Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1044/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-12-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6411 Rozstrzygnięcia nadzorcze dotyczące gminy; skargi organów gminy na czynności nadzorcze
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie sądowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie WSA Elżbieta Kremer AWSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Protokolant Monika Musiał po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2006r. na rozprawie sprawy ze skargi Rady Miejskiej w [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia 28 czerwca 2006r, nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały nr [...] postanawia umorzyć postępowanie sądowe


UZASADNIENIE

Burmistrz Gminy i Miasta w [...] w pismach z dnia [...].2006 r., [...].2006 r., [...].2006 r., [...] 2006 r. i [...].2006 r. zwrócił się do pełniącego obowiązki Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...] A. C. i Zastępcy Przewodniczącego Rady M. D. o zwołanie sesji organu uchwałodawczego Gminy [...] wraz z zaproponowanym porządkiem obrad i projektami uchwał. Również pismem z dnia [...].2006 r. dziesięciu radnych Rady Miejskiej w [...] zgłosiło Przewodniczącemu tej Rady oraz jej trzem Wiceprzewodniczącym wniosek o zwołanie sesji organu uchwałodawczego Gminy [...]

Pismem z dnia [...].2006 r. pełniący obowiązki Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...] zwołał sesję Rady Miejskiej, wyznaczając rozpoczęcie obrad na godz.10.00 w dniu [...] 2006 r. w sali konferencyjnej Urzędu Miasta i Gminy w [...]. Do zawiadomienia dołączono porządek obrad oraz teksty projektów uchwał.

Następnie w dniu [...] .2006 r. A. C. - pełniący obowiązki Przewodniczącego Rady Miejskiej w [...] zwrócił się do radnych z informacją o przeniesieniu sesji Rady Miejskiej z dnia [...].2006 r. na dzień [...].2006 r.

Radni Rady Miejskiej w [...] przybyli na miejsce obrad w dniu [...].2006 r. i po stwierdzeniu, że nie stawił się ani Przewodniczący, ani żaden z Wiceprzewodniczących Rady, uznali za dopuszczalne odbycie sesji Rady Miejskiej w [...]. W pierwszym głosowaniu na prowadzącego obrady wybrano najstarszego wiekiem radnego J. T., który następnie prowadził sesję Rady. Z przebiegu sesji sporządzono protokół (protokół z [...] sesji Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r.). Zgodnie z tym protokołem zebrani w dniu [...].2006 r. radni Rady Miejskiej w [...] podjęli jednogłośnie uchwałę Nr [...] w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego [...] Domu Kultury za rok 2005.

Po przekazaniu uchwały organowi nadzoru, Wojewoda [...] pismem z dnia [...] 2006 r. zawiadomił o wszczęciu postępowania nadzorczego, po czym rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia 28.06.2006 r. znak [...] stwierdził nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego [...] Domu Kultury za rok 2005.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że sesja Rady Miejskiej została prawidłowo zwołana na dzień [...].2006 r. przez Wiceprzewodniczącego Rady. Przed terminem sesji Wiceprzewodniczący zawiadomił radnych o przeniesieniu zaplanowanej na dzień [...].2006 r. sesji na inny termin. Mimo to w dniu [...] .2006 r. przybyło na odwołaną sesję 11 radnych, a obradom przewodniczył radny senior J.T., tym samym tak zwołanej sesji Rady Miejskiej nie przewodniczyła uprawniona osoba. W ocenie organu nadzoru skoro Wiceprzewodniczący Rady Miejskiej w [...] prawidłowo zwołał sesję tej Rady na dzień [...].2006 r., a następnie poinformował radnych o przeniesieniu sesji na inny termin, to tym samym brak jest podstaw do uznania, iż w dniu [...] 2006 r. posiedzenie 11 radnych stanowiło sesję Rady Miejskiej. Przesłanką uznania za ważną sesję rady gminy jest jej prowadzenie przez uprawniona osobę, którą może być albo przewodniczący albo wiceprzewodniczący rady. Ponieważ w tej sprawie obradom radnych w dniu [...].2006 r. przewodniczył radny nie będący ani przewodniczącym rady, ani jej wiceprzewodniczącym, tym samym nie można uznać podjętej uchwały Nr [...] za akt wiążący i wyrażający wolę organu stanowiącego. Naruszono art. 20 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zgodnie z którym rada gminy obraduje na sesjach zwołanych przez przewodniczącego oraz art. 19 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym nakazujący prowadzenie obrad rady gminy jej przewodniczącemu lub wyznaczonemu w tym celu wiceprzewodniczącemu bądź też wiceprzewodniczącemu najstarszemu wiekiem. Ponadto w tej sprawie naruszono istotę demokracji lokalnej oraz zasadę demokratycznego państwa prawnego.

Na to rozstrzygniecie nadzorcze skargę wniosła Rada Miejska w [...], reprezentowana przez Przewodniczącego Rady.

Podstawę wniesienia skargi stanowi uchwała Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] w sprawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na rozstrzygnięcia nadzorcze Wojewody [...] Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...] z dnia [...] 2006 r.rozstrzygnięcia nadzorcze Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] , Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...], Nr [...] i Nr [...] z dnia 28 czerwca 2006 r., a także rozstrzygnięcia nadzorcze Nr [...], Nr [...] i Nr [...] z dnia [...] 2006 r. dotyczące stwierdzenia nieważności uchwał Rady Miejskiej w [...] podjętych na sesji w dniu [...] 2006 r.

W skardze skarżąca Rada Miejska w [...] domaga się stwierdzenia niezgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] oraz o uchylenia w całości tego rozstrzygnięcia nadzorczego w związku z naruszeniem art. 2 ust. 3, art. 19 ust. 4 oraz art. 20 ustawy o samorządzie gminnym, a także § 27 Statutu Gminy [...].

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że na sesji w dniu [...] 2006 r. przybyło 11 radnych, czym zapewniono niezbędne quorum do przeprowadzenia obrad. Sesja na dzień [...].2006 r. została prawidłowo zwołana. Ani ustawa o samorządzie gminnym, ani Statut Gminy [...] nie regulują sytuacji odwołania już zwołanej sesji rady gminy i ewentualnego jej przesunięcia na inny termin. W związku z tym w drodze analogii można przyjąć, iż przesunięcie terminu sesji jest dopuszczalne w trybie właściwym do jej zwołania. W przedmiotowej sprawie radni powinni być powiadomieni na 5 dni przed terminem sesji ojej odwołaniu. Ponieważ termin ten nie został dochowany, tym samym zgodnie z § 27 Statutu Gminy [...] Rada Miejska mogła podjąć uchwały o odroczeniu sesji i wyznaczeniu nowego terminu jej przeprowadzenia. O przesunięciu terminu sesji decyduje nie jej przewodniczący, ale rada. W niniejszej sprawie Wiceprzewodniczący przyznał sobie kompetencje przysługujące Radzie Miejskiej, ponieważ sam odwołał zwołaną sesję organu stanowiącego gminy. Pismo Wiceprzewodniczącego o odwołaniu sesji należy traktować jako prośbę skierowaną do radnych, a nie oficjalne stanowisko Rady Miejskiej. Pismo Wiceprzewodniczącego nie zawiera bowiem pieczęci Rady Miejskiej i nie zostało wywieszone na gminnej tablicy ogłoszeń i nie wszyscy mogli się z nim zapoznać.

W skardze podniesiono również, że na przewodniczącym rady gminy lub wiceprzewodniczących ciąży obowiązek obligatoryjnego zwołania raz na kwartał sesji organu stanowiącego, a tymczasem w przypadku Rady Miejskiej w [...] mimo składanych w tym zakresie wniosków ani Przewodniczący Rady ani Wiceprzewodniczący nie chcieli zwoływać sesji. Od dnia [...].2006 r. do dnia [...] 2006 r. nie zwołano żadnej sesji Rady Miejskiej w [...]. Wiceprzewodniczący Rady działał w ten sposób na szkodę samej Rady, mimo że należało uchwalić ok. 50 projektów uchwał. Takie postępowanie stanowiło jawne lekceważenie mieszkańców i działanie na ich szkodę. Tym samym jedna osoba sparaliżowała funkcjonowanie całej Gminy. Skarżąca Rada Miejska wywodzi również, iż w związku ze zwołaniem przez Wiceprzewodniczącego sesji Rady Miejskiej na dzień [...].2006 r. i niezachowaniem procedury jej przesunięcia, sesja tej Rady odbyta w dniu [...].2006 r. jest ważna. Brało w niej udział większość radnych uprawnionych do głosowania. W związku z brakiem stawienia się na sesji osoby uprawnionej do jej przewodniczenia uznano, że wypełnienie w tym zakresie luki ustawowej nastąpi poprzez odpowiednie zastosowanie art. 20 ust. 2c ustawy o samorządzie gminnym. Tym samym osobą uprawnioną do prowadzenia sesji był najstarszy wiekiem radny J. T. Zdaniem skarżącej Rady Miejskiej to nie radni naruszyli prawo, ale jej Wiceprzewodniczący, który doprowadził do całkowitego uniemożliwienia jej działania. Wskazano również na art. 8 ust. 3 Europejskiej Karty Samorządu Terytorialnego, który nakazuje zachowanie proporcji między zakresem kontroli administracyjnej nad działalnością społeczności lokalnych a znaczeniem interesów, które należy chronić.

Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie lub o jej oddalenie w całości.

W uzasadnieniu wniosku o odrzucenie skargi podniesiono, że Rada Miejska w [...] w dniu [...] 2006 r. podjęła uchwałę w sprawie zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...] Nr [...] stwierdzającego nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] r. Sesję Rady Miejskiej w [...] na dzień [...] 2006 r. zwołał Wiceprzewodniczący tej Rady wybrany w dniu [...] 2006 r. uchwałą Nr [...] , której nieważność stwierdził Wojewoda [...]. Sesję w dniu [...].2006 r. prowadził Przewodniczący Rady, również wybrany na sesji w dniu [...].2006 r., przy czym w stosunku do uchwały Nr [...] w sprawie wyboru tego Przewodniczącego organ nadzoru również stwierdził nieważność i tej uchwały.

Rozstrzygnięcia nadzorcze Wojewody [...] w sprawie stwierdzenia nieważności uchwał w sprawie wyboru Przewodniczącego i Wiceprzewodniczącego Rady Miejskiej w [...] dostały dostarczone do Rady Miejskiej w dniu 28.06.2006 r. i od tej daty wywołują one skutek prawny. Tym samym w dniu [...].2006 r. w ten sposób nowo wybrany Przewodniczący tej Rady jak i Wiceprzewodniczący nie były osobami uprawnionymi zarówno do zwołania sesji organu uchwałodawczego Gminy jak i przewodniczenia obradom tego organu na sesji w dniu [...].2006 r. Ponadto w dniu [...] 2006 r. w obradach sesji Rady Miejskie w [...] brało udział 10 spośród 21 radnych, a więc mniej niż połowa ustawowego składu rady. Wojewoda [...] rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] .2006 r. Nr [...] stwierdził nieważność uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] .2006 r. Nr [...] w sprawie wniesienia skargi na rozstrzygniecie nadzorcze Wojewody Małopolskiego z dnia [...].2006 r. Nr [...] stwierdzającego nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] r. Tym samym skarga w tej sprawie została wniesiona przez podmiot nieuprawniony.

Uzasadniając wniosek o oddalenie skargi, Wojewoda [...] podniósł, że wobec odwołania wcześniej zaplanowanej na dzień [...].2006 r. sesji Rady Miejskiej w [...], przybyłych na ten dzień radnych nie można uznać za organ uchwałodawczy gminy. Obradom w dniu [...].2006 r. przewodniczył najstarszy wiekiem radny nie będący ani Przewodniczącym Rady ani jej Wiceprzewodniczącym. Uprawnienia nadzorcze Wojewody nie ograniczają samodzielności gminy określonej w art. 2 ust. 3 ustawy o samorządzie gminnym. Błędnie skarżąca Rada Miejska powołała się na naruszenie art. 19 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym, skoro artykuł ten dotyczy jedynie odwołania przewodniczącego i wiceprzewodniczącego rady gminy. Skoro prawidłowo sesję na dzień [...].2006 r. zwołał jej Wiceprzewodniczący, to tym samym mógł on przesunąć obrady rady gminy na późniejszy termin. Niezasadnym jest również zarzut naruszenia § 27 Statutu Gminy [...]

W dniu 6 grudnia 2006 r. skarżąca Rada Miejska w [...] cofnęła skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości w zakresie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych, Dz. U. Nr 153, póz. 1269). Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na uchwały organów jednostek samorządu terytorialnego w sprawach z zakresu administracji publicznej (art. 3 § 2 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.).

Stosownie do art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Wojewoda [...] ma siedzibę na obszarze właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozstrzygając Sąd uwzględnia stan faktyczny i prawny istniejący w dacie podjęcia zaskarżonej uchwały.

W niniejszej sprawie w dniu 6 grudnia 2006 r. Rada Miejska w [...] występująca w tej sprawie jako skarżąca złożyła pismo o cofnięciu skargi. Do wniosku dołączono uchwałę Rady Miejskiej Nr [...] z dnia [...] 2006 r. o cofnięciu skargi.

Zgodnie z art. 60 P.p.s.a. skarżąca może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu poza przypadkiem, gdy zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętej wadą nieważności. Oznacza to, że w przypadku złożenia przez skarżącą wniosku o cofnięcie skargi, obowiązkiem Sądu jest zbadanie, czy uznanie cofnięcia skargi za skuteczne nie spowodowałoby bądź to obejścia prawa bądź utrzymania w mocy zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego zawierającego przynajmniej jedną z wad określonych w art. 156§ 1 k.p.a.

W rozpatrywanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia 28.06.2006 r. znak [...] stwierdzające nieważność w całości uchwały Rady Miejskiej w [...] z dnia [...] 2006 r. Nr [...] r. w sprawie zatwierdzenia sprawozdania finansowego [...] Domu Kultury za rok 2005 nie zawiera żadnej z wad wymienionych art. 156 § 1 k.p.a. Przedmiotowe rozstrzygnięcie nadzorcze zostało podjęte przez właściwy miejscowo i rzeczowo organ nadzoru, nie dotyczy sprawy uprzednio rozstrzygniętej innym aktem o charakterze administracyjnym, zostało prawidłowo skierowane do strony postępowania, było wykonalne w dniu jego wydania, nie wywołało i nie wywołuje czynu zagrożonego karą w razie jego wykonania oraz nie zawiera wady powodującej jego nieważności z mocy prawa (art. 156 § 1 pkt 1 - 7 k.p.a.).

Rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody [...] z dnia 28 czerwca 2006 r. znak [...] nie zmierza również do obejścia prawa.

Mając powyższe na uwadze należy uznać, że w tej sprawie cofnięcie skargi jest wiążące dla Sądu.

Taka zaś sytuacja oznacza, że bezprzedmiotowym stało się również samo postępowanie sądowe, co z kolei nakłada obowiązek umorzenia postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Stosownie bowiem do art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę.

W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny nie może - poza zakresem wyznaczonym art. 60 P.p.s.a. - prowadzić dalszej kontroli i oceny zgodności z prawem zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego Wojewody [...]. W tej sprawie nie ma podstaw do merytorycznej kontroli zaskarżonego rozstrzygnięcia nadzorczego i skutkiem tego Wojewódzki Sąd Administracyjny nie odniósł się do zasadności zarzutów podniesionych w skardze.

Mając powyższe na uwadze należało, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., orzec jak w sentencji postanowienia.