Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1072/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113 par. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Wroczyński Sędziowie: Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w Radomiu w trybie uproszczonym w dniu 30 sierpnia 2017 r. sprawy ze skargi P. M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] października 2016 r., Nr [...] w przedmiocie: sprostowania omyłki pisarskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w sprawie jest skarga P. M. na postanowienie Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. Nr [...] z dnia [...] października 2016 r. w sprawie sprostowania błędu pisarskiego.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

W dniu [...] sierpnia 2016 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. (dalej: Dyrektor ARiMR) wydał decyzję nr [...], w której umorzył w całości postępowanie odwoławcze dotyczące decyzji wydanej przez Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. (dalej: Kierownik BP) w dniu [...] kwietnia 2016 r., Nr [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania w sprawie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania (dalej: płatność ONW) na rok 2009 r. z wniosku [...] spółka cywilna.

W ww. decyzji Dyrektora ARiMR na stronie 1 omyłkowo wskazano, że postępowanie odwoławcze dotyczyło decyzji Kierownika BP z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], podczas gdy w rzeczywistości odwołanie zostało wniesione od decyzji nr [...].

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] września 2016 r. Dyrektor ARiMR (dalej również jako organ I instancji), działając na podstawie art. 113 § 1 w związku z art. 126 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2016 r., poz. 23, zwana dalej: k.p.a.), sprostował z urzędu błąd pisarski zawarty w decyzji tego organu Nr [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r. o umorzeniu postępowania odwoławczego w ten sposób, że na stronie pierwszej, numer decyzji Kierownika BP "[...]" zastąpił numerem "[...]".

Organ I instancji wskazał, że z treści uzasadnienia decyzji nr [...] oraz akt sprawy wynika, że sprawa dotyczyła odwołania od decyzji Kierownika BP z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia w całości postępowania w sprawie płatności ONW na rok 2009 r. z wniosku [...] spółka cywilna. Ta wadliwość, w ocenie Dyrektora ARiMR, jest nieistotna dla rozstrzygnięcia sprawy i nie prowadzi do ponownego jej rozstrzygnięcia. Stąd była podstawa do zastosowania art. 113 § 1 k.p.a., ponieważ popełniona omyłka pisarska nie dotyczy ustalenia obowiązującego prawa, ani kwalifikacji prawnej istniejącego stanu faktycznego.

Organ I instancji podniósł, że jako oczywistą omyłkę należy traktować błędy widoczne, występujące wbrew zamierzeniu organu, niezgodne z myślą wyrażoną niedwuznacznie przez organ. W tej formie nie jest możliwe takie ingerowanie w treść aktu administracyjnego, które mogłoby przyczynić się do zmiany jego rozstrzygnięcia merytorycznego.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył P. M. (dalej: skarżący) - wspólnik spółki cywilnej [...], zarzucając naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. mające istotny wpływ na wynik sprawy. Zdaniem skarżącego, ww. przepis nie daje podstawy do prostowania błędów popełnionych w decyzjach administracyjnych w zakresie tak istotnego elementu decyzji jak wskazanie znaku identyfikacyjnego – numeru decyzji w jej sentencji.

Postanowieniem z dnia [...] października 2016 r., Nr [...] Prezes Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej: Prezes ARiMR, organ odwoławczy), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 k.p.a., utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu postanowienia organ odwoławczy wskazał na szerokie orzecznictwo sądów administracyjnych w zakresie wykładni stosowania przepisu art. 113 § 1 k.p.a. Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy Prezes ARiMR podniósł, że w rozstrzygnięciu Dyrektora ARiMR z dnia [...] sierpnia 2016 r. wprawdzie błędnie oznaczono numer decyzji Kierownika BP, jednak pozostałe elementy jej identyfikacji, tj. strona, organ, który ją wydał, znak sprawy, rok oraz rodzaj wnioskowanej płatności, zostały określone prawidłowo. Ponadto z uzasadnienia sprostowanej decyzji wynika jednoznacznie, że orzeka ona o umorzeniu postępowania odwoławczego od decyzji Kierownika BP Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. o umorzeniu w całości postępowania w sprawie płatności ONW na rok 2009. Tym samym należy uznać, że błędne oznaczenie numeru decyzji Kierownika BP w decyzji Dyrektora ARiMR z dnia [...] sierpnia 2016 r. stanowi oczywistą omyłkę, mogącą być przedmiotem sprostowania przez organ, który wydał decyzję zawierającą taki błąd.

Od powyższego postanowienia skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego, zarzucając naruszenie art. 113 § 1 k.p.a. przez jego niewłaściwe zastosowanie, mające istotny wpływ na wynik sprawy. Wnosił o uchylenie zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę organ wnosił o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja czy postanowienie nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 p.p.s.a.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięć organów orzekających w niniejszej sprawie jest art. 113 § 1 k.p.a., zgodnie z którym organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądnie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie oraz inne oczywiste omyłki w wydawanych przez ten organ decyzjach.

Sprostowanie nie może wykraczać poza granice określone powyższym przepisem. Przyjęta w nim klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca. Te wady decyzji charakteryzuje przy tym ich oczywistość, która powinna wynikać bądź

z natury samego błędu, bądź z porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem,

z treścią wniosku. Oczywista omyłka w rozumieniu przepisu art. 113 § 1 k.p.a. to widoczne "na pierwszy rzut oka", bez konieczności przeprowadzania dodatkowych badań, czy ustaleń, niezgodne z zamierzonym, niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia czy też opuszczenie względnie dodanie jakiegoś wyrazu

(por. np. wyrok NSA z dnia 21 września 2012 r., II OSK 940/11, LEX nr 1252239, wyrok NSA z dnia 8 października 2014 r., II OSK 777/13, Lex nr 1588216, wyrok WSA w Warszawie z dnia 24 marca 2017 r., VII SA/Wa 981/16, Lex nr 2278790).

Wynika z powyższego, że sprostowanie nie może prowadzić do zmiany merytorycznej orzeczenia.

Podstawowym wyznacznikiem oczywistości omyłki pisarskiej w rozumieniu art. 113 § 1 k.p.a. jest możność natychmiastowego i niepozostawiającego jakichkolwiek wątpliwości wykrycia uchybienia w drodze nawet powierzchownego zestawienia treści rozstrzygnięcia z dokumentami znajdującymi się w aktach sprawy (por. wyrok NSA z dnia 19 maja 2016 r., I OSK 2040/14, Lex nr 2082501).

Uregulowana w art. 113 § 1 k.p.a. instytucja sprostowania zawartych w decyzjach oczywistych omyłek służy przywróceniu rzeczywistej woli organu, ilekroć zachodzi pewna niezgodność między rzeczywistą wolą tego organu, a jej wyrażeniem na piśmie (por. wyrok NSA z dnia 12 maja 2016 r., II OSK 2118/14, Lex nr 20083424).

Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy uznać, że sprostowany przez Dyrektora ARiMR błąd pisarski w decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r., Nr [...] mieści się w kategorii wad decyzji możliwych do sprostowania w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Sprostowaniu podlegał numer decyzji Kierownika BP z dnia [...]kwietnia 2016 r., zawarty w sentencji decyzji Dyrektora ARiMR z dnia [...] sierpnia 2016 r., a różniący się jedynie jedną cyfrą (zamiast prawidłowo wpisać nr [...], wpisano nr [...]).

Niemniej jednak w sprawie nie zachodzi wątpliwość, od jakiej decyzji wniesiono odwołanie, ponieważ prawidłowo wskazano organ, który decyzję wydał (Kierownik BP), datę wydania decyzji ([...] kwietnia 2016 r.), przedmiot kontrolowanej decyzji (umorzenie postępowania w sprawie płatności ONW na rok 2009 z wniosku spółki cywilnej [...]). Ponadto, pomimo przedmiotowego błędu w sentencji sprostowanej decyzji, w jej uzasadnieniu na stronie 5 Dyrektor ARiMR już prawidłowo określił wszystkie elementy kontrolowanej w trybie odwoławczym decyzji.

W związku z powyższym, Dyrektor ARiMR, prostując błąd pisarki, jaki się wkradł do sentencji jego decyzji z dnia [...] sierpnia 2016 r., nie miał wątpliwości, od jakiej decyzji wniesiono odwołanie, dlatego skorzystał z instytucji przewidzianej w art. 113 § 1 k.p.a.

W ocenie Sądu, decyzja Kierownika BP w sprostowanej decyzji jest zidentyfikowana w sposób wystarczający, a błąd pisarski w sentencji widoczny "na pierwszy rzut oka", jeśli porówna się go z treścią uzasadnienia decyzji Dyrektora ARiMR z [...] sierpnia 2016 r. oraz dokumentów zawartych w aktach administracyjnych sprawy. Oczywistość błędu polega zatem na widocznej w świetle akt sprawy rozbieżności między zamierzeniem rozpoznania odwołania od konkretnej decyzji przez Dyrektora ARiMR a doborem cyfr dla określenia numeru kontrolowanej decyzji. Jednocześnie skorygowana wadliwość decyzji nie jest istotna dla rozstrzygnięcia, ponieważ nie doprowadziła do merytorycznej zmiany decyzji.

Mając powyższe wywody na uwadze, Sąd orzekł o oddaleniu skargi jako bezzasadnej, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a.