Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1021/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-12-05 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Małgorzata Futera po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku "A" spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w K. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od gier za czerwiec 2011 r. - postanawia – odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Spółka "A" (dalej: spółka /skarżąca) wezwana do uiszczenia wpisu w sprawie opisanej w sentencji niniejszego postanowienia w kwocie 100 zł , wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, motywując wniosek tym, że nie posiada środków na poniesienie kosztów wpisu od skargi, zaznaczając jednocześnie, że przedmiotowe postępowanie jest jednym z wielu, jakie toczy się przed organami celnymi i sądami administracyjnymi na terenie całego kraju, w związku z tym obciążenia finansowe spółki nie dotyczą tylko tego jednego postępowania, a kilkuset.

Spółka prowadzi głównie działalność związaną z grami losowymi i zakładami wzajemnymi, działalność rozrywkową i rekreacyjną. Jako majątek posiada automaty do gry o niskich wygranych, które z uwagi na realia prowadzenia działalności branży, nie przedstawiają obecnie żadnej wartości.

Z oświadczenia o stanie majątkowym wynika, że wysokość kapitału zakładowego wynosi 1.000.000,00 zł, wartość środków trwałych 300.155,92 zł, w rubryce nr 8 formularza PPPr , która dotyczy zysku lub strat za ostatni rok obrotowy według bilansu spółka podała kwotę 713.731,90 zł, a saldo jej rachunku bankowego wynosi 180.334,29 zł.

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) – zwana dalej P.p.s.a., osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nie posiadającej osobowości prawnej, prawo pomocy może być przyznane, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Z treści tego przepisu wynika wprost, że ciężar dowodu okoliczności uzasadniających wniosek spoczywa na stronie zwracającej się o takie prawo, zaś rozstrzygnięcie w zakresie prawa pomocy o które ubiegają się osoby prawne ma charakter uznaniowy, co oznacza, że nawet jeżeli zostałaby spełniona przesłanka braku dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania, rozpoznający wniosek nie musi się przychylić do zgłoszonego żądania, a jedynie może przyznać to prawo jeżeli uzna, że zachodzi taka potrzeba. Ponadto osoba prawna obowiązana jest wykazać nie tylko, że nie posiada niezbędnych środków na pokrycie kosztów postępowania sądowego, ale również, że podjęła wszelkie niezbędne kroki, aby zdobyć fundusze na pokrycie wydatków związanych z postępowaniem (zob. postanowienie NSA z 15 kwietnia 2008 r. , sygn. II OZ 318/08, system LEX nr 479111).

Na wstępie zaznaczyć należy, że wniosek skarżącej spółki o przyznanie prawa pomocy rozpatrywany był z uwzględnieniem konieczności ponoszenia kosztów sądowych we wszystkich sprawach, w których wniesiono skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie na postanowienia w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania w sprawie stwierdzenia i zwrotu nadpłaty w podatku od gier za poszczególne okresy, w tj. w sprawach o sygn. I SA/Rz 1014 do 1030/13

W ocenie rozpoznającego wniosek referendarza, w świetle przedstawionych przez Spółkę okoliczności, nie można przyjąć, że skarżąca nie jest w stanie ponieść koniecznych kosztów postępowania, które na tym etapie obejmują wpis od skargi w wysokości 100 zł w każdej sprawie. Przeczy temu przede wszystkim podane przez spółkę saldo jej rachunku bankowego, wynoszące 180.334,29 zł. Należne w sprawie koszty sądowe stanowią znikomą kwotę, o którą zmniejszyłyby się stan tego rachunku. Z przedstawionych danych odnośnie zyskowności spółki wynika, że wypracowała ona za ostatni rok obrotowy 713.731,90 zł, co z kolei przeczyłoby argumentom tej branży o nieopłacalności prowadzenia tego rodzaju działalności.

Należy zaznaczyć również to, że postępowanie o przyznanie prawa pomocy jest postępowaniem incydentalnym i jako takie nie może być prowadzone w oderwaniu od okoliczności występujących w sprawie. Profil działalności spółki absolutnie nie jest ukierunkowany na zaspokojenie jakichkolwiek potrzeb społecznych, dlatego przyznanie prawa pomocy w sytuacji jaka została przedstawiona przez spółkę byłoby nadużyciem tej instytucji. Za przesłanki przyznania prawa pomocy nie można uznać bardzo ogólnych i mało precyzyjnych argumentów o ilości prowadzonych przez spółkę postępowań administracyjnych i sądowoadministracyjnych w całym kraju i kosztach z tym związanych. W niniejszej sprawie należy mieć na względzie przede wszystkim to, że podmiotem zwracającym się o udzielenie preferencji w postaci zwolnienia od kosztów sądowych jest spółka prawa handlowego – spółka kapitałowa. Kodeks spółek handlowych przewiduje rozwiązania, za pomocą których podmiot ten, jeśli nie jest w stanie uzyskać z zewnątrz niezbędnych do działalności środków finansowych, może skorzystać z pewnych instytucji; mianowicie dopłat wspólników na rzecz spółki czy też podwyższenia kapitału zakładowego. Kroków takich spółka nie wykazała.

Konkludując, ocena sytuacji w powiązaniu z przedłożoną dokumentacją daje uprawnienie do oceny, że spółka posiada środki pieniężne na uiszczenie należnych kosztów sądowych. Nie można w takiej sytuacji przerzucać obowiązku opłacenia postępowania sądowoadministracyjnego prowadzonego przez podmiot gospodarczy w dobrej sytuacji finansowej na ogół obywateli.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.