Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 217/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-05-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: NSA Andrzej Irla WSA Ewa Rynczak Protokolant: Beata Błach po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2007r. sprawy ze skargi J.G. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2004 nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana; III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] na rzecz skarżącego J.G. kwotę 500 zł (pięćset złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

W dniu 9 grudnia 2004 r. J.G. wniósł za pośrednictwem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] listopada 2004r., znak:[...].

Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego jednolity tekst z 2000r. Dz.U. Nr 98 póz. 1071 z późn. zm.) oraz art. 80 ust. 2, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r.- Prawo budowlane (jednolity tekst z 2003r. Dz.U. Nr 207 poz. 2076 z późn. zm.), oraz art.2 ust.1 ustawy z dnia 16.04.2004 r. o zmianie ustawy Prawo budowlane (Dz.U. nr 93 póz 888) po rozpatrzeniu odwołania J.G. od decyzji z dnia [...].09.2004 r. znak:[...] wydanej przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. nakazującej J.G. rozbiórkę wykonanego bez pozwolenia na budowę obiektu kontenerowego - pawilonu handlowego ustawionego na działce nr ewid. "1" w B. uchylił w części dotyczącej wyrzeczenia decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. i w tym zakresie nakazał J.G. rozbiórkę wykonanego bez wymaganego zgłoszenia obiektu kontenerowego, zlokalizowanego na działce nr ewid. "1" w B. W pozostałym zakresie utrzymał decyzję PINB w B. w mocy.

W uzasadnieniu wskazał, iż postępowanie pierwszoinstancyjne wszczęte zostało na żądanie L.G. w dniu 12.06.2004r., w sprawie legalności wykonania obiektu kontenerowego na działce nr ewid. "1" przez właściciela J.G. W trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu 01.07.2004r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w B. stwierdzono: "na działce nr ewid. "1" ustawiony jest obiekt kubaturowym. 15 x 5 x 2,9m. Obiekt typu przenośny postawiony jest na płycie betonowej (..) z południowej strony obiekt przylega do muru granicznego a od północy usytuowany jest w odległości 0,2 i 0,9 m od krawężnika parkingu własności Gminy B. Na ustawienie obiektu J.G. nie posiada pozwolenia ani zgłoszenia. Obiekt ustawiony został w miesiącu czerwcu 2004r." (k. nr 4- akt l inst.). Ponadto do protokołu oględzin dołączono dokumentację fotograficzną obrazującą sposób ustawienia obiektu tj. rolki jezdne.

W dniu 05.07.2004r PINB w B. wystąpił do Urzędu Miejskiego w B. pismem znak:[...] z zapytaniem czy inwestycja jest zgodna z przepisami o planowaniu przestrzennym, oraz czy była wydawana dla niego decyzja o warunkach zabudowy. W odpowiedzi Burmistrz B. pismem z dnia 07.07.2004r. znak:[...] poinformował, iż "teren działki nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; przedmiotowa inwestycja nie posiada decyzji o warunkach zabudowy" (k. nr 7- akt l inst.)

Po rozpoznaniu zebranego w toku postępowania administracyjnego materiału dowodowego, PINB w B. wydał w dniu 10.09.2004 r., na podstawie art. 49b ust. 1 ustawy Prawo budowlane decyzję znak:[...], którą nakazał J.G. rozbiórkę wykonanego bez pozwolenia na budowę obiektu kontenerowego pawilonu handlowego ustawionego na działce nr ewid. "1" w B.

Odwołanie od decyzji organu l instancji złożył J.G. wnosząc o "wdrożenie instytucji wynikającej z treści art. 136 KPA" oraz wskazując na uchybienia organu l instancji w zakresie "art. 7, 8, 9, 10 § 1, 73 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego".

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadzeniu postępowania odwoławczego zważył, co następuje:

Po dokonaniu kontroli prawidłowości postępowania administracyjnego organu l instancji i wydanej decyzji dokonał powtórnego rozpatrzenia sprawy w granicach zakreślonych przez postępowanie pierwszoinstancyjne i stwierdził, że organ ten uczynił zadość przepisom K.p.a. i prawa budowlanego. Zapewnił gwarancje procesowe dla stron postępowania administracyjnego, gdyż miały one możliwość czynnego udziału w każdym stadium postępowania i przed wydaniem decyzji zostały zawiadomione o możliwości zapoznania się z aktami sprawy, a zatem mogły wypowiedzieć się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań zgodnie z art. 10 § 1 Kpa.

Organ l instancji zakwalifikował sporny obiekt, zgodnie z art. 3 pkt. 5 ustawy Prawo budowlane jako tymczasowy obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem. W ocenie organu odwoławczego ta kwalifikacja jest prawidłowa, gdyż w/w przepis stanowi, iż przez tymczasowy obiekt budowlany należy przez rozumieć "obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia; rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe". Zebrany materiał dowodowy wskazał, iż przedmiotowy obiekt nie jest trwale połączony z gruntem, ustawiony jest bowiem na płytach betonowych z możliwością przesuwu wynikającą z zaopatrzenia obiektu w rolki jezdne (dowód dokumentacja fotograficzna będąca załącznikiem do protokołu oględzin z dnia 01.07.2004r- akta l inst.).

W ocenie organu odwoławczego, na wybudowanie obiektu tymczasowego niepołączonego trwale gruntem, tj. takiego, który został określony w art. 3 pkt 5 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane wymagane jest na mocy przepisów art. 30 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy dokonanie zgłoszenia. Zatem w związku z ustaleniem, iż Inwestor nie legitymuje się wymaganym zgłoszeniem w przedmiotowej sprawie ma zastosowanie art. 49b ustawy Prawo budowlane, zgodnie z którym: "1. Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego zgłoszenia bądź pomimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ.

2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo, w przypadku jego braku, ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, właściwy organ wstrzymuje postanowieniem gdy budowa nie została zakończona - prowadzenie robót budowlanych oraz nakłada na inwestora obowiązek przedłożenia w terminie 30 dni:

1) dokumentów, o których mowa wart. 30 ust. 2 albo art. 30 ust. 2 i 3, albo art. 30 ust. 2 i 4;

2) projektu zagospodarowania działki lub terenu;

3)zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo ostatecznej, w dniu wszczęcia postępowania, decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego.

Organ l instancji wdrażając proces legalizacji przedmiotowego obiektu kontenerowego, wystąpił zgodnie z zaleceniem w/w art.49b ust.2 do Urzędu Miejskiego w B. pismem znak:[...] z zapytaniem, czy inwestycja jest zgodna z przepisami o planowaniu przestrzennym, oraz czy była wydawana dla niej decyzja o warunkach zabudowy. W odpowiedzi Burmistrz B. poinformował pismem z dnia 07.07.2004r. znak:[...], iż "teren działki nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego; przedmiotowa inwestycja nie posiada decyzji o warunkach zabudowy". Ponadto zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje jednoznacznie, iż sporny obiekt nie będąc trwale połączony z gruntem, nie jest budynkiem w rozumieniu ustawy Prawo budowlane. Wobec powyższego należy stwierdzić, iż w stosunku do takich obiektów przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12.04.2002r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75 póz. 690) nie mają zastosowania. Zatem badanie zgodności inwestycji z przepisami techniczno - budowlanymi - staje się bezprzedmiotowe, gdyż w stosunku do rzeczonego obiektu nie mają one zastosowania.

W świetle powyższego wobec niemożności ustalenia czy przedmiotowy obiekt jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, oraz wobec braku ostatecznej w dniu wszczęcia postępowania decyzji o WZiZT należy stwierdzić, iż nie występują przesłanki art.49 b ust. 2 prawa budowlanego, umożliwiające zalegalizowanie przedmiotowego obiektu kontenerowego zatem zgodnie z w/w przepisem art.49b ust.1, PINB w B. zobligowany był do wydania nakazu jego rozbiórki. Jednakże wyrzeczenie decyzji organu l instancji stanowi o rozbiórce obiektu wykonanego bez pozwolenia na budowę , co pozostaje w sprzeczności z jej prawidłową podstawą prawną i właściwym uzasadnieniem, gdyż obiekt został wybudowany bez wcześniejszego wymaganego zgłoszenia. Zatem powyższe wyrzeczenie wymagało zreformowania i obligowało organ odwoławczy zgodnie z kompetencją na podstawie art.138 § 1 pkt 2 KPA, do orzeczenia na nowo.

W odpowiedzi na zarzuty skarżącego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł, iż materiał dowodowy nie potwierdził uchybienia organu l instancji w zakresie art.7, 8, 9, 10 § 1 KPA. Zgodnie z przepisami KPA organ l instancji zobowiązany jest do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a postępowanie prowadzić w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów Państwa. Winien również informować strony o okolicznościach które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania. Zobowiązane są również do zapewnienia stronom możliwości czynnego uczestniczenia we wszystkich stadiach postępowaniach. Po wnikliwym przeanalizowaniu akt przedmiotowej sprawy, organ odwoławczy nie stwierdził naruszenia przez PINB w B. art.7, 8, 9, 10 § 1 KPA. Organ l instancji zgodnie z przepisami zawiadomił strony o wszczęciu postępowania (K. nr 3- akt l inst.), przeprowadził oględziny w dniu 01.07.2004r. w udziałem zainteresowanych umożliwiając im wniesienie uwag co do zastanego stanu faktycznego (K. nr 4- akt l inst.), zawiadomił strony na mocy art. 10 KPA, iż w terminie 10 dni można zapoznać się z zebranym materiałem dowodowym (K. nr 8- akt l inst.) i po jego upływie wydał decyzję.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nadmienił, iż organy nadzoru budowlanego działają w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane i stwierdził, iż organ l instancji w sposób pełny i prawidłowy przeprowadził postępowanie legalizacyjne, poprzedzone słusznym określeniem przedmiotu postępowania i określeniem właściwych w jego sprawie przepisów. Wszelkie informacje kierowane do stron w sposób jednoznaczny określały, iż przedmiotem postępowania jest samowola budowlana (K. nr 3 i 8- akt l inst.).

Odnosząc się do zarzutu, iż organ l instancji uchybił przepisowi art. 73 § 2 KPA, który stanowi, iż "Strona może żądać uwierzytelnienia sporządzonych przez siebie odpisów z akt sprawy lub wydania jej z akt uwierzytelnionych odpisów, o ile jest to uzasadnione ważnym interesem strony ", zaznaczył, iż zgodnie z treścią art. 73 § 1 Kpa" W każdym stadium postępowania organ administracji publicznej obowiązany jest umożliwić stronie przeglądanie akt sprawy oraz sporządzanie z nich notatek i odpisów", strona była zawiadomiona o takiej możliwości i z prawa wglądu do akt skorzystała w dniu 12.08.2004 r. (K. nr 9- akt l inst.). Zatem PINB w B. umożliwił stronom wgląd do akt i sporządzenie odpisów lub notatek, spełniając tym samym zadość przepisom KPA.

W sprawie pisma skarżącego z dnia 13.08.2004r. w którym strona wnosi o przesłanie uwierzytelnionych trzech kart zalegających w aktach sprawy l instancji, organ odwoławczy nadmienił, iż nie zawiera ono wskazania i uzasadnienia ważnego interesu strony, o czym mowa w art. 73 § 2 KPA. Zatem organ l instancji winien był zgodnie z dyspozycją art. 74 § 2 wydać postanowienie o odmowie wydania uwierzytelnionych odpisów akt sprawy w zakresie żądanym przez stronę. Brak postanowienia, o którym mowa powyżej stanowi uchybienie PINB, jednak nie ma wpływu na merytoryczne rozstrzygnięcie zawarte w decyzji.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji, jako wydanej z naruszeniem obowiązujących przepisów kpa i Prawa budowlanego.

W ocenie skarżącego organy błędnie zakwalifikowały sporny obiekt budowlany jako tymczasowy obiekt budowlany, podlegający ustawie Prawo budowlane. Czuje się ponadto pokrzywdzony faktem braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla działki będącej terenem inwestycji, jak też działaniem organów, które pomimo wniosku strony nie przesłały żądanych dokumentów.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko organu odwoławczego zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, nie znajdując podstaw do jego zmiany. Podniósł, iż wbrew twierdzeniom skarżącego, organy nadzoru budowlanego trafnie zakwalifikowały sporny obiekt jako tymczasowy obiekt budowlany, o jakim mowa w art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane i podlegający tym samym reglamentacji wzmiankowanej ustawy.

Za taką kwalifikacją spornego obiektu przemawia zarówno okoliczność, iż nie jest on trwale związany z gruntem jak też to, że posiada cechy rodzajowe, które można przypisać tymczasowym obiektom budowlanym takim jak np. obiekt kontenerowy.

Na wybudowanie obiektu tymczasowego nie połączonego trwale z gruntem, tj. takiego, który został określony wart. 3 pkt 5 w związku z art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane, wymagane jest na mocy przepisów art. 30 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy dokonanie zgłoszenia.

W przedmiotowej sprawie inwestor takim zgłoszeniem się nie legitymował, tak więc prawidłowym w sprawie było wszczęcie postępowania administracyjnego w trybie art. 49b ustawy Prawo budowlane.

Wobec braku zaś spełnienia przesłanek określonych w art. 49b ust. 2 wzmiankowanej ustawy, umożliwiających zalegalizowanie przedmiotowego obiektu budowlanego, decyzję o rozbiórce uznał za zgodną z prawem.

Podkreślono jednocześnie, iż przyczyn zaistniałego stanu upatrywać należy, nie jak sugeruje skarżący w opieszałości organów samorządowych w realizacji zadań nałożonych ustawą o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, lecz w działaniach inwestora, który wbrew przepisom obowiązującego prawa samowolnie zrealizował obiekt budowlany. Działanie takie, w świetle obowiązujących przepisów prawa jest bowiem działaniem bezprawnym i dokonywanym na wyłączne ryzyko inwestora, który powinien liczyć się z konsekwencjami wynikającymi z wykonania obiektu budowlanego, bez uprzedniego zgłoszenia zamiaru jego wykonania.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podniósł też, iż wbrew twierdzeniom skarżącego brak było ponadto podstaw do kwestionowania prawdziwości oświadczenia Burmistrza B. zawartego w piśmie z dnia 7 lipca 2004r., jak też do uznania zasadności zarzutu naruszenia prawa czynnego udziału strony w postępowaniu, a w szczególności wyrażonej w art. 73 Kpa zasady udostępniania stronom akt sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Uwzględniając powyższe Sąd uznał skargę za zasadną.

Zarzut, iż Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie wyjaśnił wszystkich istotnych okoliczności sprawy jest zasadny.

Zaskarżoną decyzją utrzymana została w mocy decyzja PINB w B., którą nakazano skarżącemu rozbiórkę obiektu ustawionego na działce nr ewid. "1" w B., podczas gdy na k. 1 akt administracyjnych znajduje się pismo burmistrza B. z dnia 8 czerwca 2004r. skierowane do J.G., z którego wynika, iż skarżący wezwany został do usunięcia obiektu handlowego w części dz. ewid. nr "2". Ponieważ w trakcie oględzin organ l instancji ustalił, iż przedmiotowy obiekt usytuowany jest na działce nr "1", dlatego też pismem z dnia 5 lipca 2004r. zwrócił się o jedynie o informacje dotyczącą dziali "1" tj. czy wykonany na tej działce obiekt jest zgodny z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zarzut błędnego ustalenia, iż teren działki, na której znajduje się obiekt nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego podniesiony został w skardze. Skarżący twierdził, iż jest on objęty obowiązującym "Miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego T. Położonych w rejonie ul. S., G., P. w B.", uchwalonym przez Radę Miejską w B. w dniu [...] marca 2002r. uchwala nr [...]".

Do powyższego zarzutu, jak również zarzutu braku jednoznacznego rozstrzygnięcia przez organ, na których działkach położony jest obiekt, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego nie ustosunkował się w odpowiedzi na skargę.

Na rozprawie w dniu 8 maja 2007r. skarżący podniósł, iż obiekt objęty nakazem rozbiórki zlokalizowany jest na kilku działkach, a nie tylko na działce nr "1" (przedstawił "Analizę położenia budynku handlowego" sporządzona przez geodetę S.C. k.37 akt sądowych) oraz podniósł, że częściowo teren, na którym zlokalizowany jest obiekt budowlany objęty jest miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, co dokumentuje zaświadczenie z dnia 18 kwietnia 2007r.

Wobec treści znajdującego się na karcie 1 akt administracyjny wspomnianego wyżej pisma burmistrza miasta B. oraz wobec uprawdopodobnienia przez skarżącego, iż obiekt objęty nakazem rozbiórki nie jest położony jedynie na działce nr "1", a teren na którym znajduje się ten obiekt jest częściowo objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego uznać należy, iż nie wszystkie istotne okoliczności niniejszej sprawy zostały wyjaśnione (art. 7 i 77 k.p.a.)

Brak wyjaśnienia powyższych kwestii nie pozwala z kolei nie tylko na prawidłowe zastosowanie art. 49b Prawa budowlanego, ale również na precyzyjne sformułowanie rozstrzygnięcia decyzji w przedmiocie nakazu rozbiórki, pozwalające na jej późniejsze wyegzekwowanie.

Ponadto jak stwierdził Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego naruszony został przez organ l instancji przepis art. 74 § 2 k.p.a.

Wobec naruszenia powyższych przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, orzeczono jak w pkt l sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 póz.1270 z późno zmianami). Orzeczenie w pkt II sentencji wyroku oparto na art. 152 ww. ustawy, a o kosztach postępowania orzeczono w pkt III na podstawie art. 200 cytowanej ustawy.

Odnosząc się natomiast do zarzutu skargi dotyczącego błędnej kwalifikacji obiektu, to podnieść należy iż nie jest on uzasadniony. Organy administracyjne prawidłowo przyjęły, iż zebrany materiał dowodowy pozwolił zaliczyć przedmiotowy obiekt jako obiekt tymczasowy określony w art. 3 pkt 5 prawa budowlanego, dla którego zgodnie z art. 29 ust. 1 pkt 12 ustawy Prawo budowlane wymagane jest na mocy przepisów art. 30 ust. 1 pkt 1 w/w ustawy dokonanie zgłoszenia.

Przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania ma na celu wyjaśnienie i rozważenie całokształtu okoliczności rozpatrywanej przez organy administracyjne sprawy. Postępowanie winno zostać uzupełnione w celu usunięciu wszystkich braków, o których wyżej mowa, przy pełnym zastosowaniu wymogów postępowania administracyjnego, szczególnie wynikających z przepisów art. 7, 77 kpa. Organy administracyjne mają bowiem obowiązek podejmowania wszelkich niezbędnych działań zmierzających do wyjaśnienia sprawy. Obowiązek ten wynika z art. 7 Kpa i znajduje szczegółowe uzupełnienie w treści art. 77 Kpa, który nakazuje zbieranie i rozpatrywanie całego materiału dowodowego.