Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 816/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 26 listopada 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział I w składzie następującym: Sędzia WSA Tomasz Adamczyk po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 roku na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej A s. c. M. M., P. W. w sprawie ze skargi A s. c. M. M., P. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, maj 2011 r. oraz określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za marzec i kwiecień 2011 r. p o s t a n a w i a: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 13 listopada 2014 r. wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skarżąca – A s. c. M. M., P. W. zaskarżyła wyrok z dnia 14 października 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 816/14, którym oddalona została skarga na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, maj 2011 r. oraz określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za marzec i kwiecień 2011 r.

Skarżąca stwierdziła, że zakwestionowany wyrok narusza art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi pomimo, że decyzje organów podatkowych na tyle obrażają prawo, iż uwzględnienie skargi było jak najbardziej uzasadnione. Skarga kasacyjna została podpisana przez M. M., uprawnionego do reprezentowania spółki cywilnej A.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego (art. 173 § 1 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata, radcę prawnego, a w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – także przez doradcę podatkowego (art. 175 § 1 i § 3 pkt 1).

Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 § 1 p.p.s.a.).

Skarga kasacyjna podlega zbadaniu pod kątem spełnienia wymogów formalnych.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Przepis ten wymienia trzy rodzaje przyczyn uzasadniających odrzucenie skargi kasacyjnej, to jest: wniesienie skargi po upływie terminu do jej wniesienia, nieuzupełnienie braków w wyznaczonym terminie, niedopuszczalność skargi kasacyjnej. Niedopuszczalną jest między innymi skarga kasacyjna, która nie została sporządzona przez jedną z osób wymienionych w art. 175 p.p.s.a.

Na etapie postępowania przed sądem pierwszej instancji spółka była reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika – doradcę podatkowego, który jednak nie wniósł skargi kasacyjnej od wyroku zapadłego w niniejszej sprawie. Właściwy środek zaskarżenia wniosła sama spółka, zaś pod skargą kasacyjną podpisał się jej wspólnik – M. M., nie zachowując wymogów określonych w art. 175 § 1 i § 3 pkt 1 p.p.s.a.

Sporządzenie skargi przez osobę niebędącą adwokatem, radcą prawnym ani innym upoważnionym do tego podmiotem, stanowi nieusuwalny brak prowadzący do jej odrzucenia (por. postanowienie NSA z dnia 9 marca 2005 r. sygn. akt I GSK 359/05 opubl. ONSAiWSA 2005/5/98, postanowienie NSA z dnia 17 marca 2011 r. II FSK 2344/10, LEX nr 992286).

Wobec powyższego Sąd skargę odrzucił na podstawie art. 178 p.p.s.a.

mko