Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 946/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 71a ust. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 1186
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 5 sierpnia 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Danuta Rzyminiak-Owczarczak Asesor WSA Jan Szuma Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Walkowiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 sierpnia 2020 roku sprawy ze skargi M.K. na decyzję W. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] sierpnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego oddala skargę


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu p., decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], nakazał właścicielowi - Pani M. K. (dalej: skarżącej), przywrócić poprzedni sposób użytkowania (tj. na mieszkalny) tylnej części parteru i całego piętra w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dwulokalowym z częścią handlową (kategoria I) zlokalizowanym na działce nr ewidencyjny [...] u zbiegu ulic B. i J. w S. w gminie D. - obecnie użytkowanych na cele usługowe (kategoria XVII).

W uzasadnieniu wydanej decyzji organ wskazał, że w trakcie kontroli ustalono, że część mieszkalna budynku użytkowana jest w następujący sposób: parter - pomieszczenia biurowe Spółki A, piętro (całe) - gabinet odnowy biologicznej firmy B. Zgodnie z twierdzeniem skarżącej, zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową na budynek handlowo-usługowy nastąpiła w grudniu 2018 r.

Organ stwierdził, że właściciel dokonał zmiany sposobu użytkowania budynku, bowiem projektowana część mieszkalna zlokalizowana w tylnej części parteru oraz na całym piętrze została przeznaczona przez inwestora na działalność usługową. W konsekwencji doszło do zmiany warunków bezpieczeństwa pożarowego (zaszła potrzeba dostosowania zmienionej funkcji do wymagań przepisów przeciwpożarowych) oraz higieniczno-sanitarnych (zaszła potrzeba dostosowania instalacji i dostaw mediów technicznych do potrzeb zmienionej funkcji obiektu). Takie działania, zgodnie z art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, wymagają dokonania zgłoszenia do właściwego organu administracji architektoniczno-budowlanej. Natomiast brak takiego zgłoszenia kwalifikuje działanie właściciela obiektu jako samowolną zmianę sposobu użytkowania i w celu jej legalizacji wymaga przeprowadzenia postępowania legalizacyjnego na podstawie art. 71a Prawa budowlanego, a więc również nałożenia opłaty legalizacyjnej za samowolną zmianę sposobu użytkowania.

Organ ustalił, że właściciel nie dokonał odpowiedniego zgłoszenia zamiaru zmiany sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową na budynek handlowo-usługowy w organie administracji architektoniczno-budowlanego, co stanowi przesłankę do stosowania art. 71a Prawa budowlanego.

Organ wskazał, że jednym z wymaganych dokumentów, o którym mowa w art. 71 ust. 2 Prawa budowlanego, jest zaświadczenie wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania obiektu budowlanego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jak ustalono, przedmiotowa nieruchomość objęta jest ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego Uchwałą Nr XXXIV/290/01 Rady Gminy Dopiewo z dnia 26 lutego 2001 roku (protokół z dnia 14 marca 2019 roku). Zgodnie z brzmieniem § 6 ust. 2 pkt h) ww. planu "budynki mieszkalne obok funkcji podstawowej, mogą mieścić w parterze również pomieszczenia usługowe, np. małe lokale handlu detalicznego, małą gastronomię, biura, różnego typu agencje, punkty usługowe, rzemiosło usługowe (fryzjer, szewc, itp.) i inne, nieuciążliwe dla otoczenia, związane bezpośredni z obsługą mieszkańców, z zakazem produkcji", natomiast w świetle § 6 ust. 2 pkt i) tegoż planu "pomieszczenia usługowe w budynkach mieszkalnych należy lokalizować od strony ulicy i nie mogą być one większe niż 1/3 ogólnej powierzchni budynku".

Organ ustalił, że z projektowanego zestawienia pomieszczeń parteru i piętra przedmiotowego budynku wynika, że powierzchnia budynku wynosi ok [...]m2 ([...]m2 powierzchni sklepu + ok [...]m2 powierzchni części mieszkalnej). Oznacza to, że przy wynikającej z planu miejscowego dopuszczalnej powierzchni pomieszczeń usługowych nie większej niż [...] ogólnej powierzchni budynku, nie ma możliwości zalegalizowania zmiany sposobu użytkowania części mieszkalnej budynku na część usługową.

Jednakże mimo braku przesłanek do zalegalizowania wprowadzonej zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego budynku, organ, postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r., nakazał właścicielowi wstrzymać użytkowanie części tylnej parteru (użytkowanej przez Spółkę A) i całego piętra budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową (kategoria I) zlokalizowanego na działce nr ewidencyjny [...] u zbiegu ulic B. i J. w S. w gminie D. obecnie użytkowanego jako budynek handlowo-usługowy (kategoria XVII) oraz w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego postanowienia przedłożyć stosowne dokumenty.

Organ wskazał, że stosownie do art. 71 a ust. 4 Prawa budowlanego, w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Ustawodawca nie pozostawił organowi żadnej swobody w doborze ww. sankcji, zatem decyzja o nakazaniu przywrócenia poprzedniego, legalnego sposobu użytkowania obiektu, nie ma charakteru uznaniowego. Jako, że właściciel z uwagi na zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie może wywiązać się z obowiązku przedstawienia zaświadczenia, o którym mowa w art. 71 ust. 2 pkt 4 Prawa budowlanego, organ zobowiązany jest nakazać przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania (tj. na mieszkalny) tylnej części parteru i całego piętra w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dwulokalowym z częścią handlową (kategoria I) zlokalizowanym na działce nr ewidencyjny [...] u zbiegu ulic B. i J. w S. w gminie D. - obecnie użytkowanych na cele usługowe (kategoria XVII).

Odnosząc się do pisma skarżącej z dnia [...] kwietnia 2019 r., organ wskazał, że przekształcenie części mieszkalnej budynku na działalność usługową jak gabinet odnowy biologicznej czy biuro firmy powoduje zmianę warunków bezpieczeństwa pożarowego bez konieczności zasięgania w tej kwestii opinii rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych czy przeprowadzenia dodatkowej kontroli, a ponadto zmienia warunki higieniczno-sanitarne. W tym stanie faktycznym nie ma możliwości uchylenia postanowienia z dnia [...] marca 2019 r. w części nakazującej wstrzymanie użytkowania części obiektu. Nadto, z uwagi na przywołane w uzasadnieniu decyzji zapisy miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (a w konsekwencji brak możliwości uzyskania zaświadczenia o zgodności zmienionego sposobu użytkowania części obiektu z ustaleniami planu), wydłużenie terminu na dostarczenie dokumentów jest pozbawione racjonalnego uzasadnienia i zmierzałoby do bezcelowego przedłużania postępowania.

Skarżąca, pismem z dnia [...] maja 2019 r., wniosła odwołanie od decyzji organu I instancji, domagając się uchylenia wydanej decyzji, przeprowadzenia rozprawy, wyznaczenia 3-miesięcznego terminu na przedłożenie opinii/ekspertyzy rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych dla ww. budynku, przeprowadzenia ponownej kontroli budynku, przedłużenia terminu na wykonanie zobowiązania organu z dnia [...] marca 2019 r. do przedłożenia wskazanych w nim dokumentów w terminie 30 dni. Nadto, skarżąca wniosła o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego celem ustalenia, czy korzystanie w obecny sposób, ustalony w toku postępowania, z części budynku spełnia warunki wskazane w art. 71 ust. 1 pkt 2) Prawa budowlanego, tj. czy podjęto bądź zaniechano w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń oraz o przeprowadzenie dowodu z przesłuchania pracowników administracji przeprowadzających kontrolę budynku celem ustalenia, jakie czynności zostały podjęte w celu ustalenia, iż zmiana sposobu użytkowania budynku spowodowała zmiany warunków: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.

Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że zmiana przeznaczenia części budynku z funkcji mieszkalnej na cele biurowe zmienia co najmniej warunki bezpieczeństwa pożarowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne bądź wielkość lub układ obciążeń, co wynika z treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065). Budynek użyteczności publicznej, a za taki uważany jest również budynek biurowy (§ 3 pkt 6 Rozporządzenia) musi spełniać określone dla tego typu obiektów warunki techniczne. Z akt sprawy wynika, że przedmiotowy budynek został zrealizowany na podstawie zgłoszenia Staroście P. budowy nr [...] dokonanego dnia [...] marca 2016 r. Przedmiotem zgłoszenia objęty został zamiar budowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową. Z protokołów z przeprowadzonych czynności kontrolnych przez PINB dnia [...] lutego 2019 r. oraz [...] marca 2019 r. wynika, że na części parteru budynku od ul. B. mieści się sklep "[...]" (lokal handlowy w tym miejscu został uwzględniony w projekcie budowlanym); w pozostałej części przewidzianej w projekcie jako część mieszkalna znajduje się: na parterze - biuro Spółki A, natomiast na piętrze - gabinet odnowy biologicznej. Wobec powyższego, zdaniem organu odwoławczego, organ I instancji prawidłowo zakwalifikował dokonane zmiany jako zmianę sposobu użytkowania części obiektu budowlanego.

WWINB nie zgodził się twierdzeniami skarżącej, że "trzeba ustalić czy i w jakim stopniu podjęcie lub zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności związanej z jego użytkowaniem wpływa na zmianę wymagań stawianych obiektowi, związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego sposobu użytkowania.". Zmianą sposobu użytkowania jest samo podjęcie działalności zmieniającej warunki i sprowadza się głównie do potrzeby ustalenia, czy i w jakim stopniu podjęcie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności związanej z jego użytkowaniem wpływa na zmianę wymagań stawianych obiektowi, związanych głównie z bezpieczeństwem jego dalszego, zmienionego sposobu użytkowania.

Skarżąca, pismem z dnia [...] września 2019 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, skargę na decyzję organu odwoławczego, zarzucając jej:

1) błędne rozstrzygnięcie przez organ, albowiem organ oparł decyzję na błędnie ustalonym stanie faktycznym,

2) błędne przyjęcie przez organ, że zmianą sposobu użytkowania jest samo podjęcie działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń, podczas gdy organ nie wskazał jakie zmiany faktycznie nastąpiły w stanie faktycznym niniejszej sprawy,

3) brak wszechstronnego rozważenia przez organ materiału dowodowego i wyprowadzenia z niego błędnych wniosków, a ponadto sprzecznych z zasadami logicznego rozumowania i doświadczeniem życiowym,

4) brak wyznaczenia przez organ odpowiednio długiego terminu do przedłożenia żądanych przez organ dokumentów,

5) bezczynność organu poprzez brak rozpoznania wniosku skarżącej z dnia [...] kwietnia 2019 r. oraz z dnia [...] kwietnia 2019 r.

Inspektor Nadzoru Budowlanego, pismem z dnia [...] października 2019 r., złożonym w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

W rozpoznawanej sprawie, przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja organu nadzoru budowlanego nakazująca skarżącej przywrócić poprzedni sposób użytkowania (tj. na mieszkalny) tylnej części parteru i całego piętra w budynku mieszkalnym jednorodzinnym dwulokalowym z częścią handlową (kategoria I) zlokalizowanym na działce nr ewidencyjny [...] u zbiegu ulic B. i J. w S. w gminie D. - obecnie użytkowanych na cele usługowe (kategoria XVII).

Podstawą materialną wydanego rozstrzygnięcia jest przepis art. 71 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1186 z późn. zm., dalej: P.b.). Zgodnie z art. 71a ust. 1 P.b., w razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez wymaganego zgłoszenia, organ nadzoru budowlanego, w drodze postanowienia:

1) wstrzymuje użytkowanie obiektu budowlanego lub jego części;

2) nakłada obowiązek przedstawienia w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w art. 71 ust. 2.

Zgodnie natomiast z art. 71a ust. 4 P.b., w przypadku niewykonania w terminie obowiązku, o którym mowa w ust. 1, albo dalszego użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo jego wstrzymania, albo zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części, pomimo wniesienia sprzeciwu, o którym mowa w art. 71 ust. 3-5, organ nadzoru budowlanego, w drodze decyzji, nakazuje przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.

Zgodnie z treścią art. 71 ust. 1 P.b., przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności:

1) (uchylony);

2) podjęcie bądź zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.

Przepis art. 71 ust. 2 P.b. wskazuje, że zmiana sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części wymaga zgłoszenia organowi administracji architektoniczno-budowlanej. W zgłoszeniu należy określić dotychczasowy i zamierzony sposób użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Przepis ten wymienia również dokumenty, które należy dołączyć do zgłoszenia. Zgodnie z art. 71 ust. 4 P.b., zgłoszenia, o którym mowa w ust. 2, należy dokonać przed dokonaniem zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części. Zmiana sposobu użytkowania może nastąpić, jeżeli w terminie 30 dni, od dnia doręczenia zgłoszenia, organ administracji architektoniczno-budowlanej, nie wniesie sprzeciwu w drodze decyzji i nie później niż po upływie 2 lat od doręczenia zgłoszenia.

W ocenie Sądu, w rozpoznawanej sprawie, organy zasadnie zastosowały powyższe przepisy.

W pierwszej kolejności wskazać należy, że w ocenie Sądu, organy słusznie ustaliły, że w sprawie doszło do zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Organ ustalił bowiem, że projektowana część mieszkalna zlokalizowana w tylnej części parteru oraz na całym piętrze została przeznaczona przez inwestora na działalność usługową. Zgodnie z twierdzeniem skarżącej, zmiana sposobu użytkowania budynku mieszkalnego jednorodzinnego dwulokalowego z częścią handlową na budynek handlowo-usługowy nastąpiła w grudniu 2018 r.

Powyższa zmiana, bez wątpienia stanowiła zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 P.b. W obiekcie budowlanym doszło bowiem do podjęcia działalności zmieniającej warunki: bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne, ochrony środowiska bądź wielkość lub układ obciążeń.

Zmiana sposobu użytkowania obiektu polega na tym, że zmiana obiektu budowlanego mieszkalnego na obiekt biurowy wiąże się ze zmianą warunków użytkowania obiektu budowlanego w zakresie określonym art. 71 ust. 2 P.b. tj. bezpieczeństwa pożarowego (wymusza potrzebę zmienionej funkcji pomieszczeń do wymagań przepisów przeciwpożarowych), bezpieczeństwa pracy (wymaga zastosowania odpowiednich przepisów kodeksu pracy w odniesieniu do warunków stworzonych nowych miejsc pracy w obiekcie), w zakresie warunków sanitarnohigienicznych (wymaga dostosowania instalacji i dostaw mediów technicznych do potrzeb zmienionej funkcji obiektu lub jego części) a także wpływu na wielkość lub układu obciążeń (nowa funkcja obiektu lub jego części wywołuje inne, niż dotychczasowe obciążenia na konstrukcje obiektu.

Zmiana przeznaczenia budynku z funkcji mieszkalnej na cele biurowe zmienia co najmniej warunki bezpieczeństwa pożarowego, pracy, zdrowotne, higieniczno-sanitarne bądź wielkość lub układ obciążeń, co wynika z treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.). Budynek użyteczności publicznej, a za taki uważany jest również budynek biurowy (§ 3 pkt 6 powyższego rozporządzenia) musi spełniać określone dla tego typu obiektów warunki techniczne. Dlatego też zmiana sposobu użytkowania budynku musi zostać zgłoszona właściwemu organowi (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt: II OSK 1918/09, LEX nr 746848).

Z uwagi na powyższe, podnoszone przez skarżącą zarzuty uznać należy za nietrafne. Ustalony stan faktyczny sprawy wyczerpywał przesłanki uznania, że w sprawie doszło do zamiany sposobu użytkowania budynku w rozumieniu art. 71 ust. 1 pkt 2 P.b. Organ, w wydanej decyzji, zwrócił uwagę na zamianę charakteru budynku z mieszkalnego na biurowy, będący budynkiem użyteczności publicznej w rozumieniu rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1065). Już więc na podstawie powyższego rozporządzenia wskazać należy na szereg wymogów szczególnych, jakim muszą odpowiadać tego typu budynki (np. § 55 ust. 2 – przystosowanie dla osób niepełnosprawnych, § 69 ust. 5 – szerokość stopni, § 75 ust. 2 – szerokość drzwi, § 116 ust. 1 – umieszczenie wodomierza, § 157 ust. 1 – warunki techniczne instalacji gazowej, § 186 ust. 2 – prowadzenie instalacji elektrycznej, § 209 ust. 1 pkt 1 – odrębne zasady bezpieczeństwa pożarowego).

W ocenie Sądu, nie ulega więc wątpliwości, że skarżąca zmieniła sposób użytkowania obiektu budowlanego. Nie są więc zasadne zastrzeżenia skarżącej, ze w sprawie nie dokonano ustaleń co do zakresu w jakim wymagane jest dostosowanie obiektu do wymagań przepisów przeciwpożarowych oraz dostosowania instalacji i dostaw mediów technicznych do potrzeb zmienionej funkcji obiektu. Warunki techniczne jakim powinien odpowiadać budynek mieszkalny i budynek użyteczności publicznej różnią się od siebie. Badaniu w sprawie nie podlega natomiast okoliczność, czy budynek skarżącej spełnia wymagania dla budynku użyteczności publicznej a jedynie fakt zmiany rygorów w zakresie wymienionym w art. 71 ust. 1 pkt 2 P.b. dla danego obiektu. Ocena, czy doszło do zmiany nie wymagała więc wiadomości specjalnych i powołania biegłego. Zarzuty skarżącej co do niewyznaczenia jej 3-miesięcznego terminu na przedłożenie opinii/ekspertyzy rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, która miałaby potwierdzić, że nie zachodzą przesłanki z art. 71 ust. 1 pkt 2 P.b., są niezasadne. Odrębne warunki, w szczególności przeciwpożarowe, dla budynków mieszkalnych i budynków użyteczności publicznej, wynikają bowiem z przepisów prawa. Przedłożenie takiej ekspertyzy nie wpłynęłoby na wynik sprawy. Odnośnie natomiast zarzutu skarżącej, że organ nie rozpoznał złożonego przez nią wniosku dowodowego wydając w tym zakresie postanowienie o odmowie przeprowadzenia dowodu, stwierdzić należy, że powyższe naruszenie nie miało wpływu na wynik sprawy.

Stwierdzić również należy, że dokonana przez skarżąca zmiana miała charakter samowolny. Zgodnie bowiem z niekwestionowanymi w sprawie okolicznościami, skarżąca nie zgłosiła Staroście P. zamiaru zmiany sposobu użytkowania przedmiotowego obiektu.

Wobec powyższego, organ, postanowieniem z dnia [...] marca 2019 r. nałożył na skarżącą obowiązek przedłożenia dokumentów w postaci:

1) opisu i rysunku określającego usytuowanie obiektu budowlanego w stosunku do granic nieruchomości i innych obiektów budowlanych istniejących lub budowanych na tej i sąsiednich nieruchomościach, z oznaczeniem części obiektu budowlanego, w której dokonano zmiany sposobu użytkowania,

2) zwięzłego opisu technicznego, określającego rodzaj i charakterystykę obiektu budowlanego oraz jego konstrukcję, wraz z danymi techniczno-użytkowymi, w tym wielkościami i rozkładem obciążeń, a w razie potrzeby, również danymi technologicznymi,

3) oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane,

4) zaświadczenia Wójta Gminy D. o zgodności zmienionego sposobu użytkowania przedmiotowego budynku z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego,

5) ekspertyzy technicznej, wykonanej przez osobę posiadającą uprawnienia budowlane bez ograniczeń w specjalności konstrukcyjno-budowlanej.

Bezspornym w sprawie jest, że skarżąca nie przedłożyła wymaganych dokumentów. Organ słusznie uzasadnił także wyznaczenie skarżącej krótkiego terminu na przedłożenie ww. dokumentów, wskazując, że aktualny sposób użytkowania budynku na dz. nr [...] jest niezgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Stąd tez termin w postanowieniu został wyznaczony na tak krótki, aby nie narażać strony na koszty związane np. z ekspertyzą techniczną.

Wobec więc braku przedłożenia przez skarżącą dokumentów umożliwiających legalizację samowolnej zamiany sposobu użytkowania budynku, organ zasadnie zastosował art. 71a ust. 4 P.b., nakazując skarżącej przywrócić poprzedni sposób użytkowania budynku mieszkalnego.

Z uwag na powyższe, wobec niestwierdzenia w sprawie naruszenia przez organ przepisów prawa, wniesiona skarga podlega oddaleniu, zgodnie z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.).