Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 339/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art.61§3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA: Bogusław Dauter po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia Syndyka Masy Upadłości Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A. sp. z o.o. z/s w M. w upadłości na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 marca 2008 r. sygn. akt I SA/Gd 17/08 w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Syndyka Masy Upadłości Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A. sp. z o.o. z/s w M. w upadłości na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 21 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

1. Postanowieniem z 12 marca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalić wniosek Syndyka Masy Upadłości Przedsiębiorstwa Wielobranżowego A., sp. z o.o. z siedzibą w M. w upadłości o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 21 listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za rok 2005 postanawia.

2. Rozstrzygnięcie to zapadło w następującym, przyjętym przez sąd pierwszej instancji stanie faktycznym: strona w skardze z 21 grudnia 2007 r. złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w G., gdyż nie może być ona uprawomocniona jak też wykonalna poza przepisami prawa upadłościowego i naprawczego, a więc po skutecznym zgłoszeniu wierzytelności wynikającej z decyzji, w toku planu podziału.

4. Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie WSA w Gdańsku powołując się na treść art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z poźn. zm., dalej: p.p.s.a.) wskazał, że inicjatywa w zakresie wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania aktu należy do strony skarżącej, bowiem jej rzeczą, jako strony postępowania sądowoadministarcyjnego, jest wykazanie zasadności złożonego wniosku poprzez wskazanie istnienia materialnoprawnych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca nie podała chociażby okoliczności, które pozwoliłyby sądowi dokonać oceny faktycznego wpływu wykonania przedmiotowej decyzji na sytuację skarżącego. Zdaniem sądu argument, że "decyzja nie może być uprawomocniona jak też wykonana poza przepisami prawa upadłościowego i naprawczego, a więc po skutecznym zgłoszeniu wierzytelności wynikających z decyzji, w toku planu podziału", nie stanowi ustawowej przesłanki wstrzymania wykonania decyzji. Nie może być zatem przedmiotem oceny sądu w postępowaniu, w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W konsekwencji zadaniem sądu strona skarżąca nie uzasadniła, iż wykonanie decyzji mogłoby wyrządzić jej znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Z przedłożonych akt sprawy również nie wynika, aby skutek taki, w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji miał nastąpić.

5. W zażaleniu na powyższe postanowienie syndyk wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia, wskazując jednocześnie na okoliczności związane z prowadzonym przez organy podatkowe postępowaniem.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

6. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Natomiast zgodnie z § 3 powołanego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z treści przytoczonego przepisu wynika zatem, iż co do zasady wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonej decyzji. Postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu w całości lub w części stanowi więc odstępstwo od tej generalnej reguły i jest dopuszczalne jedynie po spełnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a., których istnienie musi wykazać wnioskodawca. Zgodnie z postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04 (niepubl.) przez wyrządzenie znacznej szkody należy rozumieć zarówno szkodę majątkową jak i niemajątkową, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, które wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiłaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu lub zdrowiu (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze, Warszawa 2005 ).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należy skonstatować, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku prawidłowo i zgodnie z prawem rozpoznał wniosek skarżącej o wstrzymanie wykonania decyzji. Słusznie sąd pierwszej instancji ocenił, iż przedmiotowy wniosek został sformułowany w sposób lakoniczny i ogólnikowy, bez przedstawienia konkretnych okoliczności wskazujących, iż spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji wynikające z art. 61 § 3 p.p.s.a. W zakresie natomiast wniesionego zażalenia należy zauważyć, że przedstawiona w nim argumentacja w żaden sposób nie odnosi się do stawianych przez art. 61 § 3 wymogów ani też w żaden sposób nie wskazuje na uchybienia sądu pierwszej instancji. Stawiane bowiem zarzuty odnieść można do postępowania głównego - spowodowanego wniesieniem skargi a nie postępowania wpadkowego dotyczącego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.