Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SAB/Go 39/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6339 Inne o symbolu podstawowym 633
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 37
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 10 ust. 7
journal: Dz.U. 2015 poz 149
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu dnia 23 września 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.M. na bezczynność Starosty w przedmiocie umorzenia należności postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

We wniosku z dnia [...] kwietnia 2015r. J.M. zwrócił się do Powiatowego Urzędu Pracy o wydanie decyzji w przedmiocie umorzenia m.in. należności wynikających z rozwiązania umowy pożyczki nr [...] z dnia [...] kwietnia 1993r. przyznanej wnioskodawcy na zorganizowanie dodatkowych miejsc pracy.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2015r., występujący z upoważnienia Starosty Dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy, poinformował wnioskodawcę, iż nie zostało jeszcze zakończone postępowanie egzekucyjne, a zatem brak jest podstaw prawnych, o których mowa w art. 76 ust. 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2015r., poz. 149 ze zm.) do umorzenia należności Funduszu Pracy.

Pismem z dnia [...] maja 2015r., doprecyzowanym pismem z dnia [...] czerwca 2015r., J.M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. skargę na bezczynność Starosty, podnosząc m.in., że organ nie podjął czynności zmierzających do rozpatrzenia złożonego wniosku.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wskazując, iż żądanie skarżącego - z uwagi na toczące się postępowanie egzekucyjne - jest przedwczesne.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lipca 2015r. skarżący został wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi wniósł do organu wyższego stopnia, tj. Wojewody zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie, o którym mowa w art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.), dalej w skrócie k.p.a. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, J.M. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2015r. podał, iż Wojewoda w skierowanych do skarżącego (załączonych także do skargi) pismach z dnia [...] lutego, [...] marca i [...] kwietnia 2015r. odmawiał zajęcia się sprawą umorzenia należności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie p.p.s.a., skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie.

W przypadku skargi na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zastosowanie znajduje art. 37 § 1 k.p.a., w myśl którego na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35, w przepisach szczególnych, ustalonym w myśl art. 36 lub na przewlekłe prowadzenie postępowania stronie służy zażalenie do organu wyższego stopnia, a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa.

W świetle powyższej regulacji dopuszczalność wniesienia skargi na bezczynność organu administracji publicznej zależy każdorazowo od poprzedzenia jej opisanym wyżej zażaleniem do organu wyższego stopnia. W niniejszej sprawie organem tym jest Wojewoda, co wynika z treści art. 10 ust. 7 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy. To ten organ, a nie sąd administracyjny w pierwszej kolejności dysponuje instrumentami proceduralnymi zmierzającymi do zobligowania organu niższego stopnia do terminowego załatwienia sprawy, zgodnie z żądaniem strony. Istotą działania organu wyższego stopnia jest ustalenie faktu zaistnienia lub niezaistnienia bezczynności organu niższego, a przy uznaniu zażalenia za uzasadnione wyznaczenie dodatkowego terminu do załatwienia sprawy, zarządzenie wyjaśnienia przyczyn i ustalenie osób winnych niezałatwienia sprawy (art. 37 § 2 kpa).

W rozpatrywanej sprawie J.M., wnosząc skargę z dnia [...] maja 2015r., wymogu uprzedniego wyczerpania przysługującego mu środka zaskarżenia nie dochował. Za spełnieniem tego wymogu nie mogą przemawiać złożone wraz ze skargą pisma Wojewody wystosowane do skarżącego jeszcze przed złożeniem w Powiatowym Urzędzie Pracy wniosku z dnia [...] kwietnia 2015r. Ponadto uwzględnić trzeba, iż w pismach tych Wojewoda odnosząc się do kierowanych do tego organu wniosków o umorzenie należności, wskazuje wyłącznie J.M. organ właściwy do załatwienia tejże sprawy.

Stwierdzając powyższe uznać zatem należało, iż złożenie przez J.M. do tutejszego Sądu skargi na bezczynność Starosty było przedwczesne. Skarga taka, jako niedopuszczalna, stosownie do dyspozycji do art. 58 § 1 pkt 6 ppsa podlega odrzuceniu, o czym postanowiono jak w sentencji.

Końcowo podkreślić należy, iż odrzucenie przedmiotowej skargi nie zamyka drogi do ponownego wystąpienia ze skargą na bezczynność Starosty, poprzedzoną jednakże wyczerpaniem trybu określonego w art. 37 kpa.