Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 697/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-01-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (sprawozdawca) po rozpoznaniu w dniu 7 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. i A. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz skarżących solidarnie kwotę [...] (słownie: [...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., korzystając z możliwości tzw. samokontroli, na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił swą decyzję z dnia [...], stanowiącą przedmiot skargi w niniejszej sprawie. Strona skarżąca, kwestionując prawidłowość takiego rozstrzygnięcia, wniosła skargę także na tę decyzję z dnia [...].

Wyrokami z dnia 6 marca 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Gliwicach uchylił wspomniane decyzje, tj. zarówno decyzję zaskarżoną, jak

i decyzję wydaną w trybie samokontroli, jednak Naczelny Sąd Administracyjny wyrokami z dnia 21 czerwca 2007 r. uchylił oba te orzeczenia, przekazując sprawy do ponownego rozpoznania.

Pismem z dnia 18 października 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej, będący radcą prawnym, wniósł o umorzenie postępowania w sprawie skargi na decyzję

z dnia [...] i zasądzenie "kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu sądowoadministracyjnym według norm przepisanych oraz opłaty skarbowej od złożenia pełnomocnictwa".

Według załączonego do pisma odpisu potwierdzenia wpłaty opłata ta została uiszczona w kwocie [...] zł. W sprawie zapłacono również wpis w kwocie [...] zł.

Postępowanie w sprawie skargi na decyzję wydaną w trybie samokontroli

w dniu [...] wskutek cofnięcia tej skargi zostało umorzone, a postanowienie w tym przedmiocie (z dnia [...].) stało się prawomocne.

Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej P.p.s.a.), organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Skorzystanie przez organ z powyższej możliwości samokontroli powoduje zatem sytuację, do osiągnięcia której zmierza skarga, czyli – jak ujął to Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 czerwca 2007 r. – sprawia, że zaskarżony akt traci swój prawny byt. Postępowanie sądowoadministracyjne zainicjowane przez tę skargę, a mające na celu sądową kontrolę zaskarżonego aktu administracyjnego, staje się więc bezprzedmiotowe. Postępowanie takie zatem, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., należy umorzyć.

W związku z powyższym na podstawie przywołanego przepisu orzeczono jak

w punkcie pierwszym sentencji, ponieważ zaskarżony akt został uchylony w trybie samokontroli decyzją z dnia [...], a postępowanie w sprawie skargi na tę decyzję zostało prawomocnie umorzone.

Stosownie z kolei do art. 201 § 1 P.p.s.a. w razie umorzenia postępowania

z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a., skarżącemu przysługuje od organów zwrot kosztów postępowania. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie

i dlatego, przy uwzględnieniu treści § 6 pkt 5 i § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), zasądzono na rzecz strony skarżącej koszty postępowania, na które składają się kwoty: [...] zł – tytułem wynagrodzenia pełnomocnika, [...] zł – tytułem wpisu oraz [...] zł – tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. Do sumy tej nie wliczono zatem całej zapłaconej przez stronę skarżącą ostatnio wymienionej opłaty skarbowej. Zgodnie bowiem z treścią art. 1 ust. 1 pkt 2 i art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy

z dnia 16 listopada 2006 r. o opłacie skarbowej (Dz. U. Nr 225, poz. 1635 ze zm.) oraz część IV załącznika do niej opłacie tej podlega złożenie dokumentu stwierdzającego udzielenie pełnomocnictwa lub albo jego odpisu, nie zaś czynność udzielenia pełnomocnictwa, Sąd może natomiast zasądzić jedynie te koszty, które znajdują uzasadnienie w obowiązującym prawie.