Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 546/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-05-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1431
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marek Krawczak, Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak (spr.), Protokolant - sekr. sąd. Justyna Gadzialska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na informację Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia [...] marca 2019 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi I. sp. z o.o. w W. (dalej: "skarżąca" lub "spółka") do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest rozstrzygnięcie M. Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej: MJWPU lub organ) z (...) marca 2019 r. nr (...) w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu. Przedmiotowe rozstrzygnięcie zapadło następującym stanie faktycznym:

Skarżącą złożyła wniosek w ramach konkursu nr (...) w zakresie Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M., Osi Priorytetowej I "Wykorzystanie działalności badawczo-rozwojowej w gospodarce", Działanie 1.2 "Działalność badawczo – rozwojowa przedsiębiorstw". Wniosek pt. "Innowacyjny system hiperspektralny wykrywania substancji szkodliwych dla zdrowia w produktach spożywczych" otrzymał nr (...).

Po poprawieniu na wezwanie organu wniosku spółka została poinformowana pismem z (...) lutego 2019 r., nr (...), że jej projekt został odrzucony z przyczyn formalnych. Organ wyjaśnił, że wniosek o dofinansowanie nie spełnił kryterium formalnego nr 4 "Kwalifikowalność wydatków" przyjętego przez Komitet Monitorujący RPO WM. Organ wyjaśnił, że skarżąca w pkt 13 pisma z (...) stycznia 2019 r. została poproszona m.in. o przedłożenie biznes planu, który jest załącznikiem do wniosku o dofinansowanie wymienionego w pkt 16.1.1. regulaminu konkursu. MJWPU stwierdziła, że w dniu (...) stycznia 2019 r. strona złożyła wymagany dokument i na str. 65 biznes planu w tabeli pt.: "Część badawcza projektu" w zadaniu nr 3 "Przeprowadzenie prac eksperymentalnych etap III" wskazana w kolumnie "Wydatki planowane do poniesienia", w pkt 24 koszt "Wykonania prototypów w oparciu o badania przemysłowe". W uzasadnieniu poniesienia wydatku skarżąca wskazała cyt. "Wykonanie prototypu przez firmę zewnętrzną jest podyktowane warunkami ekonomicznymi, większym doświadczeniem zespołu oraz zapleczem technicznym posiadanym przez firmę zewnętrzną". Ponadto, zdaniem MJWPU, na stronie 47,49 w tabeli pt. "Badania przemysłowe w zadaniu nr 1 oraz w zadaniu nr 2 jako podwykonawca została wskazana cyt. "firma do wdrożenia systemu archiwizacji". Dodatkowo na stronie 50 w odniesieniu do podwykonawcy wskazano cyt. "akredytowane laboratorium do przeprowadzenia badań kompatybilności elektromagnetycznej EMC" i zatem w ocenie organu, tego podwykonawcy nie można jednoznacznie uznać/zweryfikować jako podmiotu wpisującego się w dopuszczalne kategorie wymienione w regulaminie konkursu. Zdaniem MJWPU z przedstawionych powyżej zapisów biznes planu wynika, że zlecenie zadania podwykonawstwa nie odpowiada podmiotom wymienionym w regulaminie konkursu, który wskazuje, że w ramach podwykonawstwa część prac merytorycznych można zlecać wyłącznie uczelni publicznej, państwowemu instytutowi badawczemu, instytutowi PAN, która podlega ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i art. 42 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 87) i otrzymała co najmniej ocenę B. Organ podkreślił, że przedstawione w piśmie przewodnim z (...) stycznia 2019 r. wyjaśnienia dotyczące podwykonawstwa stoją w sprzeczności z opisanymi wyżej zapisami w biznes planie. Z informacji zawartej w pkt 1.6 wynika, że "(...) wydatki zostaną zlecone wyłącznie uczelni publicznej, państwowemu instytutowi badawczemu, instytutowi PAN, która podlega ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i art. 42 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 87) i otrzymała co najmniej ocenę B. Natomiast w biznes planie jako podwykonawcy wymienione są podmioty, które nie wpisują się w zadeklarowane w piśmie w pkt 1.6 kategorie.

W wyniku rozpoznania protestu strony MJWPU pismem z (...) marca 2018 r. poinformowała, że protest nie został uwzględniony. Organ odnosząc się do twierdzenia spółki, że w biznes planie nigdzie nie jest napisane, iż wskazani podwykonawcy nie będą reprezentowani przez uczelnię publiczną lub państwowy instytut badawczy lub instytut PAN, który podlega ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i art. 42 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2018 r. poz. 87) i otrzymała co najmniej ocenę B", stwierdził, że w biznes planie nie znajdują się konkretne treści określające nazwy podwykonawców (zakwestionowanych). Tym samym nie można mówić, iż nie wpisują się oni katalog podmiotów z pkt 4.5.3 regulaminu konkursu. Jednakże nie przesądza to, zdaniem organu, że oprotestowane kryterium zostało spełnione w zakresie kwalifikowalności kosztów podwykonawstwa. Zgodnie z treścią pkt 4.5.3 regulaminu konkursu wartość prac realizowanych na zasadzie podwykonawstwa nie może przekroczyć 10% kosztów kwalifikowalnych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez jednostkę naukową. Wyliczenie tego limitu u wnioskodawcy przedstawia się następująco:

Koszty kwalifikowane dotyczące badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych wchodzą w skład zadania nr: 1. Przeprowadzenie badań przemysłowych etap I, 2. Przeprowadzenie badań przemysłowych etap II, 3. Przeprowadzenie prac rozwojowych etap III oraz Koszty pośrednie powyższych zadań wynoszą w sumie 6.266.000 zł. Wartość przemnożona przez 10 % daje kwotę 626.600 zł dopuszczalnego limitu.

Zdaniem organu podwykonawstwo z jednostką naukową obejmujące następujące pozycje (dane z uzupełnienia): Zadanie 1 - koszt nr 14 Przeprowadzenie badań biochemicznych przez Partnera - jednostkę naukową (wartość kwalifikowalna – 270.000 zł), Zadanie nr 2 - koszt nr 14 Przeprowadzenie badań biochemicznych przez Partnera - jednostkę naukową (wartość kwalifikowalna – 270.000 zł), oraz Zadanie nr 3 - koszt nr 24 Wykonanie prototypów w oparciu o badania przemysłowe (wartość kwalifikowalna – 140.000 zł). W sumie koszty kwalifikowalne dotyczące podwykonawstwa wynoszą 680.000 zł, co w zestawieniu do dopuszczalnego limitu tj. 626.600 zł daje przekroczenie o 53.400 zł.

Organ podkreślił, że skarżąca pismem z (...) stycznia 2019 r. została wezwana do uzupełnienia/skorygowania treści wniosku. Uwaga nr 4 zawierała wskazanie: (...) Należy pamiętać o limitach na wydatki związanych uczestnictwem jednostki naukowej (podwykonawstwo, wysokość dofinansowanie, partnerstwo itp.). W związku z tym organ stwierdził, że strona otrzymała możliwość poprawy wniosku w zakresie wykazanego błędu. Dlatego też wobec przekroczenia dopuszczalnego limitu, protest nie został uwzględniony.

Pismem z (...) kwietnia 2019 r. skarżąca złożyła skargę na ww. rozstrzygnięcie wnosząc o uwzględnienie skargi wraz ze stwierdzeniem, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Ponadto skarżąca wniosła o zasądzenie kosztów postępowania sądowego. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie:

1) art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 1 i 2 pkt 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (tj. Dz.U. 2018 poz. 1431 ze zm., dalej: ustawa wdrożeniowa) polegające na przekroczeniu przez organ zasady swobodnej oceny projektu poprzez nadinterpretację (wadliwie rozumienie) kryterium Regulaminu konkursu RPMA nr 01.02.00-IP.01-14-080/18 Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020 (dalej: regulamin konkursu) w pkt 4.5.3, czego skutkiem było nieprawidłowe przyjęcie przez organ, że we wniosku skarżącej brak jest informacji, iż w ramach projektu podwykonawstwo części prac merytorycznych zlecone będzie wyłącznie uczelni publicznej, państwowemu instytutowi badawczemu, instytutowi PAN, która podlega ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i art. 42 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2018 r. poz. 87) i otrzymała co najmniej ocenę B, w sytuacji gdy skarżąca w pkt 1.6 swojego pisma z 28 stycznia 2019 roku wyraźnie wskazała, że "1.6 Wydatek "Przeprowadzenie badań biochemicznych" w Zadaniu 1 oraz Zadaniu 2 to usługa podwykonawstwa zlecona stronie trzeciej, która będzie wykonywana poza terenem wnioskodawcy i bez jego bezpośredniego nadzoru. Wydatek "Wykonanie prototypów w oparciu o badania przemysłowe" w Zadaniu 3 to usługa podwykonawstwa zlecona stronie trzeciej która będzie wykonywana poza terenem wnioskodawcy i bez jego bezpośredniego nadzoru. Wyżej opisane wydatki zostaną zlecone wyłącznie uczelni publicznej, państwowemu instytutowi badawczemu, instytutowi PAN, która podlega ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo- rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i art. 42 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2018 r. poz. 87) i otrzymała co najmniej ocenę B", co spowodowało błędną ocenę projektu, w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny;

2) art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 41 ust. 1 i 2 pkt 7 ustawy wdrożeniowej, polegające na przekroczeniu przez organ zasady swobodnej oceny projektu poprzez nadinterpretację (wadliwie rozumienie) kryterium regulaminu konkursu w pkt 4.5.3, czego skutkiem było nieprawidłowe przyjęcie przez organ, że przedstawione w piśmie skarżącej z 28 stycznia 2019 r. wyjaśnienia, stoją w sprzeczności z zapisami biznes planu, w sytuacji gdy wyjaśnienia skarżącej stanowią uzupełnienie wniosku, co spowodowało błędną ocenę projektu, w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny;

3) art. 37 ust. 1, 2, 3a, 5 ustawy wdrożeniowej poprzez dokonanie oceny w sposób naruszający prawo oraz regulamin konkursu, poprzez błędne uznanie organu, iż informacja o charakterystyce podwykonawców powinna zostać wskazana w biznes planie, w sytuacji gdy ani ustawa wdrożeniowa, ani regulamin konkursu nie precyzują, gdzie wnioskodawca powinien takie informacje umieścić, co spowodowało błędną ocenę projektu, w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny;

4) art. 41 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w zw. z pkt 9.5 regulaminu konkursu poprzez wykroczenie przez organ poza granicę oceny formalnej i dokonanie oceny w granicach oceny merytorycznej, w zakresie przekroczenia wartości procentowej kosztów kwalifikowanych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez jednostkę naukową, co spowodowało błędną ocenę projektu, w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny;

5) art. 57 ustawy wdrożeniowej, poprzez brak należytej weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów dokonanej w informacji o wyniku oceny wykonalności wniosku o dofinansowanie projektu, w wyniku której projekt uzyskał negatywny wynik oceny, co skutkowało brakiem kontroli przebiegu i wyników konkursu, gdyż Instytucja rozpatrująca protest wykazała się brakiem rzetelności, przejrzystości i prawidłowości jego rozpoznania, bowiem powieliła argumenty Komisji Oceny Projektów i nie dostrzegła uchybień organu I instancji, co spowodowało błędną ocenę projektu, w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny.

W uzasadnieniu skargi strona rozwinęła powyższy zarzut.

W odpowiedzi na skargę MJWPU wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: ppsa).

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1. Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Praktyka sądów administracyjnych wypracowana na podstawie ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2014 r., poz. 1649 ze zm.) wskazywała, że przy interpretacji przepisów ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego. W ocenie sądu tę wypracowaną praktykę należy stosować także w odniesieniu do rozpoznawania spraw na podstawie ustawy o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020, z uwzględnieniem zmian wskazanych w tej ustawie.

Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego, i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez MJWPU, jak również legalność działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z (...) marca 2019 r., stwierdzić wypada, że odpowiadają one prawu.

Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania MJWPU z prawem, w tym zgodności m.in. z:

- ustawą z 11 lipca 2014r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 – 2020;

- regulaminu konkursu (...) Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020 wraz z załącznikami w tym z warunkami formalnymi i kryteriami wyboru projektów dla konkursu (...).

Dokonując oceny zaskarżonej informacji w pierwszej kolejności należy zauważyć, że projekt skarżącej nie spełnił kryterium formalnego nr 4 "Kwalifikowalność wydatków". W tym miejscu należy zwrócić uwagę, że czym innym są warunki formalne wniosku, które musi spełnić wniosek o dofinansowanie, a czym innym są kryteria wyboru projektu, w tym kryteria formalne. W sprawie wniosek strony spełniał wszystkie warunki formalne, a jedynie nie spełnił kryterium formalnego nr 4. Tym samym wszelkie kwestie podnoszone w skardze i dotyczące pkt 9.5 regulaminu konkursu odnoszącego się do warunków formalnych są nie adekwatne do przedmiotowej sprawy. Kryteria formalne są oceniane na zasadzie 0/1 (spełnia/nie spełnia) i w związku z tym, że wniosek strony nie spełnił kryterium formalnego nr 4 "Kwalifikowalność wydatków" został odrzucony na etapie oceny formalnej.

Podkreślenia wymaga również, że w ostatecznym rozstrzygnięciu organ częściowo uznał protest skarżącej, gdyż wskazał, że cyt. "W toku postępowania odwoławczego dokonano przeanalizowania złożonej dokumentacji. W wyniku tej weryfikacji ustalono, że w biznes planie nie znajdują się konkretne treści określające nazwy podwykonawców (zakwestionowanych przez MJWPU na etapie oceny wniosku – dopisek sądu). Tym samym nie można mówić, iż nie wpisują się oni katalog podmiotów z pkt 4.5.3 regulaminu konkursu". W związku z tym obecnie przedmiotem sporu nie jest kwestia odnosząca się do niezgodnego z wymogami konkursu określenia kręgu podwykonawców, gdyż MJWPU uznała, że strona w piśmie uzupełniającym wniosek z (...) stycznia 2019 r. w sposób prawidłowy określiła krąg podwykonawców, wskazując, że podwykonawcami będą wyłącznie uczelnie publiczne, państwowy instytut badawczy, instytut PAN, które podlegają ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i art. 42 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (tj. Dz.U. z 2018 r., poz. 87) i otrzymały co najmniej ocenę B. W związku z powyższym zupełnie nie adekwatne do przedmiotu sporu są zarzuty wskazane w pkt 1-3 skargi, gdyż odnoszą się one do obecnie bezspornej kwestii.

W sprawie natomiast sporne jest czy skarżąca przekroczyła 10 % limit wydatków kwalifikowalnych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez jednostkę naukową, które można zlecić podwykonawcom.

Zgodnie z warunkami formalnymi i kryteriami wyboru projektów dla konkursu (...) stanowiącymi załącznik do regulaminu konkursu w ramach oceny kryterium formalnego 4 "Kwalifikowalność wydatków" weryfikowana jest cyt. "(...) jest potencjalna kwalifikowalność wydatków planowanych do poniesienia, tj. czy kategorie oraz limity wydatków zawarte we wniosku o dofinansowanie projektu są prawidłowo określone - zgodnie z wytycznymi horyzontalnymi oraz zapisami Regulaminu konkursu. W tym miejscu sąd wskazuje, że bezzasadnie skarżąca przyjmuje, że ocena spełniania kryterium w zakresie kwalifikowalności kosztów podwykonawstwa powinna zostać przeprowadzona na etapie oceny merytorycznej, gdyż zgodnie z powyżej cytowanym opisem kryterium ocena ta jest dokonywana w ramach kryteriów formalnych oceny. W ramach bowiem tej oceny bada się limity wydatków, a więc także limity wydatków na podwykonawstwo.

W pkt 4.5.3 regulaminu konkursu koszty podwykonawstwa rozumiane są jako zlecanie stronie trzeciej części merytorycznych prac projektu, które nie są wykonywane na terenie i pod bezpośrednim nadzorem beneficjenta. Za podwykonawstwo nie uznaje się czynności pomocniczych, niezbędnych do wykonania zadań projektowych takich jak usługi prawne lub księgowe. Zlecenie podwykonawstwa powinno zakończyć się realizacją/wykonaniem konkretnego zadania. Za podwykonawstwo nie można uznać sytuacji, w której jednostka naukowa jedynie koordynuje przebieg prac badawczych i świadczy usługi merytorycznego wsparcia dla działań wykonywanych przez Wnioskodawcę. W ramach projektu podwykonawstwo części prac merytorycznych można zlecać wyłącznie uczelni publicznej, państwowemu instytutowi badawczemu, instytutowi PAN, która podlega ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych, o której mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i art. 42 ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz.U. z 2018 r. poz. 87) i otrzymała co najmniej ocenę B.

W projekcie możliwe jest powierzenie realizacji części prac badawczo-rozwojowych podwykonawcom. Wartość prac realizowanych na zasadzie podwykonawstwa nie może przekroczyć:

- 25% całkowitych kosztów kwalifikowalnych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez przedsiębiorcę,

- 10% kosztów kwalifikowalnych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez jednostkę naukową.

Przypomnienia wymaga, że zgodnie z pkt 2.1 regulaminu konkursu projekty muszą być realizowane przez przedsiębiorcę (w rozumieniu art. 4 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (Dz. U. z 2018 r., poz. 646)) wspólnie z jednostką naukową (w rozumieniu art. 2 pkt. 9 lit. a, b, c Ustawy z dnia 30 kwietnia 2010 r. o zasadach finansowania nauki (Dz. U. z 2018 r. poz. 87), która podlega ocenie jakości działalności naukowej lub badawczo-rozwojowej jednostek naukowych (zgodnie z Rozporządzeniem MNiSW z dnia 12 grudnia 2016 r. w sprawie przyznawania kategorii naukowej jednostkom naukowym i uczelniom, w których zgodnie z ich statutami nie wyodrębniono podstawowych jednostek organizacyjnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 2154)) i otrzymała kategorię co najmniej B (warunek uznaje się za spełniony w sytuacji, gdy jednostka naukowa posiada kategorię oceny B na dzień złożenia wniosku o dofinansowanie projektu).

Tym samym w pkt 4.5.3 regulaminu konkursu tam gdzie prawodawca wskazuje na przedsiębiorcę i jednostkę naukową (wartość prac realizowanych na zasadzie podwykonawstwa nie może przekroczyć: - 25% całkowitych kosztów kwalifikowalnych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez przedsiębiorcę, - 10% kosztów kwalifikowalnych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez jednostkę naukową) w rzeczywistości wskazuje na wnioskodawcę, który musi być przedsiębiorcą i jednostkę naukową, która musi być partnerem.

W sprawie MJWPU wskazała, że strona przekroczyła ww. limit 10 %. Stwierdziła bowiem, że koszty kwalifikowalne dotyczące badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych w sprawie wynoszą w sumie 6.266.000 zł, a zatem limit wynosi 10% wynosi 626.600 zł. Natomiast skarżąca powierzyła podwykonawcom wartość prac wynoszącą 680.000 zł (Zadanie 1 - koszt nr 14 Przeprowadzenie badań biochemicznych przez Partnera - jednostkę naukową -wartość kwalifikowalna – 270.000 zł; Zadanie nr 2 - koszt nr 14 Przeprowadzenie badań biochemicznych przez Partnera - jednostkę naukową - wartość kwalifikowalna – 270.000 zł; Zadanie nr 3 - koszt nr 24 Wykonanie prototypów w oparciu o badania przemysłowe - wartość kwalifikowalna – 140.000 zł).

W ocenie sądu w sprawie w sposób niezgodny z wymogami regulaminu konkursu organ dokonał powyższych obliczeń, gdyż limit 10 % ustalił od całkowitej wartości wydatków kwalifikowalnych w ramach części badawczej projektu, a nie zgodnie z wymogami zapisu pkt 4.5.3. regulaminu konkursu. Z cytowanych zapisów regulaminu konkursu wynika, że wartość prac realizowanych na zasadzie podwykonawstwa nie może przekroczyć: 1) 25% całkowitych kosztów kwalifikowalnych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez przedsiębiorcę (wnioskodawcę -dopisek sądu), 2) 10% kosztów kwalifikowalnych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez jednostkę naukową (partnera – dopisek sądu). Tym samym regulamin konkursu wymaga aby wartość prac realizowanych na zasadzie podwykonawstwa nie przekraczała 25% wskazanych kosztów ponoszonych przedsiębiorcę i 10 % wskazanych kosztów ponoszonych przez jednostkę naukową.

W sprawie z biznes planu niewątpliwie wynika, że przeprowadzenie badań biochemicznych (zadanie nr 1 i nr 2 pozycja kosztowa w obu wypadkach nr 14) zostało powierzone partnerowi strony (patrz strona 38 i 40 biznes planu). Wysokość kosztów kwalifikowalnych określono na wartość w oby przypadkach po 270.000 zł, łącznie 540.000 zł. Natomiast z dokonanych przez stronę uzupełnień wynika, że zadaniem przeznaczonym dla podwykonawcy (określonego zgodnie z wymaganiami konkursowymi) jest zadanie nr 3 - koszt nr 24 "Wykonanie prototypów w oparciu o badania przemysłowe", którego wartość kwalifikowalną strona oszacowała na kwotę 140.000 zł. Tym samym kwota 140.000 zł będąca kwotą przeznaczoną na "Wykonanie prototypów w oparciu o badania przemysłowe" zdecydowanie przekracza wartość 10% kosztów kwalifikowalnych badań przemysłowych i eksperymentalnych prac rozwojowych ponoszonych w projekcie przez jednostkę naukową liczoną od kwoty 540.000 zł, tj. wartość 54.000 zł. Dlatego też zasadnie organ uznał, mimo wadliwości uzasadnienia, że protest nie zasługuje na uwzględnienie.

W tym miejscu sąd wyjaśnia, że zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może uwzględnić skargę, stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. W sprawie, mimo, że ocena została dokonana w sposób naruszający prawo, to jednak naruszenie to nie miało wpływu na wynik sprawy, a tym bardziej istotnego wpływu. Dlatego też sąd nie uwzględnił skargi strony.

Sąd wyjaśnia, że wbrew twierdzeniom skarżącej zawartym w skardze, we wniosku o dofinansowanie i załącznikach brak jest jakiegokolwiek stwierdzenia, że wskazani podwykonawcy stanowią także partnerów skarżącej. Przeciwnie wniosek jest sporządzony bardzo chaotycznie i niekonsekwentnie, czego także dowodem była pierwotna ocena tego wniosku, która właśnie związana była z pewnymi niedopowiedzeniami, niejasnościami. W biznes planie natomiast jasno wskazano, że partner będzie odpowiedzialny tylko za badania biochemiczne (patrz strona 38 i 40 biznes planu), co także potwierdza skarżąca w skardze wskazując, że zaangażowanie partnera we wniosku wynosi 540.000 zł (2 x badania biochemiczne po 270.000 zł każde). Tym samym zadanie w postaci "Wykonanie prototypów w oparciu o badania przemysłowe" miało zostać powierzone podwykonawcy. Sama skarżące w biznes planie wyjaśnia, że, cyt. "ze względu na brak kadry oraz pomieszczeń “przemysłowych" budowa prototypów zostanie zlecona profesjonalnej firmie zewnętrznej z odpowiednim doświadczeniem, która zostanie wyłoniona poprzez konkurs ofert. Firma zewnętrzna będzie odpowiedzialna za wykonanie oraz zmontowanie konstrukcji nośnej prototypów oraz elementów mechanicznych, Wnioskodawca zaś przygotuje sprzęt komputerowy wraz z elektryką potrzebną do prawidłowego funkcjonowania prototypu". Za realizację tego zadania skarżąca przewidziała w pkt 24 zadania 3 wynagrodzenie dla podwykonawcy w wysokości 140.000 zł, a więc wynagrodzenie to przekracza wskazany wyżej limit 10 %. W tym miejscu sąd nie zgadza się z twierdzeniami organu zawartymi w odpowiedzi na skargę, który wskazał na informację zawartą w piśmie skarżącej z (...) stycznia 2019 r., wskazującą, że także badania biochemiczne miały zostać wykonane nie przez partnera, tylko przez podwykonawcę. Powyższe twierdzenia są sprzeczne z biznes planem i argumentacją samego organu przyjętą w pierwotnej ocenie z (...) lutego 2019 r. Organ bowiem wprost wskazał, że zadanie nr 1 i 2 "Przeprowadzenie badań biochemicznych" będzie realizowane przez Partnera – jednostkę naukową, a więc obecnie organ nie może zmieniać swojego pierwotnego stanowiska. Oczywiście sąd zauważa pewną sprzeczność zapisów biznes planu (wskazano na partnera) i dodatkowych wyjaśnień z (...) stycznia 2019 r. (wskazano na podwykonawcę), wszelako to właśnie potwierdza, że wniosek strony jest sporządzony w sposób chaotyczny i niekonsekwentny. Sąd wskazuje jednakże, że w wypadku uznania, że także badania biochemiczne będą wykonywane przez podwykonawcę nie będącego partnerem strony, to tym samym cały projekt będzie realizowany tylko przez przedsiębiorcę bez partnerstwa z jednostką naukową (partner był jedynie odpowiedzialny za badania biochemiczne), co oczywiście nie wpisywałoby się w ramy konkursu. Dlatego też sąd przyjął w swoich rozważaniach powyżej przedstawioną i ocenianą treść wniosku.

Wbrew również twierdzeniom skargi organ w piśmie z (...) stycznia 2019 r. w pkt 4 pouczył, że należy pamiętać o limitach na wydatki związane z uczestnictwem jednostki naukowej (podwykonawstwo, wysokość dofinansowania, partnerstwo itp.). Skarżąca do powyższego się nie zastosowała. Co więcej, jak wynika z powyższego wezwania, wniosek skarżącej był niekompletny, gdyż spółka nie załączyła do niego m.in. biznes planu (a także umowy partnerstwa) i dlatego też organ na podstawie pkt 9.7 regulaminu konkursu zażądał od strony nadesłania m.in. biznes planu, gdyż w ramach warunków formalnych (nie mylić z kryteriami formalnymi) weryfikacji podlega m.in. czy wnioskodawca złożył wszystkie wymagane załączniki (pkt 9.1.7 regulaminu konkursu). Zgodnie natomiast z pkt 9.10 regulaminu konkursu w trakcie oceny formalnej (dotyczy zarówno wymogów formalnych, jak i m.in. kryteriów formalnych) wnioskodawca ma możliwość jednokrotnej poprawy lub uzupełnienia wniosku, zgodnie z uwagami MJWPU, w terminie 7 dni od dnia następującego po dniu wysłania wezwania. W sprawie organ takie wezwanie poczynił i tym samym wywiązał się ze swoich obowiązków określonych ww. zapisem regulaminu konkursu, a przede wszystkim art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że w razie stwierdzenia braków w zakresie warunków formalnych (nie mylić z kryteriami formalnymi – dopisek sądu) we wniosku o dofinansowanie projektu właściwa instytucja wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w wyznaczonym terminie, nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

Mając powyższe na względzie zarzuty wskazane w pkt 4 sąd uznaje za całkowicie niezasadne.

W sprawie nie został również naruszony art. 57 ustawy wdrożeniowej, który stanowi, że właściwa instytucja, o której mowa w art. 55, rozpatruje protest, weryfikując prawidłowość oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów, o których mowa w art. 54 ust. 2 pkt 4 i 5, w terminie nie dłuższym niż 21 dni, licząc od dnia jego otrzymania. W uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, termin rozpatrzenia protestu może być przedłużony, o czym właściwa instytucja informuje na piśmie wnioskodawcę. Termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć łącznie 45 dni od dnia jego otrzymania. Powyższy przepis odnosi się wyłącznie do terminu rozpoznania protestu, który to termin został w sprawie zachowany. Protest nosi datę (...) lutego 2019 r., natomiast rozstrzygnięcie w przedmiocie protestu zostało wydane (...) marca 2019 r., a więc z zachowaniem 21 dniowego terminu na rozpoznanie protestu.

Podkreślenia wymaga, że organ, o czym już była mowa wyżej w ocenie protestu naruszył przepisy (zapisy regulaminu konkursu), to jednakże ich naruszenie nie miało wpływu na wynik sprawy. Tym samym zarzut braku należytej weryfikacji prawidłowości oceny projektu w zakresie kryteriów i zarzutów nie mógł przyczynić się do uwzględnienia skargi.

Reasumując sąd dokonując kontroli podjętego w sprawie rozstrzygnięcia stwierdza, że ocena projektu został przeprowadzona w sposób prawidłowy mimo wskazanych wyżej mankamentów. A więc słusznie uznano to kryterium nr 4 za niespełnione.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej orzekł jak w sentencji.