Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 899/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-11-07 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1460
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych  w perspektywie finansowej 2014- 2020  - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska Asesor WSA Jacek Boratyn /spr./ Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 listopada 2018 r. sprawy ze skargi spółki "A" Sp. z o.o. w L. na uchwałę Zarządu Województwa [...] z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu pn.: "..." 1) oddala skargę, 2) zarządza zwrot od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na rzecz skarżącej spółki – "A" Sp. z o.o. w L. kwoty 100 (sto) złotych tytułem nadpłaconego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną uchwałą z dnia [...] sierpnia 2018 r. nr [...], Zarząd Województwa nie uwzględnił protestu przedsiębiorstwa A. w L. sp. z o.o. (dalej: wnioskodawca/spółka/skarżąca), od negatywnej oceny formalnej wniosku skarżącej, pod nazwą: "[...]".

W stanie faktycznym przedmiotowej sprawy skarżąca złożyła do Zarządu Województwa (dalej: Instytucja Zarządzająca/ IZ RPO WP) wniosek o dofinansowanie projektu pn. "[...]", w ramach naboru nr [...], Osi priorytetowej IlI, Czysta energia, Działania 3.1 Rozwój OZE- konkurs ogólny, Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020.

Instytucja Zarządzająca oceniła wniosek spółki negatywnie pod względem formalnym, gdyż według niej nie spełnił on dwóch kryteriów formalnych tj.:

a) dopuszczającego standardowego nr 3 - kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu - w związku z dokonaniem niedopuszczalnej zmiany zakresu rzeczowego projektu na etapie uzupełnienia wniosku;

b) administracyjnego standardowego nr 5 - prawidłowość załączników do wniosku/ kompletność i prawidłowość poprawek wniosku i załączników - w zakresie kompletności i prawidłowości złożonych na etapie uzupełnień załączników do wniosku o dofinansowanie.

Od tej oceny spółka złożyła protest, w którym zakwestionowała prawidłowość oceny jej wniosku, dokonanej pod kątem spełnienia ww. kryteriów.

W proteście spółka argumentowała, że zakres rzeczowy projektu nie uległ zmianie w toku oceny wniosku o dofinansowanie. W zakresie rzeczowym projektu zostało ujęte bowiem przyłącze średniego napięcia, zgodnie z przebiegiem wskazanym na dołączonym do dokumentacji konkursowej załączniku graficznym (tj. od stacji transformatorowej - stanowiącej zakończenie instalacji fotowoltaicznej - do rozdzielni średniego napięcia RS - stanowiącej początek sieci elektroenergetycznej, nieobjętej projektem.

Potwierdza to zawartość części graficznej (rysunkowej) projektu budowlanego, złożonej jako załącznik nr 10 wniosku.

We wniosku pojawiła się wzmianka o "kablu od transformatora do sieci średniego napięcia", a zapis ten odnosi się do kabla średniego napięcia łączącego transformator z siecią elektroenergetyczną. Wnioskodawca stwierdził, że punkt styku instalacji (objętej zakresem rzeczowym wniosku) z siecią elektroenergetyczną (nieobjętą zakresem rzeczowym wniosku) stanowi rozdzielnia średniego napięcia (RS).

Ponadto spółka zaznaczyła, że informacja o przyłączu (od transformatora do sieci średniego napięcia) znalazła się w załączonym do wniosku projekcie budowlanym instalacji, w którym wymieniono je jako element projektowanego zagospodarowania terenu. Zgodnie z zamieszczonym tam opisem przyłącze zostanie zrealizowane w formie kabla od transformatora do sieci średniego napięcia, co jest całkowicie zgodne z planami wnioskodawcy i przedłożoną dokumentacją.

Dodatkowo wnioskodawca podniósł, że zawarta w pkt 10.19 opisu technicznego wzmianka o słupie linii napowietrznej 15 kV dotyczy słupa, na którym zainstalowana zostanie stacja transformatorowa.

Wnioskodawca stwierdził również, że wprowadzenie nowego podmiotu do przedłożonej dokumentacji - tj. S. P. E. S. Sp. z o.o. - poprzez zaznaczenie projektowanej sieci dystrybucyjnej, będącej własnością tego podmiotu, odbyło się na wyraźne wezwanie Instytucji Zarządzającej, na etapie oceny formalnej wniosku. W/w. sieć nie została pokazana w pierwotnej wersji wniosku, ponieważ wnioskodawca uważał, że nie należy w załączniku graficznym wskazywać elementów niebędących częścią zakresu rzeczowego projektu. Rzekoma część przyłącza "od rozdzielni RS do słupa linii napowietrznej 15 kV" nigdy nie stanowiła części zakresu rzeczowego projektu, ani zakresu przedłożonej dokumentacji technicznej, a przyłącze w takim zakresie nie jest w ogóle planowane do realizacji.

Wnioskodawca zarzucił także, że Instytucja Zarządzająca bezpodstawnie przyjęła, że zmniejszono długość przyłącza, bez oparcia tych twierdzeń w dokumentach, które mogłyby potwierdzać lub chociaż uprawdopodabniać takie działanie. Ponadto, bezpodstawnie żądała wykazania przez wnioskodawcę prawa do dysponowania nieruchomościami, przez które przebiega sieć elektroenergetyczna, do której wnioskodawca zamierza instalację przyłączyć - mimo jednoznacznych zapisów i deklaracji wnioskodawcy wskazujących na to, że sieć ta nie jest elementem zakresu rzeczowego projektu i stanowi własność odrębnego podmiotu. Za bezpodstawne wnioskodawca uznał również żądanie uzupełnienia załącznika nr 10 (mapy), mimo że wszystkie elementy zakresu rzeczowego zostały na niej wskazane oraz żądanie uzgodnienia lokalizacji przyłącza i miejsca przyłączenia projektowanej instalacji z zakładem energetycznym (operatorem systemu dystrybucyjnego), jako nieopartego na postanowieniach Regulaminu konkursu.

Instytucja Zarządzająca w opisanej na wstępie uchwale z dnia [...] sierpnia 2018 r. nie uwzględniła protestu.

W uzasadnieniu uchwały Instytucja Zarządzająca odniosła się w pierwszej kolejności do kwestii niedopuszczalnej zmiany zakresu rzeczowego projektu, na etapie uzupełnienia wniosku. W tym zakresie wyjaśniła, że spółka w pierwotnie złożonym wniosku o dofinansowanie, jak również w studium wykonalności i w dołączonej do wniosku dokumentacji technicznej, określiła przebieg przyłącza do sieci dystrybucyjnej, jako odcinek biegnący od stacji transformatorowej farmy fotowoltaicznej poprzez słup z odłącznikiem sterowanym radiowo do istniejącego słupa linii napowietrznej 15 kV. Na etapie uzupełniania przedmiotowego wniosku spółka zmieniła natomiast konfigurację przyłącza w ten sposób, że na mapie (zał. nr 10 – "Mapy/szkice lokalizujące projekt w najbliższym otoczeniu"):

• zaznaczyła jako przyłącze odcinek od słupowej stacji transformatorowej 250 kVA do rozdzielni RS,

• zaznaczyła projektowaną sieć dystrybucyjną (niewystępującą w pierwotnym wniosku) będącą własnością S. P. E. S. sp. z o. o., od rozdzielni RS do słupa istniejącej sieci dystrybucyjnej (linii napowietrznej 15 kV).

Ponadto w ramach uzupełnień wnioskodawca przedłożył Projekt budowlany – Budowa sieci dystrybucyjnej SN 15 kV kablem ziemnym od rozdzielni RS do sieci SN, w którym jako inwestor wskazana została S. P. E. S. sp. z o.o. (dalej: SPES).

Zdaniem Instytucji Zarządzającej, efektem takiego działania wnioskodawcy była zmiana długości przyłącza, z pierwotnie założonej i znajdującej potwierdzenie w dokumentacji technicznej (stanowiącej podstawę do ustalenia zakresu rzeczowego wniosku) konfiguracji przyłącza, jako odcinka od stacji transformatorowej do istniejącej linii napowietrznej 15 kV z zainstalowanym między tymi punktami słupem z odłącznikiem sterowanym radiowo na taką, w której jako przyłącze wnioskodawca zaprezentował odcinek od stacji transformatorowej do rozdzielni RS, natomiast w miejsce odcinka od rozdzielni RS do linii napowietrznej wprowadził nieistniejącą jeszcze, projektowaną sieć dystrybucyjną SPES.

Wnioskodawca dokonał więc zmiany (skrócenia) przebiegu przyłącza, przez co zmienił pierwotny zakres rzeczowy wniosku, a złożone w tej ostatecznej wersji wniosku załączniki nr 10 (mapa) i nr 11 (oświadczenie o dysponowaniu nieruchomościami) nie odpowiadają swą treścią wynikającym z dokumentacji technicznej założeniom, dotyczącym przebiegu przyłącza.

Zdaniem Instytucji Zarządzającej powyższe zmiany stanowią zmianę zakresu rzeczowego projektu, co skutkuje negatywną oceną wniosku na podstawie § 14 ust. 3 pkt 6 w związku z § 14 ust. 3 pkt 7 lit. d "Regulaminu konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów w ramach osi priorytetowej III. CZYSTA ENERGIA działania 3.1 Rozwój OZE konkurs ogólny Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014-2020 nr [...]", przyjętego uchwałą Zarządu Województwa, nr [...], z dnia [...] listopada 2016 r. w sprawie przyjęcia Regulaminu konkursu dla naboru wniosków o dofinansowanie projektów ze środków Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego w trybie konkursowym w ramach osi III Czysta energia działania 3.1 Rozwój OZE-konkurs ogólny Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa na lata 2014 - 2020 ze zm. (dalej: Regulamin konkursu).

Instytucja Zarządzająca argumentowała również, z powołaniem się na treść § 3 ust. 2 pkt 15 Regulaminu konkursu, że jeżeli zakres dokumentacji technicznej jest szerszy niż zakres objęty wnioskiem o dofinansowanie, wnioskodawca jest zobowiązany umieścić stosowną informację w załączniku nr 7 do wniosku o dofinansowanie – Wykaz dokumentacji technicznej. Wnioskodawca w załączniku nr 7 do wniosku nie zawarł tymczasem wyjaśnień, które wskazywałyby na to, że dokumentacja techniczna zawiera zakres szerszy niż wniosek o dofinansowanie. Co więcej, wskazany w ww. załączniku zakres rzeczowy projektu jest zgodny z informacjami przedstawionymi przez wnioskodawcę we wniosku o dofinansowanie oraz aneksie nr 1 do studium wykonalności. Wobec powyższego należy uznać, że zakres przedsięwzięcia obejmuje przyłącze do słupa przyłączeniowego linii 15 kV, tj. do istniejącej sieci dystrybucyjnej - linii napowietrznej 15 kV, zgodnie z informacją zawartą w pkt 10.3 projektu architektoniczno- budowlanego.

Ponadto, wnioskodawca w podrozdziale 2.5 studium wykonalności nie wykazał żadnej inwestycji swojej ani innego podmiotu, powiązanej ze złożonym projektem. Tym samym brak jest jakiejkolwiek informacji, że zakres projektu jest bezpośrednio powiązany i uzależniony od wybudowania sieci dystrybucyjnej (np. przez SPES). Potwierdza to spójność wewnętrzną koncepcji złożonego pierwotnie wniosku, którego zakres obejmuje również przyłącze do słupa 15 kV i nie jest uzależniony i powiązany z żadną inwestycją innego podmiotu.

Instytucja Zarządzająca przy ocenie przedmiotowego wniosku uwzględniła również następujące okoliczności odnośnie zaproponowanego przebiegu przyłącza. W proponowanym przez wnioskodawcę w proteście modelu realizacji projektu zakłada się, że wybudowana farma fotowoltaiczna zostanie de facto przyłączona do istniejącej sieci przesyłowej (w tym przypadku będącej własnością P.) poprzez nieistniejącą w momencie aplikowania o środki sieć SPES. Sieć SPES, opisywana jako sieć dystrybucyjna, nie istnieje, bowiem jest dopiero projektowana. Nie ma też informacji, co do tytułu prawnego do korzystania z nieruchomości, przez które ma ta sieć być poprowadzona, czy nawet zgody właścicieli lub dysponentów działek na przeprowadzenie linii kablowej. Nie ma też informacji odnośnie planów jej połączenia z siecią dystrybucyjną P. SA. Jako właściciel sieci SPES jest wskazana spółka o tej nazwie, która na dzień składania wniosku nie prowadziła działalności w zakresie dystrybucji i nie posiadała zgłoszenia takiego rodzaju działalności w zakresie kodów PKD podanych we wpisie w Krajowym Rejestrze Sądowym. Taki model realizacji inwestycji jest dysfunkcjonalny i nie pozwoli na to, by efektem realizacji projektu było stworzenie w pełni funkcjonalnej i operacyjnej infrastruktury umożliwiającej jej samodzielne funkcjonowanie po ukończeniu realizacji projektu. Wytworzona w ramach projektu energia nie będzie mogła bowiem zostać zaoferowana na rynku, co z kolei sprawi, że jeden z celów projektu, w postaci zysków ze sprzedaży energii elektrycznej, nie będzie mógł zostać osiągnięty.

Odnosząc się do zarzutu, zgodnie z którym wprowadzenie nowego podmiotu do przedłożonej dokumentacji - tj. SPES - poprzez zaznaczenie projektowanej sieci dystrybucyjnej będącej własnością tego podmiotu odbyło się na wyraźne wezwanie IZ RPO WP oraz powiązanego z nim zarzutu bezpodstawnego żądania uzupełnienia załącznika nr 10 (mapy), mimo iż wszystkie elementy zakresu rzeczowego zostały na niej wskazane, Instytucja Zarządzająca stwierdziła, że wezwanie do uzupełnienia było dopuszczalne, w świetle zapisów § 14 ust. 3 pkt 6 Regulaminu konkursu. Wezwanie do uzupełnień i poprawek w ww. zakresie było następstwem zawartych, m.in. w dokumentacji technicznej zapisów i wynikało z konieczności zapewnienia spójności postanowień załącznika nr 10 do wniosku w ten sposób, by obrazował on pełen zakres rzeczowy projektu przedstawiony we wniosku o dofinansowanie i dokumentacji technicznej.

Odnośnie pozostałych zarzutów zawartych w proteście Instytucja Zarządzająca wyjaśniła, że nie żądała uzgodnienia z zakładem energetycznym lokalizacji przyłącza i miejsca przyłączenia projektowanej instalacji do sieci, lecz przedstawienia na mapie przyłącza, którego przebieg został uzgodniony z zakładem energetycznym. Zgodnie z Regulaminem konkursu wnioskodawcy zobowiązani byli do przedłożenia wraz z wnioskiem o dofinansowanie m.in. wyciągu z dokumentacji technicznej oraz mapy, przedstawiając tym samym zakres rzeczowy projektu. Na etapie oceny formalnej nie żądano od wnioskodawców przedstawienia warunków przyłączenia do sieci, gdyż nie wymagały tego zapisy Regulaminu konkursu.

Odnosząc się do zarzutu bezpodstawnego żądania przez IZ RPO WP wykazania przez wnioskodawcę prawa do dysponowania nieruchomościami, przez które przebiega sieć elektroenergetyczna, do której wnioskodawca przyłącza instalację - mimo jednoznacznych zapisów i deklaracji wnioskodawcy, że sieć ta nie jest elementem zakresu rzeczowego projektu i stanowi własność odrębnego podmiotu, Instytucja Zarządzająca podniosła, że brak prawa do nieruchomości w czasie oceny wniosku dopuszczalny jest w sytuacjach enumeratywnie wymienionych, tj. realizacji inwestycji w trybie tzw. "specustaw" lub w formie tzw. "projektu parasolowego". Powyższe wyjątki nie dotyczą przedmiotowego projektu, dlatego wnioskodawca zobowiązany był do przedłożenia prawidłowo wypełnionego załącznika nr 11 do wniosku, który wskazywałby posiadanie przez niego prawa do dysponowania wszystkimi nieruchomościami, na których realizowany będzie cały zakres rzeczowy projektu, wraz ze wskazaniem tytułu prawnego do dysponowania tymi nieruchomościami, czego nie uczynił.

Spółka wniosła skargę na wyżej opisaną uchwałę Zarządu Województwa, w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. W skardze wniosła o jej uwzględnienie, stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję oraz zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Skarżąca zarzuciła naruszenie:

1) art. 56 ust. 2 pkt 1 ustawy z 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2018 r., poz. 1431, ze zm. zwanej dalej ustawą o polityce spójności) poprzez brak dokonania zmiany podjętego rozstrzygnięcia, wskutek czego nie skierowano projektu do właściwego etapu oceny;

2) art. 58 ust. 2 pkt 1 ustawy o polityce spójności poprzez brak uwzględnienia protestu i brak odpowiedniego skierowania projektu do właściwego etapu oceny albo dokonania aktualizacji listy, o której mowa w art. 46 ust. 3 ustawy o polityce spójności

3) art. 37 ust. 1 i 2 ustawy o polityce spójności poprzez naruszenie zasady przejrzystości, rzetelności, a zatem zasady równego prawa do pomocy przez:

• ustalenie nieprecyzyjnych i niejednoznacznych kryteriów wyboru, które nie wyłączają dowolności organu przy dokonywaniu oceny wniosku (protestu), w kontekście spełnienia przez wnioskodawcę kryteriów do przyznania pomocy, jak również innych okoliczności przedstawionych przez wnioskodawcę,

• zaniechanie wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny wyboru projektów (rozstrzygnięcia protestu),

• zaniechania dokonania oceny wyboru projektu (rozstrzygnięcia protestu) przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej przez wnioskodawcę dokumentacji.

4) art. 57 ustawy o polityce spójności poprzez brak rozpoznania protestu w terminach prawem przewidzianych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca podtrzymała swoje stanowisko, zgodnie z którym zakres rzeczowy jej projektu nie uległ zmianie w toku oceny wniosku o dofinansowanie, w szczególności nie dokonano zmniejszenia lub wyłączenia odcinka przyłącza elektroenergetycznego z zakresu rzeczowego projektu. W zakresie rzeczowym projektu zostało bowiem ujęte przyłącze średniego napięcia, zgodnie z przebiegiem wskazanym na dołączonym do dokumentacji konkursowej załączniku graficznym oraz opisem w dokumentacji technicznej (tj. od stacji transformatorowej do rozdzielni średniego napięcia - oznaczonej symbolem RS, stanowiącej "punkt styku" z siecią elektroenergetyczną). Taki przebieg oraz sposób realizacji przyłącza jest zgodny z zapisami we wniosku o dofinansowanie oraz definicjami "przyłącza" oraz "sieci" zawartymi w załączniku nr 6 do Regulaminu konkursu. Wnioskodawca przedłożył wyciąg z dokumentacji technicznej obejmujący pełny zakres rzeczowy projektu (w tym w szczególności obejmujący planowane i opisane w dokumentacji przyłącze elektroenergetyczne - dołączono projekt przyłącza kablowego wykonanego kablem ziemnym "ze stacji transformatorowej farmy fotowoltaicznej do rozdzielni 15 kV RS"). Wbrew sugestiom Instytucji Zarządzającej nie istnieje żadna rzekoma "część" przyłącza nieujęta w ww. projekcie.

Skarżąca zarzuciła, że Instytucja Zarządzająca nie sformułowała warunku, że rozpatrywane będą jedynie te wnioski, których rozwiązania przyłączeniowe bazować będą na gruntach własnych, bądź prawie służebności przesyłu. Skoro takiego warunku nie postawiono należało zatem uznać, że prawne uregulowanie statusu przyłączy nie było warunkiem istotnym, a dopuszczano, że rozwiązania w tym względzie będą organizowane już w trakcie inwestycji. Podmioty oceniające wnioski domagały się następnie wykazania, iż wnioskowana instalacja już w momencie składania lub rozpatrywania wniosku ma możliwość pełnego funkcjonowania, co jest tworzeniem proceduralnej "kwadratury koła" - w momencie wnioskowania ma działać instalacja, która ma zostać zbudowana dopiero na skutek realizacji wniosku.

Odnosząc się szczegółowo do argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały skarżąca podniosła, że nie ma podstaw do twierdzenia, że zamierzała ona przyłączyć się jedynie do jakiegoś podmiotu trzeciego, a nie do słupa przyłączeniowego. Odpowiedzialność za doprowadzenie do powstania takiego przyłączenia przejęła na siebie SPES – i jest to "inny stosunek zobowiązaniowy", o którym mowa w punkcie f katalogu zawartego w "Instrukcji wypełniania załączników", w zakresie załącznika nr 11.

Ponadto oceniający protest mylnie założyli, że stworzona przez nią infrastruktura nie zostanie podłączona do istniejącej sieci dystrybucyjnej. IZ RPO nie wzięła pod uwagę celu projektu, który wynikał z wniosku o dofinansowanie, a mianowicie faktu, że celem realizacji projektu jest zwiększenie ilości energii pozyskiwanej ze źródeł odnawialnych, a w efekcie poprawa jakości i ochrony środowiska, zmniejszenie emisji gazów cieplarnianych do atmosfery.

W odpowiedzi na skargę Instytucja Zarządzająca wniosła o jej oddalenie, jako bezzasadnej.

Instytucja Zarządzająca wskazała, że podstawą negatywnej oceny wniosku była zmiana zakresu rzeczowego projektu, w wyniku zmiany długości przyłącza oraz brak wykazania prawa do dysponowania nieruchomościami dotyczącymi przyłącza. Na etapie uzupełnienia wniosku skarżąca dokonała modyfikacji długości przyłącza, wprowadzając jednocześnie odrębny podmiot - SPES. Konsekwencją tego było przesunięcie końcowego punktu przyłącza z istniejącego słupa przyłączeniowego linii energetycznej średniego napięcia do rozdzielni średniego napięcia (RS). Dalszy przebieg, a więc pierwotnie wskazany jako część przyłącza, ale biegnący już na terenach, do których prawo do dysponowania nie zostało wykazane - został zamieniony na "projektowaną sieć dystrybucyjną" SPES. Zdaniem Instytucji Zarządzającej była to próba obejścia wymagań konkursowych w stosunku do tych nieruchomości, co do których nie zdążono ustalić z ich właścicielami kwestii zlokalizowania przyłącza z farmy fotowoltaicznej do sieci odbiorczej, biegnącego przez te nieruchomości.

Odnosząc się do zarzutów skargi, dotyczących określenia w sposób dowolny i niejasny katalogu tytułów prawnych, na podstawie których można było wykazać się prawem do dysponowania nieruchomościami - Instytucja Zarządzająca argumentowała, że organizator konkursu oznaczył szeroko katalog możliwych do wykazania praw do dysponowania nieruchomością, a rozwiązanie to nie jest sprzeczne z prawem. Wśród szerokiego wachlarza dopuszczalnych możliwości w zakresie przejścia z przyłączem przez obce nieruchomości, ograniczone prawo rzeczowe zostało potraktowane szerzej i nie zostało ograniczone jedynie do służebności przesyłu, która istnieje w Kodeksie cywilnym od 2008 r. i mieści się w katalogu ograniczonych praw rzeczowych. Nadal w obiegu są również umowne (obligacyjne) tytuły, na mocy których właściciel sieci może przechodzić przez cudze nieruchomości. Gdyby IZ RPO WP ograniczyła powyższy katalog jedynie do służebności przesyłu, mogłoby to zostać uznane za określenie dyskryminujące wobec podmiotów, które prawo do dysponowania nieruchomością, na której miałoby przebiegać przyłącze, mają uregulowane w inny sposób, jeszcze przed wejściem w życie przepisów dotyczących służebności przesyłu. Skarżąca nie wykazała żadnego tytułu prawnego do dysponowania nieruchomością na cele przyłącza, w tym także służebności przesyłu i m.in. dlatego jej wniosek został oceniony negatywnie.

Według IZ RPO WP skarżąca nie wykazała, że wiązał ją inny stosunek zobowiązaniowy ze spółką SPES. Wnioskodawca nie przedstawił żadnych dokumentów (do czego był zobowiązany Instrukcją w zakresie załącznika nr 11) by udowodnić, że ten stosunek zobowiązaniowy istnieje i daje uprawnienie do realizacji robót budowlanych oraz późniejszej eksploatacji przedmiotu projektu na danej nieruchomości. Wnioskodawca obowiązany był - już w momencie składania wniosku o dofinansowanie, ewentualnie na etapie uzupełnień wniosku - złożyć co najmniej stosowne oświadczenie i powołać się na dokument, z którego wynikałoby prawo do nieruchomości, na której planowano zlokalizować inwestycję (więc także i przyłącze). Należy podkreślić, że projektowana, zamiast przyłącza, sieć SPES pojawiła się na etapie poprawek, jako niedopuszczalna zmiana projektu, a sama SPES nie miała statusu operatora sieci dystrybucyjnej, co jest wymagane prawem, w przypadku podmiotów zarządzających sieciami.

Odnośnie zmiany zakresu rzeczowego wniosku Instytucja Zarządzająca podtrzymała twierdzenia zawarte w zaskarżonej uchwale. Jej zdaniem zmiana ta wynika już z prostego porównania pierwotnych założeń projektowych, wyrażonych w zapisach dokumentacji technicznej z przedstawionym w ramach uzupełnień kształtem przyłącza, zmodyfikowanym w taki sposób, aby na nieruchomościach, co do których skarżąca nie była w stanie wskazać tytułu prawnego do ich dysponowania, umieścić sieć dystrybucyjną SPES i twierdzić, że przez przyłącze od początku rozumiano odcinek linii biegnący od farmy fotowoltaicznej do nowej, projektowanej "sieci dystrybucyjnej SPES".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 ust.1 ustawy o polityce spójności, w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku, o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 r., poz.1302 – dalej: P.p.s.a.). W wyniku rozpoznania skargi, sąd może: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję (pkt 1a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję (pkt 1b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Jednocześnie zgodnie z unormowaniem art. 66 ust. 2 pkt 2 ustawy o polityce spójności, w przypadku, gdy na jakimkolwiek etapie postępowania w zakresie procedury odwoławczej wyczerpana zostanie kwota przeznaczona na dofinansowanie projektów w ramach działania, sąd uwzględniając skargę, stwierdza tylko, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i nie przekazuje sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Należy mieć na uwadze, że postępowanie konkursowe nie jest "zwykłym" postępowaniem administracyjnym (przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego stosuje się w bardzo ograniczonym zakresie, wskazanym w art.50 ustawy o polityce spójności), ale ma charakter szczególny, jego reguły są zasadniczo wyznaczone przez instytucję organizującą konkurs, która jest też autorem przepisów normujących zasady postępowania konkursowego. Udział beneficjentów w takim konkursie jest dobrowolny, a przystąpienie do konkursu oznacza zgodę na reguły postępowania określone w ogłoszeniu o naborze, regulaminie konkursu i powiązanych dokumentach.

Stosownie do treści z art. 37 ust.1 i ust.2 ustawy o polityce spójności, wybór projektów do dofinansowania powinien odbywać się w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny i zapewniający wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Projekt podlega ocenie pod względem spełnienia kryteriów wyboru projektów, której, zgodnie z art.44 ustawy o polityce spójności, dokonuje komisja oceny projektów, powołana przez właściwą instytucję. Ramy prawne dla takiej oceny stanowią zasadniczo przepisy odpowiedniego regulaminu oraz powiązanych dokumentów.

Przedmiotowym wnioskiem objęte jest przedsięwzięcie polegające na budowie farmy fotowoltaicznej, w ramach konkursu organizowanego przez Zarząd Województwa – Konkurs Ogólny RPO WP na lata 2014-2020 – oś priorytetowa III. Czysta energia. Warunki uczestnictwa w konkursie, zasady naboru wniosków o dofinansowanie projektów, sposób oceny wniosków i sposób wyboru projektów do dofinansowania określa Regulaminu konkursu.

Stosownie do § 1 ust. 5 Regulaminu konkursu, realizacja projektów w ramach RPO WP powinna odbywać się z zachowaniem należytej staranności, w szczególności przez planowanie oraz ponoszenie wydatków celowo, rzetelnie, racjonalnie i oszczędnie oraz w sposób, który zapewni prawidłową i terminową realizację projektów oraz osiągnięcie ich celów, zakładanych we wniosku o dofinansowanie. Ponadto projekty i wydatki kwalifikowane inwestycji muszą być zgodne z Wytycznymi Instytucji Zarządzającej RPO WP na lata 2014-2020 w zakresie kwalifikowania wydatków (§3 ust.2 Regulaminu konkursu).

Z kolei w myśl § 14 ust. 3 pkt 5 Regulaminu Konkursu, ocena formalna projektów dokonywana jest w oparciu o kryteria oceny formalnej, zatwierdzone przez Komitet Monitorujący RPO WP 2014-2020.

Przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie jest spełnienie przez skarżącą kryteriów formalnych wyboru projektów - dopuszczającego standardowego nr 3 - "Kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu" i administracyjnego standardowego nr 5 – "Prawidłowość załączników do wniosku/kompletność i prawidłowość poprawek wniosku i załączników".

Przez kryterium nr 3 – "Kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu", zgodnie z jego opisem należy rozumieć, że:

- zakres rzeczowy projektu jest zgodny z celem odpowiedniego działania/poddziałania, typem projektu możliwym do realizacji w ramach danego działania/oddziałania wymienionych w SZOOP,

- zakres rzeczowy projektu jest zgodny ze szczegółowymi zasadami określonymi w regulaminie konkursu dla danego naboru wniosków,

- zakres rzeczowy jest zgodny z wytycznymi i wyjaśnieniami IZ RPO WP 2014-2020,

- projekt jest realizowany na terenie woj. podkarpackiego.

Z kolei kryterium nr 5 – "Prawidłowość załączników do wniosku/kompletność i prawidłowość poprawek wniosku i załączników" wymaga zbadania, czy załączniki są prawidłowe i czy poprawki są zgodne z pismem wzywającym do ich dokonania i zasadami określonymi w Regulaminie konkursu.

Z uwagi na to, że IZ RPO WP zakwestionowała spełnienie kryterium rzeczowego zarzucając zmianę zakresu rzeczowego projektu, trzeba w pierwszym rzędzie ustalić, jaki był pierwotnie wnioskowany przez skarżącą zakres rzeczowy projektu.

W myśl § 3 ust.2 pkt 15 Regulaminu konkursu, podstawą do ustalenia zakresu rzeczowego projektu, objętego wnioskiem o dofinansowanie, jest dokumentacja techniczna, specyfikacja dostaw, specyfikacja usług – będące przedmiotem oceny. Jeżeli zakres dokumentacji technicznej jest szerszy niż zakres objęty wnioskiem o dofinansowanie, wnioskodawca jest zobowiązany umieścić stosowną informację w załączniku nr 7 do wniosku o dofinansowanie – "Wykaz dokumentacji technicznej". Natomiast zasady wypełniania wniosku określa "Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie realizacji projektu ze środków EFRR" – zał. nr 2 do Regulaminu konkursu (dalej: Instrukcja dot. wniosku). Z Instrukcji tej wynika, że w polu B.1 wniosku należy krótko opisać cele i przedmiot projektu (produkty projektu), opis musi jednoznacznie i w pełni identyfikować przedmiot projektu i jasno określać zakres rzeczowy realizowanej inwestycji. Szersze informacje nt. celów projektu oraz zakresu rzeczowego projektu należy umieścić w studium wykonalności projektu.

Powyższe uregulowania wskazują na to, że wnioskodawca określa we wniosku i załączonych dokumentach, wśród których decydujące znaczenie ma dokumentacja techniczna, zakres rzeczowy projektu, który zamierza realizować, a rolą Instytucji Zarządzającej jest ocena czy spełnia on ustalone w konkursie kryteria, m.in. kryteria formalne.

We wniosku skarżącej wskazano, że budowa farmy fotowoltaicznej polegać będzie na montażu i instalacji m.in. kabla od transformatora do sieci średniego napięcia (przyłącz średniego napięcia). W studium wykonalności wnioskodawca opisując przedmiot projektu podał, że w ramach projektu konieczne jest wykonanie przyłączenia instalacji do sieci średniego/niskiego napięcia, a przyłączenie do sieci dystrybucyjnej nastąpi przez przyłącze kablowe, kablem ziemnym ze stacji transformatorowej farmy fotowoltaicznej poprzez słup z odłącznikiem sterowanym radiowo do istniejącego słupa linii napowietrznej 15 kV (tabela nr 11). Dalej wskazał, że przedmiotowa inwestycja wymaga uzyskania warunków przyłączeniowych do sieci dystrybucyjnej, inwestor pozyska stosowne dokumenty do końca grudnia 2017 r. (studium wykonalności - tabela nr 16), a ponadto że cała wyprodukowana energia sprzedawana będzie do sieci (tabela nr 20). Ze złożonej wraz z wnioskiem dokumentacji technicznej wynika, że budowa farmy fotowoltaicznej polegać będzie na montażu i instalacji m.in. kabla od transformatora do sieci średniego napięcia (przyłącz średniego napięcia) – zgodnie z uzyskanymi warunkami technicznymi wg odrębnego opracowania.

W toku postępowania konkursowego skarżąca formułowała niejednoznaczne, a wręcz sprzeczne twierdzenia, co do zakresu rzeczowego jej projektu. Pomimo powołanych wyżej zapisów w pierwotnie złożonej dokumentacji konkursowej, wskazującej na objęcie projektem przyłącza do sieci dystrybucyjnej 15 kV, na etapie oceny technicznej skarżąca stwierdziła, że przyłącze elektroenergetyczne nie wchodzi w zakres rzeczowy projektu i zostanie wykonane w ramach innych umów. Stwierdzenie to było jednak niekonsekwentne i sprzeczne z podejmowanymi przez spółkę działaniami, bowiem zarówno w skorygowanym wniosku, jak i w aneksie do studium wykonalności podtrzymała ona pierwotne określenie zakresu rzeczowego projektu, które obejmowało wykonanie przyłącza kablem ziemnym ze stacji transformatorowej farmy fotowoltaicznej, poprzez słup z odłącznikiem sterowanym radiowo, do istniejącego słupa linii napowietrznej 15 kV. Potwierdzeniem tego były zapisy zamieszczone w wykazie dokumentacji technicznej (zał. nr 7), dotyczące przyłącza elektroenergetycznego SN 15 kV kablem ziemnym do farmy fotowoltaicznej. Jako opracowanie związane z projektem wskazano Projekt zagospodarowania objęty zgłoszeniem – Budowa przyłącza SN pomiędzy stacją transformatorową, a linią napowietrzną 15 kV. Wnioskodawca nie podał przy tym żadnych dodatkowych wyjaśnień w załączniku nr 7 "Wykaz dokumentacji technicznej", wymaganych wówczas, gdy dokumentacja obejmuje szerszy zakres niż zakres rzeczowy wniosku o dofinansowanie, ani nie wskazał żadnej inwestycji swojej, ani innego podmiotu, powiązanej ze złożonym projektem.

Na podstawie powyższych zapisów Instytucja Zarządzająca miała prawo uznać, że zakresem rzeczowym projektu objęty jest odcinek sieci biegnący od stacji transformatorowej do linii napowietrznej 15 kV, mimo że zapisy te nie w pełni znajdowały odzwierciedlenie w złożonej dokumentacji. Późniejsze wezwania o uzupełnienie wniosku i załączników, w tym załącznika nr 7 – "Wykaz i wyciąg z dokumentacji technicznej", załącznika nr 10 – "Mapy/ szkice lokalizujące projekt w najbliższym otoczeniu" i załącznika nr 11 – "Oświadczenie o prawie do dysponowania nieruchomościami" opierały się na założeniu, że zakresem rzeczowym objęte jest przyłącze instalacji do istniejącej sieci dystrybucyjnej, ponieważ inne założenie przeczyłoby pierwotnie określonemu zakresowi rzeczowemu, jak i celom projektu, tj. stworzeniu w pełni funkcjonalnej i operacyjnej infrastruktury, która umożliwi sprzedaż wytworzonej energii elektrycznej.

Kryterium kwalifikowalności zakresu rzeczowego projektu określone zostało w taki sposób, że przede wszystkim zakłada zgodność projektu z celem danego działania. Istotą organizowanego konkursu jest zrealizowanie przez beneficjentów określonego przez IZ RPO WP celu i jemu podporządkowane są określone zasady i warunki konkursu. Przez pryzmat realizacji celu działania należy zatem oceniać zgodność zakresu rzeczowego projektu.

Zgodnie z opisem kryterium formalnego dopuszczającego standardowego, "Kwalifikowalność zakresu rzeczowego projektu", zakres ten powinien być przede wszystkim zgodny z celem odpowiedniego działania, wymienionym w SZOOP. Celem tym w przedmiotowym konkursie było zwiększenie poziomu produkcji energii z odnawialnych źródeł, a spółka we wniosku zadeklarowała, że wyprodukowana energia zostanie przekazana do sieci.

Nie można zatem uznać, że na etapie składania wniosku nie ma znaczenia, czy farma fotowoltaiczna będzie miała możliwość podłączenia do istniejącej sieci dystrybucyjnej, a tym samym czy będzie mogła przekazywać do tej sieci wyprodukowaną energię. Oczywistym jest, że wybudowanie samej farmy bez połączenia jej z siecią przesyłową jest przedsięwzięciem niecelowym i bezsensownym z punktu widzenia założeń programu. Wskazywanie na połączenie farmy z siecią przesyłową za pośrednictwem innej, nieistniejącej sieci, podmiotu trzeciego, co do którego nie ma żadnej pewności, czy w ogóle to zamierzenie zrealizuje i kiedy oraz czy uzyska prawo do włączenia się do sieci dystrybucyjnej, nie spełnia wymagań w zakresie celu programu. Nietrafna jest zatem argumentacja skarżącej, że przez wnioskowane przez nią przyłącze należy rozumieć poprowadzenie kabla od stacji transformatorowej do rozdzielni RS. W świetle treści dokumentów konkursowych połączenie farmy z rozdzielnią RS nie może być uznane za wykonanie połączenia farmy z siecią dystrybucyjną. Zgodnie bowiem z Regulaminem konkursu, przyłącze to odcinek lub element sieci służący do połączenia urządzeń, instalacji lub sieci podmiotu, o wymaganej przez niego mocy przyłączeniowej, z pozostałą częścią sieci przedsiębiorstwa energetycznego świadczącego na rzecz podmiotu przyłączanego usługę przesyłania (zał. nr 6 do Regulaminu konkursu). Tylko więc połączenie farmy z siecią przedsiębiorstwa energetycznego spełnia wymagania przyłącza, określone ww. definicją.

W odniesieniu do zarzutów skargi trzeba dodać, że przyjęciu prezentowanego tam stanowiska, jakoby wnioskodawca od początku zakładał wykonanie jedynie przyłącza od farmy do sieci/rozdzielni RS, przeczy treść złożonej dokumentacji konkursowej (na co wyżej wskazano), a ponadto w takiej sytuacji farma pozbawiona byłaby przyłącza w rozumieniu Regulaminu konkursu, co oznacza, że wobec braku możliwości realizacji zakładanego celu nie spełniałaby kryterium rzeczowego.

Tak więc Instytucja Zarządzająca zasadnie uznała, że w ramach uzupełnień, na etapie oceny formalnej, wnioskodawca zmienił konfigurację przyłącza w ten sposób, że na mapie (zał. Nr 10) zaznaczył jako przyłącze odcinek od słupowej stacji transformatorowej 250 kV do RS i zaznaczył projektowaną sieć dystrybucyjną od RS do słupa istniejącej linii napowietrznej 15 kV, która ma być realizowana przez odrębny podmiot (SPES), niewystępujący we wniosku, wg załączonego projektu, gdzie jako inwestor został wskazany właśnie ten podmiot (SPES). W efekcie nastąpiło więc skrócenie odcinka projektowanego przyłącza, w porównaniu z pierwotnie określonym we wniosku i dokumentacji technicznej, a co za tym idzie nastąpiła nieuprawniona zmiana zakresu rzeczowego projektu. W tym stanie rzeczy zasadne było uznanie przez Instytucję Zarządzającą, że nastąpiła niedopuszczalna zmiana zakresu rzeczowego projektu, której skutkiem była negatywna ocena formalna wniosku, stosownie do § 14 ust. 3 pkt 7 i 11 Regulaminu konkursu.

Konsekwencją uznania, że zakresem rzeczowym projektu objęty jest również ten odcinek sieci, który biegnie od rozdzielni RS do słupa istniejącej linii napowietrznej, był wymóg przedstawienia tego odcinka na mapie (zał. Nr 10) i przedłożenie oświadczenia o dysponowaniu nieruchomościami (zał. Nr 11), przez które przebiegać ma inwestycja. Z opisu kryterium administracyjnego standardowego - "Prawidłowość załączników do wniosku/ kompletność i prawidłowość poprawek do wniosku i załączników" wynika, że weryfikacji w jego ramach podlega prawidłowość załączników i zgodność poprawek z pismami wzywającym do ich dokonania i zasadami określonymi w Regulaminie konkursu. Złożone w ramach uzupełnień: załącznik nr 10 (mapa) oraz załącznik nr 11 (oświadczenie o dysponowaniu nieruchomościami) nie odpowiadały założeniom co do zakresu rzeczowego, który wynikał z wniosku i dokumentacji technicznej. Słusznie zatem Instytucja Zarządzająca zakwestionowała spełnienie kryterium formalnego administracyjnego standardowego nr 5 i w efekcie oceniła projekt negatywnie.

Nietrafny jest zarzut skargi odnoszący się do braku możliwości wykazania prawa do dysponowania nieruchomościami, na których ma być realizowane przyłącze. Skarżąca nie wykazała żadnego tytułu prawnego do dysponowania tymi nieruchomościami, a w skardze zarzuciła zbyt szerokie określenie katalogu możliwości w tym względzie (punkty od a do f w Instrukcji wypełniania załączników – w zakresie załącznika nr 11), podnosząc, że w istocie w obecnym porządku prawnym nie ma możliwości regulowania przebiegu instalacji na gruntach cudzych w innym trybie niż służebność przesyłu.

Odnosząc się do tych stwierdzeń trzeba wskazać, że ocena uregulowań ustawowych w zakresie służebności przesyłu pozostaje poza kontrolą Sądu w niniejszej sprawie, natomiast sam fakt szerokiego określenia dopuszczalnych możliwości prawnych – do wyboru przez wnioskodawców - nie może być poczytany za nieprawidłowość. Wręcz przeciwnie, gdyby Instytucja Zarządzająca ograniczyła powyższy katalog jedynie do służebności przesyłu, mogłoby to zostać uznane za określenie dyskryminujące wobec podmiotów, które prawo do dysponowania nieruchomością na potrzeby wykonania przyłącza, mają uregulowane w inny sposób. Podnoszone natomiast w skardze argumenty, co do przejęcia przez SPES odpowiedzialności za doprowadzenie do powstania przyłącza i możliwości zakwalifikowania tego zdarzenia jako "innego stosunku zobowiązaniowego", o którym mowa w punkcie f powołanego katalogu, są zupełnie bezpodstawne, gdyż skarżąca w postępowaniu konkursowym na taki tytuł do gruntów nie wskazywała, ani też nie przedstawiła żadnych dokumentów, które by to potwierdzały.

W niniejszej sprawie nie ma podstaw do zakwestionowania oceny formalnej wniosku, jako nierzetelnej lub naruszającej zasadę przejrzystości i zasadę równego prawa do pomocy. Za nierzetelną może być bowiem uznana ocena projektu niezawierająca żadnego uzasadnienia bądź zawierająca uzasadnienie, które nie poddaje się jakiejkolwiek weryfikacji. Natomiast zasada przejrzystości oceny projektów, o której mowa w art. 37 ust. 1 ustawy o polityce spójności, realizuje się przede wszystkim w obowiązku powszechnie dostępnej i pełnej informacji o trybie i warunkach wyboru projektów, ustanowieniem jasnych i zrozumiałych dla wnioskodawców kryteriów wyboru projektów, zgodności postępowania właściwej instytucji z ustanowionymi regułami.

W rozpoznawanej sprawie, wbrew zarzutom skargi, nie można uznać, aby Instytucja Zarządzająca zaniechała wyczerpującego i precyzyjnego uzasadnienia oceny projektu. Zarówno bowiem dokonana ocena formalna, jak i rozstrzygnięcie protestu zawierają wszechstronne uzasadnienia, które drobiazgowo wskazują na konkretne zapisy w dokumentacji konkursowej, odnoszące się do zakresu rzeczowego projektu i jej niespójności z przedłożonymi załącznikami. Zarząd Województwa odniósł się do podnoszonych przez skarżącą okoliczności, w tym do zmodyfikowania przebiegu przyłączenia farmy do sieci i określenia punktu połączenia z siecią dystrybucyjną. Formułując zarzut zaniechania dokonania oceny projektu przy uwzględnieniu wszystkich okoliczności wynikających z przedstawionej dokumentacji skarżąca nie sprecyzowała, jakich konkretnie okoliczności organ nie uwzględnił.

Kryteria wyboru projektów zostały określone w sposób jednoznaczny, a zasady konkursu były jednakowe dla wszystkich uczestników. Wbrew zarzutom skargi, podmiot oceniający nie domagał się wykazania, że wnioskowana instalacja będzie działała już w momencie składania wniosku, ale że w ogóle przedstawiony projekt ma możliwość zrealizowania w taki sposób, aby osiągnąć założone cele, bo tylko takie przedsięwzięcia mogą zostać objęte dofinansowaniem w ramach konkursu. Przez przystąpienie do konkursu skarżąca zaakceptowała jego zasady i chcąc uzyskać pomoc powinna się do tych zasad zastosować. Ponadto, skoro warunkiem koniecznym przyznania dofinansowania jest spełnianie przez projekt określonych regulaminem konkursu i wynikających z przepisów prawa kryteriów wyboru projektów, to za uzasadnione uznać należy twierdzenie, że to podmiot wnioskujący o przyznanie wsparcia - a nie instytucja odpowiedzialna za zarządzanie i realizację programu wsparcia - jest zobowiązany wykazać, że zgłaszany przezeń projekt kryteria te spełnia. Zadaniem wymienionej instytucji jest bowiem ocena spełniania przez projekt tych kryteriów w oparciu o dane przedstawione przez samego wnioskodawcę (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 października 2018 r. sygn. akt I GSK 2719/18, dost. w CBOiS – www.orzeczenia.nsa.gov.pl )

Za trafny Sąd uznał zarzut naruszenia art.57 ustawy o polityce spójności, bowiem istotnie rozpatrzenie protestu nastąpiło po upływie terminu przewidzianego w tym przepisie, wynoszącego co do zasady 21 dni, licząc od dnia jego otrzymania. Termin ten może być wprawdzie przedłużony w uzasadnionych przypadkach, w szczególności gdy w trakcie rozpatrywania protestu konieczne jest skorzystanie z pomocy ekspertów, o czym wnioskodawca powinien być zawiadomiony, lecz łącznie termin rozpatrzenia protestu nie może przekroczyć 45 dni od dnia jego otrzymania. Z akt sprawy bezspornie wynika, że rozstrzygnięcie protestu nastąpiło po upływie 45 dni od dnia jego otrzymania. Jednakże wskazany w art. 57 ustawy o polityce spójności termin na rozpatrzenie protestu ma charakter instrukcyjny, co oznacza, że jego niedochowanie nie wpływa na ocenę legalności rozstrzygnięcia przez organ rozpatrujący protest. Powyższe uchybienie należy zatem zakwalifikować jako naruszenie proceduralne, które jednak nie miało wpływu na rozstrzygnięcie sprawy.

Sąd nie dopatrzył się natomiast żadnych podstaw do uznania za zasadne, sformułowań skarżącej o "de facto bezczynności" i "niechęci właściwej instytucji do pozytywnego rozstrzygnięcia protestu i przyznania stosownego dofinansowania".

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że dokonane rozstrzygnięcie nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy o polityce spójności, orzekł jak sentencji.

Na podstawie art. 225 P.p.s.a. Sąd zarządził zwrot na rzecz skarżącej nadpłaconego wpisu od skargi, gdyż zgodnie z art. 61 ust.2 ustawy o polityce spójności w zw. z § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.), należny wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosił 200 zł.