Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 666/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2013-06-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 czerwca 2013 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2013 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. K. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi S. K. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji umarzającej postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: przyznać skarżącemu – S. K. W. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

S. K. W. złożył na urzędowym formularzu (PPF) wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji umarzającej postępowanie podatkowe w sprawie ustalenia podatku od spadków i darowizn.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną E. i 18-letnim synem K. Oświadczył przy tym, że osiąga dochód z tytułu renty i zasiłku opiekuńczego w kwocie 984,15 zł. Jego żona jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. i nie osiąga żadnego dochodu. Syn natomiast korzysta z zasiłku rodzinnego w kwocie 115 zł. Majątek rodziny stanowi użytek rolny o powierzchni wynoszącej 1/8 z 2,36 ha, przez nich nieuprawiany. Rodzina zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 64 m2.

Jednocześnie w uzasadnieniu wniosku skarżący dodatkowo wyjaśnił, że jest osobą niedowidzącą i posiadającą szereg innych dolegliwości zdrowotnych, będących bezpośrednim skutkiem wypadku komunikacyjnego w 2006 roku. Utrzymuje się wraz z żoną z renty chorobowej w wysokości ok. 720 zł netto. Na ich utrzymaniu pozostaje pełnoletni syn, który pobiera naukę w szkole publicznej z czesnym w wysokości 80 zł miesięcznie. Skarżący podał przy tym, że rodzina ponosi wydatki na czynsz i podstawowe opłaty w wysokości ok. 600 zł miesięcznie. Celem opłacenia tychże opłat i zakupu leków korzystają ze środków przyznanych w ramach kredytu i pomocy finansowej córek. Skarżący podkreślił, że przebywa pod stałą opieką lekarską, comiesięcznie poddaje się stosownym badaniom, bez pomocy córek nie byłby wraz z żoną w stanie dokonać wymaganych opłat. Dodał przy tym, że wiosną 2013 roku został zakwalifikowany do "pierwszej stałej grupy osób niepełnosprawnych".

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Wniosek jest zasadny.

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy, oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, że skarżący pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z żoną E. i 18-letnim synem K. Jest osobą niepełnosprawną i pozostaje pod stałą opieką lekarską. Skarżący osiąga dochód z tytułu renty i zasiłku opiekuńczego w kwocie 984,15 zł. Jego żona jest osobą bezrobotną, zarejestrowaną w Powiatowym Urzędzie Pracy w P. i nie osiąga żadnego dochodu. Syn uczy się i korzysta z zasiłku rodzinnego w kwocie 115 zł. Majątek rodziny stanowi użytek rolny o powierzchni wynoszącej 1/8 z 2,36 ha. Rodzina zamieszkuje w mieszkaniu o pow. 64 m2. Małżonkowie ponoszą wydatki na czynsz i podstawowe opłaty oraz wydatki związane z edukacją syna ("czesne") w wysokości ok. 680 zł miesięcznie. Celem zdobycia środków na pokrycie tych wydatków małżonkowie korzystają z kredytów i pomocy finansowej córek.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącego zasługuje na uwzględnienie i przyznał mu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W ocenie Referendarza sądowego w świetle przedstawionej sytuacji zdrowotnej i majątkowej wnioskodawcy należało uznać, że skarżący wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 oraz

art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

AK.