Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2566/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-04-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6461 Wynalazki
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2, art. 119 pkt 3, art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 13 ust. 2, art. 13 ust. 3, art. 13 ust. 5, art. 41, art. 13 ust. 4, art. 31 ust. 4, art. 31 ust. 5
journal: Dz.U. 2017 poz 776
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej.
article: art. 7, art. 77, art. 7a
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 2107
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Dziedzic-Chojnacka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 30 kwietnia 2020 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie uznania daty zgłoszenia wynalazku oddala skargę


UZASADNIENIE

Postanowieniem z [...] października 2019 r. nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "UP RP" lub "organ") na podstawie art. 245 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 3 i art. 13 ust. 5 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2017 r. poz. 776 z późn. zm, dalej: "Pwp"), po rozpoznaniu wniosku [...] spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca" lub "strona") o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy postanowienie UP RP z [...] kwietnia 2019 r. o uznaniu dnia [...] kwietnia 2019 r. za datę zgłoszenia przez stronę wynalazku pt. "Urządzenie filtracyjne" oznaczonego numerem [...].

Powyższe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

W dniu 4 marca 2019 r. do UP RP wpłynął faks nadesłany przez rzecznika patentowego A. R., pełnomocnika strony. Wskazany faks zawierał podanie, skrót opisu, opis, zastrzeżenia patentowe, rysunki i wykaz oznaczeń oraz dodatkowo pełnomocnictwo.

W dniu 5 marca 2019 r. organ wydał potwierdzenie przyjęcia nadesłanego telefaksem wniosku o udzielenie patentu na wynalazek pt. "Urządzenie filtracyjne". Jednocześnie UP RP przedmiotowemu zgłoszeniu nadał numer [...].

W dniu [...] kwietnia 2019 r. do akt sprawy wpłynął oryginał zgłoszenia oznaczonego numerem [...], który składał się z podania, skrótu opisu, opisu, zastrzeżeń patentowych, rysunków i wykazu oznaczeń. Ponadto, do akt sprawy dołączono dokument pełnomocnictwa dla rzecznika patentowego A.R.. Korespondencja zawierająca ww. dokumenty została w dniu 30 marca 2019 r. (sobota) nadana na Poczcie Polskiej, która nadała jej numer [...].

W dniu [...] kwietnia 2019 r. UP RP wydał postanowienie uznające za datę przedmiotowego zgłoszenia dzień [...] kwietnia 2019 r. - datę wpływu oryginału zgłoszenia do organu. W uzasadnieniu wskazanego postanowienia UP RP wyjaśnił, że oryginał zgłoszenia został dostarczony do organu po upływie terminu 30 dni od daty nadania telefaksu.

W dniu 16 maja 2019 r. do akt sprawy wpłynął wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w zakresie rozstrzygniętym postanowieniem UP RP z [...] kwietnia 2019 r., złożony przez pełnomocnika strony - rzecznika patentowego A. R.. W przedmiotowym wniosku strona wskazała, że oryginał zgłoszenia wynalazku pt. "Urządzenie filtracyjne" został przesłany do organu przesyłką poleconą - priorytetową, nadaną w dniu 30 marca 2019 r., na dowód czego dołączono do wniosku kopię potwierdzenia nadania przesyłki nr [...]. Ponadto pełnomocnik strony wyjaśnił, że wysłał oryginał zgłoszenia pięć dni przed upływem ustawowego terminu wyznaczonego dla nadesłania oryginału zgłoszenia, co ma wskazywać na dochowanie należytej staranności przez Zgłaszającego. We wniosku powołano się na informacje z Poczty Polskiej dotyczące terminu dostarczania przesyłek, tj. dostarczenie przesyłki poleconej - priorytetowej do adresata na terenie Polski następuje w następnym dniu roboczym po wysłaniu, jeśli wysyłka nastąpiła po godzinie 15. Pełnomocnik wskazał, że w przedmiotowej sprawie (biorąc pod uwagę niedzielę rozdzielającą datę nadania od dostarczenia) UP RP powinien otrzymać przesyłkę we wtorek (2 kwietnia 2019 r.), jeden dzień przed upływem terminu. Strona podniosła, że organ otrzymał w dniu 3 kwietnia 2019 r. awizo informujące o fakcie nadejścia przesyłki o numerze [...], czego dowodem ma być kopia zrzutu ekranu trackingu Poczty Polskiej dotyczącej ww. przesyłki. Następnie, pełnomocnik powołał się na § 24 ust. 1 Regulaminu świadczenia usług (Uchwała Nr 190/2018 Zarządu Poczty Polskiej S.A. z dnia 23 października 2018 r.) i stwierdził, że jeśli UP RP nie mógł odebrać przesyłki w terminie, tj. 3 kwietnia 2019 r. i może to zrobić w ciągu 14 następnych dni, to powinien przyjąć, że doręczenie nastąpiło w dacie pozostawienia awiza, tj. w dniu 3 kwietnia 2019 r. Jednocześnie, strona wskazała we wniosku, że istnieje hipotetyczna możliwość, że na podstawie specjalnego porozumienia UP RP zwolnił Pocztę Polską z obowiązku doręczania przesyłek rejestrowanych (poleconych) i priorytetowych w terminie określonym w Regulaminie. Strona dalej wyjaśniła, że w tej sytuacji UP RP miałby obowiązek odbierania takich przesyłek w dniu powiadomienia, winnym zaś przypadku wybrania dnia odbioru przez organ byłoby ograniczeniem terminu ustawowego bez wiedzy strony. Strona podsumowała swój wywód tym, że jest to sytuacja niemożliwa do wyobrażenia i nie bierze jej w ogóle pod uwagę.

Jak wspomniano, postanowieniem z [...] października 2019 r. UP RP utrzymał w mocy postanowienie własne z [...] kwietnia 2019 r. o uznaniu dnia [...] kwietnia 2019 r. za datę zgłoszenia przez stronę wynalazku pt. "Urządzenie filtracyjne" oznaczonego numerem [...].

W uzasadnieniu postanowienia UP RP wyjaśnił, powołując się na art. 13 ust. 2, 3 i 5 Pwp, że zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu, w którym wpłynęło ono do UP RP z zachowaniem formy pisemnej również za pomocą telefaksu lub w postaci elektronicznej. W przypadku przesłania zgłoszenia telefaksem oryginał zgłoszenia powinien wpłynąć do organu w terminie 30 dni od daty nadania zgłoszenia telefaksem. Termin ten nie podlega przywróceniu. Jeżeli oryginał zostanie dostarczony po ww. terminie, za datę zgłoszenia uznaje się dzień, w którym został on dostarczony. W takim przypadku zgłoszenie przesłane telefaksem uznaje się za niebyłe.

Organ wskazał, powołując się na art. 41 Pwp, że po wpłynięciu zgłoszenia wynalazku UP RP nadaje mu kolejny numer, stwierdza datę wpływu oraz zawiadamia o tym zgłaszającego. Oznaczenie daty dokonania zgłoszenia, w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 4 i 5 oraz art. 31 ust. 4 i 5 Pwp, następuje w drodze postanowienia.

Nadto organ wskazał, że zgodnie z § 24 ust. 1 Regulaminu świadczenia usług (Uchwała Nr 190/2018 Zarządu Poczty Polskiej S.A. z dnia 23 października 2018 r.) w przypadku stwierdzenia nieobecności adresata lub innych osób uprawnionych do odbioru przesyłki rejestrowanej, doręczający: pozostawia w skrzynce oddawczej adresata lub jeśli nie jest to możliwe w inny sposób nie naruszający przepisów prawa, sporządzone na odpowiednim formularzu, zawiadomienie o próbie jej doręczenia wraz z informacją o terminie odbioru i adresie placówki oddawczej, w której przesyłka jest przechowywana. W przypadku pozostawienia zawiadomienia o próbie doręczenia przesyłki pocztowej w innym miejscu niż skrzynka oddawcza adresata, miejsce pozostawienia odnotowywane jest na przesyłce pocztowej, informuje adresata w formie elektronicznej (SMS albo e-mail) o możliwości jej odbioru, wskazując numer przesyłki, termin jej odbioru oraz adres placówki oddawczej, w której jest ona przechowywana, jeżeli adresat złożył w placówce oddawczej żądanie o otrzymywaniu zawiadomień w formie elektronicznej.

Organ, powołując się na poglądy doktryny, wskazał, że: "zgłoszenie wynalazku może być dokonane wyłącznie w formie pisemnej. Ze względu na formę zgłoszenie może być dokonane na piśmie w formie papierowej, telefaksem lub elektronicznie. Każda z tych form jest równoważna a podmiot zgłaszający sam decyduje o tym, jaką formę zgłoszenia wybrać" (Arkadiusz Michalak [w:] A. Michalak (red.), Prawo własności przemysłowej. Komentarz, wyd. 1, C.H.Beck, Legalis). "Zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu, w którym zostało złożone lub wpłynęło do Urzędu Patentowego, pod warunkiem, że odpowiada ono pod względem zawartości minimum wymogów. Zgłoszenie uważa się również za dokonane w dniu, w którym zostanie odebrane w Urzędzie Patentowym telefaxem, pod warunkiem jednak, że oryginał zgłoszenia dostarczony będzie w nieprzekraczalnym terminie 30 dni od daty nadania. (...) Nadanie zgłoszenia telefaxem odbywa się na ryzyko zgłaszającego, ponieważ Urząd Patentowy nie jest obowiązany do dokonywania, w momencie nadania telefaxu, jakiegokolwiek formalnego sprawdzenia jego zupełności czy czytelności. Zgłoszenie nadane telefaxem znajduje się bowiem, do czasu dostarczenia oryginału, w stanie zawieszenia: jeżeli oryginał nie wpłynie w terminie, uważa się je za niebyłe. Z tej konstrukcji można wnioskować, że w rozumieniu ustawy zgłoszeniem jest formalnie w każdym wypadku oryginał, któremu przyznaje się tylko, pod pewnymi warunkami, wcześniejszą datę zgłoszenia" (Zenobiusz Miklasiński, Prawo własności przemysłowej. Komentarz, Warszawa 2001, s. 38-39).

Zdaniem organu potwierdzenie ww. poglądu znaleźć można również w stanowiskach innych autorów komentarzy:

- "dla powstania pierwszeństwa ze zgłoszenia w Urzędzie Patentowym, z zastrzeżeniem art. 31 ust. 4 pwp, miarodajna jest data rzeczywistego wpływu zgłoszenia do UP (Urzędu Patentowego) z zachowaniem formy pisemnej. Dotyczy to również zgłoszenia za pomocą telefaksu lub w postaci elektronicznej (art. 13 ust. 2). Nie jest natomiast uważana de lege lata za datę wpływu do Urzędu Patentowego data nadania zgłoszenia w polskim urzędzie pocztowym pod adresem UP" (Ryszard Skubisz [w:] R. Skubisz (red.), Prawo własności przemysłowej. System Prawa Prywatnego, tom 14 A, wyd. 2, C.H.Beck, Legalis);

- "zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu, w którym wpłynęło ono do UPRP z zachowaniem formy pisemnej, przy czym tak samo jak zgłoszenie w formie pisemnej traktuje się zgłoszenia dokonane za pomocą telefaksu lub w postaci elektronicznej. (...) Aby zgłoszenie przesłane telefaksem odniosło skutek, powinno być czytelne, zaś oryginał zgłoszenia (tożsamy ze zgłoszeniem przesłanym telefaksem) powinien wpłynąć do UPRP w terminie 30 dni od daty nadania zgłoszenia telefaksem. Skutkiem przekroczenia terminu jest to, że zgłoszenie dokonane telefaksem uważa się za niebyłe, a pierwszeństwo oznacza się według dnia wpływu oryginału zgłoszenia" (Piotr Kostański [w:] P. Kostański (red.), Prawo własności przemysłowej. Komentarz, wyd. 2, C.H.Beck, Legalis);

- "datę zgłoszenia wynalazku określa dzień, w którym zgłoszenie wpłynęło do Urzędu Patentowego z zachowaniem formy pisemnej, również za pomocą telefaksu lub w postaci elektronicznej. Jak z tego wynika, pierwszeństwo określane jest ogólnie datą dzienną wpływu zgłoszenia do Urzędu Patentowego, bez precyzowania godziny wpływu. W przypadku zgłoszenia dokonanego telefaksem istnieje obowiązek dostarczenia oryginału zgłoszenia w terminu 30 dni od daty nadania telefaksu, przy czym termin ten jest wiążący i nie podlega przywróceniu" (Marian Kępiński, Justyna Ożegalska-Trybalska, Rafał Sikorski, Krystyna Szczepanowska-Kozłowska, Andrzej Szewc, Tomasz Targosz, Anna Tischner [w:] E. Nowińska, K. Szczepanowska-Kozłowska (red.). Prawo własności przemysłowej. System Prawa Handlowego, wyd. 1, C.H.Beck, Legalis);

- "datą decydującą o pierwszeństwie zwykłym jest data, w której zgłoszenie wpłynęło do Urzędu Patentowego z zachowaniem formy pisemnej, również za pomocą telefaksu lub w postaci elektronicznej (art. 13 ust. 2 pwp). Zatem datą decydującą o pierwszeństwie nie jest data nadania listu poleconego zawierającego zgłoszenie w polskim urzędzie pocztowym, lecz data faktycznego otrzymania zgłoszenia przez Urząd Patentowy. Data zgłoszenia to data dzienna, a chwila zgłoszenia, np. godzina zgłoszenia, jest w tym przypadku nieistotna" (Arkadiusz Michalak [w:] A. Michalak (red.), Prawo własności przemysłowej. Komentarz, wyd. 1, C.H.Beck, Legalis).

Zdaniem organu w niniejszym postępowaniu zasadnym jest odniesienie się do regulacji ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.U. z 2019 r. poz. 1145, dalej: "kc"), a mianowicie do art. 61 § 1 kc, który stanowi "oświadczenie woli, które ma być złożone innej osobie, jest złożone z chwilą, gdy doszło do niej w taki sposób, że mogła zapoznać się z jego treścią".

Mając na uwadze te argumenty, organ stwierdził, że datę zgłoszenia określa się na podstawie rzeczywistego wpływu zgłoszenia do UP RP bez względu na datę nadania w polskim urzędzie pocztowym czy pozostawienia w skrytce pocztowej organu.

Organ potwierdził, że przesyłka zawierająca oryginał zgłoszenia wynalazku oznaczonego numerem [...] została nadana w dniu 30 marca 2019 r. przesyłką poleconą - priorytetową, której nadano numer [...] , co wynika również z załączonej do wniosku kopii potwierdzenia nadania oraz trackingu ze strony Poczty Polskiej dotyczącej przedmiotowej przesyłki. Natomiast, w ocenie organu nie może się zgodzić z twierdzeniem, iż została zachowana należyta staranność przez stronę w celu uzyskania daty zgłoszenia odpowiadającej dacie przesłania telefaksu.

Organ podał, że w przedmiotowym wniosku wskazano, iż strona wysłała oryginał zgłoszenia na 5 dni przed upływem 30-dniowego terminu na jego złożenie.

Organ zwrócił uwagę, że termin na złożenie oryginału zgłoszenia mijał w dniu 3 kwietnia 2019 r. Dniem nadania w placówce pocztowej oryginału zgłoszenia była sobota. Mając na uwadze § 5 Regulaminu świadczenia usług przez Pocztę Polską organ wskazał, że przesyłki priorytetowe nadane po godzinie granicznej (tj. godzinie 15:00) traktowane są jako nadane w dniu następnym, z wyłączeniem sobót oraz dni ustawowo wolnych od pracy. W związku z tym, przesyłka nadana przez stronę traktowana jest jako nadana w poniedziałek (tj. 1 kwietnia 2019 r.), czyli na dwa dni przed upływem ustawowego terminu na złożenie oryginału zgłoszenia.

W ocenie organu wysłanie oryginału zgłoszenia jest czynnością techniczną, niewymagającą nadzwyczajnej wiedzy o specjalnych umiejętności. Tym bardziej zastanawia fakt, że pełnomocnik posiadający w dniu 4 marca 2019 r. kompletny oryginał zgłoszenia podejmuje tak duże ryzyko jakim jest ewentualne uchybienie 30-dniowemu terminowi na złożenie oryginału zgłoszenia. Zdaniem organu ryzyko to musi być brane pod uwagę przez profesjonalnego pełnomocnika, jeżeli decyduje się on na przesłanie zgłoszenia za pomocą telefaksu. Możliwość przesłania zgłoszenia za pomocą telefaksu jest przywilejem dla zgłaszającego, ponieważ skorzystanie z tej możliwości daje szansę uzyskania wcześniejszej daty zgłoszenia niż data wpływu oryginału zgłoszenia. W przedmiotowym postępowaniu strona podjęła to ryzyko i wysłała oryginał z końcem upływu ww. terminu.

W ocenie organu takie działania strony wskazują na brak zachowania należytej staranności. Organ podał przy tym, że w niniejszym postępowaniu strona wyraziła wolę działania za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, jednocześnie powierzając mu dbanie o jej interesy. Organ wskazał, powołując się przy tym na orzecznictwo sądów administracyjnych, że należyta staranność w prowadzeniu swych spraw wymaga, by w warunkach z jakiegokolwiek powodu niekorzystnych zachować szczególną dbałość i ostrożność, zwłaszcza w dokonywaniu istotnych czynności urzędowych.

Odwołując się do dorobku orzecznictwa, organ wskazał na istnienie wysokich wymagań stawianych profesjonalnym pełnomocnikom. Rzecznik patentowy jako profesjonalny pełnomocnik zawodowo zajmujący się zastępstwem procesowym w sprawach własności przemysłowej powinien mieć świadomość skutków, jakie niesie przekroczenie terminu określonego w art. 13 ust. 3 Pwp. Należyta staranność jest szczególnie wymagana od zawodowego pełnomocnika. Potwierdzeniem tego są wymogi wynikające z Zasad Etyki Zawodowej Rzecznika Patentowego (Tekst ujednolicony, zawierający zmiany z 12 stycznia 2011 r. wprowadzone przez VII Nadzwyczajny Krajowy Zjazd Rzeczników Patentowych), które nakładają obowiązek na rzecznika patentowego kierowania się interesem klienta oraz wykonywania czynności zawodowych według najlepszej woli i wiedzy z należytą dokładnością i sumiennością, zachowując przy tym odpowiedni umiar i godność.

Mając na uwadze ww. argumenty, organ stwierdził, że rzecznika patentowego obejmuje profesjonalny wzorzec staranności. Należyta staranność powinna przejawia się też w odpowiedniej organizacji działania miejsca pracy pełnomocnika, a także przygotowaniu i nadzorowaniu pracy osób w nim zatrudnionych. Jednocześnie organ zwrócił uwagę, że w orzecznictwie przesądzono, że strona ponosi konsekwencje czynności podejmowanych przez pełnomocnika w imieniu strony, jak i konsekwencje braku podjęcia tych czynności (zob. postanowienie NSA z dnia 16 listopada 2006 r. II OZ 1206/06). Celem działania pełnomocnika nie jest uzyskanie oczekiwanego przez stronę rezultatu, ale działanie z zachowaniem należytej staranności. Ustanowiony przez stronę pełnomocnik, działając z należytą starannością profesjonalisty, kierując się zwykłym doświadczeniem życiowym i mając świadomość skutków uchybienia nieprzywracalnemu, 30-dniowemu terminowi na złożenie oryginału zgłoszenia, mógł nadesłać oryginał przedmiotowego zgłoszenia z zachowaniem wskazanego terminu.

Organ podał, że we wniosku pełnomocnik wskazał, że zgodnie z informacją z Poczty Polskiej dotyczącą terminu dostarczania przesyłek, tj. dostarczenie przesyłki poleconej - priorytetowej do adresata na terenie Polski następuje w następnym dniu roboczym po wysłaniu, jeśli wysyłka nastąpiła po godzinie 15. Pełnomocnik wskazał, że w przedmiotowej sprawie (biorąc pod uwagę niedzielę rozdzielającą datę nadania od dostarczenia) UP RP powinien otrzymać przesyłkę we wtorek - 2 kwietnia 2019 r., jeden dzień przed upływem terminu. Dodatkowo, strona wskazuje, że UP RP otrzymał w dniu 3 kwietnia 2019 r. awizo informujące o fakcie nadejścia przesyłki.

Organ zwrócił uwagę, że zgodnie z informacją umieszczoną na stronie Poczty Polskiej jest: "Priorytet - przewidywany termin realizacji usługi to następny dzień roboczy po dniu nadania (D+1) pod warunkiem nadania do godziny 15:00 (...) Przewidywane terminy realizacji usługi nie stanowią gwarantowanych terminów doręczenia". Jak wynika z powyższego Poczta Polska nie jest zobligowana do doręczenia w następny dzień roboczy po dniu nadania, jak wynikałoby to z twierdzeń strony. Wskazany przez Pocztę Polską termin doręczenia przesyłki priorytetowej jest terminem przewidywalnym, a nie obligatoryjnym. Fakt otrzymania awiza przez UP RP w dniu 3 kwietnia 2019 r. potwierdza błędne wyliczenie strony terminu potencjalnego otrzymania przesyłki przez organ.

Organ - odnosząc się do teorii postawionej przez stronę, która wskazuje, że jeśli UP RP nie mógł odebrać przesyłki w terminie, tj. 3 kwietnia 2019 r. i może to zrobić w ciągu 14 następnych dni, to powinien przyjąć, że doręczenie nastąpiło w dacie pozostawienia awiza, tj. w dniu 3 kwietnia 2019 r. - stanął na stanowisku, że przychylenie się i stosowanie takiej praktyki stanowiłoby poświadczanie nieprawdy, co byłoby niedopuszczalnym działaniem.

Ponadto organ stwierdził, że nie widzi podstaw w obowiązujących przepisach prawa do działania w taki sposób. Organ podkreślił, że działa na podstawie prawa i stoi na straży praworządności.

Odnosząc się do przedstawionej w końcowej części niniejszego wniosku hipotezy o specjalnym porozumieniu pomiędzy Pocztą Polską i UP RP, którą strona (pomimo wskazania) nie bierze pod uwagę, organ stwierdził, że niezrozumiałym jest cel i zasadność wskazywania takiej hipotetycznej możliwości oraz stwierdzenie, że strona nie bierze jej pod uwagę.

Reasumując, organ stanął na stanowisku, że w przypadku nadesłania zgłoszenia za pomocą telefaksu decydującą rolą w przyznaniu daty zgłoszenia odgrywa oryginał tego zgłoszenia. Oryginał dokumentacji jest formalnie uznawany za zgłoszenie, zaś data zgłoszenia przy spełnieniu warunków określonych w art. 13 Pwp może zostać uznana za wcześniejszą niż dzień wpływu oryginału zgłoszenia.

Zdaniem organu nie ma podstaw do uznania za datę zgłoszenia wynalazku oznaczonego [...] daty wpływu tego zgłoszenia telefaksem. Przepis art. 13 Pwp jest jasny i nie wymaga stosowania szczególnej wykładni.

Ponadto organ wskazał, że w zakresie stosowania art. 13 Pwp ma utrwaloną praktykę i nie widzi podstaw do jej zmiany z uwagi na to, że wymagałoby to zmiany przepisów obowiązującej ustawy Pwp. W niniejszym postępowaniu pełnomocnik zgłaszającego chcąc skorzystać z przywileju, jaki daje art. 13 Pwp, jednocześnie podjął ryzyko, które dało skutek podobny do skutku niekorzystania z możliwości przesyłania zgłoszeń za pomocą telefaksu, tj. uznania za datę zgłoszenia dzień wpływu oryginału zgłoszenia do UP RP.

W ocenie organu postępowanie w sprawie zgłoszenia o numerze [...]było prowadzone prawidłowo, jak również postanowienie z dnia [...] kwietnia 2019 r. zostało wydane prawidłowo i zgodnie z przepisami prawa.

Skargę na powyższe postanowienie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła skarżąca, zarzucając naruszenie:

1. przepisów prawa materialnego mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.

− art. 13 Pwp poprzez uznanie, że w sprawie nie wystąpiły okoliczności, które mogłyby stanowić podstawę do uznania dotrzymania terminu dostarczenia oryginału zgłoszenia;

2. przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:

− art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tj. z dnia 8 czerwca 2017 r. (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257, dalej: "kpa")

− art. 77 § 1 kpa poprzez brak wszechstronnego i wyczerpującego rozpatrzenia zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Ponadto skarżąca wniosła, na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a i c Ppsa, o uchylenie postanowienia UP RP z [...] kwietnia 2019 r. i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia, a także, na podstawie art. 200 Ppsa, o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania według norm przepisanych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał wcześniej prezentowaną argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2018, poz. 2107 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej "Ppsa") sprawowana jest na zasadzie kryterium zgodności z prawem.

W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a–c Ppsa), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 Ppsa).

W niniejszej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie skontrolował, czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Analizując pod tym kątem skargę, Sąd uznał, że nie zasługuje ona na uwzględnienie. Sąd przy tym wyjaśnia, że złożona w tej sprawie skarga została przez sąd administracyjny rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 Ppsa, zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.

Przedmiotem zaskarżenia było postanowienie UP RP w przedmiocie uznania dnia [...] kwietnia 2019 r. za datę zgłoszenia przez stronę wynalazku pt. "Urządzenie filtracyjne" oznaczonego numerem [...].

W sprawie bezsporny jest stan faktyczny. Bezsporne jest, że 4 marca 2019 r. do UP RP wpłynął faks nadesłany przez rzecznika patentowego A. R., pełnomocnika strony. Wskazany faks zawierał podanie, skrót opisu, opis, zastrzeżenia patentowe, rysunki i wykaz oznaczeń oraz dodatkowo pełnomocnictwo. Bezsporne jest również to, że dopiero w dniu [...] kwietnia 2019 r. do organu wpłynął oryginał zgłoszenia oznaczonego numerem [...], który składał się z podania, skrótu opisu, opisu, zastrzeżeń patentowych, rysunków i wykazu oznaczeń. Ponadto, do akt sprawy dołączono dokument pełnomocnictwa dla rzecznika patentowego A..R.. Korespondencja zawierająca ww. dokumenty została nadana w dniu 30 marca 2019 r. (sobota) na Poczcie Polskiej, która nadała jej numer [...]. Strony nie spierają się również co do tego, że 3 kwietnia 2019 r. organ otrzymał awizo powyższej przesyłki, która została jednak przez niego odebrana dopiero w dniu 4 kwietnia 2019 r.

Na tle tak zarysowanego stanu faktycznego Sąd pragnie powołać treść stosownych przepisów prawa, mających zastosowanie w sprawie.

W myśl art. 13 ust. 2, 3 i 5 Pwp, zgłoszenie uważa się za dokonane w dniu, w którym wpłynęło ono do UP RP z zachowaniem formy pisemnej również za pomocą telefaksu lub w postaci elektronicznej. W przypadku przesłania zgłoszenia telefaksem oryginał zgłoszenia powinien wpłynąć do organu w terminie 30 dni od daty nadania zgłoszenia telefaksem. Termin ten nie podlega przywróceniu. Jeżeli oryginał zostanie dostarczony po terminie, za datę zgłoszenia uznaje się dzień, w którym został on dostarczony. W takim przypadku zgłoszenie przesłane telefaksem uznaje się za niebyłe.

Z kolei zgodnie z treścią art. 41 Pwp, po wpłynięciu zgłoszenia wynalazku UP RP nadaje mu kolejny numer, stwierdza datę wpływu oraz zawiadamia o tym zgłaszającego. Oznaczenie daty dokonania zgłoszenia, w przypadkach, o których mowa w art. 13 ust. 4 i 5 oraz art. 31 ust. 4 i 5 Pwp, następuje w drodze postanowienia.

W związku z jednoznaczną treścią przepisów oraz brakiem wątpliwości odnośnie stanu faktycznego (oryginał zgłoszenia wpłynął do organu po 30 dniach od daty jego nadania telefaksem), UP RP słusznie stwierdziło w skarżonym w sprawie postanowieniu, iż datą zgłoszenia jest [...] kwietnia 2019 r. jako data otrzymania oryginału zgłoszenia przez organ.

Sąd wskazuje przy tym na poglądy doktryny prawniczej (R. Skubisz (w:) "System Prawa Prywatnego", t. 14A, s. 442-443, A. Michalak (w:) A. Michalak (red.), Prawo własności przemysłowej. Komentarz, wyd. 1, C.H.Beck, Legalis), zgodnie z którymi datą zgłoszenia nie jest data nadania pocztowego, a data faktycznego wpływu oryginału zgłoszenia do organu. Pogląd ten Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela.

Skarżąca w skardze usiłuje przeforsować tezę, iż za datę zgłoszenia uznać należy datę otrzymania awiza przez UP RP przesyłki zawierającej oryginał zgłoszenia. W ocenie Sądu brzmienie art. 13 ust. 3 Pwp nie pozwala na taką interpretację. Zgodnie bowiem z tym przepisem: "W przypadku przesłania zgłoszenia telefaksem oryginał zgłoszenia powinien wpłynąć do Urzędu Patentowego w terminie 30 dni od daty nadania zgłoszenia telefaksem. Termin ten nie podlega przywróceniu". Niewątpliwie awizo nie jest oryginałem zgłoszenia. Oryginał zgłoszenia nie wpłynął do UP RP w terminie określonym w powyższym przepisie.

Strona była w sprawie reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika. Nic nie stało na przeszkodzie (a przeszkód takich nie wskazuje też sama strona), aby nadał on na poczcie oryginał zgłoszenia następnego dnia po wysłaniu go telefaksem do UP RP. Wówczas przesyłka miałaby o wiele dłuższy czas na to, by być doręczona i o wiele większą szansę na dotarcie do organu w terminie ustawowym.

W sprawie nie ma znaczenia, że przesyłka została nadana jako priorytetowa. Jak słusznie wskazuje organ, zgodnie z informacją umieszczoną na stronie Poczty Polskiej: "Priorytet - przewidywany termin realizacji usługi to następny dzień roboczy po dniu nadania (D+1) pod warunkiem nadania do godziny 15:00 (...) Przewidywane terminy realizacji usługi nie stanowią gwarantowanych terminów doręczenia". Jak wynika z powyższego, Poczta Polska nie jest zobligowana do doręczenia w następny dzień roboczy po dniu nadania, jak wynikałoby to z twierdzeń strony. Wskazany przez Pocztę Polską termin doręczenia przesyłki priorytetowej jest terminem przewidywalnym, a nie obligatoryjnym.

Zarzuty dotyczące "przypadkowej czy systemowej dysfunkcji w procesie odbierania przesyłek przez UP RP" również nie znajdują oparcia w sprawie. Rzeczywiście organ nie wyjaśnił w postanowieniu, dlaczego 3 kwietnia 2019 r. pozostawiono awizo w siedzibie UP RP, a samą przesyłkę organ odebrał dopiero 4 kwietnia 2019 r. Jednak dla niniejszej sprawy jest to irrelewantne. Być może 3 kwietnia 2019 r. w siedzibie organu nie było osoby upoważnionej do odbioru korespondencji rejestrowanej, być może były inne powody pozostawienia awiza w siedzibie organu. Organ jednak podjął szybko (bo następnego dnia) przesyłkę na poczcie. Tego dnia zatem oryginał zgłoszenia wpłynął do organu.

Zaznaczyć przy tym należy, iż profesjonalny pełnomocnik strony nie powinien zwlekać "na ostatnią chwilę" z nadaniem oryginału zgłoszenia, skoro doskonale wiedział (albo powinien wiedzieć), iż termin będzie dochowany, jeżeli przesyłka dotrze do adresata w terminie 30 dni. Pełnomocnik winien albo dokonać zgłoszenia w postaci elektronicznej – i wówczas nie musiałby dostarczać jego oryginału pisemnego w terminie 30 dni (jak to ma miejsce w przypadku nadania telefaksem), albo dopilnować terminu doręczenia pocztą i przede wszystkim wcześniej nadać przesyłkę.

Stąd zarzut naruszenia art. 13 Pwp uznać należy za bezzasadny.

Organ nie naruszył też art. 7 i 77 kpa. Jak wskazano bowiem, stan faktyczny w sprawie jest bezsporny i został prawidłowo ustalony przez organ, sporna są jedynie jego ocena prawna.

Niezasadny jest także zarzut naruszenia art. 7a kpa. W sprawie nie istnieją żadne wątpliwości odnośnie treści normy prawnej – wprost przeciwnie, jest ona jasna i czytelna. Co więcej, przedmiotowa sprawa nie dotyczy ani nałożenia na stronę obowiązku, ani ograniczenia lub odebrania stronie uprawnienia.

Biorąc powyższe pod rozwagę, Sąd, działając na podstawie art. 151 Ppsa, skargę oddalił.