Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 437/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2006-08-28 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Sprostowano omyłkę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć, po rozpoznaniu w dniu 28 sierpnia 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. - "A" w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku o sprostowanie postanowienia p o s t a n a w i a sprostować postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 437/06 w ten sposób, że w punkcie drugim postanowienia zamiast słów: "tytułem zwrotu kosztów sądowych", wpisać słowa: "tytułem zwrotu kosztów postępowania".


UZASADNIENIE

M.J. działając poprzez swego pełnomocnika doradcę podatkowego R.B. wystąpiła z wnioskiem o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia

24 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 437/06, poprzez zastąpienie w punkcie 2 postanowienia wyrażenia: "tytułem zwrotu kosztów sądowych", wyrażeniem "tytułem zwrotu kosztów postępowania". W uzasadnieniu wnioskodawca podniósł, że strona nie poniosła kosztów sądowych, tylko koszty postępowania sądowego, na które składa się wynagrodzenie doradcy podatkowego w wysokości [...] zł oraz wydatki tego doradcy w wysokości [...] zł, a zwrot ich został zasądzony na podstawie art. 205 § 4 w związku z art. 205 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Stosownie do treści art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwana dalej ustawą P.p.s.a.): "Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki" (§ 1). "Sprostowanie Sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym" (§ 2). Sąd może również sprostować postanowienie, co wynika z mocy art. 166 ustawy P.p.s.a., który stanowi, że: "Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej". Sprostowanie orzeczenia może nastąpić z urzędu lub na wniosek.

Odnosząc te spostrzeżenia do rozpoznawanej sprawy, należy wskazać, że w sentencji postanowienia doszło do oczywistej omyłki pisarskiej, albowiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2006 r. sygn. akt I SA/Gl 437/06, działając na mocy art. 201 ustawy P.p.s.a. w punkcie 2 zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę [...] zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, a nie jak omyłkowo wpisano, tytułem zwrotu kosztów sądowych. Taka konstatacja wynika zarówno z treści uzasadnienia postanowienia jak i z akt sprawy. Nadto z treści art. 211 ustawy P.p.s.a. wynika, że na koszty sądowe składają się opłaty sądowe i zwrot wydatków. Oznacza to, że koszty sądowe są elementem szerszego pojęcia kosztów postępowania sądowego, których definicja znajduje się w art. 205 ustawy P.p.s.a. Na koszty postępowania sądowego składają się koszty sądowe i wynagrodzenie doradcy podatkowego określone według rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 21 marca 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (Dz. U. Nr 56, poz. 504 ze zm.). W rozpoznawanej sprawie stronie skarżącej z mocy art. 201 § 1 ustawy P.p.s.a. przysługiwał zwrot kosztów postępowania w kwocie [...] zł tytułem wynagrodzenia doradcy podatkowego i [...] zł tytułem zwrotu wydatków poniesionych na opłatę skarbową, stąd stronie przysługiwał zwrot kosztów postępowania, a nie jak omyłkowo wpisano zwrot kosztów sądowych.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie cytowanego art. 156 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek strony o sprostowanie postanowienia należało uwzględnić i orzec jak w sentencji orzeczenia.