Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1646/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6302 Kontyngenty taryfowe, pozwolenia, cła  antydumpingowe i inne ograniczenia w obrocie towarowym z zagranicą
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 73 ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1169
law: Ustawa z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne - t.j.
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art. 201; art. 202; art. 214 ust. 1; art. 20 ust. 3 lit g
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Konrad Łukaszewicz, Sędzia WSA - Jadwiga Smołucha, Sędzia WSA - Marek Krawczak (spr.), Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 sierpnia 2020 r. sprawy ze skargi C. N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] w przedmiocie określenia kwoty cła antydumpingowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi C. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z [...] lipca 2019 r. nr [...] utrzymująca w moc decyzje Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w S. z [...] października 2018 r. nr [...] określająca kwotę cła antydumpingowego (A30) w wysokości [...] zł podlegająca zaksięgowaniu, dla towaru w postaci: wózek paletowy ręczny [...] -270 sztuk objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia [...].07.2014 r.

Przedmiotowa decyzja zapadła w następującym stanie faktycznym.

Zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia [...].07.2014 r. firma [...] z siedzibą w S. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu towar w postaci: wózek paletowy [...] - 270 szt., deklarując go do kodu [...] (pole 33 zgłoszenia celnego), jak również deklarując w polu 34a kraj pochodzenia: Turcja. Eksporterem wskazanego towaru był podmiot: [...],[...],[...],[...]. Dla potrzeb dokonania w/w zgłoszenia celnego strona przedłożyła m.in. następujące dokumenty:

- fakturę z dnia [...].07.2014 r. wystawioną przez NET [...][...],[...],[...],

- dokument A.TR nr: [...],

- dokument CMR nr: [...],

- karnet TIR nr: [...].

Pismem nr [...] z dnia [...] lipca 2018 r. Dział Strategiczne Centrum Analiz Izby Administracji Skarbowej w K., poinformował o ustaleniach dotyczących omijania cel antydumpingowych nałożonych na przywóz ręcznych wózków paletowych pochodzących z C. a importowanych z T.. Ww. piśmie wskazano, iż Europejski Urząd ds. Nadużyć Finansowych OLAF przekazał Raport z Misji dotyczący dochodzenia w sprawie podejrzenia omijania cła antydumpingowego na ręczne wózki paletowe importowane z T.a podejrzewane, że są c. pochodzenia (komunikat [...]). Celem misji było ustalenie wspólnie z właściwymi władzami T. w tym przypadku z T. Ministerstwem Ceł i Handlu, faktycznego niepreferencyjnego pochodzenia towaru w postaci ręcznych wózków paletowych przywożonych do UE z T. W przypadku ustalenia, że pochodzą one z C., misja miała dostarczyć dowodów w celu umożliwienia Państwom Członkowskim odzyskanie nieuiszczonego cła antydumpingowego.

Misja do T. potwierdziła podejrzenie, że turecka firma [...] nie może być producentem ręcznych wózków paletowych, a jest raczej importerem ręcznych wózków paletowych z chińskiej firmy [...], które następnie były eksportowane do wielu krajów w tym również do krajów UE.

Powiadomieniem nr [...] z dnia [...].09.2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. poinformował Stronę tj. firmę [...] o zamiarze wydania decyzji zmieniającej zgłoszenie celne nr [...] z dnia [...].07.2014 r. w zakresie pola 34a - tj. zadeklarowanego kodu kraju pochodzenia dla towaru: wózek paletowy ręczny [...] - 270 sztuk oraz wydania decyzji określającej kwotę cła antydumpingowego, podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu dla ww. towaru, wyznaczając Stronie 30 dniowy termin do zapoznania się z aktami sprawy i przedstawienia swojego stanowiska w sprawie. Strona nie skorzystała z powyższego uprawnienia przed wydaniem rozstrzygnięcia przez organ I instancji.

Następnie decyzją nr [...] z dnia [...].10.2018 r. Naczelnik [...] Urzędu Celno-Skarbowego w W. określił kwotę cła antydumpingowego w wysokości [...] zł podlegającą zaksięgowaniu dla towaru w postaci: wózek paletowy ręczny [...]- 270 sztuk objętego zgłoszeniem celnym nr [...] z dnia [...].07.2014 r., wezwał do uiszczenia kwoty cła antydumpingowego (A30) w ww. wysokości stanowiącej różnicę między kwotą długu celnego pierwotnie zaksięgowaną, a kwotą określoną w niniejszej decyzji podlegającej retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz dokonał zmiany zgłoszenia celnego [...] z dnia [...].07.2014 r. poz. 1 w zakresie kraju pochodzenia towaru (CN zamiast zadeklarowanego w zgłoszeniu TR).

Pismem z dnia [...] listopada 2018 r. Strona złożyła odwołanie od ww. decyzji wnosząc o jej uchylenie w całości. Strona podniosła m.in., że protokół z kontroli OLAF po 4 latach od zdarzenia jest co najmniej niepełny, nierzetelny i nieprofesjonalny. Kontrola ta nie odnosi się do wyników weryfikacji świadectwa A.TR. nie wykazuje opłat celnych firmy [...]. jakie ilości wózków paletowych, części, podzespołów były na stanie w magazynach [...] przed wejściem ustawy antydumpingowej w maju 2013r.. ani z jakich dostaw trafiły wózki do firmy [...]. Strona zakwestionowała również możliwość powiadomienia dłużnika o kwocie należności po upływie 3 lat od dnia powstania długu celnego.

Do odwołania dołączono szereg kopii dokumentów: protokół kontroli z dnia [...].12.2014 r., postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...].07.2014 r. o zajęciu towaru (dot. [...] z dnia [...].07.2014 r.), zażalenie Strony z dnia [...]08.2014 r. na ww. postanowienie o zajęciu towaru, postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...].09.2014r. uchylające postanowienie o zajęciu towaru i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, pismo Naczelnika Urzędu Celnego w S. z dnia [...].01.2015r., pismo Urzędu Celnego w S. z dnia [...].06.2015r. (dot. wyniku weryfikacji A.TR nr [...]), faktura nr [...] z dnia [...].10.2014r.. protokół oględzin z dnia [...].01.2015r. [...] Wojewódzkiego Inspektora Inspekcji Handlowej, [...] z dnia [...].07.2014r., deklarację firmy [...] z dnia [...].07.2014r., świadectwo przewozowe A.TR nr [...].

Pismem z dnia [...].12.2018 r. Izba Administracji Skarbowej w K. przekazała suplement do komunikatu [...] dotyczący omijania cła antydumpingowego na ręczne wózki paletowe importowane z T. a podejrzane, że są c. pochodzenia, dotyczący dodatkowej misji w T., która miała na celu przeprowadzenie wizyt u podmiotów współpracujących z tureckim przedsiębiorstwem [...]. Przedmiotowy dokument zawiera ocenę możliwości wyprodukowania ręcznych wózków paletowych przez podmiot [...] na podstawie parku maszynowego i używanych materiałów oraz dokumentów przekazanych przez tureckie władze celne. Z uwagi na powyższe Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. zlecił dokonanie urzędowego tłumaczenia przedłożonych dokumentów na język polski.

Zaskarżoną do Sądu decyzją Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. utrzymał w mocy decyzje z [...].10.2018 r.

Organ wyjaśnił, że z dniem 1 maja 2016 roku nastąpiła zmiana unijnego prawa celnego i na płaszczyźnie obowiązujących od tej daty przepisów czyli: Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013r. z dnia 9 października 2013 r. ustanawiającego unijny kodeks celny ( Dz.U.UE L 269 z 10.10.2013r.), Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) nr 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015r. uzupełniającego Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013r. w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnych kodeksu celnego (Dz .U. UE L 343 z 29.12.2015r. ze zm) oraz Rozporządzenia Wykonawczego Komisji ( UE) nr 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013r. ustanawiającego unijny kodeks celny( Dz .U. UE L 343 z 29.12.2015r.), nastąpiły zmiany w odniesieniu do prowadzenia postępowania w sprawach celnych.

Organ wyjaśnił, że w postępowaniu celnym wyznacznikiem ustalenia właściwego reżimu prawnego jest moment zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy prawa materialnego wiążą określone skutki prawne. Zgodnie z art. 214 ust.1 WKC kwota należności celnych przywozowych lub należności celnych wywozowych jest określana na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego. Dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego (art. 201 ust.1 lit. "a" i ust.2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego).

Stwierdził, iż przy określaniu należności celnych przywozowych mają zastosowanie przepisy prawa materialnego obowiązujące w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego (vide wyroki NSA z dnia 03.12.2015r. - sygn. Akt I GSK 1533/15 z dnia 30.10.2014r. - sygn. Akt 1 GSK 1701/13). Podobny pogląd prezentowany jest w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości UE (vide wyroki TS z dnia 23.02.2006r. - C-201/04, z dnia 26.04,2005r. w sprawie C-376/02).

Wskazał, że materialnoprawną podstawę niniejszej decyzji stanowią m.in. przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. z późń. zm.), rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Komisji (UE) Nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. UE L 290 z 31.10.2013r.).

Z uwagi bowiem na fakt, iż przedmiotowa sprawa dotyczy określenia niezaksięgowanej kwoty cła antydumpingowego należnego z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] z dnia [...].07.2014 r. należy stosować normy prawa materialnego obowiązujące w dacie powstania długu celnego tj. [...].07.2014 r.

Następnie wyjaśnił szczegółowo podstawy prawne wydanej decyzji.

W dalszej kolejności wskazał, że Europejski Urząd ds. Nadużyć Finansowych OLAF przeprowadził dochodzenie we współpracy z władzami tureckimi, w ramach którego ustalono, że turecka firma [...] (eksporter przedmiotowych towarów) nie posiada dokumentacji produkcyjnej, nie była w stanie wykazać własnej produkcji ręcznych wózków paletowych eksportowanych do UE. Firma nie posiadała dokumentacji produkcyjnej, a osoby zaangażowane w nadzór nad domniemaną produkcją ręcznych wózków paletowych już nie pracują w firmie. Maszyny wymienione w "Raporcie o zdolności produkcyjnej" nie umożliwiają firmie produkowania ręcznych wózków paletowych.

Jako konkluzję OLAF wskazał, że wszystkie ręczne wózki paletowe wyeksportowane do UE przez ww. firmę do końca 2016 r. pochodzą z C., ponieważ w T. nie odbywała się żadna produkcja, a przedsiębiorstwo stale utrzymywało wystarczającą ilość chińskich ręcznych wózków paletowych przeznaczonych do sprzedaży w UE.

Organ wyjaśnił, że OLAF to urząd powołany przez Komisję Europejską decyzją 1999/352/WE, EWWiS, Euratom (Dz. Urz. WE L 136 z 31.05.1999), w celu ochrony interesów finansowych Unii Europejskiej. Do zadań tej instytucji należy walka z oszustwami, korupcją i jakąkolwiek niewłaściwą działalnością, wymierzoną przeciwko interesom finansowym Unii. OLAF wypełnia swą misję prowadząc niezależnie wewnętrzne i zewnętrzne dochodzenia.

Podniósł, że na zakończenie dochodzenia prowadzonego przez OLAF, opracowuje on raport określający ustalony stan faktyczny, możliwe straty finansowe oraz wyniki dochodzenia, włącznie z zaleceniami na temat działań, jakie należy podjąć. Raporty takie sporządzane są z uwzględnieniem wymogów procedury ustanowionych w prawie krajowym danego Państwa Członkowskiego. Raporty sporządzone na takiej podstawie stanowią dopuszczalny dowód w postępowaniu administracyjnym lub sądowym państwa członkowskiego, w którym istnieje potrzeba ich wykorzystania, w taki sam sposób i na takich samych warunkach jak administracyjne raporty sporządzone przez krajowych administracyjnych kontrolerów. Podkreślił, iż podlegają one takim samym zasadom oceny jak te mające zastosowanie do administracyjnych raportów sporządzonych przez krajowych administracyjnych kontrolerów i mają taką samą wartość jak te raporty. Raporty sporządzone w następstwie dochodzenia zewnętrznego i wszystkie dotyczące ich przydatne dokumenty przesyłane są właściwym władzom danych państw członkowskich, zgodnie z zasadami dotyczącymi dochodzeń zewnętrznych (art. 9 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady nr 1073/1999 z dnia 25.05.1999r. dotyczącego dochodzeń prowadzonych przez Europejski Urząd ds. Zwalczania Nadużyć Finansowych -OLAF, Dz.Urz. WE L 139 z dnia 31.05.1999r.).

Organ wyjaśnił, że w związku z wątpliwościami OLAF co do faktu czy turecka firma [...] jest faktycznie producentem wózków paletowych eksportowanych do UE, czy tylko pośrednikiem w sprzedaży c. produktów w celu ominięcia nałożonego na ten towar cła antydumpingowego, wystosowano zapytanie do władz celnych T. o możliwość przeprowadzenia wspólnej kontroli podmiotu [...] w T. przez przedstawicieli OLAF i najbardziej zainteresowanych Państw Członkowskich w tym Polski (wątpliwości OLAF pojawiły się z związku z informacjami przekazanymi przez polskie organy celne).

Zgodnie z informacjami uzyskanymi przez OLAF przed misją, istnieje powiązanie biznesowe pomiędzy chińską spółką [...] i spółką turecką [...] . Firma t. jest dealerem firmy c. i jednym z jej najlepszych klientów. W latach 2015-2016 [...] zakupiła od [...] w przybliżeniu 7000 sztuk ręcznych wózków paletowych rocznie. Według informacji wywiadowczych [...] jest jedynym importerem i handlowcem, który nie posiada fabryki w T., ani gdzie indziej. OLAF porównał modele wózków oferowanych odpowiednio przez obie firmy, które jak się okazało są są identyczne pod względem parametrów i cech. różnią się jedynie naklejkami z nazwą firmową spółek -[...] (chiński producent) - [...] (spółka turecka).

Misja w Turcji potwierdziła podejrzenie, że t. firma [...] nie może być producentem ręcznych wózków paletowych, a jest raczej importerem ręcznych wózków paletowych z c.firmy [...], które następnie były eksportowane do krajów UE.

Organ wskazał, że wniosek taki został sformułowany w oparciu o dane zawarte w ,,Raporcie zdolności produkcyjnej", danych księgowych kontrolowanego, t. systemów celnych oraz dokumentów przedłożonych przez [...]. W trakcie kontroli dotyczących między innymi zakupu surowców tj. blachy czarnej, farby, kół, siatki ze stali nierdzewnej, oleju, terminalu elektrycznego, podnośników stwierdzono, że surowce zostały zakupione w C. Również maszyny wymienione w przedmiotowym Raporcie zdolności produkcyjnej (w tym: maszyna do cięcia wzdłużnego, zgrzewarka, szlifierka do wierteł spiralnych, wiertarki, suwnica, wózek widłowy, wielokrążki i wciągniki), jak wynika z ustaleń OLAF, nie umożliwiają firmie [...] produkcji ręcznych wózków paletowych. Jak stwierdzono w raporcie OLAF w celu wyprodukowania podwozia ze stali potrzebne jest co najmniej posiadanie wykrawarki i maszyny do cięcia listw o wystarczającej wydajności (do wycinania odpowiednich kształtów), formierki i giętarki o wystarczającej wydajności (do tworzenia odpowiednich form), linie spawalnicze (do spawania części ramy), oczyszczarki (do czyszczenia ram przed malowaniem), linie malowania proszkowego, platformy montażowe i testujące, a tych nie wykazano w Raporcie zdolności produkcyjnej. Z ustaleń OLAF wynika również, że Spółka nie importowała ani nie zakupiła lokalnie uchwytów ani pomp, a bez nich produkcja ręcznych wózków paletowych nie jest możliwa.

Ponadto analiza danych z systemu księgowego firmy [...] potwierdziła, że pochodzenie wszystkich ręcznych wózków paletowych eksportowanych przez ww. turecką firmę do UE do końca 2016 r. było chińskiego pochodzenia.

Z danych zawartych w systemie księgowym firmy [...] wynikało, iż:

- w trakcie misji pozyskano surowe, nieobrobione dane z systemu księgowego kontrolowanej firmy, które zostały porównane z danymi dotyczącymi importu oraz eksportu dokonanymi przez t. firmę otrzymanymi od władz celnych T.;

- każdy typ ręcznego wózka paletowego który był oferowany do sprzedaży na rynek WE został zaimportowany z C. Dane księgowe wyraźnie pokazują że dla każdego typu ręcznego wózka paletowego sprzedawanego przez firmę, zawsze w magazynie była dostępna wystarczająca ilość sztuk tego asortymentu zaimportowanego z C.;

- przedstawiciele firmy twierdzili, że c. ręczne wózki paletowe były sprzedawane wyłącznie na rynek lokalny, a te sprzedawane do Unii Europejskiej były przez nich produkowane. Dane z systemu księgowego pokazują jednak, że ilość ręcznych wózków paletowych przywożonych z C. była zawsze znacznie wyższa niż uzasadniałaby to ilość sprzedana w T.;

- w trakcie analizy danych zauważono transakcje oznaczone w systemie księgowym jako "D-G.R.GIRIS"; podejrzewa się, że są to wirtualne transakcje mające jedynie na celu wykazania, że produkcja miała miejsce w przedsiębiorstwie;

- analiza wykazała, że od 2016r. firma wprowadziła nową wirtualną transakcję oznaczoną literą "K". Transakcje te miały na celu "wyprowadzić" z systemu księgowego widniejącą w nim nadwyżkę zaimportowanych z C.ręcznych wózków paletowych poprzez dokumentowanie ich sprzedaży na rynku krajowym;

- wprowadzenie transakcji "K" było tak rozległe w rozliczaniach spółki, że ilość ręcznych wózków paletowych znajdujących się na stanie w firmie na dzień [...].05.2018 r., obliczone na podstawie danych liczbowych dostarczonych przez spółkę, jest ujemne, a dokładnie brakuje 2335 sztuk ręcznych wózków paletowych w danych księgowych; natomiast obliczane bez uwzględnienia transakcji oznaczonych jako "D-G.R.GIRIS" i "K" jest zawsze dodatnie i wydaje się dużo bardziej wiarygodne;

Powyższe potwierdziło, że transakcje oznaczone w systemie księgowym jako "D- G.R.GIRIS" i "K" są transakcjami wirtualnymi i że zostały utworzone wyłącznie w celu wykazania, iż ręczne wózki paletowe wywożone do UE są wyprodukowane w firmie [...] i posiadają t. pochodzenie, choć w rzeczywistości były one przywożone z C.a następnie reeksportowane do UE.

Również przedłożony suplement do komunikatu nr [...] dotyczący omijania cła antydumpingowego na ręczne wózki paletowe importowane z T. będący wynikiem dodatkowej misji OLAF w tym kraju, zawiera ocenę możliwości wyprodukowania ręcznych wózków paletowych przez podmiot t. [...] na podstawie parku maszynowego i używanych materiałów oraz dokumentów przekazanych przez t. władze celne. Wskazano na szereg nieścisłości w ilości i typologii materiału wykorzystanego rzekomo przez Spółkę do produkcji wózków (np. Spółka zadeklarowała użycie kół sterujących, łożysk, oleju hydraulicznego w ilości niewystarczającej do wyprodukowania 7700 szt. wózków, oraz użycie farby w aerozolu, zamiast malowania proszkowego, co wyklucza konkurencyjność cenową towaru). W konkluzji stwierdzono, że produkcja wózków paletowych w ilości 7700 sztuk może być uznana za produkcję masową, a przy takiej produkcji materiały zakupione i wykorzystane przez Spółkę nie są wystarczające do produkcji wózków paletowych.

Europejski Urząd ds. Nadużyć Finansowych OLAF po raz kolejny potwierdził, że wszystkie wyeksportowane do UE przez tę firmę ręczne wózki paletowe są pochodzenia chińskiego.

Ogólna analiza wykazała, że wszystkie ręczne wózki paletowe wyeksportowane do UE przez firmę do końca 2016 r. pochodzą z C. ponieważ w T. nie odbywała się żadna produkcja, a przedsiębiorstwo stale utrzymywało wystarczającą ilość chińskich ręcznych wózków paletowych przeznaczonych do sprzedaży w UE.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz analizę danych z systemu księgowego firmy stwierdzono, że pochodzenie wszystkich ręcznych wózków paletowych eksportowanych przez turecką firmę do UE do końca 2016 r. było chińskie, a importowane do UE wózki wyprodukowane zostały przez podmiot: [...]

Organ stwierdził wszystkie okoliczności mające na celu udowodnienie chińskiego pochodzenia ręcznych wózków paletowych importowanych z T. zostały wykazane podczas dochodzenia przeprowadzonego przez OLAF. Przekazany przez Europejski Urząd ds. Nadużyć Finansowych OLAF materiał dowodowy stanowił podstawę do przeprowadzenia postępowania i wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie pochodzenia towarów i cła antydumpingowego dla towarów objętych zgłoszeniem [...] z dnia [...].07.2014r.

Organ wyjaśnił, że raport OLAF kończący dochodzenie ma wartość dowodową jak protokół krajowego organu kontroli. Raport ma charakter dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej i jako taki. stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. W raporcie OLAF określono precyzyjnie, że celem misji było ustalenie wspólnie z właściwymi władzami T., w tym przypadku Ministerstwa Ceł i Handlu rzeczywistego niepreferencyjnego pochodzenia wózków paletowych przywożonych z T. do UE.

Raport OLAF został sporządzony w oparciu o dane i informacje pozyskane od agenta celnego, danych systemowych służb celnych T., dokumentów i wyjaśnień przedłożonych przez firmę turecką [...]. Dane te zostały zweryfikowane, i poddane kompleksowej ocenie.

Organ biorąc pod uwagę ustalone fakty, wyniki i rezultaty obu misji OLAF można stwierdził, że turecka firma [...] do końca roku 2016 eksportowała do UE ręczne wózki paletowe pochodzenia c.

Organ stwierdził, że zarzuty skarżącego formułowane pod adresem raportu jako "niepełny, nierzetelny i nieprofesjonalny są niezasadne. Podkreślił, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich tez, a w szczególności dotyczących pochodzenia towaru.

Następnie organ wyjaśnił podstawą wydanego przez organ I instancji zaskarżonego rozstrzygnięcia były ustalenia zawarte w raporcie OLAF z 2018 r. odnośnie obchodzenia przepisów dotyczących cła antydumpingowego nałożonego na chińskie wózki paletowe przywożone z T., z błędnie deklarowanym tureckim pochodzeniem.

Zaznaczył, iż wynik rewizji towaru i kontroli dokumentów przeprowadzone na etapie przyjmowania przedmiotowego zgłoszenia celnego, nie dały podstaw prawnych do zakwestionowania t. pochodzenia towaru, mimo licznych wątpliwości organu co do rzeczywistego pochodzenia towaru. W wyniku rewizji towaru stwierdzono m.in. brak na towarze tabliczek znamionowych z nazwą producenta oraz brak oznaczeń dotyczących kraju pochodzenia. Nie stwierdzono również żadnych informacji o producencie na załączonych dokumentach. Dopiero w dniu [...].07.2014 r. skarżący dostarczył organowi m.in. deklarację zgodności z dnia [...].07.2014r. ze wskazaną nazwą producenta, fakturę nr [...] z dnia [...].07.2014r. i "deklarację" z dnia [...].07.2014r. firmy [...], że towary objęte fakturą nr [...] zostały wyprodukowane przez ww. firmę w Turcji. Organ dokonujący kontroli zauważył rownież, że początek nazwy modelu wózków wg opisu w polu 31 zgłoszenia "[...]" i "[...]" może wskazywać na skrót nazwy chińskiegoproducenta wózków [...], natomiast zdjęcia modeli wózków serii AC na stronie internetowej www.impiger.pl są podobne według oceny wizualnej do zdjęć wózków oferowanych na stronie internetowej www.noblelift.com. Ponadto w trakcie rewizji stwierdzono przekładki drewniane z wypalonymi oznaczeniami - [...],[...], które wskazują na chińskie pochodzenie palet i przekładek.

W związku z wątpliwościami co do pochodzenia przedmiotowych wózków paletowych, organy celne podjęły bezskuteczną próbę uzyskania od tureckich władz celnych informacji odnośnie rzeczywistego ich pochodzenia. Dyrektor wyjaśnił, że tureckie władze celne potwierdziły jedynie status celny towarów objętych świadectwem A.TR nr [...], a nie wypowiedziały się odnośnie pochodzenia przedmiotowych towarów, organ celny nie miał na etapie kontroli w 2014 r. wystarczających dowodów, aby zakwestionować tureckie pochodzenie przedmiotowych wózków i określić retrospektywnie cło antydumpingowe. Podkreślił, iż takie dowody pojawiły się dopiero w 2018r. w wyniku dochodzenia przeprowadzonego przez OLAF w Turcji które wykazało, że wszystkie wózki paletowe eksportowane przez [...] do końca roku 2016 do Unii Europejskiej są pochodzenia c. i podlegają cłu antydumpingowemu.

Organ podniósł, że wbrew twierdzeniu skarżącego, kontrola w firmie importera w związku z importem przedmiotowych wózków paletowych, została przeprowadzona przez organ celny tylko w 2014 r.; stąd zarzut naruszenia Konstytucji Biznesu, w tym art. 58, nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy.

Podkreślił, że wynik dochodzenia OLAF przeprowadzonego na podstawie obowiązujących w tym zakresie przepisów należy uznać jako wspólne stanowisko Europejskiego Urzędu ds. Przeciwdziałania Nadużyciom Finansowym OLAF oraz władz tureckich i z tego zarzut skarżącego braku podpisu tych władz na raporcie uznał za bezzasadny.

Następnie przedstawił wyliczenia co do określenia kwoty cła antydumpingowego na przywóz ręcznych wózków paletowych

Odniósł się szczegółowo do zarzutu wydania decyzji po upływie 3 lat od daty powstania długu celnego. Stanął na stanowisku, iż zadeklarowanie przez skarżącego w polu 34a zgłoszenia celnego [...] z dnia [...].07.2014 r. kodu kraju pochodzenia TR (Turcja) zamiast CN (Chiny) doprowadziło do wprowadzenia w błąd organu uprawnionego do kontroli, a tym samym naraziło należność celną na uszczuplenie, z uwagi na fakt, że towar ten podlegał cłu antydumpingowemu. Zdaniem organu działanie to wyczerpuje znamiona czynu określonego w art. 87§1 ustawy z dnia 10 września 1999 r. kodeks karny skarbowy (Dz. U. z 2013 poz. 186) obowiązującego w dniu dokonania w/w zgłoszenia celnego. Tym samym, wbrew twierdzeniu skarżącego, w rozpatrywanej sprawie spełnione zostały przesłanki zastosowania art. 221 ust. 4 WKC.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania wg. norm przepisanych.

Zaskarżonej decyzji zarzuciłnaruszenie przepisów:

1. art. 117 UKC w zw. z art. 119 UKC i art. 120 UKC (Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013 z dnia 9 października 2013 r. ustanawiające unijny kodeks celny) przez jego niezastosowanie i zaksięgowanie retrospektywne kwoty niedoboru cła antydumpingowego mimo wystąpienia przesłanek uzasadniających powstrzymanie się od takiego działania;

2. art. 124 ust. 1 lit. H pkt i UKC przez jego niezastosowanie i nieodstąpienie od zaksięgowania cła mimo, że skarżącemu nie można przypisać oszustwa, a jego działanie podyktowane było wprowadzeniem w błąd przez podmiot turecki, tj. [...];

3. art. 180 op, art. 187 § 1 op, art. 188 op, art 197 op i art. 198 § 1 op w zw. z art. 191 op poprzez brak wyczerpującego zebrania materiału dowodowego i wyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, przyjęcie działania skarżącego na szkodę Skarbu Państwa, ocenianie dowodów w oderwaniu od stanowiska skarżącego i dowolną ocenę materiału dowodowego, w szczególności poprzez uwzględnienie jedynie raportu OLAF, bez weryfikacji zawartych w nim twierdzeń, przy tym brak ustalenia w jaki sposób przedmiotowe wózki znalazły się na terenie Turcji oraz czy została w stosunku do nich naliczona należność celna przez właściwe organy tureckie;

4. art. 2a Ordynacji podatkowej poprzez wydanie decyzji z naruszeniem zasady in dubio pro tributario, co w konsekwencji doprowadziło do tłumaczenia wszystkich wątpliwości na niekorzyść strony, a także przyjęcie w sposób nieprawidłowy źródła pochodzenia wózków, w sytuacji gdy podmiotem, który faktycznie dążył do wprowadzenia do obrotu na terenie Unii Europejskiej ręcznych wózków paletowych nabytych przez skarżącego była firma [...], która posiadała wiedzę o ich faktycznym pochodzeniu i to na rzecz wskazanego podmiotu obliczona winna zostać należność celna, jako podmiotu będącego bezpośrednim importerem;

5. art. 201 WKC (Rozporządzenie Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny) poprzez jego błędne zastosowanie, w sytuacji gdy o zastosowaniu właściwego przepisu wkc decyduje kolejność ziszczania się faktu generującego powstanie długu celnego określonego w danych przepisach, przy tym samo zgłoszenie celne dokonane przez skarżącego było jedynie jednym z wymogów formalnych, od których spełnienia uzależnione jest dopuszczenie towaru do obrotu, a co za tym idzie wózki nabyte przez skarżącego nabyłyby status towaru wspólnotowego dopiero po spełnieniu wymagań wskazanych w art. 79 wkc, co oznacza, że w niniejszej sprawie towar ten nadal pozostawał aż do momentu dopuszczenia do obrotu pod nadzorem celnym, co jednoznacznie wskazuje na fakt, iż dług celny mógł powstać jedynie w oparciu o art. 202 ust. 1 pkt. a wkc;

6. art. 202 ust. 3 WKC w zw. z art. 213 WKC poprzez bezpodstawne zaniechanie, ustalenia rzeczywistego dłużnika w rozumieniu zarzucanych przepisów, w sytuacji gdy stan faktyczny niniejszej sprawy i zgromadzony jej w toku materiał dowodowy wskazuje kto jest głównym zobowiązanym - podmiot turecki [...], jako podmiotu, który próbował dokonać nielegalnego wprowadzenia towaru do obrotu na terenie Unii Europejskiej, zaś zgromadzony w sprawie materiał dowodowy nie wskazuje, że skarżący wiedział lub powinien był wiedzieć, że wprowadzenie to było nielegalne.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. 2019 r., poz. 2325), dalej: "p.p.s.a", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem jego zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego. W przypadku stwierdzenia, iż w sprawie naruszono przepisy - czy to prawa materialnego, czy postępowania - sąd uchyla zaskarżoną decyzję i zwraca sprawę do postępowania przed organem administracyjnym, właściwym do jej rozstrzygnięcia. Jednocześnie, stosownie do treści przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Sąd, kierując się tymi przesłankami uznał, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

W odniesieniu do zarzutów naruszenia przez organ przepisów art. 117, 119, 120, 124 ust. 1 lit. h Unijnego Kodeksu Celnego, należy wyjaśnić, że z dniem 1 maja 2016 roku nastąpiły zmiany w prowadzeniu postępowania w sprawach celnych, w związku ze zmianą unijnego prawa celnego i obowiązywaniem od tej daty nowych przepisów tj: Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013r. z dnia 9 października 2013r. ustanawiającego unijny kodeks celny ( Dz.U.UE L 269 z 10.10.2013r.), Rozporządzenia Delegowanego Komisji (UE) nr 2015/2446 z dnia 28 lipca 2015r. uzupełniającego Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013r. w odniesieniu do szczegółowych zasad dotyczących niektórych przepisów unijnych kodeksu celnego (Dz .U. UE L 343 z 29.12.2015r. ze zm) oraz Rozporządzenia Wykonawczego Komisji ( UE) nr 2015/2447 z dnia 24 listopada 2015r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania niektórych przepisów rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 952/2013r. ustanawiającego unijny kodeks celny( Dz .U. UE L 343 z 29.12.2015r.).

Jak wyjaśniono w uzasadnieniu skarżonej decyzji, w postępowaniu celnym wyznacznikiem ustalenia właściwego reżimu prawnego jest moment zaistnienia zdarzenia, z którym przepisy prawa materialnego wiążą określone skutki prawnie.

Powyższe oznacza, iż przy określaniu należności celnych przywozowych mają zastosowanie przepisy prawa materialnego obowiązujące w dacie przyjęcia zgłoszenia celnego (vide wyroki NSA z dnia 03.12.2015r. - sygn. Akt I GSK 1533/15 z dnia 30.10.2014r. - sygn. Akt I GSK 1701/13). Podobny pogląd prezentowany jest w orzeczeniach Trybunału Sprawiedliwości UE (vide wyroki TS z dnia 23.02.2006r. - C-201/04, z dnia 26.04.2005r. w sprawie C-376/02).

Z uwagi na fakt, iż przedmiotowa sprawa dotyczy określenia niezaksięgowanej kwoty cła antydumpingowego należnego z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym [...] z dnia [...].07.2014r. należy stosować normy prawa materialnego obowiązujące w dacie powstania długu celnego tj. [...].07.2014 r., co oznacza, że materialnoprawną podstawę niniejszej decyzji stanowią m.in. przepisy rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 z 19.10.1992r. z późń. zm.), rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z dnia 11 października 1993 z późn. zm.) oraz rozporządzenia Komisji (UE) Nr 1001/2013 z dnia 4 października 2013r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz. UE L 290 z 31.10.2013r.), a nie powołane przez Skarżącego przepisy Unijnego Kodeksu Celnego.

Odnośnie zarzutu naruszenia art. 2a Ordynacji podatkowej Sąd wyjaśnia, że zgodnie z art.73 ust. 1 Prawa celnego do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art.12, art.141-143, art. 168, art.170 oraz działu IV rozdziałów 2, 5, 6, 9, 10, 11 - z wyłączeniem art.200, oraz rozdziałów 21-23 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa, a do odwołań stosuje odpowiednio także przepisy art. 140 § 1. art.162 §1-3. art.163 § 2, art. 169 § 1 i la, art. 210 § 1 pkt 1-6 i 8 oraz § 2, art. 220-223, art.226-229, art. 232, art. 233 § 1 i 2, art.234 oraz art.234a tej ustawy. Z brzmienia przytoczonego wyżej przepisu jasno wynika, że art. 2 a Ordynacji podatkowej nie ma zastosowania w sprawach celnych. Stąd zarzut jego naruszenia przez organ jest bezzasadny.

Zgodnie z art. 201 WKC dług celny w przywozie powstaje w wyniku dopuszczenia do obrotu towaru podlegającego należnościom przywozowym, w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego, a dłużnikiem jest zgłaszający. W niniejszej sprawie zgłaszającym towar do procedury dopuszczenia do obrotu był skarżący i to na nim (a nie na tureckim eksporterze) ciążył obowiązek uiszczenia należności celno-podatkowych związanych z importem wózków paletowych z T. do Polski (UE) w prawidłowej wysokości.

Wbrew twierdzeniu skarżącego w przedmiotowej sprawie nie znajduje zastosowania przepis art. 202 WKC regulujący kwestie powstania długu celnego w wyniku nielegalnego wprowadzenia towaru na obszar Unii Europejskiej. Z takim przypadkiem mamy do czynienia, gdy sprowadzone towary nie zostaną zgłoszone przez zobowiązane osoby do żadnej procedury celnej. W rozpatrywanej sprawie skarżący dokonał zgłoszenia towarów do procedury dopuszczenia do obrotu i towary zostały objęte procedurą na podstawie zgłoszenia celnego [...] z dnia [...].07.2014 r. W związku z powyższym nie mamy tu do czynienia z nielegalnym wprowadzeniem, a wszelkie rozważania na temat uznania eksportera t. za dłużnika w przedmiotowej sprawie nie mają żadnego uzasadnienia prawnego i świadczą o nieznajomości unijnych przepisów celnych.

Dług celny w przywozie oznacza obowiązek uiszczenia należności celnych przywozowych, które stosuje się do towarów zgodnie z obowiązującymi przepisami wspólnotowymi. Należności te to cła i opłaty o równoważnym skutku, należne przy przywozie towarów oraz opłaty przewozowe ustanowione w ramach wspólnej polityki rolnej lub odrębnych przepisów mających zastosowanie do niektórych towarów uzyskanych w wyniku przetworzenia produktów rolnych.

Art. 214 ust.1 WKC stanowi, że kwota należności celnych przywozowych określana jest na podstawie elementów kalkulacyjnych właściwych dla towaru w chwili powstania długu celnego (data przyjęcia zgłoszenia celnego). Według art. 20 ust.l WKC w przypadku powstania długu celnego wymagane prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich opublikowanej w Rozporządzeniu Rady ( EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej ( Dz. Urz. UE seria L nr 256 z 07.09.1987r.z późn. zm.).

Natomiast cła antydumpingowe zgodnie z art. 20 ust. 3 lit. g WKC zawarte są w taryfie celnej jako inne środki taryfowe przewidziane innymi przepisami wspólnotowymi.

Należy wyjaśnić że, w przypadku wymiany towarowej między UE a Turcją, podstawowym wyjściowym porozumieniem dotyczącym współpracy jest Umowa Ankarska z 1963r. ustanawiająca Stowarzyszenie pomiędzy Europejską Wspólnotą Gospodarcza i Turcją. Realizacją tej umowy jest utworzenie unii celnej, której stroną jest Unia Europejska i Turcja. Ostatnią fazę unii celnej wprowadziła Decyzja 1/95 Rady Stowarzyszenia Wspólnota Europejska-T. z dnia 22 grudnia 1995r. Natomiast dokumentem regulującym wzajemne stosunki pomiędzy Wspólnotą a T. w zakresie unii celnej (regulacje dotyczące handlu między stronami unii celnej) jest Decyzja 1/2006 Komitetu Współpracy Celnej WE- T. z dnia 26 lipca 2006r.

Główne instrumenty wprowadzające wolny obrót towarów przemysłowych w ramach unii celnej z T. zakładają całkowite zniesienie ceł importowych oraz innych opłat o porównywalnych skutkach w handlu pomiędzy UE i T., zakaz stosowania ograniczeń ilościowych dotyczących importu i eksportu, harmonizację prawa regulującego zasady obrotu towarowego wewnątrz unii celnej i z krajami trzecimi.

Artykuł 12 Decyzji 1/95 Rady Stowarzyszenia WE – T. zawiera ogólną zasadę stosowania przez T. w relacjach z krajami spoza Unii postanowień i środków wykonawczych, które są zasadniczo podobne do rozporządzeń stosowanych we wspólnej polityce handlowej.

Niemniej jednak w Sekcji III "instrumenty ochrony handlu" w przepisach art. 44-47 zawarte są postanowienia w zakresie stosowania środków antydumpingowych, gdzie wskazano m.in. że w drodze odstępstw od zasady swobodnego przepływu towarów wyrażone w rozdziale I, strona która przyjęła lub przyjmuje środki antydumpingowe lub inne środki z tytułu instrumentów ochrony handlowej, o których mowa w art. 44 w relacjach z druga stroną lub państwem trzecim, może objąć tymi środkami przywóz danych towarów z terytorium drugiej strony.

W przypadku przywozu produktów objętych środkami polityki handlowej organy kraju przywozu mogą wymagać wskazania pochodzenia produktów, których dotyczy zgłoszenie celne (art. 47).

Nie ulega wątpliwości, że do towarów przywożonych z T. należy stosować cło antydumpingowe zgodnie z ich krajem pochodzenia, nawet wówczas, gdy status celny tych towarów został potwierdzony świadectwem A.TR. Potwierdza to przypis TM 303 w systemie ISZTAR na stronach środków przypisanych do danego kodu CN lub Taric.

Należy podkreślić, że świadectwo A.TR jest jedynie dowodem statusu celnego stosowanym w wymianie handlowej w ramach unii celnej z T.. Natomiast świadectwo takie nie jest dowodem pochodzenia.

Świadectwo A.TR jest jedynie dowodem statusu celnego stosowanym w wymianie handlowej w ramach unii celnej z T.. Natomiast świadectwo takie nie jest dowodem pochodzenia.

W przedmiotowym zgłoszeniu celnym w odniesieniu do sprowadzonego towaru zgłaszający zastosował stawkę celną przewidzianą dla unii celnej w wysokości 0%, przedkładając świadectwo przewozowe A.TR nr [...]. jako dowód potwierdzający status towaru. Zgłaszający zadeklarował w zgłoszeniu celnym tureckie pochodzenie towaru, które zostało zakwestionowane w wyniku dochodzenia przeprowadzonego przez OLAF - Europejski Urząd ds. Nadużyć Finansowych.

Jeżeli chodzi o zarzuty naruszenia przepisów postępowania, w kontekście prawidłowości ustalenia stanów faktycznych spraw, to w tym względzie skarżący zarzucił przede wszystkim naruszenie obowiązku wyczerpującego zebrania i właściwego rozpatrzenia materiału dowodowego, w szczególności poprzez uwzględnienie jedynie raportu OLAF z 2018 r, bez weryfikacji zawartych w nim stwierdzeń, pomimo posiadania odpowiednich dokumentów, w tym między innymi świadectw pochodzenia towarów, w konsekwencji czego przekroczono granice swobodnej oceny dowodów i niewłaściwie ustalono stan faktyczny spraw.

Odnosząc się do podniesionej przez skarżącego kwestii zaznaczyć należy, że jego zarzuty w tym przedmiocie nie zasługują na uwzględnienie. Organy obu instancji uczyniły bowiem zadość swoim obowiązkom w omawianym zakresie, gromadząc w okolicznościach poszczególnych spraw wystarczający i zdatny do poczynienia prawidłowych ustaleń faktycznych materiał dowodowy. Świadczy o tym przede wszystkim to, że ustalając rzeczywiste pochodzenie importowanych towarów sięgnęły po wszystkie dostępne i odpowiednie do poczynienia właściwych ustaleń faktycznych środki dowodowe, po czym poddały je ocenie, która w żaden sposób nie może być uznana za dowolną. Stwierdzenie takie wynika głównie z tego, że organy rozważyły znaczenie każdego z dowodów, wyjaśniając w sposób jasny i logiczny, powzięte na jego podstawie ustalenia.

Wbrew sugestiom skarżącej, zawartym w uzasadnieniach skarg, okoliczności dotyczące importowania przez nią we wcześniejszym okresie wózków paletowych z Chin nie stanowiły podstawy ustalenia pochodzenia (kraju produkcji) wózków. Fakty te bowiem, co do zasady, skłoniły jedynie organy do podjęcia działań, mających na celu weryfikację pochodzenia towarów, pod kątem obłożenia go cłem antydumpingowym. Wzbudziły też wątpliwości po ich stronie odnośnie tego, czy wózki paletowe zostały rzeczywiście w T. wyprodukowane. W tym też kierunku prowadzone były postępowania, które te wątpliwości jedynie potwierdziły.

W związku z powyższym, mając na uwadze całokształt okoliczności związanych z handlem przez skarżącą wózkami paletowymi, o których wyżej mowa, tj. parametrami tychże wózków, tożsamymi z tymi produkowanymi w C., organy podjęły działania zmierzające do zweryfikowania ich rzeczywistego pochodzenia. W tym celu zwracały się wielokrotnie do t. władz celnych, odnośnie wyjaśnienia czy towary, które zgodnie ze świadectwem pochodzenia były t., zostały rzeczywiście w T. wyprodukowane, a jeżeli tak, to jaki był w nich udział komponentów nietureckich. Odpowiedzi uzyskane od władz t., w przeważającej mierze ograniczały się do informacji o autentyczności świadectw pochodzenia oraz dopuszczeniu towaru do obrotu w T. Te jednak okoliczności nie były kwestionowane. Dopiero w odpowiedzi na zapytanie organu odwoławczego organy tureckie, powołując się na oświadczenia firmy [...], wskazywanej jako producenta, a także przedstawione przez niego dane stwierdziły, że wózki paletowe sprzedane przez ten podmiot zostały przez niego wyprodukowane. Informacje te nie zostały jednak zweryfikowane, wobec tego nie pozwalają na jednoznaczne rozstrzygnięcie kwestii pochodzenia towaru.

W tej sytuacji, mając na względzie informacje wynikające ze świadectwa pochodzenia, które nie są kwestionowane, organ odwoławczy, czyniąc ustalenia odnośnie ewentualnego obłożenia wózków paletowych cłem antydumpingowym, z uwagi na kraj rzeczywistego pochodzenia (wyprodukowania) towarów lub ich znaczących elementów, zwrócił się do OLAF o przeprowadzenia stosownych ustaleń w tym zakresie.

Raport OLAF z 2018 r., z którego jednoznacznie wynika, że wózki paletowe, importowane przez skarżącą z T., nie zostały wyprodukowane w tym kraju, jako że podmiot wskazywany jako producent tych towarów nie dysponował odpowiednimi zdolnościami produkcyjnymi w tym zakresie, był więc w tym wypadku rozstrzygający. Podkreślić jednak należy, że nie stanowił jedynego dowodu, na których organy opierały swoje ustalenia w omawianym wyżej zakresie. Zauważyć bowiem należy, na co słusznie zwrócono uwagę w zaskarżonych decyzjach, że wnioski co do chińskiego pochodzenia wózków potwierdza szereg innych okoliczności sprawy. W tym zakresie wskazać należy chociażby na sposób prezentacji swojej przez [...] oferty sprzedaży tego rodzaju towarów, przejawiający się między innymi w tym, że ten rodzaj asortymentu, który nabyła skarżąca, przedstawiany był bez wskazania kraju jego producenta, co miało miejsce odnośnie pozostałych towarów. To wszystko w zestawieniu z całokształtem okoliczności związanych z importem towarów, w kontekście wprowadzenia cła antydumpingowego w podwyższonej wysokości, wskazuje na sposób ukształtowania określonego modelu biznesowego, realizowanego przez skarżącą w zakresie importowanych towarów, który raport OLAF potwierdza.

Jeżeli chodzi o zarzut sporządzenia uzasadnień decyzji z pominięciem dokumentów w postaci oświadczeń strony czy wniosków płynących z dokumentów przedstawionych przez tureckie władze celne, to w tym zakresie również brak jest podstaw do przyznania racji skarżącej. Rozstrzygające jej sprawy organy, wbrew sugestiom, wynikającym z przedstawionych zarzutów, nie pominęły tychże dowodów, jednakże zasadnie uznały, że wnioski płynące z informacji uzyskanych od organów tureckich czy też oświadczeń składanych za ich pośrednictwem przez tureckiego kontrahenta skarżącej albo nie odnoszą się do kwestii miejsca lub sposobu produkcji wózków paletowych, bądź też budzą uzasadnione wątpliwości. W tym miejscu dodać należy, że w odpowiedzi udzielonej na zapytanie organu odwoławczego, tureckie organy przekazały jedynie treść oświadczeń producenta i informacje wynikające z przedstawionych przez niego danych. Nie dokonywały w tym zakresie własnych ustaleń czy chociażby weryfikacji otrzymanych danych. Nie można więc mówić o pominięciu urzędowych informacji o pochodzeniu wózków.

W związku z powyższym organ II instancji, poszerzając krąg ustaleń w zakresie pochodzenia towarów, oparł się na raporcie OLAF, który jest najszerszy, jeżeli chodzi o zakres poczynionych ustaleń oraz zawiera precyzyjne wyjaśnienia sposobu ich przeprowadzenia, opartego na rzeczywistej weryfikacji zdolności produkcyjnych [...]. Działanie takie uznać należy za zadane i służące ustaleniu prawdy obiektywnej.

Jeżeli chodzi o zarzuty dotyczące naruszenia prawa materialnego, to skarżąca w tym zakresie w istocie również kwestionuje ustalenia faktyczne, dotyczące pochodzenia importowanych przez siebie towarów. Wskazując na fakt tureckiego pochodzenia towarów, powołuje się na potwierdzenie tego faktu świadectwami pochodzenia A.TR, których autentyczności nie podważono.

Odnosząc się do jej twierdzeń w tym zakresie zauważyć należy, że w okolicznościach niniejszych spraw mamy do czynienia z cłem szczególnego rodzaju – instrumentem ochrony handlowej, jakim jest cło antydumpingowe. Środek tego rodzaju dopuszczony był w stosunkach pomiędzy T. a Unia Europejską, w ramach funkcjonującego pomiędzy tymi podmiotami Stowarzyszenia. Wprawdzie w ramach Stowarzyszenia zniesione zostały cła importowe oraz opłaty o podobnym skutku, w obrocie pomiędzy stronami, jednakże dopuszczone zostało stosowanie instrumentów ochrony handlowej, tj. między innymi ceł antydumpingowych. Tak więc o ile świadectwo pochodzenia A.TR na które wskazuje skarżący, poświadcza w sposób wiążący pochodzenie towarów, co w efekcie prowadzi do zniesienia w stosunku do obrotów nimi towarów ceł i opłat o podobnych skutku, w relacjach pomiędzy Unia Europejską a T., to tego rodzaju poświadczenie nie wyklucza obłożenia towaru cłem antydumpingowym, z uwagi na fakt rzeczywistego pochodzenia towaru, rozumianego nie jako dopuszczenie towaru do obrotu w obszarze celnym jednej z umawiających się stron, ale miejsce jego wytworzenia lub wytworzenia komponentów tego towaru, w proporcji determinującej ocenę co do jego pochodzenia.

W niniejszych sprawach skarżący zgłaszając importowane przez siebie wózki paletowe do procedury dopuszczenia do obrotu zaklasyfikowała je do nieprawidłowego kodu Wspólnej Taryfy Celnej, co zostało zweryfikowane przez organ celny, a czego zgłaszający nie kwestionował. Prawidłowość owej weryfikacji nie budzi też wątpliwości Sądu, wobec takich okoliczności jak cechy i parametry towarów, które zostały zdefiniowane w sposób jednoznaczny i bezsporny. Weryfikacja klasyfikacji celnej towarów spowodowała, że zostały one uznane za objęte zakresem przedmiotowym regulacji, dotyczących ceł antydumpingowych na określone towary importowane między innymi z C. Skarżący w trakcie postępowań nie kwestionowała zakresu zastosowania ani wykładni tych przepisów, swoje stanowisko procesowe oparła zaś na twierdzeniach zaprzeczających chińskiemu pochodzeniu towarów, które jak to już wyżej zauważono, nie znajdują uzasadnienia, w świetle prawidłowo poczynionych ustaleń w tym zakresie. Stąd też uznać należy, że zaskarżone rozstrzygnięcia odpowiadają prawu.

Mając na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), oddalił skargę.