Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 1291/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2008-04-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Anna Znamiec po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi "W" S.A. w K na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji w zakresie stosowania prawa podatkowego postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 sierpnia 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę skarżącego "W" S.A. na Decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie interpretacji w zakresie stosowania prawa podatkowego. Przyczyną odrzucenia był brak wpisu, który jako stały powinien być uiszczony bez wzywania, z uwagi na reprezentowanie skarżącego przez adwokata. Postanowienie to zostało skutecznie doręczone skarżącemu [...] października 2006 r.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, które jako niedopuszczalne zostało odrzucone postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] listopada 2006 r. W uzasadnieniu podkreślono, iż od postanowienia o odrzuceniu skargi przysługuje skarga kasacyjna a nie zażalenie, które jako niedopuszczalne należało odrzucić.

Postanowienie o odrzuceniu zażalenia zostało zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego, który postanowieniem z dnia 14 marca 2007 r. (sygn. akt II FZ 75/07) oddalił zażalenie podzielając stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.

Pismem z dnia [...] kwietnia 2007 r. skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. W uzasadnieniu skarżący podał, iż nieuiszczenie wpisu nastąpiło bez jego winy, albowiem nie mógł tego dokonać nie znając sygnatury akt. Uzasadniając zachowanie terminu do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu skarżący wskazał jako datę rozpoczęcia biegu terminu dzień doręczenie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony skarżącej [...] maja 2007 r. Termin do wniesienia zażalenia upłyną więc [...] maja 2007r.

Pismem nadanym [...] czerwca 2007 r. pełnomocnik strony skarżącej zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia jednocześnie składając zażalenie na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2007 r. i opłacając należny od niego wpis. W uzasadnieniu wniosku wskazano, iż przyczyną uchybienia terminu do wniesienia zażalenia była choroba pełnomocnika.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakwie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2007 r. W uzasadnieniu wskazano, że strona skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu.

Na powyższe postanowienie wniesiono zażalenie, które zostało oddalone Postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 lutego 2008 r. sygn. akt II FZ 506/07.

W dniu [...] lutego 2008 r. wniesiono ponownie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...] kwietnia 2007 r. Powyższe pismo zostało wniesione przez pełnomocnika substytucyjnego, który utrzymuje że o dopiero w dniu [...] lutego 2008 r. dowiedział się o przeniesieniu na niego pełnomocnictwa. Tak więc od maja 2007 r. kiedy to upływał termin do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia [...] kwietnia 2007 r. do [...] lutego 2008 r. pełnomocnik nie mógł wnieść zażalenia, ponieważ nie był on świadomy przeniesienia na niego pełnomocnictwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje

Na wstępnie zauważyć należy, że w rozpoznawanej sprawie wniesiono dwa wnioski o przywrócenie terminu do dokonanie tej samej czynności procesowej – wniesienia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia [...] kwietnia 2007 r. Obydwa wnioski zostały złożone w różnym czasie ([...] kwietnia 2007 r. i [...] lutego 2008 r.) przez dwóch różnych pełnomocników, ale do obydwu wniosków dołączono to samo zażalenie - dopełniając czynności do której uchybiono terminowi. Pierwszy wniosek został odrzucony z powodu niedochowania siedmiodniowego terminu do wniesienia wniosku o przywróceniu terminu. Zażalenie na postanowienie w tym przedmiocie zostało następnie oddalone przez Naczelny Sąd Administracyjny. Jest więc ono prawomocne i na mocy art. 170 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wiąże strony. Drugi wniosek o przywrócenie terminu oparto jednak na innych przesłankach mających, w ocenie pełnomocnika, świadczyć o niezawinionym uchybieniu terminu.

Przypomnieć należy, że instytucja przywrócenia terminu odnosi się do zaniechania strony dokonania w terminie czynności procesowej, przy czym pojęcie strony rozumie się szeroko rozciągając je także na pełnomocnika. Niezachowanie terminu przez pełnomocnika procesowego jest traktowane jako zaniechanie samej strony, która nie może twierdzić, że za działania tych osób nie ponosi odpowiedzialności. To samo dotyczy pełnomocnika, który odpowiada za osoby którymi się posługuje.

Jedną z przesłanek przywrócenie terminu jest brak winy w jego uchybianiu, co zdaniem Sądu w ocenianej sytuacji nie zachodzi. Pełnomocnik strony skarżącej przenoszący pełnomocnictwo na inne osoby (partnerów spółki partnerskiej) ma obowiązek takiego zorganizowania pracy, która zapewniłaby sprawną obsługę toczącego się postępowania sądowego w razie choroby czy urlopu jednego z nich. Podstawowym obowiązkiem jest jednak zawiadomienie ich o przeniesieniu pełnomocnictwa. Zaniedbanie w tym zakresie świadczy o winie w uchybieniu terminu. Ponadto pełnomocnik, działa w imieniu i na rzecz strony. Niezależnie więc ilu pełnomocników strona ustanowi, ich działania należy traktować jak działania samej strony. Prowadzi to bezpośrednio do wniosku, że nie sposób przyjąć iż każdy z pełnomocników ma oddzielny termin do dokonania czynności procesowej, czy też do żądania przywrócenia uchybionego terminu. W rozpoznawanej sprawie nie sposób więc przyjąć że uchybiono terminowi z powodu okoliczności niezawinionych przez stronę skarżącą, czy też jej pełnomocników.

Należało zatem przyjąć, że uchybienie terminu nie jest następstwem okoliczności niezależnych od strony, lecz jest wynikiem niedostatecznej staranności w prowadzeniu własnych spraw przez pełnomocników, których działania utożsamia się z działaniami strony. W związku z tym, skoro nie wystąpiły okoliczności uzasadniające przywrócenie uchybionego terminu należało – na podstawie art. 86 § 1 i art. 87 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia.