Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 837/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Stojanowski po rozpoznaniu w dniu 28 września 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Go 93/18 o odrzuceniu skargi W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w sprawie zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 4 lipca 2018 r., sygn. akt II SA/Go 93/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim odrzucił skargę W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. nr [...] w sprawie zasiłku celowego.

Z uzasadnienia zaskarżonego postanowienia wynika, że w dniu 29 stycznia 2018 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęła skarga W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2017 r. Skarga powyższa została przesłana przez skarżącego do SKO w [...] drogą elektroniczną.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 2 lutego 2018 r. W.S. został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni od otrzymania wezwania braku formalnego skargi poprzez własnoręczne jej podpisanie, pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 lutego 2018 r., a wyznaczony przez Sąd 7-dniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 13 lutego 2018 r. W dniu 12 kwietnia 2018 r. SKO w [...] przesłało do Sądu plik różnych dokumentów dotyczących wielu spraw prowadzonych przez Sąd ze skarg W.S., między innymi podpisaną osobiście przez skarżącego wyżej wskazaną skargę.

Odrzucając skargę Sąd I instancji wskazał, że skarżący złożył własnoręcznie podpisaną skargę w siedzibie organu I instancji, tj. Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] w dniu 21 lutego 2018 r. (data prezentaty), a skarga ta, wraz z plikiem różnych dokumentów dotyczących wielu innych spraw prowadzonych przez Sąd ze skarg W.S., została przekazana do Sądu przez SKO w [...] w dniu 12 kwietnia 2018 r.

Następnie Sąd podkreślił, że 7-dniowy termin do uzupełnienia braków formalnych skargi jest terminem ustawowym, który nie może być skracany, ani przedłużany. Stosownie zaś do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Za równoznaczne z nieuzupełnieniem braków formalnych skargi rozumie się także uzupełnienie braków po wyznaczonym przez sąd terminie. W sprawie nie znajdzie zastosowania przepis art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.), zgodnie z którym podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się za wniesione z zachowanie terminu, bowiem dotyczy on jedynie postępowania administracyjnego. Natomiast ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera analogicznej regulacji. Nie zawiera ona również regulacji, która pozwoliłaby uznać, iż każde pismo strony, w tym także ponownie składana skarga, w konsekwencji wezwania przez sąd do uzupełnienia braków formalnych, powinna być wniesiona za pośrednictwem organu, którego czynności ona dotyczy. Zapis taki, wynikający z treści art. 54 §1 P.p.s.a., dotyczy wyłącznie pierwotnie wnoszonej skargi. Kolejne pisma powinny być zatem wnoszone już bezpośrednio do sądu bez pośrednictwa jakichkolwiek organów administracji publicznej.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył W.S., reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów postępowania tj.

1) art. 9 k.p.a. w zw. z art. 46 P.p.s.a.. poprzez brak należytego i wyczerpującego poinformowania skarżącego o konieczności złożenia własnoręcznego podpisu pod skargą, w rezultacie czego skarżący uchybił terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi.

W konkluzji zażalenia wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gorzowie Wielkopolskim oraz zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Natomiast zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a., każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Podpis powinien być własnoręczny, z wyjątkiem przypadków, o których mowa w art. 46 § 4 ustawy, które w tej sprawie nie występują. W sytuacji braku własnoręcznego podpisu, Sąd wzywa stronę do usunięcia braku formalnego pisma przez jego podpisanie. Aby można było posługiwać się w postępowaniu sądowoadministracyjnym podpisem elektronicznym, musiałby istnieć stosowny ku temu przepis we wskazanym akcie prawnym. W przepisach ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi pojęcie podpisu elektronicznego w ogóle nie występuje. Tym samym, dla skuteczności pisma wnoszonego przez stronę drogą elektroniczną konieczne jest późniejsze opatrzenie go własnoręcznym podpisem, bowiem tylko taki podpis spełnia wymagania wynikające z art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie bezsporne jest, że wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 6 lutego 2018 r., a wyznaczony przez Sąd 7-dniowy termin do usunięcia braku formalnego skargi upłynął bezskutecznie z dniem 13 lutego 2018 r. Natomiast w dniu 12 kwietnia 2018 r. SKO w [...] przesłało do Sądu I instancji plik różnych dokumentów dotyczących wielu spraw prowadzonych przez Sąd ze skarg W.S., między innymi podpisaną osobiście przez skarżącego wyżej wskazaną skargę.

W niniejszej sprawie nie ulega zatem wątpliwości, że strona skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie braków formalnych skargi. Trafnie zatem Sąd I instancji odrzucił skargę.

Odnosząc się do argumentacji zażalenia należy stwierdzić, że skarżący został prawidłowo pouczony o sposobie uzupełnienia braków formalnych skargi, a zatem brak pomocy profesjonalnego pełnomocnika pozostaje bez wpływu na ocenę, czy uchybienie terminowi do uzupełnienia braków formalnych skargi nastąpiło bez jego winy. Treść wezwania jasno i precyzyjnie określała od kogo pismo pochodzi oraz w jakim terminie i w jaki sposób należy uzupełnić braki formalne skargi. Skoro zatem pismo pochodziło z Wydziału II WSA w Gorzowie Wielkopolskim, a wskazanym sposobem usunięcia braku formalnego było podpisanie skargi, a następnie odesłanie jej do tego Sądu, to niezrozumiałym jest uzupełnienie braku formalnego poprzez nadanie podpisanej skargi do organu. W tej sytuacji nie można zgodzić się z argumentami podnoszonymi w rozpoznawanym zażaleniu, iż zarządzenie nie było wystarczająco skonkretyzowane. Skoro więc strona została wezwana do uzupełnia braków formalnych w sposób prawidłowy, to w żaden sposób nie może się ona powoływać się na brak wiedzy prawniczej.

Z tych względów i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji postanowienia.