Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 775/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-10-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik, , , po rozpoznaniu w dniu 11 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie radcy prawnego


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 10 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę M.B. na decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej.

W dniu 3 lipca 2012 r. M.B. wniósł o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. W urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy odniósł się merytorycznie do decyzji organów sanitarnych związanych z odmową stwierdzenia choroby zawodowej. Wskazał, że posiada długi kredytowe, nie posiada majątku, zasobów pieniężnych ani przedmiotów wartościowych . Dodatkowo podał, że prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i zamieszkuje mieszkanie powierzchni 43 m2. Podał, że obecnie jedynym jego dochodem są przychody z tytułu umowy zlecenia w wysokości około 300 zł miesięcznie.

Wobec uznania, że wskazane we wniosku okoliczności nie są wystarczające do dokonania właściwej oceny sytuacji majątkowej skarżącego Sąd zarządzeniem z dnia 25 lipca 2012 r. wezwał go do uzupełnienia braków wniosku w terminie 7 dni poprzez złożenie oświadczenia i potwierdzających to oświadczenie dokumentów w zakresie faktycznie ponoszonych wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem, wskazania źródeł z których aktualnie czerpie środki na pokrycie tychże bieżących wydatków.

W odpowiedzi na wyżej przywołane wezwanie skarżący przedłożył żądane dokumenty, z których wynika, że w miesiącu lipcu 2012 r. poniósł wydatki: w kwocie 60,54 zł z tytułu opłaty za energię elektryczną, 31,32 zł z tytułu opłaty za gaz. Dodatkowo wykazał, że w miesiącu sierpniu 2012 r. wykupił autobusowo-tramwajowy bilet miesięczny za kwotę 138 zł. Ponadto skarżący przedłożył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w G. zaświadczające, iż w okresie od 2 marca 2012 r. do 24 kwietnia 2012 r. zarejestrowany był jako osoba bezrobotna oraz pobrał następujące świadczenia w kwotach netto: 636,21 zł zasiłku dla bezrobotnych, 473,50 zł dodatku aktywizacyjnego. Dodatkowo przedłożył zaświadczenie o zarobkach wystawione przez P.U.H. A J.D. potwierdzające, że skarżący wykonuje w zakładzie czynności w ramach umowy zlecenia zawartej w dniu 25 kwietnia 2012 r. do 31 marca 2014 r. przy czym w okresie od 1 maja 2012 r. do 31 lipca 2012 r. otrzymał on wynagrodzenie brutto w wysokości 1.413 zł. zatem przeciętnie miesięcznie otrzymywał kwotę 471 zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z regulacją art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – zwanej dalej w skrócie "P.p.s.a." stronie na jej wniosek może zostać przyznane prawo pomocy. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. W niniejszej sprawie z treści wniosku wynika, iż intencją skarżącego było uzyskanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika z urzędu.

W tym zakresie wskazać należy, że co do zasady prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje jedynie zwolnienie od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków bądź też od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata lub radcy prawnego, doradcy podatkowego bądź rzecznika patentowego. Jest również regułą, że przyznanie prawa pomocy wnioskodawcy będącemu osobą fizyczną w tym zakresie następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie samodzielnie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a).

W ocenie Sądu sytuacja skarżącego w pełni wypełnia wskazane wyżej przesłanki warunkujące przyznanie prawa pomocy. Jak wynika bowiem z treści wniosku skarżącego nie posiada on żadnych zasobów majątkowych, a środki finansowe przeznaczane na utrzymanie są skromne i nie pozwalają w pełni pokryć bieżących potrzeb skarżącego. Okoliczności powyższe zostały w sposób należyty wykazane przez stronę skarżącą. W ocenie Sądu sytuacja materialna skarżącego jest trudna i pozwala przyjąć, że obecnie nie dysponuje środkami umożliwiającymi poczynienie oszczędności umożliwiających pokrycie kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru. Tym bardziej, że obecnie jedyne źródło jego utrzymania to wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia, które średniomiesięcznie wynosi 471 zł.

Z powyższego wynika, iż skarżący nie posiada środków na pokrycie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Z tych względów, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. postanowiono jak sentencji.