Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2296/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: ART. 61 § 3 I § 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący - Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi J.J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

J.J. (dalej także jako: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na opisaną w komparycji decyzję Dyrektora Izby Celnej w W.

W piśmie procesowym z dnia [...] grudnia 2014 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzja ta, jak zaznaczył autor wniosku, wydana została w sprawie solidarnej odpowiedzialności J.J. jako członka Zarządu Spółki B. sp. z o.o. (dalej "spółka") za zaległości podatkowe z tytułu niewykonanego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym spółki wraz z należnymi odsetkami za zwłokę oraz kosztami postępowania egzekucyjnego w łącznej kwocie 24.009,80 zł. Wykonanie niniejszej decyzji, zdaniem wnioskodawcy spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, tak majątkowej jak i niemajątkowej, oraz spowoduje trudne do odwrócenia następstwa w sferze egzystencji skarżącego przez pozbawienie go podstawowych środków utrzymania.

Skarżący wskazał, że Dyrektor Izby Celnej w W. wystawił tytuł wykonawczy o nr [...] z [...] września 2013 r., na podstawie którego wszczęto egzekucję wobec majątku spółki. Tytuł wykonawczy wystawiono w oparciu o decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] utrzymująca w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego [...] w W. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] określającą Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...]. Egzekucja okazała się bezskuteczna wobec braku majątku Spółki, w związku z czym, co podkreślił skarżący, wszczęto wobec niego postępowanie w zakresie orzeczenia o odpowiedzialności solidarnej za zaległość podatkową Spółki.

Powołując się na dyspozycję art. 61 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako: "p.p.s.a.", J.J. podkreślił, że jego aktualna sytuacja materialna jest niezwykle trudna, a wyegzekwowanie przez Dyrektora Izby Celnej kwoty 24.009,80 zł. spowodowałoby niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody, pozbawiając go środków utrzymania. Egzekucja takiej kwoty wiązałaby się z koniecznością licytacji majątku skarżącego, co mogłoby spowodować powstanie znacznej szkody oraz trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący bowiem nie posiada majątku, jego dochody jako Prezesa Spółki D. sp. z o.o. są bardzo niskie, nie prowadzi obecnie żadnej innej działalności gospodarczej ani osobistej, jak też nie osiąga przychodów z tytułu emerytury czy renty. Wysokość dochodów skarżącego oraz jego sytuacja materialna nie pozwalają na zapłacenie kwoty 24.009,80 zł w wyznaczonym przez organ, krótkim terminie (pismo Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2014 r. nr [...]).

Do wniosku załączono kopię umowy majątkowej małżeńskiej z [...] sierpnia 1998 r. (akt notarialny, Repertorium A nr [...]), kopię umowy o pracę między J.J. a Spółką z o.o. D. z [...] kwietnia 1999 r., kopię zawiadomienia o przejściu działu zabezpieczeń na innego pracodawcę oraz zaświadczenie o zarobkach J.J. z okresu: maj 2014 r. - październik 2014 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższego wynika, iż wprowadzona w § 3 tego przepisu ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady przewidzianej w § 1 tego artykułu. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania może mieć bowiem miejsce tylko w sytuacjach ściśle określonych w tym przepisie, tj. w sytuacji stwierdzenia, iż zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane.

Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z 13 maja 2010 r., sygn. akt II FZ 182/10, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Do takich skutków zaliczyć należy sytuację kiedy to wykonanie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do licytacji majątku wnioskodawcy (por. postanowienie NSA z 6 czerwca 2005 r., sygn. akt II FSK 250/05; dostępne jw.).

Przesłanka wyrządzenia znacznej szkody jest interpretowana w orzecznictwie jako szkoda (majątkowa, a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 18 marca 2011 r., II GSK 330/11, z dnia 20 stycznia 2012 r., II FZ 819/11; opublikowane na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sąd podkreśla, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą Sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy.

W ocenie Sądu, mając na uwadze całokształt okoliczności przedstawionych w sposób pełny i przejrzysty przez skarżącego oraz korzystając z nadesłanych do wniosku dokumentów, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

Sąd doszedł do przekonania, że obecna sytuacja majątkowa wnioskodawcy pozwala przyjąć, iż wykonanie zaskarżonej decyzji, która na chwilę obecną łącznie z odsetkami opiewa na sumę 24.009,80 zł. doprowadziłoby do wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody. Biorąc bowiem pod uwagę porównanie wysokości zobowiązania ciążącego na skarżącym powstałego w wyniku orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako członka zarządu spółki B. za zaległości podatkowe spółki z tytułu niewykonania zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oraz osiągane przez skarżącego dochody (wynagrodzenie za pracę w kwocie brutto ok. 1680,00 zł miesięcznie) uznać należy, że gdyby egzekucja była prowadzona z bieżących (niskich) dochodów skarżącego to J.J. pozbawiony zostałaby środków wystarczających na konieczne wydatki życiowe niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania.

Dlatego też Sąd uznał za zasadne udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji.