Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA 3530/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia Sędziowie : Sędzia WSA Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 października 2004r. sprawy ze skargi F.Spółka z o. o. w W. na z dnia [...] kwietnia 2003r. nr [...] w przedmiocie uznania za wygasłe prawa ze znaku towarowego "[...]" 1. uchyla zaskarżoną decyzję w zakresie punktu 2 przyznania kosztów postępowania 2. oddala skargę w pozostałej części


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2003r. o nr [...] Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej, po rozpoznaniu na rozprawie wniosku firmy X. z Holandii z dnia [...] grudnia 1999r. o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego [...][...] udzielonego na rzecz F. Sp.z o.o. z siedzibą w W. ze względu na nieużywanie znaku, na podstawie art. 30 i 25 pkt 3 ustawy z dnia 31 stycznia 1985r. o znakach towarowych ( Dz. U. Nr 5, poz. 17 ze zmianami ) w związku z art. 315 ust. 1 i 3 oraz art. 256 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. Prawo własności przemysłowej ( Dz. U. z 2003r. Nr 119, poz. 1117 ) oddalił wniosek oraz przyznał koszty postępowania od firmy X. dla M. Sp. z o.o. w S. w kwocie 900zł.

Wnioskodawca X. wniosek o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji znaku [...][...], udzielonego na rzecz F. Sp. z o.o. w W. ze względu na nieużywanie znaku dla towarów należących do klasy 3 tj. dla środków pielęgnacyjnych i kosmetycznych, uzasadnił faktem ubiegania się przez wnioskodawcę o uzyskanie ochrony w Polsce dla międzynarodowej rejestracji znaku towarowego [...][...].

W odpowiedzi na powyższy wniosek, uprawniony z rejestracji, reprezentowany przez rzecznika patentowego dr inż. G. P., wyjaśnił, iż uprawniony z rejestracji używa przedmiotowego znaku towarowego poprzez umieszczanie tego znaku na towarach zawierających bazę [...], takich jak emulsje do opalania i środki pielęgnacyjne po opalaniu. Uprawniony zawarł ponadto z M. umowę licencyjną, zgodnie z którą licencjobiorca został uprawniony do nieodpłatnego korzystania ze znaku [...] i zobowiązał się m.in. do oznaczania przedmiotowym znakiem towarowym wszystkich swoich wyrobów ( klasa 3 ) o działaniu promieniochronnym zawierającym bazę [...]. Używanie znaku towarowego przez uprawnionego poprzez umieszczanie go na opakowaniach bazy [...] i dokumentach związanych z wprowadzaniem tej bazy do obrotu jest używaniem znaku w rozumieniu art. 13 ust. 2 ustawy o znakach towarowych, również używanie przedmiotowego znaku towarowego przez licencjobiorcę w spornym okresie nie daje podstaw prawnych do stwierdzenia wygaśnięcia przedmiotowego znaku towarowego.

W sprawie rozstrzyganej w trybie postępowania spornego odbyły się trzy rozprawy przed Urzędem Patentowym, na których wnioskodawca nie uznał materiałów dowodowych doręczonych przez uprawnionego w dniu pierwszej rozprawy dnia [...] października 2002r. jako nie dotyczących spornego okresu ostatnich trzech lat licząc od daty złożenia wniosku tj. od grudnia 1999r. wnioskodawca zakwestionował też twierdzenie uprawnionego, iż sam fakt zawarcia umowy licencyjnej świadczy o stosowaniu przedmiotowego znaku i zakwestionował wartość dowodową oświadczenia licencjobiorcy "M." z uwagi na fakt, iż oświadczenie jest datowane na czerwiec 2002r., zaś przedmiotowe postępowanie dotyczy okresu 1996 – 1999r.

Uprawniony z rejestracji wniósł o oddalenie wniosku i wyjaśnił, że baza ochronna [...] wytwarzana przez uprawnionego nie jest produktem służącym do produkcji środków kosmetycznych, lecz jest sama w sobie gotowym produktem. W piśmie z dnia [...] listopada 2003r. wyjaśnił, że licencjobiorca M. w latach 1997 – 1999 wyprodukowała łącznie 263176 opakowań olejku do opalania w butelkach o pojemności 69 ml. Oraz 168167 sztuk w saszetkach o pojemności 10ml. Olejek ten sprzedawany był pod nazwą [...]. Na bazie [...] produkowane były również emulsje do opalania i mleczko do opalania, na co został przedstawiony dowód ( karta akt 52 – 57 ) oraz zdjęcie opakowania olejku do opalania zawierającego bazę [...] ( karta akt 51 ).

Wnioskodawca na rozprawie w dniu [...] stycznia 2003r. uznał, że z przedstawionych przez uprawnionego dowodów nie wynika, aby uprawniony z rejestracji i licencjobiorca oznaczali swoje wyroby przedmiotowym znakiem towarowym i poparł złożony wniosek o wygaszenie przedmiotowego znaku modyfikując go w ten sposób, żeby uznać za wygasłe prawo z rejestracji w odniesieniu do kosmetyków, a pozostawić go w zakresie: środek promieniochronny przeznaczony do wytwarzania kosmetyków z klasy 3.

Uprawniony z rejestracji wyjaśnił, że znak towarowy [...] używany jest od 1996r. przez licencjobiorcę – M. w S. poprzez oznaczanie przedmiotowym znakiem olejku do opalania sprzedawanego w butelkach szklanych i saszetkach; w latach 1997-1999 wyprodukowano 400 tysięcy tych produktów, a olejek nosił nazwę [...] o czym świadczy przedstawione zdjęcie butelki olejku, karta wyrobu oraz faktury.

Na wniosek X. Urząd Patentowy dopuścił dowód z przesłuchania świadka J. J. – prezesa zarządu M., która na rozprawie dnia [...] kwietnia 2003r. zeznała, iż olejek do opalania produkowany przez M. w latach 1997-1999 nosił nazwę [...], zawsze zawierał bazę [...], a na opakowaniach figurowała nazwa "olejek do opalania [...]". Załączone do akt sprawy zdjęcie buteleczki olejku do opalania [...] jest tym jakie było stosowane w spornym okresie.

Urząd Patentowy oddalając wniosek X. o uznanie za wygasłe prawa z rejestracji znaku towarowego [...][...] stwierdził w uzasadnieniu, że z przedstawionych przez uprawnionego z rejestracji dowodów bezspornie wynika, że licencjobiorca w spornym okresie 1998-1999 używał zarejestrowanego znaku towarowego dla towarów będących przedmiotem jego działalności gospodarczej oraz objętych rejestracja w klasie towarowej 3 tj. środki pielęgnacyjne i kosmetyki do opalania. Udzielone prawo z rejestracji przedmiotowego znaku towarowego dotyczyło towarów: środki pielęgnacyjne i kosmetyki do opalania z klasy 3. Znak słowny pisany był zwykłą czcionką o pokroju prostym bez ozdobników. Takie też oznaczenie znajdowało się na opakowaniach do olejku – buteleczce i nie ma podstaw sądzić, aby umieszczona na niej nazwa [...] nie pełniła jednocześnie funkcji przedmiotowego oznaczenia. Koszty postępowania w wysokości 900 zł zostały przyznane od X. na rzecz M. na podstawie art. 98 § 2 Kpc. w związku z art. 256 ust. 2 ustawy Prawo własności przemysłowej oraz § 3 i § 12 rozporządzenia ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz opłat za czynności radców prawnych ( Dz. U. nr 154, poz. 1013 ze zmianami ).

Skargę na wydaną dnia [...] kwietnia 2003r. przez Urząd Patentowy decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego F. Sp. z o.o. Wniosła o uchylenie decyzji w części dotyczącej uzasadnienia objętego punktem 1 decyzji z powodu naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 Kpa. i w zakresie rozstrzygnięcia objętego punktem 2 tejże decyzji. Jakkolwiek decyzja jest korzystna dla skarżącego, a uprawnionego ze znaku [...], to jednak pełne uzasadnienie decyzji ma dla niego istotne znaczenie. Uprawniony jest przekonany, że udowodnił używanie znaku towarowego [...] we własnym zakresie. Stanowisko Urzędu Patentowego w kwestii używania znaku przez uprawnionego jest ważne zwłaszcza w związku z tym, że do Urzędu Patentowego wpłynął kolejny wniosek o wygaszenie prawa ze znaku z powodu nieużywania i uprawniony będzie powoływał się w kolejnej sprawie na zaskarżoną decyzję. Zatem bezsporne wyjaśnienie, czy Urząd uznał za udowodnione używanie znaku przez uprawnionego, a jeśli nie to z jakiego powodu, będzie miało znaczenie dla kolejnego rozstrzygnięcia. Skarżący przywołał orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego na okoliczność dopuszczalności zaskarżenia uzasadnienia decyzji. Skarżący podniósł, że koszty postępowania ponosi strona przegrywająca, tak więc powinny one zostać przyznane F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. jako stronie postępowania przed Urzędem Patentowym.

W odpowiedzi na skargę Urząd patentowy uznał argumenty skarżącej Spółki za nietrafne i wniósł o oddalenie skargi w całości.

Pismem z dnia [...] września 2004r. które wpłynęło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie dnia [...] września 2004r. skarżący cofnął w całości złożoną skargę, jednakże pismo dołączone zostało do akt sprawy po dniu [...] października 2004r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie wyłącznie w zakresie pkt 2 rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji tj. przyznania kosztów postępowania w wysokości 900zł od X. na rzecz M. W pozostałym zakresie zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Na podstawie art. 256 ust. 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000r. – Prawo własności przemysłowej ( Dz. U. z 2003r. nr 119, poz. 1117 ) w kwestii kosztów postępowania stosuje się odpowiednio przepisy obowiązujące w postępowaniu cywilnym. Zgodnie z art. 98 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964r. - Kodeks postępowania cywilnego ( Dz. U. Nr 43, poz. 296 ze zmianami ) strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony ( koszty procesu ). Do niezbędnych kosztów procesu prowadzonego przez stronę reprezentowaną przez adwokata zalicza się m.in. koszty sądowe oraz wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata – art. 98 § 3 kpc. Nie ulega kwestii, że w postępowaniu administracyjnym przed Urzędem Patentowym stronami postępowania była, składająca wniosek o uznanie prawa z rejestracji znaku [...] za wygasłe, firma X. oraz uprawniona z rejestracji przedmiotowego znaku firma F. Sp. z o.o. w W., której interesu prawnego dotyczył złożony wniosek. Uprawniony reprezentowany był w postępowaniu administracyjnym i postępowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym przez rzecznika patentowego G. P. W aktach sprawy Urzędu Patentowego RP oznaczonych [...][...],[...] znajduje się pełnomocnictwo udzielone dnia [...] lipca 2002r. przez uprawnioną F. rzecznikowi patentowemu G. P. do postępowania przed Urzędem Patentowym i Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie znaku towarowego nr [...][...]. Pełnomocnictwo zostało doręczone osobiście do Urzędu Patentowego dnia [...] lipca 2002r.

Należy stwierdzić, że w postępowaniu o uznanie znaku towarowego za wygasły, przeciwnikiem wnioskującej firmy X. w rozumieniu art. 98 § 1 kpc., była uprawniona ze znaku F. Sp. z o.o., reprezentowana przez pełnomocnika G. P. Fakt pełnomocnictwa potwierdzony stosownym dokumentem, nie był kwestionowany i wynikał z wszystkich kierowanych przez uprawnionego w sprawie pism i udokumentowanego protokołem stawiennictwa na rozprawach administracyjnych. Tak więc wszystkie należne koszty postępowania w tym koszty zastępstwa, winny były zostać przyznane uprawnionemu ze znaku [...] jako stronie postępowania administracyjnego występującej przeciwko wnioskowi o uznaniu prawa z rejestracji znaku za wygasłe. Właściwy zresztą zapis w tym przedmiocie tj. przyznanie kosztów postępowania dla F. Sp. z o.o. znajduje się w protokole rozprawy administracyjnej z dnia [...] kwietnia 2003r. na której to ogłoszona została decyzja zaskarżona. Załączony do akt oryginał decyzji odbiega w treści pkt 2 ( naniesione przy użyciu korektora poprawki ) od przytoczonego tekstu protokołu.

Sąd nie podzielił zarzutów skargi dotyczących naruszenia przepisów art. 107 § 3 Kpa. w związku z art. 77 § 1 i 80 Kpa. poprzez nieuwzględnienie w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przebiegu postępowania w zakresie obejmującym używanie znaku przez uprawnionego i oddalił żądanie skargi uchylenia decyzji w części jej uzasadnienia. Należy stwierdzić, że decyzja administracyjna składająca się z osnowy i uzasadnienia tworzy jedną całość w znaczeniu materialnym i formalnym. Żadna z tych dwóch części decyzji nie może funkcjonować samodzielnie. Oznacza to, że osnowa i uzasadnienie decyzji muszą ze sobą współbrzmieć tak, aby nie można było postawić zarzutu, że każda dotyczy innego stanu faktycznego i prawnego. W rozpatrywanej sprawie osnowa decyzji jest konsekwentnie omówiona w jej uzasadnieniu, które w żadnej części nie jest z osnową sprzeczne. Organ w uzasadnieniu rozprawił się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie akcentując tę jego część, która potwierdza rozstrzygnięcie dla skarżącego ostatecznie korzystne. Jak trafnie zauważył Urząd Patentowy w odpowiedzi na skargę, skarżąca strona, stawiając zarzut naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 Kpa., nie wskazała w skardze materiału nieocenionego lub pominiętego przez Urząd.

Wobec braku podstaw do przyjęcia, iż Urząd Patentowy naruszył przepisy postępowania w części wskazanej w skardze oraz wobec stwierdzenia przez Sąd, że osnowa i uzasadnienie zaskarżonej decyzji są ze sobą logicznie powiązane i nie stoją ze sobą w sprzeczności, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ) – p.p.s.a., skargę w części żądania uchylenia uzasadnienia oddalił. Uznając słuszność zarzutu dotyczącego przyznania przez Urząd Patentowy kosztów na rzecz M. Sp. z o.o. w S. zamiast na rzecz F. Sp. z o.o. w W., przy jednoczesnym stwierdzeniu rozbieżności treści zapisu protokołu rozprawy, na której wydano zaskarżone orzeczenie z zapisem pkt 2 decyzji, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej pkt 2 przyznania kosztów.