Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SAB/Op 17/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2022-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: aart.  58 par. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Bogusz po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z skargi W. J. i W. J. na bezczynność Prezydenta Miasta O. w przedmiocie usunięcia ogrodzenia postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 14 listopada 2015 r. W. J. i W. J. (zwani dalej: "skarżącymi") wystąpili do Urzędu Miejskiego w O. o zobowiązanie A. J. do odsunięcia od ściany ich garażu ogrodzenia, jakie postawił na działce znajdującej się przy ul. [...] w O. Skarżący wyjaśnili, że ogrodzenie to uniemożliwia im dostęp do tylnej ściany garażu. Ponadto wskazali, że doszło do zniszczenia ich garażu z powodu wybudowania na tylnej ścianie suszarni drzewa.

Doprowadziło to do obniżenia fundamentów z tyłu garażu i jego przełamie. Wprawdzie po wizycie inspektora nadzoru budowlanego suszarnia została rozebrana, jednak ogrodzenie dochodzące do garażu nadal pozostawiono.

Pismem z dnia 20 listopada 2015 r. Prezydent Miasta O. przekazał powyższe pismo według właściwości do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O.

W piśmie z dnia 5 grudnia 2015 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. poinformował skarżących oraz Prezydenta Miasta O. o sposobie załatwienia wniosku z dnia 14 listopada 2015 r. Wyjaśnił, że w ramach posiadanych uprawnień wynikających ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2013 r. poz. 1409 z późn. zm.), przeprowadził kontrolę. W jej trakcie stwierdzono, że ogrodzenie zlokalizowane na posesji przy ul. [...] w O. przy garażu skarżących, której właścicielem jest Gmina O., stanowi ogrodzenie tzw. "wewnętrzne" wydzielające część działki. Zgodnie z art. 30 ust 1 pkt 3 Prawa budowlanego ogrodzenie to nie podlega obowiązkowi uzyskania zgody organu administracji architektoniczno-budowlanej, gdyż jego wysokość nie przekracza 220 cm wysokości. Tym samym inwestor mógł wykonywać te roboty bez konieczności dokonania zgłoszenia. Ustalenia dokonane w trakcie kontroli nie wykazały naruszenia przepisów Prawa budowlanego, a zatem brak jest podstaw do dalszej ingerencji nadzoru budowlanego. Prawo budowlane nie reglamentuje bowiem tak zwanego prawa sąsiedzkiego (tj. zakłócania korzystania z nieruchomości lub naruszania własności) o którym mowa w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny. Sprawy te jako sprawy cywilne mogą być rozstrzygane na drodze cywilno-prawnej przed właściwym rzeczowo i terenowo sądem powszechnym.

Pismem, które wpłynęło do Urzędu Miasta O. w dniu 24 października 2016 r., (na którym, jak wynika z wyjaśnień skarżących zawartych w piśmie procesowym z dnia 8 września 2021 r. błędnie została oznaczona data 14 listopada 2015 r.) skarżący ostatecznie wezwali Prezydenta do załatwienia ich wniosku z dnia 14 listopada 2015 r. Wskazali, że jeżeli ogrodzenie nie zostanie usunięte w terminie 14 dni, to skierują sprawę do sądu.

Odpowiadając na powyższe wezwanie, pismem z dnia 14 listopada 2016 r. Prezydent Miasta O. poinformował skarżących, że ich pismo w sprawie ogrodzenia zostało przekazane do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., jako właściwego w tej sprawie, w dniu 20 listopada 2015 r. Wraz z informacją organ przesłał skarżącym kopię pisma przekazującego z dnia 20 listopada 2015 r. oraz kopię pisma Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. z dnia 5 grudnia 2015 r.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, wskazując na brak odpowiedzi Prezydenta Miasta O. na wniosek dnia 14 listopada 2015 r. skarżący zarzucili organowi bezczynność w sprawie usunięcia ogrodzenia. Wyjaśnili, że wystąpili z powództwem do Sądu Rejonowego w O., jednak Sąd orzekł, że Gmina O. nie odpowiada za szkody związane z powstaniem spornego ogrodzenia. Powództwo zostało oddalone z uwagi na bezzasadność żądania dotyczącego usunięcia ogrodzenia przez właściciela gruntu, tj. Gminę O. Skarżący wskazali, że postępowanie sądowe wiązało się z poniesieniem przez nich kosztów, które są wynikiem bezczynności organu wobec czego w skardze wysunęli żądanie ich zwrotu. Podnieśli, że organ zobowiązany był do poinformowania ich o sposobie rozstrzygnięcia sprawy, a skoro nie podjął niezwłocznie postępowania to dopuścił się bezczynności, która naraziła ich na straty. Zarzucając organowi nieprawidłowość działania w zakresie realizacji obowiązków wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego (zwanego dalej: "K.p.a.") skarżący zaznaczyli, że chcą doprowadzić do tego, aby ktoś wyremontował ich garaż uszkodzony w wyniku zapadnięcia się gruntu, który należy do Gminy O. Do chwili obecnej brak jest jednak dostępu do tylnej ściany garażu. Dodatkowo podali, że około 4-5 lat temu złożyli wnioski w sprawie wydania kserokopii dokumentów znajdujących się w Urzędzie Miasta, dotyczących remontu (bliżej nie określonego przez skarżących) budynku i do dnia dzisiejszego nie otrzymali odpowiedzi, a Sąd Rejonowy w O. nie odniósł się do tego obowiązku. Brak odpowiedzi ze strony Urzędu Miasta na składane pisma w ocenie skarżących potwierdza, że organ nie wywiązuje się z obowiązków wynikających z K.p.a., co naraziło ich na poważne szkody i koszty.

Wyrokiem z dnia 23 listopada 2021 r., sygn. akt II SAB/Op 68/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu oddalił skargę W. J. i W. J. na bezczynność Prezydenta Miasta O., w przedmiocie usunięcia ogrodzenia.

Odpis orzeczenia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o trybie wniesienia skargi kasacyjnej, został doręczony skarżącym w dniu 21 grudnia 2021 r. (por.: k- 98 i 99 akt sądowych).

Następnie, pismem z dnia 1 marca 2022 r., skarżący wnieśli kolejną skargę na bezczynność Prezydenta Miasta O., zarejestrowaną pod sygn. akt II SAB/Op 17/22, która to skarga stanowi przedmiot niniejszego postępowania. Określając przedmiot swojej skargi skarżący podali, że: "[...] składają skargę na postępowanie i zaniechanie Urzędu Miasta O. w sprawie braku odpowiedzi na złożone 2 wnioski jeszcze w 2015 r. co naraziło nas na poważnie straty finansowe i czasowe". Podnieśli także, że cała dokumentacja w tej sprawie znajduje się w aktach sprawy sygn. II SAB/Op 68/21 lub II SPP/Op 6/22. Stwierdzili, że na skutek chyba mało precyzyjnego albo niewłaściwego opisania sprawy i przedstawionego przez nich stanowiska, nie została ona rozpatrzona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Z tych względów, skarżący wnoszą ją w jednoznacznej formie i treści.

W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta O. (zwany dalej: "organem") wniósł o jej odrzucenie, gdyż sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona, ewentualnie - wniósł o jej oddalenie ze względu na brak uzasadnionych podstaw.

W piśmie z dnia 2 kwietnia 2022 r. skarżący podnieśli, że sprawa dotyczy bezczynności organu w zakresie braku odpowiedzi na wysyłane wnioski. Ich zdaniem, organ bezprawnie i bezpodstawnie przez 5 lat nie odpowiada na korespondencję i to jest przedmiotem skargi. Podkreślili, że orzeczenie Sądu jest niezgodne z treścią ich skargi. W ich ocenie, być może skarga ta została źle napisana i z tych względów zaistniało niezrozumienie rzeczywistego przedmiotu ich skargi.

W kolejnym piśmie z dnia 19 kwietnia 2022 r., odnosząc się do odpowiedzi na skargę udzieloną przez organ, skarżący wskazali, że żadne postępowanie nie było prowadzone przez organ. Ponownie wskazali, że organ nie odpisuje na pisma, do czego jest zobowiązany przez K.p.a. Organ nie zapoznał się z treścią cytowanego wyroku, a udzielona odpowiedź przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego była niezgodna z prawem. Z tych względów, skarżący wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu o ukaranie oskarżonego o łamanie obowiązującego prawa w sprawach skarg i obowiązujących terminów odpowiedzi zgodnych z K.p.a. i tym samym działania niezgodnego z prawem, tj. nie udzielania odpowiedzi w wymaganym terminie na składane wnioski.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona.

Przepis ten określa tzw. stan powagi rzeczy osądzonej, która zachodzi wówczas, gdy wystąpi tożsamość przedmiotowa (tożsamość sprawy) i tożsamość podmiotowa (tożsamość stron). Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H. Beck 2015, s. 362).

Jak już wskazano, przed Sądem toczy się sprawa o sygn. akt II SAB/Op 68/21 ze skargi W. J. i W. J. na bezczynność Prezydenta Miasta O., w zakresie tego samego przedmiotu co niniejsza skarga, tj. bezczynności organu sprawie dotyczącej usunięcia ogrodzenia. Treści skarg złożonych w obydwu sprawach wskazują, że dotyczą one tożsamych stron i tożsamych żądań. W sprawie o sygn. akt II SAB/Op 68/21 zapadł już jednak wyrok oddalający w dniu 23 listopada 2021 r., w którym WSA w Opolu szczegółowo odniósł się do sprawy w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, w tym akta administracyjne sprawy i pisma stron złożone w toku postępowania sądowego.

Warto również odnotować i przypomnieć, że Sąd dostrzegając istotność i wagę jaką dla skarżących ma problem niedogodności związanych z dostawieniem ogrodzenia do budynku ich garażu wyjaśnił w wyroku z dnia 23 listopada 2021 r., że "[...] zasady działania organów administracji publicznej w sprawach budowy oraz utrzymania obiektów i urządzeń budowlanych normuje ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (aktualnie Dz. U. z 2020 r., poz. 1333 ze zm.). W kwestii podziału kompetencji organów na gruncie tej ustawy wskazać trzeba, że stosowanie do art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84a ust. 1 pkt 1 tej ustawy, kontrola przestrzegania i stosowania przepisów prawa budowlanego - obejmująca kontrolę zgodności wykonywania robót budowlanych z przepisami Prawa budowlanego, projektem budowlanym lub warunkami określonymi w decyzji o pozwoleniu na budowę, należy do właściwości organów nadzoru budowlanego.

Jeśli natomiast skarżący zarzucają Prezydentowi Miasta O. bezczynność w podjęciu działań zmierzających do odsunięcia ogrodzenia od garażu, jako właścicielowi gruntu, na którym znajduje się sporny płot, to powstały w tym zakresie spór ocenić należy, jako mający charakter cywilnoprawny. Nie podlega on zatem rozpoznaniu w postępowaniu administracyjnym, gdyż do jego oceny właściwy jest sąd powszechny. Stąd też nie mógł podlegać ocenie w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym. Sądy administracyjne oceniają bowiem legalność działań organów administracji publicznej w zakresie stosunków administracyjnoprawwnych, tj. regulowanych przez normy prawa administracyjnego, a nie cywilnego".

Dlatego w ocenie Sądu, skarga oraz dalsze pisma wniesione przez skarżących w niniejszej sprawie, stanowią w istocie polemikę skarżących z wydanym w dniu 23 listopada 2021 r. wyrokiem. Pokazuje to wyraźnie treść składanej korespondencji, a nade wszystko stwierdzenie w skardze przez samych skarżących, że "Cała dokumentacja w tej sprawie znajduje się w aktach sprawy sygn. akt II SAB/Op 68/21 lub II SPP/Op 6/22".

Z uwagi na podane okoliczności, nie budzi wątpliwości Sądu, że skarżący utożsamiają przedmiot niniejszej skargi ze sprawą o sygn. akt II SAB/Op 68/21. Brak jest więc podstaw do ponownego rozpatrywania bezczynności Prezydenta Miasta O.

Podkreślenia przy tym wymaga, że skarżącym w sytuacji niezadowolenia z wydanego rozstrzygnięcia i dokonanej oceny sprawy przez Sąd w wyroku z dnia 23 listopada 2021 r., przysługiwało prawo wniesienia środka odwoławczego w postaci skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a nie kolejna skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu, jako Sądu I instancji. O prawie tym, skarżący byli natomiast pouczeni przez Sąd w toku postępowania o sygn. akt II SAB/Op 68/21.

Z podanych względów skargę wniesioną w niniejszej sprawie należało odrzucić jako niedopuszczalną, na podstawie art. 58 § 1 pkt 4 P.p.s.a.

O powyższym, Sąd orzekł jak w sentencji