Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 6/20
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-08-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i 3, art. 229 par. 1, art. 230, art. 231
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Maria Jagielska po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. Sp. K. z siedzibą w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 października 2019 r. sygn. akt III SA/Kr 920/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi A. Sp. K. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 października 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 920/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę decyzję A. Sp. K. z siedzibą w K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] kwietnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

W uzasadnieniu Sąd I instancji podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 września 2019 r. spółka A. Sp. K. została zobowiązana do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 400 zł w terminie 7 dni od doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało doręczone skarżącej spółce w dniu 24 września 2019 r. Skarżąca w dniu 1 października 2019 r. uiściła jedynie 50 zł. Pozostała część wpisu, jak wynika z informacji z Kasy WSA w Krakowie z dnia 9 października 2019 r., nie została uiszczona. Z tych przyczyn Sąd I instancji odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., powoływanej dalej jako p.p.s.a.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła A. Sp. K., wnosząc o jego zmianę z zaliczeniem częściowej wpłaty wpisu w wysokości 50 zł i rozpatrywanie skargi z rozłożeniem na raty pozostałej części wpisu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W uzasadnieniu spółka wyjaśniła, że wniosła w terminie część wpisu, mając zamiar wnosić kolejne kwoty w miesięcznych ratach ze względu na brak środków do jednorazowego uiszczenia pełnej wysokości wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z treści art. 230 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Jednym z tego rodzaju pism jest skarga. O charakterze wpisu od pism wszczynających postępowanie sądowe rozstrzyga art. 231 p.p.s.a. wskazując, że wpis stosunkowy pobiera się tylko w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych zaś sprawach pobiera się wpis stały. Jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 p.p.s.a.).

Zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi, przy wartości przedmiotu zaskarżenia ponad 10.000 zł do 50.000 zł, 3% tej wartości, nie mniej jednak niż 400 zł. W rozpoznawanej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia wynosiła 12000 zł, prawidłowo zatem Sąd I instancji ustalił wysokość wpisu sądowego od skargi na 400 zł.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo zastosował ten przepis w ustalonym stanie sprawy, bowiem skarżąca, prawidłowo wezwana, nie uiściła w wymaganym terminie 7 dni wpisu od skargi na decyzję GITD z dnia [...] kwietnia 2019 r., co skarżąca wprost przyznała w zażaleniu. Brak uiszczenia wpisu od skargi w pełnej wysokości we wskazanym terminie musiał skutkować jej odrzuceniem.

Odnosząc się do argumentacji skarżącej, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 229 § 1 p.p.s.a., należności z tytułu nieuiszczonych kosztów sądowych oraz grzywien orzeczonych w postępowaniu przed sądem administracyjnym, z wyjątkiem grzywien, o których mowa w art. 55 § 1, art. 149 § 2 oraz art. 154 § 1, mogą być umorzone lub zapłata tej należności może być odroczona albo rozłożona na raty, jeżeli jej ściągnięcie byłoby połączone z niewspółmiernymi trudnościami lub groziłoby dłużnikowi zbyt ciężkimi skutkami. W orzecznictwie przyjmuje się, że nieuiszczonego wpisu od skargi nie można uznać za nieuiszczoną należność orzeczoną przez sąd (w rozumieniu art. 229 § 1 p.p.s.a.), nie istnieje też prawna możliwość rozłożenia wpisu od skargi na raty, jego umorzenia lub odroczenia terminu jego zapłaty (por. postanowienie NSA z 15 grudnia 2004 r., sygn. akt I GZ 126/04). Należy bowiem zauważyć, że nieuiszczenie wpisu sądowego od skargi pomimo wezwania powoduje odrzucenie skargi, natomiast nie jest zagrożone przymusowym ściągnięciem (w drodze egzekucji). Przymusowo ściągnięte będą natomiast te należności sądowe, którymi strona została obciążona w prawomocnym orzeczeniu kończącym postępowanie po rozpoznaniu skargi i tylko do takich należności stosuje się art. 229 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 28 września 2017 r., sygn. akt II OZ 1188/17).

Dodać ponadto należy, że skarżąca nie wnioskowała o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi.

Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. postanowił oddalić zażalenie.