Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 221/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-03-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 § 2 i art. 194 § 4
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Przemysław Szustakiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 319/18 o odrzuceniu zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 6 listopada 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi S.N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 319/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił zażalenie S.N. na postanowienie z dnia 6 listopada 2018 r. o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że postanowieniem z dnia 6 listopada 2018 r. została odrzucona skarga kasacyjna S.N. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 maja 2018 r. o oddaleniu skargi, z uwagi na sporządzenie jej z naruszeniem art. 175 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a."

Pismem z dnia 23 listopada 2018 r. skarżący wniósł osobiście zażalenie na powyższe postanowienie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucając zażalenie wskazał, że nie spełnia ono wymogu tzw. "przymusu adwokacko-radcowskiego" określonego w art. 194 § 4 P.p.s.a., bowiem nie zostało sporządzone przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Oznacza to, że sporządzone osobiście przez skarżącego zażalenie jest niedopuszczalne.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł S.N., wskazując, że w jego ocenie nie doszło do naruszenia art. 194 § 4 P.p.s.a. Ponadto wnoszący zażalenie podkreślił, że złożył wniosek o wyłączenie sędziego WSA Pawła Kowalskiego i wniosek ten nie został prawomocnie rozpatrzony przed wydaniem postanowienia z dnia 18 grudnia 2018 r., a zatem zaskarżone postanowienie podlega uchyleniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Treść art. 194 § 4 P.p.s.a., w sposób jednoznaczny wskazuje, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Jednocześnie przepis ten podkreśla, że odpowiednie zastosowane znajduje przepis art. 175 § 2 P.p.s.a., w którym określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego.

W niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, że jest podmiotem uprawnionym do samodzielnego sporządzenia zażalenia od postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej, zatem jest pozbawiony zdolności postulacyjnej do dokonania tej czynności procesowej. Skarżący został prawidłowo pouczony przez Sąd I instancji o konieczności sporządzenia zażalenia przez profesjonalnego pełnomocnika, a mimo to zażalenie sporządził osobiście. Zasadnym zatem było stanowisko Sądu I instancji, który uznał zażalenie za niedopuszczalne.

Odnosząc się do argumentu strony związanym z nierozpoznanym prawomocnie wnioskiem o wyłączenie sędziego WSA Pawła Kowalskiego od udziału w sprawie podkreślić należy, że wniosek skarżącego w tym przedmiocie wpłynął do akt sprawy w dniu 25 stycznia 2019 r., a zatem już po wydaniu zaskarżonego postanowienia. Tym samym w sprawie nie doszło do naruszenia art. 20 § 3 P.p.s.a.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.