Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1816/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-01-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6250 Rozpowszechnianie programów telewizyjnych i radiowych
Hasła tematyczne: Koncesje
Skarżony organ: Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134 par.1, art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 6, art. 7, art. 8, art. 10 par. 1, art. 77 par. 1, art. 80, art. 107 par. 3, art. 155, art. 105 par. 5, art. 97 par. 1 pkt 4, art. 97 par. 1 pkt 4,
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.  33 ust. 2 i 3, art. 36 ust. 1 pkt 5 i ust 2, art. 15 ust. 2, art. 52, art. 35 ust. 1, art. 192 ust. 1 pkt 1, art. 34 ust. 1, art. 37 ust. 3
journal: Dz.U. 1993 nr 7 poz 34
law: Ustawa z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant sekr. sąd. Katarzyna Zielińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 stycznia 2017 r. sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zmiany koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji (dalej także: "Przewodniczący KRRiT" lub "organ koncesyjny"), działając na podstawie art. 33 ust. 2 i ust. 3, art. 36 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 639) oraz art. 104, art. 107 § 1 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 23 - dalej: "k.p.a.") po rozpatrzeniu wniosku spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w Z. (dalej także: "wnioskodawca", "skarżąca spółka" lub "strona skarżąca",) z dnia [...] listopada 2015 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy, wykonując uchwałę Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. - utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w sprawie zmiany koncesji Nr [...] z dnia [...] września 2011 r., udzielonej Diecezji [...] z siedzibą w [...] (dalej także: "Koncesjonariusz" lub "uczestnik postępowania"), poprzez przyznanie prawa do rozpowszechniania programu radiowego [...] ze stacji nadawczej zlokalizowanej w [...] w województwie [...] ([...]MHz), z jednoczesną odmową dokonania zmiany koncesji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. udzielonej skarżącej spółce [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...].

Zaskarżona decyzja została podjęta w następującym stanie faktycznym.

W dniu 14 sierpnia 2013 r. w Monitorze Polskim pod poz. 655 ukazało się ogłoszenie Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 1 sierpnia 2013 r. o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego.

Przewodniczący KRRiT wskazał, że ogłoszenie to stanowi podstawę do składania wniosków o zmianę, w trybie art. 155 Kodeksu postępowania administracyjnego, posiadanej przez wnioskodawcę koncesji, polegającą na rozszerzeniu koncesji o kolejną stację nadawczą, na okres do wygaśnięcia zmienianej koncesji, na rozpowszechnianie programu radiowego o charakterze społeczno-religijnym. Program miał być rozpowszechniany za pomocą stacji nadawczej zlokalizowanej w [...] w woj. [...] (częstotliwość [...] MHz; [...]).

W związku z powyższym ogłoszeniem Przewodniczącego KRRiT wnioski o przyznanie koncesji złożyły: Diecezja [...] z siedzibą w [...] oraz spółka [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...].

Uchwałą nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 r. Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji upoważniła Przewodniczącego KRRiT do dokonania zmiany koncesji nr [...] z dnia [...] września 2011 r. udzielonej Diecezji [...] z siedzibą w [...] na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]", polegającej na dokonaniu zmiany w pkt V koncesji, po otrzymaniu od Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej postanowienia w zakresie art. 37 ust. 1 pkt 3 lit a do f ustawy o radiofonii i telewizji, poprzez dodanie stacji nadawczej [...] ([...]MHz) o parametrach technicznych wskazanych w uchwale.

W wyniku wykonania powyższej uchwały Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, decyzją z dnia [...] października 2015 r., nr [...] Przewodniczący KRRiT, po rozpatrzeniu wniosków:

1) Nr [...] r . z dnia [...] października 2013 r. Diecezji [...] z siedzibą w [...],

2) Nr [...] z dnia [...] października 2013 r. spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...]

o zmianę (rozszerzenie) koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego, złożonych w związku z pkt I Ogłoszenia Przewodniczącego KRRiT z dnia 1 sierpnia 2013 r. o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego (MP. Z 2013, poz. 655), po porozumieniu z Prezesem Urzędu Komunikacji Elektronicznej - postanowił w ten sposób, że:

1. dokonał zmiany pkt V koncesji nr [...] z dnia [...] września 2011 r. udzielonej Diecezji [...] z siedzibą w [...] na rozpowszechnianie programu radiowego pod nazwą "[...]" poprzez dodanie stacji nadawczej [...] ([...] MHz);

2. zobowiązał koncesjonariusza, po uzyskaniu zezwoleń przewidzianych obowiązującymi przepisami, do rozpoczęcia rozpowszechniania programu ze stacji nadawczej w [...],

3. odmówił zmiany (rozszerzenia) koncesji spółce [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...].

W uzasadnieniu decyzji Przewodniczący KRRiT stwierdził, że w związku ze zgłoszonymi wnioskami o rozszerzenie koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego w dniach 10-16 marca 2014 r. przeprowadził analizę tygodniowej próby (monitoring) programu nadawczego obydwu koncesjonariuszy pod katem realizacji koncesji i obecności w programie audycji o tematyce społeczno-religijnej.

Przewodniczący KRRiT stwierdził, że Diecezja [...] na podstawie koncesji Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. rozpowszechnia program radiowy pod nazwą "[...]" o charakterze społeczno-religijnym, którego głównym celem jest wspieranie lokalnego Kościoła w jego misji ewangelizacyjnej.

Z kolei spółka [...] sp. z o.o. wystąpiła z wnioskiem o dokonanie zmiany (rozszerzenia) koncesji Nr [...] , polegającej na przyznaniu prawa do rozpowszechniania programu za pomocą stacji nadawczej zlokalizowanej w [...] w województwie [...]. Wnioskodawca nie zamierza wprowadzać zmian w związku z planowanym rozszerzeniem i zadeklarował, że założenia j projektowanego programu są zgodne z posiadaną koncesją Nr [...].

Organ stwierdził, że z wniosku wynika, że w programie, obok muzyki, nadawanych będzie dziewięć rodzajów audycji: audycje religijne, informacyjne, publicystyczne, rozrywkowe, sportowe, poradnicze, edukacyjne, dla dzieci i młodzieży oraz inne audycje słowne. Warstwa słowna zajmie 39,5 % w tygodniowym czasie nadawania w godz. 6.00-23.00. Ponieważ Koncesjonariusz, nie planując zmian programowych w związku z rozszerzeniem koncesji, nie dołączył do wniosku o rozszerzenie koncesji nowych założeń programowych, organ odniósł się do założeń programowych dołączonych do wniosku Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r. Tematyka lokalna wypełni 25 % tygodniowego czasu nadawania programu w godz. 6.00-23.00. Ma dotyczyć [...],[...] i okolic i być obecna w ośmiu rodzajach audycji: audycjach religijnych, informacyjnych, publicystycznych, rozrywkowych, sportowych, poradniczych, edukacyjnych oraz w audycjach dla dzieci i młodzieży. Wnioskodawca w załączniku do wniosku Nr [...] z dnia [...] marca 2011 r., będącym załącznikiem do obowiązującej koncesji zadeklarował, że Radio [...] ma szanse stać się wiodącą, bo jedyną lokalną stacją na [...]. Wskazał, że jej głównym atutem będzie autonomia i specyfika lokalna, a także wykorzystanie w pełni atutu lokalności. Podkreślił, że w ciągu całego dnia będzie informować społeczność lokalną o wydarzeniach, sprawach i problemach dotyczących różnych wymiarów ich codziennego życia, a także wspierać i promować pozytywne i wartościowe inicjatywy, idee i działania w wymiarze lokalnym. Dalej wskazał, że muzyka w programie zajmie 50 % tygodniowego czasu nadawania w godz. 6.00-23.00, w tym muzyka rozrywkowa - 25 %, inne rodzaje muzyki - 24 % i muzyka poważna - 1 %. Wnioskodawca zadeklarował nadawanie muzyki w formacie Adult CHR (współczesna piosenka rozrywkowa oraz przeboje ostatnich dekad), w tym utwory polskich wykonawców oraz muzyka chrześcijańska mają zajmować 40 % czasu przeznaczonego w programie na muzykę. Planowane jest również cykliczne nadawanie audycji z muzyką klasyczną. Muzyka w programie będzie prezentowana w różnorodnej formie: audycje autorskie poświęcone określonym gatunkom muzycznym oraz wykonawcom, lista przebojów, piosenki na życzenie, dedykacje muzyczne, promocja nowości muzycznych. Wnioskodawca przewidział 6 % udział powtórek audycji słownych w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00. Wnioskodawca wskazał, że w kwartalnym czasie nadawania utworów słowno-muzycznych, udział utworów słowno-muzycznych wykonywanych w języku polskim wyniesie 44 %. Deklarowana kwota jest wyższa niż minimum określone w art. 15 ust. 2 ustawy o radiofonii i telewizji i oznacza, że Wnioskodawca zamierza popularyzować piosenki wykonywane w języku polskim.

Przewodniczący KRRiT stwierdził, że zarówno warunki programowe określone w koncesji Nr [...], jak i deklaracje programowe zawarte w formularzu "Rozszerzenie koncesji" potwierdzają, że Diecezja po rozszerzeniu koncesji zamierza realizować program zgodny z ww. Ogłoszeniem tj. będzie nadawać program radiowy o charakterze społeczno-religijnym, którego głównym celem - zgodnie z obowiązującą koncesją - jest wspieranie lokalnego Kościoła w jego misji ewangelizacyjnej. To założenie Koncesjonariusz będzie spełniać przedstawiając odbiorcom ofertę programową, która ma pomagać w integralnym rozwoju człowieka pojmowanego jako istota religijna żyjąca w wolnym i demokratycznym społeczeństwie. Organ wskazał, że program ma być nadawany całodobowo, przez wszystkie dni tygodnia. Przewodniczący KRRiT stwierdził, że oferta programowa Wnioskodawcy jest urozmaicona, z dużą zawartością warstwy słownej. Organ zauważył, że tematyka lokalna w tygodniowym czasie nadawania w godz. 6.00-23.00 zajmie 25 %. Dotyczyć będzie [...],[...] i okolic. Będzie ona realizowana w ramach różnych rodzajów audycji (informacyjne - 6 %, publicystyczne - 1,3 %, rozrywkowe - 0,6 %, sportowe - 1 %, poradnicze - 0,4 %, edukacyjne - 0,4 %, dla dzieci i młodzieży - 0,3 %, religijne - 15 %). Organ koncesyjny zważył, że powtórki audycji słownych zajmą 6 % w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00. Organ wskazał, że audycje i inne przekazy niepochodzące od Koncesjonariusza, tj. nie wy tworzone przez Koncesjonariusza ani na jego wyłączne zamówienie, rozpowszechnione lub rozpowszechniane równocześnie w programie innego nadawcy, zgodnie z obowiązującą koncesją, nie mogą stanowić więcej niż 50 % dobowego czasu nadawania programu. Organ podkreślił, że Diecezja przedstawiła podstawowe dane o bazie technicznej, która pozwala na organizację, produkcję i realizację programu radiowego ze stacji nadawczej w [...]. Organ ocenił, iż wniosek w części ekonomiczno-finansowej zawiera kompletną dokumentację finansową.

Analizując wniosek skarżącej spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], Przewodniczący KRRiT stwierdził, że:

1. Wnioskodawca na podstawie koncesji Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. rozpowszechnia w [...] przez wszystkie dni tygodnia, nie mniej niż przez 18 godzin na dobę, program radiowy pod nazwą [...] " o charakterze uniwersalnym tzn. zawierający różne gatunki i formy radiowe oraz różnorodną problematykę. Tematyka lokalna odnosząca się do miejscowości objętych zasięgiem nadawania tj[...] i okolic, ma zajmować nie mniej niż 10 % tygodniowego czasu nadawania programu w godz. 6.00-22.00. Obligatoryjne elementy programu poświęcone tematyce lokalnej, tzn. własne lokalne serwisy informacyjne (dzienniki) i publicystyka na temat problemów lokalnych (realizowana poprzez różne formy: dyskusje, rozmowy, felietony, komentarze, recenzje, wywiady, sondaże opinii itd.) mają zajmować łącznie nie mniej niż 5 % czasu j.w.;

2. Wnioskodawca wystąpił z wnioskiem o dokonanie zmiany (rozszerzenie) koncesji Nr [...] , polegającej na przyznaniu prawa do rozpowszechniania programu za pomocą stacji nadawczej zlokalizowanej w [...] w województwie [...]. Zgodnie z deklaracją, skarżąca zamierzała realizować program zgodnie z założeniami obowiązującej koncesji Nr [...], udzielonej na program uniwersalny z tematyką lokalną. W ślad za deklaracją dotyczącą podejmowanej na antenie tematyki społeczno-religijnej skarżąca do wniosku o rozszerzenie koncesji załączyła płytę DVD z nagraniem audycji radia [...]. Projektując rozszerzenie programu o stację nadawczą w [...] Wnioskodawca zamierzał wprowadzić zmiany w programie. Deklarował uzupełnianie lokalnych serwisów informacyjnych i audycji publicystycznych o informacje dotyczące [...], poświęcone gospodarce, turystyce, sprawom samorządowym, kulturze ludowej, muzyce i przyrodzie;

3. Wnioskodawca po rozszerzeniu koncesji zaplanował następujące rodzaje audycji i ich minimalny udział procentowy w tygodniowym czasie nadawania w godz. 6.00- 23,00: audycje informacyjne - 12 % (w tym 10 % poświęcone tematyce lokalnej), audycje publicystyczne - 3 % (w całości poświęcone tematyce lokalnej), audycje rozrywkowe - 1 % (w całości poświęcone tematyce lokalnej), audycje o tematyce sportowej - 0,5 % (w całości poświęcone tematyce lokalnej), audycje poradnicze - 1 % (w całości poświęcone tematyce lokalnej), audycje edukacyjne - 1 % (w całości poświęcone tematyce lokalnej), audycje literackie i formy udramatyzowane - 1,5 % (nie poświęcone tematyce lokalnej), audycje religijne - 12 %, w tym 3 % modlitwy śpiewane (w tym 6 % poświęcone tematyce lokalnej), muzyka rozrywkowa w programie - 25 % (nie poświęcone tematyce lokalnej), muzyka poważna - 1 % (nie poświęcone tematyce lokalnej), inne rodzaje muzyki (ludowa) - 25 % (niepoświęcone tematyce lokalnej).

Przewodniczący KRRiT stwierdził, że z powyższego zestawienia wynika, że warstwa słowna miała zająć 32 % w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00. W programie miały być nadawane audycje:

- informacyjne: dziennik lokalny, lokalna prognoza pogody, przewodnik górski T., P., G., B. G.; przegląd prasy krajowej, kalendarium;

- publicystyczne: dyskusje, wywiady, felietony, debaty: dotyczące spraw lokalnych oraz ogólnopolskich z parlamentarzystami różnych opcji politycznych'

- rozrywkowe: audycje satyryczne, konkursy, dedykacje muzyczne;

- sportowe: zapowiedzi i relacje z zawodów sportowych;

- poradnicze: zdrowie, prawo, ekonomia, rekreacja;

- edukacyjne: historia Polski - w tym regionu;

- literackie: poezja i proza czytana;

- religijne: transmisje nabożeństw i mszy, modlitwy, katechezy.

Wnioskodawca, odpowiadając na zapotrzebowanie społeczne na audycje o charakterze religijnym, nadaje audycje o tej tematyce. Są to modlitwy, katechezy, transmisje nabożeństw i mszy, fragmenty Pisma Św. na dany dzień, modlitwy śpiewane, modlitwy wieczorne, Sekcja Polska Radia Watykan, katechezy niedzielne, audycje formacyjne, audycje na temat ochrony życia ludzkiego, audycje Radia [...]. Poza audycjami emitowanymi w ramówce tygodniowej, nadawane są audycje w cyklu rocznym, dostosowane do najważniejszych świąt kościelnych: Wielkanocy i Bożego Narodzenia. Są to rekolekcje adwentowe i wielkopostne, nabożeństwo Pierwszej Soboty czy też transmisje Pasterki. W związku z rekolekcjami zmianie ulega format muzyczny programu: muzyka rozrywkowa i góralska ma charakter stonowany, a w większym zakresie eksponowana jest na antenie muzyka poważna oraz różne formy muzyki kościelnej (np. chorał). Wnioskodawca zaznaczył, iż Godzinki nie są ujmowane w dziennym czasie nadawania, gdyż jest to forma śpiewanej modlitwy, mająca w Polsce wielowiekową tradycję i zawsze odmawiana przede wszystkim o świcie (godz. 5:20). Również nabożeństwo Pierwszej Soboty nie mieści się w tygodniowej ramówce, gdyż jest formą miesięczną.

Organ zauważył, że we wniosku o zmianę koncesji w tabeli D.3 formularza "Rozszerzenie koncesji" Koncesjonariusz nie zaznaczył lokalnego charakteru muzyki. Przewodniczący KRRiT nadmienił, że monitoring wykazał, że w programie radiowym [...] nadawano wyłącznie muzykę polską: góralskie pieśni ludowe, disco polo i piosenki estradowe z lat 60. i 70.

W wyniku rozpoznania wniosku skarżącej spółki Przewodniczący KRRiT stwierdził, co następuje:

- Wnioskodawca zadeklarował, że po rozszerzeniu koncesji zamierzał realizować program zgodny zarówno z ww. Ogłoszeniem jak i z warunkami programowymi określonymi w obowiązującej koncesji Nr [...]. Deklaracje programowe zawarte w formularzu "Rozszerzenie koncesji" potwierdzały, że Wnioskodawca nadawałby program uniwersalny o tematyce lokalnej odnoszącej się do miejscowości objętych zasięgiem nadawania, z wysokim udziałem audycji o tematyce religijnej 12 % tygodniowego czasu nadawania w godz. 6.00-23.00, do nadawania których Koncesjonariusza nie zobowiązują zapisy koncesji. Monitoring programu wykazał, że w tygodniowej próbie programu nadawanego w dniach 10-16 marca 2014 r. w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-22.00 tematyka społeczno-religijna stanowiła 30 % czasu jw. .

- Program miał być nadawany przez wszystkie dni tygodnia nie mniej niż przez 18 godzin w ciągu doby. Monitoring wykazał, że Koncesjonariusz nadaje program przez całą dobę.

- Oferta programowa Wnioskodawcy była urozmaicona, z dużą zawartością słowa. Warstwa słowna wypełniała około jednej trzeciej programu. W tygodniowym czasie nadawania w godz. 6.00-23.00 miało złożyć się na nią - oprócz muzyki rozrywkowej, ludowej i poważnej - osiem rodzajów audycji: audycje religijne - 12 %, audycje informacyjne - 12 %, audycje publicystyczne - 3 %, audycje rozrywkowe - 1 %; audycje sportowe - 0,5 %; poradnicze - 1 %, edukacyjne - 1 %, audycje literackie i formy udramatyzowane - 1,5 %. Łączny udział audycji słownych miał wynieść 32 % czasu jw., w tym 3 % modlitwy śpiewane.

- Tematyka lokalna miała wypełnić 22,5 % programu w tygodniowym czasie nadawania w godz. 6.00-23.00. Miała być ona realizowana w ramach siedmiu różnych rodzajów audycji: o tematyce religijnej - 6 %, informacyjnych - 10 %, publicystycznych - 3 %, rozrywkowych - 1 %; sportowych - 0,5 %; poradniczych - 1 %, edukacyjnych - 1 %. Wnioskodawca po rozszerzeniu koncesji o stację nadawczą w [...] deklarował uzupełnianie lokalnych serwisów informacyjnych i audycji publicystycznych o informacje dotyczące [...], poświęcone gospodarce, turystyce, sprawom samorządowym, kulturze ludowej, muzyce i przyrodzie.

- Powtórki audycji słownych miały zająć 20 % w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00.

- Audycje i inne przekazy niepochodzące od Koncesjonariusza, tj. niewytworzone przez Koncesjonariusza ani na jego wyłączne zamówienie, rozpowszechnione lub rozpowszechniane równocześnie w programie innego nadawcy, zgodnie z obowiązującą koncesją nie mogą stanowić więcej niż 33 % czasu nadawania programu w godzinach 6.00-22.00.

Przewodniczący KRRiT stwierdził, że w części technicznej wniosek skarżącej spółki zawiera niezbędne informacje i załączniki. Skarżąca spółka przedstawiła podstawowe dane o bazie technicznej, która pozwala na organizację, produkcję i realizację programu radiowego ze stacji nadawczej w [...]. Następnie Przewodniczący KRRiT podkreślił, że wniosek w części ekonomiczno-finansowej zawiera kompletną dokumentację finansową skarżącej.

Organ koncesyjny podkreślił, że rozpatrując złożone wnioski, kierował się zasadą praworządności, prawdy obiektywnej, pogłębiania zaufania. Przy wydawaniu rozstrzygnięcia kierował się również zasadą równości wobec prawa. Natomiast w toku postępowania złożone wnioski zostały poddane ocenie zgodnie z kryteriami wymienionymi w art. 36 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, tj. w szczególności poddano ocenie stopień zgodności zamierzonej działalności programowej z zadaniami określonymi w art. 1 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, z uwzględnieniem stopnia realizacji tych zadań przez innych nadawców działających na obszarze objętym koncesją, możliwość dokonania przez wnioskodawcę koniecznych inwestycji i finansowania programu, przewidywany udział w programie audycji wytworzonych przez nadawcę lub na jego zamówienie albo we współdziałaniu z innymi nadawcami, przewidywany udział audycji, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o radiofonii i telewizji, dotychczasowe przestrzeganie przepisów dotyczących radiokomunikacji i środków społecznego przekazu.

Przewodniczący KRRiT stwierdził, że obaj wnioskodawcy spełniają kryterium wiarygodności finansowej oraz dokonała porównania projektów programów radiowych. Wskazał, że w związku z faktem, że Diecezja [...] nadaje program o tematyce społeczno- religijnej, zaś spółka [...] sp. z o.o. program uniwersalny z tematyką lokalną, przeprowadził analizę tygodniowej próby programu nadawanego w dniach 10-16 marca 2014 r. obydwu koncesjonariuszy występujących z wnioskami o rozszerzenie koncesji na podstawie ww. Ogłoszenia. Organ podkreślił, że monitoring ten wykonany był pod kątem realizacji koncesji oraz obecności w programie audycji o tematyce społeczno-religijnej.

Organ wyjaśnił, że dokonał zestawienia wniosków, które przedstawia się następująco:

1. Charakter programu: [...] sp. z o.o. - uniwersalny, tzn. zawierający różnej gatunki i formy radiowe oraz różnorodną problematykę, w tym audycje o tematyce społeczno-religijnej; Diecezja [...] - społeczno-religijny, którego głównym celem jest wspieranie lokalnego Kościoła w jego misji ewangelizacyjnej;

2. Planowany udział rodzajów audycji w tygodniowym czasie nadawania programu w godz.6.00-23.00 (wg deklarowanej struktury gatunkowej - pkt. D.2 i D.3 formularza "Rozszerzenie koncesji"): [...] sp. z o.o. - 11 rodzajów audycji: informacja -12 %, publicystyka - 3 %, rozrywka - 1 %, sport - 0,5 %, poradnicze - 1 %, edukacja - 1 %, audycje literackie i formy udramatyzowane - 1,5 %, religijne - 12 %, (w tym 3 % modlitwy śpiewane), muzyka rozrywkowa - 25 %, muzyka poważna - 1 %, inne rodzaje muzyki - 25 %; Diecezja [...] - 12 rodzajów audycji: informacja - 10 %, publicystyka - 1,4 %, rozrywka - 0,6 %, sport - 1 %, poradnicze - 0,5 %, edukacja - 0,5 %, dla dzieci i młodzieży - 0,5 %, religijne - 20 %, inne rodzaje audycji słownych ([...]) - 5 %, muzyka rozrywkowa - 25 %, muzyka poważna - 1 %, inne rodzaje muzyki - 24 %;

3. Łączny minimalny udział audycji słownych w tygodniowym czasie nadawania programu w godz.6.00-23.00 (wg deklarowanej struktury gatunkowej - pkt. D.2 formularza "Rozszerzenie koncesji"): "[...]" Sp. z o.o. - 32 % (w tym 3 % modlitwy śpiewane); Diecezja [...] - 39,5 %;

4. Łączny udział audycji słownych poświęconych tematyce społeczno-religijnej (wg monitoringu): "[...]" Sp. z o.o. - 30 % w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-22.00; Diecezja [...] - 41,8 % w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00.

5. Rodzaje audycji i formy radiowe realizujące tematykę lokalną w tygodniowym czasie nadawania programu w godz., 6.00-23.00 (wg deklarowanej struktury gatunkowej - pkt. D.2 i D.3 formularza "Rozszerzenie koncesji"): "[...]" Sp. z o.o. - 7 rodzajów audycji: informacja - 10 %, publicystyka - 3 %, rozrywka - l' %, sport - 0,5 %, poradnicze - 1 %, edukacja - 1 %, religijne - 6 %; Diecezja [...] - 8 rodzajów audycji: informacja - 6 %, publicystyka - 1,3 %, rozrywka - 0,6 %, sport - 1 %, poradnicze - 0,4 %, edukacja - 0,4 %, dla dzieci i młodzieży - 0,3 %, religijne - 15 %;

6. Projektowany udział tematyki lokalnej w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00: "[...]" Sp. z o.o. - 22,5 % w tygodniowym czasie nadawania w godz. 6.00-23.00 ; Diecezja [...] - 25 % w tygodniowym czasie nadawania w godz. 6.00-23.00;

7. Udział powtórek audycji słownych w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00 (pkt. D.l formularza "Rozszerzenie koncesji"): "[...]" Sp. z o.o. - 20 %; Diecezja [...] - 6 %.

W wyniku porównania złożonych wniosków Przewodniczący KRRiT stwierdził, że docenia oferty programowe obydwu wnioskodawców, jednakże wyróżnił propozycję programu Diecezji [...]. Następnie zauważył, że przedstawiony program "[...]" przewyższa program "[...]" pod względem ilości proponowanych rodzajów audycji w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00 (12 rodzajów audycji, wobec 11 rodzajów audycji proponowanych przez spółkę [...] sp. z o.o.), jak i pod względem rodzajów audycji i form radiowych realizujących w tym czasie tematykę lokalną (8 rodzajów audycji, wobec 7 rodzajów audycji proponowanych w programie "[...]"). Organ wskazał, że Diecezja [...] zadeklarowała zdecydowanie wyższy udział audycji o tematyce religijnej w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00- 23.00 (na poziomie 20 %, wobec 12 % zaproponowanych przez skarżącą spółkę). Problematyka społeczna podejmowana na antenie radia "[...]" ma być obecne w różnorodnych audycjach, przede wszystkim informacyjnych, ale i publicystycznych. Organ zauważył także, że zgodnie z wynikami przeprowadzonego monitoringu obydwu programów łączny udział audycji słownych poświęconych tematyce społeczno-religijnej w programie "[...]" był znacząco wyższy (41,8 % w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00, wobec 30 % w przypadku programu skarżącej spółki). Przewodniczący KRRiT podkreślił, że atutem programu Diecezji [...] jest również przewaga udziału audycji słownych w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00 (39,5 %, wobec 32 % w programie "[...]") oraz wyższy udział tematyki lokalnej obecnej w programie (25 % czasu jw., wobec 22,5 % zaproponowanych przez skarżącą spółkę). Organ koncesyjny wskazał, że propozycja programu Diecezji [...] cechuje się ponadto znacznie mniejszym udziałem powtórzeń treści audycji słownych (6j % w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6.00-23.00, wobec 20 % w przypadku programu skarżącej spółki);

Mając na uwadze powyższe kryteria, organ doszedł do przekonania, że to Diecezja [...] rozpowszechnia program o charakterze społeczno-religijnym, a zarazem propozycja Diecezji jest bardziej wiarygodna oraz społecznie uzasadniona.

Przewodniczący KRRiT uznał, że program "[...]" będzie w wyższym stopniu spełniał warunki Ogłoszenia Przewodniczącego KRRiT z dnia 1 sierpnia 2013 r., zarówno w zakresie charakteru programu, jak i udziału w nim audycji realizujących ten charakter. Organ wskazał również, że ocena wniosków złożonych w związku z Ogłoszeniem oraz przeprowadzona analiza interesu społecznego została dokonana zgodnie z uznaniem administracyjnym.

Organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie interes społeczny jest rozumiany jako interes słuchaczy, mających dostęp do atrakcyjnej oferty programowej realizowanej przez podmiot, który będzie rozpowszechniał program radiowy o charakterze społeczno-religijnym.

Nadto wskazał, że rozstrzygnięcia tj. rozszerzenia koncesji o prawo do rozpowszechniania programu radiowego ze stacji nadawczej zlokalizowanej w [...] ([...] MHz) dokonano w oparciu o ocenę wniosków w trybie art. 36 ustawy o radiofonii i telewizji i stwierdzono, że wniosek Diecezji [...] w stopniu wyższym spełnia ustawowe kryteria.

Przewodniczący KRRiT wyjaśnił, że w przypadku wniosku Diecezji zachodzą przesłanki wskazane w art. 155 k.p.a., pozwalające na zmianę (rozszerzenie) koncesji Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. o stację nadawczą zlokalizowaną w [...] ([...]MHz) w województwie [...]. Wyjaśnił nadto, że ocena wniosków oraz przeprowadzona analiza interesu społecznego została dokonana zgodnie z uznaniem administracyjnym.

Organ zauważył, że z piśmiennictwa i judykatury wynika, że organy administracji uprawnione są do własnej oceny interesu społecznego i słuszności interesu obywatela. Wyjaśnił, że interes społeczny jest rozumiany jako interes słuchaczy mających dostęp do atrakcyjnej oferty programowej realizowanej przez podmiot, który będzie rozpowszechniał program radiowy o charakterze społeczno-religijnym.

Organ podkreślił, że rozstrzygnięcia, tj. rozszerzenia koncesji o prawo do rozpowszechniania programu radiowego ze stacji nadawczej zlokalizowanej w [...] ([...]MHz) dokonano w oparciu o ocenę wniosków w trybie art. 36 ustawy o radiofonii i telewizji i stwierdzono, że wniosek Diecezji [...] w stopniu wyższym spełnia ustawowe kryteria.

W przypadku wniosku Nr [...] z dnia [...] października 2013 r. Diecezji [...] z siedzibą w [...] organ uznał, że zachodzą przesłanki wskazane w art. 155 k.p.a., pozwalające na zmianę (rozszerzenie) koncesji Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. o stację nadawczą zlokalizowaną w [...] ([...]MHz) w województwie [...].

Pismem z dnia 2 listopada 2015 r. skarżąca spółka wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej w/w decyzją Przewodniczącego KRRiT nr [...] z dnia [...] października 2015 r.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżąca spółka podniosła zarzut:

1) naruszenia art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia. 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji, § 18 rozporządzenia Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia 4 stycznia 2007 r. w sprawie zawartości wniosku o udzielenie koncesji oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie i rozprowadzanie programów radiofonicznych i telewizyjnych (Dz. U. Nr 5, poz. 41 ze zm. - dalej: "rozporządzenie"), art. 6 k.p.a. i art. 7 k.p.a.;

2) naruszenia art. 10 k.p.a. - poprzez nieinformowanie strony skarżącej o przebiegu postępowania zakończonego wydaniem przedmiotowej decyzji; strona skarżąca podniosła, że wszelkie informacje o przebiegu tego postępowania uzyskiwała wyłącznie wskutek własnej inicjatywy, w tym w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej;

3) naruszenia art. 12 § 1 k.p.a. - poprzez nieinformowane skarżącej spółki o fakcie i przyczynach przedłużenia postępowania, jak również niewyznaczenie nowego terminu do zakończenia postępowania,

4) nieuwzględnienia nierealizowania warunków koncesji przez Diecezję [...] oraz "znaczących defektów programowych" wniosku tego podmiotu,

5) braków formalnych wniosku Diecezji [...] oraz złożonej dokumentacji ekonomicznej,

6) naruszenia praw nabytych przez stronę skarżącą - poprzez rozszerzenie koncesji Diecezji [...] o stację nadawczą w [...]j,

7) nienaliczenia opłaty z tytułu rozszerzenia koncesji Diecezji [...] o stację nadawczą w [...],

8) zmiany dosyłu sygnału do stacji nadawczej [...]a w decyzji Nr [...].

Mając na uwadze powyższe zarzuty, strona skarżąca wniosła o uchylenie spornej decyzji Przewodniczącego KRRiT oraz zmianę (rozszerzenie) koncesji przyznanej wnioskodawcy (Nr [...]) poprzez przyznanie prawa do rozpowszechniania programu za pomocą dodatkowej częstotliwości [...]MHz z lokalizacją w [...], zgodnie z treścią wniosku złożonego przez Wnioskodawcę w związku z Ogłoszeniem, ewentualnie o zawieszenie postępowania prowadzonego w zw. z przedmiotowym ogłoszeniem.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Przewodniczący KRRiT decyzją z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję z dnia [...] października 2015 r., nr [...].

W uzasadnieniu decyzji Przewodniczący KRRiT, ustosunkowując się do zarzutu naruszenia art. 36 ust. 1 pkt 5 u.r.t. oraz art. 6 i art. 7 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie w toku postępowania okoliczności nadawania przez Diecezję [...] programu radiowego bez wymaganej koncesji - wskazał, że na gruncie u.r.t., przepisem przewidującym odpowiedzialność karną za nadawanie programu bez koncesji jest art. 52 u.r.t. Organ podkreślił, że aby urzeczywistnić tę odpowiedzialność, konieczne jest wszczęcie postępowania karnego, a następnie wydanie przez sąd prawomocnego wyroku skazującego za popełnienie tego przestępstwa. Organ wskazał, że ze znajdującego się w aktach sprawy pisma Komendy Powiatowej Policji w [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. wynika, że prowadziła ona postępowanie w sprawie o przestępstwo z art. 52 u.r.t., lecz wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa - postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. odmówiła wszczęcia dochodzenia. W konsekwencji, organ uznał, że materiał dowodowy zgromadzony w tym zakresie nie dawał podstaw do negatywnego rozstrzygnięcia wniosku w oparciu o przesłankę z art. 36 ust. 1 pkt 5 u.r.t. Tym samym, nie było również przesłanek do ewentualnego wszczęcia postępowania o cofnięcie koncesji.

Przewodniczący KRRiT uznał za nieuzasadniony również zarzut naruszenia art. 10 k.p.a., albowiem strony postępowania miały pełny wgląd w akta sprawy, zaś skarżąca spółka mogła uzyskać wszelkie informacje dotyczące ewentualnego postępowania w przedmiocie cofnięcia koncesji Diecezji [...]j w drodze ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia przez organ art. 12 k.p.a., Przewodniczący KRRiT uznał, iż jest on bezzasadny, albowiem szybkość działania organu nie może prowadzić do ograniczenia, czy też eliminacji działania wnikliwego.

Ustosunkowując się do zarzutów skarżącej dotyczących niewłaściwej oceny kwestii programowych, organ stwierdził, że analiza dokumentacji programowej dołączonej do wniosków obu wnioskodawców wykazała, że oba wnioski były kompletne i nie zawierały braków formalnych.

Organ wskazał ponadto, że wnioski końcowe płynące z przeprowadzonego monitoringu są korzystniejsze dla Diecezji [...] zarówno pod względem liczby audycji, ich czasu i różnorodnego charakteru. W konsekwencji, organ uznał, że Radio [...] ma bogatszą ofertę programową. Jednocześnie organ zauważył, że Program [...] zaskoczył brakiem kontaktu ze słuchaczami, oficjalnym językiem serwisów informacyjnych, małym zespołem redakcyjnym oraz dużym udziałem powtórzeń treści. Ponadto, jak zauważył Przewodniczący KRRiT, w programie tym brakuje aktualnych relacji dziennikarskich z życia regionu.

Przewodniczący KRRiT stwierdził ponadto, że Diecezja [...] rozpowszechniała swój program w sposób znacznie przewyższający warunki wymagane w Ogłoszeniu (audycje i inne przekazy słowne, które zajmą nie mniej niż 12% tygodniowego czasu nadawania programu). Organ zwrócił uwagę, że Diecezja [...] zaplanowała, że audycje religijne zajmą aż 20% tygodniowego czasu nadawania programu (z monitoringu wynika, że ww. audycje zajęły 20,8% czasu jw.). Organ podkreślił, że 12% odnosi się do dotychczasowych warunków koncesji Diecezji [...], wynikających z treści Ogłoszenia, na podstawie którego Diecezja otrzymała koncesję i ma charakter minimalny (nie mniej niż). Kolejna kwota - 20%, dotyczy projektowanego po rozszerzeniu koncesji udziału procentowego audycji o tematyce religijnej, co pozostaje w zgodzie z warunkami obowiązującej koncesji.

Organ wskazał, że Ogłoszenie o możliwości rozszerzenia koncesji dotyczyło programu społeczno-religijnego i nie zawierało wymogów dotyczących lokalności. W tej sytuacji, Przewodniczący KRRiT zwrócił uwagę, że niezasadny jest zarzut niezaliczenia do lokalności muzyki ludowej, albowiem wnioskodawca sam projektował swój program. Organ zauważył, że pkt. D.3 załącznika Informacje Programowe, dotyczący planowanej po rozszerzeniu muzyki nie zawiera żadnych deklaracji dotyczących lokalności. Przewodniczący KRRiT stwierdził, że w innym miejscu wniosku zawarte były informacje dotyczące muzyki ludowej, promującej [...] artystów, prezentującej "muzykę żydowską, cygańską, węgierską, słowacką, podhalańską, spiską, orawską, lachów sądeckich, [...] i [...]. Wnioskodawca w piśmie wyjaśniającym z dnia 2 sierpnia 2014 r. nie zadeklarował, że muzyka ludowa, którą zamierza nadawać, będzie miała charakter lokalny, a wręcz oświadczył, że charakter muzyki nadawanej w Radiu [...] jest uniwersalny i rozrywkowy włącznie z muzyką ludową, dlatego nie można zawęzić jej znaczenia jedynie do lokalności. KRRiT nie mogła samowolnie zaliczyć do lokalności muzyki ludowej (wyrok NSA z dnia 18 lipca 2006 r., II GSK 34/06). Dlatego też, w ocenie organu, twierdzenie wnioskodawcy, jakoby organ nie zaliczył do tematyki lokalnej muzyki ludowej jest bezpodstawne.

Organ podkreślił, że okoliczność, iż [...]jest drugą stacją radiową Diecezji [...] po [...] , nie miała związku z postępowaniem o zmianę koncesji. Organ wskazał, że analizie podlegał wyłącznie program [...], dlatego też nie istniał obowiązek przeprowadzania monitoringu programu [...], rozpowszechnianego na podstawie innej koncesji.

Ponadto organ podkreślił, że dla stwierdzenia, czy dany program pochodzi od koncesjonariusza, nie ma znaczenia, czy jest on rozpowszechniany w jednym programie, czy w wielu. Przewodniczący KRRiT wskazał jednocześnie, że szczególny wymóg przeprowadzenia oceny dotyczy wielkości udziału w programie audycji wytworzonych przez nadawcę, w koprodukcji z innymi nadawcami lub na zamówienie nadawcy. Są to te audycje, do których powstania nadawca bezpośrednio się przyczynił swoimi działaniami produkcyjnymi, kooperacyjnymi lub finansowymi. (por. Komentarz S. Piątka do art. 36 k.p.a.). W związku z powyższym, organ stwierdził, że audycja wytworzona przez Koncesjonariusza może być rozpowszechniana w różnych programach i w każdym programie należącym do tego samego nadawcy jest zaliczana do audycji wytworzonych przez nadawcę lub na jego zamówienie albo we współdziałaniu z innymi nadawcami. Mając powyższe na uwadze, Przewodniczący KRRiT za nieuzasadniony uznała zarzut rozszczepiania programu.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego rzekomych braków formalnych wniosku Diecezji [...] oraz złożonej dokumentacji ekonomicznej stacji [...], Przewodniczący KRRiT stwierdził, że wniosek Diecezji [...] zawierał braki formalne, które pismami z dnia 12 maja 2014 r. oraz z dnia 24 lipca 2014 r. zostały przez wspomnianą Diecezję uzupełnione. Ponadto, organ uznał, że znajdująca się w aktach sprawy wstępna zgoda właściciela obiektu, adresowana do jednostki organizacyjnej - rozgłośni radiowej, spełniła wymagania rozporządzenia. Organ zajął stanowisko, że umowa z organizacją reprezentującą prawa artystów-twórców nie jest wymagana przez ww. rozporządzenie. Organ uznał jednocześnie, że wbrew zarzutom strony skarżącej, nie doszło do naruszenia przepisu art. 35 ust. 1 u.r.t., który wylicza podmioty, które mogą uzyskać koncesję, albowiem w świetle zarówno art. 55 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. o stosunku Państwa do Kościoła Katolickiego w Rzeczypospolitej Polskiej (tekst jednolity Dz. U. z 2013 r., poz. 1169), jak i art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, ze zm.), Diecezja [...], która nie prowadzi działalności gospodarczej, będąc kościelną osobą prawną, nie jest zobowiązana do przedstawienia, a zatem nie przedstawiła sprawozdań finansowych, sporządzanych zgodnie z przepisami o rachunkowości. Organ wyjaśnił, że Radio [...] działa jako jednostka organizacyjna kościelnej osoby prawnej - Diecezji [...], utworzona Dekretem Biskupa [...] z dnia [...] grudnia 1993 r., stanowi wydzielony podmiot podatkowy Diecezji [...] i w związku z tym, sporządza sprawozdania finansowe zgodnie z ustawą o rachunkowości. Instytucja wyodrębnienia podatkowego w ramach kościelnej osoby prawnej, ma na celu umożliwienie realizowania aktywności gospodarczej przez tę osobę prawną. Organ uznał w konsekwencji, że dokonał analizy ekonomicznej w oparciu o właściwe dokumenty. Organ wskazał, że Radio [...] jest nieposiadającą osobowości prawnej jednostką organizacyjną Diecezji [...], wspierającą w realizacji przez Diecezję misji ewangelizacyjnej. Dlatego też, w ocenie organu, dokumenty ekonomiczno-finansowe, którymi legitymuje się taka jednostka organizacyjna, są w dalszym ciągu dokumentami dotyczącymi wnioskodawcy, o których mowa w rozporządzeniu.

Odnosząc się z kolei do zarzutu naruszenia praw nabytych przez skarżącą spółkę [...] sp. z o.o. poprzez rozszerzenie koncesji Diecezji [...] o stację nadawczą w [...], Przewodniczący KRRiT wyjaśnił, że zgodnie z art. 34 ust. 1 u.r.t., Przewodniczący KRRiT, po zasięgnięciu opinii Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej w zakresie określonym w ust. 1a pkt 3 u.r.t., ogłasza w Dzienniku Urzędowym Rzeczypospolitej Polskiej "Monitor Polski" informacje o możliwościach uzyskania koncesji na rozpowszechnianie w sposób rozsiewczy naziemny programu radiowego lub telewizyjnego. Zgodnie z tym przepisem, jak zauważył organ, Prezes UKE jest wyłącznie właściwy w sprawie opiniowania technicznych parametrów nadawania programu (tj. częstotliwość lub kanały oraz maksymalna moc promieniowana i lokalizacja stacji nadawczej przeznaczonej do rozpowszechniania programu lub obszar, na którym mogą być wykorzystywane częstotliwości). Przewodniczący KRRiT zauważył, że Prezes UKE pismem z dnia [...] lipca 2013 r., nr [...], działając w trybie art. 34 ust. 1a pkt 3 u.r.t., powiadomił Przewodniczącego KRRiT, iż nie wnosi uwag do projektu Ogłoszenia Przewodniczącego KRRiT, dotyczącego stacji nadawczej [...][...]MHz. W tej sytuacji, organ uznał, że nie miał zatem żadnych podstaw, aby kwestionować to stanowisko Prezesa UKE, skoro w przedmiocie ewentualnych kolizji z innymi stacjami nadawczymi, wypowiedział się właściwy organ. Przewodniczący KRRiT podkreślić ponadto, że stacja nadawcza [...][...]MHz, została przez Prezesa UKE uwzględniona w planie częstotliwości radiowych z zakresu [...]-[...] MHz. Zgodnie zaś z art. 112 ust. 2 Prawa telekomunikacyjnego - "Plany zagospodarowania częstotliwości oraz ich zmiany nie mogą naruszać dokonanych rezerwacji częstotliwości".

Organ podkreślił, że pismem z dnia 21 października 2013 r. Prezes UKE wyraźnie stwierdził, że w przypadku doboru nowej częstotliwości konieczne jest przyjęcie takich parametrów stacji nadawczej, przy których emisja stacji z nowo dobranej częstotliwości nie ograniczy zasięgu określonego w koncesji i/lub rezerwacji innej stacji. Zdaniem Przewodniczącego KRRiT, warunek ten został również spełniony w przypadku stacji [...][...] MHz, albowiem parametry emisji, w tym wytłumienia na kierunku [...] -[...], zostały tak określone, aby emisja ze stacji [...][...] MHz nie naruszała dokonanych rezerwacji częstotliwości. Warunek ten jest spełniony zarówno w przypadku stacji [...][...]MHz.

Powołując się na wyrok NSA z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GSK 941/09, Przewodniczący KRRiT stwierdził, że w świetle art. 192 ust. 1 pkt 1 oraz art. 112 ust. 2 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, uznać należy, iż nie ma wątpliwości, że zagadnienia techniczne związane z rezerwacją częstotliwości należą do Prezesa UKE, jako gospodarza częstotliwości, a więc to ten organ decyduje co jest do podziału. Z kolei, zagadnienia związane z wyborem koncesjonariusza i udzieleniem mu koncesji, na warunkach technicznych określonych przez Prezesa UKE, należą do Przewodniczącego KRRiT, który decyduje, kto otrzyma przeznaczoną do zagospodarowania częstotliwość (czyli to, co Prezes UKE przeznaczył do podziału). Zdaniem Przewodniczącego KRRiT, żaden ze wskazanych organów nie ma "przewagi" w opisanym wyżej procesie koncesyjnym, gdyż każdy działa w granicach swoich kompetencji. W tym stanie rzeczy, organ wskazał, że postanowienie Prezesa UKE wydane w trybie art.105 § 5 k.p.a. i na podstawie art. 37 ust. 3 ustawy o radiofonii i telewizji, nie jest tylko opinią, z którą powinien się zapoznać Przewodniczący KRRiT przed wydaniem decyzji koncesyjnej, lecz jest wiążącym uzgodnieniem, co do warunków technicznych koncesji, które Przewodniczący KRRiT musi uwzględnić w treści decyzji koncesyjnej.

Odnosząc się do zarzutu nienaliczenia opłaty z tytułu rozszerzenia koncesji Diecezji [...] o stację nadawczą w [...], organ wskazał, że wyłączną podstawą prawną ustalania opłat za zmiany koncesji jest art. 40 u.r.t. i rozporządzenie KRRiT z dnia 4 grudnia 2012 r. w sprawie wysokości opłat za udzielenie koncesji na rozpowszechnianie programów radiowych i telewizyjnych oraz sposobu ich wyliczania (Dz. U. z 2012 r., poz. 1370). Tym samym, jak wskazał organ, deklaracje i przewidywania stron postępowania co do opłaty, nie są dla organu wiążące. Organ zauważył, że Diecezja [...] uzyskała koncesję nr [...] w dniu [...] września 2011 r., a więc opłatę naliczono na podstawie ówczesnego rozporządzenia w sprawie opłat z dnia 4 lutego 2000 r. Organ zauważył, że współczynnik związany z liczbą mieszkańców w zasięgu programu stanowił wówczas liczbę mieszkańców w pełnych dziesiątkach tysięcy. W koncesji określono całkowitą liczbę mieszkańców w zasięgu programu jako [...] osób i naliczono opłatę za udzielenie koncesji biorąc pod uwagę taki zasięg ludnościowy. Przewodniczący KRRiT stwierdził jednak, że po udzieleniu koncesji liczba mieszkańców w zasięgu programu zmniejszyła się w porównaniu do liczby określonej w koncesji, dlatego też organ nie naliczał opłat za ww. zmiany, w tym za przedmiotowe rozszerzenie.

Odnosząc się z kolei do zarzutu strony skarżącej dotyczącego nieprawidłowej zmiany dosyłu sygnału do stacji nadawczej [...], organ zauważył, że we wniosku o rozszerzenie koncesji, Diecezja [...] określiła sposób dosyłu sygnału do stacji [...] z lokalizacji [...], tj. lokalizacji określonej w koncesji nr [...], którą Diecezja [...] planowała rozszerzyć. Organ wskazał, że Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji nie mogła uwzględnić w uchwale nr [...], jak i w decyzji wydanej na jej podstawie, sposobu dosyłu sygnału z lokalizacji, która w tej dacie nie istniała.

Ustosunkowując się do wniosku strony skarżącej o zawieszenie postępowania prowadzonego w związku z przedmiotowym Ogłoszeniem do czasu zakończenia postępowania w sprawie skargi na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. dotyczącego lokalizacji [...] [...], Przewodniczący KRRiT stwierdził, iż nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia i podtrzymuje w całości stanowisko zawarte w swoim wcześniejszym postanowieniu odmawiającym zawieszenia postępowania. W ocenie organu, przedstawione przez skarżącą spółkę okoliczności nie uzasadniają zawieszenia przedmiotowego postępowania na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., a sądowo-administracyjne postępowanie w sprawie skargi spółki dotyczącej zmiany technicznych warunków rozpowszechniania programu ze stacji nadawczej [...] [...], na częstotliwości [...] MHz, nie może być uznane za zagadnienie wstępne w postępowaniu dotyczącym stacji nadawczej [...] MHz w [...]. Przewodniczący KRRiT uznał, że w przedmiotowej sprawie nie występuje bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy sądowo-administracyjnym postępowaniem, a postępowaniem dotyczącym stacji nadawczej [...] MHz w [...]. Organ uznał, że nie istnieje zależność między uprzednim rozstrzygnięciem wspomnianego przez stronę skarżąca postępowania sądowego a rozpatrzeniem sprawy i wydaniem decyzji w niniejszym postępowaniu administracyjnym. Przewodniczący KRRiT stwierdził, że mając na względzie treść przepisu art. 37 ust. 3 u.r.t., przesłanki zawieszenia związane z technicznymi warunkami rozpowszechniania mogłyby ewentualnie stać się przedmiotem analizy Prezesa UKE prowadzącego postępowanie na podstawie w/w przepisu.

Przewodniczący KRRiT, powołując się na stanowisko wyrażone w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 maja 2009 r., sygn. akt VI SA/Wa 2253/08 - stwierdził, że decyzja w przedmiocie koncesji ma charakter uznania administracyjnego. W ocenie organu, pomimo, że art. 36 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji wskazuje poszczególne elementy oceny wniosku koncesyjnego, to jednak wyliczenie to nie ma charakteru enumeratywnego (vide: zwrot "w szczególności"), a sposób ich określenia wskazuje na ten luz decyzyjny w dokonywaniu oceny. Zdaniem organu, przepisy powołanej ustawy upoważniają do kształtowania polityki na rynku audiowizualnym z uwzględnieniem jednak samodzielności nadawców i interesów odbiorców i zapewnieniem otwartego i pluralistycznego charakteru radiofonii i telewizji i podejmowane w postępowaniu koncesyjnym rozstrzygnięcie winno odpowiadać celom i zasadom określonym w powyższej regulacji.

Powołując się z kolei na dotychczasowe orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego, Przewodniczący KRRiT stwierdził, iż w granicach uznania administracyjnego w przedmiocie udzielenia koncesji na rozpowszechnianie programu mieści się dokonanie przez organ porównania wniosków koncesyjnych z uwzględnieniem treści ogłoszenia (tak: wyrok NSA z dnia 29 listopada 2012 r., sygn. akt II GSK 1133/11), ze wskazaniem okoliczności, które zdaniem organu wpłynęły na wynik sprawy (tak: wyrok NSA z dnia 4 marca 2011 r., sygn. akt II GSK 51/10). Organ zauważył, że również Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 lutego 2014 r. (sygn. akt K 29/12) stwierdził, że "podejmując decyzję co do udzielenia koncesji Krajowa Rada Radiofonii i Telewizji korzysta z pewnego zakresu swobody wpisanego w istotę uznania administracyjnego". Według Trybunału Konstytucyjnego, przedmiotowa swoboda nie może jednak nosić znamion dowolności, a swobodę KRRiT krępują przepisy k.p.a. Trybunał Konstytucyjny podkreślił jednocześnie, że "W postępowaniu koncesyjnym konieczne jest zapewnienie realizacji zasady równości wobec prawa (równego dostępu do reglamentowanego dobra w postaci koncesji) oraz jawności decyzji podjętej w przedmiocie udzielenia koncesji. Organ administracyjny, działając w granicach uznania administracyjnego, zanim zadecyduje, w jakim zakresie będzie korzystać ze swojej władzy, ma obowiązek wszechstronnego zbadania stanu faktycznego sprawy w perspektywie wszystkich przepisów prawa materialnego mogących mieć zastosowanie w sprawie (por. wyrok NSA z dnia 9 października 2001 r., sygn. akt II SA 1075/01, Lex nr 51033), a także musi uwzględnić tę okoliczność, by decyzja w przedmiocie udzielenia koncesji pozostawiała w zgodzie z interesem społecznym oraz słusznym interesem obywateli". Przewodniczący KRRiT stwierdził ponadto, że w ramach uznania administracyjnego, mieści się również określenie metody ustalania wyników postępowania. Powołując się na pogląd wyrażony w wyroku WSA w Warszawie z dnia 25 maja 2012 r., sygn. akt VI SA/Wa 627/12, LEX nr 1225808, Przewodniczący KRRiT uznał, że w świetle obowiązujących przepisów, dopuszczalna jest zarówno metoda przesiewowa, zakładająca stopniową eliminację wnioskodawców, przy zastosowaniu wielu kryteriów, jak i metoda punktowa, zakładająca ustalenie określonej liczby punktów za spełnienie określonych warunków i ich sumowanie, czy jeszcze inna metoda. Zdaniem organu, wybór metody (sposobu) ustalania wyników postępowania koncesyjnego w dziedzinie radiofonii i telewizji mieści się w ramach uznania administracyjnego organu. Ponadto, odwołując się do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w wyroku z dnia 18 lipca 2006 r., sygn. akt II GSK 34/06 - Przewodniczący KRRiT wskazał, iż informacje programowe dołączane do wniosku koncesyjnego są, wraz z innymi składnikami wniosku i załączników do niego, istotnym czynnikiem branym pod uwagę przy rozstrzyganiu przez organ koncesyjny o tym, czy dany podmiot spełnia wymagania do otrzymania koncesji, a w razie ubiegania się o koncesję więcej niż jednego wnioskodawcy - o tym, komu koncesję przyznać.

Mając na względzie powyższe, Przewodniczący KRRiT stwierdził, że w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy nie znalazł podstaw do uchylenia swojej wcześniejszej decyzji z dnia [...] października 2015 r., nr [...]. Organ uznał, że w niniejszym postępowaniu rozważył wszystkie istotne okoliczności faktyczne sprawy, które miały znaczenie dla rozpatrzenia sprawy i przesądziły o rozszerzeniu koncesji udzielonej Diecezji [...].

Przewodniczący KRRiT wskazał, że w pierwszej kolejności ustalił, że obaj wnioskodawcy spełnili kryterium wiarygodności finansowej, a następnie, dokonał szczegółowego porównania projektów programów przedstawionych przez strony. Organ zauważył, iż porównanie to zostało dokonane z uwzględnieniem siedmiu kryteriów, po czym wnioski z porównania zostały szczegółowo opisane w uzasadnieniu decyzji.

Przewodniczący KRRiT stwierdził, że w oparciu o przeprowadzoną analizę ofert programowych, dokonał wyboru programu Diecezji [...], gdyż:

- Diecezja [...] zadeklarowała zdecydowanie wyższy udział audycji o tematyce religijnej w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6:00-23:00 (na poziomie 20%, wobec 12% zaproponowanych przez skarżącą spółkę). Problematyka społeczna podejmowana na antenie radia "[...]", ma być obecna w różnorodnych audycjach, przede wszystkim informacyjnych, ale i publicystycznych;

- W wyniku porównania programów KRRiT stwierdziła, że przedstawiony program "[...]" przewyższa program [...] pod względem ilości proponowanych rodzajów audycji w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6:00-23:00 (12 rodzajów audycji, wobec 11 rodzajów audycji proponowanych przez skarżącą spółkę), jak i pod względem rodzajów audycji i form radiowych realizujących w tym czasie tematykę lokalną (8 rodzajów audycji, wobec 7 rodzajów audycji proponowanych w programie "[...]");

- Atutem programu Diecezji [...], była również przewaga udziału audycji słownych w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6:00-23:00 (39,5%, wobec 32% w programie "[...]") oraz wyższy udział tematyki lokalnej obecnej w programie (25% czasu jw., wobec 22,5% zaproponowanych przez skarżącą spółkę);

- Propozycja programu Diecezji [...] cechowała się ponadto znacznie mniejszym udziałem powtórzeń treści audycji słownych (6% w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6:00-23:00, wobec 20% w przypadku programu strony skarżącej).

Mając powyższe na względzie, Przewodniczący KRRiT uznał, że nie sposób zarzucić, iż organ, wydając zaskarżoną decyzję, przekroczył zasady uznania administracyjnego. Tym samym, organ uznał, iż sporne rozstrzygnięcie odpowiada prawu.

Pismem z dnia 4 sierpnia 2016 r. skarżąca spółka [...] sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. decyzję Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji z dnia [...] czerwca 2016 r.

Podtrzymując w skardze wszystkie zarzuty zawarte uprzednio we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia 2 listopada 2015 r., strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Przewodniczącego KRRiT z dnia [...] czerwca 2016 r. i ponowne rozpatrzenie sprawy.

Na wstępie skarżąca spółka wskazała na stanowisko W. G., zastępcy Przewodniczącego Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, który w toku posiedzenia KRRiT w dniu [...] stycznia 2015 r. stwierdzić miał, że "pierwotną intencją KRRiT było przyznanie tej częstotliwości Diecezji [...]". Zdaniem skarżącej spółki, ów fragment wypowiedzi zastępcy Przewodniczącego KRRiT świadczy o tym, że organ miał już z góry wybrany podmiot do rozszerzenia spornej koncesji, a wskazane uchybienia postępowania były konsekwentnie przez organ pomijane.

Przechodząc do analizy merytorycznej, strona skarżąca w uzasadnieniu wniesionej skargi zarzuciła w pierwszej kolejności, iż Diecezja [...] złamała przepis art. 52 ustawy o radiofonii i telewizji oraz ustawę - Prawo telekomunikacyjne z uwagi na nielegalne nadawanie programu radiowego z nadajnika w [...] na częstotliwości [...] MHz od dnia 28 kwietnia 2015 r., pomimo braku koncesji oraz decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości. Ponadto, w ocenie strony skarżącej, Diecezja [...] naruszyła także przepis § 18 rozporządzenia KRRiT w sprawie zawartości wniosku o udzielenie koncesji oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach udzielania i cofania koncesji na rozpowszechnianie i rozprowadzanie programów radiofonicznych i telewizyjnych, albowiem nie powiadomiła organu koncesyjnego o zmianie stanu faktycznego - rozpoczęciu nadawania z lokalizacji [...]. Skarżąca spółka zarzuciła, iż w postępowaniu zakończonym wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] czerwca 2016 r. Przewodniczący KRRiT nie odniósł się w żaden sposób do ewidentnego i udokumentowanego naruszenia przez Diecezję [...] przepisów dotyczących radiokomunikacji i środków masowego przekazu - art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy o radiofonii i telewizji. W ocenie strony skarżącej, KRRiT nie podjęła kroków zmierzających do przywrócenia stanu zgodnego z prawem i zaprzestania nadawania przez Diecezję [...] programu bez koncesji, pomimo informacji i wezwania skierowanego przez skarżącą spółkę oraz pomimo potwierdzenia faktu nadawania programu Radio [...] przez Prezesa UKE w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] Zdaniem strony skarżącej, fakt nadawania przez Diecezję [...] programu radiowego za pomocą częstotliwości [...] MHz bez koncesji został przez Przewodniczącego KRRiT zignorowany przy wydawaniu zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na względzie, strona skarżąca zarzuciła, iż pomimo posiadanej wiedzy Przewodniczący KRRiT nie działał na podstawie przepisów prawa - ustawy o radiofonii i telewizji oraz ustawy - Prawo telekomunikacyjne, naruszając tym samym zasady postępowania administracyjnego określone w art. 6 i art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Strona skarżąca wskazała ponadto, że Prezes UKE wydał pozwolenie radiowe nr [...] z dnia [...] kwietnia 2015 r. na używanie nadajnika zlokalizowanego na obiekcie innym, aniżeli wskazany we wniosku złożonym przez Diecezję [...] w związku z Ogłoszeniem, wskazując jednocześnie w treści tego pozwolenia, że prawo do nadawania programu wynika z udzielonej Diecezji [...] koncesji. Tymczasem, jak zauważyła strona skarżąca, w dniu złożenia wniosku o wydanie pozwolenia oraz w dacie wydania pozwolenia radiowego Diecezja [...] nie dysponowała takim prawem, ponieważ Przewodniczący KRRiT nie wydał decyzji w sprawie częstotliwości [...] MHz.

W konsekwencji, strona skarżąca zarzuciła, iż wydając decyzję z dnia [...] października 2015 r., Przewodniczący KRRiT - poprzez fakt nie uwzględnienia wyżej opisanych naruszeń prawa, stanowiących przesłankę do negatywnej oceny wniosku Diecezji [...] - naruszył zasady oceny wniosku i dotychczasowej działalności nadawcy, przyznając prawo do nadawania podmiotowi, który ewidentnie i jawnie łamał wyżej przywołane przepisy prawa. Według skarżącej spółki, obowiązujące przepisy ustawy o radiofonii telewizji oraz ustawy - Prawo telekomunikacyjne nie zezwalają kompetentnym organom akceptować sytuacji, w której program radiowy jest rozpowszechniany bez koncesji i decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości.

Strona skarżąca zarzuciła również, iż Przewodniczący KRRiT nie informował strony o sposobie załatwienia złożonego przez skarżącą spółkę wniosku o wszczęcie procedury cofnięcia koncesji Diecezji [...] w związku z nadawaniem programu bez koncesji, naruszając tym samym zasadę jawności postępowania i czynnego udziału strony na każdym etapie postępowania.

Ponadto, strona skarżąca zarzuciła, że Przewodniczący KRRiT nie informował strony o przebiegu postępowania zakończonego wydaniem skarżonej decyzji na żadnym z jego etapów, a wszelkie informacje o przebiegu tego postępowania skarżąca spółka uzyskiwała wyłącznie wskutek własnej inicjatywy. Strona zarzuciła, iż Przewodniczący KRRiT nie zawiadomił strony o fakcie podjęcia uchwały Nr [...] z dnia 13 stycznia 2015 r., w której dokonano rozstrzygnięcia postępowania, jak i jakichkolwiek dalszych krokach podejmowanych w sprawie w tym o uzgodnieniach technicznych z Prezesem UKE. Skarżąca spółka zarzuciła, iż Przewodniczący KRRiT przed wydaniem zaskarżonej decyzji nie umożliwił stronie wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań, w szczególności nie zawiadomił strony skarżącej o zamiarze zakończenia postępowania i wydania decyzji.

Strona skarżąca zarzuciła jednocześnie, iż Przewodniczący KRRiT w toku postępowania nie stosował się do zasady określonej w art. 10 § 1 k.p.a.

Ponadto, skarżąca spółka stwierdziła, że Przewodniczący KRRiT nie działał w sprawie wnikliwie i szybko, przez co naruszona została zasada określona w art. 12 § 1 k.p.a.

Strona skarżąca uznała, że Przewodniczący KRRiT, wydając zaskarżoną decyzję, pominął - istotne dla prawidłowego rozpoznania sprawy - elementy.

Zdaniem strony skarżącej, organ pominął fakt, iż we wniosku Diecezji [...] wystąpiły braki formalne, które winny spowodować pozostawienie jej wniosku bez rozpoznania.

W szczególności, zdaniem skarżącej spółki, braki formalne wniosku Diecezji [...] obejmowały:

a) brak wstępnej zgody właściciela obiektu lub władz lokalnych;

b) brak dokumentacji ekonomicznej (zdaniem strony skarżącej, wniosek Diecezji [...] nie zawiera dokumentacji ekonomicznej wnioskodawcy, gdyż nadesłane dokumenty ekonomiczne (bilanse, rachunki wyników) dotyczą rozgłośni [...], a nie Diecezji [...]);

c) braki formalne występujące w złożonym wniosku Diecezji [...]j, które potwierdziła Notatka służbowa Departamentu Regulacji z dnia [...] listopada 2013 r.;

d) braki formalne w złożonym wniosku Diecezji [...], które potwierdził Departament Regulacji w piśmie z dnia 2 grudnia 2013 r.;

e) niezłożenie przez Diecezję [...] niezbędnej dokumentacji w części dotyczącej informacji programowych, i jednoczesne ograniczenie się do odesłania KRRiT do swojego wniosku z 2011 r., pomimo braku aktualizacji nowej formy programowej.

Zdaniem strony skarżącej, organ pominął w decyzji również znaczące defekty programowe, w tym stwierdzony w opinii programowej fakt nierealizowania w pełni wymogów koncesji przez Diecezję [...].

Strona skarżąca zarzuciła ponadto, iż w zaskarżonej decyzji zmieniono sposób dosyłu sygnału - niezgodnie z wnioskiem Diecezji [...] i bez podania przyczyny takiej zmiany.

Skarżąca spółka zarzuciła, iż w uzasadnieniu spornej decyzji przyznającej koncesję Diecezji [...] pominięto istotne fakty z prowadzonego postępowania, w tym fakt:

- niewywiązywania się przez Diecezję [...] z dotychczas wykonywanej koncesji w części programowej;

- braków w dokumentacji finansowej Diecezji [...] (zdaniem strony skarżącej, w aktach sprawy na dzień złożenia wniosku znajdowała się jedynie niekompletna dokumentacja finansowa dotycząca [...], który to podmiot - pomimo istnienia związku natury funkcjonalnej z Diecezją [...] - nie jest uczestnikiem postępowania).

Ponadto, strona skarżąca zarzuciła, iż Przewodniczący KRRiT w żaden sposób nie wyjaśnił zasad usytuowania w strukturach wnioskodawcy jednostki organizacyjnej o nazwie [...], mimo, że posiada redaktora naczelnego i zapewne musi posiadać redakcję, w rozumieniu przepisów prawa prasowego a także NIP, REGON i sprawozdania finansowe, skoro posiada dział sprzedaży reklam. Jednocześnie, strona skarżąca zauważyła, że w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ nie podał faktu, że [...] jest drugą stacją radiową Diecezji [...] po [...]. Zdaniem strony skarżącej, fakt ten jest istotny dla postępowania z tego względu, że jak wynika z pisma Departamentu Regulacji z dnia 9 października 2014 r. znaczna część audycji koncesjonariusza jest wspólna.

W tej sytuacji, strona skarżąca, z ostrożności procesowej, wskazała na możliwość "rozszczepiania programu" [...] i [...]na terenie Diecezji [...] i tym samym na omijanie przepisu ograniczającego czas nadawania płatnych przekazów w godzinie programu do 12 minut (art. 16 ust. 1 pkt 3 ustawy o radiofonii i telewizji).

Strona skarżąca zauważyła, że dokumentacja monitoringu Radia [...] przeprowadzonego przez KRRiT w dniach od 10 do 16 marca 2014 r. wykazuje, że nie przeprowadzono monitoringu [...]. W tej sytuacji, zdaniem skarżącej spółki, KRRiT nie mogła poprawnie dokonać oceny realizacji koncesji Radia [...] przez Diecezję [...] bez dokonania analizy porównawczej programów [...] i [...].

Ponadto, strona skarżąca zarzuciła, że mimo ewidentnej kolizji częstotliwości: [...][...] MHz oraz chronionej częstotliwości skarżącej spółki [...][...] MHz, Przewodniczący KRRiT nie umorzył, ani nie anulował Ogłoszenia i całości postępowania, pomimo żądania strony skarżącej.

Strona skarżąca zauważyła, że zachodzi widoczność "wzrokowa" istniejącej stacji nadawczej Radia [...] oraz częstotliwości [...] MHz z lokalizacją [...] w [...].

Mając na względzie powyższe, strona skarżąca zarzuciła, iż przyznanie Diecezji [...] koncesji zgodnie z Ogłoszeniem na [...] narusza nabyte prawa skarżącej spółki [...] sp. z o.o. z tytułu wykonywanej Koncesji Nr [...] z dnia [...] września 2008 r. Strona skarżąca wskazała, że stan ten uwzględni! Przewodniczący KRRiT w piśmie do Prezesa UKE z dnia [...] listopada 2014 r., w którym Przewodniczący KRRiT stwierdził, że "(...) wstępna analiza propagacyjna wykazała, że częstotliwości: [...] MHz w [...] i [...] MHz w L., ze względu na zbyt mały odstęp (jeden kanał ) będą negatywnie wpływać na siebie, a zasięgi stacji ulegną zmniejszeniu".

Ponadto, strona wskazała, że powyższą kolizję, naruszającą prawa nabyte skarżącej spółki, potwierdza ekspertyza wykonana przez Instytut Łączności we [...] w maju 2015 r. (vide: Raport nr [...]- w aktach postępowania), przesłana przez stronę skarżącą wraz z wnioskiem o zawieszenia postępowania. Zdaniem strony skarżącej, powyższa ekspertyza wskazuje jednoznacznie na ograniczenie zasięgu użytecznego nadajnika Radia [...] ze stacji [...] po uruchomieniu spornej częstotliwości [...] MHz w lokalizacji [...].

Pomimo powyższych informacji, jak zauważyła strona skarżąca, Przewodniczący KRRiT w żaden sposób nie odniósł się do danych zawartych w raporcie Instytutu Łączności, natomiast przyjął wcześniejsze zapewnienia Prezesa UKE o braku możliwych zakłóceń między istniejącą stacją Radia [...][...]MHz a procedowaną w postępowaniu częstotliwością [...] MHz [...]. Strona zarzuciła, że Przewodniczący KRRiT nie odniósł się w treści zaskarżonej decyzji do zawartych w tej ekspertyzie opisów i wniosków.

Strona skarżąca zarzuciła ponadto, że w zaskarżonej decyzji organ pominął całkowicie również fakt występowania przez skarżącą spółkę z szeregiem pism zawierających żądania zapobieżenia prowadzonemu postępowaniu oraz zmierzających do zmiany Uchwały Nr [...] z dnia [...] stycznia 2015 roku, wskazujących na wadliwość dokonania doboru częstotliwości [...] MHz w lokalizacji [...]. Według strony skarżącej, Przewodniczący KRRiT nie odniósł się do treści tych żądań w decyzji kończącej postępowanie, co ma istotne znaczenie dla prawidłowości rozstrzygnięcia, ponieważ wskazuje na naruszenie praw nabytych strony skarżącej.

Wskutek tego, zdaniem strony, zaskarżona decyzja nie spełnia wymogów określonych w art. 104 § 1 i 3 k.p.a.

Zdaniem strony skarżącej, wskutek postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji wprowadzono ochronę częstotliwości [...] MHz i uniemożliwiono zwiększenie zasięgu Radia [...], przy jednoczesnym naruszeniu praw nabytych skarżącej spółki i złamaniu szeregu przepisów prawa materialnego, jak i procedury administracyjnej oraz zasad uczciwej konkurencji.

Niezależnie od powyższych zastrzeżeń, strona skarżąca uznała, że organ naruszył prawo, albowiem - błędnie oceniając przesłanki zastosowania przepisu art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. - odmówił zawieszenia postępowania prowadzonego w związku z Ogłoszeniem do czasu zakończenia postępowania w sprawie skargi na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. Tymczasem, jak zauważyła strona, w złożonej skardze na postanowienie Prezesa UKE, skarżąca spółka wskazywała na to, że postępowanie w sprawie częstotliwości [...] MHz w [...] obarczone jest wadą polegającą na tym, że częstotliwość [...] MHz została wprowadzona do planu zagospodarowania częstotliwości z naruszeniem zasad i przepisów określonych w Prawie telekomunikacyjnym. Skarżąca spółka podniosła, iż podtrzymuje stwierdzenia w tym zakresie zawarte w złożonej skardze oraz podkreśla, że wyniki tej analizy jednoznacznie wskazują na to, że uzgodnienie częstotliwości [...] MHz dla potrzeb postępowania w sprawie rozszerzenia koncesji nie uwzględniało w prawem określonym zakresie faktu działania stacji [...] MHz wykorzystywanej przez stronę skarżącą, przez co było i pozostaje oczywiście sprzeczne z zasadami gospodarowania częstotliwościami dla potrzeb radiofonii.

W konsekwencji, strona skarżąca zarzuciła, iż uznać należy, że nieprawdziwe było stwierdzenie zawarte przez Przewodniczącego KRRiT w Ogłoszeniu z dnia 1 sierpnia 2013 r., że "Wykaz został określony z uwzględnieniem działających na dzień dzisiejszy polskich stacji radiofonii analogowej".

W tej sytuacji, strona skarżąca uznała, że - wbrew stanowisku organu - rozstrzygnięcie sprawy objętej treścią skargi złożonej przez stronę do WSA ma ten oczywisty związek z postępowaniem zakończonym wydaniem skarżonej decyzji, że w przypadku uznania słuszności owej skargi, strona miałaby prawo oczekiwać, że Przewodniczący KRRiT umorzy postępowanie prowadzone w związku z Ogłoszeniem, gdyż postępowanie to dotyczy tej samej częstotliwości [...] MHz, co do której sąd może orzec, że została uzgodniona i wprowadzona do planu zagospodarowania częstotliwości w sposób sprzeczny z obowiązującym prawem.

Wobec powyższego, strona uznała, że wniosek o zawieszenie postępowania zakończonego wydaniem skarżonej decyzji pozostaje aktualny w przypadku niedokonania zmiany koncesji dla [...] sp. z o.o. i znajduje podstawę w przepisie art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Przewodniczący KRRiT wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 1066), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W świetle powołanych przepisów cyt. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. - dalej także: "p.p.s.a.").

Należy przy tym wyraźnie zaznaczyć, że od dnia wejścia w życie Traktatu Akcesyjnego z dnia 16 kwietnia 2003 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 90, poz. 864), na mocy którego Polska stała się państwem członkowskim Unii Europejskiej, kontrola sądu administracyjnego obejmuje również zgodność rozstrzygnięć organów administracji publicznej z prawem wspólnotowym (prawem Unii Europejskiej), rozumianym jako całokształt dorobku prawnego Wspólnoty Europejskiej (acquis communautaire), w tym zasad ogólnych prawa wspólnotowego (prawa Unii Europejskiej), interpretowanych oraz stosowanych w sposób jednolity na całym obszarze Unii Europejskiej.

W ocenie Sądu, analizując pod tym kątem skargę spółki [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...], należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził bowiem, że Przewodniczący Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, wydając zaskarżoną decyzję z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzję tego organu z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w sprawie zmiany koncesji udzielonej Diecezji [...] z siedzibą w [...] poprzez przyznanie prawa do rozpowszechniania programu radiowego "[...]" ze stacji nadawczej zlokalizowanej w [...] w województwie [...] ([...] MHz), z jednoczesną odmową dokonania zmiany koncesji udzielonej skarżącej spółce [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] - nie naruszył obowiązujących przepisów prawa.

Zdaniem Sądu, wbrew zarzutom strony skarżącej, Przewodniczący KRRiT, wydając obie sporne decyzje administracyjne, nie dopuścił się naruszenia zarówno przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności przepisów art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a., jak również przepisów prawa materialnego, w tym w szczególności art. 33 ust. 2 i ust. 3 oraz art. 36 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia 29 grudnia 1992 r. o radiofonii i telewizji.

Jednocześnie, uznać należy, że w działaniu organu administracji publicznej, wydającego wskazane powyżej decyzje, Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno, gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego.

Ponadto, Sąd uznał, że w uzasadnieniu obu spornych rozstrzygnięć Przewodniczący KRRiT wyjaśnił w sposób dostatecznie jasny i przekonywujący motywy ich podjęcia, zaś przytoczona w tym zakresie argumentacja jest wyczerpująca i w pełni odnosząca się do stanowiska strony skarżącej.

W wyniku analizy obu spornych decyzji, Sąd stwierdził, że organ koncesyjny, rozpatrując oba złożone w związku z ogłoszeniem wnioski, kierował się zasadą praworządności, poddając owe wnioski stosownej ocenie zgodnie z kryteriami wymienionymi w art. 36 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji.

Zdaniem Sądu, Przewodniczący KRRiT, rozpatrując oba złożone wnioski, poddał ocenie stopień zgodności zamierzonej działalności programowej z zadaniami określonymi w art. 1 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, z uwzględnieniem stopnia realizacji tych zadań przez innych nadawców działających na obszarze objętym koncesją, możliwość dokonania przez wnioskodawcę koniecznych inwestycji i finansowania programu, przewidywany udział w programie audycji wytworzonych przez nadawcę lub na jego zamówienie albo we współdziałaniu z innymi nadawcami, przewidywany udział audycji, o których mowa w art. 15 ust. 2 ustawy o radiofonii i telewizji, a także dotychczasowe przestrzeganie przepisów dotyczących radiokomunikacji i środków społecznego przekazu.

W konsekwencji, uznać należy, iż Przewodniczący KRRiT zasadnie stwierdzając, że obaj wnioskodawcy spełniają kryterium wiarygodności finansowej, dokonał prawidłowego porównania projektów programów radiowych przedstawionych przez oba podmioty.

Ponadto, Sąd stwierdził, że organ koncesyjny szczegółowo wyjaśnił sposób dokonania zestawienia obu wniosków, zasadnie wskazując, że oceniał zarówno charakter programu, jak i planowany udział rodzajów audycji w tygodniowym czasie nadawania programu w godz.6:00-23:00, łączny minimalny udział audycji słownych w tygodniowym czasie nadawania programu w godz.6:00-23:00 oraz łączny udział audycji słownych poświęconych tematyce społeczno-religijnej, rodzaje audycji i formy radiowe realizujące tematykę lokalną w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6:00-23:00, projektowany udział tematyki lokalnej w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6:00-23:00, jak również udział powtórek audycji słownych w tygodniowym czasie nadawania programu w godz. 6:00-23:00.

W ocenie Sądu, w wyniku dokonania szczegółowego porównania złożonych wniosków, Przewodniczący KRRiT wykazał w uzasadnieniu decyzji, dlaczego - w jego ocenie - na wyróżnienie zasługuje propozycja programu Diecezji [...].

Mając na uwadze szczegółowo opisane przez organ kryteria oceny obu wniosków, Sąd doszedł do przekonania, że organ koncesyjny wykazał w decyzji, dlaczego propozycja Diecezji [...] jest bardziej wiarygodna oraz społecznie uzasadniona i w konsekwencji, dlaczego program "[...]" będzie w wyższym stopniu spełniał warunki Ogłoszenia Przewodniczącego KRRiT z dnia 1 sierpnia 2013 r., zarówno w zakresie charakteru programu, jak i udziału w nim audycji realizujących ten charakter.

Sąd nie dostrzegł, aby analiza wniosków złożonych w związku z Ogłoszeniem przeprowadzona przez Przewodniczącego KRRiT, a także dokonana przez ten organ analiza interesu społecznego, dokonane zostały niezgodnie z zasadami uznania administracyjnego i nosiły tym samym cechy rozstrzygnięcia dowolnego.

Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że rozstrzygnięcie polegające na rozszerzeniu koncesji udzielonej Diecezji [...] o prawo do rozpowszechniania programu radiowego ze stacji nadawczej zlokalizowanej w [...] ([...]MHz) dokonane zostało przy prawidłowym zastosowaniu przepisu art. 36 ustawy o radiofonii i telewizji.

Ponadto, Sąd stwierdził, że Przewodniczący KRRiT wyjaśnił w sposób przekonywujący, że w przypadku wniosku Diecezji [...] zachodzą przesłanki wskazane w art. 155 k.p.a., pozwalające na zmianę (rozszerzenie) koncesji Nr [...] z dnia [...] września 2011 r. o stację nadawczą zlokalizowaną w [...] ([...] MHz) w województwie [...].

Ustosunkowując się do poszczególnych zarzutów skargi w pierwszej kolejności wskazać należy, iż nieuzasadniony jest zarzut skarżącej spółki dotyczący złamania przez Diecezję [...] art. 52 ustawy o radiofonii i telewizji oraz ustawy - Prawo telekomunikacyjne poprzez nielegalne nadawanie programu radiowego z nadajnika w [...] na częstotliwości [...] MHz od [...] kwietnia 2015 r., pomimo braku koncesji oraz decyzji w sprawie rezerwacji częstotliwości, a także zarzut naruszenia § 18 rozporządzenia KRRiT w sprawie zawartości wniosku o udzielenie koncesji oraz szczegółowego trybu postępowania w sprawach udzielani i cofania koncesji na rozpowszechnianie i rozprowadzenie programów radiofonicznych i telewizyjnych z uwagi na niepowiadomienie o zmianie stanu faktycznego, tj. rozpoczęciu nadawania z lokalizacji [...].

Wskazać należy, że zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy o radiofonii i telewizji, w postępowaniu o udzielenie koncesji ocenia się m.in. dotychczasowe przestrzeganie przepisów dotyczących radiokomunikacji i środków masowego przekazu.

Jak słusznie zauważył organ, w doktrynie przyjmuje się, iż "Dokonując oceny przestrzegania przepisów dotyczących radiokomunikacji i środków masowego przekazu, KRRiT winna się opierać na stosowanych dokumentach w postaci wyroków sądów, decyzji KRRiT czy władz administracyjnych" (vide: J. Sobczak, Komentarz do art. 36 ustawy o radiofonii i telewizji /w:/ J. Sobczak, Radiofonia i telewizja. Komentarz do ustawy, Zakamycze, 2001). Podobnie wskazuje S. Piątek stwierdzając, że "Przepis mówi o "dotychczasowym" przestrzeganiu przepisów, a zatem bez ograniczenia czasowego. Nie powinny być jednak uwzględniane przeszłe naruszenia prawa, które nie mogą być podstawą odpowiedzialności w czasie rozpatrywania wniosku koncesyjnego. Krajowa Rada, oceniając zgodność wcześniejszej działalności wnioskodawcy w tych sprawach, powinna się opierać na rozstrzygnięciach organów i instytucji powołanych do orzekania o tych naruszeniach" (por. S. Piątek /w:/ Ustawa o radiofonii i telewizji. Komentarz, pod red. S. Piątka, wyd. 1, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2014).

Należy zauważyć, że w wyniku czynności podjętych w celu wyjaśnienia wątpliwości w powyższym zakresie, Przewodniczący KRRiT ustalił, iż Komenda Powiatowa Policji w [...] prowadziła postępowanie o przestępstwo z art. 52 ustawy o radiofonii i telewizji w sprawie rozpowszechniania programu radiowego pod nazwą [...] ze stacji nadawczej zlokalizowanej w [...][...] MHz bez wymaganej prawem koncesji. Z ustaleń wynika, że postępowanie przeciwko Diecezji [...] w sprawie przestępstwa z art. 52 ustawy o radiofonii i telewizji zakończone zostało jednak w dniu [...] sierpnia 2015 r. wydaniem postanowienia o odmowie wszczęcia dochodzenia wobec braku danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie popełnienia przestępstwa (vide: pismo Komendy Powiatowej Policji z [...] z dnia [...] lutego 2016 r.).

Z uwagi na powyższe, uznać należy, iż organ koncesyjny nie mógł stwierdzić, iż istnieją podstawy do negatywnego rozstrzygnięcia wniosku Diecezji [...] w oparciu o przesłankę z art. 36 ust. 1 pkt 5 ustawy o radiofonii i telewizji.

Ustosunkowując się z kolei do zarzutu strony skarżącej dotyczącego pominięcia przez Przewodniczącego KRRiT braków formalnych wniosku Diecezji [...], które - w ocenie skarżącej spółki - powinny spowodować pozostawienie tego wniosku bez rozpoznania, należy uznać, iż - wbrew twierdzeniom skarżącej spółki - Diecezja [...] posiadała wstępną zgodę właściciela budynku, zaś jej dokumentacja ekonomiczna nie miała istotnych braków formalnych. Zdaniem Sądu, również wniosek Diecezji [...] w części programowej był komplety i nie zawierał braków formalnych, zaś z jego treści wyraźnie wynikało, jakie mają być założenia projektowanego programu. Wbrew twierdzeniom skarżącej spółki, Diecezja [...] przedstawiła projektowany program w zakresie wymaganym przez przepisy prawa i pozwalającym na merytoryczne odniesienie się przez organ koncesyjny do wniosku strony oraz podjęcie stosownego rozstrzygnięcia w postaci decyzji o rozszerzeniu koncesji.

Jeśli chodzi z kolei o zarzut rzekomej niekompletnej dokumentacji finansowej dotyczącej wniosku [...], stwierdzić należy, że organ koncesyjny nie naruszył art. 35 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji. Zdaniem Sądu, skoro [...] działa jako jednostka organizacyjna kościelnej osoby prawnej - Diecezji [...], to przyjąć trzeba, że organ prawidłowo uwzględnił przy ocenie przesłanki możliwości finasowania wnioskodawcy będącego kościelną osobą prawną dokumentacji finansowej podmiotu podatkowego wyodrębnionego na podstawie przytoczonych przez organ koncesyjny przepisów, w ramach którego prowadzona jest koncesjonowana działalność nadawcy.

Sąd uznał ponadto, że nieuzasadniony jest zarzut skarżącej spółki jakoby Przewodniczący KRRiT pominął w zaskarżonej decyzji istotne defekty oferty programowej przedstawionej przez Diecezję [...]. Zdaniem Sądu, w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ koncesyjny jednoznacznie wyjaśnił, dlaczego oferta [...] jest bogatsza pod względem liczby audycji, ich czasu i różnorodnego charakteru. Monitoring przeprowadzony przez organ potwierdził, iż program rozpowszechniany przez Diecezję [...] jest bardzo urozmaicony, obejmuje różnego rodzaju audycje zarówno o charakterze lokalnym, jak i ponadregionalnym. Monitoring wykazał również, iż udział audycji religijnych rozpowszechnianych w [...] wynosi 20,8% tygodniowego czasu nadawania programu w godz. 6:00-23:00, a zatem jest wyższy od zaplanowanego przez skarżącą spółkę w złożonym przez nią wniosku. W konsekwencji, organ szczegółowo wyjaśnił, dlaczego Diecezja [...] rozpowszechniała swój program w sposób znacznie przewyższający warunki ogłoszenia Przewodniczącego KRRiT z dnia 14 sierpnia 2013 r.

W ocenie Sądu, nie sposób zgodzić się również z zarzutem strony skarżącej, zgodnie z którym w zaskarżonej decyzji zmieniono sposób dosyłu sygnału niezgodnie z wnioskiem Diecezji [...] i bez podania przyczyny zmiany. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wyjaśnił, że we wniosku o rozszerzenie koncesji Diecezja [...] określiła sposób dosyłu sygnału do stacji [...] z lokalizacji [...]. Lokalizacja ta określona została w koncesji nr [...], którą to Diecezja planowała rozszerzyć. Na skutek wniosku Diecezji złożonego w odrębnym podstępowaniu, Przewodniczący KRRiT decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] dokonał zmiany technicznych warunków rozpowszechniania programu określonych w pkt V koncesji nr [...] poprzez wpisanie w miejsce dotychczasowej lokalizacji stacji nadawczej, tj. [...], nowej lokalizacji - [...]. W związku z powyższym, uznać należy, że wydając decyzję w sprawie przyznania koncesji w przedmiotowej sprawie, jak i podejmując uchwałę ją poprzedzającą, organ koncesyjny zobowiązany był do uwzględnienia ostatecznej decyzji nr [...].

Sąd uznał ponadto, że nie zasługują na akceptację również te zarzuty strony skarżącej, w których spółka zarzuca nieprzeprowadzenia monitoringu radia [...].

Jednocześnie, w ocenie Sądu, nie można zgodzić się z sugestią strony skarżącej, jakoby doszło do rzekomego "rozszczepiania programu".

Sąd nie zgodził się również z argumentami strony skarżącej dotyczącymi rzekomej kolizji częstotliwości [...][...] oraz częstotliwości [...], należącej do skarżącej spółki [...] sp. z o.o.

Odnosząc się do powyższego zarzutu, należy zauważyć, że w świetle przepisu art. 192 ust. 1 pkt 1 ustawy - Prawo telekomunikacyjne, gospodarka w zakresie zasobów częstotliwości oraz kontrola spełniania wymagań dotyczących kompatybilności elektromagnetycznej, należą do zakresu działania Prezesa UKE.

Z kolei ustawa o radiofonii i telewizji również wyraźnie przewiduje, że wszystkie decyzje odnoszące się do technicznych aspektów działalności nadawczej podejmowane są przy udziale Prezesa UKE (vide: m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II GSK 941/09).

Procedura koncesyjna przebiega w ten sposób, że działając na podstawie art. 34 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji, Przewodniczący KRRiT w porozumieniu z Prezesem UKE ogłasza informacje o możliwości uzyskania koncesji na rozpowszechnianie programu radiowego. Wśród tych informacji są określone warunki techniczne rozpowszechniania programu, w szczególności częstotliwość bądź kanał oraz moc i lokalizacja stacji nadawczych. Po dokonaniu wyboru koncesjonariusza, KRRiT podejmuje uchwałę koncesyjną, którą rozstrzyga przeprowadzony konkurs i postanawia udzielić koncesji jednemu z wnioskodawców oraz odmówić pozostałym. Przed podjęciem decyzji koncesyjnej przez Przewodniczącego KRRiT poprzedzająca ją uchwała koncesyjna jest ponownie konsultowana z Prezesem UKE, na podstawie art. 37 ust. 3 ustawy o radiofonii i telewizji. Na tym etapie postępowania Prezes UKE ustala ostateczne warunki techniczne koncesji. Warunki te, jako uzgodnione między obydwoma organami, będą następnie zawarte w decyzji koncesyjnej Przewodniczącego KRRiT oraz w wydanej na jej podstawie na rzecz koncesjonariusza decyzji rezerwacyjnej Prezesa UKE.

W konsekwencji, uznać należy, że skoro zagadnienia techniczne związane z rezerwacją częstotliwości należą do Prezesa UKE, jako gospodarza częstotliwości, to w tym stanie rzeczy postanowienie Prezesa UKE wydane w trybie art. 105 § 5 k.p.a. w zw. z art. 37 ust. 3 ustawy o radiofonii i telewizji, nie jest tylko opinią, z którą powinien się zapoznać Przewodniczący KRRiT przed wydaniem decyzji koncesyjnej, lecz stanowi niewątpliwie wiążące uzgodnienie, co do warunków technicznych koncesji, które Przewodniczący KRRiT musi uwzględnić w treści decyzji koncesyjnej.

Mając powyższe na uwadze, należy zauważyć, iż stacja nadawcza [...][...]uwzględniona została przez Prezesa UKE w planie częstotliwości radiowych z zakresu [...]-[...] MHz. Jednocześnie, wskazać trzeba na pismo Prezesa UKE z dnia [...] października 2013 r., w którym organ ten stwierdził wyraźnie, iż w przypadku stacji [...][...] MHz spełniony został warunek, aby nie naruszała ona zasięgu określonego w koncesji lub rezerwacji innej stacji. Ponadto, należy podnieść, iż Prezes UKE nie zgłosił także zastrzeżeń do projektu ogłoszenia Przewodniczącego KRRiT dotyczącego stacji nadawczej [...][...]MHz, przekazanego zgodnie z art. 34 ust. 1 ustawy o radiofonii i telewizji w celu zasięgnięcia opinii.

W konsekwencji, Sąd uznał, iż z uwagi na zajęcie jednoznacznego stanowiska przez właściwy organ (Prezesa UKE), brak było podstaw do uznania przez Przewodniczącego KRRiT, iż mogłoby dojść do kolizji częstotliwości [...][...] oraz częstotliwości [...], należącej do skarżącej spółki.

Odnosząc się natomiast do zarzutów związanych z nienaliczeniem opłaty za zmianę koncesji stwierdzić należy, że Przewodniczący KRRiT w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyraźnie wyjaśnił, odwołując się do stosownych przepisów, dlaczego brak było podstaw do naliczenia Diecezji [...] opłaty za przedmiotowe rozszerzenie koncesji.

Ustosunkowując się z kolei do zarzutu naruszenia przez organ koncesyjny regulacji wyrażonej w art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. z uwagi na niezawieszenie postępowania administracyjnego prowadzonego w związku z Ogłoszeniem do czasu zakończenia postępowania sądowego w sprawie skargi strony na postanowienie Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r., należy zgodzić się z organem koncesyjnym, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy sądowoadministracyjnym postępowaniem w sprawie skargi spółki dotyczącej zmiany technicznych warunków rozpowszechniania programu ze stacji nadawczej [...] [...] na częstotliwości [...] MHz oraz postępowaniem dotyczącym stacji nadawczej [...] MHz w [...].

Mając na względzie powyższe, Sąd uznał, że - wbrew zarzutom skarżącej spółki - Przewodniczący KRRiT, wydając obie sporne decyzje administracyjne, nie dopuścił się naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, w tym w szczególności przepisów art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 8 k.p.a., art. 10 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a.

W ocenie Sądu, należy przyjąć, że organ administracji publicznej wyczerpująco zbadał wszystkie istotne okoliczności faktyczne związane z tą sprawą oraz przeprowadził dowody służące ustaleniu stanu faktycznego zgodnie z zasadami prawdy obiektywnej (art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.), dokonując przy tym wszechstronnej oceny tego materiału dowodowego, a także uzasadniając obie sporne decyzje administracyjne w sposób wymagany przez normę prawną wyrażoną w przepisie art. 107 § 3 k.p.a.

W tej sytuacji, należy uznać, że zgromadzony w sprawie materiał dowodowy dawał wystarczające podstawy do podjęcia przez Przewodniczącego KRRiT rozstrzygnięć w przedmiocie zmiany stosownej koncesji udzielonej Diecezji [...] poprzez przyznanie jej prawa do rozpowszechniania programu radiowego "[...]" ze stacji nadawczej zlokalizowanej w [...] w województwie [...] ([...] MHz), z jednoczesną odmową dokonania odpowiedniej zmiany koncesji udzielonej skarżącej spółce.

W tym stanie rzeczy, wobec braku podstaw do kwestionowania zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 151 p.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji wyroku.