Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 907/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 259 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 października 2009 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Bujko po rozpoznaniu w dniu 7 października 2009 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D.W. i M.W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 lipca 2009 roku, sygn. akt III SA/Wr 58/09 odrzucającego sprzeciw D.W. w sprawie ze skargi D.W. i M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2008 roku, nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 10 lipca 2009 r. odrzucił sprzeciw D.W. od postanowienia referendarza sądowego z dnia 8 kwietnia 2009 roku wydanego w sprawie ze skargi D. i M.W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we Wrocławiu z dnia [...] czerwca 2008 r.

Sąd I instancji wskazał, że postanowienie referendarza sądowego zostało doręczone skarżącej w dniu 30 kwietnia 2009 r. W wyniku zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 21 maja 2009 r. skarżącym ponownie przesłano odpis zarządzenia z dnia 11 lutego 2009 r. o wezwaniu do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi, z zaznaczeniem, że zarządzenie to jest prawomocne i nie przysługuje od niego żaden środek zaskarżenia.

Pismem z dnia 22 czerwca 2009 r. skarżąca wniosła do Sądu I instancji pismo procesowe wskazując, że "w załączeniu przesyła sprzeciw z dnia 3 września 2009 r., który nie został rozpoznany przez Sąd".

W aktach sprawy znajduje się notatka służbowa z dnia 24 czerwca 2009 r. sporządzona przez Kierownika Sekretariatu Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z treści której wynika, że do Wydziału III tutejszego Sądu w dniu 4 maja 2009 r. nie wpłynął załączony przez skarżącą do pisma procesowego z dnia 22 czerwca 2009 r. sprzeciw datowany na dzień "03.09.09." Natomiast do Wydziału II tutejszego Sądu wpłynął sprzeciw skarżących datowany na dzień "03.09.09.", przy czym - jak wynika z notatki służbowej sporządzonej odręcznie przez pracownika Sądu na piśmie zawierającym sprzeciw - skarżąca "D.W. osobiście poprawiła omyłkowo źle podaną datę postanowienia referendarza sądowego oraz sygnaturę" (z II SA/Wr 58/09 na II SA/WR 57/09). Do notatki służbowej załączone zostały kserokopie kart dziennika korespondencyjnego z dnia 4 maja 2009 r. prowadzonego przez Wydział II i III tutejszego Sądu.

Sąd I instacnji wyjaśnił, że termin do wniesienia sprzeciwu rozpoczął swój bieg w dniu 1 maja 2009 r., zaś upłynął z dniem 7 maja 2009 r. W świetle powyższych okoliczności Sąd I instancji uznał, że sprzeciw od postanowienia referendarza skarżąca złożyła dopiero w dniu 22 czerwca 2009 r. (pismo procesowe skarżącej z dnia 22 czerwca 2009 r. wraz z załącznikami, k 51-52). Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił odrzucić sprzeciw skarżącej jako spóźniony.

Zażalenie na powyższe postanowienie wnieśli skarżący.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

W myśl art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., od wydawanych przez referendarza sądowego zarządzeń o pozostawieniu wniosków bez rozpoznania (art. 258 § 1 pkt 6 p.p.s.a.), postanowień co do przyznania prawa pomocy lub odmowy przyznania prawa pomocy (art. 258 § 1 pkt 7 p.p.s.a.), a także postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków (art. 258 § 1 pkt 8 p.p.s.a.) strona albo zawodowy pełnomocnik mogą wnieść sprzeciw do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego. Sprzeciw należy wnieść w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia zarządzenia lub postanowienia referendarza sądowego. Sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym (art. 259 § 2 p.p.s.a.).

Analiza okoliczności sprawy prowadzi do wniosku, że skarżąca skutecznie złożyła sprzeciw od postanowienia referendarza w dniu 22 czerwca 2009 roku, a zatem ze znacznym uchybieniem terminu. Brak jest jakichkolwiek dokumentów, które świadczyłby o tym, że jak podnosi skarżąca, jej sprzeciw (niewątpliwie błędnie datowany na dzień 3 września 2009 roku) został złożony terminowo i nierozpoznany przez Sąd I instancji. W szczególności nie sposób uznać za sprzeciw pisma wniesionego w dniu 4 maja 2009 roku (kserokopia – k 58 akt sądowych), bowiem skarżąca własnoręcznie wskazała na nim sygnaturę akt II SA/Wr 57/09 oraz datę postanowienia referendarza sądowego – 9 kwietnia 2009 roku. W tej sytuacji Sąd I instancji prawidłowo uznał, że pismo to dotyczyło rozstrzygnięcia wydanego w postępowaniu o sygnaturze II SA/Wr 57/09, które toczy się na skutek skargi D. i M.W. w Wydziale II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu.

W konsekwencji uznać należy, że zaskarżone postanowienie prawa nie narusza.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w postanowieniu.