Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 346/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2009-07-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi N. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] marca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zarzutów zgłoszonych w toku prowadzonej egzekucji w sprawie ustalenia opłaty z tytułu postoju pojazdu w strefie płatnego parkowania p o s t a n a w i a przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego.


UZASADNIENIE

N. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego (k. 2, 8). Skarżąca podniosła, iż ma [...] lata i mieszka samotnie. Jedyny jej dochód stanowi renta inwalidzka wraz z dodatkiem za niezdolność do samodzielnej egzystencji w wysokości 1149,83 zł. Wnioskodawczyni jest właścicielką [...] – letniego domu o powierzchni [...] m2, który wymaga generalnego remontu. Bieżące wydatki związane z jej utrzymaniem kształtują się następująco: opiekunka – 600 zł, leki – 200 zł, utrzymanie domu (opał, opłata za wodę, prąd) – 250 zł oraz wyżywienie i odzież – 100 zł.

Dodatkowo wnioskodawczyni wskazała, iż jest osobą schorowaną, inwalidką I grupy, niezdolną do samodzielnej egzystencji z powodu częściowej utraty widzenia i słuchu. Wnioskodawczyni nie posiada zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 8-9).

Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania.

Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi bowiem w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie

i rodziny.

W rozpatrywanej sprawie skarżąca N. G. spełniła ustawowe przesłanki do udzielenia jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, a mianowicie w odniesieniu do zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego.

Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna N. G. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego. Wnioskodawczyni jest inwalidką I grupy, osobą starszą, a także samotnie mieszkającą w [...] - letnim domu, wymagającym generalnego remontu. Jedynym jej dochodem jest renta w wysokości 1149,83 zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Ponadto skarżąca jest osobą schorowaną, a w związku z tym musi ponosić koszty leczenia. Niski comiesięczny dochód wystarcza jej jednak jedynie na zakup niezbędnych leków i pomoc opiekunki. Po odliczeniu tych kosztów na utrzymanie domu oraz zakup żywności, odzieży oraz środków czystości skarżącej pozostaje jedynie kwota 350 zł.

Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącej, a także zestawienie jej stałych wydatków oraz brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.

Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.