Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1608/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-12-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 129 § 2 w zw. z art. 134
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Rudnicki, sędzia WSA Monika Kramek, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 3 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi P. S.A. z siedzibą w L. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie, II. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej P. S.A. z siedzibą w L. kwotę 597 zł (pięćset dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] lipca 2020 r., Nr [...], znak: [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego (dalej: "[...]WINB", "organ II instancji") na podstawie art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2020 r. poz. 256, dalej: "k.p.a.") oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania [...] S.A. z siedzibą w [...] od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] (dalej: "PINB w [...]", "organ I instancji") z [...] czerwca 2020 r., Nr [...], nakazującej dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie przebudowanej i rozbudowanej napowietrznej linii elektroenergetycznej 15 kV - stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że decyzją z [...] czerwca

2020 r. PINB w [...] nakazał [...] S.A. z siedzibą w [...] (dalej: "inwestor") dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie przebudowanej i rozbudowanej napowietrznej linii elektroenergetycznej 15 kV usytuowanej na terenie działek nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...]. W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, że postanowieniem z [...] grudnia 2019 r., Nr [...] wstrzymano roboty budowlane przy przebudowie przedmiotowej linii elektroenergetycznej i nałożono na inwestora obowiązek sporządzenia i przedstawienia zaświadczenia właściwego organu o zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego lub decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, 4 egzemplarzy projektu budowlanego omawianej inwestycji, a także oświadczenia o posiadanym prawie dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Przedmiotowe obowiązki miały zostać wykonane w terminie 3 miesięcy od dnia, kiedy postanowienie stanie się ostateczne. Ze względu na niewykonanie powyższych obowiązków, zdaniem PINB w [...] konieczne było wydanie nakazu rozbiórki.

Odwołanie od niniejszego rozstrzygnięcia, pismem z 10 lipca 2020 r., złożył inwestor, wnosząc o uchylenie kwestionowanej decyzji oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Po jego przeanalizowaniu [...]WINB postanowieniem z [...] lipca 2020 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ II instancji wskazał, że na gruncie art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie – od dnia jej ogłoszenia stronie. W rozpatrywanej sprawie decyzja PINB w [...] z [...] czerwca 2020 r. została odebrana przez inwestora w dniu 25 czerwca 2020 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru dołączonego do akt administracyjnych. Decyzja ta została wysłana na poprawny adres oraz zawierała prawidłowe pouczenie o terminie i trybie wniesienia odwołania. Organ odwoławczy wyjaśnił przy tym, że na etapie postępowania prowadzonego przez organ I instancji inwestor nie poinformował o ustanowieniu w sprawie pełnomocnika. Uczynił to dopiero na etapie postępowania odwoławczego. Stąd też termin do wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia PINB w [...] upływał w dniu 9 lipca 2020 r. Tymczasem w dniu 13 lipca 2020 r. inwestor, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniósł odwołanie. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności w ocenie [...]WINB koniecznym było stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyła [...] S.A. z siedzibą w [...] wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Jednocześnie skarżąca zarzuciła [...]WINB naruszenie:

- art. 134 k.p.a. przez stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, podczas gdy odwołanie to zostało wniesione w terminie,

- art. 7 w zw. z art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a. przez niczym nieuzasadnione stwierdzenie, że ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy wynika, że decyzja PINB w [...] została odebrana przez skarżącą w dniu 25 czerwca

2020 r., podczas gdy w rzeczywistości rozstrzygnięcie to zostało odebrane dopiero 29 czerwca 2020 r.

W uzasadnieniu skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty. Wyjaśniła, że decyzja PINB w [...] została nadana na adres Rejonu Energetycznego [...] przesyłką nr [...]. Z informacji zawartych na stronie internetowej https://emonitoring.poczta-polska.pl/, przesyłka ta została nadana w placówce pocztowej w [...] w dniu 26 czerwca 2020 r. (godz. 16:45), a jej doręczenie miało miejsce w dniu 29 czerwca 2020 r. (godz. 9:24). Stąd też zdaniem pełnomocnika skarżącej brak jest podstaw do twierdzenia, że skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia odwołania.

W odpowiedzi na skargę [...]WINB wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w kwestionowanym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na gruncie art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U z 2019 r., poz. 2167 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję (postanowienie) z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji (postanowienia). Ponadto Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.").

W niniejszej sprawie przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego Nr [...] z dnia [...] lipca 2020r. , stwierdzające uchybienie do wniesienia odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] czerwca 2020 r., Nr [...], nakazującej [...] S.A. z siedzibą w [...] dokonanie całkowitej rozbiórki samowolnie przebudowanej i rozbudowanej napowietrznej linii elektroenergetycznej 15 kV kV usytuowanej na terenie działek nr ew. [...] w miejscowości [...], gm. [...].

Na gruncie art. 127 § 3 k.p.a. od decyzji wydanej w I instancji służy stronie odwołanie. Jednym z warunków skutecznego skorzystania z tego środka zaskarżenia jest zachowanie terminu wskazanego w art. 129 § 2 k.p.a., a więc czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Termin określony w tym przepisie jest terminem prekluzyjnym, a zatem jego uchybienie powoduje, że wniesienie odwołania przez stronę po jego upływie jest bezskuteczne. Oznacza to, że postanowienie wydane w trybie art. 134 k.p.a., w myśl którego organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do jego wniesienia, zamyka postępowanie odwoławcze. Ponadto konsekwencją wniesienia odwołania po upływie wskazanego terminu, zgodnie z art. 134 k.p.a., jest obowiązek stwierdzenia przez organ odwoławczy uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Jednocześnie należy podkreślić, że organ nie tylko nie ma obowiązku, ale nawet prawa wyjaśniać, dlaczego doszło do uchybienia terminu, czy nastąpiło to z winy strony i czy miała ona świadomość uchybienia terminu, a jeżeli tak, to czy chce wystąpić z wnioskiem o jego przywrócenie (por. wyrok NSA z dnia 3 czerwca 2008 r. sygn. akt I OSK 1285/07, LEX nr 497633).

W ocenie Sądu, organ II instancji słusznie podniósł, że w przypadku stwierdzenia okoliczności uchybienia terminu do wniesienia środka zaskarżenia, organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia o takim uchybieniu, zgodnie z art. 134 k.p.a. Stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania nie zależy bowiem od uznania organu odwoławczego. Jednocześnie wydanie orzeczenia w trybie art. 134 k.p.a. kończącego postępowanie w sprawie powinno być poprzedzone bezspornymi ustaleniami w zakresie prawidłowości i daty doręczenia stronie skarżącej rozstrzygnięcia wydanego w pierwszej instancji (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 18 stycznia 2012 r., sygn. akt VII SA/Wa 947/11, LEX nr 1121796), jak też ustaleniami co do tego czy strona skarżąca przekroczyła termin określony w art. 129 § 2 k.p.a. Z powyższych przepisów należy wywieść, że przesłanką do wydania postanowienia o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania jest ustalenie skuteczności doręczenia decyzji organu I instancji stronie.

Przenosząc powyższe na grunt sprawy niniejszej należy wskazać, że w aktach postępowania administracyjnego, znajdują się dwa zwrotne poświadczenia odbioru przesyłki poleconej skierowanej do skarżącej [...] S.A. z siedzibą w [...] na ten sam adres " Rejon Energetyczny [...] ul. [...],[...]".

Pierwsza z nich zaopatrzona adnotacją "Dec. [...], znak [...], oraz datę [...].05.2020r." zawierała przesyłkę poleconą([...] , została doręczona adresatowi ( podpis "[...]") w dniu 25 czerwca 2020r.

Druga na której również znalazła się adnotacja " Dec. [...], znak [...], oraz data [...].06.2020r." zawierała przesyłkę poleconą ([...] i została doręczona skarżącej w dniu 29 czerwca 2020r.

( podpis "[...]").

Przy czym analiza akt administracyjnych organu I instancji , którymi dysponował Sąd nie pozwoliła na ustalenie istnienia pisma z dnia 12 maja 2020r, które mogło być doręczone pierwsza przesyłką, co wykluczałoby przyjętą przez organ tezę, że właśnie przesyłka doręczona w dniu 25 czerwca 2020r. zawierała decyzje organu I instancji z dnia [...] czerwca 2020r.

Zadaniem organu odwoławczego przy ponownym rozpoznaniu sprawy będzie więc ustalenie w sposób nie budzący wątpliwości, co zawierała pierwsza z przesyłek odebrana w dniu 25 czerwca 2020r., czego w związku z powyższym dotyczy data

" 12.05.2020r." a w konsekwencji w jakiej dacie rozpoczął się dla skarżącej bieg terminu do wniesienia odwołania.

Okolicznością bezsporną pozostaje , że w dniu 29 czerwca 2020r. nastąpiło doręczenie skarżącej decyzji z dnia [...] czerwca 2020r., co potwierdza elektroniczny monitoring przesyłek pocztowych i sama skarżąca w skardze. Natomiast rzeczą organu jest ustalenie czy powyższe doręczenie było pierwszym skutecznym od którego należy liczyć bieg terminu do wniesienia odwołania.

W świetle powyższych rozważań należy uznać, że zaskarżone postanowienie, zostało wydane z naruszeniem art. 7, art. 77 k.p.a oraz art. 134 k.p.a. Stąd też organ w pierwszej kolejności powinien ustalić prawidłową datę doręczenia skarżącej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z [...] czerwca 2020 r., Nr [...]. Od tej okoliczności zależny jest bowiem dalszy sposób procedowania.

Z przytoczonych wyżej przyczyn, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w pkt I wyroku.

O kosztach postępowania, Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a., uwzględniając poniesiony przez skarżącą koszt wpisu (100 zł), wynagrodzenie należne jej pełnomocnikowi, ustalone według stawek minimalnych na podstawie § 15 ust. 1 i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 265)( 480 zł) oraz koszt opłaty skarbowej od złożonego pełnomocnictwa ( 17 zł).