Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 173/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-06-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Kot po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy w wniosku D. Q. T. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi ze skargi D. Q. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r. postanawia : odmówić skarżącemu przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2010r. (data nadania) doradca podatkowy K. D., działając w imieniu D. Q. T., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2005 r.

Pismem z dnia [...] marca 2010 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Wezwanie to zostało prawidłowo doręczone w dniu [...] marca 2010 r.

Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. Q. T. na powołaną wyżej decyzję. Podstawą powyższego było nieuiszczenie przez skarżącego w terminie wpisu sądowego od wniesionej skargi. Postanowienie to zostało wysłane do pełnomocnika skarżącego i doręczone w dniu [...] maja 2010r., co wynika z adnotacji na pocztowym zwrotnym potwierdzeniu odbioru.

W dniu [...] maja 2010r. (data wpływu do biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął wniosek skarżącego z prośbą o wyznaczenie nowego terminu uiszczenia wpisu, gdyż skarżący przebywał poza granicami kraju. Pismo to zostało potraktowane jako wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.

Pismem z dnia [...] maja 2010 r. wezwano skarżącego do wskazania i uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (w tym miejsca i przyczyn przebywania poza granicami kraju oraz daty powrotu) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia wniosku.

W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący ponownie poprosił o wyznaczenie nowego terminu uiszczenia wpisu sądowego. Wyjaśnił, że z powodu wyjazdu za granicę oraz zablokowania rachunków bankowych ani on, ani jego pełnomocnik nie mogli uiścić wpisu sądowego od skargi w wyznaczonym terminie. Do pisma skarżący załączył kopie tytułów wykonawczych oraz zawiadomień o zajęciu rachunków bankowych z [...] marca 2010 r., a także kopie kontraktów handlowych zawartych w dniach [...] marca 2010 r., [...] kwietnia 2010 r. i [...] kwietnia 2010 r.

Wraz z wnioskiem skarżący uiścił w kasie Sądu należny wpis od skargi w kwocie [...] złotych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje :

Z dyspozycji art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej "u.p.p.s.a.") wynika, że czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Zgodnie z art. 86 § 1 powołanej ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ustawodawca, w przepisach art. 87 § 1, § 2, i § 4 u.p.p.s.a., ustanowił następujące warunki, którym powinien odpowiadać wniosek o przywrócenie terminu:

- pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu powinno być wniesione do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu,

- w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu,

- równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Sąd wskazuje, iż jedną z wyżej wymienionych przesłanek, określoną w art. 87 § 2 u.p.p.s.a., jest uprawdopodobnienie okoliczności wskazującej na brak winy w uchybieniu terminu.

Jak podkreśla się zarówno w orzecznictwie (por. B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1996r., str. 295), jak i w orzecznictwie (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 14 stycznia 2000r., sygn. akt I SA/Gd 794/99 - Lex nr 40381); z 2 lutego 2000r., sygn. akt SA/Sz 2125/98 - Lex nr 39797; z 19 września 2000r., sygn. akt I SA 1072/00 - Lex nr 55307) samo wniesienie prośby przez zainteresowanego nie jest wystarczającą przesłanką do przywrócenia uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, koniecznym jest bowiem także uprawdopodobnienie przez zainteresowanego, że nie ponosi on winy w niedochowaniu terminu. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się przykładowo przerwę w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar itp. Podkreśla się, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Zatem przywrócenie terminu może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Jak wskazał Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 14 stycznia 1972 r. sygn. akt II CRN 448/71 (OSP i KA 1972/7-8/144), jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu należy przyjąć obiektywny miernik staranności jakiej można wymagać od strony dbającej o swoje interesy. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił z kolei w wyroku z dnia 13 czerwca 2002 r. w sprawie o sygn. akt V SA 2320/01 (Lex nr 109300), że to strona powinna uwiarygodnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna.

Ponadto zauważyć należy, że nie tylko wina podatnika, lecz również innych osób, w tym pracownika, czy też pełnomocnika reprezentującego stronę w postępowaniu, wyłącza możliwość przywrócenia terminu do wniesienia odwołania (por. wyrok NSA w Gdańsku z 12 kwietnia 2002r. sygn. akt I SA/Gd 1676/99; POP 2002/6/148).

Sąd podkreśla, iż w odniesieniu do osób, które z racji wykonywanego zawodu występują jako pełnomocnicy stron, należy przyjąć, że osoby te są zobowiązane do szczególnej staranności przy wykonywaniu powierzonego zlecenia, a zatem ocena, czy dochowali reguł starannego działania winna być dokonywana w oparciu o odpowiednio wysokie kryteria.

W rozpoznawanej sprawie bezsprzecznym jest, iż skarżący uchybił terminowi do uiszczenia wpisu od skargi. Zarządzenie wzywające do uiszczenia tego wpisu zostało bowiem prawidłowo doręczone jego pełnomocnikowi [...] marca 2010 r. Z kolei wpis został uiszczony dopiero [...] maja 2010 r. w Kasie Sądu.

Skarżący wystąpił o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi uzasadniając wniosek tym, że przebywał poza granicami kraju oraz faktem zablokowania kont bankowych firmowych i prywatnych. Jednak poza nadesłaniem kopii kontraktów handlowych nie wskazał w jakim okresie przebywał za granicą i kiedy powrócił do kraju. Nie wykazał, że z powodu zablokowania rachunków bankowych pozbawiony został możliwości uiszczenia wpisu w terminie. Skoro skarżący prowadzi działalność w znacznych rozmiarach i zawiera kontrakty o wartości kilku milionów złotych, to uznać należy, że posiada możliwości uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] złotych, czego dowodem jest uiszczenie tego wpisu w dniu [...] maja 2010 r.

Skoro zatem skarżący nie uprawdopodobnił, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nastąpiło bez jego winy, to na podstawie art. 86 § 1 u.p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w postanowieniu.