Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1410/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant st. sekr. sąd. - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2011 r. sprawy ze skargi P.S. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej ze środków unijnych oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] maja 2009 roku do Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa został złożony wniosek P.S. o przyznanie pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Pismem z dnia [...] lutego 2010 r., znak [...] ([...]) Kierownik Biura Wsparcia Inwestycyjnego Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego ARiMR działający z upoważnienia Prezesa ARiMR odmówił przyznania pomocy P.S., z uwagi na nie zaistnienie okoliczności określonych w § 4 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139 poz. 883 z późn, zm.)

Pismem z dnia 8 marca 2010 r. Skarżący wezwał ARiMR do usunięcia naruszenia prawa wskazując na nieprawidłowość wydania rozstrzygnięcia odmownego. Wskazał, że wbrew twierdzeniom ARiMR spełnia wymogi określone dla mikroprzedsiębiorcy, gdyż średnia arytmetyczna stanu zatrudnienia w jego przedsiębiorstwie w roku 2007 wynosiła ok. 3 etaty. Z powyższego wynika, iż w roku 2007 posiadał status mikroprzedsiebiorcy, którego nie utracił na skutek zatrudniania w roku 2008 średnio 11 pracowników, gdyż zjawisko przekroczenia musi wystąpić w ciągu dwóch kolejnych lat.

W wyniku rozpatrzenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Departamentu Działań Inwestycyjnych, działający z upoważnienia Prezesa ARiMR, w piśmie z dnia [...] maja 2010 r. podtrzymał wcześniejsze rozstrzygnięcie o odmowie przyznania Skarżącemu pomocy w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" stwierdzając, iż w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia prawa przez Agencję.

W dniu 19 maja 2010r. do Agencji wpłynęła skarga P.S. na odmowę przyznania pomocy. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie § 4pkt 1 lit. a) w zw. z § 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008r., polegające na błędnym przyjęciu, iż w świetle dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, Skarżący nie posiada statusu mikroprzedsiębiorcy. W uzasadnieniu skargi wskazał, że zgodnie z art. 2 przywołanego w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia, załącznika do Zalecenia Komisji z dnia 6 maja 2003r. dotyczącego definicji mikroprzedsiębiorstw oraz małych i średnich przedsiębiorstw w kategorii MŚP mikroprzedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót oraz/lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów EUR. Natomiast zgodnie z art. 4 wskazanego powyżej aktu, w przypadku gdy na ostatni dzień bilansu dane przedsiębiorstwo przekracza lub spada poniżej progu zatrudnienia lub pułapu finansowego określonego w art. 2, uzyskanie lub utrata statusu średniego, małego lub mikroprzedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych lat. Z załączonych do wniosku deklaracji ZUS DRA wynika, że średnia arytmetyczna stanu zatrudnienia w przedsiębiorstwie Skarżącego w roku 2007 wynosiła ok. 3 etaty. Z powyższego wynika, że w roku 2007 skarżący posiadał status mikroprzedsiębiorcy. Natomiast w roku 2008 średnia arytmetyczna stanu zatrudnienia w przedsiębiorstwie skarżącego wynosiła ok. 11 etatów. Zdaniem Skarżącego z art. 4 załącznika do Zalecenia Komisji z dnia 6 maja 2003r. wynika jednak wprost, iż aby nastąpiła utrata statusu mikroprzedsiębiorcy zjawisko przekroczenia pułapu zatrudnienie musi powtórzyć się w ciągu kolejnych dwóch lat. Wniosek o przyznania pomocy został złożony w dniu [...].05.2009r, czyli w momencie jego składania zjawisko przekroczenia pułapu zatrudnienia wystąpiło jednokrotnie (w roku 2008). Wynika, z tego, że w momencie składania wniosku o przyznanie pomocy do Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa Skarżący posiadał status mikroprzedsiębiorcy i tym samym nie zaistniały okoliczności wymienione w uzasadnieniu odmowy przyznania pomocy przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARiMR wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko w sprawie i uznając zarzuty skargi za bezzasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przepis art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwana dalej p.p.s.a.) stanowi, że kontrola działalności administracyjnej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa . W wyniku kontroli akt ten może być uchylony lub może być stwierdzona bezskuteczność czynności (art. 146 §1 pkt 1 p.p.s.a.).

Dalej należy przypomnieć , iż stosownie do przepisu art. 22 ust. 3 ustawy z 7 marca 2007 r. o wspieraniu obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. Nr 64 z 2007 r., poz. 427 ze zm), dalej: "ustawa o wspieraniu", w przypadku gdy nie są spełnione warunki przyznania pomocy (w ramach działań wskazanych w ustępie 1 tego artykułu), podmiot wdrażający informuje wnioskodawcę, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy.

Jednocześnie w art. 22 ust. 4 ustawy o wspieraniu, zagwarantowano wnioskodawcom prawo do złożenia na takie pismo skargi do sądu administracyjnego, na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.

P.S. ubiega się o pomoc finansową w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich 2007-2013. Przyznawanie tej pomocy jest regulowane rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 lipca 2008 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznania pomocy Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz. U. Nr 139 poz. 883 z późn, zm.). Zgodnie z § 4 pkt 1 ppkt "a" o pomoc może ubiegać się osoba fizyczna która podejmuje albo wykonuje we własnym imieniu jako mikroprzedsiębiorca działalność w zakresie:

– określonym w załączniku nr 1 do rozporządzenia, podlegającą przepisom o swobodzie działalności gospodarczej albo przepisom o systemie oświaty albo

– wytwarzania produktów energetycznych z biomasy

- zwaną dalej "działalnością gospodarczą".

Zgodnie z § 2 za mikroprzedsiębiorcę uważa się przedsiębiorcę, który prowadzi mikroprzedsiębiorstwo w rozumieniu zalecenia Komisji 2003/361/WE z dnia 6 maja 2003 r. str. 36), zwanego dalej "zaleceniem nr 2003/361/WE". Zgodnie z art. 2 ust. 3 załącznika do powyższego zalecenia mikroprzedsiębiorstwo definiuje się jako przedsiębiorstwo zatrudniające mniej niż 10 pracowników i którego roczny obrót oraz/lub całkowity bilans roczny nie przekracza 2 milionów EUR. Zgodnie z art. 4 ust. 1 załącznika dane, które będą stosowane przy określaniu liczby zatrudnionych osób i kwot finansowych, są to dane odnoszące się do ostatniego zatwierdzonego okresu obrachunkowego i są obliczone na podstawie rocznej. Są one brane pod uwagę od dnia zamknięcia rozliczenia. Kwota wybrana jako przedstawiająca obrót jest obliczana bez uwzględniania podatku VAT oraz innych podatków pośrednich.

Zgodnie z art. 4 ust. 2 załącznika w przypadku, gdy na ostatni dzień bilansu dane przedsiębiorstwo przekracza lub spada poniżej progu zatrudnienia lub pułapu finansowego określonego w art. 2, uzyskanie lub utrata statusu średniego, małego lub mikroprzedsiębiorstwa następuje tylko wówczas, gdy zjawisko to powtórzy się w ciągu dwóch kolejnych lat.

Przechodząc do istoty sporu między stronami należy wskazać, że stan faktyczny między nimi jest bezsporny i z istotnych dla rozstrzygnięcia kwestii wynika, że :

1. P.S. działalność gospodarczą rozpoczął 1 lutego 2007 r.

2. w 2007 r. średnioroczne zatrudnienie wynosiło 3 etaty, zaś w 2008 roku 11 etatów.

Skarżący nie kwestionuje faktu, że w roku obrachunkowym bezpośrednio poprzedzającym złożenie wniosku przekroczył maksymalny pułap zatrudnienia dla mikroprzedsiębiorstwa. Uważa jednak, że odpowiada definicji mikroprzedsiębiorstwa, gdyż przekroczenie nastąpiło tylko w jednym okresie obrachunkowym.

W ocenie Sądu nie jest to stanowisko trafne. Zgodnie z przytoczoną wyżej definicją mikroprzedsiębiorstwa badanie zaczynamy od danych za ostatni zatwierdzony okres obrachunkowy – w tym przypadku jest to rok 2008. To jest okres statuujący w pierwszej kolejności status przedsiębiorstwa. Dopiero w wypadku, gdy dane za ten okres przekraczają wskaźniki określone w art. 2 ust. 3 załącznika do zalecenia Komisji sprawdzamy czy przekroczenie to nastąpiło w ciągu poprzednich dwóch kolejnych lat. A właściwie , czy w ciągu dwóch poprzednich lat spełniało wymogi określone dla mikroprzedsiębiorstwa. Jeśli spełniało nadal posiada ten status. Ponieważ w tym przypadku nie ma dwóch kolejnych poprzednich okresów odniesienia musimy poprzestać na badaniu ostatniego zatwierdzonego okresu obrachunkowego i na podstawie danych z tego okresu określić status przedsiębiorstwa. Należy przypomnieć, że wynika to wprost z brzmienia art. 4 ust. 2 załącznika, który mówi nie tylko o utracie ale także o uzyskaniu. Skoro Skarżący nie uzyskał tego statusu w okresie badanym w pierwszej kolejności czyli w ostatnim zamkniętym roku obrachunkowym, to mógł go uzyskać tylko w sytuacji , gdyby w latach 2007 i 2006 nie przekroczył wskaźników określonych w art. 2 ust. 3 załącznika. Skoro prowadził działalność tylko w roku 2007 to nie ma okresu na podstawie którego mógł status mikroprzedsiębiorstwa uzyskać.

Stanowisko ARiMR było więc jak najbardziej prawidłowe i zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przy rozpoznaniu wniosku Skarżącego o przyznanie pomocy w ramach PROW na lata 2007-2013 nie doszło do naruszenia prawa.

Z tych względów w oparciu o art. 151 p.p.s.a. orzeczono jak w wyroku.