Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 526/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2014-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewoda
Powołane przepisy: article: art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na decyzję Wojewody z dnia 22 kwietnia 2014 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odrzucić wniosek skarżącej o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku po przeprowadzonej w dniu 30 października 2014 r. rozprawie, wydał wyrok oddalający skargę D. P. na opisaną decyzję Wojewody. Z protokołu posiedzenia wynika, że skarżąca nie stawiła się na rozprawie, o której terminie została wcześniej prawidłowo zawiadomiona.

Wnioskiem z dnia 11 grudnia 2014 r. skarżąca zwróciła się do Sądu o "przywrócenie terminu do wyznaczenia rozprawy". W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że nie wzięła udziału w rozprawie bez własnej winy. Powtórne zawiadomienie o rozprawie odebrała bowiem dopiero w dniu 3 listopada 2014 r. Skarżąca wyjaśniła, że nie zamieszkuje już pod adresem przy ul. [...] w R., na który kierowana była korespondencja.

Wniosek podpisała również K. M., osoba nie objęta zaskarżoną decyzją.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012, poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

Przepis art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. stanowi, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Przywrócenie terminu jest niedopuszczalne, jeżeli uchybienie terminu nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2).

Stosownie do art. 87 § 1 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

Spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 88 p.p.s.a.).

Wniosek o przywrócenie terminu jest niedopuszczalny, gdy występuje brak ustawowych warunków jego dopuszczalności. Ma to miejsce m.in. wówczas gdy wniosek dotyczy terminu, który nie podlega przywróceniu. Z treści art. art. 87 § 1 p.p.s.a. wynika, że strona może wystąpić z wnioskiem o przywrócenie terminu tylko w stosunku do tych czynności, do dokonania których była sama procesowo zobowiązana w określonym czasie. Jednocześnie jak wskazano wyżej nie można skutecznie żądać przywrócenia terminu do dokonania czynności, której nie dokonanie nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego (§ 2).

Strona nie może tym samym skutecznie żądać przywrócenia terminu do dokonania czynności należących do wyłącznej kompetencji Sądu. Z tych przyczyn wniosek skarżącej jest niedopuszczalny, ponieważ rozprawa wyznaczana jest przez Sąd. Jednocześnie Sąd nie jest ograniczony żadnym terminem dla wyznaczenia rozprawy, a stawiennictwo strony na rozprawie jest nieobowiązkowe. Niestawiennictwo stron na rozprawie nie tamuje rozpoznania sprawy i nie powoduje dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego. Dla oceny legalności zaskarżonego aktu Sąd opiera się bowiem na aktach sprawy.

Na marginesie Sąd wskazuje, że kierował korespondencję na wskazany przez skarżącą adres przy ul. [...] w R. Ponieważ skarżąca ma obowiązek zawiadamiać Sąd o każdej zmianie swojego adresu (art. 70 § 1 p.p.s.a.), okoliczność nie dochowania wskazanego obowiązku obciąża wyłącznie stronę i nie stanowi o braku jej winy. Stosowanie do art. 70 § 2 p.p.s.a. w razie zaniedbania tego obowiązku pismo pozostawia się w aktach sprawy ze skutkiem doręczenia, chyba, że nowy adres jest sądowi znany. Dwukrotnie awizowane zawiadomienie o rozprawie pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia na dzień 9 października 2014 r.

Z tych względów wniosek skarżącej z dnia 11 grudnia 2014 r. jako niedopuszczalny należało odrzucić na podstawie art. 88 p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.