Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 266/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-01-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski Sędziowie: AWSA Dorota Dąbek sprawozdawca NSA Wiesław Kisiel Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 stycznia 2006 r. sprawy ze skargi Zakładu Energetycznego [...] S.A. w [...] na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] 2004 r. Nr : [...] w przedmiocie nałożenia obowiązków sanitarnych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji , II. orzeka , że uchylone decyzje nie mogą być wykonane , III. zasądza od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] na rzecz strony skarżącej "[...]" Spółka Akcyjna w [...] kwotę [...] zł ( [...] złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] 2003r. Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nakazał w punkcie I zapewnić umywalkę do mycia rąk w gabinecie stomatologicznym i umywalkę i zlewozmywak w pokoju śniadań do dnia [...] 2004r., zaś w punkcie III dostosować obiekt do wymogów rozporządzenia MZiOS z 21 .09.1992r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej w terminie do [...].2004r. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 27 ust.1 Ustawy o Inspekcji Sanitarnej i art. 104 kpa, w uzasadnieniu zaś powołano się ogólnie na naruszenie przepisów ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12.09.1992r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej.

Od decyzji tej wniósł odwołanie Zakład Energetyczny [...] S.A. w [...] zarzucając naruszenie art. 107 §1 i 3 oraz art. 6, 7, 8, 9 i 11 kpa oraz przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12.09.1992r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej.

W wyniku rozpatrzenia odwołania decyzją z dnia [...]2004r., nr [...] , Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] uchylił zaskarżoną decyzję w części dot. punktu II i w jego miejsce zarządził wygospodarować pomieszczenie na składzik. Jako podstawę prawną powołano art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z 14 marca 1985r. o Inspekcji Sanitarnej oraz art. 138 §1 pkt 1 kpa. W uzasadnieniu ogólnie (bez wskazywania konkretnych artykułów) powołano przepisy prawne stanowiące podstawę prawną do nałożenia poszczególnych obowiązków sanitarnych.

W skardze na tę decyzję Zakład Energetyczny [...] S.A. w [...] kwestionując zasadność nałożonych na niego obowiązków powtórzył argumentację zawartą w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę organ administracyjny wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zawarte w uzasadnieniu decyzji. Wskazano, ze wymogi nałożone zaskarżoną decyzją wynikają z obowiązujących przepisów prawnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje :

Jak wynika z przedłożonego do akt odpisu z KRS, następcą prawnym skarżącego Zakładu Energetycznego [...] S.A. w [...] jest [...] Spółka Akcyjna w [...]

Analizując akta przedmiotowej sprawy Sąd doszedł do wniosku, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszeń przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie tej sprawy w rozumieniu art. 145 §1 pkt 1 litera c ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Na wstępie należy zauważyć, że zaskarżona decyzja nie wskazuje w sposób prawidłowy podstawy prawnej rozstrzygnięcia. Powołano się w niej na art. 138 §1 pkt 1 kpa, z którego wynika kompetencja organu odwoławczego do utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy. Tymczasem zaskarżona decyzja uchyla w części decyzję organu I instancji. Nieprawidłowe jest też samo wyrzeczenie decyzji, organ administracyjny bowiem uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej punktu II (mylnie zresztą oznaczonego, bo w decyzji I instancji nie ma punktu I) i w tym zakresie orzekł merytorycznie, natomiast brak w decyzji wyraźnej formuły o utrzymaniu w mocy pozostałej części decyzji. Już zatem z tego powodu należy uznać, że zaskarżona decyzja wydana została z istotnym naruszeniem przepisów procesowych (art. 138 kpa). Należy też podkreślić, że w zaskarżonej decyzji ograniczono się do wskazania jedynie podstaw procesowych, tj. art. 12 ust. 2 pkt 1 ustawy z 14 marca 1985r. o Inspekcji Sanitarnej oraz przywołanego już art. 138 §1 pkt 1 kpa. Brak natomiast powołania materialnoprawnej podstawy zaskarżonej decyzji. Brak zaś powołania podstawy prawnej stanowi istotny brak formalny decyzji, naruszając art. 107 §1 kpa. Wprawdzie w uzasadnieniu decyzji organu I instancji wymieniono różne akty prawne, z których zdaniem organu wynikają obowiązki nałożone decyzją, niemniej jednak organ ograniczył się jedynie do ogólnego wskazania tych aktów bez powołania konkretnych przepisów, czego nie można uznać za prawidłowe i wystarczające.

Analogiczne braki w zakresie podstawy prawnej zawiera też decyzja organu I instancji. W podstawie prawnej ograniczono się jedynie do powołania podstawy prawa procesowego, natomiast w uzasadnieniu jedynie ogólnie wskazano na naruszenie przepisów ustawy o chorobach zakaźnych i zakażeniach oraz rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 12.09.1992r. w sprawie wymagań jakim powinny odpowiadać pod względem fachowym i sanitarnym pomieszczenia i urządzenia zakładu opieki zdrowotnej. Także zatem decyzja organu I instancji wydana została z naruszeniem art. 107 §1 kpa.

Zastrzeżenia budzą również niewystarczające uzasadnienia decyzji organu I i II instancji, które nie spełniają wymogów art. 107 §3 kpa. Uzasadnienie organu I instancji jest zaledwie jednozdaniowe, organ ograniczył się jedynie do ogólnego wskazania dwóch aktów prawnych. W żaden sposób nie można uznać, że uzasadnienie to w sposób pełny i przekonywujący uzasadnia treść nałożonych decyzją obowiązków. Niewystarczające jest też uzasadnienie organu II instancji.

Z treści zatem decyzji obu instancji i ich uzasadnień nie wiadomo dokładnie, na jakiej podstawie i z jakich powodów organ administracyjny wydał tej treści rozstrzygnięcie. Co więcej, wobec przywołanych powyżej błędów w podstawie prawnej i treści zaskarżonej decyzji nie wiadomo nawet dokładnie jakie obowiązki i w jakim terminie ma skarżący wykonać.

Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że decyzje organów obu instancji zapadły bez należytego wyjaśnienia sprawy, co naruszyło art. 7 i art. 77 §1 kpa. Przeprowadzone zatem w przedmiotowej sprawie postępowanie administracyjne było dotknięte wadami. Stwierdzone przez Sąd uchybienia proceduralne mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy w rozumieniu art. 145 § 1 pkt 1 litera c tej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi,, stanowiąc podstawę do uchylenia decyzji obu instancji.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy administracyjne winny w sposób prawidłowy i wyczerpujący wskazać podstawę prawną swego rozstrzygnięcia oraz należycie je uzasadnić, uwzględniając przy wydawaniu tego rozstrzygnięcia zawarte powyżej wskazówki Sądu. Dopiero takie rozstrzygnięcie będzie się nadawało do dokonania oceny jego zgodności z prawem materialnym.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Na koszty składają się: wynagrodzenie radcy prawnego w kwocie [...] zł, koszty opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie [...] zł oraz zwrot wpisu w kwocie [...] zł