Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 781/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą decyzję I instancji
Powołane przepisy: article: Art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 7b ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2010 nr 193 poz 1287
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jednolity

SENTENCJA

Sygn. akt III SA/Kr 781/12 | | WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 23 stycznia 2013r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski, Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.), SO del. Janusz Bociąga, , Protokolant Urszula Bukowiec, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013r., sprawy ze skargi M. W., na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, z dnia 4 kwietnia 2012r. Nr [...], w przedmiocie ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącej kwotę 440 zł (słownie: czterysta czterdzieści złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną przez M. W. decyzją z dnia 4 kwietnia 2012 r. znak [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję Starosty z [...] 2012 r., znak: [...] orzekającą o wykreśleniu z części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków działki nr [...], położonej w L.

Jako podstawa prawna decyzji wskazany został przepis art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz.1071 ze zm.) w zw. z art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.).

Decyzja zapadła w następujących okolicznościach stanu faktycznego:

Zawiadomieniem z 25 marca 2008 r. Starosta wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków wsi L mającej na celu dopisanie działce bez oznaczenia, figurującej na mapie ewidencyjnej numeru [...]. Postępowanie to zakończyło się decyzją Starosty z [...] 2008 r., znak: [...], orzekającą o dopisaniu działce bez oznaczenia figurującej na mapie ewidencyjnej wsi L numeru [...]. W uzasadnieniu ww. decyzji wskazano, iż w arkuszu posiadłości gruntowej nr [...] wpisana była m.in. działka nr [...] (0.1371 ha), natomiast działka nr [...] (0.1733 ha) wpisana była w arkuszu nr [...]. Działka nr [...] (0.1371 ha) została podzielona na działkę nr [...] (0.1166 ha) oraz nr [...] (0.0205 ha). Działka nr [...] figuruje w jednostce rejestrowej nr [...], gdzie jako właściciel wpisana jest M. W. Obecnie na mapach ewidencyjnych wsi L figuruje działka bez oznaczenia, granicząca od zachodu z działką nr [...], a od wschodu z działką nr [...]. Z analizy powierzchni ustalono, że uwidoczniona na mapie ewidencyjnej wsi L działka bez oznaczenia ma powierzchnię działki nr [...] (0.0205 ha).

W dniu 21 października 2010 r. do Wydziału Geodezji i Gospodarki Gruntami Starostwa Powiatowego wpłynęło pismo I. F. z prośbą o wyjaśnienie stanu własności działki nr [...] w L, zaś w rezultacie uzyskanych wyjaśnień w dniu 22 listopada 2010 r. I. i K. F. oraz J. i A. P. (poprzedni właściciele działki nr [...]) zwrócili się z prośbą o ponowną analizę dokumentów dotyczących wkreślenia na mapę działki nr [...]. W dniu 7 grudnia 2010 r. w Wydziale Geodezji i Gospodarki Gruntami Starostwa Powiatowego spisany został protokół, zgodnie z którym I. i K. F. wnieśli o wznowienie postępowania zakończonego decyzją z [...] 2008 r., znak: [...], powołując się na niezawiniony brak udziału w postępowaniu, spełniający ich zdaniem znamiona przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.

Postanowieniem z [...] 2010r., znak: [...] Starosta wznowił postępowanie w sprawie. Po jego przeprowadzeniu wydana została decyzja z [...] 2011 r., znak: [...], w której organ ten orzekł o uchyleniu decyzji z [...] 2008 r. oraz o umorzeniu postępowania w sprawie. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż po przeprowadzonej analizie dowodów stwierdzono brak występowania dokumentów pozwalających na jednoznaczne usytuowanie działki nr [...] na mapie ewidencyjnej. Jak podkreślono, zgodnie z protokołem granicznym i załączonym do niego szkicem polowym, znajdującym się w operacie [...] z 2 sierpnia 2002 r. dotyczącym podziału działek nr [...], pb [...] ustalona została zachodnia granica działki nr [...] z działką nr [...], która to granica "biegnie wzdłuż ogrodzenia trwałego i wyznaczają ją punkty nr 26, 22 (...)". Organ pierwszej instancji powołał się również na postanowienie Sądu Rejonowego [...] ([...]) dotyczące uwłaszczenia m.in. działki nr [...] na rzecz J. W. oraz pozyskaną kopię wyrysu z mapy ewidencyjnej z 1 września 1999r., znajdującego się w sądowych aktach sprawy uwłaszczeniowej. Zgodnie z wyżej wymienionym wyrysem działka nr [...] znajduje się w sąsiedztwie działki nr [...], natomiast brak jest wkreślonej działki nr [...].

Reasumując, organ pierwszej instancji stanął na stanowisku, iż przeprowadzenie ponownego postępowania w sprawie wkreślenia działki nr [...] na mapę ewidencyjną będzie możliwe po opracowaniu i przedłożeniu dokumentacji, z której wynikałoby usytuowanie wyżej wymienionej działki. W rezultacie wniesionego odwołania decyzja Starosty została utrzymana w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] 2011 r., znak: [...]. W decyzji tej potwierdzono ustalenia dokonane przez organ pierwszej instancji, zwrócono jednocześnie uwagę na zaistniałą w rezultacie uchylenia decyzji z [...] 2008 r., znak: [...] rozbieżność między częścią opisową i kartograficzną operatu ewidencyjnego dla obrębu L. Od decyzji z [...] 2011 r. nie została wniesiona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

W dniu 23 stycznia 2012 r. Starosta - działając w celu usunięcia powyższej rozbieżności - zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania

w sprawie: [...] dotyczącego wykreślenia z części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków działki nr [...] położonej w L. Jednocześnie Starosta wezwał strony postępowania do przedłożenia dokumentu potwierdzającego usytuowania tej działki na mapie ewidencyjnej.

Postępowanie to zakończono decyzją z [...] 2012 r., znak: [...] orzekającą o wykreśleniu wyżej wymienionej działki z części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż na podstawie całego zebranego dotychczas w sprawie materiału dowodowego nie można jednoznacznie stwierdzić gdzie powinna być usytuowana działka ewidencyjna nr [...], brak bowiem jakiegokolwiek dokumentu który pozwalałby określić jej położenie na mapie ewidencyjnej. Dokumentu takiego nie przedłożyła również zainteresowana strona. Z drugiej strony zebrane zostały dokumenty wskazujące, iż działka nr [...] odpowiada dawnej działce nr [...] (por. wykaz zmian z 1995 r. dostarczony przez I. i K. F.) i tak też do dnia dzisiejszego jest przez właścicieli tej działki użytkowana. Dodatkowa analiza stanu faktycznego przeprowadzona przez pracownika Starostwa Powiatowego również nie pozwoliła na określenie położenia wspomnianej działki. W szczególności pozyskane przez organ kopie map znajdujących się w Archiwum Państwowym ujawniają jedynie podział działki nr [...] na działki nr [...] i nr [...]. Na tej podstawie organ doszedł do wniosku, iż w celu usunięcia rozbieżności zachodzącej między częścią opisową i kartograficzną operatu ewidencji gruntów i budynków dla obrębu L, należy orzec o wykreśleniu z części opisowej działki ewidencyjnej nr [...].

Na decyzję Starosty z [...] 2012 r. wniesione zostało przez M. W. odwołanie w którym zarzuciła między innymi naruszenie przepisów art. 7, art. 77 oraz art. 107 k.p.a., jak również naruszenie ogólnych zasad dokonywania zmian danych ujawnionych w operacie ewidencyjnym, a w szczególności § 46 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków. Zdaniem strony odwołującej się, dokonana zmiana w operacie ewidencyjnym nie została oparta na żadnym ze wskazanych w przepisie źródeł dokonywania zmian, zaś dokumentem w oparciu o który powinna nastąpić aktualizacja ewidencji powinno być w tym przypadku zwłaszcza odpowiednie opracowanie geodezyjne i kartograficzne. Z tej przyczyny organ uchybił obowiązkowi wszechstronnego skompletowania materiału dowodowego w sprawie, w sposób nieuzasadniony przerzucając ten obowiązek na stronę postępowania.

Po rozpoznaniu odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wydał opisaną na wstępie decyzję. Wyjaśniając kwestie prawne, iż przedmiotowe postępowanie dotyczy aktualizacji operatu ewidencji gruntów i budynków. Zasady prowadzenia wyżej wymienionego rejestru, a także dokonywania zmian ujawnionych w nich danych określają przepisy ustawy - Prawo geodezyjne i kartograficzne oraz przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz. 434). Z § 44 powyższego rozporządzenia wynika, że starosta jest zobowiązany do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Z kolei według § 45 ust. 1 tego rozporządzenia aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzenie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych. Aktualizacji danych zawartych w ewidencji starosta dokonuje bądź z urzędu, bądź na wniosek uprawnionych podmiotów (właścicieli, użytkowników wieczystych, trwałych zarządów nieruchomości czy użytkowników gruntów państwowych i samorządowych), po przedłożeniu stosownych dokumentów uzasadniających potrzebę aktualizacji. Zgodnie z § 46 ust. 2 rozporządzenia z urzędu wprowadza się dane wynikające z: a) prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych; 2) opracowań geodezyjnych i kartograficznych, przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych; 3) dokumentacji architektoniczno- budowlanej gromadzonej i przechowywanej przez organy administracji publicznej; 4) ewidencji publicznych prowadzonych na podstawie innych przepisów.

W rozpatrywanym przypadku postępowanie w sprawie aktualizacji danych ewidencyjnych zostało wszczęte przez Starostę z urzędu. Postępowanie to miało na celu usunięcie zaistniałej niespójności między częścią opisową i kartograficzną operatu ewidencji gruntów. W części opisowej ujawniona została działka ewidencyjna nr [...], która nie jest wykazywana na mapie ewidencyjnej. Taki stan rzeczy jest niemożliwy do zaakceptowania, jest bowiem zupełnie oczywistym że informacje ujawnione w operacie ewidencyjnym powinny mieć charakter spójny. Starosta słusznie zatem według organu odwoławczego podjął działania mające na celu wyjaśnienie powyższego stanu rzeczy. W rezultacie przeprowadzonego postępowania dowodowego organ ten doszedł do wniosku, iż umiejscowienia działki ewidencyjnej nr [...] nie da się w żaden sposób wykazać. Mimo skierowanego wezwania, dokumentu który mógłby określić miejsce położenia tej działki nie dostarczyła również M. W. ujawniona w operacie ewidencyjnym w charakterze właściciela działki ewidencyjnej nr [...]. Na tej podstawie organ ewidencyjny doszedł do wniosku, że ujawnienie powyższej działki w części opisowej operatu ewidencyjnego powinno zostać usunięte.

Organ odwoławczy podkreślił, że w sprawie niniejszej wystąpiło zagadnienie formy w jakiej powinna zostać dokonana powyższa zmiana ewidencyjna. Według odwołującej to organ winien sporządzić opracowanie geodezyjne i kartograficzne, z którego wynikałaby wprowadzona przez ten organ zmiana. Argument ten znajduje uzasadnienie w treści § 46 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków, który to przepis określa katalog dopuszczalnych źródeł dokonywania zmian ewidencyjnych.

Stanowisko wyrażone w odwołaniu, zdaniem organu odwoławczego nie zasługuje jednak na uznanie. O ile M W. trafnie według organu zwróciła uwagę, iż zaskarżona decyzja wydana została na podstawie § 46 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów o budynków, to jednak nie można wysnuć wniosku, iż aktualizacja operatu ewidencyjnego mogła w rozpatrywanym przypadku zostać dokonana wyłącznie w oparciu o sporządzone opracowanie geodezyjne i kartograficzne. Przepis § 46 powyższego rozporządzenia nie określa bynajmniej zamkniętego katalogu źródeł dokonywania zmian ewidencyjnych. Treść tego przepisu wskazuje jedynie na to kiedy postępowanie w sprawie wprowadzenia zmiany powinno zostać wszczęte z urzędu. Poza wspomnianym przepisem rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów i budynków zawiera jeszcze inne przypadki źródeł dokonywania zmian zamieszczone w § 12 rozporządzenia - ten z kolei przepis dotyczy wyłącznie zmian polegających na ujawnieniu w ewidencji określonych praw podmiotowych.

Analizując treść § 46 rozporządzenia, organ podkreślił, że przepis ten został wprowadzony z myślą o typowej sytuacji dokonywania zmiany stanu ewidencyjnego, który sam w sobie spełnia ogólne kryteria zgodności z podstawowymi zasadami prowadzenia tego rejestru, m.in. z zasadą spójności i zupełności zamieszczonych

w nim danych. Obowiązek dokonywania zmiany na podstawie opracowania geodezyjnego służy w tym przypadku zapewnieniu gwarancji, że dotychczasowy stan ewidencyjny - zgodny z ogólnymi zasadami prowadzenia ewidencji - nie może ulec zmianie, która nie miałaby odpowiedniej podstawy w należycie sporządzonej dokumentacji oraz która niejednokrotnie nie byłaby bez niego technicznie możliwa do wprowadzenia.

Inaczej rzecz się przedstawia wówczas, gdy stan ewidencyjny podlegający aktualizacji jest już sam w sobie sprzeczny, zaś dokonywana zmiana (tj. zmiana w części opisowej) może zostać wprowadzona bez konieczności sporządzenia właściwego opracowania. Tak właśnie rzecz się przedstawia w rozpatrywanym przypadku. W stanie faktycznym sprawy sporządzenie opracowania geodezyjnego mijałoby się w ocenie organu z celem, ponieważ opracowanie takie nie mogłoby już dostarczyć żadnych nowych informacji ponad te posiadane już do tej pory przez organ ewidencyjny. Wprowadzona zmiana dotyczy części opisowej ewidencji, nie zaś części kartograficznej operatu ewidencyjnego. Jak zaznaczył organ, przedmiotowa działka ewidencyjna nr [...] nie może w żaden sposób zostać umiejscowiona na mapie. W tych wyjątkowych przypadkach kiedy nie zachodzi żadna wątpliwość w przedmiocie zasadności dokonania zmiany danych ewidencyjnych (przykładowo gdy obecne dane w operacie geodezyjnym są wzajemnie sprzeczne) organ prowadzący ewidencję może z urzędu dokonać wykreślenia działki, co do której nie jest możliwym umiejscowienie jej na mapie ewidencyjnej.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi M. W. Zarzuciła decyzji naruszenie przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne poprzez błędną wykładnię, wyrażającą się w przyjęciu, że w ustalonym stanie faktycznym należało dokonać wykreślenia części opisowej operatu w ewidencji gruntów i budynków działki numer [...] położonej w L. Powołując się na te uchybienia wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację wskazaną w uzasadnieniu decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270) sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, zgodnie z art. 145 § 1 tejże ustawy, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisów prawa materialnego, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, albo też do naruszenia przepisów prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania albo stwierdzenia nieważności decyzji. Przystępując do oceny legalności zaskarżonych decyzji (postanowień) sąd bada czy zaskarżona decyzja (postanowienie) nie narusza prawa oraz czy zostały wydane w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu.

Kierując się powyższymi kryteriami stwierdzić należy, że skarga M. W. podlega uwzględnieniu. Analiza akt sprawy i przedstawiony w uzasadnieniu decyzji przebieg kolejnych postępowań dotyczących, działki [...] położonej w L oraz powołane przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38 poz. 455) wskazują, że intencją organu, który wszczął postępowanie z urzędu było usunięcie błędnego jego zdaniem wpisu w części opisowej bazy danych ewidencyjnych działki nr [...].

Zgodnie z ustawą z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (w/w) ewidencja gruntów i budynków jest jednolitym dla kraju, systematycznym i aktualizowanym zbiorem informacji o gruntach, budynkach i lokalach ich właścicielach oraz innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami lub lokalami (art. 2 pkt 8 ustawy). Nośnikiem wskazanych informacji jest zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów i dokumentów uzasadniających wpisy do tych rejestrów. Stosownie do przepisów art. 20 ust. 1 pkt 1 powołanej ustawy, przedmiotowy zakres informacji w odniesieniu do gruntów obejmuje informacje dotyczące ich położenia, granic, powierzchni, rodzaju użytków gruntowych, oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty.

Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne nie reguluje szczegółowo trybu i zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków. Materia ta jest uregulowana powołanym wyżej rozporządzeniem Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. Rozporządzenie to nakłada na starostę jako organ prowadzący ewidencję gruntów i budynków m.in. obowiązek utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualizacji zgodnie z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Równocześnie przepis § 12 tego rozporządzenia określa jakiego rodzaju dokumenty mogą stanowić podstawę uwidocznionego w ewidencji zmian praw osób do gruntów i budynków oraz zmian danych liczbowych i opisowych działek.

Wprowadzenie zmian w ewidencji następuje albo w drodze czynności materialno technicznej w następstwie zgłoszenia zmiany w trybie § 48 i następnych rozporządzenia, o której zawiadamia się strony, albo w przypadku gdy aktualizacja operatu ewidencyjnego wymaga wyjaśnienia lub uzyskania dodatkowych dowodów – w trybie przeprowadzonego przez starostę postępowania zakończonego decyzją.

W rozpatrywanym przypadku wprowadzenie zmiany dotyczącej części opisowej ewidencji polegającej na wykreśleniu z niej działki nr [...] bez wątpienia wymagało przeprowadzenia postępowania administracyjnego, które zostało przez Starostę wszczęte z urzędu.

W takim przypadku gdy inicjatywa wszczęcia postępowania pochodzi od organu na tym organie spoczywa ciężar uzyskania koniecznych do przeprowadzenia tego postępowania dowodów, dokumentów.

Wprawdzie nie stanowiło zasadniczego błędu zwrócenie się do strony postępowania o przedłożenie dokumentu potwierdzającego usytuowanie działki na mapie ewidencyjnej, jednakże konsekwencją braku przedłożenia takiego operatu nie mogło być wykreślenie działki nr [...] z części opisowej ewidencji.

Usuwanie błędów lub omyłek w ewidencji w ramach jej aktualizacji nie jest wyłączone, jednakże warunkiem jest, aby tego rodzaju aktualizacja została uzasadniona aktualnym stanem prawnym, lub wynikała z opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian ewidencyjnych (wyrok WSA w Krakowie z dnia 13.04.2010 r. III SA/Kr 377/09, z dnia 13.10.2010 r. III SA/Kr 277/09, wyrok NSA z dnia 30.09.2011 r. I OSK 1628/10). Oznacza to, że w zakresie pojęcia "aktualizacji" ewidencji może mieścić się usunięcie rozbieżności pomiędzy częścią opisową a kartograficzną operatu ewidencyjnego, jednakże zadaniem organu było ustalenie przyczyn powstania tej rozbieżności. W szczególności wyjaśnienia wymaga czy i na jakiej podstawie sporna działka nr [...] została ujawniona w księdze wieczystej KW [...]. Tymczasem w aktach sprawy brak jest odpisu z w/w księgi wieczystej (jedynie kserokopia niewiadomego pochodzenia). Uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie wskazuje na żadne ustalenia kwestii aktualnego stanu prawnego spornej działki a jedynie powołuje się na niemożność, wskazania jej usytuowania na mapie ewidencyjnej.

Nie można przemilczeć faktu, że w uzasadnieniu decyzji Starosty z daty [...] 2008 r. (uchylonej w wyniku wznowienia postępowania) organ z kolei wskazał iż działka ta figuruje w części kartograficznej, lecz nie posiada oznaczenia.

Wskazane wyżej uchybienia przepisom postępowania tj. art. 7, 77 kpa mogły mieć istotny wpływ na wynik postępowania. Stwierdzenie to jest wystarczające do uznania , że brak było podstaw do wprowadzenia aktualizacji ewidencji polegającej na wykreśleniu z części opisowej operatu ewidencji gruntów i budynków działki nr [...] położonej w L, wpisanej w ewidencji gruntów i budynków jako własność M. W.

Z tych względów uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ppsa w zw. z art. 135.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.