Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 61/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 § 3,  art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Piotr Pietrasz po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. U. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 3 stycznia 2018 r. sygn. akt I SA/Sz 1364/17 w zakresie odrzucenia skargi oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi A. U. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia (...) października 2017 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie postanowieniem z dnia 3 stycznia 2018 r., sygn. akt I SA/Sz 1364/17 odrzucił skargę A. U. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia (...) października 2017 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach oraz zwrócił stronie kwotę 720 zł (siedemset dwadzieścia złotych) tytułem wpisu od skargi.

A. U. (dalej: skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie (dalej: Sąd) skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia (..) października 2017 r. nr (...) w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II Sądu z dnia 29 listopada 2017 r., wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 720 zł w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia jego skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 15 grudnia 2017 r. (k. 28 akt sądowych).

W dniu 24 grudnia 2017 r. skarżący uiścił na rachunek bankowy Sądu kwotę 720 zł, tytułem wpisu sądowego do sprawy o sygn. akt II SA/Sz 1364/17 (k. 29 akt sądowych).

Uzasadniając odrzucenie skargi Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wskazał, że w rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi został doręczony skarżącemu w dniu 15 grudnia 2017 r. Siedmiodniowy termin do wykonania wezwania Sądu upłynął zatem w dniu 22 grudnia 2017 r. (piątek). We wskazanym terminie skarżący nie uiścił wpisu od skargi, albowiem kwota 720 zł tytułem wpisu od skargi została uiszczona dopiero w dniu 24 grudnia 2017 r. Uiszczenie wpisu od skargi po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem, co skutkuje odrzuceniem skargi.

Skarżący wniósł zażalenie od przedmiotowego postanowienia wnosząc o jego uchylenie a wobec tego, że nie dokonanie opłaty w zawitym terminie nie było spowodowane celowym i umyślnym działaniem wniósł o jego przywrócenie i umożliwienie Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Szczecinie rozpoznania jego skargi w celu wydania stosownego orzeczenia.

Skarżący przyznał, że termin wniesienia opłaty sądowej był wyznaczony do dnia 22 grudnia 2017 r. (piątek), a dokonał jej dopiero w dniu 24 grudnia 2017 r. Podkreślił, że od października 2017 r. ma chorą żonę, nad którą sprawuje opiekę, prowadząc jednocześnie jednoosobowo działalność gospodarczą. Podał, że żona choruje na zapalenie stawów kończyn górnych i dolnych, tzn. dna moczanowa i z tego względu nie może poruszać się o własnych siłach. Wymagała jego pomocy, co w okresie przedświątecznym zbiegło się z terminem wniesienia opłaty sądowej. Ta nieprzewidziana okoliczność sprawiła, że był w błędzie co do terminu uiszczenia opłaty sądowej "myśląc, że upływa on 24 grudnia 2017 r.".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo (skargę), aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga od której pomimo wezwania nie został uiszczony należy wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (§ 3).

Mając powyższe na uwadze nie ulega wątpliwości, że termin do uiszczenia wpisu od skargi rozpoczął bieg w dniu 16 grudnia 2017 r. i upłynął w dniu 22 grudnia 2016 r., natomiast skarżący nie zastosował się w zakreślonym terminie do wezwania.

W opinii Naczelnego Sądu Administracyjnego odrzucenie skargi przez WSA w Szczecinie - z uwagi na przepis art. 220 § 3 P.p.s.a. - było zasadne. Bezspornie bowiem, brak fiskalny skargi nie został uzupełniony, na co wskazuje skarżący, wnosząc w zażaleniu m.in. o przywrócenie terminu do opłacenia skargi.

Skoro we wniesionym zażaleniu (a jako taki środek należy je traktować w wyniku niewyjaśnienia przez sąd, czy jest to zażalenie, czy też wniosek o przywrócenie terminu) skarżący nie tylko nie neguje faktu nieuiszczenia wpisu sądowego w terminie, ale wręcz przedkłada wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności powołując szczegółowo powody jego uchybienia, to nie można Sądowi I instancji zarzucić nieprawidłowości w odrzuceniu skargi.

Z uzasadnienia zażalenia nie wynikają żadne argumenty, które pozwoliłyby Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu na zakwestionowanie legalności zaskarżonego postanowienia. Zamiast tego skarżący powołuje się na brak swojej winy w nieuiszczeniu wpisu od skargi w terminie określonym przez WSA. Ponadto wskazać należy, że zażalenie i wniosek o przywrócenie terminu stanowią dwa wykluczające się wzajemnie środki procesowe.

W związku z powyższym powołane w zażaleniu okoliczności nie mogą spowodować uchylenia postanowienia z dnia 3 stycznia 2018 r.

Natomiast WSA w Szczecinie powinien na obecnym etapie rozpoznać wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu zawarty w zażaleniu z dnia 15 stycznia 2018 r., (k. 43 akt sądowych).

Z tych powodów należało oddalić zażalenie, stosownie do art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a.