Postanowienie NSA, sygn. akt I GSK 1110/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odmówiono dokonania wykładni postanowienia Sądu
Powołane przepisy: article: art. 158
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc po rozpoznaniu w dniu 17 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. L. o dokonanie wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2022 r. sygn. akt I GSK 1110/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej J. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2021 r., sygn. akt V SAB/Wa 25/21 w sprawie ze skargi J. L. na bezczynność Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawie rozpoznania zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić dokonania wykładni postanowienia.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z 24 czerwca 2022 r., sygn. akt I GSK 1110/22, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną J. L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 grudnia 2021 r., sygn. akt V SAB/Wa 25/21, w sprawie ze skargi J. L. na bezczynność Ubezpieczeniowego Funduszu Gwarancyjnego w sprawie rozpoznania zarzutu w postępowaniu egzekucyjnym.

Pismem z 26 lipca 2022 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o dokonanie wykładni postanowienia z 24 czerwca 2022 r. W uzasadnieniu wniosku wskazano, że jeśli w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego odmiennie niż w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wniesiony środek zaskarżenia nie stanowił skargi kasacyjnej, ponieważ podstawy kasacyjne nie został sprecyzowane w sposób dostateczny, pozwalający na rozpoznanie skargi, środek zaskarżenia tym samym powinien zostać odrzucony, a nie oddalony, ponieważ tylko jeśli podstawy kasacyjne byłyby dostatecznie sprecyzowane, można byłoby je rozpoznać merytorycznie i przesądzić, czy są usprawiedliwione; wydanie rozstrzygnięcia merytorycznego poprzez oddalenie skargi (uznanie jej podstaw za nieuzasadnione) w sytuacji, w której jednocześnie podstawy kasacyjne są uznane za niedostatecznie sprecyzowane, pozbawia Skarżącego prawa do sądu. W ocenie skarżącego zasadne jest wyjaśnienie w drodze postanowienia wątpliwości w odniesieniu do treści rozstrzygnięcia – czy dotyczy oddalenia po merytorycznym rozpoznaniu sprawy czy jedynie odrzucenia ze względu na braki formalne.

W uzasadnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego brak również oceny zarzutów skargi kasacyjnej, którą powinno zawierać orzeczenie oddalające skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o dokonanie wykładni postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do brzmienia art. 158 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem o wątpliwościach co do jego treści. Zgodnie z ugruntowanym poglądem zarówno orzecznictwa, jak i doktryny konieczność dokonania wykładni konkretnego rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, a więc taki, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania. Przedmiotem wykładni może być zarówno sentencja wyroku, jak i – jednakże wyjątkowo – jego uzasadnienie. Wykładnia orzeczenia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących treści rozstrzygnięcia, ale także skutków, jakie orzeczenie to ma wywołać. Wykładnia orzeczenia nie może jednak prowadzić do zmiany rozstrzygnięcia. Nie może także zmierzać do zmian merytorycznych polegających na reinterpretacji uzasadnienia, czy jego poszerzenia o inne elementy istotne zdaniem wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z 26 listopada 2019 r., sygn. akt II OZ 1048/19, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Potrzeba wyjaśnienia treści sentencji wyroku bądź jego uzasadnienia zachodzi wówczas, gdy jest ono niejednoznaczne lub dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak jest podstaw do przyjęcia, że na tle uzasadnienia postanowienia, o którego wykładnię wnosi pełnomocnik strony, mogą istnieć obiektywne wątpliwości co do stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego w zakresie rozstrzygnięcia. Nie jest ono ani niejednoznaczne ani też nie jest dotknięte zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy. Podnoszona we wniosku o dokonanie wykładni postanowienia argumentacja pełnomocnika strony zmierza natomiast do – niedopuszczalnej, wobec prawomocności i niezaskarżalności orzeczeń Naczelnego Sądu Administracyjnego w zwykłym trybie postępowania – zmiany rozstrzygnięcia.

Z przytoczonych powodów, na podstawie art. 157 § 1 oraz art. 158 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.