Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 530/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-06-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Zdanowicz, , Sędzia WSA Mariola Kowalska (spr.), Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, , Protokolant Anna Mężyńska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi Z. B. i T. M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej pozwolenia na adaptację strychu skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 530/06

UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2005 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 158 § 1 oraz art. 157 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 1991 r. Nr [...] zezwalającej J. F. na adaptację części strychu w celu powiększenia istniejącego lokalu mieszkalnego nr [...] w budynku usytuowanym na terenie nieruchomości przy ul. G. w W.

Organ w uzasadnieniu wskazał, że w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Ze znajdującego się w aktach sprawy aktu notarialnego repetytorium [...] z dnia [...] sierpnia 2004 r. wynika, że nieruchomość gruntowa położona przy ul. G. objęta jest działaniem dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...] i stała się własnością gminy W. Organ stwierdził dalej, że stan prawny na dzień wydania zaskarżonej decyzji wskazywał, że inwestor J. F. posiadał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Jednocześnie Wojewoda wskazał, że na dzień wydania decyzji wnioskodawczyni – T. M. nie posiadała żadnych praw do ww. nieruchomości i lokalu nr [...] przy ul. G. w W.

Odwołanie od decyzji organu I instancji wniosła T. M. Decyzji zarzuciła rażące naruszenie prawa polegające na naruszeniu prawa własności – art. 222 § 1 i § 2 w zw. z art. 209 Kodeksu cywilnego oraz wydanie decyzji bez podstawy prawnej.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2006 r. podtrzymał stanowisko organu I instancji i na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Organ odwoławczy wskazał, że inwestor – J. F. złożył do akt dokumenty potwierdzające prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W skład tych dokumentów wchodził wypis aktu notarialnego umowy sprzedaży nieruchomości na mocy którego J. F. nabył własność lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. G. w W. Dodatkowo w toku postępowania organ II instancji zwrócił się do Urzędu [...] o ustalenie stanu własnościowego istniejącego w dniu wydana decyzji o pozwoleniu na adaptację. Otrzymana odpowiedź potwierdzała stan rzeczy jaki przedstawił wnioskodawca. To zdaniem Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego przesądziło o odmowie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na adaptację.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. złożyły Z. B. i T. M. Wniosły o uchylenie decyzji organu I i II instancji. Zaskarżonej decyzji zarzuciły naruszenie art. 5 dekretu z dnia 26 października 1945 r. o własności i użytkowaniu gruntów na obszarze [...] w zw. z art. 29 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane; art. 6, art. 7, w zw. z art. 77 oraz art. 8 k.p.a. poprzez nie rozpoznanie całości materiału; art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez niewłaściwą interpretację i pominięcie skutków decyzji Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa nr [...] stwierdzającej nieważność decyzji Ministra Gospodarki Komunalnej nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 Nr 153 poz. 1269), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie mogła być uwzględniona.

Wskazać należy, że zaskarżona decyzja zapadła w postępowaniu nieważnościowym, które jest postępowaniem nadzwyczajnym. Jego zadaniem jest eliminacja z obrotu prawnego decyzji (postanowień) dotkniętych wadą nieważności. Wady te enumeratywnie wymienia art. 156 § 1 pkt 1-7 kpa.

Zdaniem Sądu organy obu instancji prawidłowo oceniły, że decyzja Burmistrza dzielnicy [...] z dnia [...] czerwca 1991 r. Nr [...] zezwalająca J. F. na adaptację części strychu w celu powiększenia istniejącego lokalu mieszkalnego nr [...] nie jest obarczona żadną z wad skutkujących stwierdzeniem nieważności. Sąd nie podzielił stanowiska skarżących, że w sprawie rażąco zostało naruszone prawo.

Pozwolenie na budowę lub na roboty budowlane (adaptacja) może zostać wydane na rzecz podmiotu, który wykaże się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. W niniejszej sprawie inwestor J. F. przedstawił niezbędne dokumenty, które pozwoliły organom stwierdzić, że faktycznie spełnia on ten wymóg. Przedstawił wypis aktu notarialnego repetytorium [...] nr [...], poświadczającego zawarcie umowy sprzedaży lokalu mieszkalnego nr [...] przy ul. G. Na mocy tego aktu od dnia 4 listopada 1987 r. stał się właścicielem ww. lokalu. Ponadto z pisma z dnia 19 grudnia 2005 r. znajdującego się w aktach administracyjnych wynika, że w dniu 11 lipca 1991 r. właścicielem lokalu nr [...] przy ww. ulicy byli J. i J. F. Ten stan prawny potwierdza ponadto pismo Przedsiębiorstwa Gospodarki Mieszkaniowej [...] z dnia [...] lipca 1991 r., załączone do ww. pisma, z którego wynika, że w budynku przy ul. G. wykupione zostały trzy lokale min. lokal nr [...] właścicielem którego wskazano J. i J. F. Późniejsze zmiany własnościowe nie mogą być brane podczas oceny prawidłowości wydania tego typu decyzji z tego względu, że Sąd ocenia stan sprawy na dzień wydania danej decyzji. A ten wskazywał, że właścicielem przedmiotowego lokalu był inwestor.

Stwierdzenie nieważności może nastąpić jedynie w przypadku ustalenia, że decyzja objęta wnioskiem narusza przepis art. 156 k.p.a. W niniejszej sprawie do naruszenia takiego nie doszło. Z powyższych względów Sąd uznał zaskarżoną decyzję oraz decyzję organu I instancji za zgodne z prawem.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że nie mają one znaczenia dla rozstrzygnięcia w sprawie. Należy jednak zauważyć, że tylko akty prawne rozstrzygające lub ustalająca dane kwestie mogą być brane pod uwagę w państwie prawa. Samo złożenie wniosku zmierzającego do odzyskania praw nie przesądza o jego zasadności i nie może być brane pod uwagę aż do momentu rozstrzygnięcia tej kwestii na mocy aktu prawnego W niniejszej sprawie w stosunku do skarżących na dzień wydania decyzji o pozwoleniu na adaptację nie wydano żadnego rozstrzygnięcia odnośnie praw do nieruchomości przy ul. G.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.