Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1783/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Rynku Rolnego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Beata Krajewska, Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, , Protokolant ref.staż. - Anna Głowacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2015 r. sprawy ze skargi S. W. na decyzję Prezesa Agencji Rynku Rolnego z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia nadzwyczajnego wsparcia dla producentów owoców i warzyw oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] Prezes Agencji Rynku Rolnego utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału Terenowego Agencji Rynku Rolnego w K. z dnia [...] grudnia 2014 r. nr [...] odmawiającą udzielenia S. W. wsparcia z tytułu tymczasowego nadzwyczajnego wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

w dniu 4 września 2014 r. producent owoców S. W. złożył w OT ARR w K. Powiadomienie o zamiarze przeprowadzenia wycofania produktu w postaci śliwek wraz z oświadczeniem dotyczącym deklaracji działek rolnych, powiadamiając o zamiarze wycofania 20000 kg śliwek uprawianych na powierzchni 2,76 ha.

Następnie w dniu 11 września 2014 r. skarżący dokonał wycofania z rynku produktów przekazując łącznie 20004 kg śliwek do S. w O. w celu ich bezpłatnej dystrybucji.

W związku z Powiadomieniem, w trybie art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) Nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. ustanawiającego tymczasowe nadzwyczajne środki wsparcia dla producentów niektórych owoców i warzyw oraz zmieniającego rozporządzenie delegowane (UE) nr 913/2014 (Dz. UE. L. 2014, poz. 259.2; dalej: rozporządzenie delegowane), w dniu 11 września 2014 r. przeprowadzono kontrolę pod nadzorem kontrolerów WIJHARS w K., z których sporządzono Świadectwa zgodności z normami handlowymi Unii Europejskiej dla świeżych owoców i warzyw 006484 oraz Protokół kontroli jakości handlowej świeżych owoców i warzyw wycofywanych z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji nr [...].

Z uwagi na przekroczenie kwoty wskazanej w art. 2 rozporządzenia delegowanego w dniu 10 września 2014 r. Komisja Europejska, działając na podstawie art. 9 tego rozporządzenia, wstrzymała przyjmowanie dalszych powiadomień w zakresie operacji wycofania dla plonów wskazanych w art. 1 ust. 2 rozporządzenia delegowanego. Poinformowano jednocześnie, że rozpatrywane będą tylko Powiadomienia złożone pomiędzy 18 sierpnia 2014 r. a 3 września 2014 r. Stosowną informację Agencja Rynku Rolnego przekazała osobom zainteresowanym poprzez umieszczenie komunikatu na stronie internetowej Agencji w dniu 10 września 2014 r.

W dniu 17 września 2014 r. do OT ARR w K. wpłynął wniosek skarżącego wraz z załącznikami, w tym Świadectwem potwierdzenia przekazania produktów wycofanych z rynku, w którym składając oświadczenie dotyczące deklaracji działek rolnych, ( część C), skarżący powiadomił o wycofaniu 20000 kg śliwek i wniósł o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia.

Po rozpatrzeniu wniosku Dyrektor Oddziału decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. odmówił udzielenia skarżącemu wnioskowanego wsparcia z tytułu wycofania z rynku produktu w postaci śliwki, stwierdzając, że Powiadomienie zostało złożone po dniu 3 września 2014 r. czyli poza okresem umożliwiającym jego przyjęcie i dalsze procedowanie.

Skarżący wniósł odwołanie od rozstrzygnięcia organu pierwszej instancji, po którego rozpoznaniu Prezes ARR decyzją z dnia [...] lutego 2015 r. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Oddziału.

Uzasadniając decyzję organ odwoławczy wskazał, iż zasady wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej określają przepisy rozporządzenia delegowanego oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 4 września 2014 r. w sprawie realizacji przez Agencję Rynku Rolnego zadań związanych z ustanowieniem tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw w związku z zakazem ich przywozu z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej (Dz. U. z 2014 r., poz. 1190; dalej: rozporządzenie krajowe). Zgodnie z § 4 ust. 2 rozporządzenia krajowego w związku z art. 1 rozporządzenia delegowanego nadzwyczajne unijne środki wsparcia obejmują operacje wycofania z rynku, zielonych zbiorów i niezbierania plonów określonych owoców i warzyw prowadzone w okresie od dnia 18 sierpnia do 30 listopada 2014 r.

Prezes ARR stwierdził, że rozporządzenie krajowe, które weszło w życie 5 września 2014 r., w § 4 ust. 3-5 wprowadziło obowiązek powiadamiania o zamiarze dokonania operacji na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARR, najpóźniej na 2 dni przed dniem planowanego dokonywania tej operacji, stanowiąc jednocześnie w § 11, że powiadomienia o zamiarze dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, złożone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia podlegają rozpatrzeniu.

Organ odwoławczy podał, że zgodnie z art. 9 akapit 2 rozporządzenia delegowanego w przypadku, gdy Komisja stwierdzi, na podstawie powiadomień, że pomoc finansowa Unii, która ma zostać przyznana w wyniku tych powiadomień, przekroczy jedną kwotę lub większą liczbę kwot ustanowionych w art. 2, niezwłocznie informuje wszystkie Państwa członkowskie, że nie będzie przyjmowała dalszych powiadomień dotyczących wszystkich produktów lub dalszych powiadomień dotyczących produktów, w odniesieniu do których przyznana kwota została przekroczona, w zależności od przypadku. Stosownie natomiast do treści art. 9 akapit 3 w przypadku gdy Komisja nie przyjęła powiadomienia przed poinformowaniem państw członkowskich o swoich ustaleniach zgodnie z akapitem drugim, nie przyznaje się żadnej pomocy finansowej Unii na dane operacje wycofania, niezbierania plonów lub zielonych zbiorów.

Organ odwoławczy wyjaśnił, że Agencja Rynku Rolnego, zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt a i b rozporządzenia delegowanego, w dniu 4 września 2014 r. (czwartek) dokonała powiadomienia Komisji Europejskiej o powiadomieniach złożonych w terminie od dnia 18 sierpnia do dnia 30 sierpnia 2014 r., a w dniu 8 września 2014 r. (poniedziałek) o powiadomieniach złożonych w terminie od dnia 1 września do dnia 3 września 2014 r. Natomiast w dniu 10 września 2014 r. Komisja Europejska, ze względu na przekroczenie dostępnej kwoty, wstrzymała przyjmowanie dalszych powiadomień i ogłosiła, iż rozpatrywaniu podlegać będą jedynie Powiadomienia złożone pomiędzy 18 sierpnia 2014 r. a 3 września 2014 r. W konsekwencji nie zostanie udzielona żadna pomoc finansowa w stosunku do producentów, którzy złożyli swoje powiadomienia po 3 września 2014 r. Przekazanie owoców przez skarżącego miało miejsce w dniu 11 września 2014 r., tj. przed dokonaniem zgłoszenia do Komisji Europejskiej o powiadomieniach złożonych w dniu 4 września 2014 r.., które zgodnie z art. 8 rozporządzenia delegowanego miało nastąpić w dniu 11 września 2014 r., jednakże z uwagi na ukazanie się w dniu 10 września 2014 r. informacji Komisji o zaprzestaniu przyjmowania powiadomień oraz nierozpatrywaniu powiadomień złożonych po 3 września 2014 r., państwa członkowskie nie dokonywały już dalszych zgłoszeń.

Prezes ARR podkreślił, iż skarżący składając w dniu 4 września 2014 r., Powiadomienie oświadczył, że wyraża zgodę i przyjmuje do wiadomości, że decydując się na podjęcie czynności objętych Powiadomieniem przed opublikowaniem obowiązujących przepisów krajowych ( weszły one w życie 5 września 2014 r.) ponosi ryzyko podjęcia czynności objętych Powiadomieniem, a wykonanie, w zakresie złożonego Powiadomienia, czynności przez Agencję Rynku Rolnego lub inne instytucje następuje warunkowo, jeżeli wycofane z rynku owoce lub warzywa zostaną objęte dofinansowaniem ze środków UE oraz w przypadku zakwalifikowania deklaracji do rekompensaty, jeżeli zostaną spełnione wymogi w zakresie udokumentowania ilości i jakości owoców lub warzyw podlegających wycofaniu. Ponadto składając Wniosek o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia – skarżący zadeklarował, że zobowiązuje się do przestrzegania Warunków uczestnictwa w mechanizmie - Tymczasowe nadzwyczajne wsparcie producentów owoców i warzyw - opracowanych m.in. z uwzględnieniem przytoczonych powyżej przepisów prawa, a zatem znane mu były zasady działania ww. mechanizmu. Tym samym skarżący był świadomy swoich praw i obowiązków oraz ewentualnych obciążeń.

W skardze na powyższą decyzję Prezesa ARR skarżący wniósł o uchylenie decyzji organu II instancji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji o zasądzenie kosztów postępowania sądowego i zarzucił naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj.:

– art. 7 oraz 77 k.p.a. poprzez dowolną ocenę dowodową, która narusza zasady swobodnej oceny dowodowej i zaniechania wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, a to przez nie wyjaśnienie stanu faktycznego co do daty i godziny otrzymania przez skarżącego informacji o wstrzymaniu przyjmowania powiadomień przez Komisję Europejską, daty i godziny przekazania przez skarżącego śliwek do B. w O., spełnienia przez skarżącego wszystkich warunków otrzymania wsparcia finansowego z Unii,

– art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego poprzez przyjęcie, że przekazanie (wycofanie) owoców oraz wniosek o udzielenie z tego tytułu wsparcia nastąpiły po terminie przyjmowania powiadomień przez Komisję, podczas gdy skarżący na skutek błędów proceduralnych leżących wyłącznie po stronie organu powziął wiadomość o wstrzymaniu przyjmowania powiadomień już po dokonaniu czynności wycofania owoców z rynku,

– art. 8 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie polegające na prowadzeniu postępowania w sposób niebudzący zaufania obywateli do władzy publicznej, przez mechaniczne stosowanie prawa, nie bacząc przy tym na zasady współżycia społecznego, dobro jednostki oraz cel ustanowionych tymczasowych, nadzwyczajnych środków wsparcia producentów niektórych owoców i warzyw,

naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy w postaci:

- art. 4 ust.1a Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. poprzez jego błędną wykładnię i wadliwe przyjęcie, że zachodzą przesłanki do odmowy przyznania skarżącemu wsparcia, podczas gdy skarżący spełnił warunki niezbędne do udzielenia wsparcia, o które zwrócił się w związku z kryzysem jaki w sektorze owoców i warzyw spowodowało wprowadzenie zakazu przywozu niektórych produktów z Unii do Rosji,

- art. 10 ust. 2 Rozporządzenia delegowanego Komisji (UE) nr 932/2014 z dnia 29 sierpnia 2014 r. poprzez jego błędna wykładnię i wadliwe przyjęcie, że Agencja Rynku Rolnego jako organ upoważniony poinformowała w sposób prawidłowy i rzetelny skarżącego o wstrzymaniu przyjmowania powiadomień przez Komisję Europejską, co w konsekwencji skutkowało wydaniem decyzji odmawiającej udzielenia wsparcia finansowego skarżącemu – co w konsekwencji skutkowało naruszeniem art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego błędne zastosowania i utrzymanie w mocy wadliwej decyzji.

W uzasadnieniu skargi pokreślono, że skarżący złożył Powiadomienie w dniu 4 września 2014 roku, które spełniało wymogi formalne, a Agencja Rynku Rolnego poinformowała skarżącego o pozytywnym jego rozpatrzeniu. W ślad za złożonym Powiadomieniem za zgodą Agencji skarżący rozpoczął procedurę wycofywania śliwek z rynku. W dniu 11 września 2014 r. po przeprowadzonej kontroli przeprowadzonej przez Wojewódzkiego Inspektora Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych w K. ( co nastąpiło na wniosek organu), skarżący przekazał 20004 kg śliwek na rzecz Banku Żywności celem ich bezpłatnej dystrybucji, co upoważniało go do złożenia wniosku o udzielenie nadzwyczajnego wsparcia. Skarżący dokonał przekazania śliwek w dniu 11 września 2014 r. przed godz. 11:40 - o czym świadczy data i godzina wystawienia faktury, tymczasem organ poinformował skarżącego o wstrzymaniu przyjmowania powiadomień przez Komisję o godz. 13:31 najpierw mailem a następnie telefonicznie, a więc juz po przekazaniu owoców Bankowi Żywności. Procedura wycofywania owoców odbywała sie za zgodą organu, w związku z czym odmowa przyznania wsparcia stanowi rażące nadużycie prawa przez wprowadzenie obywatela w błąd. Agencja jeszcze w dniu 10 września 2014 r. mając wiedzę o wstrzymaniu powiadomień przez Komisję Europejską powinna telefonicznie powiadomić skarżącego jako producenta o tym fakcie tak jak i odbiorców ujętych w Rejestrze uznanych organizacji charytatywnych o zakazie przyjęć - te ostatnie - z mocy art. 80.2.B rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z 7 czerwca 2011 r. w związku z rozporządzeniem Rady Ministrów z 4 września 2014 r. Skarżący podkreślił, że poprzez odmowę udzielenia pomocy nie został spełniony cel rozporządzenia nr 543/2011, którym jest pomoc finansowa producentom owoców i warzyw ponieważ skarżący jej nie otrzymał ale poniósł jeszcze stratę w wysokości 27505,56 zł.

W odpowiedzi na skargę Prezes ARR wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje:

Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.

Badając niniejszą sprawę w powyższych ramach i w oparciu o akta sprawy, Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa, które skutkowałyby koniecznością wyeliminowania z obrotu prawnego zaskarżonej decyzji.

Przypomnieć należy, że zasady wypłacania tymczasowych nadzwyczajnych środków wsparcia wypłacanych w związku z zakazem przywozu niektórych owoców i warzyw z Unii Europejskiej do Federacji Rosyjskiej określają przepisy rozporządzenia delegowanego oraz rozporządzenia krajowego. Zgodnie z § 4 ust. 1 rozporządzenia krajowego w związku z art. 1 rozporządzenia delegowanego, nadzwyczajne unijne środki wsparcia obejmują operacje wycofania z rynku, zielonych zbiorów i niezbierania plonów określonych owoców i warzyw prowadzone w okresie od dnia 18 sierpnia do 30 listopada 2014 r.

Zasady naliczania pomocy finansowej za wycofanie z rynku dla producentów, którzy nie są członkami organizacji producentów określone zostały w art. 4 rozporządzenia delegowanego. Produkt można było poddać operacji wycofania z rynku w celu bezpłatnej dystrybucji, o której mowa w art. 34 ust. 4 rozporządzenia (UE) nr 1308/2013. Zgodnie z art. 4 ust. 3 rozporządzenia delegowanego producenci, którzy nie są członkami uznanej organizacji producentów, zobowiązani byli do zawarcia umowy z uznaną organizacją producentów w odniesieniu do całkowitej ilości produktów, które mają zostać dostarczone na mocy w/w artykułu. Stosownie do art. 4 ust. 5 rozporządzenia delegowanego producentom nie będącym członkami uznanej organizacji producentów umożliwiono, po spełnieniu przesłanek z tego przepisu, zastąpienie zawarcia umowy, powiadomieniem właściwego organu państwa członkowskiego, przy czym na potrzeby takiego powiadomienia ma odpowiednie zastosowanie art. 78 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011.

Rozporządzenie krajowe, które weszło w życie 5 września 2014 r., w § 4 ust. 3-5 wprowadziło obowiązek powiadamiania o zamiarze dokonania operacji na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARR, najpóźniej na 2 dni przed dniem planowanego dokonania tej operacji, stanowiąc jednocześnie w § 11, że powiadomienia o zamiarze dokonania operacji, z tytułu której przysługuje wsparcie, złożone przed dniem wejścia w życie rozporządzenia podlegają rozpatrzeniu. Obowiązek składania powiadomień jest ściśle powiązany z obowiązkiem przeprowadzenia kontroli. W myśl art. 7 ust. 1 rozporządzenia delegowanego operacje wycofania, o których mowa w art. 3 i 4 tego rozporządzenia, podlegają kontrolom pierwszego szczebla zgodnie z art. 108 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011, przy czym w odniesieniu do operacji wycofania, o których mowa w art. 4 ust. 5, kontrole obejmują 100 % danych obszarów produkcji. Ponadto operacje wycofania, o których mowa w art. 3 i 4 rozporządzenia delegowanego, podlegają kontrolom drugiego szczebla zgodnie z art. 109 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 (art. 7 ust. 3 rozporządzenia delegowanego).

Wskazać również należy, że zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt a i b rozporządzenia delegowanego Państwa członkowskie miały dokonywać powiadamiania Komisji o złożonych powiadomieniach:

• w każdy poniedziałek (przed 12.00 w południe czasu brukselskiego) o powiadomieniach otrzymanych zgodnie z art. 78 ust. 1 i art. 85 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 od poniedziałku do środy poprzedniego tygodnia; oraz

• w każdy czwartek (przed 12.00 w południe czasu brukselskiego) o powiadomieniach otrzymanych zgodnie z art. 78 ust. 1 i art. 85 ust. 2 rozporządzenia wykonawczego (UE) nr 543/2011 od czwartku do soboty poprzedniego tygodnia.

W przypadku, gdy Komisja stwierdzi, na podstawie powiadomień, że pomoc finansowa Unii, która ma zostać przyznana w wyniku tych powiadomień, przekroczy jedną kwotę lub większą liczbę kwot ustanowionych w art. 2, niezwłocznie informuje wszystkie Państwa członkowskie, że nie będzie przyjmowała dalszych powiadomień dotyczących wszystkich produktów lub dalszych powiadomień dotyczących produktów, w odniesieniu do których przyznana kwota została przekroczona, w zależności od przypadku (art. 9 akapit 2 rozporządzenia delegowanego). Stosownie natomiast do treści art. 9 akapit 3 rozporządzenia delegowanego w przypadku gdy Komisja nie przyjęła powiadomienia przed poinformowaniem państw członkowskich o swoich ustaleniach zgodnie z akapitem drugim, nie przyznaje się żadnej pomocy finansowej Unii na dane operacje wycofania, niezbierania plonów lub zielonych zbiorów.

Uwzględniając powyższe regulacje unijne Agencja Rynku Rolnego w dniu 4 września 2014 r. (czwartek) dokonała powiadomienia Komisji Europejskiej o powiadomieniach złożonych w terminie od dnia 18 sierpnia do dnia 30 sierpnia 2014 r., a w dniu 8 września 2014 r. (poniedziałek) o powiadomieniach złożonych w terminie od dnia 1 września do dnia 3 września 2014 r.

W dniu 10 września 2014 r. Komisja wstrzymała przyjmowanie dalszych powiadomień ze względu na przekroczenie dostępnej kwoty i ogłosiła, że rozpatrywaniu podlegać będą jedynie Powiadomienia złożone pomiędzy 18 sierpnia 2014 r. a 3 września 2014 r. W tym samym dniu Agencja Rynku Rolnego przekazała stosowną informację zainteresowanym podmiotom umieszczając na stronie internetowej komunikat, co było zgodne z § 8 ust. 1 rozporządzenia krajowego w zw. z art. 10 ust. 2 rozporządzenia delegowanego.

W rozpatrywanej sprawie niesporne jest, że skarżący złożył Powiadomienie w dniu 4 września 2014 r. czyli przed poinformowaniem państw członkowskich przez Komisję – na podstawie art. 9 akapit 2 rozporządzenia delegowanego - o nie przyjmowaniu powiadomień w związku z przekroczeniem maksymalnej kwoty pomocy finansowej, określonej w art. 2 rozporządzenia delegowanego. W dniu 11 września 2014 r. skarżący dokonał wycofania z rynku produktów, przekazując łącznie 20004 kg śliwek do S. w K. w ramach bezpłatnej dystrybucji. Wycofany produkt zgodny był z normami handlowymi Unii Europejskiej. Powiadomienie skarżącego nie zostało przyjęte przez Komisję jako złożone po 3 września 2014 r. i nie kwalifikowało się do wypłaty pomocy finansowej Unii. Zaistniały zatem okoliczności określone w art. 9 akapit 3 rozporządzenia delegowanego uniemożliwiające przyznanie pomocy finansowej Unii na operację wycofania.

W świetle powyższych regulacji prawnych i niespornego w sprawie stanu faktycznego zaskarżoną decyzję Prezesa ARR należało uznać za prawidłową.

Nieuzasadnione są zatem zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów rozporządzenia delegowanego oraz przepisów rozporządzenia krajowego. Skarżący składając w dniu 4 września 2014 r. Powiadomienie wyraził zgodę na to, że decydując się na podjęcie czynności objętych powiadomieniem przed opublikowaniem obowiązujących przepisów krajowych – ryzyko podjęcia czynności objętych powiadomieniem obciąża producenta a wykonanie czynności przez ARR, w zakresie złożonego powiadomienia, następuje warunkowo, jeżeli wycofane z rynku owoce zostaną objęte dofinansowaniem ze środków UE oraz w przypadku zakwalifikowania deklaracji do rekompensat, jeżeli zostaną spełnione wymogi w zakresie udokumentowania ilości i jakości owoców podlegających wycofaniu. Jednocześnie skarżący oświadczył, że w przypadku nie zakwalifikowania powiadomienia do rekompensaty złożona deklaracja nie stanowi podstawy dochodzenia jakichkolwiek roszczeń przez producenta owoców. Zatem wbrew stanowisku skarżącego przepisy prawa regulujące zasady udzielania wsparcia nie uległy zmianie i nie działały wstecz, lecz od początku były sformułowane warunkowo, o czym zresztą skarżący wiedział od momentu złożenia Powiadomienia w dniu 4 września 2014 r. Wobec znanego skarżącemu mechanizmu udzielania unijnej pomocy finansowej dla producentów, którzy nie są członkami organizacji producenckich, skarżący nie może skutecznie powoływać się na to, że na wniosek Agencji z 5 września 2014 r. skierowany do Wojewódzkiego Inspektora WIJHARS przeprowadzona została u niego kontrola jakości owoców, ponieważ w dniu wysłania przedmiotowego wniosku Agencja nie mogła wiedzieć, że 10 września 2014 r. Komisja Europejska poweźmie decyzję o zaprzestaniu przyjmowania zgłoszeń Państw członkowskich w zakresie powiadomień złożonych po 3 września 2014 r. Jak wskazano już powyżej przepisy regulujące udzielania wsparcia nie uległy zmianie, natomiast do godzin wieczornych 10 września 2014 r. nie był znany termin, kiedy Komisja stwierdzi – zgodnie z art. 9 akapit 2 rozporządzenia delegowanego - na podstawie otrzymanych ze wszystkich państw członkowskich powiadomień, że pomoc finansowa Unii, która ma zostać przyznana w wyniku tych powiadomień, przekroczy maksymalne kwoty pomocy określone w art. 2 rozporządzenia delegowanego. Zgodnie z informacją Komisji z 10 września 2014 r. powiadomienia złożone po 3 września 2014 r., w tym również skarżącego, nie były przyjmowane przez Komisję i nie kwalifikowały się do wypłaty unijnej pomocy finansowej. W tej sytuacji niezasadne jest twierdzenie skarżącego, że wypełnił wszystkie warunki dla otrzymania wsparcia oraz, że działanie organu było działaniem, które wprowadziły skarżącego w błąd. Należy podkreślić, że zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia delegowanego "W przypadku gdy Komisja poinformowała państwa członkowskie, że nie będzie przyjmowała dalszych powiadomień dotyczących wszystkich produktów lub dalszych powiadomień dotyczących produktów, w odniesieniu do których przyznana kwota została przekroczona, państwa członkowskie informują odpowiednio organizacje producentów i producentów. W szczególności państwa członkowskie informują organizacje producentów i producentów o tym, że powiadomienia dotyczące ich operacji nie będą przyjmowane przez Komisję zgodnie z art. 9 akapit drugi oraz że nie kwalifikują się oni do wypłaty pomocy finansowej Unii zgodnie z art. 11 w odniesieniu do tych powiadomień". Treść przepisów rozporządzenia delegowanego nie wskazuje w jaki sposób państwa członkowskie mają spełnić wymóg odpowiedniego informowania, zatem określenie tego sposobu leżało w kompetencjach tych państw, co w odniesieniu do Polski zostało określone w rozporządzeniu krajowym w § 8 ust. 1. Z obowiązku tego organ wywiązał się publikując informację stosownej treści na swojej stronie internetowej, zatem nie można mu postawić zarzutu, że nie powiadomił w dniu 10 września 2014 r. telefonicznie skarżącego o tym, że jego powiadomienie nie będzie przyjęte, jak również, ze nie dopełnił tego obowiązku w odniesieniu do organizacji charytatywnych odbiorców produktów, podlegających potencjalnemu wsparciu. To, że następnego dnia niezależnie od zamieszczenia informacji na stronie internetowej, pracownicy Agencji powiadomili indywidualnie skarżącego jak również Bank Żywności o decyzji podjętej przez Komisję Europejską, nie może przemawiać na niekorzyść Agencji. Podkreślić przy tym należy, że wbrew stanowisku skarżącego z treści art. 80.2.B rozporządzenia wykonawczego Komisji (UE) nr 543/2011 z 7 czerwca 2011 r. w zw. z treścią przepisów rozporządzenia krajowego, nie można wyprowadzać wniosku o obowiązku informacji organizacji charytatywnych, mających prawo odbioru produktów wycofanych z rynku o decyzji Unii Europejskiej podejmowanej na podstawie art. 9 akapit 2 rozporządzenia delegowanego.

W ocenie Sądu nie są uzasadnione zarzuty skargi dotyczące naruszenia przepisów k.p.a. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o Agencji Rynku Rolnego i organizacji niektórych rynków rolnych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 633 ze zm.) – jeżeli przepisy ustawy albo przepisy odrębne nie stanowią inaczej, do postępowań w sprawach indywidualnych, rozstrzyganych w drodze decyzji przez dyrektorów oddziałów terenowych oraz Prezesa Agencji, stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, z wyłączeniem art. 7, art. 9, art. 10, art. 75 § 1, art. 77 § 1 oraz art. 81. W świetle powyższego przepisu w postępowaniu zainicjowanym wnioskiem skarżącego nie obowiązywała zasada prawdy obiektywnej co oznacza, że Prezes ARR wydając zaskarżoną decyzję nie był zobligowany, wbrew odmiennemu stanowisku skarżącego, do podejmowania z urzędu wszelkich czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes strony (art. 7 k.p.a.) oraz do wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego (art. 77 § 1 k.p.a.). Organ orzekający nie był związany również zasadą udzielania informacji stronom postępowania administracyjnego, uregulowaną w art. 9 k.p.a., w zakresie udzielania informacji o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków, będących przedmiotem postępowania administracyjnego. W ocenie Sądu organy orzekające w obu instancjach działały na podstawie mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa (krajowych jak i unijnych), zgodnie z zasadą praworządności określoną w art. 6 k.p.a., co pozwoliło na prawidłowe rozstrzygniecie w ramach zgromadzonego materiału dowodowego.

Wobec powyższego, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji.