Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 52/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 46 § 1 pkt 4, art. 47 § 1, art. 58 § 1 pkt 3, art. 184, art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 10 lutego 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia T. G. i J. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 października 2021 r., sygn. akt VII SA/Wa 556/21 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi T. G. i J. J. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 19 października 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 556/21 odrzucił skargę T. G. i J. J. (dalej jako skarżący) na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2021 r., znak: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi w wyznaczonym do tego terminie tj. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. oraz orzekł o zwrocie J. J. uiszczonego wpisu sądowego od skargi.

Sąd wskazał, że powodem odrzucenia skargi J. J. było nienadesłanie odpisu skargi, zaś T. G. niewykonanie wezwania Sądu do nadesłania osobiście podpisanej skargi i jej odpisu.

Sąd zauważył, że skarga powinna czynić zadość wymogom pisma procesowego z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. tj. być podpisana przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Brak ten podlega uzupełnieniu stosownie do art. 49 § 1 P.p.s.a. a w przypadku nie wykonania wezwania w tym zakresie skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Skarga powinna zawierać także jej odpisy dla stron i odpisy jej załączników zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a. Brak w tym zakresie również podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. W myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Sąd wskazał, że skarga wniesiona w niniejszej sprawie zawierała braki formalne, które zostały przez skarżącego J. J. uzupełnione jedynie w części (nienadesłanie odpisu skargi), zaś braki formalne do, których została wezwana skarżąca T. G. nie zostały uzupełnione w całości.

Z uwagi na to, że skarżący J. J. i T. G., pomimo prawidłowego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi i pouczenia o skutkach niezastosowania się do wezwania, nie wykonali w zakreślonym terminie prawidłowo zarządzenia, Sąd odrzucił skargę obojgu skarżących na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

Skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia w całości.

W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że T. J. była na wcześniejszym etapie postępowania pełnomocnikiem T. G. jak również J. J. będących współwłaścicielami działki o nr ewid. [...] obręb M., gmina M. powiat M. w 1/2 każdy z nich.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zakwestionował pełnomocnictwo T. J. ze względu na brak w pełnomocnictwie umocowania do działania w imieniu skarżących przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym lub sądami administracyjnymi.

W piśmie z 17 czerwca 2021 r. WSA zobowiązał do uzupełnienia dokumentów przez jednego ze skarżących, co uczyniono. Przy piśmie z 30 czerwca 2021 r. przesłano do WSA 12 odpisów poświadczonych notarialnie. W odpisach poświadczonych notarialnie był także odpis pozwu będącego skargą z [...] lutego 2021 r., którego autorką była poprzednia właścicielka Pani T. J. i który został podpisany jako aktualny przez współwłaściciela działki i skarżącego.

Wskazuje, że obydwoje skarżący podpisują się pod treścią skargi z 25 lutego 2021 r. (4 odpisy skargi poświadczone notarialnie w załączeniu).

Podkreślono, że zgodnie z otrzymanym pismem wymagane było uzupełnienie dokumentacji przez skarżących co uczynił J. J.. Dlatego dla skarżących niezrozumiałe jest dlaczego Sąd wydał postanowienie o odrzuceniu skargi T. G. i J. J..

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Sąd I instancji postąpił prawidłowo odrzucając skargę skarżących na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. z uwagi na nieuzupełnienie braków formalnych skargi na wezwanie sądu.

Z akt sprawy wynika, że skarżący reprezentowani przez pełnomocnika T.J.w piśmie z [...] lutego 2021 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2021 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia postanowienia o zawieszeniu postępowania administracyjnego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VII z 25 marca 2021 r. wezwano pełnomocnika skarżących do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem pominięcia pełnomocnika, poprzez nadesłanie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi.

Prawidłowe pełnomocnictwo nie zostało nadesłane wobec czego Sąd zarządzeniem z 15 czerwca 2021 r. pominął pełnomocnika skarżących. Jednocześnie Sąd wezwał skarżących do usunięcia braków formalnych skargi z [...] lutego 2021 r. - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.), poprzez:

a) osobiste podpisanie skargi (przez każdego ze skarżących) wraz z załącznikami lub nadesłanie egzemplarza skargi osobiście podpisanego wraz z załącznikami (na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] stycznia 2021 r. znak: [...]),

b) nadesłanie jednego odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem;

Jednocześnie pouczono, że nadesłanie odpisu przez jednego skarżącego zwalnia pozostałych skarżących z obowiązku jego nadesłania.

Skarżący J.J. wezwanie odebrał 24 czerwca 2021 r. i w odpowiedzi na nie przy piśmie z 30 czerwca 2021 r. nadesłał podpisaną przez siebie skargę i załączniki do skargi opatrzone poświadczeniem notariusza. Niemniej jednak nie nadesłał wówczas odpisu skargi. Termin do wykonania powyższego wezwania przez skarżącego J. J. upłynął bezskutecznie 1 lipca 2021 r.

Natomiast T. G. powyższe wezwanie odebrała 21 czerwca 2021 r. Termin do wykonania powyższego wezwania przez tę skarżącą upłynął bezskutecznie 28 czerwca 2021 r. (nie zastosowała się ona do wezwania w jakikolwiek sposób).

W związku z powyższym Sąd I instancji słusznie uznał, że skarga wniesiona przez skarżących podlegała odrzuceniu bowiem w istocie nie zastosowali się oni w pełni do skierowanego do nich osobiście wezwania Sądu z 15 czerwca 2021 r. do uzupełnienia braków formalnych skargi w sposób tam wskazany. Każdy ze skarżących miał podpisać skargę (jako oryginał) i nadesłać jej odpis. J. J. podpisał skargę ale nie dołączył jej odpisu. Natomiast T. G. w ogóle nie ustosunkowała się do wezwania sądu w jakikolwiek sposób.

Fakt przesłania podpisanej skargi przez J. J. nie zwalniał T. G. z obowiązku przesłania podpisanej przez nią skargi. Jeden jak i drugi skarżący powinni w wykonaniu wezwania sądu podpisać skargę z [...] lutego 2021 r. i przesłać ją do sądu. Wynika to jednoznacznie z treści wezwania pkt a. Ponadto zobowiązano ich do nadesłania odpisu skargi, przy czym wskazano, że przesłanie tego odpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałych z jego nadesłania.

Skoro Sąd w wykonaniu wezwania otrzymał jedynie skargę podpisaną przez J. J. i nie otrzymał odpisu tej skargi, a T. G. nie podpisała skargi w ogóle np. egzemplarza przesłanego przez J. J. lub własnego egzemplarza tej samej skargi, nie dołączyła także jej odpisu, to wynika z tego, ze skarżący nie wykonali w pełni skierowanego do nich przez sąd wezwania w zakresie uzupełnienia braków formalnych ich skargi. Tym samym Sąd I instancji słusznie odrzucił wniesioną przez nich skargę bowiem w terminie do tego przewidzianym nie uzupełnili oni jej braków w sposób jednoznacznie i jasno wskazany w wezwaniu Sądu z 15 czerwca 2021 r. Zaskarżone postanowienie jest zatem prawidłowe i nie było podstaw do jego uchylenia.

Wyjaśnić należy, że przesłanie, na etapie wnoszenia zażalenia, kopii skargi podpisanej przez oboje skarżących nie zmienia faktu, że w odpowiedzi na wezwanie Sądu z 17 czerwca 2021 r. taka skarga nie została nadesłana. Przesłano wówczas jedynie skargę podpisaną samodzielnie przez J. J.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.