Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SO/Wr 5/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: *Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny (art. 55 ustawy p.p.s.a.)
Powołane przepisy: article: art. 54 par. 1 i  par. 2,  art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku J.K. o wymierzenie Radzie Miejskiej w J.-L. grzywny za nieprzekazanie sądowi skargi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w sprawie II SA/Wr 144/14 postanawia oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 września 2015 r., złożonym osobiście w Biurze Podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 1 października 2015 r. J.K. wniósł na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", o wymierzenie Radzie Miejskiej w J.-L. grzywny w kwocie 5000 zł oraz zasądzenie kosztów postępowania, wskazując, że dnia 24 stycznia 2014 r. (data stempla pocztowego) skarżący wniósł za pośrednictwem w/w Rady skargę na uchwałę Rady Miejskiej w J.-L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie L. gmina J.-L.. Powyższa skarga wpłynęła do organu w dniu 27 stycznia 2014 r.. Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. W niniejszej sprawie w/w organ nie zastosował się do obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a..

W odpowiedz na powyższy wniosek strona przeciwna wniosła o jego oddalenie, wskazując, że w sprawie niniejszej nie zachodzą okoliczności i przesłanki przewidziane w art. 55 P.p.s.a., gdyż prawidłowo w ustawowym terminie jednego miesiąca przekazano sądowi do rozpatrzenia skargę J.K. na przedmiotową uchwałę wraz z pisemną odpowiedzią na tę skargę i aktami za pośrednictwem Poczty Polskiej. W związku z tym nie ma żadnych wątpliwości, że brak jest podstaw prawnych do ukarania Rady Miejskiej w J.-L. karą grzywny w trybie w/w art. 55 P.p.s.a..

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a. w związku z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658)). Zgodnie zaś z art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6. Postanowienie może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Z akt sprawy o sygn. akt II SA/Wr 144/14 wynika, że skarga J.K. na uchwałę Rady Miejskiej w J.-L. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie zmiany uchwały w sprawie przystąpienia do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla terenu położonego w obrębie L. gmina J.-L. wpłynęła do tego organu w dniu 27 stycznia 2014 r.. Odpowiedź na skargę Rada wraz z aktami sprawy przekazała do Sądu w dniu 28 lutego 2014 r. (data stempla pocztowego). Trzydziestodniowy termin do jej przekazania, określony w art. 54 § 2 P.p.s.a., upłynął w dniu 26 lutego 2014 r..

Z powyższych ustaleń niewątpliwie wynika, że Rada uchybiła ustawowemu terminowi do wykonania obowiązku określonego w cyt. wyżej art. 54 § 2 P.p.s.a.. Wskazać jednak należy, że ze sformułowania art. 55 § 1 P.p.s.a. "sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny" - wynika, że wydanie orzeczenia w tym przedmiocie nie jest obligatoryjne. Kwestia ta pozostawiona została uznaniu sądu orzekającego. Również do uznania sądu pozostawiono ustalenie wysokości grzywny. Oznacza to, że przy rozpoznawaniu wniosku o ukaranie grzywną sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, tj. jej charakter, przyczyny niewypełnienia obowiązków, czas jaki upłynął od wniesienia skargi oraz okoliczność, czy organ przed rozpatrzeniem wniosku obowiązek wypełnił.

Należy również zwrócić uwagę na orzecznictwo dotyczące wymierzania grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. i jej celu. W postanowieniu z dnia 9 lipca 2008 r. (sygn. akt II OZ 728/08, publ. LEX nr 493629) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że przepis art. 55 § 1 P.p.s.a. ma na celu wyegzekwowanie od organu administracji wypełnienia przezeń obowiązków procesowych. Nie jest to forma "kary" za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a..

W innym orzeczeniu (zob. postanowienie z dnia 7 sierpnia 2007 r., sygn. akt. II GZ 101/07, publ. LEX nr 348105) NSA wskazał natomiast, że wymierzenie grzywny - mimo spóźnionego wykonania przez organ omawianych obowiązków - ma walor sankcji za uchybienie przez organ ustawowym obowiązkom. Podobne stanowisko zajął WSA w Olsztynie (zob. postanowienie z dnia 17 marca 2009 r., sygn. akt II SO/Ol 33/08, publ. LEX nr 489774), stwierdzając, że wymierzenie organowi grzywny w trybie art. 55 § 1 P.p.s.a. nie ma jedynie na celu dyscyplinowania organu, ale stanowić ma również sankcję za naruszenie podstawowego prawa jednostki do rozpatrzenia sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie, z uwagi na fakt, że skarga wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę zostały przekazane do WSA we Wrocławiu oraz, że spóźnienie miało wymiar dwudniowy, wymierzenie grzywny Radzie nie znajduje żadnego uzasadnienia i to zarówno jako środka mającego charakter sankcji za uchybienie terminowi określonemu w art. 54 § 2 P.p.s.a., a tym bardziej jako środka dyscyplinującego do wykonania tego obowiązku przez organ.

Powyższe znajduje tym bardziej uzasadnienie w świetle poglądu wyrażonego przez NSA w postanowieniu z dnia 1 lipca 2008 r. (sygn. akt II GZ 78/08, publ. LEX nr 493699). Sąd ten postawił tezę, że "wypełnienie przez organ obowiązku, o jakim mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a. nawet po upływie terminu przewidzianego w tym przepisie a przed wydaniem postanowienia kończącego postępowanie wywołanego wnioskiem o wymierzenie organowi grzywny wyłącza możliwość wymierzenia grzywny". Jak dalej wskazał NSA, pogląd ten jest "konsekwencją założenia, że regulacja zawarta w art. 55 § 1 P.p.s.a. zmierza do dyscyplinowania organów administracji publicznej a wymierzenie grzywny organowi służy realizacji tego celu. Jeżeli obowiązek określony w art. 54 § 2 jest wykonany, choćby po terminie, stosowanie wskazanego w art. 55 § 1 P.p.s.a. jest zbędne. (...) Gdyby uznać, że nałożenie grzywny ma charakter represyjny i zmierza głównie do ukarania podmiotu odpowiedzialnego za opóźnienie w przekazaniu skargi i akt, to takie założenie nie byłoby uprawnione. Wniosek mógłby być skuteczny nawet w przypadku złożenia go po przekazaniu akt i skargi sądowi, tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, czy nawet po rozpoznaniu skargi. W polskim systemie prawnym możność wymierzania dolegliwości różnego rodzaju podmiotom, poza skrajnymi wyjątkami, podlega ograniczeniom związanym z upływem czasu. Gdyby więc ustawodawca założył jako główny represyjny cel wymierzania grzywny na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. wprowadziłby regulację ograniczającą w czasie możność zastosowania środka.".

Stanowisko powyższe przeważa również w doktrynie (por.: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Warszawa 2006 r., s. 166 -167; A. Kabat [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Zakamycze 2005 r., s. 151). Do tych poglądów odwołuje się też Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu uchwały z dnia 7 kwietnia 2008 r. (sygn. akt II FPS 1/08, publ. ONSAiWSA 2008/3/42, ZNSA 2008/3/125, Prok.i Pr.-wkł. 2008/9/48, OSP 2008/9/91).

Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że Rada przekroczyła termin na przekazanie skargi, odpowiedzi na skargę wraz z aktami sprawy o dwa dni, Sąd nie uwzględnił wniosku strony skarżącej o wymierzenie organowi grzywny.

Stąd na podstawie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.