Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 638/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2013-07-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, par. 2 i par. 4, art. 177 par. 1, art. 175
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. D. na decyzję Wojewody z dnia 9 lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie wymeldowania z pobytu stałego postanawia 1. przywrócić skarżącemu R. D. termin do złożenia skargi kasacyjnej; 2. uchylić postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 czerwca 2013 r. o stwierdzeniu prawomocności wyroku z dnia 24 stycznia 2013 r., sygn. akt III SA/Gd 638/12.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 24 stycznia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę R. D. na decyzję Wojewody z dnia 9 lipca 2012 r. nr [...].

Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 18 marca 2013 r. Jednocześnie doręczono mu stosowne pouczenia w zakresie trybu zaskarżenia wyroku oraz możliwości złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Wnioskiem z dnia 16 kwietnia 2013 r. - uzupełnionym w dniu 14 maja 2013 r. -skarżący zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata z urzędu. Ponadto wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 8 maja 2013 r. odrzucono skargę kasacyjną. Następnie postanowieniem referendarza sądowego z dnia 17 maja 2013 r. ustanowiono dla skarżącego prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. - nadanym w dniu 24 czerwca 2013 r. - ustanowiony z urzędu pełnomocnik skarżącego wniósł skargę kasacyjną od ww. wyroku wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu.

W zakresie wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik skarżącego wskazał, że pismem z dnia 5 czerwca 2013 r. - doręczonym w dniu 13 czerwca 2013 r. - Okręgowa Rada Adwokacka w G. powiadomiła go o wyznaczeniu na pełnomocnika z urzędu. Adwokat zapoznał się z aktami sprawy w dniu 19 czerwca 2013 r., po uprzednim wykonaniu fotografii przez upoważnionego aplikanta radcowskiego w dniu 17 czerwca 2013 r. Z uwagi na wyznaczenie pełnomocnika tuż przed upływem terminy na wniesienie skargi kasacyjnej, jak również nie poinformowanie go o treści i dacie doręczenia stronie ww. wyroku, zapoznanie się ze stanem sprawy oraz sporządzenie skargi kasacyjnej w terminie, który upływał w dniu 18 czerwca 2013 r., okazało się niemożliwe. Podniósł, że sporządzenie środka odwoławczego w ciągu kilku dni przez pełnomocnika, który nie działał wcześniej w postępowaniu zakończonym wyrokiem WSA przy dochowaniu należytej staranności i wymogów profesjonalizmu adwokata uznać należy za niemożliwe.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W niniejszej sprawie ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 24 stycznia 2013 r. został doręczony skarżącemu w dniu 18 marca 2013 r., a zatem stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a.", ostatnim dniem terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od tego wyroku był 17 kwietnia 2013 r. W tym terminie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy przez ustanowienie adwokata oraz skargę kasacyjną sporządzoną osobiście.

Na wstępie należy podkreślić, że skarżący nie jest osobą upoważniona do sporządzenia skargi kasacyjnej (por. art. 175 p.p.s.a. - tzw. przymus adwokacji) w związku z czym skarga kasacyjna sporządzona przez niego osobiście musiała zostać odrzucona, o czym Sąd rozstrzygnął postanowieniem z dnia 8 maja 2013 r. Prawidłowo sporządzona skarga kasacyjna została złożona dopiero w dniu 24 czerwca 2012 r. (data stempla pocztowego).

W myśl art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jak stanowi art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnioski się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2) oraz dokonać czynności, której nie dokonano w terminie (§ 4).

Zdaniem Sądu wskazane wyżej warunki przywrócenia terminu zostały przez skarżącego spełnione. W szczególności wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu została wniesiona skarga kasacyjna sporządzona przez upoważnionego pełnomocnika a skarżący uprawdopodobnił brak swojej winy w uchybieniu terminu. Należy uznać, że przeszkoda w uchybieniu terminu została uchylona, gdy profesjonalny pełnomocnik miał możliwość zapoznania się z aktami sprawy (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia sygn. akt I OZ 278/12, baza Lex nr 1145180). Co istotne, nastąpiło to po terminie przewidzianym na wniesienie skargi kasacyjnej. W tych okolicznościach pełnomocnik skarżącego (skarżący) nie miał możliwości, nawet przy zachowaniu najwyższej staranności, dochowania terminu wynikającego z art. 177 § 1 p.p.s.a. na wniesienie skargi kasacyjnej. Sąd podziela też opinię pełnomocnika skarżącego, że potrzebował czasu na zapoznanie się z aktami sprawy oraz sporządzenie skargi kasacyjnej.

Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, że nie ma racji pełnomocnik skarżącego twierdząc, że Sąd nie dopełnił obowiązku powiadomienia o treści i dacie doręczenia stronie orzeczenia w sprawie. Informacja taka została przekazana w skierowanym do Okręgowej Rady Adwokackiej w G. w piśmie z dnia 17 maja 2013 r. ( k. 99 akt sadowych).

Mając na względzie powyższe rozważania Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.