Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 299/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2022-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 153
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 4, art. 10a
journal: Dz.U. 2014 poz 1438
law: Ustawa z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa - tekst jednolity.
article: par. 5, par. 13c, par. 13v
journal: Dz.U. 2015 poz 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.
article: art. 7, art. 8, art. 76, art. 77, art. 84, art. 107
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 2014 nr 193 poz 1 art. 2, art. 25
law: Rozporządzenie Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznające niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na  obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Nadzieja Karczmarczyk-Gawęcka, Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Dziel,, Sędzia WSA Marzena Kowalewska (spr.), , po rozpoznaniu w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym w dniu 28 września 2022 r. sprawy ze skargi M.N. na decyzję Dyrektora Z. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 marca 2022 r. nr 9016-2022-6/M-8110 w przedmiocie pomocy finansowej w związku z powstaniem szkód w gospodarstwie rolnym w 2019 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa

z siedzibą w S. wpłynął wniosek M. N. (dalej "Strona", "Skarżący") o udzielenie pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem

w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy.

Strona wnioskowała o udzielenie pomocy publicznej do:

– 1,29 ha powierzchni upraw rolnych (z wyłączeniem wieloletnich użytków zielonych), na której wystąpiły szkody w wysokości co najmniej 70% danej uprawy na powierzchni tej uprawy, spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi;

– 22,36 ha powierzchni upraw rolnych (z wyłączeniem wieloletnich użytków zielonych), na której wystąpiły szkody w wysokości co najmniej 30% danej uprawy na powierzchni tej uprawy i mniej niż 70% danej uprawy na powierzchni tej uprawy, spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych i powodzi;

– 29,86 ha powierzchni wieloletnich użytków zielonych, na której wystąpiły szkody

w wysokości co najmniej 30% danej uprawy na powierzchni tej uprawy i mniej niż 70% danej uprawy na powierzchni tej uprawy, spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych i powodzi.

Strona oświadczyła, że gospodarstwo rolne położone jest na obszarach

z ograniczeniami naturalnymi lub innymi szczególnymi ograniczeniami oraz że z tytułu wystąpienia szkód w uprawach rolnych spowodowanych wystąpieniem w 2019 r. suszy nie otrzymała odszkodowania.

Do wniosku Strona załączyła: oświadczenie producenta rolnego o liczbie posiadanych w dniu szacowania szkód (7 września 2019 r.) zwierząt z gatunku bydło, owce, kozy lub konie (załącznik nr 1 do wniosku) oraz protokół nr [...] sporządzony 23 października 2019 r. z oszacowania zakresu i wysokości szkód

w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego, sporządzony przez Komisję ds. oszacowania szkód w gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powołaną przez Wojewodę [...] wraz z załącznikiem (zawierającym m.in. nazwy wszystkich upraw w gospodarstwie rolnym wraz

z powierzchnią tych upraw w roku wystąpienia szkody oraz straty plonu w % w roku wystąpienia szkody).

W toku postępowania Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu s. z siedzibą w S. (dalej "Organ I instancji") pismem z 5 lutego 2020 r. wezwał Stronę do złożenia wyjaśnień

i dokumentów w zakresie nieścisłości dotyczących danych zawartych w protokole

z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym Strony w stosunku do danych z Klimatycznego Bilansu Wodnego (dalej: "KBW") udostępnionego przez Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa - Państwowy Instytut Badawczy

w Puławach (dalej: "IUNG"). W tym zakresie organ odwołał się do przepisów Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 187 ze zm.) – dalej: "rozporządzenie RM".

Następnie Organ I instancji decyzją z 25 maja 2020 r. nr [...] odmówił Stronie przyznania pomocy finansowej. Strona wniosła odwołanie. Decyzją z 27 sierpnia 2020 r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa w S. (dalej: "Organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia Organ odwoławczy wskazał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 poz. 256 ze zm.; dalej: "K.p.a.") w związku z § 13v ust. 1 rozporządzania Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobu realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (t.j. Dz.U. z 2015 poz. 187 ze zm.; dalej: "rozporządzenie RM"), w związku z art. 3 ust. 2 pkt. 10 ustawy z dnia 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich (t.j. Dz.U. z 2019 poz. 477 ze zm.; dalej: "u.u.r."). W uzasadnieniu Organ odwoławczy zwrócił uwagę, że Organ I instancji prawidłowo odmówił Stronie przyznania pomocy, ponieważ weryfikacja czy dla danych upraw wystąpiła lub nie wystąpiła susza, w rozumieniu przepisów u.u.r.z.g., może nastąpić jedynie na podstawie KBW udostępnionego przez IUNG. Organy obu instancji uznały, że przedłożony przez Skarżącego protokół z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie rolnym spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego zawiera nieścisłości dyskwalifikujące go jako źródło potwierdzające wystąpienie suszy na części działek uprawowych. Organ odwoławczy uznał, że po wyczerpującym rozpatrzeniu materiału zgromadzonego w sprawie, w tym dowodów na wystąpienie suszy w 2019 r., Organ I instancji zobowiązany był odmówić mocy dowodowej protokołowi szacowania szkód. Podkreślił, że gdyby Strona przedłożyła poprawiony przez Komisję protokół z oszacowania otrzymałby wsparcie do działek ewidencyjnych, na których Komisja stwierdziła suszę zgodnie z właściwą definicją.

Strona zaskarżyła w całości decyzję Organu odwoławczego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie wyrokiem z 10 lutego 2021 r. (sygn. akt I SA/Sz 801/20) na posiedzeniu niejawnym uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że organy

w rozpoznawanej sprawie, uznając za niewiarygodny w całości protokół Komisji, naruszyły przepis art. 80 K.p.a. Natomiast zgodzić należy się z organami, że protokół ten, jako dokument, podlegał ocenie organów łącznie z całym zebranym materiałem dowodowym w sprawie i zaistniały podstawy do podważenia ustaleń Komisji, co do działek o nr [...], o pow. 22,36 ha, z uwagi na to, że nie wystąpiła na nich susza według danych z KBW udostępnionego przez Instytut. W ocenie Sądu, organy popełniły jednak błąd, kwestionując zapisy protokołu, co do zaistnienia suszy na pozostałej części działek zgłoszonych przez Skarżącego we wniosku – uznając, że również w odniesieniu do tych działek nie przysługuje pomoc finansowa spowodowana działaniem suszy w 2019r. Takie rozstrzygnięcie sprawy oznaczałoby, że – w ocenie Organów odwoławczego – za błędy popełnione przez Komisję, negatywne skutki finansowe ponosiłby rolnik, co byłoby nie do pogodzenia także z konstytucyjną zasadą sprawiedliwości. Sąd zaznaczył, że w żadnej procedurze, czy to regulującej postępowanie administracyjne, karne, czy też cywilne, nie ma przepisów, które uniemożliwiałyby uznanie dowodu za wiarygodny w części. Zarówno dowód w postaci zeznań świadka, strony, czy z dokumentu może zostać uznany za wiarygodny w części. Zdaniem Sądu, w przypadku dostrzeżenia nieprawidłowości protokołu Organ I instancji winien zawiadomić Komisję i Wojewodę o konieczności dokonania jego korekty. Co do zasady w wezwaniu Organ I instancji winien zakreślić rozsądny termin do przedłożenia mu poprawionego protokołu. Oczywistym jest również powiadomienie o takich nieprawidłowościach także rolnika, bowiem to on jest zainteresowany otrzymaniem pomocy finansowej z tytułu szkód stwierdzonych przez Komisję. Takie działanie uzasadnione jest koniecznością eliminowania rozbieżności (sprzeczności) w ustaleniach faktycznych dokonywanych przez organy administracji publicznej przy rozpoznawaniu sprawy administracyjnej, co znajduje uzasadnienie w obowiązującej zasadzie "prowadzenia postępowania w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej" (art. 8 § 1 K.p.a.). Taki obowiązek wynika też z przepisu art. 7b K.p.a., który nakazuje organom administracji publicznej "współdziałanie ze sobą w zakresie niezbędnym do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i prawnego sprawy". W przypadku natomiast, gdy ww. podmioty nie dokonają oczekiwanej korekty, uwzględniając okoliczność, że organ ARiMR rozpoznaje wniosek rolnika, którego załącznikiem jest protokół Komisji i decyduje o przyznaniu pomocy finansowej, rolą tego organu jest dokonanie oceny protokołu Komisji na podstawie posiadanych danych i dowodów. Organ I instancji winien przyznać ww. pomoc rolnikowi, do powierzchni działek, na których wystąpiła susza zgodnie z omówionymi wyżej regułami. Przedmiotowa pomoc finansowa przeznaczona jest dla rolników na kompensację szkód powstałych w gospodarstwie i winna być im szybko przekazana. Sąd podkreślił, że w celu uzyskania pomocy, przepisy wymagają złożenia przez rolnika wniosku

o pomoc wraz z protokołem Komisji i ten warunek w niniejszej sprawie został spełniony.

W wyniku ponownie przeprowadzonego postępowania, Organ I instancji decyzją

z 14 grudnia 2021 r. nr [...] odmówił Stronie przyznania pomocy finansowej. W uzasadnieniu decyzji Organ I instancji wskazał, że tylko na powierzchni 12 działek rolnych można było uznać wystąpienie suszy, jednakże uniemożliwia to przyznanie pomocy publicznej, o którą wnioskuje Strona, ponieważ średnia roczna produkcja wynosi poniżej 30%. Strona wniosła odwołanie od ww. decyzji. Organ odwoławczy decyzją z 7 marca 2022 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Organu I instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ odwoławczy wskazał, że sporne grunty Strony zlokalizowane są w powiecie s. , gminie S., obrębie S. (dz. ew. nr [...]) oraz w powiecie s. , gminie S., obrębie Ż. (dz. ew. nr [...]), a Strona zadeklarowała na nich pszenżyto ozime (cz. dz. ew. nr [...]) oraz pszenicę zwyczajną ozimą (dz. ew. nr [...], cz. dz. [...]). Wszystkie sporne grunty Strony zostały przez IUNG zakwalifikowane są do kategorii gleb II. Na podstawie danych IUNG na spornych działkach Strony (kategoria gleby II) nie stwierdzono w dowolnym sześciodekadowym okresie od dnia 21 marca do dnia 30 września spadku KBW poniżej wartości określonej dla zboża ozimego, ziemniaków skrobiowych oraz buraków cukrowych. W gminie S. stwierdzono jedynie wystąpienie suszy na glebach kategorii I na zbożach ozimych w miesiącach maj-sierpień, na zbożach jarych w miesiącach maj-sierpień, na uprawie kukurydzy w miesiącach maj-listopad oraz na uprawie ziemniaka w miesiącach sierpień-wrzesień. Na glebach kategorii II susza wystąpiła na zbożach jarych w miesiącach maj- sierpień oraz na uprawie kukurydzy w miesiącach lipiec-wrzesień. Na glebach kategorii III, IV na zbożach ozimych, jarych, uprawie kukurydzy oraz ziemniaka nie wystąpiło zjawisko suszy. Stwierdzone przez Komisję na terenie gospodarstwa Strony straty nie mogły zostać uznane za straty spowodowane suszą ze względu na to, iż susza - w rozumieniu przepisów ustawy

o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, a więc i rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań ARiMR - nie wystąpiła na wszystkich deklarowanych przez Stronę działkach.

W odpowiedzi na pismo Organu i instancji Wojewoda [...] wskazał, że dokonano korekty wysokości strat w uprawach zbóż jarych na II kategorii gleb

i określono straty na 0% oraz dokonano korekty strat na trwałych użytkach zielonych

i również określono je na 0%. Mając powyższe na uwadze Organ odwoławczy uznał wystąpienie suszy na działkach rolnych o powierzchni 53,51ha oraz wyliczył kwotę obniżenia dochodu, która ma istotny wpływ na wariant płatności (pomoc publiczna lub pomoc de minimis). Kwota obniżenia dochodu wyniosła 0,81%, zatem Strona mogła uzyskać płatność w ramach formuły pomocy de minimis w rolnictwie zgodnie

z przepisami rozporządzenia nr 1408/2013. Strona we wniosku zadeklarowała pomoc publiczną, zatem zdaniem Organu odwoławczego zasadnie odmówiono Stronie przyznania pomocy, ponieważ rozpatrzono wniosek zgodnie z żądaniem Strony. Reasumując Organ odwoławczy wskazał, że odmowa płatności wynika, z faktu, iż po zweryfikowaniu działek mogących zostać uznane, że wystąpiło na nich zjawisko suszy obniżenie kwoty dochodu stanowiło procent, który kwalifikował się do przyznania pomocy w schemacie pomocy de minimis, o który Strona nie wnioskowała.

Strona wniosła skargę na decyzję Organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zaskarżając decyzję w całości i zarzucając naruszenie:

1. przepisów proceduralnych mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj.:

a) art. 7b oraz art. 107 § 3 K.p.a. w zw. z § 13c ust. 1 rozporządzenia RM w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 10 oraz ust. 5 u.r.r. poprzez ich błędne zastosowanie, co skutkowało:

- zignorowaniem postulatu Sądu wywiedzionym w wyroku uchylającym poprzednie decyzje organów w przedmiotowej sprawie, w zakresie nawiązania realnej współpracy organu z komisją i w konsekwencji braku dokonania korekty przez komisję skutkujące pozornością współpracy organów celem wyjaśnienia istotnych dla przedmiotowej sprawy okoliczności;

- nie dość wnikliwym rozważeniem przez organy, czy wykonany przez IUNG Klimatyczny Bilans Wodny sporządzony został w sposób rzetelny;

- przyjęciem, iż tylko IUNG jest wyłącznie władny do ustalenia KBW oraz określania zjawiska suszy na poszczególnych terenach w kraju oraz niewyjaśnieniem pojawiających się w sprawie wątpliwości co do rzetelności przedmiotowego bilansu, chociażby na podstawie odmiennych ustaleń poczynionych przez komisje powołane do spraw szacowania szkód w uprawach spowodowanych zjawiskiem suszy przez Wojewodę [...];

b) art. 80 K.p.a. poprzez:

- ocenę materiału dowodowego w sprawie w sposób wybiórczy, bez ustalenia czynników, które obniżają wartość lub pozbawiają mocy dowodowej lub wiarygodności dowodu w postaci protokołu szkodowego z naniesionymi przez organ korektami, zaakceptowanymi przez Wojewodę, z pominięciem dokonania po ponad dwóch latach od dnia zaistnienia szkód, bez dokonania oględzin nieruchomości rolnych należących do skarżącego, braku możliwości weryfikacji poczynionej przez komisje z uwagi na fakt, iż uprawy które podlegały ocenie w momencie dokonywania korekty przez komisję na nieruchomościach skarżącego już nie występowały, a tym samym braku jakichkolwiek czynności dokonanych przez komisję powołaną do spraw szacowania szkód w uprawach spowodowanych zjawiskiem suszy dających odstawę do dokonania rzekomej korekty protokołów z szacowania szkód;

- zignorowanie braku dokonania korekty przez komisję skutkujące pozornością współpracy organów celem wyjaśnienia istotnych dla przedmiotowej sprawy okoliczności;

- pominięcie faktów mających istotne znaczenie, w tym nieuwzględnienie pierwotnego protokołu o wystąpieniu suszy będącego podstawowym dowodem w sprawie oraz nieustaleniu w toku postępowania, w sposób prawidłowy, wymagań KBW dla upraw, które rzeczywiście znajdują się na działkach skarżącego, a nie upraw "analogicznych" co skutkowało dokonaniem dowolnej, a nie swobodnej oceny dowodów;

c) art. 8 § 1 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie Skarżącego do władzy publicznej i niekierowanie się zasadą równego traktowania; rozstrzygnięcie wniosku skarżącego w sposób istotnie różny od wniosków innych producentów rolnych, w sprawach o takim samym stanie faktycznym i prawnym; zastosowanie pozaprawnych kryteriów do odmowy udzielenia pomocy, a także zignorowanie faktu, iż w odpowiedzi na wezwanie skarżącego do dokonania korekty protokołu wniósł on o przeprowadzenie dowodów z opinii biegłego z zakresu szacowania szkód wywołanych suszą oraz faktu, iż zarówno skarżący jak i komisja nie dokonała korekty protokołu odmawiając jego podpisania, a w rezultacie braku podjęcia przez organ czynności zmierzających do przyczyn zajęcia takiego stanowiska przez członków komisji, arbitralne dokonanie korekty protokołu i przedstawienie go wojewodzie z pominięciem wykwalifikowanej komisji powołanej przy wojewodzie do celów szacowania szkód w uprawach;

d) art. 76 § 3 K.p.a poprzez zakwestionowanie przez organ dokumentu urzędowego, sporządzonego przez komisję do spraw szacowania szkód, powołaną przez Wojewodę, bez przeprowadzenia dowodu przeciwko temu dokumentowi i bez podstawy prawnej dającej organowi uprawnienie do przeprowadzania takiego dowodu i wynikające z zakresu jego kompetencji, a nadto poprzez brak oczekiwania na zajęcie stanowiska przez komisję, arbitralne wyliczenie danych przez organ I przedłożenie samodzielnie skorygowanego protokołu do zaakceptowania przez Wojewodzie.

e) art. 84 § 1 K.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłych specjalistów z zakresu meteorologii i gospodarki wodnej na okoliczność dokonania rzeczywistej oceny spadku wskaźników KBW oraz oceny czy spadek ten oznacza zjawisko suszy pomimo istotnie szeregu istotnych wątpliwości co do oceny tych wskaźników dokonanych przez IUNG;

2. przepisów prawa materialnego, tj.:

a) § 13v ust. 1 rozporządzenia RM w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 10, ust. 4 i ust. 5 u.r.r. poprzez ich błędną interpretację oraz:

- przyjęcie, że w sprawie nie są spełnione warunki niezbędne do przyznania pomocy, podczas gdy skarżący je faktycznie spełnił,

- uznanie przez organ wskazanych w tych przepisach dokumentów i informacji, załączonych przez skarżącego do wniosku, za niewystarczające do wydania pozytywnej decyzji, a jednocześnie uznanie innych dokumentów i informacji za kluczowe i decydujące w sprawie,

- uznanie, że występujące szkody w uprawach skarżącego nie były spowodowane zjawiskiem suszy,

- szkoda spowodowana suszą może być ustalana wyłącznie wynikami badań IUNG.

Z uwagi na powyższe zarzuty Skarżący wniósł o:

- uchylenie zaskarżone! decyzji nr [...] Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa z dnia 7 marca 2022 r. o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji nr [...] z dnia 14 grudnia 2021 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej producentowi rolnemu, w którego gospodarstwie rolnym szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi, powstałe na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu s. z siedzibą w S. oraz poprzedzającej jej decyzji nr [...] z dnia 14 grudnia 2021 r. wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa dla powiatu s. z siedzibą w S. ;

- zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżącego według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego oraz opłaty skarbowej od pełnomocnictwa.

W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

Spór w rozpoznawanej sprawie sprowadzał się do odmiennej oceny przez Organy administracji i Producenta rolnego możliwości przyznania pomocy finansowej w związku z powstaniem w jego gospodarstwie rolnym szkody w wyniku wystąpienia w 2019 r. suszy.

Odmawiając przyznania wnioskowanej pomocy Organy wskazały, że pomoc nie może być przyznana z uwagi na to, że po zweryfikowaniu działek na których mogła wystąpić zjawisko suszy, obniżenie kwoty dochodu stanowiło 20.19 % tj. procent, który nie kwalifikował się do przyznania pomocy publicznej a kwalifikował się do pomocy de minimis, o którą Skarżący nie wnioskował.

Zdaniem Organu straty w uprawie rolnika na działkach [...] (pszenżyto ozime, gleba kat. II), [...] (pszenica zwyczajna ozima, gleba kat. II), [...] (pszenica zwyczajna ozima, gleba kat. II), [...] (pszenica zwyczajna ozima, gleba kat. II) nie mogły zostać uznane jako straty wywołane przez zjawisko suszy zgodnie z danymi IUNG, w rozumieniu definicji zawartej w art. 3 ust. 2 pkt 10 u.u.r., do której to odsyła przepis § 13v ust. 1 rozporządzenia RM. Stanowisko to jest zgodne z oceną zawartą w wyroku WSA w Szczecinie z dnia 10 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 801/20, którą to oceną związany były Organy ponownie rozpoznający sprawę (art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.u. z 2022 r., poz. 329, dalej: "p.p.s.a.").

Zdaniem Skarżącego, niezasadnie Organy odmówiły mocy dowodowej załączonemu przez niego do wniosku o przyznanie pomocy protokołowi Komisji z dnia 13 listopada 2019 r. z tytułu oszacowania szkody dla działek A1, A2, B1,F1, która dokonała szacowania szkód w jego gospodarstwie rolnym, przez co niezasadnie został on pozbawiony pomocy. Wywodzi bowiem, że szkoda nie musi być ustalana wyłącznie wynikami badań IUNG a powołując się na te wyniki organy Agencji winny rozważyć rzetelność wykonanego przez IUNG bilansu wodnego.

Mając na uwadze zakres zaskarżenia decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, zakreślając ramy prawne rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że przepisy prawa materialnego znajdujące zastosowanie przy udzielaniu pomocy finansowej rolnikom, których uprawy dotknęły straty spowodowane suszą, zawarte są zarówno w aktach prawa krajowego jak i w aktach prawa unijnego. Tym samym, określenie warunków koniecznych, których spełnienie jest niezbędne przy ubieganiu się o przyznanie pomocy z tego tytułu, wymaga odwołania się do obu rodzajów aktów prawnych.

Zgodnie z art. 4 i nast. ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji

i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438 ze zm.), dalej: "ustawa o ARiMR", podmiotem właściwym w sprawach szeroko rozumianego wpierania rolnictwa

i obszarów wiejskich jest Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. W art. 4 ust. 6 ustawy o ARiMR, prawodawca krajowy zawarł delegację ustawową, stosownie do której szczegółowe zasady realizacji powierzonych Agencji zadań dookreślają przepisy wydanego przez Radę Ministrów rozporządzenia.

Korzystając z powyższej delegacji, Rada Ministrów wydała ww. rozporządzenie. Zgodnie z brzmieniem § 13v ust. 1 pkt 1-3 rozporządzenia RM, w 2019 i 2020 r. Agencja udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa i rozwoju wsi, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentowi rolnemu: któremu został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w którego gospodarstwie rolnym powstały szkody w uprawach rolnych spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi, w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych, i na powierzchni uprawy objęły co najmniej 30% danej uprawy oraz jednocześnie będącemu mikroprzedsiębiorstwem, małym albo średnim przedsiębiorstwem w rozumieniu załącznika I do rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014 z dnia 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.Urz.UE.L.193.1); dalej: "rozporządzenie nr 702/2014".

Stosownie także do § 13v ust. 2 ust. 1 i ust. 2 rozporządzenia RM, pomoc, o której mowa w ust. 1, jest udzielana na warunkach określonych w przepisach rozporządzenia nr 702/2014 oraz zgodnie z przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - w przypadku gdy szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oszacowane przez komisję, o której mowa w § 5 ust. 5, wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym z trzech ostatnich lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły te szkody, albo z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiły szkody, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej wielkości produkcji, albo zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (UE) nr 1408/2013 z dnia 18 grudnia 2013 r. w sprawie stosowania art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej do pomocy de minimis w sektorze; dalej: "rozporządzenie nr 1408/2013", oraz przepisami o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej - w przypadku gdy szkody, o których mowa w ust. 1 pkt 2, oszacowane przez komisję, o której mowa w § 5 ust. 5, wynoszą nie więcej niż 30% średniej rocznej produkcji rolnej, o której mowa w pkt 1.

W myśl § 13v ust. 4 rozporządzenia RM, pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana, w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej.

W § 13v ust. 5 rozporządzenia RM, wskazane zostały wymogi jakie ma spełniać wniosek producenta rolnego o przyznanie pomocy, zaś w § 13v ust. 6 pkt 1 rozporządzenia RM wskazano, że do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się kopię protokołu oszacowania szkód, o którym mowa w § 5 ust. 5, który poza informacjami, o których mowa w § 5 ust. 8, zawiera informacje o powierzchni upraw rolnych, na której powstały szkody spowodowane wystąpieniem w 2019 r. suszy, huraganu, gradu, deszczu nawalnego, przymrozków wiosennych lub powodzi.

Zgodnie z brzmieniem art. 2 pkt 16 rozporządzenia nr 702/2014, do którego odwołuje się przytoczony § 13v ust. 2 rozporządzenia: "niekorzystne zjawisko klimatyczne porównywalne do klęski żywiołowej" oznacza: "niekorzystne warunki pogodowe, takie jak: mróz, burza i grad, lód, ulewny lub długotrwały deszcz lub poważna susza, które niszczą ponad 30 % średniej produkcji wyliczonej na podstawie:

a) produkcji z ubiegłych trzech lat; lub

b) średniej z trzech lat opartej na okresie pięciu ubiegłych lat, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej."

Z kolei, wskazana w § 13v ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM, szkoda spowodowana suszą, zgodnie z art. 3 ust. pkt 10 u.u.r., to szkoda spowodowana wystąpieniem, w dowolnym sześciodekadowym okresie od dnia 21 marca do dnia 30 września, spadku klimatycznego bilansu wodnego poniżej wartości określonej dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb. Określenie wartości wymienionych w tym przepisie następuje stosownie do art. 3 ust. 5 u.u.r., z którego wynika, że minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza, w drodze obwieszczenia, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej (BiP) urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa, w okresie od dnia 21 maja do dnia 20 października, w terminie do 10 dni po zakończeniu sześciodekadowego okresu, wskaźniki klimatycznego bilansu wodnego dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb, z podziałem na województwa, na podstawie danych przekazanych przez IUNG.

Podkreślenia w tym miejscu wymaga, że suszą w rozumieniu ustawy

o ubezpieczeniach upraw rolnych jest tylko stan ustalony na podstawie danych IUNG (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 26 listopada 2010 r. sygn. akt V CSK 265/10 oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2019 r. sygn. akt I GSK 2347/18, z dnia 28 sierpnia 2019 r. sygn. akt I GSK 1244/18, z dnia 13 października 2021r. sygn. akt I GSK 435/21).

Podsumowując, wskazać należy, że - stosownie do przywołanych przepisów

i powołanego orzecznictwa - pomoc finansowa z tytułu wystąpienia szkód spowodowanych suszą przysługuje, jeżeli łącznie zostaną spełnione następujące warunki:

1) w gospodarstwie rolnym wystąpiła poważna susza, która zniszczyła ponad 30% średniej produkcji wyliczonej na podstawie produkcji z ubiegłych trzech lat lub średniej

z trzech lat opartej na okresie pięciu ubiegłych lat, z wyłączeniem wartości najwyższej

i najniższej (warunek wynikający z art. 2 pkt 16 rozporządzenia nr 702/1014);

2) wystąpienie suszy dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb na określonym terenie zostało ogłoszone w drodze obwieszczenia w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz na stronie podmiotowej BiP urzędu obsługującego tego ministra (warunek wynikający z § 13c ust. 1 rozporządzenia RM w zw. z art. 3 ust. 2 pkt 10 i ust. 5 u.u.r.);

3) ubiegający się o przyznanie pomocy złożył wniosek zawierający elementy określone w § 13c ust. 5 rozporządzenia RM z dołączoną kopią protokołu sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód (warunek wynikający z § 13c ust. 4 - 6 pkt 1 w zw. z § 5 ust. 5 rozporządzenia RM). Zatem nie sposób podzielić zarzutów skargi, że to nie po stronie wnioskodawcy leży podjęcie czynności mających na celu złożenie załącznika tj. protokołu, który jest dokumentem na podstawie którego, co do zasady, udziela się wnioskowanej pomocy.

Rozwijając wymieniony powyżej warunek 2 należało również zauważyć, że stanowi on odwołanie do obiektywnego kryterium obowiązującego dla poszczególnych gatunków upraw i gleb na określonym terenie. Sąd podzielił stanowisko Organów, że Komisje nie dokonują samodzielnego obliczenia KBW, ani oceny kategorii gleby z punktu widzenia KBW. Dane o obszarach, na których wystąpiła susza w uprawach uwzględnionych w ustawie, a które warunkują przyznanie pomocy są zobiektywizowane i pochodzą z urzędowych informacji IUNG. Informacje te są wiążące zarówno dla Komisji, jak i Organów orzekających o pomocy. Weryfikacja przez Komisję, a następnie Organ sprowadza się zatem do ustalenia czy w rozumieniu przepisów ustawy o ubezpieczeniach rolnych na danej działce, gdzie prowadzona była uprawa rośliny, została stwierdzona przez IUNG, w przynajmniej jednym okresie monitorowania susza, a w przypadku roślin niemonitorowanych bezpośrednio - dla upraw o zbliżonych warunkach wodnych.

W rozpoznawanej sprawie, poza sporem pozostawała okoliczność, że Skarżący zgłosił dnia 29 listopada 2019 r. we wniosku o przyznanie pomocy wystąpienie suszy na gruntach o powierzchni:

- 1,29 ha powierzchni upraw rolnych (łubin słodki na nasiona suche),

- 22,36 ha powierzchni upraw rolnych (pszenżyto ozime, pszenica zwyczajna ozima),

- 29,86 ha powierzchni wieloletnich użytków zielonych (rośliny pastewne objętościowe z łąk).

W protokole z dnia 23 października 2019 r. Komisja stwierdziła suszę na powierzchni 53,51 ha. Fakt, iż Skarżący wnioskował o pomoc z tytułu straty z powodu suszy, wbrew zarzutom skargi, nie obligowały Organów do prowadzenia postępowania w kierunku wykazania innej przyczyny wystąpienia szkody w gospodarstwie Skarżącego.

W ocenie Sądu, Organy prawidłowo przyjęły, że stan suszy na działkach, należy kwalifikować według IUNG a odpowiednio według tych danych na spornych zakwestionowanych działkach należących do kategorii gleb II a dotyczących uprawy zboża ozimego susza nie wystąpiła. Tej okoliczności nie zakwestionował Skarżący, wywodzi jednak w skardze, że dane te nie są miarodajne jako nie uwzględniające wszystkich okoliczności wpływających na stan suszy.

Jednakże mając na uwadze przywołane i omówione ramy prawne do niniejszego sporu, w tym regulacje § 13v ust. 1 pkt 2 rozporządzenia RM, art. 3 ust. pkt 10 u.u.r. czy art. 3 ust. 5 u.u.r. nie sposób podzielić zarzutów skargi. Tym samym, skoro nie został stwierdzony stan suszy zgodnie z danymi przekazanymi przez IUNG, nie został spełniony warunek przyznania pomocy do zakwestionowanych gruntów, gdyż na spornych gruntach nie wystąpiła susza w rozumieniu przepisów ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych. Taką ocenę, którą były związane Organy i Sąd rozpoznający niniejszą skargę wyraził WSA w powołanym wyroku z dnia 10 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 801/20.

W okolicznościach niniejszej sprawy, prawidłowo Organy dokonały oceny przedłożonego protokołu i zakwestionowały jego ustalenia z dnia 23 października 2019r., jako niezgodne z ww. przepisami. Przypomnieć bowiem należy, że w niniejszej sprawie o ile na wniosek Organu doszło do zweryfikowania protokołu z dnia 23 października 2019r. to nie został on podpisany przez członków Komisji poza Przewodniczącym. Zweryfikowany Protokół nie został także podpisany przez Skarżącego.

W tym miejscu wskazać należy, że postępowanie przed organami ARiMR regulowane jest w art. 10a ust. 1 ustawy o ARiMR. Stosownie do którego, jeżeli przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. Zasadniczo zatem w postępowaniu organy ARiMR nie stosują tych przepisów K.p.a., które nakładają na nie obowiązek podejmowania z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia sprawy. W postępowaniach tych inicjatywa dowodowa pozostawiona jest co do zasady stronie.

Zastosowanie jednak w pełni znajduje przepis art. 80 K.p.a., stanowiący że organ administracji publicznej ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona – w tym przypadku czy susza wystąpiła na zakwestionowanych działkach. Zgodzić należy się z Organami, że protokół z oszacowania szkód, jako dokument podlegał ocenie organów łącznie z całym zebranym materiałem dowodowym w sprawie i zaistniały podstawy do podważenia ustaleń Komisji, co do zakwestionowanych działek zgłoszonych we wniosku z uwagi na to, że nie wystąpiła na nich susza według danych IUNG. Przy czym dostrzec należy, że w ostateczności jego ocena łącznie z całym materiałem dowodowym była poprzedzona podjęciem czynności mających na celu wyjaśnienie dostrzeżonych w protokole z dnia 23 października 2019 r. przez Organ nieprawidłowości, co miało miejsce tak wobec Komisji jak i wobec Skarżącego, a co wypełniło wskazania WSA zawartym w wyroku z dnia 10 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 801/20. Jak wskazał ten Sąd przepis rozporządzenia RM nie zawiera zakazu prowadzenia postępowania wyjaśniającego na okoliczności objęte protokołem oszacowania szkód, ani też nie stanowi wprost, że taki protokół stanowić ma wyłączne źródło dowodowe w sprawie o przyznanie przedmiotowej pomocy finansowej. Jeśli ustalenia protokołu oszacowania szkód są kwestionowane, to organ nie może uchylić się od przeprowadzenia postępowania dowodowego na okoliczności stwierdzone w tym protokole (por. wyroki: WSA w Łodzi z dnia 9 sierpnia 2017 r. sygn. akt III SA/Łd 514/17, WSA w Krakowie z dnia 30 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Kr 233/16 i z dnia 2 czerwca 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 465/14 oraz WSA w Bydgoszczy z dnia 27 kwietnia 2016 r. sygn. akt II SA/Bd 157/16). Dlatego też zdaniem Sądu, protokół komisji szacującej straty jest dowodem, który podlega ocenie w ramach całego materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego dotyczącego przyznania pomocy finansowej. Taka sytuacja miała miejsce w rozpatrywanej sprawie.

Stąd zarzuty skargi są w tym zakresie nieuzasadnione.

Nie zasługuje również na uwzględnienie zarzut nieprzeprowadzenia przez Organ dowodu na okoliczność, czy na zakwestionowanych działkach wystąpiła susza. Wskazać należy, że kierowanie się danymi o bilansie wodnym UING, jest obowiązkiem Organu.

Nie można zgodzić się z zarzutem skargi, że w sprawie tej doszło do odrzucenia jako dowodu dokumentu urzędowego a przez to naruszenia art. 76 § 3 k.p.a. w postaci protokołu z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwie. To z przepisów prawa wynika bowiem znaczenie pojęcia "susza" i to prawodawca zdecydował się na to, że z suszą mamy do czynienia w sytuacji opisanej w art. 3 ust. 2 pkt 10 u.u.r. Skoro zaś w realiach tej sprawy susza w rozumieniu ww. regulacji nie wystąpiła, to jedynym zgodnym z prawem działaniem Organu było przyjęcie, że susza na działkach wykazanych przez wnioskodawcę nie wystąpiła. Zatem w tym przypadku to prawodawca zdecydował w jaki sposób należy dowodzić o istnieniu suszy, co oznacza, że nawiązał tu do tzw. legalnej teorii dowodów. Stąd nie można zgodzić się z zarzutem Skarżącego naruszenia art. 84 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie dowodu z opinii biegłych specjalistów z zakresu meteorologii i gospodarki wodnej.

Skoro ww. przepisy określają, że organ ARiMR rozpoznaje wniosek rolnika, którego załącznikiem jest protokół Komisji a organ decyduje o przyznaniu pomocy finansowej, rolą jego jest dokonanie oceny protokołu Komisji na podstawie posiadanych danych i dowodów. Skoro obowiązujące przepisy wskazują wprost na podstawie jakich danych ustala się stan suszy to nie można stawiać skutecznie zarzutu Organom, że nie badały rzetelności wyników badań czy nie ustaliły własnych kryteriów ustalania stanu suszy. Nie stanowi to zatem naruszenia przepisów regulujących postępowanie dowodowe w postępowaniu administracyjnym.

Zaznaczyć należy, że zasady przyznawania pomocy określone są

w regulacjach, które są Organom i Komisji znane, tj. w art. 25 rozporządzenia Komisji (UE) nr 702/2014, a także w wytycznych z dnia 20 maja 2019 r. dla Komisji powołanych przez Wojewodę dotyczących ogólnych zasad szacowania szkód w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej, w których wystąpiły szkody spowodowane przez suszę, grad, deszcz nawalny, ujemne skutki przezimowania, przymrozki wiosenne, powódź, huragan, piorun, obsunięcie się ziemi lub lawinę.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał zarzuty skargi za niezasadne. Ponadto

w odniesieniu do powołanego przez Skarżącego argumentu, jakoby nieuzasadnioną była odmowa przyznania wnioskowanej pomocy w sytuacji, gdy inni producenci rolni, sąsiadujący ze Skarżącym, pomoc taką otrzymali, stwierdzić należy, że argumentacja ta również pozostaje bez znaczenia dla sprawy. Jak słusznie zauważył Organ odwoławczy, wystąpienie suszy podlega weryfikacji dla konkretnej działki ewidencyjnej, jest zatem oczywiste, że może więc zdarzyć się sytuacja, iż sąsiadujące ze sobą działki sklasyfikowane są do innej kategorii gleby i wystąpi na niej zjawisko suszy, a na innej nie. Należało bowiem mieć na uwadze, że według danych IUNG w gminie S. w 2019 r. dla upraw zbóż ozimych na glebach o kategorii II dla zakwestionowanych działek ewidencyjnych nr [...], [...], [...] [...] susza nie wystąpiła i tym samym rolnicy posiadający gleby w innej kategorii np. I dla uprawy zboża ozimego, na których susza wystąpiła, uprawnieni byliby do otrzymania przedmiotowej pomocy. Jednakże Skarżący gleb o kategorii I czy III nie posiadał. Z danych IUNiG wynika, że dla gminy S. stwierdzono wystąpienie suszy na glebach I kategorii na zbożach ozimych, na zbożach jarych, na uprawie kukurydzy oraz ziemniaka. Na glebach kategorii II susza wystąpiła na zbożach jarych oraz na uprawie kukurydzy. Takich upraw jednakże Skarżący nie posiadał. Tym samym za nieuzasadnione Sąd uznał podniesione w skardze w tym kontekście zarzuty naruszenia art. 8 K.p.a.

Sąd nie stwierdził w rozpoznawanej sprawie żadnych naruszeń zarówno przepisów prawa materialnego, jak procesowego, w tym § 13v ust. 1 rozporządzenia RM, art. 3 ust. 2 pkt 10, ust. 4 i ust. 5 u.u.r., ani też art. 7, art. 8 ,art. 77§ 1, art. 107 § 3 K.p.a. czy art. 153 p.p.s.a. Zauważyć bowiem należy, że Organy poprzestały na zakwestionowaniu wykazanej suszy dla działek A1 i A2, B1, F1 – tak jak wskazał WSA w wyroku z dnia 10 lutego 2021 r. sygn. akt I SA/Sz 801/20 a nadto nie zakwestionowały pomimo informacji o położeniu trwałych użytków zielonych, na glebach o podłożu organicznym, czego nie uwzględniono w decyzji z dnia 27 sierpnia 2020 r. Stąd przyjęcie obniżenia dochodu w wyniku szkód miało miejsce na poziomie [...] zł wobec średnio rocznej produkcji na poziomie [...] zł co daje wysokość obniżenia dochodu w wyniku szkód na poziomie 20,19 %. Wbrew zarzutom Skarżącego Organy właściwie ustaliły stan faktyczny oraz wskazały mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa. Dokonując analizy zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w uzasadnieniach decyzji, Organy wyczerpująco wyjaśniły podjęte rozstrzygnięcie, opierając argumentację na zgromadzonym materiale dowodowym, odwołując się do wniosku o udzielenie pomocy finansowej, protokołu z oszacowania zakresu i wysokości szkód spowodowanych wystąpieniem niekorzystnego zjawiska atmosferycznego w tym przypadku wskazanej przez Skarżącego suszy.

Mając na uwadze powyższe, uznając, że w zaskarżonym zakresie decyzja nie narusza przepisów prawa, Sąd orzekł na podstawie art. 151 p.p.s.a., o oddaleniu skargi.