Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1379/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Napiórkowska, asesor WSA Danuta Szydłowska (spr.), Protokolant Dominik Nowak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2007 roku sprawy ze skargi A. B. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) lutego 2007 r. nr (...) w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia zażalenia 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącego A. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia (...) lutego 2007 r. Główny Inspektor Sanitarny na

podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez A. B. na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) lipca 2006 r. w sprawie uzgodnienia warunków higienicznych i zdrowotnych przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji polegającej na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej (...) Nr (...) zlokalizowanej na działce nr (...), przy ul. (...) w P.

Uzasadniając swoje stanowisko w sprawie organ wskazał, iż zgodnie z art. 141 § 2 k.p.a. zażalenie wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, w przypadku postanowienia ogłoszonego ustnie-od dnia jego ogłoszenia stronie.

Postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia (...) lipca 2006 r. (...) zawierało prawidłowe pouczenie o przysługującym stronom prawie do wniesienia zażalenia i zostało doręczone zainteresowanemu w dniu 7 sierpnia 2006 r. Zażalenie na powyższe wniesione zostało bezpośrednio w kancelarii Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. w dniu 16 sierpnia 2006 r., tym samym zainteresowany uchybił terminowi do wniesienia zażalenia, który upłynął w dniu 14 sierpnia 2006 r.

W skardze złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, A. B., zwany dalej skarżącym, wnosząc o " uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. " a także zasądzenie kosztów postępowania zarzucił organom administracji naruszenie praworządności i naruszenie interesów skarżącego. W uzasadnieniu skargi wskazał, iż zawiadomienie o pozytywnym postanowieniu PWIS dotyczącym rozbudowy stacji bazowej telefonii komórkowej (...) otrzymał w dniu 7 sierpnia 2006 r. W dniu 8 sierpnia 2006 r. poinformował telefonicznie Kierownika Dz. Higieny Radiacyjnej, że osobiście złoży pisemne odwołanie w siedzibie PWIS i takie zażalenia złożył w dniu 14 sierpnia

2006 r. na dowód czego dołączył do skargi kopię potwierdzenia jego przyjęcia wraz z

pieczęcią Kancelarii z dnia 14 sierpnia 2006 r. Tak więc zażalenie zostało złożone prawidłowo z zachowaniem ustawowego terminu. Na organie spoczywa obowiązek zapewnienia skarżącemu możliwości złożenia zażalenia bez względu na drogę jaką wybierze i w rzeczywistości PWIS uniemożliwił złożenie zażalenia w narzuconym terminie siedmiu dni albowiem w dniach 12 i 13 sierpnia 2006 r. biuro było nieczynne. Nadto skarżący podniósł, m.in., iż jest współwłaścicielem działki na której została wybudowana stacja bazowa telefonii komórkowej, a o budowie której nie został poinformowany. Przed wydaniem postanowienia uzgodnieniowego nie została dokonana wizja lokalna, decyzja PWIS narusza własność prywatną skarżącego i od początku sprawy ponosi on niepotrzebne koszty obciążające skromny budżet domowy. Promienie szkodliwe dla zdrowia są bezprawnie emitowane na obszarze działki, której skarżący jest współwłaścicielem, z tego powodu nie doszło do kilku planowanych inwestycji, co spowodowało, iż poniósł on poważne straty. Okoliczności te skarżący podnosił w postępowaniu, jednakże organy nie ustosunkowały się do nich.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe argumenty. Dodatkowo podniósł, iż w dniach 12 i 13 sierpnia biuro PWIS było nieczynne z powodu dni wolnych od pracy (sobota i niedziela) i przywołując treść art. 57 § 5 k.p.a. wskazał, iż termin uważa się za zachowany, między innymi, jeżeli przed jego upływem nadano pismo w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art.1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz.U. nr 153 z 2002 r. poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania powyższego postanowienia nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Stosownie do treści art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o

postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270-dalej zwaną p.p.s.a.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, iż jest ona zasadna.

Na wstępie, biorąc pod uwagę wszystkie zarzuty podniesione w skardze, należy wskazać skarżącemu, iż przedmiotem rozpoznania przez Sąd było postanowienie z dnia (...) lutego 2007 r., którym Główny Inspektor Sanitarny na podstawie art. 134 k.p.a. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia przez skarżącego na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) lipca 2006 r. w sprawie uzgodnienia warunków higienicznych i zdrowotnych przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach inwestycji polegającej na rozbudowie stacji bazowej telefonii komórkowej (...) Nr (...) zlokalizowanej na działce nr (...), przy ul. (...) w P.

Podnieść należy, iż w chwili wpłynięcia odwołania organ odwoławczy ma obowiązek zbadania czy spełnia ono określone warunki formalne m.in. czy zostało wniesione w terminie, czy pochodzi od strony i czy z innych przyczyn jest dopuszczalne. W przypadku stwierdzenia, że wniesiono je po terminie lub jest z innych powodów niedopuszczalne organ odwoławczy wydaje postanowienie w trybie art. 134 k.p.av stwierdzając niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne. Treść art. 134 k.p.a. wskazuje dwie przesłanki skutecznego złożenia odwołania. Jedna z nich ma charakter konkretny i dotyczy zachowania terminu do wniesienia środka prawnego. Podkreślenia wymaga, iż jednym z podstawowych warunków wywierania skutków prawnych przez czynności procesowe stron jest ich podejmowanie w określonych dla nich terminach. Ograniczając dalej rozważania tylko do zażaleń na postanowienia należy podkreślić, że wnosi się je w terminie 7 dni od doręczenia postanowienia stronie, a gdy było ono ogłoszone ustnie - od dnia jego ogłoszenia stronie (art. 141 § 2 k.p.a.). Doręczenie jest czynnością materialno-techniczną, z której dokonaniem prawo wiąże niekiedy określone skutki prawne a podstawowym jego skutkiem prawnym jest rozpoczęcie biegu terminu do dokonania określonej czynności prawnej np. wniesienia odwołania czy zażalenia. Sposób doręczenia wszelkich pism kierowanych do strony określają przepisy art. 39-49 k.p.a. dostosowane do różnych sytuacji faktycznych.

Stwierdzenie przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia

środka zaskarżenia na podstawie art. 134 k.p.a. winno być poprzedzone dokładnym wyjaśnieniem stanu faktycznego, co do tego, czy odwołujący się przekroczył termin określony w art. 141 § 2 k.p.a. w przeciwnym bowiem wypadku postanowienie takie narusza art. 7 k.p.a. i 77 k.p.a. a naruszenie tych przepisów prowadzi do uchylenia postanowienia.

W orzecznictwie i doktrynie utrwalił się pogląd, podzielony przez skład Sądu rozpatrujący niniejszą sprawę, zgodnie z którym stwierdzenie uchybienia terminu może mieć miejsce wtedy gdy organ stwierdzi ponad wszelką wątpliwość, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania określonemu w przepisach k.p.a. Stwierdzenie uchybienia takiemu terminowi może nastąpić tylko wtedy, gdy organ będzie posiadał dowód, iż rozstrzygnięcie zostało doręczone podmiotowi wnoszącemu odwołanie w konkretnej dacie i podmiot ten uchybił terminowi 7 lub 14 dni w zależności od rodzaju rozstrzygnięcia.

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, iż jak wynika z akt sprawy, organ administracji dysponuje zażaleniem skarżącego datowanym na dzień 14 sierpnia 2006 r. na którym widnieje pieczęć organu z datą wpływu w/w pisma dnia 16 sierpnia 2006 r. Na dokumencie tym widnieje liczba dziennika (...) a także znak sprawy (...). Jednakże skarżący do skargi załączył kopię potwierdzenia przyjęcia przedmiotowego zażalenia wraz z pieczęcią organu z dnia 14 sierpnia 2006 r. Dodatkowo, na wezwanie Sądu, organ nadesłał poświadczony za zgodność z oryginałem odpis z dziennika wpływu Wojewódzkiej Stacji Sanitarno-Epidemiologicznej w P. Z dokumentu tego wynika, że w dniu 14 sierpnia 2006 r. z numerem kolejnym daty otrzymania korespondencji (...) zostało przyjęte pismo skarżącego, określone w rubryce " treść otrzymanej korespondencji " jako " dot: zażalenie znak (...) ". Tak więc stwierdzić należy, iż w aktach sprawy znajdują się dowody doręczenia przez skarżącego zażalenia na przedmiotowe postanowienie z dwiema różniącymi się datami.

W ocenie Sądu okoliczność, iż istnieją dwa dowody doręczenia zażalenia z różną datą nie oznacza, że organ może wybrać tę z datą bardziej mu pasującą. Do zadań organu należało ustalenie w jakiej konkretnie dacie skarżący zażalenie złożył a co za tym idzie, czy zażalenie to zostało złożone w terminie, czy też temu terminowi uchybił .

W świetle powyższych wywodów należy uznać, iż organ administracji nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, art. 77 kpa.

Biorąc pod uwagę powyższe rozważania Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem prawa procesowego mogącym mieć wpływ na wynik sprawy i jako wadliwe winno być wyeliminowane z obrotu prawnego.

Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy rozważy wskazane wyżej okoliczności i ustali datę doręczenia przez skarżącego zażalenia na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia (...) lipca 2006 r.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. nr 153 poz.1270 ) orzekł jak w sentencji.

Na zasadzie art. 200 tej ustawy Sąd postanowił o zwrocie skarżącemu kosztów postępowania sądowego.