Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 740/07
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2007-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6076 Sprawy objęte dekretem o gruntach warszawskich
Hasła tematyczne: Grunty warszawskie
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 55, art. 112, art. 154 par. 6 i art. 155
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jolanta Rajewska po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Prezydenta Miasta [...] W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2007 r., sygn. akt I SAB/Wa 217/05 wymierzające Prezydentowi Miasta [...] W. grzywnę w wysokości 2500 zł w sprawie ze skargi M. M. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] W. w przedmiocie ustanowienia użytkowania wieczystego do gruntu nieruchomości warszawskiej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 lipca 2007 r. wymierzył Prezydentowi Miasta [...] W. grzywnę w wysokości 2 500 zł za niezastosowanie się organu do postanowienia Sądu. W uzasadnieniu wskazał, że postanowieniem sygnalizacyjnym z dnia 4 lipca 2006 r., sygn. akt I SAB/Wa 217/05, wydanym na podstawie art. 155 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej ustawa P.p.s.a.), Sąd postanowił zawiadomić osobę pełniącą funkcję Prezydenta Miasta [...] W. o istotnym naruszeniu prawa w postaci przewlekłości postępowania administracyjnego w przedmiocie ustanowienia prawa użytkowania wieczystego nieruchomości warszawskiej przy ulicy [...], a także o tym, że czynność zawieszenia postępowania administracyjnego została dokonana dopiero cztery dni przed terminem rozprawy, co wskazuje na próbę uchylenia się organu od skutków prawnych bezczynności. Zgodnie z art. 155 § 2 ustawy P.p.s.a., organ, który otrzymał postanowienie sygnalizacyjne, obowiązany jest je rozpatrzyć i powiadomić sąd o zajętym stanowisku w terminie 30 dni. Prezydent Miasta [...] W. powyższego obowiązku nie wypełnił, w związku z czym pismami z dnia 5 października 2006 r. i 19 grudnia 2006 r. został wezwany do jego wykonania w terminie 14 dni, pod rygorem przewidzianym w art. 112 ustawy P.p.s.a. Organ nie zawiadomił Sądu o zajętym stanowisku w wyznaczonych terminach. W dniu 18 lipca 2007 r. do Sądu wpłynął wniosek M. M. o wymierzenie organowi grzywny. Mając na uwadze powyższe okoliczności, Sąd postanowił wymierzyć organowi grzywnę w wysokości określonej w art. 154 § 6 ustawy P.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył Prezydent Miasta [...] W., reprezentowany przez radcę prawnego, wnosząc o jego zmianę i odmowę ukarania organu grzywną, ewentualnie o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. Pełnomocnik organu wskazał, że pismem z dnia 19 kwietnia 2007 r. Prezydent Miasta [...] W. zajął stanowisko w sprawie postanowienia sygnalizacyjnego z dnia 4 lipca 2006 r., a zatem wypełnił dyspozycję art. 155 § 2 ustawy P.p.s.a., w związku z czym wymierzenie grzywny było bezzasadne. Ponadto podkreślił, że w dniu 10 lipca 2007 r., w sprawie o sygnaturze I OSK 231/07, zapadł wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego o oddaleniu skargi kasacyjnej Rady m. [...] W. od wyroku WSA w Warszawie z dnia 19 października 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 1500/06, w którym stwierdzono, iż przepisy uchwały Rady m. [...] W. z dnia [...], nr [...], dotyczące tzw. czynszu symbolicznego, za zapłatą którego ustanawiane jest prawo użytkowania wieczystego w trybie art. 7 tzw. dekretu warszawskiego, zostały wydane z naruszeniem prawa i jako takie nie podlegają wykonaniu. W opinii pełnomocnika organu wydanie powyższego orzeczenia uniemożliwiło wydawanie decyzji administracyjnych o ustanowieniu prawa użytkowania wieczystego w trybie dekretu warszawskiego, co spowodowało, iż z dniem 10 lipca 2007 r. sygnalizacja straciła aktualność.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 112 ustawy P.p.s.a., w razie uchylenia się organu od zastosowania się do postanowienia sądu podjętego w toku postępowania i w związku z rozpoznaniem sprawy, sąd może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Ukaranie grzywną uzależnione jest jedynie od niezastosowania się organu do postanowień sądu, a nie od merytorycznej zasadności skargi w danej lub innej toczącej się sprawie. W niniejszym postępowaniu powodem wymierzenia grzywny w trybie art. 112 ustawy P.p.s.a. było niewypełnienie przez Prezydenta Miasta [...] W. obowiązku wynikającego z wydania postanowienia sygnalizacyjnego z dnia 4 lipca 2006 r., tj. obowiązku rozpatrzenia tego postanowienia i zajęcia stanowiska wobec wskazanych w nim naruszeń, w terminie 30 dni. Na zasadność wymierzenia grzywny nie ma zatem wpływu fakt oddalenia w dniu 4 lipca 2006 r. skargi M. M. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] W., jak również wydanie wyroku NSA z dnia 10 lipca 2007 r. w sprawie o sygnaturze I SA/Wa 231/07. Wbrew twierdzeniu pełnomocnika organu, treść orzeczenia NSA z dnia 10 lipca 2007 r., uznająca przepisy uchwały Rady m. [...] W. nr [...] za wydane z naruszeniem prawa, nie spowodowała utraty aktualności przez postanowienie sygnalizacyjne z dnia 4 lipca 2006 r., bowiem wskazane w tym postanowieniu naruszenia dotyczyły przewlekłości postępowania administracyjnego i próby uchylenia się organu od skutków prawnych bezczynności, nie zaś merytorycznej prawidłowości działań organu. Orzeczenie to nie wpłynęło także na fakt, iż Prezydent Miasta [...] W., mimo otrzymania w dniu 25 lipca 2006 r. odpisu postanowienia sygnalizacyjnego, a następnie w dniach 11 października 2006 r. i 22 grudnia 2006 r. kolejnych wezwań do wykonania obowiązku udzielenia odpowiedzi na to postanowienie wraz z pouczeniem o treści art. 155 § 2 ustawy P.p.s.a. oraz rygorze przewidzianym w art. 112 tej ustawy, nie zastosował się do tych wezwań.

O bezzasadności wymierzenia grzywny nie może także świadczyć udzielenie przez organ odpowiedzi na sygnalizację pismem z dnia 19 kwietnia 2007 r., gdyż pismo to zostało nadesłane z rażącym uchybieniem terminu wynikającego z art. 155 § 2 ustawy P.p.s.a., a także kolejnych terminów wyznaczanych przez Sąd w wezwaniach.

W tej sytuacji postanowienie WSA w Warszawie z dnia 31 lipca 2007 r. uznać należy za zasadne, zaś zażalenie oddalić na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy P.p.s.a.