Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 407/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 191
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Apollo, Sędziowie Sędzia WSA Marzanna Sałuda (spr.), Sędzia WSA Mirosław Kupiec, Protokolant St. sekretarz sądowy Anna Wandoch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2014 r. przy udziale – sprawy ze skargi J. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku; 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł (słownie: [...] złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z 22.01.2014 r. sygn. akt I GSK 1486/12 Naczelny Sąd Administracyjny uwzględnił skargę kasacyjną J.M. od wyroku WSA w Gliwicach z dnia 25.11r. sygn. akt III SA/Gl 370/11 oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...]r . nr [... ] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i przekazał sprawę celem ponownego rozpoznania.

Stan sprawy jest następujący:

[...] "A" K. spółka z o.o. zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu importowany ze Stanów Zjednoczonych i opisany w pozycji 31 dokumentu SAD towar - laser medyczny LightSheer ET (2 sztuki). Dla towaru zadeklarowano kod CN 9018 90 85 (kod Taric 9018 90 85 00) Wspólnej Taryfy Celnej obejmujący "przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku, - pozostałe przyrządy i urządzenia, - pozostałe", dla których w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego w Taryfie Celnej przewidziano stawkę 0%. W zgłoszeniu celnym zadeklarowano także wartość celną w kwocie 30.000 USD, koszty transportu przywiezionych towarów do miejsca ich wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty w wysokości 1016,70 PLN, koszty ubezpieczenia przywiezionych towarów do miejsca wprowadzenia na obszar celny Wspólnoty (032W) w kwocie 81 PLN oraz warunki dostawy w bazie EXW Salt Lake City USA.

Organ celny pierwszej instancji wydał decyzję [...] r. nr [...] , w której określił niezaksięgowaną kwotę cła w wysokości [...] PLN. Jednocześnie ustalił, iż importowany towar należało zaklasyfikować do kodu CN 8543 70 90 (kodu Taric 8543 70 90 99) obejmującego "maszyny i aparatura, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone, gdzie indziej w niniejszym dziale, -pozostałe maszyny i aparatura, - pozostałe, - pozostałe, - pozostałe" z przyporządkowaną do niego stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 3,7%.

Od decyzji strona wniosła odwołanie, w którym zaskarżyła w całości rozstrzygnięcie organu I instancji zarzucając mu błędne ustalenie, że sporne urządzenie nie było urządzeniem medycznym chociaż jego producent firma [...] ze Stanów Zjednoczonych zarejestrowała go w Unii Europejskiej jako diodowy laser chirurgiczny z kodem UMDNS 18-183 przeznaczony do usuwania zmian żylnych w obrębie kończyn dolnych, leczenia hirsutyzmu i zapalenia mieszków włosowych.

Dyrektor Izby Celnej uznał, że prawidłowość klasyfikowania towaru do kodu 8543 jest konsekwencją wnikliwej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego, na który składa się min. instrukcja obsługi urządzenia czy wydruk ze strony internetowej firmy [...] współpracującej z importerem. Wynika z nich, że urządzenie posiada certyfikat bezpieczeństwa i jakości wydany przez US FDA, jest stosowany zarówno w medycynie, jak i kosmetyce, obsługiwane jest przez przeszkolone kosmetyczki i służy do usuwania owłosienia.

Dyrektor Izby Celnej nie zgodził się z twierdzeniem importera, że urządzenie może być obsługiwane wyłącznie przez lekarza, gdyż z samej instrukcji wynikało, że jego użycie musi być poprzedzone jedynie konsultacją lekarską pacjenta, a może być obsługiwane przez przeszkoloną osobę. Organ celny wskazał również na stosowne zapisy ustawy o wyrobach medycznych, w szczególności art. 3 ust. 1 pkt 17, ust. 3, art. 4, art. 5, art. 15 i art. 16 oraz art. 51 i art. 52, które stanowią jakie wyroby podlegają rejestracji, na kim ciąży ten obowiązek i kto rozstrzyga spory w przypadku rozbieżności co do klasyfikacji i kwalifikacji wyrobów medycznych.

Podsumowując organ II instancji stwierdził, że dla spornego lasera o nazwie LightSheer została wydana wiążąca informacja taryfowa nr [...] , w której zakwalifikowano laser do kodu CN 8543 70 90 a nadto prawomocnym wyrokiem z dnia 11 grudnia 2009 r sygn. akt III SA/Gl 1022/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie dotyczącej takiego samego urządzenia potwierdził stanowisko organów celnych co do klasyfikacji taryfowej przedmiotowego lasera.

Strona złożyła do WSA w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. , domagając się uchylenia decyzji w całości.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o jej oddalenie. Odnosząc się do zarzutów skargi w całości podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie oraz przytoczoną na jego poparcie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentację

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd uznał, iż Dyrektor Izby Celnej w K. zasadnie podkreślił, że po przyjęciu zgłoszenia celnego przez organ celny i po zwolnieniu towarów zgłaszający może również w trybie art. 78 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 ze zm.) wnioskować o sprostowanie przez organy celne zgłoszenia, jak również organy celne mogą z urzędu zainicjować postępowanie administracyjne w tym trybie. WSA w Gliwicach zaznaczył, że w przypadku powstania długu celnego wymagane zgodnie z prawem należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich (art. 20 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny a klasyfikacji towarowej dokonuje się w oparciu o obowiązującą w dniu zgłoszenia Wspólną Taryfę Celną, która została ustanowiona na podstawie rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r., na mocy art. 1 ust. 1 powyższego rozporządzenia została ustanowiona nomenklatura towarowa, zwana Nomenklaturą Scaloną, w skrócie CN, w celu spełnienia w tym samym czasie zarówno wymogów wspólnej Taryfy celnej jak i statystyk w dziedzinie handlu zewnętrznego Wspólnoty. Sąd podzielił pogląd organu celnego, iż opis towaru w zgłoszeniu celnym powinien zawierać oznaczenie jego wszystkich funkcji istotnych dla klasyfikacji taryfowej. W przedmiotowej sprawie w zgłoszeniu celnym wskazano "lasery medyczne LightSheer ET". Zaznaczył również, że w instrukcji obsługi lasera stwierdzono, że "system lasera diodowego jest łatwy do zainstalowania i instalacji (...) jest wysyłany w jednym lub dwóch obszernych kontenerach i jednym pudełku z akcesoriami" (k 16 akt wspólnych) a laser diodowy jest przeznaczony, co wskazano w dwóch punktach instrukcji 1.2 i 5.0 do tymczasowej redukcji owłosienia, jest także przeznaczony do długotrwałej i trwałej redukcji owłosienia poprzez selektywne oddziaływanie poprzez melaninę na mieszek włosowy. Uznał, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia przez organ art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez nieuwzględnienie w sprawie urzędowych dokumentów, tj. certyfikatu zgodności z dyrektywą Rady nr 93/42/EWG z których wynika medyczny charakter spornego urządzenia, jako że jest ono używane w medycynie estetycznej. WSA w Gliwicach odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 121 Ordynacji podatkowej wskazał, że w postępowaniu weryfikującym zgłoszenie celne, w którym strona będąca profesjonalistą nieprawidłowo sklasyfikowała towar, nie może ona bronić się skutecznie zarzutem naruszenia przez organy celne zasady zaufania opisanej w art. 121 § 1 w związku z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.), zgodnie z którym do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego, jeżeli sama zaniechała wystąpienia o wiążącą informację taryfową (zobacz wyrok WSA we Wrocławiu sygn. akt III SA/Wr 369/06 z 28 marca 2007 r. czy wyrok z dnia 29 listopada 2004 r., SA/Wr 1693/02 czy III SA/Wr 200/09), ponieważ na zgłaszającym spoczywa obowiązek wskazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących przedstawionego organom celnym towaru. Uznał również, iż nie zasługuje na uwzględnienie zarzut, że rozstrzygnięcie organu odwoławczego nie zostało poprzedzone szczegółową analizą całego zebranego w sprawie materiału dowodowego poprzez badanie faktu wykorzystania urządzenia w medycynie ponieważ organ okoliczność tą badał, jednak doszedł do przekonania, że przedmiotowy towar znajduje zastosowanie do celów kosmetycznych. Sąd oceniając legalność zaskarżonej decyzji stwierdził, że ocena dowodów dokonana przez orzekające w sprawie organy celne nie przekroczyła granic zakreślonych w art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa. Sąd podsumowując zauważył, iż w sprawie o analogicznym stanie faktycznym i prawnym, dotyczącej identycznego urządzenia, NSA wyrokiem z 21 czerwca 2011 r. wydanym w sprawie I GSK 406/10 oddalił skargę kasacyjną strony od wyroku WSA w Gliwicach, oddalającego skargę.

W skardze do NSA J. M. wyrokowi zarzucił naruszenie przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi, w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 174 pkt 2 p.p.s.a tj:

a) naruszenie art. 3 § 1 i art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. w zw. z art. 121 § 2 w zw. z art.122 O.p., przejawiające się w tym, że Sąd w wyniku niewłaściwej kontroli legalności działalności administracji publicznej nie zastosował środka określonego w ustawie, mimo, że zebrany przez organ materiał dowodowy okazał się być niewystarczający i budzący wątpliwości, które przy uzupełnieniu materiału dowodowego, mogły przechylić szalę na korzyść skarżącego.

b) naruszenie art. 153 p.p.s.a., co uniemożliwia sądowi kasacyjnemu ocenę, czy słusznie sąd administracyjny uznał się związanym treścią poprzedniego postanowienia, a w konsekwencji nie pozwala rozpoznać zarzutu naruszenia prawa materialnego,

c) naruszenie art. 134 § 1 p.p.s.a., sprowadzający się do stwierdzenia, że sąd I instancji, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, nie wyszedł poza ich granice, mimo że w danej sprawie powinien to uczynić (por. uzasadnienie wyr. NSA z dnia 19 sierpnia 2004 r., FSK 377/04, niepubl., jeszcze na tle art. 51 ustawy o NSA),

d) naruszenie art. 121, art. 122, art. 124, art. 224 § 3 Op poprzez niekorzystną dla odwołującego się ich nadinterpretacje oraz niewłaściwą wykładnię,

e) naruszenie art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a) i lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r., ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny w związku z art. 1 i art. 12 ust. 1 oraz art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w zw. z załącznikiem nr I, w zw. z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej4 poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym zakwalifikowaniu Light Sheer do kodu CN 8543 70 90 (Taric 8543 70 90 99) zamiast do kodu CN 9018 90 85 (Taric 9018 90 85 00) – załącznik nr 1 "Naruszenie ORINS";

f) naruszenie art. 233 § 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60, z późn. zm.; dalej również OP) gdyż nie uchylono decyzji niezgodnej z prawem i opartej o niepełny i niekompletny materiał dowodowy - Załącznik nr 2 "nieuwzględnione dowody i naruszenia zapisów ordynacji" ;

g) naruszenie art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004r. Prawo Celne (Dz. U. z 1968rv poz. 622, z późn. zm.), poprzez niezastosowanie przepisów działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – O.p., z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego, a w szczególności przepisu art. 121, art. 122, art. 124, art. 224 § 3 OP poprzez niekorzystną dla odwołującego się ich nadinterpretacje oraz niewłaściwą wykładnię - Załącznik nr 2 "nieuwzględnione dowody i naruszenia zapisów ordynacji";

h) naruszenie art. 2 ust. 1 pkt 38) ustawy z dnia 20 maja 2010 r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2010r., Nr 107poz. 679, z późn. zm.) obecnie definiującego wyrób medyczny w zw. z art. 194 OP poprzez nieuwzględnienie w sprawie dokumentów urzędowych tj. wydanego zaświadczenia przez upoważniony w sprawie do działania organ administracji zespolonej publicznej tj. Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych i Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia 22 września 2006 r., z którego jednoznacznie wynika, iż objęty przedmiotem postępowania sprzęt jest wyrobem medycznym i winien być na potrzeby ustalenia wysokości należności celnych traktowany jak wyrób medyczny.

i) naruszenie art. 2 ustawy z dnia 2 kwietnia 1997 r. Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej (Dz. U. z 1997 r., Nr 78, poz. 483) poprzez nieuwzględnienie definicji legalnych zawartych w przepisach prawa a tym samym pominięcie podstawowej funkcji leczniczej przedmiotu postępowania - załącznik nr 4 "niezastosowanie definicji legalnych".

Postawiono też zarzuty naruszenia art. 2 ust. 1 pkt 38) ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o wyrobach medycznych (Dz. U. z 2004r., Nr 3, poz. 896, z późn. zm.) w zw. z art. 194 O.p. poprzez nieuwzględnienie w sprawie dokumentów urzędowych, naruszenie art. 20 ust. 1 i ust. 3 lit. a) i lit. c) rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny2 w związku z art. 1 i art. 12 ust. 1 oraz art. 2 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej w zw. z załącznikiem nr I, w zw. z art. 1 i art. 2 Rozporządzenia Komisji (WE) NR 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. zmieniającego załącznik 1 do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej4 poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na błędnym zakwalifikowaniu LightSheer do kodu CN 8543 70 90 (Taric 8543 70 90 99) zamiast do kodu CN 9018 90 85 (Taric 9018 90 85 00).

NSA w wyroku z 22.01.2014 r. sygn. akt I GSK 1486/12 stwierdził, iż skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone orzeczenie nie odpowiada prawu. Za zasadny uznano zarzut skargi kasacyjnej wskazujący na naruszenie przez Sąd I instancji przepisu art.145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z przepisami Ordynacji podatkowej wskazanymi punkcie 1 a skargi kasacyjnej.

NSA podkreślił, iż w orzecznictwie tegoż Sądu utrwalił się pogląd, że "zidentyfikowanie towaru dla potrzeb klasyfikacji Taryfy celnej mieści się w sferze ustaleń faktycznych" stąd podzielając ten pogląd stwierdzono, iż proces identyfikacji towaru dla potrzeb klasyfikacji celnej służy temu, aby następnie przy użyciu Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, uwag do poszczególnych sekcji lub działów oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej, można było sprawdzić, czy cechy importowanego towaru odpowiadają określeniom używanym w poszczególnych pozycjach Taryfy celnej. NSA po przypomnieniu reguły 1 ORINS stwierdził, iż poprzestanie na stosowaniu jedynie reguły pierwszej jest więc możliwe tylko wtedy, gdy towar jest tożsamy z brzmieniem pozycji z uwzględnieniem uwag do sekcji lub działów. Jednak na gruncie rozpoznawanej sprawy zastosowanie jedynie reguły 1 i 6 nie jest wystarczające bo sporny towar może być pozornie klasyfikowany do dwóch różnych pozycji taryfy celnej. W takiej sytuacji reguła 1 stanowi o dokonywaniu klasyfikacji "zgodnie z następującymi regułami" czyli pozostałymi regułami (od 2 do 5) mającymi zastosowanie sekwencyjne. Charakteru samodzielnej zasady interpretacyjnej pozwalającej na prawidłową klasyfikację towarową nie posiada także reguła 6, która zawiera objaśnienia co do sposobu przeprowadzania klasyfikacji na podstawie reguł wcześniejszych.

Mając na uwadze, iż importowany towar wykorzystywany jest do zabiegów kosmetycznych i jest urządzeniem, które winno być obsługiwane przez lekarzy za trafne uznano wskazanie Sądu I instancji, iż obsługa tego urządzenia przez lekarzy nie jest warunkiem koniecznym do wykorzystywania tegoż urządzenia do zabiegów kosmetycznych. W konsekwencji za istotne uznano ustalenie zakresu możliwych do wykonania zabiegów kosmetycznych przy wykorzystaniu importowanego towaru i koniecznego określenia charakteru wykonywanych zabiegów i możliwości ingerowania w zdrowie pacjenta, a tym samym ustalenie przeznaczenia importowanego towaru.

Zdaniem NSA Sąd I instancji nie wyjaśnił w sposób jednoznaczny, czy organy administracji publicznej w oparciu o zgromadzony w sprawie materiał dowodowy (instrukcje obsługi, faktury, certyfikat bezpieczeństwa i jakości), ustaliły przeznaczenie importowanego towaru, a zwłaszcza, czy w sposób dostateczny wykazały, że towar ten nie może być zaklasyfikowany do kodu CN 9018 90 85 , bowiem dopiero jednoznaczne ustalenie, że określony towar nie może być klasyfikowany do konkretnego kodu CN daje podstawy do poszukiwania możliwości klasyfikowania tegoż towaru do innego kodu Taryfy celnej. W konsekwencji stwierdził NSA iż Sąd I instancji akceptując zakres przeprowadzonego przez organy postępowania dowodowego oraz akceptując przyjętą przez organy ocenę materiału dowodowego, nie odniósł się do kwestii związanych z brakiem stanowiska organu w zakresie przyczyn dla których organ pominął przy ustalaniu cech, właściwości i przeznaczenia importowanego towaru, dokumenty wskazujące na wpis importowanego towaru do Rejestru Urządzeń Medycznych. W omawianym zakresie nie jest wystarczające odwołanie się do treści przepisów ustawy z 20 kwietnia 2004 roku o wyrobach medycznych ( Dz. U. 93, poz.896 ze zm.). NSA stwierdził, iż interpretacja przepisów klasyfikacyjnych oparta o ORINS nie wyklucza stosowania zasad ogólnych określonych w O.p. w tym: art. 122 O.p., art.180 § 1 O.P. Ograniczenie postępowania dowodowego zatem do oceny instrukcji obsługi importowanego towaru i treści zgłoszenia celnego nie daje wystarczających podstaw do przyjęcia, że w sprawie w sposób jednoznaczny ustalono cechy, właściwości i przeznaczenie towaru zezwalające na zaklasyfikowanie go do wskazanego w zaskarżonych decyzjach kodu Taryfy celnej.

NSA uznał, iż skoro sporne stało się to czy towar objęty postępowaniem może być uznany za przyrząd i urządzenie stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii lub weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku, a tym samym sporne jest czy towar ten może znaleźć zastosowanie medyczne i czy ewentualne ustalenie, że ma on wyłącznie zastosowanie w kosmetyce wyklucza możliwość zaliczenia tego urządzenia do kodu CN 9018 90 85 powyższe stwarza podstawy do wykorzystania środka dowodowego, o którym w art.197 § 1 O.p. Przy stwierdzonych uchybieniach i naruszeniach przepisów procesowych w powiązaniu z odpowiednim kodem Taryfy celnej stwierdzono iż otwarta pozostaje kwestia klasyfikacji importowanego towaru do właściwego kodu Taryfy celnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zapisem art. 190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.), Sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Oceniając sporną decyzję gdzie dokonano klasyfikacji towarowej spornego lasera przypomnieć trzeba, że kod 9018 90 85 (kod Taric 9018 90 85 00) Wspólnej Taryfy Celnej obejmuje "przyrządy i urządzenia stosowane w medycynie, chirurgii, stomatologii i weterynarii, włączając aparaturę scyntygraficzną, inną aparaturę elektromedyczną oraz przyrządy do badania wzroku – pozostałe przyrządy i urządzenia, – pozostałe",. Natomiast kod CN 8543 89 97 (kod Taric 8543 89 97 99) obejmuje "maszyny i aparaturę, elektryczne, wykonujące indywidualne funkcje, niewymienione ani niewłączone, gdzie indziej w niniejszym dziale, – pozostałe maszyny i aparatura, – pozostałe, – pozostałe, – pozostałe". Klasyfikując przedmiotowy towar trzeba mieć na uwadze zatem przede wszystkim to co jest zasadniczym przeznaczeniem spornego towaru, czy są to zabiegi kosmetyczne, czy też leczenie.

W ocenie Sądu wniosek organów celnych, iż ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego (instrukcji obsługi, faktury, certyfikatu bezpieczeństwa i jakości) wynika przeznaczenie importowanego towaru, a także ocena, iż w sposób dostateczny wykazano, że towar ten nie może być zaklasyfikowany do kodu CN 9018 90 85 nie są słuszne. Jedynie jednoznaczne ustalenie, że określony towar nie może być klasyfikowany do konkretnego kodu CN daje podstawy do możliwości klasyfikowania tegoż towaru do innego kodu Taryfy celnej. Jak wskazał NSA istotne jest także ustalenie zakresu możliwych do wykonania zabiegów kosmetycznych przy wykorzystaniu importowanego towaru i dopiero w dalszej kolejności koniecznym jest określenie charakteru wykonywanych zabiegów i możliwości ingerowania w zdrowie pacjenta, a tym samym ustalenie przeznaczenia importowanego towaru. Te okoliczności z materiału dowodowego zebranego w sprawie w sposób dający jednoznaczną możliwość do orzekania w sprawie przez organy nie wynikają . Organ nie wskazał stanowiska co do braku przyczyn z powodu, których pominął przy ustalaniu cech, właściwości i przeznaczenia importowanego towaru, dokumenty wskazujące na wpis importowanego towaru do Rejestru Urządzeń Medycznych . Sama zaś ocena instrukcji obsługi importowanego towaru i treści zgłoszenia celnego nie daje wystarczających podstaw do przyjęcia, że w sprawie w sposób jednoznaczny ustalono cechy, właściwości i przeznaczenie towaru zezwalające na zaklasyfikowanie go do wskazanej w zaskarżonej decyzji kodu Taryfy celnej. Skoro przy interpretowaniu przepisów klasyfikacyjnych opartych o ORINS zastosowanie mają zasady ogólne z O.p., a zatem i art. 122 O.p. organy winny były przeprowadzić postępowanie dowodowe przy uwzględnieniu art.180 § 1 O.p. Winny były zatem rozważyć czy w celu jednoznacznego ustalenia, czy sporny towar jest urządzeniem medycznym, czy urządzeniem innym wykonującym indywidualne funkcje, nie jest koniecznym przeprowadzenie w sprawie środka dowodowego z art. 197 Op. Tych zasad z art. 122 O.p. jak i z art. 187 O.p. w sprawie nie dochowano.

Skoro zatem kontrolując sporną decyzję Sąd doszedł do przekonania, iż podjęta została w oparciu o dowody nie wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy gdyż zebrany w sprawie materiał dowodowy jest nie wystarczający do jednoznacznej oceny do jakiego kodu CN należy zaklasyfikować sporny laser decyzję należało usunąć z obrotu prawnego, gdyż przy jej wydaniu doszło do naruszenia przepisów procesowych art. 122, art. 187 i 191 Ordynacji podatkowej mogących mieć wpływ na ostateczny wynik sprawy .

W konsekwencji czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach na mocy art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. O kosztach orzeczono w trybie art. 200 i art. 205 § 1 tej ustawy.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ odwoławczy uwzględni wskazania wyrażone w ramach wykładni prawa dokonanej w tej sprawie przez NSA. W szczególności w niniejszej sprawie organ podejmie czynności zmierzające do prawidłowego ustalenia zasadniczego przeznaczenia towaru, czy jest on urządzeniem medycznym, czy urządzeniem innym, rozważy czy nie jest zasadnym skorzystanie z możliwości powołania biegłego w celu uzyskania wiedzy specjalistycznej w zakresie jaki jest niezbędny do podjęcia ostatecznego rozstrzygnięcia w sprawie.