Postanowienie NSA, sygn. akt III OZ 1315/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-01-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono zażalenie

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Ślusarczyk po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2021 r. sygn. akt VII SAB/Wa 139/21 odrzucające skargę kasacyjną E. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SAB/Wa 139/21 w sprawie ze skargi E. G. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie wniosku o wniesienie kasacji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z 25 października 2021 r. sygn. akt VII SAB/Wa 139/21 w sprawie ze skargi E. G. na bezczynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie wniosku o wniesienie kasacji, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) dalej zwanej "p.p.s.a." odrzucił skargę kasacyjną E. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SAB/Wa 139/21.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarga kasacyjna od postanowienia WSA w Warszawie z 31 sierpnia 2021 r., sygn. akt VII SAB/Wa 139/21 została przez skarżącą wniesiona osobiście. Z akt sprawy nie wynika, aby skarżąca należała do jednej z kategorii podmiotów uprawnionych do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej, wobec czego wniesiony środek odwoławczy podlega odrzuceniu.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła E. G., wnosząc o jego uchylenie i wezwanie skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu zażalenia wskazano, że Sąd winien był wezwać skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej przez jej podpisanie przez profesjonalny podmiot (adwokata, radcę prawnego).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem § 2-3. Przymus adwokacko-radcowski z założenia powinien gwarantować nie tylko sporządzenie skargi kasacyjnej w sposób odpowiadający wymogom ustawowym i umożliwiający Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu merytoryczne jej rozpoznanie, a w konsekwencji kontrolę zaskarżonego orzeczenia, lecz również takie skonstruowanie skargi kasacyjnej, które w ramach obowiązującego prawa uwzględnia motywy i intencje strony składającej skargę kasacyjną, w tym przyjętą przez nią strategię prowadzenia własnych spraw.

Dwa dalsze paragrafy art. 175 p.p.s.a. określają katalog podmiotów uprawnionych do samodzielnego sporządzenia skargi kasacyjnej, przy czym w rozpoznawanej sprawie bezspornie skarżąca nie jest jednym z podmiotów wymienionych w powyższych przepisach.

Nie ma racji autor zażalenia wskazując, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie winien był wezwać skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej, przez jej podpisanie przez podmiot uprawniony. Wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej osobiście przez stronę postępowania, niebędącą podmiotem uprawnionym do samodzielnego sporządzenia tego środka odwoławczego, jest brakiem nieusuwalnym. Powyższe wynika z faktu, iż podpisanie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony nie jest wymogiem formalnym tego środka prawnego, które zostały określone w art. 176 p.p.s.a. Określony w art. 175 § 1 p.p.s.a. wymóg związany jest ze zdolnością postulacyjną podmiotu inicjującego postępowanie kasacyjne. Co za tym idzie, sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez osobę pozbawioną zdolności postulacyjnej jest brakiem nieusuwalnym i skutkuje odrzuceniem skargi kasacyjnej na podstawie art. 178 p.p.s.a. (B. Dauter [w:] A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 178, pkt 7). Tożsame stanowisko prezentowane jest w orzecznictwie, które NSA w składzie orzekającym podziela. Pozbawione są podstaw prawnych wywody zażalenia, iż na Sądzie Wojewódzkim spoczywał obowiązek precyzyjnego wezwania do uzupełnienia skargi kasacyjnej przez jej podpisanie przez profesjonalnego pełnomocnika. Należy pamiętać, że strona otrzymując odpis wyroku wraz z uzasadnieniem otrzymała stosowne pouczenie kto może skutecznie wnieść skargę kasacyjną. Nie było zatem potrzeby ponownego precyzowania tej kwestii (postanowienia NSA: z 10 lutego 2021 r., II OZ 53/21, LEX nr 3224994 i z 15 marca 2016 r., II GZ 45/16, LEX nr 2003684).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie.