Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 378/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka Sędziowie asesor WSA Wanda Zielińska Baran asesor WSA Jakub Linkowski (spr.) Protokolant Grażyna Dalba po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 1 lipca 2004 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2002 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; 2. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2002r. nr [...] Burmistrz Miasta G. - po rozpatrzeniu wniosku J. i R. I. - ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku handlowo-mieszkalnego (sklep branży: art. Chemiczne, elektryczne, gospodarstwo domowe) przewidzianej do realizacji na działkach nr ew. [...] i [...] przy ul. [...] w G.

Decyzję wydano na podstawie art. 39, art. 40 ust. 1 i 3, art. 42 i art. 46 ust. 2 i 3 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm./ oraz w oparciu o ustalenia miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta G. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] kwietnia 1994r. oraz na podstawie szczegółowego planu zagospodarowania przestrzennego śródmieścia m. G. zatwierdzonego uchwałą nr [...] Miejsko-Gminnej Rady Narodowej w G. z dnia [...] września 1989r., którego ważność przedłużono uchwałą nr [...] Rady Miejskiej w G. z dnia [...] grudnia 1994r.

W uzasadnieniu decyzji podano, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Od decyzji tej odwołanie wnieśli: E. G., R. T. oraz A. i T. L., którzy wskazali, że wnoszą zastrzeżenia odnośnie realizacji inwestycji na działce nr [...] ponieważ zabudowa tej działki uniemożliwi korzystanie ze śmietnika i We zlokalizowanych na podwórku.

Odwołanie zostało przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w dniu 18 listopada 20002r.

Od powyższej decyzji Burmistrz Miasta G. z dnia [...] października 2002r. odwołanie złożyła także B. P., która podniosła, że decyzja wydana została w sprzeczności z planem zagospodarowania przestrzennego śródmieścia m. G. oraz, że realizacja planowanej inwestycji uniemożliwi w przyszłości zabudowę jej posesji, uniemożliwi dojazd do części wspólnej podwórza oraz usytuowanie pojemników na odpadki.

Odwołanie B. P. zostało przekazane przez organ I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. w dniu 4 grudnia 2002r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...] grudnia 2002r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania E. G., R. T. i A.L. , na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrz Miasta G. z dnia [...] października 2002r.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że planowana inwestycja jest zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a w takiej sytuacji nie można odmówić ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.

Na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosła B. P., wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji.

W skardze podniesiono, że w decyzji dokonano zupełnie swobodnej oceny planu zagospodarowania przestrzennego, ponieważ zdaniem skarżącej planowana inwestycja sprzeczna jest z treścią planu zagospodarowania przestrzennego.

Skarżąca podniosła także, że jej zdaniem, dokonanie w 1994r. zmian w planie zagospodarowania przestrzennego śródmieścia G. z 1989r. było sprzeczne z prawem.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, chociaż z innych przyczyn niż w niej wskazano.

Ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu następuje na wniosek zainteresowanego.

Art. 41 ust. 2 ustawy z dn. 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / t.jedn. Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 139 ze zm./ - w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 października 200 lr. - stanowił, że wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu powinien zawierać określenie:

1) granic terenu objętego wnioskiem, przedstawionych na kopii mapy

zasadniczej lub w przypadku jej braku na kopii mapy ewidencyjnej, obejmującej teren, którego wniosek dotyczy, i najbliższe otoczenie tego terenu,

2) funkcji i sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki

zabudowy i zagospodarowania terenu,

3) zapotrzebowania na wodę, energię i sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków oraz innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej, a w szczególnych przypadkach sposobu unieszkodliwiania odpadów,

4) charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz dane

charakteryzujące jej wpływ na środowisko lub jego wykorzystanie, gdy inwestycja nie

wymaga przeprowadzenia postępowania w sprawie oceny oddziaływania na

środowisko w rozumieniu przepisów o ochronie środowiska.

Tymczasem wniosek R. i J.I. nie spełniał powyższych warunków, nie określał zapotrzebowania na wodę, energię i sposobu odprowadzania lub oczyszczania ścieków oraz innych potrzeb w zakresie infrastruktury technicznej jak też nie określał charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji oraz danych charakteryzujących jej wpływ na środowisko.

Ponieważ wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie spełniał ustawowych wymogów określonych 41 ust. 2 ustawy z dn. 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym organ administracji prowadzący postępowanie powinien wezwać wnioskodawców do jego uzupełnienia w trybie art. 64 ust. 2 k.p.a., z pouczeniem, że nieusunięcie braków spowoduje pozostawienie wniosku bez rozpoznania.

Burmistrz Miasta G. rozstrzygnął jednak sprawę w oparciu o wadliwy wniosek, na co nie zwrócił również uwagi organ odwoławczy.

Dodatkowo należy wskazać, iż organ odwoławczy dopuścił się w trakcie prowadzonego postępowania innego jeszcze naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Od decyzji organu I instancji odwołanie wnieśli: E.G., R.T. oraz A. i T.L. oraz B.P..

Tymczasem zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] grudnia 2002r., wydana została na skutek rozpatrzenia odwołania

E.G., R.T. i A.L. z pominięciem faktu, iż stronami odwołującymi się były również B. P. i T. L..

Wprawdzie w uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że " w dniu 4 grudnia 2002r. wpłynęło odwołanie p. B.P., które zawiera zarzuty tożsame z wskazanymi w ww. odwołaniu", co jednak nie świadczy o tym, iż odwołanie to zostało wnikliwie rozpatrzone, na co wskazywać może okoliczność, iż w dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy posługuję się liczbą pojedynczą rzeczownika "odwołanie" podając, że "argumenty odwołania nie zasługują na uwzględnienie" podczas gdy do organu odwoławczego wpłynęły dwa odwołania: jedno podpisane przez cztery osoby zaś drugie osobne odwołanie B.P.

Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.