Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 39/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.10 ust.1 pkt 1, art.34 ust.1i ust.7
journal: Dz.U. 2000 nr 14 poz 176
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Stępień (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Danuta Oleś, Asesor WSA Bogusław Woźniak, Protokolant Referent Dorota Pellowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 16 września 2008 r. sprawy ze skargi M.W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2006 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

M.W. wnioskiem z dnia 30 kwietnia 2007 r. wystąpił do Urzędu Skarbowego z o zwrot nadpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2006 oraz za lata 1992 – 2005. W uzasadnieniu żądania powołał się na okoliczność otrzymywania renty w zaniżonej wysokości począwszy od 1988 r. wskazując, że decyzje Zakładu Ubezpieczeń Społecznych zostały unieważnione przez Sad Apelacyjny i Sąd Okręgowy.

Naczelnik Urzędu Skarbowego, rozpatrując przedmiotowy wniosek odrębnie w części dotyczącej roku 2006, na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego stwierdził, iż jest on bezzasadny. W związku z tym decyzją z dnia [...] odmówił zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za

rok 2006.

Skarżący wniósł odwołanie od powyższej decyzji, w której kwestionując jej zasadność wniósł o zwrot podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2006 argumentując tym, że został on obliczony od nieprawidłowo ustalonej (bo zaniżonej) wysokości renty wypłacanej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Dyrektor Izby Skarbowej, decyzją z dnia [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że skarżący w roku podatkowym 2006 otrzymywał jako jedyny dochód, rentę w wysokości [...] zł wypłacaną przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Rocznego obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006r., dokonał płatnik - Zakład Ubezpieczeń Społecznych. Wysokość podatku dochodowego od osób fizycznych płatnik określił na kwotę [...] zł. Analiza rocznego obliczenia podatku dochodowego od osób fizycznych za rok 2006 potwierdza,

że Zakład Ubezpieczeń Społecznych określił go w prawidłowej wysokości.

Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, że M.W. nie był obowiązany do złożenia zeznania za rok 2006 w urzędzie skarbowym na formularzu PIT-37, albowiem nie uzyskiwał innych dochodów poza dochodami uzyskanymi od organu rentowego, nie korzystał z żadnych ulg czy odliczeń podatkowych, jak również

z możliwości łącznego opodatkowania jego dochodów z dochodami małżonka. Powyższe w sposób jednoznaczny wskazuje na to, że podatek wynikający z rozliczenia rocznego dokonanego przez płatnika jest podatkiem należnym od podatnika za rok 2006.

Na powyższe rozstrzygnięcie skarżący złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podtrzymując żądanie w przedmiocie zwrotu nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2006 powstałej w związku z nieprawidłowym obliczeniem podatku od renty wypłaconej przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Na wstępie rozważań należy wskazać, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei przepis art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej w dalszej części "p.p.s.a", stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.).

Z przepisu art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika z kolei, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia wskazanych powyżej kryteriów stwierdzić należy, że została ona wydana bez naruszenia prawa.

Sąd pragnie zwrócić uwagę, że stan faktyczny jaki zaistniał w niniejszej sprawie jest kontynuacją tego, jaki miał miejsce w rozpoznawanych w tutejszym sądzie sprawach o sygn. akt. [...] do [...], [...], [...], w których skargi podatnika zostały oddalone.

W rozpoznawanej sprawie podatnik złożył w Urzędzie Skarbowym

wniosek o zwrot nadpłaconego podatku dochodowego od osób fizycznych

za rok 2006 oraz lata 1992-2005. Zdaniem skarżącego podatek został pobrany przez płatnika tj. Zakład Ubezpieczeń Społecznych od świadczeń rentowych wypłaconych

w zaniżonej wysokości.

Skarżący w roku podatkowym 2006 otrzymywał jako jedyny dochód rentę

w wysokości [...] zł., wypłaconą przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych.

Należy w związku z tym stwierdzić, iż organ rentowy, z mocy cyt. art. 34 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych

(Dz.U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 z późn. zm.) – zwana dalej u.p.d.f. był zobowiązany (jako płatnik) do poboru zaliczek miesięcznych na poczet podatku dochodowego od wypłaconych świadczeń rentowych skarżącemu, a po upływie roku podatkowego – do obliczenia należnego podatku dochodowego od uzyskanego dochodu z tytułu renty (PIT-40A ), wg skali podatkowej obowiązującej w danym roku podatkowym. Określając – w sposób prawidłowy - wysokość podatku dochodowego organ rentowy zasadnie uwzględnił obniżenie o wskazaną kwotę z tytułu składki na ubezpieczenie zdrowotne

w danym roku podatkowym.

Skarżący, wobec faktu, iż nie osiągnął w roku 2006 innych dochodów poza dochodami uzyskanymi od organu rentowego, nie korzystał z żadnych ulg podatkowych podlegających odliczeniu od dochodu przed opodatkowaniem, czy też od podatku (poza składką na ubezpieczenie społeczne), nie korzystał z możliwości łącznego opodatkowania jego dochodów z dochodami małżonka, nie korzystał z możliwości przewidzianych w art. 6 ust. 4 u.p.d.f. to tym samym nie był zobowiązany do złożenia zeznania za rok 2006 (PIT – 37). Zasadnie organ odwoławczy podkreślił, iż wobec tak ustalonego stanu faktycznego sprawy (bezspornego między stronami) podatek wynikający z rozliczenia rocznego płatnika PIT-40A w roku 2006 w kwocie [...] zł., jest podatkiem należnym za ten rok podatkowy, którego PIT-40A dotyczy.

Zgodnie z ogólną definicją przychodu ujętą w dyspozycji art. 11 ust. 1 u.p.d.f. przychodem są:

1/ w przypadku pieniędzy i wartości pieniężnych - wartość otrzymanych lub pozostawionych do dyspozycji podatnika w danym roku kalendarzowym;

2/ w przypadku otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń – wyłącznie wartości otrzymanych świadczeń.

Zaznaczyć należy, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych – w danym roku podatkowym - podlegają świadczenia rentowe

w wysokości faktycznie wypłaconej w tym roku podatkowym, a nie świadczenia należne za dany rok a wypłacone w innym roku podatkowym.

Raz jeszcze należy podkreślić w rozpoznanej sprawie, iż z mocy art. 34 ust. 1 u.p.d.f. organ rentowy jest zobowiązany jako płatnik do pobierania zaliczek miesięcznych na poczet podatku dochodowego od wypłaconych przez siebie rent

i emerytur, a następnie do dokonania rocznego obliczenia podatku należnego

od podatników uzyskujących dochody z emerytur i rent (do końca lutego następnego roku – art. 34 ust. 7 u.p.d.f.).

Zasadnie organ odwoławczy wskazał, iż na podstawie art. 34 ust. 9 u.p.d.f., podatek wynikający z rozliczenia rocznego jest podatkiem należnym od skarżącego za dany rok chyba, że urząd skarbowy wyda decyzję określającą wysokość zobowiązania podatkowego w innej wysokości.

Mając na uwadze treść odwołania i skargi należy wskazać, że w sytuacji uwzględnienia roszczeń skarżącego skierowanych do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych może skutkować wypłatą wyrównań świadczenia rentowego za dany rok podatkowy, jednak w świetle zacytowanego art. 11 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, fakt ten będzie mieć wpływ tylko w tym roku podatkowym, w którym skarżącemu takie świadczenie wyrównawcze faktycznie zostanie wypłacone.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie stwierdzając naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1a/ p.p.s.a.) oraz naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, ani też innego naruszenia przepisów postępowania w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 b/ i c/ p.p.s.a.). na mocy art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.