Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 447/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak /spr./ Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia NSA Stefan Kłosowski Protokolant Aneta Kukla po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2006 r. sprawy ze skargi E. L. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] nr [...], II. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewoda decyzją z dnia [...] r., działając na podstawie art. 138 § 2 Kpa w związku z art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania A. i P. J. od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [..] r., odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę garażu [...] na nieruchomości przy ul. [...] w [...] - uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W uzasadnieniu decyzji podano, że A. i P. J. w dniu [...] r. złożyli wniosek o pozwolenie na budowę garażu [...] na działce nr [...] położonej przy ul. [...] w [....]. Organ pierwszej instancji, na podstawie art. 9 ust. 3 ustawy Prawo budowlane, zwrócił się do Ministerstwa Infrastruktury o odstępstwo od przepisu rozporządzenia

z dnia 12 kwietnia 2002 r. - § 12 ust. 1 pkt 2 dla projektowanego garażu.

W odpowiedzi Ministerstwo Infrastruktury w piśmie z dnia [...] r. wyjaśniło, że biorąc pod uwagę rozmiary działki, zgodnie § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia, w przypadku zachowania wymagań przepisów odrębnych, projektowane sytuowanie ściany budynku w stosunku do granicy sąsiedniej działki budowlanej nie narusza przepisów rozporządzenia.

Dalej Wojewoda podał, że nieruchomość położona przy ul. [...] znajduje się w obszarze wartościowego układu przestrzennego z historycznie ukształtowaną zabudową o wysokich walorach architektonicznych. Proponowana lokalizacja garażu na działce nr [...] w sposób przedstawiony w projekcie budowlanym porządkuje istniejące zagospodarowanie nieruchomości i umożliwia jej racjonalne wykorzystanie. W związku z tym, zdaniem organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie zachodzi przypadek szczególny, zgodny z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, który dopuszcza lokalizację obiektu na granicy działki ze względu na jej rozmiary. Poza tym pomieszczenia w sąsiednim budynku nr [...] przy ul. [...] od strony projektowanego garażu, zgodnie z załączoną do projektu analizą oświetlenia, będą miały zapewniony czas nasłonecznienia ponad [...] godzin, mierzony w dniach równonocy [...] i [...], w godzinach pomiędzy godziną [...] a [...]. Nadto przedmiotowa inwestycja zgodna jest z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, uzyskała wymaganą opinię Konserwatora Zabytków oraz pozytywną opinię pod względem plastycznym.

Reasumując Wojewoda stwierdził, że decyzję odmawiającą pozwolenia na budowę garażu organ pierwszej instancji uzasadnił niezgodnością zaprojektowanej inwestycji z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury "gdyż nie można uznać, że działka nr [....] (...) jest mała". Biorąc jednak pod uwagę fakt istniejącego zainwestowania na działce oraz stanowisko Ministerstwa Infrastruktury sprawę należy ponownie rozpatrzyć i rozważyć możliwość usytuowania garażu przy zastosowaniu § 12 ust. 3 pkt 2 cyt. rozporządzenia.

Od powyższej decyzji Wojewody skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie złożyła E. L., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając, że została wydana z naruszeniem prawa.

Wyrokiem z dnia 14 września 2006 r., sygn. akt II SA/Sz 2/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę E. L., stwierdzając, że decyzja organu pierwszej instancji wydana została bez uprzedniej, pogłębionej analizy takich okoliczności jak: wielkość działki objętej wnioskiem, właściwe nasłonecznienie budynku nr [...] przy ul. [...] od strony projektowanego garażu. W takiej sytuacji decyzja organu odwoławczego uchylająca decyzję organu pierwszej instancji i przekazująca sprawę do ponownego rozpatrzenia nie narusza prawa.

Prezydent Miasta ponownie rozpatrując sprawę decyzją z dnia

[...]r., Nr [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i P. J. pozwolenia na budowę garażu [...] na nieruchomości przy ul. [...] w [...].

Uzasadniając swoją decyzję Prezydent podał, że inwestor wraz z wnioskiem

o udzielenie pozwolenia na budowę przedłożył wymagane przepisami ustawy Prawo budowlane dokumenty. Dokonano sprawdzenia zgodności projektu z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz wymaganiami ochrony środowiska. Odnośnie zgodności projektu zagospodarowania działki

z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, organ podał, że budynek garażu zaprojektowano przy granicy z działkami nr [...] i [...] ze względu na rozmiary działki – zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz zgodnie z pismem Ministerstwa Infrastruktury z dnia 29 października 2004 r.

E. L. odwołała się od pozytywnej decyzji Prezydenta Miasta wnosząc o jej uchylenie.

W uzasadnieniu podnosiła, że decyzja podjęta została na podstawie mylnych danych dotyczących rozmiarów działki nr [...], błędnej analizy nasłonecznienia,

a także nie bierze pod uwagę pogorszenia warunków użytkowania na działce nr [...] oraz spadku wartości nieruchomości przy ul. [...] w przypadku budowy garażu na granicy działki.

Wojewoda nie uwzględnił wniesionego odwołania i decyzją z dnia [...] r., Nr [...], utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu tej decyzji Wojewoda przytoczył taką samą argumentacją jak w decyzji uchylającej i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Od powyższej decyzji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Szczecinie złożyła, działając przez pełnomocnika, E. L., wnosząc o jej uchylenie. decyzji zarzuciła naruszenie przepisów art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, art. 6, 7, 8, 11 i 12 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 5 ust. 1 pkt 9, art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, art. 144 Kodeksu cywilnego oraz § 12 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że decyzja jest z sprzeczna z prawem, uwzględnia bezkrytycznie wyłącznie interes inwestora i w oczywisty sposób narusza interes strony skarżącej. Takie działanie organów w toku postępowania godzi

w podstawowe zasady postępowania administracyjnego.

Dalej wskazano, że przepis § 12 ust. 3 pkt 2 reguluje przypadek szczególny, który może mieć zastosowanie tylko wówczas, gdy podmiot uprawniony nie mógł zrealizować inwestycji w oparciu o przepisy ogólne - § 12 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury. W niniejszej sprawie pierwotna lokalizacja garażu przy budynku mieszkalnym pozwalała zachować właściwą odległość budynku od sąsiedniej działki bez naruszenia interesu osób trzecich oraz zadaje kłam twierdzeniu, że mamy do czynienia z sytuacją wyjątkową. Skoro bowiem przez kilkadziesiąt lat garaż znajdował się przy budynku jako jego część składowa, to jest oczywiste, że rozmiar działki na powyższe pozwalał i nadal pozwala.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swego stanowiska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Skarżąca słusznie zarzuca, że decyzje organów obu instancji wydane zostały z naruszeniem przepisu § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem sytuowanie ściany budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę granicy

z sąsiednią działką budowlaną dopuszcza się w odległości [...] m od tej granicy lub bezpośrednio przy granicy, jeżeli:

1) wynika to z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo

2) nie jest możliwe zachowanie odległości, o której mowa w ust. 1 pkt 2, ze względu

na rozmiary działki.

Organy obu instancji przyjęły, że w przedmiotowej sprawie zachodzi przypadek opisany w pkt 2 przytoczonego powyżej przepisu. Przy czym organ pierwszej instancji w zasadzie w ogóle nie uzasadnił swojego stanowiska w tym zakresie, stwierdzając, że garaż zaprojektowano na granicy z działkami nr [...] i [...] ze względu na rozmiary działki nr [..] – zgodnie z § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury oraz zgodnie z pismem Ministerstwa Infrastruktury z dnia

29 października 2004 r. Przy tym nie wiadomo na jakiej zasadzie organ powołuje się na treść pisma Ministra Infrastruktury, traktując je jak dowód w sprawie

i bezkrytycznie przyjmując, że rozstrzyga ono o usytuowaniu spornego garażu przy granicy działki. Żaden przepis ustawy Prawo budowlane nie daje podstawy do przyjęcia, że to Minister Infrastruktury rozstrzyga w sprawie pozwolenia na budowę. Do kompetencji Ministra Infrastruktury należy jedynie upoważnienie organu orzekającego do udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych. Dodatkowo Sąd wskazuje, że nawet w przypadku udzielenia takiego upoważnienia i tak organ orzekający zobowiązany jest zgodnie z zasadami procedury administracyjnej ocenić cały materiał dowodowy w sprawie i rozstrzygnąć w drodze postanowienia czy zachodzą przesłanki do udzielenia zgody na odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych, czy też nie.

Natomiast organ odwoławczy podał, że nieruchomość położona przy ul. [...] w [..] znajduje się w obszarze wartościowego układu przestrzennego z historycznie ukształtowaną zabudową o wysokich walorach architektonicznych. Proponowana lokalizacja garażu na działce nr [...] w sposób przedstawiony w projekcie budowlanym porządkuje istniejące zagospodarowanie nieruchomości i umożliwia jej racjonalne wykorzystanie.

Przedstawione przez organ odwoławczy argumenty nie można uznać za pozbawione racjonalnych podstaw, tyle tylko, że nie stanowią one podstawy do zastosowania przepisu § 12 ust. 3 pkt 3 ww. rozporządzenia. Jak sam organ podaje przepis ten znajduje zastosowanie w przypadku szczególnym, jakim jest rozmiar działki objętej inwestycją. W przepisie tym nie wspomina się o uporządkowaniu istniejącego zagospodarowania działki, czy też przywróceniu historycznego ukształtowania zabudowy, a zatem okoliczności te nie mogą stanowić podstawy do jego zastosowania.

Żaden z organów nie wykazał, aby rozmiary działki nr [...] uniemożliwiały wybudowanie garażu w odległości [...] m od granicy z działką skarżącej. Powołane przez organy argumenty nie uzasadniają zastosowania przewidzianego w przepisie

§ 12 ust. 3 pkt 2 ww. rozporządzenia odstępstwa od zasady sytuowania budynków ścianą bez otworów okiennych w odległości [..] m od granicy działki.

W tej sytuacji Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta wydane zostały z naruszeniem przepisu § 12 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r.

w sprawie warunków jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), które miało wpływ na wynika sprawy, dlatego na podstawie

art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" w związku z art. 135 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.

Mając na uwadze fakt, że przedmiotowa inwestycja została już zrealizowana Sąd nie orzekł w kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji.