Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 712/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-11 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Monika Nowicka po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 14 kwietnia 2016 r., sygn. akt II SA/Sz 72/16 o odmowie wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w sprawie ze skargi M. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu wydatków z tytułu odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Mi. W., w złożonej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] listopada 2015 r., utrzymującej w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...[ sierpnia 2015 r., nr [...], na mocy której orzeczono o zwrocie przez skarżącego wydatków poniesionych przez Gminę Miasto S. z tytułu odpłatności za pobyt Z. W. w Domu Pomocy Społecznej za okres od [...] września 2010 r. do [...] listopada 2014. w kwocie [...] zł wraz odsetkami w kwocie [...] zł,, zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie, wydanym - na postawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) dalej "p.p.s.a." - postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2016 r., oddalił powyższy wniosek.

Zdaniem Sądu, podstawę uwzględnienia złożonego w trybie ww. przepisu wniosku mogło stanowić jedynie stwierdzenie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy rozstrzyganiu o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie cytowanego przepisu, sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest zatem dopuszczalne, w ramach tych przesłanek, dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji, będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Tymczasem skarżący - zdaniem Sądu - nie wskazał żadnej okoliczności stanowiącej o niebezpieczeństwie wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podnoszone zaś przez niego argumenty, zmierzające do podważenia legalności zaskarżonej decyzji nie mogły zostać uznane za stanowiące o istnieniu tych przesłanek. Nawet bowiem fakt ewentualnego wyegzekwowania kwoty wydatków poniesionych przez Gminę Miasto S. z tytułu odpłatności za pobyt Z. W. w domu pomocy społecznej przed rozpoznaniem skargi i ewentualne jej uwzględnienie nie skutkowałoby nieodwracalnymi skutkami, gdyż w takim wypadku należność ta zostanie skarżącemu zwrócona. Powyższa okoliczność nie musi również wywołać niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody, skoro skarżący nie wskazał, jak nałożona kara wpłynie na jego sytuację finansową.

Sąd Wojewódzki jednocześnie zaznaczył, że samo przekonanie strony skarżącej, iż wykonanie decyzji wywoła szczególnie niekorzystne konsekwencje jest wystarczające do tego, aby wniosek został uwzględniony. Bez dokładnego przedstawienia sytuacji finansowej i majątkowej wnioskodawcy nie była możliwa ocena, czy wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody, bądź trudne do odwrócenia skutki. Do wykazania, takich okoliczności, nie jest wystarczający sam wywód strony. Uzasadnienie złożonego przez nią wniosku powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.

M. W., w złożonym na powyższe postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zażaleniu, zwracał uwagę na swoją trudna sytuację majątkową. Wskazywał, iż obecnie dysponuje niewielkim dochodem. W ostatnich latach ponosił znaczne nakłady finansowe. Chcąc pomóc córce, dwukrotnie dokonywał zakupu, a następnie remontu mieszkania, zaciągając na ten cel szereg pożyczek o znacznej wysokości. Zaznaczył, że ponosi znaczne koszty leczenia (w tym leków), a ponadto sprawuje opiekę nad wnukiem oraz [...] matką. Posiada również szereg schorzeń, które szczegółowo wymienił. Przedstawił spis wydatków ponoszonych przez niego w związku z prowadzonym gospodarstwem domowym, a ponadto dołączył szereg dokumentów mających uwiarygodnić podnoszone przez niego w zażaleniu okoliczności.

Odpowiedź na zażalenie nie została wniesiona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw.

Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, skarżący musi wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia tym aktem znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Niezbędne jest wskazanie na konkretne okoliczności pozwalające ocenić, czy wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia uniemożliwia jego merytoryczną ocenę. Podkreślenia wymaga, że wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe zaś twierdzenia strony, pozbawione szerszego uzasadnienia, a tym bardziej ich brak, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Mając powyższe na uwadze, należy podzielić stanowisko Sądu I instancji, że skarżący we wniosku nie wskazał, ani nie udokumentował konkretnych okoliczności, które mogłyby spowodować możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Za takie nie można było bowiem uznać wyłącznie merytorycznego kwestionowania zaskarżanej decyzji. Jeżeli wnoszący zażalenie domagał się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, iż nałożony na niego tym orzeczeniami obowiązek spłaty kwoty ponad [...] zł, pozbawi go środków do życia i na leczenie, to powinien był te okoliczności przedstawić już w złożonym przez siebie wniosku. Przytoczenie zaś okoliczności, uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu dopiero w zażaleniu na postanowienie Sądu I instancji nie stanowi wystarczającej podstawy do uchylenia tego orzeczenia, gdyż w takiej sytuacji nie można Sądowi Wojewódzkiemu zarzucić naruszenia prawa.

Z uwagi na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718), orzekł jak w sentencji postanowienia.