Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 597/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2007-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 w zw. z art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.), po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2007 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. F. Z. w B. na pismo Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań inwestycji p o s t a n a w i a odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 05 kwietnia 2006 r. S. F. Z. w B. zwróciło się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z szeregiem wniosków dotyczących postępowania zakończonego decyzją Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. W uzasadnieniu pisma wskazano na naruszenie w postępowaniu administracyjnym praw Stowarzyszenia do udziału w nim na prawach strony oraz na liczne uchybienia przepisom o ochronie środowiska.

W odpowiedzi na powyższe Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wystosowało do Stowarzyszenia pismo z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...], z którego wynika, iż zakwalifikowało pismo w/w organizacji z dnia [...] kwietnia 2006 r. jako wystąpienie "w sprawie wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności wskazanej decyzji Prezydenta Miasta B.". Poinformowało jednocześnie, iż nie dostrzega podstaw do podjęcia takiego postępowania z urzędu. Podało, iż wskazana organizacja ekologiczna nie mogła brać udziału na prawach strony w postępowaniu prowadzonym przez Prezydenta, a zatem nie przysługuje jej również legitymacja do żądania wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności. Jako podstawę prawną swego stanowiska SKO wskazało przepisy art. 11 i art. 46 a ust 6 ustawy Prawo ochrony środowiska w zw. z art. 31 i art. 156 § 1 KPA.

Reakcją S. F. Z. na powyższe było pismo z dnia [...] lipca 2006 r., w którym zgłoszono szereg wniosków i postulatów: wezwanie do usunięcia stanu niezgodnego z prawem, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, o unieważnienie wydanych decyzji, o ponowne wszczęcie wszystkich postępowań przeprowadzonych z rażącym naruszeniem prawa, doniesienie o podejrzeniu popełnienia przestępstwa.

W dalszym toku postępowania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006 r. znak [...] wszczęło postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia i dopuściło S. F. Z. w B. do udziału w tym postępowaniu na prawach strony. Orzeczenie to zostało doręczone Prezesowi Stowarzyszenia w dniu 07 września 2006 r. Postępowanie zakończyło się decyzją z dnia 07 listopada 2006 r. o odmowie stwierdzenia nieważności wskazanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta Bi. (k. 49).

W dniu 16 sierpnia 2006 r., a więc kilka dni przed wszczęciem postępowania w przedmiocie stwierdzenia nieważności wymieniona wyżej organizacja społeczna wniosła do sądu administracyjnego, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B., pismo "dotyczące" pisma tego organu z dnia 10 lipca 2006 r., w którym po raz kolejny przedstawiła szereg wniosków i postulatów. Zostało ono potraktowane jako skarga na pismo SKO z dnia 10 lipca 2006 r.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie lub o oddalenie jako bezzasadnej. Wskazało, iż w rozpoznawanej sprawie nie zapadły żadne rozstrzygnięcia, a więc nie było przedmiotu zaskarżenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) powoływanej dalej jako p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty szczegółowo wymienione w tym przepisie, wśród których są decyzje, postanowienia, czynności materialno - techniczne, akty prawa miejscowego, inne akty organów jednostek samorządu terytorialnego, akty nadzoru i wreszcie bezczynność organów w przypadkach określonych w przepisie. Przedstawiony katalog ma charakter zamknięty, co ma tę konsekwencję, że wniesienie skargi na akt nie należący do niego skutkuje jej odrzuceniem jako niedopuszczalnej zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

W rozpoznawanej sprawie w skardze z dnia [...] sierpnia 2006 r. wskazano, iż dotyczy ona pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lipca 2006 r. znak [...], stanowiącego odpowiedź tego organu na pismo skarżącego z dnia [...] kwietnia 2006 r. i informującego o braku podstaw do wszczęcia z urzędu postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta B. z dnia [...] listopada 2005 r. znak [...] o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na przebudowie ulicy L., R. K. i S. w B.

W ocenie sądu pismo SKO z dnia [...] lipca 2006 r. nie spełnia wymagań do zaliczenia go do którejkolwiek z kategorii aktów, o jakich mowa w art. 3 § 2 p.p.s.a., ma bowiem charakter informacyjny i nie jest przejawem władczego działania organu administracji publicznej.

Wobec powyższego uznać należało, iż skarga z dnia [...] sierpnia 2006 r. była niedopuszczalna jako wniesiona na czynność nie należącą do katalogu z art. 3 § 2 p.p.s.a. i jako taka podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym miejscu wskazać też trzeba, iż wszelkie pisma procesowe składane przez S. F. Z. w B. mają niemalże identyczną treść (tak w zakresie formułowanych żądań, jak i jeśli chodzi o treść uzasadnienia). W każdym przypadku znajduje się w nich znaczna ilość wniosków (zmieniana zostaje jedynie ich kolejność), przy czym żaden nie zostaje wyeksponowany jako główny (wiodący). Również na podstawie treści uzasadnień tych pism, zawierających obszerne fragmenty aktów prawnych, nie jest możliwe postawienie jednoznacznej tezy o konkretnym celu wniesienia pisma.