Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA 53/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-09-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Cezary Pryca /spr./ Sędziowie Sędzia NSA Anna Lech Sędzia NSA Marek Stojanowski Protokolant Małgorzata Mierzejewska po rozpoznaniu w dniu 15 września 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi W. S. na pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia 16 grudnia 2002 r., nr [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za rezygnację z kwatery postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W. S. w dniu 3 grudnia 1997 r. złożył w Oddziale Rejonowym Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. wniosek o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z osobnej kwatery stałej.

Pismem z dnia 25 lipca 2002 r., kierowanym do Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W., W. S. wystąpił o rozpoznanie złożonego przez niego wniosku o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego lub wskazanie innej formy realizacji jego prawa do osobnej kwatery stałej, np.: umożliwienie wykupu zajmowanej przez niego kwatery. Następnie pismem z dnia 21 listopada 2002 r., skarżący wystąpił - za pośrednictwem Dyrektora Oddziału Rejonowego WAM w W. - do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej o zajęcie stanowiska w tej sprawie.

W odpowiedzi na powyższe wystąpienia - Dyrektor OR WAM w W. pismem z dnia 4 grudnia 2002 r. wyjaśnił zainteresowanemu zasady rozpoznawania wniosków o wypłatę ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z osobnej kwatery stałej, z powołaniem się na podstawy prawne ujęte w ustawie z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r., Nr 42: poz. 368 ze zm.), jak i w rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 18 września 1998 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery (Dz. U. Nr 124, poz. 818 ze zm.) Pismo to wraz z wystąpieniem W. S. z dnia 21 listopada 2002 r., zostało przekazane Prezesowi Wojskowej Agencji Mieszkaniowej przy piśmie Dyrektora OR WAM w W. z dnia 4 grudnia 2002 r., znak: [...]. Następnie Prezes WAM pismem z dnia 16 grudnia 2002 r., znak: [...] poinformował W. S. o otrzymaniu jego wystąpienia oraz wskazał, że odpowiedź na nie została zawarta w piśmie Dyrektora OR WAM w Warszawie z dnia 4 grudnia 2002 r., znak: [...].

W. S. w dniu 6 stycznia 2003 r. wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na pismo Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia 16 grudnia 2002 r., znak: [...] oraz na pismo Dyrektora Oddziału Rejonowego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w W. z dnia 4 grudnia 2002 r., znak: [...] w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za rezygnację z kwatery. Skarżący, traktując powyższe pisma jako decyzje administracyjne, domagał się ich uchylenia podnosząc, że nie realizowanie od 1997 r. postanowień art. 47 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej pozbawia go kolejnych norm zaliczeniowych ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z kwatery służbowej.

W odpowiedzi na skargę Prezes Wojskowej Agencji Mieszkaniowej wniósł o jej odrzucenie wskazując, że ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z osobnej kwatery stałej wypłacany jest zgodnie z art. 47 ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r., Nr 42 poz. 368 ze zm.), na podstawie umowy cywilno-prawnej. zawieranej pomiędzy osobą uprawnioną a dyrektorem oddziału rejonowego Agencji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) -sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe Wojewódzkie Sądy Administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Właściwość rzeczowa sądów administracyjnych została określona w art. 1, art. 2, art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Przepis art. 3 § 2 powołanej ustawy zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Z treści wskazanego wyżej przepisu prawa wynika, że sąd administracyjny sprawuje konsolę działalności administracji publicznej poprzez orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne, określone postanowienia, inne czynności i akty dotyczące uprawnień i obowiązków wynikających z przepisów prawa, akty prawa miejscowego organów samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej oraz inne akty tych jednostek w sprawach z zakresu administracji publicznej, akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego oraz na bezczynność organów w przypadku nie wydania decyzji administracyjnych, określonych postanowień i innych aktów z zakresu administracji publicznej oraz nie dokonania czynności z zakresu administracji publicznej. W kręgu tych spraw nie mieszczą się pisma informacyjne.

W przedmiotowej sprawie skarżący skarży natomiast pisma organów Wojskowej Agencji Mieszkaniowej, które mają charakter informacyjny i nie stanowią decyzji administracyjnych w rozumieniu art. 104 kpa. Nie rozstrzygają sprawy co do jej istoty w całości lub części, ani nie kończą w inny sposób sprawy w danej instancji. Żadne z zaskarżonych pism nie jest władczym jednostronnym oświadczeniem woli organu administracji publicznej, opartym na przepisach prawa administracyjnego i określającym sytuację prawną konkretnie wskazanego adresata (strony) w indywidualnie oznaczonej sprawie. Żadne nie tworzy uprawnienia lub obowiązku dla konkretnego podmiotu. W związku z czym nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego, a wniesiona skarga jest niedopuszczalna.

Ponadto należy podkreślić, że nie można domniemywać stosowania władczej i jednostronnej formy działania organów administracji publicznej, jaką jest decyzja administracyjna, tylko z okoliczności sprawy lub z samego przepisu art. 104 kpa, lecz podstawę do jej wydania trzeba wyprowadzić z powszechnie obowiązujących przepisów prawa materialnego. Ustawa z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r., Nr 42. poz. 368 ze zm.) -wśród spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej nie przewiduje natomiast spraw wypłaty ekwiwalentu pieniężnego w zamian za rezygnację z osobnej kwatery stałej. Zgodnie bowiem z art. 47 ust. 1 powołanej ustawy ekwiwalent pieniężny w zamian za rezygnację z osobnej kwatery stałej wypłaca się na podstawie umowy zawartej pomiędzy dyrektorem oddziału rejonowego Agencji a osobą uprawnioną. Skoro zatem wypłata powyższego ekwiwalentu następuje w trybie cywilnoprawnym i wyłączony jest tryb administracyjny, to wyłączona jest również właściwość sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł, jak w postanowieniu.