Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1269/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-02-24 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 255, art. 243 par. 1, art. 258 par. 1 i 2 pkt 7, art. 61 par. 1, 3, 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elwira Brychcy po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lutego 2014r. sprawy ze skargi R. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013r. Nr [...] w przedmiocie uznania dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/E.Brychcy


UZASADNIENIE

Skarżący R. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2013r. utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza z [...] lipca 2013r. uznającą dłużnika alimentacyjnego za uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Kolegium Odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Natomiast art. 61 § 5 p.p.s.a. stanowi, iż postanowienie, o którym mowa w § 3, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.

Na wstępie należy podkreślić, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczające samo twierdzenie strony (por. postanowienie NSA z dnia 9 maja 2012 r. sygn. akt II OZ 358/12 LEX nr 1166174). Poza tym użyte w art. 61 § 3 p.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II FSK 921/12 LEX nr 1137672). Natomiast instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu w trybie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie może służyć tamowaniu biegu postępowań w innych sprawach i opóźnianiu wydania rozstrzygnięć merytorycznych w tych sprawach (por. postanowienie NSA z dnia 2 czerwca 2005 r. sygn. akt II OZ 510/05, Legalis Numer 87938).

W niniejszej sprawie skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującej w mocy decyzję Burmistrza w sprawie uznania skarżącego za dłużnika alimentacyjnego uchylającego się od zobowiązań alimentacyjnych, jednakże nie uzasadnił tego wniosku w jakikolwiek sposób. W ocenie Sądu samo wniesienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji bez jego uzasadniania jest pozbawione argumentacji że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie skarżącemu znacznej szkody i wywoła trudne do odwrócenia skutki. Jest niewystarczające do uznania, iż została spełniona przesłanka z art. 61 p.p.s.a. zwłaszcza, że z akt administracyjnych sprawy nie wynika jaka jest rzeczywista sytuacja finansowa skarżącego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono, jak w sentencji.

/-/E.Brychcy