Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 578/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-12-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 207 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1842
law: Ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym - tekst jednolity
article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1i  par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 10 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na bezczynność Prodziekana Wydziału Prawa i Administracji Uniwersytetu [...] w [...] w przedmiocie braku rozpatrzenia wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M. K. (dalej: "skarżąca") przedmiotem skargi z dnia 23 lipca 2018 r. wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uczyniła bezczynność Prodziekana Wydziału Prawa Uniwersytetu [...] w [...]" (dalej: "U[...] w [...]") w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2018 r., w którym wniosła o wydanie dyplomu magistra prawa z datą ukończenia w roku akademickim 2008/2009.

W treści skargi podniosła, że Prodziekan Wydziału Prawa U[...] w [...] nie wydał żadnego aktu potwierdzającego nadanie jej dyplomu magistra prawa. Zaznaczyła, że organ pozbawił ją możliwości uzyskania wykształcenia, zawodu, pracy i środków do życia. Zwróciła uwagę, że skarga dotyczy decyzji administracyjnej, jaką miał wydać Prodziekan Wydziału Prawa U[...] w [...]. Wskazała również, że wniosła w dniu [...] lipca 2018 r. ponaglenie do organu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest niedopuszczalna.

Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej p.p.s.a.). stanowi, iż przed sądami administracyjnymi rozpatrywane są sprawy z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz inne sprawy, do których przepisy powołanej ustawy stosuje się z mocy ustaw szczególnych. Ramy tej kontroli zakreśla przepis art. 3 § 2 p.p.s.a. stanowiąc, iż kontrola działalności publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Możliwość objęcia kognicją sądów administracyjnych aktów wydanych na podstawie przepisów szczególnych, do których nie odnoszą się warunki określone w art. 3 § 2, przewiduje art. 3 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wymaga to jednak, zgodnie z jego treścią, regulacji w przepisie szczególnym właściwości sądów administracyjnych. Takim przepisem szczególnym jest art. 207 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (t.j. Dz.U. z 2016 poz. 1842 ze zm.) obowiązującej w dacie złożenia przez skarżącą wniosku.

W niniejszej sprawie skarżąca, w dniu [...] kwietnia 2018 r., wniosła o wydanie dyplomu magistra prawa z datą ukończenia w roku akademickim 2008/2009. Tymczasem kontroli sadów administracyjnych nie podlegają wszystkie akty podejmowane w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów. Ma to związek z wyrażoną w art. 4 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym autonomią szkół wyższych, dlatego też "decyzja organów uczelni" to nie w pełni to samo, co decyzja organu administracji publicznej (patrz. wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 listopada 2000 r. SK 18/99). Możliwość uregulowania organizacji i toku studiów oznacza, że ustawodawca nie poddał wszystkich decyzji podejmowanych w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów kontroli sądów administracyjnych.

Zakres tej kontroli określa właśnie art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, który stanowi, iż do decyzji, o których mowa w art. 169 ust. 10 i 11 oraz art. 196 ust. 3, decyzji podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów, a także w sprawach nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego, stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz przepisy o zaskarżaniu decyzji do sądu administracyjnego.

Powołany przepis określa podmiotowy jak i przedmiotowy charakter spraw w stosunku do których w postępowaniu przed organami szkoły wyższej mają zastosowanie przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, a rozstrzygnięcia podejmowane przez te organy podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Są nimi decyzje:

a) komisji rekrutacyjnych w sprawach przyjęcia na studia - jeżeli przeprowadzana jest rekrutacja (art. 169 ust. 10);

b) kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej uczelni lub innego organu wskazanego w statucie w sprawach przyjęcia na studia - gdy wstęp na studia jest wolny (art. 169 ust. 11);

c) komisji rekrutacyjnych w sprawach przyjęcia na studia doktoranckie (art. 196 ust. 3);

d) podjętych przez organy uczelni, kierownika studiów doktoranckich lub dyrektora jednostki naukowej w indywidualnych sprawach studentów i doktorantów;

e) w sprawach dotyczących nadzoru nad działalnością uczelnianych organizacji studenckich oraz samorządu studenckiego i doktoranckiego;

f) kierownika podstawowej jednostki organizacyjnej w sprawie stypendium socjalnego, stypendium specjalnego dla osób niepełnosprawnych oraz zapomogi dla studenta (art. 207 ust. 4 i art. 175 ust. 3);

g) decyzji podjętych przez komisję stypendialną i odwoławczą komisję stypendialną, jeżeli uprawnienia w sprawach stypendium oraz zapomogi rektor, na wniosek właściwego organu samorządu studenckiego, przekazał wymienionym podmiotom (art. 207 ust. 4 i art. 176 ust. 3).

Skoro zatem w ustawie Prawo o szkolnictwie wyższym, ustawodawca wymienił w sposób wyczerpujący charakter spraw, w których Uczelnia proceduje na podstawie przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego i rozstrzygnięcia przez nią wydane podlegają kontroli sądowoadministracyjnej, i zarazem nie wymienił pośród nich spraw byłych studentów o wydanie dyplomu ukończenia studiów, to sąd administracyjny nie ma podstaw do ingerowania poza wyznaczonym przez ustawodawcę zakresem w działania organów uczelni. Skarżąca nie jest studentką, co znajduje potwierdzenie w nadesłanych aktach administracyjnych, gdzie znajduje się kopia ostatecznej decyzji Dziekana Wydziału Prawa i Administracji U[...] w [...] nr [...] w przedmiocie skreślenia skarżącej z listy studentów z dniem [...] listopada 2013 r.

Podsumowując, należy stwierdzić, że tylko w zakresie wskazanych powyżej aktów sąd administracyjny władny jest do kontroli czy przy ich wydawaniu organy uczelni nie dopuszczają się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Odstępstwo od tej zasady stanowiłoby naruszenie zasady autonomiczności i niezależności szkół wyższych. Zatem kontrola załatwienia, przewlekłego prowadzenia postępowania bądź bezczynności w rozpoznaniu wniosku skarżącej – byłej studentki – o wydanie dyplomu nie mieści się w katalogu określonym przez art. 207 ustawy Prawo o szkolnictwie wyższym, w związku z czym wniesiona przez nią skarga podlega odrzuceniu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a postanowił, jak w sentencji.