Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SAB/Wa 23/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-08-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6259 Inne o symbolu podstawowym 625
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. na pismo Prezesa Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty z dnia [...] kwietnia 2005r. nr [...] w przedmiocie nakazania Prezesowi Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wydania decyzji w sprawie [...] postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2005r. skarżące K. wniosło skargą żądając nakazania Prezesowi Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wydania decyzji w sprawie [...].

Skarżące [...] podniosło, że wniosło skargę na operatora telekomunikacyjnego. Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty zakończył postępowanie w przedmiocie skargi przesyłając skarżącemu pismo z wyjaśnieniami. W ocenie [...] Prezes Urzędu, bez podstawy prawnej i okoliczności to uzasadniającego zakończył postępowanie pismem w sposób sprzeczny z art. 104 § 2 k.p.a. Wobec czego [...], żąda wydania przez Sąd orzeczenia obligującego Prezes Urzędu do wydania decyzji oraz ustalenie, że organ toleruje działania sprzeczne z prawem działanie operatora pobierającego opłaty za niewykonane usługi.

W odpowiedzi na skargę Prezes Urzędu Regulacji Telekomunikacji i Poczty wnosił o jej oddalenia wskazując, że niemożliwe było wydanie decyzji administracyjnej w sprawie rozpatrzenia sporów majątkowych zaistniałych pomiędzy operatorem sieci komórkowej a osobą prawną jaką jest [...].

Powołując się na przepis art. 109 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz.U. z 2004, Nr 171, poz.1800 z póź.zm.) organ wskazał, że przeprowadził postępowanie mediacyjne. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem postępowanie mediacyjne prowadzi Prezes URTiP na wniosek konsumenta lub z urzędu, jeżeli wymaga tego ochrona interesu konsumenta. Odwołując się do przepisu art.110 § 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne organ wskazał, że nie jest uprawiony do rozstrzygania sporów majątkowych powstałych pomiędzy operatorem a klientem. Wskazał, że zgodnie z art. 101 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne skargę można wnieść na działanie przedsiębiorcy wyznaczonego jakim jest obecnie T. Podniósł, że strony łączy podpisana umowa, Regulamin i cennik opłat za usługi a strona skarżąca podpisując umowę cywilnoprawną zobowiązała się do przestrzegania postanowień tych aktów.

Wskazał, że na gruncie istniejącego prawa organ nie miał instrumentu prawnego do podjęcia działań administracyjnych natomiast wszystkie czynności wyjaśniające przeprowadził prawidłowo.

Wskazując na powyższe organ wnosił o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art.l § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art.l34 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych wyżej kryteriów, skargę należało odrzucić, bowiem zgodnie z przepisem art. 3. § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Przepis § 2 powołanego artykułu wskazuje, ze kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

decyzje administracyjne;

postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na

które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia

rozstrzygające sprawę co do istoty;

postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i

zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu

administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków

wynikających z przepisów prawa;

akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu

terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich

związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu

administracji publicznej;

akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu

terytorialnego;

bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 -4.

Ponadto zgodnie z § 3 powołanego przepisu Sądy administracyjne orzekają

także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują

sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Przepis § 2 powołanego artykułu pkt.8 wskazuje, że skargę na bezczynność organu można wywieść w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Żądanie skarżącego kierowane do organu w żadnym wypadku nie może być uznane za wnioski, które organ powinien załatwić w formie opisanej w § 2 pkt 1-4. W ocenie Sądu organ prawidłowo odwołując się do przepisu art.l10 § 3 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne wskazał, że nie jest uprawiony do rozstrzygania sporów majątkowych powstałych pomiędzy operatorem a klientem.

W tym stanie rzeczy skarżący nie mogła oczekiwać podjęcia przez organ działań przewidzianych przez przepisy kodeksu postępowania administracyjnego. Należy zauważyć, że korespondencja prowadzona przez skarżącego z organem nie może być w ocenie sądu uznana za skargę złożoną w trybie art. 227 k.p.a. gdyż zgodnie z tym przepisem przedmiotem skargi może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Skarga skarżącego dotyczy sfery cywilnoprawnej i jako taka nie podlega ocenie sądu administracyjnego.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 58. § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd

odrzucił skargę, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Zgodnie z § 3. powołanego przepisu Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym.