Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1338/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 647  Sprawy związane z ochroną danych osobowych
Hasła tematyczne: Ochrona danych osobowych
Skarżony organ: Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 23 ust. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 101 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski, Sędziowie WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spr.), Danuta Kania, , Protokolant specjalista Elwira Sipak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 marca 2014 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję Generalnego Inspektora Ochrony Danych Osobowych z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie przetwarzania danych osobowych – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Generalny Inspektor Ochrony Danych Osobowych decyzją z dnia [...] maja 2013 r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...], którą to decyzją organ odmówił K.K. uwzględnienia jej wniosku/skargi na przetwarzanie jej danych osobowych przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z siedzibą przy ul. [...].

Jako podstawę materialnoprawną organ wskazał art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.).

W motywach uzasadnienia organ podał, że doszło do przetwarzania przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. danych osobowych K.K., ale proces ten znajduje usprawiedliwienie i oparcie w przesłance legalizacyjnej, określonej w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych, który przyzwala na przetwarzanie danych osobowych, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku, wynikającego z przepisu prawa.

Organ wskazał, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej prowadził w stosunku do E.K., która jest siostrą K.K. postępowanie kontrolne w przedmiocie dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 r. Wśród dokumentów zgromadzonych w toku tego postępowania (akta nr [...]) znajdował się akt notarialny, który zawiera dane osobowe K.K. Organ wyjaśnił, że akta ww. postępowania w tym ww. akt notarialny, na podstawie postanowienia Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r., włączone zostały "do dowodów postępowania kontrolnego nr [...], prowadzonego w Sp. z o.o. F. z siedzibą w W. Nadto wskazał, że stosownie do art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Wyjaśnił również, że nie jest rolą GIODO ingerencja w tok postępowania kontrolnego i ocena trafności włączenia do tego postępowania określonego dokumentu.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi K.K. do tutejszego Sądu.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonych decyzji, skarżąca zarzuciła naruszenie art. 1, art. 12 pkt 1 i pkt 2, art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych oraz art. 7, art. 12 k.p.a.

Podniosła, że akt notarialny, zawierający jej dane osobowe, został przez Dyrektora UKS nielegalnie i bezprawnie włączony do postępowania prowadzonego wobec Spółki F. Wskazała, że prowadzona przez Dyrektora UKS kontrola nie była prowadzona przeciwko jej osobie, ale w stosunku do podmiotu trzeciego, a zatem włączenie przedmiotowego aktu notarialnego do postępowania kontrolnego, dotyczącego Spółki naruszyło art. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. Twierdziła, że nie zaistniała przesłanka legalizująca z art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych. Nadto, że organ naruszył zasady wynikające z art. 7 i art. 12 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przede wszystkim wskazać należy, iż ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2002 r. Nr 101, poz. 926 ze zm.) jest aktem prawnym, który zakreśla granice ochrony, ale też wskazuje sytuacje i zdarzenia prawne, w których ochrony danych osobowych odmawia. Przedmiotowa ustawa w art. 23 wymienia i określa przesłanki legalizujące przetwarzanie danych osobowych, wskazuje w jakim sytuacjach przetwarzanie danych osobowych jest prawnie dopuszczalne.

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, iż dane osobowe skarżącej, zawarte w akcie notarialnym z dnia [...] września 2004 r. rep. [...] nr [...] (k-39 akt adm.), tj. imiona rodziców skarżącej, stan cywilny, adres zamieszkania i numer pesel, zostały przetwarzane przez Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w W., albowiem powyższy akt notarialny został włączony, jako dowód w sprawie postępowania kontrolnego sygn. [...].

Jak wynika z wyjaśnień organu (k-8, 38) dane osobowe skarżącej zawarte w w/w akcie notarialnym zostały przekazane organowi przez siostrę skarżącej E.K., która dostarczyła ten akt jako dowód w sprawie. Dokument ten został włączony do akt postępowania kontrolnego w Spółce z o.o. F., którego członkiem zarządu jest siostra skarżącej, E.K.

Postanowieniem z dnia [...] maja 2011 r. (k-11) Dyrektor UKS w W. włączył do dowodów postępowania kontrolnego [...] w stosunku do Spółki z o.o. F. z siedzibą w W. dokumenty zgromadzone w toku postępowania w stosunku do E.K. w zakresie dochodów, nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu za 2005 r.

W ocenie Sądu, zasadnie GIODO uznał, że omawiany akt notarialny, jako znajdujący się w aktach postępowania nr [...], zgodnie z treścią postanowienia, przekazany został do postępowania nr [...].

Prawidłowo organ stwierdził też, że skoro akt notarialny składał się na akta postępowania kontrolnego, prowadzonego w stosunku do E.K., to postanowienie o włączeniu dowodów przesądziło o przekazaniu tych akt do akt postępowania kontrolnego, prowadzonego wobec Spółki z o.o. F.

Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 180 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. Nr 749 ze zm.), jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Stosownie zaś do art. 187 § 1 ww. ustawy, organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy.

Reasumując, w ocenie Sądu, przetwarzanie danych osobowych skarżącej (zawartych w akcie notarialnym zakwalifikowanym jako dowód w sprawie ) znajduje oparcie w przesłance określonej w art. 23 ust. 1 pkt 2 ustawy o ochronie danych osobowych. Powyższy przepis dopuszcza przetwarzanie danych, gdy jest to niezbędne dla zrealizowania uprawnienia lub spełnienia obowiązku wynikającego z przepisu prawa. Obowiązkiem organów kontrolnych jest rzetelne przeprowadzenie postępowania kontrolnego w oparciu o wszystkie możliwe dowody. Uprawnieniem organu było dopuszczenie wszystkich dowodu w tym dowodu z aktu notarialnego. art. 180 § 1, art. 187 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Domaganie się przez skarżącą ochrony prawnej w oparciu o ustawę o ochronie danych osobowych w toczącym się postępowaniu kontrolnym prowadzonym wobec jej siostry E.K. w przedmiocie dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005 i wobec Spółki z o.o. F., której członkiem zarządu jest E.K. nosi w ocenie sądu znamiona nadużycia prawa. Ustawa o ochronie danych osobowych nie może być absolutyzowana w sytuacji gdy w grę wchodzą inne chronione prawem wartości. W interesie zarówno Państwa jak i podatników leży kontrola dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach dochodu. Dlatego też racjonalny ustawodawca wprowadził w art. 23 ustawy o ochronie (... ) katalog przesłanek legalizujących przetwarzanie danych osobowych bez zgody osoby zainteresowanej. Z wyjaśnień organu wynika, że to siostra skarżącej przedłożyła jako dowód w sprawie przedmiotowy akt notarialny (k-8, 38). Oznacza to, że skarga na przetwarzanie danych osobowych skarżącej winna zostać skierowana do członka rodziny skarżącej – siostry , a nie do organu kontrolnego.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.