Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 371/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska Sędziowie Sędzia NSA Tadeusz Kuczyński Sędzia NSA Henryk Ożóg (sprawozdawca) Protokolant Aleksandra Markiewicz po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 23 września 2015 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Prezesa Sądu Okręgowego we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej I. oddala skargę; II. przyznaje radcy prawnemu B. K. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 295,20 (słownie: dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych w tym 23 % podatku VAT tytułem zwrotu kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

R. S. (uprawniony, skarżący) wniósł do Prezesa Sądu Rejonowego w Ś. (zobowiązany) "o przesłanie wszystkich wyroków wraz z uzasadnieniami (o ile były sporządzone) po wcześniejszej anonimizacji z lat 2010-2014 wydanych w sprawach zarejestrowanych w repertorium C pod symbolem 325. Żądane informacje mogą być zapisane na płycie CD/DVD".

Decyzją z dnia [...] znak: [...], na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.) ustawa, podmiot zobowiązany odmówił udostępnienia informacji publicznej przetworzonej.

W uzasadnieniu decyzji natomiast stwierdził, iż informacja o jaką wnioskował skarżący jest informacją publiczną o takim właśnie charakterze, a że nie wykazano, iż jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego, udostępnienia informacji należało odmówić. O przetworzonym charakterze tej informacji świadczy zaś to, że należy: a) odszukać akta dotyczące 60-ciu spraw (niektóre akta znajdują się w archiwum sądowym), b) dokonać ich przeglądu z uwzględnieniem ewentualnych odwołań, c) sprawdzić, które sprawy są w systemie z orzeczeniami i uzasadnieniami, d) w przypadku, gdy poszczególne sprawy nie znajdują się w systemie należałoby wykonać skany wyroków wraz z uzasadnieniami, e) następnie wykonać anonimizację wyroków wraz z uzasadnieniami, f) zapisać skompletowaną dokumentację na nośniku elektronicznym CD/DVD.

W odwołaniu od tej decyzji skarżący zarzucił obrazę:

- art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy wskutek przyjęcia, że żądanie skarżącego ma charakter informacji przetworzonej i uzależnienie jej udostępnienia od wykazania istnienia istotnego interesu publicznego;

- art. 61 ust. 1-3 Konstytucji RP oraz art. 1 ust. 1, art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1, art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 10 ust. 1 ustawy wskutek ograniczenia dostępu do zanonimizowanych – mimo braku konieczności ochrony wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochrony porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa;

- art. 16 ust. 1 ustawy w zw. z art. 104 § 1 kpa wskutek wydania decyzji odmownej zamiast udostępnienia żądanej informacji w formie zwykłej czynności materialno-technicznej. W uzasadnieniu odwołania zarzuty te zostały szczegółowo rozwinięte.

Skarżący wniósł o uchylenie omówionej wcześniej decyzji.

Prezes Sądu Okręgowego we W. decyzją z dnia [...] [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Rozpoznając odwołanie w pełni podzielił argumentację Prezesa Sądu Rejonowego w Ś., uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, ma swoje oparcie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego uprawniony zarzucił:

- obrazę art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy wskutek przyjęcia - wbrew utrwalonej linii orzeczniczej sądów administracyjnych - iż żądanie skarżącego wnoszącego o doręczenie mu zanonimizowanych kserokopii wyroków wraz z uzasadnieniami

z lat 2010-2014 wydanych w sprawach rejestrowanych w repertoriach C pod symbolem 325 ma charakter informacji przetworzonej;

- obrazę art. 61 ust. 1-3 Konstytucji RP. art 1 ust. 1. art. 2 ust. 1, art. 4 ust. 1 pkt 1. art. 6 ust. 1 pkt 4 i art. 10 ust. 1 ustawy wskutek ograniczenia odwołującemu się dostępu do zanonimizowanych kserokopii wyroków wraz z uzasadnieniami z lat 2010-2014 wydanych w sprawach rejestrowanych w repertoriach C pod symbolem 325 mimo braku konieczności ochrony wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych, oraz ochrony porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa;

- obrazę art.61 ust.1, ust.2 i ust.3 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art.1 ust.1, art.2 ust.1, art.6 ust.1 pkt 4) lit.a) tiret pierwszy i art.10 ust.1 ustawy przez ich niezastosowanie przy wykładni art.3 ust.1 pkt 1), skutkujące w konsekwencji oddaleniem skargi, i uniemożliwieniem skarżącemu, pomimo złożonego żądania mającego oparcie jak sam organ dostrzegł w prawie do informacji publicznej, wynikającym z art.6 ust. 1 pkt 4 lit. a - uzyskania informacji publicznej prostej, która winna podlegać obowiązkowemu udostępnieniu w Biuletynie Informacji Publicznej, bez konieczności złożenia przy tym jakiegokolwiek wniosku;

- obrazę art.3 ust.1 pkt 1) ustawy przez niewłaściwe zastosowanie, wskutek przyjęcia, że uzyskanie przez skarżącego żądanej informacji, uzależnione jest od wykazania istnienia szczególnie istotnego, interesu publicznego, pomimo iż skarżący domagał się udostępnienia informacji publicznej prostej;

- obrazę art. 16 ust. 1 ustawy w zw. z art. 104 § 1 kpa wskutek nieuwzględnienia, iż załatwienie sprawy przez organ I instancji nastąpiło w niewłaściwej formie administracyjnoprawnej. to jest w drodze wydania decyzji administracyjnej o odmowie udzielenia informacji publicznej zamiast udostępnienia żądanej informacji w formie zwykłej czynności materialno-technicznej;

- obrazę art. 7 kpa, wskutek nieuwzględnienia w zaskarżonej decyzji interesu obywatela;

- obrazę art 8 kpa wskutek prowadzenia postępowania w sposób nie budzący zaufania uczestników do władzy publicznej, poprzez podjęcie decyzji w oparciu o nierzetelne, nie mające potwierdzenia w rzeczywistości, a wręcz sprzeczne ze stanem faktycznym, informacje Prezesa Sądu Rejonowego w Ś. zawarte w zaskarżonej decyzji, a nadto wydanie decyzji sprzecznej z orzecznictwem sądów administracyjnych.

Skarżący wniósł o:

- uchylenie zaskarżonej decyzji oraz wcześniejszej decyzji Prezesa Sądu Rejonowego w Ś. i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania;

- ewentualnie o zawieszenie postępowania sądowego, na podstawie art 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270 ze zm.) ppsa do czasu wydania wyroku przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie ze skargi nr 2714 (dostępnej pod adresem: trybunał.gov.pl/s/sk-2714) (...);

- zwrot poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania w szczególności zwrot kosztów sporządzenia skargi oraz kosztów wysłanej w sprawie korespondencji (art. 200 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W szerokim uzasadnieniu skargi postawione zarzuty zostały następnie rozwinięte.

Odwołując się do poglądów judykatury skarżący podkreślił w szczególności, że: jak wskazuje się w orzecznictwie (wyrok WSA w Bydgoszczy z dnia 11 czerwca 2013r., sygn. akt II SA/Bd 955/12): "Gdy żądana informacja wymagała wyłącznie tzw. anonimizacji istniejących dokumentów, polegającej na wykreśleniu z nich elementów formalnych dotyczących danych osobowych należałoby zakwalifikować je jako informacje proste, czyli nieprzetworzone, bowiem czynności takie sprowadzają się jedynie do czynności technicznych. Również usunięcie danych objętych tajemnicą prawnie chronioną - nie tworzy informacji przetworzonej". W uzasadnieniu wyroku WSA w Olsztynie z dnia 6 września 2011r. sygn. akt II SA/OL 435/11 wskazano, że: "W orzecznictwie sądów administracyjnych przeważa pogląd, zgodnie z którym przeniesienie informacji na inny nośnik, pomijanie pewnych fragmentów, czy proste zsumowanie danych są tego rodzaju zabiegami, które nie pozwalają mówić o przetworzeniu, a co najwyżej o przekształceniu informacji w inną formę i nie stanowi to zatem informacji przetworzonej. Z przetworzeniem informacji, nie można zrównać również samego faktu wyszukania w rejestrach, ewidencjach, czy innego rodzaju zestawieniach informacji określonych we wniosku".

W tym miejscu też, w zakresie możliwości przypisywania informacji publicznej charakteru informacji przetworzonej odwołać się należy do poglądu H. Knysiak-Molczyk, iż "Przetworzenie informacji wymaga [...] zaangażowania czynnika intelektualnego, niewystarczające jest natomiast zaangażowanie, nawet znacznych, lecz mających charakter jedynie techniczny, sil i środków" (H. Knysiak-Molczyk, Prawo do informacji w postępowaniu administracyjnym, sądowo-administracyjnym oraz w ustawie o dostępie do informacji publicznej, Przegląd Prawa Publicznego 2010, nr 3, s. 66). Nie sposób natomiast mówić o czynniku intelektualnym, czy analizie, jeśli w ramach udzielania informacji dokonuje się ustalenia jakie informacje zamieszczone w wyroku, będącym przedmiotem wniosku, podlegają ochronie ze względu na to. że są objęte tajemnicą państwową lub służbową oraz to. że wraz z udostępnieniem treści wyroków należy jednocześnie wskazać, jakie informacje nie zostały udostępnione ze względu na ochronę danych osobowych, czy też ze względu na prawo do prywatności, tajemnicę inną niż państwowa, służbowa, skarbowa lub leż statystyczna (...).

Przy tym wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 3 kwietnia 2014r. sygn. akt II SA/Go 127/14 dotyczył udostępnienia 52 wyroków (a więc ilość jak najbardziej zbliżona do ilości wyroków podlegających udostępnieniu w niniejszej sprawie). Kolejny wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 października 2013r. (sygn. akt II SA/Łd 684/13) dotyczył udostępnienia skarżącemu 222 wyroków z uzasadnieniami przez Prezesa Sądu Okręgowego w P. Następny z przytoczonych wyroków wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku z dnia 29 lipca 2014r. sygn. akt II SA/Bk 465/14 dotyczył udostępnienia skarżącemu 131 orzeczeń Sądu Rejonowego w B. wraz z uzasadnieniami. Jak więc widać są to orzeczenia wydane w analogicznych do niniejszej sprawach, zatem zdanie wyrażone przez Prezesa Sądu Okręgowego we W. w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, iż powołane przez skarżącego orzecznictwo nie może być miarodajne ze względu na rozmiar wniosku należy uznać za zasadne, ale tylko z tego względu, że powołane orzecznictwo dotyczyło znacznie szerszego zakresu udostępnienia informacji publicznej dotyczącej również wyroków sądowych z danych kategorii określonego symbolu w repertorium C. Prezes Sądu Okręgowego we W. zapewne nie zadał sobie trudu zapoznania się z powoływanym orzecznictwem, uznając, że wnioskodawca z racji odbywania kary pozbawienia wolności jest osobą drugiej kategorii, której można odmawiać wszelkich konstytucyjnych praw.

W tym stanie rzeczy, przy uwzględnieniu całości dotychczasowych wywodów, uznać należy, iż przyjęcie w drodze dokonanej wykładni przez organy obu instancji, że wnioskowana przez skarżącego informacja jest informacją publiczną przetworzoną, nie odzwierciedla właściwego znaczenia art. 3 ust.1 pkt 1) ustawy z uwagi m.in. na błędy popełnione w procesie poszukiwania prawidłowego znaczenia pojęcia "informacja przetworzona", a także jednoczesne pominięcie celu regulacji prawnej w zakresie dostępu do informacji publicznej (kształtowanego m.in. treścią art.61 ust.1, ust.2 i ust.3 Konstytucji RP oraz art.1 ust.1, art.2 ust.1, art.6 ust.1 pkt 4 lit.a tiret drugi i art.10 ust.1 ustawy - co wykazano w skardze podnosząc niezastosowanie tych przepisów w procesie wykładni art.3 ust.1 pkt 1).

W konsekwencji powyższego uznać należało, że prawidłowa wykładnia art.3 ust.1 pkt 1) ustawy powinna prowadzić do wniosku, że wyroki wraz z uzasadnieniami z lat 2010-2014 wydane w sprawach rejestrowanych w repertoriach C pod symbolem 325 winny, jako informacja publiczna prosta podlegać udostępnieniu bez żadnych dodatkowych warunków (a więc m.in. niezależnie od wykazania zaistnienia ustawowej przesłanki udzielenia informacji publicznej przetworzonej), co też czyni w pełni zasadnym postawienie zarzutu naruszenia wymienionego przepisu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy (...).

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Okręgowego we W. wniósł o jej oddalenie z powodów przedstawionych w uzasadnieniu decyzji ostatecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Zaskarżona bowiem decyzja, jak i decyzja utrzymana nią w mocy nie narusza przepisów powszechnie obowiązującego prawa. Sąd administracyjny natomiast kontroluje jedynie legalność zaskarżonych decyzji administracyjnych (art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych. Dz.U. nr 153, poz. 1269 ze zm., art. 3 § 2 ustawy w dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; ppsa).

Spór w sprawie sprowadza się jedynie do tego czy informacja, o jaką zwrócił się skarżący do Prezesa Sądu Rejonowego w Ś. jest informacją przetworzoną czy nieprzetworzoną, gdyż dla uzyskania tej pierwszej należałoby wykazać, że jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Ustawa definiuje informację publiczną jako informację o sprawach publicznych. Pojęcia: informacja przetworzona zaś używa w art. 3 ust. 1 ale nie definiuje jej nawet tak ogólnie jak czyni to w art. 1 ust. 1 z informacją publiczną.

Naczelny Sąd Administracyjny, w wyroku z dnia 8 czerwca 2011 r., sygn. I OSK 426/11, Lex nr 1135982, uznał, że przetworzenie informacji w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 to zebranie lub zsumowanie pojedynczych informacji powstałych na podstawie różnych kryteriów, które wymagają odpowiedniego zestawienia, samodzielnego ich zredagowania związanego z koniecznością przeprowadzenia stosownych czynności analitycznych. Teza ta znajduje potwierdzenie w innym wyroku NSA z dnia 6 października 2011 r. sygn. I OSK 1199/11, LEX nr 1149133, w którym także zwrócono uwagę, że w pewnych przypadkach suma informacji prostych posiadanych przez adresata wniosku może przekształcić się w informację przetworzoną. Sytuacja taka może mieć miejsce, jeżeli uwzględnienie wniosku wymaga zgromadzenia informacji prostych poprzez przegląd materiałów źródłowych, w których są zawarte, a ich ilość konieczna dla sporządzenia wykazu wskazanego we wniosku jest znaczna i angażuje po stronie wnioskodawcy środki i zasoby konieczne do jego prawidłowego funkcjonowania. Wyrok ten nawiązuje do utrwalonego stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażonego w wyroku m.in. z dnia 17 października 2006 r. sygn. I OSK 1347/06, http://orzeczenia.nsa.gov.pl, a następnie powtórzonego w wyroku NSA z dnia 22 lutego 2012 r., sygn. I OSK 2291/11, LEX nr 1122884. W opinii NSA informacja ma charakter przetworzonej, jeżeli do utworzenia zbioru informacji prostych jest wymagany nakład środków i zaangażowania pracowników, a to negatywnie wpływa na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, a w szczególności gdy w celu wybrania dokumentów, o które wnioskuje osoba zainteresowana, jest wymagane dokonanie analizy całego zasobu posiadanych dokumentów (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. I OSK 977/11, LEX nr 1068557).

Sąd Administracyjny, w składzie orzekającym, opowiada się za linią orzeczniczą zaprezentowaną w tych orzeczeniach Naczelnego Sądu Administracyjnego, tym bardziej, że i w szeregu innych swych orzeczeń reprezentował takie zapatrywanie (wyroki w sprawach: IV SA/Wr 423/14 – z dnia 9 października 2014 r.; IV SA/Wr 335/14 – z dnia 16 października 2014 r.).

Odnosząc te oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, iż z pisma Przewodniczącej [...] Wydziału Cywilnego Sądu Rejonowego w Ś. z dnia 5 czerwca 2014 r. (k. 7 akt administracyjnych) wynika, że ilość tych spraw, to, że części z nich brak formy elektronicznej sprawia, że wykonanie tych czynności w ramach aktualnej obsady sekretariatu Wydziału doprowadziłoby do wzrostu już i tak dużych zaległości w wykonywaniu zarządzeń i podstawowych czynności w Wydziale. Pogorszy istniejącą, trudną sytuację tego Wydziału. Pismo zawiera wniosek skierowany do Prezesa Sądu o wyznaczenie pracownika spoza Wydziału Cywilnego do przygotowania kopii tych orzeczeń, w tym anonimizacji i do wysłania ich w trybie informacji publicznej. Kierownik Sekretariatu [...] Wydziału Cywilnego w piśmie z dnia 2 czerwca 2014 r. do Przewodniczącej [...] Wydziału Cywilnego natomiast podkreśla, że nie jest możliwe odszukanie akt (również w archiwum), przejrzenie ich z uwzględnieniem ewentualnych odwołań, sprawdzenie, które sprawy są w systemie z orzeczeniami i uzasadnieniami, jeżeli ich nie ma sporządzenie skanów, w końcu wykonanie anonimizacji wyroków i ewentualnych uzasadnień. Jest to bardzo pracochłonne i przy obecnej obsadzie Wydziału (dodatkowo jeden pracownik na dłuższym zwolnieniu lekarskim) i zaległościach (zarządzenia wykonywane są obecnie po około 5 tygodniach od ich wydania) oraz sesjach spowoduje to zaangażowanie wszystkich pracowników sekretariatu, co doprowadzi do zaprzestania wykonywania innych zarządzeń.

Z akt sprawy nie wynika przy tym by zobowiązany dysponował wyodrębnioną sekcją bądź stanowiskiem pracy służącym tylko realizacji wniosków o udostępnienie informacji publicznej – zadanie to wchodzi więc w zakres ogólnych zadań jakie wykonują wydziały orzecznicze Sądu. Ilość orzeczeń zatem, które należałoby udostępnić, problemy organizacyjne z tym związane, przedstawione przez zobowiązany organ, uzasadniają ocenę, że informacja, o jaką zwraca się uprawniony ma charakter informacji przetworzonej. Nie można przy tym – zdaniem Sądu kierować się przesądzająco ilością orzeczeń gdyż w różnych sądach problem ten może być traktowany odmiennie. Zobowiązany w niniejszej sprawie przekonująco wykazał, że w jego sytuacji ilość orzeczeń, o jaką zwrócił się skarżący jest znaczna i łączy się z dużym nakładem dodatkowego czasu pracy i zaangażowania wielu pracowników w tym celu.

Za okoliczność szczególnie istotną dla interesu publicznego należy zaś uznać taką, jak podkreśla się w judykaturze, która - ze względu na rodzaj, czas, miejsce, sposób okoliczności rozstrzygania i późniejszej realizacji - w istotnym zakresie wpływa lub może wpływać na wykonywanie przez podmioty władzy publicznej ich uprawnień i obowiązków. Ponadto badając istnienie szczególnie istotnego interesu publicznego, uwzględnić należy intencje wnioskodawcy i wskazany przez niego cel oraz istotę i charakter żądanej informacji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2010 r., II SA/Wa 927/10, LEX nr 755489). Istotne jest bowiem to, czy udostępniana określona informacja jest przetworzona, ważna dla dużego kręgu potencjalnych odbiorców oraz czy jej udostępnienie może mieć realne znaczenie dla poprawy funkcjonowania określonych struktur publicznych w określonej dziedzinie życia społecznego, może wpływać na jego poprawę, usprawnienie wykonywania zadań publicznych dla dobra wspólnego danej społeczności (por. wyrok NSA z dnia 27 stycznia 2011 r., I OSK 1870/10, LEX nr 951999; wyrok WSA w Warszawie z dnia 23 listopada 2010 r., II SA Wa 927/10, LEX nr 755489).

Można dodać, że zgodnie z przyjętą linią orzeczniczą, wnioskodawca występujący o udostępnienie informacji publicznej na etapie składania wniosku nie musi wiedzieć, że żądana przez niego informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 14 kwietnia 2011 r., II SAB/Wa 22/11, LEX nr 994264). Zatem, w momencie formułowania i kierowania wniosku o udostępnienie informacji wnioskodawca nie musi wskazywać powodów, dla których spełnienie jego żądania będzie szczególnie istotne dla interesu publicznego. To podmioty zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej muszą wykazać, że objęte wnioskiem żądanie dotyczy informacji publicznej o charakterze przetworzonym i mogą odmówić jej udostępnienia tylko wówczas, gdy wnioskodawca, ustosunkowując się do wezwania, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy, nie wykaże istnienia interesu publicznego.

W przypadku gdy nie zachodzi przesłanka udzielenia informacji publicznej przetworzonej organ powinien wydać decyzję merytoryczną - odmawiającą udzielenia żądanej informacji, a nie decyzję o umorzeniu postępowania (por. wyrok NSA z 8 lutego 2011 r., I OSK 1938/10, ONSAiWSA 2011, z. 6., poz. 127; wyrok NSA z dnia 30 marca 2011 r., I OSK 3/11, LEX nr 1079760).

Tak też zachował się zobowiązany podmiot w niniejszej sprawie a jego decyzji nie można zarzucić naruszenia prawa zwłaszcza takiego, jakie zawiera skarga. Wynika to wprost z rozważań Sądu wyżej zamieszczonych.

Z tych względów na podstawie art. 151 ppsa Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.

Sąd przy tym nie uwzględnił wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania sądowego do czasu wydania wyroku przez Trybunał Konstytucyjny w sprawie ze skargi nr 2714 domagającej się zbadania szeregu przepisów ustawy pod kątem ich zgodności z Konstytucją RP. Oczekiwanie na wyrok TK przedłużyłoby niepotrzebnie czas załatwienia niniejszej sprawy, a przepisy o wznowieniu postępowania administracyjnego, w szczególności art. 145 a kpa należycie chronią interes prawny także uprawnionych w tego rodzaju sprawach czego skarżący jest zresztą świadom ponosząc to w końcowej części skargi.

Orzeczenie o przyznaniu kosztów pełnomocnikowi z urzędu opiera się na podstawie art. 200 ppsa.

H.B.16.10.2015 r.