Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1416/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Administracji i Cyfryzacji
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 30c ust. 3 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz – Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura (spr.), , Protokolant sekretarz sąd. - Marcin Woźniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lipca 2014 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie Ministra Administracji i Cyfryzacji zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę


UZASADNIENIE

Gmina [...] złożyła wniosek o dofinansowanie realizacji projektu pt. " [...]" w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, 8 Oś Priorytetowa Społeczeństwo informacyjne - zwiększanie innowacyjności gospodarki, Działanie 8.3 Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu - elnclusion.

Władza Wdrażająca Programy Europejskie (dalej: WWPE) pismem nr WWPE-[...] z [...] września 2013 r. powiadomiła Skarżącą, że w wyniku przeprowadzonej oceny projekt uzyskał wynik negatywny i nie został zatwierdzony do realizacji w ramach Działania 8.3.

W uzasadnieniu oceny WWPE stwierdziła, że wniosek uzyskał 74,5 pkt, jednak nie zostaje rekomendowany do dofinansowania ponieważ Wnioskodawca nie uzyskał minimum 50% punktów w ramach Grupy: 4 – Budżet - w zakresie spełnienia kryteriów: ,,Czy planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania 8.3’’ oraz ,,Czy planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celu projektu’’. WWPE wskazała, że według opinii dwóch niezależnych ekspertów Wnioskodawca przewidział wydatki niekwalifikowalne, które budzą wątpliwości co do ich efektywnego wykorzystania. Według oceniających znaczna część środków skierowana jest na działania koordynacyjne, a suma wydatków uznanych za koszty przeszacowane przekracza dopuszczalny próg 20% całkowitych wydatków kwalifikowalnych. WWPE powołała się na zapis § 7 pkt 2.6 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG dla Działania 8.3, zgodnie z którym do dofinansowania mogą być rekomendowane wnioski, które uzyskały w trakcie oceny min. 60% maksymalnej liczby punktów, przy jednoczesnym uzyskaniu 50% punktów w ramach poszczególnych ocenianych kategorii. Jednocześnie wskazała na pkt 11 Zasad dokonywania oceny merytorycznej określonych w § 7 Regulaminu przeprowadzania konkursu, który stanowi, że ocena projektu może prowadzić do zmniejszenia budżetu wydatków kwalifikujących się do objęcia wsparciem z powodu ich przeszacowania (kryterium efektywności), bądź braku kwalifikowalności. Aby kryterium kwalifikowalności wydatków było spełnione, łączne zmniejszenie może wynosić co najwyżej 20% wartości wydatków kwalifikowalnych wskazanych przez Wnioskodawcę w projekcie. Modyfikacja ta nie może również prowadzić do niewykonalności projektu. Reasumując WWPE stwierdziła, że zgodnie z decyzją Komisji Oceniającej wartość przeszacowanych wydatków w projekcie Skarżącej przekracza dopuszczalne 20% wydatków kwalifikowalnych. Do oceny projektu Skarżącej załączono kserokopie kart oceny merytorycznej, w których uzasadniono przyczyny odrzucenia wniosku.

W związku z treścią udzielonej informacji Skarżąca pismem z 16 września 2013 r. złożyła protest, w którym zarzuciła błędną ocenę w Grupie 4 Budżet. Skarżąca nie zgodziła się z oceną projektu w ramach tej Grupy w poz. 1.1 (Wydatki na pokrycie kosztu usług doradczych); poz. 2.4. (Wydatki na pokrycie kosztów wytworzenia, zakupu i aktualizacji oprogramowania, wraz z zakupem, rozszerzeniem i aktualizacją licencji); poz. 4.4 (Wydatki na opiekę serwisową posprzedażną (maintenance) sprzętu i oprogramowania (konserwacja oprogramowania); poz. 4.5 (Koszty robót budowlanych mających na celu budowę, remont lub adaptację pomieszczeń dla celów instalacji sprzętu objętego projektem (wraz z wykonaniem odpowiednich projektów, pracami instalacyjnymi oraz niezbędnymi materiałami i wyposażeniem), z wyłączeniem pomieszczeń należących do użytkowników końcowych; poz. 9.1 (Koszty promocji projektu – plakaty, ulotki) oraz poz. 9.4 (Koszty promocji projektu – film promocyjny).

Minister Administracji i Cyfryzacji rozstrzygnięciem z [...] lutego 2014 r. nr [...] nie uwzględnił protestu. Minister zaznaczył, że zgodnie z Instrukcją wypełniania wniosku - do wniosku należy załączyć wszystkie wymagane kompletne załączniki, nie należy tworzyć dodatkowych, nowych załączników. Zdaniem Ministra Wnioskodawca załączył do wniosku dokument nazwany ,,Kategorie wydatków’’, który nie jest przewidziany przez Instrukcję, związku z czym nie może być uwzględniany zarówno przy ocenie wniosku jak i protestu. Odnosząc się do oceny poz. 1.1 projektu oraz poz. 2.3 projektu Minister uznał ją za adekwatną, ponieważ z treści samego wniosku nie wynika jakie miałoby być uzasadnienie dla poniesienia wydatków z tych pozycji. Instytucja rozpatrująca protest częściowo uwzględniła zarzuty Skarżącej dotyczące oceny poz. 4.4 uznając, że całkowite odrzucenie tego wydatku jest bezpodstawne. Odnosząc się do powyższej kwestii Minister stwierdził, że biorąc pod uwagę wartość nabywanego sprzętu komputerowego (3 500 PLN/szt) objętego gwarancją oraz ubezpieczonego założenie, iż każdy z komputerów będzie wymagał usług posprzedażnych oraz konserwacji oprogramowania w kwocie 2 400 PLN jest nieracjonalne. Minister wyjaśnił przy tym, że Wnioskodawca przewidział na ten cel 476 000 PLN a wartość ta powinna być obniżona o co najmniej 60 %, tj. do kwoty 190 400 PLN. Zdaniem Ministra błąd w ocenie komisji nie wpływa jednak na rozstrzygnięcie protestu, gdyż projekt oceniany jest jako całość, a łączna kwota zakwestionowanych przez Komisję wydatków wynosiła 37,45 %, podczas gdy niniejszy wydatek stanowi tylko 4,68 % wnioskowanej na projekt kwoty. W ocenie Ministra wydatek z poz. 4.5 projektu nie został oceniony prawidłowo, gdyż zgodnie z Instrukcją jest on kwalifikowalny. Również ten błąd zdaniem Ministra nie wpływa na rozstrzygniecie protestu, gdyż projekt oceniany jest jako całość, a niniejszy wydatek stanowi tylko 3,11 % wnioskowanej na projekt kwoty. Odnosząc się do oceny wydatków z poz. 9.1 i 9.2 projektu Minister stwierdził, że ocena Komisji w tym zakresie jest adekwatna. Minister wyjaśnił, że niewłaściwie ocenione wydatki (z poz. 4.4. i 4.5) stanowią łącznie 7,79 % wartości projektu i po skorygowaniu pierwotnie zakwestionowanych przez Komisję wydatków (37,45%) wartość zakwestionowanych wydatków uległa zmniejszeniu do 29,66 % ale w dalszym ciągu przekracza 20%.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi w całości poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwą instytucję.

Wyrokiem z dnia 20 maja 2014 r. sygn. akt V SA/Wa 539/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez Ministra Administracji i Cyfryzacji oraz zasądził na rzecz Skarżącej koszty postępowania sądowego.

Sąd uznał skargę za uzasadnioną jakkolwiek nie podzielił wszystkich zawartych w niej zarzutów.

Przede wszystkim Sąd wskazał, że nie można uwzględnić zarzutów Skarżącej odnośnie przyjęcia poglądu, że wniosek powinien być oceniany z uwzględnieniem Załącznika pod nazwą "Kategorie wydatków" zaznaczając, że w Instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Programu Operacyjnego Innowacyjna Gospodarka, Działanie 8.3 Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – eInclusion przewidziano, że do wniosku należy załączyć wszystkie wymagane załączniki oraz, że nie należy tworzyć dodatkowych, nowych załączników do wniosku o dofinansowanie tzn. innych niż te wskazane w zatwierdzonym formularzu wniosku o dofinansowanie. Sprecyzowano tam również w odniesieniu do ,,załącznika nr 4 (Analiza finansowa projektu)’’, że analiza finansowa wymagana jest tylko w przypadku gdy Wnioskodawca przewiduje w projekcie budowę infrastruktury teleinformatycznej. W świetle powyższych zapisów Instrukcji oraz nie planowania przez Skarżącą budowy infrastruktury teleinformatycznej, Sąd uznał, że prawidłowe jest stanowisko Ministra, wskazujące w zaskarżonym rozstrzygnięciu, że załącznik - Kategorie wydatków, jako nie przewidziany do złożenia wraz z wnioskiem o dofinansowanie, nie powinien być uwzględniony przy ocenie projektu Skarżącej.

Sąd nie uwzględnił ponadto wniosków dowodowych Skarżącej dotyczącej oceny jakiej w ramach konkursu dokonano w zakresie projektów złożonych przez Gminy [...],[...] i [...], które uznano za prawidłowe mimo, że ich treść była zbieżna z treścią wniosku złożonego przez Skarżącą, co dowodzi jej zdaniem, że WWPE dokonała oceny projektów z naruszeniem zasady rzetelnej oceny wniosków i z naruszeniem zasady równego dostępu podmiotów do uzyskania środków pomocowych w Działaniu 8.3 Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu – elnclusion.

W odniesieniu do tej kwestii Sąd wskazał, że zgodnie z art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Sąd uznał, że uwzględnienie wniosków dowodowych Skarżącej, nie przyczyniłoby się do wyjaśnienia istotnych wątpliwości w rozpoznawanej sprawie (o niespornym stanie faktycznym), natomiast analiza odrębnych postępowań, zainicjowanych wnioskami o przyznanie dofinansowania złożonymi przez podmioty inne niż Skarżąca, wykraczałaby poza granice rozpoznawanej sprawy.

W odniesieniu do pozostałych argumentów skargi Sąd przypomniał, że obowiązkiem instytucji właściwej do rozpatrzenia protestu złożonego przez Skarżącą od oceny projektu, jest: zapoznanie się z wynikami pierwotnej oceny projektu, zapoznanie się z treścią protestu i wnikliwego przeanalizowania zgłoszonych zarzutów, dokonanie ponownej analizy oceny projektu (w ramach kryteriów objętych protestem) a także szczegółowe uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia, zawierającego odniesienie do każdego z zarzutów podnoszonych w obrębie poszczególnych kryteriów. Powinności te wynikają z zapisów § 9 ust. 10 pkt od 1 do 4 oraz § 10 pkt 2 Załącznika 4.4 Procedura Odwoławcza w ramach PO IG. Obowiązek uzasadnienia rozstrzygnięcia protestu wynika ponadto z art. 30 b ust. 9 pkt 1 u.z.p.p.r.

W ocenie Sądu, w rozpatrywanej sprawie Minister Administracji i Cyfryzacji, przy rozpatrywaniu protestu Skarżącej naruszył wskazane regulacje, przy czym naruszenie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd przypomniał, że powodem odmownego rozpatrzenia wniosku Skarżącej o dofinansowanie, było nie uzyskanie przez Wnioskodawcę wymaganych - przez § 7 pkt 2.6 Regulaminu przeprowadzania konkursu w ramach POIG, 8 Oś Priorytetowa: Społeczeństwo Informacyjne, Działanie 8.3: ,,Przeciwdziałanie wykluczeniu cyfrowemu - eInclusion’’ – 50% punktów w ramach Grupy 4 Budżet, a także zakwestionowanie wydatków na poziomie przekraczającym 20% budżetu projektu, co w świetle zapisu § 7 pkt 2.11 Regulaminu uniemożliwia przyznanie dofinansowania w pomniejszonej wysokości. Sąd wskazał, że Skarżąca od oceny tej wniosła protest, lecz Minister w swoim rozstrzygnięciu, nie odniósł się do wszystkich zawartych w nim zarzutów.

Sąd przypomniał, że Skarżąca nie zgodziła się m. in. z uznaniem za niekwalifikowalne wydatków z Grupy 4 Budżet, ujętych w pozycji 2.4, tj. wydatków na pokrycie kosztów wytworzenia, zakupu i aktualizacji oprogramowania, wraz z zakupem, rozszerzeniem i aktualizacją licencji w kwocie 476 000,00 zł., jak również w pozycji 4.4, tj. wydatków na opiekę serwisową posprzedażną (maintenance) sprzętu i oprogramowania (konserwacja oprogramowania) w kwocie 1.632 000,00 zł. W rozstrzygnięciu protestu Minister odniósł się do wydatku z poz. 2.3, który nie został zakwestionowany przez oceniających oraz nie został objęty protestem, pomijając całkowicie rozpoznanie protestu Skarżącej w zakresie odnoszącym się do wydatku z poz. 2.4 projektu. Odnosząc się natomiast do wydatku z poz. 4.4 Minister stwierdził, że wartość usług posprzedażnych przewidziana w kwocie 476 000 zł powinna być obniżona co najmniej o 60 % czyli do kwoty 190 400 zł. Minister nie zauważył jednak, że w pozycji 4.4 przewidziana kwota wydatku wynosiła nie 476 000 zł lecz 1.632 000 zł, co oznaczało, że wskazana procentowo korekta zakwestionowanych wydatków była także wadliwa. Niezależnie od tego Sąd stwierdził, że rozstrzygnięcie protestu w odniesieniu do poz. 4.4 wydatków nie zawierało wymaganego prawem uzasadnienia, które poddawałoby się kontroli Sądu. Sąd zauważył, że jego ocenie w rozpatrywanej sprawie podlegało rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra z [...] lutego 2014 r. wydane w następstwie rozpatrzenia protestu Skarżącej ,co powoduje, że próba korekty tego rozstrzygnięcia podjęta przez Ministra na etapie postępowania sądowego, nie mogła być uznana za właściwą.

W konsekwencji Sąd uznał, że w zaskarżonym rozstrzygnięciu Minister w sposób nierzetelny i bez należytej staranności rozpoznał protest Skarżącej co przełożyło się na powierzchowne, nieprecyzyjne oraz niewyczerpujące uzasadnienie podjętego rozstrzygnięcia i mogło doprowadzić do naruszenia zasady równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów.

Sąd wskazał, że dokonując ponownej oceny wniosku pod kątem spełnienia przez wnioskodawcę zakwestionowanych kryteriów, na organie spoczywa obowiązek zapoznania się ze wszystkimi zarzutami Skarżącej, co powoduje, że powinien on dokonać ich analizy - uwzględniając stanowisko Sądu i szczegółowo odnieść się do każdej kwestionowanej przez Skarżącą w proteście kwestii.

Po ponownym rozstrzygnięciu protestu pismem z dnia [...] maja 2014 r. Minister Administracji i Cyfryzacji uznał, że protest Skarżącej złożony od oceny wniosku o dofinansowanie z dnia 5 września 2013 r., nie zasługuje na uwzględnienie.

Minister przypomniał, że w ramach oceny wniosku pismem z dnia [...] września 2013 r. WWPE poinformowało skarżącą, że złożony przez nią wniosek nie uzyskał minimalnej liczby punktów w Grupie 4 - Budżet ze względu na nieuzyskanie 50% punktów w ramach kryterium 4.3,,Czy planowane wydatki są kwalifikowalne w ramach działania 8.3’’ oraz 4.4 ,,Czy planowane wydatki są uzasadnione, racjonalne i adekwatne do zakresu i celu projektu’’

Odnosząc się do zarzutów protestu złożonego od oceny wniosku z dnia [...] września 2013 r. Minister wskazał, że zasadniczym jego zarzutem był brak uwzględnienia przy ocenie wniosku załącznika "Kategorie wydatków" oraz naruszenia zasad oceny kryteriów z Grupy Budżet.

Jeśli chodzi o pominięcie załącznika Minister odwołał się do Instrukcji wypełniania wniosku i wskazał, że w myśl jej zapisów do wniosku można dołączyć jedynie te załączniki, które są w niej przewidziane i enumeratywnie wyliczone. W myśl zapisu Instrukcji ( str. 20) wskazano, że nie należy tworzyć dodatkowych, nowych załączników do wniosku o dofinansowanie tzn. innych niż te wskazane w zatwierdzonym formularzu wniosku o dofinansowanie. Jednocześnie, wszelkie dodatkowe informacje, które Wnioskodawca chce zamieścić we wniosku należy uwzględnić w Analizie finansowej.

Minister podkreślił, że wszelkie informacje Skarżąca powinna była wykazać w pkt 18 wniosku. Tylko wnioskodawcy, którzy zamierzali w ramach projektu budować infrastrukturę teleinformatyczną, mieli prawo złożyć dokument dotyczący Kategorii wydatków w ramach Analizy finansowej – lecz Wnioskodawca nie należał do tej kategorii Beneficjentów.

W zakresie kryterium nr 4.3 Minister wskazał, że zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach badaniu podlega czy: przedstawione w projekcie wydatki są kwalifikowalne w ramach działania zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju Regionalnego w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach PO IG, 2007-2013, oraz czy przedstawione w projekcie wydatki są dostatecznie uzasadnione i racjonalne z punktu widzenia realizacji danego projektu oraz adekwatne do jego zakresu i celu.

Natomiast w odniesieniu do kryterium 4.4 badaniu podlega czy: wydatki są uzasadnione i racjonalne z punktu widzenia realizacji danego projektu oraz adekwatne do jego zakresu i celu (czy są niezbędne do prawidłowej realizacji projektu).

Biorąc pod uwagę powyższe wskazania Minister uznał, że Wnioskodawca był zobowiązany do uzasadnienia wskazywanych przez siebie wydatków, tymczasem wniosek nie zawiera takiego uzasadnienia ani metod oszacowania wskazywanych wydatków, co powoduje, że już z tego względu protest nie zasługuje na uwzględnienie.

Minister wskazał, że biorąc pod uwagę ocenę wniosku dokonaną przez WWPE należałoby uznać, że w odniesieniu do kryteriów 4.3 i 4.4 adekwatną ich oceną byłaby niższa z punktacji dokonanych w ramach oceny wniosku, i ta sama uwaga ma zastosowanie do oceny kryterium 4.2. W ocenie Ministra prawidłowa łączna punktacja wniosku powinna w Grupie 4 - Budżet wynosić 12 a nie 15 punktów. Tym niemniej ze względu na brak możliwości dokonania oceny na niekorzyść Wnioskodawcy na etapie rozpoznawania protestu, należy uznać przyznanie 15 punktów na 32 możliwe do uzyskania - za właściwe.

Niezależnie od powyższego Minister przedstawił swoje stanowisko odnośnie wydatków negatywnie ocenionych przez WWPE z uwzględnieniem informacji zawartych w załączniku - Kategorie wydatków.

I tak w zakresie wydatku: z poz. 1.1 w kwocie 68 800 zł Minister wskazał, że prawidłowo został on uznany za częściowo niekwalifikowany w kwocie 38.000 zł. Wydatek ten obejmuje bowiem koszt pokrycia usług doradczych w sytuacji, w której w pkt 19 wniosku wnioskodawca powołał się na doświadczenie w realizacji projektów ze wsparciem unijnym;

z poz. 2.4 - pkt 21 wniosku o dofinansowanie w kwocie 476.000 zł – na pokrycie kosztów wytworzenia, zakupu i aktualizacji oprogramowania wraz z zakupem, rozszerzeniem i aktualizacją licencji Minister podzielił stanowisko WWPE uznając, że trafnie przyjęto w ramach oceny wniosku niekwalifikowalność tej kwoty, iż cena zakupu zestawu komputerowego w kwocie 3500 zł/szt powinna umożliwić zakup niezbędnego oprogramowania. Minister zwrócił uwagę na ceny zestawów komputerowych i wskazał, że możliwe byłoby nabycie takiego zestawu do kwoty 3000 zł, który w pełni zapewniłby osiągnięcie celów projektu. Nadto Skarżąca nie wskazała (w tym w załączniku) jakie oprogramowanie zamierzała nabyć w ramach wskazywanej kwoty, co uniemożliwia ocenę prawidłowości tego wydatku. W załączniku Kategorie wydatków wskazano na konieczność nabycia licencji Rental Rights bez bliższego wskazania do jakiego oprogramowania. W tym stanie rzeczy Minister wskazał, że jeśli miałoby to być nabycie Licencji Praw Najmu dla oprogramowania firmy Microsoft, to fakt ten budziłby wątpliwość ze względu na zasady wynikające z ustawy o zamówieniach publicznych. Ponadto nabycie takiej Licencji jest konieczne wówczas, gdy nabywca jakiejkolwiek licencji tej firmy zamierza w celach komercyjnych umożliwić osobom trzecim korzystanie z nich, poszerzając w ten sposób liczbę korzystających z niej użytkowników. Taka sytuacja nie ma miejsca w ocenianym projekcie, w którym Gmina jedynie użycza jednostki komputerowe wraz z oprogramowaniem do wyłącznego, prywatnego użytku osobom fizycznym uczestniczącym w projekcie. Minister zwrócił również uwagę na rozbieżności w zakresie wspomnianego wydatku we wniosku i w załączniku Kategorie wydatków wskazując, że we wniosku jest to pozycja 2.4 a w załączniku 2.3, w której to pozycji dodatkowo wskazano, że wydatek ten obejmie zakup oprogramowania antywirusowego, co dodatkowo czyni niejasnym zakres przedmiotowy wydatku i potwierdza zasadność stanowiska WWPE;

poz. 4.4 - pkt 21 wniosku o dofinansowanie w kwocie 1.632.000 zł , która stanowi wydatek na opiekę posprzedażną. Wydatek ten w całości został zanegowany przez WWPE, która wskazała na zatrudnienie w projekcie informatyka oraz objęcie sprzętu gwarancją i ubezpieczeniem. Minister podtrzymał stanowisko WWPE i wskazał, że szereg czynności wchodzących w skład tej opieki czyli serwis, naprawy, mogą być pokryte w ramach gwarancji i ubezpieczenia , ponadto zatrudnienie informatyka również powinno zmniejszyć zakres tej opieki. Niezależnie od tego dowodząc zasadności tej opieki i wydatków z tym związanych, Skarżąca odwołała się w tej mierze do treści załącznika, w zapisach którego brak jest wskazania takich czynności. Czynności te wskazane zostały dopiero w proteście i szereg z nich, które zostały uznane za elementy opieki posprzedażnej, nie mieści się w tej kategorii. Dotyczy to np. wsparcia wyłonienia grupy docelowej, dokonywania analiz wykorzystania środków finansowych itp;

poz. 4.5 - z pkt 21 wniosku w kwocie 190.000 zł stanowi wydatek na roboty budowlane. Została ona w całości zanegowana przez WWPE, która wskazała na niekwalifikowalność wydatków na roboty budowlane dotyczące sal komputerowych w podległych Skarżącej jednostkach. Minister wskazał, że Skarżąca dowodząc zasadności wydatku odwołała się do zapisu pkt 21 Instrukcji, lecz nie podzielił jej poglądu wskazując, że nawet jeśli wziąć pod uwagę zapisy załącznika – Kategorie wydatków to wskazuje on wprost na to, że obejmuje on "koszt robót budowlanych i remontowych- projekt pracowni, prace instalacyjne, zakup wyposażenia: ławki, krzesła w jednostkach podległych objętych działaniami koordynacyjnymi. Minister wskazał w związku z tym, że w pkt 17 Instrukcji, który odnosi się do działań koordynacyjnych wprost wskazano, że w ramach tych działań nie jest możliwe poniesienie takich wydatków. Tak więc nieprecyzyjność i skrótowy opis tego wydatku uniemożliwił uznanie go za wydatek kwalifikowany;

poz. 9.1 i 9.4 - pkt 21 wniosku – ograniczono łączna kwotę wspomnianych wydatków o kwotę 45.000 zł. Skarżąca nie odniosła się do tej kwestii w proteście.

Minister uznał, że wszystkie kategorie wydatków, które zostały zanegowane przez WPPE należy uznać za zakwestionowane prawidłowo. Łączna ich kwota wyniosła 2.381.000 zł co daje w istocie 39,55% wydatków kwalifikowanych w projekcie.

Skarżąca uzyskała mniej niż 50 % punktów z Grupy 4 - Budżet, co jest wymagane przez § 7 ust. 2 pkt 6 Regulaminu przeprowadzania konkursu, ponadto wartość wydatków niekwalifikowanych przekroczyła 20% zatem brak było możliwości ich wyłączenia, na co pozwalał § 7 ust. 2 pkt 11 Regulaminu. Na koniec Minister wskazał, że prawidłowo również przyznano Wnioskodawcy 1 pkt z 2 możliwych za kryterium "Wnioskodawca posiada doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami dziedzin objętych konkursem(projekty informatyczne, przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu i cyfrowemu) ponieważ nie realizował projektów ze wsparciem unijnym we wskazanych dziedzinach. Minister uznał więc, że ocena wniosku została dokonana właściwie, zatem w tym stanie rzeczy protest nie zasługiwał na uwzględnienie.

Od rozstrzygnięcia z [...] maja 2014 r. Skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu w Warszawie i wniosła o uwzględnienie skargi w całości poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez właściwą instytucję i zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu Ministra zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego:

• art. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (t.j. Dz. U. z 2009 r., Nr 84, poz. 712 ze zm.; dalej: u.z.p.p.r.) poprzez jego niezastosowanie do stanu sprawy, w oparciu o jego celowościową wykładnię oraz niepełną ocenę projektu pomimo tego, że projekt ma na celu zapewnienie w gospodarstwach domowych gminy [...] dostępu do Internetu oraz przeszkolenie w zakresie podstawowych kompetencji cyfrowych osób, które spełniają warunki określone dla grupy docelowej;

• art. 5 pkt 6 u.z.p.p.r. poprzez uznanie za niekwalifikowalne wydatków: koszty robót budowlanych mających na celu budowę, remont, adaptację pomieszczeń dla celów instalacji sprzętu objętej projektem (wraz z wykonaniem odpowiednich projektów, pracami instalacyjnymi oraz niezbędnymi materiałami i wyposażeniem), z w wyłączeniem pomieszczeń należących do użytkowników końcowych;

• art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. polegające na wykroczeniu poza ustawowe kryterium rzetelności w procesie oceny wniosku, niedochowanie zasady bezstronności oraz niezapewnieniu należytej przejrzystości reguł stosowanych przy ocenie wniosków- a tym samym swobodne operowanie przez oceniających treściami zawartymi w przedłożonej dokumentacji;

• art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r. poprzez złamanie zasady równego dostępu wnioskodawców do pomocy poprzez gorsze traktowanie w stosunku do innych wnioskodawców oraz naruszenie reguł przejrzystości stosowanych przy ocenie projektów, przez zastosowanie w Instrukcji wypełnienia wniosku niejednoznacznych pojęć, co miało istotny wpływ na wynik postępowania;

• błędne przyjęcie, iż zapis instrukcji wypełnienia wniosku o dofinansowanie o treści" do wniosku należy załączyć wszystkie wymagane kompletne załączniki. Nie należy tworzyć dodatkowych, nowych załączników do wniosku o dofinansowanie" nie pozwala na uwzględnienie dokumentu przedłożonego przez Wnioskodawcę o nazwie Kategorie Wydatków, co w konsekwencji skutkowało odmową przyznania pomocy oraz nieuwzględnieniem protestu.

W motywach skargi wskazano, że zapis Instrukcji wypełniania wniosku – nie należy tworzyć dodatkowych, nowych załączników - nie jest tożsamy ze stwierdzeniem, iż Wnioskodawca ma bezwzględny zakaz tworzenia takich dokumentów i przedkładania ich wraz z wnioskiem o dofinansowanie. Tym samym nieprecyzyjny zapis Instrukcji w tym zakresie nie może działać na niekorzyść Wnioskodawcy. Nieuwzględnienie przez Instytucję Pośredniczącą załącznika do dokumentacji aplikacyjnej pt. Kategorie wydatków, zawierającego uzasadnienie wszystkich wydatków skutkowało przyjęciem, że Skarżąca nie spełniła kryteriów w Grupie 4 – Budżet. Zdaniem Skarżącej Minister niewłaściwie ocenił wniosek skutkiem czego podtrzymał pierwotną punktację przyznaną projektowi w ramach Grupy 4 – Budżet. Załącznik jest rozwinięciem punktu 21 wniosku stanowiąc szczegółowe uzasadnienie wskazanych w tym punkcie wniosku wydatków. Koszt uwzględniony w pozycji 1.1 obejmuje opracowanie analizy wykluczenia cyfrowego na obszarze Gminy, usługi doradcze po uzyskaniu dofinansowania jako wsparcie Zespołu do realizacji projektu w tym opracowanie we współpracy z Zespołem dokumentacji przetargowej na wyłonienie Wykonawcy projektu.

W odniesieniu do poz. 2.4 Skarżąca wskazała, że kwota 3500zł/szt zestawu komputerowego, nie jest wystarczająca na zakup sprzętu, oprogramowania i niezbędnej licencji Rental Rights. Rozpoznanie cen na rynku komputerowym jednoznacznie to potwierdziło, a wydzielenie kosztów zakupu oprogramowania antywirusowego i licencji z kategorii wydatków na sprzęt nastąpiło w zgodzie z zapisem Instrukcji. Jeśli chodzi o poz. 4.4 wydatków na opieką posprzedażną (maitenance), to nie obejmują one wydatków, które są objęte gwarancją i ubezpieczeniem i wynika to jednoznacznie z treści Załącznika, w którym przewidziano 10 działań, które przytoczono w skardze. Jeśli zaś chodzi o pozycję 4.5 Grupy Budżet to są to wydatki na roboty budowlane, które przewidziane są jako możliwe do poniesienia przez Skarżącą zgodnie z Instrukcją.

Skarżąca nie zgodziła się także z odjęciem 1 punktu w Grupie 1 dotyczącej posiadanego przez nią doświadczenia w zakresie realizowania projektów z wykorzystywaniem środków zewnętrznych, co wykazała w dokumentacji aplikacyjnej zgodnie z Instrukcją.

Skarżąca wniosła także o dopuszczenie i przeprowadzenie dowodów z dokumentów przedłożonych przez nią w sprawie V SA/Wa 539/14.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Dokonując kontroli prawidłowości oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady tj. oceny wynikające zarówno z powszechnie obowiązujących przepisów prawa, jak i przyjętych w ramach PO IG procedur wyłaniania projektów. Określenie tych zasad zawarte zostało m.in. w art. 31 ust. 1 u.z.p.p.r., poprzez wskazanie przez ustawodawcę na istotne przy ocenie projektów kryteria rzetelności i bezstronności.

Zgodnie z art. 26 ust. 2 u.z.p.p.r., instytucja zarządzająca, wykonując zadania, o których mowa w ust. 1, powinna uwzględniać zasadę równego dostępu do pomocy wszystkich kategorii beneficjentów w ramach programu oraz zapewniać przejrzystość reguł stosowanych przy ocenie projektów.

Informacja organu oceniana przez Sąd, musi wskazywać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu i ich uzasadnienie, co pozwoli Sądowi na dokonanie oceny, czy ocena wniosku została przeprowadzona zgodnie z obowiązującym prawem, czy też to prawo narusza.

Mając na uwadze powyższe wskazania Sąd stwierdza, że skarga nie jest zasadna a jej argumenty nie są trafne.

W pierwszej kolejności należy podkreślić, że kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia przez Ministra Administracji i Cyfryzacji protestu Skarżącej z dnia [...] września 2013 r. od oceny projektu dokonanej przez WWPE w dniu [...] września 2013 r., była przedmiotem oceny Sądu w wyroku z dnia 20 maja 2014 r. w sprawie sygn. V SA/Wa 539/14. Wyrokiem tym WSA w Warszawie uznał, ze ocena projektu została dokonana z naruszeniem prawa i wyjaśnił, że miało to związek z brakiem należytej staranności i rzetelności rozpatrzenia protestu, co przełożyło się na braki jego uzasadnienia i odniesienia się do wszystkich zarzutów protestu w stopniu, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W związku z powyższym Sąd nakazał IP przy ponownym rozpoznaniu sprawy odnieść się szczegółowo do wszystkich zarzutów protestu i dać temu właściwy wyraz w uzasadnieniu rozstrzygnięcia protestu, co pozwoli na dokonanie kontroli tego rozstrzygnięcia przez Sąd.

Jednocześnie Sąd wskazał, że niezasadny jest zarzut skargi dotyczący nieprecyzyjnego zapisu Instrukcji w zakresie załączników, które można dołączyć do wniosku zgodnie z Instrukcją i stwierdził, że zapis Instrukcji w tym zakresie nie budzi żadnych wątpliwości interpretacyjnych, i że wraz z wnioskiem można złożyć jedynie załączniki wymienione enumeratywnie w Instrukcji. Posiłkując się zapisem Instrukcji Sąd wskazał, że nie należy tworzyć dodatkowych, nowych załączników do wniosku o dofinansowanie tzn. innych niż te, wskazane w zatwierdzonym formularzu wniosku o dofinansowanie. Jednocześnie, wszelkie dodatkowe informacje, które Wnioskodawca chce zamieścić do wniosku należy uwzględnić w Analizie finansowej. Sąd wskazał ponadto, że zgodnie z zapisem Instrukcji Analiza finansowa wymagana jest tylko w przypadku gdy Wnioskodawca przewiduje w projekcie budowę infrastruktury teleinformatycznej – co nie dotyczy Skarżącej, która nie planuje takiej budowy.

Należy wskazać w związku z tym, że ze względu na treść art. 153 p.p.s.a., który stanowi, że ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, przedstawione stanowisko Sądu, jest wiążące dla Sądu rozpoznającego przedmiotową sprawę wywołaną wniesieniem skargi na rozstrzygnięcie protestu przez Ministra – z dnia [...] maja 2014 r.

Należy uznać wobec tego, że argumentacja skargi w zakresie braku uznania za wiążący przy ocenie wniosku załącznika (nr 9) – Kategorie wydatków jest bezzasadna.

Sąd rozpoznający przedmiotową sprawę nie uznał również za celowe dopuszczenie w charakterze dowodu dokumentacji dotyczącej wniosków złożonych w sprawie V SA/Wa 539/14 przez Skarżącą a dotyczących Gmin [...],[...] i [...]. Wniosek ten nie został pierwotnie uwzględniony w sprawie V SA/Wa 539/14 i pogląd Sądu w tym zakresie Sąd w pełni podziela. Zadaniem Sądu, jest rozpoznanie skargi jedynie w zakresie ustalenia, czy projekt Skarżącej został oceniony z poszanowaniem prawa, brak jest więc podstaw do oceny zasadności rozstrzygnięć dokonanych przez WWPE w odniesieniu do innych beneficjentów ponieważ wykracza to poza ramy rozpoznawanej sprawy.

W dalszej kolejności odnosząc się do merytorycznych zarzutów skargi należy wskazać, że Sąd ich nie podziela.

W tym zakresie należy podnieść, że IP mimo, że wskazała jednoznacznie, że ze względu na niedopuszczalność złożenia załącznika - Kategorie wydatków przedmiotem oceny był jedynie wniosek wraz z obowiązującymi załącznikami, to jednak z ostrożności wzięła jego zapisy pod uwagę – co nie doprowadziło jednak do podważenia stanowiska WWPE w zakresie oceny wniosku .

Zdaniem Sądu rozważanie tej oceny z uwzględnieniem załącznika było zbędne, tym niemniej miało to miejsce. Biorąc to pod uwagę należy w pierwszym rzędzie jednak wskazać, że oceniając zapisy wniosku IP trafnie zauważyła, że jego treść a konkretnie zapisy pkt 18, w żaden sposób nie wskazują na konieczność wydatkowania wskazanych w punkcie 21 wniosku, kwestionowanych przez WWPE środków, ani też na zasadność przyjętych stawek. Instytucja Pośrednicząca zgodnie z wytycznymi Sądu w sposób jednoznaczny i szczegółowy odniosła się do wszystkich zarzutów protestu uzasadniając swoje stanowisko i podtrzymując zasadność oceny WWPE. Stanowisko swoje Minister przedstawił powołując konkretne zapisy Instrukcji wypełniania wniosków i Przewodnika po kryteriach oceny i wskazując na brak właściwego uzasadnienia zakwestionowanych wydatków.

W odniesieniu do Grupy 4 –Budżet należy wskazać, że w zakresie poz. 1.1 kwota wydatków została obniżona z wyjaśnieniem, że skoro Skarżąca powołuje się na swoje doświadczenie w realizacji projektów ze wsparciem unijnym jak również doświadczenie Kierownika projektu, brak jest podstaw do uznania za celowe przeznaczenie całej, wskazywanej kwoty na zakup zewnętrznych usług w zakresie doradztwa, dotyczące zamówień publicznych. Stanowisko to nie zostało w skardze skutecznie zakwestionowane. Z tą kwestią (doświadczenia w realizacji projektów) wiąże się przyznanie Skarżącej w Grupie 1 – Wnioskodawca - 1 punktu zamiast 2 punktów za kryterium nr 2 - czy; "Wnioskodawca posiada doświadczenie w zakresie realizacji i zarządzania projektami dziedzin objętych konkursem (projekty informatyczne, przeciwdziałanie wykluczeniu społecznemu i cyfrowemu)", w którym zgodnie z Przewodnikiem po kryteriach badaniu podlegało to, czy realizował on wcześniej projekty dotyczące przeciwdziałania wykluczeniu społecznemu i cyfrowemu oraz z zakresu informatyzacji i z jakim skutkiem te projekty te zostały zakończone. Należy uznać, że skoro wnioskodawca w pkt 19, wskazał na swoje doświadczenie w realizacji projektów w ramach programów unijnych, ale nie z wymaganych dziedzin to brak było możliwości uwzględnienia jego racji w tym zakresie.

Jeśli chodzi o wydatki z poz. 2.4 to należy wskazać, że wobec zapisów wniosku a nawet zakwestionowanego, dodatkowego załącznika (nr 9) – Kategorie wydatków brak jest możliwości podważenia rozumowania IP a wcześniej WWPE. Z treści protestu nie wynika w rzeczywistości, dlaczego istnieje potrzeba zakupu licencji Rental Rights, nie ma też w jego treści żadnego odwołania się do zapisów wniosku, co jest zrozumiałe, skoro we wniosku nie ma żadnych danych dotyczących tego zagadnienia. Wyjaśnienie zawarte w załączniku (zapewne pomyłkowo pod poz. 2.3), nie może być uznane, niezależnie od tego, że również niczego bliżej nie wyjaśnia. Powoduje to w ocenie Sądu, że stanowisko Ministra w tej kwestii należy uznać za właściwe.

Podobnie należy odnieść się do poz. 4.4 dotyczącej wydatków na opiekę posprzedażną (maitenance) sprzętu i oprogramowania. We wniosku brak jest jakiekolwiek wyjaśnienia zasadności tego wydatku zaś zadania, które miałyby wchodzić w ramy tej opieki przytoczone zostały dopiero w proteście, a następnie w konsekwencji w skardze, co nie może zostać uznane za właściwe i zgodne z Przewodnikiem po kryteriach, który wymaga uzasadnienia i wykazania racjonalności wydatków. Sąd uznaje w związku z tym za właściwie uzasadnione stanowisko Ministra zawarte w rozstrzygnięciu protestu w zakresie wydatków z poz. 4.4.

Sąd uznaje również, że Minister właściwie uzasadnił zasadność swojego stanowiska w zakresie wydatków z poz. 4.5 ponieważ ma ono oparcie w zapisie Instrukcji. We wniosku Skarżąca nie wskazuje w ogóle czego miałyby te wydatki dotyczyć, a dopiero w załączniku (nr 9) wyjaśnia, że wskazane wydatki w zakresie prac budowlanych miałyby odnosić się do przygotowania pomieszczeń i ich wyposażenia w podległych jednostkach koordynacyjnych. Tego rodzaju wydatki są wyraźnie zabronione w związku z pkt 17 Instrukcji, w związku z czym niezależnie od zapisu dotyczącego pkt 21 – Inne nie można przyjąć za właściwe stanowiska Skarżącej w tym zakresie. Należy zauważyć, że z treści Instrukcji dotyczącej tego punktu wynika, ze wnioskodawca ma wybrać "odpowiednie dla planowanego projektu kategorie wydatków z poniższych", co oznacza, że ma wybrać jedynie te kategorie wydatków, które są konieczne i możliwe do poniesienia w ramach określonego projektu.

Na koniec Sąd wskazuje, że uznaje również za właściwe stanowisko Ministra dotyczące wydatków z poz. 9.1 i 9.5. W konsekwencji należy uznać, że kwota wydatków uznanych za niekwalifikowalne wyniosła jak prawidłowo wskazał Minister i co wynika z ocen Obydwu oceniających (vide karty oceny merytorycznej) łączną kwotę 2.381.000 zł co daje łącznie 39,55% wszystkich wydatków kwalifikowalnych (6.092.655 zł). Zauważenia przy tym wymaga, że jakkolwiek w ocenie projektu obydwaj oceniający zakwestionowali takie same kwoty wydatków, to wskazali nieco różniącą się wysokość łączną wydatków i i ich wysokość - co wynika z popełnionego błędu rachunkowego. Nie ma to jednak znaczenia jeśli się weźmie pod uwagę, że obiektywna ich wartość nie różni się (wynosi 2.381.000 zł) i zdecydowanie przekracza wielkość powyżej 20% wydatków kwalifikowanych.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd uznał, że ocena wniosku została dokonana prawidłowo, bez naruszenia przepisów prawa oraz uznał, że zarzuty skargi są bezzasadne.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 30c ust. 3 pkt 2 ustawy o prowadzeniu polityki rozwoju oddalił skargę.