Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 573/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2009-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 23 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca K. D. wezwana do wypełnienia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol PPF wniosła podpisany i wypełniony urzędowy formularz PPF w zakreślonym terminie (data stempla pocztowego) żądając przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Strona skarżąca wezwana do nadesłania oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania oraz dokumentów źródłowych poświadczających wysokość tych kosztów, aktualnych dokumentów źródłowych wskazujących wysokość w kwotach brutto i netto wykazanych na druku PPF dochodów gospodarstwa domowego oraz oświadczenia wskazującego jak użytkowane są wykazane na druku PPF nieruchomości nie wykonała wezwania. W odpowiedzi na wezwanie strona skarżąca nadesłała pismo z dnia 18 października 2009 r., w którym oświadczyła, że cofa wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie żądania ustanowienie adwokata.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Na wstępie podnieś należy, że skoro strona skarżąca cofnęła wniosek

o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata to jej wniosek

o przyznanie prawa pomocy traktować należy jak wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. I w takim zakresie wniosek ten podlega rozpoznaniu.

Stosownie do art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przesłanką przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym jest powstanie uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego wynikające z obowiązku ponoszenia pełnych kosztów postępowania. Ocena możliwości powstania uszczerbku w kosztach utrzymania koniecznego wymaga porównania obciążeń finansowych związanych

z konkretnym postępowaniem do realnych możliwości płatniczych strony wnoszącej

o przyznanie prawa pomocy. Aby możliwe było to porównanie niezbędne są informacje o wysokości kosztów utrzymania koniecznego strony skarżącej oraz dokładne informacje o wysokości jej dochodów i sytuacji majątkowej. W sprawie niniejszej strona skarżąca wezwana do nadesłania oświadczenia i dokumentów źródłowych wskazujących wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania oraz wyjaśnienia dotyczącego tego jak wykorzystywane są należące do niej dwie nieruchomości nie wykonała wezwania. Takie zachowanie strony skarżącej uniemożliwiło ocenę tego czy obowiązek poniesieni kosztów sądowych niniejszego postępowania spowoduje uszczerbek w kosztach utrzymania koniecznego dla niej i jej rodziny. Strona skarżąca uniemożliwiła tym samym ocenę zasadności jej wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie w całości od kosztów sądowych. Z tych powodów referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. i art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.