Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SO/Kr 18/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: Art. 54 par. 2, art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. W. – B. w przedmiocie wymierzenia grzywny Wojewodzie postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W dniu 13 maja 2010r. M. W. – B. wniosła do Wojewody skargę na Burmistrza Gminy A. Wskazała w niej, iż w dniu 15 kwietnia 2010r. złożyła na dzienniku podawczym pismo do Wydziału Świadczeń Społecznych Urzędu Miasta i Gminy A, lecz pomimo upływu miesiąca nie otrzymała na nie odpowiedzi.

W piśmie z dnia 20 maja 2010r. nr [...] Wojewoda poinformował M. W. – B., iż po szczegółowej analizie jej pisma z dnia 13 maja 2010r. nie znalazł podstaw do jego rozpatrzenia w trybie skargowym zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego. Równocześnie organ zwrócił się do M. W. – B. o sprecyzowanie zarzutów.

Pismem z dnia 27 maja 2010r. M. W. – B. wniosła o wymierzenie grzywny Wojewodzie z powodu nie przekazania do Sądu w terminie 30 dni jej skargi z dnia 13 maja 2010r. wraz z odpowiedzią na skargę i aktami.

Na rozprawie w dniu 17 marca 2011r. pełnomocnik skarżącej został zobowiązany do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku poprzez wskazanie skargi i jej przedmiotu, która zdaniem skarżącej nie została przekazana do Sądu, pod rygorem odrzucenia wniosku.

W piśmie z dnia 24 marca 2011r. pełnomocnik M. W. – B. wyjaśnił, iż skarżąca zaskarżyła trzy decyzje Wojewody o numerach [...], [...] i [...], które dotyczyły braku reakcji administracji państwowej na wnioski skarżącej.

Wniosek dotyczący nieprzekazania skargi na pismo [...] stanowi przedmiot niniejszego postępowania przed sądem, natomiast wniosek dotyczący pisma [...] – w sprawie o sygn. III SO/Kr 19/10, a dotyczący pisma [...] – w sprawie o sygn. III SO/Kr 20/10.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), organ, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Natomiast art. 55 § 1 p.p.s.a. stanowi, że w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 tej ustawy. Wymierzenie grzywny przez sąd należy do środków dyscyplinujących organ administracji i ma na celu doprowadzenie przez organ do wykonania ciążącego na nim obowiązku. Należy również wskazać, iż kwestię wymierzenia grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a. ustawodawca pozostawił uznaniu sądu orzekającego, który rozstrzygając wniosek bierze pod uwagę wszystkie okoliczności danej sprawy.

Analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, iż Wojewoda nie uchybił obowiązkowi, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. Z treści pisma M. W. – B. z dnia 13 maja 2010r. zatytułowanego "Skarga do Wojewody na Burmistrza Gminy A" nie wynika by była to skarga w rozumieniu przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznania której właściwym jest sąd administracyjny. Treść tego pisma wskazuje natomiast, iż jest to skarga wniesiona w trybie przepisów Działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego (art. 227-240). Wojewoda nie miał więc obowiązku przekazać jej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Skoro więc Wojewoda nie uchybił swojemu obowiązkowi, o którym mowa w art. 54 § 2 p.p.s.a. brak było podstaw do wymierzenia mu grzywny na podstawie art. 55 § 1 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze, orzeczono jak w sentencji.