Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 50/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2015-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6039 Inne, o symbolu podstawowym 603
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 3 § 1 i 2 pkt 4, art. 52 § 3, art. 53 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. w składzie: Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.K. i L.K. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] roku nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z.K. i L.K. wnieśli, za pośrednictwem pełnomocnika – radcy prawnego A.S., skargę na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2014 roku nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu części opłaty za wydanie karty pojazdu. Zaskarżonym rozstrzygnięciem Prezydenta Miasta odmówił zwrotu kwoty 475 zł stanowiącej część opłaty za wydanie karty pojazdu marki [...] nr rej. [...].

W uzasadnieniu strona wniosła o uchylenie zaskarżonego aktu, stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności oraz stwierdzenie obowiązku organu administracji dokonania zwrotu skarżącym solidarnie kwoty 425 zł.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie .

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na podstawie art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju

sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne

sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności

administracji publicznej. Kontrola taka sprawowana jest pod względem zgodności

z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Zakres kontroli

administracji publicznej obejmuje, między innymi, orzekanie w sprawach skarg na

akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub

obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 1 oraz § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.

z 2012r., poz. 270 ze zm.) – "ppsa").

Kwestią pierwszą jest rozważenie dopuszczalności skierowania żądania zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu na drogę administracyjną. Tryb ten został zaaprobowany w uchwale składu siedmiu sędziów NSA z dnia 4 lutego 2008 r.

(OPS 3/07, ONSAiWSA 2008/2 poz. 21), w której stwierdzono, że skierowane do organu żądanie zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu, uiszczonej na podstawie powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 lipca 2003 r., jest sprawą administracyjną, którą organ załatwia w drodze aktu lub czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. W uchwale podkreślono, że obowiązek uiszczenia opłaty za wydanie karty pojazdu powstaje w toku indywidualnej sprawy administracyjnej o rejestrację pojazdu, rozstrzyganej przez organ administracji publicznej w drodze decyzji administracyjnej. Zatem obowiązek uiszczenia opłaty ma charakter obowiązku administracyjnego, który wynika

z przepisów prawa. Organ administracji publicznej jest uprawniony do orzekania

w przedmiocie tego obowiązku, z tym że nie ma podstawy do rozstrzygania o tym

w drodze decyzji administracyjnej. Dlatego odnosząc się do żądania zwrotu opłaty

za kartę pojazdu organ odnosi się do obowiązku wynikającego z przepisów prawa,

a więc podejmuje akt lub czynność, które nie są decyzją lub postanowieniem.

W tej sytuacji skarga do sądu administracyjnego opiera się więc na art. 3 § 2 ust. 4 ppsa i stanowi bezpośredni środek ochrony nie podlegający kontroli instancyjnej innych organów administracyjnych. Droga ta jest dopuszczalna obok możliwości dochodzenia roszczenia przed sądem powszechnym (por. uchwała Sądu Najwyższego z dnia 16 maja 2007 r., sygn. akt III CZP 35/07, OSNC 2008/7-8 poz. 72).

Jednakże przy takiej konstrukcji uprawnienia strony oraz dopuszczalności bezpośredniego zaskarżenia aktu lub czynności do sądu konieczne było wyczerpanie trybu przewidzianego w art. 52 § 3 ppsa oraz 53 § 2 ppsa. W myśl wskazanych przepisów, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 oraz 4a ppsa można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa. Tego zaś skarżący nie dopełnili. Termin do wniesienia skargi do sądu wynosi trzydzieści dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, a w przypadku gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie termin ten wynosi sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecia naruszenia prawa.

Z akt administracyjnych sprawy wynika, że pełnomocnik strony skarżącej odebrał pismo organu z dnia [...] listopada 2014r. ([...]), stanowiące odpowiedź na wniosek o stwierdzenie nadpłaty w opłacie za wydanie karty pojazdu oraz uprawnienia do otrzymania zwrotu części tej opłaty w dniu [...] listopada 2014r. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, stanowiące jeden z warunków dopuszczalności skargi na akt lub czynność z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., zostało wniesione drogą pocztową w dniu 3 grudnia 2014r., a więc niewątpliwie po upływie czternastodniowego terminu do dokonania tej czynności co nastąpiło w dniu 1 grudnia 2014 r. Oznacza to, że skarga na pismo Prezydenta Miasta z dnia [...] grudnia 2014 r. była niedopuszczalna.

W świetle przedstawionych okoliczności skargę, jako wniesioną bez zachowania warunku jej dopuszczalności wynikającego z art. 52 § 3 p.p.s.a., należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.