Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 750/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2015-09-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 14 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za przechowywanie w depozycie towaru postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

W skardze wniesionej do tutejszego Sądu na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] czerwca 2015 r., [...] w przedmiocie ustalenia opłaty za przechowywanie w depozycie towaru, A. Inc ( dalej: strona skarżąca ) domagała się wstrzymania wykonania postanowienia, wskazując, że określona postanowieniem kwota jest wysoka i wszczęcie egzekucji administracyjnej narazi ją na niepotrzebne koszty, zwłaszcza w sytuacji bezzasadności zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z § 2 pkt 1 tego przepisu: "w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania".

Zgodnie z § 3: "po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu".

Na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania spełnienia jednej z opisanych w tym przepisie przesłanek. Wprawdzie ustawodawca rezygnuje z obowiązku udowodnienia na rzecz uprawdopodobnienia, jednak nie oznacza to rezygnacji z jakichkolwiek form dowodzenia. Uprawdopodobnić to nic innego jak przekonać o słuszności własnych twierdzeń.

Nie spełnia tych wymogów ograniczenie się do zacytowania przesłanek ustawowych opisanych w przepisie. Obowiązkiem skarżącego jest wskazanie sytuacji, okoliczności, które w konkretnym przypadku mogą doprowadzić do ziszczenia się tych przesłanek.

Ugruntowane jest również stanowisko, że sama wysokość określonego decyzją zobowiązania czy obowiązku o charakterze pieniężnym nie usprawiedliwia wstrzymania wykonania rozstrzygnięcia.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11 ( internetowa centralna baza orzeczeń i informacji o sprawach cbois.nsa.gov.pl) "w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi uiszczone już, a nienależne zobowiązanie będzie podlegać zwrotowi wraz z odsetkami, stanowiącymi swoistą formę odszkodowania".

W niniejszej sprawie zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego Oddział Celny ustalające stronie skarżącej opłatę w wysokości 11.494,00 zł za przechowywanie w depozycie towaru.

W świetle wcześniejszych uwag wysokość tej opłaty, bez wskazania dodatkowych okoliczności, nie uzasadnia wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia. Zasadności wniosku nie można upatrywać w ewentualnej zasadności skargi, która nie jest na obecnym etapie analizowana.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.