Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 206/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 7,77,107
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Więch - Baranowska (spr.), Sędzia WSA Joanna Gierak - Podsiadły, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Protokolant spec. Agnieszka Wasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 maja 2012 r. sprawy ze skargi [...] S.A. w [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zmiany decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewody [...] na rzecz [...] S.A. w [...] kwotę 500 (pięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Prezydent [...] decyzją nr [...] wydaną [...] kwietnia 2010 r. na podstawie art. 35 ust. 3 ustawy z 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane odmówił zmiany pozwolenia na budowę nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r.

W uzasadnieniu decyzji organ podał, że wniosek o pozwolenie zamienne zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym nr [...] w osiedlu [...] w [...] złożyła w dniu 31 grudnia 2008 r. " [...] " Spółka Akcyjna.

W ocenie organu w złożonym wniosku o zatwierdzenie dokumentacji zamiennej inwestor przedstawił zamierzenie, które jest niespójne z zatwierdzonym projektem zagospodarowania terenu, gdyż określa także lokalizacje zespołów zabudowy Nr[...], Nr[...], Nr[...], który to zakres nie jest objęty wnioskiem o projekt zamienny zespołu Nr[...], pomimo faktycznego oznaczenia na projekcie zagospodarowania części objętej wnioskiem. Organ wziął pod uwagę fakt, iż równoległe prowadzone jest postępowanie odnośnie I etapu zespołu budynków wielorodzinnych z garażem podziemnym. Organ podniósł, że wydane rozstrzygnięcia administracyjne, zgodnie z brzmieniem art. 110 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku - Kodeks postępowania administracyjnego, wiążą organ od chwili jego doręczenia. Tym samym, na terenie objętym wnioskiem, inwestor może zmieniać zakres swojego żądania w trybie art. 36a ustawy - Prawo budowlane o ile nie stoi to w opozycji do danego rozstrzygnięcia. Zaplanowanie przez inwestora zamierzenia budowanego odmiennie od uprawnień wynikających z wymienionej wyżej decyzji o pozwoleniu na budowę jak również niezborność pomiędzy wnioskiem inwestora, a złożoną dokumentacją w tym zakresie (brak wniosku o zmianie decyzji w części dotyczącej zagospodarowania terenu) uniemożliwia organowi pozytywne rozpatrzenie wniosku inwestora. Analizując przedłożony zamienny projekt budowlany, w związku z powyższą niezgodnością organ, w dość czytelny sposób określił uchybienia i w postanowieniu nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r., zobowiązał inwestora do załączenia m.in. projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. i projektu budowlanego zgodnego z przepisami Prawa budowlanego w zakresie określonym w art. 36a ust. 3, w szczególności zgodnego z wymogami § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r., nr 120, poz. 1133) oraz decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia listopada 2007 r. i ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego terenu [...] w gminie [...] , przyjętego uchwałą nr [...] z dnia 27 września 2002 r. (Dz. U. Woj. Maz. Z 2002 r., nr 267, poz. 6897), dziennika budowy do wglądu i przedłożenie badań gruntowo-wodnych ze względu na dodatkową kondygnacje podziemną.

Inwestor, co prawda dokonał, w dniu 1 marca 2010 r., uzupełnienia projektu budowlanego lecz nie dokonał zmian w projekcie zagospodarowania terenu i jest on nadal niezgodny w zakresie określonym w postanowieniu nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r.

Dlatego też organ w oparciu o przepis art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego zamiennego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Odwołanie od tej decyzji złożyła Spółka [...] zarzucając naruszenie art. 34 Prawa budowlanego oraz art. 7, 77 107 § 3 kpa, podnosząc również zarzuty do wydanego na podstawie art. 35 ust. 1 i 3 postanowienia z [...] lutego 2010 r.

Po rozpatrzeniu odwołania Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną [...] sierpnia 2010 r. uchylił decyzję organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozstrzygnięcia. Organ odwoławczy ocenił wydane w toku postępowania postanowienie i wskazał, że w jego ocenie jeżeli organ administracji nakłada obowiązek usunięcia nieprawidłowości, to powinien wskazać na czym one polegają. Wyraźnie taki obowiązek statuuje art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego, zgodnie z którym w razie stwierdzenia naruszeń w zakresie zgodności projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu (...), właściwy organ nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę.

Wyrażenie "wskazane nieprawidłowości" oznacza, że organ administracji musi je wskazać, a więc określić jakie to są nieprawidłowości i ewentualnie na czym one polegają. Nie spełnia tego warunku samo określenie przez organ I instancji, że projekt budowlany nie jest zgodny z m.in. § 8 planem. Przede wszystkim organ I instancji nie przeanalizował treści zapisu § 8 obowiązującego planu zagospodarowania terenu [...] w gminie [...] , nakazując jedynie przedłożenie projektu budowlanego zgodnego z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania terenu przestrzennego [...] w gminie [...] , przyjętego uchwałą nr [...] z dnia 27 września 2002 r. (Dz. U. Woj. Maz. Z 2002 r., nr 267, poz. 6897) – m.in. § 8 planu. Organ obowiązany był dokonać oceny przedłożonego wniosku i projektu budowlanego i wskazać na czym polega ewentualna niezgodność projektowanej inwestycji z planem.

Podobnie organ nie wskazuje na czym polega niezgodność przedłożonego projektu zagospodarowania z wymogami § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r., Nr 120, poz. 1133).

Organ odwoławczy wskazał rozbieżność pomiędzy treścią decyzji nr [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r., a postanowieniem nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. W decyzji organ wskazuje, że w postanowieniu zobowiązał inwestora do przedłożenia m.in. projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., podczas gdy w postanowieniu nałożono na inwestora obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zgodnego z przepisami Prawa budowlanego w zakresie określonym w art. 36a ust. 3 wraz z projektem zagospodarowania terenu zgodnego z wymogami § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. z 2003 r., Nr 120, poz. 1133) oraz decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. i ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania terenu przestrzennego terenu [...] w gminie [...] , przyjętego uchwałą nr [...] z dnia 27 września 2002 r. (Dz. U. Woj. Maz. Z 2002 r., nr 267, poz. 6897) - m.in. § 8 planu. Z treści ww. postanowienia nie wynika, iż organ I instancji wzywał inwestora do przedstawienia projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r.

Biorąc pod uwagę przedstawione wyżej okoliczności organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji nie wskazał precyzyjnie nieprawidłowości i braków w przedłożonej dokumentacji projektowej, co oznacza, iż zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów prawa procesowego tj. art. 6, 7, 8 i 9 kpa, oraz art. 35 ust. Prawa budowlanego.

Na skutek skargi Spółki Akcyjnej " [...] " decyzja ta była przedmiotem kontroli Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wyrokiem wydanym 17 marca 2011 r. w sprawie VII SA/Wa 1818/10 uchylił zaskarżoną decyzję Wojewody z dnia [...] sierpnia 2010 r.

W uzasadnieniu wyroku Sąd stwierdził, iż wydana decyzja została wydana z naruszeniem art. 136 i 138 § 2 kpa.

Sąd podkreślił również, że organ odwoławczy miał możliwość na podstawie złożonej przez inwestora dokumentacji dokonać oceny tej dokumentacji pod względem kompletności i w tym aspekcie również ocenić jakie ew. braki dokumentacja ta posiada. Tym samym ocenie merytorycznej organu odwoławczego należało poddać postanowienie z dnia [...] lutego 2010 r. nakładające obowiązek usunięcia nieprawidłowości w dokumentacji projektowej złożonej przy wniosku o zmianę decyzji o pozwoleniu na budowę.

Ponownie rozstrzygając sprawę Wojewoda [...] decyzją nr [...] wydaną [...] grudnia 2011 r. na podstawie art. 138 § 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r.

W uzasadnieniu decyzji podkreślił, że zgodnie z art. 33 ustawy Prawo budowlane pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa w art. 34 ust. 3 pkt 1, dla całego zamierzenia budowlanego.

Projekt zagospodarowania całego zamierzenia budowlanego - budynków mieszkalnych wielorodzinnych, stanowiących II część ww. zespołu usytuowanego na terenie nieruchomości stanowiącej działki nr ew. [...] z obrębu [...] przy ul. [...] ul. [...] w [...] został zatwierdzony decyzją nr [...] r. Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2007 r. i obejmował zespół zabudowy Nr [...], zespół zabudowy Nr [...], zespół zabudowy nr [...], zespół zabudowy Nr [...] zespół zabudowy Nr [...] oraz garaż.

Jak wynika z akt sprawy, inwestor do wniosku o pozwolenie zamienne zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym Nr [...] w osiedlu [...] , [...] , załączył zamienny projekt budowlany, oraz projekt zagospodarowania terenu obejmujący zespół zabudowy Nr [...], zespół zabudowy nr [...], zespół zabudowy Nr [...], zespół zabudowy Nr [...] oraz garaż wraz z oznaczeniem części objętej wnioskiem (zespół zabudowy Nr [...]), a także usytuowanie zespołu Nr [...], zespołu nr [...], zespołu zabudowy Nr [...].

Przy czym projekt zagospodarowania terenu zatwierdzony decyzją nr [...] Prezydenta [...] nie obejmował zespołu zabudowy Nr [...], zespołu zabudowy nr [...] oraz zespołu zabudowy Nr [...]. W przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę ww. obiektów toczą się odrębne postępowania administracyjne.

W ocenie organu należy stwierdzić, iż inwestor winien przedstawić projekt zagospodarowania, w kształcie zatwierdzonym decyzją nr [...] Prezydenta [...] , wraz z oznaczeniem przewidywanych zmian, objętych wnioskiem z dnia 30 grudnia 2008 r., dotyczących zespołu zabudowy nr [...].

Ponadto inwestor nie spełnił wymogu przedłożenia projektu budowlanego zgodnego z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania terenu przestrzennego terenu [...] w gminie [...] , przyjętego uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2002 r. (Dz. Urz. Woj. Maz. z 2002 r., nr 267, poz. 6897).

Przedmiotowa inwestycja projektowana jest na terenie oznaczonym na rysunku planu symbolem MW. Jako podstawowe przeznaczenie terenów oznaczonych ba rysunku planu symbolem MW ustala się mieszkalnictwo wielorodzinne. Jako przeznaczenie dopuszczalne na terenach, o których mowa w ust. 1 ustala się: dla terenów położonych bezpośrednio przy ul. [...] – wysokość max. 4.5 kondygnacji, dla pozostałych terenów minimalna wysokość to 2,5 kondygnacji (§ 8 ust. 4 pkt 3 planu). Ponadto w § 8 ust. 6 miejscowy plan dopuszcza realizację na tym samym obszarze zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy, o której mowa w ust. 2 pod warunkiem ich właściwego wzajemnego zharmonizowania z zabudową na działkach i terenach sąsiednich. Przepis § 8 ust. 6 miejscowego planu nakłada obowiązek na inwestora dostosowania projektowanej zabudowy na tym samym obszarze, jak również zharmonizowania obiektów istniejących w otoczeniu przedmiotowej inwestycji z budynkami projektowanymi przez inwestora, w zakresie określonym w § 8 ust. 6 obowiązującego planu. Skutkuje to tym, że powstająca zabudowa musi uwzględniać już istniejące obiekty, jak również przyszła zabudowa na terenach sąsiednich będzie musiała uwzględniać obiekty, które powstaną na mocy wydanych obecnie decyzji o pozwoleniu na budowę.

Zespół budynków nr 2 składa się: z segmentu 2A o wysokości 5 kondygnacji, segmentu 2 B o wysokości 9 kondygnacji. Inwestor nie wykazał, iż przedłożony projekt zamienny zespołu budynków nr 2 jest zgodny z zabudową istniejącą na działkach w zakresie harmonizacji projektowanej inwestycji z zabudową istniejącą na działkach i terenach sąsiednich, stosownie do § 8 ust. 6 miejscowego planu.

Pomimo częściowego uzupełnienia projektu budowlanego (wykonanie pkt 2 i 3 postanowienia Nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. inwestor nie przedłożył projektu budowlanego zgodnego z przepisami Prawa budowlanego, w zakresie określonym w art. 36 a ust. 3 Prawa budowlanego, wraz z projektem zagospodarowania terenu zgodnym z wymogami § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. i ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania terenu przestrzennego terenu [...] w gminie [...] , przyjętego uchwałą nr [...] z dnia [...] września 2002 r.

W związku z brakiem wykonania wszystkich obowiązków zawartych w postanowieniu Nr [...] z dnia [...] lutego 2010 r. organ był zobowiązany zgodnie z dyspozycją art. 35 ust. 3 Prawo budowlane odmówić zmiany decyzji Nr [...] i zatwierdzenia zamiennego projektu budowlanego.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniosła Spółka Akcyjna [...] .

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła organowi naruszenie art. 34 ust. 3 pkt 1, art. 35, art. 36a ust. 3 Prawa budowlanego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, iż w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest legalność decyzji, czyli jej zgodność z przepisami prawa materialnego i prawidłowość przyjętej przez organ procedury, która doprowadziła do wydania decyzji.

Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej P.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawna. Oznacza to, iż w granicach danej sprawy, Sąd dokonuje oceny zgodności zaskarżonego aktu z przepisami prawa, bez względu na zarzuty podniesione w skardze.

Uwzględniając powyższe, w ocenie Sądu, uznać należało, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa, a więc skarga jest zasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody [...]wydana dnia [...] grudnia 2011 r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmawiającą zmiany pozwolenia na budowę zespołu budynków mieszkalnych wielorodzinnych z garażem podziemnym nr [...] w osiedlu [...] w [...] .

Kontrolowaną decyzją Wojewoda utrzymał w mocy rozstrzygnięcie odmawiające wydania decyzji w sprawie zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę wydanej na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego - a więc wobec niewykonania przez inwestora wszystkich obowiązków nałożonych postanowieniem nr [...] wydanym [...] lutego 2010 r. Ponieważ odwołanie skarżącej spółki zawierało również zarzuty odnośnie w/w/ postanowienia, obowiązkiem organu było również odnieść się do nich i ocenić legalność postanowienia.

W tym miejscu należy podnieść, że postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] lutego 2010 r. - niewykonanie którego było podstawą wydania decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r. było oceniane już przez Wojewodę w postępowaniu poprzedzającym wydanie decyzji z dnia [...] sierpnia 2010 r. (uchylonej przez WSA wyrokiem z dnia 17 marca 2011 r. jedynie z przyczyn formalnych).

W tym rozstrzygnięciu Wojewoda [...] uznał, że między treścią decyzji z dnia [...] kwietnia 2010 r., a postanowieniem z dnia [...] lutego 2010 r. istnieją rozbieżności, bowiem w postanowieniu organ nałożył na inwestora obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zgodnego z przepisami Prawa budowlanego w zakresie określonym w art. 36a ust. 3, wraz z projektem zagospodarowania terenu zgodnego z wymogami § 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego oraz decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. i ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego terenu [...] w gminie [...] , przyjętego uchwałą nr [...] z dnia 27 września 2002 r. (Dz. Urzęd. Woj. Maz. Z 2002 r., nr 267, poz. 6897) - m.in. § 8 planu.

W decyzji zaś Prezydent wskazał, że zobowiązał inwestora do złożenia projektu zagospodarowania terenu zatwierdzonego decyzją z dnia [...] listopada 2007 r.

Poza tym, w ocenie Wojewody organ I instancji winien nałożyć na inwestora obowiązek usunięcia nieprawidłowości wskazując wyraźnie na czym one polegają - co wprost wynika z przepisu art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego. Również w ocenie organu odwoławczego, zobowiązując inwestora do przedłożenia projektu budowlanego, który będzie zgodny z przepisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, Prezydent nie wykazał jednoznacznie na czym stwierdzono niezgodność inwestycji z planem polega.

W związku z tymi ustaleniami we wskazanej decyzji organ odwoławczy uznał, że decyzja organu I instancji z dnia [...] kwietnia 2010 r. odmawiająca zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę - z uwagi na nieusunięcie stwierdzonych nieprawidłowości w złożonej przez inwestora dokumentacji, została wydana z naruszeniem przepisu art. 35 Prawa budowlanego.

Z powyższej oceny wynika wprost, iż organ odwoławczy uznał, że nie można przyjąć ażeby niewykonanie postanowienia naruszającego przepis art. 35 Prawa budowlanego, mogło spowodować negatywne konsekwencje w postaci wydania rozstrzygnięcia na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego.

Prowadząc postępowanie po wyroku Sądu Wojewoda [...] w uzasadnieniu decyzji już nie dokonał oceny objętego również odwołaniem postanowienia z dnia [...] lutego 2010 r., nie wyjaśnił również czy zmienił jego ocenę, a jeśli tak to w oparciu o jakie dokumenty uznał, że postanowienie jest zgodne z prawem.

Poza tym, należy podnieść - co jest istotne w niniejszej sprawie - iż Wojewoda odnosząc się do zgodności inwestycji pominął ocenę jaką zawarł Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie pozwolenia na budowę, co prawda budynku wielorodzinnego nr 3, ale stanowiącego część (tak samo jak budynki objęte rozstrzygnięciem w niniejszej sprawie) inwestycji Spółki Akcyjnej [...] - w wyroku wydanym 15 września 2011 r. w sprawie II OSK 1459/10.

W uzasadnieniu tego wyroku naczelny Sąd Administracyjny podał, że przepisy § 8 ust. 1, 2 i 6 uchwały nr [...] Rady Gminy [...] z dnia 27 września 2002 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu [...] w gminie [...] (Dz. Urz. Woj. Maz. Nr 267, poz. 6897) Ust. 1 powołanego paragrafu stanowi, "jako podstawowe przeznaczenie terenów oznaczonych na rysunku planu symbolem MW ustala się mieszkalnictwo wielorodzinne". Ust. 2 przewiduje, iż jako przeznaczenie podstawowe równorzędne ustala się mieszkalnictwo jednorodzinne o wysokiej lub średniej intensywności usług. W myśl zaś ust. 6 dopuszcza się na tym samym obszarze realizację zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej i zabudowy, o której mowa w ust. 2 "pod warunkiem ich właściwego wzajemnego zharmonizowania oraz ich zharmonizowania z zabudową na działkach i terenach sąsiednich". Tak więc obowiązek owej harmonizacji istnieje wyłącznie wtedy, gdy na określonym terenie w obrębie oznaczonym na planie symbolem MW będzie realizowane "mieszkalnictwo wielorodzinne" oraz "mieszkalnictwo jednorodzinne" o wysokiej lub średniej intensywności usług. Skoro w rozpoznawanej sprawie mamy do czynienia wyłącznie z budynkiem wielorodzinnym obowiązek owej harmonizacji nie może mieć podstawy w powołanych przepisach."

W związku z powyższymi uwagami, w ocenie Sądu decyzja w niniejszej sprawie została wydana z naruszeniem art. 7, 77 i 107 § 3 kpa w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c i art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.