Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1014/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-08-11 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska po rozpoznaniu w dniu 11 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. J. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi G. J. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanawia odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 czerwca 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę G. J. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej kary pieniężnej za przejazd bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego (trzydziestodniowego) terminu, liczonego od dnia doręczenia decyzji. Termin do wniesienia skargi upłynął bowiem w dniu 13 kwietnia 2016 r., a skarga została wniesiona (za pośrednictwem organu) w dniu 14 kwietnia 2016 r.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2016 r. skarżący zawarł wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że uchybił terminowi do wniesienia skargi z uwagi na błędne wyliczenie i skrócenie czasu pracy urzędu pocztowego w Śremie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 87 § 1 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (art. 87 § 2 ppsa). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 4 ppsa).

Przy ocenie czy uchybienie terminu było zawinione należy brać pod uwagę obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy. Przywrócenie terminu może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Przywrócenie terminu jest zatem dopuszczalne wyłącznie w przypadku zaistnienia obiektywnych, występujących bez woli strony, okoliczności, które mimo dołożenia przez stronę odpowiedniej staranności w prowadzeniu własnych spraw udaremniły dokonanie czynności w terminie (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lutego 2015 r., sygn. akt I OZ 91/15, LEX nr 1643289).

W niniejszej sprawie jako okoliczności uzasadniające przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący wymienił nieznaczne uchybienie terminu (o jeden dzień) wynikające z błędnego jego wyliczenia oraz skrócenie czasu pracy urzędu pocztowego w Śremie. W świetle powyższego wyjaśnienia, nie sposób dopatrzeć się braku winy skarżącego w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Przyczyna wyłączająca brak winy w uchybieniu terminowi musi być bowiem niezależna od strony i nie może nosić cech zaniedbania, czy nieuwagi. To na stronie ciąży bowiem szczególna staranność przy dokonywaniu czynności procesowych w terminie. Powinność ta jednak, w ocenie Sądu, przez skarżącego nie została zachowana.