Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 870/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Wawrzyniak po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. z dnia 17 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Go 265/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. postanowieniem z dnia 17 maja 2016 r. po rozpoznaniu wniosku D. K. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] grudnia 2015 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że wniosek skarżącego dotyczy wstrzymania wykonania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla określonego przedsięwzięcia. Powyższa decyzja nie nadaje się do wykonania, a jej treść polega wyłącznie na wskazaniu pewnych wymogów dotyczących ochrony środowiska jakie powinny być wzięte pod uwagę przy wydawaniu rozstrzygnięć bezpośrednio związanych z realizacją konkretnej inwestycji. Decyzja taka nie powoduje zatem bezpośrednio niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczność, że inwestor podjął już określone prace budowlane nie ma bezpośredniego związku z zaskarżoną decyzją i nie stanowi o jej wykonaniu.

Zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie wniósł D. K. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucił naruszenie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 71 ust.1 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko. W ocenie skarżącego decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla określonego przedsięwzięcia określając w sposób wiążący dla jej adresatów oraz organów administracji publicznej, wydających na jej podstawie następcze decyzje realizacyjne (np. decyzję o warunkach zabudowy czy pozwolenie na budowę) ulega wykonaniu każdorazowo w momencie wydawania konkretnej decyzji realizacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 (Dz. U. 2016, poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Należy podkreślić, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania.

Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Skutków takich nie wywołuje decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia ponieważ nie nakłada nowych praw lub obowiązków, które podlegałyby wykonaniu oraz nie powoduje powstania żadnych skutków w sferze interesu prawnego strony.

Należy podzielić argumentację Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego że dopiero pozwolenie na budowę kreuje po stronie inwestora prawo do realizacji inwestycji i bez znaczenia pozostaje fakt, że zaskarżona decyzja stanowi element szerszego procesu inwestycyjnego.

W ocenie naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżona decyzja nie stanowi podstawy do realizacji planowanej przez inwestora inwestycji. Nie ma zatem żadnych podstaw, by ocenę wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. odnosić do skutków jakie mogą wynikać z realizacji inwestycji.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.