Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 701/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-02-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: uchylono postanowienia I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 27,29
journal: Dz.U. 1966 nr 24 poz 151
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

SENTENCJA

Sygn. akt I SA/Kr 701/07 | | W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 28 lutego 2008r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, w składzie następującym:, Przewodniczący Sędzia: WSA Maria Zawadzka, Sędziowie: WSA Beata Cieloch (spr), WSA Ewa Michna, Protokolant: Małgorzata Celińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego2008r., sprawy ze skargi Wojewody, na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej, z dnia [...] Nr [...], w przedmiocie zwrotu tytułów wykonawczych, I. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu I instancji; II. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz strony skarżącej koszty postępowania w kwocie 100 zł (sto złotych 00/100).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], Naczelnik Urzędu Skarbowego, zwrócił stronie skarżącej – Wojewodzie, tytuły wykonawcze nr 4 i 5 wystawione na spółkę " E – K" Sp. z o.o. w K.

Z treści uzasadnienia postanowienia wynikało, że Wojewoda będący wierzycielem, wystawił tytuły wykonawcze na spółkę z o.o. "E – K" w K, a następnie przesłał je do organu podatkowego celem przeprowadzenia egzekucji. W trakcie czynności egzekucyjnych ustalono, że spółka ta nie prowadzi działalności pod adresem wskazanym w tytułach wykonawczych oraz nie posiada mienia podlegającego egzekucji. Organ podatkowy stwierdził, że obowiązek wskazania właściwego adresu spoczywa na wierzycielu, a brak ten skutkuje zwrotem tytułów wykonawczych. Dodał również, że organowi nie był znany inny adres spółki i nie było możliwości jego ustalenia.

Na powyższe postanowienie strona skarżąca złożyła odwołanie do Dyrektora Izby Skarbowej, w którym zakwestionowała stanowisko organu pierwszej instancji jakoby nie wskazała w tytułach wykonawczych adresu spółki i podniosła ,że wskazany adres odpowiada wpisowi ujawnionemu w Krajowym Rejestrze Sądowym.

Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Organ odwoławczy wyraził pogląd, że siedziba spółki nie zawsze jest zgodna z treścią wpisu umieszczonego w Krajowym Rejestrze Sądowym, a znaczenie dla egzekucji ma stan faktyczny umożliwiający dokonanie czynności.

Na powyższe postanowienie strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, twierdząc, że adres spółki został wskazany w tytułach wykonawczych nr 4 i 5, na co wskazywał fakt ustalenia przez organ podatkowy, że pod tym adresem spółka nie prowadziła działalności. W konsekwencji, zdaniem strony skarżącej nie zaszły więc podstawy do zwrotu tytułów wykonawczych.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o oddalenie skargi podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiot sporu w niniejszej sprawie sprowadzał się do zasadności zwrotu wierzycielowi tytułów wykonawczych przez organ podatkowy, z uwagi na brak adresu zobowiązanego będącego osobą prawną, w sytuacji gdy adres zobowiązanego wskazany w tytule wykonawczym był zgodny z adresem widniejącym w Krajowym Rejestrze Sądowym, natomiast faktycznie zobowiązany zaprzestał prowadzenia pod nim działalności.

Stosownie do treści art. 27 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 05 r., Nr 229, poz. 1954) jednym z wymogów formalnych tytułu wykonawczego jest wskazanie adresu zobowiązanego. Konsekwencją niespełnienia wymogów formalnych, wynikającą z art. 29 § 2 cyt, ustawy, jest nie przystąpienie przez organ do egzekucji oraz zwrot tytułu wierzycielowi.

Powyższe przepisy wskazują, że otrzymując tytuły wykonawcze, organ egzekucyjny bada je pod względem formalnym, po czym albo wszczyna egzekucję, bądź też zwraca tytuły wierzycielowi. W niniejszej sprawie, wskazany w tytułach wykonawczych adres zobowiązanego, był zgodny z adresem widniejącym w Krajowym Rejestrze Sądowym, a zatem tytuł ten spełniał wymóg określony w art. 27 § 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

W ocenie Sądu przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, (sygn. Akt I SA/Łd 992/03) zgodnie z którym na wierzycielu spoczywa obowiązek ustalenia i wskazania w tytule wykonawczym adresu miejsca zamieszkania zobowiązanej osoby fizycznej; brak tytułu wykonawczego w powyższym zakresie uzasadnia odmowę przystąpienia do egzekucji i zwrot tytułu wierzycielowi na podstawie art. 29 § 2 tej ustawy nie znajduje odzwierciedlenia w stanie faktycznym rozpoznawanej sprawy.

Wierzyciel – Wojewoda ustalił adres zobowiązanego i uwidocznił go w tytule wykonawczym.

Na marginesie zaznaczyć należy, że organ egzekucyjny został poinformowany przez wierzyciela pod jakim faktycznie adresem działa zobowiązana spółka. W piśmie z dnia [...] września 2004 r. skierowanym do Urzędu Skarbowego, wierzyciel zwrócił się do organu egzekucyjnego (zatem przed wystawieniem tytułów egzekucyjnych), z zapytaniem, czy w przedmiotowych tytułach należy wskazać adres widniejący w KRS pomimo ,iż jest on nieaktualny, czy też adres, pod którym w rzeczywistości działa spółka, wskazując jednocześnie ten adres.

Z odpowiedzi organu egzekucyjnego wynikało, że w tytule wykonawczym powinien widnieć adres podany w KRS.

Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że nie istniały podstawy do zwrotu tytułów wykonawczych, a zatem doszło do naruszenia przepisu art.27 &1 pkt 2 i art.29 &2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji .

W związku z powyższym Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz.U. z 02 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.). W przedmiocie kosztów Sąd orzekł na zasadzie art. 200 cytowanej ustawy.