Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1080/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 257
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. L. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 14 sierpnia 2014 r., sygn. akt II SA/Wa 741/13 o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowego zwolnienia od kosztów w sprawie ze skargi W. L. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palną myśliwską postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 14 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek W. L. o przyznanie prawa pomocy.

W uzasadnieniu zarządzenia Sąd pierwszej instancji wskazał, że z uwagi na złożony w zażaleniu na postanowienie o odmowie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wniosek o przyznanie prawa pomocy, skarżącemu został wysłany formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, celem jego wypełnienia, podpisania oraz zwrotu do Sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący nie wykonał wezwania Sądu, co skutkowało pozostawieniem bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, na podstawie art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).

W zażaleniu na powyższe zarządzenie W. L. wniósł o jego uchylenie i zwolnienie go od ponoszenia kosztów sądowych w części tj. zwolnienia od ponoszenia opłaty sądowej. Wskazał, że jego sytuacja rodzinna i majątkowa w pełni uzasadnia jego wniosek, Sąd zaś posiada wszelkie dane w dokumentach, które składał już wcześniej, nie widzi zatem potrzeby składania ich ponownie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Niezachowanie powyższego wymogu jest brakiem formalnym, o jakim mowa w art. 49 § 1 w zw. z art. 257 p.p.s.a., który podlega usunięciu przez wezwanie strony do złożenia wniosku na urzędowym formularzu (por. uchwała 7 sędziów NSA z dnia 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08, opubl. ONSAiWSA z 2008 r. nr 5, poz. 74). Wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.).

W przedmiotowej sprawie z uwagi na to, że złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy zawarty został w zażaleniu, jakie wpłynęło do Sądu I instancji i nie został złożony na urzędowym formularzu, skarżący został wezwany do uzupełnienia powyższego braku w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Pomimo precyzyjnego wezwania Sądu, skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił wskazanego braku formalnego.

Postępowanie sądowe, w tym również postępowanie w przedmiocie prawa pomocy, jest postępowaniem sformalizowanym, a ustawodawca uzależnił możliwość rozpoznania wniosku od sporządzenia go we wskazanej przepisami formie. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji nie miał innej możliwości, jak tylko pozostawić wniosek bez rozpoznania, bowiem skutek taki określony został w powołanym wyżej art. 257 p.p.s.a.

Oznacza to, że zasadnie Sąd pierwszej instancji zaskarżonym postanowieniem pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Odnosząc się do argumentów przytoczonych w zażaleniu wskazać należy, że ocenie Sądu każdorazowo podlega aktualna sytuacja materialna wnioskodawcy. Bez wpływu na powyższą ocenę pozostaje zatem fakt, iż strona składała uprzednio wniosek o przyznanie jej prawa pomocy w tej sprawie i odpowiednia dokumentacja znajduje się w aktach.

Z powyższych względów, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 i 198 p.p.s.a.

Jedynie na marginesie wskazać należy, że strona może wnieść o przyznanie prawa pomocy na każdym etapie postępowania, w tym także złożyć kolejny wniosek w tym przedmiocie, dochowując wymogów formalnych takiego wniosku, co wynika z treści art. 243 § 1 p.p.s.a..