Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 361/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: par. 2 ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi
article: art. 220 par. 1 i 3, art. 184 w zw z art. 197 par. 1 i 2, art. 198
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Czerwiński po rozpoznaniu w dniu 13 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia I. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2016 r., sygn. akt II SA/Wr 81/16 o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi I. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] października 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

I. P. (dalej jako skarżący), w piśmie z dnia [...] stycznia 2016 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] października 2015 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy Milicz z dnia [...] września 2015 r. ([...]) odmawiającą umorzenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości oznaczonych ewidencyjnie jako działki o nr [...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...], w kwocie 12.545,40 zł.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lutego 2015 r. na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej P.p.s.a., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od powyższej skargi określając wysokość wpisu na kwotę 500 zł, wskazując za podstawę § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193, z późn. zm. – dalej jako rozporządzenie). Jednocześnie pouczono skarżącego o trybie zaskarżenia zarządzenia i o treści art. 243, art. 245, art. 246 i art. 252 P.p.s.a. regulujących instytucję prawa pomocy.

Skarżący w piśmie z dnia [...] marca 2016 r. wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie. Podniósł, że SKO we Wrocławiu wprowadziło w błąd Przewodniczącego Wydziału. Okoliczności przywołane przez SKO we Wrocławiu w odpowiedzi na skargę a odnoszące się do majątku skarżącego są nie zgodne z prawdą bowiem skarżący nie posiada żadnego majątku. Dom o powierzchni 68 m2, działka 59 arów, samochód, ciągnik, przyczepa nie są jego własnością. Nie spłaca żadnego kredytu w wysokości 600 zł. Syn Ł. nie płaci żadnych alimentów na dzieci. Oświadcza, że żyje we wspólnym gospodarstwie domowym, gdzie ma zapewnione utrzymanie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do art. 214 § 1 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 P.p.s.a. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, uiścił opłatę pod rygorem odrzucenia skargi.

Od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały (art. 230 § 1 P.p.s.a). Pisma, o których mowa w cytowanym wyżej przepisie, to w myśl art. 230 § 2 P.p.s.a.: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne; w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 P.p.s.a.). Stosownie do delegacji ustawowej zawartej w art. 233 P.p.s.a. wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określone zostały w rozporządzeniu.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę do sądu na decyzję organu w przedmiocie odmowy umorzenia jednorazowej opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości w związku z uchwaleniem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działek o nr [...], [...],[...],[...],[...],[...] i[...], w kwocie 12.545,40 zł (renta planistyczna). Z decyzji Burmistrza Gminy Milicz z dnia [...] września 2015 r. odmawiającej umorzenia ww. opłaty wynika, że opłata ta znajduje swoje materialnoprawne podstawy w art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2012 r. poz. 647 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Przewodniczący Wydziału II wzywając do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie prawidłowo wskazał, że zastosowanie będzie miał § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem wpis stały w sprawach skarg nieobjętych wpisem stosunkowym z zakresu zagospodarowania przestrzennego wynosi 500 zł. Nie ulega wątpliwości, że opłata z art. 36 ust. 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym dotyczy spraw z zakresu zagospodarowania przestrzennego. Nie będzie miał tu zastosowania wpis stosunkowy bowiem przedmiot zaskarżenia (decyzja) nie kreuje należności pieniężnej, której sprawa dotyczy jak również nie stwierdza jej istnienia. Przedmiotem decyzji o odmowie umorzenia ww. opłaty jest ocena, czy strona spełniła przewidziane prawem warunki pozwalające na umorzenie tej należności. Zatem nie dotyczy samej należności pieniężnej a jedynie odnosi się do niej pośrednio. W tym przypadku zastosowanie wpisu stałego było prawidłowe.

Wyjaśnić należy, że NSA rozpoznając zażalenie na zarządzenie dotyczące wysokości należnego od skargi wpisu nie rozpoznaje merytorycznie sprawy, której skarga dotyczy. NSA dokonuje kontroli czy zarządzenie Przewodniczącego Wydziału w sprawie wpisu zostało wydane zgodnie z przepisami regulującymi wysokość i zasady określania i pobierania wpisu zawarte w P.p.s.a. NSA nie bada w postępowaniu incydentalnym wywołanym zażaleniem merytorycznej zasadności zarzutów skargi. Zatem argumentacja skarżącego zawarta w zażaleniu odnosząca się do wadliwości ustaleń SKO we Wrocławiu co do podstaw umorzenia przedmiotowej opłaty nie mogła być przedmiotem oceny w postępowaniu zażaleniowym.

Z treści zażalenia wynika, że skarżący nie przedstawił żadnych zarzutów, które kwestionowałyby prawidłowość czy też zasadność wydanego przez Przewodniczącego Wydziału zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w niniejszej sprawie.

Na marginesie zaznaczyć należy, że skarżący zgodnie z pouczeniem zawartym w skarżonym zarządzeniu, jeśli nie posiada środków na uiszczenie wpisu we wskazanej w zarządzeniu wysokości mógł wystąpić o udzielenie mu prawa pomocy np. w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych na zasadach przewidzianych w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Prawomocne postanowienie o zwolnieniu z kosztów sądowych wydane w odrębnym postępowaniu wywołanym wnioskiem strony o udzielenie prawa pomocy zgodnie z art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a. znosi obowiązek uiszczenia kosztów sądowych w tym konieczność uiszczenia wpisu od skargi. Wniosek ten można złożyć na każdym etapie postępowania (art. 243 § 1 P.p.s.a.).

Tym samym należało uznać, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału było prawidłowe tak pod względem procesowym jak i materialnym.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 P.p.s.a. w związku z art. 197 § 1 i 2 oraz art. 198 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.