Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 264/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2011-04-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Dudra po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2011 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku J. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 08 marca 2011r. w sprawie o sygn. I SA/Bd 264/10 w sprawie ze skargi J. i A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2005 r. postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 08 marca 2011r. w sprawie o sygn. I SA/Bd 264/10


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 08 marca 2011r. sygn. I SA/Bd 264/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę J. D. i A. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych za 2005 r.

Pismem z dnia 07 kwietnia 2011r. skarżący zwrócili się do Sądu z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu wniosku wskazali, że w dniu wczorajszym dowiedzieli się, że ustanowiony w ich sprawie pełnomocnik nie złożył we właściwym terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, pozbawiając ich tym samym możliwości wniesienia skargi kasacyjnej, która ich zdaniem jest celowa i zasadna. Dodali, że zaraz po ogłoszeniu wyroku w niniejszej sprawie domagali się od pełnomocnika złożenia stosownego wniosku i byli przekonani, że zostało to wykonane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 141 § 2 p.p.s.a. w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku. Czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu, jest bezskuteczna (art. 85 p.p.s.a.). Jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 86 p.p.s.a.). Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie termin do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia upłynął w dniu 15 marca 2011 r. Z pisma skarżących wynika, iż o tym, że stosowny wniosek nie został złożony przez wyznaczonego w niniejszej sprawie pełnomocnika z urzędu dowiedzieli się w dniu wczorajszym, czyli w dniu 06 kwietnia 2011r. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zostało nadane w placówce pocztowej w dniu 08 kwietnia 2011r. W ocenie Sądu, nie ma podstaw do zakwestionowania powyższego oświadczenia. Mając na uwadze powyższe należało uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu do zgłoszenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 08 marca 2011 r. został złożony w terminie a zatem możliwa jest jego merytoryczna ocena.

Przechodząc zatem do merytorycznej oceny przedmiotowego wniosku wskazać należy, że pozytywną przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy strony w jego uchybieniu. Brak winy wiąże się w takiej sytuacji z obowiązkiem dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej (vide wyrok NSA z 11 lutego 2003 r., sygn. akt II SA 4162/01, Mon. Praw. 2003, nr 8, s. 340). Jedynie gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, można mówić o braku winy (vide postanowienie NSA z 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002, nr 23, s. 1059).

Należy podkreślić, że pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje swym zakresem także winę osób trzecich – w tym przypadku pełnomocnika – upoważnionych przez stronę do dokonania określonej czynności (vide wyrok NSA z 12 kwietnia 2002 r., sygn. akt I SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148).

Za działania i zaniechania pełnomocnika w zakresie powierzonych mu czynności procesowych odpowiedzialność ponosi strona. Okoliczności podnoszone przez skarżących w niniejszej sprawie nie mogą zatem stanowić o braku winy strony, bowiem w tym przypadku za zaniechanie pełnomocnika w dopełnieniu konkretnej czynności procesowej odpowiedzialność ponoszą skarżący. Złożenie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oddalającego skargę w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co do zasady nie jest obligatoryjne, ale jest warunkiem koniecznym wniesienia skargi kasacyjnej. Pełnomocnik winien zatem złożyć wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku lub wskazać stronie na taką konieczność, jeżeli jego mandant wyraził chęć zaskarżenia niekorzystnego dla siebie wyroku. Co prawda nie wszystkie wyroki sądów administracyjnych oddalające skargi na działania organów administracji publicznej są zaskarżane skargą kasacyjną, ale możliwość taka nie jest ani dla pełnomocnika ani dla strony okolicznością nie do przewidzenia. Nie jest to również okoliczność nie do przezwyciężenia, bowiem porozumienie co do przebiegu współpracy na poszczególnych etapach sprawy nie wymaga ani od strony, ani od pełnomocnika szczególnego wysiłku.

Na marginesie Sąd zauważa, że skarżący nie spełnili również warunku wynikającego z art. 87 § 4 p.p.s.a. tzn. równocześnie z wnioskiem nie dokonali czynności, której nie dokonali w terminie (nie złożyli wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 08 marca 2011r.).

Mając powyższe na uwadze, działając na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.