Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 691/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2009-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6072 Scalenie oraz podział nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 art. 52 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 20 października 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział II w składzie następującym: Sędzia WSA Renata Kubot – Szustowska po rozpoznaniu w dniu 20 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. S. i A. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia [...] Wojewoda [...] odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w O. nr [...], z dnia [...]. zatwierdzającej scalenie gruntów we wsi M. w gminie O.

W treści decyzji pouczono strony o przysługującym im prawie wniesienia skargi do "Naczelnego Sądu Administracyjnego w Łodzi w terminie 30 dni od daty doręczenia decyzji".

W dniu 23.lipca 2009r. H. i A. S. złożyli skargę na wspomnianą decyzję, zgodnie z udzielonym im pouczeniem. Skarga przekazana została Wojewodzie [...], zgodnie z treścią art. 54 § 1 ustawy z dnia 30.sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie z uwagi na niewyczerpanie trybu zaskarżenia decyzji w administracyjnym toku instancji. Wskazało, iż w związku z dokonaną ustawą z dnia 23.stycznia 2009r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze zmianami w organizacji i podziale zadań administracji publicznej w województwie (Dz.U. nr 92, poz. 753 ze zm.) zmianą ustawy z dnia 26.marca 1982r. o scalaniu i wymianie gruntów (tekst jednolity Dz.U. nr 178 z 2003r., poz. 1749 ze zm.), poczynając od dnia 1.sierpnia 2009r. pozostaje organem wyższego stopnia w stosunku do starosty, wykonującego zadania z zakresu administracji rządowej w postępowaniu scaleniowym lub wymiennym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Zgodnie bowiem z treścią art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.

Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy przy tym rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Oznacza to, że skuteczne wniesienie skargi wymaga wyczerpania, określonego w ustawie procesowej regulującej dane postępowanie, środka prawnego.

W rozpoznawanej sprawie decyzja Wojewody [...] z dnia [...] jako decyzja wydana w postępowaniu nadzwyczajnym w I instancji podlegała zaskarżeniu odwołaniem do organu wyższego stopnia (art. 127 § 1 i 2 k.p.a.). Jakkolwiek bowiem ustawa nowelizująca ustawę o scaleniu i wymianie gruntów w sposób odmienny uregulowała kwestie właściwości rzeczowej organów w sprawach scaleniowych, jej obowiązywanie datuje się dopiero od dnia 1.sierpnia 2009r. podczas gdy zaskarżona decyzja wydana została przez Wojewodę [...] w dniu [...], determinując tryb jej zaskarżenia. Takie też pouczenie decyzja winna była zawierać w swej treści. Błędne pouczenie zawarte w treści decyzji o sposobie jej zaskarżenia, choć po myśli art. 112 ustawy z dnia 14.czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. nr 98 z 2000r., poz. 1071 ze zm.) nie może szkodzić stronie, nie może też tworzyć dlań uprawnienia do zaskarżania decyzji administracyjnych wbrew obowiązującym przepisom prawa. Błędne pouczenie może natomiast stanowić podstawę do żądania przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30.września 1999r., sygn.akt IV SA 1537/97, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 48676 oraz z dnia 27.października 1998r., sygn.akt III SA 6382/97, niepubl. w zbiorze urzędowym, dostępny w Systemie Informacji Prawnej Lex nr 43739)

Biorąc pod uwagę powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a. orzeczono o odrzuceniu skargi jako niedopuszczalnej.

M.O.