Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 936/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-10-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok z art. 179a ustawy PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 10 ust. 1 pkt 7 i 9, art. 20 ust. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 179a, art. 203 pkt 2, art. 205 § 2, art. 207 § 2 art. 269 § 1, art 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b
journal: Dz.U. 2015 poz 1804
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r.  w sprawie opłat za czynności radców prawnych

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki (spr.) Sędzia WSA Dominik Mączyński Protokolant: referent stażysta Krzysztof Dzierzgowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 października 2016 r. sprawy ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 04 lutego 2016 r., sygn. akt I SA/Po 936/15 dotyczącego sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007 I. uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 04 lutego 2016 r., o sygn. akt I SA/Po 936/15; II. zasądza od strony skarżącej [...] na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w [...][...] tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego; III. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w T. , na podstawie m.in. art. 72 § 1 pkt 1, art. 75 § 2 pkt 1 lit. a, art. 75 § 4, art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm. – dalej: "O.p."), art. 10 ust. 1 pkt 9, art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm. - dalej: "u.p.d.o.f."), odmówił B. C. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok (PIT – 36) we wnioskowanej kwocie [...]zł wraz z odsetkami.

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że podatniczka w dniu [...] kwietnia 2008 r. złożyła zeznanie o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) w roku podatkowym 2007 (PIT-36), w którym wykazała podatek należny w wysokości [...] zł. Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2013 r. podatniczka złożyła wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok. Do wniosku nie dołączono korekty zeznania podatkowego za 2007 rok.

Organ wezwał stronę do złożenia wyjaśnień i przedłożenia dowodów w związku z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych. W odpowiedzi podatniczka złożyła korektę zeznania [...] za 2007 r., w której wykazała zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł. W uzasadnieniu korekty powołano się na wyrok NSA z dnia 26 lipca 2013 r. sygn. akt II FSK 2378/11.

Na podstawie informacji PIT-8C wystawionej przez [...] S.A. organ ustalił, że w 2007 r. podatniczka uzyskała przychód z tytułu odsetek za zwłokę w zapłacie za sprzedane akcje pracownicze Zespołu [...] [...] S.A. w wysokości [...] zł oraz przychód z odpłatnego zbycia papierów wartościowych w kwocie [...]zł.

Przeprowadzone postępowanie podatkowe wykazało, że A. C. - zmarły mąż strony na podstawie nieodpłatnego zbycia przez Skarb Państwa w trybie ustawy z dnia 30 sierpnia 1996 r. o komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych (Dz. U. Nr 118, poz. 561 ze zm.) nabył od Skarbu Państwa 222 akcje zwykłe, imienne Spółki Zespół [...] [...] S.A. serii A, o wartości nominalnej [...] zł każda, których sprzedaż podzielił na dwie transze, tzn. umową sprzedaży z [...] grudnia 2001 r. oraz umową sprzedaży z dnia [...] stycznia 2002 r. objęto po 111 akcji.

W dniu [...] grudnia 2001 r. pomiędzy A. C. a [...] S.A. doszło do zawarcia umowy sprzedaży 111 akcji zwykłych, imiennych serii A. Łączną cenę sprzedaży akcji strony ustaliły na [...] zł ([...] zł za jedną akcję). Zgodnie z wyciągiem z załącznika do umowy sprzedaży akcji na poczet łącznej ceny sprzedaży akcji został zaliczony zadatek w kwocie [...]zł, wypłacony po zawarciu umowy przedwstępnej. P. do zapłaty kwota tj. [...] zł, stanowiąca różnicę łącznej ceny sprzedaży akcji i wypłaconego zadatku, zgodnie z zapisem § 4 pkt 2 umowy sprzedaży z [...] grudnia 2001 r., miała zostać wypłacona do [...] czerwca 2002 roku z zastrzeżeniem terminów płatności. A. C. zmarł dnia [...] września 2005 r., a spadek po nim na podstawie testamentu z dnia [...] sierpnia 2005 roku nabyła w całości B. C. – małżonka spadkodawcy.

W związku z brakiem zapłaty kwoty wynikającej z umowy z dnia [...] grudnia 2001 r., B. C. wystąpiła do Sądu Rejonowego dla W. [...] w W. Wydział I Cywilny z powództwem o zapłatę należności za akcje.

Wyrokiem z dnia [...] marca 2007 r. sygn. akt [...] [...] Sąd zasądził od [...] Spółka Akcyjna w W. na rzecz B. C. kwotę [...]zł wraz z ustawowymi odsetkami. Przychód w kwocie [...]z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych, wynikający z informacji [...] wystawionej przez [...] Spółka Akcyjna, został wykazany przez stronę w zeznaniu PIT-38 za 2007 rok.

Powołując wyroki NSA z dnia 26 lipca 2013 r. sygn. akt II FSK 2377/11 i II FSK 2378/11 organ stwierdził, że przychód z tytułu umowy sprzedaży akcji z dnia [...] grudnia 2001 r. był najpóźniej należny do [...] czerwca 2002 r., w tej dacie powstał obowiązek podatkowy w podatku dochodowym od osób fizycznych. Stanowisko sądu podzielił organ podatkowy rozpatrując wniosek B. C. z dnia [...] listopada 2013 r. o stwierdzenie nadpłaty za 2007 r. w PIT-38. Nadpłata podatku została zwrócona bez wydawania decyzji stwierdzającej nadpłatę.

W ocenie organu pomimo, że odsetki są świadczeniem ubocznym, bo warunkiem powstania uprawnienia do nich jest istnienie długu głównego i jego wymagalność, to roszczenie o odsetki ma charakter samoistny. W ocenie organu przychód z tytułu odsetek należy zakwalifikować do przychodów z "innych źródeł", o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. Zdaniem organu zasądzonych odsetek ustawowych nie można przyporządkować do żadnego ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1-8 u.p.d.o.f., w tym zwłaszcza do przychodów z odpłatnego zbycia papierów wartościowych, mieszczących się w źródle "kapitały pieniężne i prawa majątkowe". Otrzymane odsetki za zwłokę za akcje pracownicze w 2007 r. stanowiły przychód z innych źródeł zgodnie z wystawioną przez [...] S.A. informacją PIT-8C i należało je wykazać w zeznaniu podatkowym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty) oraz odprowadzić należny podatek wg skali opodatkowania dochodów. Z powyższych względów organ odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 rok.

W odwołaniu z dnia [...] grudnia 2014 r. strona wniosła o zmianę decyzji w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym zgodnie z wnioskiem, poprzez uznanie nadpłaty za uzasadnioną i orzeczenie jej zwrotu, ewentualnie o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Decyzji zarzuciła naruszenie art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. poprzez uznanie, że zasądzone przez Sąd odsetki za zwłokę stanowią "przychód z innych źródeł" oraz naruszenie art. 21 ust. 1 lit 3 b u.p.d.o.f., poprzez jego niezastosowanie. W ocenie strony otrzymane świadczenie - zarówno należność główna, jak i odsetki, zasądzone wyrokiem sądowym, stanowią odszkodowanie, przyznane w oparciu o przepis art. 471 Kodeksu cywilnego. Tym samym, korzysta ono ze zwolnienia podatkowego, uregulowanego w art. 21 ust. 1 lit. 3b u.p.d.o.f. Strona powołała wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r., sygn. akt II CSK 417/07.

Decyzją z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej, na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 O.p. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że użycie w przepisie art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. sformułowania "w szczególności" wskazuje, że definicja przychodów z innych źródeł ma charakter otwarty i nie ma przeszkód, aby do tej kategorii zaliczyć również przychody inne niż wymienione wprost w przywołanym przepisie. Tym samym o przychodzie podatkowym z innych źródeł mówi się w każdym przypadku, kiedy u podatnika wystąpią realne korzyści majątkowe.

Dyrektor Izby Skarbowej zaznaczył, że katalog przychodów, zwolnionych z opodatkowania podatkiem dochodowym został zamieszczony w art. 21 ust. 1 u.p.d.o.f. Ze zwolnienia korzystają między innymi, na mocy art. 21 ust. 1 pkt 3b tej ustawy odszkodowania otrzymane na podstawie wyroku lub ugody sądowej do wysokości określonej w tym wyroku lub ugodzie, z wyjątkiem odszkodowań:

a) otrzymanych w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą,

b) dotyczących korzyści, które podatnik mógłby osiągnąć, gdyby mu szkody nie wyrządzono.

Zdaniem organu przedmiotem sporu jest kwalifikacja prawna świadczenia, zasądzonego wyrokiem Sądu Rejonowego [...] Wydział II Cywilny z dnia [...] marca 2007 r. sygn. akt [...] [...]. Z sentencji tego wyroku jednoznacznie wynika, że świadczenie zostało zasądzone w wyniku rozpatrzenia sprawy z powództwa B. C. przeciwko "[...]" SA w W. o zapłatę [...] zł, a nie o wypłatę odszkodowania. Powyższa kwota stanowiła wartość zobowiązania pozwanej spółki w stosunku do powoda, które powstało w związku z nieterminową zapłatą za akcje pracownicze. W takim przypadku, brak jest podstaw do przyjęcia, że zapłata kwoty zasądzonej wyrokiem sądowym, nie stanowi realizacji zobowiązania pieniężnego, lecz jest wypłatą odszkodowania. Zasądzonych tym samym wyrokiem odsetek za zwłokę również nie można rozpatrywać w kategoriach odszkodowania. Stosownie do art. 481 Kodeksu cywilnego, jeżeli dłużnik (w tym wypadku "[...]" S.A.) opóźnia się ze spełnieniem świadczenia pieniężnego, wierzyciel (w tym wypadku podatniczka B. C.) może żądać odsetek za czas opóźnienia, chociażby nie poniósł żadnej szkody i chociażby opóźnienie było następstwem okoliczności, za które dłużnik odpowiedzialności nie ponosi. Jest to instytucja niezależna od instytucji naprawienia szkody wynikłej z niewykonania lub nienależytego wykonania zobowiązania, objętej art. 471 Kodeksu cywilnego. Powołany w odwołaniu wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 stycznia 2008 r. sygn. akt II CSK 417/07 został wydany w odmiennym stanie faktycznym. Nie dotyczył bowiem niewykonania zobowiązania pieniężnego, ale korzyści utraconych przez powoda w związku z wykorzystaniem przez stronę pozwaną, przy nabyciu akcji fabryki, dokumentów sporządzonych przez powoda, jego wiedzy, doświadczenia i osobistych starań. Dlatego wywody uzasadnienia tego wyroku nie przemawiają za za-kwalifikowaniem spornego przychodu jako odszkodowania.

Organ wyjaśnił, że nadpłatą w rozumieniu art. 72 § 1 pkt 1 O.p. jest kwota nadpłaconego lub nienależnie zapłaconego podatku. Stosownie do art. 75 § 2 pkt 1 lit. a) O.p., jeżeli podatnik w zeznaniu rocznym o wysokości osiągniętego dochodu wykazał zobowiązanie nienależne lub w wysokości większej od należnej i wpłacił zadeklarowany podatek, może złożyć wniosek o stwierdzenie nadpłaty podatku. Z przedstawionych okoliczności faktycznych nie wynika by wystąpiła nadpłata w podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem wniosek podatniczki o stwierdzenie nadpłaty jest nieuzasadniony. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie nie można było uznać, że zasądzone przez Sąd odsetki na rzecz B. C. stanowiły odszkodowanie. Podzielając stanowisko organu I instancji Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że otrzymane przez podatniczkę odsetki ustawowe od nieterminowej płatności za akcje pracownicze [...] należy zakwalifikować do przychodów z "innych źródeł", o których mowa w art. 10 ust. pkt 9 u.p.d.o.f.

W skardze z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżąca wniosła o zmianę zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającą ją decyzją Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. w części dotyczącej odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 r. w kwocie [...]zł, poprzez uznanie nadpłaty w całości za uzasadnioną i orzeczenie jej zwrotu na rzecz podatnika zgodnie z wnioskiem.

Uzasadniając skargę stwierdziła, że zastrzeżenia budzi pogląd, w kwestii zaliczenia osiągniętego przychodu - zgodnie z wyrokiem z dnia [...] marca 2007 r. Sądu Rejonowego dla W. [...] w W. sygn. akt [...] [...], w części dotyczącej odsetek ustawowych i fakt przyjęcia, że stanowią one przychód podatnika określony w art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f. Zdaniem skarżącej charakter prawny zasądzonych w wyroku odsetek, ich ścisłe powiązanie z należnością główną wskazuje, że dochody te można zaliczyć do dochodów z praw majątkowych. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że zasądzone wyrokiem odsetki pomimo ich charakteru ubocznego i pochodnego względem wierzytelności głównej, nie dzielą losu tej wierzytelności, a czyniąc to, w sposób dowolny rozszerzył katalog źródeł dochodu z art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.

Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wyrokiem z dnia 4 lutego 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 936/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził na rzecz skarżącej kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pismem z dnia [...] marca 2016 r. Dyrektor Izby Skarbowej, reprezentowany przez pełnomocnika, złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku wnosząc o uchylenie wyroku w całości i oddalenie skargi. Ponadto organ wniósł o przeprowadzenie rozprawy oraz zasądzenie na rzecz organu zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 10 ust. 1 pkt 7 u.p.d.o.f. poprzez uznanie, że odsetki za nieterminowe uiszczenie ceny za zbyte akcje powinny być zakwalifikowane do tego samego źródła co przychód z odpłatnego zbycia akcji (tj. przychodów z kapitałów pieniężnych i praw majątkowych) oraz niewłaściwe uznanie, że organy podatkowe obu instancji dokonały błędnej wykładni art. 10 ust. 1 pkt 9 w zw. z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.

Odpowiadając na skargę kasacyjną pełnomocnik skarżącej wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Uchwałą z dnia 06 czerwca 2016 r. o sygn. akt II FPS 2/16 Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że odsetki za nieterminowe uiszczenie ceny za zbyte akcje powinny zostać zaliczone do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.

Wnioskiem z dnia [...] października 2016 r., złożonym w biurze podawczym Sądu w dniu [...] października 2016 r., skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika, na podstawie art. 207 § 2 P.p.s.a., wystąpiła o odstąpienie przez Sąd od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości, albowiem w sprawie ziścił się przypadek szczególnie uzasadniony, o którym mowa w tym przepisie, tj. jej zakończenie wymagało podjęcia uchwały przez NSA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Zgodnie z art. 179a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej: "P.p.s.a.") jeżeli przed przedstawieniem skargi kasacyjnej Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu wojewódzki sąd administracyjny stwierdzi, że w sprawie zachodzi nieważność postępowania albo podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione, uchyla zaskarżony wyrok lub postanowienie rozstrzygając na wniosek strony także o zwrocie kosztów postępowania kasacyjnego i na tym samym posiedzeniu ponownie rozpoznaje sprawę. Od wydanego orzeczenia przysługuje skarga kasacyjna.

Kluczowe dla prawidłowej interpretacji przytoczonego przepisu jest ustalenie znaczenia sformułowania "podstawy skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione". W ocenie Sądu rozpoznającego niniejszą sprawę oczywiste usprawiedliwienie podstaw skargi kasacyjnej zachodzi w przypadku, gdy jasnym jest, że zarzuty te zasługują na uwzględnię. Podstawy wywiedzionej skargi kasacyjnej są oczywiście usprawiedliwione w sytuacji, gdy sąd podziela zarzuty i żądania skargi kasacyjnej, uznając swoją pomyłkę w tym zakresie (por.: postanowienie NSA z dnia 06 stycznia 2010 r., sygn. akt I OZ 1173/09, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

W kontekście powyższych rozważań należy zauważyć, że NSA w poszerzonym składzie w uchwale z dnia 06 czerwca 2016 r. o sygn. akt II FPS 2/16 (dostępna pod adresem internetowym www.orzeczenia.nsa.gov.pl; System Informacji Prawnej LEX nr 2050210) orzekł, że odsetki za nieterminowe uiszczenie ceny za zbyte akcje powinny zostać zaliczone do przychodów z innych źródeł, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 9 w związku z art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f.

Zgodnie z art. 269 § 1 P.p.s.a., jeżeli jakikolwiek skład sądu administracyjnego rozpoznający sprawę nie podziela stanowiska zajętego w uchwale składu siedmiu sędziów, całej Izby albo w uchwale pełnego składu Naczelnego Sądu Administracyjnego, przedstawia powstałe zagadnienie prawne do rozstrzygnięcia odpowiedniemu składowi. Przepis art. 187 § 1 i 2 stosuje się odpowiednio. Przytoczony ostatnio przepis nie pozwala żadnemu składowi sądu administracyjnego rozstrzygnąć innej sprawy w sposób sprzeczny ze stanowiskiem zawartym w uchwale powiększonego składu NSA. Skład, który nie podziela wspomnianego stanowiska, może jedynie ponownie przedstawić dane zagadnienie odpowiedniemu składowi powiększonemu (por.: postanowienie NSA z dnia 10 stycznia 2013 r., sygn. akt II FSK 824/10, dostępne pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Mając zatem na uwadze, że wyrażony w przywołanej uchwale pogląd wiąże wszystkie składy sądów administracyjnych stwierdzić należało, że podstawy skargi kasacyjnej - zarzucające wyrokowi tutejszego Sądu z dnia 4 lutego 2016 r. o sygn. akt I SA/Po 936/15 naruszenie prawa materialnego, tj. art. 10 ust. 1 pkt 7 i 9 w zw. art. 20 ust. 1 u.p.d.o.f. - są oczywiście usprawiedliwione.

Mając na uwadze treść w/w uchwały należy stwierdzić, że poddana sądowej kontroli decyzja Dyrektora Izby Skarbowej, jak i poprzedzającą ją decyzja organu I instancji odpowiadają prawu. Trafnie bowiem organy podatkowe wskazały, że przychód z tytułu odsetek za zwłokę w zapłacie za zbyte akcje należy zaliczyć do przychodów z innych źródeł. Odsetki te zostały zatem przez stronę skarżącą zasadnie wykazane do opodatkowania w pierwotnie złożonej deklaracji PIT-36, jako przychód podlegający opodatkowaniu na zasadach ogólnych, z uwagi na co brak jest przesłanek do stwierdzenia nadpłaty podatku w tym zakresie.

W konsekwencji uznać należy, że organy podatkowe prawidłowo zakwalifikowały przychód uzyskany z tytułu odsetek za opóźnienie w zapłacie należności za sprzedane akcje jako przychód z innego źródła (art. 10 ust. 1 pkt 9 u.p.d.o.f.).

Uwzględniając powyższe Sąd, działając na podstawie art. 179a w zw. z art. 151 P.p.s.a., uchylił wyrok z dnia 4 lutego 2016 r., o sygn. akt I SA/Po 936/15, a skargę jako bezzasadną oddalił.

O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o treść art. 179a, art. 203 pkt 2, art. 205 § 2 i art. 207 § 2 P.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804). Na zasądzony zwrot kosztów postępowania kasacyjnego składa się wpis od skargi kasacyjnej w kwocie [...]- zł oraz minimalne wynagrodzenie radcy prawnego należne na podstawie w/w rozporządzenia, tj. nie mniej niż 240,- zł. Miarkując wysokość wynagrodzenia pełnomocnika organu Sąd kierował się dyspozycją art. 207 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd może w szczególnie uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości lub w części. Ustalając, czy w danej sprawie zachodzi uzasadniony przypadek w rozumieniu tego przepisu Sąd zbadał m.in. nakład pracy pełnomocnika oraz stopień zawiłości sprawy. Zasądzając wynagrodzenie pełnomocnika Sąd wziął pod uwagę znany mu z urzędu fakt, że do Sądu wniesiono wiele analogicznej treści skargi kasacyjnych w tożsamych rodzajowo sprawach. Zarzuty oraz argumentacja wniesionych skarg kasacyjnych są zbieżne, co wynika z powtarzalności danego rodzaju spraw. Skargi kasacyjne są przygotowane przez jeden zespół pełnomocników organu podatkowego. Powyższe okoliczności, zdaniem Sądu, dają podstawę do miarkowania kosztów zastępstwa procesowego.