Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 568/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wyłączenie sędziego

SENTENCJA

Kraków, dnia 29 października 2007 roku POSTANOWIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w [....], w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Firek (sprawozdawca) Sędziowie: Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędzia WSA Piotr Głowacki po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Stowarzyszenia Klub " " z siedzibą w na niewykonanie wyroku w sprawie przez Prokuratora Rejonowego postanawia: oddalić wniosek Stowarzyszenia Klub " " z siedzibą w o wyłączenie sędzi NSA I.D. od udziału w sprawie.


UZASADNIENIE

Niniejsza sprawa została wszczęta wskutek skargi Stowarzyszenia Klub " .........." w ........... na niewykonanie wyroku w sprawie sygn. akt II SAB/Kr 31/06 przez Prokuratora Rejonowego ....... w .......... Pismem z dnia ....września 2007 roku strona skarżąca wniosła o wyłączenie sędzi NSA I.D. od rozpatrywania sprawy, ze względu na wysoce uprawdopodobniony fakt powstania osobistego stosunku pomiędzy nią a stowarzyszeniem, a właściwie reprezentującym je przewodniczącym, który może mieć wpływ na jej postępowanie. Zdaniem stowarzyszenia, sędzia objęta wnioskiem podejmuje rozstrzygnięcia formalne w oczywisty sposób naruszające prawo, co zostało potwierdzone orzeczeniami sądu odwoławczego, a także rozpatruje sprawy z opieszałością-wskazano w tym miejscu na dwa orzeczenia niekorzystne dla Stowarzyszenia Klub ".........". w uzasadnieniu zarzucono nadto, iż powodem powstania stosunku osobistego mogą być kłopoty sędzi NSA I.D. w jednym z jej byłych już miejsc pracy, o które może obwiniać żonę prezesa strony skarżącej, a także poddanie przez niego w wątpliwość jej kompetencji przed środowiskiem sędziowskim, co zostało potwierdzone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wskazano także na postępowanie karne z wniosku P.B. , w którym sędzia może wystąpić w roli oskarżonego o niedopełnienie obowiązków funkcjonariusza publicznego. Zdaniem strony skarżącej, sędzia NSA I.D. ukryła w swoich oświadczeniach dotyczących podobnych wniosków fakt pracy na rzecz Papieskiej Akademii Teologicznej.

Sędzia NSA I.D. w wyjaśnieniu z dnia 28 września 2007 roku wskazała, iż nie przypomina sobie żadnej osoby o nazwisku "............", którą mogłaby obwiniać o kłopoty w jednym z byłych miejsc pracy, zaś do oceny jej orzecznictwa powołane są określone instancje, zaś Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie podzielał podejmowane przez nią rozstrzygnięcia, oddalając środki odwoławcze zarówno strony skarżącej, jak i samego P.B. . Wskazała nadto, iż w sprawie rzekomego zatajenia pracy na rzecz Papieskiej Akademii Teologicznej złożyła obszerne wyjaśnienia w sprawie II SAB/87/06, z którego wynika, że nie miała na tej uczelni żadnych kłopotów, o które mogłaby kogokolwiek obwiniać. Nadto- poza zapewnieniami prezesa strony skarżącej nic jej nie wiadomo o żadnym toczącym się postępowaniu karnym w stosunku do niej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek o wyłączenie Sędzi NSA I.D. od udziału w przedmiotowej sprawie jest bezzasadny i zasługuje na oddalenie.

W myśl art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153, póz. 1270 z późn. zm. - oznaczanej dalej jako p.p.s.a.), sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Stosownie do art. 22 § 1 p.p.s.a., o wyłączeniu sędziego rozstrzyga sąd administracyjny, w którym sprawa się toczy.

W ocenie Sądu w składzie rozpoznającym przedmiotowy wniosek, w niniejszej sprawie przesłanki wyłączenia sędziego nie zachodzą. Wskazane przez stronę skarżącą okoliczności nie zostały w żaden sposób uprawdopodobnione, wobec czego nie można stwierdzić, iż pomiędzy reprezentującym Stowarzyszenie

P.B. a Sędzią NSA I.D. zachodzi osobisty stosunek, mogący wpłynąć na bezstronność Sędzi, bądź że istnieje jakakolwiek inna okoliczność, wywołująca czy mogąca wywołać uzasadnioną wątpliwość co do bezstronności w niniejszej sprawie. Nadto nie wszystkie okoliczności podniesione we wniosku mogłyby stanowić podstawę do wyłączenia sędziego, nawet przy założeniu, że okazałyby się prawdziwe. Można stwierdzić, iż wobec całkowitej bezzasadności oraz znacznej ogólnikowości, wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy w sprawie niniejszej czyni wrażenie złożonego w złej wierze.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż samo kwestionowanie przez Naczelny Sąd Administracyjny w trybie odwoławczym zarządzeń i orzeczeń, wydawanych przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, w którego składzie zasiadała Sędzia objęta wnioskiem o wyłączenie, nie może stanowić realizacji przesłanek z art. 19 p.p.s.a. Do zwalczania ewentualnych uchybień w orzekaniu powołane są instancje odwoławcze i właśnie w trybie odwoławczym- nie zaś w drodze wniosku o wyłączenie sędziego- stronom przysługuje prawo do ich kwestionowania. Do sądu drugiej instancji należy ocena pracy sędziego pod kątem zgodności z przepisami prawa formalnego albo możliwych błędów w zastosowaniu prawa materialnego (zob. postanowienie Sądu Najwyższego z 28 sierpnia 1996 r, l PO 8/96, OSNAP 1997, nr 4, póz. 59, a także postanowienie Sądu Apelacyjnego w Białymstoku z 26 października 1995 r., l ACz 309/95, OSA 1997, nr 9, póz. 49). W szczególności wniosku o wyłączenie sędziego nie uzasadnia prowadzenie przez niego rozprawy z naruszeniem przepisów postępowania czy też niewłaściwa postawa sędziego oraz wadliwe prowadzenie rozprawy w innej sprawie (postanowienie NSA z dnia 22 grudnia 2004 r., OZ 863/04, cyt. za: S. Szuster, Komentarz do art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), zmienionych ustawą z dnia 22 września 2006 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Lex/el. 2007).

Odnośnie pozostałych zarzutów, wskazanych przez stronę skarżącą, należy podnieść iż nie zostały one w nawet uprawdopodobnione i należy uznać je wyłącznie za gołosłowne twierdzenia. Brak jest podstaw do przyjęcia, iż Sędzia NSA I.D. miała czy też ma kłopoty w "jednym z jej byłych miejsc pracy", o co może obwiniać małżonkę reprezentującego Stowarzyszenie P.B.- albowiem ten nie wskazał żadnych okoliczności zdarzeń, które miałyby świadczyć o takowych kłopotach, szczegółów dotyczących związku swojej małżonki z rzekomymi kłopotami. Z urzędu także Sąd stwierdza, iż w oświadczeniu, złożonym w sprawie o sygn. akt IISAB/Kr 87/06, Sędzia NSA I.D. nie zatajała współpracy z Papieską Akademią Teologiczną, prowadząc tam jedynie dorywczo kilka wykładów z zakresu prawa prasowego, nie będąc związaną stosunkiem pracy.

Orzeczenia sądu wyższej instancji, nawet uchylające rozstrzygnięcia wydane przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w ......, w składzie którego zasiadała Sędzia NSA I.D., nie mogą być utożsamiane z kwestionowaniem jej kompetencji i oceną posiadania przez nią zdolności do zajmowania stanowiska sędziego. Wskazać należy, iż w granicach gwarantowanej Konstytucją RP niezawisłości sędziowskiej mieści się odmienna ocena konkretnej sprawy w jej płaszczyźnie prawnej, zaś różnica poglądów w tym zakresie pomiędzy składami sędziowskimi poszczególnych instancji nie świadczy o braku kompetencji sędziów któregokolwiek z tych sądów.

Wreszcie strona skarżąca nie sprecyzowała swojego stwierdzenia, odnośnie postępowania karnego, w którym rzekomo Sędzia NSA I.D. mogłaby zostać uznana podejrzaną- nie precyzując ani przedmiotu toczącego się

postępowania, ani nie wskazując na żadne okoliczności łączące Sędzię z przywołaną sprawą. Należy dodatkowo zaznaczyć, iż wobec generalnej zasady tajemnicy postępowania przygotowawczego, rzetelna weryfikacja podniesionej kwestii nawet w wypadku precyzyjnego omówienia we wniosku byłaby możliwa jedynie wyjątkowo.

Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie, za podstawę przyjmując art. 19 i art. 22 § 1 i § 2 p.p.s.a.