Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1989/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Szef Urzędu do Spraw Cudzoziemców
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art 246 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi T. D. na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania cudzoziemca do powrotu postanawia zwolnić T. D. od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

T. D. (dalej: "skarżąca") wraz ze skargą na decyzję Szefa Urzędu do Spraw Cudzoziemców z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie zobowiązania do powrotu, złożyła na urzędowym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

Z informacji zawartych we wniosku wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe wraz z mężem i trzema małoletnimi synami. Nie posiadają żadnego majątku. Otrzymują świadczenia socjalne w procedurze uchodźczej w łącznej wysokości 1875 zł. Skarżąca podała, że czynsz za mieszkanie wynosi 1500 zł.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.

Art. 243 i nast. cytowanej ustawy, przewidują możliwość ubiegania się przez osobę fizyczną o przyznanie prawa pomocy. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym przyznaje się osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Oceniając wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych stwierdzić należy, że wykazała ona, że spełnia wymogi określone we wskazanym wyżej art. 246 § 1 pkt 2 wyżej cytowanej ustawy. Skarżąca wraz z rodziną pozostaje na utrzymaniu Państwa Polskiego. Członkowie rodziny skarżącej otrzymują świadczenia socjalne w łącznej wysokości 1875 zł (na 5 osób). W tej sytuacji uznano, że zachodzą przesłanki, pozwalające na przyznanie jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie, bowiem nie posiada środków finansowych pozwalających na uiszczenie kosztów sądowych (w tym wpisu od skargi w wysokości 300 zł). W ocenie referendarza sądowego odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych mogłaby pozbawić skarżącą prawa do sądu.

Dlatego też na podstawie art. 246 § 1 pkt 2, art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało postanowić jak w sentencji.