Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 135/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2021-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Rozgraniczenie nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30, art. 31, art. 34
journal: Dz.U. 2020 poz 2052
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marek Leszczyński, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Roleder,, asesor sądowy WSA Barbara Romanczuk (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 20 kwietnia 2021 r. sprawy ze skargi T. G. i M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2020 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości oddala skargę


UZASADNIENIE

U podstaw zaskarżonego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia:

Wnioskiem z dnia [...] maja 2020 r. P. G. i A. G. zwrócili się o rozgraniczenie nieruchomości położonej w P. o nr [...], stanowiącej ich własność oraz nieruchomości będącej własnością T. G. i M. G. położonej w P. o nr [...].

Wójt Gminy Z. decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] umorzył postępowanie rozgraniczeniowe w przedmiotowym zakresie i sprawę dotyczącą ustalenia przebiegu granicy między ww. nieruchomościami przekazał do rozpatrzenia Sądowi Rejonowemu w Ł.

Z decyzją nie zgodzili się P. i A. G. oraz M. i T. Włodzimierz G. i wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

P. i A. G. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i orzeczenie, co do istoty sprawy poprzez wydanie decyzji o rozgraniczeniu nieruchomości. W uzasadnieniu zarzucili organowi pierwszej instancji, że istniały przesłanki w postaci dokumentów geodezyjnych do wydania decyzji o zatwierdzeniu przebiegu granic pomiędzy przedmiotowymi nieruchomościami, a nie umorzeniu postępowania. Dokumentami tymi są dane zawarte w operacie ewidencji gruntów i budynków z wcześniejszego podziału nieruchomości w wyniku, którego zostały wydzielone m.in. przedmiotowe nieruchomości. Są to zdaniem skarżących dokumenty jednoznacznie ustalające granicę miedzy tymi nieruchomościami.

Natomiast M. i T. G. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W uzasadnieniu odwołania podnieśli naruszenie przez organ podstawowych zasad postępowania administracyjnego określonych w k.p.a. tj. art. 7, 61 § 4, art. 73 § 1, art., 77 § 1, art. 107 § 3 i 6, oraz naruszenie przepisów art. 30 ust. 1, art. 31 ust. 4, art. 32 ust. 1, 2, 3, 4 i 5 i art. 33 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj. Dz. U. z 2020 r. poz. 2052) dalej p.g.k. Naruszenia te polegały zdaniem skarżących na:

1/ nie uwzględnieniu Wójta Gminy, jako strony postępowania,

2/ braku inicjatywy geodety do nakłaniania stron do ugody,

3/ obowiązku wstrzymania czynności wobec usprawiedliwionej nieobecności stron na rozprawie granicznej, (o czym mowa w piśmie z [...].10.2020 r.),

4/ nie dokonaniu przez Wójta Gminy, przed wydaniem decyzji, oceny prawidłowości wykonania czynności przez geodetę uprawnionego oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami,

5/ nie podejmowaniu czynności, na zgłaszane nieprawidłowości w toku postępowania,

6/ braku możliwości wglądu w akta sprawy,

7/ nie rozpatrzenie przez Wójta Gminy wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu swego stanowiska organ powołał treść przepisów art. 29 -34 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości ( Dz. U z 1999 r nr 45, poz. 453, dalej rozporządzenie) wskazując, że do dokumentów stwierdzających stan prawny nieruchomości zaliczono m.in. odpisy z ksiąg wieczystych, prawomocne orzeczenia sądu i ostateczne decyzje administracyjne. Natomiast do dokumentów określających położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości należą np. takie dokumenty geodezyjne jak: szkice lub protokoły graniczne, zarysy pomiarowe z pomiaru granic, czy szkice wyznaczenia granic działek wydzielonych w wyniku scalenia, wymiany gruntów lub w wyniku podziału nieruchomości. Aby zatem uznać, że granica przebiega wg stanu prawnego muszą być spełnione łącznie dwa warunki: dokumenty stwierdzające stan prawny oraz dokumenty określające położenie punktów granicznych.

Mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy organ odwoławczy uznał, że z analizy przedłożonych akt sprawy wynika, że Państwo P. i A. G. zwrócili się wnioskiem z dnia [...] maja 2020 r. do Wójta Gminy Z. o rozgraniczenie nieruchomości położonej w obrębie ewidencyjnym wsi P. gm. Z., stanowiącej działkę nr [...], będącą ich własnością, z nieruchomością przyległą ozn. jako dz. nr [...] stanowiącą własność Państwa T. i M. G. Po zawiadomieniu stron o złożeniu wniosku Państwo M. i T. G. wnieśli w dniu [...] czerwca 2020 r., do Wójta Gminy Z. o zawieszenie postępowania w tej sprawie, ponieważ są osobami w podeszłym wieku, a istniejąca pandemia stwarza dla nich niebezpieczeństwo w przypadku udziału w sprawie. Od czasu nabycia nieruchomości mijają 22 lata i procedowanie w tej sprawie, ich zdaniem, wydaje się nieuzasadnione. Powołali się ponadto na dokumenty z podaniem nr materiałów Powiatowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego (nr arkusza mapy zasadniczej [...] i nr identyfikacyjnego nr [...]), sporządzonych przez geodetów m.in. w 2015 r., które przesądzają o ich prawidłowych działaniach na działce.

Wójt Gminy nie uznając tych argumentów, postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] wszczął postępowanie w niniejszej sprawie. Geodeta uprawniony wezwał strony pismem z dnia [...] września 2020 r. do uczestnictwa w rozprawie granicznej w dniu [...] września 2020 r. Ponieważ nie wszystkie strony otrzymały wezwanie w przepisowym terminie, geodeta wyznaczył nowy termin rozgraniczenia pismem z dnia [...] września 2020 r., na dzień [...] października 2020 r. Wezwani współwłaściciele dz. [...] otrzymali wezwania [...] października 2020 r., a dz. [...] [...] października 2020 r. czyli w terminie co najmniej 7 dni przed wyznaczonym terminem rozprawy granicznej, przewidzianym w art. 32 ust. 1 p.g.k. Pismem, z dnia [...] października 2020 r. Państwo M. i T. G. zwrócili się do geodety uprawnionego o zaniechanie i wstrzymanie wszelkich czynności w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, podnosząc dodatkowe argumenty. Kolejnym pismem z dnia [...] października 2020 r. skierowanym do geodety uprawnionego wnieśli dodatkowe argumenty powołując się na stan epidemii. Ponadto Państwo M. i T. G. złożyli ustnie [...] września 2020 r. do Wójta Gminy Z. skargę na działalność geodety uprawnionego, odnośnie jego wiarygodności i czynności wykonanych w dniu [...] września 2020 r. podczas rozprawy granicznej. Kolejnym pismem z dnia [...] października 2020 r., Państwo M. i T. G. ponownie wystąpili do Wójta Gminy Z. o wycofanie upoważnienia geodecie uprawnionemu do przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu granic, ze względu na nieprawidłowe doręczenie zawiadomienia na rozprawę graniczną na dzień [...] września 2020 r., zawierające ponadto nieprawidłowe podstawy prawne wezwania oraz naruszenie o ochronie danych osobowych. Ponadto pismem z [...] października 2020 zwrócili się do Wójta Gminy Z. i przedstawili swoje stanowisko polemizujące z wyjaśnieniami geodety uprawnionego, podtrzymując swoje zastrzeżenia opisane wyżej w piśmie z dnia [...] października 2020.

Wójt Gminy pismem z dnia [...] października 2020 r., nr [...] uznał wniosek skarżących o cofnięcie upoważnienia dla geodety uprawnionego za niezasadny. Geodeta uprawniony w trakcie postępowania rozgraniczeniowego wykorzystał materiały zgromadzone w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej a przede wszystkim dane z podziału dz. [...] (nr ewid. [...] z dn. [...].10.1998 r.). W wyniku podziału dz. [...] powstały przedmiotowe działki o nr [...] i [...]. Analizując dane z tego podziału oraz dane na sporządzonym szkicu granicznym do niniejszego postępowania Kolegium stwierdziło, że dane te zawierają w części dane zawierające zbyt duże odchyłki (dł. linii pomiarowych różniące się między danymi z podziału dz. [...]a danymi na szkicu granicznym od 0,85m do 1,81m), przekraczające dopuszczalne, w stosunku do danych z podziału działki [...], nie gwarantujące wiarygodnego określenia położenia punktów granicznych (cyt. błędu średniego położenia punktów granicznych 0,30 m). Nie pozwala to na uznanie, że można jednoznacznie ustalić granicę między przedmiotowymi nieruchomościami. Organ odwoławczy podkreślił także, że w uzasadnieniu decyzji organ I instancji niezasadnie ocenił dokumenty geodezyjne jako umożliwiające jednoznaczne ustalenie położenie punktów granicznych, choć wydał prawidłowe rozstrzygnięcie.

Ustosunkowując się do zarzutów M. i T. G. organ odwoławczy wyjaśnił, że nie można było uwzględnić Wójta Gminy, jako strony postępowania, gdyż stronami postępowania są tylko współwłaściciele sąsiadujących nieruchomościami, zaś wobec nieobecności skarżących na rozprawie granicznej geodeta nie miał możliwości nakłaniania stron do ugody. Podniesiono także, że przepisy wydane w związku z pandemią nie wstrzymywały wykonywania czynności administracyjnych, służbowych i zawodowych, wobec czego geodeta i organ pierwszej instancji nie wstrzymały czynności rozgraniczeniowych (o czym mowa w piśmie z [...] października 2020 r.). W przypadku trudności stron w bezpośrednim uczestnictwie w postępowaniu strony mogły wyznaczyć pełnomocnika. Podkreślono, że organ pierwszej instancji dokonał oceny prawidłowości wykonanych czynności posługując się opinią sporządzoną przez upoważnionego geodetę, jednak jak wykazano wyżej sporządzone przez niego materiały nie były wystarczające do uznania, że można jednoznacznie ustalić granicę między przedmiotowymi nieruchomościami. Organ podkreślił także, że na zgłaszane wnioski organ I instancji udzielał odpowiedzi, poza wnioskiem z [...] czerwca 2020 r. o wstrzymanie procedowania w sprawie, bowiem w tym zakresie organ wydał postanowienie o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego. Końcowo organ zaakcentował, że organ I instancji naruszył zasadę czynnego udziału w postępowania w zakresie braku możliwości wglądu w akta sprawy. Zgodnie z art. 10 k.p.a., organ przed wydaniem decyzji powinien zawiadomić strony o możliwości zapoznania się ze zgromadzonym materiałem dowodowym, czego jednak nie uczynił. Było to naganne naruszenie przepisów, jednakże w ocenie Kolegium, nie miało wpływu na treść wydanej w sprawie decyzji. Pozostałe zarzuty w ocenie Kolegium nie mogły być rozpatrywane w niniejszym postępowaniu.

Kolegium zaakcentowało także, że istniejące dokumenty nie gwarantują wiarygodnego określenia położenia punktów granicznych (cyt. błędu średniego położenia punktów granicznych 0,30 m), co nie pozwala na uznanie, że można jednoznacznie ustalić granicę między przedmiotowymi nieruchomościami oraz z uwagi na to, że nie wszystkie strony (prawidłowo powiadomione) były obecne na rozprawie, uniemożliwiło to ewentualne zawarcie ugody.

Z powyższym rozstrzygnięciem nie zgodził się T. i M. G. wnosząc do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazali na następujące zarzuty:

1. wadliwą ocenę i wskazanie stron postępowania,

2. pominięcie w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia SKO faktów wadliwości wniosku z dnia [...] maja 2020 r. o wszczęciu postępowania rozgraniczeniowego i wydanie na jego podstawie postanowienia z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...],

3. wadliwą ocenę SKO w zakresie braku odpowiedzi organu I instancji na pismo skarżących z dnia [...] czerwca 2020 r. w sprawie zawieszenia postępowania przygotowawczego jako nieuznanie tych argumentów poprzez nieustosunkowanie się do wniosku,

4. brak oceny i odniesienia się SKO w zakresie wadliwości zdaniem skarżących wniosku z dnia [...].05.2020 r. co czyni postanowienie z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] wadliwym, gdyż zostało wzbudzone na wadliwych przesłankach merytorycznych i faktycznych i winno być umorzone,

5. brak pełnej oceny i odniesienia się SKO w zakresie wadliwości zdaniem skarżących powołania uprawnionego geodety oraz jego wadliwego i stronniczego procedowania, co miało bezpośredni wpływ na wydanie skarżonego rozstrzygnięcia,

6. pominięcie podstawowej przesłanki dotyczącej wadliwości zaskarżonej decyzji SKO przez jej pominięcie i jej tylko wybiórcze przytoczenie w uzasadnieniu decyzji oraz wadliwa oceny nieobecności skarżących na rozprawie granicznej w dniu [...].10.2020r jako uznana przez SKO za prawidłowe powiadomienie,

7. pominięcie przez SKO w uzasadnieniu podstawowej wady w zakresie procedowania uprawnionego geodety w zakresie praw przysługujących skarżącym, a wynikających bezpośrednio z art 32 ust 4 Prawo geodezyjne i kartograficzne, co czyni decyzję SKO za wadliwą i uzasadniającą zaskarżenie oraz wadliwą ocena nieobecności skarżących na rozprawie granicznej w dniu [...].10,2020 r. jako uznana przez SKO za prawidłowe powiadomienie,

8. pominięcie przesłanki dotyczącej wadliwości decyzji SKO przez pominięcie zapisów zawartych w Operacie Technicznym postępowania rozgraniczającego,

9. nieprawidłową ocena przez SKO przesłanki dotyczącej dokonania przez Wójta Gminy Z. oceny prawidłowości wykonania czynności przez geodetę uprawnionego oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami,

10. wadliwą ocenę przez SKO części materiału dowodowego i dokumentacji zebranej w postępowaniu rozgraniczeniowym,

11. wadliwą ocenę przez SKO argumentu skarżących dotyczącego ograniczenia możliwości pełnego i nieograniczonego wglądu do akt sprawy na każdym etapie procedowania,

12. pominięcie przez SKO wadliwości sporządzenia operatu technicznego po zakończeniu prac przez uprawnionego geodetę,

13. naruszenie art 30 ust 1 Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez jego błędne zastosowanie,

14. naruszenie art 31 ust 4 ustawy Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez jego niezastosowanie,

15. naruszenie art 32 ust 1 ustawy Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez jego niezastosowanie,

16. naruszenie art 32 ust 2 ustawy Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez jego niezastosowanie,

17. naruszenie art. 32 ust 3 ustawy Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez jego niezastosowanie,

18. naruszenie art 32 ust 5 ustawy Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez jego niezastosowanie,

19. naruszenie art. 33 ust 2 pkt 1 ustawy Prawa geodezyjnego i kartograficznego poprzez jego niezastosowanie,

20. naruszenie art. 7 KPA poprzez jego niezastosowanie,

21. naruszenie art 61 §4 KPA poprzez jego niezastosowanie,

22. naruszenie art 73 § 1 KPA poprzez jego niezastosowanie,

23. naruszenie art 77 § 1 KPA poprzez jego niezastosowanie,

24. naruszenie art 107 § 3 KPA poprzez jego niezastosowanie,

25. naruszenie art 107 § 6KPA poprzez jego niezastosowanie.

Na tej podstawie wnieśli o uchylenia zaskarżonej decyzji i uwzględnienie skargi.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując w całości zaskarżone rozstrzygnięcie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Na wstępie należy przypomnieć, że wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności

z prawem, co wynika z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325), zwanej dalej p.p.s.a. Przedmiotem tej kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej, w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni się to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych czy też postanowień sprawowana jest w granicach sprawy, ale rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 §1 p.p.s.a.). Podkreślić przy tym należy, że Sąd nie ma obowiązku, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu.

Uwzględniając powołane kryteria Sąd uznał, że zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] grudnia 2020 r. została wydana prawidłowo, bowiem nie zawiera tego rodzaju wad i uchybień, które skutkować by mogły uwzględnieniem skargi. Decyzja ta zapadła w postępowaniu o rozgraniczenie nieruchomości.

Tryb postępowania w tego rodzaju sprawach uregulowany został w rozdziale 6 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 2052 – dalej p.g.k.). Zamieszczone tam przepisy stanowią, że rozgraniczenie przeprowadzają wójtowie (burmistrzowie, prezydenci miast) z urzędu lub na wniosek strony, natomiast czynności ustalania przebiegu granic wykonuje upoważniony geodeta (art. 30 ust. 1 i art. 31 ust. 1 p.g.k.)

Przy ustalaniu przebiegu granic bierze się pod uwagę znaki i ślady graniczne, mapy i inne dokumenty oraz punkty osnowy geodezyjnej (art. 31 ust. 2 p.g.k.). Jeżeli jest brak tych danych lub są one niewystarczające albo sprzeczne, ustala się przebieg granicy na podstawie zgodnego oświadczenia stron lub jednej strony, gdy druga strona w toku postępowania oświadczenia nie składa i nie kwestionuje przebiegu granicy (art. 31 ust. 3 p.g.k.). W takiej sytuacji może dojść do zawarcia przez strony ugody o ustaleniu przebiegu granicy, mającej moc ugody sądowej, stosownie do art. 31 ust. 4 tej ustawy, i w takim wypadku postępowanie administracyjne podlega umorzeniu na mocy art. 105 § 1 k.p.a. jako bezprzedmiotowe. Jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a przebieg granicy został ustalony na podstawie zebranych dowodów (art. 31 ust. 2 p.g.k.) lub zgodnego oświadczenia stron (art. 31 ust. 3 p.g.k.), wójt (burmistrz, prezydent miasta) na podstawie art. 33 ust. 1 p.g.k. wydaje decyzję o rozgraniczeniu nieruchomości i wówczas, stosownie do art. 33 ust. 3 p.g.k., strona niezadowolona z ustalenia przebiegu granicy może żądać w terminie 14 dni od dnia doręczenia jej decyzji przekazania sprawy sądowi. Jeżeli natomiast nie dojdzie do zawarcia ugody i nie ma podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu, wójt (burmistrz, prezydent miasta) w trybie art. 34 ust. 2 p.g.k. wydaje decyzję o umorzeniu postępowania administracyjnego i przekazaniu sprawy z urzędu do rozpoznania sądowi.

Z regulacji tych wynika jednoznacznie, że w przypadku istniejącego sporu granicznego, który jest w istocie sporem o rzeczywisty przebieg granicy (własność nieruchomości), czy to wynikającego z braku zawarcia ugody czy też z niezadowolenia strony z treści decyzji o rozgraniczeniu – następuje przekazanie sprawy rozgraniczenia sądowi powszechnemu. Różnica polega na tym, że w pierwszym z wymienionych przypadków, dotyczącym także niniejszej sprawy, przekazanie to następuje z urzędu, w drugim natomiast jest to prawo strony, które wiąże się jednak z określonymi obowiązkami i jest obwarowane 14-dniowym terminem.

Zawsze jednak jest to zgodne z ogólnym założeniem ustawodawcy, że co do zasady rozstrzyganie wszelkich sporów o własność należy do kompetencji sądów powszechnych.

Rodzaje dokumentów, o których mowa w art. 31 ust. 2 p.g.k. stanowiących podstawę ustalania przebiegu granic nieruchomości określa § 3 rozporządzenia Ministrów Spraw Wewnętrznych i Administracji oraz Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 14 kwietnia 1999 r. w sprawie rozgraniczania nieruchomości (Dz. U. Nr 45, poz. 453). Są to dokumenty stwierdzające stan prawny nieruchomości i określające położenie punktów granicznych i przebieg granic nieruchomości.

Co do zasady dokumentami, o których mowa w § 3 pkt 2 są dokumenty geodezyjne zawierające dane liczbowe do ustalenia przebiegu granic:

a) szkice graniczne, protokoły graniczne, akty ugody,

b) zarysy pomiarowe z pomiaru granic,

c) szkice wyznaczenia granic działek wydzielonych w wyniku scalenia, wymiany gruntów lub w wyniku podziału nieruchomości,

d) inne dokumenty pomiarowe, obliczeniowe i opisowe pozwalające na ustalenie przebiegu granic,

o czym stanowi § 5 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia.

W razie braku w/w dokumentów dokumentami stanowiącymi podstawę ustalenia przebiegu granic nieruchomości mogą być również, zgodnie z § 5 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, mapy i plany obejmujące granice albo inne elementy pozwalające na odtworzenie lub analizę przebiegu granic, w szczególności wymienione w § 5 ust. 1 pkt 2 ppkt a-f mapy jednostkowe nieruchomości, mapy katastralne, mapy scalenia i wymiany gruntów, plany parcelacyjne, mapa ewidencji gruntów, mapa zasadnicza. Wszystkie te dokumenty, wymienione zarówno w pkt 1, jak i 2 § 5 ust. 1 rozporządzenia, stanowią podstawę ustalania przebiegu granic nieruchomości, jeżeli zostały przyjęte do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Jednakże również dokumenty nie znajdujące się w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym mogą stanowić podstawę ustalania przebiegu granic nieruchomości, pod warunkami ustalonymi w § 6 ust. 1 pkt 1-4 rozporządzenia.

Warunki wydania decyzji o rozgraniczeniu określa art. 33 p.g.k. – jest ono możliwe, jeżeli zainteresowani właściciele nieruchomości nie zawarli ugody, a ustalenie przebiegu granicy nastąpiło na podstawie zebranych dowodów lub zgodnego oświadczenia stron.

Zgodnie z art. 33 ust. 2 p.g.k. wydanie takiej decyzji poprzedza:

1. dokonanie przez wójta, burmistrza (prezydenta miasta) oceny prawidłowości wykonania czynności ustalenia przebiegu granic nieruchomości przez upoważnionego geodetę oraz zgodności sporządzonych dokumentów z przepisami; w wypadku stwierdzenia wadliwego wykonania czynności upoważnionemu geodecie zwraca się dokumentację do poprawy i uzupełnienia;

2. włączenie dokumentacji technicznej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Sytuacja braku podstaw do wydania decyzji opisana została w art. 34 ust. 1 p.g.k. – wówczas to (i przy braku ugody), upoważniony geodeta tymczasowo utrwala punkty graniczne według ostatniego stanu spokojnego posiadania, dokumentów i wskazań stron, oznacza je na szkicu granicznym, sporządza opinię i całość dokumentacji przekazuje właściwemu wójtowi (burmistrzowi, prezydentowi miasta), a ten organ umarza postępowanie administracyjne i przekazuje sprawę z urzędu do rozpatrzenia sądowi (ust. 2).

Taka sytuacja zaistniała w przedmiotowej sprawie.

W pierwszej kolejności należy jednakże odnieść się do zarzutu pierwszego skargi dotyczącego niewłaściwego ustalenia stron postępowania. Wniosek w przedmiotowej sprawie został złożony w dniu [...] maja 2020 r. przez P. G. i A. G., którzy zwrócili się z wnioskiem o rozgraniczenie nieruchomości położonej w P. o nr [...], stanowiącej ich własność oraz nieruchomości będącej własnością T. G. i M. G. położonej w P. o nr [...]. Wnioskodawcy jako uczestnika postępowania wskazali również Wójta Gminy Z., który w sprawie jest organem I instancji, odnosząc się w tym zakresie do obowiązku podatkowego. Trafnie jednakże organ przyjął, że interes prawny w postępowaniu rozgraniczeniowym mają jedynie właściciele rozgraniczanych nieruchomości, co jest zgodnie z regulacją art. 30 ust. 1 p.g.k. Organ prowadzący natomiast postępowanie, nie ma interesu prawnego w rozgraniczeniu nieruchomości, nawet jeśli jest organem podatkowym. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 1.02.2008 r. sygn. akt I OSK 5/07 interes prawny ma charakter materialno – prawny i oznacza wskazanie przepisu prawa materialnego, z którego dany podmiot może wywieść określone prawa lub obowiązku, wyjątkowo także interes prawny można wywodzić z prawa procesowego lub ustrojowego (LEX nr 453847). W niniejszej sprawie natomiast interes prawny należy wywieść z prawa własności uregulowanego w kodeksie cywilnym. W związku z powyższym wszystkie zarzuty skarżących w tym zakresie nie zasługują na uwzględnienie.

Przechodząc do merytorycznej zasadności skargi wskazać należy, iż wniosek o rozgraniczenie nieruchomości w niniejszej sprawie został złożony w sytuacji, gdy ogrodzenie między przedmiotowymi nieruchomościami zostało posadowione (przecinało) budynek gospodarczy, co skłoniło wnioskodawców do kwestionowania spornej granicy, a przekładało się również na zobowiązania podatkowe w zakresie budynku, regulowane przez wnioskodawców (k. 9-5 akt admin.). Wskazano jednocześnie na spór istniejący pomiędzy właścicielami tych nieruchomości.

Skarżący natomiast wskazywali na bezpodstawność tego wniosku, bowiem stan prawny obowiązujący w ich ocenie jest taki sam od 22 lat. Powoływali się również na stan epidemii, podnosząc, że nie są to czynności niecierpiące zwłoki.

Powyższe okoliczności prawidłowo zostały zakwalifikowane przez organ jako podstawa do wszczęcia postępowania o rozgraniczenie nieruchomości nr [...] oraz nr [...], o czym orzeczono postanowieniem w dniu [...] sierpnia 2020 r. jednocześnie wskazując, że na postanowienie to nie służy zażalenie zgodnie z art. 30 ust. 4 p.g.k. Strony postępowania zostały o sprawie powiadomione prawidłowo. Jednocześnie w dniu [...] sierpnia 2020 r. został upoważniony geodeta (k. 31 akt admin.). Należy przy tym podkreślić, że brak było podstaw do zawieszenia postępowania (nie zaistniała żadna ustawowa przesłanka w tym zakresie), tym bardziej, że wniosek wszczyna postępowanie administracyjne i organ jest obowiązany podjąć czynności związane z jego załatwieniem. W przypadku bowiem nie podejmowania działań w terminach określonych w k.p.a. może narazić się na zarzut bezczynności. Czynności organu I instancji w tym zakresie były zatem podejmowane prawidłowo i bez nieuzasadnionej zwłoki.

Geodeta uprawniony wezwał strony pismem z dnia [...] września 2020 r. do uczestnictwa w rozprawie granicznej w dniu [...] września 2020 r. Ponieważ nie wszystkie strony otrzymały wezwanie w ustawowym terminie (skarżący odebrali korespondencję w dniu [...].09.2020 r. (k. 67 akt admin.), geodeta wyznaczył nowy termin rozgraniczenia pismem z dnia [...] września 2020 r. wskazując na dzień [...] października 2020 r. Wezwani współwłaściciele dz. [...] otrzymali wezwania [...] października 2020 r. (k. 61 akt admin.), a dz. [...] w dniu [...] października 2020 r. (k. 62 akt admin.) czyli w terminie co najmniej 7 dni przed wyznaczonym terminem rozprawy granicznej, przewidzianym w art. 32 ust. 1 p.g.k. Zgodnie z art. 32 ust. 2 i 3 p.g.k. uprawniony geodeta w wezwaniu tym poinformował strony o skutkach niestawiennictwa tj. że nieusprawiedliwione niestawiennictwo strony nie wstrzymuje czynności geodety (k. 60 akt admin.).

Pismem, z dnia [...] października 2020 r. Państwo M. i T. G. zwrócili się do geodety uprawnionego o zaniechanie i wstrzymanie wszelkich czynności w sprawie rozgraniczenia nieruchomości, podnosząc szereg okoliczności stanowiących polemikę z podejmowanymi czynnościami w sprawie, w tym nie dotrzymanie terminu zawiadomienia o czynnościach na gruncie oraz dokonania niedozwolonych czynności w dniu [...] września 2020 r. (k. 44). Podkreślić przy tym, że pierwsze zawiadomienie nie było skuteczne (uprawniony geodeta nie kwestionował tej okoliczności), dlatego też zostało wystosowane drugie wezwanie, które zostało odebrane w prawidłowym terminie. W dniu [...] września 2020 r. geodeta stawił się w celu ustalenia przebiegu granic przedmiotowych nieruchomości, ale z powodu niestawiennictwa nie dokonał żadnej czynności (k. 66-63 akt admin.). W związku z tym podnoszone zarzuty w tym zakresie są nieprawidłowe.

Kolejnym pismem z dnia [...] października 2020 r. skierowanym do geodety skarżący wnieśli dodatkowe argumenty powołując się na stan zagrożenia epidemiologicznego (k. 45 akt admin).

Ponadto Państwo M. i T. G. złożyli ustnie [...] września 2020 r. do Wójta Gminy Z. skargę na działalność geodety uprawnionego, odnośnie jego wiarygodności i czynności wykonanych w dniu [...] września 2020 r. podczas rozprawy granicznej. Kolejnym pismem z dnia [...] października 2020 r., skarżący ponownie wystąpili do Wójta Gminy Z. o wycofanie upoważnienia geodecie uprawnionemu do przeprowadzenia czynności ustalenia przebiegu granic, ze względu na nieprawidłowe doręczenie zawiadomienia na rozprawę graniczną na dzień [...] września 2020 r., zawierające ponadto nieprawidłowe podstawy prawne wezwania (nieprawidłowy dziennik ustaw) oraz naruszenie ustawy o ochronie danych osobowych (k. 48 akt admin.).

Ponadto pismem z [...] października 2020 zwrócili się do Wójta Gminy Z. i przedstawili swoje stanowisko polemizujące z wyjaśnieniami geodety uprawnionego, podtrzymując swoje zastrzeżenia opisane wyżej w piśmie z dnia [...] października 2020.

Wójt Gminy pismem z dnia [...] października 2020 r., nr [...] uznał wniosek skarżących o cofnięcie upoważnienia dla geodety uprawnionego za niezasadny (k. 53 akt admin.).

Mając powyższe na uwadze geodeta uprawniony w trakcie postępowania rozgraniczeniowego wykorzystał materiały zgromadzone w Powiatowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjno-Kartograficznej, a przede wszystkim dane z podziału dz. [...] (nr ewid. [...] z dn. [...].10.1998 r.). W wyniku podziału dz. [...]powstały przedmiotowe działki o nr [...] i [...]. Analizując dane z tego podziału oraz dane na sporządzonym szkicu granicznym do niniejszego postępowania jednoznacznie należy wskazać, że granica wskazana przez wnioskodawców oznaczono na szkicu granicznym od [...] (linia kolor zielony) optycznie pokrywa się z liną określoną na podstawie danych zawartych w operacie z podziału działki nr [...] (linia kolor zielony). Niewątpliwie przy tym jest niezgodna z granicą określoną według ostatniego spokojnego stanu posiadania - zgodnie ze staniem istniejącym na gruncie oznaczonym na szkicu granicznym od 1-11 (płot drewniany na podmurówce (k. 56 akt admin. szkic graniczny). Jak wskazano w sprawozdaniu technicznym z wykonania rozgraniczenia działki nr [...] z działką nr [...] w terenie odszukano punk osnowy geodezyjnej oznaczone numerami: [...] (słupki granitowego). W wyniku pomiaru sytuacji terenowej metodą GPS RTK i mierząc punkty kontrolne punkty osnowy geodezyjnej otrzymane zostały odchyłki liniowe. Geodeta wskazał przy tym, że odchyłki te są zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie standardów technicznych wykonania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznie z dnia [...] listopada 2011 r. (§ 12.2).

Podkreślić jednakże należy, co słusznie wskazało SKO, że dane ustalone przez geodetę zawierają zbyt duże odchyłki (dł. linii pomiarowych różniące się między danymi z podziału dz. [...]a danymi na szkicu granicznym od 0,85m do 1,81m), przekraczające dopuszczalne, w stosunku do danych z podziału działki [...], nie gwarantujące wiarygodnego określenia położenia punktów granicznych (cyt. błędu średniego położenia punktów granicznych 0,30 m). Nie pozwala to na uznanie, że można jednoznacznie ustalić granicę między przedmiotowymi nieruchomościami.

Aby bowiem uznać, że granica przebiega wg stanu prawnego muszą być spełnione łącznie dwa warunki: dokumenty stwierdzające stan prawny oraz dokumenty określające położenie punktów granicznych muszą być zgodne. Dokumenty określające położenie punktów granicznych to takie dokumenty (dane liczbowe) które umożliwiają, z określoną dokładnością, odtworzenie ich położenia w terenie (na gruncie), czyli ustalenie jaki był przebieg granic w momencie wydania aktu stwierdzającego stan prawny nieruchomości. Istotnym zagadnieniem przy tym jest dokładność określenia położenia punktów granicznych, tzw. "średni błąd położenia punktu granicznego". Ich położenie powinno być określone zgodnie z obecnie obowiązującym § 61 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów (tj. Dz. U. z 2019 r., poz. 393). W przepisie tym powiedziano, że numerycznego opisu granic jednostek ewidencyjnych, obrębów oraz działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m, w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi. W niniejszej sprawie błędna średnia przekracza tą jednostkę.

Zaakcentować również należy, że w dacie sporządzania protokołu granicznego oraz sprawozdania technicznego przez uprawnionego geodetę tj. [...] października 2020 r. obowiązywało już nowe rozporządzenie Ministra Rozwoju z dnia 18 sierpnia 2020 r. w sprawie standardów technicznych wykonania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznie (Dz.U. z 2020 r. poz. 1429, obowiązujące od dnia 22 sierpnia 2020 r.), które w § 12 ust. 1 pkt 2 wskazywało, że przy wyznaczaniu współrzędnych punktów pomiarowej osnowy poziomej technikami, o których mowa w § 11 stosować należy min. następujące zasady, przy czym różnice współrzędne obliczone na podstawie tych pomiarów nie mogą przekraczać 0,05 m (tzn. 5 cm). Nawet przy tym gdyby przyjąć poprzednie rozporządzenie z dnia 7 grudnia 2011 r. (cytowane przez uprawnionego geodetę Dz.U. z 2011 r. nr 263, poz. 1572, bowiem taką możliwość dają przepisy przejściowe nowego rozporządzenia § 42 ust. 2) to zgodnie z § 12 ust. 2 pkt 1 odchyłka liniowa ustalona na podstawie pomiaru kontrolnego nie może przekraczać w odniesieniu do współrzędnych prostokątnych płaskich – 0,12 m (tzn. 12 cm). Rozporządzenie zatem wskazywane przez uprawnionego geodetę jeszcze precyzyjniej niż rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów precyzuje odchyłki liniowe przy dokonywaniu pomiarów. Podkreślić przy tym należy, że rozbieżności te nie dyskwalifikują operatu technicznego, który został sporządzony na podstawie prawidłowych pomiarów oraz zgromadzonych dokumentów, co zostało uwidocznione na sporządzonym szkicu graficznym, który potwierdza, iż postępowanie rozgraniczeniowe było uzasadnione i istnieje rozbieżność w stanie prawnym wynikającym z dokumentów a stanie istniejącym na gruncie.

Na podstawie tych danych trafnie organ odwoławczy przyjął, że brak zgodnego wskazania granicy przez strony (skarżący mimo prawidłowego zawiadomienia nie stawili się) oraz istniejący odchyłek liniowy nie dały jednoznacznej możliwości określenia przebiegu granicy, w sytuacji braku w tym zakresie ugody, a zatem nie było podstawy do wydania w rozpoznawanej sprawie decyzji o rozgraniczeniu. W tych okolicznościach nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa geodezyjnego w tym art. 30-33 p.g.k. Zrozumiałe przy tym jest to, że do geodeta nie mógł podjąć próby ugody w sytuacji braku drugiej ze stron postępowania, co znajduje odzwierciedlenie w protokole z dnia [...] października 2020 r.

W swoich pismach procesowych, w tym w odwołaniu i w skardze skarżący kwestionują sposób działania geodety, wskazując m. in. na brak formalnego rozpoczęcia czynności i nieuzasadnione podejmowanie czynności, mimo ich nieobecności, brak uzyskania jednoznacznego stanowiska stron czy brak podjęcia przeprowadzenia próby ugody. Podnoszone okoliczności nie mogły jednak podważyć legalności zaskarżonej decyzji, bowiem częściowo wyrażają subiektywne odczucia skarżących, a ponadto na ich podstawie nie można zakwestionować prawidłowości sporządzenia protokołu granicznego (mimo niestawiennictwa skarżących, prawidłowo zawiadomionych) i wszystkich czynności wykonywanych przez geodetę, zawierających oświadczenia stron i wynik wywiadu terenowego oraz podpis obecnych stron, i który jako dokument urzędowy korzysta z domniemania prawdziwości.

Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że operat techniczny, sporządzony przez funkcjonariusza publicznego - geodetę, korzysta-jako dokument urzędowy - z domniemania prawdziwości zawartych w nim oświadczeń i zapisów, w tym także oświadczeń woli o charakterze cywilnym (wyrok NSA z 11 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1331/05, LEX nr 289251). Zwrócił tez uwagę, że w uchwałach składów 5 sędziów NSA z dnia 19 maja 2003 r. (sygn. akt OPK31/02 oraz OPK 32/02 ONSA 2003 r. nr 4, poz. 122 i 123) wskazano, iż warunki wydania stosownych decyzji przez organy administracji publicznej w postępowaniu rozgraniczeniowym zostały przez ustawodawcę ustalone w taki sposób, aby z jednej strony przeciwdziałać przedwczesnemu przekazaniu sprawy do sadu powszechnego, a jednocześnie zapobiegać możliwości dwutorowego postępowania w tej samej sprawie.

W rozpoznawanej sprawie niekwestionowane jest to, że istnieje spór graniczny, a strony nie doszły do porozumienia w kwestii przebiegu granicy, jak również w zasobie geodezyjnym i kartograficznym nie ma dokumentów, na podstawie których można jednoznacznie wskazać granicę pomiędzy działkami będącymi przedmiotem postępowania (istniejące odchyłki) w sytuacji braku ugody, a strony również takich dokumentów nie przedstawiły. Skarżący w toku postępowania, mimo szerokiej polemiki każdej najdrobniejszej czynności podejmowanej przez organ I instancji czy też uprawnionego geodetę, nie przedłożyli żadnych dokumentów potwierdzających swoje stanowisko. Taki stan rzeczy uprawnia do zastosowania art. 34 ust. 2 p.g.k. i umorzenia postępowania z jednoczesnym przekazaniem sprawy z urzędu do rozpatrzenia sądowi powszechnemu, co miało miejsce w niniejszej sprawie.

Z całości powyższych rozważań Sądu wynika, że w sprawie zakreślonej jako kontrola przedmiotowego postanowienia nie doszło do naruszenia przepisów dotyczących postępowania rozgraniczeniowego czy też ogólnych reguł KPA.

Końcowo należy jeszcze odnieść się do poszczególnych licznych zarzutów skargi odnoszących się w wielu kwestiach do rzeczy drugorzędnych i nie mających żadnego wpływu na wynik postępowania. W tym należy wskazać, że wójt Gminy Z. nie był stroną postępowania, gdyż był organem prowadzącym postępowanie, co w sposób szczegółowy wyjaśniono na wstępie, zaś złożenie podpisu przez wnioskodawczynię na początku ostatniej kartki wniosku nie wpływa na skuteczność złożenia tego wniosku, co jest oczywiste. Okoliczności podnoszone we wniosku z dnia [...] czerwca 2020 r., w tym wniosek o zawieszenie postępowania z uwagi na stan zdrowia czy też sama zgodność – w ocenie skarżących przebiegu granic, nie stanowią przesłanek do zawieszenia postępowania określonych w art. 97 czy art. 98 k.p.a. Ponadto skarżący byli zawiadomieni prawidłowo o wszczęciu postępowania, a także o innych czynnościach podejmowanych w toku postępowania a fakt, że nie stawili na drugie wezwanie (doręczone skutecznie skarżącym) nie usprawiedliwiało ich niestawiennictwa oraz nie wstrzymywało czynności geodety zgodnie z art. 32 p.g.k. Także nieskuteczne pierwsze doręczenie wezwania przez geodetę nie miało wpływu na prawidłowość pozostałych czynności. Przy czym wskazać należy, że skarżący nie wykazali w toku postępowania wadliwości zarówno w jego powołaniu czy też podejmowanych przez niego czynnościach. Podkreślić przy tym należy, że tylko usprawiedliwione niestawiennictwo strony, mogło spowodować wstrzymanie czynności do czasu ustania przeszkody lub wyznaczenia pełnomocnika art. 32 ust. 4 p.g.k. Sąd wziął pod uwagę okoliczności podnoszone przez skarżących w zakresie stanu zdrowia czy też obaw związanych ze stanem epidemii, jednakże należy mieć na uwadze, że skarżący do samego początku negowali wszystkie czynności podejmowane przez organy, nie wskazując przy tym, jaki według nich jest realny termin do ewentualnego podjęcia tych czynności. Zrozumiałe są obawy skarżących związane z pandemią, niemniej jednak należy wskazać, że czynności dokonywanie w toku rozprawy granicznej odbywały się w terenie, gdzie ryzyko zakażenia (przy zachowaniu należytej ostrożności, w tym bezpiecznej odległości) było minimalne.

Przechodząc natomiast do zarzutów naruszenia przepisów prawa procesowego wskazać należy, że bez wpływu na wynik sprawy pozostaje naruszenie przez organ I instancji przepisu art. 10 § 1 k.p.a. tj. niezawiadomienie stron o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów w sprawie. Skarżący uczestniczyli aktywnie w postępowaniu przed organem pierwszej instancji, wiedzieli o podejmowanych czynnościach, co potwierdzają liczne pisma procesowe. Niewątpliwie zaś wadą decyzji odwoławczej jest nieustosunkowanie się konkretnie do niektórych zarzutów odwołania (naruszenie art. 107 § 3 K.p.a.), zaś wadą decyzji pierwszoinstancyjnej jest zbytnia ogólność, jeśli chodzi o uzasadnienie. Również nieprawidłowe wskazanie dziennika ustawa przez geodetę, który to akt jest zawarty w nowszym dzienniku ustaw, nie świadczy o nieprawidłowości podstawy prawnej podejmowanych czynności przez geodetę, w sytuacji kiedy te regulacje są takie same. Uchybienia procesowe sąd ocenia bowiem wyłącznie w kontekście wpływu na wynik sprawy. Takiego zaś wpływu w sprawie sąd nie stwierdza. Rozbieżność między stronami odnośnie przebiegu granicy niewątpliwie istnieje, znajduje odzwierciedlenie w materiale dowodowym sprawy, który nie pozwalał na wydanie decyzji o rozgraniczeniu. Zaskarżone decyzje są zatem trafne, niezależnie od uchybień procesowych ich uzasadnień, a przede wszystkim decyzji pierwszoinstancyjnej.

Sąd z urzędu zwraca natomiast uwagę, że podstawą umorzenia postępowania rozgraniczeniowego w wypadku braku podstaw do wydania decyzji o rozgraniczeniu nie jest przepis art. 105 § 1 k.p.a., ale art. 34 ust. 2 p.g.k. Przepis art. 105 § 1 k.p.a. jest podstawą umorzenia w wypadku zawarcia ugody sądowej, kiedy wyeliminowany zostaje przedmiot postępowania rozgraniczeniowego. W przypadku niezawarcia ugody i braku podstaw do wydania decyzji rozgraniczeniowej, przedmiot postępowania istnieje, a podstawę umorzenia stanowi art. 34 ust. 2 p.g.k. Przepis ten został jednak również powołany przez organ I instancji.

Reasumując, w ocenie sądu, zarzuty poniesione w skardze nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Materiał dowodowy zgromadzony w sprawie daje podstawę do przyjętych przez organy obu instancji ustaleń, iż nie można w sposób jednoznaczny ustalić granicy prawnej, a strony postępowania rozgraniczeniowego nie zawarły ugody. Nie doszło zatem do naruszenia art. 77 § 1 i art. 80 K.p.a. oraz innych przepisów k.p.a. w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Zaskarżona decyzja nie narusza prawa materialnego ani przepisów postępowania w stopniu uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.

Sprawę rozpoznano i wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym na podstawie art. 15 zzs4 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19 (...) - Dz.U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.