Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1893/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 ust. 6
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Protokolant Jakub Szczepkowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Prezydenta Miasta K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. znak [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za przekroczenie terminu do wydania decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2008 r. znak: [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu zażalenia Prezydenta Miasta K. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. nakładające na Prezydenta Miasta K. karę pieniężną w wysokości 3.500 zł za 7 dni zwłoki w wydaniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2007 r. zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej A. sp. z o.o, pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego nr 6 wraz handlowego instalacją elektryczną wewnętrzną, instalacją wod-kan. wraz handlowego przyłączami, instalacją wentylacji mechanicznej garaży, instalacją centralnego ogrzewania(...)- utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji wskazał, iż Wojewoda [...] i prawidłowo zastosował art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane w brzmieniu obowiązującym po nowelizacji ustawą z dnia 16 kwietnia 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 93, poz. 888). Wskazał również, że organ I instancji prawidłowo określił początek biegu terminu wynikającego z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane tj. na dzień 1 lutego 2007 r., kiedy to do organu wpłynął wniosek inwestora dotyczący pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego nr 6. Ponadto organ zauważył, iż decyzja o pozwoleniu na budowę wydana została 26 kwietnia 2007 r., czyli po upływie 84 dni od dnia wpłynięcia w/w wniosku. W przedmiotowej sprawie odliczeniu od biegu terminu, wynikającego z art. 35 ust. 6 ustawy - Prawo budowlane, podlega okres 12 dni związanych z wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych wniosku w trybie art. 64 § 2 Kpa (od dnia 8 marca 2007 r. tj. dnia wezwania do dnia 20 marca 2007 r. tj. dnia uzupełnienia wniosku). Odliczenie od czasu trwania postępowania (84 dni) 65 dni, wynikających z art. 35 ust. 6 ww. ustawy oraz 12 dni z tytuły wyżej wskazanego wezwania wskazuje, że w przedmiotowej sprawie doszło do 7 dniowego przekroczenia terminu wymienionego w art. 35 ust. 6 ustawy — Prawo budowlane.

W ocenie organu odwoławczego skarżący niewłaściwie przyjął, że data złożenia kompletnego pod względem formalnym wniosku stanowi początek biegu terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy — Prawo budowlane i w związku z tym właściwym jest odliczenie od biegu tego terminu okresu pomiędzy złożeniem

niekompletnego wniosku o pozwolenie na budowę, a dniem wydania wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku. Należy podkreślić, że termin 65 - dniowy zaczyna swój bieg od dnia wpływu wniosku o pozwolenie na budowę do właściwego urzędu obsługującego organ administracji architektoniczno-budowlanej i w przedmiotowej sprawie będzie to dzień 1 lutego 2007 r. Powyższą argumentację potwierdza także brzmienie przepisu art. 61 § 3 Kpa, zgodnie z którym datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej.

Skargę na powyższe postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r., do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył Prezydent Miasta K. wnosząc o jego uchylenie.

Uzasadniając skargę Prezydent Miasta K. wskazał , że Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego błędnie nie odliczył okresu pomiędzy dniem złożenia niekompletnego pod względem formalnym wniosku o pozwolenie na budowę, a dniem wydania wezwania do uzupełnienia braków formalnych wniosku, a jako podstawę do odliczenia przyjął jedynie okres pomiędzy datą wydania wezwania do usunięcia braków, a dniem uzupełnienia braków formalnych wniosku, tj. łącznie 12 dni.

Podkreślić należy, że kompletny pod względem formalnym wniosek strona złożyła w dniu 21 marca 2007 r., po jego uzupełnieniu zgodnie z wezwaniem wydanym w oparciu o art. 64 § 2 k.p.a. Ta data więc, wbrew ustaleniom poczynionym przez Wojewodę Małopolskiego w zaskarżonym postanowieniu, stanowi początek biegu terminu określonego w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo Budowlane. Art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, w którym określony został termin do wydania decyzji pozwolenia na budowę, niewątpliwie ma na celu ochronę inwestora, który oczekuje na wydanie przez organ pozwolenia na budowę. Wspomniany jednak przepis powinien być zastosowany wówczas, gdy organ właściwy do wydania decyzji pozwolenia na budowę dysponuje kompletnym wnioskiem o pozwolenie na budowę, a mimo to pozostaje w bezczynności.

Biorąc pod uwagę powyższe, zdaniem skarżącego, nie dzień 1 lutego 2007 r., a dzień 21 marca 2007 r. uznać należy za dzień złożenia wniosku w sprawie, od którego rozpoczęło swój bieg postępowanie administracyjne w przedmiocie udzielenia pozwolenia na budowę dla opisanej na wstępie inwestycji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wnosząc o jej oddalenie podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W ocenie Sądu zarówno zaskarżone postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2008 r. jak i poprzedzające je postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2008 r. zostały wydane zgodnie brzmieniem art. 35 ust. 6 w zw. z art. 35 ust. 8 ustawy Prawo budowlane.

Materialnoprawną podstawą w/w rozstrzygnięć jest art. 35 ust. 6 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane w brzmieniu nadanym przepisem art. 1 pkt 12 li c) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane (Dz. U. Nr 93, poz. 888 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem w przypadku gdy właściwy organ nie wyda decyzji w sprawie pozwolenia na budowę w terminie 65 dni od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji, organ wyższego stopnia wymierza temu organowi, w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie, karę w wysokości 500 zł za każdy dzień zwłoki. Wpływy z kar stanowią dochód budżetu państwa.

Nałożony w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane obowiązek wydania w 65 -dniowym terminie decyzji w sprawie pozwolenia na budowę stanowi instrument realizacji zasady szybkości postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 12 kpa, zgodnie z którym organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej

załatwienia. Sprawy, które nie wymagają zbierania dowodów, informacji lub wyjaśnień, powinny być załatwione niezwłocznie. Określenie w art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane ustawowego terminu, w którym organ powinien zakończyć postępowanie i rozstrzygnąć w przedmiocie pozwolenia na budowę stanowi w istocie rzeczy gwarancję ochrony praw inwestora do rozpatrzenia wniosku w rozsądnym terminie. A zatem wniosek ten powinien być załatwiony bez zbędnej zwłoki, czyli takiej, która wynika z nieuzasadnionych odstępów czasu pomiędzy poszczególnymi czynnościami dokonywanymi przez organ, błędnymi działaniami organu powodującymi przewlekłość postępowania lub stanu całkowitej bezczynności organu.

Zgodnie z treścią art. 35 ust. 3 Prawo budowlanego organ administracji w razie stwierdzenia naruszeń określonych w art. 35 ust. 1 tejże ustawy, to jest braków związanych z kompletnością projektu budowlanego, nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia. Termin wyznaczony na podstawie art. 35 ust. 3 powołanej ustawy do usunięcia merytorycznych braków w projekcie budowlanym, winien, podlegać odliczeniu od czasu zakreślonego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Zwłoka w postępowaniu związana z tym okresem jest niezawiniona przez organ i powinna być odliczana od ustawowego terminu przewidzianego do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, co kilkakrotnie wyrażane już było w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (sygn. akt VII SAlWa 1348/06, sygn. akt VII SAlWa 232/06). Zdaniem Sądu czas od dnia nałożenia postanowieniem z art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego obowiązku uzupełnienia braków projektu, do momentu upływu terminu wyznaczonego na ich uzupełnienie (bądź wcześniejszego ich uzupełnienia), stanowi okres niezawinionej przez organ prowadzący postępowanie zwłoki, który należy odliczyć od ustawowego terminu 65 dni przewidzianego na załatwienie wniosku w przedmiocie pozwolenia na budowę.

W niniejszej sprawie organy zasadnie określiły początek biegu terminu z art. 35 ust. 6 ustawy Prawo budowlane, przyjmując datę wpływu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Ustawa właśnie od tej daty nakazuje liczyć bieg terminu do wydania decyzji - "od dnia złożenia wniosku o wydanie takiej decyzji". Jednocześnie organ słusznie odliczył czas związany z wydaniem postanowienia z dnia 8 marca 2007r. wzywającym do usunięcia nieprawidłowości w projekcie budowlanym.

Podkreślić trzeba, że wbrew twierdzeniom skarżącego, postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę wszczynane jest na żądanie strony, poprzez złożenie wniosku. Zgodnie z brzemieniem art. 61 § 3 kpa dzień doręczenia żądania organowi administracji publicznej jest dniem wszczęcia postępowania w sprawie, przy czym bez znaczenia jest okoliczność, czy żądanie to jest dotknięte brakami formalnymi, czy też nie. W świetle powyższych unormowań nie można podzielić stanowiska orzecznictwa, w którym przyjmuje się, że przed złożeniem przez stronę kompletnego wniosku pod względem formalnym, postępowanie administracyjne nie toczy się, a wniosek nie jest rozpatrywany (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 września 2005r. sygn. akt VII SAlWa 260/05).

W związku z powyższym, nie w dniu 21 marca 2007r, kiedy to do organu wpłynął uzupełniony przez inwestora wniosek, a w dniu 1 lutego 2007r. tj. dniu wpłynięcia wniosku do organu, rozpoczynało swój bieg postępowanie administracyjne w przedmiocie wydania pozwolenia na budowę.

Z tych wszystkich względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.).