Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1075/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-04-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 260 par. 2, art. 178 w zw. z art. 197 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Rutkowska po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017 r. zażalenia M S na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2017 r. zmieniające postanowienie referendarza sądowego w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi M S na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Ł – obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione w sprawie prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 3 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Łd 1075/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, po rozpoznaniu sprzeciwu skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 stycznia 2017 r., zmienił zaskarżone postanowienie w ten sposób, że przyznał M S prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz umorzył postępowanie w części dotyczącej wniosku o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 7 marca 2017 r. wraz z pouczeniem, że od wydanego postanowienia nie przysługuje żaden środek zaskarżenia (k. 61 i k. 64 akt sądowych).

Pismem z dnia 12 marca 2017 r. M S wniosła zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego., w którym zakwestionowała prawidłowość postanowienia z dnia 3 marca 2017 r. Wskazała, że wnioskowała o zwolnienie od kosztów sądowych w całości, natomiast Sąd zwolnił ją od tych kosztów jedynie w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 260 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) dalej: p.p.s.a. , wojewódzki sąd administracyjny rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy.

Jak wynika z art. 260 § 2 zdanie 2 p.p.s.a. w sprawach, o których mowa wyżej Sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu.

Treść art. 260 § 2 zdanie 2 p.p.s.a. przesądza o tym, że od postanowień wydanych w tych sprawach nie przysługują już środki prawne do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu postanowienia z dnia 16 marca 2017 r. w sprawie I FZ 26/17 ( opublikowane w bazie orzeczeń www.nsa.gov.pl ), sprzeciw od zarządzeń i postanowień referendarza sądowego sprawach z zakresu prawa pomocy jest środkiem odwoławczym zbliżonym do instytucji zażalenia.

W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi rozpoznając w dniu 3 marca 2017 r. sprzeciw wniesiony przez skarżącą orzekał jako sąd II instancji. To zaś powoduje, że zażalenie skarżącej na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2017 r. jest niedopuszczalne i podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia wymienione w § 1 pkt 1-10.

W myśl art. 197 § 2 p.p.s.a. do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej, z wyłączeniem art. 185 § 2.

Zgodnie z treścią art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

W niniejszej sprawie jak już wcześniej wskazano, zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 3 marca 2017 r. wydane w wyniku rozpoznania sprzeciwu skarżącej od postanowienia referendarza sądowego z dnia 20 stycznia 2017 r., w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy było prawomocne. W związku z tym skarżącej nie przysługiwało prawo do wniesienia zażalenia, o czym została prawidłowo pouczona.

Z powyższych względów Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w postanowieniu.

k.p.