Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 551/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6321 Zasiłki stałe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Dnia 9 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak - Kolczyńska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2008 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku K. D. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 551/08

UZASADNIENIE

W dniu 17 lipca 2008r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła, złożona za pośrednictwem organu, skarga K.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...]r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...]r. mocą której orzekł o zwrocie nienależnie pobranego zasiłku rodzinnego na dzieci. Nie zgadzając się z treścią rozstrzygnięcia organu odwoławczego, jak również organu I instancji, skarżący wniósł o uchylenie obu aktów prawnych, zasądzenie kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania aktu strona podniosła, iż zgodnie z prawem przyznane jej zostało prawo do świadczenia na dwójkę dzieci. Skarżący podniósł, iż z uwagi na fakt, że córki mieszkają okresowo z matką, okresowo z nim i ponosi stałe wydatki na ich utrzymanie, okolicznością przemawiającą za odebraniem mu świadczenia nie powinno być ustalenie, iż miejscem zamieszkania dzieci jest miejsce zamieszkania matki i stwierdzenie, iż pobierał świadczenie nienależne. Dalej argumentował, iż wykonanie zaskarżonej decyzji pogłębi i tak już trudną sytuację finansową, co odbije się ujemnie na wydatkach ponoszonych na rzecz dzieci.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią przepisu art. 61 §1 i §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, natomiast po przekazaniu sądowi skargi, Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Oznacza to, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu ma charakter wyjątkowy, a jego warunkiem jest uprawdopodobnienie istnienia przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty a zatem sąd nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku.

Istotne jest, iż obowiązek uprawdopodobnienia istnienia przesłanek z powołanego przepisu spoczywa na wnioskodawcy, przy czym przepis zobowiązuje stronę do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie nakładając obowiązku ich udowodnienia. Uprawdopodobnienie nie może z reguły opierać się na samych twierdzeniach strony. Sąd musi opierać się na jakimś materiale pozwalającym zająć stanowisko. Ciężar uprawdopodobnienia spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń (por. Kodeks postępowania cywilnego z komentarzem pod red. J. Jodłowskiego, Warszawa 1989, s. 426)

Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T.Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2005, s. 294 i n.).

Sąd orzekający podziela nadto pogląd wyrażony w uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 marca 2005r., iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności tylko częściowo jest oparty na zasadzie skargowości. Zasada ta obowiązuje jedynie w zakresie wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Obowiązek kierowania się zasadą skargowości kończy się jednak na etapie wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania wykonania. W dalszej części postępowaniem w tym przedmiocie rządzi zasada oficjalności, z którą wiążą się określone obowiązki Sądu. Na etapie rozpoznawania wniosku Sąd winien wziąć pod rozwagę również te okoliczności, które nie zostały powołane przez skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., sygn.akt II OZ 155/05, publ.OSS 2005/3/72). Niemniej jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do przerzucania ciężaru wykazania tych przesłanek na Sąd administracyjny. Wojewódzki sąd administracyjny jako sąd I instancji, będąc właściwym do rozpoznania skargi, nie może działać mając na uwadze wyłącznie interesy jednej ze stron, albowiem mogłoby to rodzić zarzut braku bezstronności.

Reasumując powyższe rozważania i przenosząc je na grunt niniejszej sprawy należy stwierdzić, iż skarżący formułując wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wykazał przesłanek uzasadniających takie wstrzymanie. Zasadniczo nie podał żadnych konkretnych, poważnych skutków wykonania zaskarżonego aktu, skupił się jedynie na wykazaniu, iż realizacja obowiązku wynikającego z zaskarżonej decyzji pogłębi i tak już złą sytuację finansową a co istotne odbije się negatywnie na wielkości pomocy finansowej, jaką przeznacza na córki.

Sąd stoi na stanowisku, iż ogólnikowo wskazane trudności finansowe nie mogą być uznane za równoznaczne z przesłankami wstrzymania wykonania decyzji wskazanymi w art. 61 §3 p.p.s.a. tym samym uznał, iż skarżący nie uprawdopodobnił, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. Tym bardziej, iż użyte w powołanym przepisie nieostre pojęcia "trudne do odwrócenia skutki" i "znaczna szkoda" wymagają skonkretyzowania w postaci dokładnej i wyczerpującej argumentacji strony.

Niemniej jednak zaznaczyć również trzeba, iż odmowa wstrzymania wykonania przedmiotowego orzeczenia nie pozbawia strony skarżącej prawa do ponownego złożenia wniosku o wstrzymanie wykonania, w którym uprawdopodobni istnienie przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 §3 p.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.

ar