Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2405/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6049 Inne o symbolu podstawowym 604
Hasła tematyczne: Uprawnienia do wykonywania zawodu
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędzia WSA Małgorzata Grzelak Protokolant st. sekr. sąd. Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 marca 2012 r. sprawy ze skargi H. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie zakazu prowadzenia ośrodka szkolenia i wykreślenia z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia oddala skargę


UZASADNIENIE

H. B. (dalej zwany stroną, skarżącym) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z [...] września 2011 r. nr decyzji [...], którą utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z [...] lipca 2011 r. nr [...] orzekającą o zakazie prowadzenia przez H. B. ośrodka szkolenia pod nazwą: Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]" ul. [...] [...] S., figurującego w rejestrze Wojewody [...] pod numerem [...] oraz wykreśleniu H. .B., prowadzącego ośrodek szkolenia pod nazwą: Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]"ul. [...] [...] S., z rejestru Wojewody [...] Przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ wskazał: art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z 20 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, z późń. zm.) - dalej jako k.p.a. w związku z art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874, z późn. zm.).

Do powyższych rozstrzygnięć doszło w oparciu o następujące ustalenia:

Pismem z [...] marca 2011 r. Wojewoda [...] zawiadomił H. B. o zamiarze wszczęcia kontroli prowadzonego przez tego przedsiębiorcę ośrodka szkolenia pod nazwą: Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]", ul. [...], [...] S.

W piśmie z [...] kwietnia 2011 r. H. B. zgłosił Wojewodzie [...] listę następujących osób, mających uczestniczyć w szkoleniu okresowym realizowanym w dniach [...], [...], [...], [...] i [...].04.2011 r.: P. H., A. P., R. B., J. W., R. K., J. S., Z. C., K. W., M. F. i J. C.

W dniu [...] kwietnia 2011 r. dwa zespoły kontrolne przeprowadziły kontrolę ww. ośrodka szkolenia w miejscu prowadzenia zajęć teoretycznych i praktycznych, tj. przy ul. [...] [...] K.

Ze względu na fakt, że w zgłoszeniu H. B. z [...] kwietnia 2011 r. nie było informacji o godzinach rozpoczęcia szkoleń, pierwszy zespół kontrolny, składający się z dwóch osób: R. N., starszego inspektora wojewódzkiego Wydziału Infrastruktury w [...] Urzędzie Wojewódzkim (upoważnienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...]) oraz K. H., inspektora wojewódzkiego Wydziału Infrastruktury w [...] Urzędzie Wojewódzkim (upoważnienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...]), rozpoczął czynności kontrolne Ośrodka Szkolenia Zawodowego "[...]"przy ul. [...] w S. w dniu [...] kwietnia 2011 r. (sobota) o godzinie 10:00. Kontrolerzy {...] Urzędu Wojewódzkiego nie zastali jednak nikogo w miejscu prowadzenia zajęć.

Po telefonicznym skontaktowaniu się z H. B. pracownicy [...] Urzędu Wojewódzkiego uzyskali informację, że zajęcia będą realizowane w godzinach 15:00-22:00.

Po rozpoczęciu zajęć (godzina 15:00) kontrolerzy [...] Urzędu Wojewódzkiego stwierdzili brak na szkoleniu dwóch osób, tj. R. K. oraz K. W. (zgodnie z dziennikiem zajęć w szkoleniu brało udział 10 osób). Jeden z uczestników szkolenia, tj. J. C., nie był w stanie podać adresu miejsca zamieszkania, numeru PESEL, imion rodziców lub daty i miejsce urodzenia, natomiast podane przez niego dane osobowe nie zgadzały się z danymi w dzienniku. Kontrolerzy stwierdzili ponadto nieczytelność prowadzonego dziennika zajęć, ustalili złożenie podpisu przez R. B. w rubryce, potwierdzającej obecność jego osoby na zajęciach realizowanych w dniu [...] kwietnia 2011 r. (tj. następnego dnia), a także stwierdzili niski poziom prowadzenia zajęć przez H. T.

Przedsiębiorca przekazał kontrolerom [...] Urzędu Wojewódzkiego kserokopie: praw jazdy 6 uczestników szkolenia, jednego dowodu osobistego oraz dziennika zajęć. Nie przekazał kserokopii prawa jazdy, dowodu osobistego, ani innego dokumentu, potwierdzającego tożsamość J. C.

Kontrolerzy zobowiązali przedsiębiorcę do przekazania Wojewodzie [...]: dziennika zajęć, kserokopii praw jazdy osób szkolonych oraz kopii wydanych świadectw kwalifikacji zawodowej. Kontrolę zakończono o godzinie 17:30.

O godzinie 20:50 dnia 16 kwietnia 2011 r. drugi zespół kontrolny, składający się z dwóch osób: A. W., Kierownika Oddziału Zamiejscowego Wydziału Infrastruktury w S. [...] Urzędu Wojewódzkiego w G. (upoważnienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...]) oraz E. H., starszego inspektora wojewódzkiego Oddziału Zamiejscowego Wydziału Infrastruktury w S. [...] Urzędu Wojewódzkiego w G. (upoważnienie z dnia [...] kwietnia 2011 r. Nr [...]) przybył na miejsce prowadzenia zajęć teoretycznych i praktycznych przez ww. ośrodek szkolenia, tj. przy ul. [...], [...] K.

Kontrolujący nie zastali o godzinie 20:50 w miejscu prowadzenia zajęć ani właściciela ośrodka szkolenia, ani wykładowcy prowadzącego szkolenia, ani uczestników szkolenia.

H. B. pismem z dnia [...] kwietnia 2011 r. przekazał [...] Urzędowi Wojewódzkiemu kserokopie następujących dokumentów:

- dziennika zajęć;

- prawa jazdy 9 osób: J. S., P. H., A. P., R. B., J. W., K. W., R. K., Z. C. oraz M. F.;

- świadectwa kwalifikacji zawodowej ww. osób.

Wojewoda [...] pismem z [...] kwietnia 2011 r. przekazał H. B. protokoły z kontroli przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2011 r.

Odpowiadając na ww. pismo Wojewody [...], H. B. pismem z [...] maja 2011 r. zgłosił następujące zastrzeżenia do protokołów nr 1 i nr 2 z przeprowadzonej w dniu [...] kwietnia 2011 r. kontroli:

- dwie osoby (tj. K. W. oraz R. K.) nie uczestniczyły w zajęciach od początku ze względu na nieprzewidziane obowiązki służbowe. Przedsiębiorca był o tym fakcie poinformowany oraz podzielił się tą informacją z kontrolującymi. Wskazał również, że ww. osoby przybędą na szkolenie o godz.17:50;

- uznał za nieprawdziwe twierdzenie, że dziennik zajęć jest nieczytelny, bowiem forma, treść oraz sposób jego prowadzenia jest zgodny z obowiązującymi przepisami. Niektóre osoby, ze względu na własne upodobania podpisują się, wykraczając poza ramki dziennika. Wskazano również, że sposób prowadzenia dziennika nie zmienił się od początku prowadzenia ośrodka szkolenia (jest znany kontrolującym od miesięcy), jest identyczny jak w innych ośrodkach szkolenia i zaczął budzić wątpliwości dopiero przy kontroli z [...] kwietnia 2011 r.;

- złożenie podpisu, potwierdzającego obecność na szkoleniu w dniu [...] kwietnia 2011 r. wynikało z pośpiechu osoby podpisującej. Dodano, że na żądanie kontrolujących można zobowiązać uczestnika szkolenia do złożenia ustnych lub pisemnych wyjaśnień na tą okoliczność;

- nie jest prawdą, że jeden z uczestników szkolenia nie był w stanie podać adresu zamieszkania. Kontrolujący stosuje w tym zakresie uproszczenie, mające na celu zdyskredytowanie przedsiębiorcy oraz osób szkolonych. Osoba miała problem ze wskazaniem adresu, bowiem rzeczywisty jej adres zamieszkania różnił się od adresu zamieszkania w dokumentach i nie wiedziała, który adres ma podać. Wg przedsiębiorcy oraz kontrolujących osoba ta znajdowała się pod wpływem alkoholu. Ze względu na ten fakt oraz z powodu jej nieobecności na zajęciach w dniu [...] kwietnia 2011 r. nie zostało wydane tej osobie świadectwo ukończenia kursu;

- skrócenie zajęć w dniu [...] kwietnia 2011 r. do godziny 18:50 spowodowane było pogorszeniem się stanu zdrowia wykładowcy H. T. z powodu sposobu przeprowadzenia kontroli przez pracowników [...] Urzędu Wojewódzkiego. Działania kontrolujących spowodowały zdeprymowanie wykładowcy i doprowadzenie go do rozstroju nerwowego.

W piśmie z dnia [...] maja 2011 r., stanowiącym załącznik do pisma H. B. z [...] maja 2011 r. H. T. poinformował, że przesunięcie zajęć teoretycznych (ostatnie 3 godziny) w dniu [...] kwietnia 2011 r. nastąpiło na jego prośbę, przy akceptacji uczestników szkolenia. Spowodowane było pogorszeniem stanu zdrowia uniemożliwiającym w tym dniu dalsze prowadzenie zajęć na skutek przekazania mu przez skarżącego informacji o ocenie prowadzonych zajęć dokonanej przez kontrolujących. Zostało także uzgodnione z H. B. oraz uczestnikami szkolenia, że zajęcia zostaną zrealizowane w dniu następnym. H. T. ponadto wskazał, że w pierwszej godzinie szkolenia odpowiadał na pytania i wyjaśniał wątpliwości powstałe podczas prowadzonych zajęć. W przypadku realizacji zasadniczego tematu szkolenia podkreślił, że sposób prowadzonego przez niego zajęć jest zgodny z zasadami metodyki oraz techniką prowadzenia zajęć dla dorosłych. Występujące powtórzenia miały na celu utrwalenie przekazanej wiedzy.

Wojewoda [...] pismem z [...] maja 2011 r. wezwał H. B. do przekazania dokumentacji, potwierdzającej wniesione zastrzeżenia lub złożenia pisemnego oświadczenia, iż dokumentacja przekazania kontrolującym podczas kontroli w dniu [...] kwietnia 2011 r. oraz przesłana Wojewodzie pismem z [...] kwietnia 2011 r. jest kompletna (data otrzymania – [...].05.2011 r.).

W dniu [...] maja 2011 r. K. H. - inspektora wojewódzkiego Wydziału Infrastruktury w [...] Urzędzie Wojewódzkim - zawiadomił Komendanta Miejskiej Policji w S. o popełnieniu przestępstwa, polegającego na poświadczeniu przez H. B. nieprawdy o przeprowadzeniu szkolenia dla kierowców, które się nie odbyło.

Komenda Miejska Policji w S. pismem z [...] kwietnia 2011 r. zawiadomiła, że w sprawie poświadczenia nieprawdy w Ośrodku Szkolenia Zawodowego "[...]" z siedzibą w S. wszczęto dochodzenie o przestępstwo określone w art. 271 § 1 kk.

Wojewoda [...] w piśmie z [...] lipca 2011 r., oceniając działalność H. B., stwierdził rażące naruszenia warunków wykonania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia przez niego ośrodka szkolenia, polegające na przeprowadzeniu szkolenia niezgodnie z programem szkolenia oraz wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnie ze stanem faktycznym. Stwierdzono również inne naruszenia, polegające na dokonaniu przez jedną osobę wpisu w dzienniku zajęć, potwierdzającego obecność tej osoby na zajęciach realizowanych w dniu następnym oraz na tym, że tematyka szkolenia ("[...]) nie wyczerpywała właściwego tematu, a prezentowane szkolenie było na niskim poziomie. Wojewoda [...] nie uwzględnił wniesionych zastrzeżeń.

Stwierdził, odnosząc się do dwóch osób, które nie mogły uczestniczyć od początku trwania zajęć, iż osoby te winny zostać powiadomione o czasie, w jakim będą odbywać się zajęcia i w nich uczestniczyć. Osoby spóźnione 3 godziny powinny powtórzyć cały moduł danego szkolenia. W dzienniku zajęć nie odnotowywano także spóźnienia ww. osób.

Odnosząc się do formy prowadzenia dziennika zajęć wskazał, że kontrolujący nie podważali jego niezgodności z obowiązującymi przepisami, lecz jedynie niedbały sposób jego wypełnienia, który w trakcie kontroli uniemożliwiał poprawne zweryfikowanie osób obecnych na zajęciach.

Odnosząc się do wpisu w dzienniku zajęć osoby potwierdzającej swoją obecność na zajęciach realizowanych w dniu następnym wskazał, iż taka sytuacja nie powinna mieć miejsca. Kierownik ośrodka lub osoba przez niego upoważniona (w tym przypadku wykładowca) jest odpowiedzialna za zapewnienie wysokiego poziomu szkolenia z poszanowaniem zasad prowadzenia zajęć, w tym odpowiedzialności za dokumentację związaną z prowadzeniem szkolenia. W przypadku zauważenia wpisu, potwierdzającego obecność osoby na zajęciach realizowanych w dniu następnym, należy sprostować omyłkę, czego w danym przypadku nie uczyniono.

Odnosząc się do kwestii osoby, która nie była w stanie podać adresu zamieszkania wskazał, że została wezwana do spisania swoich danych w obecności przedsiębiorcy i kontrolujących. Osoba ta nie była w stanie podać adresu zamieszkania oraz nazwiska. Nie było możliwości zweryfikowania, czy jest ona uczestnikiem kursu zapisanym w dzienniku zajęć. Istnieje również przypuszczenie, że osoba ta była pod wpływem alkoholu.

Odnosząc się do skrócenia szkolenia w dniu [...] kwietnia 2011 r. wskazał, że fakt ten został dopiero przywołany po otrzymaniu przez przedsiębiorcę protokołów z kontroli. W przypadku niewłaściwego zachowania pracowników [...] Urzędu Wojewódzkiego podczas dokonywania czynności kontrolnych należało zawiadomić Wojewodę [...]. Przedsiębiorca powinien powiadomić również Wojewodę o konieczności wprowadzenia niezbędnych zmian w zakresie czasu trwania szkolenia oraz uwzględnić ten fakt w dzienniku lekcyjnym. Wydłużając szkolenie okresowe w dniu [...] kwietnia 2011 r. ponad 7 godzin, doszło do naruszenia §12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy.

Odnosząc się do zarzutu działania kontrolujących ukierunkowanego na zdeprymowanie wykładowcy, wywołanie u niego negatywnych skutków zdrowotnych organ uznał je za bezpodstawne i krzywdzące dla kontrolujących, którzy w dotychczasowej pracy wykazywali się obiektywizmem i bezstronnością. Ich główną rolą jest przeprowadzenie kontroli, które służą prowadzeniu wysokiej jakości szkoleń oraz prowadzenia dokumentacji związanej z wykonywaną działalnością zgodnie z obowiązującymi przepisami.

W wystąpieniu pokontrolnym z [...] lipca 2011 r. skierowanym do H. B., Wojewoda [...] jeszcze raz wskazał, że prowadząc środek szkolenia, dopuścił się rażących naruszeń wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Wskazał, że przedsiębiorca odmówił podpisania protokołów kontroli z [...] kwietnia 2011 r., a wezwany do przekazania Wojewodzie informacji o sposobie wykorzystania uwag i wniosków oraz wykonaniu zaleceń, a także o podjętych działaniach lub przyczynach ich nie podjęcia - nie odebrał pisma.

Wojewoda [...] pismem z [...] lipca 2011 r. zawiadomił H. B. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie zakazania prowadzania ośrodka szkolenia, o którym mowa w art. 39g ustawy o transporcie drogowym, pod nazwą: Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]", ul. [...], [...] S. oraz wykreśleniu ww. ośrodka z rejestru ośrodków szkolenia prowadzonego przez Wojewodę [...].

Dnia [...] lipca 2011 r. Wojewoda [...] wydał decyzję nr [...] o zakazie prowadzenia przez H. B.ośrodka szkolenia, o którym mowa w art. 39g ustawy o transporcie drogowym, pod nazwą: Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]", ul. [...], [...] S. - figurującego w rejestrze Wojewody [...] pod numerem [...] oraz wykreśleniu H. B., prowadzącego ośrodek szkolenia pod nazwą: Ośrodek Szkolenia Zawodowego "[...]" ul. [...], [...] S. z rejestru Wojewody [...] przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia.

Odpowiadając na pisma Wojewody [...] z [...] i [...] lipca 2011 r. H. B. wskazał że intencjonalne działanie kontrolerów [...] Urzędu Wojewódzkiego skierowane było na uniemożliwienie mu wykonywania działalności objętej wpisem. Zarzucił naruszenie przepisów postępowania w prowadzonym przez organ pierwszej instancji postępowaniu administracyjnym. Wskazał, iż użyte w protokole pokontrolnym stwierdzenia, dotyczące świadectw kwalifikacji zawodowej, są niezgodne ze stanem faktycznym. Jego zdaniem złożenie doniesienia o popełnieniu przestępstwa przez urzędników przeprowadzających kontrolę wyczerpuje przesłankę o konieczności wyłączeniu pracownika organu od jego udziału dalszym w postępowaniu w sprawie.

W piśmie z [...] sierpnia 2011 r. Wojewoda [...] nie zgodził się z zarzutem, że "zaangażowani w sprawę urzędnicy" wszczęli kontrolę w celu wyeliminowania osoby H. B. z rynku. Poinformował również przedsiębiorcę o zakończeniu czynności kontrolnych prowadzonego przez niego ośrodka szkolenia. Pismo nie zostało przez stronę odebrane.

H. B. odwołując się w piśmie z [...] sierpnia 2011 r. od decyzji Wojewody [...] z [...] lipca 2011 r., zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 39h ust. 2 i 3 ustawy o transporcie drogowym oraz przepisów art. 6, 7, 8, 77 oraz 108 k.p.a. Wniósł o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności do czasu wydania decyzji przez organ drugiej instancji. Zarzucił również intencjonalne działania kontrolerów [...] Urzędu Wojewódzkiego skierowane na uniemożliwienie mu wykonywania działalności objętej wpisem oraz brak możliwości prowadzenia postępowania przez pracowników organu, którzy zgłosili doniesienie o popełnieniu przestępstwa, polegającego na poświadczeniu przez H. B. nieprawdy o przeprowadzeniu szkolenia dla kierowców, które się nie odbyło.

Minister Infrastruktury rozpatrując odwołanie decyzją z 5 września 2011 r. powołał się w uzasadnieniu na sprawowany przez wojewodę, zgodnie z art. 39h ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, nadzór nad ośrodkami szkolenia. W ramach sprawowanego nadzoru, stosownie do art. 39h ust. 2 pkt 3 lit. c ww. ustawy, jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, to wojewoda wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia. Powołał się na ustawowe przesłanki rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia określone w art. 39h ust. 3 pkt 1 oraz pkt 2 ww. ustawy (obowiązującym w dacie kontroli): przeprowadzanie szkolenia niezgodnie z programem szkolenia oraz wydanie świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym.

Powołał się na obowiązek prowadzenia kursów kwalifikacyjnych zgodnie z programem szkolenia i okoliczność, że zakres programowy szkolenia określony został w załączniku nr 2 do rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy (Dz. U. Nr 53, poz. 314). Stwierdził, że ogólna forma tego programu pozostawia wykładowcom prowadzącym zajęcia znaczną swobodę w zakresie przekazywanej wiedzy, choć nie dowolność. Wykładowca ośrodka szkolenia bowiem powinien posiadać wiedzę, umiejętności i wykształcenie niezbędne do zapewnienia prawidłowego przebiegu szkolenia i gwarantujące w sposób prawidłowy przeprowadzenie szkolenia. Stwierdził, że jeśli dochodzi do nieprawidłowego przebiegu szkolenia, tj. np. w zakresie przekazywanych w trakcie szkolenia treści, należy je wskazać.

Ocenił, że w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji w sposób niewystarczający umotywował niski poziom prowadzonego szkolenia. Nie podał również, co niezgodnego z tematem szkolenia wykładowca zaprezentował w trakcie zajęć, czy na pokazie multimedialnym. Niesłusznie pominął wyjaśnienia wykładowcy (zawarte w piśmie H. T. z dnia [...] maja 2011 r.), zgodnie z którymi w pierwszej godzinie szkolenia prowadzący szkolenia odpowiadał na pytania i wyjaśniał wątpliwości powstałe podczas prowadzonych zajęć, a realizując zasadniczy tematu szkolenia podkreślił, że sposób prowadzonego przez niego zajęć jest zgodny z zasadami metodyki oraz techniką prowadzenia zajęć dla dorosłych. Występujące powtórzenia miały na celu utrwalenie przekazanej wiedzy. Z powyższych względów organ odwoławczy uwzględnił wyjaśnienia wykładowcy tym bardziej, że H. T. powołał się na wieloletnie doświadczenie dydaktyczne, co potwierdził H. B. Wprawdzie okoliczność ta nie została wykazana dokumentami, jednakże organ odwoławczy ocenił, że na podstawie akt sprawy nie jest możliwe podtrzymanie tezy o prowadzeniu zajęć niezgodnie z programem szkolenia.

Minister Infrastruktury odnosząc się do zarzutu wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnie ze stanem faktycznym wskazał, że H. B. wystawił dnia [...] kwietnia 2011 r. dziewięć świadectw kwalifikacji zawodowej, potwierdzających ukończenie tego szkolenia. Dokumenty poświadczające odbycie szkolenia okresowego zostały wydane m.in. R. K. oraz K. W. w sytuacji, gdy podczas działań kontrolnych pierwszy zespół kontrolny stwierdził brak na zajęciach wskazanych dwóch osób (koniec kontroli o godz. 17:30). Według informacji przedsiębiorcy, dwaj nieobecni podczas kontroli uczestnicy szkolenia pojawili się na zajęciach o godzinie 17:50.

Minister Infrastruktury wskazał, na podstawie pisma H. B.oznaczonego datą wpływu [...].05.2011 r., a skierowanego do Wojewody [...], że zajęcia [...] kwietnia 2011 r. zakończyły się o godzinie 18:50. Za odrębną kwestię i niezwykle ważną uznał odniesienie się do zarzutu skrócenia zajęć w dniu [...] kwietnia 2011 r., które trwały do godz. 18:50 i miały być kontynuowane [...] kwietnia 2011 r., czyli ostatniego dnia szkolenia okresowego. Odwołał się do pisma H. B. z [...].05.2011 r., który na stronie 2 wyjaśniał, że H. T. zwrócił się z prośbą o przesunięcie ostatnich trzech godzin zajęć z soboty na niedzielę, co zaaprobował.

W konsekwencji Minister Infrastruktury uznał na podstawie powyższych wyjaśnień, że siedmiu uczestników szkolenia (P. H., A. P., R. B., J. W., J. S., Z. C. i M. F.), którym wystawiono świadectwa kwalifikacji zawodowej w dniu [...] kwietnia 2011 r. odbyło 4 godziny szkolenia, a dwie osoby (R. K. i K. W.) jedynie jedną godzinę szkolenia od godz. 17:50 do godz. 18:50 (zakończenie zajęć w dniu [...] kwietnia 2011 r.). Wskazał, że wszyscy uczestnicy szkolenia w dniu [...] kwietnia 2011 r. (piątego dnia szkolenia okresowego) byli obowiązani zrealizować siedem planowych godzin zajęć. Dodatkowo, 7 uczestników szkolenia miało uzupełnić tego dnia jeszcze 3 zaległe godziny szkolenia z dnia poprzedniego, tj. z [...] kwietnia 2011 r. Czyli, w sumie powinni odbyć w niedzielę 10 godzin szkolenia, co byłoby niezgodne z przepisami ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym. Przy czym, dwaj uczestnicy szkolenia okresowego, tj. R. K. i K. W. mieli do uzupełnienia sześć (6) godzin zajęć, czyli w sumie mieli odbyć 13 godzin zajęć.

Minister Infrastruktury wskazał, że według pisma przedsiębiorcy wszyscy uczestnicy szkolenia okresowego, którym wydano dnia [...] kwietnia 2011 r. świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie szkolenia okresowego, odbyli tego dnia jedynie 3 dodatkowe godziny zajęć. Ocenił, że potwierdzeniem tego faktu jest treść pisma H. B. skierowane do Wojewody [...] (data wpływu [...].05.2011 r.), iż "Zgodnie z ustaleniami, szkolenie w niedzielę (tj. [...] kwietnia 2011 r.) odbyło się z uwzględnieniem dodatkowych trzech godzin, co z łatwością mógł ustalić i potwierdzić drugi zespól kontrolujący."

Minister Infrastruktury powołał się na § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy, szkolenie okresowe prowadzone w formie kursu okresowego lub w formie cyklu zajęć obejmuje zajęcia teoretyczne trwające 35 godzin. Oznacza to, że w przypadku siedmiu uczestników szkolenia, którzy uczestniczyli w dodatkowych 3 godzinach zajęć w dniu [...] kwietnia 2011 r. zostały spełnione wymagania, dotyczące odbycia wymaganego 35-godzinnego wymiaru szkolenia okresowego. W przypadku natomiast R. K. i K. W. suma odbytych zajęć wynosi jedynie 32 godziny. Minister Infrastruktury stwierdził zatem, że mimo braku trzech godzin zajęć H. B. wystawił tym dwóm osobom świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie szkolenia okresowego w pełnym wymiarze godzin, czym rażąco naruszył wykonywanie warunków prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia.

W związku z powyższym uznał za prawdziwe ustalenia Wojewody [...] o wydaniu przez H. B. świadectw kwalifikacji zawodowej w dwóch wskazanych wyżej przypadkach, uznając za niezasadny zarzut przedsiębiorcy odnoszący się do błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przez Wojewodę [...] art. 39h ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym uznał za całkowicie niezasadny. Powołał się na § 12 pkt 3 ww. ozporządzenia stanowiący, że łączny czas trwania zajęć teoretycznych realizowanych w zakresie szkolenia okresowego w ciągu jednego dnia nie może przekroczyć 7 godzin. Stwierdził, że przeprowadzenie zajęć jednego dnia w wymiarze większym niż 7 godzin należało zakwalifikować, jak to uczynił Wojewoda [...], jako realizację szkolenia niezgodnie z programem. Zarzucił, że skarżący nie dokonał także zmian zapisów w dzienniku zajęć w taki sposób, by były one zgodne ze stanem faktycznym.

Odnosząc się do zarzutu H. B. o naruszeniu przez Wojewodę [...] przepisów art. art. 6, 7, 8 i 77 k.p.a. wskazał, że nie znalazł podstawy do przyznania racji skarżącemu co do naruszenia powyższych norm. Za niezasadny uznał także zarzut naruszenia art. 108 § 1 k.p.a. wskazując, że rygor natychmiastowej wykonalności nadany decyzji Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2011 r. nadano na podstawie art. 70 ust. 2 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej (Dz. U. z 2010 r. Nr 220, poz. 1447, z późn. zm.), zgodnie z którym decyzja o zakazie wykonywania przez przedsiębiorcę działalności objętej wpisem podlega natychmiastowemu wykonaniu. Organ drugiej instancji nie ma, w jego ocenie, podstaw do uchylenia tego rygoru w przypadku rozpatrywania sprawy w postępowaniu odwoławczym.

Odnosząc się do zarzutu braku możliwości prowadzenia postępowania administracyjnego przez pracowników organu, którzy zgłosili do organów ścigania doniesienie o popełnieniu przestępstwa przez przedsiębiorcę, organ odwoławczy uznał go także za nietrafny. Stwierdził, że zgłoszenie, o którym wyżej, nie może stanowić podstawy do odsunięcia urzędnika od sprawy, bowiem zdaniem organu drugiej instancji, nie wyczerpuje żadnej z przesłanek, o których mowa w art. 24 § 1 k.p.a.

H. B. złożył skargę na ww. decyzję Ministra i Infrastruktury do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie, w tym w szczególności art. 39h ust. 2 i 3 ustawy o transporcie i drogowym oraz przepisów postępowania. Zarzucił, że winno być przeprowadzone postępowanie wyjaśniające przez całkowicie inny zespół kontrolujący polegające w szczególności na wysłuchaniu skarżącego, osoby prowadzącej szkolenie, osób szkolonych, powtórnej wizytacji prowadzonych szkoleń, których w okresie od dnia [...] kwietnia 2011 r. odbyło się kilka, jak i analizy jakości świadczonych przez ośrodek usług w oparciu o stopień zdawalności egzaminów państwowych przez uczestników szkoleń szkolnych przez wykładowców OSZ "[...]", w szczególności H. T. Podnosił także, że R. K. i K. W. ze względu na spóźnienie na szkolenie "odrobili" ten czas poprzez nie korzystanie z przerw i "nadrobienie" zaległego materiału. Oświadczył, iż ma świadomość, że działanie takie jest pewnym uchybieniem, jednakże nie może być oceniane jako rażące naruszenie warunków prowadzenia ośrodka szkolenia zawodowego kierowców.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie postępowania administracyjnego prowadzonego przed Wojewodą [...] i Ministrem Infrastruktury. Sformułowane wnioski oparto w dużej mierze na informacjach strony, przekazanych w kolejnych pismach kierowanych do organów, które zacytowano w uzasadnieniu decyzji Ministra Infrastruktury. Wynika z nich jednoznacznie, że R. K. i K. W. odbyli szkolenie w wymiarze 32 godzin, a wydano im świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające odbycie szkolenia okresowego w wymiarze 35 godzin. W świetle przepisów ustawy z dnia 6 września transporcie drogowym jest to rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Za takie naruszenie wydaje się decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia, co w przedmiotowym przypadku zostało uczynione.

Dodatkowo wskazał, że argumentacja skarżącego jest niespójna. Podając w skardze, że "Panowie R. K. i K. W. ze względu na spóźnienie na szkolenie »odrobili« ten czas poprzez nie korzystanie z przerw »nadrobienie« zaległego materiału" (strona 3, akapit 2, zdanie 4), przekazał informacje niezgodne ze stanem faktycznym. Przedstawionej hipotezy nie potwierdza zgromadzona w postępowaniach administracyjnych dokumentacja. Skarżący nigdy wcześniej nie informował, że szkolił R. K. i K. W. dnia [...] kwietnia 2011 r. podczas przerw. Ponadto, w piśmie skierowanym do Wojewody [...] (data wpływu [...].05.2011 r.) skarżący stwierdził, używając wytłuszczonego druku: "Zgodnie z ustaleniami, szkolenie w niedzielę (tj. [...] kwietnia 2011 r.) odbyło się z uwzględnieniem dodatkowych trzech godzin, co z łatwością mógł ustalić i potwierdzić drugi zespół kontrolujący" (strona 3, akapit 5, zdanie 1).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W świetle powołanego w/w przepisu, do kompetencji sądu administracyjnego należy badanie aktów administracyjnych pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego. Na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej jako p.p.s.a. sąd uwzględnia skargę tylko w przypadku stwierdzenia mogącego mieć wpływ na wynik sprawy naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych, mających wpływ na wynik sprawy wad w postępowaniu administracyjnym.

Mając na uwadze powyższe, w ocenie Sądu, organ odwoławczy prawa nie naruszył, zatem skarga nie jest zasadna.

Należy wskazać, że ostateczną podstawą prawną rozstrzygnięcia jest art. 39 h ust. 2 pkt 3c oraz ust. 3 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym, czyli z wyłączeniem ust. 3 pkt 1. Przepis ten w niezmienionej formie obowiązywał w dacie kontroli przeprowadzonej u skarżącego oraz w dacie wydanych decyzji.

Wojewoda sprawuje nadzór nad ośrodkami szkolenia zgodnie z przepisem kompetencyjnym - art. 39h ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. W trakcie prowadzonych czynności kontrolnych wojewoda weryfikuje zatem, czy ośrodek szkolenia spełnia wymagania ustawowe i czy szkolenia są prowadzone zgodnie z obowiązującymi programami. Ponadto przedmiotowy nadzór obejmuje kontrolę dokumentów wymaganych w związku z prowadzeniem szkolenia.

W ramach sprawowanego nadzoru wojewoda wydaje decyzję o zakazie prowadzenia przez przedsiębiorcę ośrodka szkolenia oraz wykreśla z urzędu przedsiębiorcę z rejestru przedsiębiorców prowadzących ośrodek szkolenia, jeżeli przedsiębiorca rażąco naruszył warunki wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia (ust. 2 pkt 3 c).

Ustawodawca w art. 39 h ust. 3 ustawy o transporcie drogowym enumeratywnie określił, co oznacza kryterium rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. Wśród tych przesłanek jest określona w ust. 3 pkt 2 stanowiąca, że rażącym naruszeniem warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia jest wydanie świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym.

Oznacza to, że stwierdzenie wydania świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym stanowi rażące naruszenie warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia. W konsekwencji na mocy cyt. przepisu wojewoda obowiązany jest, w ramach prowadzonego nadzoru, przy stwierdzeniu rażącego naruszenia warunków wykonywania działalności gospodarczej w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia, do wydania decyzji o zakazie prowadzenia ośrodka.

Na gruncie niniejszej sprawy, w ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo ustalił, że skarżący wystawił [...] kwietnia 2011 r. dziewięć świadectw kwalifikacji zawodowej potwierdzających ukończenie 35-godzinnego szkolenia, wydanych także R. K. i K. W. Nie pozostawia żadnych wątpliwości w zakresie ustaleń faktycznych, że to podczas działań kontrolnych pierwszy zespół kontrolny stwierdził brak na zajęciach ww. dwóch osób. Organ przyjął za miarodajną informację przedsiębiorcy, że dwaj nieobecni podczas kontroli uczestnicy szkolenia pojawili się na zajęciach o godzinie 17:50. Także prawidłowo zostało ustalone, że zajęcia [...] kwietnia 2011 r. zakończyły się o godzinie 18:50, skoro potwierdził to H. B. w piśmie skierowanym [...].05.2011 r. do Wojewody [...]. Nie było podstaw, by nie dać wiary przedsiębiorcy, który wyjaśnił kwestię skróconych zajęć, że trwały do godz. 18:50 w dniu [...] kwietnia 2011 roku i miały być kontynuowane dnia [...] kwietnia 2011 r., tj. ostatniego dnia szkolenia okresowego.

Oznacza to w konsekwencji prawidłowe ustalenia, że 7 uczestników szkolenia, którym wystawiono świadectwa kwalifikacji zawodowej, w dniu [...] kwietnia 2011 r. odbyło 4 godziny szkolenia, a dwie osoby: R. K. i K. W. jedynie jedną godzinę szkolenia od godziny 17:50 do 18:50. Z tego wynika, że wszyscy uczestnicy szkolenia w piątym, ostatnim dniu szkolenia okresowego – [...] kwietnia 2011 r. - byli obowiązani zrealizować siedem planowych godzin zajęć. Dodatkowo 7 uczestników szkolenia miało uzupełnić tego dnia jeszcze 3 zaległe godziny szkolenia z dnia poprzedniego, tj. z [...] kwietnia 2011 r. Innymi słowy, powinni łącznie odbyć w niedzielę 10 godzin szkolenia, natomiast dwaj uczestnicy szkolenia okresowego: R. K. i K. W. mieli do uzupełnienia 6 godzin zajęć, czyli mieli odbyć 13 godzin zajęć.

Jednakże ustalono, że wszyscy uczestnicy szkolenia okresowego, którym wydano dnia [...] kwietnia 2011 r. świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie szkolenia okresowego, odbyli tego dnia jedynie 3 dodatkowe godziny zajęć. Potwierdzeniem tego faktu jest treść pisma H. B. skierowanego do Wojewody [...] złożonego [...].05.2011 r. wskazującego, że "szkolenie w niedzielę (tj. [...] kwietnia 2011 r.) odbyło się z uwzględnieniem dodatkowych trzech godzin, co z łatwością mógł ustalić i potwierdzić drugi zespół kontrolujący."

Organ szczegółowo, w konfrontacji z ustaleniami kontroli, poddał analizie twierdzenia przedsiębiorcy uznając je za wiarygodne i na tej podstawie ustalił stan faktyczny. Zasadnie wskazał na § 9 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 1 kwietnia 2010 r. w sprawie szkolenia kierowców wykonujących przewóz drogowy (Dz.U. z 2010, Nr 53, poz.314) stanowiący, że szkolenie okresowe prowadzone w formie kursu okresowego lub w formie cyklu zajęć obejmuje zajęcia teoretyczne trwające 35 godzin. Oznacza to, że w przypadku siedmiu uczestników szkolenia, którzy uczestniczyli w dodatkowych 3 godzinach zajęć w dniu [...] kwietnia 2011 r., zostały spełnione wymagania, dotyczące odbycia wymaganego godzinowego wymiaru szkolenia okresowego (tj. 35 godzin zajęć).

Ponadto zasadnie organ zwrócił uwagę na regulację w zakresie organizacji szkolenia przewidziana w § 12 pkt 3 i 4 ww. rozporządzenia. Stanowi ona, że:

"3. Łączny czas trwania zajęć teoretycznych realizowanych w zakresie kwalifikacji wstępnej, kwalifikacji wstępnej przyspieszonej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej, kwalifikacji wstępnej uzupełniającej przyspieszonej oraz szkolenia okresowego w ciągu jednego dnia nie może przekroczyć 7 godzin.

4. Przerwy pomiędzy poszczególnymi zajęciami teoretycznymi nie mogą być dłuższe niż 15 minut, a łączny czas trwania przerw w ciągu jednego dnia nie może przekroczyć 90 minut."

Na gruncie niniejszej sprawy przeprowadzenie zajęć jednego dnia w wymiarze większym niż 7 godzin należało także zakwalifikować jako realizacja szkolenia niezgodnie z programem szkolenia. Skarżący nie dokonał także zmian zapisów w dzienniku zajęć w taki sposób, by były one zgodne ze stanem faktycznym, stąd nie budzi zdziwienia, że jego twierdzenia uznano za gołosłowne.

Najbardziej istotną kwestią dla oceny legalnego działania organu jest jednakże przypadek R. K. i K. W., u których suma odbytych zajęć wyniosła jedynie 32 godziny i mimo braku trzech godzin zajęć skarżący H. B. wystawił tym dwóm osobom świadectwo kwalifikacji zawodowej potwierdzające ukończenie szkolenia okresowego w pełnym wymiarze godzin.

W związku z powyższym prawidłowe jest ustalenie Wojewody [...] o wydaniu przez H. B., w dwóch przypadkach, świadectwa kwalifikacji zawodowej niezgodnego ze stanem faktycznym. Uprawniona jest zatem konkluzja organu odwoławczego, iż przedsiębiorca rażąco naruszył tym wykonywanie warunków prowadzenia działalności w zakresie prowadzenia ośrodka szkolenia.

Tym samym zarzut podniesiony przez skarżącego co do błędnej wykładni i niewłaściwego zastosowania przez Wojewodę [...] art. 39h ust. 3 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym, w ocenie Sądu nie znalazł potwierdzenia. Przedsiębiorca prowadzący ośrodek szkolenia ma obowiązek prowadzenia szkoleń zgodnie z obowiązującymi programami. Naruszenie art. 39 h ust. 2 pkt 3c oraz ust. 3 pkt 2 ustawy o transporcie drogowym stanowi przesłankę do uznania rażącego naruszenia prawa.

Sąd nie dopatrzył się także naruszenia przez organ norm postępowania w niniejszej sprawie w sposób mogący mieć wpływ na rozstrzygnięcie. Wojewoda działał bowiem w ramach obowiązków nadzoru wskazanych w ustawie. Ustalenia jakie poczynił – jak to wcześniej wskazano oparte zostały na wynikach kontroli i jego wyjaśnieniach pisemnych, czyli de facto niespornym materiale dowodowym, któremu organ dał wiarę. Stąd nie było potrzeby przeprowadzania dowodów osobowych: świadków, czy strony.

Niezasadny był, podnoszony w toku postępowania zarzut nierespektowania zasady ustalonej w art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a.: Pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie nie zachodziła bowiem okoliczność, o której mówi ta norma. doniesienie o popełnieniu przestępstwa przez przedsiębiorcę, wobec którego prowadzone jest postępowanie administracyjne, Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego. Zgłoszenie na policję zawiadomienia o popełnieniu czynu zabronionego nie stanowi podstawy do odsunięcia urzędnika od sprawy, ponadto nie było też wniosku z art. 24 § 1 k.p.a.

Nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia nowe okoliczności wskazane w skardze, w zakresie "nadrobienia", czy "odrobienia" brakującego materiału przez obu kursantów na przerwach w zajęciach bowiem, jak wskazał organ, nie znalazły potwierdzenia ani w złożonej dokumentacji, ani w wyjaśnieniach pisemnych strony składanych w toku postępowania.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.