Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 517/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2012-07-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Sędzia WSA – Joanna Wojciechowska po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S L o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn p o s t a n a w i a: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pełnomocnik skarżącego, wraz ze skargą do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie podatku od spadków i darowizn, wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu wniosku podniesiono, iż skarżący osiąga niewielki dochód, utrzymuje się z renty w kwocie [...] zł, z której dodatkowo potrącane jest co miesiąc ok. [...]zł na poczet egzekucji komorniczej wierzytelności, której nie mógł uiścić jednorazowo. Wskazano także, że skarżący nie jest w stanie uzyskać jakichkolwiek dodatkowych dochodów ponieważ zarządzono mu wykonanie kary pozbawienia wolności. Do wniosku dołączono kopię zawiadomienia o wszczęciu egzekucji z dnia

[...]r. na kwotę główną [...]zł, koszty sądowe [...]zł, opłata egzekucyjna [...]zł; kopię zawiadomienia Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w Szczecinie z dnia 24 listopada 2011 r. o potrącaniu, począwszy od grudnia 2011 r., ze świadczenia otrzymywanego przez skarżącego w wysokości [...]zł egzekwowanej kwoty; kopię postanowienia Sądu Okręgowego w Szczecinie III Wydział Karny z dnia 7 marca 2012 r., sygn. akt III K 115/08 o nieuwzględnieniu wniosku o odroczenie wykonania kary 3 lat pozbawienia wolności orzeczonej wyrokiem z dnia 16 lipca 2010 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 – dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem, przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez wstrzymanie wykonania aktu jest wyjątkiem od zasady wykonalności decyzji ostatecznej. Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji następuje na wniosek skarżącego.

Na podstawie przytoczonych przepisów uznać należy, że ciężar uzasadnienia tego wniosku spoczywa na wnioskodawcy. Wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonych przez niego aktów lub czynności organu administracji, spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Z opisanym obowiązkiem wnioskodawcy wiąże się powinność Sądu do dokonania wszechstronnej i rzetelnej oceny okoliczności, wskazanych we wniosku.

Oceniając wniosek strony, przy uwzględnieniu podniesionych w nim okoliczności, Sąd stwierdził, iż skarżący wykazał zaistnienie przesłanek, o jakich mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., uzasadniających wstrzymanie wykonania analizowanej decyzji. W szczególności, skarżący wykazał swoją trudną sytuację materialną z uwagi na zajęcie otrzymywanego z ZUS świadczenia, jak również odmowę odroczenia wykonania kary pozbawienia wolności. W związku z tym należało uznać, iż wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpatrzeniem skargi może spowodować niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków poprzez pozbawienie go środków niezbędnych do utrzymania.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.