Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1078/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-01-10 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 245 art. 246 art. 255
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący referendarz sądowy Bożena Gonzalez Perea (spr.), po rozpoznaniu w dniu 10 stycznia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie z Jego skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie nakazania doprowadzenia części obiektu do stanu poprzedniego p o s t a n a w i a: odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

S. P. wniósł skargę na decyzję Z. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w S. z dnia [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji nakazującą skarżącemu doprowadzenie części obiektu do stanu poprzedniego poprzez rozebranie samowolnie wybudowanej ścianki działowej z otworem drzwiowym w części wspólnej klatki schodowej w budynku mieszkalnym dwurodzinnym przy ul. R. w S.

Skarżący, wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Uzasadniając wniosek wskazał, że ma małe dochody, a żona nie chce mu pomóc finansowo w tej sprawie ponieważ sprawa dotyczy mieszkania po jego rodzicach. Wnioskodawca oświadczył, że miesięczny dochód jego rodziny wynosi 3 331,87 zł brutto miesięcznie i składa się z jego renty w kwocie 531 zł oraz wynagrodzenia za pracę żony wynoszącego 2 800 zł miesięcznie. Ponadto, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje bezrobotna córka i bezrobotny syn. S. P. oświadczył, że posiada dom o pow. 110 m2 i mieszkanie o pow. 48 m2. Skarżący nie wypełnił rubryk wniosku dotyczących posiadanych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych, oraz sytuacji majątkowej osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Do wniosku załączył odcinek renty z listopada 2007 r.

Referendarz sądowy pismem z dnia 11 grudnia 2007 r. (doręczonym w dniu 14 grudnia 2007 r.) wezwał wnioskodawcę do przedłożenia w terminie 7 dni pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy;

- zaświadczenia od pracodawcy o dochodach żony z okresu ostatnich trzech miesięcy,

- zaświadczeń z powiatowego urzędu pracy potwierdzających, że syn i córka są osobami bezrobotnymi,

- dowodów potwierdzających wydatki na utrzymanie domu i mieszkania z okresu ostatnich trzech miesięcy,

- kserokopii decyzji dotyczących podatków od obydwu nieruchomości za 2007 r.,

- wyciągów lub wykazów z rachunków bankowych wszystkich członków rodziny z okresu ostatnich trzech miesięcy.

W odpowiedzi na to wezwanie wnioskodawca przedłożył zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w P., że córka jest od zarejestrowana jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku od lipca 2004 r., a także zaświadczenie z U. S. że jest studentką trzeciego roku studiów magisterskich niestacjonarnych. Przedłożył ponadto zaświadczenie z P.S. że syn jest studentem pierwszego roku studiów niestacjonarnych. W pozostałym zakresie skarżący zobowiązania nie wykonał.

Zgodnie z art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 3 ww. ustawy).

Przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 cytowanej ustawy).

Zgodnie z art. 255 p.p.s.a. jeżeli oświadczenie strony zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okaże się niewystarczające do oceny jej rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego lub budzi wątpliwości, strona jest obowiązana złożyć na wezwanie, w zakreślonym terminie, dodatkowe oświadczenie lub przedłożyć dokumenty źródłowe dotyczące jej stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego.

Skarżący w odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego przedłożył wyłącznie zaświadczenie, że córka jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna, w pozostałym zakresie wezwania nie wykonał. Nie udokumentował jakichkolwiek wydatków, nie przedłożył wyciągów z kont bankowych ani zaświadczenia o zarobkach żony. Wykazał natomiast, że dzieci studiują na odpłatnych studiach, jednakże nie określił wysokości ponoszonych opłat. Wątpliwości budzi także oświadczenie o stanie rodzinnym skarżącego. Wskazał w urzędowym formularzu, że mieszka z żoną i dwojgiem dorosłych dzieci. Jednakże z akt administracyjnych wynika, że w styczniu ubiegłego roku córka wnioskodawcy urodziła syna, którego jednak nie wskazał w oświadczeniu o stanie rodzinnym. Skarżący nie wykazał, by syn był osobą bezrobotną. Zgodnie z cytowanym wyżej przepisem art. 246 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej do skorzystania z pomocy.

Oświadczenie o stanie majątkowym, rodzinnym i dochodach skarżącego złożone na urzędowym formularzu nie było niepełne i nie pozwalało na rozpoznanie wniosku. Skarżący nie przedłożył dokumentów określonych w wezwaniu referendarza sądowego. W tej sytuacji należy uznać, że skarżący nie wykazał, że znajduje się w sytuacji uniemożliwiającej poniesienie kosztów sądowych w sprawie.

Należy zwrócić uwagę, że stosownie do art. 200 p.p.s.a., w razie gdy skarga okaże się uzasadniona, skarżący będzie mógł żądać zwrotu od organu II instancji poniesionych kosztów postępowania. Żądanie zwrotu kosztów należy zgłosić najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie wyroku.

Z powyższych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.