Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 185/06
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2006-08-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej L. M. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 30 stycznia 2006 r. sygn. akt III SA/Wa 105/06 w sprawie ze skargi L. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 października 2005 r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych postanawia: oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 30 stycznia 2006 r., sygn. akt III SA/Wa 105/06 odrzucił skargę L. M. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 października 2005 r., nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, ubezpieczenie zdrowotne, Fundusz Pracy oraz Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych jako wniesioną po terminie. W uzasadnieniu Sąd podał, że skargę wniesiono w dniu 29 grudnia 2005 r., podczas gdy termin do jej wniesienia upłynął w dniu 14 grudnia 2005 r.

W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia Skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji. W skardze kasacyjnej opartej na podstawie w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a zarzucono naruszenie prawa procesowego, tj. art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 7 Kpa poprzez niedostateczne wyjaśnienie sprawy, w szczególności nieuznanie pisma złożonego przez Skarżącą do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w W. w dniu 29 listopada 2005 r. jako skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie rozstrzygnięcia w sprawie.

W zaskarżonej decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 października 2005 r., nr [...] strona została pouczona o możliwości zaskarżenia rozstrzygnięcia organu II instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji organu.

Zaskarżona decyzja została doręczona stronie w dniu 14 listopada 2005 r., co jest bezsporne. Skargę do Sądu I instancji L. M. wniosła za pośrednictwem organu w dniu 29 grudnia 2005 r.

Nie można się zgodzić z zarzutem skargi kasacyjnej, iż pismo strony z dnia 29 listopada 2005 r. jest skargą na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 25 października 2005 r. W skardze złożonej na powyższą decyzję skarżącą sama wskazała pismo z dnia 29 listopada 2005 r. jako uzupełniające dokumentację, nadto w skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżącej również przyznał, iż skargą było pismo, które skarżąca złożyła w dniu 29 grudnia 2005 r. Dodatkowo zaznaczyć należy, iż w tejże skardze do WSA strona nazwała pismo z dnia 29 listopada 2005 r. uzupełnieniem dokumentacji.

Zarzut naruszenia przepisów art. 54 § 1 i § 2 p.p.s.a. oraz art. 7 Kpc pełnomocnik skarżącej odnosi do postępowania organu, a nie sądu. Z zaskarżonego postanowienia wynika, iż wskazane przez Skarżącą jako naruszone przepisy o postępowaniu nie były podstawą orzekania przez Sąd I instancji, a więc nie mogły być naruszone.

Z tych względów skarga jako nieuzasadniona nie mogła być uwzględniona.

Mając powyższe na uwadze na zasadzie art. 184 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.