Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 60/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 149, art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Henryk Ożóg, Sędziowie sędzia WSA Lidia Serwiniowska, sędzia NSA Julia Szczygielska (spr.), Protokolant Z-ca Kierownika Sekretariatu Agnieszka Figura, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 26 czerwca 2014 r. sprawy ze skargi K. H. na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 9 grudnia 2013r. skarżąca K. H. zwróciła się do Przewodniczącej XIII Wydziału Cywilnego Rodzinnego Sądu Okręgowego we W o przesłanie informacji publicznej poprzez podanie : "czy sędzia I.G.zeznawała jako świadek w Wydziale XIII Cywilnym Rodzinnym tut. Sądu w okresie od 2005r. do dnia sporządzenia informacji", jak i przesłanie numerów sygnatur akt spraw , w ktorych w/w sędzia zeznawała .

Wniosek ten, wraz z pismem wnioskodawczyni z dnia 3 stycznia 2014r., w którym rozszerza swoje żądanie w zakresie "czy sędzia I.G.składając zeznania zeznała, że jest sędzią", przekazany został przez Przewodniczącą w/w XIII Wydziału Cywilnego Rodzinnego, Prezesowi Sądu Okręgowego we W. w dniu 13 stycznia 2014 r.

Prezes Sądu Okręgowego we W. pismem z dnia 15 stycznia 2014 r., poinformował wnioskodawczynię, że nie ma możliwości udostępnienia żądanej przez skarżącą informacji publicznej za okres od 2005 do 2011 roku w oparciu o wokandy sądowe, bowiem zgodnie z § 58 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej (Dz. Urz. M.S. Nr 5, poz.22), wokandy przechowuje się przez okres dwóch lat. Poinformowano także wnioskodawczynię, iż powyższą informację można również pozyskać z akt spraw sądowych, lecz informacja ta ma wtedy charakter informacji publicznej przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), bowiem jej pozyskanie wymagałoby przejrzenia wszystkich akt spraw sądowych XIII Wydziału Cywilnego Rodzinnego Sądu Okręgowego za wskazane wyżej lata, a jej udostępnienie wymagałoby przeprowadzenia czynności, które wiązałyby się z zaangażowaniem w jej pozyskanie odpowiedniej ilości środków osobowych. Jednocześnie Prezes Sądu Okręgowego we W. poinformował wnioskodawczynię, że udzielenie informacji przetworzonej wymaga wykazania przesłanki interesu publicznego i że udostępnienie żądanej informacji publicznej może nastąpić dopiero po wykazaniu przez w/w, iż uzyskanie informacji publicznej przetworzonej, uzasadnione jest szczególnie istotnym interesem publicznym i zakreślił termin 14 dni od otrzymania pisma na wykazanie przez wnioskodawczynię tego interesu. Pismo to zostało wnioskodawczyni skutecznie doręczone w dniu 16 stycznia 2014 r.

Odnośnie zaś udostępnienia danych za okres od 2012r. do dnia sporządzenia informacji, Prezes Sądu Okręgowego we W. wystosował pismo do Przewodniczącego XIII Wydziału Cywilnego Rodzinnego, zobowiązujące do przygotowania wnioskowanych przez skarżącą informacji.

Kopia tegoż pisma została skutecznie doręczona wnioskodawczyni w dniu 3 lutego 2014 r.

Pismem z dnia [...]. [...]Prezes Sądu Okręgowego udzielił wnioskodawczyni informacji publicznej podając, że z wokand XIII Wydziału Cywilnego Rodzinnego Sądu Okręgowego wynika, iż od 2012r. do dnia sporządzenia informacji, SSO I. G. nie składała zeznań jako świadek.

W dniu 7 lutego 2014r., wnioskodawczyni złożyła pismo z tej samej daty, w którym oświadczyła, że "informację publiczną dotyczącą sędzi I. G.powinna otrzymać również w zakresie roku 2011, tak jak za okres od 2012r." Ponadto stwierdziła, że informacja, o którą wnosi nie jest informacją przetworzoną tylko "prostą, ewentualnie zebraną z posiadanych dokumentów", a ponadto wskazała, iż "jest to niezwykle istotne dla Interesu publicznego, czy podając zawód podaje, że jest sędzią, ponieważ narusza równowagę stron w procesie, ponadto albo poświadcza nieprawdę, albo zataja prawdę".

W odpowiedzi na powyższe pismo skarżacej, Prezes Sądu Okręgowego pismem z dnia 17 lutego 2014 r. poinformował wnioskodawczynię – nawiązując do swego pisma z dnia 15 stycznia 2014 r., że nie ma możliwości udostępnienia żądanej informacji publicznej za okres od 2005 do 2011r. w oparciu o wokandy sądowe, bowiem zgodnie z § 58 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej, wokandy przechowuje się przez okres dwóch lat.

Równocześnie w tym samym dniu, bo 17 lutego 2014r. Prezes Sądu Okręgowego we W. decyzją [...] odmówił udostępnienia skarżacej K. H. informacji publicznej w zakresie podania, czy sędzia I.G.zeznawała jako świadek w XIII Wydziale Cywilnym Rodzinnym Sądu Okręgowego we W. oraz podania numerów sygnatur akt, w których zeznawała, a także podania informacji, czy składając zeznania zeznała, że jest sędzią, za okres od 2005 r. do 2011r. W uzasadnieniu tej decyzji organ wskazał, że informacja publiczna o jaką wnioskodawczyni wnosi, wymaga poniesienia znacznych kosztów osobowych. Jak wspomniano w piśmie z dnia 15 stycznia 2014 r., Sąd Okręgowy nie ma możliwości udostępnienia żądanej przez wnioskodawczynię informacji publicznej za okres od 2005 do 2011 roku w oparciu o wokandy sądowe, bowiem zgodnie z § 58 Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej wokandy przechowuje się przez okres dwóch lat.

Chcąc zrealizować wniosek K. H., poprzez ustalenie, czy sędzia I.G.zeznawała w charakterze świadka w XIII Wydziale Cywilnym Rodzinnym na przestrzeni lat 2005 - 2011, należałoby zdaniem organu przejrzeć wszystkie akta spraw sądowych tego wydziału za wskazane wyżej lata. Nie ulega więc wątpliwości, że powyższa informacja byłaby informacją publiczną przetworzoną, albowiem Sąd Okręgowy nie dysponuje takimi danymi, o jakie wnioskodawczyni wnosi.

Wskazano przy tym, że przeanalizowanie akt spraw, obejmujących lata od 2005 do 2011 roku, wymagałoby zaangażowania tak dużej liczby pracowników wydziału, że skutkowałoby paraliżem pracy wydziału, którego istotą nie jest przecież udzielanie informacji publicznej. Gdyby bowiem inaczej należało rozumieć pojęcie informacji przetworzonej to praktycznie każdy obywatel, bez żadnego uzasadnienia nakładałby na dysponenta informacji, w tym wypadku sąd, obowiązek dokonywania różnych szczegółowych analiz.

Mając na uwadze powyższe, jak i to, że wnioskodawczyni nie wykazała, iż uzyskanie informacji publicznej wskazanej we wniosku jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, jak i Prezes Sądu Okręgowego, w okolicznościach niniejszej sprawy nie stwierdził istnienia takiego interesu, organ działając na podstawie art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, odmówił skarżacej udostępnienia informacji we wskazanym zakresie.

Pismem z dnia 17 marca 2014r. skarżąca K.H wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we W. skargę na bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W., podnosząc, że pomimo wykazania pismem z dnia 7 lutego 2014r. przesłanki interesu publicznego - nie otrzymała informacji w sprawie. Stwierdziła przy tym, że żądana informacja ma charakter informacji prostej

Skarżąca wniosła o spowodowania udzielenia jej żądanej informacji i dodatkowo wniosła o nałożenie na Prezesa Sądu stosownej kary.

Podkreśliła, że pismem z dnia 21 lutego 2014r. poinformowała Panią Prezes Sądu Okręgowego, że korespondencja przysyłana przez PGP (nowego doręczyciela) nie dociera na [...] (adres do korespondencji), a przekazywana jest do InPost przy ulicy[...]. Stwierdziła, że wskazała adres do korespondencji skrytka pocztowa 198 przy ulicy [...]i tam powinna być dostarczana korespondencja, a nie na ulicę [...]. Zawarcie umowy nie z Pocztą Polską (tam posiada adres do korespondencji) nie zwalnia Prezes Sądu do dostarczenia korespondencji zgodnie ze wskazanym adresem tj. Małachowskiego 9.

W ocenie skarżacej, ponieważ Prezes Sądu nie przesłała Jej informacji o którą wnosiła, jak również nie przesłała informacji o innej podjętej czynności, wystąpienie z niniejszą skargą jest niezbędne.

Skarżąca wniosła zatem o uwzględnienie skargi i nakazanie Prezes niezwłoczne podjęcie stosownej czynności, oraz nałożenie na organ stosownej kary.

W odpowiedzi na skargę, Prezes Sądu Okręgowego wniósł o jej oddalenie stwierdzając, że zarzuty i wnioski skargi są bezzasadne jako że, załatwienie wniosku nastąpiło w stosownej do okoliczności formie.

Wskzanao, że skarżąca wnioskiem z dnia 9 grudnia 2013r. wystąpiła do Przewodniczącej XIII Wydziału Cywilnego Rodzinnego Sądu Okręgowego we W. o przesłanie informacji publicznej odnośnie podania "czy sędzia I.G.zeznawała jako świadek w Wydziale XIII Cywilnym Rodzinnym tut. Sądu w okresie od 2005 r. do dnia sporządzenia informacji i o przesłanie sygnatur akt". Wniosek ten wraz z uzupełnieniem wniosku dokonanym pismem wnioskodawczyni z dnia 3 stycznia 2014 r., przekazano Prezesowi Sądu Okręgowego w dniu 13 stycznia 2014 r.

Pismem z dnia 15 stycznia 2014 r. wnioskodawczyni (obecnie skarżąca) została powiadomiona o braku możliwości udostępnienia informacji publicznej za okres od 2005 r. do 2011 r. w oparciu o wokandy sądowe, bowiem zgodnie z § 58 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej, wokandy przechowuje się przez okres 2 lat. Jednocześnie poinformowano wnioskodawczynię o możliwości uzyskania tej informacji z akt sądowych, ale wówczas informacja ta nabierze charakteru informacji przetworzonej, wymagającej wykazania interesu publicznego.

Pismem z dnia 27 stycznia 2014r. Prezes Sądu Okręgowego udzielił wnioskodawczyni informacji publicznej, wskazując, iż z wokand XIII Wydziału Cywilnego Rodzinnego Sądu Okręgowego we W. wynika, iż w/w sędzia w okresie od 2012r. nie składała zeznań jako świadek.

W zakresie zaś udzielenia żądanych informacji dot. lat 2005 - 2011, decyzją z dnia [...]r.[...], Prezes Sądu Okręgowego we W. odmówił wnioskodawczyni udostępnienia informacji publicznej w zakresie podania, czy sędzia I.G. w okresie od 2005 r. do 2011 r. zeznawała jako świadek w XIII Wydziale Cywilnym Rodzinnym Sądu Okręgowego we W. oraz podania numerów sygnatur akt, w których zeznawała, a także podania informacji, czy składając zeznania zeznała, że jest sędzią. Decyzja ta została wnioskodawczyni wysłana w dniu 19 lutego 2014 r. listem poleconym na podany przez nią adres (....) i przekazana operatorowi pocztowemu - Polskiej Grupie Pocztowej S.A., który świadczy usługi pocztowe na rzecz jednostek sądownictwa powszechnego, w tym też Sądu Okręgowego we W..

Dodatkowo Prezes Sądu Okręgowego wskazał, że na mocy umowy podpisanej przez Polską Grupę Pocztową S.A. i Pocztą Polską na korzystanie ze skrytek pocztowych, od dnia 27 stycznia 2014 r. Poczta Polska ma obowiązek obsługi wszystkich przesyłek adresowanych do w/w skrytek.

Mimo dwukrotnego awiza przesyłki wysłane do wnioskodawczyni nie zostały przez nią odebrane, chociaż sam fakt odebrania awiz nie jest przez wnioskodawczynię kwestionowany, co treść skargi potwierdza.

W dniu 13 marca 2014 r. Prezes Sądu Okręgowego we W. wydał zarządzenie o ponownym wysłaniu przesyłek do wnioskodawczyni z pouczeniem o treści art. 44 § 4 k.p.a. i przesyłki te w tym samym dniu wysłano wnioskodawczyni ponownie.

W tej sytuacji zdaniem Prezesa Sądu Okręgowego chybiony jest zarzut bezczynności organu odnoszonej do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej, co w konsekwencji również sprawia, że wniosek o ukaranie Prezesa Sądu grzywną jest bezzasadny.

W nawiązaniu do odpowiedzi na skargę Prezesa Sądu Okręgowego, skarżąca w piśmie z dnia 20 marca 2014r. stwierdziła, że wniosek o informację publiczną złożyła dnia 9 grudnia 2013r. stąd Przewodniczący winien zabezpieczyć wokandy za rok 2011r., a nie dokonywać ich likwidacji. Nadto skarżaca podniosła, że korzystanie ze skrytek pocztowych nie jest równoznaczne z wydaniem przesyłki na wskazanym adresie do korespondencji, ośwaidczając równocześnie, że Prezes Sądu do dnia 20 czerwca 2014r. nie przesłał podpisanej decyzji z dnia[...]., Nr A.[...].

Podczas rozprawy przed tut. Wojewódzkim Sądem Administracyjnym, w dniu 26 czerwca 2014r pełnomocnik Prezesa Sądu Okręgowego we W. okazał potwierdzenie doręczenia opisanej wyzej decyzji Prezesa Sądu z dnia[...]., Nr A.[....], z którego wynika, iż przedmiotowa decyzja doręczona została skarżącej 31 marca 2014r. Po sporządzeniu kserokopii powyższego potwierdzenia odbioru decyzji, oryginał potwierdzenia zwrócono pełnomocnikowi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie podkreślić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny nie orzeka o istocie sprawy administracyjnej, czyli nie przyznaje określonych uprawnień, jak i nie odmawia ich przyznania. Sąd Administracyjny sprawuje jedynie stosowne do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w związku z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwaną dalej p.p.s.a. (Dz. U. z 2012r., poz. 270 ) kontrolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg m. innymi na decyzje administracyjne /pkt.1/ oraz bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a /pkt.8/.

Powyższa regulacja oznacza, że w sytuacji gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu administracji publicznej, a Sąd uzna skargę za uzasadnioną na podstawie art. 149 § 1 p.p.s.a. zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa.

Celem skargi na bezczynność organu jest bowiem doprowadzenie do wydania aktu względnie dokonania czynności lub stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Istotne jest przy tym, że w sprawach skarg na bezczynność organów administracji, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzeka biorąc pod uwagę stan rzeczy istniejący w chwili wydawania orzeczenia.

Zgodnie z wypracowaną przez doktrynę definicją stanu bezczynności, stan ten zachodzi wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie, ale mimo ustawowego obowiązku nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia, innego aktu lub też nie podjął innej stosownej czynności (vide: T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. Prawnicze LexisNexis, W-wa 2005, s. 86).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem skargi skarżąca uczyniła bezczynność Prezesa Sądu Okręgowego we W., polegającą na nie udzieleniu informacji publicznej w zakresie wniosku z dnia[...]., rozszerzonym wnioskiem z dnia 3 stycznia 2014r., w kwestii udostępnienia określonych wyżej informacji.

W tej sytuacji należało odwołać się do stosownych regulacji zawartych w ustawie z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112,

poz. 1198 ze zm.), zwanej dalej u.d.i.p. Ustawa ta bowiem określa obowiązki organu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wskazując, w jaki sposób postępowanie powinno być zakończone.

I tak podmiot, do którego złożono wniosek, jeśli wniosek ten dotyczy informacji publicznej, powinien albo udostępnić tę informację w formie czynności materialno- technicznej (art 10 u.d.i.p.), albo w drodze decyzji odmówić jej udostępnienia (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Możliwe jest także umorzenie postępowania w drodze decyzji w trybie art. 16 ust. 1 w związku z art. 14 ust. 2 u.d.i.p.

Zgodnie z kolei z art. 13 ust. 1 u.d.i.p., udostępnienie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, z zastrzeżeniem ust. 2 i art. 15 ust. 2. Organ, do którego skierowano wniosek o udostępnienie informacji ma obowiązek podjąć jedną z tych form działania w terminie wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Natomiast jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.di.p.).

W tym też zakresie bezczynność organu na gruncie ustawy o dostępie do informacji publicznej polega na tym, że organ zobowiązany do podjęcia czynności materialnotechnicznej w przedmiocie informacji publicznej takiej czynności nie podejmuje. Innymi słowy z bezczynnością organu w zakresie dostępu do informacji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy organ "milczy" wobec wniosku strony o udzielenie takiej informacji. Z bezczynnością podmiotu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej mamy do czynienia również w przypadku, gdy nie powiadamia on w trybie art. 13 ust. 2 u.d.i.p. o powodach opóźnienia i terminie, w jakim informacja zostanie udostępniona, jak i w sytuacji gdy organ nie powiadamia wnioskodawcy, iż żądana informacja nie jest informacją publiczną lub że nie posiada żądanej informacji (por. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 28 kwietnia 2011r. sygn. akt

II SAB/Sz 19/11, LEX nr 994260). Od "milczenia" organu trzeba odróżnić sytuację, w której odpowiada on na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, wskazując formę, sposób i termin udostępnienia żądanych informacji. Zatem jakikolwiek przejaw działania ze strony podmiotu zobowiązanego w sprawie o udostępnienie informacji publicznej wyklucza zarzut bezczynności (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 września 2012 r., sygn. akt I OSK 1135/12 , CBOSA).

Odnosząc przedstawione rozważania prawne do rozpatrywanej sprawy, należy stwierdzić, że skarżony organ , wobec wpływu wniosku w dniu 9 grudnia 2013r., zasadniczo powinien był najpóźniej w terminie do dnia 23 grudnia 2013r. - w ciągu 14 dni od daty wpłynięcia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.) udostępnić żądaną informację publiczną.

Z akt sprawy niewątpliwie wynika, że Przewodniczący XIII Wydziału Cywilnego Rodzinnego Sądu Okręgowego we W. pismem z dnia [...] poinformował skarżącą że nie są prowadzone rejestry składanych zeznań świadków.

W związku z uzupełnieniem i rozszerzeniem żądania skarżącej, a ujętym w opisanym wyżej piśmie z dnia 3 stycznia 2014r., Prezes Sądu Okręgowego, poinformował skarżącą pismem z dnia 15 stycznia 2014r., ozn.[...], że nie ma możliwości udostępnienia żądanej informacji za okres od 2005r. do 2011r. w oparciu o wokandy, ponieważ zgodnie § 58 zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej (Dz. Urz. M.S. Nr 5, poz.22), wokandy przechowuje się przez okres dwóch lat.

W pozostałym zakresie żądania, organ stwierdził, że udostępnienie informacji z akt spraw może nastąpić dopiero po wykazaniu przez skarżącą szczególnie istotnego interesu publicznego, jako, że żądana informacja ma charakter informacji przetworzonej.

Z kolei pismem z dnia 27 stycznia 1014r., Prezes Sądu Okręgowego poinformował skarżącą że z wokand XIII Wydziału Cywilnego Rodzinnego Sądu Okręgowego we W. wynika, że od 2012 do dnia sporządzenia informacji, SSO I. G. nie składała zeznań jako świadek.

Skarżąca w nawiązaniu do w/w pisma organu z 15 stycznia 2014r., w piśmie z dnia 7 lutego 2014r. stwierdziła m. innymi, że żądana przez nią informacja jest informacja prostą.

W kolejnym pismie z dnia 17 lutego 2014r. skierowanym do skarżacej, Prezes Sądu Okręgowego podtrzymała stanowisko, że nie ma możliwości udostępnienia żądanej informacji za okres od 2005r. do 2011 r. w oparciu o wokandy, ponieważ zgodnie § 58 w/w zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003r., wokandy przechowuje się przez okres dwóch lat.

Z akt sprawy niewątpliwie również wynika, że w dniu [...]. Prezes Sądu Okręgowego, powołując się na przepis art. 16 ust. 1 i 2 w zw. z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112 poz. 1198 ze zm.) oraz art. 104 i art. 107 kodeksu postępowania administracyjnego - po rozpatrzeniu wniosku skarżącej K. H. z dnia 9 grudnia 2013 r., rozszerzonego pismem z dnia 3 stycznia 2014r., decyzją [...]odmówił skarżącej udostępnia informacji, czy sędzia I.G.zeznawała jako świadek w XIII Wydziale Cywilnym Rodzinnym Sądu Okręgowego we W. oraz podania numerów sygnatur akt, w których zeznawała, a także podania informacji, czy składając zeznania zeznała, że jest sędzią, za okres od 2005 r. do 2011r.

W świetle powyższych ustaleń, wbrew zarzutom skarżącej - nie można postawić organowi zarzutu bezczynności.

O bezczynności organu - w niniejszej sprawie - Prezesa Sądu Okręgowego we W., można by mówić tylko wówczas, gdyby organ nie rozpatrzył w formie prawem przewidzianej żądania skarżącej lub nie podjął w sprawie żadnych czynności, a co w niniejszej sprawie nie ma miejsca.

Wskazać przy tym równocześnie należy, że w orzecznictwie, przyjęte zostało, iż orzekając w sprawie dotyczącej skargi na bezczynność organu, Sąd nie przeprowadza kontroli określonego aktu lub czynności danego organu, lecz biorąc za podstawę stan faktyczny i prawny danej sprawy rozstrzyga czy istotnie organ pozostaje w bezczynności (art. 149 p.p.s.a.).

Oznacza to, że opisana wyżej decyzja Prezesa Sądu Okręgowego z dnia [...] - jako odrębna sprawa, pozostaje poza kontrolą Sądu orzekającego w niniejszej sprawie.

W konsekwencji, stwierdzić należy, że jeżeli - tak jak ma to miejsce w niniejszej sprawie - przed wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi na bezczynność, organ wydał przewidziany prawem akt, to oznacza, że organ ten nie pozostaje w stanie bezczynności i sąd nie może uwzględnić skargi na podstawie art. 149 u.p.p.s.a., co dodatkowo powoduje, iz niezasadne jest żądanie skarżącej ukarania organu grzywną .

Równocześnie podkreslić należy, że podnoszone przez skarżącą okolicznosci zwiazane z doręczaniem Jej opisanej wyżej decyzji organu z dnia [...] nie mają istotnego znaczenia w niniejszej sprawie, z tej to przede wszystkim przyczyny, że doręczenie decyzji jest czynnością procesową, wywołujacą jedynie skutek w postaci rozpoczęcia terminu do zaskarżenia danego aktu, natomiast nie mieści się ono w katalogu czynności wymienionych w art.3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak wyżej.

J.T. 25.07.14r.