Wyrok NSA, sygn. akt III FSK 3176/21
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2021-04-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 6j ust.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1454
law: Ustawa z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, Sędzia NSA Stanisław Bogucki (sprawozdawca), Sędzia WSA (del.) Jacek Pruszyński, po rozpoznaniu w dniu 22 kwietnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej W.T. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 12 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 33/20 w sprawie ze skarg W.T. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 30 października 2019 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za 2014 r. i 2015 r. oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 12.08.2020 r. o sygn. I SA/Sz 33/20 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargi W.T. (dalej: skarżąca) na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z 30.10.2019 r., nr [...], wydane w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi, a dotyczące odpowiednio 2014 r. i 2015 r. Jako podstawę prawną powołano art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Wyrok (podobnie, jak pozostałe powołane w uzasadnieniu orzeczenia) jest dostępny na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl/.

2. Stanowiska stron w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

2.1. Skargę kasacyjną od ww. wyroku WSA w Szczecinie do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła skarżąca (reprezentowana przez pełnomocnika - adwokata), która zaskarżyła ten wyrok w całości. Sformułowała również wniosek o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i o zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. skarżąca zarzuciła naruszenie prawa materialnego, tj.: art. 6j ust.1 pkt 2 ustawy z 13.09.1996 r. o utrzymaniu czystości i porządku w gminach (Dz.U. z 2018 r. poz. 1454 ze zm., dalej: u.u.c.p.g.) przez błędną interpretację tego przepisu i przyjęcie, że stanowi on o metodzie naliczania opłaty za gospodarowanie odpadami według "zużycia wody z danej nieruchomości" str.14 wiersz ostatni i str.15 wiersz pierwszy od góry uzasadnienia wyroku, zamiast jak określił to ustawodawca "metodzie wg ilości zużytej wody z nieruchomości", a zatem według ilości faktycznie zużytej wody (na cele bytowe związane z ludzkim metabolizmem oraz funkcjonowaniem gospodarstw domowych odprowadzonej) z danej nieruchomości.

Na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. skarżąca zarzuciła również naruszenie przepisów postępowania, a mianowicie art. 145 § 1 pkt1 lit. c w związku z art. 151 p.p.s.a. przez oddalenie skarg w sytuacji, gdy decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego zostały wydane z naruszeniem art. 122 i art. 187 ustawy z 29.08.1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm., dalej: o.p.), uzasadniającym ich uchylenie ze względu na błędne ustalenie przez organy stanu faktycznego w sprawie.

2.2. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Szczecinie nie wniosło odpowiedzi na skargę kasacyjną.

3. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

3.1. Skarga kasacyjna nie została oparta na usprawiedliwionych podstawach i dlatego podlega oddaleniu. W skardze kasacyjnej zostały sformułowane zarzuty naruszenia zarówno przepisów postępowania, jaki i przepisów prawa materialnego.

Przed przystąpieniem do oceny podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów, wskazać należy, że sprawa ta, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z 2.03.2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. 2020 r. poz.1842) w związku z zarządzeniem nr 39 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z 16.10.2020 r. w sprawie odwołania rozpraw oraz wdrożenia w NSA działań profilaktycznych służących przeciwdziałaniu potencjalnemu zagrożeniu wirusem SARS-CoV-2 w związku z objęciem Miasta Stołecznego Warszawy obszarem czerwonym, skierowana została do rozpoznania na posiedzenie niejawne.

3.2. Kwestią sporną w sprawie jest prawidłowość określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi za lata 2014 i 2015 z nieruchomości stanowiącej własność skarżącej. Skarżąca jako właścicielka nieruchomości 24.02.2014 r. złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na 2014 r., wybierając metodę określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości nieopomiarowanych (brak wodomierza, studnia). Natomiast skarżąca jako współwłaścicielka nieruchomości 22.02.2016 r. złożyła deklarację o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi na 2016 r., wybierając metodę określenia wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi dla nieruchomości nieopomiarowanych (brak wodomierza, studnia).

3.3 Naczelny Sąd Administracyjny w pierwszej kolejności odniesie się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, ponieważ dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez Sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy, albo że nie został skutecznie podważony, można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod przepis prawa materialnego. Skarżąca w skardze kasacyjnej zmierzała do zakwestionowania prawidłowości i zupełności postępowania podatkowego, stąd zarzut braku dostrzeżenia przez Sąd pierwszej instancji naruszenia przez organy art. 122 i art. 187 § 1 o.p. Zarzuty te uznać należy za bezzasadne.

Artykuł 122 o.p. ustanawia nakaz kierowania się w postępowaniu podatkowym zasadą prawdy obiektywnej, zgodnie z którą organy podatkowe podejmują wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w tym postępowaniu. Z kolei art. 187 § 1 o.p. stanowią emanację tej zasady prawdy obiektywnej. W rezultacie podjętych działań, na podstawie zgromadzonych dowodów, organ pierwszej instancji dokonał ustaleń co do stanu faktycznego sprawy, to jest między innymi stwierdził, że skarżąca zamieszkuje w opomiarowanej nieruchomości, która jest wyposażona w licznik i nie jest na niej zamontowany podlicznik (drugi licznik) dla wykazania wody zużytej na cele inne niż bytowe tzw. licznik bezpowrotnie zużytej wody. Odpady komunalne są zbierane i odbierane w sposób selektywny. Ponadto skarżąca nie odprowadza ścieków do kanalizacji. Powyższe okoliczności organ ustalił kierując między innymi w dniu 24.10.2018 r. pismo do Wodociągów Zachodniopomorskich o podanie ilości zużycia wody za lata 2012-2017 oraz podanie informacji, czy przedmiotowa nieruchomość wyposażona jest w licznik wody bezpowrotnie zużytej. Zwrócił się także do operatora gminnej sieci kanalizacyjnej z zapytaniem, czy nieruchomość wyposażona jest w licznik wody bezpowrotnie zużytej oraz podanie zużycia wody za lata od 2012 do 2017. Skierował także zapytanie do przedsiębiorstwa odbierającego odpady na terenie gminy o udzielenie informacji, czy w okresie od 1.07.2013 r. była świadczona usługa odbioru odpadów komunalnych oraz czy odpady te były odbierane w sposób selektywny czy zmieszany. Zgodzić się należy z Sądem pierwszej instancji, że bez znaczenia pozostają argumenty strony skarżącej, że ww. działki i wodomierz znajdują się poza granicą miejscowości. Nieruchomość jest zamieszkała, a więc pod adresem: [...], którego dotyczy obowiązek odprowadzenia odpadów, na mocy art. 6c ust. 1 u.u.c.p.g., a jej właściciela (współwłaściciela) na mocy art. 6h u.u.c.p.g. obciąża opłata, jak i obowiązek złożenia stosownej deklaracji i to Gmina D. jest tym podmiotem, który odbiera odpady.

3.4. Przechodząc do zarzutu naruszenia prawa materialnego wskazać należy, że również jest on niezasadny. Wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi ustalana jest na podstawie złożonej przez właściciela nieruchomości deklaracji oraz stawki opłaty uchwalonej przez radę gminy. Wyjątkowo ustawa przewiduje określenie wysokości tej opłaty w drodze decyzji – może to mieć miejsce bądź w przypadku niezłożenia przez podmiot zobowiązany deklaracji o wysokości opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnym lub istnienia wątpliwości co do danych zawartych w tej deklaracji (art. 6o u.u.c.p.g.) albo w przypadku nieuiszczenia przez właściciela nieruchomości opłaty określonej w zawiadomieniu, o którym mowa w art. 6m ust. 2a u.u.c.p.g. (art. 6 m ust. 2b u.u.c.p.g.).

W rozpoznawanej sprawie Rada Gminy, na której terenie jest położona nieruchomość skarżącej, działając na podstawie upoważnienia ustawowego zawartego w art. 6k u.u.c.p.g. w drodze uchwały z 29.11.2012 r. nr [...] ustaliła, że w odniesieniu do nieruchomości, na których zamieszkują mieszkańcy opłata za gospodarowanie odpadami ustalana będzie na podstawie metody, o której mowa w art. 6j ust. 1 pkt 2 u.u.p.c.g., tj. według ilości zużycia wody z danej nieruchomości. Uchwała ta weszła w życie 1.07.2013 r. Stawka opłaty została uchwalona 29.12.2012 r. w kwocie 5,30 od zużycia 1 m3 wody (§ 1 ust. 1 uchwała nr [...] w sprawie ustalenia stawki opłaty) i 4,30 od zużycia 1 m3 wody dla odpadów zbieranych selektywnie (§ 1 ust. 2 uchwały nr [...] w sprawie ustalenia stawki opłaty) i weszła w życie 1.07.2013 r. Uchwała ta została zmieniona 28.03.2013 r. przez zmianę § 1 ust. 2 w ten sposób, że ustaliła stawkę takiej opłaty od zużycia wody oraz od zużycia wody bezpowrotnie za 1 m3 przy segregacji odpadów i bez segregacji odpadów. Wodomierza obliczającego zużycie wody bezpowrotnie skarżąca nie posiadała.

Odnosząc powyższe regulacje prawne do realiów niniejszej sprawy wskazać należy, że skoro strona skarżąca wskazała w deklaracjach, wbrew temu co zostało ustalone, że nie posiada wodomierza, to prawidłowo organ pierwszej instancji, w oparciu o art. 6o ust. 1, 2 i art. 6q u.u.c.p.g. i wskazane wyżej uchwały Rady Gminy określił jej wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi według średniego miesięcznego zużycia wody (według wskazań wodomierza) w roku poprzedzającym rok, dla którego określono wysokość opłat oraz stawkę opłaty dla nieruchomości, z której odpady komunalne są odbierane w sposób selektywny. Rozstrzygnięcie to jest zgodne z art. 6j ust. 1 pkt 2 w związku z art. 6k ust. 1 pkt 1 u.u.c.p.g. Sporna opłata w rozpoznawanej sprawie jest uzależniona od wskazań wodomierza z danej nieruchomości, a nie ustalana w oparciu o ilość odprowadzanych ścieków. W art. 27 ust. 6 ustawy z 7.06.2001 r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz.U. z 2020 r. poz. 2028) ustawodawca przewidział, że w rozliczeniach ilości odprowadzonych ścieków uwzględnia się ilość bezpowrotnie zużytej wody, ale wyłącznie w przypadkach, gdy wielkość jej zużycia na ten cel ustalona jest na podstawie dodatkowego wodomierza zainstalowanego na koszt odbiorcy usług. Jak już wyżej wspomniano, takiego licznika skarżąca na nieruchomości nie miała. Należy także podkreślić, że w ustawie o utrzymaniu czystości i porządku w gminach nie zostało zdefiniowane pojęcie "zużycia wody z danej nieruchomości", jak również ustawodawca nie odesłał w tym zakresie do stosowania przepisów innych ustaw. Czyni to niezasadnym zarzut naruszenia przez WSA w Szczecinie art. 6j ust. 1 pkt 2 u.u.c.p.g. przez błędną interpretację. Sąd pierwszej instancji w rozpoznawanej sprawie prawidłowo wyjaśnił i zinterpretował powołany przepis wskazując w uzasadnieniu, że w przypadku nieruchomości, o której mowa w art. 6c ust. 1 u.u.c.p.g., opłata za gospodarowanie odpadami komunalnymi stanowi iloczyn ilości zużytej wody z danej nieruchomości.

3.5. Z uwagi na to, że wszystkie postawione w skardze kasacyjnej zarzuty okazały się niezasadne, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. skargę tę oddalił.

Stanisław Bogucki Sławomir Presnarowicz Jacek Pruszyński