Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 603/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-11-07 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Ustanowiono pełnomocnika z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2,  art. 258 par. 1 i  par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach Andrzej Majzner po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.J. w przedmiocie specjalistycznych usług opiekuńczych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącego adwokata z urzędu;


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 września 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę w niniejszej sprawie.

Następnie, pismem procesowym datowanym na 24 września 2017 r. R.J. wniósł o ustanowienie adwokata z urzędu.

W dniu 21 października 2017 r., odpowiadając na stosowne wezwanie, skarżący nadesłał urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym potwierdził zakres swojego żądania. W uzasadnieniu dał wyraz swojemu niezadowoleniu z pracy Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. oraz innych instytucji samorządowych. Równocześnie oświadczył, że pozostaje w gospodarstwie domowym z małżonką oraz wywiódł, iż nie posiadają oni żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych ani nieruchomości (zamieszkują w lokalu komunalnym o powierzchni 58,75 m2).

Miesięczny dochód gospodarstwa domowego skarżącego wykazany został w kwocie 1.583,59 zł, na którą składa się pobierany przezeń zasiłek pielęgnacyjny, w wysokości 520 zł oraz renta jego żony, w kwocie 1.063,59 zł, z kolei wśród ponoszonych kosztów utrzymania wnioskodawca wymienił między innymi wydatki na leki (100 zł), opłatę za gaz (200 zł) i prąd (100 zł), a także wydatki na wyżywienie (720 zł) i na opłacenie "usług specjalistycznych" (35-40 zł).

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje.

Zgodnie z zasadą sformułowaną w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym (czyli po myśli art. 245 § 3 tej ustawy, mogącym obejmować między innymi ustanowienie adwokata lub radcy prawnego) następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W tym kontekście uznano, że okoliczności sprawy uzasadniają uwzględnienie zgłoszonego żądania.

Z oświadczeń zawartych we wniosku wynika bowiem, że zarówno skarżący jak i jego małżonka nie posiadają żadnych zasobów finansowych ani łatwego do spieniężenia majątku. Równocześnie, dołączone do akt administracyjnych niniejszej sprawy dokumenty źródłowe potwierdzają, że dochód przypadający na ich gospodarstwo domowe wynosi 1.583,59 zł (vide: decyzja o podwyższeniu renty oraz szczegółowa karta wypłat zasiłku pielęgnacyjnego - odpowiednio karty nr 9 i 13 tych akt). Stwierdzić przyjdzie, iż kwota taka, zważywszy deklarowaną wysokość ponoszonych kosztów utrzymania, nie wystarcza na poczynienie oszczędności umożliwiających opłacenie adwokata bez uszczerbku w koniecznych potrzebach wyżej wymienionych. Dodatkowym argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku jest fakt, iż żona wnioskodawcy to osoba niepełnosprawna w stopniu znacznym, wymagająca stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji (patrz: orzeczenie z dnia 28 marca 2007 r. - karta nr 39 akt administracyjnych innej sprawy zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn. IV SA/Gl 216/17, gdzie R.J. również ubiegał się o przyznanie prawa pomocy).

Mając na względzie podniesione wyżej okoliczności uznano, iż wnioskodawca wykazał w sposób dostatecznie wiarygodny, że uiszczenie kosztów, jakie wiążą się z reprezentowaniem w sprawie przez profesjonalnego pełnomocnika przekracza jego możliwości płatnicze. Dlatego postanowiono jak w sentencji, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. w związku z art. 246 § 1 pkt 2 tej ustawy.