Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 622/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2021-02-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
6560
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wrocław, dnia 25 lutego 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 25 lutego 2021 r. sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą we W. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] września 2020 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto) złotych tytułem wpisu uiszczonego od skargi; III. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (sto) tytułem nienależnie uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 21 października 202 r. skarżąca, działając przez pełnomocnika, wniosła skargę na oznaczone w sentencji postanowienie. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 grudnia 2020 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany, w terminie siedmiu dni, do uzupełnienia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji skarżącej (odpis z KRS). Zarządzeniem z tego samego dnia skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, którego wysokość Przewodniczący Wydziału ustalił na 100 zł, powołując się na § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 221, poz. 2193 ze zm.). Wezwanie do dopełnienia obu wymogów formalnych doręczono pełnomocnikowi 9 grudnia 2020 r. Aktualny odpis z rejestru KRS pełnomocnik przedłożył 17 grudnia 2020 r. Natomiast 10 grudnia 2020 r. odnotowano wpłatę 200 zł tytułem wpisu od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Jak wynika z akt sprawy 9 grudnia 2020 r. (K-51) profesjonalnemu pełnomocnikowi skutecznie doręczono wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, pouczając o terminie do dokonania tej czynności. Wyznaczony termin upływał z dniem 16 grudnia 2020 r. Aktualny odpis z KRS został nadesłany 17 grudnia 2020 r., a zatem dzień po upływie 7 dniowego terminu. Uzupełnienie braków formalnych skargi po terminie wywołuje taki sam skutek jak ich nieuzupełnienie. Zdaniem Sądu bez znaczenia dla oceny tych okoliczności pozostają twierdzenia pełnomocnika strony zwarte w piśmie z 17 grudnia 2020 r. (K-33), że opóźnienie w przekazaniu odpowiedzi na wezwanie wynika z wprowadzonego w spółce sposobu procedowania korespondencji (pracę zdalną). Argumenty te mogłyby stanowić ewentualne uzasadnienie wniosku o przywrócenie terminu, który w sprawie nie został złożony. W konsekwencji, nieuzupełnienie w zakreślonym terminie braku formalnego skargi musiało prowadzić do jej odrzucenia, co ma umocowanie w art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Jednocześnie na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sad orzekł o zwrocie wpisu od skargi w wysokości 100 zł (pkt II sentencji postanowienia).

Ponadto wskazać trzeba, że skarżącą została wezwana do uiszczenia wpisu, którego wysokość zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 2 grudnia 2020 r. (K-30) ustalono na kwotę 100 zł. Czynności tej dopełniła w zakreślonym terminie wpłacając tytułem wpisu 200 zł. Zgodnie z art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchylona w całości lub w części postanowieniem sądu oraz różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt. Na tej podstawie różnice między kwotą wpłaconą a należną należało z urzędu zwrócić skarżącej (pkt III sentencji postanowienia).