Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 414/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Nowakowski (spr.) Sędziowie : Sędzia WSA Dorota Jadwiszczok Sędzia NSA Andrzej Przybielski Protokolant: Małgorzata Kuba po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi B. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 kwietnia 2004 r., nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego wyrównawczego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 14 stycznia 2002 r. nr [...] Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej powołując się na art. 104 i 108 k.p.a. w związku z art. 4 ust. 1, art. 27 ust. 4 pkt 1 i ust. 6 pkt 1 oraz art. 43 ust. 1 i 6 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.) oraz art. 19, art. 21 ust. 3 pkt 7 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym (Dz. U. z 1997 r. nr 28 poz. 153 ze zm.) przyznał skarżącej B. C. od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. zasiłek stały wyrównawczy w wysokości 247 zł. miesięcznie.

Organ pierwszej instancji powołując się na art. 104 i 163 k.p.a. w związku z art. 4 ust. 1, art. 27 ust. 4 pkt 2 i ust. 6 pkt 2 oraz art. 43 ust. 1 i 2 a ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.) decyzją z dnia 23 października 2003 r. nr [...] zmienił opisaną wyżej decyzję. Decyzją organu pierwszej instancji wysokość zasiłku stałego wyrównawczego została ustalona w kwocie 356 zł. miesięcznie. W uzasadnieniu wskazano, że na podstawie wywiadu rodzinnego stwierdzono, iż sytuacja rodzinna skarżącej uległa zmianie, ponieważ obecnie prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z synem. Uzasadnia to zmianę wysokości zasiłku stałego wyrównawczego, który stanowi różnicę między kwotą kryterium dochodowego na osobę w rodzinie, tj. 356 zł, a posiadanym dochodem na osobę w rodzinie, tj. brak dochodu miesięcznie.

W odwołaniu od powyższej decyzji skarżąca podniosła, że poprzednio otrzymywany przez nią zasiłek wynosił 418 zł miesięcznie oraz że w dalszym ciągu prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wskazała ponadto, że jej były mąż nie płaci alimentów, a ona sama nie pobiera zasiłku rodzinnego na syna ponieważ do chwili rozwodu zasiłek pobierał jej mąż.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 30 kwietnia 2004 r. sygn. akt [...] powołując się na art. 27 ust. 4 i ust. 6 w związku z art. 4 ust. 1 i art. 2a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.) oraz art. 138 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdzono, że organ pierwszej instancji zmienił skarżącej wysokość zasiłku stałego wyrównawczego z kwoty 418 zł na kwotę 356 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że skarżąca nie osiągała dochodu, ale po rozwodzie, gdy do jej gospodarstwa domowego włączony został małoletni syn, sytuacja dochodowa jej rodziny uległa zmianie, mianowicie obniżeniu uległo kryterium dochodowe na osobę w rodzinie. Dochód rodziny oznacza sumę miesięcznych dochodów osób w rodzinie z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło uzyskania, o ile ustawa nie stanowi inaczej, z pomniejszeniem m.in. podatku dochodowego. Przepis ten nie wyłącza jednak zasiłku pielęgnacyjnego z sumy dochodów osoby korzystającej z pomocy społecznej.

Zasiłek stały wyrównawczy w przypadku osoby w rodzinie ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie a posiadanym dochodem na osobę w rodzinie. W taki sposób zasiłek stały wyrównawczy ustalił dla skarżącej organ pierwszej instancji przyjmując kryterium dochodowe w jej gospodarstwie domowym jako kwotę 712 zł, co przy braku dochodu skutkuje wyliczeniem zasiłku w kwocie 356 zł.

W skardze na powyższą decyzję B. C. podniosła, że organ pierwszej instancji zmienił wysokość przyznanego jej zasiłku na kwotę 356 zł. uzasadniając to faktem, że prowadzi wspólnie z synem gospodarstwo domowe, co nie jest zgodne z prawdą. Wskazała, że była to mylna interpretacja wyroku rozwodowego, a ona sama nie została poinformowana, iż nabyła uprawnienia do pobierania zasiłku rodzinnego.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Organ drugiej instancji podniósł, że z wywiadu środowiskowego przeprowadzonego 21 października 2003 r. podpisanego bez zastrzeżeń przez skarżącą wynika, że prowadzi ona wspólne gospodarstwo domowe z synem. Okoliczność ta powoduje konieczność zmiany wysokości zasiłku stałego wyrównawczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z akt sprawy Miejski Ośrodek Pomocy Społecznej decyzją z dnia 14 stycznia 2002 r. przyznał skarżącej zasiłek stały wyrównawczy od dnia 1 stycznia 2002 r. do dnia 31 grudnia 2003 r. w kwocie 247 zł. miesięcznie. Następnie ten sam organ decyzją z dnia 23 października 2003 r. od dnia 1 listopada 2003 r. zmienił swoją decyzję z dnia 14 stycznia 2002 r., przyznając skarżącej zasiłek stały okresowy w kwocie 356 zł. miesięcznie. Powyższe organ uzasadnił zmianą sytuacji rodzinnej skarżącej, która zaczęła prowadzić wspólne z synem gospodarstwo domowe, a także nieuzyskiwaniem przez nią dochodu.

Zgodnie z art. 27 ust. 4 ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 1998 r. nr 64 poz. 414 ze zm.) zasiłek stały wyrównawczy przysługuje osobie pełnoletniej całkowicie niezdolnej do pracy z powodu wieku lub inwalidztwa, jeżeli jej dochód, jak również dochód na osobę w rodzinie, jest niższy od kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Zasiłek ten, stosownie do art. 27 ust 6, w przypadku osoby w rodzinie ustala się jako różnicę między kryterium dochodowym na osobę w rodzinie, ustalonym zgodnie z art. 4 ust. 1 a posiadanym dochodem na osobę w rodzinie. Zgodnie z art. 4 ust. 1 prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje osobom i rodzinom, których dochód na osobę w rodzinie, z pewnymi wyjątkami, nie przekracza na pierwszą osobę w rodzinie - 406 zł, na drugą i dalsze osoby w rodzinie powyżej 15 lat - 285 zł. przy jednoczesnym wystąpieniu co najmniej jednej z okoliczności wymienionych w art. 3 pkt 2-11, przy czym w dniu wydania zaskarżonej decyzji kwoty te wynosiły odpowiednio 418 zł i 294 zł. Art. 2 a ust. 1 pkt 2 dochód rodziny określał jako sumę miesięcznych dochodów osób w rodzinie z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną m.in. o miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych.

Jak wynika m.in. z oświadczenia o stanie majątkowym skarżącej sporządzonym przez nią dnia 21 października 2003 r. oraz oświadczenia tej samej treści znajdującego się w kwestionariuszu wywiadu środowiskowego z tego samego dnia podpisanego bez zastrzeżeń przez B. C., prowadzi ona wspólne gospodarstwo ze swoim synem. Ustalenia organu pierwszej instancji powzięte m.in. na podstawie wymienionych dokumentów, a dotyczące faktu prowadzenia przez skarżącą wspólnego z jej synem gospodarstwa domowego należy zatem uznać za zgodne z rzeczywistym stanem rzeczy. W konsekwencji organ administracji prawidłowo, zgodnie z przepisami ustawy o pomocy społecznej, wyliczył wysokość przysługującego skarżącej zasiłku stałego wyrównawczego w kwocie 356 zł miesięcznie, zwiększając tym samym wysokość zasiłku ustalonego przez siebie w decyzji z dnia 14 stycznia 2002 r., w której zgodnie z ówczesnym stanem faktycznym przyznał skarżącej zasiłek w wysokości 247 zł miesięcznie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji przyjęło, że organ pierwszej instancji zmienił wysokość przysługującego skarżącej zasiłku z kwoty 418 zł. na kwotę 356 zł. miesięcznie. Należy stwierdzić, że ustalenie to nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym i jest zapewne wynikiem oczywistej pomyłki organu.

Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę skarżącej jako niezasadną oddalił.