Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 450/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-06-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23a ust. 7, art. 129 ust. 3
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Jacek Pruszyński, Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Borkowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 23 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi Syndyka Masy Upadłości S. Sp. z o.o. w Upadłości Likwidacyjnej w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych oddala skargę


UZASADNIENIE

W następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Białymstoku z dnia 7 lutego 2012 r. sygn. akt II SA/Bk 837/11, decyzją z dnia

[...] lutego 2014 r. nr [...], wydaną m.in. na podstawie

art. 23a ust. 7 oraz art. 129 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm. – dalej" "u.g.h."), Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. cofnął rejestrację automatu do gier o niskich wygranych o nazwie H., nr fabryczny [...], nr poświadczenia rejestracji [...], eksploatowanego przez "S." Sp. z o.o. w W.

Po rozpatrzeniu odwołania Syndyka masy upadłości "S." Sp. z o.o.

w upadłości likwidacyjnej, Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] powyższe rozstrzygnięcie utrzymał w mocy.

Organ odwoławczy wskazał, że nowelizacja przepisów dokonana ustawą

z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz innych ustaw, wprowadziła szczególny tryb postępowania dotyczący weryfikacji spełniania warunków określonych w ustawie przez zarejestrowany automat lub urządzenie

do gier. Zgodnie z brzmieniem art. 23b znowelizowanej u.g.h., potwierdzeniem spełniania przez automat lub urządzenie do gier warunków ustawowych jest wynik badania sprawdzającego przeprowadzonego przez jednostkę badającą upoważnioną do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier przez Ministra Finansów. Zgodnie z art. 23a ust. 7 u.g.h., naczelnik urzędu celnego cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie

do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Zgodnie z art. 129 ust. 3 u.g.h., przez gry na automatach o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż

0,50 zł.

W wyniku badania sprawdzającego nr [...]z dnia [...] grudnia 2013 r., przeprowadzonego przez jednostkę badającą - Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B., upoważnioną przez Ministra Finansów do przeprowadzania badań technicznych automatów i urządzeń do gier (upoważnienie nr [...] z dnia 27 listopada 2012 r.), stwierdzono między innymi, iż automat nie spełnia warunku, o którym mowa

w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej

i maksymalnej stawki za grę, to jest: (-) maksymalna stawka za udział w jednej grze na ww. automacie wynosi 50 złotych (w grach Magie Hot, Vegas Hot, American Poker V, Magie Target, Beatch Party Hot); (-) wartość maksymalnej jednorazowej wygranej wynosi 5.000 zł (50.000 pkt po 0,10 zł). Ponadto jednostka badająca stwierdziła, iż istnieje możliwość zmiany wskazań liczników elektronicznych bez ingerencji w płytę logiczną oraz bez naruszania plomb jednostki badającej.

Zdaniem organu odwoławczego powyższe ustalenia potwierdzają,

że Naczelnik Urzędu Celnego zasadnie w oparciu o obowiązujące przepisy prawa cofnął rejestrację ww. automatu, gdyż nie spełnia on wymogów określonych przepisami prawa.

Dyrektor Izby Celnej wskazał, że w postępowaniu zakończonym zaskarżoną decyzją, organ I instancji zrealizował zatem zalecenia WSA w Białymstoku zawarte

w wyroku z dnia 7 lutego 2012 r. II SA/Bk 837/11, a dotyczące wymogu przeprowadzenia badania sprawdzającego przez upoważnioną jednostkę badającą

i stwierdzenia przez tą jednostkę niezgodności automatu z ustawą.

W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja została oparta

o prawidłową (dokonaną w kontekście wyroku Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 19 lipca 2012 r. w sprawach połączonych C-213/11, C-214,

i C-217/11) wykładnię art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych w związku z art. 1 pkt 4 i 11 w związku z art. 8 ust. 1 akapit pierwszy dyrektywy nr 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasad dotyczących usług społeczeństwa informacyjnego, wskazującą że przepis ten nie ma charakteru normy technicznej w rozumieniu dyrektywy i nie podlegał notyfikacji. Przedmiotem oceny Trybunału Sprawiedliwości nie był przepis art. 129 ust. 3 u.g.h., gdyż przepis ten nie stanowi żadnego zakazu w odniesieniu

do użytkowania automatów do gier o niskich wygranych, określa jedynie definicję gier na takich automatach.

W związku z powyższym, mając na względzie określony w art. 120 Ordynacji podatkowej obowiązek działania organów podatkowych na podstawie przepisów prawa, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zgodnie z obowiązującym przepisem

art. 23a ust. 7 u.g.h. naczelnik urzędu celnego jest zobowiązany do cofnięcia rejestracji automatu lub urządzenia do gier, przed wygaśnięciem tej rejestracji, jeżeli w wyniku badania sprawdzającego zostanie potwierdzone, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Organ

I instancji zasadnie wszczął postępowanie w sprawie cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu do gier o niskich wygranych, zasadnie zażądał poddania ww. automatu badaniu sprawdzającemu przez upoważnioną do tego jednostkę badającą oraz po potwierdzeniu w wyniku badania sprawdzającego, że automat nie spełnia warunków określonych w ustawie o grach hazardowych zasadnie i w oparciu o obowiązujące przepisy prawa cofnął rejestrację tego automatu przed jej wygaśnięciem.

Skargę do tut. Sądu złożył Syndyk masy upadłości Spółki. Działająca

w imieniu syndyka pełnomocnik wniosła o uchylenie decyzji organów obu instancji

i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego

i kosztów opłaty skarbowej od złożonego dokumentu pełnomocnictwa. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie:

1. art. 233 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej: "o.p." ) w zw. z art. 23a ust. 7 u.g.h., poprzez ich niewłaściwe zastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy decyzji cofającej rejestrację automatu pomimo wygaśnięcia rejestracji w toku postępowania odwoławczego;

2. art. 127 o.p., przez brak dwukrotnego rozpoznania sprawy pomimo wydania merytorycznego rozstrzygnięcia;

3. art. 122 o.p. oraz art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 235 o.p. przez brak ustalenia potencjalnego wpływu art. 129 ust. 1 i ust. 3 u.g.h. na właściwości lub sprzedaż automatów o niskich wygranych i w konsekwencji brak oceny, czy przepisy

te są przepisami technicznymi w rozumieniu art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 22 czerwca 1998 r. ustanawiającej procedurę udzielania informacji w dziedzinie norm i przepisów technicznych oraz zasady dotyczące usług społeczeństwa informacyjnego, ostatnio zmienionej dyrektywą Rady 2006/96/WE z dnia 20 listopada 2006 r. i czy w rezultacie mogą być stosowane wobec podmiotów prywatnych oraz stanowić wzorzec kontroli

w badaniu przeprowadzanym przez jednostkę badającą;

4. art. 129 ust. 1 i 3 u.g.h. oraz w zw. z art. 8 ust. 1 oraz art. 1 pkt 11 dyrektywy 98/34/WE przez zastosowanie w stosunku do pomiotu prywatnego nienotyfikowanych przepisów technicznych skutkujące niezasadnym cofnięciem rejestracji automatu;

5. art. 23a ust. 7 u.g.h. przez jego zastosowanie, pomimo braku ustalenia przez organ, że automat nie spełnia warunków określonych w prawnie skutecznych wobec podmiotów prywatnych przepisach ustawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Postanowieniem z dnia 25 listopada 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 685/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zawiesił postępowanie sądowe

w sprawie do czasu rozpoznania przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego skierowanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II GSK 686/13.

Postanowieniem z dnia 7 maja 2015 r. sygn. akt I SA/Bk 114/15 Sąd podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Skarga jest niezasadna i podlega oddaleniu.

Spór w sprawie sprowadza się do oceny spełnienia przesłanek cofnięcia rejestracji automatu do gier o niskich wygranych H. o nr poświadczenia rejestracji [...].

Zgodnie z art. 23a ust. 7 u.g.h. naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie

do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Naczelnik Urzędu Celnego

w Ł. zgodnie z dyspozycją ww. przepisu prawa decyzją z dnia [...] lutego 2014 r., czyli przed wygaśnięciem rejestracji na czas jaki została udzielona, tj. do dnia

[...] maja 2014 r., cofnął rejestrację przedmiotowego automatu do gier o niskich wygranych.

W myśl przepisów ustawy o grach hazardowych działalność w zakresie gier

na automatach o niskich wygranych oraz gier na automatach urządzanych

w salonach gier na automatach na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów dotychczasowych, o ile ustawa nie stanowi inaczej (art. 129 ust. 1 u.g.h.). Natomiast przez gry na automatach

o niskich wygranych rozumie się gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe,

w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż 60 zł, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,50 zł (art. 129 ust. 3 u.g.h.).

Należy przy tym wskazać, że materialnoprawną podstawą do oceny wymagań dotyczących gier prowadzonych na automacie powinien być art. 129 ust. 3 u.g.h.

Podkreślenia w sprawie wymaga fakt, że w wyniku zastosowania procedury sprawdzającej, przeprowadzonej przez upoważnioną przez Ministra Finansów

do przeprowadzenia badań technicznych automatów i urządzeń do gier (upoważnienie nr [...] z dnia 27 listopada 2012 r.) jednostkę badającą – Wydział Laboratorium Celne Izby Celnej w B., stwierdzono m.in., iż automat nie spełnia warunku, o którym mowa w art. 129 ust. 3 u.g.h. w zakresie maksymalnej jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za grę. Przy czym należy stwierdzić, że braku kompetencji i obiektywizmu jednostki sprawdzającej sposób działania spornego automatu, strona skarżąca nie zarzuca, a na etapie prowadzonego postępowania strona nie przedstawiła żadnych dowodów podważających treść wydanej opinii.

Niewątpliwie nieprawidłowości wykazane w odpowiednio zastosowanej procedurze kontrolnej potwierdziły, że maksymalna stawka za udział w jednej grze na spornym automacie wynosi 50 zł, zaś wartość maksymalnej jednorazowej wygranej wynosi 5 000 zł, co w konsekwencji dało podstawę do wydania zaskarżonych decyzji z uwagi na niespełnienie przez automat wymogów ustawowych. Powyższe potwierdza treść opinii nr [...] z badania sprawdzającego, a tego typu dowód w sprawie bezsprzecznie daje podstawę do cofnięcia rejestracji przedmiotowego automatu (por. wyroki NSA z dnia 27 lipca 2013 r., II GSK 790/12, z dnia 29 listopada 2013 r., II GSK 1075/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy przy tym podkreślić, że zarówno będący podstawą wydanej decyzji

art. 129 ust. 3 u.g.h., jak i przywoływany w skardze art. 129 ust. 1 u.g.h., które

to przepisy prawidłowo zostały zastosowane przez organy w sprawie nie podlegały obowiązkowi notyfikacji, gdyż nie mogły być uznane za techniczne z uwagi na to,

że nie ustanawiały warunków uniemożliwiających lub ograniczających prowadzenie gier na automatach poza kasynami i salonami gier albo mogące wpływać

na sprzedaż takich automatów. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia

18 kwietnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt II FSK 1195/12 wskazuje, że przepis

art. 129 ust. 3 u.g.h. definiuje i określa cechy gry na automatach o niskich wygranych, określając przedmiot wygranej w tych grach oraz sposób ich urządzania. Nie odnosi się on natomiast do cech automatu jako produktu i nie określa żadnej obowiązkowej cechy produktu. Naczelny Sąd Administracyjny doszedł

do przekonania, z czym w pełni zgadza się Sąd w niniejszej sprawie, że przepis ten nie można traktować jako specyfikacji technicznej.

Dyrektor Izby Celnej zasadnie wskazał również w treści decyzji, że art. 129 ust. 3 u.g.h. jest tożsamy z poprzednio obowiązującą ustawą o grach i zakładach wzajemnych, która w art. 2 ust. 2b definiowała gry na automatach o niskich wygranych jako gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych

i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro.

W orzecznictwie sądów administracyjnych w sprawach z zakresu cofnięcia rejestracji wyrażony został pogląd, który Sąd w rozpoznawanej sprawie w pełni aprobuje, z którego wynika, że z żadnego przepisu u.g.h. nie wynikało,

by ustawodawca zagwarantował w czasie, na który zostało udzielone zezwolenie

na urządzanie gier na automatach o niskich wygranych, niezmienność zasad dotyczących funkcjonowania owych automatów, przedsiębiorcom podejmującym się prowadzenia tego rodzaju działalności. Uwzględnienie innej argumentacji prowadziłoby do wniosku, że wprowadzenie zmian w ustawie o grach hazardowych jest niemożliwe; w każdym czasie funkcjonują bowiem przedsiębiorcy realizujący przedsięwzięcia długoterminowe, w tym przypadku dysponujący zezwoleniem

na urządzanie przedmiotowych gier (por. wyrok NSA z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt II GSK 2448/13).

Biorąc powyższe pod uwagę zarzuty skargi okazały się bezzasadne. Organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, a także były uprawnione

do wydania decyzji na podstawie art. 23a ust. 7 u.g.h. i art. 129 ust. 3 u.g.h.

Organy w sprawie dały wyraz w decyzjach swojemu stanowisku, odnoszącemu się do technicznego charakteru art. 129 ust. 1 i 3 u.g.h., zatem nie można skutecznie zarzucać naruszenia przez organy art. 122 o.p. W toku postępowania organy podjęły wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu podatkowym. Materiał dowodowy w sprawie został zebrany w sposób zupełny, a podstawą do wydania decyzji była opinia uprawnionej do jej wydania jednostki badającej. Organy celne nie naruszyły zatem również art. 187 § 1 o.p. w zw. z art. 235 o.p. ("W sprawach nieuregulowanych

w art. 220-234 w postępowaniu przed organami odwoławczymi mają odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organami pierwszej instancji").

Organ drugiej instancji wydając decyzję na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 o.p. nie naruszył zasady dwuinstancyjności, wyrażonej w art. 127 o.p., bowiem zasadnie rozpoznał sprawę i odniósł się do wszystkich zarzutów zawartych w odwołaniu

od decyzji organu pierwszej instancji, a efektom tego działania dał wyraz

w prawidłowo skonstruowanej pod względem formalnoprawnym decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) oddalił skargę.