Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 32/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 658
648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: zobowiązano do załatwienia wniosku
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.
article: art. 10
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Anna Klotz Sędzia WSA Leszek Tyliński Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi J. K. na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1. zobowiązuje Burmistrza L. do załatwienia w terminie 14 dni od daty doręczenia prawomocnego wyroku wniosku skarżącego z dnia [...] stycznia 2013 r.; 2. stwierdza, że bezczynność Burmistrza L. nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; 3. zasądza od Burmistrza L. na rzecz skarżącego kwotę 160 (sto sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...], wysłanym e-mailem, skarżący J. K. zwrócił się do Burmistrza L., w trybie art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej powoływanej też jako u.d.i.p.), o udostępnienie informacji dotyczącej:

1. nazwy przedsiębiorcy (podatnika), któremu 9 decyzjami udzielono ulg na łączną kwotę 287.150zł

2. nazwy przedsiębiorcy (podatnika), któremu umorzono kwotę 12.465zł,

3. nazwy przedsiębiorcy (podatnika), któremu odroczono termin zapłaty zaległości podatkowej bez wniosku podatnika na kwotę 52.813zł

4. nazwy przedsiębiorcy (podatnika), któremu umorzono zaległości podatkowe z tytułu podatku od nieruchomości za budowę wysypiska.

W odpowiedzi na ww. wniosek Burmistrza L. pismem z dnia [...] poinformował skarżącego, że dane w zakresie wykazów, o których mowa w art. 37 ust.1 pkt 2 lit.f i g ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych były podane do publicznej wiadomości przez ich wywieszenie i były udostępnione wnioskodawcy na jego wniosek z dnia [...]. Indywidualne dane podatników, poza zakresem wyżej wskazanym są objęte tajemnicą skarbową i nie stanowią informacji publicznej.

Pismem z dnia [...] skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na bezczynność Burmistrza L. w przedmiocie udzielenia informacji publicznej objętej wnioskiem z dnia [...]. Zarzucając organowi nie udostępnienie do dnia złożenia skargi pełnej żądanej informacji, ani też nie wydanie w tym zakresie decyzji odmownej i przez to naruszenie 14-dniowego terminu, o którym mowa w art. 13 ust. 1 u.d.i.p., skarżący wniósł o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej prze niego informacji w terminie 14 dni od daty doręczenia akt organowi oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Burmistrza L. wniósł o jej oddalenie podkreślając, że żądana informacja została skarżącemu udzielona, natomiast indywidualne dane podatników objęte są tajemnicą skarbową i i nie stanowią informacji publicznej. Zdaniem organu przywołane okoliczności nie pozwalają uznać, że organ pozostaje w bezczynności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływanej jako ppsa), kontrola działalności administracji publicznej sprawowana przez sądy administracyjne obejmuje m.in. rozpatrywanie skarg na bezczynność organów. W takich przypadkach, kontroli poddany jest brak aktu lub czynności w sytuacji, gdy organ miał obowiązek podjąć działanie w danej formie w określonym przez prawo terminie. Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie mają znaczenia powody, dla jakich akt nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, jak również, czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu.

W przedmiotowej sprawie skarga J. K. dotyczyła bezczynności Burmistrza L. w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej. W związku z tym zasadnym jest wskazanie, iż sąd administracyjny może uznać, iż podmiot obowiązany do udostępnia informacji pozostaje w bezczynności tylko w sytuacji, gdy przedmiotem wniosku jest faktycznie informacja publiczna, której podmiot obowiązany do udostępnienia, w terminie zakreślonym ustawą o dostępie do informacji publicznej nie udostępni i nie wyda stosownej decyzji o odmowie udostępnienia. Aby sąd administracyjny mógł stwierdzić, iż podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej pozostaje w bezczynności musi on w pierwszej kolejności rozstrzygnąć, czy żądana informacja mieści się w ustawowym pojęciu informacji publicznej. Dopiero bowiem w przypadku przesądzenia, że żądana informacja stanowi informację publiczną, tj. uznania, że na organie zobowiązanym ciążył wynikający z przepisów prawa obowiązek wszczęcia postępowania w przedmiocie udostępnia informacji publicznej i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), ustala się, czy organ obowiązku tego w nakazanym prawem terminie nie wypełnił. W przypadku natomiast stwierdzenia, że informacja, o jaką ubiegał się zainteresowany nie stanowi informacji publicznej, organ nie pozostaje w zwłoce w zakresie udostępnienia informacji publicznej (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 18 kwietnia 2013 r., sygn. akt II SAB/Ol 22/13; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 stycznia 2007 r., sygn. akt I OSK 50/06; - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query).

Z akt niniejszej sprawy wynika, iż skarżący domagał się od Burmistrza L. udostępnienia informacji publicznej, której przedmiotem miało być podanie nazwy przedsiębiorców (podatników), którym organ udzielił ulg, umorzył należności, odroczył termin zapłaty zaległości podatkowej, bądź też umorzył zaległości podatkowe z tytułu podatku od nieruchomości.

Materiał dowodowy sprawy wskazuje, iż organ udzielił odpowiedzi na wezwanie skarżącego pismem z dnia [...] informując go, że dane w zakresie wykazów, o których mowa w art. 37 ust.1 pkt 2 lit.f i g ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych były podane do publicznej wiadomości przez ich wywieszenie i były udostępnione wnioskodawcy na jego wniosek z dnia 6 września 2009 r. Indywidualne dane podatników, poza zakresem wyżej wskazanym są objęte tajemnicą skarbową i nie stanowią informacji publicznej.

Zdaniem Sądu, opisane powyżej działanie organu w odpowiedzi na wezwania skarżącego do udzielenia żądanej informacji publicznej wskazuje, iż pozostaje on w bezczynności w zakresie rozpatrzenia wniosku skarżącego z dnia [...].

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że objęta ww. wnioskiem informacja stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy o dostępnie do informacji publicznej. Zgodnie z art. 1 ust. 1 tej ustawy informacją publiczną jest każda informacja o sprawach publicznych, która podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystaniu na zasadach i w trybie określonym w ustawie. Żądana informacja jest informacją publiczną w rozumieniu art. 6 u.d.i.p., wiąże się bowiem bezpośrednio z funkcjonowaniem i trybem działania organu, który w myśl art. 4 ust. 1 pkt 1 w rozumieniu tego przepisu jest organem władzy publicznej.

Burmistrz jest organem gminy, gmina zaś wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność (art. 2, art. 11 a ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym t.j. Dz.U.z 2013 r., poz. 594.).

W orzecznictwie sądów administracyjnych ugruntowany został pogląd, w myśl którego, informacją publiczną jest każda informacja dotycząca sfery faktów i danych, wykonywana lub odnosząca się do władz publicznych, a także odnosząca się do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne, w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej. Informacją publiczną jest zatem, w świetle przepisów art. 1 ust. 1 i art. 6 ust. 1 ustawy, każda informacja o sprawach publicznych, a w szczególności o sprawach wymienionych w art. 6 ust. 1 ustawy (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 grudnia 2006 r. sygn. akt I OSK 123/06). W wyroku z dnia 7 stycznia 2004 r. sygn. akt K 14/03, Trybunał Konstytucyjny stwierdził, iż udostępnienie informacji publicznej następuje w formie czynności materialno – technicznej, a tylko wyjątkowo w sytuacjach określonych w przepisach art. 14 ust. 2 (umorzenie postępowania) i art. 16 ust. 1 (odmowa udostępnienia informacji), wymagana jest forma decyzji administracyjnej (por. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 września 2012 r. sygn. akt II SAB/Wa 312/12).

Gdyby organ doszedł jednak do wniosku, iż udostępnienie żądanych informacji nie jest możliwe ze względu na przesłanki określone w ustawie o dostępie do informacji publicznej, to może wydać decyzję odmowną, na podstawie art. 16 tej ustawy, która może następnie zostać poddana kontroli sądowoadministracyjnej (podobnie wyrok NSA z dnia 21 sierpnia 2013 r. sygn. akt I OSK 681/13).

W orzecznictwie za informację publiczną uznaje się każdą wiadomość wytworzoną lub odnoszoną do władz publicznych, a także wytworzoną lub odnoszoną do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 19 grudnia 2007 r. IV SA/Po 652/07). Takie też stanowisko wyrażono w wyrokach Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 8 czerwca 2006 r. sygn. II SAB/Lu 19/06, Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 maja 2004 r. sygn. IV SA/Wa 221/04 oraz postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 21 sierpnia 2008 r. sygn. II SAB/Bk 36/08.

Przepis art. 6 ust. 1 pkt 5 ustawy stanowi, że udostępnianiu podlega informacja publiczna, w szczególności o majątku publicznym, w tym o majątku jednostek samorządu terytorialnego oraz samorządów zawodowych i gospodarczych oraz majątku osób prawnych samorządu terytorialnego, a także kas chorych( lit. c) oraz pomocy publicznej (lit.g).

Mając to wszystko na uwadze należy stwierdzić, że żądane przez skarżącego informacje mają charakter informacji publicznej. Dotyczą bowiem sposobu wydatkowania majątku publicznego przez podmioty tworzące sektor finansów publicznych w rozumieniu art. 9 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tj.: Dz. U. z 2013 r. poz. 885). Co istotne, podmiotów sektora finansów publicznych dotyczy naczelna zasada finansów publicznych określona w art. 33 ust. 1 ustawy o finansach publicznych stanowiąca o jawności gospodarowania środkami publicznymi. Oznacza to wymóg bezwzględnej transparentności wydatkowania środków publicznych, w tym również na pomoc publiczną.

Z powyższego wynika, że po pierwsze: wnioskowana przez skarżącego informacja ma charakter informacji publicznej, a po drugie, że Burmistrz jest podmiotem zobowiązanym do jej udostępnienia.

W tym miejscu wskazać należy, że uwzględnienie żądania skarżącego w całości t.j. podanie imiennego wykazu podatników będących podmiotem takiej informacji wiązałoby się z koniecznością ujawnienia ich danych osobowych objętych tajemnicą skarbową. Okoliczność ta jednak nie oznacza, wbrew twierdzeniom organu, że dana informacja przestaje być informacją publiczną. Obliguje ona natomiast organ do udzielenia żądanej informacji w taki sposób, aby niemożliwym było zidentyfikowania osoby fizycznej objętej taką informacją, poprzez dokonanie np. anonimizacji jej danych osobowych, bądź też do odmowy udzielenia żądanej informacji w tym zakresie.

Przesądzenie, że informacje wskazane we wniosku skarżącego stanowią informację publiczną obligowało Sąd, zgodnie z poczynionymi wyżej uwagami, do ustalenia, czy organ w nakazanym prawem terminie podjął rozstrzygnięcia czy czynności, do których obliguje go ustawa o dostępie do informacji publicznej, a więc, czy działania organu odpowiadały przepisom tej ustawy. Ustawa o dostępie do informacji publicznej reguluje zarówno procedurę udostępnienia informacji publicznej - art. 7, art. 10, art. 13 i art. 14), jak i tryb odmowy udostępnienia informacji publicznej - art. 16). Ze wskazanych przepisów wynika, iż organ w odpowiedzi na wniosek o udostępnienie informacji publicznej, stanowiącej faktycznie informację publiczną, albo udostępnia wnioskodawcy informację publiczną we wskazanej przez niego formie w terminie o którym mowa w ust. 1 lub 2 art. 13 ww. ustawy, co stanowi czynność materialno-techniczną, albo też w przypadku niemożności udostępnienia informacji w sposób i w formie określonej we wniosku o udostępnienie stosuje procedurę opisaną w art. 14 ust. 2 ww. ustawy tj. powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanej w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się (w drodze decyzji – art. 16 ust. 1 ww. ustawy). W przypadku natomiast stwierdzenia przez organ, że zachodzą przesłanki do odmowy udostępnia istniejącej i będącej informacją publiczną informacji (art. 5 ww. ustawy), zobligowany jest on do wydania w ustawowym terminie decyzji o odmowie udostępnienia żądanej informacji publicznej.

Bezsprzecznym w przedmiotowej sprawie jest, że organ do dnia wydanie wyroku ani nie udzielił skarżącemu żądanej informacji publicznej w całości, ani też nie wydał w sprawie decyzji odmawiającej udostępnienia informacji publicznej czy umarzającej postępowanie w sprawie. Pomimo zatem, że żądana informacja stanowiła informację publiczną, organ nie podjął żadnego ze wskazanych wyżej działań określonych ustawą o dostępie do informacji publicznej. Z uwagi na okoliczność, że do dnia wydania wyroku w niniejszej sprawie organ nie podjął żadnych ze wskazanych działań, a przedmiot jego żądania stanowiła informacja będąca informacją publiczną, nie ulega wątpliwości, że pozostaje on bezczynny w kwestii rozpatrzenia żądania skarżącego zawartego we wniosku z dnia [...] o udostępnienie informacji publicznej. Bezczynność ta jednak, zdaniem Sądu, nie ma miejsca z rażącym naruszeniem prawa, bowiem wynika ona raczej z nieznajomości powyższej problematyki, a nie lekceważenia wnioskodawcy, czy też celowego wprowadzania go w błąd.

Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności Sąd uznając, że organ pozostaje w zwłoce w zakresie rozpoznania wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej zawartego w piśmie z dnia [...], na podstawie art. 149 ppsa, zobowiązał organ do rozpoznania powyższego wniosku poprzez wydanie aktu lub podjęcie stosownej czynności, w terminie 14 dni od dnia uprawomocnienia się niniejszego wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.