Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 295/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2015-06-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5 , par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Artur Adamiec po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku B. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za sierpień 2011 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...]w przedmiocie podatku od towarów i usług za[...] 2011 r. B. R. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości, ponieważ w jej ocenie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wskazała, że z powodu złego stanu zdrowia nie prowadzi działalności gospodarczej, nie ma stałej pracy, jedynym jej dochodem jest renta. Zaznaczyła, że wysokość zobowiązania podatkowego wynikającego łącznie z pięciu zaskarżonych decyzji jest znaczna (80 tys. zł), co spowoduje sięgnięcie do substancji jej majątku i pozbawienie jej środków pozwalających na normalną egzystencję. Ponadto skarżąca wskazała, że obawia się, że organ podatkowy będzie egzekwował "z czego się da" i pozbawi ją podstawowych dóbr.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 i 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j. t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako "ustawa p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części tego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest odstępstwem od zasady,

a przesłanką uzasadniającą zastosowanie tej instytucji jest niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności, o których stanowi ww. przepis, strona powinna we wniosku wykazać, przekonując Sąd o ich występowaniu w sprawie. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do informacji świadczących o tym, że

w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania skarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Nie jest w tym zakresie wystarczające powoływanie się na przesłanki z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. bez poparcia twierdzeń strony konkretnymi faktami (zob. postanowienie NSA z 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FZ 314/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wskazane wyżej pojęcia nieostre ("trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda") wymagają bowiem skonkretyzowania

w postaci wyczerpującej argumentacji wnioskodawcy (zob. postanowienie NSA

z 6 lutego 2009 r., II FZ 39/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl),

a argumentacja ta – w celu jej weryfikacji – częstokroć wymaga przedłożenia stosownych dokumentów i wykazania relacji między brakiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, a wystąpieniem zagrożeń z art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a.

(por. postanowienie NSA z 17 kwietnia 2014 r. sygn. akt II OZ 373/14, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu skarżąca nie przedstawiła wystarczających argumentów uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż nie wykazała, że w jej przypadku może wystąpić związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Choć motywując wniosek o wstrzymanie wykonania skarżonego rozstrzygnięcia B. R. powoływała się na pierwszą

z powołanych wyżej przesłanek wydania postanowienia na podstawie art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a. i próbowała wskazywać, że wszczęcie przez organ postępowania egzekucyjnego pozbawi ją podstawowych dóbr, to jednak nie przedstawiła żadnych konkretnych faktów, które takie ryzyko mogłyby uprawdopodobnić. Stwierdziła jedynie, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi ją środków pozwalających na normalną egzystencję, co jednak samo w sobie nie musi świadczyć o groźbie wyrządzenia podatnikowi znacznej szkody.

Wskazać należy, że sama egzekucja należności pieniężnych nie prowadzi co do zasady do nieodwracalnych skutków. W razie bowiem uchylenia zaskarżonej decyzji, ewentualnie wyegzekwowane kwoty zostaną zwrócone. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 29 października 2010 r. (sygn. akt I FZ 317/10 www.orzeczenia.nsa.gov.pl), egzekucja skierowana do składnika majątkowego strony, nie stanowi samodzielnej przesłanki uzasadniającej udzielenie jej tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. Strona musi bowiem wykazać następstwo czynności egzekucyjnych, które może rodzić zagrożenie, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Nie można zgodzić się z twierdzeniem skarżącej, że wykonanie zaskarżonej decyzji pozbawi ją środków pozwalających na normalną egzystencję, a organ podatkowy będzie egzekwował "z czego się da". Obowiązujące przepisy prawne wprowadzają szereg ograniczeń w możliwości dokonywania potrąceń z egzekwowanych świadczeń właśnie po to, żeby do takiej sytuacji nie dopuścić. Tytułem przykładu można wskazać przepisy art. 139 - 141 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 39, poz. 353 z późn. zm.) lub art. 87 - 90 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t. j. Dz. U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 z późn. zm.), które wyznaczają maksymalne progi potrąceń egzekucyjnych. Należy również mieć na uwadze, że prowadząc postępowanie egzekucyjne organy administracji mają obowiązek przestrzegania wielu zasad jak: zasada gospodarczego prowadzenia egzekucji, zasada poszanowania minimum egzystencji, zasada stosowania racjonalnych środków i in.. Tym samym brak podstaw do uznania, że skutki wykonania decyzji, o której wstrzymanie wnosi skarżąca, będą trudne do odwrócenia lub że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody.

W ocenie Sądu, przedstawione we wniosku okoliczności nie wypełniają, określonych w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Bez okoliczności uzasadniających wystąpienie przesłanki "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków", o których mowa w art. 61 § 3 ustawy p.p.s.a., oraz bez przedstawienia stosownych dokumentów, potwierdzających ich istnienie, nie jest możliwa ocena wniosku pod kątem spełnienia warunków uzasadniających wstrzymanie zaskarżonej decyzji.

Skoro zatem skarżąca nie wykazała w sposób jednoznaczny i nie budzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, to brak było podstaw do udzielenia stronie ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Sąd odmówił wstrzymania zaskarżonej decyzji