Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SAB/Wr 41/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-11-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 14 listopada 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. Z. na bezczynności Prezydenta Miasta J. G. w przedmiocie nie rozpoznania wniosku o sprzedaż nieruchomości położonej przy ul. C. w J. G. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. Z. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. w przedmiocie nie rozpoznania wniosku z dnia 21 czerwca 2001 r. o sprzedaż na rzecz skarżącego, jako najemcy i właściciela nakładów finansowych poniesionych na realizację budynku, nieruchomości położonej przy ul. C. [...] w J. G. Skarżący oświadczył w niej m.in., że zgodnie z przepisem art. 52 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwał na piśmie organ do usunięcia naruszenia prawa. Na tą okoliczność dołączył do skargi kserokopię wezwania do usunięcia naruszenia prawa z dnia 9 maja 2006 r. skierowanego do Prezydenta Miasta J. G.

Pismem z dnia [...] Sąd wezwał skarżącego do oświadczenia się, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie E. Z. oświadczył, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. złożył skargę do Rady Miasta J. G. Skarżący przedłożył ponadto pismo z dnia 14 września 2004 r. zatytułowane "Skarga wraz z wnioskiem o podjęcie uchwały", w którym zwrócił się do Rady Miasta J. G. o podjęcie uchwały w sprawie nabycia przez Miasto J. G. poniesionych przez niego nakładów na przedmiotową nieruchomość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W trybie art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia przewidziany w ustawie (§ 2 art. 52).

Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest bezczynność Prezydenta Miasta J. G. w przedmiocie nie rozpoznania wniosku o sprzedaż nieruchomości położonej przy ul. C. [...] w J. G.

Stosownie do treści art. 37 § 1 k.p.a. w razie nie załatwienia sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Zgodnie zaś z art. 17 pkt 1 k.p.a. organami wyższego stopnia w rozumieniu kodeksu w stosunku do organów jednostek samorządu terytorialnego są samorządowe kolegia odwoławcze, chyba że ustawy szczególne stanowią inaczej.

Uwzględniając powyższe przepisy należy wskazać, iż warunkiem skutecznego wniesienia skargi na bezczynność w niniejszej sprawie jest wyczerpanie środków zaskarżenia poprzez złożenie uprzednio przez skarżącego zażalenia na bezczynność organu, którego bezczynności dotyczy skarga, do organu wyższego stopnia.

Z akt sprawy wynika niewątpliwie, iż skarżący nie wniósł zażalenia na bezczynność Prezydenta Miasta J. G. do organu administracji publicznej wyższego stopnia, w konsekwencji czego zostałoby rozpoznane zażalenie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego. Wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 k.p.a. było warunkiem do skutecznego wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu administracji publicznej. Warunku tego skarżący w niniejszej sprawie nie spełnił.

Nadto Sąd musi zaznaczyć, iż środkiem zaskarżenia, którego wyczerpanie wymaga art. 52 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w niniejszej sprawie nie mogło być wezwanie do usunięcia naruszenia prawa na podstawie art. 52 § 4 ustawy. Wezwanie takie jest bowiem konieczne w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, którym w niniejszej sprawie było zażalenie na bezczynność w trybie art. 37 § 1 k.p.a.

Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzucił skargę jako niedopuszczalną.

Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.