Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1483/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6271 Ochrona cudzoziemca, w tym nadawanie statusu uchodźcy, azyl, zezwolenie na pobyt tolerowany i ochrona czasowa
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inne
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi T. A. na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy postanawia: - przyznać skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym tj.: 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. .


UZASADNIENIE

Wraz ze skargą na decyzję Rady do Spraw Uchodźców z dnia [...] maja 2011 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie o nadanie statusu uchodźcy T. A. (dalej zwana: "skarżącą") wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że ubiega się w Polsce o nadanie statusu uchodźcy. Wraz z mężem i pięciorgiem małoletnich dzieci przebywa w ośrodku dla cudzoziemców. Nie posiada majątku ani oszczędności. Jedynym źródłem dochodu 7-osobowej rodziny jest świadczenie w wysokości 1570 zł miesięcznie, które jest przeznaczane na zakup pożywienia, odzieży, obuwia, przyborów szkolnych, środków higieny. Skarżąca oświadczyła, że nie zna w wystarczającym stopniu języka polskiego ani prawa polskiego i potrzebuje pomocy w pokierowaniu swoich spraw.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje;

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.

Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, zostaje przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Wniosek jest zasadny w całości. Mając na względzie przedstawione we wniosku okoliczności należało uznać, iż sytuacja materialna skarżącej jest trudna i stanowi pozytywną przesłankę do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia przede wszystkim ta okoliczność, iż cudzoziemka wraz z rodziną przebywa w ośrodku dla cudzoziemców, jedynym źródłem dochodu rodziny jest świadczenie w wysokości 1570 zł otrzymywane od państwa

polskiego, co świadczy o jej trudnej sytuacji materialnej. Ponadto w rozpoznaniu przedmiotowej sprawy wzięto pod uwagę, iż skarżąca nie posiada oszczędności pieniężnych, nieruchomości ani przedmiotów wartościowych. Z powyższych względów oraz kierując się zapewnieniem prawa do sądu należało uznać, iż zwolnienie od ponoszenia kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w przedmiotowej sprawie, jest uzasadnione.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 §2 pkt 7 ustawy p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.