Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 971/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-11-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Artur Mudrecki, , , po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku Biura Turystycznego "A." Spółka Jawna w K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Biura Turystycznego "A." Spółka Jawna w K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 1547/12, w sprawie ze skarg Biura Turystycznego "A." Spółka Jawna w K. na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 31 lipca 2012 r., Nr: [...], w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień, październik, listopad i grudzień 2003 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 października 2013 r. wniesiono o wstrzymanie wykonania zaskarżonych decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Biura Turystycznego A. Spółka jawna od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Kr 1547/12, w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że egzekucja kwoty 703.623 zł stanowi realne zagrożenie dla płynności finansowej Biura Turystycznego. Dodano, że działalność gospodarcza prowadzona w formie biura turystycznego cechuje się znacznym ryzykiem, szczególnie obecnie w czasach ogólnego kryzysu. Egzekucja z majątku spółki prowadzić będzie do zlikwidowania spółki z powodu niewypłacalności. Zamknięcie działalności biura stanowić będzie trudne do odwrócenia skutku, co jednocześnie narazi właściciela biura turystycznego na znaczące szkody.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Wniesienie skargi do sądu ze względu na treść ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) (dalej u.p.p.s.a.) nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Zasadą jest zatem wykonalność decyzji ostatecznej. Sąd jednak może, choć nie musi, stosownie do treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a. na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności. Jak wynika z tego przepisu, przesłanką wstrzymania zaskarżonego aktu jest zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd wydając orzeczenie w omawianym przedmiocie, powinien swoje rozstrzygnięcie oprzeć zarówno o wniosek skarżącego, jak i materiał dowodowy zgromadzony w aktach sprawy i ocenić, czy występują wymienione przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Jednakże uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (vide postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 listopada 2004 r., sygn. FZ 474/04 oraz z 31 sierpnia 2004 r., sygn. FZ 267/04, dostępne w bazie internetowej CBOIS).

Według Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle powyższych wywodów, w niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała konieczności udzielenia jej ochrony tymczasowej. Wynika to z faktu, że samego egzekwowania obowiązku pieniężnego przy panującym kryzysie biur turystycznych nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W rozpatrywanym wniosku strona nie odwołała się do dokumentów źródłowych odzwierciedlających jej sytuację. Nie podano nawet w sposób szacunkowy aktualnych przychodów, czy też zobowiązań z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, nie wspominając już o złożeniu stosownej dokumentacji w tym zakresie. Z tego względu subiektywne obawy skarżącej dotyczące skutków egzekucji nie mogły stanowić podstawy wstrzymania zaskarżonych decyzji.

Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w związku z art. 193 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.