Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 2086/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-12-15 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Żadne z wyżej wymienionych
Powołane przepisy: article: art. 165
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Daria Gawlak-Nowakowska po rozpoznaniu w dniu 15 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi "A"sp. z o.o. z siedzibą w M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia oleju smarowego postanawia: odmówić zmiany postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lipca 2014 r. r. (sygn. akt I SA/Wr 2086/13) o odmowie przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem z dnia 9 lipca 2014 r. (sygn. akt I SA/Wr 2086/13) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odmówił skarżącej spółce przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Analizując przedłożone przez stronę wyniki finansowe za lata 2010-2013 Sąd uznał, że skarżąca nie wykazała spełnienia przesłanek do przyznania jej wnioskowanego prawa. W uzasadnieniu wyrażonego stanowiska Sąd zwrócił uwagę, że spółka w sposób niezakłócony prowadzi działalność gospodarczą, która w 2013 r. przyniosła spółce zysk w wysokości ponad 444.000 zł. W poszczególnych miesiącach 2014 r. spółka odnotowała przychód w kwocie ponad 400.000 zł i zysk – ponad 200.000 zł.

Odnosząc się do podniesionego przez stronę argumentu odnośnie do wszczętego postępowania egzekucyjnego Sąd podniósł, że strona nie wykazała jakie środki egzekucyjne zostały zastosowane (wskazane przez stronę zajęcie towaru miało miejsce w 2011 r.), a nadto uznał, że okoliczność ta nie miała istotnego wpływu na funkcjonowanie firmy na rynku, co potwierdzały dane z deklaracji VAT-7.

Postanowieniem z dnia 16 września 2014 r. (sygn. akt I GZ 319/14) Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie spółki na to postanowienie.

W związku z uprawomocnieniem się postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r., skarżąca spółka została ponownie wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 933,00 zł.

W następstwie tego wezwania skarżąca spółka ponownie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych

W jego uzasadnieniu, ponad uprzednio podane okoliczności podała, że w okresie od kwietnia do czerwca 2014 r. wobec skarżącej spółki zostały wydane decyzje określające wysokość zobowiązań podatkowych na łączną kwotę około [...] zł, które zostały opatrzone rygorem natychmiastowej wykonalności. Podała także, że w 2013 r. osiągnęła zysk w kwocie 444.147,38 zł. Do wniosku pełnomocnik spółki dołączył: kserokopię (niepełną) decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W z dnia [...] r. określającej zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za marzec, maj, oraz za miesiące od czerwca do grudnia 2010 r. w kwotach podanych w tej decyzji oraz kserokopie (niepełne) postanowień Naczelnika Urzędu Skarbowego w J. z dnia [...] r. o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nieostatecznym decyzjom z dnia [...] r. w zakresie podatku od towarów i usług (za poszczególne miesiące od lipca do grudnia 2010 r. oraz od stycznia do kwietnia 2011 r.) oraz podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniosek strony skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nie zasługiwał na uwzględnienie.

Należy przy tym jednocześnie podkreślić, że wniosek ten, jako że jest on już drugim wnioskiem strony w sprawie, podlegał ocenie Sądu nie w kontekście spełnienia przez wnioskodawcę przesłanek z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.: dalej – p.p.s.a.), lecz pod kątem wykazania przez wnioskodawcę, że w jego sytuacji majątkowej wystąpiły nowe okoliczności (faktyczne lub prawne), które uzasadniałyby zmianę dotychczasowego stanowiska Sądu, wyrażonego w prawomocnym postanowieniu z dnia 9 lipca 2014 r.

Podstawę prawną do ewentualnej zmiany postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r. stanowi art. 165 p.p.s.a., w myśl którego postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

Wyrażone stanowisko Sądu jest powszechnie aprobowane w orzecznictwie sądowym, gdzie podkreśla się, że w postępowaniu wywołanym kolejnym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy sąd nie zajmuje się już ponowną oceną tych samych okoliczności oraz argumentów, co przy rozpatrywaniu pierwszego wniosku. Zadanie sądu sprowadza się w tym przypadku do porównania sytuacji wnioskującego przedstawionej w dwóch odrębnych wnioskach, a następnie oceny, czy zaistniała istotna zmiana okoliczności. W przypadku wystąpienia przesłanki "zmiany okoliczności" sąd decyduje, czy powołane okoliczności mogą stanowić uzasadnienie zmiany prawomocnego rozstrzygnięcia w sprawie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12.07.2012 r., sygn. akt II FZ 485/12, LEX nr 1333340).

Poddając ocenie w myśl przedstawionych kryteriów wniosek o przyznanie prawa pomocy jaki strona złożyła w następstwie ponownego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, a przy tym, po oddaleniu przez Naczelny Sąd Administracyjny zażalenia strony na wcześniejsze postanowienie Sądu w tym przedmiocie, należało stwierdzić brak przesłanek do zmiany prawomocnego postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r. Skarżąca spółka nie wykazała bowiem spełnienia przesłanek do takiej zmiany.

Treść kolejnego wniosku w większości nawiązuje do okoliczności, które były już poddane analizie Sądów orzekających w sprawie. Na fakt prowadzenia postępowania egzekucyjnego na kwotę przekraczającą 5 mln. zł strona skarżąca powoływała się na etapie pierwszego wniosku, zaś przyczyny dla których okoliczność ta nie mogła stanowić podstawy do udzielenia stronie żądanej ochrony zostały wyjaśnione w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 lipca 2014 r., a także, w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2014 r.

Odnosząc się do powołanej na etapie drugiego wniosku okoliczności jaką jest wydanie w stosunku do spółki kolejnych decyzji wymiarowych na łączną kwotę ok [...]zł, dodatkowo, opatrzonych rygorem natychmiastowej wykonalności, podnieść trzeba, że przedstawione przez pełnomocnika strony kserokopie (niepełne) dwóch postanowień o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności dotyczą innej decyzji aniżeli przedstawiona wraz z nimi decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej we W. z dnia [...] r. Dodatkowo, z akt sprawy nie wynika aby decyzja ta była ostateczna.

Niezależnie od powyższego należy podnieść, że, jak wynika z treści oświadczenia o majątku i dochodach, zawartego w drugim wniosku, ubiegły rok (2013) spółka zakończyła z zyskiem na poziomie 444.147,38 zł. Powyższa okoliczność, jak również, to, że w pierwszych miesiącach 2014 r. spółka odnotowała znaczne zyski nie uzasadnia twierdzeń spółki, że nie posiada ona środków pieniężnych na uiszczenie wpisu sądowego w sprawie. Nie można również na podstawie dokumentów jakie przedłożyła spółka na etapie drugiego wniosku z zakresu prawa pomocy uznać, że sytuacja finansowa spółki uległa pogorszeniu w stosunku do stanu istniejącego na dzień 9 lipca 2014 r.

Reasumując, spółka nie wykazała, by na dzień złożenia drugiego wniosku jej sytuacja majątkowa uzasadniała zmianę prawomocnego postanowienia z dnia 9 lipca 2014 r.

Z powyższych względów, na podstawie art. 165 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu orzekł jak w sentencji postanowienia.