Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 364/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sokołowska Sędziowie WSA Walentyna Długaszewska WSA Małgorzata Górecka (spr.) Protokolant: st. sekr. sąd. Katarzyna Skrocka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010r. przy udziale sprawy ze skargi M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia r. nr .... w przedmiocie klasyfikacji taryfowej o d d a l a s k a r g ę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 15 września 2009r., Naczelnik Urzędu Celnego zmienił dane zawarte w zgłoszeniu celnym SAD z dnia 5 października 2006 r. w ten sposób, iż w pozycji 1 winno być zamiast "stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń" (z kodem 7308 90 99 00) – pozycja 1 a "stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń" (z kodem 7308 90 99 00), pozycja 1 b "kwiaty, liście i motywy roślinne z kutego żelaza" (kod 7326 19 99 00), pozycja 1 c "klamki ze stali nieszlachetnej" (kod 8302 49 00 90).

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, iż w dniu 5 października 2006 r. przyjął przedmiotowe zgłoszenie celne i objął sporny towar procedurą dopuszczenia do obrotu. Po dokonaniu kontroli w firmie importera stwierdzono możliwość zastosowania niewłaściwej klasyfikacji taryfowej importowanego towaru (ze stawką celną 0 %). W toku postępowania strona złożyła w piśmie z dnia 2 kwietnia 2009 r. wyjaśnienia, iż importowane towary to przede wszystkim żelazne elementy konstrukcji balustrad schodowych, balkonowych, ogrodzeń, bram, furtek i krat, które po zamontowaniu zostają na stałe przytwierdzone do podłoża (do balkonów, schodów, podmurówek itp.). Dodatkowo importer wskazał, że ze względu na swoją specyfikę konstrukcje te musza spełniać kilka wymogów m.in. zabezpieczającą przed niepowołanym wtargnięciem, czy zabezpieczająca przed wypadnięciem.

Organ I instancji stwierdził, iż strona zadeklarowała w zgłoszeniu celnym jako towar importowany – w polu 31 – metalowe elementy balustrad i bram - i zakwalifikowała go do pozycji 7308 obejmującej m. in. konstrukcje i części konstrukcji (np. dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, okiennice, balustrady) z żeliwa lub stali – a w jej obrębie do kodu TARIC 7308 90 99 00 Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej pozycja 7308 obejmuje kompletne lub niekompletne konstrukcje metalowe, jak również ich części. Konstrukcje raz zmontowane zwykle pozostają w takim położeniu, są zazwyczaj zbudowane ze sztab, prętów, rur, kątowników, często też zawierają wyroby objęte innymi pozycjami.

Po przeanalizowaniu całości materiału dowodowego organ uznał, iż tylko część importowanego towaru stanowi konstrukcje lub części konstrukcji balustrad schodowych, balkonowych, ogrodzeń, bram, furtek i krat, które po zmontowaniu zostają na stałe przytwierdzone do podłoża. Stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń zakwalifikowano do pozycji deklarowanej przez stronę. Z kolei organ celny stwierdził, iż kwiaty, liście i motywy roślinne z kutego żelaza posiadają zasadniczo walor ozdobny i nie są przeznaczone bezpośrednio do montowania w konstrukcji jako elementy konstrukcyjne, mają przede wszystkim zdobić konstrukcje. Winny być one zakwalifikowane do pozycji HS 7326 ("pozostałe artykuły z żeliwa i stali"), obejmującej imitacje kwiatów lub liści z kutego żelaza lub stali, a w jej obrębie do kodu CN 7326199000 (pozostałe artykuły z żeliwa lub stali kute lub tłoczone, ale nieobrobione więcej, inne niż kute swobodnie).

Ponadto zdaniem organu I instancji importowane klamki ze stali nieszlachetnej pełnią generalnie funkcję ochronną zamka, są wykonane z kutego żelaza i nie stanowią części konstrukcji. Z tego względu przynależą do pozycji 8302 ("szyldy dziurek od klucza i płytki ochronne zamków do drzwi budynków, klamki do drzwi lub zawiasy do samochodów"), a w jej obrębie do kodu CN 83024900 (pozostałe).

Organ celny wskazał przy tym, iż możliwość trwałego związania przedmiotowych elementów z konstrukcją nie stanowi o tym, iż są to części tych konstrukcji.

W odwołaniu od tej decyzji strona wniosła o jej uchylenie ze względu na naruszenie prawa materialnego (niezastosowanie reguły 2 a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej) i przepisów art. 120, 121, 122, 187, 197, 191, 124, 210 §1 pkt. 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. W jej ocenie ozdobne motywy roślinne i szyldy winny być klasyfikowane do deklarowanego przez nią kodu CN 7308 90 99, stanowią one bowiem części konstrukcji z żeliwa i stali, raz zamontowane pozostają zazwyczaj w danym położeniu, służą generalnie do budowania i wzmacniania konstrukcji oraz zagęszczania przestrzeni pomiędzy innymi elementami konstrukcji. Szyldy i klamki są elementami do budowy furtki lub bramki. Funkcja dekoracyjna nie wyklucza przy tym głównego przeznaczenia danego przedmiotu - elementu konstrukcji.

Decyzją z dnia 19 kwietnia 2010 r., Dyrektor Izby Celnej uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej opisu towaru ujętego w kolumnie 1 c decyzji, orzekając, iż treść w tych pozycjach winna mieć następujące brzmienie : poz. 1 c – klamki i szyldy ze stali nieszlachetnej.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podtrzymał w przeważające części argumentację organu I instancji. Podkreślił, że z brzmienia pozycji 7308 taryfy celnej wynika, iż obejmuje ona konstrukcje i części konstrukcji z żeliwa lub stali oraz części przygotowane do zabudowy w konstrukcjach. Importowany towar obejmuje kwiaty, liście i motywy roślinne wykonane z żelaza, szyldy i klamki ze stali nieszlachetnej wykonane z kutego żelaza. Nie mają one przy tym charakteru części konstrukcyjnych i nie są przeznaczone do konkretnych konstrukcji stalowych, wobec czego zadeklarowany kod 7308 90 99 00 jest niewłaściwy.

Organ celny podkreślił też, iż sam fakt umieszczenia pewnych elementów w konstrukcjach stalowych kwalifikowanych do pozycji 7308 nie może przesądzać o uznaniu ich za części tej konstrukcji. Ponieważ przedmiotem importu nie były wyroby kompletne w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym, ani wyroby niekompletne lub niegotowe w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym reguła 2 a ORINS nie miała zastosowania przy ustalaniu klasyfikacji taryfowej spornego towaru. Zdaniem Dyrektora Izby Celne konieczność zamontowania elementów zgodnie z wymogami prawa budowlanego nie ma również znaczenia dla dokonywania takiej klasyfikacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego strona wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji w części zmieniającej dane zawarte w zgłoszeniu celnym z dnia 5 października 2006 r. dotyczące towarów ujętych w kolumnie 1 c decyzji organu celnego pierwszej instancji, opisanych jako kwiaty, liście i motywy roślinne z kutego żelaza.

Zaskarżonej decyzji importer zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego – rozporządzenia Rady ( EWG ) nr 2658 z 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej zmienionego rozporządzeniem Komisji ( WE ) nr 1719/2005 ( D. U. WE L nr 286 z 28.10.2005 ), reguł 1 i 6 ORINS z części I Taryfy celnej oraz Not wyjaśniających do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, jak również naruszenie przepisów art. 121 § 1, art. 122, art. 187, art. 197, art. 210 § 1 pkt. 6 i § 4 i art. 215 § 1 Ordynacji podatkowej przez wydanie decyzji na podstawie błędnie ustalonego stanu faktycznego i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych sprawy mających wpływ na wynik postępowania.

W uzasadnieniu skargi powtórzono argumenty podnoszone w toku postępowania i dotyczące konieczności zaklasyfikowania spornych kwiatów, liści i motywów roślinnych z kutego żelaza do pozycji 7308. W ocenie strony elementy dekoracyjne mogą być jednocześnie elementami konstrukcyjnymi, stanowiącymi integralną całość z daną konstrukcją stalową. Zarzucono ponadto niepowołanie dowodu z opinii biegłego na okoliczność charakterystyki spornego towaru. Do skargi strona załączyła zdjęcia balkonów, balustrad i ogrodzeń zbudowanych z zastosowaniem zakwestionowanych części w celu wykazania, iż importowane części stają się częściami składowymi niezbędnymi dla budowy danej konstrukcji.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu swojej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia 16 sierpnia 2010 r. strona skarżąca zarzuciła organowi odwoławczemu bezpodstawne przyjęcie, iż sporne elementy nie stanowią elementów niezbędnych do stworzenia konstrukcji. W jej ocenie organ celny winien bowiem dokonać oceny imporotwanego towaru pod kątem roli pełnionej przez niego w obiektach budowlanych, do czego niezbędna jest wiedza specjalistyczna w postaci opinii biegłego. Importer podkreślił, że kwiaty, liście i motywy roślinne służą do budowy konstrukcji w taki sam sposób jak inne elementy konstrukcji, nie są przy tym montowane wyłącznie do dekoracji. Strona zarzuciła naruszenie przez organy celne uwagi 1 ORINS oraz pominięcie treści uwagi 2 do Sekcji XV Nomenklatury Scalonej.

Przy kolejnym piśmie z dnia 31 sierpnia 2010 r. skarżący przedłożył wiążące informacje taryfowe wskazując, iż w dniu 4 sierpnia 2010 r. Główny Urząd Ceł w H. wydał je na rzecz A. Sp. z o.o. Spółka komandytowa w odniesieniu do części importowanych towarów, w tym również kwiatów, liści i motywów roślinnych. Zdaniem strony skarżącej przedłożone WIT-y potwierdzają prawidłowość dokonanej przez nią klasyfikacji i odwołują się do uwag do sekcji XV oraz działu 72. Importer przedłożyli ponadto WIT-y odnoszące się do towarów określanych jako kwiaty, liście i motywy roślinne oraz zespoły ozdobne, które zostały wcześniej wydane przez Główny Urząd Ceł w H. i opublikowane na stronach internetowych. Skarżący zaznaczył, iż tożsamość towarów dla których powyższe informacje zostały wydane z towarami importowanymi przez stronę wynika z ich opisu i zdjęć umieszczonych na stronach internetowych oraz katalogu P.

Strona załączyła również porozumienie z dnia 26 kwietnia 2010 r. dotyczące przejęcia działalności prowadzonej obecnie przez M. przez A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa oraz Krajowy Rejestr Sądowy.

W piśmie procesowym z dnia 15 września 2010 r. Dyrektor Izby Celnej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko. Ustosunkowując się do niewłaściwego zastosowania uwagi 2 do Sekcji XV Nomenklatury Scalonej organ celny podkreślił, że sporne towary nie są wyrobami, wskazanymi w treści niniejszej uwagi, stąd nie można o nich mówić jako o "częściach ogólnego użytku". Odnosząc się z kolei do przedłożonych przez skarżącego wiążących informacji taryfowych, organ odwoławczy odstąpił od ich uwzględnienia. Powołując się na przepisy Wspólnotowego Kodeksu Celnego organ stwierdził, że przedłożone WIT- y nie mają mocy wiążącej, gdyż zostały wystawione na inne podmioty niż importer i po zakończeniu postępowania w stosunku do FIRMY M. oraz wydane już po przyjęciu zgłoszenia celnego.

Na rozprawie w dniu 1 grudnia 2010 r. strony podtrzymały swoje dotychczasowe stanowiska i prezentowaną argumentacje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga jest bezzasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast w myśli art. 134 § 1 powołanej ustawy Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Stosownie do art. 201 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego dług celny powstaje w chwili przyjęcia zgłoszenia celnego. Z kolei art. 20 ust. 1 powołanego aktu stanowi, że w przypadku powstania długu celnego należności wymagane zgodnie z prawem określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. Z uwagi zatem na datę dokonania zgłoszenia celnego – 5 października 2006 r. – w niniejszej sprawie zastosowanie mają przepisy rozporządzenia Komisji ( WE ) nr 1719/2005 (D. U. WE L nr 286 z 28.10.2005). Zgodnie z art. 1 ust. 2 lit a rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L. 1987.256.1) Nomenklatura Scalona obejmuje nomenklaturę Systemu Zharmonizowanego. Stąd też klasyfikacja na potrzeby poboru cła została ustalona w oparciu o System Zharmonizowany z uwzględnieniem Not wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego. Noty wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (Systemu Zharmonizowanego) łącznie z tekstem Not wyjaśniających do podpozycji systemu Zharmonizowanego zostały zawarte w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880), wydanego na podstawie art. 12 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 68, poz. 622 ze zm.). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela stanowisko prezentowane w orzecznictwie sądów administracyjnych, iż powyższe obwieszczenie wprawdzie nie jest źródłem prawa powszechnie obowiązującego, jednak z uwagi na treść publikacji jest to akt mający znaczenie dla wykładni Taryfy celnej i jej jednolitej interpretacji (wyrok NSA z dnia 21.10.2010r., sygn. akt I GSK 264/09, CBOSA)

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest kwestia klasyfikacji taryfowej importowanego towaru. W zgłoszeniu celnym strona opisała importowany towar jako metalowe elementy balustrad i bram oraz zakwalifikowała go do podpozycji CN 7308 90 99 00 obejmujący "pozostałe" w ramach pozycji HS 7308, obejmującej konstrukcje i części konstrukcji, z żeliwa lub stali; płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile, rury i tym podobne przygotowane do stosowania w konstrukcjach z żeliwa lub stali, ze stawką celną w wysokości 0%. Natomiast organ I instancji zmienił dane zawarte w zgłoszeniu celnym, w ten sposób, że w pozycji 1 a przyjął "stalowe elementy kute do bram i ogrodzeń" (kod 7308 90 99 00), w pozycji 1 b - "kwiaty, liście i motywy roślinne z kutego żelaza" (kod 7326 19 90 00) oraz w pozycji 1 c - "klamki ze stali nieszlachetnej" (kod 8302 49 00 90 ). Z kolei zdaniem organu II instancji w poz. 1 c zgłoszenia winno być – "szyldy i klamki ze stali nieszlachetnej".

Jak wynika z treści skargi strona kwestionuje klasyfikację ustaloną przez organy celne w zakresie towarów określonych w decyzjach jako "kwiaty, liście i motywy roślinne". Natomiast nie podważa ustaleń organów celnych w zakresie szyldów i klamek.

Po przeanalizowaniu akt administracyjnych sprawy i zgromadzonego w nich materiału dowodowego Sąd uznał, iż organ odwoławczy dokonał wyczerpujących ustaleń w sprawie, czyniąc na ich podstawie trafne rozważania prawne i dokonując w konsekwencji prawidłowej klasyfikacji taryfowej spornego towaru.

Na importowany towar składały się różne elementy konstrukcji balustrad schodowych, balkonowych, ogrodzeń, bram, furtek i krat, które po zmontowaniu zgodnie z zasadami sztuki kowalsko - ślusarskiej zostają na stałe przytwierdzone do podłoża balkonów, schodów, czy podmurówek.

Zgodnie z Nomenklaturą Scaloną deklarowana przez importera pozycja CN 7308 obejmuje m. in. konstrukcje i części konstrukcji (np. dachy, szkielety konstrukcji dachów, drzwi i okna oraz ramy do nich, okiennice, balustrady ) z żeliwa lub stali, płyty, pręty, kątowniki, kształtowniki, profile itd. przygotowane do stosowania w konstrukcjach z żeliwa lub stali.

Zdaniem strony skarżącej przedmiotem importu były części konstrukcji, a nie konstrukcje w stanie rozmontowanym. Natomiast w ocenie organów celnych nie wszystkie sprowadzane elementy mają charakter części konstrukcyjnych i nie są jednoznacznie przeznaczone do konkretnych konstrukcji stalowych, zatem zadeklarowany przez skarżącego kod TARIC jest nieprawidłowy. Naczelnik Urzędu Celnego uznał, iż część importowanego towaru ze względu na jego dekoracyjny charakter, sposób wytworzenia i możliwość wykorzystania poza konstrukcją winna być zakwalifikowana do innych pozycji taryfowych, uwzględniających cechy danego towaru. Z kolei organ odwoławczy, uwzględniając informacje skarżącego co do sposobu wytwarzania importowanych elementów, zakwestionował poprawność klasyfikacji wyrobów o numerach wskazanych w katalogu stosowanym w firmie skarżącego : 51.113, 51.114, 51.115, 51.116. Wyroby te wykonane z żelaza i staliwa, o różnorodnych finezyjnych kształtach kwiatów, liści i motywów roślinnych, organ odwoławczy uznał za wyroby posiadające zasadniczo walor ozdobny. Uwzględniając ponadto lekkość kształtów powyższych towarów, organ stwierdził, że nie są one bezpośrednio przeznaczone do montowania w konstrukcji jako elementy konstrukcyjne, głównym bowiem ich przeznaczeniem jest zdobienie konstrukcji, na której są umieszczane.

Jak wynika z treści decyzji organów celnych oraz pism procesowych skarżącego bezsporne jest, iż decydującymi kryteriami klasyfikacji taryfowej są "obiektywne cechy i właściwości towaru". Mając wskazane kryteria na uwadze, Sąd uznał powyższą ocenę organów celnych za zasadną. Rację ma organ odwoławczy, iż towary takie jak: kwiaty, liście i motywy roślinne są elementami dodatkowymi pełniącymi indywidualną funkcję – dekoracyjną i nie są elementami niezbędnymi dla funkcjonalności samej konstrukcji. Dekoracyjny kształt tych wyrobów świadczy, iż głównym ich przeznaczeniem jest zdobienie konstrukcji, na której są umieszczane. Natomiast fakt, iż elementy te pełnią inne dodatkowe funkcje, takie jak maskowanie łączeń i ich wzmacnianie oraz zagęszczanie przestrzeni pomiędzy właściwymi elementami konstrukcyjnymi, nie wpływa na ocenę, że zasadniczy charakter tych wyrobów wynika z ich dekoracyjnej roli. Sporne towary nie przesądzają zatem o istnieniu samej konstrukcji, stanowiąc zasadniczo ich element dodatkowy. Można zbudować samą konstrukcję bez ich użycia. Możliwość dołączenia niniejszych elementów do już istniejących konstrukcji nie przesądza o konieczności uznania je za niezbędne składniki tych konstrukcji. Zasadnie Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż powyższe twierdzenia uzasadnia postać przedmiotowych elementów, a także ich identyfikacja przez importera w katalogu firmy w jednej grupie jako "kwiaty, liście i motywy roślinne". Podkreślenia dodatkowo wymaga twierdzenie organu odwoławczego, iż sam fakt umieszczania pewnych elementów w konstrukcjach stalowych klasyfikowanych do pozycji 7308 nie może stanowić decydującej przesłanki do uznania ich za części tych konstrukcji. Same w sobie wskazane elementy nie są elementami konstrukcyjnymi i wbrew twierdzeniom skarżącego, z tych elementów zasadniczo konstrukcji balustrad nie można wykonać. Powyższe oznacza, że to dekoracyjny charakter tych elementów stanowi kryterium klasyfikacji, a nie przeznaczenie, tj. możliwość użycia tych elementów wraz z innymi do konstrukcji z metalu (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 11 sierpnia 2010 r., sygn. akt I SA/Sz 247/10, CBOSA). W ocenie Sądu, nie bez znaczenia dla powyższej oceny jest możliwość wykorzystania tych elementów w produkcji innych urządzeń (karniszy), czy zdobienie np. akcesoriów kominkowych.

Wobec powyższego, zasadnie organy celne uznały, iż sporne kwiaty, liście i motywy roślinne – ze względu na swoje obiektywne cechy i właściwości - nie mogą być zaliczone do pozycji 7308, gdyż nie są częściami konstrukcji w myśl tej pozycji. W konsekwencji winny być zakwalifikowane do pozycji HS 7326 obejmującej z brzmienia pozostałe artykuły z żeliwa i stali. Zgodnie bowiem z wyjaśnieniami do pozycji HS 7326 zawartymi w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej przedmiotowa pozycja obejmuje m.in. imitacje kwiatów lub liści z żelaza lub stali, co potwierdza prawidłowość klasyfikacji takich towarów w ramach niniejsze pozycji. Słusznie zatem organ I instancji stwierdził, że przedmiotowe imitacje kwiatów, liści i motywów roślinnych, wykonane z kutego żelaza w różnych procesach technologicznych, stanowią pozostałe artykuły kute z żeliwa i stali, stąd należy je klasyfikować do podpozycji CN 73261990 obejmującej pozostałe artykuły z żeliwa i stali kute lub tłoczone, ale nieobrobione więcej, inne niż kute swobodnie.

Wobec zarzutów skargi należy zaznaczyć, iż przyczyny, dla których sporne towary nie mogą być klasyfikowane w ramach pozycji HS 7308 zostały szczegółowo przedstawione i uzasadnione w zaskarżonej decyzji organu odwoławczego, jak i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.

Organy obu instancji dokonały kwalifikacji celnej spornych towarów w oparciu o reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS).

Zdaniem Sądu nie było potrzeby – wbrew zarzutom podnoszonym w toku postępowania – zastosowania reguły 2 a ORINS, gdyż importowany towar nie był towarem niekompletnym, niegotowym, czy też kompletnym lub gotowym będącym w stanie niezmontowanym lub rozmontowanym. Strona nie importowała gotowych, określonych konstrukcji (np. ogrodzeń czy balustrad), lecz jedynie poszczególne elementy, które mogą je uzupełniać w różny sposób. Przy czym, co wskazano powyżej, organ celny dokonuje oceny cech obiektywnych importowanego towaru, a nie jego potencjalnego przeznaczenia.

Sąd nie podziela również stanowiska skarżącego, iż organy celne klasyfikując importowane towary do innych pozycji potraktowały je jako "części ogólnego użytku", co – zdaniem importera - jest niezgodne z regułami, na które się powołują, w tym z uwagą 2 do Sekcji XV Nomenklatury Scalonej. Trafnie bowiem organ odwoławczy w piśmie procesowym z dnia 15 września 2010 r. podkreślił, iż sporne towary nie są wyrobami enumeratywnie wyliczonymi w uwadze 2 do Sekcji XV Nomenklatury Scalonej, więc nie można o nich mówić jako o "częściach ogólnego użytku". Zaznaczył ponadto, iż nie kwestionuje ich zastosowania w konstrukcjach, ale nie traktuje ich jako "części konstrukcji", tylko jako konkretny element, który należy zaklasyfikować do odpowiedniej pozycji taryfy celnej.

Należy w tym miejscy podkreślić wyraźnie, iż strona skarżąca importując towar i kwalifikując go do pozycji objętej zerową stawką celną, a zatem chcąc skorzystać z określonego przywileju finansowego, winna była wykazać skutecznie, że importowane przez nią elementy są same w sobie częściami większych konstrukcji, niezbędnymi do ich stworzenia i funkcjonowania. W ofercie handlowej firmy są one tymczasem proponowane jako elementy o charakterze przede wszystkim dekoracyjnym, dodatkowym. Nie są to elementy niezbędne do stworzenia konstrukcyjnych całości – balustrad, ogrodzeń czy krat. Wprawdzie mogą one maskować pewne elementy konstrukcji czy zagęszczać ich przestrzeń, nie mogą jednak stanowić części niezbędnych do ich zamontowania i stworzenia.

Na tej podstawie, w ocenie Sądu, organ II instancji zasadnie przyjął, iż importowane kwiaty, liście i motywy roślinne z kutego żelaza winny być zaliczone do kodu 7326 19 90 00 (pozostałe artykuły z żeliwa lub stali, kute lub tłoczone, ale nie obrobione inaczej).

Analiza uzasadnienia zaskarżonej decyzji prowadzi do wniosku, iż została ona wydana bez naruszenia odpowiednich przepisów postępowania, w tym art. 121 § 1, 122, 187, 197, 210 §1 pkt. 6 i § 4 i 215 § 1 Ordynacji podatkowej. Stan faktyczny sprawy i ustalenie kwalifikacji taryfowej towaru zostały bowiem dokonane prawidłowo, zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Zdaniem Sądu organy obu instancji zebrały i w sposób wyczerpujący rozpatrzyły cały materiał dowodowy. Za zasadne Sąd uznał argumenty organów celnych uzasadniające brak konieczności skorzystania z opinii biegłego z zakresu budownictwa. Jak trafnie podkreślił organ odwoławczy, w niniejszej sprawie nie chodziło bowiem o określenie rodzaju towaru, jego właściwości czy specyficznych cech wymagających wiedzy specjalnej. Rację ma organ celny, iż ustalenie obiektywnych cech i właściwości importowanego towaru – jak wskazano powyżej istotnych kryteriów kwalifikacji – możliwe było w oparciu o wiedzę ogólną. Zatem dokonana przez organy obu instancji, na podstawie art. 191 Ordynacji podatkowej, swobodna ocena dowodów jest jak najbardziej zgodna z wymaganiami wiedzy, doświadczenia życiowego i logiki.

Organ nie miał przy tym obowiązku analizowania związku pomiędzy klasyfikacją celną a rozumieniem definicji elementów konstrukcji obiektów budowlanych zawartych w ustawie z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118 ze zm.) oraz rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690). Nie ulega bowiem wątpliwości, iż organ celny jest związany przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej towaru przede wszystkim autonomicznymi zapisami Nomenklatury Scalonej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej, wobec czego wszelkie inne uregulowania prawne, m. in. z zakresu Prawa budowlanego pozostają bez znaczenia.

Sąd nie znalazł również podstaw, by uznać zasadność zarzutu nieuzasadnienia decyzji w sposób odpowiadający art. 210 § 1 pkt 6 i § 4 Ordynacji podatkowej. Wbrew twierdzeniom skarżącego uzasadnienie zaskarżonej decyzji zawiera prawidłowe uzasadnienie faktyczne i prawne. Organ odwoławczy wskazał bowiem fakty, które uznał za udowodnione, dowody, którym dał wiarę oraz przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Ponadto w wystarczającym zakresie wyjaśnił podstawy prawne decyzji przytaczając przepisy prawa i ustosunkowując się do zarzutów odwołania.

Odnosząc się z kolei do Wiążących Informacji Taryfowych przedłożonych przez stronę skarżącą wraz z pismem z dnia 31 sierpnia 2010 r., stwierdzić należy, że Dyrektor Izby Celnej miał prawo uznać się za niezwiązany nimi i odstąpić od ich uwzględnienia. Stosownie do art. 12 ust. 2 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne wobec osoby, na którą wystawiono informację jedynie w zakresie klasyfikacji taryfowej. Dodatkowo zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu wiążąca informacja taryfowa zobowiązuje organy celne jedynie w odniesieniu do towarów, dla których formalności celne zostały dokonane po dniu, w którym informacja została przez nie wydana. Z kolei ust. 4 art. 12 wskazanego aktu stanowi m.in., że wiążąca informacja taryfowa jest ważna przez okres sześciu lat licząc od daty jej wydania. Ponadto art. 10 ust. 1 rozporządzenia komisji (EWG) Nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. U. UE. L. 93.253. 1 ze zm.) wskazuje, iż bez uszczerbku dla art. 5 i 64 Kodeksu, na wiążącą informację może powoływać się tylko jej posiadacz, a zgodnie z ust. 3 powołanego przepisu posiadacz wiążącej informacji taryfowej może korzystać z niej tylko w odniesieniu do określonego towaru, jeżeli wykaże - w przypadku informacji taryfowej - organom celnym, że istnieje całkowita zgodność między tym towarem, a towarem opisanym w przedstawionej informacji. Z powyższych przepisów wynika, iż co do zasady organy celne związane są wiążącą informacją w odniesieniu do konkretnej osoby, na którą wystawiono tę informację i jedynie w zakresie towarów, które są w niej wskazane. Oczywiste jest więc, że wiążąca informacja taryfowa wydana na rzecz jednego podmiotu nie tworzy prawa powoływania się na nią przez inny podmiot. Zasadnie zatem organ odwoławczy stwierdził, że przedłożone przez importera WIT-y nie są wiążące w niniejszej sprawie. Strona skarżąca przedłożyła bowiem WIT-y wystawione na P. - obowiązujące od dnia 04.08.2010 r. oraz WIT-y umieszczone w Systemie Europejskiej Wiążącej Informacji Taryfowej bez wskazania podmiotu, na który zostały wystawione - obowiązujące od dnia 17.06.2010 r. Ponieważ w przedmiotowej sprawie niewątpliwie przedstawione przez importera WIT-y zostały wydane już po przyjęciu zgłoszenia celnego (5.10.2006 r) i wystawione na inne podmioty (niewskazane lub na P., a nie na FIRMĘ M. ), dlatego też organy celne nie miały obowiązku ich uwzględnienia. Rację ma ponadto organ II instancji, iż strona skarżąca w sposób nieuprawniony przypisuje numery katalogowe towarom ujętym w WIT-ach nieposiadających wskazanego odbiorcy, bowiem fotografie nie zawierają żadnych informacji identyfikujących towar, a zatem nie można ponad wszelką wątpliwość ustalić tożsamości tych towarów z importowanymi.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności Sąd uznał, iż decyzja organu II instancji został wydana zgodnie z prawem materialnym i procesowym, wobec czego należało orzec o oddaleniu skargi jako bezzasadnej na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).