Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 354/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2018-07-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
658
Hasła tematyczne: Zabytki
Skarżony organ: Generalny Konserwator Zabytków
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35, art. 37, art. 149
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Gabriel Węgrzyn, Sędziowie: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka – Ostrowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska – Ilków (spr.), , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 lipca 2018 r. sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Budowlano-Handlowego A sp. z o.o. z siedzibą w S. na bezczynność D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. - Delegatura w W. w przedmiocie wydania pozwolenia na remont dachu na obiekcie wpisanym do rejestru zabytków oddala skargę w całości.


UZASADNIENIE

Przedsiębiorstwo Budowlano-Handlowe A Spółka z o.o. w S. wystąpiło pismem z dnia [...] lutego 2017 r. do Wojewódzkiego D. Konserwatora Zabytków [...] w W. o wydanie pozwolenia na budowę "remont więźby dachowej" Pałacu w B. oraz o przedłużenie pozwolenia Nr [...] z dnia [...] lutego 2013 r. Spółka podała, że niezbędna dokumentacja projektowa została złożona do organu w roku 2011 r. w celu uzyskania pozwolenia konserwatorskiego. Poinformowała też, że kierownikiem budowy będzie A. P.

Pismem z dnia [...] marca 2017 r. organ wezwał Spółkę do uzupełnienia braków wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. na podstawie § 11 ust. 1 oraz § 4 ust. 1 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 października 2015 r. w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych (...) Dz. U. z 2015 r. poz. 1789 – dalej rozporządzenie, w związku z art. 36 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (tj. Dz. U. 2014 r. poz. 1446 ze zm.) – dalej ustawa:

– podanie numeru księgi wieczystej,

– wskazanie przewidywanego terminu rozpoczęcia i zakończenia prac,

– przedłożenie dokumentów potwierdzających spełnienie przez osobę kierującą robotami budowlanymi posiadania kwalifikacji, o których mowa w art. 37c ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków z przepisów budowlanych: przynależność do Izby Inżynierów Budownictwa oraz potwierdzenie co najmniej 18 miesięcznej praktyki w robotach budowlanych przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków,

– wskazanie osoby wykonującej nadzór inwentarski wraz z dokumentami potwierdzającymi posiadanie kwalifikacji, o których mowa w art. 37c w/w ustawy.

Jednocześnie poinformowano Spółkę, że w przypadku nie uzupełnienia w/w braków w terminie 7 dni wniosek o wydanie pozwolenia na prowadzenie prac pozostanie bez rozpoznania (§ 11 ust. 3 w/w rozporządzenia).

Spółka uzupełniła braki pismem z dnia [...] marca 2017 r., w którym między innymi podała, że załącza kopie pisma potwierdzającego praktykę co najmniej 18 miesięczną nad obiektem zabytkowym Pana A. P. oraz komplet dokumentów Pana M. B., który będzie sprawował funkcję Inspektora Nadzoru – uprawnienia, przynależność do izby, potwierdzenie praktyki przy obiekcie zabytkowym.

W aktach administracyjnych sprawy znajduje się: oświadczenie K. M. z dnia [...] listopada 2016 r., potwierdzające, że "M. B. kierował robotami zabezpieczającymi Pałacu R., który jest jego własnością i jest wpisany do rejestru zabytków pod numerem (...); prace były wykonywane na podstawie zaleceń Wojewódzkiego D. Konserwatora Zabytków Oddział w W. w okresie od [...] września 2012 r. do [...] września 2015 r.", decyzja Okręgowej Komisji kwalifikacyjnej [...] nadającą M. B. magistrowi inżynierowi z kierunku budownictwa uprawnienia budowlane w specjalności konstrukcyjno-budowlanej do kierowania robotami budowlanymi bez ograniczeń, uprawnienia budowlane z dnia [...] 1971 r. nadane przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej we W. w specjalności architektonicznej i konstrukcyjno-inżynieryjnej uprawnienia budowlane do kierowania robotami budowlanymi obiektów budowlanych z wyłączeniem obiektów o skomplikowanej konstrukcji, zaświadczenie Dyrektora Muzeum X z dnia [...] 2017 r. stwierdzające, że A. P. "od [...] roku wielokrotnie kierował robotami remontowymi budynku Muzeum X w S. Prace obejmowały: w [...] r. – remont elewacji budynku, wraz z naprawami murarskimi [...] r. – ponowny remont elewacji [...], [...] r. – remont więźby oraz wymiana pokrycia dachowego, [...] r. – remont elewacji, prace murarskie oraz malowanie budynki oraz [...] r. – naprawy murarskie po upadku drzewa w trakcie wichury.

Wszystkie prace wykonywał w charakterze Kierownika budowy pod ścisłym nadzorem służb konserwatorskich."

Do skargi wnioskodawca dołączył również kierowane do niego pismo Dyrektora Muzeum X z dnia [...] października 2017 r., w którym podał, że "współpracę z A. P. związaną z osuszaniem budynku Kierownictwo Muzeum nawiązało w latach 70, w późniejszych latach współpraca z A. P. była kontynuowana z uwagi na wpisanie budynku do rejestru zabytków ([...] r.) wszystkie prace wykonywanego są na podstawie stosownych pozwoleń konserwatorskich, przy nadzorze pracowników Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W.

Reasumując możemy potwierdzić, że doświadczenie p. P. w pracach budowlanych znacznie przekracza wymagany okres 18 miesięcy przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków".

Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we W. Delegatura w W. pismem z dnia [...] maja 2017 r. zawiadomił Spółkę, iż na podstawie art. 64 § 2 w zw. z art. 155 ustawy kodeks postępowania administracyjnego, art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami i § 4 rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 października 2015 r., w związku z nieusunięciem braków we wniosku złożonym w dniu [...] lutego 2017 r. w sprawie wydania pozwolenia na prowadzenie prac w zabytkowym Pałacu w B., wpisanym do rejestru zabytków decyzją z dnia [...] maja 1981 r., postanawia przedmiotowy wniosek pozostawić bez rozpoznania.

Uzasadniając powyższe stanowisko wskazał na treść wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. oraz braki, które posiadał powyższy wniosek.

Stwierdził, że uzupełniając wniosek Spółka potwierdziła posiadanie 18 miesięcznego doświadczenia na budowie przy zabytkach wpisanych do rejestru przez osobę wskazaną do pełnienia funkcji kierującego robotami budowlanymi zaświadczeniem Dyrektora Muzeum X oraz potwierdziła właściwymi dokumentami przygotowanie zawodowe i przynależność do D. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa.

Jeżeli idzie o inspektora nadzoru inwestorskiego M. B. Spółka dołączyła zaświadczenie Pani B. N. potwierdzające, że osoba ta prowadzi nadzór budowlany na robotami remontowymi, byłego aresztu w L., nie załączono jednak uprawnień budowlanych wykonawczych M. B. Po dokonaniu weryfikacji danych na stronie bip Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we W. w zakresie formy ochrony konserwatorskiej, ustalono, że budynek byłego aresztu w L. nie jest wpisany do rejestru budynku, obiekt figuruje w wykazie zabytków. Tym samym M. B. nie posiada wymaganych kwalifikacji do nadzorowania robót budowlanych w obiekcie wpisanym do rejestru zabytków.

Pismem z dnia [...] maja 2017 r. wnioskodawca złożył do Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w W. zażalenie na bezczynność Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w W. "na pozostawienie wniosku bez rozpoznania".

Podał między innymi, że brak było podstaw do wydania w dniu [...] maja 2017 r. przez Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków delegatura w W. zawiadomienia o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania. Powodem odmowy miało być nie udokumentowanie 18 miesięcznej praktyki M. B. nad pracami przy obiekcie zabytkowym wpisanym do rejestru zabytków. "Dokument taki był jednak jednym z dwóch załączników potwierdzających odbycie praktyki zarówno na obiekcie będącym w wykazie zabytków jak i na obiekcie wpisanym do rejestru zabytków tj. Pałac R. nr (...) z dnia [...] sierpnia 1977 r. oraz [...] sierpnia 1995 r."

W związku z powyższym oświadczył, że domaga się wydania wnioskowanego pozwolenia na wykonywanie robót w Pałacu w B. – Spółce A.

Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowieniem z dnia [...] września 2017 r. Nr [...] uznał zażalenie za nieuzasadnione.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia stwierdził między innymi, że w rozpatrywanej sprawie Spółka zarzuca organowi pierwszej instancji bezczynność, poprzez fakt pozostawienia jej wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. o wydanie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie więźby dachowej pałacu w B. bez rozpatrzenia.

Jak wynika z akt sprawy wnioskodawca - A Sp. z o.o. z siedzibą w S. we wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. o wydanie pozwolenia na wykonanie robót budowlanych polegających na remoncie więźby dachowej pałacu w B., który wpłynął do organu pierwszej instancji w dniu [...] lutego 2017 r., wskazał jako osobę kierującą robotami budowlanymi Pana A. P. Ponadto do ww. wniosku załączono decyzję Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej z dnia [...] kwietnia 1971 r., nr ew. [...], nadającą Panu A. P. uprawnienia budowlane oraz zaświadczenie o posiadaniu przez Pana A. P. ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej w okresie od [...] 2016 r. do [...] 2017 r. Do ww. wniosku nie załączono jednocześnie dokumentów, które potwierdzają, że Pan A. P. przez okres co najmniej 18 miesięcy brał udział w robotach budowlanych prowadzonych przy zabytkach wpisanych do rejestru.

Natomiast w piśmie z dnia [...] marca 2017 r. A Sp. z o.o. z siedzibą w S., stanowiącym odpowiedź na wezwanie D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] marca 2017 r. (uzupełnienie wniosku z dnia [...] lutego 2017 r.) - jako osobę sprawującą funkcję inspektora nadzoru, wskazano Pana M. B. Do powyższego wniosku załączono także zaświadczenie wydane przez dyrektora Muzeum X z dnia [...] marca 2017 r., zawierające informację, że Pan A. P. wielokrotnie kierował robotami remontowymi budynku Muzeum X w S., które w [...] r. obejmowały remont elewacji wraz z naprawami murarskimi; remont elewacji w [...] r. i w [...] r., remont więźby dachowej oraz wymianę pokrycia dachowego; a w [...] r. - remont elewacji, prace murarskie i malowanie budynku oraz naprawy murarskie w [...] r. Wszystkie ww. roboty wykonywane były pod ścisłym nadzorem służb konserwatorskich. Mając na uwadze treść ww. oświadczenia, stwierdzić należy, że po pierwsze nie wynika z niego, że łączny okres prac budowlanych wykonywanych przez Pana A. P. wynosił co najmniej 18 miesięcy, a po drugie brak jest informacji i udokumentowania że prace te były wykonywane przy zabytku wpisanym do rejestru, co stanowi warunek określony w przywołanym wyżej art. 37 c ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami. Ponadto do ww. uzupełnionego wniosku, załączone zostały: decyzja D. Okręgowej Izby Inżynierów Budownictwa z dnia [...] czerwca 2012 r., znak: [...], dotycząca uprawnień budowlanych Pana M. B. oraz zaświadczenie o posiadaniu przez Pana M. B. ubezpieczenia od odpowiedzialności cywilnej w okresie od [...] września do [...] sierpnia 2017 r., oraz oświadczenie Pani B. N. z dnia [...] stycznia 2017 r., z którego wynika, że Pan M. B. przez okres 3 lat prowadził roboty budowlane polegające na remoncie dachu budynku byłego aresztu w L., który znajduje się w konserwatorskim spisie dóbr kultury.

Podsumowując analizę powyższych dokumentów oraz mając na uwadze przedstawiony na wstępie niniejszego uzasadnienia stan faktyczny, wskazał, że wnioskodawca zarówno w pierwotnie złożonym wniosku z dnia [...] lutego 2017 r., jak i w jego uzupełnieniu z dnia [...] marca 2017 r., nie przedstawił dokumentów potwierdzających, że Pan M. B. jako sprawujący nadzór inwestorski posiada co najmniej 18 - miesięczną praktykę prowadzenia robót budowlanych przy obiekcie nieruchomym wpisanym do rejestru. W związku z powyższym wniosek Skarżącej Spółki z dnia [...] lutego 2017 r. należało pozostawić bez rozpatrzenia.

Mając zatem na uwadze powyższe, organ stwierdził, że zarzut bezczynności D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków polegający na pozostawieniu wniosku z dnia [...] lutego 2017 r., jest bezpodstawny.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów zawartych w zażaleniu na bezczynność, Minister wyjaśnił, że wbrew twierdzeniu Skarżącej Spółki, przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego oraz przepisy rozporządzenia Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia 14 października 2015 r. w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robót budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych i innych działań przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków oraz badań archeologicznych i poszukiwań zabytków, nie przewidują formy decyzji administracyjnej dla czynności polegającej na pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych. Tym samym na zawiadomienie o pozostawieniu wniosku bez rozpatrzenia nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, w tym skarga do sądu administracyjnego.

Skargę wnioskodawcy z dnia [...] października 2017 r. wniesioną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi przesłało do tutejszego Sądu Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego w części dotyczącej skargi na bezczynność D. Wojewódzkiego Urzędu Ochrony Zabytków we W. Delegatura w W.

W petitum skargi stwierdzono, że została ona sporządzona na postanowienie Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2017 r. w zakresie "uznania zażalenia za nieuzasadnione" w temacie wydania pozwolenia na remont więźby dachowej Pałacu w B.".

W uzasadnieniu skargi zaś stwierdzono, że jest ona złożona na Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków we W. – Delegatura w W. oraz Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego "za wykorzystywanie biurokratycznej bezduszności z pominięciem faktu, iż stworzono te organy w celu ratowania tak zwanej Kultury i Dziedzictwa Narodowego w tym zabytków dając im przy okazji potężną broń w postaci ustawy o ochronie zabytków, którą potrafią wykorzystać tylko w negatywnych celach, nie sprzyjających ratowaniu obiektów zabytkowych".

W dalszej części skarżący przedstawił postępowanie w sprawie uzyskania pozwolenia na remont więźby dachowej Pałacu w B. od 2011 r., odnosząc się do wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. i nowego pozwolenia na budowę i postępowania w tej sprawie zarzucił przede wszystkim Ministerstwu Kultury i Dziedzictwa Narodowego opieszałość, gdyż odpowiedź na zażalenie z dnia [...] maja 2017 r. zredagowano dopiero [...] września 2017 r., ponadto nie ustalono czy budynek X Muzeum jest wpisany do rejestru zabytków. Następnie dokonano następującego stwierdzenia: "wpisanie uwag na temat dokumentu podpisanego przez Dyrektora Muzeum X, w którym pisze o 40 letniej współpracy z Panem A. P. – który za zgodą innego konserwatora zabytków tyle lat wykonując takie roboty na obiekcie zabytkowym – bez wymaganej 18 miesięcznej praktyki?".

Ostatecznie skarżący wniósł o wydanie nakazu ponownego rozpatrzenia przez Wojewódzkiego D. Konserwatora Zabytków Oddział w W. wniosku Spółki A o wydanie pozwolenia na remont dachu na obiekcie wpisanym do rejestru zabytków – Pałac B. na podstawie złożonych i uzupełnionych dokumentów, posiadanych przez ten Urząd.

Strona skarżona – nie złożyła odpowiedzi na skargę. Wyjaśniła, że nie jest w stanie ustosunkować się do skargi z uwagi na to, że cała dokumentacja dotycząca wniosku skarżącego z dnia [...] lutego 2017 r. została przekazana do Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w W.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 czerwca 2018 r. sygn. akt VII SA/Wa 2582/17 po rozpoznaniu sprawy ze skargi A Spółka z o.o. z siedzibą w S. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2017 r., znak [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione odrzucił skargę na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Zgodnie z § 2 powołanego przepisu kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola ta po myśli art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) obejmuje również bezczynność organów.

W literaturze przyjmuje się iż z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub gdy wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże, mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie kończy go wydaniem stosownego aktu lub nie podejmuje czynności (T. Woś. H. Krysiak - Molczyk i M. Romańska. Komentarz do ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wydawnictwo Prawnicze "Lexis - Nexis". Warszawa 2005. str. 86). Wniesienie skargi na "milczenie władzy" jest przy tym uzasadnione nie tylko w przypadku niedotrzymania terminu załatwienia sprawy, ale także w przypadku odmowy wydania aktu. Mimo istnienia w tym względzie ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu (J.P. Tamo, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydawnictwo "LexisNexis", Warszawa 2006. str. 37). Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie, że organ administracyjny zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności.

Przedmiotem skargi jest bezczynność D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków we W. Delegatura w W. w przedmiocie rozpoznania wniosku A w S. z dnia [...] lutego 2017 r. o pozwolenie na remont więźby dachowej Pałacu w B.

Zgodnie z art. 35 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej p.p.s.a.; organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawę bez zbędnej zwłoki. Niezwłocznie powinny być zakończone sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (ust. 2) Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej – nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania (...) (ust. 3).

W myśl art. 36 ust. 1 o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie wniesienia ponaglenia.

Stosownie zaś do art. 37 stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia jeżeli:

1. nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2. postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne to załatwienia sprawy.

Przechodząc do realiów rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że w dniu złożenia skargi wniosek zainteresowanej został rozpoznany. Strona skarżona bowiem w dniu [...] maja 2017 r. załatwiła wniosek strony z dnia [...] lutego 2017 r. (doręczony organowi [...] lutego 2017 r.) pozostawiając go, z powołaniem się na § 11 wymienionego we wstępie rozporządzenia, bez rozpoznania. Przed wniesieniem skargi zostało również rozpoznane zażalenie skarżącego na zawiadomienie organu z dnia [...] maja 2017 r., o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania.

Według zarzutów skargi bezczynność organu wynika z faktu, że nie wydano pozwolenia na remont więźby dachowej Pałacu w B. zgodnie z wnioskiem z dnia [...] lutego 2017 r. Podmiotem, któremu Spółka zarzuca bezczynność jest D. Wojewódzki Konserwator Zabytków we W. Delegatura w W.

W tym miejscu należy zauważyć, że skarga została zaadresowana i skierowana zgodnie z wydanym pouczeniem zawartym w postanowieniu Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2017 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego Departament Ochrony Zabytków pismem z dnia [...] listopada 2017 r. przesłało do tutejszego Sądu skargę A Spółka z o.o. z siedzibą w S. w części dotyczącej skargi na bezczynność D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków. Jak wskazano w powyższym piśmie skarga Spółki z dnia [...] października 2017 r. w części dotyczącej skargi na postanowienie Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2017 r. i skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Ministra zostanie wraz z oryginałem skargi i aktami sprawy przekazana zgodnie z właściwością do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Postępowanie organu w sprawie rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. trwało od [...] lutego 2017 r., kiedy to do strony wpłynął wniosek Spółki z dnia [...] lutego 2017 r. do dnia [...] marca 2017 r. kiedy to pozostawiono wyżej wymieniony wniosek bez rozpoznania.

Z uwagi na wskazanie w stanie faktycznym zawiadomienia z dnia [...] maja 2017 r. podstawy do podjęcia takiego rozstrzygnięcia Sąd wskazuje na przepisy ustawy z dnia 23 lipca 2003 r. o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz. U. z 2014 r., poz. 1446 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Kultury i Dziedzictwa narodowego z dnia 14 października 2015 r., w sprawie prowadzenia prac konserwatorskich (...) (Dz. U. z 2015 r., poz. 1789 ze zm.).

Ustawa o ochronie zabytków w art. 37c stanowi, że robotami budowlanymi kieruje albo nadzór konserwatorski wykonuje przy zabytkach nieruchomych wpisanych do rejestru osoba, która posiada uprawnienia budowlane określone przepisami Prawa budowlanego oraz która przez co najmniej 18 miesięcy brała udział w robotach budowlanych prowadzonych przy zabytkach nieruchomych wpisanych do rejestru lub inwentarza muzeum będącego instytucją kultury.

§ 11 wymienionego wyżej rozporządzenia mówi zaś, że Wojewódzki Konserwator Zabytków wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku o wydaniu pozwolenia o którym mowa w § 1 ust. 1 (prowadzenie prac konserwatorskich, prac restauratorskich, robot budowlanych, badań konserwatorskich, badań architektonicznych przy zabytku wpisanym do rejestru zabytków), w terminie nie krótszym niż 7 dni i nie dłuższym niż 21 dni od dnia otrzymania wezwania, w przypadku gdy wniosek zawiera braki formalne (ust. 1); wniosek o wydanie pozwolenia o którym mowa w § 1 ust. 1 pozostawia się do rozpatrzenia, w przypadku, gdy wnioskodawca w terminie określonym w wezwaniu nie uzupełni braków formalnych lub nie złoży dodatkowej dokumentacji oraz oświadczenia, że takiej dokumentacji nie posiada (ust. 3).

Z powołanego przepisu ustawy wynika zatem, że kierownik robót budowlanych jak i kierownik nadzoru inwentarskiego pracujący przy zabytkach nieruchomych wpisanych do rejestru, a takim jest Pałac w B., powinni posiadać uprawnienia budowlane określone w przepisach prawa budowlanego oraz co najmniej 18 miesięczną praktykę w robotach budowlanych prowadzonych przy zabytkach nieruchomych wpisanych do rejestru.

Organ uznał, iż wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że wskazany na inspektora nadzoru M. B. posiada 18 miesięczną praktykę w robotach budowlanych prowadzonych przy zabytkach. Z doręczonego bowiem przez spółkę oświadczenia złożonego przez B. N. wynika, że prowadził nadzór budowlany przez okres 3 lat nad robotami remontowymi byłego aresztu śledczego – ale nie jest to obiekt wpisany do rejestru zabytków.

Sąd jednocześnie zauważa, że w aktach administracyjnych sprawy znajduje się oświadczenie K. M. z dnia [...] listopada 2016 r., z którego wynika, że M. B. kierował robotami zabezpieczającymi Pałac R., który jest wpisany o rejestru zabytków [...].

Istotnie jak wynika z rejestru zabytków wyżej wymieniony pałac jest wpisany do tego rejestru pod wskazanym numerem ale skarżony organ w zawiadomieniu o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania ani też Ministerstwo, które rozpoznawało zażalenie nie wskazują na powyższy dokument: nie dokonują jego oceny.

Sąd oceniając powyższy dokument zauważa jednak, że art. 3 ustawy z dnia 27 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414 ze zm.) w art. 3, który zawiera definicję niektórych pojęć stanowi, że "ilekroć w ustawie jest mowa o:

– roboty budowlane należy przez to rozumieć budowę a także prace polegające na montażu, przebudowie, remoncie lub rozbiórce obiektu budowlanego."

Jak z powyższego wynika do robót budowlanych, o których mowa w art. 37c ustawy o zabytkach nie należą roboty "zabezpieczające".

Z powyższego wynika, że wnioskodawca nie wykazał oświadczeniem K. M. z dnia [...] listopada 2016 r., że M. B. przez co najmniej 18 miesięcy brał udział w robotach budowlanych (art. 37c ustawy o zabytkach). Tym samym wskazany przez stronę inspektor nadzoru nie może pełnić wskazanej przez nią funkcji. Braki wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. nie zostały usunięte.

Sąd podziela również stanowisko wyrażone przez Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego w postanowieniu z dnia [...] września 2017 r., że wnioskodawca nie wykazał, iż wskazany na kierownika budowy A. P. odpowiada warunkom określonym w art. 37c ustawy o ochronie zabytków. Istotnie ze złożonego przez Dyrektora Muzeum X oświadczenia z dnia [...] marca 2017 r. nie wynika przez jaki okres trwały wymienione w nim prace. Wskazanie na lata, w których były wykonywane prace nie dowodzi, nie daje podstaw do uznania, że trwały łącznie 18 miesięcy. Okres wykonywanych prac w warunkach określonych w art. 37 c ustawy o zabytkach powinien wynikać wprost z doręczonego dokumentu, w tym przypadku z oświadczenia dyrektora Muzeum X.

Zatem wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że kierownik robót budowlanych A. P. spełnia warunki do podjęcia obowiązków wskazanych we wniosku.

Sąd w tym miejscu zauważa, że skarżący dopiero do skargi dołączył drugie oświadczenie dyrektora Muzeum X z dnia [...] października 2017 r., w którym wyraźnie wskazano, że A. P. w pracach budowlanych przy obiekcie wpisanym do rejestru zabytków posiada doświadczenie przekraczające wymagany okres 18 miesięcy. Oświadczenie to, jak wynika z napisanej na nim daty nie istniało w dacie pozostawienia przez D. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków wniosku z dnia [...] lutego 2017 r. bez rozpoznania ani też w dacie wydania przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego postanowienia z dnia [...] września 2017 r.

Tym samym Sąd nie miał podstaw do zastosowania art. 149 ust. 1 p.p.s.a. i zobowiązania do wykonania czynności w postaci rozpoznania wniosku z dnia [...] lutego 2017 r.

Jednocześnie Sąd stwierdza, że organ tylko w minimalnym zakresie (10 dni) uchybił terminu do rozpoznania sprawy.

W związku z powyższym na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalono.