Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 139/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2022-04-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 4 i § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Góraj po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

K. J. pismem z dnia 7 lutego 2022 r., wysłanym za pomocą platformy komunikacji elektronicznej ePUAP, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wskazując, że wniosek skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia był wielokrotnie przedmiotem postępowania zarówno przed organem, jak i przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r. poz. 392, dalej "P.p.s.a.") sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest

w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Należy zauważyć, iż z chwilą wniesienia skargi do właściwego organu powstaje nowy stosunek procesowy łączący z jednej strony skarżącego i organ administracji publicznej, a z drugiej strony każdy z tych podmiotów z sądem administracyjnym. Jest to więc równoznaczne z faktem wszczęcia postępowania sądowego i wywołuje skutki zarówno procesowe jaki materialnoprawne.

Jedną z konsekwencji procesowych związanych z wniesieniem skargi jest tzw. zawisłość sprawy (lis pendens) oznaczająca, że pomiędzy tymi samymi stronami

w zakresie tego samego przedmiotu sporu zostało skutecznie wszczęte postępowanie

i do czasu jego prawomocnego zakończenia nie można w tym samym zakresie zainicjować kolejnej sprawy. Ze stanem sprawy w toku mamy zatem do czynienia

w przypadku tożsamości sprawy wcześniej wszczętej.

O istnieniu stanu sprawy w toku przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (zob. np. postanowienie NSA z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt

I GSK 1077/11, publ. orzeczenia.nsa.gov.pl).

Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc

w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami.

W orzecznictwie wskazuje się, że warunkiem powodującym powstanie stanu sprawy w toku jest tożsamość wcześniej wszczętej sprawy sądowoadministracyjnej z tą, w której wniesiono podlegającą odrzuceniu skargę (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt II GSK 937/09). O tożsamości spraw administracyjnych można mówić wówczas, gdy występuje między nimi tożsamość elementów podmiotowych i przedmiotowych. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego

z dnia 13 września 2011 r., sygn. akt I GSK 1077/11).

Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy, należy zauważyć, że K. J. zarzuca Komendantowi Głównemu Policji bezczynność w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia.

Sprawa niniejsza jest tożsama ze sprawą o sygn. akt II SAB/Wa 474/20 dotyczącą skargi K. J. na bezczynność Komendanta Głównego Policji

w zakresie rozpatrzenia wniosku z dnia [...] lipca 2020 r. o wydanie zaświadczenia.

W sprawie II SAB/Wa 474/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 24 lutego 2021 r. zobowiązał Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji do rozpoznania wniosku skarżącego z dnia [...] lipca 2020 r. w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy, stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa i oddalił skargę w pozostałej części.

Pomiędzy wskazywanymi sprawami zachodzi zarówno tożsamość podmiotowa, gdyż ich stronami są K. J. i Komendant Główny Policji, jak również tożsamość przedmiotowa.

Z powyższego wynika, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga została już prawomocnie osądzona wspomnianym wyrokiem z dnia 24 lutego 2021 r.

W tej sytuacji inicjowanie kolejnego postępowania na skutek skargi na bezczynność w tej samej podmiotowo i przedmiotowo sprawie jest niedopuszczalne,

a skarga w tym zakresie musi zostać przez Sąd odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., z uwagi na powagę rzeczy osądzonej (por. postanowienie NSA z dnia

5 października 2018 r., sygn. akt I OZ 896/18).

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie - działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 i § 3 P.p.s.a. - orzekł, jak w sentencji postanowienia.