Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 739/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2010-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 14 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L.M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania omyłki postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 7 lipca 2010 r. L.M., działając przez pełnomocnika E.M., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], w przedmiocie sprostowania omyłki.

Ponieważ do skargi nie załączono odpowiedniego dokumentu pełnomocnictwa, wezwano E.M. jako pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Jednocześnie w związku z brakiem wymaganej opłaty od skargi wezwano także pełnomocnika skarżącej do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi.

Przesyłka zawierająca wskazane wyżej wezwania została doręczona E.M. w dniu 23 sierpnia 2010 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru – k. 19 akt sprawy). W odpowiedzi pełnomocnik skarżącej przesłał do tutejszego Sądu pismo, z którego wynikało, iż cofa w imieniu skarżącej wniesioną skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Niezałączenie odpowiedniego dokumentu pełnomocnictwa traktuje się jako brak formalny skargi, którego nieusunięcie w wyznaczonym terminie prowadzi do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Stosownie zaś do przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.

Ponieważ pełnomocnik skarżącej, pomimo doręczenia mu odpowiednich wezwań, nie przedłożył Sądowi w wyznaczonym terminie wymaganego dokumentu pełnomocnictwa, jak również nie uiścił należnego wpisu, wniesiona przez niego w imieniu L.M. skarga podlega odrzuceniu na podstawie powołanych wyżej przepisów. Co prawda E.M. złożył odpowiednie oświadczenie o cofnięciu skargi, a przepis art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, iż w przypadku skutecznego cofnięcia skargi sąd powinien wydać postanowienie o umorzeniu postępowania, jednakże w orzecznictwie wyraźnie podkreśla się, że oświadczenie o cofnięciu skargi podlega merytorycznemu rozpatrzeniu przez sąd i może spowodować umorzenie postępowania tylko wówczas, gdy skarga została skutecznie wniesiona, natomiast w sytuacji, gdy skarga dotknięta jest brakami uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu, sąd ogranicza się do wydania postanowienia o odrzuceniu skargi (vide: postanowienie NSA z dnia 3 stycznia 2008 r., I OSK 1829/07, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl.).

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.