Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1148/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i 3 art. 184 art. 197
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 14 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. sp. z o.o. z siedzibą w E. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 981/16 w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w E. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do sporządzenia i przedłożenia przeglądu ekologicznego instalacji oczyszczania ścieków postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

E. sp. z o.o. z siedzibą w E. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Środowiska z [...] marca 2016 r. utrzymującą w mocy decyzję Marszałka Województwa Warmińsko – Mazurskiego z [...] stycznia 2016 r. nakazującą skarżącemu sporządzenie i przedłożenie przeglądu ekologicznego instalacji oczyszczania ścieków w terminie 24 miesięcy od dnia, w którym decyzja ta stanie się ostateczna. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. Uzasadniając wniosek skarżące Przedsiębiorstwo podniosło, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed oceną jej legalności przez Wojewódzki Sąd Administracyjny narazi je na koszty, które w razie uwzględnienia skargi okażą się zbędne i bezprzedmiotowe, czego skarżąca jako spółka komunalna chce uniknąć.

Postanowieniem z dnia 6 lipca 2016 r., sygn. akt IV SA/Wa 981/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu powyższego postanowienia Sąd wskazał, że argumenty przytoczone przez skarżącą Spółkę nie dają podstawy do stwierdzenia, iż w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki wskazane w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podnoszony argument dotyczący poniesienia wydatków na sporządzenie przeglądu ekologicznego nie jest przekonujący. Po pierwsze, Spółka nie uprawdopodobniła, jaki to będzie wydatek (tj. o jaką kwotę w przybliżeniu może chodzić), a tym bardziej nie uprawdopodobniła, że będzie to wydatek znaczny w aspekcie sytuacji majątkowej spółki. Innymi słowy, brak jest przesłanek dla przyjęcia, że poniesienie przedmiotowego wydatku może mieć poważny negatywny wpływ na sytuację finansową spółki. Po drugie, szkoda w postaci wydatków na sporządzenie przeglądu jest z natury swej odwracalna poprzez instytucję odszkodowania.

Zażaleniem E. sp. z o.o. z siedzibą w E. zaskarżyła powyższe postanowienie wnosząc o jego uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania zażaleniowego.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że wydatki ponoszone z tytułu wykonania przeglądu są znaczne i mogą wynosić 80000 zł brutto, co w ocenie Spółki może stanowić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody majątkowej. Możliwość skorzystania z instytucji odszkodowania w sytuacji poniesienia przez Spółkę kosztów, przy jednoczesnym uchyleniu zaskarżonej decyzji wydaje się być natomiast, zdaniem Spółki, enigmatyczna w sytuacji braku stwierdzenia, iż zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2016, poz. 718, dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie zaś do art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie chodzi przy tym o jakiekolwiek skutki i jakąkolwiek szkodę, ale o szkodę i skutki kwalifikowane, tzn. przekraczające normalne następstwa związane z wykonywaniem aktu.

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04, z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, z dnia 28 listopada 2012 r., sygn. akt I FSK 1263/12). Nie wystarcza przy tym jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonywania orzeczenia, wniosek taki powinien zostać poparty stosownymi dokumentami źródłowymi pozwalającymi wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Złożenie wniosku nie oznacza automatyzmu w blokowaniu realizacji praw i obowiązków wynikających z decyzji administracyjnej. Sąd rozpatrując sprawę ocenia, czy podane przez stronę okoliczności w istocie wskazują na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym celu strona skarżąca winna tak określić ewentualną szkodę i wskazać na skutki, które trudno będzie odwrócić, by Sąd mógł stwierdzić, w oparciu o konkretne dane, że jej wielkość może być znaczna, a skutki wykonania decyzji istotnie trudne do odwrócenia. W orzecznictwie zapadłym na tle tego przepisu podkreśla się jednocześnie, że argumentacja przedstawiona na poparcie wniosku powinna być spójna, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie. Wymaga również podkreślenia, że ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 września 2014 r., sygn. akt I FZ 332/14).

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy podzielić stanowisko wyrażone przez Sąd I instancji, zgodnie z którym strona skarżąca nie wykazała, aby w przedmiotowej sprawie zachodziło niebezpieczeństwo wywołania znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Przede wszystkim wskazać należy, że skarżąca Spółka powołując się na narażenie jej na poważne straty finansowe w żaden sposób nie odniosła się do swojej sytuacji majątkowej, podczas gdy bezwątpienia pojęcie "znacznej szkody" wiąże się z możliwościami finansowymi danego podmiotu. Brak uprawdopodobnienia kondycji finansowej Spółki oraz brak wykazania wpływu wykonania nałożonego na nią obowiązku na jej finanse, nie wyczerpuje przesłanek zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Słusznie zatem Sąd I instancji odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Z przytoczonych powyżej powodów Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.