Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 61/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono uzupełnienia wyroku
Powołane przepisy: article: art. 157, art. 210 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku R. P. o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 stycznia 2014 r. w zakresie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego oraz kosztów zastępstwa w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Celnej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 586/11 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 29 grudnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: odmówić uzupełnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 61/12, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Celnej w O. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 12 października 2011 r., sygn. akt I SA/Ol 586/11 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w O. z dnia 29 grudnia 2010 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki.

Wnioskiem z dnia 11 lutego 2014 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uzupełnienie wyroku z 14 stycznia 2014 r., w przedmiocie rozstrzygnięcia co do zwrotu niezbędnych kosztów postępowania kasacyjnego poniesionych przez skarżącego oraz zwrotu kosztów zastępstwa. W uzasadnieniu pełnomocnik przywołał treść art. 157 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, zwana dalej: "p.p.s.a.") i wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 stycznia 2014 r., nie zamieścił dodatkowego orzeczenia w przedmiocie zwrotu niezbędnych kosztów sądowych postępowania kasacyjnego poniesionych przez skarżącego – zgodnie z treścią art. 204 pkt 2 p.p.s.a. Dodatkowo pełnomocnik podniósł, iż Skarżący w ustawowym terminie o którym mowa w art. 210 § 1 p.p.s.a. złożył wniosek o zasądzenie przynależnych kosztów, dlatego zdaniem pełnomocnika wniosek o uzupełnienie wyroku jest w pełni uzasadniony.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Zgodnie z § 2 tego przepisu wniosek o uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów sąd może rozpoznać na posiedzeniu niejawnym. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wniosek o uzupełnienie wyroku z dnia 11 lutego 2014 r. wniesiony został w terminie określonym w art. 157 p.p.s.a. Sentencja wyroku z dnia 14 stycznia 2014 r., sygn. akt II FSK 61/12 nie zawiera rozstrzygnięcia w przedmiocie rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów. Podkreślić jednak należy, że zgodnie z art. 210 § 1 p.p.s.a. strona traci uprawnienie do żądania zwrotu kosztów, jeżeli najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia nie zgłosi wniosku o przyznanie należnych kosztów. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarżący reprezentowany był w postępowaniu kasacyjnym przez profesjonalnego pełnomocnika w osobie adwokata K. K. Wbrew stanowisku przedstawionym w piśmie z dnia 11 lutego 2014 r. z akt sprawy nie wynika aby w sprawie został zgłoszony wniosek o zasądzenie kosztów. Ani skarżący samodzielnie ani za pośrednictwem pełnomocnika nie wniósł odpowiedzi na skargę kasacyjną czy też innego pisma w którym zgłosiłby taki wniosek. Dodatkowo z protokołu rozprawy wynika, że pełnomocnik pomimo prawidłowego zawiadomienia nie stawił się na rozprawę, więc nie mógł wystąpić z takim żądaniem przed jej zakończeniem. W rezultacie wniosek o uzupełnienie wyroku jest nieuzasadniony ponieważ skarżący na podstawie art. 210 § 1 p.p.s.a. stracił uprawnienie do żądania zwrotu kosztów.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 157 w zw. z art. 210 § 1 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.