Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 739/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 art. 176
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek, po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2010 r. skargi kasacyjnej M. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2009 r., sygn. akt III SA/Wa 739/09 w sprawie ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 20 października 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2009 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji określającej zobowiązanie podatkowe w zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.

W ustawowym terminie profesjonalny pełnomocnik Skarżącej złożył skargę kasacyjną. W skardze tej wskazał, iż zaskarżonemu wyrokowi zarzuca naruszenie przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna, jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu.

Jak wynika z treści art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przepis ten określa wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Są one dwojakiego rodzaju: wymagania przewidziane dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, wymienione w art. 46, 47 i 215 § 1 P.p.s.a. oraz wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wyraźnie wskazane w art. 176. Oba rodzaje wymagań łączy spójnik "oraz". Decydujące znaczenie spójnika "oraz" zawartego w art. 176 P.p.s.a. wynika z faktu, że dokonuje on dychotomicznego podziału wymagań przewidzianych dla skargi kasacyjnej na "przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym" i inne wymagania właściwe tylko dla skargi. Wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wymienione w art. 176 po wyrazie "oraz" to:

a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia,

b) wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,

c) przytoczenie podstaw kasacyjnych,

d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia,

e) oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Prawidłowe sformułowanie podstaw kasacyjnych polega na wskazaniu konkretnych przepisów prawa, które zostały naruszone z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu (ewentualnie innych jednostek redakcyjnych) oraz na czym to naruszenie polegało (art. 176 p.p.s.a.). Autor skargi ma obowiązek przytoczyć podstawy kasacyjne i uzasadnić je. Autor skargi ma wskazać jaki konkretny przepis postępowania (przez oznaczenie go numerem jednostki systematycznej aktu normatywnego) został naruszony przez orzekający sąd i na czym - jego zdaniem - to naruszenie polegało oraz jaki to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie jest niezbędne dla wyznaczenia granic skargi kasacyjnej, w ramach których podlega ona rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny (art. 183 P.p.s.a). Braki skargi w tym zakresie powodują zatem jej odrzucenie, albowiem przy związaniu Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 P.p.s.a) uniemożliwiają one merytoryczne rozpoznanie tego środka prawnego. Sąd ten nie może jedynie domyślać się intencji autora skargi kasacyjnej, ani wnioskować, na czym strona skarżąca opiera swoje żądanie rozstrzygnięcia, czy sąd I instancji prawidłowo zastosował prawo.

Skarga kasacyjna wniesienia przez pełnomocnika M. M. nie spełnia tych wymagań, ponieważ nie przytoczono w niej żadnych podstaw kasacyjnych. Samo wskazanie "zaskarżonemu wyrokowi zarzucam naruszenie przepisów postępowania, co miało istotny wpływ na wynik sprawy" jest jak wykazano powyżej niewystarczające.

Z tych względów, na podstawie art. 178 w związku z art. 176 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną.