Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3616/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sylwester Golec, , po rozpoznaniu w dniu 16 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.K. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i przyznania doradcy podatkowego z urzędu sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: przyznać J.K. prawo pomocy zakresie w zakresie całkowitym poprzez zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia doradcy podatkowego


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 16 lutego 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia.

W dniu 28 marca 2012 r. Skarżąca – J. K. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu PPF. Wyjaśniła, że posiada budynek o powierzchni 184 m², w którym znajduje się [...] i lokal mieszkalny o powierzchni 65 m². Otrzymuje świadczenie emerytalne w wysokości 1030 zł, a jej niepełnosprawny syn zasiłek w wysokości 460 zł.

Odpowiadając na wezwanie Sądu, Skarżąca doprecyzowała, że źródłem utrzymania jej i niepełnosprawnego syna jest emerytura w kwocie 970żł, miesięczny czynsz za wynajem pawilonu handlowego 1.800 zł oraz zasiłek w kwocie 477 zł. Nadesłała również zeznanie o wysokości osiągniętego przychodu za 2011 r. z którego wynika, że otrzymała w sumie 30.652,50 zł. Wyjaśniła, że na zakup wyżywienia wydaje 600-700 zł miesięcznie, ubrania 150-200 zł, leki 200-300 zł., koszty utrzymania domu wynoszą 500-650 zł. Skarżąca spłaca też kredyty w łącznej kwocie około 400 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270), - dalej "p.p.s.a." stronie może być przyznane prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 p.p.s.a).

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje tylko i wyłącznie gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyjętą zasadą postępowania sądowego jest bowiem, że każdy wnoszący sprawę do Sądu zobowiązany jest ponosić koszty sądowe, a tylko wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania może skutkować zwolnieniem od ich ponoszenia.

J.K. wniosła o zwolnienie z kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego z urzędu. Sąd uznał za wiarygodne jej wyjaśnienia zawarte w formularzu PPF, a także w piśmie z 26 kwietnia 2012 r. w których Skarżąca wskazała, że wspólne przychody jej i niepełnosprawnego syna wynoszą 3247 zł miesięcznie. Z nadesłanych przez Skarżąca wyciągów bankowych wynika, iż nie posiada ona żadnych zgromadzonych oszczędności. Z oświadczenia Skarżącej wynika też. Że syn ma znaczny stopień niepełnosprawności, co niewątpliwie wiąże się z wydatkami na jego rzecz.

W świetle tych danych Sąd doszedł do przekonania, że Skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Zasadne jest zatem przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Rozstrzygnięcie to podyktowane jest realizacją gwarantowanego przepisami Konstytucji prawa do sądu. Ograniczenia natury finansowej Skarżącej nie mogą uniemożliwiać kontroli, przez niezawisły sąd, działalności organów administracji publicznej.

Z tej przyczyny, na podstawie art. 243 § 1, art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.