Wyrok WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Wr 2887/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2004-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6202 Zakłady opieki zdrowotnej
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Skarżony organ: Rada Powiatu
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia NSA Roman Ciąglewicz Sędziowie: sędzia WSA Daria Sachanbińska asesor sądowy Grażyna Jeżewska - spraw. Protokolant: sekretarz sądowy Jolanta Hadała po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. F., M. L., J. C., I. T., D. M., L. K., A. M., P. R., T. K., G. J. F. na uchwałę Rady Powiatu w Kluczborku z dnia 19 listopada 2003 r., nr XII/85/2003 w przedmiocie zakładu opieki zdrowotnej 1) stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2) orzeka, że zaskarżona uchwała nie może być wykonana w całości, 3) zasądza od Powiatu w Kluczborku na rzecz H. F. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 29 grudnia 2003 r. H. F. reprezentujący również: M. L., J. C., I. T., D. M., L. K., A. M., P. R., T. K. oraz G. J. F. wniósł skargę do NSA na uchwalę Rady Powiatu w Kluczborku dnia 19 listopada 2003 r., nr XII/85/2003 w sprawie likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Zespołu Opieki Zdrowotnej w Kluczborku (zwanym dalej SP ZOZ ZOZ W Kluczborku), domagając się stwierdzenia nieważności wskazanej uchwały, na podstawie art. 24 ust. l ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U. nr 74, poz. 368 ze zm.), a nadto na podstawie art. 40 ust. l ustawy o NSA o wstrzymanie jej wykonania.

Skarżący wskazują, że wyczerpali tryb wezwania Rady Powiatu o usunięcie naruszenia prawa, wymagany przepisem art. 87 ust. l ustawy o samorządzie powiatowym, mają interes prawny w zaskarżeniu uchwały, gdyż są świadczeniobiorcami usług medycznych świadczonych do tej pory przez SP ZOZ w Kluczborku, a nadto cześć z nich jest wierzycielami likwidowanego podmiotu, których uchwała pozbawia możliwości zaspokojenia swoich słusznych roszczeń.

Zaskarżonej uchwale zarzucają rażące naruszenie prawa, a w szczególności: naruszenie art. 43 ust. l ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. nr 91, poz. 408 z późn. zm., zwaną dalej ustawą o zoz ) na skutek braku określenia sposobu i formy zapewnienia osobom korzystającym z dotychczasowych świadczeń zdrowotnych likwidowanego zakładu dalszego nieprzerwanego udzielania takich świadczeń, bez istotnego ograniczenia ich dostępności, warunków udzielania i jakości. Potwierdza ten fakt przepis § 2 ust. l i 2 uchwały, który wskazuje, że świadczenia te przejmie A S.A. w K., która to spółka do chwili podjęcia uchwały nie była podmiotem zarejestrowanym w Krajowym Rejestrze Sądowym, a więc w świetle przepisów Kodeksu Spółek Handlowych była podmiotem nie istniejącym i nie posiadającym prawa prowadzenia jakiejkolwiek działalności gospodarczej. Ponadto, jak wynika ze statutu, w tym ze struktury organizacyjnej spółki A S.A. w K., przejmuje ona tylko niektóre z zadań likwidowanego SP ZOZ ZOZ w Kluczborku, pomijając całodobowy oddział chirurgii, bowiem statut spółki przewiduje jedynie świadczenia zdrowotne w trybie jednodniowym wg standardów i warunków realizacji określonych przez NFZ, szpitalny oddział ratunkowy (SOR) oraz znaczną redukcję personelu medycznego: lekarzy, w tym anestezjologów, chirurgów (o 78%) personelu medycznego o blisko 50 % oraz drastycznie ilość łóżek (o 47), co wynika z Księgi Rejestrowej Nr [...] dla SP ZOZ ZOZ w Kluczborku.

W ocenie skarżących uchwała nie wskazuje jaki podmiot przejmie powyższe świadczenia. Tymczasem przepis art. 43 ust. l ustawy o zoz jest przepisem ochronnym, zapewniającym i gwarantującym osobom, korzystającym ze świadczeń zdrowotnych likwidowanej jednostki służby zdrowia, prawo do nieprzerwanego i niepogorszonego w sposób istotny dostępu do tych świadczeń. Chodzi tu przy tym o wszystkich potencjalnych pacjentów, a nie tylko o osoby pozostające w chwili podejmowania uchwały w bezpośrednim leczeniu. Przemawia za tym zwrot "korzystających" mogący odnosić się zarówno do osób, którzy w przeszłości jak i na przyszłość mieli prawo do skutecznego ubiegania się o świadczenia medyczne w tej jednostce. Za taką interpretacją przemawia również wykładnia funkcjonalna (celowościowa), gdyż konstytucyjnie zagwarantowane obywatelskie prawo do ochrony zdrowia i równego dostępu do świadczeń (art. 68 ust. l i 2 Konstytucji RP) znalazło swe odzwierciedlenie w szeregu ustaw tworzących cały system publicznej ochrony zdrowia. Do nich zaliczyć należy także ustawę o zoz oraz ustawę o NFZ, jako akty prawne zawierające gwarancję dostępności usług medycznych w ramach publicznych jednostek służby zdrowia. Likwidacja publicznej jednostki służby zdrowia nie powinna dotykać osób korzystających ze świadczeń na skutek pozbawienia ich tych świadczeń, czy też ograniczenia dostępności do nich, ponieważ narusza, to konstytucyjne prawo do ochrony zdrowia, przeto pełny zakres świadczonych do tej pory usług powinien być zapewniony przez inne, wyraźnie wskazane jednostki publicznej służby zdrowia. Zakres ten wynika wprost ze statutu danej jednostki i w związku z tym, wynikający z art. 43 ust. l ustawy o zoz wymóg zapewnienia dostępności świadczeń, musi obejmować wszystkie świadczenia, wyszczególnione rodzajowo, które wymienione są w statucie zakładu opieki zdrowotnej. Uchwała w przedmiocie likwidacji zespołu opieki zdrowotnej, powinna uwzględniać, wszystkie statutowe rodzaje usług medycznych obejmujących ten zespół i nie może pomijać tych usług, które przejściowo, z różnych względów, nie są w dacie likwidacji świadczone, nie może też odsyłać do podmiotów, które jeszcze nie działają.

Zdaniem skarżących doszło także do naruszenia art. 43 ust. 3 ustawy o zoz na skutek jego nie zastosowania w sytuacji, gdy w istocie na skutek podjęcia przez Radę Powiatu w Kluczborku dwóch oddzielnych uchwał, pierwszej o powołaniu A S.A. w K. (z dnia 16 października 2003 r. Nr XI/84/2003) oraz drugiej o likwidacji SP ZOZ w Kluczborku (z dnia 19 listopada 2003 r., Nr XII/85/2003), ponieważ dochodzi de facto do przekształcenia zakładu opieki zdrowotnej w spółkę prawa handlowego, na mocy pierwszej uchwały. Stanowi to oczywiste obejście prawa, podjęte z zamiarem pokrzywdzenia pracowników w zakresie ich uprawnień wynikających z Kodeksu pracy. W przypadku przekształcenia zakładów pracy, bądź też przejęcia zakładu pracy przez inny następuje, bowiem przejęcie dotychczasowych uprawnień pracowniczych przez nowego pracodawcę (art. 23' § l KP). W przypadku tworzenia nowego zakładu pracy możliwe jest przejęcie tylko niektórych pracowników i to na mniej korzystnych niż dotychczas warunkach pracy i płacy. Z uzasadnienia obu uchwał wynika, iż stan faktyczny w zakresie obiektów szpitalnych, aparatury medycznej nie ulegnie zasadniczej zmianie (spółka będzie dzierżawić obiekty i sprzęt od likwidowanego SP ZOZ ZOZ), nie posiadając w tej mierze jakiegokolwiek własnego majątku, co stanowi "modelowy" przykład przejęcia zakładu pracy, o którym mowa w art. 23' KP.

Dwuetapowe przekształcenie dotychczasowe SP ZOZ ZOZ w Kluczborku narusza w sposób istotny uprawnienia wierzycielskie byłych pracowników likwidowanej jednostki, którymi są skarżący, gdyż wierzyciele nie będą mogli zaspokajać swoich należności ani z majątku spółki ani z jej innych aktywów, natomiast likwidowany SP ZOZ nie będzie miał żadnych wpływów - poza dochodami z dzierżawy, które mogą być symboliczne, gdyż właścicielem całego majątku ruchomego i nieruchomości użytkowanych przez SP ZOZ ZOZ w Kluczborku jest Powiat Kluczbork, który zamierza pokrywać nimi aport rzeczowy wnoszony do A. Dla byłych pracowników oznacza, to naruszenie ich prawa do zaległego wynagrodzenia (art. 78 KP), które podlega szczególnej ochronie.

Uchwała o likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku, a nie o przekształceniu, powoduje, że całość wpłat z NFZ będzie wolna od egzekucji, w sytuacji, gdy przepisy regulujące możliwość egzekucji należności z wpłat dokonywanych na rzecz zakładów opieki zdrowotnej ograniczają wysokość kwoty wolnej od egzekucji na 75 %, co z woli ustawodawcy stanowiło wystarczającą barierę ochronną dla zakładów opieki zdrowotnej, a jednocześnie stanowiło ustawowy kompromis pomiędzy potrzebami służby zdrowia a koniecznością zaspokojenia roszczeń cywilnoprawnych, wynikających z umów (w tym umów o pracę) zawieranych przez zakłady.

Następnie stwierdzają, że uchwała podjęta została bez należytego rozeznania aktualnej sytuacji związanej z przekształceniem i oddłużeniem zakładów opieki zdrowotnej, co grozi możliwością upadłości nowej spółki i pozbawieniem społeczności lokalnej powiatu kluczborskiego możliwości zaspokajania potrzeb zdrowotnych w przypadku wszczęcia przez któregokolwiek z wierzycieli postępowania upadłościowego, a tak stać się może w przypadku uzyskania przez takiego wierzyciela klauzuli wykonalności przeciwko A S.A. w zakresie długu obciążającego likwidowany SP ZOZ ZOZ w Kluczborku, bądź w razie skutecznej skargi pauliańskiej (art. 527 KC), co w sytuacji wielości wierzycieli ZOZ – u, jest prawdopodobne.

Uchwała o likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku narusza przepis art. 4 ust. l pkt 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., nr 141, poz. 1592 ze zm.), nakazujący wykonywanie przez powiat zadań z zakresu promocji i ochrony zdrowia. Zabezpieczenie społecznych potrzeb w tym zakresie winno być realne i gwarantujące pewność i trwałość struktur służących ochronie zdrowia. Struktura w postaci niesprawdzonej nigdzie w kraju spółki prawa handlowego jest niepewna i grozi jej szybkim wyeliminowaniem z sieci zakładów służby zdrowia, na co wskazywała Wojewoda Opolski.

Skarżący wskazują, że uchwała nie podaje precyzyjnie terminu zakończenia działalności przez SP ZOZ ZOZ w Kluczborku, do czego obliguje przepis art. 43 ust. l ustawy o zoz, wprowadzając rozróżnienie terminu zakończenia działalności medycznej, brak jest precyzyjnego terminu, chociaż ustawodawca wymaga wskazania daty oraz terminu zakończenia likwidacji, która ma trwać do końca lutego 2007 r. W okresie tym zakład opieki zdrowotnej nie będzie prowadził już jakiejkolwiek działalności statutowej, a nie posiadając majątku trwałego i ruchomości nie istnieje żadna racjonalna przesłanka dla jego utrzymywania, nawet w formie jednostki "w likwidacji". Formy takiej nie przewiduje ustawa o zoz. Uchwała likwiduje statutową działalność SP ZOZ ZOZ w Kluczborku nie likwidując jego działalności "pozastatutowej" -jako podmiotu likwidowanego, która w świetle przepisów ustawy jest niedopuszczalna. Służyć to pozbawieniu wierzycieli możliwości egzekucji roszczeń, co narusza przepis art. 60 ust. 6 ustawy o zoz, który stanowi o odpowiedzialności powiatu za zobowiązania likwidowanej jednostki po zakończeniu likwidacji. Data likwidacji powinna zbiegać się z datą zakończenia działalności medycznej (statutowej). Wprowadzono w drodze niedopuszczalnej analogii z rozwiązaniami przyjętymi w Kodeksie spółek handlowych i ustawie o przedsiębiorstwach państwowych instytucję procesu likwidacyjnego z powołaniem likwidatora w sytuacji, gdy ustawa o zoz nakazuje przeprowadzenie powyższych czynności organowi założycielskiemu (art. 43 ust l, art. 53 a ust. 2, art. 60 ust. 4, 4 b pkt 4, 5 i 6 ustawy o zoz).

Dalej podnoszą, iż w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2002 r., nr I S.A./Lu23/02 (Finanse komunalne z 2003 r., nr l, str.69) przyjmuje się, że likwidacja publicznego zakładu opieki zdrowotnej nie może nastąpić tylko z powodu ujemnego wyniku finansowego jednostki i nie może być podstawą do zaprzestania działalności, jeżeli dalsze jego istnienie uzasadnione jest celami i zadaniami, do których realizacji został utworzony, a których nie może przejąć inny zakład w sposób zapewniający nieprzerwane sprawowanie opieki zdrowotnej nad ludnością - art. 60 ust. 2 cyt. ustawy. Jeżeli ujemny wynik finansowy nie może być pokryty we własnym zakresie przez samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, organ, który go utworzył, wydaje rozporządzenie lub podejmuje uchwałę o zmianie formy jego gospodarki finansowej lub o jego likwidacji - art. 60 ust. 3 a. Likwidacja samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej jest ustawowo ograniczona.

Ujemny wynik finansowy nie może być podstawą do zaprzestania działalności, jeżeli istnieją okoliczności wskazane w art. 60 ust. 2 ustawy o zoz.

"W tym ostatnim wypadku możliwa jest tylko zmiana formy organizacyjnej zakładu opieki zdrowotnej, przy czym formę tę wskazuje art. 35c ustawy (zakład budżetowy lub jednostka budżetowa)".

W odpowiedzi na skargę Rada Powiatu w Kluczborku wniosła o jej oddalenie. W uzasadnieniu wskazuje, że przed podjęciem uchwały zasięgnięto opinii wszystkich samorządów gminnych w powiecie (opinie pozytywne) i Wojewody Opolskiego oraz Rady Społecznej SP ZOZ ZOZ w Kluczborku. Starosta przekazał uchwałę zgodnie z art. 78 ust. l ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym Wojewodzie Opolskiemu, który nie stwierdził żadnego naruszenia prawa. W miesiącu grudniu dwa samorządy gminne tj. Rada Miejska w Kluczborku i Rada Miejska w Wołczynie zmieniły swoją opinię. W wyniku tego wystąpiono do Wojewody Opolskiego o wyrażenie stanowiska w zakresie ważności tych uchwał oraz uchwały Rady Powiatu o likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku W piśmie z dnia 7 stycznia 2004 r. Wojewoda Opolski poinformował Radę, że do uchwał nie wnosi żadnych zastrzeżeń i że brak jest podstaw prawnych do stwierdzenia ich nieważności. Ponadto Wojewoda Opolski stwierdził, iż przedmiotowe uchwały Rad Miejskich w Kluczborku i Wołczynie pozostają bez znaczenia dla likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku, bowiem organy te wcześniejszymi swoimi uchwałami wyraziły pozytywną opinię w tym zakresie i to one stanowiły podstawę do podjęcia przez Radę Powiatu Kluczborskiego uchwały w sprawie likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku.

Odnosząc się do zarzutów skargi Rada Powiatu w Kluczborku stwierdza, iż zaskarżonej uchwale w sprawie likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Zespołu Opieki Zdrowotnej w Kluczborku w § 2 zapewnia się mieszkańcom Powiatu świadczenia zdrowotne likwidowanego zakładu w sposób nieprzerwany i bez istotnego ograniczenia ich dostępności, warunków i jakości przez nowo powołaną spółkę akcyjną A w K. Spółka ta została powołana Uchwałą Nr XI/84/2003 Rady Powiatu w Kluczborku z dnia 16 października 2003 r. Akt zawiązania spółki i przyjęcia statutu spółki został sporządzony w dniu 27 listopada 2003 r. przed notariuszem. W dniu 8 grudnia 2003 r. Zarząd Spółki wystąpił do Sądu Rejonowego w Opolu VIII Wydział Krajowego Rejestru Sądowego z wnioskiem o rejestrację podmiotu w rejestrze przedsiębiorców. Spółka A od dnia sporządzenia aktu notarialnego o jej zawiązaniu jest spółką w organizacji i czynione są wszelkie działania mające na celu rozpoczęcie działalności. Spółka akcyjna w organizacji posiada status przedsiębiorcy w rozumieniu art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 19.11.1999 r. Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz. 1178 z późn. zm.) oraz posiada zdolność prawną od chwili jej zawiązania i to bezwarunkowo. A S. A. w K. w chwili złożenia skargi jest spółką w organizacji. Spełniona więc została dyspozycja art. 310 § l oraz art. 323 § l Kodeksu spółek handlowych.

W zaskarżonej uchwale ustalono w § l pkt. 2 dzień otwarcia likwidacji na l grudnia 2003 r. oraz w § 2 pkt. 2 określono, iż do czasu utworzenia A S. A. w K. świadczenia zdrowotne mieszkańcom powiatu będą zapewnione przez likwidowany zakład. Statut Spółki określa, że przedmiotem działalności zgodnie z Polską Klasyfikacją Działalności jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia ludzkiego, szpitalnictwo, działalność pogotowia ratunkowego. Z uchwały o likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku, w ocenie Rady Powiatu, wynika jednoznacznie, że świadczenia zdrowotne dla mieszkańców powiatu będą zapewnione bez istotnego ograniczenia ich dostępności oraz że świadczenia te przejmie nowo utworzona spółka, oznacza to, że dotychczasowe kontrakty zawarte przez SP ZOZ ZOZ w Kluczborku w likwidacji kontynuowane będą przez spółkę. SP ZOZ ZOZ w Kluczborku w likwidacji zawarł, m.in. kontrakty na: lecznictwo stacjonarne z dnia 21 stycznia 2004 na okres od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2006 r., a jednym z zakontraktowanych zadań jest chirurgia całodobowa, lecznictwo specjalistyczne. na okres od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2006 r., Zakład Opiekuńczo-Leczniczy na okres od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2004 r., Pogotowie ratunkowe z od 1 stycznia 2004 r. do 31 grudnia 2004 r. W wojewódzkim planie zabezpieczenia medycznych działań ratowniczych na rok 2004 r. zatwierdzonym przez Wojewodę Opolskiego ustala się lokalizację szpitali posiadających oddziały ratunkowe, w Kluczborku w Szpitalu Powiatowym: Izbę przyjęć w standardzie oddziału ratunkowego, wewnętrzno-udarowy z pododdziałem intensywnej opieki kardiologicznej, chirurgii ogólnej, pediatrycznej, ginekologiczno-położniczy, noworodków, laryngologiczny. W spółce przewiduje się zatrudnienie na poziomie 70% obecnego zatrudnienia w SP ZOZ ZOZ w Kluczborku Uchwała o likwidacji Samodzielnego Publicznego ZOZ ZOZ w Kluczborku jednoznacznie wskazuje w § 2 pkt l podmiot, który przejmie świadczenia zdrowotne tj. A S.A. w K. Świadczenia będą udzielane w sposób nieprzerwany i bez istotnego ograniczenia ich dostępności, warunków i jakości dla wszystkich mieszkańców powiatu z zachowaniem zasad zagwarantowanych przez Konstytucję odnośnie prawa do ochrony zdrowia i równego dostępu do świadczeń, jest zachowana dyspozycja art. 43 ust. l ustawy z o zoz. Założenia w zakresie przychodów kosztów, lokalizacji i zatrudnienia A w K. są na bieżąco aktualizowane i stan z 18 listopada 2003 r. uległ już zmianie.

Podjęcie uchwał o likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku i utworzeniu A S.A. w K. nie miało na celu pokrzywdzenia pracowników w zakresie ich uprawnień wynikających z kodeksu pracy a dotychczasowe czynności dokonane zostały zgodnie z obowiązującymi przepisami. SP ZOZ ZOZ w Kluczborku gospodarował samodzielnie przekazanymi w nieodpłatne użytkowanie nieruchomościami i majątkiem będącym własnością powiatu. Zgodnie z Uchwałą Nr XIII/86/2003 Rady Powiatu w Kluczborku z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie określenia zasad wniesienia wkładów oraz objęcia akcji spółki akcyjnej A w K., przedmiotem aportu jest jedynie nieruchomość zabudowana budynkiem Zakładu Opiekuńczo-Leczniczego w W. o wartości 500.000 zł. i rzeczy ruchome wyszczególnione w załączniku do uchwały. Pozostały majątek w dalszym ciągu jest własnością Powiatu. W związku z tym nie ma tu zastosowania art. 23' § l Kodeksu pracy o przejściu zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę. Do zaspokojenia roszczeń pracowniczych i należności innych wierzycieli jest zobowiązany likwidator, a po likwidacji zakładu stają się one zobowiązaniami i należnościami powiatu.

Uchwała w § 6 pkt 2 precyzyjnie określa termin zakończenia działalności medycznej, określając go na dzień nie późniejszy niż dzień 31 grudnia 2004 r. Rada Powiatu w Kluczborku, ustalając termin zakończenia czynności likwidacyjnych na dzień nie później niż do 28 lutego 2007 r. dała możliwość wcześniejszego zakończenia tego procesu. Z przepisów prawa nie wynika, że zakończenie działalności medycznej zakładu jest równoznaczne z zakończeniem likwidacji. W związku z powyższym nie narusza to art. 60 ust. 6 ustawy o zoz. W chwili obecnej powiat już spłaca pożyczkę zaciągniętą na rozbudowę Szpitala - Oddział Chirurgii oraz pożyczkę zaciągniętą przez SP ZOZ ZOZ w Kluczborku a poręczoną przez powiat na ogólną kwotę 7,8 min zł. A podjęcie decyzji o likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku miało na celu przerwanie narastającego zadłużenia i doprowadzenie do spłaty wszystkich zobowiązań. Natomiast powołanie nowej spółki miało na celu zagwarantowanie świadczeń zdrowotnych i ich dostępności w zakresie lecznictwa otwartego wszystkim mieszkańcom powiatu. Nadzór nad SP ZOZ ZOZ w Kluczborku sprawuje z mocy prawa nie Starosta ale Rada i Zarząd Powiatu. Zarząd Powiatu comiesięcznie analizował sytuację ekonomiczną, m.in. uzyskiwane dochody i poniesione wydatki na działalność. Natomiast art. 43 ust. l, art. 53a ust. 2, art. 60 ust. 4, 4b pkt 4,5 i 6 ustawy o zoz mówią o likwidacji, lecz nie rozstrzygają o procedurze związanej z tym procesem.

Rada Powiatu w Kluczborku podnosi, iż w ciągu ostatnich 5 lat czyniono wiele działań przewidzianych prawem mających na celu restrukturyzację zakładu, a mianowicie w 2000 r. został opracowany program restrukturyzacji, corocznie aktualizowany, a pomimo tego straty z roku na rok wzrastały (redukcja zatrudnienia, ograniczenie kosztów stałych itp.). Dalsze prowadzenie zakładu w tej formie nie przynosiło rezultatu i dlatego wybrano formę likwidacji dotychczasowego zakładu i utworzenie nowego podmiotu prawnego świadczącego usługi medyczne dla mieszkańców powiatu.

Ponadto w wyniku dotychczasowej realizacji postanowień uchwały o likwidacji zakładu poczynione zostały, m.in. czynności polegające na: powołaniu likwidatora, wpisaniu likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku w Krajowym Rejestrze Sądowym. Dokonano zgodnie z Kodeksem pracy wypowiedzeń umów o pracę pracownikom zakładu.

W kolejnych pismach z dnia 30 grudnia 2003 r. i 10 lutego z 2004 r. skierowanych do Sądu skarżący powołują się na art. 8 pkt. 2 ustawy o zoz, stanowiący, iż publicznym zakładem opieki zdrowotnej jest zakład utworzony przez organ o którym mowa w ust. l pkt. l -3, a zatem ustawa upoważnia na zasadzie uprawnienia do utworzenia publicznego zakładu opieki zdrowotnej wyłącznie, po myśli art. 8 ust. 1 pkt 3 jednostkę samorządu terytorialnego.

Natomiast niepubliczny zakład - zgodnie z art. 8 pkt. 3 ustawy, utworzyć mogą wyłącznie osoby i instytucje, o których mowa w ust. l pkt. 4-8 i nie jest tam wymieniona jednostka samorządu terytorialnego.

W związku z powyższym - wymieniona w art. 8 ust. l pkt. 3 ustawy o zoz, jednostka samorządu terytorialnego - w tym wypadku chodzi o radę powiatu, uprawniona jest - na podstawie szczegółowego upoważnienia ustawowego - wyłącznie do utworzenia publicznego zakładu, natomiast nie jest ona podmiotem kompetentnym do utworzenia niepublicznego zakładu, albowiem katalogi podmiotów uprawnionych do utworzenia tak publicznych, jak i nie publicznych zakładów opieki społecznej są zamknięte i podmioty te są enumeratywnie wymienione w ustawie. Zdaniem skarżących nie było możliwe przekazanie zadań statutowych likwidowanego ZOZ ZOZ w Kluczborku do Niepublicznego ZOZ A S.A. w K. Ta ostatnia jednostka jest bowiem tworzona sprzecznie z prawem i nie może być skutecznie zarejestrowana, ani podejmować działalności w zakresie świadczenia usług medycznych.

Stwierdzają, że uchwała w sposób bezprawny i narażający na uszczerbek mienie powiatowej służby zdrowia doprowadzić ma do wyprowadzenia majątku publicznego do prywatnej, czyli de facto pozostającej poza kontrolą społeczności lokalnej, spółki o nazwie A S.A. w K. Spółka ta pozostanie poza kontrolą władz powiatowych, gdyż zgodnie z art. 6 ust. 2 ustawy o samorządzie powiatowym powiat nie może prowadzić działalności gospodarczej wykraczającej poza zadania o charakterze działalności publicznej, a działalność publiczna powiatu w zakresie ochrony zdrowia sprecyzowana jest w ustawie o zakładach opieki zdrowotnej. Ustawa ta upoważnia władze samorządowe jedynie do tworzenia publicznych zakładów opieki zdrowotnej w formie zakładów, jednostek budżetowych i zakładów budżetowych, ale nie spółek akcyjnych.

Artykuł 50 ustawy o samorządzie powiatowym, zaś nakłada na powiat obowiązek szczególnej staranności przy sprawowaniu zarządu i ochrony mienia powiatu.

Zaskarżona uchwała nie spełnia tego podstawowego wymogu, bowiem zezwala zarządowi powiatu na dowolne dysponowanie społecznym majątkiem szpitala i innych jednostek służby zdrowia administrowanych przez zakład w Kluczborku

Przykładem naruszenia zasady ochrony mienia powiatu i szczególnej staranności przy jego dysponowaniu jest przepis § 3 ust. l i 2 uchwały, który stanowi o przekazaniu w formie aportu części nieruchomości i części majątku ruchomego do prywatnej spółki, nie precyzując co stanie się z pozostałym majątkiem.

Wynika stąd, że majątek ten może zbyć zarząd powiatu (starosta), według własnego uznania, na cele w ogóle nie związane z ochroną zdrowia. Jest to ewidentnie sprzeczne z ustawowym rozwiązaniem z art. 60 ust. 4 b pkt 3 ustawy o zoz, które wskazuje wyraźnie, że uchwała o likwidacji zakładu powinna określać sposób i tryb zadysponowania składnikami materialnymi i niematerialnymi likwidowanego podmiotu.

Chodzi o cały majątek materialny i niematerialny i nie można poprzestać na stwierdzeniu, że zagospodarowana w określony sposób zostaje część majątku. Taka uchwała jest niepełna i jest sprzeczna z prawem, również z tego powodu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie odnotować należy, że ponieważ skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r., to w oparciu o art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271), sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny. W tym przypadku jest to, z mocy § 1 pkt 9 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652), Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwości między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej (§ 1).

Kontrola o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§ 2). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność zastosowania wykładni tych przepisów.

W myśl art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd, uwzględniając skargę na uchwałę lub akt, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, stwierdza nieważność tej uchwały lub aktu w całości lub w części albo stwierdza, że zostały wydane z naruszeniem prawa, jeżeli przepis szczególny wyłącza stwierdzenie ich nieważności. Stosownie do treści art. 82 ust 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1592), który jest przepisem szczególnym, nie stwierdza się nieważności uchwały organu powiatu po upływie jednego roku od dnia ich podjęcia, chyba że uchybiono obowiązkowi przedłożenia uchwały w terminie określonym w art. 78 ust. 1, albo jeżeli uchwała jest aktem prawa miejscowego.

Z zasady legalności, wynika konsekwencja, iż administracyjny sąd wojewódzki ocenia, czy wydany akt jest zgodny z prawem obowiązującym w dacie jego wydania (wyrok NSA z dn. 14 stycznia 1999 r., sygn. akt III SA 4731/97 – LEX nr 37180).

Zgodnie z treścią art. 134 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz. 1270), zwaną dalej Prawo o postępowaniu, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, co pozwala i obliguje do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa. Tak przeprowadzona kontrola zaskarżonej uchwały wykazała, iż nie odpowiada ona wymogom prawa, przy czym waga i rodzaj popełnionych naruszeń przesądziły o konieczności stwierdzenia nieważności omówionej uchwały.

Korzystając z powyższego uprawnienia, po pierwsze wskazać należy że oceniając charakter prawny uchwały, o której mowa w art. 36 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91, poz. 408 z późn. zm.- zwaną dalej ustawą o z.o.z.), w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowany jest pogląd, który podziela skład orzekający, iż uchwała w przedmiocie likwidacji publicznego zakładu opieki zdrowotnej, podjęta przez organ prowadzący zakład, na podstawie art. 36 ustawy o z.o.z., ma charakter prawa miejscowego w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym i ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (vide: wyrok WSA z dnia 16 marca 2004 r., sygn. akt II SA/Wr 3095/01 - opubl. OSS 2004/3/68). Fakt, że uchwały w sprawie tworzenia, przekształcenia i likwidacji publicznego zakładu opieki zdrowotnej, są podejmowane na podstawie upoważnienia ustawowego i w jego granicach pozwala na ich kwalifikację jako aktów prawa miejscowego, w rozumieniu art. 94 Konstytucji.

Przyjęcie, że uchwały w przedmiotowych sprawach są przepisami prawa miejscowego obowiązującymi na obszarze jednostki samorządu terytorialnego przesądza o kompetencyjnych i proceduralnych aspektach ich stanowienia i ogłaszania.

Zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy z 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym, akty prawa miejscowego stanowi rada powiatu, w formie uchwały, jeżeli ustawa upoważniająca do wydania aktu nie stanowi inaczej.

Rada Powiatu w niniejszej sprawienie nie uznała uchwały w sprawie likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Zespołu Opieki Zdrowotnej w Kluczborku za akt prawa miejscowego i w konsekwencji uchwała nie spełnia wymogu przewidzianego dla takiego aktu, którym jest ogłoszenie. Obowiązek ogłoszenia aktów normatywnych został wyrażony wprost w art. 88 ust. 1 Konstytucji RP, zgodnie z którym "warunkiem wejścia w życie ustaw, rozporządzeń oraz aktów prawa miejscowego jest ich ogłoszenie". Zgodnie z art.43 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, akty prawa miejscowego (...) ogłasza się w wojewódzkim dzienniku urzędowym, akty po ich uchwaleniu przewodniczący rady powiatu kieruje do publikacji (ust. 2). Wedle art. 13 pkt 2 ustawy z dnia 20 lipca 200 r. o ogłaszaniu aktów normatywnych i niektórych innych aktów prawnych (Dz. U. z 2000 r. Nr 62, poz. 718), w wojewódzkim dzienniku urzędowym ogłasza się: akty prawa miejscowego stanowione przez sejmik województwa, organ powiatu oraz organ gminy, w tym statuty województwa, powiatu i gminy. Wobec tego Rada Powiatu winna była ogłosić uchwałę z dnia 19 listopada 2003 r. "w sprawie likwidacji Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej Zespołu Opieki Zdrowotnej w Kluczborku" w Dzienniku Urzędowym Województwa Opolskiego i uzależnić jej wejście w życie od zaistnienia tego faktu. Organ tego nie uczynił, czym naruszył wskazane przepisy prawa.

Następnie stwierdzić trzeba, że organ nie dopełnił obowiązku zaopiniowania zaskarżonej uchwały w trybie określonym w art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych (Dz. U. Nr 79, poz. 854 ze zm.). Uchwała z dnia 19 listopada 2003 r. w przedmiotowej sprawie określa prawa jednostki do korzystania ze świadczeń i jest to akt generalny, kierowany do wszystkich potencjalnych świadczeniobiorców likwidowanego zakładu opieki zdrowotnej. Spełnia więc kryteria normatywnego aktu, należącego do kategorii prawa miejscowego i dlatego, ze względu na treść, ma do niego zastosowanie wspomniany art. 19 ust. 2 ustawy o związkach zawodowych.

Z kolei wskazać trzeba, że rada powiatu obowiązana jest przestrzegać zakresu upoważnienia, udzielonego jej przez ustawę w zakresie tworzenia aktów prawa miejscowego, a w tych działaniach nie może wkraczać w materię uregulowaną ustawą, bądź innym aktem prawnym.

Uchwała rady powiatu, będąca aktem prawa miejscowego, jest źródłem powszechnie obowiązującego prawa Rzeczypospolitej Polskiej na obszarze danego powiatu (art. 87 ust 2 Konstytucji), musi zatem respektować unormowania zawarte w aktach prawnych wyższego rzędu, tj. ustawy o z.o.z. bez potrzeby wpisywania do jej treści postanowień ustawowych. Nie budzi wątpliwości, że uchwała Nr XII/85/2003 Rady Powiatu w Kluczborku z dnia 19 listopada 2003 roku w sprawie likwidacji SP ZOZ ZOZ w Kluczborku w § 4 zaskarżonej uchwały powtarza przepis art. 60 ust. 6 ustawy o z.o.z.

W ocenie składu orzekającego, konstrukcję przepisów powiatowych opartą na powtórzeniu obowiązujących norm ustawowych, należy uznać za niedopuszczalną.

Orzecznictwo administracyjne uznaje, że powtórzenie regulacji ustawowych bądź ich modyfikacja i uzupełnienie przez przepisy powiatu jest niezgodne z zasadami legislacji (wyrok NSA z 20 sierpnia 1996 r., SA/Wr 2761/95, nie publ.). Tego rodzaju powtórzenie jest normatywnie zbędne, bo powtarzany przepis już obowiązuje, a ponadto takie działanie jest dezinformujące. Również wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 stycznia 2001 r., sygn. akt III RN 40/00 (OSNAP 2001/13/424) potwierdza prezentowane stanowisko mówiąc, iż uchwała "jako akt prawny i komplementarny względem ustawy", "nie powinien powtarzać jej przepisów". Wskazane powyżej naruszenia prawa powodują w ocenie składu orzekającego, iż doszło do rażącego naruszenia prawa w zakresie procedury podejmowania uchwały i są one wystarczające do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały.

Niemniej jednak konieczne jest poczynienie kilku uwag odnoszących się do treści zaskarżonej uchwały, które powinny być uwzględnione w ponownym postępowaniu.

Według § 2 ust 1 zaskarżonej uchwały "Mieszkańcom Powiatu korzystającym dotychczas ze świadczeń zdrowotnych likwidowanego Zakładu zapewnione zostaną świadczenia zdrowotne oferowane w sposób nieprzerwany i bez istotnego ograniczenia ich dostępności, warunków i jakości przez: A w K. spółka akcyjna", wskazując na rodzaje udzielanych świadczeń zdrowotnych, zaś w ust. 2 stanowiąc, że do czasu utworzenia A w K. spółka akcyjna, świadczenia zdrowotne mieszkańcom udzielać będzie likwidowany zakład. Treść zacytowanego przepisu powiela zapis art., 43 ust 1 ustawy o z.o.z., bez skonkretyzowania okoliczności, które potwierdziłyby powyższe stanowisko.

Dokonując następnej oceny powyższego uregulowania, stwierdzić należy, że po pierwsze w myśl art. 1 ustawy o z.o.z., to zakład opieki zdrowotnej, w formie wskazanej w ustawie, jest uprawniony do udzielania świadczeń zdrowotnych i promocji zdrowia, zatem osoba prawna "w organizacji", A w K. nie jest jednostką uprawnioną do udzielania świadczeń zdrowotnych mieszkańcom, po drugie stosownie do treści art. 8 ust. 3 ustawy o z.o.z. wskazana osoba prawna ma dopiero możliwość utworzenia zakładu opieki zdrowotnej, tymczasem z art. 43 ust. 1 ustawy o z.o.z. wynika, że uchwała o likwidacji powinna określać sposób i formę zapewnienia osobom korzystającym z oznaczonych rodzajowo świadczeń, bez istotnego ograniczenia ich dostępności, warunków udzielania i jakości. Reasumując wskazanie jednostki, która nie ma możliwości prawnych świadczenia opieki zdrowotnej, w świetle przywołanego art. 43 ust. 1 ustawy o z.o.z., jest istotnym naruszeniem prawa, gdyż w tym przepisie chodzi jednostkę, która może prowadzić taką działalność. Nie można także, zgodzić się z twierdzeniem Rady Powiatu w Kluczborku, że dalsze udzielanie świadczeń nastąpi bez istotnego ograniczenia oznaczonych rodzajowego świadczeń zdrowotnych likwidowanego zakładu. Jak wynika, bowiem ze statutu likwidowanego zakładu, w skład zespołu wchodził szpitalny oddział ratunkowy - SOR, który nie został przewidziany w wymienionych usługach przekazanych do A S.A. w K., wobec tego doszło do likwidacji tego oddziału, o czym nie zostali poinformowani mieszkańcy powiatu. Należy także wskazać, że po myśli art.60 ust. 4b pkt 4 ustawy o z.o.z. uchwała organu o likwidacji winna zawierać wskazanie podmiotu, który przejmie prawa i obowiązki likwidowanego zakładu, oraz określenie zakresu tych praw i zobowiązań. Zaskarżona uchwała nie zawiera tego niezbędnego elementu w swojej treści. Również § 3 nie spełnia wymogów art. 60 ust 4b pkt 3 ustawy o z.o.z., polegających na tym, iż uchwała powinna określać sposób i tryb zadysponowania składnikami materialnymi i niematerialnymi. W świetle uchwały A S.A. w K. przekazano w formie aportu tylko część nieruchomości i ruchomości stanowiących własność Powiatu. W uchwale zadysponowano tylko składnikami materialnymi, być może zakład nie posiada składników niematerialnych, jednak winien wskazać na ten fakt w podjętej uchwale. W sytuacji gdy świadczenia zdrowotne ma przejąć zakład, który ma dopiero powstać, to organ winien określić w jakiej ułamkowej części przekaże majątek i wymienić składniki tego majątku. Takie uregulowanie jest istotne w świetle art. 43 ust. 1 ustawy o z.o.z., aby można było ocenić, czy nie doszło do naruszenia dyspozycji wskazanego przepisu w zakresie wymogów w nim przewidzianych. Zdaniem Sądu także § 6 uchwały nie odpowiada art. 60 ust 4b pkt 5 ustawy o z.o.z., który stanowi, że uchwała organu winna zawierać oznaczenie dnia zakończenia czynności likwidacyjnych. Z literalnego brzmienia tego przepisu oraz z treści art. 43 ust 1 ustawy o z.o.z. z wynika, iż należy wskazać konkretny dzień zakończenia działalności medycznej zakładu oraz zakończenia czynności likwidacyjnych, tymczasem organ ustalił niepewną datę, określając w pierwszym przypadku termin zakończenia działalności medycznej zakładu "na dzień nie później niż do końca 2004 r.", natomiast datę zakończenia czynności likwidacyjnych na dzień "nie później niż do 28 lutego 2007 roku". Biorąc pod uwagę, że po myśli ust. 6 art. 60 ustawy o z.o.z. zobowiązania i należności samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej po jego likwidacji stają się zobowiązaniami i należnościami właściwej jednostki samorządu terytorialnego i że uchwała o likwidacji zakładu ma charakter prawa miejscowego, który to akt informuje świadczeniobiorców o terminie zakończenia działalności likwidowanego zakładu (art. 43) oraz niezaspokojonych wierzycieli do kogo mają się zwrócić i od jakiej daty o zaspokojenie swoich żądań, jak też mieszkańców jaki uprawiony podmiot i od kiedy zapewni im należne świadczenia zdrowotne, to wskazanie niekonkretnej daty jest niedopuszczalne, po myśli przywołanych przepisów. W § 5 uchwały stanowiącym o zadaniach likwidatora zawarto postanowienia, które są nieprecyzyjne i mogą budzić wątpliwości przy ich stosowani, a mianowicie w pkt c ustanowiono, że zadaniem likwidatora jest "uregulowanie stosunków pracy z pracownikami Zakładu", zatem, czy chodzi o wypowiedzenie umów o pracę, czy też o przeniesienie do innego zakładu ?. Natomiast w pkt g postanowiono, że do likwidatora należy prowadzenie działalności medycznej. W świetle tego uregulowania rodzi się pytanie, jakiej działalności medycznej, skoro likwidowany zakład świadczy usługi zdrowotne.

Z kolei, rozpatrując nieomówione wcześniej zarzuty skargi podkreślić trzeba, że organ w uzasadnieniu uchwały przedstawił okoliczności, że zaistniały przesłanki przemawiające za likwidacją zakładu. SP ZOZ ZOZ w Kluczborku od kilku lat nie jest w stanie pokryć kosztów swojej działalności i sytuacja ta nie ma charakteru przejściowego. Rada Powiatu udzieliła zakładowi pomocy w formie długoterminowej pożyczki oraz udzieliła poręczenia długoterminowego kredytu bankowego na spłatę zobowiązań wobec pracowników zakładu oraz zobowiązań z różnych tytułów. Udzieliła również dotacji na różne cele. Jednak podjęte działania nie przywróciły płynności finansowej zakładowi. Uwzględniając, zatem wykładnię celowościową prowadzenia samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, w świetle art. 60 ust 3 ustawy o z.o.z., w takiej sytuacji trzeba przyznać organowi, który utworzył zakład prawo do jego likwidacji, gdyż jeżeli ujemny wynik finansowy nie może być pokryty w sposób określony w ust. 1, organ, ten wydaje uchwałę o jego likwidacji, jeśli oczywiście wykaże, że jego zadania może przejąć inny zakład. Nie można się zgodzić ze skarżącymi, iż w niniejszej sprawie następuje faktyczne przekształcenie likwidowanej placówki w zakresie uprawnień wynikających z Kodeksu pracy (art. 23¹ K.p.) oraz, że wierzyciele nie będą mogli zaspokoić swoich wierzytelności (pracownicy) z majątku ani aktywów.

Art. 60 ust. 6 ustawy o z.o.z., jak już wyżej wskazano, jest bezpośrednio stosowany w przypadkach całkowitej likwidacji samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej i nie jest przepisem szczególnym w stosunku do art. 231 K.p. Akt prawa miejscowego, który nie określa konkretnych praw i obowiązków pracowników i pracodawców oraz pochodzi od organu samorządu terytorialnego niemającego statusu prawnego strony konkretnych stosunków pracy - nie może wyłączać ani ograniczać pracowniczych gwarancji prawnych kreślonych w art. 231 K.p. Ten przepis stanowi, że zobowiązania i należności samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej po jego likwidacji stają się zobowiązaniami i należnościami Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego. Taka ustawowa regulacja ma samodzielną i autonomiczną wartość normatywną, między innymi dla wierzycieli (pracowników) samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej, w przypadkach całkowitej (fizycznej i prawnej) likwidacji podmiotu (pracodawcy) o takim statusie prawnym. W takich przypadkach nie występuje sukcesja prawna (częściowa ani całkowita) po stronie pracodawcy w rozumieniu art. 231 K.p., przeto zobowiązania i należności ze stosunku pracy powstałe przed likwidacją pracodawcy, które nie zostaną zaspokojone w postępowaniu likwidacyjnym, stają się - na zasadzie art. 60 ust. 6 ustawy o z.o.z., zobowiązaniami i należnościami właściwej jednostki samorządu terytorialnego (organu założycielskiego zlikwidowanego samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej). Powyższe oznacza, że w razie całkowitej likwidacji samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej omawiany przepis stanowi jedyną i wyłączną podstawę dochodzenia niezaspokojonych w postępowaniu likwidacyjnym roszczeń pracowniczych. Art. 231 K.p., nie jest stosowany w przypadkach całkowitej likwidacji samodzielnego publicznego zakładu opieki zdrowotnej prowadzącej do utraty bytu faktycznego i prawnego (bez następstwa prawnego) przez takiego pracodawcę (vide: uchwała SN z dnia 25 lipca 2003 r., sygn. akt III PZP, opub. OSNP 2003/24/587). W przedmiotowej sprawie organ założycielski, Rada Powiatu w Kluczborku w uchwale z dnia 19 listopada 2003 r. przesądziła o likwidacji zakładu.

Pozostałe nieomówione przez Sąd argumenty skarżących nie mogą być oceniane w niniejszej sprawie, ponieważ dotyczą one uchwały o utworzeniu A S.A. w K. i akt ten nie jest przedmiotem zaskarżenia do Sądu.

Uchwała, która istotnie narusza prawo, na mocy art. 79 ust 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.), jest nieważna, zatem tut. Sąd jest zobligowany do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w całości.

Wskazania do dalszego postępowania przez organ, w niniejszej sprawie wynikają wprost z powyższych rozważań prawnych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Rozstrzygnięć w pkt 2 i 3 wyroku dokonano na podstawie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu, art. 55 ust. 1 ustawy o NSA w związku z art. 97 § 2 ustawy Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.