Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 241/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-09-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: Art.  246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat - Rembelska po rozpoznaniu w dniu 26 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. z dnia 22 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 183/11 w zakresie przyznania prawa pomocy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi J. R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 14 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie. NSA/post.1 – postanowienie "ogólne"


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. postanowieniem z 22 sierpnia 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 183/11 oddalił wniosek J. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z 14 marca 2011 r. nr ...w przedmiocie podatku akcyzowego.

Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym:

J. R. zarządzeniem z 11 lipca 2012 r. została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej wniesionej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B z 9 maja 2012 r. wysokości 750 zł. W odpowiedzi na wspomniane wezwanie skarżąca złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od wpisu sądowego. Z oświadczenia skarżącej o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach wynika, że prowadzi działalność gospodarczą, a jej majątek rodzinny stanowi dom o powierzchni 120 m2 oraz nieruchomość o powierzchni 6.317 m2. Skarżąca pozostaje w związku małżeńskim z J. R., z którym ma ustanowioną rozdzielność majątkową od 27 listopada 1997 r. J. R. podała, że posiada zobowiązania z tytułu kar pieniężnych na rzecz Podlaskiej Inspekcji Transportu Drogowego w B. w wysokości 30.000 zł, które zostały rozłożone na miesięczne raty w wysokości 1000 zł. Ponadto posiada zobowiązanie w K. S. w kwocie 28.700,00 zł, które spłaca w miesięcznych ratach po 1734.54 zł. Spłaca także kredyt zaciągnięty 20 maja 2012 r. w BZ w kwocie 20.000 zł w ratach miesięcznych wynoszących 333 zł., kredyt hipoteczny zaciągnięty tego samego dnia w wysokości 100.000 zł. (rata miesięczna 555 zł.). Ponadto jest obciążona miesięcznymi ratami leasingowymi w G. Banku w wysokości 945 zł oraz SKOKU 3.512 zł. Miesięczne wydatki związane z utrzymaniem rodziny wynoszą odpowiednio:1500 zł - na zakup żywności , 2000 zł – na zakup ubrań, 150 zł – na lekarstwa, 400 zł - opieka medyczna, 200zł – dowóz dzieci, 100 zł - obiady dzieci. Skarżąca ponosi także w skali roku wydatki w wysokości 958 zł., z tytułu podatku od nieruchomości oraz 6800 zł., z tytułu podatku od środków transportowych. Mąż skarżącej spłaca miesięcznie raty leasingowe w kwocie 4000 zł. oraz kredytowe w wysokości 1.585 zł.

W ocenie Sądu pierwszej instancji J. R. nie wykazała, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Wysokość przychodu i dochodu uzyskanego przez skarżącą w 2012 r. oraz w latach poprzednich pozwala stwierdzić, że posiada ona znaczny majątek. O jej dobrej sytuacji finansowej świadczą liczne zobowiązania kredytowe, co oznacza, że skarżąca posiada płynność finansową i wystarczającą ilość środków pieniężnych do ich zabezpieczenia. Skarżąca wprawdzie wykazała, że jej działalność gospodarcza przynosi stratę, jednak pomimo tego była w stanie wygospodarować 4500 zł na utrzymanie siebie i rodziny. Sąd porównał sytuację majątkową skarżącej ze stanem istniejącym w 2011 r. i wysnuł wniosek, że wzrost wydatków w 2012 r., spowodowany był zaciągnięciem kolejnych kredytów i zawarciem umowy leasingu. W konkluzji Sąd pierwszej instancji stwierdził, że skarżąca posiada o dostateczne środki na poniesienie pełnych kosztów postępowania sądowego.

J. R. wniosła zażalenie na powyższe postanowienie domagając uchylenia orzeczenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w B., podnosząc, że Sąd pierwszej instancji niewłaściwie ocenił jej sytuację majątkową i możliwości ponoszenia kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że postanowieniem z 24 sierpnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalił wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 7 października 2011 r., sygn. akt I GZ 153/11, oddalił zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji. W związku z powyższym ponowny wniosek strony o przyznanie prawa pomocy powinien być rozpoznany w świetle unormowań zawartych w art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi(t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej p.p.s.a.). Zgodnie z powołanym przepisem, postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji oceniając ponowny wniosek skarżącej słusznie uznał, że jest on w zasadzie powtórzeniem argumentacji przedstawionej we wcześniejszym wniosku. Naczelny Sąd Administracyjny podziela pogląd Sądu pierwszej instancji, że w kolejnym wniosku skarżąca nie wykazała, by jej sytuacja majątkowa i rodzinna uległa zmianie, to jest pogorszyła się w stosunku do tej, która stanowiła podstawę do odmowy przyznania prawa pomocy. Mając na uwadze przedstawione przez skarżącą we wniosku o przyznanie prawa pomocy okoliczności należy podzielić stanowisko Sądu pierwszej instancji, że nie wykazała ona braku dostatecznych środków pieniężnych na pokrycia kosztów postępowania sądowego. WSA szczegółowo zbadał sytuację materialną strony i poddał analizie wszystkie dane finansowe przedstawione we wniosku. Z treści oświadczenia skarżącej wynika, że działalność gospodarcza, którą prowadzi wprawdzie wykazała w okresie od stycznia do czerwca 2012 r. stratę w wysokości 41.000,00 zł, to jednak ponoszone miesięcznie wydatki skarżącej i jej rodziny wynoszą 17.660,45 zł. Składają się na nie koszty związane z zakupem: ubrań -2 000 zł, żywności – 1500 zł, opieki medycznej – 400 zł, lekarstw i obiadów dla dzieci - 250 zł, dowozem dzieci 200 zł. Ponadto skarżąca spłaca miesięcznie zobowiązania z tytułu zaciągniętych kredytów i umów leasingu w wysokości 12.664,45 zł oraz z tytułu kary pieniężnej nałożonej przez Inspektora Transportu Drogowego w kwocie 1000 zł. Skarżąca posiada majątek, w którego skład wchodzą nieruchomości tj.: dom jednorodzinny o powierzchni 120 m2 oraz działka o areale 6317 m2 oraz rzeczy ruchome w postaci samochodu osobowego marki volvo, rok produkcji 1997, samochody ciężarowe i naczepy oraz inne środki trwałe służące do prowadzenia działalności gospodarczej. Okoliczności te niewątpliwie świadczą o tym, że skarżąca posiada środki dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny oraz, że dysponuje ona środkami finansowymi na regulowanie bieżących zobowiązań pieniężnych związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zauważyć także należy na co słusznie zwrócił uwagę Sąd pierwszej instancji, że sytuacja majątkowa skarżącej jest na tyle dobra, że pozwala jej na zaciąganie licznych zobowiązań kredytowych.

W związku z tym Sąd pierwszej instancji słusznie uznał, że skarżąca jest w stanie ponieść koszty sądowe, które na obecnym etapie postępowania ograniczają się do wpisu od skargi kasacyjnej w wysokości 750 zł.

W związku z tym brak było podstaw do uwzględnienia żądania skarżącej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.