Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 162/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędzia WSA Jarosław Wichrowski po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2020 r. sprawy ze skargi Ł. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] stycznia 2017r. nr [...] Starosta R. cofnął Ł. B. (dalej jako: "Skarżący") uprawnienia do prowadzenia pojazdów kategorii B, dokument nr: [...] druk nr: [...] wydane [...] września 2004r. przez Starostwo Powiatowe w R. Na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu decyzji podano, że [...] sierpnia 2016r., na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, w związku z przekroczeniem 24 punktów karnych, Skarżący został skierowany na egzamin kontrolny. Do dnia [...] stycznia 2017r. Skarżący nie przystąpił do egzaminu. Na zawiadomienie o wszczęciu postępowania z [...] listopada 2016r. w przedmiocie cofnięcia uprawnień w związku z niepoddaniem się sprawdzeniu kwalifikacji, Skarżący poinformował o ustalonym terminie egzaminu na dzień [...] grudnia 2016r., do którego nie przystąpił i nie poinformował o przeszkodach uniemożliwiających przeprowadzenie tego egzaminu.

Od decyzji Starosty R. z [...] stycznia 2017r., Skarżący złożył odwołanie, w którym podniósł, że [...] grudnia 2016r. nie przystąpił do egzaminu na prawo jazdy, ponieważ w tym dniu został o godzinie 8:00 zatrzymany przez Powiatową Policję w R. i dowieziony do zakładu karnego. Okoliczność tą potwierdza Zaświadczenie Dyrektora Zakładu Karnego w I. z [...] października 2019r. z którego wynika, że odbywa karę pozbawienia wolności w okresie od dnia [...] .12.2016r. do dnia [...] .06.2021r. Dalej odwołujący się wyjaśnił, że w styczniu 2017r. kontaktował się telefonicznie z pracownikiem Starostwa Powiatowego w R., informując go o przyczynie braku podejścia do egzaminu. Skarżący uważa, że nie ponosi winy za nieprzystąpienie do egzaminu.

W oparciu o powyższe wniósł o przywrócenie uprawnień kategorii B.

Organ I instancji przekazując odwołanie wraz z aktami sprawy wyjaśnił m.in., że [...] lipca 2016r. wszczęto postępowanie o skierowanie Skarżącego na egzamin kontrolny. Skierowanie wraz z PKK wydano [...] sierpnia 2016r., wyznaczono termin na dokonanie czynności do [...] października 2016r. Ponieważ egzamin nie został zdany, w dniu [...] listopada 2016r. wszczęto postępowanie o cofnięcie uprawnień do kierowania pojazdami. Wtedy Skarżący poinformował, że chce zdać egzamin ale potrzebuje więcej czasu, a ma już termin wyznaczony na [...] grudnia 2016r. W związku z tym przesunięto termin do końca roku tj. [...] grudnia 2016r. Organ I instancji wyjaśnił, że [...] sierpnia 2019 r. po wcześniejszych rozmowach telefonicznych Skarżący przysłał pismo wnioskujące o przywrócenie uprawnienia ze względu na powody , które nie pozwoliły na podejście do egzaminu. Z informacji posiadanych na profilu kierowcy wynika, że faktycznie egzamin ten miał się odbyć [...] grudnia 2016r. Do tego egzaminu nie doszło. Według wyjaśnień organu I instancji informację o tym Starostwo otrzymało [...] stycznia 2017r., a [...] stycznia 2017r. wydano decyzję o cofnięciu uprawnień, nie znając powodu niepodejścia do egzaminu. Według relacji organu I instancji, [...] sierpnia 2019r. wydano postanowienie o wznowieniu postępowania w sprawie decyzji o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdami. Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego oraz otrzymaniu opinii prawnej wydano decyzję o umorzeniu postępowania oraz przesłano ponownie decyzję o cofnięciu uprawnienia do Skarżącego na podany adres w I.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. nie uwzględniło odwołania i decyzją z [...] listopada 2019 r. Znak : [...], działając na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4a ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym / tekst jednolity Dz.U.2012.1137/ utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Organ wyjaśnił, że w myśl tego przepisu, decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 .Ten ostatni przepis stanowi, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1. W rozpoznawanej sprawie decyzją Nr: [...] z dnia 2016.08. [...] organ I instancji skierował Skarżącego B. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego. W pouczeniu poinformowano stronę, że według oceny organu terminem wystarczającym do złożenia egzaminu kontrolnego jest termin do [...] października 2016r. Decyzja ta uzyskała przymiot ostateczności /k.7 akt sprawy/. Organ wskazał, że Ł. B. nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Stronie zapewniono czynny udział w postępowaniu. Organ pismem z dnia [...] .11.2016r zawiadomił stronę o wszczęciu postępowania w sprawie dotyczącej cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami kat. B /k.8 akt sprawy/. Zważywszy na to, że strona nie przystąpiła do egzaminu do [...] stycznia 2017r., organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję. Wobec tego, że odwołujący się od [...] grudnia 2016r. do dnia [...] czerwca 2021r. odbywa karę pozbawienia wolności, zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona odwołującemu się [...] października 2019r. /15 akt sprawy/.

Organ Odwoławczy stwierdził, że w wyznaczonym terminie, t.j. [...] grudnia 2016r. strona nie przystąpiła do tego egzaminu ponieważ w tym dniu została zatrzymana i dowieziona do zakładu karnego w I.

W uzasadnieniu nie podzielił argumentacji Skarżącego, że skoro w dniu , w którym miał przystąpić do egzaminu, został zatrzymany przez Policję i przewieziony do Zakładu Karnego w celu odbycia kary, to organ winien przywrócić jemu uprawnienia kat. B, ponieważ to nie z jego winy nie przystąpił do egzaminu.

Zdaniem organu odwoławczego, z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym decyzji z [...] sierpnia 2016 r. o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji, zawiadomienia o wszczęciu postępowania w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami wynika, że odwołujący się dysponował wystarczająco długim okresem czasu do poddania się egzaminowi kontrolnemu. Odwołujący się nie wykonał omawianej decyzji o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji. Ponadto nie podjął żadnych działań zmierzających do jej wykonania, poza kolejnym przesuwaniem terminu egzaminu,. Zdaniem organu odwoławczego , zachowanie odwołującego się obligowało organ I instancji do wydania decyzji o cofnięciu posiadanego przez niego uprawnienia do kierowania pojazdami na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a Prawa o ruchu drogowym, ponieważ jedyną przesłanką do wydania orzeczenia o cofnięciu prawa jazdy jest fakt niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1. Organ wyjaśnił , że niezależnie od powyższego odwołujący się może przystąpić do tego egzaminu w czasie pobytu w zakładzie karnym po uprzedniej zgodzie przełożonych i wówczas po uzyskaniu pozytywnego wyniku tego egzaminu może zwrócić się o przywrócenie uprawnień cofniętych zaskarżoną decyzją.

Z przytoczonych względów, organ stwierdził brak podstawy do wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego.

Ł. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...] listopada 2019 r. Znak: [...] , utrzymującą w mocy decyzję Starosty R. z [...] stycznia 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia kategorii B dokument nr: [...] druk nr: [...] wydanego [...] września 2004r. przez Starostwo Powiatowe w R. Skarżący powtórzył argumentację zwartą w odwołaniu.

W udzielonej odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego lub przepisów postępowania w sposób, który odpowiednio miał lub mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.).

Kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z [...] listopada 2019 r. Znak: [...], którą utrzymana została w mocy decyzja Starosty R. z [...] stycznia 2017r., nr [...] o cofnięciu Skarżącemu uprawnienia do prowadzenia pojazdów kategorii B, dokument nr: [...] druk nr: [...] wydane [...] września 2004r. przez Starostwo Powiatowe w R. Podstawę materialnoprawną wydania zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012 r. poz.1137)- zwanej dalej : "ustawą".

Bezsporne w przedmiotowej sprawie jest, że decyzja Starosty R., o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami, została skutecznie doręczona Skarżącemu [...] października 2019 r., w okresie odbywania przez niego kary pozbawienia wolności. Fakt osadzenia Skarżącego w zakładzie karnym w okresie od [...] grudnia 2016r. do dnia [...] czerwca 2021r. nie ma wpływu na wynik sprawy. Cofnięcie uprawnień jest następstwem niedopełnienia przez Skarżącego obowiązku poddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2012, poz.1137), decyzją Starosty R. z [...] sierpnia 2016r. Nr: [...] o skierowaniu go na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy w formie egzaminu państwowego.

Przepis art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ww. ustawy stanowił, że kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1.

Skarżący został w decyzji ostatecznej o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji pouczony , że według oceny organu terminem wystarczającym do złożenia egzaminu kontrolnego jest termin do [...] października 2016 r. /k.7 akt sprawy/.

Bezsporne jest, że w terminie 2 miesięcy wyznaczonych przez organ Skarżący nie poddał się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Skarżący nie dołożył również należytej staranności, aby przystąpić do egzaminu w kolejnym terminie [...] grudnia 2016r., dopuszczonym przez organ na wniosek strony.

Organ prawidłowo wskazał w zaskarżonej decyzji, że Skarżący nie podjął żadnych działań, aby wykonać obowiązek wynikający z decyzji o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji i przystąpić do tej czynności, poza przesuwaniem terminu egzaminu.

Organy w przedmiotowej sprawie były związane normą kompetencyjną, określoną w art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy Prawo o ruchu drogowym. Przepis ten stanowi, że decyzję o cofnięciu uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w razie niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji w trybie określonym w art. 114 ust. 1 pkt 1.

W tym miejscu należy podkreślić, że w decyzji o skierowaniu na sprawdzenie kwalifikacji organ określił instrukcyjny termin wykonania obowiązku, który na wniosek Skarżącego był przedłużany.

Organ ocenił w okolicznościach niniejszej sprawy, że Skarżący dopuścił się niewykonania obowiązku, a w konsekwencji zostały spełnione przesłanki do wydania decyzji o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami.

Organy orzekające w przedmiotowej sprawie prawidłowo przyjęły, że decyzja o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami jest wynikiem niedopełnienia obowiązkowi sprawdzenia kwalifikacji w drodze egzaminu w wyznaczonym terminie.

W ocenie Sądu, dwumiesięczny termin był wystarczający do wywiązania się z nałożonego obowiązku. Organ przychylał się do żądań Skarżącego i przedłużał termin. Poza tym Skarżący wiedział o terminie egzaminu wyznaczonym na [...] grudnia 2016 r. i do dnia doręczenia decyzji o cofnięciu uprawnień nie podjął żadnych starań, aby dopełnić obowiązkowi lub usprawiedliwić niedopełnienie obowiązku w wyznaczonym terminie. W tych okolicznościach, pobyt w zakładzie karnym jest okolicznością zawinioną przez stronę i nie może być potraktowany jako usprawiedliwienie niewykonania badań, skutkujące brakiem możliwości zastosowania przez organ art. 140 ust. 1 Prawo o ruchu drogowym.

Zdaniem Sądu, organy prawidłowo zastosowały przepis art. 140 ust. 1 pkt 4 lit. a ustawy, zbadały oraz oceniły przyczyny niepoddania się przez Skarżącego badaniom lekarskim w toku postępowania w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami. Skarżący nie zdał egzaminu sprawdzającego kwalifikacji i w wyznaczonym terminie nie poinformował organu o przeszkodzie niewywiązania się z obowiązku nałożonego w decyzji o skierowaniu.

W tym stanie rzeczy Sąd działając na podstawie art. 151 ppsa oddalił skargę jako nieuzasadnioną.

Sąd wydał w niniejszej sprawie wyrok na posiedzeniu niejawnym na podstawie art.133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. w zw. z art. 15 zzs⁴ ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. z 2020 r. poz. 374 ze zm.). Zarządzeniem Prezesa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 17 października 2020 r. nr 41/2020 odwołano rozprawy, utrzymując działalność orzeczniczą Sądu w trybie rozpoznawania spraw na posiedzeniach niejawnych. Niniejszą sprawę skierowano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu 24 listopada 2020 r.

Uznać należało, że rozpoznanie sprawy jest konieczne, zaś aktualna sytuacja związana z pandemią COVID 19 uzasadnia przyjęcie, że przeprowadzenie rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku.

W związku z powyższym, wyjaśnienia wymaga, że informacja o terminie posiedzenia niejawnego dostępna była na stronie internetowej tutejszego Sądu pod adresem http://www.nsa.gov.pl/ewokanda/wsa/bydgoszcz/. Elektroniczna wokanda zawiera informacje o rozprawach, które zostały już wyznaczone. Od dnia 4 listopada 2020 r. elektroniczna wokanda obejmuje również informacje o treści orzeczeń wydawanych na posiedzeniach niejawnych. Treść wydanego w sprawie orzeczenia (wynik posiedzenia) jest dostępna w e-Wokandzie przez 30 dni, licząc od dnia jego wydania. Informacje tam zamieszczone są powszechnie dostępne.

Sąd nie orzekł o kosztach postępowania albowiem wyznaczony pełnomocnikiem z urzędu adwokat nie złożył wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej, że opłata nie została zapłacona w całości lub w części (§ 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu). (Dz.U. z 2019, poz.18).