Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 122/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 1, § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lutego 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 3326/15 w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi M. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynność organu egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

M. K. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na postanowienie Ministra Finansów z [...] lutego 2015 r., nr [...] zawarł wniosek o wstrzymanie egzekucji do czasu rozpoznania skargi. W uzasadnieniu wskazał, że egzekucja wiąże się dla niego ze szkodą i krzywdą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z [...] lutego 2016 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji podał, że złożony przez skarżącego "wniosek o wstrzymanie egzekucji" nie może zostać uwzględniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest bowiem władny wstrzymać prowadzonej wobec skarżącego egzekucji administracyjnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny jest natomiast uprawniony do wstrzymania zaskarżonej decyzji na zasadach określonych w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.). Z tego też względu złożony przez skarżącego wniosek został przez sąd potraktowany jako wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

WSA ocenił, że skarżący nie uprawdopodobnił przesłanek wstrzymania zaskarżonej decyzji, gdyż nie wskazał konkretnych, zindywidualizowanych okoliczności uzasadniających wydanie orzeczenia o wstrzymaniu zaskarżonej decyzji. Oświadczenie skarżącego, że egzekucja wiąże się dla niego ze szkodą i krzywdą nie zostało poparte jakimikolwiek dokumentami.

M. K. wniósł zażalenie na postanowienie Sądu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w art. 61 § 1 p.p.s.a, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zaznaczyć należy, że szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Nie ulega wątpliwości, że M. K. wniósł do WSA w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z [...] maja 2015 r., utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z [...] lipca 2014 r. o oddaleniu skargi na czynność egzekucyjną organu egzekucyjnego - Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. w postaci zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność pieniężną z tytułu nadpłaty podatku dochodowego za rok 2013.

NSA stwierdza, że sąd administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie ma prawnej możliwości udzielenia ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie egzekucji, prowadzonej w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 1015 ze zm. – dalej: u.p.e.a.). Sądy administracyjne są władne wstrzymać wykonanie zaskarżanych aktów lub czynności, natomiast wniosek o wstrzymanie egzekucji nie ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami. Kwestie wstrzymania czynności egzekucyjnych w uzasadnionych przypadkach reguluje art. 54 § 6 u.p.e.a. Wniosek w rozumieniu tego przepisu podlega rozpatrzeniu w postępowaniu egzekucyjnym, prowadzonym przez właściwe organy, a następnie orzeczenie tych organów może podlegać kontroli sądowej w zakresie wyznaczonym przepisami prawa. Rolą sądów administracyjnych nie jest zastępowanie administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności w granicach wyznaczanych treścią art. 3 p.p.s.a. (por. postanowienia NSA: z 27 lipca 2010 r., sygn. akt II GZ 178/10; z 8 listopada 2011 r., sygn. akt II OZ 1065/11; z 19 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 593/11; jak również postanowienie NSA z 10 grudnia 2013 r., sygn. akt II GZ 720/13 w zakresie braku podstawy prawnej wstrzymania przez sąd administracyjny tytułu wykonawczego — orzeczenia dostępne w pod adresem internetowym: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając na uwadze powyższe oraz treść art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. NSA oddalił zażalenie.