Wyrok NSA, sygn. akt I FSK 368/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 273 par. 1 pkt 1, art. 273 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Barbara Wasilewska (sprawozdawca), Sędzia NSA Sylwester Marciniak, Sędzia NSA Danuta Oleś, Protokolant Dominik Laskowski, po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2014 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1337/11 oddalającym skargę kasacyjną D. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Bk 112/11 w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 20 maja 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2005 r. oddala skargę o wznowienie postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt 1337/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną D. S.od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 11 maja 2011 r., sygn. akt I SA/Bk 112/11, w sprawie ze skargi D. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 20 maja 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2005 r.

Pismem z dnia 13 lutego 2013 r. D. S. (zwany dalej "skarżącym") wniósł skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego powyższym wyrokiem.

Skarga o wznowienie została oparta o podstawę wskazaną w art. 273 § 1 pkt 1 oraz art. 273 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a.

W ramach podstawy przewidzianej w art. 273 § 2 P.p.s.a. autor skargi wskazał na okoliczności mające wynikać z postanowienia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. z dnia 20 grudnia 2012 r., znak V Ds. 12/12/s, o częściowym umorzeniu śledztwa prowadzonego przeciwko skarżącemu.

Wskazał w tym zakresie, że w kwestii transakcji sprzedaży pojazdu Chrysler Town&Country, wypowiedział się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w wyroku z dnia 11 maja 2011 r., uznając, iż organy zasadnie przyjęły, że rzeczywistym nabywcą była inna osoba niż wymieniona na fakturze VAT. Potwierdzają to zeznania K. R. Organy znalazły się ponadto w posiadaniu umowy komisowej na sprzedaż przedmiotowego auta i logicznie wywiodły, zdaniem Sądu, że w rzeczywistości skarżący dokonał sprzedaży na rzecz M. K., za pośrednictwem B. J. za cenę uzyskaną ze sprzedaży komisowej. Zdaniem strony skarżącej ze wskazanego postanowienia o umorzeniu śledztwa jasno wynika, kto był stroną transakcji przy zakupie samochodu Chrysler Town&Country.

Uzasadniając podstawę do wznowienia przewidzianą w art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a. skarżący wskazał, że organy podatkowe kwestionując wartość pojazdu Chrysler Town&Country, wskazaną na fakturze VAT, powołały włączoną w poczet materiału dowodowego umowę komisową oraz fakturę VAT nr 22/05 z dnia 21 maja 2005 r., dokumentujące sprzedaż komisową samochodu przez B. J. na rzecz M.K. za kwotę 79.000 złotych, co zdaniem organów prowadziło do wniosku, iż faktycznie pojazd został sprzedany przez skarżącego M. K., za pośrednictwem B. J., za cenę odpowiadającą wartości pojazdu, tj. 79.000 złotych.

W ocenie autora skargi powołana umowa komisowa, jak i faktura VAT nr 22/05 z dnia 21 maja 2005 r., zostały stworzone jedynie na potrzeby wyłudzenia przez B.J., M.K. i T.Z. kredytu bankowego, co zostało potwierdzone wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. w W. z dnia 7 marca 2008 r., sygn. akt IV K 29/08, w sprawie B.J. oraz wyrokiem Sądu Rejonowego dla W. w W. z dnia 30 września 2011 r., sygn. akt IV K 1336/07, w sprawie M.K. oraz postanowieniem Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. umarzającym częściowo śledztwo V Ds. 12/12/s, przeciwko skarżącemu.

W nadesłanej odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania sądowego Dyrektor Izby Skarbowej w B. wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga o wznowienie postępowania nie zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do kwestii ujętej w uzasadnieniu podstawy przewidzianej w art. 273 § 1 pkt 1 P.p.s.a., tj. wydania przez organy oraz sądy rozstrzygnięć na podstawie podrobionej czy fałszywej umowy komisowej oraz faktury VAT, przypomnieć należy, że przepis ten dopuszcza możliwość wznowienia postępowania, jeżeli orzeczenie sądu zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym. Jak słusznie wskazał organ w nadesłanej odpowiedzi na wniesioną skargę o wznowienie postępowania podrobienie lub przerobienie dokumentu może stanowić przyczynę wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego tylko wówczas, gdy prawomocne orzeczenie sądu administracyjnego zostało oparte na sfałszowanym dokumencie, z którego dowód przeprowadzono w postępowaniu sądowym. Powyższe stanowisko znajduje potwierdzenie zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych, jak i doktrynie (zob. Prawo przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. B. Dauter, Zakamycze 2005, s.644, a także postanowienie WSA w Lublinie z dnia 28 czerwca 2005 r., II SA/Lu 363/05).

W postępowaniu sądowoadministracyjnym zakończonym wyrokiem z dnia 29 sierpnia 2012 r., sygn. akt I FSK 1337/11, Naczelny Sąd Administracyjny nie przeprowadzał dowodu z dokumentów, do których odwoływał się skarżący. Dokumenty te były wykorzystane przez organy podatkowego w toku prowadzonego postępowania podatkowego. W żadnym razie dowody z tychże dokumentów nie zostały przeprowadzone przez sąd kasacyjny w oparciu o art. 106 P.p.s.a. A zatem brak było jakichkolwiek podstaw by twierdzić, że istniała przesłanka do wznowienia postępowania przewidziana w art. 271 § 1 pkt 1 P.p.s.a.

W odniesieniu zaś do drugiej podstawy wskazanej w osnowie wniesionej skargi o wznowienie postępowania, tj. mogących mięć wpływ na wynik sprawy okoliczności wynikających z treści postanowienia Prokuratora Prokuratury Okręgowej w B. z dnia 20 grudnia 2012 r., wskazać należy, że również w tym przypadku stanowisko autora skargi jest całkowicie chybione. W żadnym bowiem przypadku nie można podzielić stanowiska strony skarżącej, że mogły mieć one wpływ na wynik sprawy, jak również że strona nie mogła ich przywołać w poprzednim postępowaniu. A tylko takie okoliczności w myśl art. 273 § 2 P.p.s.a. mogą stanowić podstawę uzasadniającą wznowienie postępowania sądowego. Stosownie bowiem do treści tego przepisu można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Strona skarżąca odwołuje się do okoliczności przedstawionych w ww. postanowieniu, z których wynikać miało m.in., że D. S. został - w ramach przestępczego procederu - celowo wprowadzony w błąd przez osobę podającą się za K. R. Należy mięć na uwadze, że okoliczność iż osoba, która widniała na fakturze z pewnością nie był K. R. była w sprawie przesądzona, gdyż argumentacja strony w tym zakresie była już przedmiotem analizy w postępowaniu sądowoadministracyjnym zakończonym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2011 r., sygn. akt I FSK 345/10. W wyroku tym, którego ustalenia były wiążące w ponownie rozpatrywanej przez WSA w Białymstoku sprawie, NSA wskazał, że "[...] ustalenie, że nabywcą z pewnością nie był K.R., nie budziło wątpliwości wobec zeznań tego świadka, stąd zalecenie organowi, by ustalił, w jakich okolicznościach D. S. uzyskał dane tej osoby, by zamieścić je na spornej fakturze (błędnie napisano na niej nazwisko) jest niezrozumiałe z punktu widzenia potrzeby czynienia w sprawie tylko istotnych ustaleń faktycznych. Rację więc ma autor skargi kasacyjnej, który podniósł brak uzasadnienia dla takich wskazań, co do dalszego postępowania i podważania na ich podstawie ustaleń organu". Wynika z tego bezsprzecznie, że okoliczność , na którą powołuje się autor skargi nie była "nową" w rozumieniu treści art. 273 § 2 P.p.s.a.

Ponadto okoliczności, do których odwołuje się strona skarżąca w treści skargi o wznowienie nie przeczą stanowisku organów prezentowanego w toku postępowania, że doszło do zaniżenia obrotu na fakturze dokumentującej sprzedaż samochodu Chrysler Town&Country. Wywody zawarte w powoływanym postanowieniu nie podważają bowiem w tym zakresie ustaleń organów podatkowych. Nie mogły mieć zatem żadnego wpływu na wynik sprawy. Tym samym brak było podstaw aby uznać, że zaszła podstawa uzasadniająca wznowienie postępowania również w oparciu o art. 273 § 2 P.p.s.a.

W związku z powyższym skarga o wznowienie postępowania, ze względu na jej bezzasadność podlega oddaleniu na podstawie art. 282 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.