Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 504/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargi
Powołane przepisy: article: art. 7, 8, 39, 41
journal: Dz.U. 2004 nr 64 poz 593
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej
article: art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 267 poz 2259
law: Ustawa z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania"
article: art. 77, 107, 138
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Kisiel Sędziowie NSA Krystyna Kutzner WSA Tadeusz Wołek spr. Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2008 r. sprawy ze skarg M. W. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr : [...] w przedmiocie świadczenia pieniężnego Nr : [...] w przedmiocie zasiłku celowego s k a r g i o d d a l a


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [....] Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w C. postanowił udzielić pomocy M.W. w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania", w formie świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności, w wysokości 100 zł. miesięcznie na okres od 1 listopada 2006 r. do 31 grudnia 2006 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż dochód rodziny wynosi ogółem [....] zł, kryterium dochodowe rodziny składającej się z M.W. wynosi [....] zł, a dochód na osobę w rodzinie wynosi [....] zł. Na podstawie wywiadu środowiskowego stwierdzono, że skarżąca spełnia wymogi określone w ustawach. Artykuł 5 ustawy z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania", stanowi, że pomoc może być przyznana osobom i rodzinom, jeżeli dochód nie przekracza 150% kryterium dochodowego. Wysokość przyznanego świadczenia wynikała z możliwości finansowych Ośrodka. Biorąc pod uwagę, że skarżąca we własnym zakresie była w stanie przygotowywać posiłki, postanowiono przyznać świadczenie pieniężne na zakup posiłku lub żywności.

Decyzją z dnia [....] Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w C. postanowił udzielić M.W. pomocy w postaci specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów związanych z wymianą okna w wysokości 300 zł. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że dochód rodziny wynosi ogółem [....] zł., kryterium dochodowe rodziny składającej się z: M.W. wynosi [....] zł., a dochód na osobę w rodzinie wynosi [....] zł. Uzyskiwany dochód przekracza kryterium określone w ustawie o pomocy społecznej, biorąc jednak pod uwagę niskie dochody M.W. jak i pilną potrzebę wymiany okna, postanowiono jak w osnowie.

Od powyższych decyzji odwołała się M.W. podnosząc, iż pomoc, jaką otrzymuje jest niewystarczająca, że inne osoby uzyskiwały większą pomoc na żywność oraz, że koszt remontu mieszkania to kilka tysięcy złotych, podczas gdy otrzymała jedynie pieniądze na nowe okno. Wskazała, iż potrzeby w mieszkaniu są bardzo duże, gdyż jest ono w złym stanie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. odrębnymi decyzjami z dnia [....] po rozpatrzeniu odwołań skarżącej:

1. od decyzji w sprawie przyznania świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności- uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia wskazując jako podstawę prawną rozstrzygnięcia art. 3, art. 8, art. 39, art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004 r. nr 64, poz.593 ze zm.), art. 5 ust. 1 ustawy o z dnia 29 grudnia 2005 r. o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" (Dz. U. 2005 r. Nr 267 poz. 2259) oraz art. 138 § 2 k.p.a.,

2. od decyzji w sprawie przyznania zasiłku celowego specjalnego na pokrycie kosztów związanych z wymianą okna -uchyliło decyzję organu I instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując jako podstawę rozstrzygnięcia art. 3, art. 8, art. 39, art. 41, art. 106 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz.U. z 2004 r. nr 64, poz.593 ze zm.) oraz art. 138 § 2 k.p.a.

W uzasadnieniach powyższych decyzji Kolegium wskazało, iż w myśl art. 39 ustawy o pomocy społecznej w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.

Przyznanie zasiłku celowego z pomocy społecznej jest możliwe, jeżeli wnioskowany zasiłek jest nieodzowny do pokrycia podstawowych potrzeb rodziny i jej koniecznych życiowych wydatków. Ponadto przyznanie zasiłku celowego jak i innych świadczeń z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, (którą jest, jak wynika z akt sprawy, skarżąca), w przypadku, gdy dochód na osobę nie przekracza kwoty 477 zł, przy jednoczesnym wystąpieniu, co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Okolicznościami tymi są między innymi bezrobocie, niepełnosprawność, długotrwała lub ciężka choroba.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" pomoc w zakresie dożywiania może być przyznana bezpłatnie, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 150% kryterium dochodowego z ustawy o pomocy społecznej.

Organ I instancji nie dokonał prawidłowych czynności wyjaśniających, przez co nie został ustalony jednoznaczny stan faktyczny, w którym się skarżąca znajduje. Kolegium uznało, iż rozstrzygnięcie organu I instancji nie jest prawidłowe i nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym a brak pełnej dokumentacji uniemożliwia Kolegium orzeczenie w II instancji, co do zasadności przyznania wnioskowanego świadczenia.

W szczególności Kolegium poniosło, że z akt sprawy (decyzji) wynika, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek strony złożony w dniu [....] W dokumentacji sprawy przekazanej do Kolegium brak jednak takiego wniosku M.W. o przyznanie pomocy. Okoliczność ta ma zasadnicze znaczenie dla sprawy, gdyż zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku. W związku z tym Kolegium nie jest w stanie zweryfikować poprawności przyjęcia kwoty [....] zł za kwotę dochodu strony. Ponadto, w wywiadzie środowiskowym stwierdzono, iż kwota ta stanowi dochód strony w listopadzie 2006 r. - co może świadczyć o tym, iż organ przyjął niewłaściwy miesiąc za podstawę ustalenia dochodu strony. Nie stanowi usprawiedliwienia to, iż jak stwierdził organ, strona "nie znalazła odcinków za poprzednie miesiące".

Zdaniem Kolegium uchybieniem organu I instancji był brak właściwego udokumentowania wysokości dochodu strony. Wprawdzie organ w wywiadzie środowiskowym podał, iż strona utrzymuje się z renty oraz przedstawiła odpis z odcinka renty, podając obok kwoty dochodu także kwotę z tytułu zaliczki na podatek oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, jednak w aktach sprawy powinien znaleźć się odcinek renty z dochodem strony z właściwego miesiąca, ewentualnie dochód strony powinien zostać wykazany w inny sposób. Kolegium wskazało, iż zgodnie z § 7 ust. 1 pkt 10 rozporządzenia Ministra Polityki Społecznej z dnia 19 kwietnia 2005 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego (Dz. U. 2005 r., nr 77, poz. 672) sytuację osobistą, rodzinną, dochodową i majątkową osoby lub rodziny ustala się na podstawie m.in. dowodu otrzymania renty lub emerytury, zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego. W pkt ..... wspomniano także o "zaświadczeniu lub decyzji organów przyznających świadczenia pieniężne".

Kolegium wskazało w związku z powyższym na naruszenie art. 77 § 1 k.p.a.

Biorąc pod uwagę powyższe w ocenie Kolegium, brak jest możliwości orzeczenia, co do spełniania przez skarżąca warunków niezbędnych do przyznania świadczenia. W związku z tym organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę obowiązany jest zgromadzić całość materiału dowodowego, prawidłowo ustalić dochód jaki powinien zostać wzięty pod uwagę w sprawie, a decyzję rozstrzygającą sprawę powinien uzasadnić w sposób spełniający wymagania art. 107 § 3 k.p.a.

W uzasadnieniu decyzji dotyczącej zasiłku celowego specjalnego na pokrycie kosztów związanych z wymianą okna, Kolegium wskazało również na uchybienia dotyczące sporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które powinno spełniać wymogi art. 107 § 3 k.p.a. Tymczasem organ I instancji ograniczył się jedynie do podania dochodu strony - nie wskazując, na jakiej podstawie dochód ten ustalono stwierdzając tylko, że przekracza on kryterium dochodowe. Ponadto organ wskazał, iż świadczenie postanowiono przyznać pomimo przekraczania kryterium dochodowego z uwagi na pilną potrzebę wymiany okna oraz niskie dochody strony. Zdaniem Kolegium wyjaśnienia organu w tym względzie nie były wystarczające. Organ I instancji przyznał stronie świadczenie na podstawie art. 41 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym przyznanie tego świadczenia jest możliwe jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Oznacza to, że organ powinien wnikliwie rozważyć sytuację strony, a w decyzji przedstawić wyczerpująco motywy podjętego rozstrzygnięcia, wskazując, jakie okoliczności przemawiają za uznaniem sprawy za szczególnie uzasadniony przypadek. Kolegium zauważyło, iż stwierdzenie przez organ I instancji, że niskie dochody przemawiają za przyznaniem świadczenia nie jest właściwe (w szczególności bez uzasadnienia bliżej tej kwestii), gdyż ze swej istoty niskie dochody umożliwiają przyznanie świadczenia w sytuacji nie przekraczania kryteriów dochodowych z ustawy o pomocy społecznej. W niniejszej sprawie organ stwierdził natomiast, że przekroczenie kryterium występuje, zatem inne względy muszą przemawiać za przyznaniem świadczenia.

M.W. na powyższe decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wniosła skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, kwestionując wysokość przyznanych świadczeń, wskazując na wysokie koszty żywności, leków leczenia, niezbędnych przedmiotów codziennego użytku, remontów i napraw w mieszkaniu. Podniosła także w odniesieniu do decyzji o świadczeniu pieniężnym na zakup posiłku, że świadczenie miało być przyznane od miesiąca października do marca "2007 r."

W odpowiedziach na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o ich oddalenie, podtrzymując w całości swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji. Kolegium zaznaczyło, że zaskarżone decyzje nie rozstrzygają merytorycznie spraw w II instancji, a przekazują sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wobec dostrzeżonych przez Kolegium braków w materiale dowodowym i nieprawidłowości w postępowaniu pierwszoinstancyjnym. W obu sprawach uchybienia organu I instancji są tego rodzaju, iż uniemożliwiają weryfikację decyzji zapadłych w I instancji. W szczególności brak jest wniosku strony o pomoc. Ponadto - wobec stwierdzeń organu, iż wniosek został złożony w listopadzie 2006 r. - pod uwagę wzięto dochody z niewłaściwego miesiąca w świetle art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Wreszcie, dochody te nie zostały w sposób należyty udokumentowane. Do powyższych uchybień dochodzą braki w uzasadnieniu decyzji, przez co organowi I instancji w obu sprawach można postawić zarzut uchybienia art. 7, 77 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a.

Wobec powyższego trudno, zatem mówić o przyznaniu świadczenia w określonej wysokości poprzez decyzje Kolegium - co zdaje się być głównym zarzutem skarżącej, pomimo, iż konkretnych zarzutów bezpośrednio w stosunku do rozstrzygnięć podjętych przez Kolegium skarżąca nie przedstawiła.

Ponownie rozpoznając powyższe sprawy Dyrektor Ośrodka Pomocy Społecznej w C. przyznał M.W. świadczenia decyzjami z dnia:

- [....] -w ramach programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania", w formie świadczenia pieniężnego na zakup posiłku lub żywności, w wysokości 100 zł,

- [....] .- w postaci specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów związanych z wymianą okna w wysokości 300 zł.

Decyzjami z dnia [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. po rozpoznaniu odwołań skarżącej od powyższych decyzji, utrzymało decyzje organu I instancji w mocy. Skarżąca wniosła na powyższe decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, które zostały zarejestrowane do sygnatur II SA/Kr 925/07, II SA/Kr 926/07 i skargi te do chwili wyrokowania w niniejszej sprawie nie zostały rozpoznane.

Mając na wadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U., nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli Sądu jest zgodność z prawem zaskarżonej decyzji, przy czym w sprawowaniu tej kontroli nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną rozstrzygając w granicach danej sprawy (art. 134 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., nr 153, poz.1270 ze zm.). Usunięcie z obrotu prawnego decyzji może nastąpić tylko wtedy, gdy postępowanie sądowe dostarczy podstaw do uznania, że przy wydawaniu zaskarżonej decyzji organy administracji publicznej naruszyły prawo w zakresie wskazanym w art.145§ 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przede wszystkim należy zauważyć, że zaskarżone decyzje nie rozstrzygają merytorycznie spraw w II instancji, a przekazują sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji wobec dostrzeżonych przez Kolegium braków w materiale dowodowym i nieprawidłowości w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.

Decyzje kasatoryjne podlegają kontroli przede wszystkim w zakresie tego czy organ odwoławczy- w niniejszej sprawie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. - prawidłowo zastosował przepis art.138 §2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r.- Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 r., nr 98, poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. Zgodnie z treścią wskazanego przepisu, organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Przekazując sprawę organ ten może wskazać, jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy.

Z tego punktu widzenia nie można dopatrzyć się podstaw do uwzględnienia skarg, przy czym w szczególności należy zauważyć, że nie mogły być uwzględnione zarzuty skarg odnoszące się do wysokości świadczeń przyznanych skarżącej przez organ I instancji oraz terminu, od jakiego świadczenie powinno być przyznane. Zasadność tych zarzutów, jeżeli zostaną podniesione, będzie podlegała ocenie w postępowaniu sądowym wywołanym już wniesionymi skargami w sprawach zarejestrowanych w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Krakowie do sygnatur II SA/Kr 925/07, II SA/Kr 926/07.

Zgodnie z treścią:

- art.7 k.p.a w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli,

- art. 77 § 1 k.p.a., organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy,

- art. 107 § 3 k.p.a., uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne -wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa.

W ocenie Sądu zaskarżonymi decyzjami Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. prawidłowo uchyliło decyzje organu I instancji i przekazało sprawy do ponownego rozpatrzenia. Trafnie, bowiem przyjęło, iż w myśl art. 39 ustawy o pomocy społecznej w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej może być przyznany zasiłek celowy. Zasiłek celowy może być przyznany w szczególności na pokrycie części lub całości kosztów zakupu żywności, leków i leczenia, opału, odzieży, niezbędnych przedmiotów użytku domowego, drobnych remontów i napraw w mieszkaniu, a także kosztów pogrzebu.

Przyznanie zasiłku celowego z pomocy społecznej jest możliwe, jeżeli wnioskowany zasiłek jest nieodzowny do pokrycia podstawowych potrzeb rodziny i jej koniecznych życiowych wydatków. Ponadto przyznanie zasiłku celowego jak i innych świadczeń z pomocy społecznej przysługuje osobie samotnie gospodarującej, którą jest skarżąca, w przypadku, gdy dochód na osobę nie przekracza kwoty [....] zł, przy jednoczesnym wystąpieniu, co najmniej jednego z powodów wymienionych w art. 7 pkt 2-15 ustawy lub innych okoliczności uzasadniających udzielenie pomocy społecznej. Okolicznościami tymi są między innymi bezrobocie, niepełnosprawność, długotrwała lub ciężka choroba.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy o ustanowieniu programu wieloletniego "Pomoc państwa w zakresie dożywiania" pomoc w zakresie dożywiania może być przyznana bezpłatnie, jeżeli dochód osoby samotnie gospodarującej lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza 150% kryterium dochodowego z ustawy o pomocy społecznej.

Zgodnie z treścią art.41 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej w szczególnie uzasadnionych przypadkach osobie albo rodzinie o dochodach przekraczających kryterium dochodowe może być przyznany specjalny zasiłek celowy w wysokości nie przekraczającej odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub rodziny, który nie podlega zwrotowi.

Kolegium przyjęło, że organ I instancji nie dokonał prawidłowych czynności wyjaśniających, przez co nie został ustalony jednoznaczny stan faktyczny, w którym się skarżąca znajduje.

W konsekwencji powyższego prawidłowo Kolegium uznało, iż rozstrzygnięcia organu I instancji nie są prawidłowe i nie znajdują oparcia w zgromadzonym materiale dowodowym a brak pełnej dokumentacji uniemożliwia Kolegium orzeczenie w II instancji, co do zasadności przyznania wnioskowanego świadczenia. W szczególności z akt sprawy (decyzji) wynika, że postępowanie zostało wszczęte na wniosek skarżącej złożony w dniu [....] .. W dokumentacji sprawy przekazanej do Kolegium brak jednak takiego wniosku M.W. o przyznanie pomocy. Okoliczność ta ma zasadnicze znaczenie dla sprawy, gdyż zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku. W związku z tym Kolegium nie było w stanie zweryfikować poprawności przyjęcia kwoty [....] zł za kwotę dochodu skarżącej. Ponadto, w wywiadzie środowiskowym stwierdzono, iż kwota ta stanowi dochód skarżącej w listopadzie 2006 r. - co może świadczyć o tym, iż organ przyjął niewłaściwy miesiąc za podstawę ustalenia dochodu. Nie stanowi usprawiedliwienia to, iż jak stwierdził organ I instancji, strona "nie znalazła odcinków za poprzednie miesiące".

Trafnie również SKO przyjęło, że uchybieniem organu I instancji był brak właściwego udokumentowania wysokości dochodu skarżącej. Wprawdzie organ przyjął, iż skarżąca utrzymuje się z renty oraz przedstawiła odpis z odcinka renty, podając obok kwoty dochodu także kwotę z tytułu zaliczki na podatek oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne, jednak zdaniem Kolegium w aktach sprawy powinien znaleźć się sam odcinek renty z dochodem strony z właściwego miesiąca, ewentualnie dochód strony powinien zostać wykazany w inny sposób zgodny z treścią przepisów zawartych w rozporządzeniu Ministra Polityki Społecznej z dnia 19 kwietnia 2005 r. w sprawie rodzinnego wywiadu środowiskowego.

Trafnie Kolegium wskazało w związku z powyższym na naruszenie art. 77 § 1 k.p.a.

W konsekwencji prawidłowo Kolegium przyjęło, że brak jest możliwości orzeczenia, co do spełniania przez skarżąca warunków niezbędnych do przyznania świadczenia w formie świadczenia pieniężnego na zakup żywności a organ I instancji ponownie rozpoznając sprawę obowiązany jest zgromadzić całość materiału dowodowego, prawidłowo ustalić dochód jaki powinien zostać wzięty pod uwagę w sprawie, a decyzję rozstrzygającą sprawę powinien uzasadnić w sposób spełniający wymagania art. 107 § 3 k.p.a.

Prawidłowo też Kolegium uchylając decyzję organu I instancji w sprawie specjalnego zasiłku celowego na pokrycie kosztów związanych z wymianą okna wskazało również na uchybienia dotyczące sporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji, które powinno być zgodne z treścią art. 107 § 3 k.p.a., w sytuacji gdy organ I instancji ograniczył się jedynie do podania dochodu skarżącej - nie wskazując, na jakiej podstawie dochód ten ustalono stwierdzając tylko, że przekracza on kryterium dochodowe oraz wskazał, iż świadczenie postanowiono przyznać pomimo przekraczania kryterium dochodowego z uwagi na pilną potrzebę wymiany okna oraz niskie dochody strony.

Trafnie Kolegium oceniło, że wyjaśnienia organu I instancji w tym względzie nie były wystarczające skoro organ I instancji przyznał stronie świadczenie na podstawie art. 41 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym przyznanie tego świadczenia jest możliwe jedynie w szczególnie uzasadnionych przypadkach, co oznacza, że organ powinien wnikliwie rozważyć sytuację strony i przedstawić wyczerpująco motywy podjętego rozstrzygnięcia, wskazując, jakie okoliczności przemawiają za uznaniem sprawy za szczególnie uzasadniony przypadek.

Zasadnie również Kolegium zauważyło, iż stwierdzenie przez organ I instancji, że niskie dochody przemawiają za przyznaniem świadczenia nie jest właściwe bez uzasadnienia bliżej tej kwestii, gdyż ze swej istoty niskie dochody umożliwiają przyznanie świadczenia w sytuacji nie przekraczania kryteriów dochodowych z ustawy o pomocy społecznej. Organ I instancji stwierdził natomiast, że przekroczenie kryterium występuje, zatem inne względy muszą przemawiać za przyznaniem świadczenia.

Skargi nie mogły być uwzględnione, ponieważ Sąd uchyla zaskarżoną decyzję na podstawie art.145 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – tylko w razie zaistnienia istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu, jeżeli mogły one mieć wpływ na wynik sprawy lub naruszenia przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W rozpatrywanej sprawie Sąd nie stwierdził takich wad i uchybień, dlatego należało orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art.151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.