Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2597/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Powołane przepisy: article: art.246 § 1 pkt 1 art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Tomasz Zawiślak Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia zezwolenia na zamieszkanie na czas oznaczony; postanawia: - przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na wezwanie Sądu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi S. D. wystąpiła z wnioskiem z dnia 22 października 2007r. (uzupełnionym na urzędowym formularzu PPF z 30 listopada 2007 r.) o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

W uzasadnieniu wniosku, jak i w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wskazała, iż wspólne gospodarstwo domowe prowadzi wraz z konkubentem i dwójką małoletnich dzieci. Utrzymują się ze świadczeń przyznanych konkubentowi na wspólne małoletnie dzieci przez Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej w wysokości 1099 złotych. Jednocześnie wnioskodawczyni oświadczyła, iż nie posiada nieruchomości (mieszka w mieszkaniu komunalnym o pow. 30 m2), zasobów pieniężnych, oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Do wniosku z dnia 22 października 2007r. załączyła orzeczenia o niepełnosprawności jej dzieci, opinię pedagogiczną o córce oraz decyzję Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w D. M. z dnia 31 lipca 2007r. przyznającą konkubentowi określone świadczenia.

Z akt sądowych (odpowiedź na skargę) i administracyjnych wynika, iż skarżąca i jej konkubent nigdzie nie pracują.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Prawo pomocy stanowi wyjątek od zasady ponoszenia przez stronę kosztów związanych z jej udziałem w postępowaniu sądowym i może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. -Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.)). Określenie "gdy osoba fizyczna wykaże" oznacza, że to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy. Zatem rozstrzygnięcie w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę.

Zasadność wniosku skarżącej rozpatrzono zatem w dwóch aspektach, tj. z jednej strony uwzględniono wysokość obciążeń finansowych, jakie będzie ona zobowiązana ponieść w postępowaniu, z drugiej zaś strony jej możliwości finansowe.

Biorąc pod uwagę znajdujące się w aktach sprawy oświadczenia o stanie majątkowym i porównując je z obciążeniami wynikającymi z zastępstwa profesjonalnego pełnomocnika i obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi w

wysokości 300 złotych należało uznać, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do udzielenia skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Oceniając wniosek skarżącej wzięto pod uwagę jej sytuację rodzinną i majątkową oraz dochody. Łączny dochód uzyskiwany przez skarżącą i jej rodzinę wynosi ok. 1100 zł i pozwala wyłącznie na zaspokojenie ich podstawowych potrzeb życiowych. Już sama okoliczność, iż konkubent skarżącej otrzymuje pomoc z Ośrodka Pomocy Społecznej świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Ponadto wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych.

Odnosząc się do wniosku skarżącej o ustanowienie konkretnego radcy prawnego należy zauważyć, iż wniosek ten nie może zostać uwzględniony, gdyż wobec obecnego stanu prawnego rola Sądu ogranicza się jedynie do przyznania prawa pomocy. Natomiast konkretnego radcę prawnego ustanawia po przyznaniu przez Sąd profesjonalnego pełnomocnika z urzędu właściwa, w tym wypadku, Okręgowa Izba Radców Prawnych w W.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy

Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji

postanowienia.