Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 215/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-05-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok po rozpoznaniu w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

A. T. wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 stycznia 2018 roku, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia 22 maja 2017 roku w sprawie ustalenia warunków zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego polegającego na budowie ośmiu budynków mieszkalnych jednorodzinnych w zabudowie bliźniaczej wraz z infrastrukturą techniczną na działce nr [..], położonej w miejscowości B.

W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.

Uzasadniając złożony wniosek pełnomocnik skarżącego wskazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zgodnie z wiedzą skarżącego inwestor rozpoczął już na przedmiotowym terenie budowę przepompowni, studni chłonnych / kanalizacji deszczowej oraz położył instalację wysokiego napięcia. Brak wstrzymania wykonania decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki w postaci prowadzenia budowy niezgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

Nadto zauważono, że określone w sprawie warunki zabudowy nie sprzyjają realizacji zasady dobrego sąsiedztwa. Wysoki wskaźnik zagęszczenia zabudowy może uniemożliwić zachowanie charakterystycznej dla terenów wiejskich zabudowy zagrodowej, rozbudowa terenu wpłynie na jego atrakcyjność oraz może negatywnie oddziaływać na środowisko poprzez zniszczenie niezagospodarowanych terenów zielonych. Co więcej, realizacja inwestycji może spowodować bezpośrednie immisje wobec działek sąsiadujących, w tym nieruchomości stanowiącej własność skarżącego, bowiem w szczególności będzie skutkowała wzmożeniem ruchu pojazdów mechanicznych na drodze dojazdowej prowadzącej wzdłuż granicy tej posesji, emitujących znaczną ilość spalin i hałasu, co w efekcie pozbawi skarżącego możliwości korzystania z przedmiotu jego własności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z Gdańsku zważył, co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), dalej p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu podlegającego wykonaniu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Przedmiotem wstrzymania wykonania na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. mogą być jedynie te akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym

w akcie. Oznacza to, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania, a więc nie każdy wymaga wykonania.

W sprawie niniejszej przedmiotem wniosku o wstrzymanie wykonania jest decyzja o ustaleniu warunków zabudowy, zaś wniosek ten, zdaniem Sądu, nie może prowadzić do udzielenia ochrony ponieważ zaskarżona decyzja nie nadaje się do wykonania.

Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy nie posiada przymiotu wykonalności. Stwierdza jedynie istnienie pewnego stanu faktycznego i prawnego. Jak stanowi art. 63 ust. 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2017, poz. 1073) decyzja ta nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Innymi słowy, decyzja ta jest tylko jednym z etapów procesu budowlanego, samodzielnie nie uprawnia do podjęcia jakichkolwiek robót budowlanych. Stanowisko takie jest utrwalone w orzecznictwie sądów administracyjnych (vide np. postanowienie z dnia 13 lipca 2017 r., II OZ 728/17, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazać też należy, że wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie wiąże się dla stron z obowiązkiem działania, zaniechania, czy też nakazem znoszenia zachowania innych podmiotów; decyzja ta określa podstawowe parametry inwestycji i jest przedkładana przy wniosku o pozwolenie na budowę, jednakże realizacja inwestycji na podstawie tylko i wyłącznie warunków zabudowy (bez pozwolenia na budowę) jest niemożliwa. Innymi słowy, decyzja o warunkach zabudowy nie jest aktem upoważniającym do podjęcia i realizacji inwestycji, ale stanowiącym podstawę do ubiegania się o pozwolenie na budowę na terenie wskazanym w decyzji.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.