Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 27/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2020-07-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1 pkt 3, § 1a, § 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 13 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący SNSA Stanisław Śliwa Sędziowie WSA Marcin Kamiński WSA Paweł Zaborniak /spr./ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 14 lipca 2020 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia A. na bezczynność Prezydenta Miasta [...] w sprawie udzielenia informacji publicznej I. stwierdza, że organ dopuścił się bezczynności; II. stwierdza, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; III. oddala wniosek o wymierzenie grzywny; IV. zasądza od Prezydenta Miasta [...] na rzecz strony skarżącej Stowarzyszenia A. kwotę 100 zł /słownie: sto złotych/ tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Stowarzyszenia A (dalej zwane Stowarzyszeniem) jest bezczynność Prezydenta Miasta [...] (dalej zwany Prezydentem) w przedmiocie dostępu do informacji publicznej w zakresie rozpatrzenia wniosku w/w Stowarzyszenia z dnia [...] sierpnia 2018 r.

Ze skargi oraz z nadesłanych do Sądu akt sprawy wynika, że pismem z dnia [...] sierpnia 2018 r. w/w Stowarzyszenie zwróciło się do Prezydenta o udostępnienie informacji publicznej poprzez:

1. podanie kosztów, jakie poniosła Gmina [...] w związku z organizacją obchodów Dnia Flagi oraz wizytą Premiera RP w dniu 2 maja 2018 r.,

2. podanie kosztów, jakie poniosła Gmina [...] w związku z organizacją obchodów 80 rocznicy Centralnego Okręgu Przemysłowego, który odbył się w dniach 8 – 10 września 2017 r., w formie wykazu koszów z każdego dnia oraz ich całkowitej wysokości;

3. podanie kosztów, jakie poniosła Gmina [...] w związku ze współorganizacją z B S.A. uroczystości otwarcia błoni nadsańskich w dniach 4 - 5 sierpnia 2018 r., w formie wykazu kosztów z każdego dnia oraz ich całkowitych kosztów poniesionych wyłącznie przez Gminę;

4. podanie kosztów, jakie poniosła Gmina [...] w związku z otwarciem oraz funkcjonowaniem Strefy Kibica podczas Mistrzostw Świata w piłce nożnej w czerwcu 2018 r., w tym kosztów koncertów;

5. podanie kosztów, jakie poniosła Gmina [...] od stycznia 2017 r. w związku z promocją miasta oraz Prezydenta Miasta w mediach lokalnych oraz portalach społecznościowych. [...] Wola w 2017 i 2018 r. z firmami [...] oraz [...], z uwzględnieniem numeru umowy, daty jej zawarcia, przedmiotu umowy, terminu jej realizacji, stron umowy i wartości.

Organ poinformował skarżące Stowarzyszenie, że informacja dotycząca kosztów jakie poniosła Gmina w związku z organizacją różnych uroczystości oraz rejestru umów zawieranych z wybranymi podmiotami stanowi informację przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1330 z późn. zm.; dalej zwana u.d.i.p.), i w związku z powyższym wezwał Stronę do wykazania interesu publicznego do uzyskania wnioskowanych danych. Pismem z dnia [...] września 2018 r. Stowarzyszenie ponowiło swój wniosek, uzasadniając udostępnienie tego rodzaju informacji zasadą jawności i przejrzystości finansów publicznych oraz gospodarowania majątkiem gminy.

Prezydent w dniu [...] listopada 2018 r. udostępnił Stowarzyszeniu żądaną informacje publiczną, za wyjątkiem podania kwoty na jaką Gmina zawarła umowę z Telewizją Polską S.A. na współorganizację uroczystości otwarcia błoni nadsańskich, stanowiących w ocenie organu informacje poufną. Decyzją z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...], Prezydent odmówił udostępnienia Skarżącemu informacji publicznej w ww. zakresie. Wskazał, że B S.A. w umowie zastrzegła poufność jej postanowień, gdyż dane w niej zawarte mają dla Spółki wartość gospodarczą, a wobec tego obowiązkiem Organu było dotrzymanie klauzuli poufności.

SKO po uwzględnieniu odwołania Stowarzyszenia decyzją z dnia [...] lutego 2019 r., znak [...], uchyliło opisaną wyżej decyzję Prezydenta i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. W dniu [...] marca 2019 r. Kolegium zwróciło Prezydentowi całość dokumentacji zgromadzonej w toku postępowania. Natomiast w dniu [...] marca 2019 r. Organ zwrócił się do B S.A. o wypowiedzenie się w kwestii podniesionej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. W piśmie z dnia [...] kwietnia 2019 r. skierowanym do wnioskodawcy Organ poinformował o wyznaczeniu nowego terminu załatwienia sprawy do dnia [...] maja 2019 r.

Dnia [...] kwietnia 2019 r. Stowarzyszenie zaskarżyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) bezczynność Prezydenta w zakresie dostępu do informacji publicznej. WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 24 lipca 2019 r. o sygn. II SAB/Rz 39/19, oddalił tą skargę Stowarzyszenia. W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, iż w rozpatrywanej sprawie przed złożeniem skargi wnioskodawca otrzymał część żądanych informacji wraz z pismem przewodnim z dnia [...] listopada 2018 r. Natomiast co do pozostałej części wniosku z dnia [...] sierpnia 2018 r. zapadła decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej, jednakże decyzja ta została uchylona przez SKO, a sprawa została przekazana organowi do ponownego rozpatrzenia. Termin do udostępnienia tej informacji przez Prezydenta Miasta, ewentualnie wydania decyzji odmownej, należało według Sądu liczyć od daty przekazania organowi akt sprawy wraz z decyzją organu odwoławczego, a więc od dnia [...] marca 2019 r. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do udostępnienia informacji publicznej lub powiadomienia o jego przedłużeniu, natomiast skargę złożono w dniu [...] kwietnia 2019 r., kiedy to termin z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. jeszcze nie upłynął. Zatem Prezydent wbrew skardze nie pozostawał bezczynny.

Opisany wyżej wyrok WSA został doręczony Prezydentowi w dniu [...] października 2019 r., natomiast dnia [...] grudnia 2019 r. wpłynęło do Urzędu Miasta w [...] wezwanie Stowarzyszenia do wykonania wniosku o udostępnienie informacji publicznej w zakresie kwoty, na jaką zawarto umowę pomiędzy B S.A., a gminą [...] w związku z organizacją [...] sierpnia 2018 r. koncertu w ramach cyklu lato muzyka zabawa wakacyjna trasa dwójki. Podkreślono w nim, iż do dnia wniesienia wezwania, czyli po upływie blisko 7 miesięcy, Organ wciąż nie zrealizował wniosku o udostępnienie informacji publicznej, ani też nie wydał odmownej decyzji administracyjnej. To oznacza, że Prezydentowi można zarzucić stan bezczynności.

Stowarzyszenie w piśmie z dnia [...] lutego 2020 r., zawarło skargę do WSA na bezczynność Prezydenta w zakresie rozpatrzenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] sierpnia 2018 r. Prezydentowi zarzucono : 1) naruszenie art. 61 ust. 1 - 2 Konstytucji RP w związku z art. 10 u.d.i.p. w zakresie w jakim przepisy te stanowią podstawę prawną dostępu do informacji poprzez jego nieuzasadnione ograniczenie polegające na braku zrealizowania wniosku o udostępnienie informacji publicznej; 2) art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie w jakim z przepisów tych wynika, że podmiot jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej na wniosek bez zbędnej zwłoki jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez brak realizacji wniosku w ustawowym terminie podczas gdy termin do rozpatrzenia wniosku upłynął dnia [...] listopada 2019 r., przyjmując, że początkiem terminu jest dzień otrzymania przez Organ akt sprawy sądowej dotyczącej poprzednio zarzuconej bezczynności. W związku z powyższym Stowarzyszenie wniosło o zobowiązanie Prezydenta do wykonania wniosku w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt postępowania, stwierdzenie, że bezczynność Organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wymierzenie grzywny podmiotowi zobowiązanemu, zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania wg norm przepisanych. W uzasadnieniu postawionych w skardze zarzutów podkreślono, że WSA w Rzeszowie w wyroku z dnia 24 lipca 2019 r., sygn. II SAB/Rz 39/19, jasno wskazał, że po decyzji SKO termin na realizację wniosku o dostęp należało liczyć od [...] marca 2020 r. Zatem termin na w realizacji wniosku upływał z końcem [...] kwietnia 2019 r. W międzyczasie pismem z [...] kwietnia 2019 r. Prezydent przedłużył termin udostępnienia wnioskowanej informacji do [...] maja 2019 r. Pomimo upływu tego terminu wniosek nie został załatwiony zaś akta sprawy sądowej po uprawomocnieniu się opisanego wyżej wyroku zostały przesłane do Organu dnia [...] października 2019 r. Organ dopuścił się bezczynności z rażącym naruszeniem prawa. Ponadto przed skierowaniem skargi Stowarzyszenie wystosowała do Prezydenta wezwanie do wykonania wniosku, jednakże na pismo z dnia [...] grudnia 2019 r., nie doczekało się jakiejkolwiek reakcji.

Następnie po wpływie skargi sądowoadministracyjnej, Organ w dniu [...] lutego 2020 r., wydał decyzję znak [...], w której orzekł o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie kwoty, na jaką zawarto umowę pomiędzy B S.A. w związku z organizacją w dniu [...] sierpnia 2018 r. koncertu w ramach cyklu lato muzyka zabawa - wakacyjna trasa dwójki, a gminą [...]. Zwrócono uwagę, iż biuro prawne w B S.A., odpowiadając na zapytanie Organu stwierdziło, iż kontrahent nie może udostępnić treści umowy, bowiem zawiera ona informacje handlowe m.in. wynagrodzenie wynegocjowane z B S.A. Ujawnienie tych informacji może narazić Spółkę publiczną na szkodę. Również w ocenie Organu treść umowy zawartej z Telewizją spełnia przesłanki tajemnicy przedsiębiorcy bowiem dane w niej zawarte posiadają wartość gospodarczą, nie są powszechnie znane i łatwo dostępne. Podkreślono również fakt, że już na etapie wstępnych negocjacji umowy i projektu B S.A. podkreślała konieczność zawarcia klauzuli poufności w umowie ze względu na jej preferencyjne warunki dla miasta [...]. SKO decyzją z dnia [...] marca 2020 r., znak [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta.

Prezydent Miasta [...] w odpowiedzi na skargę Stowarzyszenia wniósł do Sądu o oddalenie skargi w całości i rozpoznanie sprawy w postępowaniu uproszczonym. Wyjaśniono m.in. iż dnia [...] listopada 2018 r. została udzielona Stowarzyszeniu odpowiedź na wniosek o udostępnienie informacji publicznej. W odpowiedzi nie została uwzględniona kwota kosztów związanych z zawartą z B umową. Dnia [...] października 2019 r. do Organu wpłynęło prawomocne orzeczenie Sądu wraz z aktami przedmiotowej sprawy. W oparciu o zebrany materiał i mając na uwadze sugestie zawarte w decyzji SKO, Organ przystąpił do ponownego rozpatrzenia wniosku w zakresie kwoty, na jaką zawarto umowę pomiędzy B S.A., a gminą [...]. W dniu [...] lutego 2020 r. została wydana decyzja odmowna zgodnie z art. 5 ust. 1 i 2 u.d.i.p. Ten fakt zdaniem Organu stanowi dokonanie w ramach autokontroli załatwienie wniosku z dnia [...] sierpnia 2018 r., w zakresie kwoty na jaką zawarto umowę pomiędzy B, a Gminą. W okolicznościach sprawy niespornym pozostaje fakt, iż dopiero po wniesieniu skargi decyzja odmowna została sporządzona i dostarczona skarżącemu dnia [...] lutego 2020 r. Do dnia wniesienia skargi Prezydent nie rozpatrzył ponownie wniosku, a uczynił to niezwłocznie po wniesieniu przez Stowarzyszenie skargi sądowoadministracyjnej. Wobec tych okoliczności wyrażono w odpowiedzi na skargę szczere ubolewanie w związku z niezrealizowaniem wniosku w terminie określonym w ustawie. Te opóźnienia nie wynikały z celowego działania czy też zaniedbania. Organ czekał na zwrot akt sprawy z WSA, a ponadto długotrwała nieobecność pracownika skutecznie opóźniła stosowne procedowanie. Braki kadrowe związane były z długotrwałą nieobecnością pracownika odpowiedzialnego za realizację zadań. Zważywszy jednak na krótki okres stanu bezczynności i niezwłoczną reakcją Organu na skargę w jego opinii, brak jest cech rażącego naruszenia prawa. Wobec faktu, iż stan bezczynności Prezydenta po wniesieniu skargi nie istnieje z uwagi na sporządzanie decyzji administracyjnej, istnieją podstawy do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Rażącym naruszeniem prawa będzie stan, w którym bez żadnej wątpliwości i wahań można stwierdzić, że naruszono prawo w sposób oczywisty, co w okolicznościach sprawy nie miało miejsca.

W piśmie z dnia 8 czerwca 2020 roku w kierowanym do Sądu skarżące Stowarzyszenie podtrzymało wniesioną skargę. Podzielono również stanowisko Organu, iż decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej została wydana dopiero po wniesieniu skargi na bezczynność. W ocenie Stowarzyszenia fakt ten przesądza o zasadności stwierdzenia bezczynności Organu oraz umorzeniu postępowania wobec ustania stanu bezczynności na dzień wyrokowania. Zaprzeczono natomiast stanowisku, wedle którego opóźnienia w realizacji wniosku nie wynikały z celowego działania czy też zaniedbania. Zwrócono uwagę, że w sprawie akta postępowania została doręczone Organowi dnia [...] października 2019 r., co Stowarzyszenie potwierdziło w Wydziale Informacji sądowej WSA. Zatem Prezydent miał czas na wydanie decyzji administracyjnej w terminie 14 dni od dnia doręczenia akt postępowania. W przepisach prawa nie przewidziano konieczności wyodrębniania w urzędzie stanowiska do spraw udostępnienia informacji publicznej, bowiem podmiotem zobowiązanym jest Prezydent. Zatem bezczynność Organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Istnieje ponadto uzasadnione przekonanie, że Organ nie wydałby decyzji, gdyby skarżące Stowarzyszenie nie wniosło do WSA kolejnej skargi na bezczynność.

Organ w odpowiedzi na pismo skarżącego Stowarzyszenia z dnia 8 czerwca 2020 r. stwierdził, że stan bezczynności istniejący w dniu wniesienia skargi przed wydaniem wyroku przez Sąd ustał na skutek wydania decyzji administracyjnej w dniu [...] lutego 2020 r. o odmowie dostępu. Stan ten należy uznać za krótkotrwały i nie był zawiniony. Zostały też wyczerpująco wyjaśnione okoliczności bezczynności związane z rozpoznaniem wniosku. W niniejszej sprawie mamy, według Prezydenta, do czynienia z wyjątkowo zawiłym postępowaniem, zaś Organ podejmował stosowne czynności. W sytuacji długotrwałej nieobecności pracownika odpowiedzialnego za te zadania, a następnie odejścia z pracy nastąpiły chwilowe trudności w wykonywaniu obowiązków z tego zakresu. Oczywiście ten stan rzeczy nie zasługuje na aprobatę, jednakże organ podjął czynności mające na celu rozwiązanie trudności i niezwłoczne przystąpienie do realizacji zadań. Wobec mnogości postępowań sądowych toczących się z inicjatywy skarżącego wymierzenie organowi grzywny również nie jest zasadne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył co następuje :

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2020 r. poz. 365). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325; zwana dalej w skrócie P.p.s.a.). Stosownie do tego przepisu Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga została rozpoznana przez WSA w trybie uproszczonym na podstawie art. 119 pkt 4 P.p.s.a. W myśl tej regulacji, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania.

Skarżące Stowarzyszenie zarzuca Prezydentowi bezczynność polegającą na nierozpoznaniu w terminie ustawowym wniosku o udostępnienie informacji publicznej z dnia [...] sierpnia 2018 r., o dacie wpływu do Urzędu Miasta – [...] sierpnia 2018 r. W powyższym piśmie strona zwróciła się do Organu m.in. o podanie jakie koszty poniosła Gmina [...] w związku ze współorganizacją z B S.A. uroczystości otwarcia błoni nadsańskich w dniach 4-5 sierpnia 2018 r. Poproszono o podanie wykazu kosztów własnych gminy z każdego dnia uroczystości oraz jej całkowitego kosztu.

Na mocy art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429; zwana dalej u.d.i.p.), udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku. Natomiast jak stanowi ust. 2 powołanego artykułu, jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w terminie określonym w ust. 1, podmiot obowiązany do jej udostępnienia powiadamia w tym terminie o powodach opóźnienia oraz o terminie, w jakim udostępni informację, nie dłuższym jednak niż 2 miesiące od dnia złożenia wniosku.

W świetle ugruntowanego stanowiska sądów administracyjnych pozostawanie w bezczynności przez podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej w rozumieniu ustawy, oznacza niepodjęcie przez ten podmiot, w terminie wskazanym w wyżej przytoczonym przepisie u.d.i.p. stosownych czynności. Do tych czynności należy albo udostępnienie informacji, co odbywa się w drodze czynności materialno – technicznej, albo też wydanie decyzji o odmowie jej udzielenia lub decyzji o umorzeniu postępowania (zob. wyrok WSA w Krakowie z dnia 25 października 2012 r., sygn. akt II SAB/Kr 122/12, LEX). Na równi z niepodjęciem tego rodzaju czynności orzecznictwo traktuje także przedstawienie informacji innej niż ta, której oczekuje wnioskodawca, informacji niepełnej lub też nieadekwatnej do treści wniosku, co może powodować uzasadnione wątpliwości adresata odpowiedzi co do tego, czy organ w ogóle udzielił odpowiedzi na jego wniosek, i co istotne, gdy nie informuje wnoszącego podanie, że nie posiada wnioskowanej informacji (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Sz 51/12, LEX, wyrok WSA w Olsztynie z dnia 20 kwietnia 2020 r., o sygn. II SAB/Ol 9/20, LEX). Innymi słowy, niepodjęcie czynności udostępnienia informacji lub niewydanie decyzji administracyjnej rozpoznającej wniosek w terminie 14 dni od dnia wpływu wniosku, jak również niepoinformowanie o tym że organ wnioskowanej informacji nie posiada, uzasadnia ocenę zachowania organu w kategorii bezczynności obligującej do uwzględnienia skargi. Dopiero stwierdzenie stanu bezczynności zobowiązuje sąd administracyjny do zastosowania art. 149 § 1 P.p.s.a. (patrz. szerz. Woś, Tadeusz, Knysiak-Sudyka, Hanna i Romańska, Marta. 13.5. Bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy administracji publicznej. W: Postępowanie sądowoadministracyjne. Wolters Kluwer Polska, 2017.).

Skarga w niniejszej sprawie okazała się zasadna, bowiem Prezydent na dzień złożenia skargi sądowoadministracyjnej do WSA nie rozpoznał w całości wniosku Stowarzyszenia z dnia [...] sierpnia 2018 r. Stan bezczynności Organu w chwili rozpoznawania skargi już nie istniał (Prezydent po wniesieniu skargi a przed jej rozpoznaniem wydał decyzję kończącą postępowanie), co tym samym nie pozwoliło Sądowi na zobowiązywanie Organu do rozpoznania wniosku w określonym terminie na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wydanie przez Prezydenta decyzji nie zwalniało jednak od ustalenia czy bezczynność Organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz nie zwalniała od rozpoznania wniosku o wymierzenie grzywny – art. 149 § 1a, § 2 P.p.s.a.

Przed przystąpieniem do oceny zasadności skargi na bezczynność, Sąd powinien ocenić czy żądane dane stanowią informacje publiczną w rozumieniu art. 1 ust. 1 u.d.i.p. oraz pozostałych jej regulacji. Dopiero pozytywna odpowiedź na tak postawione pytanie będzie równoznaczna z przyjęciem, iż organ administracji publicznej był zobligowany do podjęcia określonej w tych przepisach reakcji wobec złożonego wniosku. Jako niezasadną należy bowiem uznać skargę na bezczynność organu administracji w udostępnieniu informacji publicznej, w sytuacji gdy przedmiot żądania nie mieści się w obszarze tak definiowanej prawem informacji. Innymi słowy, organ nie pozostaje bezczynny, jeżeli skarżący żąda od niego przekazania informacji, do której nie stosuje się przepisów u.d.i.p.

Informację publiczną stanowi każda wiadomość wytworzona przez szeroko rozumiane władze publiczne oraz osoby pełniące funkcje publiczne, a także inne podmioty, które tę władzę realizują, bądź gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa, w zakresie swych kompetencji. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym jako utrwalone uznaje się stanowisko, iż informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów, odnoszących się do organu władzy publicznej, związanych z nim, bądź w jakikolwiek sposób go dotyczących. Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez organ wytworzone, jak i te, których używa się przy realizacji przewidzianych prawem zadań, nawet gdy nie pochodzą wprost od niego (zob. wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 17 stycznia 2013 r., sygn. akt II SAB/Rz 48/12, LEX).

Nie może stanowić kwestii, iż przedmiot pytania ujawnionego w pkt 3 wniosku skarżącego Stowarzyszenia obejmował informację publiczną, bowiem obejmował informację o kwotach jakie Gmina [...] poniosła w związku z organizacją uroczystości samorządowej. Pytanie Strony dotyczyły więc kwoty wydatków z majątku publicznego (mienia komunalnego), a tego typu dane powinny być ujawnione na wniosek o czym decyduje art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. W świetle tej regulacji materialnoprawnej, udostępnieniu w trybie określonym w/w ustawie podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego.

Odniesienie się do zarzutów skargi wymagało zwrócenia uwagi na ciąg chronologiczny zdarzeń poprzedzających jej wniesienie, a obrazujących okoliczności w jakich Prezydent miał rzeczywiste możliwości, aby w sposób prawem przewidzianym rozpoznać żądanie strony skarżącej.

Należy przypomnieć, iż na mocy wyroku z dnia 24 lipca 2019 r., o sygn. II SAB/Rz 39/19, WSA w Rzeszowie oddalił skargę Stowarzyszenia na bezczynności Prezydenta Miasta [...] w sprawie z wniosku z dnia [...] sierpnia 2018 r. Przesłane do Sądu akta dowodzą, iż wyrok w sprawie o sygn. II SAB/Rz 39/19, wraz z aktami administracyjnymi sprawy dotyczącej bezczynności Prezydenta, został doręczony temu Organowi już dnia [...] października 2019 r. Zatem od tego dnia rozpoczął swój bieg czternastodniowy termin w jakim skarżony Organ był obowiązany mocą przepisów u.d.i.p. ustosunkować się do żądania zgłoszonego przez Stowarzyszenie w pkt 3 pisma z dnia [...] sierpnia 2018 r. Należy zaznaczyć, że do rozpatrzenia pozostała tylko część wniosku, a dokładnie w zakresie pkt 3 dotyczącego pytania Stowarzyszenia, jakie koszty poniosła Gmina w związku ze współorganizacją z B S.A. opisanych już wyżej uroczystości. Prezydent na pozostałe pytania ujawnione przez Skarżącą stronę odpowiedział wnioskodawcy w piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. Warto zaznaczyć, iż pismo to odpowiada także częściowo na pytanie ujęte w pkt 3, przy czym podana przez Organ kwota nie uwzględnia kosztów związanych z zawartą z B S.A. umową. W odniesieniu do tej części pytania Prezydent Miasta zareagował dopiero po dacie przekazania odpisu wyroku WSA oraz akt sprawy, na skutek wniesienia skargi przez Stowarzyszenie do WSA. Nastąpiło to poprzez wydanie decyzji administracyjnej o odmowie udostępnienia informacji publicznej w zakresie kwoty, na jaką zawarto umowę pomiędzy B S.A., a Gminą [...] w związku z organizacją w dniu 5 sierpnia 2018 r. koncertu w ramach cyklu lato muzyka zabawa - wakacyjna trasa dwójki.

Pomiędzy dniem doręczenia wyroku WSA oraz związanych ze sprawą dostępu do informacji publicznej dokumentów, a dniem wydania decyzji odpowiadającej na złożony wniosek o dostęp do informacji publicznej, upłynął czas ponad trzech miesięcy. Tymczasem termin udostępnienia informacji publicznej na wniosek, jaki został określony w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., to termin bez zbędnej zwłoki, nie przekraczający 14 dni od dnia złożenia wniosku. W sprawie nie wystąpiły okoliczności pozwalające na przedłużenie terminu czternastodniowego, a to oznacza, że wniosek w części dotyczącej kosztów związanych z realizacją umowy zawartej pomiędzy Gminą, a B S.A. winien zostać rozpatrzony przez Organ najpóźniej do dnia 5 listopada 2019 r.

W tym stanie sprawy nie może budzić wątpliwości, że doszło do ewidentnego naruszenia prawa wnioskodawcy do niezwłocznego rozpatrzenia zgłoszonego żądania dostępu do informacji publicznej. Kwestią sporną pomiędzy Stronami jest ocena tego czy tak powstała bezczynność Prezydenta Miasta nosi znamiona rażącego naruszenia prawa.

Zdaniem Sądu brak wymaganej prawem reakcji Organu przez czas ponad trzech miesięcy, przy uwzględnieniu faktu, że pierwotne żądanie zostało zgłoszone przez Stowarzyszenie jeszcze dnia [...] sierpnia 2018 r., należy z pewnością oceniać w kategoriach rażącego naruszenia prawa, czyli takich nieprawidłowości których skutki społeczno – gospodarcze są na tyle poważne, że nie sposób ich zaakceptować z punktu widzenia podstawowych zasad ustrojowych Rzeczpospolitej Polskiej. Trzymiesięczna zwłoka w odpowiedzi Prezydenta stanowi zdaniem Sądu oczywiste naruszenie nie budzącej wątpliwości normy wyrażonej w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., która wyznacza organom władzy publicznej maksymalny czternastodniowy termin na rozpatrzenie zgłoszonego żądania. Prezydent w chwili otrzymania wyroku WSA oraz akt administracyjnych dysponował wszystkimi niezbędnymi informacjami, w tym informacjami natury prawnej, potrzebnymi do udostępnienia informacji bądź wydania decyzji odmownej. Okoliczności, jakie należało wziąć pod uwagę wypływały wprost z treści kasacyjnej decyzji SKO z dnia [...] lutego 2019 r., znak [...], a także z treści prawomocnego wyroku WSA w Rzeszowie.

Przy analizie zagadnienia rażącego naruszenia prawa, nie sposób też było pominąć faktu wpływu do Prezydenta Miasta, pisemnego wezwania Stowarzyszenia do wykonania złożonego wniosku, co miało miejsce w dniu [...] grudnia 2019 r. Dla dokonanej oceny ma istotne znaczenie to, iż pomimo wpływu pisma przypominającego o obowiązkach Organu, stronie nie udzielono żadnej odpowiedzi. Dopiero wniesienie skargi sądowoadministracyjnej wymusiło na Prezydencie wydanie decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Prezydent Miasta w odpowiedzi na skargę stara się usprawiedliwić swą bezczynność okolicznościami związanymi z nieobecnością pracownika odpowiedzialnego za realizacją zadań związanych z dostępem do informacji publicznej. Zdaniem Sądu przedstawione przez Organ argumenty nie zmieniają faktu dopuszczenie się rażącego naruszenia art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Zważyć tu należało, iż po pierwsze, Organ w żaden sposób swych twierdzeń o trudnościach kadrowych nie udokumentował, a po drugie, tego rodzaju trudności na jakie wskazano nie byłyby w stanie w pełni usprawiedliwić, tak znacznej i oczywistej zwłoki w rozpatrzeniu wniosku. Tym bardziej, że Prezydent posiadał wszystkie niezbędne informacje aby w ustawowych terminach ustosunkować się do żądania Stowarzyszenia oraz otrzymał od strony pismo wzywające do realizacji żądania. Zdaniem Sądu, brak pracownika odpowiedzialnego za realizacje dostępu do informacji publicznej nie może oznaczać trzymiesięcznego milczenia Organu zarządzającego gminą miejską liczącą ponad 60 000 mieszkańców. Rozpatrywanie wniosków w trybie przepisów u.d.i.p. wiąże się ze specjalizacją prawną, a to oznacza że sprawa mogła zostać rozpatrzona w rozsądnym terminie przez pracowników zajmujących się obsługą prawną Urzędu Miasta Stalowej Woli. Organ mając wiedzę o trudnościach kadrowych mógł podjąć niezbędne kroki, aby zadośćuczynić żądaniu Stowarzyszenia w zdecydowanie krótszym okresie czasu niż to faktycznie nastąpiło.

Wniosek Strony o wymierzenie Organowi grzywny z tytułu niezałatwienia żądania o dostęp do informacji publicznej w ustawowym terminie nie został przez Sąd uwzględniony. Wynika to z faktu, iż Prezydent niezwłocznie po wniesieniu skargi wydał decyzję rozpatrującą wniosek, a ponadto z treści odpowiedzi na skargę oraz kolejnych pism procesowych złożonych w sprawie wynika świadomość dopuszczenie się bezczynności oraz ubolewanie wobec zaistniałej sytuacji. Materiał dowodowy nie świadczy też o tym, aby żądania skarżącego Stowarzyszenia były przez cały okres postępowania celowo ignorowane, bowiem pomimo stwierdzonego milczenia Prezydent Miasta podejmował w toku postępowania czynności zmierzające to rozpatrzenia zgłoszonego wniosku. Świadczy o tym przede wszystkim udzielenie Stowarzyszeniu odpowiedzi w przeważającej części zgłoszonych żądań, co nastąpiło w piśmie Organu z dnia 26 listopada 2018 r. Dlatego Sąd nie widzi potrzeby stosowania środków prewencyjno - represyjnych w postaci grzywny o jakiej mowa w art. 149 § 2 w zw. z art. 156 § 6 P.p.s.a.

Ponieważ Organ w chwili wniesienia skargi pozostawał w bezczynności, to skargę należało uwzględnić w sposób określony w sentencji wyroku w oparciu o art. 149 § 1 pkt 3, § 1a, § 2 P.p.s.a.

O kosztach postępowania przed WSA orzeczono zaś na podstawie art. 200 P.p.s.a., na które składa się uiszczony przez stronę wpis sądowy w kwocie 100 zł.