Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 631/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-12-01 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 77
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Aneta Dąbrowska, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Asesor WSA Tomasz Wykowski, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 grudnia 2008r. sprawy ze skarg C. B. i J. A. na postanowienie Ministra Środowiska z dnia (...) lutego 2008r. nr (...) w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3. zasądza od Ministra Środowiska na rzecz skarżącej C. B. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. nr [...] odmówił uzgodnienia uwarunkowań środowiskowych dla realizacji inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] nr [...], lokalizowanej na działce o nr ew. [...], przy ul. [...] we wsi B.

W uzasadnieniu organ podniósł, iż Urząd Gminy S. wystąpił z wnioskiem o uzgodnienie warunków do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] nr [...]. Wojewoda podniósł, iż z dokumentacji dołączonej do wniosku wynika, iż inwestycja jest niezgodna z obowiązującym miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego dla wsi B. Zgodnie z ustaleniami w/w planu, działka o nr [...] znajduje się na terenie przeznaczonym pod zabudowę mieszkaniowo-usługową. Wysokość tej zabudowy określono na maksymalnie 11 m, dlatego też wszelkie obiekty które przekraczają tę wysokość są niedopuszczalne ponieważ tworzyłyby dysharmonię przestrzenną.

Od powyższego postanowienia zażalenie złożył pełnomocnik P. Sp. z o. o. wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy.

W uzasadnieniu zażalenia pełnomocnik inwestora podniósł, iż przedmiotowa inwestycja została zlokalizowana w części działki nr [...] położonej we wsi B. na terenie oznaczonym i określonym w obowiązującym miejscowym planie symbolem MU/ZDI, a więc w strefie zabudowy mieszkaniowo-usługowej w obszarze zorganizowanej działalności inwestycyjnej. Pełnomocnik inwestora podniósł również, że stacja bazowa telefonii cyfrowej zaliczana jest do urządzeń telekomunikacyjnych, które zgodnie z art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami są urządzeniami infrastruktury technicznej i mają na celu zapewnienie łączności telefonii bezprzewodowej, służącej dobru ogółu ludności. Podkreślił również, iż argumenty, że projektowana inwestycja stanowić będzie negatywną dominantę w krajobrazie nie mogą przemawiać za wydaniem negatywnego uzgodnienia, ponieważ większość zamierzeń inwestycyjnych wiąże się z różnym stopniem utrudnienia dla mieszkańców. Nie może to jednak prowadzić do żądania zaprzestania inwestowania.

Minister Środowiska postanowieniem z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] uchylił zaskarżone postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] października 2006 r. i umorzył postępowanie administracyjne przed organem pierwszej instancji.

W uzasadnieniu Minister podniósł, iż zaskarżonym postanowieniem organ I instancji uzgodnił uwarunkowania środowiskowe dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] nr [...] lokalizowanej na działce nr ew. [...] we wsi B. Rozbudowa przedmiotowej stacji ma polegać na instalacji na istniejącej wieży stalowej o wysokości 40 m konstrukcji wsporczych pod 3 anteny sektorowe typu K. oraz 3 anteny sektorowe typu K. Minister podkreślił, iż z § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21.08.2007 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573) wynika, że przedsięwzięciami wymagającymi sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko, - dla których właściwym organem ochrony środowiska do uzgodnienia inwestycji na etapie przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wojewoda- są m.in. instalacje radiokomunikacyjne, radionawigacyjne i radiolokacyjne z wyłączeniem radiolinii, emitujące pola elektromagnetyczne o częstotliwościach od 0,03 MHz do 300 000 MHz dla których równoważna moc promieniowania izotropowo wyznaczona dla pojedynczej anteny wynosi nie mniej niż 2000 W, a miejsca dostępne dla ludności znajdują się w odległości nie większej niż 100 m od środka elektrycznego wzdłuż osi głównej wiązki promieniowania tej anteny.

Na powyższe postanowienie Ministra Środowiska skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła C. B., A. A., W. A., S. i Z. J. oraz J. A. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości.

W uzasadnieniu skargi skarżący podnieśli, że uzasadnienie zaskarżonego postanowienia Ministra Środowiska nie jest zgodne ze stanem faktycznym dotyczącym przedsięwzięcia, ponieważ opisuje rozbudowę przedmiotowej stacji poprzez instalację na istniejącej wieży dodatkowych anten, a nie budowę nowej stacji. Skarżący podnieśli również, iż w odległości 70 m w kierunku zachodnim od miejsca lokalizacji instalacji znajduje się budynek mieszkalny, a ponadto lokalizacja ta znajduje się w strefie przeznaczonej przez miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego pod zabudowę mieszkaniowo-usługową.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na podstawie art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Rozpatrywana pod tym względem skarga C. B. i J. A. zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę W. A. postanowieniem z dnia 10 czerwca 2008 r, skargę S. J. i Z. J. postanowieniem z dnia 11 czerwca 2008 r. oraz skargę A. A. postanowieniem z dnia 12 czerwca 2008 r.

Przedmiotem sprawy zakończonej zaskarżonym postanowieniem była kwestia uzgodnienia uwarunkowań środowiskowych dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] nr [...], lokalizowanej na działce o nr ew.[...], przy ul. [...] we wsi B.

Zgodnie z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: z 2000 r. Dz. U. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) w toku postępowania organy administracji publicznej stoją na straży praworządności i podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli. Natomiast zgodnie z art. 77 § 1 Kpa organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Postępowanie administracyjne poprzedzające wydanie postanowienia w przedmiocie uzgodnienia uwarunkowań środowiskowych w/w przedsięwzięcia ma na celu ustalenie, czy zachodzą przesłanki środowiskowe uzgodnienia przedmiotowej inwestycji. W tym celu organy prowadzące postępowanie są obowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy, przy czym jako dowód należy dopuścić wszystko, co może się przyczynić do wyjaśnienia sprawy, a co nie jest sprzeczne z prawem (art. 75 § 1 i art. 77 § 1 Kpa). Kierując się zaś zasadą określoną w art. 7 Kpa organ ma obowiązek podjąć wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy.

Należy stwierdzić, że zasady te nie zostały zachowane w postępowaniu zakończonym zaskarżonym postanowieniem.

Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] października 2006 r. odmówił uzgodnienia uwarunkowań środowiskowych dla realizacji inwestycji polegającej na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] nr[...], lokalizowanej na działce o nr ew.[...], przy ul. [...] we wsi B. Natomiast Minister Środowiska w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia wskazał, iż organ I instancji uzgodnił środowiskowe uwarunkowania przedmiotowej inwestycji jednocześnie podnosząc, iż jest to rozbudowa stacji telefonii cyfrowej nie zaś budowa nowej stacji.

W ocenie Sądu, Minister Środowiska jako organ administracji publicznej ma obowiązek wyczerpującego zbadania wszystkich okoliczności faktycznych związanych z określoną sprawą, aby w ten sposób stworzyć jej rzeczywisty obraz i uzyskać podstawę do trefnego zastosowania przepisu prawa.

W świetle powyższych wywodów należy uznać, iż organ administracji nie wyjaśnił sprawy w sposób wymagany przez art. 7, art. 77 kpa; organ odwoławczy nie ustalił w sposób jednoznaczny przedmiotu sprawy.

Sąd stanął na stanowisku, iż zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem przepisów procesowych mogących mieć wpływ na wynik sprawy i jako wadliwe winno być wyeliminowane z obrotu prawnego. Rozpoznając ponownie sprawę organ odwoławczy powinien ustalić czy przedmiotem postępowania jest budowa, czy też rozbudowa stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] nr [...], lokalizowanej na działce o nr ew. [...], przy ul. [...] we wsi B., a następnie ustalić parametry techniczne tej inwestycji.

Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art.145 § 1 pkt. 1 lit. c p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. Stosownie do przepisu art. 152 p.p.s.a. orzeczono o niewykonaniu zaskarżonego postanowienia do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach Sąd postanowił stosownie do art. 200 p.p.s.a.