Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 171/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-06-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odmowa sporządzenia uzasadnienia
Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Odmówiono sporządzenia uzasadnienia
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 141 par. 2 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Wojtynowska po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi z wniosku Z.Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w zryczałtowanym podatku dochodowym postanawia: 1. odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku 2. odmówić sporządzenia uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Pismem odebranym w dniu 26 marca 2008 r. skarżący Z.Z. został zawiadomiony przez Sąd o wyznaczonym na dzień 24 kwietnia 2008 r. terminie rozprawy.

Z protokołu przeprowadzonej rozprawy wynika, że prawidłowo zawiadomiony o terminie posiedzenia skarżący nie stawił się. Z uwagi na zawiłość sprawy Sąd postanowił odroczyć termin ogłoszenia wyroku, wyznaczył termin jego ogłoszenia na dzień 8 maja 2008 r. oraz niezwłocznie po zamknięciu rozprawy ogłosił ww. termin obecnemu na posiedzeniu pełnomocnikowi strony przeciwnej.

Wyrokiem z dnia 8 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę Z.Z.

Pismem z dnia 26 maja 2008 r. skarżący zwrócił się do Sądu z wnioskiem o sporządzenie uzasadnienia wyroku z dnia 8 maja 2008 r. Skarżący wystąpił równocześnie o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. W uzasadnieniu wskazał, że uchybił terminowi z powodu choroby (żylaków), która uniemożliwiła mu poruszanie się o własnych siłach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od ogłoszenia wyroku. W związku z powyższym ww. termin bezskutecznie upłynął z dniem 15 maja 2008 r.

Stosownie do art., 86 i 87 cyt. ustawy uchybiony termin można przywrócić jeżeli spełnione zostaną następujące przesłanki:

1. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu;

2. ww. wniosek zostanie wniesiony w terminie 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu;

3. równocześnie ze złożeniem wniosku, strona dokona czynności, dla której określony był termin;

4. we wniosku uprawdopodobnione zostaną okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu;

5. powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sadowego;

Podkreślenia wymaga, ze konieczne jest aby wskazane przesłanki zostały spełnione łącznie.

Jak wskazano wyżej przywrócenie terminu następuje wtedy, gdy strona uprawdopobni, że nie dokonała ona czynności bez własnej winy. Natomiast zgodnie z orzecznictwem NSA, o braku winy można mówić wyłącznie wtedy, gdy dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody, której strona nie mogła przezwyciężyć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a więc jeżeli dochowała ona należytej staranności.

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie do uchybienia terminu doszło z przyczyn zawinionych przez skarżącego. Spóźnienia w złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia nie można bowiem uznać za niezawinione w sytuacji, gdy strona wiedziała lub mogła się dowiedzieć o wydaniu wyroku. Jak wynika natomiast z akt sprawy skarżący był prawidłowo powiadomiony o terminie rozprawy i mając jednocześnie na uwadze treść przepisów regulujących zasady sporządzania uzasadnień wyroków, niezależnie od własnych przypuszczeń, co do załatwienia sprawy przez Sąd, powinien, a z całą pewnością miał możliwość, uzyskania w stosownym terminie informacji o zapadłym w sprawie rozstrzygnięciu. Innymi słowy powziąwszy wiadomość o rozprawie, skarżący winien uświadamiać sobie możliwość oddalenia skargi i wykazując należytą w tej sytuacji staranność, podjąć działania mające na celu zabezpieczenie własnych interesów (biorąc w szczególności pod uwagę to, iż niewystępując z wnioskiem o uzasadnienie wyroku spowoduje niemożność złożenia skargi kasacyjnej, na co wprost wskazuje treść art. 177 § 1 ww. ustawy, zgodnie z którym skargę kasacyjną wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia wraz z uzasadnieniem). Nawet jeżeli choroba skarżącego uniemożliwiała mu osobiste stawiennictwo na rozprawie, nie wykluczyła ona jednak możliwości pozyskania informacji o jej przebiegu. Mając świadomość związanych z przewlekłą chorobą dolegliwości i utrudnień oraz znając termin rozprawy z miesięcznym wyprzedzeniem, skarżący mógł ustanowić pełnomocnika, który w jego imieniu uczestniczyłby w rozprawie, bądź też w późniejszym terminie osobiście pozyskał informacje o jej przebiegu. Dla dochowania należytej staranności za wystarczające należałoby uznać również samodzielne działania skarżącego, który bez potrzeby ustanawiania pełnomocnika, czy też stawiennictwa w Sądzie, mógł choćby telefonicznie pozyskać informacje o przebiegu rozprawy i zapadłym rozstrzygnięciu. Działania takie nie zostały jednak przez skarżącego podjęte. Podkreślenia wymaga, że w przypadku pozyskania informacji o oddaleniu skargi, charakter choroby skarżącego nie stał na przeszkodzie terminowemu złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Również w tym przypadku, w celu dostarczenia wniosku do Sądu, skarżący mógł się bowiem posłużyć pomocą dowolnej osoby. Niezależnie od tego Sąd zauważa, że poza lapidarnym powołaniem się na zły stan zdrowia, skarżący nie uprawdopodobnił faktu choroby.

Wobec powyższego Sąd na mocy art. 86 § 1 oraz art. 141 § 2 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.