Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 949/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-09-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący SWSA Monika Niedźwiedź SWSA Agnieszka Nawara - Dubiel (spr.) SWSA Paweł Darmoń po rozpoznaniu w dniu 22 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi D. S. na postanowienie nr 417/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 30 maja 2022 r., znak: WSE.7722.7.2022.MULE w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym skargę oddala.


UZASADNIENIE

Postanowieniem dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zarzutów zgłoszonych przez D. S. w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 30 sierpnia 2021 r.

Po rozpoznaniu zażalenia wniesionego na to postanowienie przez D. S. Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Krakowie postanowieniem z dnia 30 maja 2022 r., znak: WSE.7722.7.2022.MULE utrzymał je w mocy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 127 § 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 735 z późn. zm.) – dalej "k.p.a." – w związku z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2022 r. poz. 479) – dalej "u.p.e.a." – oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r. poz. 2351 z późn. zm.).

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ II instancji stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie, a zaskarżone postanowienie PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 81/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, wydane zostało prawidłowo.

Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym w administracji stanowią podstawowy środek zaskarżenia przysługujący zobowiązanemu i służą ochronie jego praw. Zarzuty to sformalizowany środek zaskarżenia, ponieważ korzystanie z tego środka ochrony związane jest z inicjatywą zobowiązanego. Termin do wniesienia zarzutów określony został w art. 33 § 5 u.p.e.a., który stanowi:

Zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż:

1) w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;

2) do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym łub zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;

3) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części."

W przedmiotowej sprawie Naczelnik Urzędu Skarbowego [...] prowadził postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 30 sierpnia 2021 r. celem wyegzekwowania od D. S. należności pieniężnej - grzywny w celu przymuszenia w kwocie 17 411,76 zł. Należność ta wyegzekwowana została w dniu 6 września 2021 r., kiedy to dokonano realizacji zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w Banku [...] S.A. Podanie D. S. z dnia 4 października 2021 r. zawierające zarzuty nadane zostało w polskiej placówce pocztowej w dniu 7 października 2021 r., tj. dzień po upływie terminu określonego w art. 33 § 5 pkt 1 u.p.e.a.

W dniu wniesienia przez D. S. zarzutów obowiązywał art. 15zzzzzn2 ustawy o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COYID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (tekst jednolity: Dz. U. z 2021 r., poz. 2095 z późn. zm.; dalej zwana: ustawa COVID-19). Na podstawie tego przepisu organ I instancji skierował do D. S. zawiadomienie z dnia 23 grudnia 2021 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, w którym poinformował, że uchybiono terminowi określonemu w art. 33 § 5 pkt 1 u.p.e.a. do wniesienia zarzutów i jednocześnie wyznaczył termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów - 30 dni od dnia doręczenia zawiadomienia.

W zakreślonym w zawiadomieniu terminie D. S. wniósł podanie z dnia 26 stycznia 2022 r., zawierające wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zarzutów. Po rozpatrzeniu w/w wniosku PINB w Krakowie - Powiat Grodzki wydał postanowienie nr 71/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, o odmowie przywrócenia terminu. Postanowienie to zostało następnie utrzymane w mocy postanowieniem MWINB nr 416/2022 z dnia 30 maja 2022 r., znak: WSE.7722.6.2022.MULE.

Z powyższego wynika, że D. S. zgłosił zarzuty w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 30 sierpnia 2021 r. po upływie terminu określonego w art. 33 § 5 pkt 1 u.p.e.a. i termin ten nie został przywrócony.

Zarzuty wniesione po upływie terminu, o którym mowa w art. 33 § 5 pkt 1 i 3 u.p.e.a. lub po dobrowolnym wykonaniu obowiązku (art. 33 § 5 pkt 2 u.p.e.a.), nie wywołują skutków prawnych. Taki "spóźniony" środek zaskarżenia nie podlega merytorycznemu rozpoznaniu (zob. Sebastian Firkowski, Zmiany w postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Wydawnictwo C.H. Beck, Warszawa 2020, s. 79). Zauważyć należy, że w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji brak jest regulacji wskazującej, jak powinno wyglądać rozstrzygnięcie wierzyciela w przypadku, gdy zobowiązany wniósł zarzuty po terminie i termin ten nie został przywrócony. Na gruncie poprzednio obowiązujących przepisów, czyli przed wejściem w życie ustawy z dnia 11 września 2019 r. o zmianie ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2019 r poz. 2070), w orzecznictwie sądowoadministracyjnym prezentowane były rozbieżne poglądy na temat tego, jak sformułować rozstrzygnięcie w sprawie zarzutów zgłoszonych po terminie. W wyroku z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. akt: II FSK 3770/14 (LEX nr 2227160) Naczelny Sąd Administracyjny przywołał poglądy wyrażane w dotychczasowym orzecznictwie i wskazał, że za prawidłowe uznawano: oddalenie zarzutów, pozostawienie zarzutów bez rozpoznania, umorzenia postępowania w przedmiocie zarzutów, nieuwzględnienie zarzutów z powodu ich wniesienia po upływie terminu, odmowa wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów w związku z uchybieniem terminu do ich wniesienia (na te same poglądy powołał się również PINB w Krakowie - Powiat Grodzki w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nr 81/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU). W w/w wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził: "We wszystkich tych przypadkach podkreśla się jednak, że uchybienie terminowi do wniesienia zarzutów powoduje bezskuteczność dokonanej przez stronę czynności procesowej, co prowadzić może do zamknięcia drogi dalszego postępowania (...). Niewątpliwie uchybienie terminowi do wniesienia zarzutów powoduje bezskuteczność dokonanej przez stronę czynności procesowej, co prowadzić może do zamknięcia drogi dalszego postępowania. W takiej sytuacji zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie rozpoznającym sprawę niniejszą właściwa będzie podstawa z art. 61a § 1 k.p.a. o odmowie wszczęcia postępowania z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte. W ten sposób rozstrzygnięcie organu najpełniej wyraża konsekwencje w postaci bezskuteczności dokonanej przez stronę czynności procesowej." Również MWINB podzielił stanowisko, że niezależnie od przyjętej formy rozstrzygnięcia skutek uchybienia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej powinien być taki, że zarzuty nie podlegają merytorycznej ocenie (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 18 kwietnia 2019 r., sygn. akt: U SA/Kr 191/19, LEX nr 2671266).

W zażaleniu zobowiązany zarzucił wierzycielowi naruszenie art. 7, 8 § 1 w zw. art. 77 § 1 k.p.a. oraz art. 107 k.p.a. Organ nie dopatrzył się naruszenia wymienionych wyżej przepisów. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy uzasadniał wydanie zaskarżonego postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów. W związku z tym, że D. S. zgłosił zarzuty z uchybieniem ustawowego terminu, istniała podstawa faktyczna i prawna do odmowy wszczęcia postępowania w sprawie zgłoszonych zarzutów. Wszystkie okoliczności, które wpłynęły na to rozstrzygnięcie, zostały przywołane przez PINB w Krakowie - Powiat Grodzki w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu tym przywołano także stosowane przepisy wraz z ich wyjaśnieniem. Dokumentacja zgromadzona w aktach sprawy znak: RPE.52.21.2020 nie wskazuje też, aby w sprawie tej doszło do naruszenia art. 9 i 11 k.p.a. Tym samym skarżone postanowienie - wbrew twierdzeniom skarżącego - nie narusza art. 7, 8 § 1 w zw. art. 77 § 1 k.p.a., art. 107 k.p.a., art. 9 k.p.a. oraz art. 11 k.p.a.

Co do uwag dotyczących przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów wyjaśniono, że kwestia ta była przedmiotem badania w odrębnym postępowaniu, zakończonym postanowieniem PINB w Krakowie - Powiat Grodzki nr 71/2022 z dnia 15 lutego 2022 r., znak: RPE.52.21.2020.FPU, utrzymanym w mocy postanowieniem MWINB nr 416/2022 z dnia 30 maja 2022 r., znak: WSE.7722.6.2022.MULE. W postanowieniu tym PINB w Krakowie - Powiat Grodzki odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej prowadzonej na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia 30 sierpnia 2021 r.

Opisane wyżej postanowienie zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie D. S., zarzucając mu naruszenie następujących przepisów postępowania:

1. art. 7 i 8 § 1 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie, które przejawia się brakiem wszechstronnego zbadania okoliczności sprawy i wyczerpującego wyjaśnienia stanu faktycznego, jak również nie załatwieniem sprawy z uwzględnieniem słusznego interesu skarżącego;

2. art. 8 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez prowadzenie postępowania w sposób nie budzący zaufania do władzy publicznej i pominięcie okoliczności związanych z nieprawidłowym doręczeniem postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie Powiat Grodzki o należeniu na zobowiązanego grzywny wydanego dnia 15 marca 2021 roku, nr 378/2021, nieotrzymaniem przez skarżącego podstawy prawnej istnienia obowiązku, na którym oparty był tytuł wykonawczy, który to z kolei uprawniał Naczelnika Urzędu Skarbowego do zobowiązania Banku [...] SA, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego zobowiązanego;

3. art. 9 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez zaniechanie realizacji obowiązku do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego oraz obowiązku czuwania nad tym, aby strony i inne osoby uczestniczące w postępowaniu nie poniosły szkody z powodu nieznajomości prawa, w sytuacji w której skarżący nie otrzymał postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki o należeniu na zobowiązanego grzywny wydanego dnia 15 marca 2021 roku, nr 378/2021, co z kolei wiązało się z nieotrzymaniem przez skarżącego podstawy prawnej istnienia obowiązku, na którym oparty był tytuł wykonawczy, który to z kolei uprawniał Naczelnika Urzędu Skarbowego do zobowiązania Banku [...] SA, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego zobowiązanego;

4. art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 w zw. z art. 8§1 w zw. z art. 11 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez sporządzenie lakonicznego uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, które nie tłumaczy w sposób dostateczny wydanego rozstrzygnięcia, poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej przedmiotowego postanowienia, w zakresie co do braku możliwości przywrócenia terminu do łożenia zarzutów;

5. art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na utrzymaniu w mocy błędnego rozstrzygnięcia organu I instancji, zamiast jego uchylenia.

Na podstawie tych zarzutów skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia wraz z poprzedzającym je postanowieniem organu I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowalnego w Krakowie wniósł o jej oddalenie i w całości podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sprawa została rozpoznana w postępowaniu uproszczonym, bowiem zgodnie z art. 119 pkt 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) - dalej określanej, jako "p.p.s.a." - sprawa może być rozpoznana w tym trybie, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Do tej właśnie kategorii należy zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie, a zatem sprawę rozpoznano na posiedzeniu niejawnym, bez wyznaczania rozprawy.

Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola sądowa działalności administracji publicznej sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji lub postanowień z obowiązującymi przepisami prawa materialnego, jak i przepisami proceduralnymi. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia w świetle tak określonych kryteriów Sąd doszedł do wniosku, że jest prawidłowe, a zarzuty skargi nie mogą odnieść skutku.

Zgodnie z art. 33 § 1 u.p.e.a. zobowiązanemu przysługuje prawo wniesienia do wierzyciela, za pośrednictwem organu egzekucyjnego, zarzutu w sprawie egzekucji administracyjnej. W § 2 wskazano podstawy zarzutów, natomiast w myśl art. 33 § 5 u.p.e.a. zarzut w sprawie egzekucji administracyjnej wnosi się nie później niż:

1) w terminie 30 dni od dnia wyegzekwowania w całości obowiązku, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;

2) do dnia wykonania w całości obowiązku o charakterze niepieniężnym lub zapłaty w całości należności pieniężnej, odsetek z tytułu niezapłacenia jej w terminie, kosztów upomnienia i kosztów egzekucyjnych;

3) w terminie 7 dni od dnia doręczenia zobowiązanemu postanowienia o umorzeniu postępowania egzekucyjnego w całości albo w części.

W okolicznościach niniejszej sprawy mamy do czynienia zarzutem w sprawie egzekucji obowiązku pieniężnego – grzywny w celu przymuszenia 17 411,76 zł. Należność ta wyegzekwowana została od skarżącego w dniu 6 września 2021 r. – tego dnia dokonano realizacji zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego w Banku [...] S.A. (pismo Naczelnika Urzędu Skarbowego [...] z dnia 14 października 2021 r. – k. 123 akt administracyjnych).

Zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym zostały wniesione przez D. S. w dniu 7 października 2021 r. (k. 129 i 121 akt administracyjnych)

Trzydziestodniowy termin do wniesienia zarzutów upłynął bezskutecznie w dniu 6 października 2021 r. Tym samym zarzuty wniesione dnia następnego z uchybieniem terminu nie mogły być przedmiotem merytorycznego rozpoznania.

Małopolski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozważył możliwe formy rozstrzygnięcia wskazując, że w obowiązujących przepisach nie określono wprost w jaki sposób należy załatwić sprawę zarzutów wniesionych po terminie. Sąd całkowicie podziela ocenę, że samo sformułowanie sentencji postanowienia jest kwestią drugorzędną, bowiem kluczowe jest to, że wniesione zarzuty nie mogą zostać rozpoznane. W tym miejscu można przywołać uzasadnienie wyroku NSA z dnia 11 stycznia 2017 r., sygn. II FSK 3770/14 (opublikowanego w internetowej bazie orzeczeń sądów administracyjnych): "Odnośnie do zarzutu naruszenia art. 61a § 1 k.p.a. Przepis ten stanowi, że gdy żądanie, wszczęcia postępowania administracyjnego zostało wniesione przez osobę niebędącą stroną lub z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może być wszczęte, organ administracji publicznej wydaje postanowienie o odmowie wszczęcia postępowania. Po pierwsze rozstrzygnięcia wymaga, czy w sytuacji uchybienia terminowi do złożenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 33 u.p.e.a. istnieje podstawa do odmowy wszczęcia tego postępowania. Orzecznictwo sądów administracyjnych nie jest jednolite co do określenia w jakiej formie należy rozstrzygać zarzuty wniesione po terminie. Z jednej strony przyjmuje się, że powinno się wówczas oddalić zarzuty (wyrok WSA w Białymstoku z 15 stycznia 2009 r., I SA/Bk 361/08) bądź pozostawić zarzuty bez rozpoznania (wyrok WSA w Poznaniu z 9 lipca 2008 r., I SA/Po 443/08), bądź umorzyć postępowanie w przedmiocie zarzutów (wyrok NSA z 24 października 2000 r., I SA/Ka 712/99; wyrok NSA z 8 lutego 1994 r. SA/Wr 1463/93), albo nie uwzględnić zarzutów z powodu ich wniesienia po upływie terminu (wyrok NSA z 1 października 1999 r., I SA/Lu 722/98; wyrok WSA w Łodzi z 24 kwietnia 2008 r., III SA/Łd 19/08). Sądy administracyjne akceptują również tego typu rozstrzygnięcia jak: odmowa wszczęcia postępowania przez organ egzekucyjny pierwszej instancji w sprawie zgłoszonych zarzutów w związku z uchybieniem terminu do ich wniesienia (wyrok WSA w Gdańsku z 27 listopada 2013 r., I SA/Gd 1017/13). Podobnie, w niemal identycznym stanie faktycznym rozstrzygnął WSA w Białymstoku w wyroku z 24 listopada 2010 r., I SA/Bk 451/10 (co do umorzenia postępowania przez organ drugiej instancji). We wszystkich tych przypadkach podkreśla się jednak, że uchybienie terminowi do wniesienia zarzutów powoduje bezskuteczność dokonanej przez stronę czynności procesowej, co prowadzić może do zamknięcia drogi dalszego postępowania (wyrok WSA w Krakowie z 3 sierpnia 2012 r., I SA/Kr 849/12 oraz powołane tam poglądy B. Adamiak i J. Borkowskiego, Kodeks postępowania administracyjnego, Warszawa 2008, s. 335 i nast., a także powołane w innych wyrokach poglądy R. Hausera, Z. Leońskiego Egzekucja administracyjna. Komentarz do ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, Warszawa 1995, s. 63)".

Co istotne – ocena terminowości wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym jest obowiązkiem organu, dokonywanym (co oczywiste) przed przystąpieniem do ich merytorycznej oceny. Stwierdzenie uchybienia terminu w tej sytuacji obliguje organ egzekucyjny do wydania wskazanego wcześniej postanowienia. Ewentualne okoliczności towarzyszące, wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, mogą stanowić podstawę do przywrócenia terminu do ich wniesienia – co jednak w niniejszej sprawie nie miało miejsca. Żadne inne okoliczności nie mogą podlegać analizie w sprawie dotyczącej oceny terminowości wniesienia zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Jak wynika z powyższego Sąd nie mógł odnieść się do zarzutów podniesionych w skardze, bowiem wykraczają one poza granice sprawy określone w art. 134 p.p.s.a.

Skarżący wskazuje na działanie w granicach uznania administracyjnego. Kontrolowane w niniejszej sprawie postanowienie nie miało jednak charakteru uznaniowego. Ponadto skarżący polemizuje z postanowieniem MWINB dotyczącym odmowy przywrócenia terminu do wniesienia zarzutów, co w sposób oczywisty wykracza poza granice niniejszej sprawy, obejmującej wyłącznie ocenę terminowości wniesienia zarzutów. Prawdą jest, że organy obu instancji "zupełnie zignorowały fakt nieprawidłowego doręczenia zobowiązanemu postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie - Powiat Grodzki o nałożeniu na zobowiązanego grzywny wydanego dnia 15 marca 2021 roku, nr 378/2021", jednakże okoliczność ta nie ma żadnego wpływu na ocenę prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Nie ma racji skarżący twierdząc, że kwestia prawidłowości doręczenia ww. postanowienia ma kluczowe znaczenie w przedmiotowej sprawie. Nie można również podzielić zarzutu naruszenia zasady informowania stron oraz zasady zaufania. Przeciwnie – zarówno PINB, jak i organ II instancji ustaliły wszystkie okoliczności z punktu widzenia oceny, czy zarzuty zostały wniesione z zachowaniem terminu, czy też po upływie tego terminu. Żadne inne okoliczności faktyczne w sprawie nie podlegały analizie i nie mogły mieć wpływu na wynik sprawy.

W świetle powyższych okoliczności, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił ją na podstawie art. 151 p.p.s.a.