Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 598/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-09-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Sędzia WSA Leszek Kleczkowski po rozpoznaniu w dniu 23 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. we W. o wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011r. w sprawie ze skargi W. we W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie wstrzymania wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania aktu


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy W. we W. (dalej: W.) wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011r., gdyż jej wykonanie powoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011r., nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie jednak do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W świetle tej regulacji, kluczowe jest znaczenie, jakie przyjmie się dla pojęcia "sprawy", w granicach której sąd może wstrzymać wykonanie aktów lub czynności. Należy przyjąć, że ustawodawca odsyła do pojęcia sprawy administracyjnej, i to w jej rozumieniu materialnoprawnym, i jej tożsamość (granice) wyznaczają elementy wyznaczające tożsamość skonkretyzowanego w decyzji administracyjnej stosunku administracyjnoprawnego, a więc identyczność podmiotów, identyczność przedmiotu tego stosunku (czyli węzła praw i obowiązków stron stosunku) oraz identyczność obu jego podstaw - prawnej i faktycznej (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. T. Wosia, Warszawa 2012 r., s. 496).

W rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy m.in. postanowienia w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji określającej wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2011r. Natomiast wniosek o wstrzymanie dotyczy tejże decyzji, a więc sprawy, która nie została objęta skargą. Mając na uwadze przedmiot sprawy oraz przywołane przepisy stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie dotyczy rozstrzygnięcia nie mieszczącego się w zakresie pojęcia "aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy". W istocie wstrzymanie wykonania decyzji należy traktować jako odrębną sprawę od określenia lub ustalenia wysokości zobowiązania, bowiem między zaskarżonym postanowieniem a decyzją określającą wysokość zobowiązania z tytułu podatku od nieruchomości za rok 2011 r. nie zachodzi identyczność stosunku, ani identyczność prawnych i faktycznych podstaw ich wydania.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Chodzi przy tym o taką szkodę majątkową, a także niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie miałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia uszczerbku na zdrowiu. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu pierwotnego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. Prawo o postepowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, Warszawa 2015, s. 379).

Dla pozytywnego rozpatrzenia wniosku o wstrzymanie wykonania niezbędne jest właściwe uzasadnienie wniosku, które powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest uzasadnione w świetle przesłanek wynikających z prawa (por. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2004 r., FZ 85/04). Ciężar wykazania przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. spoczywa na stronie.

Zatem niebezpieczeństwo zaistnienia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków musi wynikać z racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu w czasie zawisłości skargi w danej sprawie sądowoadministracyjnej. W uzasadnieniu wniosku należy wskazać okoliczności pozwalające uznać, że wstrzymanie wykonania aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2010, s. 206). W postanowieniu NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 120/04 wyrażono pogląd, który Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela, że ogólnikowe wywody strony, nieodniesione do konkretnych faktów, w żadnym razie nie mogą uzasadniać twierdzenia, że wystąpiła którakolwiek z przesłanek wstrzymania wykonania decyzji wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a.

W rozpatrywanej sprawie, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji wskazano, że skarżący znajduje się w trudnej sytuacji finansowej, jest w trakcie wdrażania nowego systemu teleinformatycznego oraz ponosi znaczne koszty związane z wydatkami ustawowymi i związanymi z tym zmianami w realizacji zadań publicznych realizowanych przez W. we W.. W świetle powyższych wywodów, podanych we wniosku okoliczności też nie można uznać za wystarczające dla wstrzymania wykonania decyzji, ze względu na ich ogólnikowość. Strona nie przedłożyła żadnej dokumentacji w celu poparcia swoich twierdzeń.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.