Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 137/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2009-06-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości, w tym podatek rolny, podatek leśny oraz łączne zobowiązanie pieniężne
Hasła tematyczne: Podatek od nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 76, art. 76a, art. 76b, art. 233 par. 2
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Maria Grabowska,, Sędzia WSA Mirosław Surma (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Adamczyk, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 czerwca 2009r. sprawy ze skargi K. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

I SA/Ke 137/09

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...]. nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. uchyliło decyzję Burmistrza Miasta i Gminy C. z dnia [...]nr [...]w przedmiocie określenia K. P. wysokości nadpłaty w podatku od nieruchomości w kwocie 157 zł.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji oparł swe rozstrzygnięcie o art. 207, art. 210, art. 72-73 i 74a Ordynacji podatkowej. Dokonał on analizy konta podatkowego K. P. stwierdzając, że według stanu na dzień wydania decyzji figurowała na nim nadpłata w kwocie 157 zł, która powstała w wyniku zawieszenia postępowania w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2008.

Organ drugiej instancji uchylając to rozstrzygnięcie przywołał definicję nadpłaty podatku i wskazał, że decyzją z dnia [...]roku, [...]organ podatkowy I instancji dokonał wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2008 w kwocie 209 zł. Po rozpoznaniu odwołania rozstrzygnięcie to zostało przez Kolegium utrzymane w mocy, a następnie na skutek skargi podatniczki Kolegium w oparciu o art. 54 § 3 p.p.s.a. uwzględniło skargę w całości i orzekło o uchyleniu do ponownego rozpatrzenia sprawy ustalenia wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2008. Uzasadnieniem takiej decyzji był fakt, że współwłaścicielka nieruchomości nie żyje i okoliczność ta przed podjęciem rozstrzygnięcia przez organ, winna zostać oceniona dla ustalenia prawidłowego kręgu stron postępowania. W następstwie tego rozstrzygnięcia postanowieniem z dnia [...]. nr [...]organ podatkowy zawiesił postępowanie w sprawie.

W związku z tym, jak podkreślił organ drugiej instancji, jeżeli nadpłata powstała w wyniku uchylenia przez organ podatkowy decyzji "wymiarowych" podlega ona zwrotowi z urzędu. Organ podatkowy w takiej sytuacji powinien wydać postanowienie o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych (jeżeli podatnik takie posiada) albo o zwrocie podatku (art. 76 a § 1 i art. 76 b Ordynacji podatkowej). W przedmiotowej sprawie w wyniku uchylenia decyzji wymiarowej powstała nadpłata w podatku od nieruchomości w kwocie 157 zł. Stosownie do art. 76 § 1 Ordynacji podatkowej nadpłaty wraz z ich oprocentowaniem podlegają zaliczeniu z urzędu na poczet zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę, odsetek za zwłokę określonych w decyzji, o której mowa w art. 53a, oraz bieżących zobowiązań podatkowych, a w razie ich braku podlegają zwrotowi z urzędu, chyba że podatnik złoży wniosek o zaliczenie nadpłaty w całości lub w części na poczet przyszłych zobowiązań podatkowych, z zastrzeżeniem § 2. Kolegium powołało się również na art. 77b § 1 Ordynacji podatkowej mówiący o sposobie zwrotu nadpłaty.

Organ drugiej instancji wskazał ponadto, iż po zakończeniu postępowania podatkowego mającego na celu ustalenie spadkobierców współwłaścicielki nieruchomości Z. G. organ podatkowy wyda decyzję podatkową w oparciu o którą K. P. będzie zobowiązana do zapłaty podatku.

Na powyższą decyzję K. P. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K.. Zarzucając urzędnikom Urzędu Miasta i Gminy w C. niezrozumienie dla jej sytuacji, wyraziła oburzenie, że nie przyjmuje się od niej zapłaty podatku od nieruchomości. Jej zdaniem, skoro podatek ten płaciła nieprzerwanie od 30 lat, to nie ma przeszkód aby dalej go płaciła. Potwierdzają to zapisy aktu notarialnego.

W odpowiedzi na skargę organ drugiej instancji wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga nie jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

W szczególności Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ odwoławczy dyspozycji art.233 §2 Ordynacji podatkowej w stopniu mającym wpływ na wynik rozstrzygnięcia.

Na wstępie należy wskazać, że zakres sądowej kontroli wyznacza przedmiot danej sprawy administracyjnej, wyprowadzany z podstawy prawnej rozstrzygnięcia i poza ten zakres sąd administracyjny pierwszej instancji nie ma prawa wyjść. Natomiast tak jak już wyżej podano w ramach przedmiotu danej sprawy sąd ma obowiązek dokonać wszechstronnej kontroli legalności zaskarżonego aktu lub czynności, bez względu na treść skargi, powołaną w niej postawę prawną i zawarte w niej zarzuty i wnioski.

Przedmiotem kontroli Sądu, nie jest w niniejszej sprawie, jak wydaje się twierdzić strona, kwestia ustalenia dla skarżącej wysokości podatku od nieruchomości za 2008r. Rozstrzygnięcie co do tego podatku, jak w części historycznej swej decyzji wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., zostało wyeliminowane z obrotu (uchylono decyzję wymiarową) i obecnie postępowanie w tej sprawie jest zawieszone. Kwestie eksponowane w rozpoznawanej skardze K. P. może więc podnosić w postępowaniu wymiarowym, gdy ustaną przesłanki do jego zawieszenia.

Na skutek zaś uchylenia decyzji ustalającej podatek za 2008r., na poczet którego skarżąca uiściła 157 zł, powstała nadpłata. Skoro więc odpadł tytuł do zapłaty to słusznie Kolegium wskazało, że organ podatkowy I instancji powinien przy zastosowaniu art. 76, art.76a w związku z art.76b Ordynacji podatkowej dokonać z urzędu zaliczenia nadpłaty na poczet zaległych oraz bieżących zobowiązań podatkowych albo dokonać zwrotu podatku K. P.. Brak było natomiast podstaw do wydawania przez organ I instancji decyzji w przedmiocie stwierdzenia nadpłaty.

Dlatego, w ocenie Sądu, zarzuty eksponowane w skardze są bezprzedmiotowe i nie mogą odnieść skutku w stosunku do kontrolowanego przez Sąd rozstrzygnięcia. Sąd nie dopatrzył się też z urzędu naruszenia przez Kolegium przepisów, co uzasadniałoby wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Także dołączone przez skarżącą wraz ze skargą dokumenty nie mogą wpłynąć na ocenę prawidłowości zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w K. na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.