Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 439/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2008-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jerzy Marcinowski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 października 2008 r. skarżący skierował bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] września 2008 r. w przedmiocie odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Pismo to wpłynęło do Biura Podawczego tego Sądu w dniu 21 października 2008 r., a następnie – na skutek zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z tego samego dnia - pismo w dniu 23 października 2008 r. zostało przekazane Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, a więc właściwemu organowi administracji, za którego pośrednictwem powinno zostać wniesione przez skarżącego. Pismo zostało dostarczone bezpośrednio do organu w dniu 27 października 2008 r.

Zaskarżona decyzja zawiera pouczenie o 30 - dniowym terminie do wniesienia skargi do Sądu, liczonym od daty doręczenia decyzji, oraz wskazuje tryb wniesienia skargi – za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego jako organu, który wydał zaskarżona decyzję.

W tym stanie sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarżący uchybił przewidzianemu w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa) 30 – dniowemu terminowi do wniesienia skargi, liczonemu od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie.

Zgodnie z art. 54 § 1 i 2 ppsa skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ administracji przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia.

Od dnia 1 stycznia 2004 r., a więc od wejścia w życie ustawy zmieniającej zasadniczo sądownictwo administracyjne, do dnia 31 grudnia 2005 r. ustawodawca przewidział okres przejściowy, w trakcie którego skargę wniesioną bezpośrednio do sądu administracyjnego, w 30 - dniowym terminie określonym w art. 53 § 1 ppsa, sąd administracyjny przekazywał organowi, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, ze skutkiem takim, jakby skarga została wniesiona zamiast do Sądu, bezpośrednio do organu.

Jednak zgodnie z treścią art. 98 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1271 ze zm.), po dniu 1 stycznia 2006 r. powyższa zasada przekazywania skargi z fikcją zachowania terminu nie może już być stosowana.

Wskazać należy również, że sąd nie ma już obowiązku przekazywania skargi właściwemu organowi, jako że nie jest organem administracji publicznej objętym dyspozycją art. 65 §1 kodeksu postępowania administracyjnego, zaś podanie wniesione na skutek omyłki do sądu przed upływem przepisanego terminu nie będzie z tego tylko powodu uważane za wniesione z zachowaniem terminu do organu administracji. Wniesienie pisma do sądu nie daje więc już żadnej ochrony przed negatywnymi skutkami uchybienia ustawowego terminu.

Ustawa nie precyzuje przy tym, jakich czynności powinien dokonywać aktualnie sąd, stwierdzając powyższe uchybienie. Przyjąć jednak można, że jako alternatywa odrzucenia pisma jako wniesionego do niewłaściwego organu, w interesie skarżącego może być dokonane przekazanie pisma właściwemu organowi, jako mające na celu przyspieszenie czynności i ewentualne zachowanie terminu. W braku jednak wyraźnej podstawy ustawowej nie można przyjmować, że od dnia 1 stycznia 2006 r. dla zachowania terminu wystarczające jest wniesienie w odpowiednim czasie skargi bezpośrednio do sądu.

W doktrynie wskazuje się dwie koncepcje związane z określeniem skutków wniesienia pisma do sądu administracyjnego zamiast do właściwego organu administracji.

Część doktryny uznaje, że dla zachowania terminu konieczne jest, aby przed jego upływem pismo wpłynęło do właściwego organu administracji publicznej (H. Knysiak – Molczyk w: T. Woś (red.) "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Warszawa 2005 r., kom. do art. 83 cyt. za Lex Polonica).

Odmienny pogląd prezentuje J.P. Tarno (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2004, s. 144 - 145) przywołując stanowisko Sądu Najwyższego wyrażone jeszcze w okresie obowiązywania art. 199 § 1 i art. 200 § 1 kpa, zgodnie z którym wniesienie skargi przed upływem terminu bezpośrednio do sądu administracyjnego czyni zadość wymaganiom ustanowionym w tych przepisach, pod warunkiem, że przed upływem tego terminu skarga zostanie nadana w urzędzie pocztowym przez sąd administracyjny pod adresem właściwego organu administracyjnego.

Jednak żadna z powyższych koncepcji nie pozwala na przyjęcie, że w przedmiotowej sprawie termin na złożenie skargi został zachowany. Termin ten, liczony od dnia doręczenia decyzji (22 września 2008 r.) minął w dniu 22 października 2008 r., a więc dzień przed nadaniem pisma przez sąd do właściwego urzędu, choć wszystkie czynności zostały wykonane niezwłocznie, a pismo zostało wyekspediowane w ciągu dwóch dni od jego wpływu do sądu. Nieracjonalne byłoby oczekiwanie od sądu, iż w ciągu jednego dnia dokona wszelkich czynności proceduralnych, począwszy od segregacji korespondencji, wciągnięcia pisma do ewidencji, przedstawienia do dekretacji, wydania stosownego zarządzenia przez przewodniczącego wydziału, przygotowania jego wykonania oraz nadania pisma (a przy uwzględnieniu koncepcji bardziej rygorystycznej, przedstawionej jako pierwsza - również doręczy organowi administracji). Nie ma też żadnych podstaw do rozważania kwestii przywrócenia terminu, gdyż nikt poza skarżącym, który nie zastosował się do skierowanego do niego pouczenia, nie ponosi winy w jego uchybieniu.

Podsumowując – skarga trafiła do organu administracji po upływie terminu do jej wniesienia, mimo prawidłowego pouczenia skarżącego o trybie i terminie wniesienia skargi.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ppsa ustawy sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Mając powyższe na uwadze, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 cyt. ustawy należało orzec jak w postanowieniu.