Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1941/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-20 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania pełnomocnikowi wynagrodzenia za zastępstwo prawne
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 16
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - ekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A. K. o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi H. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków postanawia: odmówić przyznania wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2012 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał H. S. prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Rada Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. pełnomocnikiem skarżącej wyznaczyła radcę prawnego A. K.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2012 r. sygn. akt IV SA/Wa 1941/11 oddalił skargę H. S. na powołaną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego Województwa [...] z dnia [...] października 2011 r. Jednocześnie Sąd przyznał wyznaczonej pełnomocnik kwotę 240 zł oraz kwotę 55,20 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku radca prawny A. K. zawarła wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 21 marca 2014 r. sygn. akt I OSK 2061/12 oddalił skargę kasacyjną sporządzoną przez radcę prawnego A. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2012 r. W uzasadnieniu orzeczenia Sąd drugiej instancji wskazał, że do rozpoznania wniosku pełnomocnika z urzędu o przyznanie wynagrodzenia właściwy jest Sąd pierwszej instancji, który udzielił prawa pomocy. Radca prawny A. K. nie była obecna na rozprawie poprzedzającej wydanie rzecznego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej również jako ppsa, wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Zgodnie z § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2013 r., poz. 490) wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej powinien zawierać oświadczenie, że opłaty nie zostały zapłacone w całości lub w części.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącej nie złożyła wymaganego prawem oświadczenia. Oświadczenie to jest tymczasem obligatoryjnym elementem wniosku o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy, a jego niezłożenie nie stanowi braku formalnego, podlegającego uzupełnieniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2005 r. sygn. akt II FZ 625/05; Michał Kazek "Nieznajomość prawa a wynagradzanie za czynności pełnomocnika z urzędu" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 6 (9)/2006, s. 65-71).

Należy podkreślić, że wymagane oświadczenie nie może być zastąpione sformułowaniem wniosku poprzez wskazanie, że pełnomocnik wnosi o przyznanie "kosztów nieopłaconej pomocy prawnej". Wedle powołanego § 16 rozporządzenia, to właśnie wniosek o przyznanie "kosztów nieopłaconej pomocy prawnej" ma zawierać stosowne oświadczenie. Oświadczenie to ma natomiast wskazywać, że opłaty nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.

Mając na uwadze, że niezłożenie przez profesjonalnego pełnomocnika oświadczenia w przedmiocie zapłaty kosztów zastępstwa prawnego wykonanego na zasadzie prawa pomocy stanowi brak w zakresie uzasadnienia wniosku, należało zatem odmówić przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Z powyższych względów, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.