Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 854/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2014-11-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Jacek Boratyn po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2014 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku I. S. o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, w sprawie ze skargi I. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia (...) lipca 2014 r., nr (...), w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego zmarłego P. S. w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2008 r. oraz orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za to zobowiązanie jego spadkobierców - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W związku z tym złożyła oświadczenie o stanie rodzinnym i majątkowym, zgodnie z którym pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z trójką pełnoletnich dzieci, a źródłem utrzymania rodziny pozostaje prowadzona przez skarżącą działalność gospodarcza, z którego to tytułu uzyskuje ona 8 000 zł brutto miesięcznie, a także dochód ze stosunku pracy w wysokości 1 680 zł miesięcznie brutto i renta rodzina, wynosząca 620 zł miesięcznie.

Składając deklarację odnośnie zgromadzonego majątku skarżąca wymieniła: samochód z 2004 r., mieszkanie w S.o pow. 62 m2, udział w mieszkaniu w K. oraz udział we współwłasności nieruchomości.

Co się tyczy natomiast ponoszonych wydatków skarżąca wymieniła następujące pozycje: utrzymanie mieszkania – 650 miesięcznie, prąd i woda 200 zł miesięcznie, telefon internet – 100 zł miesięcznie, koszty kształcenia dzieci (studia) – 3 700 zł, raty kredytów zaciągniętych w 2007r. - 1 300 zł i 1 800 zł miesięcznie.

W uzasadnieniu wniosku skarżąca powołała się na swoją trudną sytuację materialną, spowodowaną prowadzonymi między innymi wobec niej postępowaniami egzekucyjnymi, związanymi z odziedziczonymi długami spadkowymi, których wysokość wynosi 460 000 zł.

W związku z tym, że oświadczenie skarżącej nie zawierało wszystkich informacji niezbędnych do oceny jej sytuacji majątkowej, zarządzeniem z dnia 23 października 2014 r. została ona wezwana do złożenia dodatkowego oświadczenia, między innymi poprzez przedstawienie wyciągów z rachunków bankowych, zeznania podatkowego, a także sprecyzowanie rodzaju wydatków ponoszonych na kształcenie dzieci, itd.

Skarżąca nie ustosunkowała się do przedmiotowego wezwania w jakikolwiek sposób.

Wpis od skargi w przedmiotowej sprawie wynosi 500 zł.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270, ze zm. zwanej dalej: P.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wykazanie to powinno polegać na złożeniu jasnego, wyczerpującego i wiarygodnego oświadczenia o stanie rodzinnym i majątkowym, a także, na wezwanie, dodatkowego oświadczenia i wskazanych w nim dokumentów źródłowych. To bowiem na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedstawienia wiarygodnych informacji, wskazujących na to, że spełnia on przesłanki uzyskania wsparcia w postaci prawa pomocy. W tym zakresie winien on więc współdziałać z sądem, w celu wyjaśnienia wszelkich wątpliwości w tym względzie.

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła oświadczenia na urzędowym formularzu, które nie pozwala na rzetelną ocenę jej aktualnych możliwości finansowych. Oświadczenie to jest bowiem niepełne i zbyt ogólnikowe, gdyż nie sposób na jego podstawie określić chociażby sposobu wykorzystania deklarowanego majątku, stanu aktualnych zasobów finansowych i struktury wydatków. W tym celu więc wezwano skarżącą o uzupełnienie tych danych, poprzez złożenie dodatkowego oświadczenia. Nie skorzystała ona jednak z tej sposobności, pozbawiając się tym samym możliwości uzyskania ulgi w postaci prawa pomocy, chociażby w zakresie częściowym.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.