Wyrok NSA, sygn. akt II GSK 3253/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2017-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i oddalono skargę

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia NSA Dariusz Dudra (spr.) Sędzia del. NSA Stanisław Śliwa po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Zarządu Województwa Podkarpackiego od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 380/17 w sprawie ze skargi B. E. G. Sp. z o. o. w R. na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu z udziałem środków z budżetu Unii Europejskiej 1. uchyla zaskarżony wyrok; 2. oddala skargę; 3. zasądza od B. E. G. Sp. z o. o. w R. na rzecz Zarządu Województwa Podkarpackiego 460 (czterysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie (dalej: Sąd I instancji lub WSA) wyrokiem z dnia 8 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Rz 380/17 po rozpoznaniu skargi B. E. G. Sp. z o. o. w R. (dalej: spółka lub wnioskodawca) na uchwałę Zarządu Województwa Podkarpackiego z dnia [...] maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu od negatywnej oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie projektu pn. "Rozwój firmy B. E. G. Sp. z o.o. poprzez wdrożenie produkcji innowacyjnej całkowicie aseptycznej ściółki dla zwierząt hodowlanych na bazie wyników prac B+R": w pkt 1) uwzględnił skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia Zarządowi Województwa Podkarpackiego, zaś w pkt 2) orzekł o zwrocie kosztów postępowania sądowego.

Ze stanu faktycznego sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynika, że spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pod nazwą "Rozwój firmy B. E. G. Sp. z o.o. poprzez wdrożenie produkcji innowacyjnej całkowicie aseptycznej ściółki dla zwierząt hodowlanych na bazie wyników prac B+R" nr [...], złożony w ramach osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działanie 1.4 Wsparcie MŚP Poddziałanie 1.4.1 Dotacje bezpośrednie, Typ projektu: Rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020.

Urząd Marszałkowski Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie w piśmie z dnia [...] października 2016 r., poinformował spółkę, że wniosek został oceniony negatywnie na etapie oceny merytorycznej. Podniesiono, że w wyniku oceny merytorycznej dokonanej przez Komisję Oceny Projektów (KOP) stwierdzono, że wniosek nie spełnia kryteriów merytorycznych dopuszczających standardowych, wobec czego z uwagi na treść § 5 ust. 4 pkt. 4 Regulaminu konkursu, wniosek nie będzie podlegał ocenie jakościowej (punktowej). Wskazano, że projekt otrzymał negatywne oceny dla kryteriów dopuszczających:

- nr 5 Prawidłowość metodologiczna i rachunkowa biznesplanu,

- nr 6 Poprawność analizy finansowej i/lub ekonomicznej projektu,

- nr 8 Zapewnienie trwałości rezultatów projektu (zdolność do utrzymania rezultatów przez minimum 5 lat lub 3 lata (w przypadku MŚP) od zakończenia realizacji projektu,

- nr 9 Wykonalność instytucjonalna oraz finansowa projektu,

- nr 10 Wykonalność techniczna i technologiczna projektu,

- nr 12 Realność wskaźników.

Spółka wniosła protest na powyższą negatywną ocenę projektu.

Uchwałą Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie z dnia [...] maja 2017 r. Nr [...] nie uwzględniono protestu spółki.

W uzasadnieniu uchwały podniesiono, że zgodnie z art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o warunkach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. 2016, poz. 217 ze zm. – dalej: ustawa wdrożeniowa), negatywną oceną jest ocena w zakresie spełnienia przez projekt kryteriów wyboru projektów w ramach której projekt nie uzyskał wymaganej liczby punktów lub nie spełnił kryteriów wyboru projektów, na skutek czego nie może być wybrany do dofinansowania albo skierowany do kolejnego etapu oceny. Zgodnie z art. 53 ust. 1 ustawy procedura odwoławcza ma na celu ponowne sprawdzenie złożonego wniosku w zakresie spełniania kryteriów wyboru projektów. W oparciu o powyższy przepis IZ RPO WP powołała Komisję Oceny Projektów dla rozpatrzenia protestu składającą się dwóch ekspertów, którzy nie brali udziału w poprzedniej ocenie, którzy przeprowadzili ponowną weryfikację wniosku, jednakże przyznali negatywną ocenę w zakresie tych samych kryteriów wyboru jak w poprzedniej ocenie. Potwierdzono, że nie doszło do naruszenia § 5 pkt 4 ppkt 7 i ppkt 8 Regulaminu konkursu. Wezwania do uzupełnienia wniosku jak też do wyjaśnień i korekt nie stosuje się, jeżeli na podstawie przedstawionych przez wnioskodawcę informacji można było ocenić dane kryterium, a o tym decydują eksperci. W ocenie organu na podstawie powyższych przepisów, nie można wywodzić o istnieniu jakiegoś uniwersalnego prawa do dokonania korekty wniosku.

Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie.

Sąd I instancji uwzględniając skargę stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Zarząd Województwa Podkarpackiego.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji, po uprzednim wskazaniu przepisów prawnych mających zastosowanie w sprawie zaznaczył, że podstawowymi dokumentami określającymi przebieg konkursu, w tym procedurę wyboru wniosków do dofinansowania i kryteria wyboru projektów są Regulamin konkursu i Kryteria wyboru projektów.

WSA przytoczył treść § 5 ust. 4 pkt 7 Regulaminu konkursu zgodnie z którym "W przypadku konieczności uzyskania od wnioskodawcy dodatkowych wyjaśnień lub informacji o projekcie lub dokonania korekt/uzupełnień wniosku i załączników wynikających z dokonanej przez KOP oceny kryteriów merytorycznych, oceniający za pośrednictwem IOK zwracają się z wezwaniem do wnioskodawcy o dokonanie stosownych uzupełnień/korekt lub wyjaśnień. W tym celu oceniający przedstawiają taką potrzebę Przewodniczącemu KOP i za pośrednictwem IOK wnioskodawca wezwany jest do złożenia wyjaśnień". Wskazał również na treść § 5 pkt 4 ppkt 8 Regulaminu konkursu który stanowi, że "Na etapie oceny merytorycznej wnioskodawca ma prawo do dokonania jednokrotnych wyjaśnień, uzupełnień lub korekt w zakresie wskazanym przez KOP".

Zdaniem Sądu I instancji powyższe przepisy zostały naruszone skoro biznesplan, zawierał błędy rachunkowe i niespójności, budżet dla projektu nie został precyzyjnie określony – brak było szczegółowych danych. Kolejnym uchybieniem było brak wskazania skąd będą pochodziły środki na finansowanie projektu – szczególnie brak danych odnośnie środków własnych nie przedstawiono raportu z prac badawczych B+R. W ocenie WSA należało wezwać wnioskodawcę do dokonania uzupełnień, korekt i wyjaśnień w tym zakresie.

WSA uznał, że przystąpienie przez ekspertów do oceny projektu w takim stanie w jakim był przedstawiony przez wnioskodawcę jest wyrazem dowolności ich postępowania. Sąd I instancji podkreślił, że ekspert I wskazał na brak możliwości rzetelnej oceny wniosku ze względu na liczne błędy rachunkowe.

W konkluzji Sąd I instancji stwierdził, że takie postępowanie ekspertów doprowadziło do naruszenia zasady przejrzystości i rzetelności wyboru projektu określonej w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

Zarząd Województwa Podkarpackiego wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku, zaskarżając go w całości i domagając się jego uchylenia oraz przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji lub uchylenia orzeczenia i rozpoznanie skargi oraz zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej p.p.s.a.) naruszenie:

l. prawa materialnego poprzez błędną wykładnię:

- art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej w związku z par. 5 ust. 4 pkt 7 i pkt 8 Regulaminu konkursu poprzez błędne przyjęcie, że ocena projektu została dokonana z naruszeniem zasad przejrzystości i rzetelności,

- art. 44 ust. 2 w związku z § 5 ust 4 pkt 7 i pkt 8 Regulaminu konkursu poprzez błędne przyjęcie, iż Instytucja Zarządzająca RPO WP w ramach ustanowionego Regulaminu konkursu ma obowiązek wzywać beneficjentów do złożenia wyjaśnień przy czym w ocenie organu administracyjnego Regulamin konkursu jasno wskazuje, iż wezwanie do uzupełnień lub wyjaśnień to jest uprawienie Instytucji Oceniającej Projekty i jest stosowane w przypadku powziętych wątpliwości które w przedmiotowej sprawie nie wystąpiły,

II. przepisów postępowania przed sądami administracyjnymi:

- art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej poprzez uwzględnienie skargi, w sytuacji gdy uchwała Zarządu Województwa Podkarpackiego w Rzeszowie nr [...] z dnia [...] maja 2017 roku w sprawie nieuwzględnienia protestu wniesionego w dniu 09 listopada 2016 r. przez przedsiębiorstwo B. E. G. Sp. z o.o. od negatywnej oceny merytorycznej - dopuszczającej wniosku pn. "Rozwój firmy B. E. G. Sp. z o.o. poprzez wdrożenie produkcji innowacyjnej całkowicie aseptycznej ściółki dla zwierząt hodowlanych na bazie wyników prac B+R" nr [...], złożonego w ramach naboru nr [...] Osi priorytetowej I Konkurencyjna i innowacyjna gospodarka, Działania 1.4 Wsparcie MŚP, Poddziałania 1.4.1. Dotacje bezpośrednie, Typ projektu Rozwój MŚP Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Podkarpackiego na lata 2014-2020 nie została wydana w sposób naruszający prawo i naruszenie to nie miało istotnego wpływu na wynik oceny.

Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie organ przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej. W skardze kasacyjnej zawarto wniosek o rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna jest zasadna.

Zgodnie z art. 183 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, która w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiła.

Zaskarżonym wyrokiem Sąd I instancji stwierdził, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na ocenę merytoryczną wniosku o dofinansowanie.

Sąd wskazał, że IZ nie wezwała wnioskodawcy do uzupełnienia elementów wniosku, a dokonana przez nią ocena jest w znacznej mierze arbitralna i nie pozwala na jej zweryfikowanie pod katem trafności merytorycznej z uwagi na brak odwołania się przez ferujących taką ocenę ekspertów do wskazań wiedzy, które mogłyby ją uzasadniać.

Stanowisko to nie zasługuje na aprobatę.

W przedmiotowej sprawie projekt nie spełniał następujących kryteriów:

- nr 5 "Prawidłowość metodologiczna i rachunkowa biznesplanu".

Eksperci 1. i 2. wskazali, że biznesplan został sporządzony nieprawidłowo a w części finansowej występują liczne błędy rachunkowe rzutujące na całość jego oceny.

- nr 6 "Poprawność analizy finansowej i/lub ekonomicznej projektu".

Eksperci 1. i 2. podkreślili nieprawidłowości analizy finansowej. Ekspert 1. wskazał na nierealność założeń wysokiej wartości sprzedaży peletu higienicznego – z biomasy. Ekspert 2. uznał koszty realizacji projektu za niewspółmierne do korzyści jakie mogą być uzyskane z nowej inwestycji.

- nr 8 "Zapewnienie trwałości rezultatów projektu (zdolność do utrzymania rezultatów przez minimum 5 lat lub 3 lata (w przypadku MŚP) od zakończenia realizacji projektu".

Eksperci 1. i 2. wskazali, że projekt jest niewykonalny finansowo, a więc nie można zapewnić trwałości rezultatu projektu.

- nr 9 "Wykonalność instytucjonalna oraz finansowa projektu".

Eksperci 1. i 2. wskazali, że projekt jest niewykonalny instytucjonalnie oraz niewykonalny finansowo.

- nr 10 "Wykonalność techniczna i technologiczna projektu".

Eksperci 1. i 2. uznali, że budżet realizacji projektu jest nierealny.

- nr 12 "Realność wskaźników".

W ocenie ekspertów 1. i 2 wskaźniki są niemożliwe do zrealizowania ze względu na nienależyte ich udokumentowanie.

Badając ponownie projekt (w ramach zarzutów podniesionych w proteście) eksperci potwierdzili, że negatywna ocena wskazanych kryteriów wynika z nieprawidłowego sporządzenia analizy finansowej. Przede wszystkim eksperci wskazali na wysoką wartość kosztów całkowitych tj. 10.945.155 zł projektu polegającego na utworzeniu nowego zakładu granulacji biomasy drzewnej i wdrożenie produkcji peletu higienicznego.

Oceniono, że biznesplan został zrobiony nierzetelnie i zawierał liczne błędy. We wniosku przedstawiono nierealne dochody ze sprzedaży tj. zbyt dużą rozbieżność pomiędzy wartością sprzedaży obecnej produkcji, a wprowadzonej nowej. Ustalono, że zysk za 2015 r. to tylko 100 tys. zł a prognoza na 2016 r. to 200 tys. zł. Tak znaczny wzrost nie znajdował oparcia w potencjale ekonomicznym wnioskodawcy. W ocenie ekspertów istnieje duże ryzyko braku realizacji prognoz przychodów i wyniku, które mają wpływ na wielkość przepływów finansowych. Przede wszystkim, na co zwracają uwagę oceny eksperckie, wartość projektu jest za duża jak na możliwości krótko działającego przedsiębiorstwa, które już mocno obciążone jest kredytami. W rachunku przepływów pieniężnych w latach realizacji projektu ujawniono kredyty w łącznej wartości 11 mln zł (lata 2016 i 2017), przy czym nie wykazano ich spłaty. Spółka wskazała we wniosku, że projekt będzie sfinansowany z kredytu (załączono do wniosku promesę pożyczki na kwotę 4.716.205 zł w R. L. P. S.A.) oraz ze środków własnych (ich wysokość oraz źródła pochodzenia nie zostały podane).

Wnioskodawca planuje częściowe finansowanie projektu kredytem o wartości 5,3 mln zł, jednakże załączona do wniosku promesa pożyczki określa maksymalna wartość pożyczki na 4,7 mln zł. Ponadto wartość nakładów inwestycyjnych założono na poziomie 8,9 mln zł. Biorąc pod uwagę powyższe, w ocenie ekspertów, wnioskodawca nie posiada wystarczających zasobów na wykonanie projektu o wysokiej wartości kosztów całkowitych 10.945.155 zł. Założenia te nie uwzględniają również spłaty kredytu i pożyczek pomimo, że wykazano ich zaciągnięcie.

Należy zauważyć, że całościowa ocena czy opisane we wniosku przedsięwzięcie jest wykonalne i efektywne zależy w dużej mierze od rzetelnie sporządzonego biznesplanu i dołączonej dokumentacji. Skoro omawiane kryterium odnosi się do wykonalności projektu pod względem finansowym, to przeprowadzona w tym zakresie weryfikacja winna się sprowadzać do oceny, czy wnioskodawca wykazał, że ma zapewnione środki finansowe na realizację projektu. Oczywistym też jest, że weryfikacja ta przeprowadzona jest przez Komisję Oceny Projektów w oparciu o dane i informacje przedstawione przez wnioskodawcę we wniosku i załącznikach, gdyż w oparciu o te dokumenty przeprowadzana jest ocena projektu.

Podkreślić należy, że obowiązek wykazania maksymalnie dobrego, wysokiego potencjału firmy wnioskodawcy spoczywa wyłącznie na nim i w przypadku, gdy dodatkowo wzór biznes-planu wyraźnie oczekuje od wnioskodawcy podania wszystkich mocnych stron i atutów, winien on we własnym interesie zadośćuczynić temu wymogowi. Należy uznać za oczywiste, że zaprezentowanie możliwie szerokiego wachlarza posiadanych przez wnioskodawcę, w ramach prowadzonej działalności, wartości materialnych czy niematerialnych niewątpliwie poprawia jego pozycję i sprzyja lepszej ocenie projektu według danego kryterium.

Dane przedstawione we wniosku świadczą, że skala projektu jest za duża jak na wykazane przez wnioskodawcę jego możliwości finansowe. Ubiegający o dofinansowanie powinien przedstawić spłaty kredytów z uwzględnieniem spłat w skali roku/miesiąca. Taki brak rzutuje na cały projekt, a ściślej mówiąc ocenę zdolności finansowej wnioskodawcy, przy czym jego ewentualne uzupełnienie prowadziłoby w istocie do konieczności dokonania ponownych przeliczeń i ponownej oceny eksperckiej. Tym samym dane przedstawione przez spółkę we wniosku świadczą, że skala projektu (10.945.155 zł), zaciągnięte kredyty (11 mln zł) oraz skąpe środki z bieżącej działalności stawiają pod wielkim zapytaniem sfinansowanie projektu. Pomijając już sam fakt konieczności utrzymania go w trwałości przez 3 lata od zakończenia.

W kwestii braku wykonalności instytucjonalnej projektu eksperci uznali, że realizacja projektu jest zagrożona również z uwagi na krótki okres funkcjonowania skarżącej i brak po jej stronie doświadczenia w realizacji dużych projektów. B. E. G. Sp. z o. o. powstała w marcu 2015 r. i od początku przedmiotem działalności jest produkcja pelletu na cele energetyczne. Jej jedyny udziałowiec – D. P. prowadzi działalność gospodarczą od 2010 r. a Prezes Zarządu – M. P. – od 2012 r. Podkreślono, że spółka ma tylko roczne doświadczenie w prowadzeniu działalności w branży. Obecnie produkuje pellet energetyczny i brykiet drzewny (podobny asortyment, technologia bardzo podobna do produkcji pelletu higienicznego) a projekt dotyczy wysokich nakładów na stworzenie linii produkcyjnej w celu rozszerzenia działalności.

Projekt został również negatywnie oceniony z perspektywy wprowadzenia nowego lub ulepszonego produktu, będącego wynikiem prowadzonych własnych prac B+R, z uwagi na ich nienależyte udokumentowanie. Wnioskodawca zlecił wykonanie prac B+R lecz nie przedstawił całego raportu z przeprowadzonych badań (przedstawiono tylko stronę tytułową i spis treści).

Z powyższych względów należy więc zgodzić się z dokonaną przez IZ oceną, że wniosek opierał się na niewiarygodnych założeniach, a dotychczasowa kondycja finansowa wnioskodawcy nie rokuje, aby mógł on zrealizować finansowo projekt o wartości 10.945.155 zł. oraz utrzymać go w trwałości przez 3 lata od zakończenia.

Wskazane przez ekspertów braki (w ramach poszczególnych kryteriów), wbrew poglądowi wyrażonemu w zaskarżonym wyroku, są ze sobą ściśle powiązane i nie mogły być sanowane w trybie w § 5 ust. 4 pkt 7 i 8 Regulaminu konkursu, ponieważ wezwanie wnioskodawcy do ich usunięcia w efekcie doprowadziłoby do zmiany wniosku, co jest niedopuszczalne na etapie oceny merytorycznej i naruszałoby fundamentalne zasady wyrażone w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W myśl tego przepisu "właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania". Przewidziana w § 5 ust. 4 pkt 7 i 8 Regulaminu konkursu procedura służy jedynie do wyjaśnienia pewnych wątpliwości powstałych przy ocenie poszczególnych kryteriów, a nie modyfikowania wniosku. Jest to uprawnienie KOP, a co za tym idzie podjęcie decyzji co do wezwania wnioskodawcy o dokonanie uzupełnień, korekt czy przedstawienia wyjaśnień związanych z ocenianym wnioskiem należy do swobodnego uznania Komisji. Wnioskodawca przystępując do konkursu powinien mieć świadomość wagi podawanych we wniosku informacji, ponieważ to jego w przyszłości obciąży podanie niewiarygodnych, błędnych czy niepełnych informacji. W stanie faktycznym sprawy dokonana przez ekspertów ocena wniosku była rzetelna. Jej sporządzenie nie wymagało uzyskania dodatkowych wyjaśnień od wnioskodawcy. Eksperci nie mieli bowiem wątpliwości co do zawartych we wniosku informacji. Powodem negatywnej oceny niektórych z kryteriów było przyjęcie przez wnioskodawcę zawyżonych wskaźników w prognozowanym przychodzie, a co za tym idzie brak wykazania w sposób realny możliwości wykonania projektu. W tych okolicznościach spełnienie oczekiwań wnioskodawcy, co znalazło akceptację Sądu I instancji, w zakresie oceny wniosku przy aktywnym udziale wnioskodawcy, prowadziłoby w istocie do naruszenia nie tylko wskazanego wcześniej art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej, ale też pozostałych przepisów regulujących procedowanie nad wnioskiem.

Z przepisów tych wynika m.in., że celem rozpoznania protestu jest w istocie weryfikacja prawidłowości oceny projektu w kontekście kryteriów wyboru projektów, z których oceną wnioskodawca się nie zgadza, a także – zarzutów o charakterze proceduralnym, jeżeli zdaniem wnioskodawcy naruszenia takie miały miejsce. Efektem wniesienia protestu jest więc ponowna ocena złożonego wniosku w zakresie spełnienia konkretnych kryteriów wyboru projektu (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). Dlatego też podniesiona w uzasadnieniu protestu argumentacja powinna z jednej strony umożliwić organowi odwoławczemu na zbadanie zasadności wniesionego protestu, a z drugiej strony, powinna być przeprowadzona w ramach wniosku o dofinansowanie, w każdym jednak razie nie powinna zmierzać do istotnej modyfikacji wniosku o dofinansowanie (por. art. 43 ustawy wdrożeniowej). Innymi słowy, powinna ona wykazywać, że już w momencie przeprowadzania oceny przez właściwą instytucję, projekt spełniał wskazane w proteście kryterium wyboru projektu.

W stanie sprawy to, że wniosek zawierał braki i nieścisłości nie jest kwestią sporną, potwierdza to również uzasadnienie zaskarżonego wyroku, w którym Sąd I instancji zaleca organowi przeprowadzenie szeregu czynności przez zobowiązanie wnioskodawcy do uzupełnienia, wyjaśnienia lub skorygowania wątpliwych kwestii, co pozwoli, zdaniem Sądu, dopiero na merytoryczną ocenę zakwestionowanych kryteriów. W ocenie NSA podjęcie przez IZ tzw. czynności naprawczych zaproponowanych przez Sąd doprowadziłby w istocie do stworzenia nowego wniosku, czemu sprzeciwiają się wskazane wcześniej przepisy. Przeprowadzenie czynności w tym zakresie nie ma też umocowania w postanowieniach Regulaminu konkursu.

Podsumowując, dokonana przez Sąd I instancji kontrola zaskarżonego rozstrzygnięcia narusza prawo.

Skarga kasacyjna została oparta na usprawiedliwionych podstawach kasacyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał jednocześnie, że istota sprawy została dostatecznie wyjaśniona, co pozwoliło również na merytoryczne rozpoznanie skargi.

Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 188 p.p.s.a. w zw. z art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy wdrożeniowej, orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie 203 pkt 2 p.p.s.a. i w zw. z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. 2015, poz.1804 ze zm.).