Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 120/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-03-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1 pkt 1 w zw. z  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy - Katarzyna Pakuła -Getka Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 marca 2009r. po rozpoznaniu wniosku I. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi I. S. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] listopada 2008r. nr [...] w przedmiocie uznania za nieuzasadnione zarzutów wniesionych w związku z prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym postanawia: przyznać I. S. prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

W dniu 11 lutego 2009r. do Sądu wpłynął na uzupełnionym formularzu PPF wniosek o przyznanie prawa pomocy I. S., w którym wnosi o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W niniejszej sprawie zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże , że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata lub radcy prawnego jest wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 ww. ustawy.)

Przyjętą regułą jest, iż obowiązkiem stron jest ponoszenie kosztów związanych z udziałem w postępowaniu. Tylko w wyjątkowych przypadkach może być przyznane na wniosek strony prawo pomocy polegające na zwolnieniu z kosztów sądowych bądź ustanowieniu pełnomocnika z urzędu.

Przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje w przypadku wykazania przez wnioskującego, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Obejmuje zatem osoby, które ze względu na niskie dochody i szczególną sytuację życiową, mimo poczynionych oszczędności w wydatkach i przy największej staranności nie mogą ponieść tych kosztów.

Powołany wyżej przepis wskazuje, że inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne dla uwzględnienia wniosku spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy.

W niniejszej sprawie oceniono, że wnioskodawczyni w złożonym wniosku wykazała, iż nie jest w stanie samodzielnie ponosić kosztów postępowania sądowego

i ustanowić profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.

Z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, że wnioskodawczyni prowadzi wspólnie gospodarstwo domowe wraz z synem. Wspólnie utrzymują się z dochodów w wysokości 1.350,00 złotych netto miesięcznie. Na kwotę tą składa się dochód z tytułu emerytury uzyskiwanej przez wnioskodawczynię w wysokości ok. 850.00 złotych netto oraz renta wypadkowa syna w wysokości ok. 500,00 złotych.

Skarżąca zakreśliła w formularzu, że posiada dom o wym.11 x 6 m, budynki gospodarcze oraz nieruchomość rolną o pow. 2,48 ha.

Wnioskodawczyni podkreśliła we wniosku, że znaczną cześć dochodów przeznacza na swoje leczenie oraz syna.

Mając na względzie powyższe dane, a zwłaszcza wysokość miesięcznych dochodów z których utrzymuje się wnioskodawczyni wspólnie z synem uznano, że kwalifikuje się ona do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. zwolnienia z kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata z urzędu.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy orzeczono, jak w sentencji postanowienia.