Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1889/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-03-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie.
Powołane przepisy: article: art. 125 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

|Sygn. akt I SA/Kr 1889/12 | POSTANOWIENIE Dnia 13 marca 2013 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Stanisław Grzeszek, Sędzia: WSA Jarosław Wiśniewski, Sędzia: WSA Bogusław Wolas (spr.), Protokolant: Anna Boczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 marca 2013 r., sprawy ze skargi "N" Sp. z o.o. w W., na interpretację indywidualną Ministra Finansów, z dnia 20 sierpnia 2012 r. Nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych, postanawia: - zawiesić postępowanie sądowe -


UZASADNIENIE

postanowienia z dnia 13 marca 2013 r.

N. Sp. z o.o. z siedzibą w W., reprezentowana przez doradcę podatkowego J.D. wniosła skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 20 sierpnia 2012 r., w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na:

- zakup artykułów spożywczych w celu zapewnienia poczęstunku kontrahentom w czasie wizyt na terenie siedziby Spółki,

- zakup drobnych artykułów spożywczych oraz zamówienie cateringu w przypadku organizowania nieodpłatnych szkoleń dotyczących działalności Spółki,

- organizację spotkań z kontrahentami w celach biznesowych poza biurem Spółki (zapłata za poczęstunek w restauracji).

Pismem z dnia 21 lutego 2013 r. organ wniósł o zawieszenie postępowania do czasu podjęcia uchwały przez Naczelny Sąd Administracyjny w związku z postanowieniem tego Sądu z dnia 17 grudnia 2012 r., sygn. akt II FSK 702/11.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe należy zawiesić.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej powoływanej jako "p.p.s.a." sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

Należy zwrócić uwagę, że Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 17 grudnia 2012 r. (sygn. akt II FSK 702/11), przedstawił na podstawie art. 187 § 1 p.p.s.a. składowi siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego do rozstrzygnięcia zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości, tj.: "Czy wydatki na zakup usług gastronomicznych, podawanych i świadczonych w trakcie spotkań z kontrahentami, odbywającymi się w siedzibie podatnika, jak też poza tą siedzibą należące do kategorii wydatków, o których mowa w art. 15 ust. 1 u.p.d.o.p., w każdym przypadku należy zaliczyć do kosztów reprezentacji, o których mowa w art. 16 ust. 1 pkt 28 u.p.d.o.p. nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów.".

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zauważa w związku z tym, że odpowiedź na przytoczone wyżej pytanie będzie mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy z uwagi na tożsamość problemu prawnego.

Przedmiotem sporu jest bowiem m.in. kwestia możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu wydatków poniesionych na:

- zakup artykułów spożywczych w celu zapewnienia poczęstunku kontrahentom w czasie wizyt na terenie siedziby Spółki,

- zakup drobnych artykułów spożywczych oraz zamówienie cateringu w przypadku organizowania nieodpłatnych szkoleń dotyczących działalności Spółki,

- organizację spotkań z kontrahentami w celach biznesowych poza biurem Spółki (zapłata za poczęstunek w restauracji).

Zachodzi zatem zależność o jakiej mowa w art. 125§1 pkt 1 p.p.s.a. Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 12 grudnia 2011 r., sygn. akt II FZ 760/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, a Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni pogląd ten podziela, merytoryczna tożsamość zagadnienia prawnego, które wyłoniło się w danej sprawie prowadzonej przez wojewódzki sąd administracyjny, z zagadnieniem, które w odrębnej sprawie stanowiło przedmiot przedstawionego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów NSA zagadnienia prawnego, uzasadnia zawieszenie postępowania sądowego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zawieszając w takim przypadku postępowanie sądowe wojewódzki sąd administracyjny postępuje adekwatnie do potrzeby ujednolicania praktyki wykładniczej sądownictwa administracyjnego. Uchwały posiadają w innych sprawach sądowoadministracyjnych także ogólną moc wiążącą, na co wskazuje art. 269 p.p.s.a. Stosownie do tego przepisu jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Pogląd wyrażony w konkretnej uchwale NSA może zostać zmieniony tylko stosowaną uchwałą takiego samego składu NSA. W ww. postanowieniu Naczelny Sąd Administracyjny wskazał także, że zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie zagadnienia prawnego przez siedmioosobowy skład NSA nie powinno być traktowane jako naruszenie zasady ekonomii procesowej (art. 45 Konstytucji RP oraz art. 7 p.p.s.a.). Pierwszą bowiem zasadą i to zasadą naczelną, jest zasada państwa prawa. W państwie prawa liczą się przede wszystkim: stabilność orzecznicza sądów administracyjnych, trwałość i niewzruszalność prawomocnych wyroków, spójność systemu prawnego i konstytucyjna eliminacja wadliwych aktów normatywnych (por. P. Brzozowski, Glosa do postanowienia NSA z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt I FZ 99/06, Lex/el 2007). Ponadto w postanowieniu NSA z dnia 13 kwietnia 2010 r., sygn. akt I GSK 746/09, www.orzeczenia.nsa.gov.pl, wskazano, że zasada koncentracji materiału procesowego wyrażona w art. 7 p.p.s.a. nie oznacza, że dynamika postępowania ma przesłaniać nadrzędny cel postępowania jakim jest wydanie zgodnego z prawem rozstrzygnięcia.

Mając zatem na uwadze, że podjęcie uchwały rozstrzygającej opisane wyżej zagadnienie prawne będzie zatem miało bezpośredni wpływ także na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, działając na zasadzie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.