Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 974/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-10-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86, art. 87, art. 88, art. 184, art. 197 § 1 i 2, art. 156 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maciej Dybowski po rozpoznaniu w dniu 23 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1261/13 o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia I. sprostować oczywistą omyłkę zawartą w rubrum postanowienia z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1261/13 Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w ten sposób, że po słowie "z dnia 19 marca" rok "2013", zastąpić "2012"; II. oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt I SA/Wa 1261/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek J. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego (k. 32-34 akt I SA/Wa 1261/13; k. 169 akt [...]).

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że pismem z 26 kwietnia 2013 r. (nadanym dnia 30 kwietnia 2013 r.) J. O. (dalej skarżący bądź wnioskujący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] 2012 r. nr [...] (dalej decyzja nr [...]) w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego. W treści skargi wniósł jednocześnie o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Wezwaniem z 9 lipca 2013 r., skutecznie doręczonym 22 lipca 2013 r., Sąd I instancji zobowiązał skarżącego do wskazania w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia wniosku - dnia, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia przedmiotowej skargi, a pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia skargi - dokumentów potwierdzających brak możliwości do złożenia skargi w terminie otwartym do jej wniesienia (k. 25, 26 akt I SA/Wa 1261/13).

W odpowiedzi na powyższe, skarżący w piśmie z 22 lipca 2013 r. wskazał, że nie może dostarczyć tej informacji oraz, że w wyniku awarii centralnego ogrzewania zniszczeniu uległy wszystkie dokumenty, nie wskazując daty usunięcia awarii (k. 27 akt I SA/Wa 1261/13).

Sąd I instancji, powołując art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej ppsa), podniósł, że uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego.

Zgodnie z art. 88 ppsa spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym.

Sąd I instancji uznał, że jak wynika z akt sprawy skarżący, mimo wezwania, nie wskazał daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi. Data ustania przyczyny jest nieznana, to brak jest możliwości zbadania czy wniosek o przywrócenie uchybionego terminu został złożony w ciągu ustawowego siedmiodniowego terminu.

Sąd I instancji stwierdził, że wniosek powyższy był niedopuszczalny i podlegał odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie wywiódł skarżący, wskazując, że jego sytuacja rodzinna jeszcze bardziej się pogorszyła i nie jest w stanie wskazać dokładnie daty ustania przyczyny uchybienie terminu do wniesienia skargi. Podał jedynie, że przypuszczalnie jest to 31 maja 2012 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 i 87 ppsa warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest spełnienie łącznie następujących przesłanek: złożenie przez stronę wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, dokonanie jednocześnie czynności, której w zakreślonym terminie nie dokonano; uprawdopodobnienie, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych (postanowienia NSA z: 1.10.2013 r., I FZ 322/13; 27.8.2013 r., I GZ 293/13; 22.2.2013, II OZ 100/13, cbosa).

W rozpoznawanej sprawie skarżący uchybił terminowi do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Z okoliczności sprawy wynika, że skarga została nadana w placówce pocztowej 30 kwietnia 2013 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Niewątpliwie w niniejszej sprawie doszło do przekroczenia ustawowego terminu, określonego dla wniesienia środka zaskarżenia na akt administracji publicznej. Ponieważ decyzję doręczono wnioskującemu 27 kwietnia 2012 r. w trybie art. 44 § 1-3 kpa, a więc termin na wniesienie przedmiotowej skargi upływał 28 maja 2012 r. Należy również zaznaczyć, że skarżący pismem z 26 czerwca 2012 r. zwrócił się do SKO o przesłanie decyzji z [...] 2012 r. od nr [...] do nr [...], wskazując na możliwość wniesienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na niniejsze rozstrzygnięcia SKO (akta administracyjne). Należy zatem przyjąć, że dnia 26 czerwca 2012 r. ustała przyczyna uchybienia terminu do wywiedzenia skargi na decyzję nr [...].

Skarżący ma duże doświadczenie procesowe – w okresie od 21 stycznia 2004 r. do dnia 6 września 2013 r. zainicjował nie mniej niż 100 spraw przed WSA w Warszawie i nie mniej niż 10 spraw przed NSA (cbosa).

Wniosek o przywrócenie terminu musi wskazywać na przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie, a więc okoliczności upawdopodobniające brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu (postanowienia NSA z 21.8.2009 r., II FZ 238/09; 22.11.2005 r., II OZ 1107/05, akceptowane przez J. Jagielskiego, A Wiktorowską, P. Wajdę, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod redakcją R. Hausera, M. Wierzbowskiego; C.H. Beck 2011, s. 418-419, nb 4; postanowienie NSA z 14.7.2010 r., II GZ 157/10, cbosa).

W zażaleniu skarżący wskazał, że według niego "przypuszczalny termin do wniesienia przedmiotowej skargi był 31 maja 2012 r." (k. 41 akt I SA/Wa 1261/13). Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi został nadany w polskim urzędzie pocztowym dnia 30 kwietnia 2013 r., zatem 10 miesięcy i 4 dni po ustaniu przyczyny uchybienia terminu.

Stosowne wezwanie do uzupełnienia wskazanych braków formalnych zostało przesłane skarżącemu wraz z precyzyjnym pouczeniem, że nie wskazanie daty, w której ustała przyczyna uchybienia terminu w terminie 7 dni skutkować będzie odrzuceniem wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję nr [...] (k. 25-26 akt I SA/Wa 1261/13). Skarżący nie podał żadnych okoliczności, które pozwoliłyby Sądowi I instancji na merytoryczne rozpoznanie złożonego wniosku. W doktrynie i w orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że warunkiem koniecznym przywrócenia uchybionego terminu do wniesienia skargi jest wniosek podmiotu, który uchybił terminowi, złożony za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi, w terminie 7 dni od chwili ustania przyczyny uchybienia terminu postanowienie NSA z: 1.10.2013 r., I FZ 322/13; 22.2.2013 r., II OZ 100/13, cbosa; op. cit. s. 418, nb 2). Zasadnie Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił niniejszy wniosek jako spóźniony (art. 88 ppsa).

W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny uznając że zaskarżone postanowienie, mimo częściowo błędnego uzasadnienia odpowiada prawu, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 ppsa orzekł jak sentencji postanowienia.

O sprostowaniu oczywistej omyłki w zaskarżonym postanowieniu orzeczono na podstawie art. 156 § 3 w zw. z art. 197 § 2 ppsa.