Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 365/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 270, 271,  art. 280 par. 2,  art. 282 par. 1,  art. 271 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 38 i 39 ust. 1
journal: Dz.U. 1994 nr 111 poz 535
law: Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz /sprawozdawca/, Protokolant Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 października 2009 r. sprawy ze skargi K. P. w przedmiocie wznowienia postępowania sądowego w sprawie o sygnaturze akt VIII SA/Wa 570/08 oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 4 marca 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 570/09 oddalił skarg[...] 27 sierpnia 2008 r., nr [...] w przedmiocie skierowania skarżącej do domu pomocy społecznej. Wyrok uprawomocnił się 4 kwietnia 2009 r.

W dniu [...] maja 2009 r. K.P. złożyła w biurze podawczym Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyżej opisanym wyrokiem. Jako podstawę żądania wskazała pozbawienie możności działania wskutek niepowiadomienia jej o terminie rozprawy, to jest art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm.), dalej jako: "p.p.s.a.". Uważała, ze bez własnej winy nie brała udziału w rozprawie. Skarżąca podniosła, że na początku lutego 2009 r. zgubiła torebkę z kluczami; nie mogła dostać się do mieszkania. Po dwóch dniach została zabrana do szpitala [...], w którym przebywała do [...] marca 2009 r. Stamtąd w dniu [...] marca 2009 r. została przewieziona w Domu Pomocy Społecznej w R. (skarga, k-2-3 akt, wyjaśnienia skarżącej, k-29). W domu tym przebywa do chwili obecnej. W mieszkaniu przy ul. [...] w R. zamieszkuje sama.

Jednocześnie K.P. nie zgodziła się z decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...]. Twierdziła, że umieszczenie w domu opieki społecznej przygnębia ją, czuje się osaczona. Uważała także, że mogłaby prowadzić normalne życie w swoim mieszkaniu, które stoi puste. Ponadto umieszczenie w domu opieki społecznej pozbawiło zainteresowaną dodatku mieszkaniowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga K.P. w części dotyczącej dopuszczalności wznowienia zasługiwała na uwzględnienie.

Sąd z mocy art. 281 p.p.s.a. na rozprawie rozstrzyga przede wszystkim o dopuszczalności wznowienia.

Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym wyrokiem jedynie w przypadkach przewidzianych w dziale VII p.p.s.a. Jedną z podstaw wznowienia postępowania z powodu nieważności jest pozbawienie strony możności działania wskutek naruszenia przepisów prawa, chyba że przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała (art. 271 pkt 2 p.p.s.a.). Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzech miesięcy, od dnia, w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu (art. 277 p.p.s.a.). Zgłaszający skargę, w myśl art. 280 § 2 p.p.s.a. obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.

Odnosząc powyższe do skargi K.P. należy stwierdzić, że skarga o wznowienie została złożona w dniu [...] maja 2009 r. czyli jeszcze przed upływem trzech miesięcy od daty ogłoszenia wyroku, którego dotyczyła. Zatem termin z art. 277 p.p.s.a. został zachowany.

Z kolei co do podstawy wznowienia, należy zauważyć, że zawiadomienie o terminie rozprawy w dniu 4 marca 2009 r. zostało wysłane z Sądu w dniu [...] stycznia 2009 r. (kopia pisma do skarżącej, k-7 akt VIII SA/Wa 570/08, pieczątka poczty na kopercie z korespondencją skierowaną do K.P., k-9 akt VIII SA/Wa 570/08). Przesyłka była awizowana po raz pierwszy w dniu [...] stycznia 2009r., a po raz kolejny – w dniu [...] lutego 2009 r. Do Sądu została zwrócona jako nie podjęta w terminie w dniu [...] lutego 2009 r. (koperta z przesyłką dla skarżącej , k-9 akt VIII SA/Wa 570/08). Twierdzenia skarżącej co do okoliczności nieodebrania zawiadomienia o terminie rozprawy w sprawie VIII SA/Wa 570/08 zostały potwierdzone pismami pracownika socjalnego Domu Pomocy Społecznej w R. kierowanymi do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. z dnia: [...] stycznia 2009 r., Ldz. [...]., w który stwierdzono nieobecność K.P. w mieszkaniu w tym dniu oraz z dnia [...] marca 2009 r.,

Ldz. [...], w którym zaś powiadomiono o przyjęciu w dniu [...] marca 2009r. skarżącej do Domu Pomocy Społecznej w R. (akta Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R., nr [...]). Ponadto w wywiadzie przeprowadzonym w dniu [...] kwietnia 2009 r. przez pracownika socjalnego Domu Pomocy Społecznej stwierdzono, że według zapisów dokumentacji medycznej K.P. w lutym 2009r. przebywała w szpitalu [...], skąd została przewieziona do Domu Pomocy Społecznej (akta Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R., nr [...]).

Mając na uwadze powyższe okoliczności oraz to, że w planie pomocy zainteresowanej sporządzonym po przyjęciu K.P. do opisywanego Domu (akta Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w R. , nr [...]) zaznaczono, ze skarżąca jest w trakcie adaptacji, a następny wywiad przeprowadzono z zainteresowaną w dniu [...] kwietnia 2009 r. należy przyjąć, że skarżąca nie została prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy w dniu 4 marca 2009 r. Zatem doręczenie zastępcze nie było skuteczne. Tym samym została pozbawiona możności działania i niemożność ta, nie ustała przed uprawomocnieniem się wyroku w sprawie VII Sa/Wa 570/08 czyli przed dniem 4 kwietnia 2009 r.

Po stwierdzeniu, że skarga o wznowienie postępowania spełnia wymogi formalne i jest oparta na ustawowej podstawie wznowienia, sąd rozpoznaje sprawę na nowo w granicach, jakie zakreśla podstawa wznowienia, zgodnie z art. 282 § 1 p.p.s.a.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Sąd, mimo stwierdzenia przesłanki nieważności z art. 271 pkt 2 p.p.s.a., uznał, że skarga K.P. w części odnoszącej się do naruszenia przepisów nie zasługuje na uwzględnienie. Sąd, oceniając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] sierpnia 2008 r., nr [...] uznał, że jest zgodna z prawem. Stosownie do art. 3 § 1 p.p.s.a. sąd rozpoznając skargę ocenia czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego.

W sprawie niniejszej wydanie decyzji o skierowaniu skarżącej do domu pomocy społecznej nastąpiło na podstawie prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego w R. z dnia [...] kwietnia 2008 r., sygn. akt [...], wydanego na mocy art. 39 ust.1 w zw. z art. 38 ustawy z dnia 19 sierpnia 1994 r. o ochronie zdrowia psychicznego (Dz. U. Nr 111, poz. 535 z późn. zm.). Zgodnie z art. 38 cytowanej ustawy osoba, która wskutek choroby psychicznej lub upośledzenia umysłowego nie jest zdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych i nie ma możliwości korzystania z opieki innych osób oraz potrzebuje stałej opieki i pielęgnacji, lecz nie wymaga leczenia szpitalnego, może być za jej zgodą przyjęta do domu pomocy społecznej. W przypadku braku zgody takiej osoby na przyjęcie do domu pomocy społecznej i gdy brak opieki zagraża życiu tej osoby, organ do spraw pomocy społecznej może wystąpić do sądu opiekuńczego miejsca zamieszkania tej osoby z wnioskiem o przyjęcie do domu pomocy społecznej bez jej zgody, w myśl art. 39 ust. 1 powołanej ustawy.

Wobec tego rola organów administracji sprowadzona została do wykonania powyższego orzeczenia i wydania decyzji wobec wystąpienia okoliczności

z art. 54 ust.1 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. (Dz. U. z 2008 r. Nr 115, poz. 728 z późn. zm.). Przepis ten stanowi, że osobie wymagającej całodobowej opieki z powodu wieku, choroby lub niepełnosprawności, niemogącej samodzielnie funkcjonować w codziennym życiu, której nie można zapewnić niezbędnej pomocy w formie usług opiekuńczych, przysługuje prawo do umieszczenia w domu pomocy społecznej.

W sytuacji, gdy o umieszczeniu danej osoby rozstrzygnął sąd powszechny, organ wydający decyzję nie zajmuje się badaniem przesłanek skierowania osoby do domu pomocy społecznej ani ustaleniem zasadności umieszczenia w placówce (wyrok NSA w Warszawie z 02.12.1998 r., I SA 1435/98, LEX nr 45762).

Z powyższych względów Sąd na mocy art. 282 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 271 pkt 1 i art. 275 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.