Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 2946/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2004-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Oddalono skargę

SENTENCJA

4 II SA/Wr 2946/2001 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 grudnia 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Jolanta Sikorska (spraw.) Sędziowie NSA - Bogumiła Skrzypczak NSA - Tadeusz Kuczyński Protokolant Jolanta Pociejowska Po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2004 r. przy udziale - sprawy ze skargi K. B. na decyzję Wojewody D. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie utraty statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych oddala skargę.


UZASADNIENIE

4 II SA/Wr 2946/2001

2

Uzasadnienie

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 13 ust. 3 pkt 1 i art. 73 ust. 4 ustawy z dnia 14.12.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania K. B. od decyzji Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. działającego z upoważnienia Starosty Powiatu z dnia [...]r. nr [...] orzekającej o utracie przez K. B. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]r., Wojewoda D. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że wymienioną wyżej decyzją z dnia z dnia [...]r. Kierownik Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. działający z upoważnienia Starosty Powiatu orzekł o utracie przez K. B. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]r. z powodu podjęcia przez odwołującego się w dniu [...]r. pracy w A.

W odwołaniu od tej decyzji K. B. wniósł o uchylenie krzywdzącej, jego zdaniem, decyzji oraz podał, że po 6 miesiącach od zarejestrowania w Urzędzie Pracy podjął pracę na pół etatu za wynagrodzeniem [...] zł brutto. Obecnie jest w trudnej sytuacji rodzinnej. Wraz z żoną pobierającą rentę II grupy wychowuje troje dzieci.

Rozpatrując odwołanie organ ustalił na podstawie akt sprawy, że K. B. zgłosił się do Rejonowego Urzędu Pracy w Ś. w dniu [...]r. po okresie pozostawania w stosunku pracy od [...]r. do [...]r. i decyzją z dnia [...]r. został uznany za osobę bezrobotną z dniem [...]r. z prawem do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania w wysokości 120% kwoty zasiłku na okres do 12 miesięcy, o ile nie zajdą okoliczności powodujące jego wcześniejszą utratę. Na podstawie świadectw pracy wydanych przez sp. z o.o. A ustalono, że odwołujący się był zatrudniony w tej spółce w okresie od [...]r. do [...]r. w wymiarze 1/2 etatu, od [...]r. do [...]r w pełnym wymiarze czasu pracy oraz od [...]r. do [...]r. w wymiarze 1/2 etatu.

Mając powyższe okoliczności na względzie organ odwoławczy uznał, ze odwołanie jest bezzasadne. Wyjaśnił, że zgodnie z przepisem art. 13 ust. 3 pkt 1 ustawy z dnia 14.12.1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2.

4 II SA/Wr 2946/2001

3

Według zaś art. 2 ust. 1 pkt 2 powołanej ustawy bezrobotny to osoba, o której mowa w art. 1 ust. 2 pkt 1 i 2, nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej.

Organ wskazał, że odwołujący się z dniem [...]r. został zatrudniony w A i od tego dnia przestał spełniać warunki do dalszego posiadania statusu bezrobotnego, a co za tym idzie, zgodnie z przepisem art. 73 ust. 4 cyt. ustawy do dalszego pobierania zasiłku dla bezrobotnych. W tej sytuacji rozstrzygnięcie organu I instancji organ ten uznał za zasadne. Wyjaśnił, że trudna sytuacja odwołującego się, a także niskie wynagrodzenie jakie odwołujący się otrzymywał, nie może wpływu na rozstrzygnięcie.

Mając powyższe na uwadze organ odwoławczy orzekł jak w zaskarżonej decyzji.

W skardze na tę decyzję K. B. podtrzymał dotychczasowe twierdzenia zawarte w odwołaniu. Ponadto dodał, że po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyroku w sprawie sygn. akt II SA/Wr 25/99 zwrócił się do Urzędu Pracy o zwrot niesłusznie zabranego mu zasiłku dla bezrobotnych. Urząd Pracy wypłacił mu kwotę za 6 miesięcy nie powiększoną o zaległe odsetki i nie przeprosił za wszystkie niedogodności. Równocześnie pozbawił go statusu osoby bezrobotnej, dopatrując się podjęcia pracy na l/2 etatu za [...] zł brutto. Decyzja ta jest bardzo krzywdząca dla niego i jego rodziny. Istnieje bowiem możliwość podjęcia pracy, zawieszenia pobieranego zasiłku na okres pracy i powrotu po zakończeniu pracy do prawa do zasiłku. On tej możliwości nie ma. Skarżący jest przekonany, że Urząd Pracy, który wydał błędną decyzję powinien naprawić wyrządzoną mu krzywdę. Ma wrażenie, że Urząd Pracy w Ś. karze go za to, że miał odwagę odwołać się do sądu i uzyskać pozytywny wyrok.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Rozpatrując stan faktyczny i prawny niniejszej sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawujący zgodnie z art. 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), mającej zastosowanie do rozpoznania niniejszej sprawy w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem uznał, że wydane w sprawie decyzje nie naruszają prawa.

4 II SA/Wr 2946/2001

4

Skarga zatem nie mogła być uwzględniona.

Na wstępie, w związku z zarzutami skargi, należy wyjaśnić, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest jedynie będąca przedmiotem zaskarżenia decyzja Wojewody D. z dnia [...]r. nr [...], utrzymująca w mocy decyzję działającego z upoważnienia Starosty Powiatu w Ś. - Kierownika Powiatowego Urzędu Pracy w Ś. z dnia [...]r. nr [...] orzekającą o utracie przez K. B. statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku dla bezrobotnych z dniem [...]r. z powodu podjęcia przez skarżącego pracy. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie nie są natomiast decyzje wydane w wyniku ponownego rozpatrzenia przez organy pracy sprawy administracyjnej wskutek uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28.11.2000r. sygn. II SA/Wr 25/99 decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w W. z dnia [...]r. nr [...] oraz utrzymanej nią w mocy decyzji Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w Ś. z dnia [...]r. nr [...] o uznaniu skarżącego za osobę bezrobotną z dniem [...]r. i odmowie przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

Materialno-prawną podstawą rozpoznania sprawy będącej przedmiotem zaskarżonej do Sądu decyzji administracyjnej jest przepis art. 13 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (t.j. Dz. U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 ze zm.). Zgodnie z treścią art. 13 ust. 3 pkt 1 owej ustawy Starosta, z zastrzeżeniem art. 27 ust. 3, pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która nie spełnia warunków, o których mowa w art. 2 ust. 1 pkt 2. Przepis art. 27 ust. 3 owej ustawy nie ma w sprawie zastosowania albowiem zgodnie z jego treścią: "Bezrobotny, który w okresie krótszym niż 30 dni przebywa za granicą lub pozostaje w innej sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia, nie zostaje pozbawiony statusu bezrobotnego, jeżeli o zamierzonym pobycie lub pozostawaniu w sytuacji powodującej brak gotowości do podjęcia zatrudnienia zawiadomił powiatowy urząd pracy. Zasiłek za ten okres nie przysługuje." W myśl zaś definicji zawartej w art. 2 ust. 1 pkt 2 bezrobotnym jest osoba, nie zatrudniona i nie wykonująca innej pracy zarobkowej, zdolna i gotowa do podjęcia zatrudnienia w pełnym wymiarze czasu pracy obowiązującego w danym zawodzie lub służbie, z zastrzeżeniem lit. g), nie ucząca się w szkole w systemie dziennym, zarejestrowana we właściwym dla miejsca zameldowania (stałego lub czasowego) powiatowym urzędzie pracy, jeżeli spełnia dodatkowo wymienione w ppkt a) do j) przesłanki pozytywne lub negatywne.

Z prawidłowych ustaleń poczynionych w sprawie przez organy decyzyjne wynika, że K. B. zgłosił się do Rejonowego Urzędu Pracy w Ś. w dniu [...]r.

4 II SA/Wr 2946/2001

5

po okresie pozostawania w stosunku pracy od [...]r. do [...]r. i decyzją z dnia [...]r. został uznany za osobę bezrobotną z dniem [...]r. z prawem do zasiłku po upływie 7 dni od dnia zarejestrowania w wysokości 120 % kwoty zasiłku na okres do 12 miesięcy, o ile nie zajdą okoliczności powodujące jego wcześniejszą utratę. Odwołujący się był zatrudniony w Spółce z o.o. A w okresie od [...]r. do [...]r. w wymiarze 1/2 etatu, od [...]r. do [...]r w pełnym wymiarze czasu pracy oraz od [...]r. do [...]r. w wymiarze 1/2 etatu.

Ustalenia te znajdują pełne oparcie w materiale dowodowym zebranym przez organy rozpoznające sprawę zgodnie z przepisem art. 7 i 77 kpa. Są zatem prawidłowe. Z ustaleń tych organy wyciągnęły trafny wniosek uznając, że wystąpiły w sprawie przesłanki określone w art. 13 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu do pozbawienia skarżącego statusu bezrobotnego z powodu podjęcia zatrudnienia. Z chwilą bowiem podjęcia zatrudnienia skarżący nie spełniał przesłanek określonych przepisem art. 2 ust. 1 pkt 2 do uznania go za osobę bezrobotną. Trafnie zauważa w zaskarżonej decyzji organ odwoławczy, że w świetle przepisu art. art. 13 ust. 3 pkt .1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu Starosta pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która podjęła zatrudnienie lub wykonuje inna pracę zarobkową bez względu na wysokość wynagrodzenia, wymiar czasu pracy, czy sytuację rodzinną lub materialną danej osoby.

W świetle powyższego zachodziła podstawa z art. 13 ust. 3 pkt 1 w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2 i art. 73 ust. 4 w/w ustawy do pozbawienia skarżącego statusu bezrobotnego i prawa do zsiłku. W myśl ostatnio wymienionego przepisu prawa: " Prawo do zasiłku i innych świadczeń przewidzianych dla bezrobotnych ustaje z dniem utraty statusu bezrobotnego."

W tej sytuacji decyzje zaskarżonej treści uznać należy za prawidłowe. W niczym bowiem nie naruszają one prawa.

Dalsze zaś podniesione przez skarżącego okoliczności dotyczące jego statusu i prawa do zasiłku dla bezrobotnych po uchyleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 28.11.2000r. w sprawie sygn. II SA/Wr 25/99 wydanych we wcześniejszym okresie decyzji w przedmiocie odmowy przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych, jak również statusu skarżącego uzyskanego po zaprzestaniu wykonywania pracy w Spółce z o.o. A, która to okoliczność była podstawą wydania decyzji będących przedmiotem kontroli sądu w niniejszej sprawie, pozostają w świetle powołanych wyżej przepisów prawa bez znaczenia.

4 II SA/Wr 2946/2001

6

Skoro zatem wydane w sprawie decyzje w niczym nie naruszają prawa, skarga jako pozbawiona uzasadnionych podstaw podlegała oddaleniu, co orzeczono na podstawie art. 151 wyżej powołanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.