Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1640/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. N. i P. N. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2014 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r. znak [...].


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2014 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] kwietnia 2014 r., odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r. wydanej w przedmiocie nałożenia na Z. i P. N. obowiązku wykonania rozbiórki ogrodzenia działki nr [...] w miejscowości Ł., wybudowanego po jej stronie zachodniej od strony drogi gminnej.

Decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z [...] czerwca 2014 r. została zaskarżona przez Z. i P. N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze Z. i P. N. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r., wskazując, że zachodzi prawdopodobieństwo, iż decyzja ta dotknięta jest wadami wymienionymi w art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie decyzji pod warunkiem zaistnienia przesłanek z art. 61 § 3 ww. ustawy, a mianowicie wówczas, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym wskazuje się, że ciężar wykazania, iż przesłanki określone w art. 61 § 3 ustawy istotnie zaistniały spoczywa na osobie wnioskującej o wstrzymanie wykonania aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 10 czerwca 2014 r. II FZ 763/14 LEX nr 1470059, z dnia 28 maja 2014 r. II FZ 649/14 LEX nr 1465288, z dnia 28 marca 2011 r. I FSK 402/11 LEX nr 783591, z dnia 8 maja 2013 r. I GZ 145/13 LEX nr 1318698).

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżący, wnosząc o wstrzymanie wykonania decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2005 r., nie przywołali żadnych okoliczności, które świadczyłyby o możliwości wystąpienia przesłanek, o których stanowi art. 61 § 3 ustawy, co uniemożliwia uwzględnienie złożonego wniosku. Powołany we wniosku argument wskazujący na prawdopodobieństwo, iż decyzja ta dotknięta jest wadami wymienionymi w art. 156 § 1 pkt 2 i pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, nie może być okolicznością przemawiającą za jego zasadnością. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania decyzji jest uprawdopodobnienie przez stronę, że jej wykonanie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, takich okoliczności skarżący natomiast nie wskazali.

W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 61 § 3 ustawy.