Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 997/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2009-02-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6305 Zwrot należności celnych
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw
Powołane przepisy: article: art. 259 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. M. (M.) na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych w zakresie sprzeciwu skarżącego na postanowienie referendarza sądowego z dnia 4 grudnia 2008 r. o odmowie przyznania prawa pomocy. postanawia: odrzucić sprzeciw.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym datowanym z dnia [...] K. M. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] ozn. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia [...] wezwał stronę skarżącą do uiszczenia wpisu w terminie 2 miesięcy od daty doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia skargi. W dniu [...] strona przesłała do Sądu wniosek o zwolnienie z kosztów i ustanowienie adwokata, sporządzony na stosownym formularzu.

W wyniku jego rozpoznania postanowieniem z dnia 4 grudnia 2008r. referendarz sądowy odmówił przyznania prawa pomocy. Postanowienie to zostało przesłane na wskazany przez K. M. adres do doręczeń i doręczone H. M. ([...] skarżącego) w dniu [...], a ustawowy 7-dniowy termin upływał w dniu [...] ([...]). Natomiast w dniu [...] wpłynął do Sądu sprzeciw od w/w postanowienia. Ze stempla na kopercie wynika, że pismo zostało nadane w urzędzie pocztowym w K., bez możliwości ustalenia daty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W art. 259 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwane dalej ppsa) wymieniono trzy przypadki uchybień przy wnoszeniu sprzeciwu od postanowień lub zarządzeń referendarza, które skutkują jego odrzuceniem. Stanowią je: wniesienie sprzeciwu po upływie siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia orzeczenia (jeżeli uchybiony termin nie zostanie przywrócony - por. art. 86-89 ppsa), nieuzupełnienie w wyznaczonym terminie braków formalnych oraz wniesienie sprzeciwu niezawierającego uzasadnienia przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego.

Reasumując przedstawione okoliczności faktyczne i prawne należy stwierdzić, że sprzeciw strony skarżącej na postanowienie referendarza sądowego z dnia 4 grudnia 2008r. o odmowie przyznania prawa pomocy złożony został po upływie ustawowo określonego terminu. Postanowienie to bowiem zostało doręczone pod wskazanym przez skarżącego adresem do rąk dorosłego domownika w dniu [...] co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki. Zatem ustawowy 7-dniowy termin upływał w dniu [...] ([...]). Zaś sprzeciw od w/w postanowienia wpłynął do Sądu w dniu [...], a ze stempla na kopercie jednoznacznie nie wynika ani miejsce, ani termin jego wysyłki.

Wskazać należy, że z mocy art. 83 § 3 ppsa oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Dochowanie jednak powyższych warunków nie wynika z adnotacji na kopercie. Natomiast nadanie przesyłki w urzędzie pocztowym w K. nie spełnia ustawowych kryteriów, nawet jeśli nastąpiło w określonym terminie.

Podkreślić należy, że określony w art. 259 § 1 ppsa termin siedmiodniowy jest terminem ustawowym, nie może być przedłużony ani skrócony. Natomiast w razie jego uchybienia dopuszczalne jest przywrócenie go skarżącemu na ogólnych zasadach tj. jeśli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło nie z jego winy (art. 86-89).

Wobec zatem uchybienia w/w 7-dniowemu terminowi i nieuprawdopodobnienia, że nastąpiło to bez winy strony skarżącej sprzeciw podlega odrzuceniu.

Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 259 § 2 ppsa postanowić jak w sentencji.