Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 1204/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi wynagrodzenie za zastępstwo prawne w ramach prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 2 kwietnia 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział I w składzie następującym: Sędzia NSA Paweł Janicki po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku pełnomocnika skarżącego o przyznanie zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi P. P. decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2002 roku postanawia: przyznać i nakazać wypłatę z funduszy Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi na rzecz adwokat K. W. kwoty 180 (sto osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu plus należny podatek od towarów i usług liczony od tej kwoty.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia [...] r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia [...] r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od towarów i usług za okres od stycznia do grudnia 2002 r.

Z zachowaniem ustawowego terminu skarżący wniósł o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a następnie o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu w celu złożenia skargi kasacyjnej.

Prawo pomocy w żądanym zakresie zostało przyznanie skarżącemu postanowieniem z [...] r.

W dniu 16 marca 2012 r. pełnomocnik z urzędu złożył opinię o braku podstaw do złożenia skargi kasacyjnej i wniósł o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje.

Kwestię wysokości wynagrodzenia adwokata z urzędu, w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, reguluje § 18 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348; zwane dalej "rozporządzeniem"). Ust. 1 pkt 1 powołanego przepisu określa stawki minimalne w postępowaniu pierwszoinstancyjnym, uzależniając ich wysokość od przedmiotu zaskarżenia. Ponieważ w niniejszej sprawie przedmiotem skargi nie była ani należność pieniężna (ust. 1 pkt 1 lit. a), ani też decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego (ust. 1 pkt 1 lit. b), w związku z powyższym należało odwołać się do § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia, w którym przewidziano dla spraw innych, niż wyżej wymienione, stawkę minimalną w wysokości 240 złotych.

Ustanowiony dla skarżącego pełnomocnik z urzędu, w ramach przyznanego stronie prawa pomocy, złożył opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W postanowieniu z dnia 15 czerwca 2004 r. w sprawie OSK 93/2004 (opubl. w ONSAiWSA z 2004 r., zeszyt 2 poz. 33) Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, który Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w całości podziela, że do czynności w zakresie nieopłaconej pomocy prawnej podjętych przez adwokata, o których mowa w art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270; dalej w skrócie "p.p.s.a."), należy także sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Zagadnienie wynagrodzenia za przedmiotową opinię prawną normuje § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia, zrównując w zakresie wysokości koszty należne za jej sporządzenie z kosztami za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej. W obu przypadkach koszty te stanowią 75% stawki minimalnej, jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji i nie mniej niż 120 zł. Jak wskazano wyżej stawka minimalna w przedmiotowej sprawie wynosi 240 złotych, wobec czego 75% tej kwoty daje 180 złotych.

W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 2 lit. b i w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia orzekł, jak w sentencji.

P.Z-C.