Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 166/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-08-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 par.  2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 4 sierpnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Ł. K. o sprostowanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2017 roku sygn. III SA/Łd 166/17 wraz z uzasadnieniem w sprawie ze skargi Ł. K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków postanawia: 1. sprostować niedokładność w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2017 roku sygn. III SA/Łd 166/17 poprzez usunięcie na stronie 12 w wersie 8 od góry słów "w prawie"; 2. sprostować oczywistą omyłkę pisarską w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2017 roku sygn. III SA/Łd 166/17 na stronie 12 w wersie 20 od góry poprzez wpisanie w miejsce numeru wskazanego jako numer punktu "168" numeru: "186"; 3. odmówić sprostowania daty wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2017 roku sygn. III SA/Łd 166/17.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Ł. K. na decyzją [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie aktualizacji danych ewidencji gruntów i budynków.

W dniu 7 lipca 2017 r. skarżący wniósł o sprostowanie ww. wyroku wraz z uzasadnieniem. Skarżący zwrócił się także o wpisanie nowej daty wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. W świetle cytowanego przepisu nie jest możliwe sprostowanie każdej wadliwości, lecz tylko takiej, która ma charakter oczywisty, tzn. ewidentny, bezsporny, pewny i łatwo rozpoznawalny. Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Ponadto sprostowanie nie może wpływać na treść wydanego rozstrzygnięcia.

W rozpoznawanej sprawie na stronie 12 uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 17 maja 2017 r. w trakcie redagowania tekstu powstała niedokładność poprzez wstawienie słów "w prawie" oraz błędnie wskazano numer punktu "168", a powinno być "186" (czeski błąd). Nieścisłości te podlegały zatem sprostowaniu.

W zakresie natomiast wniosku skarżącego o sprostowanie daty wyroku tutejszego Sądu z dnia 17 maja 2017 r. Sąd nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Przedmiotem sprostowania mogą być wyłącznie ujawnione w orzeczeniu niedokładności, błędy pisarskie lub rachunkowe albo inne oczywiste omyłki, które mogą dotyczyć m.in. oznaczenia stron czy innych uczestników postępowania, oznaczenia (daty, znaku, sygnatury) zaskarżonego aktu lub czynności oraz nazwy organu, który

wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność, przy czym nieprawidłowości te muszą mieć charakter oczywisty (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 3 września 2013 r., sygn. akt II OZ 665/13 oraz 2 października 2010 r., sygn. akt II OSK 631/12, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl ). Wskazana w wyroku data jego wydania jest prawidłowa, zatem w tej części wniosek skarżącego jest niezasadny.

Mając powyższe na względzie i działając na podstawie art. 156 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

e.o.