Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 1984/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2004-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia NSA Andrzej Przybielski Sędzia NSA Stanisław Nowakowski Protokolant Karolina Wielgosz - Rogocz po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi H. i W. Z. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 maja 2001 r., nr [...] w przedmiocie stanu technicznego lokalu uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 marca 2001 r. [...] oraz zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżących H. i W. Z. kwotę 300 zł (trzysta złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

II SA/Gd 1984/01

Uzasadnienie

H. i W. Z. zaskarżyli do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 23 maja 2001 r. Nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 12 marca 2001 r.

Utrzymaną w mocy decyzją Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie wykrycia w mieszkaniu nr 40 przy os. [...] 2 w C. grzybów pleśniowych z rodzaju Mucom , Penicillium , Cladosporium.

W podstawie prawnej decyzji organ powołał art. 105 kpa.

W uzasadnieniu decyzji podano, że po otrzymaniu wyników badania mykologicznego w którym Wojewódzka Stacja Sanitarno-Epidemiologiczna stwierdziła występowanie w mieszkaniu skarżących w/w rodzaju grzybów pleśniowych wszczęte zostało postępowanie w sprawie. Podczas dokonaniu wizji w dniu 16 czerwca 2000 r. stwierdzono "ślady szarzenia na ścianach lokalu" skarżących. Z informacji W. Z. wynikało, że po wykryciu przez Wojewódzką Stację Sanitarno-Epidemiologiczną grzybów pleśniowych wykonane zostały w lokalu prace remontowe .Nadto z informacji Prezesa Spółdzielni Mieszkaniowej [...] wynika, że przewidziane są dalsze prace remontowe ( ocieplenie szczytu budynku, pokrycie dachu papą oraz częściowa wymiana obróbek blacharskich).

Pismem z dnia 28 listopada 2000 r. Spółdzielnia [...] poinformowała, że na budynku osiedla Wazów 2 wykonano następujące prace:

- docieplenie ściany szczytowej z którą sąsiaduje mieszkanie H. i W. Z. – os, [...],

- remont pokrycia dachowego obejmujący wymianę części obróbek blacharskich i naprawę pozostałych, jednorazowe pokrycie dachu papą i zaimpregnowanie pokrycia papowgo budynku.

Po wykonaniu w/w prac H. Z. oświadczyła w piśmie skierowanym do Sądu Rejonowego z dnia 17 stycznia 2001 r. : " Wobec wykonania przez spółdzielnię wszystkich prac, których wykonania żądałam tj . naprawa dachu i ocieplenie ściany szczytowej. W wyniku tego nie ma wilgoci w mieszkaniu i zimą można utrzymać odpowiednią temperaturę. Jestem gotowa zawrzeć ugodę ...".Tego też dnia została zawarta przed Sądem ugoda.

Od decyzji Inspektora Nadzoru Budowlanego H. Z. wniosła odwołanie do Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

W odwołaniu podniosła, iż ugoda sądowa nie dotyczyła prowadzonej przez Inspektora Nadzoru Budowlanego sprawy grzybów pleśniowych. Zawartej przez pełnomocnika ugody nie zaakceptowała po stwierdzeniu, że degradacja mieszkania nadal postępuje i przenosi się na inne pomieszczenia. Od miesiąca grudnia 2000 r. lokal jest niezamieszkały ponieważ wyprowadziła się z niego ze względu na szkodliwość dla zdrowia.

Zaskarżoną decyzją Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji w uzasadnieniu stwierdzając, że skoro sama skarżąca stwierdziła, że roboty remontowe polegające na ociepleniu ściany szczytowej oraz naprawie dachu zostały wykonane i w mieszkaniu nie ma wilgoci to wydanie decyzji umarzającej postępowanie było w pełni uzasadnione.

W wniesionej skardze skarżąca H. i W. Z. ponownie podnieśli zarzuty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji.

Zarzucili ponadto ,że w postępowaniu pominięto decyzje Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z których wynika, że Inspektor Nadzoru Budowlanego winien wykonać ekspertyzę budowlaną określającą przyczyny biologicznej degradacji mieszkania oraz sposób usunięcia skutków.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Skarga podlegała uwzględnieniu, albowiem zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem art. 105 K.p.a.

Zgodnie z art. 105 K.p.a. decyzję o umorzeniu postępowania organ administracji państwowej wydaje wówczas, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, w szczególności wówczas, gdy strona rezygnuje z ubiegania się o rozstrzygnięcie określonej treści, gdy przyznanie określonego uprawnienia stało się zbędne lub gdy organ administracyjny stwierdzi oczywisty brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.

W niniejszym przypadku sprawa winna zostać załatwiona w drodze decyzji, gdyż zawarcie przez skarżącą ugody sądowej nie pozbawiło jej sprawy charakteru sprawy administracyjnej, i co w konsekwencji stanowiłoby o umorzeniu postępowania. Postępowanie przed sądem powszechnym dotyczyło innej sprawy (sądowej) i jego wynik w rozważanym przypadku nie miał wpływu na postępowanie prowadzone przez inspektora nadzoru budowlanego.

Jak to wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 kwietnia 2003 r. III II SA 2225/01 (Biul.Skarb. 2003/6/25) przesłanka bezprzedmiotowości występuje, gdy brak jest podstaw prawnych do merytorycznego rozstrzygnięcia danej sprawy w ogóle bądź nie było podstaw do jej rozpoznania w drodze postępowania administracyjnego. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza brak któregoś z elementów stosunku materialnoprawnego, skutkującego tym, iż nie można załatwić sprawy przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Jest to orzeczenie formalne, kończące postępowanie bez jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Bezprzedmiotowość wynika z przyczyn podmiotowych lub przedmiotowych. Bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego to brak przedmiotu postępowania. Tym przedmiotem jest zaś konkretna sprawa, w której organ administracji państwowej jest władny i jednocześnie zobowiązany rozstrzygnąć na podstawie przepisów prawa materialnego o uprawnieniach lub obowiązkach indywidualnego podmiotu.

Również w wyroku z dnia 9 marca 2000 r. IV II SA/Gd 12/98 (LEX nr 77609) Naczelny Sąd Administracyjny prezentuje pogląd, że bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego, o której stanowi art. 105 § 1 oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty. Natomiast bezzasadność żądania strony to brak przesłanek do uwzględnienia żądania strony. W przeciwieństwie zatem do bezprzedmiotowości postępowania, bezzasadność żądania strony musi być wykazana w decyzji załatwiającej sprawę co do jej istoty, a nie prowadzić do umorzenia postępowania, ponieważ jest to niezgodne z prawem uchylenie się organu od merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy.

Stwierdzając, że w niniejszej sprawie istnieją przesłanki do jej merytorycznego rozpoznania Wojewódzki Sąd Administracyjny art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 , poz.1270 ze zm.) orzekł, jak w sentencji wyroku.

Ze względu na treść art. 97 § 2 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który nakazuje stosować dotychczasowe przepisy o wpisie i innych kosztach sądowych w sprawach, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, uwzględniając skargę Sąd zasądził koszty postępowania na rzecz skarżących na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm.).