Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 87/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2018-05-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 i § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Marzena Kowalewska po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu 24 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] stycznia 2018 r., znak [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień i wrzesień 2016 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenie na majątku podatnika należności w tym podatku p o s t a n a w i a: odrzucić skargę,


UZASADNIENIE

[...] Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą

w S. w piśmie z dnia 24 stycznia 2018 r. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 9 stycznia 2018 r., znak [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za lipiec, sierpień

i wrzesień 2016 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz zabezpieczenie na majątku podatnika należności w tym podatku. Skarga została sporządzona i podpisana przez pełnomocnika Z. S..

Zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I z dnia 13 lutego 2018 r. wezwano pełnomocnika do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia pisma przez złożenie:

- pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi,

- dokumentu, z którego wynika, że Z. S., podpisujący skargę, jest pracownikiem Spółki (art. 35 § 2 p.p.s.a),

- odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego, w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, aktualnego na dzień udzielenia pełnomocnictwa lub pełnego odpisu

z tego rejestru, celem ustalenia sposobu i osób ustanowionych

do reprezentowania Spółki.

Wobec nieuzupełnienia ww. braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 27 marca 2018 r. odmówił dopuszczenia Z. S. do udziału

w sprawie w charakterze pełnomocnika strony skarżącej.

W piśmie z dnia 5 kwietnia 2018 r. wezwano Skarżącą do podpisania skargi lub nadesłania podpisanej skargi i wskazania umocowania osoby podpisującej skargę do działania w imieniu Spółki poprzez złożenie odpisu Krajowego Rejestru Sądowego w oryginale lub uwierzytelnionej kopii, aktualnego na dzień wniesienia skargi. We wezwaniu pouczono, że czynności należy dokonać w terminie 7 dni

od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało Skarżącej doręczone w trybie art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369

ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Wymogi formalne skargi zostały uregulowane w art. 57 § 1 p.p.s.a., który stanowi,

że skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Na podstawie art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Zauważyć należy, że zgodnie z art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności

w postępowaniu przez organy lub osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Stosownie do postanowień art. 29 p.p.s.a. przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

W przypadku stwierdzenia przez sąd, że skarga nie spełnia warunków formalnych, stosownie do postanowień art. 49 § 1 p.p.s.a., sąd jest uprawniony

do wezwania strony skarżącej do jej uzupełnienia lub poprawienia, pod rygorem określonych skutków prawnych – w przypadku wniesienia skargi - pod rygorem jej odrzucenia. Jedynie spełnienie wszystkich wymogów formalnych stawianych przez ustawodawcę skardze, gwarantuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem tylko prawidłowa pod względem formy i treści skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. W przypadku, gdy skarżącym jest osoba prawna (tak jak w rozpatrywanej sprawie) skarga musi być podpisana przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób.

W art. 29 powołanej ustawy procesowej ustawodawca wskazał przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać przy pierwszej czynności swoje umocowanie stosownym dokumentem. Wskazanie organów właściwych do działania za konkretne podmioty musi opierać się na przepisach regulujących ich strukturę organizacyjną i sposób prowadzenia działalności. Umocowane do działania będą osoby - członkowie danego organu, ujawnione w Krajowym Rejestrze Sądowym. Wykazanie umocowania wymaga zatem formy dokumentu, jakim jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca Spółka została wezwana

do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podpisanie skargi lub nadesłanie podpisanej skargi i wskazania umocowania osoby podpisującej skargę

do działania w imieniu Spółki poprzez złożenie odpisu Krajowego Rejestru Sądowego.

Wezwanie do Spółki zostało wysłane przesyłką poleconą na wskazany

w skardze adres. Pomimo dwukrotnego awizowania, tj. w dniach: 9 i 17 kwietnia 2018 r. Skarżąca nie odebrała przesyłki. Wobec tego należy uznać,

że przesyłka została prawidłowo doręczona w trybie przewidzianym

w art. 73 p.p.s.a., w którym ustawodawca przyjął fikcję prawną doręczenia.

Z treści ww. przepisu wynika, że w przypadku braku możliwości doręczenia adresatowi pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 p.p.s.a., pismo składa się

na okres czternastu dni w placówce pocztowej (...), dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Stosownie do brzmienia

art. 72 § 2 zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni

od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej (...). Na podstawie § 3 art. 73 p.p.s.a. w przypadku niepodjęcia pisma

w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie

o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo

w urzędzie gminy. Zgodnie z art. 73 § 4 p.p.s.a. doręczenie uważa się

za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.

Z treści art. 73 p.p.s.a. wynika, że jeżeli w wyznaczonym terminie strona nie odbierze przesyłki, przyjmuje się, iż pismo zostało jej doręczone z upływem ostatniego dnia okresu, tj. czternastego dnia liczonego od dnia pozostawienia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej.

W rozpoznawanej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie z dnia

5 kwietnia 2018 r. nie została doręczona strona skarżącej pod wskazanym adresem. W związku z tym, w dniu 9 kwietnia 20108 r. pozostawiono

ją po raz pierwszy w placówce pocztowej, a zawiadomienie o niej umieszczono

w skrzynce listowej.

Wobec powyższego, na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a., Sąd stwierdził,

że przesyłka została doręczona stronie skarżącej w dniu 23 kwietnia 2018 r.,

a termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upłynął w dniu 30 kwietnia

2018 r. Skoro w wyznaczonym terminie strona skarżąca nie podpisała skargi ani nie nadesłała odpisu podpisanej skargi, jak również nie przekazała odpisu KRS

to skargę należało odrzucić.

W tej sytuacji, stosownie do przepisu art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.