Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1161/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2020-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę , zwrócono wpis

SENTENCJA

Kraków, dnia 2 lipca 2020 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 2 lipca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 31 marca 2011 r. nr VII/90/2011 w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieście – Zachód postanawia: 1/ odrzucić skargę; 2/ zwrócić skarżącemu kwotę 300 (trzysta) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 12 maja 2019 r. (data wpływu do organu 16 maja 2019 r. A. F. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 31 marca 2011 r. nr VII/90/2011.

W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta Zakopane podał, ze A. F. złożył w dniu 14 maja 2019 r. wezwanie do usunięcia naruszenia prawa uchwałą dotyczącą miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieście – Zachód i żądał jego uchylenia w całości. Rada Miasta Zakopane nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie. Organ wskazał, że jest to kolejne wezwanie skarżącego do usunięcia naruszenia prawa i kolejna jego skarga. Już pismem z dnia 20 czerwca 2018 r. A. F. wezwał Radę Miasta Zakopane do usunięcia naruszenia prawa przez uchwałę. Następnie w dniu 16 listopada 2018 r. skarżący ponownie wezwał Radę Miasta Zakopane do usunięcia naruszenia prawa przez zmianę tej samej uchwały, po czym w dniu 20 grudnia 2018 r. złożył skargę do WSA w Krakowie. Sąd postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 167/19 skargę odrzucił ze względu na nieuiszczenie wpisu od skargi.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II WSA w Krakowie z dnia 27 listopada 2019 r. wezwano pełnomocnika organu do przedłożenia wezwań A. F. o usunięcie naruszenia prawa przez uchwałę nr VII/90/2011 z dnia 31 marca 2011 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Śródmieście – Zachód – z dnia 20 czerwca 2018 r. oraz z dnia 16 listopada 2018 r.

W odpowiedzi na powyższe organ nadesłał wskazane wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym, zwanej dalej u.s.g., w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 maja 2017 r., każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może, po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia, zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Przepis ten został zmieniony przez art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r., poz. 935) i jego treść otrzymała następujące brzmienie: "Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem, podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu.

Ustawa zmieniająca z dnia 7 kwietnia 2017 r. weszła w życie z dniem 1 czerwca 2017 r., jednakże przepis przejściowy art. 17 ust. 2 tej noweli przewiduje, że przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9 (dot. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2 (dot. ustawy o samorządzie gminnym), art. 6 (dot. ustawy o samorządzie województwa), art. 7 (dot. ustawy o samorządzie powiatowym) i art. 11 (dot. ustawy o wojewodzie i administracji rządowej w województwie, wszystkie przypisy sądu) w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy.

Oznacza to w niniejszej sprawie dotyczącej uchwały o planie miejscowym podjętej przez Radę Miasta Zakopane w dniu 31 marca 2011 r., że dla skargi wniesionej w trybie art. 101 ust. 1 u.s.g. stosuje się przytoczony na wstępie przepis w brzmieniu dotychczasowym, a więc skarga do sądu administracyjnego musi być poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Również dla ustalenia terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego stosuje się przepisy art. 52 i art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019, poz. 2325 ze zm. zwanej dalej P.p.s.a.) w brzmieniu dotychczasowym. Tak więc skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Zachowuje w tych okolicznościach aktualność uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (ONSAiWSA z 2007 r., nr 3, poz. 60), według której przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 u.s.g. Wskazany w tym przepisie termin sześćdziesięciu dni, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, jest ostatecznym terminem do złożenia skargi do sądu administracyjnego w sytuacji, gdy organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, bądź wprawdzie taką odpowiedź udzielił, ale została ona doręczona stronie już po upływie terminu sześćdziesięciu dni, liczonego od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa (tak w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 23 kwietnia 2013 r., sygn. akt I OSK 710/13, dostępnym w CBOSA).

Jak wynika z akt niniejszej sprawy, wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, na które obecnie powołuje się skarżący, jest kolejnym wezwaniem skierowanym do Rady Miasta Zakopane w związku z zaskarżoną uchwałą. Poprzednie wezwania dokonane zostały pismami z dnia 20 czerwca 2018 r. oraz 16 listopada 2018 r. Rada Miasta Zakopane nie udzieliła odpowiedzi na powyższe wezwanie. Wezwanie z dnia 20 czerwca 2018 r. uruchomiło zatem bieg terminu dla skarżącego do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, zgodnie z powołanymi wyżej przepisami. Skoro organ nie udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie to skarżący powinien wnieś skargę do sądu w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Tymczasem obecna skarga wniesiona w niniejszej sprawy datowana jest na dzień 16 maja 2019 r., a zatem po upływie powyższego terminu.

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowane jest stanowisko, zgodnie z którym wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonego aktu jednokrotnie. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu składu siedmiu sędziów, z dnia 24 czerwca 2002 r., sygn. akt OSA 2/02 (ONSA z 2003 r., nr 1, poz. 2) wyraził aprobowany w orzecznictwie i zachowujący aktualność pogląd, że skoro wezwanie do usunięcia naruszenia, o którym mowa w art. 101 ust. 1 u.s.g., jest surogatem środka odwoławczego, to nie ma podstaw, by traktować je inaczej, niż określają to przepisy dotyczące klasycznych środków odwoławczych w administracyjnym postępowaniu jurysdykcyjnym. Przyjęcie poglądu, że ten sam podmiot może wielokrotnie składać to samo wezwanie do tego samego organu w tej samej sprawie, dotyczące tej samej uchwały, stałoby w sprzeczności z art. 21 ust. 1 Konstytucji i przewidzianą w nim zasadą równości wszystkich podmiotów wobec prawa, jak i z art. 78 Konstytucji. Mechanizm ograniczający możliwość dokonywania wielokrotnego wzywania do usunięcia naruszenia prawa nie wynika wprost z przepisów ustawy o samorządzie gminnym, ale jest on konsekwencją konstytucyjnej zasady równości wszystkich podmiotów wobec prawa, a jego istnienie nie jest w żaden sposób kwestionowane tak w doktrynie jak i orzecznictwie (por. postanowienie NSA z dnia 24 stycznia 2012 r., sygn. akt II OSK 2/12 oraz postanowienia NSA: z dnia 18 maja 2016 r., sygn. akt I OZ 491/16; z dnia 29 maja 2015 r., sygn. akt II OSK 1294/15; z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OSK 2564/14).

Ponieważ wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością jednokrotną, niniejsza skarga wniesiona w następstwie kolejnego wezwania do usunięcia naruszenia prawa jest już spóźniona i jako taka podlega odrzuceniu.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 powołanej ustawy. Wobec przedstawionych okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.