Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 3130/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-04-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.33 pkt 6, art.29 par.1, art.26 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 1015
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Maciej Kurasz (sprawozdawca), Sędzia WSA Anna Wesołowska, Protokolant starszy referent Karol Kodym, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi M. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] października 2013 r. nr [...] w przedmiocie uznania za niezasadne zarzutów zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym oddala skargę


UZASADNIENIE

1. Z przedłożonych Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wszczął i prowadzi postępowanie egzekucyjne wobec M. N. - dalej: "Skarżący" na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2011 r. o nr [...] obejmującego zaległości z tytułu podatku dochodowego w wysokości 19% pobieranego od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej za rok 2004 w wysokości należności głównej 160.598,70 zł wraz z należnymi od tej zaległości odsetkami. Zawiadomieniem z dnia 26 października 2011 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego świadczenie z zaopatrzenia emerytalnego oraz z ubezpieczenia społecznego w ZUS Oddział w S.. Pismem z dnia 2 listopada 2011 r. dłużnik zajętej wierzytelności poinformował, iż wysokość świadczenia od 1 listopada 2011 r. wynosi miesięcznie 2.979,65 zł. a potrącenie wprowadzono od należności za listopad 2011 r. Zawiadomieniem z dnia 26 października 2011 r. organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego w [...] oddział w S.. W piśmie z dnia 10 listopada 2011 r. bank [...] poinformował, iż istnieją przeszkody w prowadzeniu egzekucji spowodowane brakiem środków przekraczających kwotę wolną od zajęcia na rachunku. Zawiadomieniem z 26 października 2011 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. dokonał zajęcia wierzytelności pieniężnej u N. sp. z o.o. Pismem z dnia 10 listopada 2011 r. N. sp. z o.o. oświadczyła, iż uznaje zajęte wierzytelności.

2. Pismem z dnia 10 listopada 2011 r. Skarżący na podstawie art. 33 pkt 1, 3, 6 i 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012 r. poz. 1015 ze zm.) - dalej: "u.p.e.a." złożył zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego i wniósł jednocześnie o umorzenie prowadzonego postępowania egzekucyjnego, uchylenie dokonanych czynności egzekucyjnych i wstrzymanie postępowania egzekucyjnego do czasu rozpatrzenia zarzutu. Jako podstawę wniesienia zarzutu z art. 33 pkt 6 u.p.e.a. Skarżący wskazał fakt prowadzenia w tym samym czasie egzekucji administracyjnej obejmującej tą samą zaległość na podstawie kilku tytułów wykonawczych – [...] oraz [...]. Wnosząc zarzut z art. 33 pkt 10 u.p.e.a. Skarżący zarzucił nieprawidłowe wskazanie podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku, brak informacji o stawce odsetek oraz nieprawidłowe określenie wysokości odsetek.

Podstawę wniesienia zarzutów z art. 33 pkt 1 i 3 stanowił fakt nieuwzględnienia przez organ egzekucyjny nadpłat, które w opinii Skarżącego winny być z urzędu zaliczone na poczet zaległości.

3. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2012 r. organ egzekucyjny wstrzymał postępowanie egzekucyjne do czasu rozpatrzenia zarzutów.

4. Postanowieniem z dnia [...] marca 2012 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. uznał podniesione przez Skarżącego zarzuty za niezasadne.

5. Pismem z dnia 28 marca 2012 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie do organu nadzoru, w którym wniósł o uchylenie postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] marca 2012 r. i uznanie zarzutów za zasadne.

6. Postanowieniem z dnia [...] września 2012 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. uchylił zaskarżone postanowienie w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

7. Postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. po ponownym rozpatrzeniu sprawy uznał zarzuty: wykonania lub umorzenia w całości albo w części obowiązku, przedawnienia, wygaśnięcia albo nieistnienia obowiązku, określenia egzekwowanego obowiązku niezgodne z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, niedopuszczalności egzekucji administracyjnej lub zastosowania środka egzekucyjnego oraz niespełnienia wymogów określonych z art. 27 u.p.e.a. za niezasadne. W uzasadnieniu powyższego postanowienia organ egzekucyjny wskazał, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...] zostało umorzone postanowieniem z dnia [...] października 2011 r., tym samym nie istniały przeszkody wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...]. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. stwierdził ponadto, iż przedmiotowy tytuł wykonawczy został wystawiony prawidłowo i zawiera wszystkie elementy wymienione w art. 27 u.p.e.a., tzn. zawierał wskazanie zarówno podstawy prawnej jak i rodzaju oraz stawki naliczanych odsetek. Organ egzekucyjny podkreślił, iż na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie ww. tytułu wykonawczego brak było w Urzędzie Skarbowym nadpłat w rozumieniu art. 72 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) - dalej: "ustawa Ord. pod.", a wszelkie kwoty uzyskane we wcześniejszych postępowaniach zostały zwrócone na konto Skarżącego.

Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wskazał również, iż wysokość określonej w tytule należności wynika z pomniejszenia kwoty określonej w decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tegoż tytułu wykonawczego o uiszczone przez Skarżącego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004 r. oraz powiększenia o zwróconą na podstawie złożonego przez stronę zeznania PIT 36L nadpłatę.

8. Pismem z dnia 21 marca 2013 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie, w którym wnosi o uchylenie ww. postanowienia i uznanie zarzutów za zasadne. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie: - art. 33 pkt 1 u.p.e.a. w związku z art. 76 § 1 ustawy Ord. pod. poprzez uznanie, że organ podatkowy ma prawo wystawić tytuł wykonawczy na całą zaległość podatkową bez uwzględnienia nadpłat; - art. 33 pkt 1 i art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. w związku z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ord. pod. poprzez uznanie, iż organ egzekucyjny będący jednocześnie wierzycielem nie jest obowiązany do umorzenia z urzędu postępowania egzekucyjnego w przypadku przedawnienia egzekwowanego obowiązku; - art. 33 pkt 1 u.p.e.a. poprzez prowadzenie egzekucji administracyjnej w stosunku do części obowiązku, który wygasł w skutek zapłaty przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego; - art. 33 pkt 3 u.p.e.a. poprzez określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia; - art. 33 pkt 6 w związku z art. 29 § 1 i art. 26 § 1 u.p.e.a. poprzez uznanie, iż wystawienie tytułu wykonawczego i wszczęcie egzekucji administracyjnej jest dopuszczalne w czasie, gdy toczyła się już w tym samym zakresie egzekucja administracyjna na podstawie tytułów wykonawczych dotyczących tych samych należności; - art. 33 pkt 10 w związku z art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. poprzez uznanie, że tytuł wykonawczy nr [...] zawiera prawidłową podstawę prawną podlegającego egzekucji obowiązku; - art. 33 pkt 1 i art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. w związku z art. 54 § 1 pkt 3 i art. 139 § 3 ustawy Ord. pod. poprzez błędne podanie okresu przerwy w naliczaniu odsetek; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm.) - dalej: "k.p.a." w związku z art. 18 u.p.e.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy, oceny okoliczności wskazanych przez zobowiązanego i podnoszonych przez niego twierdzeń. W uzasadnieniu zażalenia Skarżący podniósł, że organ egzekucyjny wystawił tytuł wykonawczy na całą zaległość nie uwzględniając nadpłat, a ponadto prowadził egzekucję do części obowiązku, który wygasł w skutek zapłaty przed wszczęciem postępowania oraz kwota należności powinna być pomniejszona o wpłatę, jakiej dokonał T. R. z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Skarżący stwierdził ponadto, że obowiązek uległ przedawnieniu, a postępowanie egzekucyjne winno być umorzone. Skarżący podniósł również, że tytuł wykonawczy zawiera nieprawidłową podstawę prawną, obowiązek wskazany w tytule wykonawczym został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia oraz błędnie wskazano okres przerwy w naliczaniu odsetek. Skarżący dodał również, że wystawienie tytułu wykonawczego i wszczęcie egzekucji było niedopuszczalne, gdyż toczyła się egzekucja administracyjna dotycząca tej samej należności na podstawie innych tytułów wykonawczych. Skarżący zarzucił organowi pierwszej instancji brak wszechstronnego zbadania sprawy i oceny okoliczności oraz twierdzeń wskazanych przez niego w zarzutach.

9. Dyrektor Izby Skarbowej w W. postanowieniem z dnia [...] października 2013 r. utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu odnosząc się do zarzutu, iż tytuł wykonawczy nr [...] zawiera nieprawidłową podstawę prawną podlegającego egzekucji obowiązku wyjaśnił, że wskazany tytuł wykonawczy został wystawiony na podstawie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011 r., której z kolei podstawę stanowi ustawa Ord. pod. oraz ustawa o podatku dochodowym w wysokości 19 % pobieranym od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej (poz. 29). Wysokość należności pieniężnej została wskazana w poz. 33 tj. 102.391,40 zł oraz poz. 43 - 58.207,30 zł. Termin od którego nalicza się odsetki dla poszczególnych należności głównych wskazują odpowiednio pozycje 36-3 maja 2005 r. oraz 46 - 1 czerwca 2005 r. W pozycji 71 został wskazany rodzaj pobieranych odsetek - odsetki za zwłokę. Natomiast stawka pobieranych odsetek została wskazana odpowiednio w pozycjach 34 - 14 % oraz 44-14 %. Odnosząc się z kolei do zarzucanego naruszenia art. 33 pkt 6 w związku z art. 29 § 1 i art. 26 § 1 u.p.e.a. poprzez uznanie, iż wystawienie tytułu wykonawczego i wszczęcie egzekucji administracyjnej jest dopuszczalne w czasie, gdy toczyła się już w tym samym zakresie egzekucja administracyjna na podstawie tytułów wykonawczych dotyczących tych samych należności, organ odwoławczy zaznaczył, że postanowieniem z dnia [...] marca 2013 r. Urzędu Skarbowego w S. stwierdził, iż nie istniały przeszkody do wszczęcia postępowania egzekucyjnego jak i wszczęcia egzekucji administracyjnej na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia 27 września 2011 r. Tytuły wykonawczy o nr [...] i [...] z dnia 15 lipca 2011 r. został zlikwidowany przez Dział Rachunkowości Podatkowej zawiadomieniem z dnia 27 września 2011 r. co skutkowało, iż postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych [...] i [...] z dnia 15 lipca 2011 r. zostało umorzone postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaznaczył, że egzekucja prowadzona na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] została wszczęta, gdy postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i [...] zostało zakończone, a zatem wszczęcie postępowania na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] było dopuszczalne. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy przytoczył treść art. 26 § 5 u.p.e.a., określający wszczęcie egzekucji administracyjnej a także wskazał, że wszczęta egzekucja administracyjna może zakończyć się albo poprzez wyegzekwowanie powstałych zaległości albo wskutek umorzenia postępowania egzekucyjnego. Wyjaśnił, że Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. umorzył postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...], [...] postanowieniem z dnia [...] października 2011 r. Natomiast postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] zostało wszczęte zgodnie z art. 26 § 5 pkt 2 u.p.e.a. w dniu 28 października 2011 r. Organ podatkowy mając powyższe na uwadze podkreślił, że organ wydający decyzję administracyjną jest nią związany od momentu jej podpisania, zatem od dnia 27 października 2011 r. nie toczyło się postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułów wykonawczych o nr [...] i [...], natomiast wszczęcie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] nastąpiło w dniu 28 października 2011 r. tj. w momencie gdy postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułów wykonawczych nr [...] i [...] było umorzone. Tym samym Dyrektor Izby Skarbowej nie podzielił poglądu Skarżącego jakoby w tym samym czasie funkcjonowały trzy ważne tytuły wykonawcze obejmujące tą samą zaległość. Nie toczyło się w tym samym czasie kilka egzekucji administracyjnych prowadzonych na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących tą samą zaległość. Zatem organ odwoławczy uznał za niezasadny zarzut Skarżącego określony w art. 33 pkt 6 u.p.e.a. dotyczący niedopuszczalności prowadzenia przez organ egzekucyjny dwóch postępowań egzekucyjnych tej samej należności. Odnosząc się do zarzutu z art. 33 pkt 3 u.p.e.a. tj. określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, wskazał, że decyzja Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] marca 2011 utrzymana w mocy decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. określiła należność Skarżącemu w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w wysokości 207.257,00 zł. Jednakże zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004r. jakie wpłacił Skarżący wyniosły 104.865,55 zł. Z kolei na podstawie złożonego w dniu 30 kwietnia 2005 r. zeznania PIT-361 za 2004 r. Naczelnik Urzędu Skarbowego dokonał zwrotu wykazanej nadpłaty w wysokości 58.207,24 zł. Zatem wysokość kwoty zaległości podatkowej w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. wynosi 160.598,70 zł. Dyrektor Izby Skarbowej w W. zaznaczył, iż Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. wystawiając tytuł wykonawczy od kwoty wynikającej z decyzji odjął zapłacone przez Skarżącego zaliczki oraz dodał zwróconą nadpłatę, która jest różnicą wpłaconych zaliczek i należnego. Z wyżej przytoczonych okoliczności wynika, iż wskazana w tytule należność została, o co wnosi Skarżący pomniejszona o kwotę zapłaconego przez stronę podatku. Biorąc powyższe pod uwagę organ odwoławczy stwierdził, iż treść obowiązku wskazana w tytule wykonawczym została określona zgodnie z treścią obowiązku określonego w decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego. Zatem zarzut podnoszony przez Skarżącego należy uznać za niezasadny. Odnosząc się natomiast do zarzutu zawartego w art. 33 pkt 1 u.p.e.a. w związku z art. 76 § 1 ustawy Ord. pod., że organ podatkowy nie ma prawa wystawić tytułu wykonawczego na całą zaległość podatkową bez uwzględnienia nadpłat Dyrektor Izby Skarbowej w W. wyjaśnił, że pismem z dnia 7 grudnia 2011 r. wystosowanym przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. Skarżący został powiadomiony, iż wszelkie kwoty uzyskane we wcześniejszych postępowaniach egzekucyjnych zostały zwrócone zgodnie z treścią jego pisma z dnia 3 marca 2011 r. W związku z powyższym na dzień wszczęcia postępowania egzekucyjnego na podstawie tytułu wykonawczego [...] z dnia 27 września 2011 r. brak było nadpłat w rozumieniu art. 72 ustawy Ord. pod. Organ egzekucyjny na dzień wystawienia przedmiotowego tytułu wykonawczego oraz wszczęcia egzekucji był w posiadaniu odsetek od kosztów egzekucyjnych, jednak koszty egzekucyjne nie maja charakteru podatkowego, a tym samym nie stanowią nadpłaty w rozumieniu art. 72 ustawy Ord. pod. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy wskazał, że Skarżący w zażaleniu podniósł okoliczności, których wcześniej nie uwzględnił w zarzutach. I tak wnosząc zarzut z art. 33 pkt 1 i art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. w związku z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ord. pod.

wskazał, iż organ egzekucyjny będący jednocześnie wierzycielem jest obowiązany do umorzenia z urzędu postępowania egzekucyjnego w przypadku przedawnienia egzekwowanego obowiązku. Okoliczności tej Skarżący w zarzutach z dnia 10 listopada 2011 r. nie podniósł, ponadto kwestia przedawnienia obowiązku objętego przedmiotowym tytułem wykonawczym jest rozpatrywana w odrębnym postępowaniu wszczętym wnioskiem Skarżącego z dnia 14 września 2012 r. złożonym w trybie art. 59 § 1 pkt 2 u.p.e.a. Także w piśmie z dnia 10 listopada 2011 r. Skarżący podniósł zarzut, iż brak jest informacji o stawce odsetek oraz iż w sposób nieprawidłowy określono także wysokość odsetek, w zażaleniu Strona ten sam zarzut argumentuje zupełnie inaczej tj. podnosząc naruszenie art. 33 pkt 1 i art. 27 § 1 pkt 3 ustawy egzekucyjnej w związku z art. 54 § 1 pkt 3 i art. 139 § 3 ustawy Ord. pod. poprzez błędne podanie okresu przerwy w naliczaniu odsetek wobec powyższego przedmiotowa argumenty wykraczają poza ramy prowadzonego postępowania zarzutowego. Ponadto organ odwoławczy wskazał, że Skarżący w zażaleniu podniósł, iż zaległość wykazana w tytule wykonawczym winna być pomniejszona o wpłatę, której dokonał T. R. z tytułu prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej. Organ odwoławczy podkreślił, że w zarzutach z dnia 10 listopada 2011 r. Skarżący podnosił jedynie kwestię pomniejszenia należności o niezwrócone przez organ egzekucyjny nadpłaty. Postępowanie zarzutowe prowadzone w trybie art. 33 i art. 34 u.p.e.a., jest postępowaniem wszczynanym na wniosek zobowiązanego. Zakres tego postępowania wyznaczony jest żądaniem zawartym we wniosku zarzutowym i nie może być rozszerzony na etapie rozpatrywania zażalenia na postanowienie wydane w sprawie zarzutów. Organ odwoławczy wyjaśnił, że przedmiotowe zarzuty Skarżący przedstawił dopiero w piśmie z dnia 21 marca 2013r. czyli na etapie postępowania zażaleniowego, nie wskazując ich wcześniej w zarzutach z dnia 10 listopada 2011 r.

10. Pismem z dnia 15 listopada 2013 r. Skarżący wniósł skargę na powyższe postanowienie zarzucając mu naruszenie: - art. 33 pkt 1 u.p.e.a. w związku z art. 76 § 1 ustawa Ord. pod. poprzez uznanie, że organ podatkowy ma prawo wystawić tytuł wykonawczy na całą zaległość podatkową bez uwzględnienia nadpłat; - art. 33 pkt 1 u.p.e.a. poprzez prowadzenie egzekucji administracyjnej w stosunku do części obowiązku, który wygasł w skutek zapłaty przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego; - art. 33 pkt 3 u.p.e.a. poprzez określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia; - art. 33 pkt 6 w związku z art. 29 § 1 i art. 26 § 1 u.p.e.a. poprzez uznanie, iż wystawienie tytułu wykonawczego i wszczęcie egzekucji administracyjnej jest dopuszczalne w czasie, gdy toczyła się już w tym samym zakresie egzekucja administracyjna na podstawie tytułów wykonawczych dotyczących tej samej należności; - art. 33 pkt 10 w związku z art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. poprzez uznanie, że tytuł wykonawczy nr [...] zawiera prawidłową podstawę prawną podlegającego egzekucji obowiązku; - art. 33 pkt 1 i art. 27 § 1 pkt 3 u.p.e.a. w związku z art. 54 § 1 pkt 3 i art. 139 § 3 ustawy Ord. pod. poprzez błędne podanie okresu przerwy w naliczaniu odsetek; - art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 18 u.p.e.a. poprzez brak wszechstronnego zbadania sprawy, oceny okoliczności wskazanych przez zobowiązanych i podnoszonych przez nich twierdzeń. Mając powyższe na uwadze wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia a także poprzedzającego go postanowienia.

11. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.

12. Na wezwanie Sądu pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w piśmie z dnia 10 kwietnia 2014 r. poinformował m.in., iż zgodnie z postanowieniem Inspektora Kontroli Skarbowej z Urzędu Kontroli Skarbowej w L. z dnia [...] stycznia 2010 r., sygn. akt. [...] (poświadczona za zgodność kopia postanowienia w załączeniu), panu M. N. zostały przedstawione zarzuty: na podstawie art. 55 § 1 KKS w zw. z art. 76 § 2 KKS w zw. z art. 6 § 2 KKS w zw. z art. 7 § 1 KKS - zatajenia rozmiarów prowadzonej działalności gospodarczej, poprzez posłużenie się firmami F.H. "A." J. B. w S. i F.H. "M." T. R. w D. w ten sposób, że w przedsiębiorstwie P.P.H. ,,N." w okresie od 15 stycznia do 15 grudnia 2003 r. wystawił firmie "A." 78 faktur potwierdzających sprzedaż wyrobów za kwotę netto 1.341.700 zł w okresie od 2 stycznia do 14 września 2004r. wystawił firmie "M." 73 faktury potwierdzające sprzedaż wyrobów za kwotę netto 1.298.600 zł, podczas gdy w rzeczywistości przedsiębiorstwo P.P.H. "N." bez udziału firm "A." i "M." sprzedało wyroby ustalonym odbiorcom w okresie od 15 stycznia do 15 grudnia 2013r. za kwotę netto 2.164.000 zł i w okresie od 2 stycznia do 14 września 2004r. za kwotę netto 2.092.500 zł w wyniku czego działając w krótkich odstępach czasu w wykonaniu tego samego zamiaru, składając w Urzędzie Skarbowym w S. w miesiącach od lutego 2003r. do października 2004r. deklaracje VAT-7 przedsiębiorstwa "N." zaniżył sprzedaż o kwotę 1.616.200 zł, składając w dniu 30 kwietnia 2004r. zeznanie o dochodzie za rok 2003 zaniżył dochód o kwotę 822.300 zł, przez co naraził podatki na uszczuplenie w kwocie 321.893 zł , w tym z tytułu podatku VAT za miesiące styczeń, luty, maj. czerwiec i lipiec 2004r. w kwocie 22.455 zł, z tytułu podatku dochodowego w kwocie 299.438 zł. oraz naraził VAT na bezpodstawny zwrot za miesiące grudzień 2003r. i od marca do lipca 2004r. w kwocie 25.390 zł., 2) o przestępstwo skarbowe z art. 55 § 2 KKS - Skarżący w okresie od 2 stycznia do 14 września 2004r. w S. naruszając przepisy ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, w celu zatajenia rzeczywistych rozmiarów prowadzonej przez siebie działalności gospodarczej pod nazwą P.P.H. "N." M. N.. posługując się firmą "M." T. R. w D. wykazał w 73 fakturach wystawionych tej firmie sprzedaż, towarów za kwotę netto 1.298.600 zł, podczas gdy w rzeczywistości przedsiębiorstwo "N." bez udziału firmy "M." w ww. okresie sprzedało wyroby ustalony odbiorcom za kwotę netto 2.092.500 zł, w wyniku czego składając w dniu 30 kwietnia 2005 r. w Urzędzie Skarbowym w S. zeznanie o dochodzie za rok 2004 zaniżył dochód o kwotę 793.900 zł, przez co naraził ww. podatek na uszczuplenie w kwocie 150.841 zł. Jak wynika z notatki zawartej w ww. postanowieniu z dnia [...] stycznia 2010 r., sporządzonej przez Inspektora Kontroli Skarbowej pan M. N. został zapoznany z ww. postanowieniem w dniu [...] lutego 2010 r. jednakże odmówił złożenia pod nim podpisu. W ocenie Dyrektora Izby Skarbowej w zakresie postępowania dotyczącego zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. wystąpiła przesłanka zawieszenie biegu terminu przedawnienia o której mowa w art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ord. pod. Pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej podniósł nadto, że została podjęta czynność egzekucyjna. Zgodnie z zawiadomieniem z dnia 18.12.2009 r., został zajęty rachunek bankowy należący do Pana M. N. oraz pani L. N.. Zajęcie objęło w szczególności tytuł wykonawczy [...]. dotyczący zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. Zawiadomienie o zajęciu wpłynęło do banku w dniu 30.12.2009 r. Skarżący odebrali zawiadomienie w dniu 5.01.2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.

13.Stosownie do dyspozycji art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie m.in. w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie - art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. oraz postanowienie je poprzedzające wydane zostało bez naruszenia przepisów wskazanych w skardze.

14. Przedmiotem skargi, a tym samym przedmiotem sądowej kontroli legalności, jest w niniejszej sprawie postanowienie organu egzekucyjnego wydane w sprawie zgłoszonych zarzutów na podstawie art. 33 pkt 4 u.p.e.a. Zgodnie z art. 33 u.p.e.a. podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku; 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej; 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4; 4) błąd co do osoby zobowiązanego; 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym; 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego; 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia, o którym mowa w art. 15 § 1; 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego; 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny; 10) niespełnienie wymogów określonych w art. 27.

15. Zdaniem Skarżącego prowadzone wobec niego na podstawie tytułów wykonawczych postępowanie egzekucyjne winno zostać umorzone z uwagi na to, iż nie przy wykonywaniu decyzji nie uwzględniono istniejących nadpłat w zobowiązaniach podatkowych. Skarżący zarzucił nadto naruszenie art. 33 pkt 1 i art. 59 § 1 pkt 2 u. p. e. a. w związku z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ord. pod. poprzez uznanie, iż organ egzekucyjny będący jednocześnie wierzycielem nie jest obowiązany do umorzenia z urzędu postępowania egzekucyjnego w przypadku przedawnienia egzekwowanego obowiązku, naruszenie art. 33 pkt 1 u. p. e. a. poprzez prowadzenie egzekucji administracyjnej w stosunku do części obowiązku, który wygasł w skutek zapłaty przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego;

naruszenie art. 33 pkt 3 u. p. e. a. poprzez określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia. Skarżący wskazał także, iż w stosunku do tych samych zaległości toczy się szereg pokrywających się ze sobą postępowań egzekucyjnych. Zarzucił także naruszenie art. 33 pkt 10 w związku z art. 27 § 1 pkt 3 u. p. e. a. poprzez uznanie, że tytuł wykonawczy zawiera prawidłową podstawę prawną podlegającego egzekucji obowiązku oraz naruszenie art. 33 pkt 1 i art. 27 § 1 pkt 3 u. p. e. a. w związku z art. 54 § 1 pkt 3 i art. 139 § 3 ordynacji podatkowej poprzez błędne podanie okresu przerwy w naliczaniu odsetek.

16.Sąd analizując zebrany w sprawie materiał dowodowy w całości podzielił stanowisko organów egzekucyjnych o bezskuteczności podnoszonych zarzutów. Podnieść należy, że zgodnie z art. 27 § 1 pkt 3 u.o.p.e.a. tytuł wykonawczy zawiera treść podlegającego egzekucji obowiązku, podstawę prawną tego obowiązku oraz stwierdzenie, że obowiązek jest wymagalny, a w przypadku egzekucji należności pieniężnej - także określenie jej wysokości, terminu, od którego nalicza się odsetki z tytułu niezapłacenia należności w terminie, oraz rodzaju i stawki tych odsetek. Z akt sprawy wynikało, iż tytuł wykonawczy został wystawiony na podstawie decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] czerwca 2011 r. Wysokość należności pieniężnej została wskazana w poz. 33 tj. 102 391,40 zł oraz poz. 43 - 58 207,30 zł. Termin, od którego nalicza się odsetki dla poszczególnych należności głównych wskazują odpowiednio pozycje 36-3 maja 2005 r. oraz 46 - 1 czerwca 2005 r. W pozycji 71 został wskazany rodzaj pobieranych odsetek - odsetki za zwłokę. Natomiast stawka pobieranych odsetek została wskazana odpowiednio w pozycjach 34 - 14 % oraz 44 - 14 %. Sąd uznał, iż wbrew zarzutom skargi organ egzekucyjny w wydanym tytule egzekucyjnym wykazał, że sposób i terminy naliczenia odsetek za zwłokę. Przedstawił też powody występowania przerw w ich naliczeniu. Sąd ocenił, iż tytuł wykonawczy spełniał wymogi określone w art. 27 u.o.p.e.a.

17. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 33 pkt 6 w związku z art. 29 § 1 i art. 26 § 1 u.o.p.e.a. poprzez uznanie, iż wystawienie tytułu wykonawczego i wszczęcie egzekucji administracyjnej jest dopuszczalne w czasie, gdy toczyła się już w tym samym zakresie egzekucja administracyjna na podstawie tytułów wykonawczych dotyczących tych samych należności, Sąd przyjął jako zasadne stanowisko organów egzekucyjnych, że wobec Skarżącego prowadzono jedne postępowanie egzekucyjne. Pozostałe postępowania egzekucyjne zostały umorzone przez sam organ egzekucyjny celem prowadzenia jednego postępowania obejmującego dochodzoną zaległość. A zatem zarzut określony w art. 33 pkt 6 u.o.pe.a. Skarżącego dotyczący niedopuszczalności prowadzenia przez organ egzekucyjny dwóch postępowań egzekucyjnych tej samej należności należy w świetle powyższego stanu faktycznego uznać za niezasadny.

18.Odnosząc się do kolejnego zarzutu z art. 33 pkt 3 u.o.p.e.a. tj. określenia egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, wskazać należy, że z analizy akt sprawy, w tym w szczególności tytułu wykonawczego jednoznacznie wynikało jaka była podstawa dochodzonego zobowiązania. Skład orzekający w rozpoznawanej sprawie doszedł także do wniosku, że organ egzekucyjny wystawiając tytuł wykonawczy prawidłowo od kwoty wynikającej z decyzji odjął zapłacone przez Stronę zaliczki oraz dodały zwróconą nadpłatę, która jest różnicą wpłaconych zaliczek i należnego podatku (207 257,00 - 104 865,55 + (104 865,55 - 46 658,30) = 160 598,70). Z wyżej przytoczonych okoliczności jednoznacznie wynika, iż wskazana w tytule należność została, o co wnosił Skarżący pomniejszona o kwotę zapłaconego przez stronę podatku. Biorąc pod uwagę dokonane wyżej przedstawione wyliczenia należy uznać, iż treść obowiązku wskazana w tytule wykonawczym została określona zgodnie z treścią obowiązku określonego w decyzji stanowiącej podstawę wystawienia tytułu wykonawczego. Zatem zarzut podnoszony przez Stronę należy uznać za niezasadny.

19. Dokonując oceny legalności zaskarżonego postanowienia Sąd nie dostrzegł naruszeń przepisów postępowania podnoszonych w skardze. W ocenie Sądu organ egzekucyjny wydając zaskarżone postanowienie przyjął prawidłowy tok postępowania egzekucyjnego, nie dopuścił się uchybienia przepisów prawa o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz mających odpowiednie zastosowanie przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, co potwierdza materiał dowodowy zebrany w przedmiotowej sprawie.

20. Także podnieść należy ze wobec informacji zawartej przy postanowieniu z dnia [...] stycznia 2010 r. o przedłożeniu zarzutów z Kks, sporządzonej przez Inspektora Kontroli Skarbowej pan M. N. został zapoznany z ww. postanowieniem w dniu [...] lutego 2010 r. jednakże odmówił złożenia pod nim podpisu. Z powyższych względów Sąd uznał, że w sprawie doszło do zawieszenia biegu terminu przedawnienia zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 ustawy Ord. pod. Tym samym zobowiązanie podatkowe z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. nie uległo przedawnieniu.

21. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.