Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 269/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-04-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3,  par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] stycznia 2013 r. znak: [...] w przedmiocie zobowiązania do zwrotu opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z 1 marca 2013 r. A. P. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez adwokata, wniósł o wstrzymanie wykonania ww. decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2013 r. w przedmiocie zobowiązania do zwrotu opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej. Skarżący podał, że wykonanie decyzji spowoduje, że może on ponieść dodatkowe koszty, np. koszty egzekucji. W razie uchylenia zaskarżonej decyzji opłata może nie być w ogóle egzekwowana. Ponadto złożył on wniosek o odstąpienie przez organ od żądania zwrotu przedmiotowej kwoty i sprawa jest w toku. Dodatkowo wskazał, że jego sytuacja materialna nie pozwala na jednorazowe uiszczenie należności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: "u.p.p.s.a."), zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu

lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena

ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, czy powołanie się na ustawowe przesłanki.

Na podstawie analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego, Sąd stwierdził brak podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W niniejszej sprawie, strona skarżąca nie uprawdopodobniła wystąpienia okoliczności potwierdzających wystąpienie niekorzystnych z punktu widzenia jej interesów następstw wykonania decyzji. Przedstawiła jedynie swoje obawy. Wskazała ogólne skutki, które mogą nastąpić. Nie uprawdopodobniła jednak, że mogą one się spełnić w przewidywalnej przyszłości. Sąd uznał zatem obawy skarżącego za przedwczesne. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się

do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Z tych względów należało odmówić skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd zwraca jednocześnie uwagę, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.