Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 800/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 PAR 1 PKT 2, 64 B PAR 1, 64C PAR 1I 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Rafał Stasikowski po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Gminy L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 29 listopada 2022 r., sygn. akt II SA/Rz 1392/22 o odrzuceniu sprzeciwu Gminy L. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 26 lipca 2022 r., nr SKO.4170/19/2022 w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 29 listopada 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Rzeszowie odrzucił sprzeciw Gminy L. od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 26 lipca 2022 r. w przedmiocie odmowy ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. W uzasadnieniu wskazał, że zaskarżona decyzja, zawierająca prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia sprzeciwu do WSA w Rzeszowie, została doręczona stronie skarżącej

w dniu 2 września 2022 r. Zatem termin do złożenia sprzeciwu upływał z dniem 16 września 2022 r. (piątek). Tymczasem Gmina przedmiotowy sprzeciw złożyła

w siedzibie organu w dniu 28 września 2022 r., a więc z uchybieniem terminu.

W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: "p.p.s.a."), odrzucił przedmiotowy sprzeciw. O zwrocie wpisu orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca Gmina. Jej zdaniem Sąd pierwszej instancji w sposób błędny ustalił, iż rozpoczęcie biegu terminu do wniesienia sprzeciwu dla Gminy nastąpiło 2 września 2022 r., kiedy to jej zdaniem przekazano przedmiotową decyzję Wójtowi w celu jej obwieszczenia. Gmina zauważyła, że wniesienie sprzeciwu od decyzji przysługuje wyłącznie stronie postępowania. Jej doręczenie decyzji miało służyć udostępnieniu tej decyzji stronom postępowania i osobom zainteresowanym w sprawie. Nie stanowiło natomiast formalnego doręczenia, od którego doręczenia biegłby termin do złożenia sprzeciwu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Jak prawidłowo wskazał do Sąd pierwszej instancji zgodnie z art. 64c § 1 i 2 p.p.s.a. sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji. Sprzeciw od decyzji wnosi się za pośrednictwem organu, którego decyzja jest przedmiotem sprzeciwu od decyzji. Stosownie do art. 64b § 1 p.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 64b § 1 p.p.s.a. sąd odrzuca sprzeciw wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia.

Spór w niniejszej sprawie wpadkowej sprowadza się do ustalenia daty doręczenia przedmiotowej decyzji Gminie L.. Zdaniem Gminy nie doręczono jej przedmiotowej decyzji w dniu 2 września 2022 r., bowiem w tej korespondencji jedynie przekazano Wójtowi Gminy L., który nie był stroną postępowania, decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z 26 lipca 2022 r. w celu jej obwieszczenia.

Należy zwrócić uwagę, że przedmiotem zaskarżonej sprzeciwem decyzji Kolegium jest odmowa ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia. Postępowanie administracyjne w sprawie toczyło się więc m.in. w oparciu o przepisy ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2022 r., poz. 1029). Stosownie do art. 74 ust. 3 ustawy jeżeli liczba stron postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach lub innego postępowania dotyczącego tej decyzji przekracza 10, stosuje się art. 49 Kodeksu postępowania administracyjnego. Art. 49 k.p.a. stanowi m.in., że jeżeli przepis szczególny tak stanowi, zawiadomienie stron o decyzjach i innych czynnościach organu administracji publicznej może nastąpić w formie publicznego obwieszczenia. Zgodnie zaś z art. 85 ust. 3 ustawy organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej po przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, niezwłocznie po jej wydaniu, podaje do publicznej wiadomości informacje o wydanej decyzji i o możliwościach zapoznania się z jej treścią oraz z dokumentacją sprawy, w tym z uzgodnieniami i opiniami organów, o których mowa w art. 77 ust. 1, a także udostępnia na okres 14 dni w Biuletynie Informacji Publicznej na stronie podmiotowej obsługującego go urzędu treść tej decyzji. W informacji wskazuje się dzień udostępnienia treści decyzji. Przepis stosuje się odpowiednio do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanej bez przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Jak wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżoną decyzję Kolegium doręczono stronom postępowania znajdującym się w wykazie na k. 53 (13 podmiotów) za pomocą przesyłki rejestrowanej, a więc przesyłką pocztową przyjętą za pokwitowaniem przyjęcia i doręczaną za pokwitowaniem odbioru. Zatem doręczenie to nastąpiło zgodnie z art. 39 kodeksu postępowania administracyjnego, a w świetle art. 74 ust. 3 ustawy w zw. z art. 49 k.p.a. Kolegium wcale nie miało obowiązku zawiadamiania stron o decyzji w formach, które przewiduje ten przepis, lecz jedynie możliwość, na co wskazuje zwrot "może" użyty przez ustawodawcę. W aktach sprawy na k. 77 znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru korespondencji z przedmiotową decyzją SKO w Rzeszowie (pismo nr SKO.4170/19/2022 z 2022-07-26), zaadresowanej do Gminy L., która wpłynęło do Urzędu Gminy L. "02.09.2022", co zostało potwierdzone pieczęcią urzędową Gminy. W tych okolicznościach sprawy należy uznać, że Gminie L. w sposób prawidłowy doręczono zaskarżoną decyzję w dniu 2 września 2022 r. i to od tej daty biegł Gminie termin na wniesienie sprzeciwu.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowisko Gminy zawarte w zażaleniu jest więc nieprawidłowe. Obwieszczenie, na które się powołuje, zostało bowiem dokonane przez organ drugiej instancji na podstawie art. 85 ust. 3 ustawy z 3 października 2008 r. Poprzez to obwieszczenie organ nie zawiadomił o wydanej decyzji stron postępowania, w tym Gminy, którym to doręczył decyzję w trybie art. 39 k.p.a., lecz jedynie realizował obowiązek wynikający z przepisu art. 85 ust. 3 cytowanej ustawy

Z akt sądowych wynika, że Gmina L. wniosła sprzeciw na przedmiotową decyzję 28 września 2022 r. W tych okolicznościach sprawy za prawidłowe należało uznać postanowienie Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu przedmiotowego sprzeciwu, który przyjął, że sprzeciw ten został wniesiony z uchybieniem ustawowego terminu, który upłynął z dniem 16 września 2022 r. W tej sytuacji okoliczności związane z doręczeniem Wójtowi Gminy L. przedmiotowej decyzji w celu jej obwieszczenia nie mają wpływu na wynik niniejszej sprawy wpadkowej.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.