Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1144/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2016-12-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Glabas (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Jezielska Sędzia WSA Adam Matuszak Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2016 r. na rozprawie wniosku H. C. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi H. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stanu technicznego budynku postanawia oddalić wniosek. WSA/post.1 - sentencja postanowienia


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia "[...]" r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na skutek odwołania J. i D. G., uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia "[...]" r. o umorzeniu postępowania w sprawie stanu technicznego budynku mieszkalnego przy ul. "[...]" w L. i przekazał sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy nie podzielił oceny zgromadzonego materiału dowodowego i uznał, że brak jest podstaw do umorzenia postępowania. Wskazał również, że przedmiotowy budynek objęty jest ochroną konserwatorską, w związku z tym organ I instancji winien działać w uzgodnieniu z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

w Olsztynie, H. C. - kurator spadku po zmarłym właścicielu nieruchomości, wniosła o wstrzymanie jej wykonania do czasu rozpoznania skargi przez Sąd, ponieważ nie zachodzą przesłanki nadania jej rygoru natychmiastowej wykonalności. Podniosła też, że jako kurator spadku nie może wykonywać czynności przekraczających zwykły zarząd i nie dysponuje środkami finansowymi na ewentualne prace budowlane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a)., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie zaś z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa do złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Przedmiotem udzielenia przewidzianej w tych przepisach ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które bezpośrednio nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej polega na wstrzymaniu skutków prawnych, które decyzja ta wywołuje, związanych z ustaleniem praw i obowiązków strony postępowania. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania.

W rozpoznawanej sprawie skarga dotyczy decyzji uchylającej i przekazującej sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W orzecznictwie przyjmowany jest pogląd, zgodnie z którym decyzja kasacyjna, jako akt mający charakter czysto procesowy, co do zasady, nie podlega wstrzymaniu w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a (por. postanowienia: NSA z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 3/11; postanowienie NSA z dnia 8 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 489/10; postanowienie NSA z dnia 15 listopada 2005 r., sygn. akt II OZ 978/05, publ. na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl) ). Kasacyjny charakter rozstrzygnięcia oznacza bowiem, że na mocy ostatecznej decyzji administracyjnej nie zostają przyznane jakiekolwiek uprawnienia ani nie zostają nałożone jakiekolwiek obowiązki na adresata tego rodzaju decyzji. Obowiązek prawny, jaki jest związany z powyższym aktem, dotyczy jedynie organu administracji publicznej, a nie strony postępowania. Chodzi w tym przypadku o ukształtowanie decyzją kasacyjną toku postępowania w taki sposób, który powoduje, że zwrócona organowi I instancji sprawa administracyjna nakłada na ten organ obowiązek wydania ponownego rozstrzygnięcia co do istoty sprawy (lub w inny sposób kończącego postępowanie). Taka sytuacja procesowa oznacza, że wydanie decyzji kasacyjnej z zasady nie może prowadzić do powstania negatywnych następstw dla strony w postaci zajścia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, do których nawiązuje art. 61 § 3 p.p.s.a.

Ponadto wyjaśnić należy skarżącej, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na wnioskodawcy. Uzasadnienie wniosku powinno zatem odnosić się do konkretnych okoliczności odzwierciedlających możliwość zajścia zagrożeń, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. powstania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a brak należytego uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia pozytywną dla strony ocenę takiego wniosku. We wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Brak uzasadnienia wniosku we wskazanym kierunku uniemożliwia sądowi dokonanie oceny merytorycznej takiego wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 18 sierpnia 2010r., sygn. akt II FSK 1843/10, publ. na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie skarżąca, poza wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie określiła, która z przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. zaistniała wobec niej ani nie przedstawiła żadnej argumentacji uprawdopodobniającej, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji.

W takim stanie rzeczy, wobec braku podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji , orzeczono jak w postanowieniu.