Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2954/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 35 par. 1 i 3, art. 36 par. 1, art. 64 par. 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Chlebny Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz /spr./ Sędzia NSA del. Janina Kosowska Protokolant: starszy inspektor sądowy Agnieszka Majewska po rozpoznaniu w dniu 8 maja 2013 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej Wójta Gminy Książ Wielki od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 września 2012 r. sygn. akt II SAB/Kr 115/12 w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Wójta Gminy Książ Wielki w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej [...] oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 5 września 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 115/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w sprawie ze skargi [...] Sp. z o.o. z/s w W. na bezczynność Wójta Gminy Książ Wielki w sprawie [...] w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...], zobowiązał Wójta Gminy Książ Wielki do wydania w terminie jednego miesiąca aktu administracyjnego stwierdzając jednocześnie, że przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa oraz zasądził od Wójta Gminy Książ Wielki na rzecz strony skarżącej [...] Sp. z o.o. z/s w W. kwotę 357 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Wyrok ten został wydany w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy:

W dniu 30 listopada 2009 r. [...] Sp. z o.o. z/s w W. wystąpiła do Wójta Gminy Książ Wielki z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...] w miejscowości K. na działce [...], gmina K.

Pismem z dnia 25 stycznia 2010 r. organ wezwał inwestora do uzupełnienia braków formalnych pisma, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. W zakreślonym terminie inwestor uzupełnił wniosek.

W dniu [...] grudnia 2010 r. organ wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla ww. inwestycji.

Na skutek złożonego odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi l instancji do ponownego rozpoznania.

Skarga na ww. decyzję została prawomocnie oddalona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 20 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 759/11.

Ponownie prowadząc postępowanie organ pismem z dnia 24 listopada 2011 r. wezwał inwestora do uzupełnienia wniosku, w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania, poprzez m. in. "przedłożenie odpowiedniej aktualnej dokumentacji kwalifikacji przedsięwzięcia wpływu planowanej inwestycji na środowisko w tym negatywnego oddziaływania inwestycji emitujących pola elektromagnetyczne oddziaływujące na środowisko oraz na zdrowie ludzi w związku z tym, że planowana inwestycja znajduje się w sąsiedztwie dwóch innych inwestycji tego samego rodzaju, celem właściwego ustalenia i określenia stron postępowania".

Następnie Wójt Gminy Książ Wielki zawiadomieniem z dnia 15 grudnia 2011r., wskazując na nieuzupełnienie w całości braków wniosku, gdyż strona nie przedłożyła kwalifikacji przedsięwzięcia wpływu planowanej inwestycji na środowisko zawierającej "zależności i stopnia oddziaływania istniejących i nowoprojektowanego obiektu na otoczenie", poinformował Spółkę o pozostawieniu jej wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji bez rozpoznania.

Zażalenie [...] Sp. z o.o. z/s w W. do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na niezałatwienie sprawy w terminie, organ ten uznał za bezzasadne.

Pismem z dnia 13 czerwca 2012 r. [...] Sp. z o.o. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na bezczynność Wójta Gminy Książ Wielki w opisanej wyżej sprawie, zarzucając szereg uchybień przepisom postępowania, tj. naruszenie art. 64 § 2 K.p.a., art. 12 K.p.a., art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 8 K.p.a. i art. 107 § 3 K.p.a., art. 6 K.p.a. w zw. z art. 7 Konstytucji RP, art. 35 § 1 i 3 K.p.a., art. 72 ust. 1 pkt 3 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.), § 2 ust. 1 pkt 7 oraz § 3 ust. 1 pkt 8 w zw. z § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. Nr 213, poz. 1397 ze zm.). Jednocześnie wniesiono o zobowiązanie Wójta Gminy Książ Wielki do niezwłocznego, nie później niż w terminie 30 dni, podjęcia czynności w sprawie wszczętej wnioskiem [...] Sp. z o.o. z dnia 30 listopada 2009 r. prowadzonej pod znakiem [...] w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej [...], stwierdzenie, że bezczynność w prowadzeniu przedmiotowego postępowania administracyjnego miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz zwrot od Wójta Gminy Książ Wielki kosztów postępowania.

W uzasadnieniu wniesionej skargi zawarto rozważania na poparcie stanowiska skarżącej Spółki.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy w Książu Wielkim wniósł o jej oddalenie, wskazując, że wzywając inwestora do uzupełnienia braków skargi wypełniał zalecenia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. i wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 759/09.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, że wniesiona skarga zasługuje na uwzględnienie.

W uzasadnieniu Sąd podniósł, wskazując na przepis art. 12 i 35 K.p.a., że w przedmiotowej sprawie terminy wynikające z art. 35 K.p.a. zostały wielokrotnie przekroczone przez organ I instancji, skoro wniosek inwestora o wydanie decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii komórkowej wpłynął do organu dnia 30 listopada 2009 r., a pismo Wójta Gminy Książ Wielki o uzupełnienie braków formalnych wniosku pochodzi z dnia 25 stycznia 2010 r., co oznacza, że organ zareagował po raz pierwszy niemal po upływie dwóch miesięcy.

Nadto Sąd zauważył, uwzględniając cały przebieg postępowania w sprawie, w tym postępowanie odwoławcze od decyzji Wójta Gminy Książ Wielki z dnia [...] grudnia 2010 r. oraz postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane skargą inwestora od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2011 r. uchylającej ww. decyzję Wójta z dnia [...] grudnia 2010 r., zakończone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 759/11 oddalającym skargę, że kluczowy dla oceny czy w sprawie doszło do bezczynności organu jest fakt, iż po ponownym wpłynięciu akt sprawy do organu I instancji, tj. w dniu 17 listopada 2011 r. przedmiotowe postępowanie było prowadzone z naruszeniem terminów wymaganych ww. przepisem art. 35 § 3 K.p.a.

Dalej Sąd wskazał, że - jak wynika z przedłożonych akt sprawy - organ I instancji po otrzymaniu akt administracyjnych w dniu 17 listopada 2011 r. prowadził postępowanie i nie zakończył postępowania do dnia niniejszej rozprawy wydaniem decyzji, postanowienia lub innego aktu lub nie podjął czynności wymaganej przez prawo. Nadto pismem z dnia 24 listopada 2011 r. Wójt Gminy Książ Wielki wezwał inwestora do usunięcia braków formalnych wniosku w terminie siedmiu dni, natomiast po upływie tego terminu pismem z dnia 15 grudnia 2011 r. zawiadomił go o pozostawieniu sprawy bez rozpoznania ze względu na niewykonanie w pełni, nałożonego w trybie art. 64 § 2 K.p.a., obowiązku, w szczególności poprzez niewyjaśnienie kwestii wzajemnej zależności i wzajemnego oddziaływania planowanej i już istniejących stacji bazowych telefonii komórkowej w terenie inwestycji.

Odnosząc się zaś do zarzutów podniesionych w skardze Sąd I instancji wyjaśnił, iż są one zasadne w szczególności w zakresie kwestionowania zastosowanego przez organ I instancji trybu z art. 64 § 1 K.p.a., który dotyczy braków formalnych uzupełnianych przed wszczęciem postępowania. Przede wszystkim jednak Sąd zauważył, że w sytuacji, gdy inwestor - w ocenie organu - nie przedstawił wymaganych dokumentów, w tym żądanych opinii lub ich uzupełnień, organ I instancji powinien podjąć rozstrzygnięcie merytoryczne, a nie podejmując takiego rozstrzygnięcia w terminie z art. 35 § 1 K.p.a. i nie stosując dyspozycji z art. 36 K.p.a. pozostawał w bezczynności. Nie można bowiem, w ocenie Sądu, pozostawić bez rozpoznania postępowania, które zostało już prawidłowo wszczęte. Nadto Sąd podkreślił, że nie oceniał zasadności wezwania inwestora z dnia 24 listopada 2011 r. do usunięcia braków formalnych wniosku złożonego w dniu 30 listopada 2009 r.

Zdaniem Sądu bezczynność Wójta Gminy Książ Wielki nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa ze względu na skomplikowany charakter sprawy w zakresie jej uregulowania przepisami prawa ochrony środowiska.

Od powyższego wyroku skargę kasacyjną wywiódł Wójt Gminy Książ Wielki, zaskarżając przedmiotowe orzeczenie w całości i zarzucając mu:

- naruszenie przepisów art. 35 § 1 i 3, art. 36 § 1 i art. 64 § 2 K.p.a., co miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając na uwadze powyższe wniesiono o uchylenie zakwestionowanego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W ocenie organu zaskarżony wyrok jest niezasadny i jako taki nie zasługuje na akceptację.

W uzasadnieniu organ przytoczył stan faktyczny sprawy i wskazał, że stosując się do zaleceń Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wyrażonych w orzeczeniu z dnia 30 czerwca 2011 r., którymi organ jest związany, wezwał inwestora do usunięcia braków wniosku o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 30 listopada 2009 r. poprzez "przedłożenie odpowiedniej aktualnej dokumentacji kwalifikacji przedsięwzięcia wpływu planowanej inwestycji na środowisko w tym negatywnego oddziaływania inwestycji emitujących pola elektromagnetyczne oddziaływujące na środowisko oraz zdrowie ludzi w związku z tym, iż planowana inwestycja znajduje się w sąsiedztwie dwóch innych inwestycji tego samego rodzaju, celem właściwego określenia i ustalenia stron postępowania. Wyjaśnieniu powinna podlegać kwestia wzajemnej zależności i stopnia oddziaływania istniejących i nowoprojektowanego obiektu na otoczenie. (...)

- doprecyzowanie charakterystyki planowanej inwestycji, która powinna obejmować wszystkie charakterystyczne parametry techniczne inwestycji oraz dane dotyczące wpływu na środowisko (zgodnie z art. 52 ust. 2 pkt 2 lit. c ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym)

- ewentualne przedłożenie aktualnych pełnomocnictw dla osób reprezentujących [...] Sp. z o.o. (dotychczasowe pełnomocnictwa wygasły) w przypadku gdy takie osoby mają reprezentować firmę przed organem I instancji."

Wezwanie zostało więc skierowane do inwestora w oparciu o powołany przepis art. 64 § 2 K.p.a. Nadto wskazano, że należy zgodzić z wywodami zawartymi w postanowieniu Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] marca 2012 r., że w przeciwieństwie do tego, co podnosi Sąd I instancji w zaskarżonym wyroku, organ I instancji w sposób prawidłowy zinterpretował zalecenie organów wyższego stopnia. Stwierdzenie Sądu, że przepis art. 64 § 1 K.p.a. odnosi się do braków formalnych uzupełnianych przed wszczęciem postępowania nie oznacza, że nie było podstaw do wezwania strony do uzupełnienia wniosku w oparciu o przepis art. 64 § 2 K.p.a., a co za tym idzie zawiadomienia strony o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w przypadku braku uzupełnienia wniosku w obowiązującym terminie. Sąd w żadnym razie nie stwierdził, że tego rodzaju działanie Wójta było nieuprawnione.

W związku z tym stanowisko Sądu wynikające z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, iż konsekwencją działania organu I instancji było ostatecznie, w tym wypadku, popadnięcie w bezczynność, jest bezpodstawne.

Organ administracji publicznej pozostaje w bezczynności w każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie określonym w art. 35 § 1 i § 3 K.p.a., jeżeli nie dopełnił czynności określonych w art. 36 § 1 K.p.a. lub nie podjął innych działań wynikających z przepisów procesowych mających na celu usunięcie przeszkody w wydaniu decyzji - w omawianym przypadku organ I instancji podjął konieczne w sprawie działania, co powoduje, że żadnym razie nie popadł w bezczynność, jak twierdzi się w zaskarżonym wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 183 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania, której przesłanki zostały enumeratywnie wymienione w § 2 powołanego artykułu. W rozpoznawanej sprawie nieważność postępowania sądowoadministracyjnego nie wystąpiła, zatem wniesioną skargę kasacyjną należało rozpoznać w granicach zakreślonych podniesionymi w jej treści zarzutami.

Skarga kasacyjna oparta została na zarzucie naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 35 § 1 i § 3, art. 36 § 1 i art. 64 § 2 K.p.a. Zdaniem skarżącego kasacyjnie w rozpoznawanej sprawie nie można mówić o bezczynności Wójta Gminy Książ Wielki, albowiem pozostawienie bez rozpoznania podania Spółki [...] było skutkiem niewykonania przez inwestora nałożonych na niego w trybie art. 64 § 2 K.p.a. obowiązków, zaś wezwanie do usunięcia braków wniosku z dnia 30 listopada 2009 r. było wynikiem zaleceń zawartych w decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2011 r. oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 759/11. Zarzuty te jednak jako całkowicie nieusprawiedliwione, nie mogły spowodować uchylenia zaskarżonego wyroku.

Niezależnie od tego, że Sąd I instancji powołanych wyżej przepisów procedury administracyjnej nie stosował, lecz oceniał w ramach wniesionej skargi na bezczynność przesłanki jej występowania w postępowaniu uruchomionym wnioskiem inwestora Spółki [...] o ustalenie lokalizacji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie "Stacji Bazowej Telefonii Komórkowej [...]" na działce nr [...] położonej w miejscowości K., to przede wszystkim podnieść należy, iż ocena zaistnienia bezczynności w rozpoznawanej sprawie dotyczy wszczętego i prowadzonego już postępowania administracyjnego, stąd też dokonana przez Sąd I instancji ocena w tym zakresie w całości zasługuje na aprobatę. Zatem zaskarżony wyrok odpowiada prawu.

Realizacja zasady ogólnej szybkości i racjonalnego prowadzenia postępowania jest zagwarantowana przepisami określającymi terminy załatwienia sprawy. Z ogólnych zasad postępowania administracyjnego wynika, że organy administracji publicznej mają obowiązek działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy, zgodnie z art. 12 § 1 K.p.a., a także zobowiązane są podejmować wszelkie kroki niezbędne do jej wyjaśnienia i załatwienia w myśl art. 7 i 77 § 1 K.p.a. Przy czym z przepisu art. 35 § 1 i 3 K.p.a. wynika obowiązek załatwienia sprawy bez zbędnej zwłoki, jeżeli zaś załatwienie sprawy wymaga postępowania wyjaśniającego to nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania. Nadto w świetle art. 36 § 1 K.p.a. wymagane jest, aby o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w ustawowym terminie organ podał stronom przyczyny zwłoki i wskazał nowy termin załatwienia sprawy.

Istota problemu w rozpatrywanej sprawie sprowadza się do odpowiedzi na pytanie czy po wszczęciu postępowania administracyjnego, w którym wydano stosowne decyzje, a następnie zostały one uchylone, a sprawa przekazana do ponownego rozpoznania, organ I instancji kontynuując postępowanie, w którym zobowiązuje wnioskodawcę (inwestora), do usunięcia braków formalnych wniosku w oparciu o przepis art. 64 § 2 K.p.a. i uznając, że tenże na tym etapie nie uzupełnił w całości złożonego wniosku kończy postępowanie pozostawieniem podania bez rozpoznania, pozostaje w bezczynności czy też nie.

Co do zasady należy uznać, iż zgodnie z art. 61 § 3 K.p.a. postępowanie administracyjne wszczyna niewadliwy formalnie wniosek złożony przez legitymowany do tego podmiot.

Instytucja pozostawienia podania bez rozpoznania jest przewidziana dla konkretnych sytuacji procesowych, które określa art. 64 § 2 K.p.a. Norma ta stanowi, że jeżeli podanie nie czyni zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach prawa, należy wezwać wnoszącego do usunięcia braków w terminie siedmiu dni z pouczeniem, że nieusunięcie tych braków spowoduje pozostawienie podania bez rozpoznania. Generalnie należy więc przyjąć, iż uprzedzenie o możliwości zastosowania przepisu art. 64 § 2 K.p.a. mogło nastąpić w początkowej fazie postępowania, gdy złożony wniosek nie wszczął jeszcze postepowania, z uwagi na braki formalne. Stwierdzenie przez organ, że pozostawia podanie bez rozpoznania, nastąpić może jedynie w przypadku nieusunięcia przez wnoszącego podanie jego braków w terminie siedmiu dni, po uprzednim wystosowaniu stosownego wezwania przez organ. Instytucji tej nie można jednak przenosić do trwającego już postępowania administracyjnego. Zatem w sytuacji kiedy wniosek strony wszczął już postępowanie administracyjne i w postępowaniu tym wydano kolejne decyzje, to wówczas instytucja pozostawienia podania bez rozpoznania nie może być stosowana. Skoro celem postępowania administracyjnego jest załatwienie sprawy przez wydanie decyzji rozstrzygającej ją co do istoty, to temu powinna służyć działalność orzecznicza administracji publicznej zmierzająca do konkretyzacji praw i obowiązków wynikających z powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Zatem toczące się postępowanie administracyjne musi w takich okolicznościach zakończyć się wydaniem decyzji merytorycznej, bądź kończącej sprawę w inny sposób. Pozostawienie w takiej sytuacji podania bez rozpoznania powoduje, że organ administracji pozostaje w bezczynności. Z takim właśnie przypadkiem mamy do czynienia w rozpoznawanej sprawie.

W rozpoznawanej sprawie jest niesporne, iż po wpłynięciu w dniu 30 listopada 2009 r. (uzupełnionego w dniu 11 lutego 2010 r.) wniosku Spółki [...] o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia pn. "Stacja Bazowa Telefonii Komórkowej [...]" , Wójt Gminy Książ Wielki w dniu [...] grudnia 2010 r. wydał decyzję o ustaleniu lokalizacji celu publicznego dla ww. inwestycji. Na skutek wniesionego od tej decyzji odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia [...] lutego 2011 r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania. Z kolei ta decyzja kasacyjna uchylająca decyzję organu I instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania została zaskarżona przez inwestora do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 759/11 oddalił wniesioną skargę. Gdy sprawa wrócił do organu I instancji do ponownego rozpoznania, ten wezwał inwestora do uzupełnienia przedłożonej dokumentacji czyniąc to w trybie art. 64 § 2 K.p.a., a następnie uznając, że tenże nie wywiązał się z nałożonego obowiązku uzupełnienia w pełni przedłożonej dokumentacji, pozostawił sprawę bez rozpoznania.

Pozostawienie podania bez rozpoznania w trybie określonym w art. 64 § 2 K.p.a. nie wyklucza możliwości poddania tej czynności materialno-technicznej kontroli w ramach środków przewidzianych przez prawo dla przeciwdziałania nieterminowemu załatwieniu sprawy przez organ administracji publicznej - porównaj wyrok NSA z dnia 28 lipca 2011 r., sygn. akt II OSK 1017/11, LEX nr 1151812. Taką też skargę złożył w tej sprawie inwestor po uprzednim wyczerpaniu trybu zażaleniowego.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie w okolicznościach rozpoznawanej sprawy Sąd I instancji przyjął bezczynność Wójta Gminy Książ Wielki w przedmiocie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego dla spornej inwestycji, zobowiązując ten organ do podjęcia aktu administracyjnego w terminie jednego miesiąca, z jednoczesnym przyjęciem, że przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego przez ten organ nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa.

Należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, iż organ administracji pozostaje w bezczynności nie tylko wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie nie podejmuje żadnych czynności w sprawie, ale również wtedy, gdy je podejmuje, lecz mimo ustawowego obowiązku nie kończy postępowania wydaniem decyzji. W rozpoznawanej sprawie zasadnie wskazano w motywach zaskarżonego wyroku, iż w sytuacji gdy inwestor, w ocenie organu, nie przedstawił wymaganych dokumentów, w tym żądanej opinii lub ich uzupełnień, Wójt Gminy Książ Wielki powinien podjąć rozstrzygnięcie merytoryczne, a niepodjęcie takiego rozstrzygnięcia w terminie zakreślonym art. 35 § 1 K.p.a. i niezastosowanie dyspozycji art. 36 K.p.a. powoduje, że organ pozostaje bezczynny. Nie można bowiem pozostawiać bez rozpoznania postępowania, które zostało już - jak w tej sprawie - prawidłowo wszczęte.

Poglądu powyższego nie jest w stanie zmienić argumentacja skargi kasacyjnej, że wezwanie skierowane do inwestora w oparciu o powołany przepis art. 64 § 2 K.p.a. stanowiło wykonanie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] lutego 2011 r. oraz wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 30 czerwca 2011 r., sygn. akt II SA/Kr 759/11. Niewątpliwe powyższa decyzja jak i wyrok wskazywały jedynie na potrzebę uzupełnienia materiału dowodowego sprawy, w tym częściowego (jak uznał Sąd I instancji w wyroku z dnia 30 czerwca 2011 r. - przypomnienie Sądu), uzupełnienia braków wniosku, jak też właściwe ustalenie stron postępowania, które winny brać udział w tym postępowaniu. Z rozstrzygnięć tych jednak nie wynika, iż nawet potrzeba zastosowania art. 64 § 2 K.p.a. równoznaczna jest ze wskazywanym przez skarżącego kasacyjnie sposobem zakończenia postępowania wszczętego i prowadzonego w sprawie wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego spornej stacji bazowej Telefonii Komórkowej. Skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. przyjęło w decyzji z dnia [...] lutego 2001 r., że należy uchylić zaskarżoną decyzję o ustaleniu warunków zabudowy przedmiotowej inwestycji i przekazać sprawę do ponownego rozpoznania, a Sąd administracyjny oddalił skargę na taką decyzję, to jednocześnie przyjęto, że istnieje potrzeba merytorycznego rozpoznania tej sprawy, zatem nie jest uzasadnione aprobowanie stanowiska, że wszczęte i prowadzone w tej sprawie postępowanie może zakończyć się pozostawieniem podania bez rozpoznania.

Dodatkowo podnieść należy, że powoływanie się skarżącego kasacyjnie na stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. wyrażone w postanowieniu z dnia [...] marca 2012 r. uznającym zażalenie inwestora na bezczynność Wójta Gminy Książ Wielki w zakresie niezałatwienia sprawy w terminie za nieuzasadnione, pozostaje poza zakresem oceny sądów administracyjnych i stanowisko w nim wyrażone w żadnym wypadku nie wiąże sądu administracyjnego. Wyczerpanie trybu zażaleniowego z art. 37 § 1 K.p.a. warunkuje jedynie wniesienie skargi na bezczynność organu I instancji.

Przedstawione w motywach tego uzasadnienia stanowisko prowadzi do wniosku, że zarzuty skargi kasacyjnej jako całkowicie nieusprawiedliwione nie mogły odnieść zamierzonego skutku.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że wobec bezzasadności zarzutów skargi kasacyjnej, na podstawie art. 184 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.