Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 65/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 19, art. 20, art. 49 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Kuba po rozpoznaniu w dniu 18 lutego 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. K. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 548/10 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów wojewódzkiego sądu administracyjnego w sprawie ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 20 grudnia 2010 r., sygn. akt I SA/Ol 548/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. pozostawił bez rozpoznania wniosek R.K. o wyłączenie od rozpoznania sprawy sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O., w sprawie ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora W. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w O. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pismem z dnia 8 listopada 2010 r. R.K. złożył wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. od rozpoznawania sprawy. W dniu 19 listopada 2010 r. skarżący wezwany został do uzupełnienia złożonego wniosku o wskazanie z imienia i nazwiska osób, których dotyczy wniosek oraz o przytoczenie, co do każdej z tych osób uprawdopodobnionej przyczyny wyłączenia, w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku o wyłączenie bez rozpoznania.

W piśmie stanowiącym odpowiedź na wezwanie, skarżący podtrzymał w całości złożony wniosek, ponownie wniósł o wyłączenie od orzekania w jego sprawie całego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. oraz o przekazanie sprawy równorzędnemu Sądowi.

Sąd stwierdził, że przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej p.p.s.a.) nie przewidują możliwości wyłączenia całego sądu od orzekania w danej sprawie. Konieczne jest odrębne wskazanie imion i nazwisk oraz uprawdopodobnienie przyczyny wyłączenia w stosunku do każdego z osobna. Sąd wskazał, że skarżący podtrzymując w związku z wezwaniem do uzupełnienia wniosku, żądanie wyłączenia całego Sądu, wymienił wprawdzie imiona i nazwiska orzekających dotychczas w jego sprawach sędziów, odnośnie wyłączenia których zostało wydane odrębne rozstrzygnięcie, nie wskazał jednak z imienia i nazwiska pozostałych sędziów, względem których zachodzą, jego zdaniem, okoliczności wywołujące wątpliwość co do bezstronności w sprawie. W związku z tym Sąd pozostawił wniosek bez rozpoznania na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a.

W zażaleniu R.K. zaskarżył powyższe zarządzenie w całości, zarzucając naruszenie przepisów postępowania oraz prawa materialnego, polegające na nieuwzględnieniu żądania strony o wyłączenie Sądu i sędziów i przekazania sprawy równorzędnemu Sądowi, w celu rozpatrzenia sprawy przez niezawisły, niezależny i obiektywny Sąd bez zbędnej zwłoki, narażając skarżącego na dodatkowe, nieodwracalne szkody, przez przeciąganie sprawy w wypłacie należnych płatności za 2009 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a. jeśli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

Zgodnie z art. 19 p.p.s.a. Sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. W myśl art. 20 § 1 p.p.s.a. wniosek o wyłączenie sędziego strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia. Oprócz elementów formalnych wskazanych w art. 46 p.p.s.a. wniosek taki powinien zawierać: a) wskazanie sędziego, b) podanie przyczyny uzasadniającej wyłączenie i c) powołanie okoliczności lub dowodów uprawdopodabniających istnienie tej przyczyny.

Wniosek R.K. o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O. nie zawierał powyższych elementów koniecznych do jego rozpoznania. Niewskazanie sędziego z imienia i nazwiska czyni niemożliwym rozpoznanie wniosku. Nie można bowiem w takim przypadku stwierdzić, czy zachodzi w ogóle przesłanka wyłączenia określona w ustawie jako istnienie okoliczności, która w odniesieniu do konkretnej osoby mogłaby wywołać wątpliwości co do jej bezstronności. Brak tych danych uniemożliwia nadanie pismu dalszego biegu i uzasadnia wezwanie strony do uzupełnienia jego braków, stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a. Zasadnie zatem Sąd pierwszej instancji wezwał do uzupełnienia wniosku skarżącego w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 49 § 2 p.p.s.a). W zakreślonym terminie strona nie uzupełniła braków formalnych wniosku, ponawiając jedynie w odpowiedzi na wezwanie wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O., wskazując z imienia i nazwiska tylko niektórych z nich.

W takiej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w O. był zobowiązany pozostawić wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w O., niewskazanych z imienia i nazwiska, bez rozpoznania, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., co też nastąpiło w zaskarżonym zarządzeniu, które w związku z tym należy uznać za wydane prawidłowo.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.