Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1255/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-03-27 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów , ustanowiono adwokata
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 260
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Kraków, dnia 27 marca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janusz Kasprzycki po rozpoznaniu w dniu 27 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie skargi K. Ś. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 maja 2014 r. nr [ ] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia I. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, II. ustanowić dla K. Ś. adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka.


UZASADNIENIE

K. Ś. wniósł skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 6 maja 2014 r. nr [....] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Pismem z dnia 26 czerwca 2014 r. skarżący wystąpił o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.

Pismem z dnia 30 lipca 2014 r., doręczonym w dniu 25 sierpnia 2014 r. skarżący wezwany został przez Sąd do wypełnienia przesłanego mu urzędowego formularza PPF – w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania.

W dniu 1 września 2014 r. wpłynął do Sądu wniosek skarżącego na urzędowym formularzu PPF.

Postanowieniem z dnia 17 października 2014 r. referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym umorzył postępowanie w części obejmującej żądanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz oddalił wniosek o ustanowienie adwokata.

Od powyższego zarządzenia K. Ś. wniósł sprzeciw.

Pismem z dnia 27 listopada 2014 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez:

I. wskazanie:

a) danych dotyczących jego stanu rodzinnego (osoby pozostające z nim we wspólnym gospodarstwie domowym),

b) danych dotyczących majątku skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym,

c) danych dotyczących miesięcznych dochodów oraz wydatków skarżącego oraz osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym,

II. przedłożenie:

a) zaświadczenia z właściwego urzędu pracy o przyznaniu skarżącemu statusu osoby bezrobotnej,

b) kopii decyzji o przyznaniu zasiłków skarżącemu lub członkom jego rodziny,

c) dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych przez skarżącego miesięcznych wydatków na utrzymanie rodziny, w tym o wysokość opłat za czynsz, energię elektryczną, gaz lub inne opłaty (faktury, paragony, druki opłat),

III. uzasadnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wskazanie faktów, z których wynika, że skarżący nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata.

W odpowiedzi na powyższe, K. Ś. przedstawił m.in. kserokopię zaświadczenia Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej Filia nr [....], z którego m.in. wynika, że skarżący objęty jest pomocą w formie zasiłku stałego w wysokości 529 zł, zasiłku okresowego w wysokości 106,50 zł miesięcznie oraz zasiłków celowych.

Na podstawie innych dołączonych do odpowiedzi dokumentów Sąd ustalił, że skarżący zalega z opłatą za bezumowne korzystanie z lokalu mieszkalnego w kwocie 21.851,48 zł, ponosi wydatki na energię elektryczną i leki w łącznej wysokości ok. 300 zł miesięcznie.

W dniu 17 marca 2015 r. skarżący K. Ś. uzupełnił – na wezwanie Sądu z dnia 9 marca 2015 r. – braki formalne sprzeciwu i pisma uzupełniającego wniosek.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym.

W związku z powyższym, na skutek prawidłowo wniesionego przez skarżącego sprzeciwu od zarządzenia referendarza sądowego z dnia 17 października 2014 roku, zarządzenie to utraciło moc, a sprawa podlega ponownemu rozpoznaniu przez Sąd.

I. Sąd postanowił oddalić wniosek K. Ś. o zwolnienie od kosztów sądowych tylko i wyłącznie z tej przyczyny, że jest on od nich zwolniony z mocy ustawy. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 1 lit. a) P.p.s.a., obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Wobec faktu, że przedmiotem skargi jest rozstrzygnięcie organu administracji w sprawie związanej z pomocą społeczną, wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych należało oddalić.

II. W odniesieniu do żądania ustanowienia adwokata, Sąd stwierdza, co następuje:

Stosownie do treści przepisu art. 245 § 3 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Na podstawie analizy wniosku o przyznanie prawa pomocy i dołączonych do niego dokumentów uznać należało, że skarżący wykazał dostatecznie, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z informacji udzielonych Sądowi we wniosku i na późniejsze wezwanie wynika, że skarżący prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie posiada żadnego majątku, zajmuje bezumownie lokal z zasobów komunalnych, z którego korzystają regularnie jego dwaj synowie, a jego dochód stanowią zasiłki stały i okresowy wysokości 635,50 zł oraz zasiłki celowe. Skarżący posiada zadłużenie względem Gminy Miejskiej z tytułu zajmowania lokalu mieszkalnego

w wysokości ok. 22.000 zł.

Ocena sytuacji bytowej skarżącego pozwala na przyjęcie, że przy wykazanym dochodzie oraz jego aktualnych możliwościach płatniczych, nie byłby on w stanie udźwignąć ciężaru wydatków na pokrycie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika bez ryzyka poważnego uszczerbku. W realiach ekonomicznych gospodarstwa domowego skarżącego, wydatek tego rodzaju godziłby w podstawy egzystencji rodziny.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn., Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) postanowił jak w sentencji.