Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 620/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-06-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2167
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jedn.
article: art. 35 ust. 1, ust. 3, art. 34 ust. 1,  ust. 3,art. 20 ust. 4, art. 5 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 107 par. 3, art. 138 par. 1, art. 8
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Sędziowie Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.) Sędzia WSA Arkadiusz Windak Protokolant starszy sekretarz sądowy Teresa Zauerman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 25 czerwca 2020 r. sprawy ze skargi W. F. na decyzję Wojewody z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

1. Decyzją z dnia [...] stycznia 2019 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 28,

art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane

(Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm., przywoływanej dalej jako: "p.b.") oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r., poz. 2096 ze zm., przywoływanej dalej jako: "k.p.a."), po rozpatrzeniu wniosku z dnia 28 sierpnia 2018 r., Prezydent Miasta S. (przywoływany dalej jako: "Organ pierwszej instancji") zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę dla P. Spółki z o.o. z siedzibą w T. (przywoływanej dalej jako: "Inwestor"), obejmujące rozbudowę gazociągu średniego ciśnienia w ul. [...] wraz z wymianą przyłączy i wykonaniem fragmentów zewnętrznych instalacji na terenie działek nr: [...] z obr. [...], nr [...], [...], [...] i [...] z obr. [...], nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] z obr. [...] w S..

Jak wynika z uzasadnienia decyzji Organu pierwszej instancji, w toku postępowania sprawdzono: zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska oraz ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...] w S. , przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...]. Nr [...], przywoływanej dalej jako: "m.p.z.p. [...]") oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" w S. , przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] r. (Dz. Urz. Woj. [...]. z [...] Nr [...], przywoływanej dalej jako: "m.p.z.p. [...]"); zgodność projektu zagospodarowania terenu z przepisami w tym techniczno-budowlanymi, a także kompletność projektu oraz wykonanie i sprawdzenie projektu przez osoby posiadające wymagane uprawnienia budowlane. Do projektu budowlanego dołączono również oświadczenia, o których mowa w art. 20 ust. 4 p.b. Inwestor spełnił zatem wymagania określone w art. 35 ust. 1 oraz art. 32 ust. 4, w związku z czym zgodnie z treścią art. 35 ust. 4 p.b., organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

2. Odwołanie od ww. decyzji Organu pierwszej instancji wniósł W. F. (przywoływany dalej jako: "Odwołujący się" lub "Skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, zarzucając wydanie decyzji z naruszeniem przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 640, przywoływanego dalej jako: "rozporządzenie z dnia 26 kwietnia 2013r.") oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 6 lutego 2003 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. Nr 47, poz. 401, przywoływanego dalej jako: "rozporządzenie z dnia 6 lutego 2003 r.").

3. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2019 r., nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w związku z art. 82 ust. 3 p.b., Wojewoda (przywoływany dalej jako: "Organ odwoławczy") utrzymał w mocy decyzję Organu pierwszej instancji z dnia [...] stycznia 2019 r.

Organ odwoławczy wskazał okoliczność złożenia przez Inwestora wniosku

o wydanie pozwolenia na budowę dla inwestycji wyżej przedstawionej. Do wniosku dołączono oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania działkami objętymi wnioskiem na cele budowlane, co nie było kwestionowane na żadnym etapie postępowania. Ponadto do przedłożonej dokumentacji dołączono decyzję zarządcy drogi z dnia [...] maja 2017 r. wyrażającą zgodę na umieszczenie urządzenia niezwiązanego z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, oraz decyzję Z. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków

w S. z dnia [...] sierpnia 2017 r. określającą zakres przeprowadzania niezbędnych badań archeologicznych.

Wyjaśnił, że gazociąg układany będzie wzdłuż istniejącej drogi zgodnie

z warunkami określonymi w decyzji zarządcy drogi. Projektuje się wykonanie gazociągu metodą wykopu otwartego na głębokości ok. 1,1 - 1,4 m p.p.t. (przyłącza gazowe na głębokości min. 0,6 m) oraz metodą bezwykopową - przecisku/przewiertu pod drogami asfaltowymi z uwzględnieniem istniejącej infrastruktury oraz warunków uzgodnień wydanych przez właścicieli, zarządców przekraczanych terenów. Zgodnie

z postanowieniami m.p.z.p. [...], ulica [...] stanowi teren elementarny oznaczony symbolem [...], na którym w zakresie obsługi inżynieryjnej dopuszczalna jest przebudowa, rozbudowa remont i likwidacja oraz budowa nowych sieci gazowych (§ 31 ust. 6 pkt 1 i 7). Stosownie do postanowień ogólnych, tj. § 6 ust. 6 pkt 9 ww. m.p.z.p. obsługa inżynieryjna terenu objętego planem następuje w zakresie zaopatrzenia w gaz z istniejących i nowych sieci gazowych zlokalizowanych między innymi w ulicy objętej inwestycją. Podobnie w ramach m.p.z.p. [...] przewiduje się zaopatrzenie w gaz z istniejącej i projektowanej sieci gazowej zasilanej z istniejących głównych rozdzielczych sieci gazowych w ulicach: [...], [...], [...], [...], [...], [...] - § 6 ust. 6 pkt 6 m.p.z.p. [...].

Odnosząc się do zarzutów odwołania, Organ odwoławczy wskazał, że zakres kontroli wniosku o wydanie pozwolenia na budowę określony jest w art. 35 ust. 1 p.b. Rolą organów administracji architektoniczno-budowlanej nie jest ocena sposobu wykonywania robót budowlanych, w tym ocena sposobu zapewnienia osobom wykonującym roboty budowlane odpowiednich warunków bezpieczeństwa i higieny pracy. Za ewentualne naruszenie przepisów prawa określających sposób wykonania robót budowlanych odpowiadać bowiem będą uczestnicy procesu budowlanego.

W niniejszym postępowaniu nie ma znaczenia fakt, że zarówno w § 3, jak i § 4 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2013 r. ustawodawca wskazał, że przy projektowaniu, budowie, czy przebudowie sieci gazowej należy uwzględnić wymagania bezpieczeństwa i higieny pracy, tak by zapewnić bezpieczne użytkowanie i utrzymanie oraz transport gazu ziemnego.

Organ zauważył, że w sąsiedztwie działek stanowiących własność odwołującego się, tj. działek nr [...], sieć realizowana będzie na działce nr [...] (przedmiotowa działka bezpośrednio graniczy z działkami Odwołującego się). Ostatnia z wymienionych działek stanowi działkę drogową - ulicę [...], będącą własnością Gminy Miasta S.. Usytuowanie sieci gazowej nastąpi zatem w pasie drogowym – ww. ulicy, w odległości ponad 4 m od granicy działek nr [...] i nr [...]. Wspomniane przez odwołującego się ogrodzenie własnych posesji znajduje się na działce drogowej nr [...], nie zaś na działkach stanowiących własność odwołującego się. Odwołujący się posiada zezwolenie właściwego zarządcy drogi na zajęcie pasa drogowego w związku

z umiejscowieniem w pasie drogowym ogrodzenia, to nie mniej jednak realizacja inwestycji w żaden sposób nie wpływa na uprawnienia z takiego zezwolenia. Na terenie działek odwołującego się zaprojektowano jedynie przyłącza, które wykonane zostaną metodą bezwykopową - przecisku. Jednocześnie jak wynika z wyjaśnień złożonych przez Inwestora prace związane z modernizacją sieci gazowej będą wykonywane zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami, przez wyspecjalizowanych pracowników posiadających odpowiednie uprawnienia do prowadzenia prac związanych z budową sieci gazowej. Podobnie wskazano w projekcie budowlanym.

Podsumowując, Organ odwoławczy nie stwierdził przesłanek do odmowy udzielenia pozwolenia na budowę, zaistniały podstawy do utrzymania w mocy kwestionowanej odwołaniem decyzji.

4. W. F., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie ze skargą na ww. decyzję Organu odwoławczego z dnia [...] kwietnia 2019 r. wnosząc o jej uchylenie

w całości oraz poprzedzającej ją decyzji Organu pierwszej instancji.

Wydanej decyzji Skarżący zarzucił naruszenie:

1). prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj.:

- art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a., poprzez brak wyczerpującego zebrania

i rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, jak również uzasadnienie zaskarżonej decyzji w sposób niewskazujący zbadanie przez Organ odwoławczy zasadności zmiany przebiegu planowanego gazociągu, który w planowanej zabudowie narusza normy przepisów prawa materialnego,

- art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję Organu pierwszej instancji w sytuacji, gdy istniały podstawy do jej uchylenia

na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a.,

- art. 8 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania i wydanie decyzji z naruszeniem zasady zaufania do władzy publicznej,

2). prawa materialnego, tj.:

- art. 35 ust. 1 w zw. z art. 32 ust. 4 w zw. z art. 35 ust. 3 p.b., poprzez utrzymanie

w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany w sytuacji, gdy w realiach niniejszej sprawy Organ pierwszej instancji winien wpierw wydać postanowienie w przedmiocie usunięcia nieprawidłowości, a następnie w przypadku ich nieusunięcia, winien wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego,

- § 3 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2013 r. w związku z § 52 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 lutego 2003 r., poprzez utrzymanie w mocy decyzji nieuwzględniającej wskazanych w ww. przepisach zasad bezpieczeństwa i higieny pracy, koniecznych do zachowania przy planowanej budowie,

- § 4 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2013 r. w zw. z § 52 ust. 1 oraz § 144 ust. 4 rozporządzenia z dnia 6 lutego 2003 r., poprzez utrzymanie w mocy decyzji, która zatwierdza projekt niezapewniający bezpiecznego użytkowania wybudowanego gazociągu, w tym prowadzenia w przyszłości w sposób bezpieczny prac ziemnych

w pobliżu tej instalacji,

- § 4 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2013 r. w zw. z § 2 pkt 30 oraz § 10 ust. 1 i 6 pkt 1 tego rozporządzenia, poprzez utrzymanie w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, którego usytuowanie w bezpośrednim sąsiedztwie z ogrodzeniem posesji Skarżącego nie zapewni wystarczającej, na okres używania gazociągu, strefy kontrolowanej,

- § 3 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2013 r. z § 147 rozporządzenia z dnia 6 lutego 2003 r., poprzez utrzymanie w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany nieuwzględniający tego, że teren przy projektowanym wykopie gazociągu w pasie równym szerokości tego wykopu (40 cm) na pewnym odcinku obciążony jest obiektem budowlanym - ogrodzeniem posesji Skarżącego.

- § 4 ust. 3 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie geotechnicznych warunków posadowienia obiektów budowlanych (Dz. U. poz. 463, przywoływanego dalej jako: rozporządzenie z dnia 25 kwietnia 2012 r.), poprzez utrzymanie w mocy decyzji zatwierdzającej projekt budowlany, w którym obiekt budowlany mający powstać zaliczono do I kategorii geotechnicznej, pomimo tego, że planowane są wykopy głębsze niż 1,2 m.

Uszczegóławiając ww. zarzuty w uzasadnieniu skargi, Skarżący podniósł, że na początkowym odcinku projektowany gazociąg znajduje się w bardzo niewielkim oddaleniu od ogrodzenia na działce nr [...] oraz części działki nr [...], którą posiada na podstawie decyzji administracyjnej. W skrajnym przypadku, pomiędzy osią gazociągu a ogrodzeniem, odległość może wynosić zaledwie około 0,5 metra. Wykop pod rurociąg ma mieć przy tym zgodnie z projektem 0,40 m.

Zdaniem Skarżącego, z całą pewnością 50 cm od osi rurociągu, czyli 30 cm od krawędzi wykopu (przy założeniu, że będzie on miał pionowe ściany) nie jest przestrzenią, która pozwalać będzie na bezpieczne wykonywanie jakiejkolwiek pracy (§ 52 rozporządzenia z dnia 6 lutego 2003 r.), zarówno przy budowie, jak i następnie przy wszystkich pracach, które mogą okazać się niezbędne dla prawidłowego użytkowania gazociągu w przyszłości (§ 4 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2013 r.).

W oparciu o § 144 rozporządzenia z dnia 6 lutego 2003 r.,

Skarżący argumentował, że pracownikom, którzy będą wykonywać roboty ziemne,

należy zapewnić bezpieczne warunki pracy. Te około 30 cm wolnej

przestrzeni pomiędzy wykopem a ogrodzeniem nie zapewni właściwego poziomu bezpieczeństwa.

Z uwagi na powyższe, Skarżący uważa, że linia gazociągu powinna być jeszcze dalej odsunięta od ogrodzenia Jego posesji. Należy bowiem nie tylko przewidywać, jak będzie wyglądać budowa gazociągu, ale również dalsza jego eksploatacja w szczególności zaś, czy przy każdym kolejnym odkopywaniu gazociągu w celu konserwacji lub naprawy nie trzeba będzie niszczyć (rozbierać/ogrodzenia posesji Skarżącego).

Według Skarżącego, odległość osi gazociągu od ogrodzenia posesji Skarżącego w punkcie G1 może być mniejsza niż 50 cm, a tym samym nie zostanie zachowana prawidłowa szerokość strefy kontrolowanej (§ 10 ust. 6 pkt 1 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2013 r.).

Ponadto Skarżący podniósł, że w pasie o szerokości od 1,1 do 1,3 m,

od krawędzi wykopu, znajduje się Jego ogrodzenie, a więc teren ten jest obciążony

w rozumieniu § 147 ust. 1 rozporządzenia z dnia 6 lutego 2003 r. W tej sytuacji wykopy powinny być odpowiednio zabezpieczone. Decyzja nie wspomina o takich zabezpieczeniach. Projektowany gazociąg ma być wykonany metodą wykopu otwartego na głębokości od około 1,1 do około1,4 m poniżej poziomu terenu. Oznacza to, że gazociąg nieprawidłowo został zaliczony do I kategorii geotechnicznej (§4 ust. 3 pkt 1 lit. c rozporządzenia z dnia 25 kwietnia 2012 r.), która obejmuje – przy układaniu rurociągów – wykopy do głębokości 1,2 m.

W ocenie Skarżącego, nie ma racji Organ odwoławczy wskazując, iż brak było podstaw do niewydania pozytywnej decyzji, szczególnie w świetle art. 35 ust. 1 p.b.

Wydanie zatem decyzji w takim kształcie powoduje także naruszenie norm wyrażonych w art. 7, art. 77 i art. 107 § 3 k.p.a., wskazanych w zarzutach niniejszej skargi.

5. W odpowiedzi na skargę Organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. Odpowiadając na zarzuty skargi Organ ten podniósł m.in., że kategorię geotechniczną obiektu budowlanego określa projektant (§ 4 ust. 4 rozporządzenia z dnia 26 kwietnia 2003 r.). Dla zamierzonego przedsięwzięcia projektant określił

I kategorię geotechniczną i proste warunki gruntowe. Planowana inwestycja stanowi obiekt liniowy, w ramach którego projektuje się wykopy o głębokości maksymalnie

do 1,4 m p.p.t. W projekcie budowlanym przewidziano rozwiązania zwiększające nośność gruntów, poprzez wybieranie gruntów o małej nośności i zastąpienie

ich zagęszczonym piaskiem, w razie zaistnienia takiej konieczności – podsypkę wzmacniającą.

6. Na rozprawie w dniu 25 czerwca 2020 r. Pełnomocnik Skarżącego poparł skargę w całości i argumenty w niej zawarte.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje.

7. Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Badanie pod tym kątem legalności działań organu doprowadziło Sąd do uznania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

8. Przedmiot sprawy objętej skargą dotyczy decyzji wydanej w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na budowę. W związku z tym należy nakreślić ramy prawne sprawy.

Stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm., przywoływanej dalej jako "p.b.") przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji

o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi

w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa

w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

5) spełnienie wymagań określonych w art. 60 ust. 1 pkt 1-3 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. o Krajowym Zasobie Nieruchomości - w przypadku inwestycji na nieruchomości wchodzącej w skład Zasobu Nieruchomości, o którym mowa w tej ustawie, oddanej w użytkowanie wieczyste lub sprzedanej w trybie określonym w art. 53 ust. 1 lub 2 tej ustawy, przeznaczonej na wynajem o czynszu najmu określonym zgodnie z przepisami rozdziału 7 tej ustawy,

W razie stwierdzenia naruszeń, w zakresie określonym w ust. 1, organ administracji architektoniczno-budowlanej nakłada postanowieniem obowiązek usunięcia wskazanych nieprawidłowości, określając termin ich usunięcia, a po jego bezskutecznym upływie wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 3 ustawy).

W przypadku spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, organ administracji architektoniczno-budowlanej nie może odmówić wydania decyzji

o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4).

Zgodnie z art. 34 ust. 1 p.b., projekt budowlany powinien spełniać wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Zakres i treść projektu budowlanego powinny być dostosowane do specyfiki i charakteru obiektu oraz stopnia skomplikowania robót budowlanych (art. 34 ust. 2).

W myśl art. 34 ust. 3 ustawy projekt budowlany powinien zawierać:

1) projekt zagospodarowania działki lub terenu, sporządzony na aktualnej mapie, obejmujący: określenie granic działki lub terenu, usytuowanie, obrys i układy istniejących i projektowanych obiektów budowlanych, sieci uzbrojenia terenu, sposób odprowadzania lub oczyszczania ścieków, układ komunikacyjny i układ zieleni, ze wskazaniem charakterystycznych elementów, wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości obiektów, w nawiązaniu do istniejącej i projektowanej zabudowy terenów sąsiednich;

2) projekt architektoniczno-budowlany, określający funkcję, formę i konstrukcję obiektu budowlanego, jego charakterystykę energetyczną i ekologiczną oraz proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, a także materiałowe, ukazujące zasady nawiązania do otoczenia, a w stosunku do obiektów budowlanych, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - również opis dostępności dla osób niepełnosprawnych;

3) stosownie do potrzeb - w przypadku drogi krajowej lub wojewódzkiej, oświadczenie właściwego zarządcy drogi o możliwości połączenia działki z drogą, zgodnie z przepisami o drogach publicznych;

4) w zależności od potrzeb, wyniki badań geologiczno-inżynierskich oraz geotechniczne warunki posadowienia obiektów budowlanych;

5) informację o obszarze oddziaływania obiektu.

Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 9 omawianej ustawy obiekt budowlany jako całość oraz jego poszczególne części, wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi należy, biorąc pod uwagę przewidywany okres użytkowania, projektować i budować w sposób określony w przepisach, w tym techniczno-budowlanych, oraz zgodnie z zasadami wiedzy technicznej, zapewniając poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienie dostępu do drogi publicznej.

9. Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa w zakresie obowiązku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego oraz uzasadnienia zaskarżonej decyzji w tym co do zbadania zasadności zmiany przebiegu planowanej inwestycji (art. 7, art. 77 § 1, art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego).

Jak wskazał Organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji, planowana inwestycja dotyczy rozbudowy gazociągu średniego ciśnienia w ul. [...] wraz z wymianą przyłączy i wykonaniem fragmentów zewnętrznych instalacji na terenie działek wskazanych szczegółowo w decyzji, w tym działki nr [...], nr [...] z obr. [...] w S.. W sprawie mamy do czynienia z inwestycją liniową – sieci gazowej.

Z niekwestionowanych ustaleń ww. Organu wynika, że planowana inwestycja zgodna jest z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" w S. , uchwalonego uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] r. oraz miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego "[...]" w S. , przyjętego uchwałą Nr [...] Rady Miasta S. z dnia [...] r.

Skarżący jest właścicielem nieruchomości nr [...] z obr. [...] w S.. Planowana sieć będzie realizowana przez działkę nr [...], która bezpośrednio graniczy z ww. działkami Skarżącego. Przedmiotowa działka nr [...] stanowi działkę drogową – ulicę [...], jest ona własnością Gminy Miasta S.. Skarżący legitymuje zgodą zarządcy drogi na usytuowanie ogrodzenia w pasie tej ulicy. Zarządca drogi decyzją z dnia [...] maja 2017 r. wyraził zgodę na umieszczenie urządzenia niezwiązanego z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego.

10. Zdaniem Sądu, projektowana inwestycja nie spowoduje naruszenia uprawnień Skarżącego do wskazanych przez niego nieruchomości. Jak wynika z dokumentacji, na terenie działek Skarżącego nr [...] przewiduje się wykonanie przyłącza metodą bezwykopową – przecisku. Sieć gazowa będzie umiejscowiona w sąsiedniej działce drogowej (nr [...]), w terenie oddalonym o ponad 4 m od działek stanowiących własność Skarżącego. Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich (art. 5 ust. 1 pkt 9 p.b.) nie może być rozumiana w sposób absolutny, gdyż nie chodzi o wszelkie utrudnienia, jakie może przynieść planowane na sąsiedniej nieruchomości przedsięwzięcie, a jedynie o takie, które może dotyczyć naruszeń interesów prawnych, w szczególności w zakresie zabudowy nieruchomości. Skarżący posiada ograniczone uprawnienia w zakresie wynikającym ze zgody zarządcy drogi na umieszczenie w pasie drogowym ogrodzenia. Zdaniem Sądu, uprawnienia Skarżącego nie zostały naruszone planowaną inwestycją. Mogące mieć miejsce zdarzenia podczas realizacji inwestycji oraz podczas jej eksploatacji (konserwacja, naprawy), nie przekraczają przeciętnej miary utrudnień wynikających z prowadzenia prac budowlanych. Nie mogą więc one stanowić uzasadnionej przyczyny zmiany przebiegu przedmiotowej sieci gazowej. Możliwość rozebrania ogrodzenia Skarżącego nie jest przewidziana podczas prowadzenia tychże prac, gazociąg będzie przebiegał obok tego ogrodzenia.

11. Przeciw legalności zaskarżonej decyzji Skarżący podnosił zastrzeżenia co do prawidłowości projektu budowlanego, w zakresie przestrzegania przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie (Dz. U. poz. 640 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy podczas wykonywania robót budowlanych (Dz. U. poz. 401 ze zm.) a także Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie ustalenia geotechnicznych warunków posadowienia obiektów (Dz. U. poz. 463).

Projekt architektoniczno-budowlany dotyczy bezpośrednio obiektu budowlanego: jego formy, konstrukcji oraz funkcji, a także wskazuje m.in. proponowane niezbędne rozwiązania techniczne, materiałowe i zasady nawiązania do otoczenia. Do obowiązków organu należy sprawdzenie kompletności projektu budowlanego, w tym czy posiada on wszystkie wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia (art. 35 ust. 1 pkt 3 p.b.), a także weryfikacja, czy projekt ten został sporządzony przez osobę posiadającą właściwe (w rozumieniu przepisów rozdziału 2 Prawa budowlanego) uprawnienia budowlane.

Sprawdzanie przez organ zgodności projektu budowlanego z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, zostało ograniczone do projektu zagospodarowania działki. Organ administracji architektoniczno-budowlanej związany jest treścią oświadczenia projektanta, stosownie do art. 20 ust. 4 p.b., o sporządzeniu projektu budowlanego zgodnie z obowiązującymi przepisami oraz zasadami wiedzy technicznej. Organ prowadzący postępowanie zmierzające do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę bada wyłącznie, czy zostało złożone takie oświadczenie, a pełną odpowiedzialność za zgodność tego projektu z prawem ponoszą projektanci oraz ewentualnie osoba sprawdzająca projekt. Spoczywa na nich także odpowiedzialność cywilna za wady dokumentacji projektowej, jak również przed właściwą izbą zawodową. Merytoryczna kontrola projektu budowlanego przez organ nie jest uzasadniona. Kontrola ta ma charakter wyłącznie formalny.

Wobec wyjaśnień Organu odwoławczego, w zakresie oddziaływania planowanej inwestycji na nieruchomości będące własnością Skarżącego, parametrów samej inwestycji, zdaniem Sądu, brak jest uzasadnionych wątpliwości co do umiejscowienia osi gazociągu, odległości tej sieci od działek będących własnością Skarżącego oraz od Jego ogrodzenia (usytuowanego na działce drogowej), określenia szerokości tzw. sfery kontrolowanej, zaliczenia inwestycji do pierwszej kategorii geotechnicznej. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ odwoławczy szczegółowo odniósł się do ww. kwestii (podniesionych w odwołaniu), wskazując z jakich przyczyn uznał zarzuty Skarżącego za niezasadne.

12. Na gruncie sprawy nie mogła wywołać zamierzonego skargą skutku argumentacja dotycząca bezpieczeństwa i higieny pracy. Skarżący powoływał tu konieczność zapewnienia warunków bezpiecznych podczas wykonywania prac budowlanych. Kwestie szczegółowe, dotyczące sposobu realizacji inwestycji wykraczają poza przedmiot sprawy zakreślonej przepisami prawa budowlanego oraz właściwych przepisów techniczno- budowlanych. Należy zgodzić się z wyjaśnieniami Organu odwoławczego, że za bezpieczny sposób wykonywania prac budowlanych odpowiadają uczestnicy procesu budowlanego. Nadzór w zakresie wykonywania robót budowanych ustawodawca przyznał osobom legitymującym się odpowiednimi uprawnieniami budowlanymi. Zadaniem tych osób jest sprawowanie pieczy, aby prace budowlane były prowadzone i wykonane według reguł wiedzy i praktyki budowlanej, a także reagowanie odpowiednio na napotykane w realizacji problemy. Skarżący w postępowaniu administracyjnym, nie wykazał właściwymi środkami dowodowymi niemożności wykonania planowanych prac przy użyciu dostępnych środków i wiedzy budowlanej oraz że wykonanie sieci w pobliżu ogrodzenia Skarżącego nie zapewni zachowania strefy kontrolowanej. Z wyjaśnień złożonych przez Inwestora wynika, że prace związane z modernizacją sieci gazowej będą wykonywane zgodnie z obowiązującymi przepisami i normami, przez wyspecjalizowanych pracowników posiadających odpowiednie uprawnienia do prowadzenia prac związanych z budową sieci gazowej. Podobnie wskazano w projekcie budowlanym. Wywody skargi o naruszeniu zaskarżoną decyzją przepisów wykonawczych nie były więc trafne.

Sąd nie podziela tym samym stanowiska Skarżącego o występujących w sprawie naruszeniach, skutkujących nakazaniem Inwestorowi usunięcia nieprawidłowości na podstawie art. 35 ust. 3 p.b. Organy obu instancji prawidłowi uznały, że w świetle art. 35 ust. 1 ww. ustawy nie występowały przesłanki do wydania Inwestorowi odmownej decyzji.

13. W ocenie Sądu, Organ odwoławczy dysponował pełnym materiałem dowodowym i dokonał prawidłowej jego oceny w świetle przepisów materialnoprawnych, stanowiących podstawę wydania zaskarżonej decyzji. Zarzuty naruszenia w sprawie art. 138 § 1 oraz art. 8 k.p.a. nie znajdują potwierdzenia w okolicznościach sprawy. Sąd nie będąc związany zarzutami skargi nie dopatrzył się w zaskarżonych decyzjach takich naruszeń przepisów procedury administracyjnej oraz przepisów prawa materialnego, które uzasadniałyby ich uchylenie.

14. Z powyższych względów, Sąd uznał zaskarżone decyzje za zgodne z prawem. Dlatego na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) niezasadną skargę oddalił.