Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2004/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 9 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej P. S. A. w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 15 lipca 2008 r. sygn. akt I SA/Lu 365/08 w sprawie ze skargi P. S. A. w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 12 maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaliczki postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 lipca 2008 r., sygn. akt I SA/Lu 365/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odrzucił skargę P. S. A. w L. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 12 maja 2008 r. w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaliczki.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że w dniu 6 czerwca 2008 r. spółka wniosła skargę na w/w postanowienie. Skarga została podpisana przez dwóch pełnomocników, m.in. przez radcę prawnego. Wpis nie został uiszczony. Nie został także złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd uznał, że skarga w niniejszej sprawie dotyczyła decyzji w przedmiocie zaliczenia zwrotu podatku na poczet zaliczki, a więc nie była zatem sporna wysokość należności pieniężnej, tylko sam fakt możliwości zaliczenia zwrotu podatku. Tym samym na podstawie § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia rady Ministrów z dnia z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) - zwanego dalej rozporządzeniem, powinien był zostać uiszczony wpis stały od skargi w wysokości 500 zł jako należny od sprawy z zakresu zobowiązań podatkowych. Z uwagi na nieuiszczenie przez radcę prawnego wpisu stałego, Sąd pierwszej instancji skargę odrzucił.

W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie spółka wnosząc o jego uchylenie w całości oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania

Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania wg norm przepisanych, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 216 i art. 231 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U, Nr 153, poz.1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. w zw. z § 1 oraz § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia, a także art. 221 p.p.s.a. Wskazała, że przedmiotem sporu nie był sam fakt możliwości zaliczenia podatku, lecz sposób, w jaki dokonano tego zaliczenia, skutkujący - w efekcie wydania spornych postanowień - powstaniem zaległości podatkowej w wysokości 1.502 zł. Z punktu widzenia podatnika nie ma żadnej różnicy, czy owa rzekoma zaległość powstaje wskutek wadliwego rozliczenia zwrotu podatku, czy też jest skutkiem równie wadliwego określenia wysokości zobowiązania podatkowego. Brak jest jakichkolwiek podstaw do różnicowania (w kontekście przepisów dotyczących wpisów od skarg) decyzji określających wysokość zobowiązań podatkowych (a także ustalających ich wysokość) oraz zaskarżonego postanowienia (oraz innych wywołujących podobne skutki materialnoprawne). Albo we wszystkich tego rodzaju sprawach winien być pobierany wpis stosunkowy, albo stały. Dla każdego z tych przypadków niewątpliwie ma zastosowanie zdanie pierwsze art. 231 p.p.s.a.

Przyjęcie stanowiska wyrażonego przez Sąd w zaskarżonym orzeczeniu byłoby równoznaczne z zaakceptowaniem takiej praktyki sądowej, w której wysokość wpisu stałego (od analogicznych orzeczeń) mogłaby być wyższa od rzeczywistej wartości przedmiotu sporu (dotyczyłoby to tych postanowień, na podstawie których wysokość zaległości podatkowej byłaby określana na poziomie niższym od 500 zł).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie. Słusznie Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę w oparciu o art. 221 p.p.s.a., bowiem w rozpoznawanej sprawie winien zostać uiszczony wpis stały, a stronę reprezentuje między innymi radca prawny. Należy jednak podnieść, że postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 12 maja 2008 r. utrzymuje w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego z dnia 31 grudnia 2007 r. w sprawie zaliczenia zwrotu podatku od towarów i usług z dnia 22 listopada 2007 r. w kwocie 2.194.532 zł na poczet zobowiązania podatkowego z tytułu zaliczki na podatek dochodowy od osób prawnych za październik 2007 r. 2.193.030 zł na należność główną i 1.502 zł na odsetki za zwłokę. W takim zaś przypadku zastosowanie znajduje § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, zgodnie z którym wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym 100 zł.

Powyższe nie zmienia jednak faktu, że rozstrzygnięcie Sądu jest prawidłowe ze względu na stały charakter wpisu sądowego, a co zatem idzie skarga kasacyjna podlega oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.