Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SAB/Bk 78/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2014-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Zobowiązano do podjęcia czynności
Powołane przepisy: article: art. 1 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 149 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Melezini, sędzia WSA Małgorzata Roleder, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Sylwia Tokajuk, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 19 listopada 2014 r. sprawy ze skargi P. K. na bezczynność Wójt Gminy K. w przedmiocie informacji publicznej 1. zobowiązuje Wójta Gminy K. do załatwienia wniosku skarżącego P. K. z dnia 28 lipca 2014 roku w punkcie 40-41 o udzielenie informacji publicznej, w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi; 2. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz skarżącego P. K. kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.-


UZASADNIENIE

Wnioskiem, sporządzonym w dniu 28 lipca 2014 r., a doręczonym organowi

w dniu 31 lipca 2014 r., Pan P. K. zwrócił się do Wójta Gminy K.

o udostępnienie informacji publicznej, między innymi:

- w pkt. 40 – o dostarczenie kopii projektów decyzji o ustaleniu warunków zabudowy

i ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego otrzymanych przez gm. K. w wyniku realizacji umowy nr [...] z dnia [...] stycznia 2013 r. zawartej z Pracownią Projektową [...] mgr inż. arch. J. N.,

- w pkt. 41 – o dostarczenie kopii projektów decyzji o ustaleniu warunków zabudowy

i ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego otrzymanych przez gm. K. w wyniku realizacji umowy nr [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. zawartej z Pracownią Projektową [...] mgr inż. arch. J. N.

W odpowiedzi na złożony wniosek Wójt Gminy K. pismem z dnia

26 sierpnia 2014 r. poinformował między innymi, że jeżeli chodzi o pkt 40 i 41 wniosku – to "projekty decyzji o warunkach zabudowy są sprawami osób fizycznych

– nie podlegają informacji publicznej". Organ przesłał jedynie kserokopię decyzji

o ustaleniu lokalizacji celu publicznego.

W dniu 02 września 2014 r. Pan P. K. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, za pośrednictwem Wójta Gminy K., skargę na bezczynność organu w zakresie udostępnienia informacji publicznej. Skarżący zarzucił organowi nieudzielenie informacji zgodnie z wnioskiem, tym samym naruszenie art. 16 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz art. 11 kpa.

W konsekwencji Skarżący wniósł o zobowiązanie Wójta Gminy K.

do udzielenia żądanej informacji publicznej w zakresie pkt 40 i 41 wniosku w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi i zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej oddalenie. Organ uznał żądania skarżącego, zawarte we wniosku z dnia 28 lipca.2014 r. w pkt 40 i 41

nie stanowią informacji publicznej. Dlatego też organ nie miał obowiązku udzielenia odpowiedzi na pytania zawarte w wyżej wymienionym wniosku, bowiem decyzje

o warunkach zabudowy dotyczą osób fizycznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest bezczynność organu

w udzieleniu informacji publicznej na wniosek. Do stwierdzenia, że organ pozostawał w bezczynności w tym zakresie, w pierwszej kolejności należy ustalić, czy żądania zawarte we wniosku Skarżącego z dnia 28 lipca 2014 r. stanowią informację publiczną i czy podmiot, do którego się o nie zwrócono miał obowiązek udostępnienia informacji.

Zgodnie z dnia 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2014 r. o dostępie

do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zmianami.) każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Obszerne orzecznictwo w tym zakresie wskazuje,

że informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona

do szeroko rozumianych władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona

do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa.

Informacją publiczną będą zatem wydane decyzje o warunkach zabudowy oraz umowy, jakie Urząd Gminy zawierał realizując swoje cele ustawowe.

W myśl powyższego organ w wyznaczonym terminie ustali zatem dokładnie, które z dokumentów, zawierających żądanie informacji, posiada, a następnie udostępni je Skarżącemu. Organ musi pamiętać o respektowaniu zasady ochrony danych osobowych, tj. konieczności ukrycia danych niezwiązanych z udostępnioną informacją a znajdujących się w udostępnionych dokumentach.

W sytuacji przyjęcia publicznego charakteru zawnioskowanych

przez Skarżącego danych – wymaga następnie ustalenia, czy organ pozostawał

w bezczynności.

Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia,

gdy w terminie ustalonym przez prawo zobowiązany podmiot nie podjął żadnych czynności w sprawie lub nie zakończył postępowania wydaniem decyzji, postanowienia lub też innego aktu, bądź nie podjął czynności, do której

był zobowiązany. Dla uznania bezczynności konieczne jest zatem ustalenie,

że organ administracji zobowiązany był na podstawie przepisów prawa do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia określonych czynności. W ustawie

o dostępie do informacji publicznej określone zostały obowiązki podmiotu, do którego został złożony wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Podmiot taki powinien:

- udostępnić żądaną informację publiczną (jeśli jest w jej posiadaniu) w terminie wskazanym w art. 13 (bez zbędnej zwłoki, ewentualnie nie później niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku), chyba, że terminy te nie mogą zostać dochowane, wówczas należy powiadomić stronę o przyczynach opóźnienia oraz

o terminie, w jakim udostępnienie nastąpi, nie dłuższym niż 2 miesiące od złożenia wniosku;

- wydać decyzję o odmowie udostępnienia informacji, np. gdy występują ustawowe przeszkody do jej udostępnienia w postaci, np. ochrony danych osobowych

(art. 16 ust. 1);

- wydać decyzję o umorzeniu postępowania, jeśli informacja nie może zostać udostępniona w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 166 ust. 1

w zw. z art. 14 ust. 2);

- poinformować pisemnie wnioskodawcę, że nie posiada informacji publicznej

lub że żądane informacje nie stanowią informacji publicznych (vide np. wyrok NSA

z dnia 19.02.2014 r. I OSK 1401/13, CBOSA).

W niniejszej sprawie wniosek Skarżącego wpłynął do organu w dniu 27 lipca 2014 r. Odpowiedź organu nastąpiła pismem sporządzonym i wysłanym dopiero

w dniu 28 sierpnia 2014 r. Przedmiotowa odpowiedź, zdaniem Sądu, nie może zostać oceniona jako prawidłowe załatwienie wniosku z przyczyn wskazanych wcześniej w niniejszym uzasadnieniu.

W świetle powyższego, należało zobowiązać organ do rozpoznania wniosku Skarżącego z dnia 28 lipca 2014 r. w zakresie pkt 40 i 41, w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się wyroku w sprawie niniejszej, mając na uwadze wytyczne zawarte w tymże uzasadnieniu.

Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca

z rażącym naruszeniem prawa. Ocena charakteru bezczynności pozostawiona została do uznania Sądu orzekającego, ponieważ ustawa nie zakreśla kryteriów, jakie przesądzają o tym, czy bezczynność rażąco narusza prawo, czy też nie.

W sytuacji bezczynności z rażącym naruszeniem prawa chodzi o istotne uchybienie obowiązującemu przepisowi prawa. W konkretnej sprawie organ pozostawał

w zwłoce w przedmiocie udzielenia odpowiedzi. Co prawda, w piśmie z dnia

14 sierpnia 2014 r. (a więc po upływie 14 dni) informował Skarżącego o powyższej zwłoce – co jest naruszeniem prawa, ale trudno je uznać za rażące.

Mając całokształt powyższych okoliczności na względzie Sąd, na podstawie art. 149 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zmianami), orzekł,

jak w punktach 1 i 2 wyroku. W przedmiocie zaś kosztów orzekł na podstawie

art. 200 cytowanej powyżej ustawy.