Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2348/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Machlejd, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak, Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), , Protokolant Mariusz Gąsiński-Goc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 lutego 2007 r. sprawy ze skargi M. [...] Sp. z o.o. w K. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2006 r. znak [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma. skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2006 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 127 § 3 kpa, po rozpatrzeniu wniosku M. [...] Sp. z o.o. z siedzibą w K. o ponowne rozpatrzenie sprawy,

- utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] sierpnia 2006 r., którą odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2006 r. znak [...].

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż pismem z dnia [...] lutego 2006 r. poinformował zarządcę obiektu – M. [...] Sp. z o.o., iż zlecił na jej koszt wykonanie ekspertyz niezbędnych do ustalenia przyczyn i okoliczności katastrofy budowlanej, zaistniałej w dniu [...] stycznia 2006 r. na terenie M. [...] w K.

Pismo to, wbrew stanowisku skarżącej Spółki, nie jest decyzją rozstrzygająca

o istocie sprawy. Dopiero sporządzenie stosownych ekspertyz pozwoli na wydanie decyzji określającej zakres i termin wykonania niezbędnych robót mających na celu uporządkowanie i zabezpieczenie terenu katastrofy – zgodnie z art. 78 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego.

Żądanie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności pisma z dnia

[...] lutego 2006 r. jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, gdyż nie jest to decyzja ani postanowienie, od którego przysługuje zażalenie.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyły M. [...] Sp. z o.o. zarzucając decyzji naruszenie:

- art. 78 ust. 2 w zw. z art. 83 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, poprzez wydanie przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzji, w której właściwym jest Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego jako organ pierwszej instancji;

- rażące naruszenie art. 107 § 1 oraz § 3 kpa poprzez niezawarcie w decyzji następujących elementów: powołania podstawy prawnej, uzasadnienia faktycznego

i prawnego, pouczenia, w jakim trybie służy odwołanie;

- rażące naruszenie art. 10 § 1 kpa poprzez wyłączenie prawa strony do czynnego udziału w postępowaniu, umożliwienie wypowiedzenia się co do zebranych dowodów

i materiałów oraz zgłoszonych żądań;

- rażące naruszenie art. 7 kpa poprzez niepodejmowanie wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego;

- rażące naruszenie art. 8 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób wyłączający pogłębienie zaufania obywateli do organów państwa oraz świadomość

i kulturę prawną obywateli;

- rażące naruszenie art. 9 kpa poprzez brak należytego i wyczerpującego informowania skarżącego o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jej praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego;

nadto:

- naruszenie art. 86 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

(Dz. U. 2004.54.535 z późn. zm.) poprzez wyłączenie prawa Spółki do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego;

- naruszenie art. 84 oraz art. 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej poprzez nałożenie na Spółkę ciężarów w sposób oraz w wysokości sprzecznej z zasadami demokratycznego państwa prawnego.

Zarzucając powyższe skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia

[...] lutego 2006 r., ewentualnie jej uchylenie.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Stosownie do dyspozycji art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo

o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem.

Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu.

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły.

Jest bezsporne, że sankcja nieważności dotyczyć może decyzji, postanowień,

od których służy zażalenie, a z mocy przepisów odrębnych także określonych czynności materialno-technicznych.

Zarówno w doktrynie, jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego od lat ugruntowany jest pogląd, iż decyzja administracyjna jest to oświadczenie woli kompetentnego organu administracji, podjęte w wyniku zastosowania normy prawa materialnego lub w określonym zakresie normy prawa procesowego, zakomunikowany stronie, w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego,

(decyzja rozstrzygająca sprawę co do jej istoty w całości lub części), bądź w sferze stosunku procesowego (decyzja w inny sposób kończąca sprawę w danej instancji; por. B. Adamiak, Wadliwość decyzji administracyjnej, Wrocław 1986, s. 22-23).

Także pisma zawierające rozstrzygnięcie w sprawie załatwionej w drodze decyzji są decyzjami pomimo nieposiadania w pełni formy przewidzianej w art. 107 § 1 kpa, jeżeli zawierają minimum elementów niezbędnych do zakwalifikowania ich jako decyzje; elementy te to:

- oznaczenie organu administracji publicznej wydającego akt;

- wskazanie adresata aktu;

- rozstrzygnięcie o istocie sprawy;

- podpis osoby reprezentującej organ administracji.

Odnosząc powyższe uwagi do niniejszego postępowania Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w sprawie będącej przedmiotem zaskarżenia, w pełni podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, iż pismo tegoż organu z dnia [...] lutego 2006 r. nie stanowi decyzji w rozumieniu przepisów kpa.

Zgodnie z art. 78 § 2 Prawa budowlanego, właściwy organ nadzoru budowlanego może zlecić na koszt inwestora, właściciela lub zarządcy obiektu sporządzenie ekspertyzy, jeżeli jest to niezbędne do wydania decyzji lub do ustalenia przyczyn katastrofy.

Pismem z dnia [...] lutego 2006 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował skarżącego o zleceniu sporządzenia ekspertyzy, której celem miało być ustalenie przyczyn i okoliczności katastrofy budowlanej zaistniałej w dniu [...] stycznia 2006 r. na terenie M. [...].

Wbrew twierdzeniom skargi pismo to nie rozstrzyga o istocie sprawy i brak tego podstawowego elementu przesądza o tym, że nie jest decyzją administracyjną

w rozumieniu art. 104 kpa.

Z literalnego brzmienia art. 78 ust. 2 Prawa budowlanego nie wynika nawet obowiązek powiadomienia inwestora (właściciela, zarządcy obiektu) o zleceniu sporządzenia na jego koszt ekspertyzy.

Odmawiając wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności pisma z dnia [...] lutego 2006 r. organ prawidłowo wskazał, iż prowadzenie takiego postępiania jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych, bowiem w obrocie prawnym nie ma aktu administracyjnego w formie decyzji.

Przechodząc do oceny zasadności podniesionego w skardze zarzutu niewłaściwości organu orzekającego podkreślić należy, iż z uwagi na charakter zdarzenia stanowiącego katastrofę budowlaną ustawodawca w art. 77 Prawa budowlanego, dopuścił możliwość przejęcia prowadzenia postępowania wyjaśniającego przyczyny i okoliczności katastrofy budowlanej przez Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie.

Niezasadne są także zarzuty naruszenia w prowadzonym postępowaniu art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 oraz art. 107 § 1 i § 3 kpa. Jak wskazano na wstępie rozważań organ

w ogóle nie wszczął postępowania nieważnościowego. Wszczęcie i prowadzenie takiego postępowania z wniosku strony zależy bowiem zawsze od uprzedniej kontroli przez organ, czy zachodzą formalnoprawne przesłanki warunkujące jego dopuszczalność.

Także zarzuty naruszenia przepisów ustawy o podatku od towarów i usług oraz art. 84 Konstytucji RP nie mogą odnieść zamierzonego skutku, gdy nie stanowiły one podstawy orzekania w niniejszej sprawie.

Zauważyć dodatkowo należy, że skarga zawiera w istocie zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania przy wydawaniu pisma z dnia [...] lutego 2006 r., które skarżący uznaje za decyzję. Świadczy o tym wniosek skarżącego o stwierdzenie nieważności pisma z dnia [...] lutego 2006 r.

Zważywszy na powyższe, uznając iż zaskarżona decyzja nie narusza prawa,

a podniesione zarzuty nie mogą odnieść zamierzonego skutku, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.