Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1918/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz (spr.), Joanna Gierak-Podsiadły, Sędzia WSA Mirosław Montowski, Sędzia WSA, , Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2019 r. sprawy ze skargi M. S. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. znak: [...] w przedmiocie ustalenia wysokości kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu oddala skargę


UZASADNIENIE

VII SA/Wa 1918/18 UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławczew w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. znak [...], po rozpatrzeniu odwołania M. S. i W. S. (dalej określani również jako "Skarżący") od decyzji Prezydenta [...] z dnia [...] grudnia 2017 r., znak [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zapadła w oparciu o następujący stan faktyczny i prawny.

Prezydent [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2017r. znak [...] nałożył na Skarżących obowiązek uiszczenia kosztów powstałych w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdy marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] w kwocie 478,00 złotych (czterysta siedemdziesiąt osiem złotych), określając termin płatności należności ustalonej decyzją, w ciągu 30 dni od dnia, w którym decyzja stała się ostateczna.

Według ustaleń organu pierwszej instancji w dniu 7 sierpnia 2014 r. strażnik miejski wydał dyspozycję nr [...] usunięcia pojazdu marki [...] nr rej. [...] z ulicy [...] w W. z powodu postoju pojazdu wzdłuż linii ciągłej, zmuszając innych kierujących do najeżdżania na tę linię i torowania pasa ruchu. W trakcie czynności usuwania pojazdu do strażnika zgłosił się M. S.. W związku z obecnością użytkownika pojazdu odstąpiono na podstawie art.130a ust. 2a od usunięcia pojazdu. Organ zwrócił jednak szczególną uwagę na fakt, że wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu przez strażnika miejskiego spowodowało wyjazd pojazdu holującego. Natomiast dyspozycja odstąpinia od usunięcia pojadu została wydana zaś już po wyjeździe pojazdu holującego, co spowodowało powstanie kosztów, do poniesienia których zostali zobowiązani Skarżący. Organ wskazał, że zgodnie z art. 130a ust. 2a w związku z art. 130a ust. 10i Prawa o ruchu drogowym, jeśli wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, to do ich zapłaty zobowiązany jest: (i) właściciel pojazdu, oraz (ii) jeżeli pojazd w chwili usunięcia znajdował się we władaniu osoby dysponującej nim na podstawie innego niż właśność tytułu prawnego, solidarnie ta osoba. Organ pierwszej instancji wskazał, że dane z Centralnej Ewidencji Pojazdów i Kierowców określają, że właścicielem pojazdu w dniu 7 sierpnia 2014 r. był W. S.. Natomiast, zgodnie z notatką urzędową strażnika miejskiego, użytkownikiem w tym dniu był M. S..

Skarżący pismem z dnia 29 grudnia 2017 r. wnieśli odwołanie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] od decyzji organu pierwszej instancji wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta [...].

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2018 r. po rozpatrzeniu odwołania Skarżących utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji przywołał treść art. 130a Prawa o ruchu drogowym wyjaśniając, że warunkiem koniecznym wydania decyzji w przedmiocie nałożenie na właściciela pojazdu obowiązku zapłaty kosztów powstałych w wyniku wydania dyspozycji usunięcia pojazdu, od której ostatecznie odstąpiono, jest ustalenie, że powstały koszty. Organ stwierdził, że podstawą prawidłowego zastosowania art. 130a ust. 2a Prawa ruchu drogowego jest ustalenie bez żadnych wątpliwości, że zdrzenie powodujące konieczność usunięcia pojazdu faktycznie zaistniało, a także jakie były okoliczności zastosowania tego przepisu oraz powstanie kosztów usunięcia pojzdu, jeśli koszty powstały. Organ zaznaczył, że istotne jest również określenie wysokości kosztów, które obowiązany jest uiścić właściciel pojazdu.

Organ odwoławczy stwierdził, że z dyspozycji usunięcia pojazdu nr [...] wynika, że o usunięcie pojazdu wniesiono o godzinie 13:07, zaś o godzinie 13:30 odstąpiono od tej czynności. Powołując się na dołączoną do akt sprawy fakturę organ stwierdził, że pojazd holowniczy wezwany przez Straż Miejską przystąpił do realizacji zlecenia, co spowodowało wygenerowanie kosztów.

Organ odwoławczy wyjaśnił w uzasadnieniu decyzji, że ustawodawca ustanowił mechanizm ustalania opłat za usunięcie pojazdów niezależny od faktycznej wysokości opłaty w konkretnym przypadku. Rada powiatu związana jest stawkami maksymalnymi określonymi w ustawie, ale waloryzowanymiw drodze obwieszczeń ministra właściwego do spraw finansów publicznych. Rada powiatu natomiast została zobowiązana do określenia w drodze uchwały konkretnych stawek nieprzekraczających kwot ustalonych w wyniku waloryzacji dokonywanej w obwieszczeniu ministra. Organ odwoławczy przypomniał, że stawka powinna być zmieniana przez Radę powiatu corocznie z uwzględnieniem zarówzko konieczności sprawnej realizacji zadań związanych z usuwaniem pojazdów jak rówież kosztów usuwania i przechowywania pojazdów na obszarze danego powiatu.

Organ drugiej instancji zauważył, że w czasie wydania dyspozycji usunięcia pojazdu w przypadku Skarżących, obowiązywała uchwała Rady [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. nr [...] w sprawie ustalania wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokości kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na 2014 rok, która przewidywała opłatę w wysokości 478 zł za wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu.

Pismem z dnia 19 lipca 2018 r. Skarżący złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018 r. zarzucając rażące naruszenie prawa materialnego przez naruszenie art. 130a ust. 6 oraz ust. 6a Prawa ruchu drogowego w związku z załącznikiem nr 2 uchwały nr [...] Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. w sprawie ustalenia wysokości opłat za usunięcie i przechowywanie pojazdu oraz wysokość kosztów powstałych w przypadku odstąpienia od usunięcia pojazdu na 2014 rok.

Pismem z dnia 13 sierpnia 2018 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło odpowiedź na skargę wraz z wnioskiem o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

M. S. i W. S. zaskarżyli do tutejszego sądu ostateczną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2018r., utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2017r., o ustaleniu kosztów z tytułu podjęcia czynności zmierzających do usunięcia pojazdu pozostawionego w miejscu, gdzie jest to zabronione (art. 130 ust. 1 pkt 5 ustawy Prawo o ruchu drogowym).

Podstawą prawną ustalenia kosztów w związku z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu był art. 130a ust. 2a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Zgodnie z tym przepisem, od usunięcia pojazdu odstępuje się, jeżeli przed wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu lub w trakcie usuwania pojazdu ustaną przyczyny jego usunięcia. Jeżeli jednak wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu spowodowało powstanie kosztów, do ich pokrycia obowiązany jest właściciel pojazdu (...).

Okoliczności faktyczne niniejszej sprawy ustalone przez organ w toku postępowania nie są co do zasady kwestionowane przez Skarżących, którzy zarzucają jedynie , że nie przedstawiono im żadnego dowodu, iż holownik do omawianego pojazdu wyjechał - np. wydruku z urządzenia GPS., zaś ewentualne koszty rzeczywiste za przejechanie przez ten holownik odległości 18 km wyniosły , nie kwotę ciążącego na nich zobowiązania , lecz kwotę znacznie niższą . Zaprzeczyli także możliwości powstania " kosztów ryczałtowych" oraz zarzucili brak wnikliwego zbadania przez organ zaistniałego stanu sprawy.

Z akt administracyjnych wynika , że w dniu 7 sierpnia 2014r., kierujący pojazdem marki [...] nr rej. [...] , zatrzymał go w miejscu niedozwolonym przy ul. [...] w W., tj. wzdłuż linii ciągłej zmuszając innych kierowców do najeżdżania na tę linię oraz tamowania pasa ruchu. Holownik wezwany został przez strażnika miejskiego w celu usunięcia pojazdu, o godzinie 13.07. O godzinie 13.30. strażnik miejski wydał dyspozycję odstąpienia od usunięcia pojazdu, ponieważ do samochodu wrócił kierowca .

W rozpatrywanym przypadku organy zgromadziły dokumenty w postaci dyspozycji usunięcia pojazdu wydanej przez funkcjonariusza w dniu 7 sierpnia 2014r. oraz notatki urzędowej z tej samej daty. Zaistnienie kosztów potwierdza zaś przedłożona do akt faktura VAT MP nr[...]wystawiona Zarządowi Dróg Miejskich [...] przez Sprzedawcę za odstąpienia zerowe w sierpniu 2014r. oraz wykaz odstąpień zerowych za omawiany okres. Pozycja 11 tego wykazu dokumentuje usługę w odniesieniu do spornego pojazdu na ul. [...] w W. na odcinku 18 km.

Nie można zatem przyjąć, że nie powstały w związku z opisanym zdarzeniem żadne koszty.

W świetle powołanego przepisu ustawy oraz uchwały Rady Miasta [...] z dnia [...] grudnia 2013r. nr [...] , wydanej na podstawie i w granicach upoważnienia ustawowego (art. 130a ust. 6 ustawy Prawo o ruchu drogowym), nie jest dopuszczalne "miarkowanie" wysokości kosztów. Są one ustalane w wysokości ściśle określonej w uchwale, wyłącznie z uwzględnieniem masy całkowitej pojazdu (w przypadku samochodów osobowych). Tym samym wydruk potwierdzający dyspozycję usunięcia pojazdu , notatka urzędowa strażnika miejskiego o odstąpieniu od usunięcia pojazdu oraz faktura VAT MP nr [...] wystawiona Zarządowi Dróg Miejskich [...] przez Sprzedawcę za odstąpienia zerowe w sierpniu 2014r. i wykaz tych odstąpień , są wystarczające do przyjęcia, że została spełniona określona w art. 130a ust. 2a prawa o ruchu drogowym, przesłanka do ustalenia kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu i obciążenia nimi Skarżących. Koszty związane z usuwaniem, przechowywaniem, oszacowaniem, sprzedażą lub zniszczeniem pojazdu powstałe od momentu wydania dyspozycji jego usunięcia do zakończenia postępowania ponosi osoba będąca właścicielem/ użytkownikiem tego pojazdu w dniu wydania dyspozycji usunięcia pojazdu a przepisy ustawy - Prawo o ruchu drogowym nie pozwalają przy orzekaniu w przedmiocie nałożenia opłaty na jakąkolwiek uznaniowość, w tym - na ustalenie wysokości kosztów związanych z wydaniem dyspozycji usunięcia pojazdu w zależności od stopnia zawinienia, rodzaju przewinienia bądź zależnie od tego, na jakim etapie usuwania właściciel powrócił do pojazdu.

Samo wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu nie stanowi podstawy do wydania decyzji na podstawie art. 130a ust. 2a ustawy. Obowiązek taki powstaje dopiero wówczas, gdy wydanie dyspozycji usunięcia pojazdu, następnie cofniętej, spowodowało powstanie określonych tj. rzeczywistych kosztów , a ta okoliczność została w sprawie niniejszej potwierdzona. Na wskazaną ocenę nie wpływa ustalony przez organ fakt, że pojazdy holownicze sprzedawcy nie były wyposażone w GPS.

Biorąc powyższe pod uwagę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 powołanej wyżej ustawy, orzekł jak w sentencji.