Postanowienie NSA, sygn. akt I ONP 19/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 271 pkt 2, art. 280 § 1, art. 276 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Dzbeńska po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi T. M. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt I ONP 1/12 oddalającego skargę T. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2006 r. sygn. akt OSK 78/04 w sprawie ze skargi kasacyjnej T. M. od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 listopada 2003 r. sygn. akt II SA 1509/02 oddalającego wniosek T. M. o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym zakończonego wyrokiem z dnia 12 lutego 2002 r. sygn. akt II SA 3141/00 w sprawie ze skargi na decyzję Prokuratora Generalnego z dnia [...] października 2000 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia okoliczności powodujących utratę prawa do stanu spoczynku i uposażenia w stanie spoczynku postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 25 lipca 2013 r. sygn. akt I ONP 19/13 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę T. M. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2006 r. sygn. akt OSK 78/04.

Skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym wyrokiem wniósł T. M., opierając ją na przepisie art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "P.p.s.a.".

W uzasadnieniu T. M. wskazał, że w trakcie rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 25 lipca 2013 r. nie zostały mu stworzone warunki czynnego udziału w rozprawie. Skarżący cierpi na obustronny głęboki niedosłuch i wymaga stworzenia szczególnych warunków w czasie przesłuchań. Warunków takich odmówiono skarżącemu w czasie rozprawy w dniu 25 lipca 2013 r. pomimo, że strona zwróciła się do przewodniczącego składu orzekającego o nagłośnienie sali, gdyż nie słyszy wypowiedzi uczestników rozprawy. Wniosek poparty zaświadczeniem lekarskim nie wpłynął jednakże na zmianę prowadzenia rozprawy. W rezultacie tego strona pozbawiona została możliwości czynnego uczestnictwa w rozprawie.

Ponadto, w ocenie skarżącego, wyrok z dnia 25 lipca 2013 r. jest sprzeczny z elementarną sprawiedliwością i zastosowanymi w tej sprawie przepisami.

W odpowiedzi na skargę o wznowienie postępowania Prokurator Generalny wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych, wskazując że skarżący posiadał pełną zdolność sądową i procesową a także był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 280 § 1 P.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę.

Oznacza to, że pierwszą czynnością sądu jest wstępne badanie skargi o wznowienie postępowania na posiedzeniu niejawnym pod względem formalnym, a więc czy skarga została oparta na ustawowej podstawie wznowienia i czy została złożona w ustawowym terminie.

Jak podkreśla się w orzecznictwie sądów administracyjnych samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, jeżeli już z samego jej uzasadnienia wynika, że podnoszona podstawa nie zachodzi; taka skarga jako nie oparta na ustawowej podstawie wznowienia podlega odrzuceniu (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 kwietnia 2007 r., sygn. akt I FSK 607/06 oraz z dnia 4 grudnia 2013 r., sygn. akt I OSK 2774/13).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że okoliczności przedstawione przez T. M. nie stanowią przesłanki do wznowienia postępowania sądowego. Za taką przesłankę nie można uznać brak możliwości zajęcia stanowiska w trakcie rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Podkreślić należy, że na rozprawę w dniu 25 lipca 2013 r. skarżący stawił się osobiście wraz ze swoim pełnomocnikiem radcą prawnym B. L. Jak wynika z protokołu rozprawy pełnomocnik T. M. zajął stanowisko tj. poparł skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia i wnioski w niej zawarte a skarżący przyłączył się do stanowiska swojego pełnomocnika. Nawet przy założeniu, że skarżący niedokładnie słyszał wypowiedzi Przewodniczącego oraz uczestników rozprawy, nie oznacza to, iż pozbawiony został możliwości działania. Pozbawienie strony możności działania o którym mowa w art. 271 pkt 2 P.p.s.a. zachodzi jedynie wówczas, gdy naruszenie przepisów postępowania spowodowało, że strona została pozbawiona możliwości udziału w postępowaniu lub istotnej jego części i nie miała możliwości usunięcia skutków tych uchybień.

Wobec powyższego stwierdzić należy, że rozpoznawana skarga o wznowienie postępowania nie jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 280 § 1, art. 276 w związku z art. 193 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.