Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1205/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2015-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 49 § 1, art. 57 § 1 pkt 1, art. 57 § 1 pkt 2, art. 58 § 1 pkt 3, art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 stycznia 2015 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Maria Lorych-Olszanowska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2015 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X Sp. z o.o. w K. na Dyrektora Izby Celnej w P. w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia [...] sierpnia 2014 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, strona skarżąca - X Sp. z o.o. - podniosła, że wnosi o nakazanie Dyrektorowi Izby Celnej w P. rozpoznanie skargi z dnia [...] czerwca 2014 r. we właściwym trybie, to jest na podstawie Ordynacji podatkowej. Skarżąca wskazała, że postępowanie objęte skargą z dnia [...] czerwca 2014 r. można prowadzić wyłącznie na podstawie Ordynacji podatkowej, gdyż obejmuje ono spór w zakresie prawa podatkowego. Tymczasem organ podjął postępowanie w innym trybie, czego dowodem jest pismo z dnia [...] sierpnia 2014 r. Na tej podstawie, jak dalej wywodzi skarżąca, zaskarża działanie organu podatkowego w przedmiotowej sprawie i wnosi o nakazanie organowi podjęcia postępowania we właściwym trybie.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w P., wniósł o jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "P.p.s.a.).

Organ podatkowy wskazał, że w spornej sprawie rozpoznał wniosek skarżącego z dnia [...] czerwca 2014 r., jako tak zwaną skargę powszechną, o której mowa w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, kończąc procedurę poprzez zawiadomienie wnioskodawcy pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. o uznaniu skargi za bezzasadną. Wybór powyższego trybu organ podatkowy uznał za zgodny z żądaniem strony, sprecyzowanym w piśmie z dnia [...] lipca 2014 r., odwołującym się do przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego, a opierającym się na naruszeniach, o których mowa w jego art. 227. Organ wskazał, że wielokierunkowe i chaotyczne działanie skarżącej utrudniało ustalenie co i w jakim zakresie jest przedmiotem zaskarżenia - czy wniosek z dnia [...] czerwca 2014 r. inicjuje jakąś procedurę, czy też jest elementem innej toczącej się sprawy i przede wszystkim jakie są prawdziwe intencje strony. Skarżąca uparcie dowodziła, w kolejnych pismach, że sprawa dotycząca stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oleju mineralnego [...] nie została zakończona, a organ pozostaje w zwłoce i to od dnia [...] listopada 2011 r. Tymczasem nieakceptowanie przez wnioskodawcę wydanych decyzji i orzeczenia WSA w Poznaniu z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt II SA/Po 916/12 oddalającego skargę spółki, nie daje stronie dodatkowych uprawnień procesowych i nie upoważnia do składania nowych żądań. Organ zaznaczył jednocześnie, że pismo z dnia [...] sierpnia 2014 r., stanowiąc zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy w postępowaniu ogólnoskargowym, nie podlega w jego ocenie kognicji sądu administracyjnego.

Wezwaniem z dnia [...] września 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wezwał skarżącą spółkę do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi z dnia [...] sierpnia 2014 r. poprzez: - złożenie dokumentu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej oraz – wskazanie decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności stanowiących przedmiot skargi, pouczając o treści art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. W wezwaniu wskazano, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a.

W zakreślonym terminie, pismem z dnia [...] października 2004 r., skarżąca poinformowała, że skarga dotyczy: 1) nie wydania w sprawie zainicjowanej wnioskiem z dnia [...] lipca 2014 r., żadnej decyzji, wobec czego skarżąca wnosi o uchylenie wszystkich dokonanych czynności przez organ podatkowy pierwszego stopnia i podjęcie na nowo postępowania w sprawie wniosku z dnia [...] lipca 2014 r., a także wydania decyzji w sprawie, 2) faktu rozpoznania i podjęcia przez organ podatkowy postępowania na podstawie skargi, w której zarzucono bezczynność Naczelnika Urzędu Celnego w P. w sprawie wniosku o zwrot podatku akcyzowego z dnia [...] listopada 2011 r. od obrotu wyrobem nie będącym wyrobem akcyzowym. Pomimo ustawowego obowiązku organ do dnia dzisiejszego nie wydał decyzji w tej sprawie, w związku z czym skarżąca wnosi o nakazanie organowi wydania decyzji. Urząd Celny w P. podjął postępowanie pod sygnaturą akt [...], wydając decyzję z dnia [...] marca 2012 r. Jednakże zdaniem skarżącej postępowanie to obejmowało wyrób akcyzowy, podczas gdy wniosek z dnia [...] listopada 2011 r. dotyczył wyrobu nie będącego wyrobem akcyzowym. Zatem organ podatkowy nie podjął postępowania na podstawie wniosku z dnia [...] listopada 2011 r.; 3) czynność dokonaną przez organ podatkowy na etapie rozpoznania skargi i błędne określenie przedmiotu sporu objętego skargą, 4) uchylenie wszystkich czynności dokonanych przez organ podatkowy pierwszego i drugiego stopnia odnoszących się do postępowania pod sygn. [...] i [...]w sprawie rozpatrzenia skargi na tej podstawie, że podjęto postępowanie w niewłaściwym trybie.

Jednocześnie skarżąca spółka załączyła wydruk z Centralnej Informacji Krajowego Rejestru Sądowego określający umocowanie do reprezentowania strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy w pierwszej kolejności konieczne staje się zbadanie, czy skarga złożona do sądu administracyjnego jest dopuszczalna.

Zakres kontroli działalności administracji publicznej i stosowania przez wojewódzkie sądy administracyjne środków przewidzianych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi określa art. 3 tej ustawy. Zgodnie z jego § 2 kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie (pkt 3), inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4), pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a), bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a (pkt 8).

Zgodnie natomiast z treścią art. 57 § 1 pkt. 1 i pkt. 2 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności oraz oznaczenie organu, którego działania, bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania skarga dotyczy. Wskazanie przez stronę zaskarżonego aktu czy też jednoznaczne oznaczenie sprawy, której organ nie załatwił w terminie, z jednoczesnym oznaczeniem organu, działania którego skarga dotyczy - wobec obowiązującej w postępowaniu przed sądem administracyjnym zasady skargowości - jest dla sądu wiążące. Obowiązkiem skarżącego jest zatem dokładne wskazanie przedmiotu zaskarżenia.

W sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, w tym w przypadku niejednoznacznego wskazania przedmiotu zaskarżenia (przyp. – Sądu), przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 1 P.p.s.a.). Jeżeli braki te dotyczą pisma stanowiącego skargę, zgodnie z art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca pomimo wezwania tutejszego Sądu z dnia [...] września 2014 r. do wskazania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, stanowiących przedmiot skargi, z jednoczesnym pouczeniem o treści art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a., nie doprecyzowała w sposób jednoznaczny - w piśmie stanowiącym odpowiedź na to wezwania – przedmiotu zaskarżenia. W szczególności nie jest jasne czy strona skarżąca kierując do tutejszego Sądu pismo z dnia [...] sierpnia 2014 r., uzupełnione pismem z dnia [...] października 2014 r., chciała zaskarżyć bezczynność organu podatkowego - Dyrektora Izby Celnej w P. lub Naczelnika Urzędu Celnego w P. - w wydaniu jakiegoś aktu lub czynności, czy też któryś z aktów lub czynności podjętych dotychczas przez organ podatkowy wobec strony skarżącej. Strona skarżąca sugerując z jednej strony, iż przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność organu podatkowego (w rozpoznaniu pisma z dnia [...] czerwca 2014 r. - tak pierwotnie w piśmie złożonym do tutejszego Sądu z dnia [...] sierpnia 2014 r., bądź w rozpoznaniu pisma z dnia [...] lipca 2014 r. czy z dnia [...] listopada 2011 r. – tak w piśmie procesowym z dnia [...] października 2014 r.), jednocześnie podnosi, że zaskarża sposób rozpoznania powyższych pism, w tym zwłaszcza wnosząc o uchylenie wszelkich czynności podjętych przez organ podatkowy na skutek ich złożenia. Strona skarżąca w swoich wywodach jednocześnie pomija - czy to w ogóle o tym nie wspominając, czy to poprzez manipulację okolicznościami faktycznymi i prawnymi (próbując zmienić przedmiot swoich żądań - olej mineralny [...] - poprzez zmianę jego kwalifikacji podatkowej, pomimo iż nadal żądania te odnoszą się do tego samego wyrobu) - to, że niektóre ze wspomnianych ostatnio czynności stanowią decyzje administracyjne (wniosek z dnia [...] lipca 2014 r. został rozpoznany w decyzji Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] lipca 2014 r., nr [...], k. 29 akt administracyjnych, natomiast wniosek z dnia [...] listopada 2011 r. został rozpoznany ostatecznie decyzją Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] czerwca 2012 r., nr [...]). Tym bardziej zatem nie jest jasne czy przedmiot zaskarżenia miałaby stanowić bezczynność w wydaniu tych decyzji, czy też te decyzje.

Stwierdzić przy tym należy, że na obecnym etapie postępowania nie jest rolą Sądu doprecyzowanie żądań skarżącej, czy tym bardziej domyślanie się co konkretnie skarżąca chciała do tutejszego Sądu zaskarżyć. Takie działanie Sądu nastąpiłoby wbrew zasadzie skargowości. To zatem skarżąca powinna zadbać o to, aby na tyle precyzyjnie wyrazić swoją wolę, by wola ta mogła stać się przedmiotem dalszych - zwłaszcza merytorycznych - rozważań Sądu. Tymczasem skarżąca formułuje swoje twierdzenia w sposób bardzo chaotyczny i mało zrozumiały, dążąc do - jakby się wydawało - zaskarżenia wszystkiego co jest tylko możliwe do zaskarżenia i co do tej pory zostało wobec niej podjęte. Takie postępowanie skarżącej uchybia jednak wymogom stawianym skardze przez art. 57 § 1 pkt. 1 P.p.s.a. Nie jest przy tym także jasne, który z organów podatkowych - Dyrektor Izby Celnej w P. czy też Naczelnik Urzędu Celnego w P. - podjął działanie, czy pozostaje w bezczynności, której skarga miałaby dotyczyć, co nie wpisuje się także w wymóg, o którym stanowi art. 57 § 1 pkt. 2 P.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe ustalenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt. 3 P.p.s.a., orzeczono, jak w sentencji postanowienia.