Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 854/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2011-10-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia WSA - Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka po rozpatrzeniu w dniu 27 października 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości w podatku od towarów i usług za styczeń 2009 r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący wraz ze skargą z [...]r. na wyżej opisaną decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego rozstrzygnięcia, powołując się w uzasadnieniu na szczególnie ważny interes strony. Skarżący podał, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji organu podatkowego, w razie uwzględnienia skargi przez Sąd, poniesie on szkodę majątkową wywołaną na skutek niezgodnego z prawem rozstrzygnięcia organu administracji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, zgodnie z przepisem art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, iż to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana (vide postanowienie NSA z dnia 21 września 2011 r. sygn. akt I OZ 699/11, z dnia 19 sierpnia 2010 r., II OZ 773/10, z dnia 19 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 99/09, z dnia 23 stycznia 2009 r., sygn. akt I OZ 8/09, z dnia 17 grudnia 2008 r., sygn. akt II GZ 327/08, z dnia 5 grudnia 2008 r., sygn. akt I FZ 355/08, z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. akt II OZ 1266/08, z dnia 24 października 2008 r., sygn. akt I OZ 810/08).

Żądając wstrzymania wykonania decyzji, strona ma obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (vide: postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06). Na stronie skarżącej spoczywa zatem obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej (vide postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 666/06). Nie można bowiem przyjąć, że w sytuacji, gdy skarżący nie wskazuje we wniosku ani na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, to obowiązkiem sądu jest poszukiwanie tych okoliczności (vide postanowienie NSA z dnia 6 lutego 2009 r. sygn. akt II FZ 39/09 oraz postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07 ). Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest oceną subiektywną, bowiem opiera się na pojęciach "niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków", które w każdym przypadku wymagają dookreślenia w kontekście danej sprawy. Tym samym nie jest możliwe ustalenie zaistnienia tych przesłanek bez uprawdopodobnienia ich przez stronę.

Podzielając powyższe poglądy należy stwierdzić, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Podniesiona we wniosku okoliczność, to jest zagrożenie poniesienia szkody majątkowej wywołanej na skutek zakładanego niezgodnego z prawem rozstrzygnięcia organu administracji, nie wyczerpuje wskazanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania decyzji z art. 61 § 3 p.p.s.a. Ewentualne uchylenie zaskarżonej decyzji w toku postępowania sądowoadministracyjnego prowadzi do zwrotu uiszczonego świadczenia wraz z odsetkami, które mają za zadanie zrekompensowanie szkody wynikającej z uiszczenia nienależnego podatku (bądź uiszczonego w nadmiernej wysokości).

Wobec braku uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, zawartego w skardze na decyzję, niemożliwym jest dokonanie oceny zaistnienia w niniejszej sprawie przesłanki wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wynikającej z art. 61 § 3 p.p.s.a.

Mając na uwadze powyższe, stwierdzić należy, że strona skarżąca nie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki, na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a, orzeczono jak w sentencji.