Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 349/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 93 ust. 7
journal: Dz.U. 2007 nr 125 poz 874
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska, Sędzia WSA Rafał Wolnik (spr.), Protokolant Starszy referent Marta Zasoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. uchyla zaskarżoną decyzję w części nakładającej na skarżącą Spółkę karę pieniężną w kwocie [...] złotych, 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w uchylonym zakresie, 3. zasądza od Głównego Inspektora Transportu Drogowego na rzecz skarżącej Spółki kwotę 3.002,00 (trzy tysiące dwa) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. zakończona została kontrola przeprowadzona przez inspektorów [...] Wojewódzkiego Inspektoratu Transportu Drogowego w K. w przedsiębiorstwie obecnie skarżącej spółki "A" Spółki z o.o. w S. Przedmiotem tej kontroli była zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie uprawnień do wykonywania przewozów drogowych określonych w przepisach ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2007 r. , Nr 125, poz. 874 z późn. zm.), zwanej dalej u.t.d., oraz w przepisach wykonawczych do tej ustawy, a także zgodność wykonywania działalności gospodarczej w zakresie regulacji czasu pracy kierowców.

Jak wynika z protokołu tej kontroli, w jej trakcie stwierdzono m.in. naruszenie przepisów u.t.d. polegające na nieokazaniu do kontroli wykresówek lub dokumentów uzasadniających nieposiadanie wykresówek przez kierowcę R. G. w łącznej ilości [...] sztuk za wskazane dni w [...] i [...] r. Na usprawiedliwienie tej okoliczności do akt sprawy złożona została przez skarżącą kopia postanowienia Komisariatu Policji [...] w S. z dnia [...] r., [...], którym to postanowieniem umorzono dochodzenie w sprawie m.in. zaboru w celu przywłaszczenia saszetki z zawartością tarcz tachografu na szkodę skarżącej.

Decyzją z dnia [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego w K., powołując się na art. 93 ust. 1 u.t.d. oraz na ustalenia wskazanego wyżej protokołu kontroli, nałożył na skarżącą karę pieniężną w łącznej kwocie [...] zł. Na kwotę tę składała się m.in. kara w wysokości [...] zł z tytułu nieokazania wykresówek R. G. ([...]sztuk x 500,00 zł – lp. 11.4. pkt 1 załącznika do u.t.d.).

Na skutek wniesionego przez skarżącą odwołania od tej decyzji w części dotyczącej nałożenia kary pieniężnej w wysokości [...] zł, Główny Inspektor Transportu Drogowego zaskarżoną w niniejszym postępowaniu decyzją, uchylił decyzję organu pierwszej instancji w kwestionowanym zakresie i nałożył karę pieniężną w łącznej wysokości [...] zł. Z uzasadnienia decyzji wynika, że na nałożoną karę składa się kara w kwocie [...] zł z tytułu wykonywania transportu drogowego lub przewozu na potrzeby własne z naruszeniem warunków dotyczących dokumentacji pracy kierowcy w zakresie kierowania kierowcy na badania lekarskie i psychologiczne oraz kara w kwocie [...] zł z tytułu nieokazania wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie.

W uzasadnieniu wskazano, odnośnie naruszenia polegającego na nieokazaniu wykresówek, że w tym zakresie prawidłowo organ pierwszej instancji ocenił materiał dowodowy i karę w wysokości [...] zł nałożył słusznie i zgodnie z prawem. Powołano się na przepisy art. 14 ust. 2 oraz art. 15 ust. 1 i ust. 7a rozporządzenia Rady (EWG) 3821/85 oraz na art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców. Odnosząc się do podniesionych przez skarżącą okoliczności związanych z kradzieżą tych wykresówek, organ odwoławczy przytaczając orzecznictwo sądów administracyjnych stwierdził, że przedsiębiorca ma obowiązek okazać wykresówki lub dokument świadczący o nieprowadzeniu pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie. Późniejsze okazanie dokumentów nie może stanowić podstawy do nie nakładania sankcji z tego tytułu. Przedsiębiorca ma ponadto bezwzględny obowiązek starannego przechowywania wykresówek oraz innych dokumentów ewidencjonujących czas pracy kierowców. Organy inspekcji nie mają natomiast obowiązku wnikania w przyczyny nieokazania odpowiednich dokumentów. W ocenie organu przedmiotowe wykresówki nie były prawidłowo zabezpieczone, a przedsiębiorca nie dochował należytej staranności w zakresie ich przechowywania. Organ zwrócił uwagę, że prowadzone przez Policję dochodzenie dotyczyło L. T., którego dokumenty zostały skradzione w dniu [...] r. z pojazdu należącego do skarżącej. Wykresówki R. G. powinny znajdować się w przedsiębiorstwie, a nie w pojeździe, którym dysponował inny pracownik. Jednocześnie organ wskazał, że kierowca musi być w stanie okazać, na każde żądanie funkcjonariusza służb kontrolnych, wykresówki obejmujące bieżący dzień i poprzednie 28 dni. W takiej sytuacji w ocenie organu odwoławczego nie ma zastosowania art. 93 ust. 7 u.t.d., gdyż okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot wykonujący przewozy drogowe był w stanie przewidzieć możliwość powstania przedmiotowych naruszeń. To strona winna przedstawić w postępowaniu administracyjnym dowody potwierdzające jej stanowisko w tym przedmiocie.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca zaskarżyła powyższą decyzję w części, w jakiej nakłada na nią karę pieniężną w kwocie [...] zł z tytułu nieokazania wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie.

Zarzuciła naruszenie art. 93 ust. 7 u.t.d. w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2011 r., w związku z art. 92 ust. 1 pkt 8, art. 92 ust. 4 oraz l.p. 11.4. załącznika do u.t.d., art. 14 ust. 2 i art. 15 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85, art. 25 ust. 1 i 2 ustawy o czasie pracy kierowców oraz w związku z art. 6, art. 7, art. 8 i art. 77 § 1 k.p.a., poprzez nałożenie na skarżącą kary pieniężnej w łącznej wysokości [...] zł, gdy tymczasem nieokazanie dokumentów nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których skarżąca nie mogła przewidzieć i za które nie można przypisać jej odpowiedzialności.

Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w części, o zasądzenie kosztów postępowania oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym.

W uzasadnieniu skarżąca zasadniczo skupiła się na okoliczności, że brakujące wykresówki zostały skradzione. Kradzież została zgłoszona Policji, która po przeprowadzeniu dochodzenia umorzyła je z powodu nie wykrycia sprawcy. Wszystkie te zdarzenia miały miejsce jeszcze przed zawiadomieniem przez organ o zamiarze przeprowadzenia kontroli w przedsiębiorstwie. W ocenie skarżącej okoliczność kradzieży uzasadnia zastosowanie art. 93 ust. 7 u.t.d., gdyż zaszła przesłanka wyłączająca możliwość nałożenia kary pieniężnej.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Organ dodatkowo wskazał, że postępowanie przed organami obu instancji przeprowadzono w sposób wszechstronny, nie ograniczając zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. W ocenie organu nie doszło do naruszenia art. 77 § 1 k.p.a. bowiem organ wszechstronnie zebrał materiał dowodowy, ocenił moc dowodową poszczególnych dowodów, wskazał na dowody, które stały się podstawą rozstrzygnięcia. Nie doszło też do naruszenia wskazywanych w skardze zasad postępowania administracyjnego.

W piśmie z dnia [...] r. organ odwoławczy ustosunkowując się do wniosku skarżącej o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

Na rozprawie w dniu 20 czerwca 2012 r. pełnomocnik skarżącej podtrzymał wnioski i wywody skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem nie do odparcia są te jej zarzuty, które dotyczą naruszenia przepisów postępowania. Wbrew bowiem twierdzeniom organu odwoławczego doszło do naruszenia zarówno zasad postępowania administracyjnego, jak i przepisów k.p.a. w zakresie gromadzenia i oceny dowodów, a naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Jedną z naczelnych zasad postępowania administracyjnego jest określona w art. 7 k.p.a. zasada dochodzenia prawdy obiektywnej, nakładająca na organy prowadzące postępowanie obowiązek wszechstronnego zbadania sprawy pod względem faktycznym i prawnym. Wydanie prawidłowej decyzji w każdym przypadku poprzedzać powinno dokładne ustalenie stanu faktycznego i prawnego istotnego w sprawie, stosownie do treści art. 7, 77 § 1 i 80 k.p.a. Wskazać też przyjdzie, że realizacja tych zasad wymaga, by organy administracji publicznej podejmowały wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Jako dowolne należy traktować zatem ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności zostaje wykluczony dopiero ustaleniami dokonanymi w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i rozpatrzonego w sposób wyczerpujący (art. 77 § 1 k.p.a), a więc przy podjęciu wszelkich kroków koniecznych do jednoznacznego wyjaśnienia okoliczności sprawy, jako warunku niezbędnego wydania rozstrzygnięcia o przekonującej treści (por. wyrok NSA z 4 lipca 2001 r., I SA 1768/99). W odniesieniu do postępowania przed organem odwoławczym należy też podkreślić, iż zgodnie z zasadą dwuinstancyjności organ ten obowiązany jest ponownie rozpoznać i rozpatrzyć sprawę rozstrzygniętą decyzją lub postanowieniem organu pierwszej instancji, a stan faktyczny winien ustalić nie tylko w oparciu o materiał dowodowy zebrany w postępowaniu pierwszoinstancyjnym lecz także rozszerzając granice postępowania dowodowego na istotne dla sprawy okoliczności faktyczne pominięte przez organ pierwszej instancji. W konsekwencji, w myśl art. 136 k.p.a., organ odwoławczy może przeprowadzić nie tylko na żądanie strony lecz także z urzędu dodatkowe postępowanie w celu uzupełnienia dowodów i materiałów w sprawie albo zlecić przeprowadzenie tego postępowania organowi, który w pierwszej instancji wydał decyzję lub postanowienie.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że kwestia przyczyn nieokazania wykresówek lub innego dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu przez R. G. podczas kontroli w przedsiębiorstwie nie została w sposób dostateczny wyjaśniona przez orzekające organy inspekcji drogowej.

Przystępując do rozpoznania skargi, zwrócić przyjdzie uwagę, że organy orzekające uzasadniły swoje rozstrzygnięcia w oparciu o stan prawny obowiązujący w dacie ich wydania. Uwaga ta jest o tyle istotna, iż na skutek nowelizacji przepisów u.t.d., która weszła w życie z dniem 1 stycznia 2012 r., powoływane w dalszej części uzasadnienia przepisy uległy zmianie (Dz.U. z 2011 r., Nr 244, poz. 1454). Sąd dokonuje jednak kontroli zaskarżonych aktów na podstawie stanu prawnego obowiązującego w dacie ich wydania.

W świetle obowiązujących w dacie orzekania przepisów prawa, zresztą powołanych przez organy obu instancji, nie ulega wątpliwości, że podmiot prowadzący działalność w zakresie transportu drogowego ma obowiązek przechowywać wykresówki przez co najmniej rok po ich użyciu. Od odpowiedzialności z tytułu naruszenia tego obowiązku, podobnie jak i w przypadku innych naruszeń przepisów o transporcie drogowym, przewoźnik może być zwolniony, jeżeli wykaże niemożność przewidzenia zdarzeń lub okoliczności, skutkiem których doszło do naruszenia tych przepisów (art. 93 ust. 7 u.t.d.). Istotą tego zwolnienia jest ustalenie, czy przedsiębiorca miał wpływ na powstanie naruszenia przepisów i to, czy mógł przewidzieć wystąpienie okoliczności lub zdarzeń, które stały się przyczyną owego naruszenia.

Przepis art. 93 ust. 7 u.t.d. nie opiera się na negatywnej przesłance postępowania administracyjnego powodującej niemożność jego wszczęcia. Postępowanie zostaje wszczęte, jednak skutkiem stwierdzenia niemożności przewidzenia przez przewoźnika zdarzeń lub okoliczności powodujących naruszenie prawa, postępowanie administracyjne podlega umorzeniu. Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 20 października 2010 r., sygn. akt II GSK 936/09, podkreślił, że przedsiębiorca powinien przedłożyć dowody na to, że naruszenie prawa nastąpiło wskutek zdarzeń lub okoliczności, których nie mógł przewidzieć. Natomiast na organie spoczywa procesowy obowiązek zebrania, rozpatrzenia i oceny materiału dowodowego sprawy stosownie do treści art. 7, 77 i 80 k.p.a. (por. także wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt II GSK 989/08).

Odpowiedzialność administracyjna określona w przepisach u.t.d. nie ma charakteru absolutnego (automatycznego). Naruszający przepisy może się uwolnić od tej odpowiedzialności, jeżeli wykaże, że uczynił wszystko, czego można było od niego rozsądnie wymagać, aby do naruszenia przepisów nie dopuścić (vide np.: wyrok WSA w Warszawie z dnia 20 marca 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 67/08).

Zauważyć również należy, iż jako kryterium uzasadniające zastosowanie art. 93 ust. 7 u.t.d. sądy administracyjne przyjmują należytą staranność przedsiębiorcy (por. wyrok NSA z dnia 25 maja 2011 r., sygn. II GSK 510/10; wyrok WSA w Warszawie z dnia 25 listopada 2009 r., sygn. VI SA/Wa 1669/09). Tak zwane okoliczności egzoneracyjne określają stany faktyczne, które wyłączają, zbliżoną do odpowiedzialności obiektywnej, odpowiedzialność na zasadzie ryzyka. Mają one zastosowanie na gruncie prawa administracyjnego właśnie przez wprowadzenie do ustawy o transporcie drogowym przesłanek określonych w przepisie art. 93. ust. 7 ustawy. Dla uwolnienia się od odpowiedzialności przez przewoźnika wystarczające jest wykazanie przynajmniej jednej z okoliczności wymienionych w tym przepisie.

Skarżąca w toku postępowania administracyjnego, na każdym jego etapie, podnosiła, iż nieokazanie do kontroli wykresówek dokumentujących czas pracy R. G. spowodowane było kradzieżą tych wykresówek przez osobę trzecią (nieznanego sprawcę) w dniu [...] r. W całym postępowaniu, również jeszcze przed wydaniem decyzji przez organ pierwszej instancji, skarżąca powoływała się na fakt zawiadomienia organów ścigania (Policji) o dokonanej kradzieży oraz na postanowienie o umorzeniu dochodzenia. Z treści uzasadnienia tego postanowienia wynika, że w zawiadomieniu o popełnieniu przestępstwa zgłoszono, iż skradziono m.in. saszetkę z zawartością tarcz tachografu na szkodę skarżącej (niezależnie od skradzionych innych przedmiotów L. T.). Organy obu instancji nie podjęły w toku postępowania administracyjnego żadnych czynności wyjaśniających w tym zakresie uznając, iż nie mają znaczenia przyczyny z powodu których kontrolowany przedsiębiorca nie był w stanie przedstawić do kontroli wymaganych wykresówek, zaś fakt nieokazania do kontroli wymaganych wykresówek musiał spowodować określoną kwalifikację, a następnie nałożenie kary w wymaganej ustawą wysokości.

Powyższe stanowisko organów administracji należy uznać za błędne. W sytuacji bowiem, gdyby przeprowadzone postępowanie administracyjne wykazało w sposób nie budzący wątpliwości, że nieokazanie wykresówek kierowcy w czasie kontroli w przedsiębiorstwie było spowodowane nadzwyczajnymi, niezależnymi od przedsiębiorcy okolicznościami, tj. okolicznościami, których przedsiębiorca nie mógł przewidzieć, organ nie mógłby takich ustaleń pominąć przy rozstrzyganiu sprawy, gdyż mogłaby to być podstawa do ewentualnego umorzenia postępowania administracyjnego w zakresie tego naruszenia ( art. 93 ust. 7 u.t.d.).

Jednocześnie Sąd nie kwestionuje, iż obowiązkiem pracodawcy jest przeprowadzanie kontroli i organizowanie pracy kierowców w taki sposób, aby nie dochodziło do naruszeń obowiązujących przepisów. Sąd ma również na uwadze, iż w zdecydowanej większości przypadków kierowca samodzielnie prowadzi pojazd na drodze, gdzie trudno jest o osobisty nadzór pracodawcy. Jednakże organy nie podjęły nawet próby wyjaśnienia, czy do utraty wykresówek doszło wskutek nieprawidłowej organizacji pracy w firmie skarżącego. Nie ustalono, czy skarżąca (pracodawca) dołożyła należytej staranności organizując i kontrolując sposób wykonywania pracy przez kierowcę. Nie wyjaśniono przede wszystkim, czy skarżąca zapewniła w swojej firmie właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów o czasie ich pracy i bezpieczeństwie w ruchu drogowym (dotyczy to również zasad przechowywania wykresówek i innych dokumentów). W tym też zakresie organy nie poczyniły dostatecznych ustaleń i nie przedstawiły dowodów wskazujących, że skarżąca miała wpływ, ewentualnie że mogła przewidzieć powstanie naruszenia, co było koniecznym z uwagi na prezentowane przez nią w toku postępowania stanowisko zmierzające do uwolnienia się od odpowiedzialności za zaistniały stan rzeczy. Nie bez znaczenia przy tym pozostaje okoliczność, na którą zwraca uwagę skarżąca, że zarówno kradzież, jak i postępowanie przed organami ścigania miały miejsce przed zawiadomieniem o przeprowadzeniu kontroli w przedsiębiorstwie. Ta okoliczność wyklucza bowiem co do zasady ewentualne twierdzenie, że kradzież została zgłoszona na potrzeby niniejszego postępowania.

Dodatkowo wskazać przyjdzie, że organy obu instancji, pomimo, że przeprowadziły postępowanie dowodowe i zgromadziły materiał dowodowy, pominęły okoliczności, które z uwagi na złożony przez skarżącą dowód w postaci postanowienia o umorzeniu dochodzenia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zauważyć bowiem należy, że organ pierwszej instancji przeprowadził dowód z przesłuchania świadków w osobach kierowców zatrudnionych u skarżącej. Przesłuchano m.in. R. G. (k. 41). Z protokołu tego przesłuchania wynika jednak, że jedyną okolicznością, o której zeznaje ten świadek jest okoliczność nieprawidłowego operowania selektorem. Nic nie stało na przeszkodzie, a wręcz wskazanym było w świetle okoliczności sprawy, aby przesłuchać go również na okoliczność sposobu przechowywania i zaginięcia wykresówek. Nic nie stało również na przeszkodzie aby na tę okoliczność przesłuchać L. T. Tymczasem organy nie ustaliły nawet, kim jest L. T. i jaką funkcję pełnił w przedsiębiorstwie skarżącej, jak również jakie stosunki służbowe i zawodowe łączyły go z R. G. Z akt sprawy wynika też, że organ odwoławczy podjął próbę nawiązania kontaktu z Komisariatem Policji [...] w S. w celu ustalenia daty zawiadomienia o popełnieniu przestępstwa (k. 276), jednak z nieznanych przyczyn odstąpił od kontynuowania tego wątku. Zgromadzony w dochodzeniu prowadzonym przez Policję materiał mógł niewątpliwie przyczynić się dodatkowo do wyjaśnienia sprawy.

Nie jest też zrozumiałym dla Sądu twierdzenie organu odwoławczego zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji (str. 7), że wykresówki R. G. powinny znajdować się w siedzibie przedsiębiorstwa przy jednoczesnym stwierdzeniu, iż zgodnie z art. 15 ust. 7a rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 to kierowca musi być w stanie okazać wykresówki obejmujące bieżący dzień i poprzednie 28 dni. Taka konstatacja organu musi wszak prowadzić do wniosku, że w siedzibie przedsiębiorstwa powinny znajdować się wykresówki sprzed 29 dni, podczas gdy wcześniejsze powinien mieć kierowca przy sobie w celu okazania ich na wypadek kontroli drogowej. Ta okoliczność może mieć tym większe znaczenie, że ewentualne naruszenie przepisów w tym zakresie w przypadku, gdyby doszło do uznania, że zaszły przesłanki z art. 93 ust. 7 u.t.d., dotyczyć by mogło jedynie [...] z [...] sztuk brakujących wykresówek.

Powyższe naruszenia przepisów postępowania, jak też brak oceny sprawy z punktu widzenia okoliczności egzoneracyjnych, uniemożliwia skontrolowanie decyzji w powyższym zakresie pod względem merytorycznym. Jest to bowiem możliwe wyłącznie w odniesieniu do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego. Zweryfikowanie materiału dowodowego dla oceny powyższego naruszenia ma bezsprzecznie istotne znaczenie dla wydania końcowego, niewadliwego rozstrzygnięcia w rozpoznawanym przypadku.

Rozpoznając sprawę ponownie na etapie postępowania odwoławczego, organ odwoławczy przeprowadzi postępowanie w oparciu o art. 136 k.p.a. z uwzględnieniem powyższych wywodów. W szczególności zwróci się do Komisariatu Policji [...] w S. o informacje na temat zakończonego postanowieniem z dnia [...] r. dochodzenia, przesłucha R. G. oraz L. T. na okoliczność sposobu i warunków przechowywania i przewożenia brakujących wykresówek, w tym w dniu [...] r. Organ odwoławczy przeprowadzi też w miarę potrzeby inne dowody niezbędne do zweryfikowania twierdzeń strony skarżącej odnośnie przyczyny nieokazania wykresówek. Ponownie orzekając, organ winien uwzględnić stwierdzone przez Sąd naruszenie norm procesowych, zarzuty podniesione w skardze i dać temu wyraz w uzasadnieniu decyzji. Organ będzie też miał na uwadze, że po zmianie stanu prawnego od dnia 1 stycznia 2012 r. kwestia zwolnienia przedsiębiorcy z odpowiedzialności nabrała szczególnego znaczenia na skutek sprecyzowania przesłanek egzoneracyjnych w art. 92b i 92c u.t.d.

Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji na zasadzie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej p.p.s.a. W kwestii wykonalności zaskarżonego orzeczenia Sąd orzekł na zasadzie art. 152 powołanej ustawy.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a., a na zasądzoną kwotę składa się uiszczony przez skarżącą wpis sądowy, opłata skarbowa od pełnomocnictwa oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit a) w zw. z § 6 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (...) (Dz.U. Nr 163, poz. 1349 z późn. zm.).

Dodać jeszcze wypadnie, że powołane wyżej orzeczenia sądów bez bliższego określenia miejsca ich publikacji, dostępne są w internetowej centralnej bazie orzeczeń sądów administracyjnych na stronie: http://orzeczenia.nsa.gov.pl