Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1178/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-10-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art.85, art. 86 par. 1, art.87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 października 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Głowacka-Klimas po rozpoznaniu w dniu 29 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. C. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i umorzenia postępowania organu pierwszej instancji w sprawie czasowej rejestracji pojazdu postanowił: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 27 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2007 r. W uzasadnieniu wskazano, że skarga ta została złożona 22 czerwca 2007 r., to jest jeden dzień po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia.

Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu dnia 10 października 2007 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 20 akt sprawy), po czym skarżący dnia 16 października 2007 r. skierował do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Motywował go tym, że dnia 21 czerwca 2007 r. musiał wyjechać z Warszawy, by zaopiekować się swoją chorą matką. Pismo zawierające skargę przekazał siostrze z poleceniem przesłania go do Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), cytowanej dalej jako p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże w świetle art. 86 ww. ustawy, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Art. 87 tej ustawy stanowi natomiast, że pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Treść pisma skarżącego zawierającego wniosek o przywrócenie terminu sugeruje, że skarżący dowiedział się o uchybieniu terminu do wniesienia skargi dopiero w chwili doręczenia mu postanowienia Sądu, odrzucającego skargę, to jest 10 października 2007 r. Wniosek o przywrócenie terminu skarżący złożył zatem z zachowaniem ustawowego, siedmiodniowego terminu.

Konieczną, a jednocześnie podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej. Jest ona spełniona wtedy, gdy strona dopełniła obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak: postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 21 lutego 2006 r., I SAB/Wa 78/05, LEX nr 192260, postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 23 listopada 2005 r., II CZ 103/05, LEX nr 188555). Artykuł 86 § 1 nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony, co oznacza, że ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu. Daje to sądowi możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie SN z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757; por. także: T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis str. 333).

Jednocześnie trzeba zauważyć, że sam fakt ustanowienia pełnomocnika, czy też – jak w przedmiotowej sprawie – powierzenie wykonania pewnych czynności z zakresu postępowania sądowoadministracyjnego osobie trzeciej - nie jest okolicznością świadczącą o dołożeniu szczególnej staranności w prowadzeniu swojej sprawy. Pogląd ten został ugruntowany w orzecznictwie dotyczącym instytucji przywrócenia terminu w postępowaniu cywilnym (por. postanowienie Sądu Apelacyjnego w Lublinie z dnia 25 lutego 1999 r., I ACa 17/99, Apel.-Lub. 1999/2/5; postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 2000 r., II CKN 554/00, LEX nr 51986). Z uwagi na to, że przesłanki uzasadniające przywrócenie terminu są identyczne w postępowaniu sądowoadministracyjnym, pogląd ten zachowuje swą aktualność w niniejszej sprawie.

Strona skarżąca nie może zatem skutecznie podnosić, że uchybienie terminu do uiszczenia wpisu nastąpiło bez jej winy, jeżeli powierzyła dokonanie tak istotnej czynności, jak złożenie skargi, osobie trzeciej – swojej siostrze. Z kolei brak tej przesłanki uniemożliwia uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu.

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w postanowieniu.