Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1128/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 24, art. 240 § 1 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
article: art. 7 ust. 5
journal: Dz.U. 2000 nr 54 poz 654
law: Ustawa z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi X. sp. z o.o. w O. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2010 r. oraz odmowy stwierdzenia i zwrotu nadpłaty z tytułu zapłaconej kwoty odsetek za zwłokę od w/w zaległości podatkowej; postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 16 października 2017 r. skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję. W skardze wniesiono o zawieszenie postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez NSA sprawy o sygn. II FSK 3464/15 dotyczącej zobowiązania podatkowego skarżącej w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 10 listopada 2006 r. do 31 grudnia 2007 r. Uzasadniając wniosek o zawieszenie postępowania skarżąca podniosła m.in., że bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy mają ustalenia dotyczące istnienia i wysokości straty podatkowej za 2007 r. Ustalenia te są przedmiotem sporu zawisłego przed NSA w sprawie o wskazanej powyżej sygnaturze. Wyrok wydany przez NSA przesądzi o wysokości zobowiązania podatkowego (straty podatkowej) za 2007 r. co bezpośrednio wpłynie na ustalenia w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Kluczowe w powołanym przepisie jest słowo "zależy". Na gruncie reguł języka powszechnego "zależeć" oznacza tyle co, być uzależnionym od czyjegoś postępowania lub funkcjonowania czegoś [tak: Słownik Języka Polskiego PWN, dostęp pod adresem: sjp.pwn.pl]. W orzecznictwie wskazuje się, że rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania wówczas, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w zawieszonym postępowaniu sądowoadministracyjnym. W takim przypadku w sprawie występuje zagadnienie wstępne, którego uprzednie rozstrzygnięcie może wpływać na wynik postępowania [tak: postanowienie NSA z dnia 16 maja 2013 r., I GZ 157/13, orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Zawieszenie postępowania z przyczyn przewidzianych w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny i zależy od uznania sądu. Zawieszenie powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Rozstrzygając o zawieszeniu postępowania sąd powinien jednak oceniać wszelkie przesłanki w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być także istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania [por.: postanowienie NSA z dnia 19 października 2010 r., II FSK 912/10].

Odnosząc powyższe rozważania do realiów niniejszej sprawy należy stwierdzić, że rozstrzygnięcie zawisłej przed NSA sprawy o sygn. II FSK 3464/15 dotyczącej wysokości zobowiązania (straty) skarżącej za rok podatkowy obejmujący okres od 10 listopada 2006 r. do 31 grudnia 2007 r. może mieć wpływ na wynik niniejszej sprawy. Zgodnie bowiem z art. 24 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 201 ze zm. – dalej w skrócie: "O.p."), organ podatkowy, w drodze decyzji, określa wysokość straty poniesionej przez podatnika, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ ten stwierdzi, że podatnik nie złożył deklaracji, nie wykazał w deklaracji straty lub wysokość poniesionej straty różni się od wysokości wykazanej w deklaracji, a poniesienie straty zgodnie z przepisami prawa podatkowego uprawnia do skorzystania z ulg podatkowych. Odrębnymi przepisami o których mowa w przytoczonym ostatnio przepisie są m.in. przepisy ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (tekst jedn. Dz. U. z 2000 r. nr 54 poz. 654 ze zm. – dalej w skrócie: "ustawa o PDOP"). Zgodnie z art. 7 ust. 2 powołanej ostatnio ustawy, dochodem jest, z zastrzeżeniem art. 10 i 11, nadwyżka sumy przychodów nad kosztami ich uzyskania, osiągnięta w roku podatkowym; jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą. W świetle zaś art. 7 ust. 5 ustawy o PDOP, o wysokość straty, o której mowa w ust. 2, poniesionej w roku podatkowym można obniżyć dochód w najbliższych kolejno po sobie następujących pięciu latach podatkowych, z tym że wysokość obniżenia w którymkolwiek z tych lat nie może przekroczyć 50% kwoty tej straty.

W świetle przytoczonych regulacji nie może budzić wątpliwości, że ustalenia co do ewentualnej straty skarżącej za 2007 r. mogą mieć istotny wpływ na wynik niniejszego postępowania. Strata za 2007 r. może stanowić jeden z elementów kalkulacyjnych wysokości zobowiązania podatkowego skarżącej za 2010 r., determinując tym samym wysokość ewentualnej nadpłaty za wskazany ostatnio okres.

W świetle powyższego, po dokonaniu oceny z punktu widzenia celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej należy stwierdzić, że zawieszenie postępowania jest w pełni uzasadnione. Zawieszenie postępowania do czasu wydania przez NSA wyroku w sprawie II FSK 3464/15 dotyczącej wysokości zobowiązania (bądź straty) skarżącej w podatku dochodowym od osób prawnych za rok podatkowy obejmujący okres od 10 listopada 2006 r. do 31 grudnia 2007 r. pozwoli tutejszemu Sądowi na wydanie poprawnego merytorycznie rozstrzygnięcia, respektującego prawomocne ustalenia w przedmiocie wysokości wskazanego ostatnio zobowiązania (bądź straty) mogące wpływać na wysokość nadpłaty skarżącej za 2010 r. Zawieszenie niniejszego postępowania do czasu wydania przez NSA orzeczenia we wskazanej powyżej sprawie zniweluje ponadto ewentualną konieczność wznawiania postępowania podatkowego w oparciu o art. 240 § 1 pkt 7 O.p. Zgodnie z tym przepisem, w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli: decyzja została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, które następnie zostały uchylone, zmienione, wygaszone lub stwierdzono ich nieważność w sposób mogący mieć wpływ na treść wydanej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.