Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1456/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6203 Prowadzenie aptek i hurtowni farmaceutycznych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Farmaceutyczny
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 43  ust.  1  pkt  5 w zw. z  art. 44  ust.  1
journal: Dz.U. 2011 nr 122 poz 696
law: Ustawa z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych
article: art. 94a,   art.  52  ust.  1,  art.  129b
journal: Dz.U. 2008 nr 45 poz 271
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne - tekst jednolity.
article: art.  105  par.  1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art.  151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Piotr Borowiecki Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2014 r. sprawy ze skargi I. Spółka Jawna z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Farmaceutycznego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie zakazu reklamy aptek oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2013r. Główny Inspektor Farmaceutyczny utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego z [...] stycznia 2013r. w przedmiocie:

1) umorzenia postępowania w sprawie podejrzenia naruszenia art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne poprzez prowadzenie reklamy działalności apteki ogólnodostępnej o nazwie "A." w [...] przy ul.[...] za pomocą umieszczonych w witrynie apteki plakatów o treści "Zgodnie z obowiązkiem wskazanym w tzw. ustawie refundacyjnej APTEKA informuje o możliwości nabycia TAŃSZYCH odpowiedników LEKÓW refundowanych". Podstawa prawna informacji: art. 43 ust. 1 pkt. 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych"

2) nałożenia na stronę kary pieniężnej w wysokości 400 zł (słownie: czterysta złotych).

Adresatem decyzji była I. Spółka Jawna z siedzibą w S. (dalej: skarżąca, strona).

Podstawą prawną decyzji były przepisy art. 94a ust. 1 i 2 i art. 129b ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r, Nr 45, poz. 271 ze zm.).

Jak wynika z akt, pismem z dnia [...] października 2012 r. [...] Z. S. zawiadomiła [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego o możliwości naruszenia zakazu reklamy aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności, określonego w art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne w aptece ogólnodostępnej "A.", zlokalizowanej w [...] przy ul. [...] W piśmie poinformowała, iż w witrynie apteki umieszczono plakat z napisem APTEKA TAŃSZYCH LEKÓW. Ponadto poinformowała, iż w gazecie lokalnej ukazał się artykuł, który w jej ocenie stanowił kryptoreklamę apteki "A.". Do pisma załączono zdjęcia witryny apteki oraz kopię strony z czasopisma "C.", wydanie czerwiec 2011 r., w którym umieszczono wywiad z Prezesem G. zatytułowany "Gwarancja niskich cen".

Pismem z dnia [...] października 2012 r. znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny powiadomił [...] Z. S. o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie umieszczenia w witrynie apteki plakatów z hasłem "Zgodnie z obowiązkiem wskazanym w tzw. ustawie refundacyjnej APTEKA informuje o możliwości nabycia TAŃSZYCH odpowiedników LEKÓW refundowanych". Podstawa prawna informacji: art. 43 ust. 1 pkt. 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2012 r. o refundacji leków, środków specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych." Jednocześnie poinformował, iż nie będzie wszczęte postępowanie dotyczące artykułu w prasie ponieważ ukazało się w 2011 r. czyli przed wprowadzeniem zakazu reklamy aptek.

Pismem z dnia [...] października 2012 r. znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny zawiadomił skarżącą – I. Spółka Jawna z siedzibą w S. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie podejrzenia naruszenia zakazu reklamy określonego w art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r.- Prawo farmaceutyczne. Naruszenie polegało na umieszczeniu w witrynie apteki "A.", zlokalizowanej w [...] przy ul [...], plakatu o treści "Zgodnie z obowiązkiem wskazanym w tzw. ustawie refundacyjnej APTEKA informuje o możliwości nabycia TAŃSZYCH odpowiedników LEKÓW refundowanych". Podstawa prawna informacji: art. 43 ust. 1 pkt. 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2012 r. o refundacji leków, środków specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych." przy czym słowa APTEKA TAŃSZYCH LEKÓW były napisane znacznie większą czcionką niż pozostałe słowa i układały się w powyższe hasło. Organ pouczył ponadto stronę o przysługujących jej uprawnieniach.

W odpowiedzi, pismem z dnia [...] listopada 2012 r. strona poinformowała, iż nie neguje faktu umieszczenia plakatu o treści wskazanej w zawiadomieniu. Tłumaczyła jednak, iż plakat ten został przygotowany do wykorzystania wewnątrz apteki i był skierowany do pacjentów apteki, którzy się w niej znajdują. Jednocześnie strona wyjaśniła, iż w wyniku błędu firmy przygotowującej i montującej plakat, został on umieszczony na zewnętrznej witrynie. Jednakże kierownik apteki po przybyciu do apteki natychmiast zareagował i nakazał usunięcie plakatu. Ponadto przedsiębiorca podjął decyzję o całkowitym usunięciu plakatu z apteki. Strona wskazała, iż w jej ocenie plakat nie wprowadzał w błąd ani nie naruszał zakazu reklamy aptek z uwagi, iż zawierał w sobie treści zgodne z przepisami prawa tj. art. 43 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 122 poz. 696).

Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. znak [...] [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny powiadomił stronę o zamiarze zakończenia postępowania i wydania decyzji. Ponadto pouczył o treści art. 10 § 1 k.p.a.

Dnia [...] stycznia 2013 r. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny wydał decyzję znak [...] którą umorzył postępowanie oraz nałożył na stronę karę pieniężną w kwocie 400 zł (słownie: czterysta złotych). W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż umieszczenie w witrynie apteki plakatu z widocznym hasłem "APTEKA TAŃSZYCH LEKÓW" jest hasłem reklamowym. Całość teksu została zaplanowana w taki sposób, iż pacjent w pierwszej kolejności widzi hasło reklamowe, a następnie dopiero z bliska może zobaczyć, iż tekst zawiera informację o możliwości nabycia tańszych zamienników. Jednakże z uwagi, iż strona poinformowała o usunięciu plakatu i tym samym zaprzestaniu prowadzenia reklamy zasadne było umorzenie postępowania. Organ wskazał, iż zgodnie z art. 129 b ust. 2 ustawy - Prawo farmaceutyczne wojewódzki inspektor farmaceutyczny, stwierdziwszy naruszenie zakazu reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 ww. ustawy jest obowiązany nałożyć na prowadzącego reklamę karę pieniężną. Z tego też względu organ pomimo, że umorzył postępowanie nałożył na stronę karę pieniężną.

Strona złożyła odwołanie do Głównego Inspektora Farmaceutycznego od powyższej decyzji. Zarzuciła naruszenie przez organ art. 94a i art. 129b ustawy - Prawo farmaceutyczne, art. 43 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie. Ponadto strona zarzuciła naruszenie przepisów proceduralnych tj. art.7 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego oraz błędną jego ocenę. Jednocześnie strona zarzuciła, iż organ nieprawidłowo nałożył sankcję w postaci kary pieniężnej w sytuacji umorzenia postępowania. W ocenie strony nie było podstaw prawnych do wydania decyzji tym samym jej wydanie stanowi przejaw rażącego naruszenia prawa i może stanowić wadę powodującą nieważność decyzji z mocy prawa. Strona wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowe, alternatywnie wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji na podstawie art. 156 § 1 lub 7 k.p.a.

Główny Inspektor Farmaceutyczny oparł swoje rozstrzygnięcia o następujące wywody.

Zgodnie z art. 94a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. - Prawo farmaceutyczne (tj. Dz. U. z 2008, Nr 45 poz. 271 z późn. zm.) Zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego.

Jak wynika z brzmienia powyższego przepisu brak jest legalnej definicji reklamy aptek, a ustawodawca wskazuje jedynie co nie jest reklamą. Wyprowadzając definicję reklamy należy zatem sięgnąć do orzecznictwa sądowo-administracyjnego. W wyroku z dnia 8 listopada 2012 r. (sygn. akt. VI Sa/Wa 168/12) czyli wydanego już po nowelizacji art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne, Sąd wskazał, iż "Reklamą działalności aptek będzie więc zamiar przyciągnięcia potencjalnych klientów do dokonania zakupu towarów sprzedawanych w aptece - niezależnie od form i metod jej prowadzenia oraz użytych do jej realizacji środków - jeśli jej celem jest zwiększenie sprzedaży produktów leczniczych lub wyrobów medycznych." W dalszej części uzasadnienia wyroku Sąd przytacza wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2007 r. (sygn. akt II CSK 289/07), gdzie opierając się na definicji zawartej w art. 52 ustawy - Prawo farmaceutyczne oraz na podstawie art. 16 ustawy o zwalczaniu nieuczciwej konkurencji Sąd Najwyższy stwierdził: "Reklama oznacza każde przedstawienie (wypowiedź) w jakiejkolwiek formie w ramach działalności handlowej, gospodarczej, rzemieślniczej lub wykonywania wolnych zawodów, dokonane w celu wspierania zbytu towarów lub usług. Powszechnie przyjmuje się, je reklamą są wszelkie formy przekazu, w tym także takie. które nie zawierając w sobie elementów ocennych ani zachęcających do zakupu, mogą jednak zostać przyjęte przez ich odbiorców jako zachęta do kupna. Wskazuje na to m.in. także art. 16 ust. 1 pkt 4 ZNKU, uznający za czyn nieuczciwej konkurencji wypowiedź, która zachęcając w istocie do nabycia towarów łub usług, sprawia wrażenie neutralnej informacji.''.

Organ odwoławczy wskazał, iż Sąd Najwyższy we wskazanym powyżej wyroku doprecyzował, iż przy rozróżnieniu informacji od reklamy trzeba mieć na względzie, że podstawowym wyznacznikiem przekazu reklamowego jest nie tylko mniej lub bardziej wyraźna zachęta do kupna towaru, ale i faktyczne intencje podmiotu dokonującego przekazu oraz odbiór przekazu przez podmioty, do których jest kierowany. Wypowiedź jest reklamą, gdy nad warstwą informacyjną przeważa zachęta do nabycia towaru - taki cel przyświeca nadawcy wypowiedzi i tak odbiera ją przeciętny odbiorca, do którego została skierowana.

Organ wyraził pogląd, iż organ I instancji prawidłowo zakwalifikował umieszczenie plakatu w witrynie przedmiotowej apteki, którego treść wyróżnia słowa APTEKA TAŃSZYCH LEKÓW jako reklamę tej apteki. Treść plakatu, która wskazuje, że ta konkretna apteka jest apteką tańszych leków w stosunku do innych aptek jednoznacznie przeważa o reklamowym charakterze przekazu. Fakt, iż treść komunikatu umieszczonego na plakacie stanowi jednocześnie informację wymaganą przez przepisy prawa, o możliwości nabycia tańszych zamienników, nie wyklucza możliwości jej użycia w taki sposób, iż będzie stanowić reklamę apteki.

Odnosząc się do kwestii nałożenia na stronę kary pieniężnej wskazał, iż zgodnie z art. 129b ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne karze pieniężnej do 50.000 zł podlega ten kto wbrew przepisom art. 94a ustawy - Prawo farmaceutyczne prowadzi reklamę apteki, punktu aptecznego, placówki obrotu pozaaptecznego oraz ich działalności. Jak wynika z powyższego przepisu organ, w przypadku stwierdzenia naruszenia zakazu reklamy, jest obowiązany nałożyć w drodze decyzji karę pieniężną na tego, kto prowadzi tą reklamę. Nie ma zatem znaczenia, czy strona zaprzestała reklamy a postępowanie zostało umorzone. Organ pierwszej instancji stwierdziwszy, iż strona naruszyła zakaz reklamy określony w art. 94a ust. 1 ustawy - Prawo farmaceutyczne był zobligowany nałożyć na stronę karę pieniężną. Jednakże należy podkreślić, iż postępowanie nie wykazało, że strona w ogóle nie prowadziła reklamy, ale że strona zaprzestała działań naruszających art. 94a ust. 1 ustawy – Prawo farmaceutyczne. Organ stwierdziwszy zatem, iż nastąpiło naruszenie zakazu reklamy prawidłowo nałożył na stronę karę pieniężną. Jednocześnie organ stwierdziwszy w trakcie postępowania, iż strona dobrowolnie zaprzestała prowadzenia reklamy umorzył postępowanie, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe. Wskazał nadto, iż organ I instancji nakładając karę pieniężną działał zgodnie z obowiązującymi przepisami i nie dopuścił się w tym zakresie uchybień zarówno prawa materialnego jak i proceduralnego.

Strona od powyższej decyzji wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zarzuciła w niej naruszenie przepisów art. 94a i art. 126b ustawy Prawo Farmaceutyczne poprzez niewłaściwe zastosowanie, naruszenie art. 43 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z 12 czerwca 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych, specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych poprzez ich niewłaściwe zastosowanie, nadto – naruszenie art. 7, 77 i 80 k.p.a. poprzez nieprawidłowe ustalenie stanu faktycznego, zebranie niepełnego materiału dowodowego oraz błędną jego ocenę i art. 104 § 2 k.p.a. poprzez zakończenie postępowania poprzez jego umorzenie w całości, przy jednoczesnym utrzymaniu sankcji, co w ocenie strony skutkuje brakiem podstawy prawnej do wydania decyzji i stanowi przejaw rażącego naruszenia prawa, stanowiąc tym samym wadę decyzji powodującą jej nieważność.

Strona domagała się uchylenia zaskarżonych decyzji, zaś w przypadku podzielenia argumentacji odnośnie braku podstawy prawnej w zakresie nałożenia kary po uprzednim umorzeniu postępowania – o stwierdzenie nieważności decyzji organu I instancji na podstawie art. 156 § 1 ust. 1 lub 7 k.p.a.

Organ w odpowiedzi na skargę, nie podzielając argumentacji prezentowanej przez skarżącą, podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Tym samym, wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Dokonując kontroli sądowoadministracyjnej kwestionowanego przez strony rozstrzygnięcia, Sąd doszedł do wniosku, iż znajduje ono oparcie w aktualnie obowiązującym stanie prawnym. Nadto organy nie dopuściły się istotnych uchybień proceduralnych, w szczególności dokonując prawidłowej oceny materiału reklamowego, stanowiącego podstawy ustalenia stanu faktycznego sprawy.

Doszły do prawidłowych konkluzji, zgodnie z którymi działanie polegające na umieszczeniu w oknie wystawowym apteki plakatu "Zgodnie z obowiązkiem wskazanym w tzw. ustawie refundacyjnej APTEKA informuje o możliwości nabycia TAŃSZYCH odpowiedników LEKÓW refundowanych". Podstawa prawna informacji: art. 43 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2012 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 122, poz. 696)", którego szata graficzna, w związku z różną wielkością czcionki (słowa: APTEKA TAŃSZYCH LEKÓW są około siedem razy większe od pozostałych słów), stanowi reklamę działalności apteki o nazwie "A." w [...] ul. [...].

Zgodnie z treścią art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne "Zabroniona jest reklama aptek i punktów aptecznych oraz ich działalności. Nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego". Art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne nie zawiera, podobnej do zawartej w art. 52 ust. 1 ww. ustawy definicji reklamy apteki (zawiera tylko zamknięty katalog czynności, które reklamy nie stanowią - nie stanowi reklamy informacja o lokalizacji i godzinach pracy apteki lub punktu aptecznego), jednakże w orzecznictwie można znaleźć próby doprecyzowania tego pojęcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 1 lutego 2008 r. (sygn. akt VII SA/Wa 1960/07, podobnie VII SA/Wa 191/07) stwierdził, iż przy zastosowaniu analogii do ustawowej definicji reklamy produktu leczniczego, określonej w art. 52 ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, za reklamę działalności apteki lub punktu aptecznego można uznać działalność polegającą na informowaniu i zachęcaniu do zakupu produktu leczniczego lub wyrobu medycznego w danej aptece lub punkcie aptecznym, mającą na celu zwiększenie ich sprzedaży. Reklamą apteki może być każde działanie, skierowane do publicznej wiadomości, zmierzające do zwiększenia sprzedaży produktów leczniczych lub wyrobów medycznych w niej oferowanych. WSA w wyroku z dnia 1 kwietnia 2008 r.(VII SA/Wa 1739/07) uznał, że reklamą działalności apteki lub punktu aptecznego będzie każda ich działalność, niezależnie od formy i metody jej przeprowadzenia oraz użytych do jej realizacji środków, jeśli celem jej działalności jest zwiększenie sprzedaży produktów leczniczych lub wyrobów medycznych w danej aptece lub punkcie aptecznym, za reklamę działalności apteki lub punktu aptecznego można uznać działalność polegającą na informowaniu i zachęcaniu do zakupu produktu leczniczego lub wyrobu medycznego w danej aptece lub punkcie aptecznym, mającą na celu zwiększenie sprzedaży. Doprecyzowując pojęcie reklamy aptek WSA 14 maja 2008r. (VII SA/Wa 2215/07, oraz VII SA/Wa 1985/07, VII SA/Wa 698/08) oparł się na opracowaniach słownikowych definicji pojęcia reklamy i uznał, że reklamą jest działanie mające na celu zachęcanie potencjalnych klientów do zakupu konkretnych towarów lub do skorzystania z określonych usług ("Wielki Słownik Wyrazów Obcych" pod red. M. Bańki, wyd. PWN, Warszawa 2003 r.).

Formy reklamy mogą być różnorodne, są to np. plakaty, ulotki, spoty w telewizji, bilbordy. Istotnym elementem reklamy jest zamiar wywołania określonej reakcji potencjalnych klientów.

W orzecznictwie sądów administracyjnych dotyczącym reklamy apteki nie ograniczono istoty reklamy do samego "przekazu" czy "komunikatu". Zwrócono uwagę, iż elementem rozstrzygającym o reklamowym charakterze danego działania jest w szczególności cel - czyli zwiększenie sprzedaży danej apteki. Z powyższego wynika, że jakiekolwiek działanie skłaniające do zakupu produktów leczniczych w konkretnej aptece może zostać uznane za mające charakter reklamowy.

[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K. zasadnie przyjął, że w rozpatrywanej sprawie o niewątpliwie reklamowym charakterze plakatu o treści: "Zgodnie z obowiązkiem wskazanym w tzw. ustawie refundacyjnej APTEKA informuje o możliwości nabycia TAŃSZYCH odpowiedników LEKÓW refundowanych". Podstawa prawna informacji: art. 43 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2012 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 122, poz. 696)", który umieszczony został w oknie wystawowym apteki, decyduje zróżnicowanie wielkości czcionki poszczególnych wyrazów, co wskazuje, że intencją strony jest celowe oddziaływanie poprzez bodźce wizualne na odbiorcę czyli pacjenta apteki i ma wywołać skojarzenie, że w tej konkretnej aptece może kupić tańsze leki.

Z treści art. 43 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 122, poz. 696 dalej: ustawa refundacyjna) wynika, że apteka w celu realizacji świadczeń objętych umową na realizację recept ma obowiązek zamieścić, w widocznym i łatwo dostępnym miejscu, informację o zawarciu umowy na realizację recept oraz informację, o której mowa w art. 44 ust. 1, natomiast z art. 44 ust. 1 wynika, że osoba wydającą leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne objęte refundacją ma obowiązek poinformować świadczeniobiorcę o możliwości nabycia leku objętego refundacją, innego niż lek przepisany na recepcie, o tej samej nazwie międzynarodowej, dawce, postaci farmaceutycznej, która nie powoduje powstania różnic terapeutycznych i o tym samym wskazaniu terapeutycznym, którego cena detaliczna nie przekracza limitu finansowania ze środków publicznych oraz ceny detalicznej leku przepisanego na recepcie. Apteka ma obowiązek zapewnić dostępność tego leku.

Nie można podzielić stanowiska strony, że przedmiotowy plakat nie może wprowadzać ze swojej istoty w błąd, ani stanowić niedozwolonej reklamy apteki lub jej działalności skoro zawiera w swojej treści wyłącznie informację wymaganą przez art. 43 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 44 ust. 1 tzw. "ustawy refundacyjnej" z dnia 12.05.2012r. i w żaden sposób nie wykracza poza ustawę, która została podana w treści informacji, i uważa, że znacznie większe i dużo bardziej widoczne słowa APTEKA TAŃSZYCH LEKÓW są ewidentną wskazówką dla pacjentów, że "A." posiada tańsze leki, a to stanowi reklamę apteki oraz jej działalności.

Wyróżnione słowa APTEKA TAŃSZYCH LEKÓW są typowym hasłem reklamowym, które strona świadomie wykorzystała realizując podstawowy obowiązek farmaceuty o informowaniu pacjentów o tańszych odpowiednikach leków refundowanych. Dla pacjentów, którzy czytają treść plakatu z pewnej odległości, umieszczone na nim słowa "Zgodnie z obowiązkiem wskazanym w tzw. ustawie refundacyjnej ... informuje o możliwości nabycia ... odpowiedników ... refundowanych". Podstawa prawna informacji: art. 43 ust. 1 pkt 5 w zw. z art. 44 ust. 1 ustawy z dnia 12 maja 2012 r. o refundacji leków, środków spożywczych specjalnego przeznaczenia żywieniowego oraz wyrobów medycznych (Dz. U. Nr 122, poz. 696)", znajdujące się na plakacie są nieczytelne, co powoduje, że czytelne są tylko słowa APTEKA TAŃSZYCH LEKÓW.

Odnosząc się do stanowiska strony, że w świetle przepisów art. 43 ust. 1 pkt 5 w związku z art. 44 ust. 1 tzw. ustawy refundacyjnej, podawanie informacji o tańszych lekach jest ustawowym obowiązkiem apteki, to prawdziwe jest twierdzenie, że zgodnie z art. 44 ust. 1 cytowanej ustawy to osoba wydająca leki, środki spożywcze specjalnego przeznaczenia żywieniowego, wyroby medyczne objęte refundacją ma obowiązek poinformować świadczeniobiorcę o możliwości nabycia leku objętego refundacja, innego niż lek przepisany na recepcie.

Niemniej jednak, w okolicznościach kontrolowanej sprawy, organ zasadnie uznał, że prowadzone przez stronę działanie polegające na umieszczeniu w oknie wystawowym ww. plakatu stanowi zabronioną reklamę apteki "A." oraz jej działalności.

Prawidłowe jest też rozstrzygnięcie w decyzji z dnia [...] stycznia 2013 r. o umorzeniu postępowania w sprawie prowadzenia reklamy apteki przy równoczesnym zastosowaniu sankcji z powyższego tytułu. Strona poinformowała organ w piśmie z dnia [...] listopada 2012 r., o usunięciu przedmiotowego plakatu w trakcie trwania postępowania administracyjnego. [...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K. w tej sytuacji, mając na względzie treść art. 105 § 1 kpa, zdecydował o umorzeniu wszczętego w dniu [...] października 2012r. postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 105 § 1 kpa - gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części.

[...] Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny w K. biorąc pod uwagę to, że przedsiębiorca prowadził reklamę apteki co najmniej od dnia [...] października 2012r., tj. od dnia złożenia zawiadomienia o niezgodnej z prawem reklamie w oparciu o art. 129b ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne nałożyć na stronę karę pieniężną. Zgodnie z art. 129b ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne "Karze pieniężnej w wysokości do 50 000 złotych podlega len kio wbrew przepisom art. 94a prowadzi reklamę apteki, punktu aptecznego, placówki obrotu pozaaptecznego oraz ich działalności". Fakt prowadzenia przez przedsiębiorcę zabronionej reklamy apteki został ponad wszelką wątpliwość ustalony przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Farmaceutycznego w K., jednak w dacie wydawania decyzji I instancji stan ten już ustał.

Z treści art. 129b ust. 2 ustawy Prawo farmaceutyczne, który brzmi "Karę pieniężną, określoną w ust. 1 nakłada wojewódzki inspektor farmaceutyczny w drodze decyzji administracyjnej. Przy ustaleniu wysokości kary uwzględnia się w szczególności okres, stopień oraz okoliczności naruszenia przepisów ustawy, a także uprzednie naruszenie przepisów", wynika obowiązek wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego wymierzenia kary pieniężnej w wysokości do 50 000 złotych, pozostawiając uznaniu wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego samą wysokość nałożonej kary. Analiza treści tego przepisu prowadzi do wniosku, że przepis ten nie przewiduje żadnych okoliczności faktycznych, które upoważniałyby wojewódzkiego inspektora farmaceutycznego do odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w przypadku stwierdzenia, że naruszenie art.94a ustawy Prawo farmaceutyczne, miało miejsce, nawet jeśli apteka od naruszenia tego już odstąpiła.

Organy I i II instancji wyjaśniły, że w realiach niniejszej sprawy kara pieniężna w wysokości 400 złotych (słownie: czterysta złotych) jest karą adekwatną do okresu i stopnia dokonanego naruszenia zakazu prowadzenia niedozwolonej reklamy działalności apteki. Kara pieniężna wymierzona została w dolnych granicach ustawowej wysokości i uwzględnia ona fakt, że przedmiotowy plakat został usunięty.

Powyższe wywody również w ocenie Sądu mieszczą się w granicach obowiązującego prawa i nie przekraczają dopuszczalnego luzu decyzyjnego organu w odniesieniu do wymiaru możliwej do nałożenia na stronę kary pieniężnej.

Z uwagi na powyższe, w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd orzekł, jak w sentencji.