Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 964/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie w części
Oddalono skargę w części
Powołane przepisy: article: art. 27 par. 1 pkt 4, art 33 pkt 10
journal: Dz.U. 2005 nr 229 poz 1954
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Małgorzata Jarecka, Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Nasierowska, Sędzia WSA Jerzy Płusa (sprawozdawca), Protokolant Robert Powojski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 października 2009 r. sprawy ze skargi A. H. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów wniesionych do prowadzonego postępowania egzekucyjnego 1) uchyla zaskarżone postanowienie w części w jakiej uznaje ono zarzut przedawnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. za bezzasadny, 2) w pozostałej części skargę oddala, 3) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu w części, w jakiej zostało uchylone, 4) zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzecz A. H. kwotę 340 zł (słownie: trzysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego W., działając jako wierzyciel, uznał za nieuzasadnione zarzuty A. H. - zwanej dalej "Skarżącą", wniesione w związku z prowadzonym wobec niej postępowaniem egzekucyjnym.

W pismach z dnia [...] maja 2008 r., w których zawarte były powyższe zarzuty, Skarżąca powołała się na art. 33 pkt 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r. Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.), zwanej dalej "u.p.e.a.", wskazując na przedawnienie dochodzonych od niej zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące okresu od sierpnia do grudnia 2001 r. określonych decyzją Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2007 r. oraz na fakt, iż należności te nie zostały zabezpieczone.

Ustosunkowując się do wniesionych zarzutów Naczelnik Urzędu Skarbowego W. stwierdził, iż na podstawie jego decyzji z dnia [...] grudnia 2006 r. oraz zarządzenia zabezpieczenia z tej samej daty, Sąd Rejonowy dla W. dokonał zabezpieczenia należności w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do grudnia 2001 r., poprzez wpis hipoteki przymusowej na nieruchomości należącej do Skarżącej.

Decyzja o zabezpieczeniu wygasła na skutek wydania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej decyzji z dnia [...] grudnia 2007 r. w sprawie określenia prawidłowej wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2001 r. Postępowanie odwoławcze od tej decyzji nie zostało jeszcze zakończone.

Dalej Naczelnik Urzędu Skarbowego wskazał, iż zgodnie z art. 70 § 8 Ordynacji podatkowej, nie ulegają przedawnieniu zobowiązania podatkowe zabezpieczone hipoteką lub zastawem skarbowym. Zobowiązanie po upływie terminu przedawnienia może być egzekwowane tylko z przedmiotu hipoteki lub zastawu.

W niniejszej sprawie wniosek o wpis hipoteki w księdze wieczystej wraz z zarządzeniem zabezpieczenia został złożony w Sądzie Rejonowym w dniu [...] grudnia 2006 r. Decyzja o zabezpieczeniu z dnia [...] grudnia 2006 r. została doręczona Skarżącej w trybie art. 150 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej w dniu [...] grudnia 2006 r. Organ podatkowy stwierdził także, iż udzielone w sprawie przez Skarżącą pełnomocnictwa wpłynęły do organu dopiero w dniu [...] stycznia 2007 r., stąd też doręczenie decyzji o zabezpieczeniu na adres Skarżącej było prawidłowe.

W związku z powyższym, zdaniem Naczelnika Urzędu Skarbowego, zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego z uwagi na nie przerwanie biegu terminu przedawnienia oraz brak zabezpieczenia zobowiązania podatkowego wynikającego z decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] grudnia 2006 r. nie zasługuje na uwzględnienie.

W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca powołała się na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1740/07 uchylający postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów wniesionych w postępowaniu zabezpieczającym oraz na prawomocny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1828/07 uchylający decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2007 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] grudnia 2006 r. w części orzekającej o zabezpieczeniu na majątku Skarżącej zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, październik i listopad 2001 r.

Zdaniem Skarżącej, w powołanych wyrokach WSA w Warszawie jednoznacznie stwierdził, że trafny i zasadny jest zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za sierpień, wrzesień, październik i listopad 2001 r. Sąd uznał ponadto, iż dokonanie wpisu hipoteki w dniu [...] grudnia 2006 r. na podstawie decyzji i zarządzenia, które nie funkcjonowały w obrocie prawnym nie mogło wywołać skutków prawnych.

W związku z powyższym, w ocenie Skarżącej, w zaskarżonym postanowieniu Naczelnik Urzędu Skarbowego w sposób bezprawny kwestionuje dwa prawomocne wyroki sądu.

Skarżąca podniosła także, iż postanowienie w sprawie stanowiska wierzyciela co do zgłoszonych zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, powinno zostać wydane dopiero po ponownym rozpoznaniu sprawy w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów wniesionych w postępowaniu zabezpieczającym oraz w przedmiocie decyzji zabezpieczającej. Do tego czasu postępowanie egzekucyjne powinno zostać zawieszone, a w razie braku takiej możliwości organ egzekucyjny powinien odstąpić od czynności egzekucyjnych.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2009 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił zaskarżone postanowienie organu pierwszej instancji w całości i orzekł co do istoty uznając zarzut przedawnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do listopada 2001 r. za zasadny, a za miesiąc grudzień 2001 r. za bezzasadny.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy szczegółowo opisał dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie z uwzględnieniem decyzji wydanych w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania podatkowego Skarżącej oraz wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r. III SA/Wa 1740/07.

Dalej Dyrektor Izby Skarbowej uznał, że zasługują na uwzględnienie zarzuty Skarżącej dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za okres od sierpnia do listopada 2001 r., niezasadny był natomiast zarzut przedawnienia zobowiązania za grudzień 2001 r.

Według organu odwoławczego, zasadniczą kwestią w przedmiotowej sprawie jest ustalenie, czy nastąpiło przerwanie biegu przedawnienia zobowiązania podatkowego wskutek zastosowanego środka egzekucyjnego, czy też należy uznać, iż w trybie postępowania egzekucyjnego a wcześniej postępowania zabezpieczającego, czynność egzekucyjna w postaci dokonania wpisu hipoteki przymusowej była pozbawiona skuteczności i stwierdzić należałoby wygaśnięcie zobowiązania w związku jego przedawnieniem.

Dyrektor Izby Skarbowej odwołał się do wyroku WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r. III SA/Wa 1740/07, w którym Sąd odniósł się do kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług Skarżącej za poszczególne miesiące 2001 r. Sąd wskazał, że zobowiązanie za miesiące od sierpnia do listopada 2001 r. uległo przedawnieniu. Na takie rozstrzygnięcie Sądu wpływ miała kwestia związana z doręczeniem Skarżącej decyzji o zabezpieczeniu wykonania decyzji. W ocenie Sądu, zarówno decyzja jak i zarządzenie o zabezpieczeniu zostały doręczone Skarżącej dopiero w dniu [...] stycznia 2007 r. Skoro tak, to podniesiony zarzut przedawnienia zobowiązania jest zasadny, gdyż [...] stycznia 2007 r. zobowiązanie za poszczególne miesiące do listopada 2001 r. uległo przedawnieniu. Nie uległo przedawnieniu jedynie zobowiązanie za grudzień 2001 r., w odniesieniu do którego termin płatności upływał z dniem [...] stycznia 2002 r.

Podobne stanowisko wyraził WSA w Warszawie w wyroku z dnia 6 lutego 2008 r. III SA/Wa 1828/07.

W związku z powyższymi poglądami Sądu, organ odwoławczy uznając się nimi związany stwierdził, że nieuprawnione było dokonanie zabezpieczenia zobowiązań podatkowych, a w konsekwencji prowadzenie postępowania egzekucyjnego za miesiące od sierpnia do listopada 2001 r., bowiem zobowiązania te wygasły na skutek przedawnienia z końcem 2006 r.

Mając natomiast na uwadze, iż w dniu [...] maja 2007 r. dokonany został wpis hipoteki przymusowej na nieruchomości Skarżącej, możliwe jest egzekwowanie należności za grudzień 2001 r. Zobowiązanie za ten miesiąc nie uległo bowiem przedawnieniu, co potwierdził WSA w Warszawie w powołanych wcześniej wyrokach.

W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej, w sprawie nie doszło również do bezprawności wystawienia tytułów wykonawczych.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2009 r. Skarżąca wniosła skargę na powyższe postanowienie zaskarżając je w części uznającej za bezzasadny zarzut przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za grudzień 2001 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej, art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), powoływanej dalej jako "P.p.s.a.", oraz art. 27 § 1 pkt 4 w zw. z art. 33 pkt 10 u.p.e.a.

Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. w zaskarżonej części.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca powołała się na wyrok WSA w Warszawie z dnia 21 grudnia 2007 r. w sprawie III SA/Wa 1740/07, w którym Sąd ten wyraźnie stwierdził, że dokonanie wpisu do hipoteki w dniu [...] grudnia 2006 r. na podstawie decyzji i zarządzenia, które nie funkcjonowały w obrocie prawnym, nie mogło wywołać skutków prawnych. Co prawda, w wyroku tym Sąd uznał jednocześnie, iż zobowiązanie za grudzień 2001 r. nie uległo przedawnieniu, lecz stwierdzenie to było aktualne na dzień [...] grudnia 2007 r. Faktycznie zobowiązanie za grudzień 2001 r. przedawniło się z dniem [...] grudnia 2007 r.

W konsekwencji, nieprawidłowe jest stwierdzenie Dyrektora Izby Skarbowej w W., który uznał, że w dniu wydania zaskarżonego postanowienia, tj. [...] marca 2009 r. zobowiązanie za grudzień 2001 r. nie było przedawnione. Jednocześnie nie można uznać, że zobowiązanie to było skutecznie zabezpieczone hipoteką, co potwierdził WSA w Warszawie w powołanym wcześniej wyroku.

Skarżąca wskazała ponadto, iż w tytułach wykonawczych zaznaczono, iż w sprawie nie zostało dokonane zabezpieczenie egzekwowanych należności. Jeżeli zatem organ twierdzi, iż należności te zostały zabezpieczono oznacza to, że tytuły wykonawcze są wadliwe i nie spełniają wymogów określonych w art. 27 § 1 pkt 4 u.p.e.a.

W ocenie Skarżącej, zaskarżone postanowienie powinno zostać wydane dopiero po ponownym rozpoznaniu sprawy w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów wniesionych w postępowaniu zabezpieczającym oraz w przedmiocie decyzji zabezpieczającej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało uwzględnić poprzez uchylenie zaskarżonego postanowienia we wskazanej w sentencji wyroku części, aczkolwiek z innych powodów niż te podniesione w tej skardze.

Działanie takie umożliwia Sądowi art. 134 § 1 P.p.s.a. stanowiący, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oznacza to, że Sąd dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu (w tym przypadku postanowienia) ma prawo i obowiązek uwzględnić również okoliczności, wprawdzie nie wskazane w skardze jako zarzut, ale mające wpływ na tę ocenę.

Natomiast stosownie do § 2 powyższego artykułu, sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść skarżącego, chyba że stwierdzi naruszenie prawa skutkujące stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

Rozpatrywana sprawa dotyczy zarzutów wniesionych przez Skarżącą w toku prowadzonego wobec niej postępowania egzekucyjnego, a zaskarżonym aktem jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. wydane w wyniku rozpoznania zażalenia Skarżącej na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. zawierające stanowisko wierzyciela w zakresie tychże zarzutów.

Postępowanie w powyższym zakresie toczyło się zatem w trybie określonym w art. 34 § 1 u.p.e.a. Stosownie do tego przepisu, zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9, 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym - także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca.

Regułą wynikającą z powyższego przepisu jest obowiązek udzielenia przez wierzyciela merytorycznej wypowiedzi odnośnie podnoszonych przez zobowiązanego okoliczności i opartych na nich zarzutów. To właśnie wierzyciel jest bowiem najlepiej zorientowany w dotychczasowym przebiegu sprawy i to on ma najczęściej odpowiednią wiedzę pozwalającą na właściwą ocenę i wyjaśnienie organowi egzekucyjnemu kwestii materialnoprawnych związanych ze zgłoszonymi zarzutami.

Od powyższej reguły, istnieje jednak wyjątek przewidziany w kolejnym przepisie u.p.e.a., tj. art. 34 § 1a. Przepis ten stanowi, iż jeżeli zarzut zobowiązanego jest lub był przedmiotem rozpatrzenia w odrębnym postępowaniu administracyjnym, podatkowym lub sądowym albo zobowiązany kwestionuje w całości lub w części wymagalność należności pieniężnej z uwagi na jej wysokość ustaloną lub określoną w orzeczeniu, od którego przysługują środki zaskarżenia, wierzyciel wydaje postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu.

Uregulowanie to ustanawia tzw. zasadę niekonkurencyjności środków prawnych. Ma ono na celu wyeliminowanie sytuacji, w której ta sama kwestia - mogąca być podstawą do sformułowania zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym, byłaby rozstrzygana w tym postępowaniu, pomimo że została już lub zostanie rozstrzygnięta w ramach innego, wskazanego w powyższym przepisie postępowania.

W ten sposób zapobiega się w sytuacji wielokrotnego rozstrzygania tej samej kwestii w ramach różnych postępowań, natomiast zobowiązany mimo tego, iż wierzyciel w takim przypadku wydaje postanowienie o niedopuszczalności zarzutu, nie zostanie pozbawiony swoich praw, jako że okoliczność, która stanowić by mogła podstawę zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym została już (bądź zostanie) rozstrzygnięta w innym postępowaniu, w którym przysługują mu na ogólnych zasadach stosowne środki zaskarżenia.

W rozpoznawanej sprawie Skarżąca w pismach z dnia [...] maja 2008 r. zawierających zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym, powołując się na art. 33 pkt 1 u.p.e.a. podniosła zarzut przedawnienia dochodzonych wobec niej zobowiązań podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące okresu od sierpnia do grudnia 2001 r.

W kwestii przedawnienia tych zobowiązań, jeszcze przed wydaniem przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. postanowienia z dnia [...] lipca 2008 r. zawierającego stanowisko tego organu jako wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym, dwukrotnie wypowiadał się Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (mowa jest o tym również w uzasadnieniu zaskarżonego w niniejszej sprawie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r.). Pierwszy raz w wyroku z dnia [...] grudnia 2007 r., sygn. akt III SA/Wa 1740/07 w sprawie ze skargi Skarżącej na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. w przedmiocie zarzutów w postępowaniu zabezpieczającym oraz po raz wtóry w wyroku z dnia [...] lutego 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 1828/07 w sprawie ze skargi Skarżącej na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2007 r. w przedmiocie zabezpieczenia zobowiązania w podatku od towarów i usług.

Ponadto, co jest najistotniejsze, będące przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie postępowanie dotyczące zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym było również poprzedzone postępowaniem wymiarowym, tj. w przedmiocie określenia Skarżącej wysokości zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2001 r. Decyzja organu pierwszej instancji wydana została w dniu [...] grudnia 2007 r., natomiast rozstrzygnięcie organu odwoławczego zapadło w dniu [...] października 2008 r. (Sądowi znany jest również z urzędu fakt, iż wyrokiem z dnia 8 lipca 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 18/09 WSA w Warszawie uchylił ww. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2008 r.).

Dla przypomnienia, postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego W. zawierające stanowisko wierzyciela wydane zostało w dniu [...] lipca 2008 r., natomiast zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. w dniu [...] marca 2009 r.

Od początku postępowania wymiarowego Skarżąca podnosiła w nim oparty na art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej zarzut przedawnienia zobowiązań podatkowych w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące okresu od sierpnia do grudnia 2001 r.

Był to więc ten sam zarzut, który został przez nią zgłoszony w postępowaniu egzekucyjnym.

W związku z powyższym stwierdzić należy, iż zaistniała sytuacja określona w dyspozycji cytowanego już wcześniej art. 34 § 1a u.p.e.a., co oznacza, iż biorąc pod uwagę, że zarzut przedawnienia był jedynym zarzutem podniesionym przez Skarżącą w jej pismach z dnia 26 maja 2008 r., które zainicjowały podlegające ocenie w niniejszej sprawie, postępowanie w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym - zgodnie z treścią powyższego przepisu, wierzyciel, którym był Naczelnik Urzędu Skarbowego W. powinien był wydać postanowienie o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu, zamiast jak to zostało uczynione, przedstawiać merytoryczne stanowisko co do zarzutu przedawnienia. Powyższe dotyczy również wydanego w wyniku rozpoznania zażalenia Skarżącej reformatoryjnego postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r.

Sąd w ramach sprawowanej kontroli działalności administracji publicznej dokonuje całościowej oceny zaskarżonego do tego sądu aktu administracyjnego pod względem jego zgodności z prawem. Mając jednak na względzie treść przytoczonego już wcześniej art. 134 § 2 P.p.s.a. oraz okoliczność, iż reformatoryjne postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] marca 2009 r. w części, w jakiej uznaje za zasadny zarzut przedawnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do listopada 2001 r. - jest korzystne dla Skarżącej, Sąd uznał, iż w tej części, postanowienie to powinno pozostać w mocy.

Natomiast uchyleniu podlegała jedynie ta część zaskarżonego postanowienia, która dotyczyła grudnia 2001 r. i w której stwierdzone zostało, iż zarzut przedawnienia zobowiązania w podatku od towarów i usług za ten miesiąc jest bezzasadny.

W tym też tylko zakresie Dyrektor Izby Skarbowej w W. kierując się przedstawionym wyżej stanowiskiem Sądu będzie zobowiązany wydać stosowne postanowienie.

Powracając zaś do zarzutów skargi - z wyżej przedstawionych powodów - bezprzedmiotowe i jako takie bezcelowe stało się odnoszenie się przez Sąd do zarzutu naruszenia art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 153 P.p.s.a.

Natomiast pozostałe zarzuty skargi - przedstawione w jej pkt II i III są niezasadne.

W pkt II skargi Skarżąca podniosła zarzut naruszenia art. 27 § 1 pkt 4 w zw. z art. 33 pkt 10 u.p.e.a. Ten ostatni przepis stanowi, iż podstawę zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być niespełnienie wymogów określonych w art. 27, czyli wymogów odnoszących się do niezbędnych elementów, które powinien zawierać tytuł wykonawczy.

Zarzuty stanowią dla zobowiązanego podstawowy środek ochronny przed niezgodnym z prawem skierowaniem i prowadzeniem do jego majątku egzekucji administracyjnej. Podstawy zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zostały enumeratywnie wyliczone w art. 33 u.p.e.a.

Zwrócić także należy uwagę, iż zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym są środkiem zaskarżenia, który służy w fazie wszczęcia tego postępowania, co oznacza, iż co do zasady, nie można podnosić nowych zarzutów na dalszych etapach postępowania. Obowiązuje siedmiodniowy termin na zgłaszanie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, liczony od dnia doręczenia zobowiązanemu tytułu wykonawczego - co wynika z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. Skarżąca w doręczonych jej tytułach wykonawczych o terminie tym została pouczona. Jak już była o tym mowa, jedynym zgłoszonym przez nią w powyższym terminie zarzutem był zarzut przedawnienia - art. 33 pkt 1 u.p.e.a.

W związku z powyższym, podniesiony dopiero na etapie skargi do sądu administracyjnego zarzut oparty na podstawie wymienionej w art. 33 pkt 10 u.p.e.a., niezależnie od przyczyn, które złożyły się na taki stan rzeczy, nie może być skutecznie podnoszony i być podstawą do kwestionowania zaskarżonego do Sądu postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela co do zgłoszonych zarzutów. Natomiast kwestia czy zobowiązanie zostało, czy też nie, skutecznie zabezpieczone poprzez wpis hipoteki przymusowej, wiąże się z omówioną już kwestią przedawnienia tego zobowiązania.

W pkt III skargi Skarżąca podniosła, iż zaskarżone postanowienie powinno zostać wydane dopiero po ponownym rozpoznaniu sprawy w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów wniesionych w postępowaniu zabezpieczającym oraz w przedmiocie decyzji zabezpieczającej. Precyzując to stanowisko pełnomocnik Skarżącej wskazała na rozprawie, iż powinno nastąpić zawieszenie postępowania w sprawie stanowiska wierzyciela co do zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym, do czasu zakończenia rozpoznania sprawy w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów zgłoszonych w postępowaniu zabezpieczającym.

Odnosząc się do powyższej kwestii należy wskazać, iż przepisy u.p.e.a. (art. 34 § 3 i art. 56) ustanawiają własne przesłanki zawieszenia postępowania egzekucyjnego, odmienne od przesłanek zawieszenia postępowania "ogólnoadministracyjnego" określonych w art. 97 i art. 98 k.p.a. Z tego też względu, te ostatnie przepisy, w tym także art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. dotyczący zawieszenia postępowania, gdy rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji należy od uprzedniego rozstrzygnięcia zagadnienia wstępnego przez inny organ lub sąd - nie mogą stanowić podstawy prawnej do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, poprzez ich odpowiednie zastosowanie na zasadzie wynikającej z art. 18 u.p.e.a.

Z kolei wspomniane wyżej przepisy dotyczące zawieszenia postępowania egzekucyjnego, zawarte w u.p.e.a. - art. 34 § 3 art. 56, nie przewidują możliwości zawieszenia tego postępowania z przyczyn postulowanych przez Skarżącą.

Mając na względzie powyższe rozważania i wnioski, Sąd na podstawie art. 151 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c), art. 152 oraz art. 200 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.