Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 1087/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6540
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Instytutu Pamięci Narodowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA - Anna Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na bezczynność Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 25 sierpnia 2012 r. dotyczącego przeprowadzenia kwerendy [...] postanawia - odrzucić skargę –


UZASADNIENIE

M. M. skierował do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w W., skargę na bezczynność tego organu w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia 25 sierpnia 2012 r. dotyczącego przeprowadzenia kwerendy [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, podając, że do Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w W. nie wpłynął wniosek skarżącego dotyczący powyżej wskazanej osoby, a zatem organ nie pozostaje w bezczynności.

Pismem z dnia 4 marca 2015 r. Sąd wezwał skarżącego do nadesłania -

w terminie 7 dni - dokumentu wskazującego na fakt złożenia powyższego wniosku do Oddziałowego Biura Udostępniania i Archiwizacji Dokumentów Instytutu Pamięci Narodowej Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w W.

Odpis niniejszego wezwania doręczono skarżącemu w dniu 16 marca 2015 r. Pomimo upływu wyznaczonego terminu, skarżący nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości m. in. przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (§ 2 tej ustawy) w trybie i na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 cytowanej ustawy kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m. in. w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia przewidzianej prawem czynności nie podejmuje jej w terminie określonym przez przepisy prawa. Celem wprowadzenia do systemu sądowej kontroli administracji skargi na bezczynność organu, było wyposażenie jednostki w środek prawny, którego zastosowanie skutkowałoby podjęciem przez organ przewidzianego prawem działania.

W rozpatrywanej sprawie skarżący przedmiotem skargi uczynił bezczynność Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w W. w zakresie rozpoznania wniosku z dnia 25 sierpnia 2012 r.

Zasadniczą kwestią w sprawie ze skargi na bezczynność jest ustalenie, czy po stronie organu administracji publicznej istniał prawny obowiązek rozpatrzenia konkretnego wniosku w przewidzianej prawem formie. Podkreślić należy, że ocena taka może zostać dokonana przez Sąd tylko wówczas, gdy do organu wpłynął wniosek z określonym żądaniem.

Stosownie do treści art. 36 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 18 grudnia 1998 r. o Instytucie Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu (t. j. Dz. U. z 2014 r., poz. 1075), dokumenty zgromadzone przez Instytut Pamięci udostępnia się m. in. w celu publikacji materiału prasowego, w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1984 r. – Prawo prasowe (Dz. U. Nr 5, poz. 24 ze zm.), z upoważnienia redakcji albo wydawcy. W myśl art. 36 ust. 2 tej ustawy, dokumenty o których mowa w ust. 1, udostępnienia się na pisemny wniosek, skierowany do dyrektora oddziału Instytutu Pamięci, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę wnioskodawcy. Oznacza to, że postępowanie administracyjne w zakresie udostępnienia do wglądu zgromadzonych dokumentów przez Instytut Pamięci Narodowej wszczyna się na podstawie żądania złożonego w sposób niebudzący zastrzeżeń.

Skoro skarżący nie nadesłał, na wezwanie Sądu, przedmiotowego wniosku, ani dokumentu wskazującego na fakt jego złożenia, to tym samym nie wykazał, że przedmiotowy wniosek wpłynął do organu. Za prawidłowe zatem należy uznać twierdzenie Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w W. zawarte w odpowiedzi na skargę.

Oznacza to, że postępowanie administracyjne w zakresie powyższego wniosku nigdy nie zostało wszczęte. Tylko bowiem skuteczne jego złożenie może stanowić podstawę merytorycznego badania skargi na bezczynność organu.

Reasumując, wobec niezłożenia przez skarżącego wniosku z dnia 25 sierpnia 2012 r. skargę na bezczynność Dyrektora Oddziału Instytutu Pamięci Narodowej – Komisji Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu w W. w zakresie jego rozpoznania, należało uznać za niedopuszczalną.

Z tych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 w związku z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.