestrujące.

Na rozprawie w dniu 15 listopada 2010 r. pełnomocnik S. (dalej: S.) wniósł o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika postępowania. W złożonym piśmie S. wskazało, iż realizując cele Statutu reprezentuje interesy prawne i gospodarcze członków – przewoźników realizujących transport drogowy osób, zaś skarżąca jest czynnym i aktualnym członkiem S. Do wniosku załączono kopię statutu S. oraz kopię aktualnego odpisu z Rejestru stowarzyszeń, innych organizacji społecznych i zawodowych, fundacji i publicznych zakładów opieki zdrowotnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna, o której mowa w art. 25 § 4 tej ustawy w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności.

Wydanie postanowienia o dopuszczeniu bądź odmowie dopuszczenia S. do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym toczącym się wskutek przedmiotowej skargi uzależnione jest zatem od oceny przesłanek oznaczonych w powołanym przepisie tj. od tego czy sprawa, w której Stowarzyszenie chce uczestniczyć dotyczy jej statutowej działalności i czy wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego.

Ponadto sąd administracyjny rozpoznając zgłoszony przez organizację społeczną w trybie art. 33 § 2 p.p.s.a. wniosek o dopuszczenie jej do udziału w sprawie winien zbadać, czy udział ten służy podstawowemu celowi wprowadzonego przez ten przepis rozwiązania, tj. zapewnieniu kontroli społecznej nad postępowaniem. Sąd rozpoznający daną sprawę ma więc prawo, niezależnie od mniej lub bardziej szczegółowych postanowień statutu takiej organizacji, zbadać, czy w istocie dopuszczenie organizacji do udziału w sprawie będzie realizacją wspomnianej kontroli społecznej.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II GZ 55/09 w składzie 7 sędziów wyraził pogląd, iż brak jest podstaw prawnych do stosowania przez sąd administracyjny przesłanki z art. 31 § 1 k.p.a. w postępowaniu o dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu sądowoadministracyjnym prowadzonym stosownie do art. 33 § 2 p.p.s.a. Jednocześnie NSA uznał, iż pogląd ten nie może automatycznie skutkować dopuszczeniem organizacji społecznej do udziału w postępowaniu, jeśli sprawa dotyczy statutowej działalności tej organizacji. Istotą bowiem udziału organizacji społecznej w postępowaniu jest zapewnienie szeroko pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem i nie może, co do zasady służyć tylko realizacji partykularnych interesów władz organizacji lub jej członków.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy należy uznać, iż nie ma wystarczających podstaw do twierdzenia, iż wnioskującemu o dopuszczenie do udziału w postępowaniu sądowym S. chodziło o wykonywanie funkcji kontroli społecznej. S. nie wykazało, aby jego udział w postępowaniu sądowym miało wykraczać poza formę popierania konkretnych interesów określonego podmiotu (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GZ 202/10).

Dokonując oceny interesu prawnego S. Sąd uznał, iż wynik postępowania nie dotyczy interesu prawnego S. Zaskarżona decyzja nałożyła na skarżącą karę pieniężną za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem obowiązku wyposażenia kierowcy w odpowiednie dokumenty. Należy zatem uznać, iż wynik postępowania sądowoadministracyjnego pozostaje bez wpływu na sferę prawną S.

Natomiast co do drugiej z przesłanek podnieść należy, iż w tym względzie decydującym jest treść Statutu S. Zgodnie z powołanym przepisem uczestnikiem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawach, jak w tym przypadku innej osoby, może być organizacja społeczna tylko wówczas, gdy sprawa dotyczy jej statutowej działalności. Statut, którego odpis poświadczony za zgodność, został dołączony do akt sprawy, podstaw do takiego przyjęcia nie daje. S. odwołuje się do § 9 lit. a i b Statutu, z którego wynika, iż celem S. jest reprezentowanie interesów, związanych z działalnością gospodarczą w zakresie transportu drogowego prowadzoną przez członków S. przed organami administracji państwowej i samorządowej oraz wobec innych przewoźników i organizowanie dla członków stowarzyszenia pomocy prawnej. Tak sformułowane cele działalności S. nie pozwalają na przyjęcie, iż sprawa dotyczy statutowej działalności S. Pomijając fakt, iż w istocie mowa jest o reprezentowaniu strony (tj. swoistym pełnomocnictwie) podnieść należy, iż w zapisie nie ma mowy o reprezentowaniu członków przed sądem administracyjnym. Sąd nie jest bowiem organem administracji państwowej ani samorządowej. Z pozostałych zapisów Statutu również nie wynika, by określone tym Statutem cel i formy działania wskazywały na to, że sprawa dotyczy statutowej działalności S. (podobny pogląd został wyrażony w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 września 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 2172/09 oraz postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2010 r., sygn. akt VI SA/Wa 282/10).

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.