Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 473/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6196 Funkcjonariusze Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Agencji Wywiadu i Biura Ochrony Rządu
659
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj (spr.), Sędziowie WSA Izabela Głowacka-Klimas, Andrzej Wieczorek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 7 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi W. L. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Komendanta Służby Ochrony Państwa w przedmiocie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lutego 2018 r. o wydanie zaświadczenia - oddala skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2018 r. do Służby Ochrony Państwa wpłynęło pismo W.L. nazwane wezwaniem do wydania zaświadczenia, w którym zwrócił się z wnioskiem o wydanie zaświadczenia na okoliczność wszczętych (lub ich braku) postępowań sprawdzających od 2012 r. do chwili obecnej w trybie zapisów ustawy o ochronie informacji niejawnych z 5 sierpnia 2010 r. z inicjatywy ówczesnych przełożonych Wzywającego oraz funkcjonariuszy Zarządu [...] BOR.

W dniu [...]marca 2018 r. pismem nr [...], organ udzielił odpowiedzi, informując W.L. , iż BOR od 2012 r nie prowadziło wobec niego postępowań sprawdzających na podstawie przepisów ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

W dniu 4 kwietnia 2018 r. W.L. złożył do Komendanta Służby Ochrony Państwa wniosek, w którym ponowił żądanie wydania zaświadczenia na okoliczność wszczętych (lub ich braku) kontrolnych postępowań sprawdzających. Ponadto wezwał do zaprzestania przetwarzania jego danych osobowych oraz danych osób najbliższych dla Wzywającego. Jednocześnie zgłosił sprzeciw dotyczący przekazania i przechowywania jakichkolwiek danych osobowych administratorowi Służby Ochrony Państwa, powołując się na art. 32 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 28 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych oraz ustawy z dnia 5 sierpnia 2010 r. o ochronie informacji niejawnych.

Komendant SOP w dniu [...] kwietnia 2018 r. pismem [...] udzielił odpowiedzi na przedmiotowy wniosek

W.L. złożył także skargę oraz ponaglenie do organu wyższego stopnia, w przedmiotowej sprawie. W dniu 9 lipca 2018 r. do Komendanta SOP wpłynęło pismo [...] z dnia [...] lipca 2018 r., w którym Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji uznał przedmiotową skargę za bezzasadną. Z kolei w dniu [...] lipca 2018 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał postanowienie [...] w którym stwierdził iż Komendant Służby Ochrony Państwa nie dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania w przedmiotowej sprawie.

W.L. wywiódł do tut. Sądu skargę na przewlekłość postępowania w rozpoznaniu wniosku z [...] lutego 2018r. przez Komendanta Służby Ochrony Państwa w zw. z:

1. art. 217 § 3 k.p.a. polegającego na nie wydaniu Zainteresowanemu zaświadczenia w terminie zawitym;

2. art. 35 § 1 i art. 36 § 1 i § 2 k.p.a. polegającego na bezczynności i przewlekłości organu prowadzącego postępowanie na okoliczność w/w. zapisów prawa materialnego.

Komendantowi Służby Ochrony Państwa zarzucił rażące naruszenie następujących przepisów:

1. art. 217 §1 i § 2 k.p.a. polegającego na nie wydaniu zaświadczenia;

2. art. 219 k.p.a. polegającego na nie wydaniu postanowienia.

Z uwagi na powyższe, wniósł o:

1. zobowiązanie komendanta Służby Ochrony Państwa do wydania bez zbędnej zwłoki zaświadczenia in fine k.p.a. w terminie 7 dni od wydania wyroku;

2. zobowiązanie komendanta Służby Ochrony Państwa do wydania bez zbędnej zwłoki postanowienia in fine k.p.a w terminie 7 dni od wydania wyroku,

3. ustalenie osób winnych naruszenia causy i podjęcie czynności dyscyplinarnych wobec sprawców dopuszczenia się delicti oraz podjęcie kroków mających na celu zapobieżenie naruszenia prawa przyszłości;

4. wymierzenie komendantowi Służby Ochrony Państwa grzywny w myśl art. art. 149 § 2 p.p.s.a.;

5. przyznanie od komendanta Służby Ochrony Państwa na rzecz Skarżącego sumy pieniężnej do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. na zasadzie art. 154 § 7 p.p.s.a.;

6. zasądzenia na rzecz Skarżącego od komendanta Służby Ochrony Państwa pełnych kosztów postępowania skargowego.

Nadto na zasadzie art. 149 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wnoszę o zobowiązanie komendanta Służby Ochrony Państw do stwierdzenia albo uznania uprawnień lub obowiązków wynikających z w/w. przepisów praw i materialnego.

W uzasadnieniu strona podkreśliła, że w sprawie miała miejsce rażąca przewlekłość postępowania w myśl art. 35 § 1, art. 36 § 1-2 w zw. art 217 § 3 k.p.a. albowiem winno się wydać postanowienie na zasadzie art. 219 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o:

1) oddalenie skargi,

2) odrzucenie wniosku Skarżącego o wymierzenie grzywny Komendantowi Służby Ochrony Państwa,

3) odrzucenie wniosku Skarżącego o przyznanie na jego rzecz sumy pieniężnej, określonej w art. 154 § 7 ppsa.

W uzasadnieniu wskazano, że z przewlekłością organu mamy do czynienia wówczas, gdy zobowiązany do podjęcia czynności organ prowadzi postępowanie dłużej, niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Zauważyć jednak należy, iż w przedmiotowej sprawie Komendant SOP rozpoznał przedmiotowa sprawę niezwłocznie, bowiem na wniosek zarejestrowany przez SOP w dniu [...]lutego 2018 r. odpowiedź została udzielona w dniu [...] marca 2018 r., a więc w terminie 7 dni od wpływu wniosku do organu. Przesyłkę wnioskodawca odebrał w placówce pocztowej w dniu 23 marca 2018 r. Z kolei na wezwanie, które wpłynęło do SOP w dniu [...] kwietnia 2018 r., odpowiedź została udzielona w dniu [...] kwietnia 2018 r, a zatem zgodnie z terminami wskazany w art. 35 § 3 k.p.a. Przesyłkę adresat odebrał w dniu 18 maja 2018 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę uznać należy za niezasadną.

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2007r. – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z póżn. zm.) zakres przedmiotowy skargi na przewlekłość wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy.

Istota sprawy w niniejszym postępowaniu sprowadzała się do oceny tego, czy istnieją przesłanki ku temu, aby nakazać organowi administracji dopełnienia stosownych czynności. Ustalenia wymagała więc okoliczność, czy organ prowadząc przedmiotowe postępowanie pozostawał w bezczynności czy też podejmował czynności w terminach ustawowych.

Na wstępie wyjaśnienia wymagało to, że badając zarzut przewlekłości, zestawić należy przepisy o terminach załatwienia sprawy administracyjnej z długością czasu, jaki upłynął od złożenia wniosku inicjującego postępowanie do czasy załatwienia tego wniosku.

Pamiętać przy tym należy, że mówiąc o załatwieniu sprawy, należy odnosić się do realiów konkretnej sprawy i jej przedmiotu. Biorąc więc pod uwagę fakt, iż przedmiotem niniejszej sprawy był wniosek o wydanie zaświadczenia, podkreślenia wymagało to, że w formie zaświadczenia możliwe jest jedynie potwierdzenie istnienia okoliczności o charakterze pozytywnym. Nie jest zaś możliwe zaświadczanie nieistnienia pewnych zdarzeń czy faktów.

Przechodząc do analizy akt administracyjnych niniejszej sprawy tut. Sąd doszedł do konkluzji, iż organ nie dopuścił się ani bezczynności ani przewlekłości, i rozpoznał w ustawowym terminie wniosek strony z dnia [...] lutego 2018 r. Pomiędzy złożeniem, tego wniosku tj. dniem [...] lutego 2018r. a załatwieniem sprawy pismem z dnia [...]marca 2018r. minęło zaledwie siedem dni. Czas jaki organ potrzebował na rozpoznanie wniosku, z całą pewnością nie był więc tak długi, aby można było skutecznie zarzucić organowi przewlekłe prowadzenie postępowania.

Wyjaśnienia wymagało także to, że pismo organu z dnia [...]marca 2018r. skutecznie załatwiało sprawę zainicjowaną wnioskiem z dnia [...] lutego 2018r. Pismem tym organ oświadczył bowiem stronie, że nie prowadził wobec niej postępowania opisanego we wniosku. W takim stanie faktycznym organ nie miał więc innej możliwości procesowego załatwienia sprawy, jak tylko poinformowanie o powyższym wnioskodawcy. Okoliczność nieprowadzenia określonych wnioskiem postępowań, jako okoliczność negatywna, nie mogła bowiem zostać potwierdzona w formie zaświadczenia. Stąd, w realiach faktycznych niniejszej sprawy, oczekiwanie skarżącego na zakończenie postępowania w drodze wydania zaświadczenia, nie znajdowało umocowania w przepisach K.p.a.

W tym stanie sprawy uznać należało, iż organ nie pozostaje ani w przewlekłości ani w bezczynności. Rozpoznał bowiem wniosek strony udzielając odpowiedzi pismem z [...] marca 2018 r. Stąd Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie musiał orzec jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 z późn. zm.).