Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 875/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6210 Dodatek mieszkaniowy
Hasła tematyczne: Dodatki mieszkaniowe
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2001 nr 71 poz 734
law: Ustawa z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Gebel (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz,, Sędzia NSA Grzegorz Jankowski, Protokolant Krzysztof Chudy, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2008r. sprawy ze skargi M. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego I. oddala skargę, II. zasądza od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na rzecz adw. J. S. kwotę [...] złotych, w tym podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia (...) numer (...) Prezydent Miasta, reprezentowany przez Koordynatora Zespołu ds. dodatków mieszkaniowych w Miejskim Ośrodku Pomocy Rodzinie, przyznał M Si dodatek mieszkaniowy na okres 6 miesięcy tj. od 1.06.2007 r. do 30.11.2007 r., w wysokości 71.77 zł miesięcznie, w tym ryczałt na zakup opału w kwocie 18.75 zł.

Od decyzji organu I instancji odwołał się M S wnosząc o przyznanie dodatku mieszkaniowego w wyższej wysokości.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia (...) numer (...), po rozpatrzeniu odwołania strony, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Kolegium stwierdziło, że podstawową zasadą sformułowaną w art. 6 Kodeksu postępowania administracyjnego jest, że organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn.zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje osobom, o których mowa w art. 2 ust. 1 ustawy, jeżeli średni miesięczny dochód na jednego członka gospodarstwa domowego w okresie trzech miesięcy poprzedzających datę złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie przekracza 175 % najniższej emerytury w gospodarstwie jednoosobowym i 125 % w gospodarstwie wieloosobowym, obowiązującej w dniu złożenia wniosku.

Natomiast zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy, wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym (art.6 ust. 1 ustawy), przy czym jego wysokość łącznie z ryczałtem, nie może przekraczać 70 % wydatków przypadających na normatywną powierzchnię zajmowanego lokalu mieszkalnego lub 70 % faktycznych wydatków ponoszonych za lokal mieszkalny, jeżeli powierzchnia tego lokalu jest mniejsza lub równa normatywnej powierzchni (art. 6 ust. 10 ustawy).

Jak wynika z materiału dowodowego sprawy oraz w oparciu o przywołane przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych, wydatki gospodarstwa M S na lokal wyniosły 133.20 zł, zaś wydatki jakie powinno ponosić gospodarstwo domowe wynoszą 61,43 zł.

W tej sytuacji słusznie, zdaniem organu odwoławczego, przyznano M S dodatek mieszkaniowy w wysokości 71,77 zł miesięcznie.

Ponadto Kolegium stwierdziło, iż ustawa o dodatkach mieszkaniowych nie przyznaje kompetencji organom administracji publicznej oraz organom odwoławczym do swobodnego uznania w przedmiocie odmowy lub przyznania dodatku mieszkaniowego, tym samym argumenty strony nie mogą zostać uwzględnione w toku obecnie toczącego się postępowania z uwagi na brak podstawy prawnej.

Powyższa decyzja została zaskarżona przez M S do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W skardze M S okazał swe niezadowolenie z wysokości przyznanego mu dodatku mieszkaniowego, zarzucając błędną interpretację przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych w kwestii ryczałtu na zakup opału, który to ryczałt zdaniem skarżącego winien stanowić kwotę dodatkową, a nie wliczaną do dodatku mieszkaniowego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn.zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie dokonuje więc kontroli aktów lub czynności pod względem słusznościowym i nie orzeka merytorycznie.

Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.).

Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium legalności Sąd uznał, iż skarga nie może być uwzględniona, bowiem podejmując zaskarżoną decyzję organ prawa nie naruszył.

Skarżący nie kwestionuje samego wyliczenia dodatku mieszkaniowego, zarzuca jednak organom administracji publicznej błędną interpretację przepisów ustawy o dodatkach mieszkaniowych w kwestii ryczałtu na zakup opału, który to ryczałt zdaniem skarżącego winien stanowić kwotę dodatkową, a nie wliczaną do dodatku mieszkaniowego, a więc faktycznie wnioskodawca powinien otrzymywać dodatek mieszkaniowy oraz ryczałt na zakup opału.

Sąd w oparciu o zgromadzone w aktach sprawy dokumenty oraz obowiązujące przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. Nr 71, poz. 734 z późn.zm.) oraz rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych ( Dz.U. Nr 156, poz.1817 z późn.zm. ), zwanego dalej "rozporządzeniem", uznał za prawidłowe wyliczenia dodatku mieszkaniowego i ryczałtu na zakup opału stanowiące załączniki do wydanych decyzji zarówno organu I, jak i II instancji.

Przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych, choć w sposób dosyć skomplikowany określają sposób obliczania dodatku mieszkaniowego, nie budzą wątpliwości interpretacyjnych.

Zgodnie z art. 6 ust.1 pkt 1 wysokość dodatku mieszkaniowego stanowi różnicę między wydatkami ponoszonymi okresowo przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego ( określonymi w ust. 3-6 ), przypadającymi na normatywną powierzchnię użytkową zajmowanego lokalu mieszkalnego, a kwotą stanowiącą wydatki poniesione przez osobę otrzymującą dodatek w wysokości 15% dochodów gospodarstwa domowego - w gospodarstwie jednoosobowym. Tak wyliczony miesięczny dodatek mieszkaniowy na lokal mieszkalny zajmowany przez M S stanowi kwotę 71,77 zł (133,20 – 61,43 = 71,77) i taki też dodatek mieszkaniowy został przyznany skarżącemu. W kwocie tej mieści się ryczałt na zakup opału w wysokości 18,75 zł.

Należy dodać, że wśród wydatków ponoszonych okresowo przez gospodarstwo domowe w związku z zajmowaniem lokalu mieszkalnego, o których mowa w art.6 ust.3 ustawy o dodatkach mieszkaniowych, znajduje się wydatek stanowiący podstawę obliczania ryczałtu na zakup opału. Szczegółowe zasady obliczania tego wydatku określa § 3 rozporządzenia. W przypadku M S wydatek ten został wyliczony na kwotę 34,80 zł (za brak centralnego ogrzewania 29,91zł oraz za brak centralnej ciepłej wody 4,89zł).

W świetle art.6 ust.7 ustawy o dodatkach mieszkaniowych jeżeli lokal mieszkalny nie jest wyposażony w instalację doprowadzającą energię cieplną do celów ogrzewania, w instalację ciepłej wody lub gazu przewodowego z zewnętrznego źródła znajdującego się poza lokalem mieszkalnym, osobie uprawnionej do dodatku mieszkaniowego przyznaje się ryczałt na zakup opału stanowiący część dodatku mieszkaniowego.

Natomiast § 4 rozporządzenia określa zasady ustalania wysokości ryczałtu na zakup opału, a także wskazuje na możliwość wypłaty kwoty ryczałtu na zakup opału będącej częścią dodatku mieszkaniowego, do rąk wnioskodawcy. Na możliwość wypłaty kwoty ryczałtu na zakup opału do rąk wnioskodawcy wskazuje również art. 8 ust.1 i 4 ustawy, chociaż przepisy te nie wykluczają możliwości wypłaty ryczałtu na zakup opału wraz z pozostałą częścią dodatku mieszkaniowego do rąk pobierającego należności za lokale mieszkalne ( zarządcy domu ).

W oparciu o powyższe przepisy stwierdzić należy, iż nie pozostawia wątpliwości fakt, iż ryczałt na zakup opału stanowi część dodatku mieszkaniowego, zaś wysokość dodatku mieszkaniowego, łącznie z ryczałtem na zakup opału, określa art. 6 ust.1 i 9 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Wyodrębnienie zaś kwoty ryczałtu na zakup opału związane jest jedynie z możliwością wypłaty tego ryczałtu do rąk wnioskodawcy, co jest równoznaczne ze zmniejszeniem wysokości części dodatku mieszkaniowego wypłacanego pobierającemu opłaty za lokale mieszkalne – zarządcy domu.

Niezależnie od tego komu wypłacany jest ryczałt na zakup opału stanowi on formę pomocy finansowej na koszty związane z utrzymaniem lokalu mieszkalnego przez wnioskodawcę.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270 z późn.zm.), skargę oddalił.

O zwrocie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeczono na podstawie § 19 w zw. z § 18ust.1 pkt 1 lit.c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości

z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U. Nr 163, poz.1348 z późn.zm. )