Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 819/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2006-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6342 Przyznanie uprawnień kombatanckich oraz przyznanie uprawnień dla wdów /wdowców/ po kombatantach
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 § 1 i 2, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 127 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 27 września 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. K. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania świadczenia pieniężnego postanawia skargę odrzucić.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 819/06

UZASADNIENIE

Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] wydaną w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz. 1071 ze zm.) odmówił zmiany decyzji własnej z dnia [...] kwietnia 2005 r. Nr [...] odmawiającej przyznania S. K. uprawnienia do świadczenia pieniężnego określonego w ustawie z dnia 31 maja 1996 r. o świadczeniu pieniężnym przysługującym osobom deportowanym do pracy przymusowej oraz osadzonym w obozach pracy przez Rzeszę i Związek Socjalistycznych Republik Radzieckich (Dz. U. Nr 87, poz. 395 ze zm.).

W decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych zawarł pouczenie o możliwości zwrócenia się do niego w terminie 14 dni od jej otrzymania z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W skardze opatrzonej datą 20 czerwca 2006 r. (złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie 8 sierpnia 2006 r.) S. K. jako przedmiot zaskarżenia wskazał decyzję z dnia [...] lipca 2006 r. o numerze [...] (numer ten z omyłką co do 1 cyfry odpowiada oznaczeniu innej wydanej przez Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych decyzji z dnia [...] czerwca 2006 r. w przedmiocie odmowy przyznania S. K. uprawnień kombatanckich). Skarga ta została następnie przekazana za pośrednictwem Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych do rozpoznania według właściwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie.

W wyniku powyższego stwierdzono, co następuje:

Z uwagi na okoliczność, iż uzasadnienie skargi jednoznacznie wskazuje na decyzję z dnia [...] lipca 2006 r. Nr [...] uznano, że przytoczenie błędnego jej oznaczenia stanowi omyłkę pisarską, co odnosi się również do podanej na skardze daty jej sporządzenia (wynika to z porównania tej daty z datą wniesienia skargi, tj. 8 sierpnia 2006 r.).

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) -określanej dalej jako P.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 tego artykułu).

Za prawidłowe należy zatem uznać stanowisko zaprezentowane w odpowiedzi na skargę przez Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, iż w sytuacji gdy skarżącemu nie przysługuje odwołanie od decyzji wydanej przez organ w I instancji (taki charakter ma decyzja z dnia [...] lipca 2006 r.), to zgodnie z regulacją art. 127 § 3 Kodeksu postępowania administracyjnego strona niezadowolona z decyzji powinna zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zaskarżona decyzja, doręczona skarżącemu w dniu 1 sierpnia 2006 r. zawierała prawidłowe pouczenie o prawie złożenia do organu wydającego decyzję w terminie 14 dni od dnia jej doręczenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Skoro zatem skarżący nie zastosował się do tego pouczenia i nie wykorzystał przysługujących mu środków prawnych celem wzruszenia zaskarżonej decyzji, skutkuje to brakiem możliwości merytorycznego rozpoznania skargi, gdyż nie został spełniony formalny warunek jej wniesienia do sądu.

Ubocznie należy zauważyć, iż jak wynika z akt administracyjnych sprawy i odpowiedzi na skargę, S. K. w dniu 2 sierpnia 2006 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) wniósł do Kierownika Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2006 r. W wyniku jego rozpoznania Kierownik Urzędu Do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych wydał w dniu [...] września 2006 r. kolejną decyzję Nr [...], utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2006 r. (zgodnie z zawartym w niej pouczeniem służy na nią prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia).

W związku z powyższym objęcie skargą decyzji z dnia [...] lipca 2006 r. jako wydanej w I instancji jest zbędne, ponieważ będzie ona podlegała kontroli Sądu w przypadku wniesienia skargi na decyzję z dnia [...] września 2006 r.

Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż wskazane w pkt 1-5 tego artykułu (sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia, nie uzupełniono jej braków formalnych, sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona, zachodzą braki w zdolności sądowej lub procesowej stron).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie orzekł jak w sentencji postanowienia.