Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 22/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa
Powołane przepisy: article: art. 149, art. 161 par. 1 pkt 3 , art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 26 kwietnia 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Zgierski Sędziowie Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.) Protokolant st. asystent sędziego Agnieszka Gortych-Ratajczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2017 roku sprawy ze skargi A. N. na bezczynność Burmistrza Miasta B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza, że bezczynność organu miała miejsce bez rażącego naruszenia prawa; 2. umarza postępowanie w zakresie zobowiązania organu do załatwienia wniosku skarżącej z dnia 27 grudnia 2016 r.; 3. zasądza od Burmistrza Miasta B. na rzecz skarżącej kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. a.bł.


UZASADNIENIE

A. N. pismem z dnia 26 stycznia 2017 r. wniosła skargę na bezczynność Burmistrza Miasta B. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Skarżąca wyjaśniła, że wnioskiem z dnia 27 grudnia 2016r. wystąpiła do organu o udostępnienie, w formie elektronicznej, informacji publicznej w zakresie kartotek zwierząt wyłapanych w trakcie obowiązywania umów z Fundacją A, tj. w latach 2015-2016 oraz udostępnienia aktualnie obowiązującej umowy bądź aneksu do umowy w temacie bezdomności zwierząt z miasta B. Organ, pismem z dnia 10 stycznia 2017 r. poinformował skarżącą, iż wniosek zostanie rozpatrzony w terminie do dnia 24 stycznia 2017 r. z powodu mnogości bieżących spraw ograniczających możliwości czasowe konieczne do przygotowania odpowiedzi na złożony wniosek, ale do dnia wniesienia skargi nie otrzymała żądanych informacji

Strona skarżąca wskazała na naruszenie art. 61 ust. 1 i 2 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 w zw. z art. 1 ust. 1, art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 13 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 roku o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2016 roku,poz.1764 j.t.), poprzez nierozpatrzenie wniosku z dnia 27 grudnia 2016 r.

Opierając się na wskazanych zarzutach autorka skargi wniosła o zobowiązanie organu do dokonania czynności zgodnie z wnioskiem z dnia 27 grudnia 2016 r. w terminie 14 dni od daty otrzymania prawomocnego wyroku oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania wg norm przepisanych.

Odpowiadając na skargę Burmistrz Miasta B. wniósł o umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość argumentując, że pismem z dnia 27 stycznia 2017 r. organ w odpowiedzi na wniosek skarżącej przesłał drogą elektroniczną wnioskowane dokumenty w postaci skanów kartotek zwierząt oraz skan umowy z Fundacją A z dnia 14 grudnia 2016 r. Organ nadmienił nadto, iż bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem informacja została udostępniona z niewielkim opóźnieniem, co nie stanowi istotnego naruszenia przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd uwzględniając skargę na bezczynność organu administracji publicznej w sprawach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – w skrócie: "P.p.s.a." – stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności i w związku z tym zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu, albo do dokonania czynności (art. 149 § 1 pkt 1 i 3 P.p.s.a.).

Jednocześnie sąd stwierdza, czy bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (art. 149 § 1a P.p.s.a.). Zobowiązanie sądu do zawarcia w wyroku oceny, czy w sprawie doszło do bezczynności i jaki miała ona charakter wskazuje na niezasadność wniosku pełnomocnika strony skarżącej o umorzenie postępowania w całości. Sąd jest zobowiązany bowiem do orzeczenia o tym, czy w sprawie bezczynność miała miejsce i jaki był jej charakter na dzień wniesienia skargi. Nie ulega wątpliwości, że do dnia wniesienia skargi do sądu Burmistrz Miasta B. pozostawał w stanie bezczynności, nie udzielając informacji nawet we wskazanym przez siebie terminie 24 stycznia 2017 roku. Żądanie skargi w dniu jej wniesienia było zatem w pełni uzasadnione.

Stosownie do treści art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. do udostępniania informacji publicznej zobowiązane są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Poza sporem jest, że wniosek w niniejszej sprawie został skierowany do organu zobowiązanego do udostępnienia informacji publicznej, jak również, że żądana przez skarżącą informacja jest informacją publiczną.

Na gruncie ustawy u.d.i.p. udostępnienie informacji publicznej powinno nastąpić bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 1 u.d.i.p.). Jednakże jeśli informacja publiczna nie może być udostępniona w tym terminie, podmiot obowiązany powiadamia o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku (art. 13 ust. 2 u.d.i.p.).

Organ skorzystał z możliwości, jaką daje powołany przepis, jednakże i termin wskazany przez Burmistrza został naruszony. Nie ulega zatem wątpliwości, ze organ dopuścił się bezczynności. Zważywszy jednak, że okres bezczynności nie był znaczny i po wniesieniu skargi do sądu organ udostępnił żądaną informację, zaistniała w sprawie bezczynność nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa, dlatego – na podstawie art. 149 § 1a P.p.s.a. – sąd orzekł, jak w punkcie pierwszym wyroku.

Natomiast udostępnienie informacji po wniesieniu skargi ma taki skutek, że bezprzedmiotowe staje się żądanie zobowiązania organu do załatwienia wniosku w określonym terminie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wobec tego sąd stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe, o czym orzeczono w punkcie drugim wyroku

W punkcie trzecim wyroku sąd orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego w oparciu o przepis art. 200 i art. 205 § 1 P.p.s.a. Na zasądzone koszty składa się wpis uiszczony przez stronę.

a.tp.