Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 698/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-04-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 2 pkt 8, art.24a pkt 9, art. 26 ust.2,
journal: Dz.U. 2005 nr 240 poz 2027
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. - Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity
article: § 12, § 35, § 44, § 45 ust. 1 i 2, § 46, § 54
journal: Dz.U. 2001 nr 38 poz 454
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Teresa Kobylecka (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek, Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal, Protokolant Asystent sędziego Sergiusz Leydo, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 kwietnia 2010r. sprawy ze skargi J. S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ewidencji gruntów i budynków I. oddala skargę; II. przyznaje od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach) na rzecz radcy prawnego R. L. kwotę 292,80 (dwieście dziewięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, w tym VAT w kwocie 52,80 (pięćdziesiąt dwa 80/100) złotych, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Starosta na podstawie art. 20 i art 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), § 46 ust. 1 i § 47 ust. 1 i ust. 3 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) oraz art. 104 kpa – po rozpatrzeniu wniosku J. S. orzekł o modernizacji operatu ewidencji i budynków miasta O. obr. 01 gmina O., polegającej na zmianie powierzchni:

1. w działce nr 12 w miejsce powierzchni 0,5392 ha wpisać powierzchnię 0,5598 ha,

2. w działce nr 24 w miejsce powierzchni 2,2064 ha wpisać powierzchnię 2,1950 ha,

3. w działce nr 179 w miejsce powierzchni 0,2894 ha wpisać powierzchnię 0,3011 ha,

4. w działce nr 180/1 w miejsce powierzchni 0,0398 ha wpisać powierzchnię 0,0375 ha,

5. w działce nr 383 w miejsce powierzchni 0,1650 ha wpisać powierzchnię 0,1628 ha,

6. w działce nr 426/3 w miejsce powierzchni 0,4819 ha wpisać powierzchnię 0,4567 ha,

7. w działce nr 539 w miejsce powierzchni 0,2009 ha wpisać powierzchnię 0,1998 ha,

8. w działce nr 548 w miejsce powierzchni 0,2391 ha wpisać powierzchnię 0,2027 ha,

9. powierzchnię działki nr 67 pozostawić bez zmian.

Rozpoznając odwołanie J. S. od powyższej decyzji Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa i art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił wprowadzenia żądanych zmian w operacie ewidencji gruntów miasta O. zgodnie z wnioskiem J. S. z dnia 14 marca 2007r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał następujący stan faktyczny:

Aktem notarialnym z dnia [...] Rep. [...] J. i A. małż. Z. przekazali swojej córce J. S. własność nieruchomości objętej prowadzoną przez Sąd Rejonowy księgą wieczystą KW nr[...], składającej się z działek nr 12, 24, 67, 179, 180, 383, 426/2, 426/3, 539 i 548, o łącznej powierzchni 6,1526 ha.

W rejestrze gruntów (tom V), sporządzonym w lutym 1995r. J. S. ujawniona była jako właścicielka działek nr 12, 24, 67, 179, 180/1, 383, 426/3, 426/2, 539 i 548, o łącznej powierzchni 6,1616 ha.

Aktem notarialnym z dnia [...] Rep. A [...] J. S. sprzedała działki nr 539 i nr 548, stanowiące łąki trwałe o łącznej powierzchni 0,4300 ha M. i R. małż. G.

W latach 2004 – 2005 dla miasta O. wykonywane były prace związane z kompleksową modernizacją ewidencji gruntów i budynków. Do projektu operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów, wyłożonego w dniach od 16 stycznia 2006r. do 3 lutego 2006r. w siedzibie Starostwa Powiatowego J. S. nie zgłaszała skarg i wniosków. Również nie zgłaszała skarg i wniosków, gdy w okresie 16 – 24 stycznia 2006r. w siedzibie Urzędu Miasta i Gminy wyłożony był do wglądu osób zainteresowanych protokół, mapy i rejestr klasyfikacyjny gruntów miasta O. w zakresie użytków gruntowych. Z dniem 4 lutego 2006r. projekt operatu opisowo-kartograficznego ewidencji gruntów opracowany w ramach modernizacji ewidencji gruntów i budynków m. O. stał się operatem ewidencji gruntów i budynków, co zostało ogłoszone w Dzienniku Urzędowym Województwa z dnia 18 września 2006r. (Informacja Starosty z dnia 20 lipca 2006r.). W terminie 30 dni od dnia ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa tej Informacji każdy, czyjego interesu prawnego dotyczyły dane zawarte w tym operacie mógł, zgodnie z art. 24a ust. 9 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne zgłosić zarzuty do danych zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków. Zarzuty zgłoszone po tym terminie należy traktować jako wnioski o zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków.

Powstałe w wyniku modernizacji ewidencji gruntów i budynków zmiany zostały wprowadzone do operatu ewidencji gruntów i budynków m. O. i stały się obowiązujące. Po modernizacji łączna powierzchnia gospodarstwa rolnego J. S. wynosiła 6,0266 ha.

Po sprzedaży przez J. S. w dniu 18 sierpnia 2006r. działek nr 539 i nr 548 o łącznej powierzchni 0,4300 ha została wprowadzona w dniu 22 listopada 2006r. zmiana w ewidencji gruntów i budynków. Jednakże z gospodarstwa J.S. odłączono powierzchnię 0,4400ha, zamiast 0,4300ha.

Wnioskiem z dnia 14 marca 2007r. J. S. zwróciła się do Starosty o "rozpatrzenie jej podania, ponieważ są duże rozbieżności w wyrysie jej działek ewidencyjnych opisanych na mapie (...) Nr 249/8/182/70 przekazanej jej razem z aktem notarialnym przez rodziców (J. i A. Z.), położonych w miejscowości O., ul. G. 1". W piśmie tym J. S. podała powierzchnie działek "dotychczasowe" z "mojej mapy ewidencyjnej (wyrysu)" oraz "obecne odpisy działek z geodezji – S.":

dotychczasowe obecne

1) dz. ewid. 426/3 46 ar 51 m² 0,4819

2) dz. ewid. 426/2 31 ar 65 m² 0,3054

3) dz. ewid. 383 15 ar 70 m² 0,1650

4) dz. ewid. 179 29 ar 40 m² 0, 2894

5) dz. ewid. 180 0,3 ar 0,0398

6) dz. ewid. 12 55 ar 0,5392

7) dz. ewid. 24 2 ha 28 ar 40 m² 2.2064

8) dz.ewid. 67 1 ha 62 ar 60 m² 1,5595

Skarżąca wniosła o "pozytywne rozpatrzenie prośby, aby były zgodne z przekazanymi przez akt notarialny tj. 6,15". Nadmieniła także, że działki nr ewid. 539 – 20,20 m² oraz nr ewid. 548 – 22,80 m², łącznie 43,00 ary sprzedała, "czyli już nieaktualne". Według wyliczeń J. S. powinna mieć 5,7226 m². Oświadczyła, że nie wyraża zgody na tak dużą rozbieżność na jej niekorzyść.

Starosta, zgodnie z art. 61 § 4 kpa zawiadomieniem z dnia 20 sierpnia 2007r. poinformował strony o wszczęciu postępowania administracyjnego "...na żądanie J. S. w sprawie zmiany powierzchni działek nr 12, 24, 67, 179, 180/1, 383, 426/2, 426/3, 539, 548 po modernizacji ewidencji gruntów obrębu O. obr. 01, gm. O.". Jako strony postępowania uznał wnioskodawczynię J. S. oraz M. i R. małż. G., obecnych właścicieli działek nr 539 i nr 548.

Powyższy wniosek, zdaniem organu odwoławczego należało traktować, zgodnie z przepisem art. 24a ust. 1 pkt 12 ustawy, jako zmianę danych objętych ewidencją gruntów i budynków, a nie jako zgłaszane, zgodnie z przepisem art. 24a ust. 1 pkt 9 zarzuty do danych zawartych w operacie z wykonanej modernizacji gruntów i budynków m.O. J. S. w swoim wniosku z dnia 14 marca 2007r. dokładnie określiła swoje żądanie i wnosiła, w związku z rozbieżnością w wyrysie jej działek ewidencyjnych opisanych na mapie Nr 249/8/182/70, o doprowadzenie do zgodności zapisów ujawnionych w ewidencji gruntów i budynków w sposób taki, by jej gospodarstwo rolne posiadało powierzchnię 5ha72ar26 m².

Organ odwoławczy podniósł, że Starosta nie mógł samowolnie zmienić treści żądania J. S. i orzec w innym zakresie niż ten, który wynikał z wniosku. Ponadto organ I instancji orzekł w odniesieniu do działki nr 180/1, która nie była przedmiotem wniosku. Skoro organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków stwierdził, że działka 180, której dotyczył wniosek nie istnieje w ewidencji oraz, że nie jest możliwe wprowadzenie żądanych zmian zgodnie z wnioskiem, powinien był odmówić ich wprowadzenia.

Ponadto organ odwoławczy podniósł, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych (§ 45 ust. 1 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r.), a dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób (§ 46 ust. 1).

Aktualny stan w ewidencji gruntów organ ustala z urzędu na podstawie m.in. dokumentów, o których mowa w § 46 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia lub na wniosek zainteresowanych. Określenie dwóch form wszczętych złożonym wnioskiem oznacza, że jeżeli postępowanie zostało wszczęte poprzez złożenie wniosku (art. 61 § 3 kpa), to taki charakter musi mieć do końca. Jeżeli organ w toku postępowania dochodzi do przekonania, że żądania strony nie można rozstrzygnąć bez jednoczesnego wszczęcia innego postępowania z urzędu, winien dać temu wyraz i zawiadomić wszystkie strony zainteresowane w oparciu o przepis art. 61 § 4 kpa. Treść wniosku zakreśla ramy postępowania administracyjnego zainicjowanego w takim trybie.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał w oparciu o cały materiał dowodowy, iż organ I instancji naruszył wskazane przepisy w sposób mający istotny wpływ na wynik sprawy. Zmiana przez organ żądania była tym bardziej niedopuszczalna, że strona sprecyzowała je w sposób wyraźny.

Ponadto organ odwoławczy podniósł, że organ I instancji po wszczęciu postępowania na wniosek J. S. zlecił jednostce wykonawstwa geodezyjnego wykonanie opracowania do celów prawnych, mającego ustalić przyczyny rozbieżności pomiędzy powierzchniami działek nr 12, 24, 67, 179, 180/1, 383, 426/2, 426/3, 539, 548 przed modernizacją ewidencji gruntów i po jej modernizacji, zalecono ustalenie przebiegu granic tych działek poprzez zastosowanie procedury wynikającej z § 37-39 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r., poprzez dokonanie pomiaru na gruncie, sporządzenie protokołu ustalenia granic oraz przygotowanie wykazu zmian gruntowych. W dniu 2 czerwca 2008r. Starosta przyjął do zasobu geodezyjnego Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej operat techniczny z wykonania w 2007r. opracowania do celów prawnych, który zaewidencjonował pod nr 2855-45/07, uzupełnił materiał dowodowy o operat techniczny przyjęty do PODGiK dniu 16 czerwca 2009r. nr [...] wykonany w ramach rękojmi i w dniu 29 czerwca 2009r. wydał decyzję orzekającą "o modernizacji ewidencji gruntów i budynków miasta O. obr. 1 gmina O., polegającej na zmianie powierzchni" nieruchomości oznaczonych numerami 12, 24, 179, 180/1, 383, 426/3, 539, 548 oraz pozostawieniu bez zmian powierzchni działki 67. Organ odwoławczy uznał, że opracowanie dokumentacji nr [...], powstałej w wyniku zlecenia w ramach rękojmi, mającego na celu usunięcie stwierdzonych usterek podczas wykonywania kompleksowej modernizacji ewidencji gruntów i budynków w obrębie O. budzi wątpliwości. Analiza przeprowadzona przez organ II instancji wykazała zmiany przebiegu granic przedmiotowych działek, potwierdzone zmianą współrzędnych punktów załamania granic tych działek oraz zmianą ich powierzchni. Organ I instancji w sposób jednoznaczny nie wskazał, które opracowanie geodezyjne znajdujące się w aktach sprawy stanowiło podstawę rozstrzygnięcia .

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na powyższą decyzję wniosła J. S., domagając się jej uchylenia oraz uchylenia decyzji organu I instancji.

Zarzuty skargi sprowadzają się do kwestionowania dokumentacji geodezyjnej opracowanej dla celów modernizacji gruntów, niewszczęcia z urzędu równolegle postępowania w sprawie wyjaśnienia rozbieżności w powierzchni działek stanowiących własność skarżącej. Zdaniem autora skargi decyzja organu odwoławczego ograniczająca się wyłącznie do uchylenia decyzji organu I instancji bez przekazania sprawy do ponownego zbadania została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Istnienie w sprawie dużych wątpliwości, zwłaszcza w dokumentacji stanowiącej podstawę orzekania przez organ II instancji sprawia, iż rozstrzygnięcie tego organu nie zostało wydane na rzetelnym i zgodnym z prawem materiale dowodowym. Zaskarżona decyzja utrwala nieprawidłowości w zakresie prowadzonej dla skarżącej ewidencji gruntów i utrzymuje niezgodny z prawem stan rzeczy.

Wskazano także na niewłaściwie podaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji treść przepisu § 54 ust. 1 rozporządzenia z dnia 29 marca 2001r., co wskazuje, że rozstrzygnięcie jest nieprawidłowe i niezgodne z przepisami.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) zadaniem sądu administracyjnego jest sprawowanie kontroli zaskarżonych aktów i czynności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, obowiązującym w dniu ich wydania, nie zaś ocena ich pod względem słuszności i celowości. Sąd na mocy art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie jest związany granicami skargi, a jedynie zakresem rozstrzygnięcia objętego decyzją.

Dokonując oceny zaskarżonej decyzji w zakresie pozostawania jej w zgodności z przepisami prawa stwierdzić należy, że nie narusza ona prawa.

Zgodnie z § 44 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. (Dz.U. Nr 38, poz. 454), zwanego dalej rozporządzeniem, prowadzenie ewidencji gruntów i budynków należy do zadań starosty i polega m.in. na utrzymaniu operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Dane zawarte w ewidencji gruntów podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek (§ 46 rozporządzenia), a do aktualizacji operatu stosuje się odpowiednio § 35 rozporządzenia, który wymienia źródła danych ewidencyjnych niezbędnych do założenia ewidencji gruntów (§ 45 ust. 2). Oznacza to, że starosta jako organ I instancji w sprawach ewidencji gruntów rejestruje stany podmiotowe i przedmiotowe zmieniające się w czasie w oparciu o stosowne, kolejno powstające dokumenty prawne. Ewidencja gruntów nie tworzy bowiem stanów prawnych, lecz je rejestruje. Aktualizacja operatu ewidencyjnego w myśl § 45 ust. 1 stanowi wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych na podstawie tzw. źródłowych dokumentów ewidencyjnych, służących do zakładania, czy modernizacji ewidencji. Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy, definiującej ewidencję gruntów jako jednolity dla kraju systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami oraz stosownie do obowiązku utrzymania ewidencji w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi należy przyjąć, iż w ramach aktualizacji ewidencji, dopuszczalne jest usuwanie zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków błędów, jeśli ich istnienie pozostaje w sprzeczności z aktualnym stanem dokumentów źródłowych. Należy podkreślić, że z relacji przepisów umożliwiających aktualizację ewidencji gruntów i budynków (§ 44 pkt 2, § 45 ust. 1 i 2 oraz § 46 ust. 1 rozporządzenia) oraz przepisów stanowiących podstawę ujawnienia w ewidencji praw osób do gruntów i budynków (art. 2 pkt 8, art. 26 ust. 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne – Dz.U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.), § 12 ust. 1, § 35 rozporządzenia - nie można poprzez żądanie wprowadzenia w ewidencji zmian dochodzić ani udowadniać swoich praw właścicielskich oraz uprawnień do władania nieruchomością. Przepisy te nie dają podstaw do aktualizacji ewidencji w zakresie danych określających prawa osób do gruntów.

W sprawie niniejszej należy stwierdzić, że istotą tego postępowania jest żądanie skarżącej, aby Starosta – jako organ prowadzący ewidencję gruntów - dokonał zmiany powierzchni działek stanowiących jej własność, poprzez wpisanie w miejsce powierzchni obecnie widniejących w ewidencji, powierzchni które wynikają z aktu notarialnego z dnia 28 sierpnia 2006r. Rep. [...] opisane są na mapie Nr [...] Skarżąca dokładnie określiła we wniosku z dnia 14 marca 2007r., na podstawie którego wszczęto niniejsze postępowanie, powierzchnie działek nr 426/3, 426/2, 383, 179, 180, 12, 24, 67, które według niej powinny być wpisane do ewidencji w miejsce obecnie określonych. Jak wynika z oświadczenia pełnomocnika skarżącej, złożonego na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 22 kwietnia 2010r. skarżąca nie modyfikowała treści wniosku z dnia 14 marca 2007r.

Należy mieć na uwadze, że powierzchnie działek kwestionowane przez skarżącą zostały wprowadzone do operatu ewidencji gruntów i budynków m. O. w wyniku przeprowadzonej modernizacji kompleksowej ewidencji gruntów i budynków na obszarze m. O. Skarżąca nie zgłaszała uwag do danych ujawnionych w projekcie operatu opisowo-kartograficznego w okresie jego wyłożenia, a wniosek z dnia 14 marca 2007r. złożyła po upływie terminu do zgłaszania zarzutów do danych zawartych w ewidencji gruntów ujawnionych w operacie opisowo-kartograficznym, który minął dnia 18 października 2006r. (art. 24a pkt 9 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - Dz.U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027 ze zm.). Wynika to z prawidłowych ustaleń organu odwoławczego.

Trafnie zatem i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego uznał, że decyzja Starosty z dnia [...] nie mogła dotyczyć "modernizacji" operatu ewidencji gruntów i budynków miasta O. obr. 1 gmina O. w zakresie zmiany powierzchni działek, jak to potraktował organ I instancji, lecz zmiany danych objętych ewidencją.

Zauważyć w tym miejscu należy, że w postępowaniu wszczętym na wniosek, to wnioskodawca zakreśla granice rozpoznawanej sprawy, a rozstrzygnięcie organu winno odnosić się do tego żądania i nie może zawierać orzeczenia w przedmiocie, którego wniosek nie dotyczył. Natomiast w sprawie wszczętej z urzędu ramy i granice rozpoznawanej sprawy określa organ administracji, a rozstrzygnięcie dotyczy przedmiotu, który objął postępowaniem. W sprawie niniejszej postępowanie zostało wszczęte na wniosek J. S. z dokładnie określonym żądaniem, które mimo zgromadzonego materiału dowodowego, przeprowadzonych pomiarów i sporządzonych operatów geodezyjnych nie zostało zmienione. Ono zatem wytyczało granice rozpoznawanej sprawy.

Należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że skoro nie było możliwości zmiany ewidencji gruntów i budynków w sposób wskazany we wniosku z dnia 14 marca 2007r., to należało odmówić wprowadzenia wnioskowanych zmian.

Organ odwoławczy słusznie także zwrócił uwagę, że Starosta niezgodnie z wnioskiem objął rozstrzygnięciem działki, których nie dotyczył wniosek J. S., tj. działkę nr 180/1, której nie było w ewidencji oraz działki nr 539 i nr 548, które nie były już własnością J. S., wobec czego wyłączyła je z żądania zmiany ich powierzchni.

Należy wskazać, że w przypadku ustalenia przez organ w toku niniejszego postępowania nieprawidłowości w powierzchni działek wprowadzonych do ewidencji gruntów i budynków w trakcie modernizacji organ ten powinien wszcząć postępowanie z urzędu w celu usunięcia tych nieprawidłowości. Wynika to także z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, w której stwierdzono, że analiza przeprowadzona przez organ II instancji wykazała zmiany przebiegu granic przedmiotowych działek, potwierdzone zmianą współrzędnych punktów załamania granic tych działek oraz zmianą ich powierzchni. Jednak z akt nie wynika, aby takie postępowanie zostało wszczęte. To jednak nie może stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji, która zapadła po badaniu zasadności wnioskowanych zmian powierzchni działek, stanowiących własność skarżącej.

Zauważyć trzeba, odnosząc się do zarzutów skargi, że umowy zawarte w formie aktów notarialnych, dotyczące przeniesienia prawa własności do nieruchomości mogą być podstawą do uwidocznienia w ewidencji zmian praw osób do gruntów i budynków na podstawie § 12 rozporządzenia. Wbrew jednak temu, co wywodzi skarżąca wskazana przez nią dokumentacja geodezyjna nieruchomości (Nr [...]), sporządzona przed przeprowadzeniem z urzędu modernizacji kompleksowej ewidencji gruntów i budynków m. O., nie może stanowić podstawy do dokonania zmian w ewidencji gruntów w zakresie powierzchni nieruchomości, która podlegała później podziałowi (działka nr 180), częściowej sprzedaży (działki nr 539, nr 548). Akt notarialny z 16 stycznia 1989r., przedstawiony w sprawie przez skarżącą może jedynie stanowić dowód na okoliczność zmiany prawa własności, tj. przejścia tego prawa na skarżącą. Te natomiast dokumenty, które były w nim opisane i powołane przez skarżącą, tzn. dokumentacja geodezyjna z 1970r., dotyczące powierzchni działek, straciły swą aktualność wobec przeprowadzonej modernizacji kompleksowej ewidencji w latach 2004 – 2005 dla m. O., w toku której zmieniono ich powierzchnie. Oznacza to, że akt notarialny z 1989r., jako dowód powierzchni i oznaczenia nieruchomości nie może obecnie na nowo "odżyć" i stać się w tym zakresie podstawą do dokonania przez organy administracji na jego podstawie zmian powierzchni w ewidencji gruntów.

Z przytoczonych powodów Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżona decyzja uchylająca decyzję organu I instancji i odmawiająca wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków nie narusza prawa.

Nie zmienia tego stanowiska niewłaściwie zacytowana w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji treść przepisu § 54 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r., gdyż nie miało to wpływu na treść rozstrzygnięcia.

Skoro zatem podniesione w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku, a jednocześnie brak jest okoliczności, które z urzędu należałoby wziąć pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).