Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 145/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2016-03-14 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par.1 P.p.s.a., art. 63 par. 3 i par. 5Pp.sa
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka - Kuligowska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

R. S. reprezentowany przez radcę prawnego A. H., zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z dnia [...] ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na budowie farmy wiatrowej składającej się z elektrowni wiatrowych o łącznej mocy 39 MW ze stacja elektroenergetyczną i niezbędną infrastrukturą techniczna na terenie m. dz. nr [...] gm.. Jednocześnie w skardze, pełnomocnik skarżącego zwrócił się do Sądu z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd, na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w tym akcie. Wykonanie aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów nakładających na adresata określony obowiązek, bądź przyznających mu określone uprawnienie. Wydanie decyzji środowiskowej nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też z nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów, a organy administracji publicznej nie mają możliwości użycia przymusu państwowego do doprowadzenia do stanu zgodnego z treścią zaskarżonej decyzji.

W świetle powyższego, wskazać należy, że decyzja określająca środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 18 sierpnia 2009 r., sygn. akt II OZ 665/09, Lex nr 552936; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 13 listopada 2009 r., sygn. akt II SA/Gd 634/09, Lex nr 630457), co, zdaniem Sądu, w zasadzie wyklucza wstrzymanie wykonania decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia.

Niezależnie od powyższego, należy zaznaczyć, że brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w kontekście przesłanek uzasadniających zastosowanie ochrony tymczasowej, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA z dnia 30 listopada 2004 r. sygn. GZ 120/04 i z dnia 18 maja 2004 r. sygn. FZ 65/04). W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik nie przedstawił żadnych okoliczności i argumentów na poparcie zgłoszonego wniosku, tak więc Sąd nie miał możliwości jakiejkolwiek oceny tego wniosku i rozważenia stanowiska strony w kontekście ewentualnych szkód i trudnych do odwrócenia skutków, które zaskarżona decyzja mogłaby, w ocenie pełnomocnika, spowodować dla skarżącego.

Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.