Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 32/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-01-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 21 stycznia 2016 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 21 stycznia 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. B. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za grudzień 2008 r. -postanawia- odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

E. B. wniosła do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] w przedmiocie określenia w podatku od towarów i usług za grudzień 2008r. zobowiązania podatkowego w wysokości 27.880zł.

W skardze na tę decyzję E. B. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że konieczność natychmiastowego wykonania decyzji całkowicie uniemożliwi zaspokajanie potrzeb jej i jej rodziny. Powołując się na złożony druk PPF Skarżąca podniosła, że nie posiada stałych dochodów a łącznie z mężem musi utrzymać trójkę dzieci a także ponosić koszty związane z bieżącym utrzymaniem. Natychmiastowe wykonanie zaskarżonej decyzji tylko pogłębi jej i tak już bardzo ciężką sytuację finansową z uwagi na prowadzone postępowania egzekucyjne, zarówno sądowe, jak i administracyjne. Kwota wynikająca z zaskarżonej decyzji wraz z odsetkami za zwłokę jest dla Skarżącej nie do udźwignięcia.

Do wniosku Skarżąca dołączyła faktury VAT z tytułu opłat za prąd, wodę, ścieki, gaz oraz tytuły wykonawcze i zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., określanej dalej jako P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Pod pojęciami znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu (por. J. P. Tarno – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Komentarz, Warszawa 2006, s. 190).

Analizując treść uzasadnienia ww. wniosku oraz dokumentację przedstawioną przez Skarżącą Sąd doszedł do przekonania, że w sprawie nie zachodzą przesłanki, przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji.

Nie ulega wątpliwości, że w zdecydowanej większości sytuacji, gdy dochodzi do egzekucji zobowiązania podatkowego w znacznej wysokości, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia określonej szkody, rozumianej jako ubytek w stanie majątkowym Strony. Jednak jak już powyżej wskazano, wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie jest dopuszczalne jedynie na takiej podstawie, że zachodzi ogólne prawdopodobieństwo powstania szkody lub dolegliwych skutków. Musi to być szkoda kwalifikowana, o czym świadczy użycie przez ustawodawcę w art. 61 § 3 P.p.s.a. przymiotnika "znaczna". Również w przypadku niebezpieczeństwa wywołania skutków, muszą to być konsekwencje szczególnego rodzaju, albowiem trudne do odwrócenia.

Nie ulega wątpliwości, że to na Skarżącej, zwłaszcza, że jest reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, ciążył obowiązek wykazania zaistnienia przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie Strona uzasadniając złożony wniosek powołała się na fakt obciążenia jej kosztami bieżącego utrzymania. W tym zakresie przedstawiła faktury dokumentujące wysokość opłat za wodę, ścieki (221,08zł, 229,87zł), prąd (523,64zł), gaz (455,50zł). Sam fakt ponoszenia tego rodzaju wydatków nie świadczy jeszcze o zaistnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a.

Skarżąca ponadto argumentowała, że prowadzone postępowania egzekucyjne sądowe i administracyjne (co Strona uprawdopodobniła przedstawiając tytuły wykonawcze i zawiadomienia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego), pogarszają jej ciężką sytuację finansową, która stanie się jeszcze gorsza na skutek wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy jednak w tym kontekście wskazać, że aby ocenić, czy w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia skutków określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., konieczne jest skonfrontowanie opisanych we wniosku obciążeń z wysokością dochodów, jaką może dysponować Skarżąca. Stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków jest uzależnione od tego, w jakiej proporcji pozostaje wysokość zobowiązania podatkowego (i innych wykazanych obciążeń) do wysokości otrzymywanych przez Skarżącą dochodów. W tym zakresie Sąd nie może opierać się wyłącznie na gołosłownym stwierdzeniu Skarżącej o nieposiadaniu żadnych stałych dochodów. Aby uprawdopodobnić taki argument Strona powinna przedstawić przykładowo wyciągi z rachunków bankowych za ostatnie miesiące, czy też aktualne zeznanie podatkowe. Wysokość ciążących na Stronie zobowiązań jest wartością względną w zależności od tego, jakimi środkami finansowymi Skarżąca może dysponować.

Skarżąca przedstawiła jedynie dokumentację obrazującą część ciążących na niej wydatków. Nie ujawniła natomiast wyżej wskazanych dowodów, które pozwoliłyby na uzyskanie informacji dotyczących faktycznej wysokości dochodów, jaką może dysponować w przedziale miesięcznym. Ten brak uniemożliwił Sądowi ocenę, czy w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w wyniku wykonania zaskarżonej decyzji.

Mając na względzie powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a.