Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 422/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Łukasz Krzycki, Sędziowie Sędzia WSA Alina Balicka, Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant st. ref. Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi E. G. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...]Wójt Gminy S. decyzją orzekł o wymeldowaniu E. G. z pobytu stałego z budynku położonego przy ul. [...] w B.

Pismem z dnia [...] listopada 2011 r. odwołanie od powyższej decyzji złożyła E.G.

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2011 r. Wojewoda [...] działając na podstawie art. 134 w związku z art. 129 § 2 k.p.a. stwierdził, że odwołanie E. G. od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] orzekającej o wymeldowaniu E. G. z pobytu stałego z budynku położonego przy ul. [...] w B. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

W uzasadnieniu postanowienia organ podkreślił, iż warunkiem skuteczności czynności procesowej jaką jest wniesienie odwołania jest zachowanie ustawowego terminu do jej dokonania. Uchybienie terminowi powoduje bezskuteczność odwołania, czego następstwem jest ostateczność decyzji. Przepisy regulujące postępowanie administracyjne stanowią, że w jego toku strony oraz ich przedstawiciele i pełnomocnicy mają obowiązek zawiadomić organ administracji publicznej o każdej zmianie swego adresu. Zaś w razie zaniedbania tego obowiązku doręczenie pisma pod dotychczasowym adresem ma skutek prawny (art. 41 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego; dalej: k.p.a.).

Organ wskazał, iż zgodnie z przepisem art. 44 k.p.a. w przypadku doręczania pisma przez pocztę - w sytuacji kiedy adresat jest nieobecny - poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce umieszczając zawiadomienie o złożeniu pisma w oddawczej skrzynce pocztowej lub drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego terminu. Termin do wniesienia odwołania określa przepis art. 129 § 2 k.p.a., zgodnie z którym odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Wojewoda [...] uznał, iż decyzja organu I instancji została wysłana do E.G. na adres: ul. [...]. Ze zwrotu niepodjętej przesyłki wynika, że Urząd Pocztowy S. pozostawił awizo w dniu [...] lipca 2011 r., a awizo powtórne w dniu [...] lipca 2011 r.

Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że w dniu [...] sierpnia 2011 r. upłynął 14-dniowy termin od momentu zawiadomienia przez pocztę o przesyłce, co wywołało skutek prawny doręczenia decyzji stronie. Od tej daty, tj. [...] sierpnia 2011 r. biegł 14-dniowy termin do złożenia odwołania. W konsekwencji, złożone przez E.G. w dniu [...] listopada 2011 r. odwołanie należy uznać za złożone po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a., który upływał [...] sierpnia 2011 r. i w trybie art. 134 k.p.a. stwierdzić o uchybieniu terminu do wniesienia odwołania.

Należy wskazać, że doręczenie E.G. decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] w dniu [...] listopada 2011 r. nie spowodowało otwarcia od początku terminu do wniesienia odwołania dla strony. Podkreślenia wymaga, że Wójt Gminy S. zgodnie z art. 44 § 4 k.p.a. miał obowiązek pozostawić decyzję w aktach sprawy. Przepisy prawa nie przewidują, aby decyzja była doręczana kilkakrotnie. To na stronie ciąży obowiązek zachowania należytej staranności w prowadzeniu swoich spraw i należy od niej oczekiwać dopilnowania, aby podany do akt sprawy adres umożliwiał skuteczne doręczanie korespondencji.

Pismem z dnia [...] lutego 2012r. E.G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc o uchylenie powyższego postanowienia. W uzasadnieniu wskazała, iż K.A., która wnosiła o jej wymeldowanie przejmuje adresowaną do skarżącej korespondencję.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012r. poz. 270).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie Wojewoda [...] i nie wykazał należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy przez co naruszył art. 7 i 77 k. p. a.

Przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie Wojewody [...] na mocy którego stwierdzono, że odwołanie E.G. od decyzji Wójta Gminy S. z dnia [...] lipca 2011 r., nr [...] orzekającej o wymeldowaniu E.G. z pobytu stałego z budynku położonego przy ul. [...] w B. zostało złożone z uchybieniem terminu do jego wniesienia. Organ uznał, iż decyzję organu pierwszej instancji prawidłowo wysłano do E.G. na adres: [...]. Ze zwrotu niepodjętej przesyłki wynika, że Urząd Pocztowy S. pozostawił awizo w dniu [...] lipca 2011 r., a awizo powtórne w dniu [...] lipca 2011 r. Wobec powyższego organ odwoławczy stwierdził, że w dniu [...] sierpnia 2011 r. upłynął 14-dniowy termin od momentu zawiadomienia przez pocztę o przesyłce, co wywołało skutek prawny doręczenia decyzji stronie. Od tej daty, tj. [...] sierpnia 2011 r. biegł 14-dniowy termin do złożenia odwołania. W konsekwencji, złożone przez E.G. w dniu [...] listopada 2011 r. odwołanie należy uznać za złożone po upływie terminu przewidzianego w art. 129 § 2 k.p.a., który upływał [...] sierpnia 2011 r.

Po zapoznaniu się jednak z aktami sprawy orzekający w niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, iż Wojewoda [...] wydał zaskarżone postanowienie, mimo iż istotne dla sprawy okoliczności nie zostały wyjaśnione.

Mianowicie w aktach sprawy znajduje się pismo skarżącej z dnia [...] lipca 2011 r. skierowane do Wójta Gminy S., w którym strona wskazała adres do korespondencji: [...]. Pomimo powyższej informacji organ pierwszej instancji decyzję dla E. G. wysłał na adres: [...]. Wójt Gminy podjął również próby doręczenia decyzji na adres: ul. [...] i jak wynika z akt sprawy skarżąca odebrała decyzję pod wskazanym adresem w dniu [...] listopada 2011 r.

Orzekający w sprawie Wojewoda [...] nie wyjaśnił powyższych kwestii przyjmując, iż zastępcze doręczenie skarżącej decyzji Wójta Gminy S. na adres: [...], było skuteczne. Orzekający ponownie Wojewoda [...] zobowiązany będzie zatem do dokonania oceny czy wobec wskazania przez skarżącą w toku postępowania administracyjnego adresu do doręczeń, za skuteczne można było uznać doręczenie decyzji organu pierwszej instancji na adres: [...] i czy złożone przez E.G. w dniu [...] listopada 2011 r. odwołanie można uznać za złożone po upływie terminu przewidzianego wart. 129 § 2 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku i dlatego orzekł o uchyleniu zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c. Jednocześnie w oparciu art. 152 powołanej ustawy Sąd orzekł o niewykonywaniu zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.