Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1197/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-11-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37 ust. 1 i 2, art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2020 poz 818
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020 - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Michał Sowiński, , po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 9 listopada 2020 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w [...] na informację Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: "Spółka", "Wnioskodawca" lub "Skarżąca") jest informacja Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości (dalej jako: "Organ" lub "PARP") z dnia [...] lipca 2020 r. nr [...], wydana w przedmiocie rozstrzygnięcia protestu.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Spółka złożyła wniosek o dofinansowanie projektu pt. "Autonomia energetyczna w jachtach śródlądowych" w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój, Oś priorytetowa 3 Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach, działanie 3.2. Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, poddziałanie 3.2.1 Badania na rynek.

Pismem z dnia 20 maja 2020 r. PARP poinformowała Wnioskodawcę, o negatywnym wyniku oceny projektu. W uzasadnieniu organ wskazał, że minimalna liczba punktów umożliwiająca wybranie projektu do dofinansowania w ramach konkursu wynosiła łącznie 14 punktów. Jednocześnie, aby otrzymać rekomendację do dofinansowania projekt musiał uzyskać w punktowanych kryteriach z wyjątkiem kryteriów "Projekt wpisuje się w Krajową Inteligentną Specjalizację", "Wnioskodawca jest członkiem klastra posiadającego status Krajowego Klastra Kluczowego", "Projekt polega na wdrożeniu wyników prac B+R chronionych patentem lub zgłoszonych do ochrony patentowej lub prawem ochronnym na wzór użytkowy lub dotyczących zgłoszonego wzoru użytkowego" minimum 1 pkt. W wyniku oceny ww. projekt uzyskał 17 punktów jednak nie uzyskał wymaganej liczby punktów w kryterium nr 9 "Opłacalność projektu i uzasadnienie jego realizacji".

Komisja Oceny Projektów ("KOP") w uzasadnieniu negatywnej oceny ww. kryterium wskazała, że przedstawione we wniosku dane są przeszacowane (zbyt optymistyczne, przyjęte wolumeny ilościowe nie zostały potwierdzono listami intencyjnymi) dlatego należy uznać je za nierzetelne. KOP podniosła również, że skala projektu jest niewspółmiernie wysoka do skali obecnej działalności Spółki. Ponadto w opinii KOP opłacalność projektu i uzasadnienie jego realizacji nie może opierać się na prognozie bazującej na wolumenach, które nie są potwierdzone listami intencyjnymi. Wobec powyższego z uwagi na nierzetelne dane kryterium nr 9 uznano za niespełnione.

W proteście Spółka podniosła zarzuty naruszenia:

- art. 37 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy wdrożeniowej poprzez brak rzetelnej i obiektywnej oceny Projektu skutkującej błędnym i bezzasadnym uznaniem kryterium "Opłacalność projektu i uzasadnienie jego realizacji" za niespełnione. W opinii Spółki z treści uzasadnienia oceny projektu wynika, że prawidłowo dokonana ocena powinna skutkować przyznaniem maksymalnej ilości punktów w ramach tego kryterium, co umożliwiłoby rekomendowanie projektu do dofinansowania.

- art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 w związku z brakiem przejrzystej i obiektywnej oceny projektu, która polegała na błędnym przyjęciu, że nie spełnione zostało analizowane kryterium, w sytuacji gdy zdaniem Wnioskodawcy projekt spełniał kryterium "Opłacalność projektu i uzasadnienie jego realizacji". Powyższe skutkowało brakiem zapewnienia Wnioskodawcy rzetelnych i przejrzystych reguł obowiązujących przy ocenie projektu oraz nie przestrzegania zasady równego traktowania. Zdaniem Spółki negatywna ocena kryterium odbyła się bez rzeczywistej weryfikacji i sprawdzenia okoliczności sprawy. W ocenie Spółki, KOP nie przyznała punktów w ramach spornego kryterium wyłącznie z uwagi na zastrzeżenia związane z wiarygodnością listów intencyjnych oraz brak doprecyzowania w treści listów informacji o wolumenie. Spółka wskazała przy tym, że dokumentacja konkursowa nie wprowadzała wymogu dołączania do wniosku o dofinansowanie listów intencyjnych. Wspomniane dokumenty zostały przedłożone w odpowiedzi na wezwanie KOP po Panelu Ekspertów. Ponadto zdaniem Spółki zastrzeżenia KOP w zakresie braku określenia wolumenu w treści listów intencyjnych byty bezpodstawne, ponieważ Eksperci w treści wezwania nie postawili takiego wymogu. Taki wymóg i tak byłby irracjonalny, ponieważ trudno oczekiwać by przedsiębiorcy wstępnie zainteresowani produktem deklarowali konkretne jego wolumeny, które zamierzają nabyć. Wobec powyższego negatywna ocena kryterium tylko z powodu zakwestionowania listów intencyjnych nie mogła w żadnym stopniu skutkować negatywną oceną projektu. Spółka podniosła również, że KOP w ramach innego kryterium tj. "Wnioskodawca posiada zdolność do sfinansowania projektu" powołując się na te same okoliczności, które rzutowały na negatywną oceną kryterium nr 9 stwierdziła, że pomimo rozmiaru projektu jego finansowanie jest zapewnione.

Pismem z dnia 14 lipca 2020 r. PARP poinformowała Spółkę o nieuwzględnieniu protestu. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że ocena przeprowadzona przez KOP była prawidłowa i ze względu na stwierdzenie braku rzetelności danych w zakresie określenia opłacalności projektu nie mogła skutkować przyznaniem punktów w ramach kryterium nr 9, ponieważ byłoby to sprzeczne z zapisami załącznika nr 1 do Regulaminu konkursu "Kryteria wyboru projektów" gdzie literalnie wskazano, że w ramach kryterium mogą otrzymać punkty tylko te projekty, które przedstawiły rzetelne dane w zakresie prognoz finansowych.

PARP powołała się na opinię eksperta zewnętrznego, którego opinię wykorzystano w ramach rozpatrzenia protestu. Ekspert ten stwierdził zaś, że "całkowicie bezzasadne jest żądanie Wnioskodawcy przyznania 3 punktów w przedmiotowym kryterium oraz stwierdzenie, te pozytywna ocena części elementów stanowi podstawę do przyznania punktacji. Zgodnie z zapisami dokumentacji konkursowej, w niniejszym kryterium ocenie podlega kilka elementów w tym opłacalność projektu, strategia, identyfikacja rynku, konkurencyjność produktu oraz odpowiedź no zapotrzebowanie rynku. Aby w kryterium można było przyznać punkty, każdy z ww. elementów musi być spełniony. W przypadku opłacalności ocenie podlegają nie tylko wartości wskaźników efektywności projektu, ale również założenia do prognoz finansowych stanowiące podstawę ich wyliczenia, które muszą być oparte na wiarygodnych założeniach ekonomiczno-finansowych w tym m.in. na realnej wielkości sprzedaży. Zgodnie z zapisami kryterium, w przypadku nierzetelnych danych należy przyznać 0 punktów, bez względu na wynik oceny pozostałych aspektów ocenionych w kryterium. Niesłuszne jest zatem stwierdzenie Wnioskodawcy, że pozytywna oceno pozostałych elementów w kryterium powinna skutkować przyznaniem więcej niż 0 punktów".

Dalej PARP wskazała, że wezwanie Spółki do nadesłania listów intencyjnych wynikało z braku uwiarygodnienia w treści wniosku o dofinansowanie zapotrzebowania na produkty projektu. Wezwanie do przedłożenia listów intencyjnych było konsekwencją informacji przestawionych przez Wnioskodawcę w treści wniosku o dofinansowanie, gdzie wskazano, że praktycznym i rzeczywistym potwierdzeniem minimalizacji ryzyk biznesowych są listy intencyjne podpisane z szeregiem firm: [...] Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o., K. Sp. z o.o., [...]Sp. z o.o.. M. S. (stocznia), [...] Sp. z o.o.. [...]Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o., [...] Sp. z o.o., [...]Sp. z o.o., [...]Sp. z o.o., [...]Sp. z o.o.. Zatem Wnioskodawca został wezwany do przedstawienia dokumentów, które zadeklarował, że posiada i które miały potwierdzić realność przyjętych założeń w zakresie popytu na produkty Wnioskodawcy. Nie była to więc dowolność KOP, lecz racjonalna konsekwencja treści wniosku.

Organ zwrócił przy tym uwagę na zapisy zawarte w dokumentacji konkursowej gdzie, jak słusznie wskazała Spółka, nie zawarto obligatoryjnego wymogu przedstawienia listów intencyjnych. Niemniej jednak z załącznika nr 3 do Regulaminu konkursu "Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie" wynika, że Wnioskodawca powinien uwiarygodnić zapotrzebowania na produkty projektu w celu potwierdzenia wiarygodności i realności przyjętych prognoz w zakresie popytu. Jak wskazano w instrukcji Wnioskodawca powyższe może uwiarygodnić za pomocą przeprowadzenia badań rynkowych, analiz rynku np. w zakresie popytu na jego produkty, analizie produktów konkurencyjnych czy analizie tendencji rynkowych na produkt Wnioskodawcy i produkty konkurencyjne. Spółka w dokumentacji projektowej nie uwiarygodniła realności przyjętych prognoz w związku z tym zasadne ze strony KOP było wezwanie do przedstawienia dokumentów potwierdzających rzetelność sporządzonych prognoz. PARP podkreśliła przy tym, że kryterium zostało uznane za niespełnione nie z uwagi na brak przedstawienia listów intencyjnych potwierdzających przyjęty do prognoz wolumen sprzedaży tylko z uwagi na brak uwiarygodnienia realności przyjętego do prognoz zapotrzebowania rynkowego na produkt Wnioskodawcy stanowiącego podstawę do określenia opłacalności projektu. Przedłożone listy intencyjne nie potwierdzały realności przyjętego zapotrzebowania na produkt Wnioskodawcy.

PARP zaznaczyła przy tym, że część listów intencyjnych została wystawiona po złożeniu wniosku o dofinansowanie, zatem nie stanowiła ona źródła informacji w zakresie określenia zapotrzebowania na produkt Wnioskodawcy, ponieważ takie zapotrzebowanie zostało oszacowane przed złożeniem wniosku o dofinansowanie. Ponadto przedłożone listy intencyjne dotyczą możliwości zakupu jachtów, natomiast w ramach projektu Wnioskodawca wdraża podzespoły jachtu, tj. pokłady jachtów fotowoltaicznych, pokłady i kadłub fotowoltaiczny do jachtów oraz dopiero po 2 latach od uruchomienia produkcji – całe jachty.

Mając na uwadze powyższe należało w ocenie PARP stwierdzić, że Wnioskodawca nie uwiarygodnił zapotrzebowania na produkt projektu. Na powyższy aspekt uwagę zwrócił również ekspert zewnętrzny stwierdzając, iż "kryteria wyboru projektów nie wprowadzają wymogu dołączania do wniosku o dofinansowanie listów intencyjnych. Nie ma też bezwzględnego wymogu potwierdzenia w listach intencyjnych pełnego wolumenu sprzedaży. Niemniej jednak na Wnioskodawcy ciąży obowiązek uwiarygodnienia założonych w prognozie wielkości".

Podsumowując tę część rozważań PARP stwierdziła, że Wnioskodawca w celu potwierdzenia realności danych powinien uwiarygodnić, że na rynku jest zapotrzebowanie na jego produkty, np. za pomocą listów intencyjnych, czy w oparciu o pogłębioną analizę rynku, w tym analizę konkurencji, popytu, podaży i tendencji rozwojowych rynku jachtów. Takich dokumentów w ramach dokumentacji projektowej nie przedstawiono, poza listami intencyjnym, które słusznie zostały przez KOP zakwestionowane z uwagi na to, że dotyczyły albo całych jachtów, które Wnioskodawca zamierza produkować dopiero po 2 latach od zakończenia projektu albo były to dokumenty, które nie mogły stanowić podstawy do określenia potencjału ponieważ zostały wystawione już po dokonaniu szacowania zapotrzebowania na produkty projektu. Ponadto przychody ze sprzedaży jachtów do których odnoszą się przedłożone listy intencyjne, docelowo w 2029 r. stanowią zaledwie nieco ponad 17% ogółu zaplanowanych przychodów ze sprzedaży w ramach projektu. Pozostała część przychodów będzie pochodziła z planowanej sprzedaży kadłubów fotowoltaicznych (produkt A) oraz kadłubów i pokładów fotowoltaicznych (produkt B) co zostało odzwierciedlone w przedłożonych do wniosku tabelach finansowych, co jednak nie znajduje potwierdzenia w przedłożonych listach intencyjnych.

Następnie PARP wskazała, że w ocenie realności przyjętych prognoz i założeń w zakresie określenia potencjału rynkowego produktu kluczowe jest również odniesienie skali dotychczasowej działalności Wnioskodawcy, w porównaniu do skali działalności planowanej dla rezultatu projektu. Zdaniem organu przyjęte przez Wnioskodawcę prognozy przychodów z produktów powstałych w wyniku realizacji projektu są niewspółmiernie wysokie w porównaniu do dotychczasowej skali działalności i prognoz dotychczasowej działalności w kolejnych latach. PARP zauważyła, że w okresach historycznych wielkość przychodów ze sprzedaży Spółki była w granicach 0,6 mln zł w 2017 r. do 1,2 mln zł w 2018 r. zgodnie z informacjami przedstawionymi w tabelach finansowych. Również dane prognostyczne w zakresie dotychczasowej działalności zachowują podobną tendencję wzrostową. Natomiast dane prognostyczne ze sprzedaży produktów będących rezultatem projektu są znacznie wyższe niż przychody z dotychczasowej działalności. Wnioskodawca zaplanował osiągnięcie przychodów ze sprzedaży projektu w 2022 r. na poziomie ponad 3,6 mln zł z kolei w 2029 r. założono dynamikę ze sprzedaży już na poziomie ponad 14,6 mln zł (zgodnie z tabelami finansowymi z tytułu sprzedaży 175 sztuk z czego 82 szt. stanowi sprzedaż pokładów fotowoltaicznych do jachtów oraz pokładów i kadłubów fotowoltaicznych a 11 szt. stanowi sprzedaż całych jachtów). Zdaniem PARP Wnioskodawca nie uzasadnił tak znaczącej skali przychodów ze sprzedaży w ramach projektu w odniesieniu do bieżącej działalności mając na uwadze, że rynek docelowy w wyniku realizacji projektu nie ulegnie zmianie i będzie tożsamy z rynkiem, na którym działa dotychczas Wnioskodawca. Dodatkowo PARP wskazała, że wartości przychodów z projektu w tabelach finansowych są niespójne z analogicznymi informacjami wskazanymi we wniosku w punkcie "Założenia do tabel finansowych – sytuacja finansowa Wnioskodawcy oraz jej prognoza" gdzie dla roku 2029 założono przychody ze sprzedaży na poziomie 16,2 mln zł z tytułu sprzedaży 188 sztuk produktów a w okresie realizacji projektu czyli w 2021 r. na poziomie 3,2 mln zł.

Mając na uwadze powyższe PARP stwierdziła, że Wnioskodawca nie uwiarygodnił, że założone dane są realne i rzetelnie przedstawione. Wnioskodawca nie uwiarygodnił, że osiągnie zadeklarowane przychody, ponieważ nie zostało to potwierdzone analizami rynku. Stanowisko to jest zbieżne z opinią eksperta zewnętrznego, który uznał, iż "Pomimo założenia ambitnych wielkości sprzedaży Wnioskodawca nie zamieścił we wniosku żadnego uzasadnienia z czego one wynikają i na podstawie czego zostały oszacowane".

W odniesieniu do ostatniego zarzutu Wnioskodawcy w zakresie pozytywnej oceny kryterium "Wnioskodawca posiada zdolność do sfinansowania projektu" przez pryzmat tych samych okoliczności, które skutkowały negatywną oceną w ramach analizowanego kryterium PARP wskazała, że zgodnie z załącznikiem nr 1 do Regulaminu konkursu "Kryteria wyboru projektów" inne aspekty oceny brane są pod uwagę podczas oceny kryterium "Opłacalność projektu i uzasadnienie jego realizacji" i inne w kryterium dotyczącym zdolności do sfinansowania projektu, w ramach którego kluczowe jest potwierdzenie czy wnioskodawcy posiadają odpowiednie środki do sfinansowania całości wydatków w ramach projektu. Organ podkreślił w ocenie KOP Spółka posiada zdolność do sfinansowania projektu z uwagi na uwiarygodnienie niezbędnego zewnętrznego źródła finansowania projektu w postaci pożyczek. Niemniej jednak kwestia zapewnienia finansowania projektu nie ma wpływu na ocenę kryterium dotyczącego opłacalności inwestycji. Kluczowe w ocenie analizowanego kryterium jest bowiem potwierdzenie czy realizacja projektu jest opłacalna oraz czy założenia i dane przyjęte do określenia potencjału są prawidłowe i realne. Jak zaś wskazano wcześniej Wnioskodawca nie potwierdził w dokumentacji projektowej realności przyjętych danych co skutkuje negatywną oceną kryterium. Ponadto Wnioskodawca musi mieć na uwadze, że spełnienie jednego kryterium nie determinuje spełnienia w ramach oceny innych kryteriów, ponieważ każde kryterium oceny jest weryfikowane przez pryzmat właściwych sobie aspektów oceny określonych w "Kryteriach wyboru projektów".

W skardze na powyższe rozstrzygnięcie PARP Skarżąca zarzuciła temu organowi:

Naruszenie art. 37 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w ramach perspektywy finansowej 2014-2020 (t.j. w Dz.U. z 2020 r., poz. 818; dalej: "ustawa wdrożeniowa") w zw. z § 9 ust. 10 oraz § 10 ust. 1 pkt 1 Regulaminu konkursu poprzez dokonanie przez Organ oceny Wniosku w sposób dowolny, stawianie wymagań względem Wnioskodawcy niewynikających z dokumentacji konkursowej oraz wybiórczą, a nie całościową lekturę Wniosku, co skutkowało brakiem rzetelnej i obiektywnej oceny Projektu polegającej na błędnym i bezzasadnym uznaniu, że Projekt w ramach kryterium nr 9 "Opłacalność projektu i uzasadnienie jego realizacji" (dalej jako: "Kryterium") otrzymuje zero punktów, podczas gdy:

(i) z treści Wniosku wynika, iż realizacja Projektu jest opłacalna, a jego założenia finansowe oraz rynkowe uzasadniają jego realizuję, co zostało wskazane przez Spółkę w oparciu o dane rzetelnie przedstawione, a co wynika również z uzasadnienia oceny Projektu, w której PARP wskazała m.in., że:

a. Wnioskodawca prawidłowo zdefiniował rynek docelowy w zakresie jego wielkości, tendencji rozwojowych i ostatecznego odbiorcy.

b. strategia wprowadzenia produktu na rynek jest efektywna i realna.

c. sytuacja finansowa Skarżącej na koniec Q1 2019 jest akceptowalna.

(ii) Organ nie wykazał w przejrzysty i rzetelny sposób, na jakiej podstawie uznał przedstawione we Wniosku dane za przeszacowane, ograniczając się do oparcia negatywnej oceny Projektu na nieuzasadnionych zastrzeżeniach merytorycznych i formalnych co do przedstawionych na żądanie PARP (w ramach dozwolonych regulaminowo uzupełnień Wniosku) listów intencyjnych, mimo iż obowiązek ich posiadania nie wynikał z dokumentacji konkursowej, stąd Wnioskodawca nie był ograniczony żadnymi kryteriami merytorycznymi i formalnymi co do ich formy i treści, a przedstawione listy intencyjne były rzetelne i wiarygodne, co prowadzi w konsekwencji do wniosku, że prawidłowo dokonana ocena Projektu w zakresie Kryterium powinna skutkować przyznaniem większej liczby punktów (w ocenie Wnioskodawcy maksymalnej, tj. 3 pkt, co wiązałoby się z pozytywną oceną Wniosku w związku z osiągnięciem wymaganego minimum punktowego dla wybrania Projektu do dofinansowania (min. 1 punkt w ramach Kryterium), a w rezultacie prowadziłoby do zwiększenia punktacji końcowej Wniosku i zakwalifikowania Projektu do projektów objętych dofinansowaniem.

B. Naruszenie art. 56 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 58 ust. 1 w zw. z art. 37 ust. 1-2 ustawy wdrożeniowej poprzez brak zachowania rzetelności, przejrzystości i prawidłowości przy rozpoznaniu protestu Skarżącej dotyczącej negatywnego wyniku oceny Wniosku z dnia 23 czerwca 2020 r., polegające na powieleniu przez PARP argumentów poczynionych w ramach oceny Wniosku i niedostrzeżeniu ewidentnych uchybień merytorycznych art. 37 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej, co skutkuje nierozpoznaniem Protestu przez Organ, pomimo tego że ocena Projektu dokonana została z naruszeniem przepisów prawa i Regulaminu, a powołana pomocniczo w Rozstrzygnięciu opinia eksperta zewnętrznego nie może zostać uznana za merytoryczne rozpoznanie Protestu, co skutkowało nieuwzględnieniem Protestu przez PARP i podtrzymaniem negatywnej oceny Wniosku, podczas gdy:

(i) ocena Organu dokonana w ramach Rozstrzygnięcia opierała się na wybiórczym zacytowaniu przez PARP fragmentów pomocniczo powołanej opinii eksperta zewnętrznego, przy czym wnioski eksperta w niej przedstawione, wykraczały poza oceniane Kryterium oraz miały charakter dowolnych i nieznajdujących poparcia w złożonej przez Spółkę dokumentacji uwag, a pełna treść tejże opinii z uwagi na brak jej przedłożenia Wnioskodawcy lub wskazania jakichkolwiek danych ją identyfikujących, pozostaje dla Skarżącej nieznana, co w konsekwencji spowodowało, iż ponowna ocena Organu oparta na tejże opinii, miała charakter nieprzejrzystej, nierzetelnej i dowolnej, gdyż Organ lakonicznie odnosi się do jej treści, nie wskazując, dlaczego podziela pogląd prezentowany przez eksperta, szczególnie w sytuacji, gdy pogląd ten diametralnie różni się od jednoznacznie określonego i udokumentowanego stanowiska Wnioskodawcy i stanowi podstawę podtrzymania negatywnej oceny Projektu,

(ii) uzasadnienie Rozstrzygnięcia sprowadziło się, poza dosłownym przytoczeniem oceny eksperta, o której mowa w tir. (i) powyżej, do powtórzenia argumentacji Organu podnoszonej w ramach pierwotnej oceny Wniosku, a która to w ocenie Wnioskodawcy była oceną wadliwą z uwagi na jej dowolność oraz stawianie wymagań względem Spółki niewynikających z dokumentacji konkursowej oraz opierała się na wybiórczej, a nie całościowej lekturze Wniosku,

co powoduje, że Organ działał niezgodnie z procedurą wyboru projektów i naruszył przepisy odnoszące się do procedury odwoławczej, co skutkowało brakiem rzetelnej i obiektywnej oceny Projektu polegającej na błędnym i bezzasadnym uznaniu, że Projekt w ramach Kryterium otrzymuje zero punktów, a co prowadzi w konsekwencji do wniosku, że prawidłowo dokonana ocena Projektu w zakresie Kryterium powinna skutkować przyznaniem większej liczby punktów (w ocenie Wnioskodawcy maksymalnej, tj. 3 pkt), co wiązałoby się z pozytywną oceną Wniosku w związku z osiągnięciem wymaganego minimum punktowego dla wybrania Projektu do dofinansowania (min. 1 punkt w ramach Kryterium), a w rezultacie prowadziłoby do zwiększenia punktacji końcowej Wniosku i zakwalifikowania Projektu do projektów objętych dofinansowaniem.

C. Naruszenie art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz art. 125 ust. 3 lit. a) rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 poprzez brak przejrzystej, rzetelnej i obiektywnej oceny Projektu, polegającej na błędnym przyjęciu, że Projekt w ramach Kryterium otrzymuje zero punktów, podczas gdy w zakresie opisanym w pkt. A) i B) powyżej, prawidłowo dokonana ocena Projektu powinna skutkować przyznaniem większej liczby punktów (w ocenie Wnioskodawcy maksymalnej, tj. 3 pkt), co prowadziłoby do pozytywnej oceny i zakwalifikowania Projektu do projektów objętych dofinansowaniem, a co spowodowało brak zapewnienia Wnioskodawcy przejrzystych i rzetelnych reguł obowiązujących przy ocenie Projektu oraz nieprzestrzeganie zasady równego traktowania.

Powołując się na powyższe zarzuty Skarżąca wniosła o uwzględnienie skargi i stwierdzenie że ocena Projektu została przeprowadzona niezgodnie z prawem oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez Organ.

W odpowiedzi na skargę PARP wniosła o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym rozstrzygnięciu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 j.t. ze zm.; dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w art. 3 § 2 p.p.s.a. Stosownie do art. 3 § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Do ustaw szczególnych, przewidujących kontrolę sądów administracyjnych sprawowaną w stosunku do działania organów administracji publicznej zaliczyć należy ustawę z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności w ramach perspektywy finansowej 2014-2020 (t.j. w Dz.U. z 2020 r., poz. 818; dalej: "ustawa wdrożeniowa").

Zgodnie z przepisem art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a.

Na podstawie art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej w wyniku rozpoznania skargi sąd może:

1) uwzględnić skargę, stwierdzając, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1;

2) oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia;

3) umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe.

Kontrolując zgodność z prawem wydanej przez organ oceny wniosku o dofinansowanie, sąd administracyjny bierze pod uwagę zasady dokonywania tej oceny, wynikające z obowiązujących przepisów prawa oraz z przyjętych na ich podstawie w ramach poszczególnych programów operacyjnych procedur wyłaniania projektów.

Uwzględniając powyższe sąd administracyjny przeprowadza kontrolę pod kątem zgodności zakwestionowanej oceny z przepisami prawa materialnego oraz z przepisami postępowania. Dokonując kontroli Sąd winien mieć także na uwadze art. 134 § 1 p.p.s.a. z którego wynika, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Tym samym, sąd ma prawo i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

W niniejszej sprawie mając na uwadze powyższy przepis, w wyniku przeprowadzonej oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia pod względem zgodności z prawem Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przed przejściem do meritum sprawy wskazać jeszcze należy, że wyrok wydano na posiedzeniu niejawnym, w trybie określonym w art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 374 ze zm.), w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 14 maja 2020 r. o zmianie niektórych ustaw w zakresie działań osłonowych w związku z rozprzestrzenianiem się wirusa SARS-CoV-2 (Dz. U. poz. 875). Zgodnie z nim, przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów.

Z uwagi na objęcie Warszawy strefą czerwoną z tytułu panującej pandemii i wydanie zarządzenia nr 39 z dnia 16 października 2020 r. przez Prezesa NSA oraz zarządzenia nr 21 z dnia 16 października 2020 r. przez Prezesa WSA w Warszawie o odwołaniu rozpraw i kontynuowaniu działalności orzeczniczej w trybie posiedzeń niejawnych, sprawę przekazano do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w oparciu o ww. art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych.

Przechodząc do istoty sprawy wskazać należy, że ocena Sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania PARP z prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z ustawą wdrożeniową, a także postanowieniami systemu realizacji programu, w szczególności Regulaminem konkursu nr 1, w ramach Programu Operacyjnego Inteligentny Rozwój 2014-2020, Oś priorytetowa III: Wsparcie innowacji w przedsiębiorstwach, Działanie 3.2 Wsparcie wdrożeń wyników prac B+R, Poddziałanie 3.2.1 Badania na rynek – zwanym dalej: "Regulaminem konkursu".

Dokonując oceny zaskarżonego rozstrzygnięcia pod kątem zarzutów podniesionych w skardze, należy wskazać, że PARP prawidłowo w ocenie Sądu stwierdziła, iż Skarżąca nie spełniła kryterium nr 9 "Opłacalność projektu i uzasadnienie jego realizacji". Przy dokonaniu tej oceny PARP nie naruszyła zaś art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. Zgodnie z tym przepisem właściwa instytucja przeprowadza wybór projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny oraz zapewnia wnioskodawcom równy dostęp do informacji o warunkach i sposobie wyboru projektów do dofinansowania. Zarzuty podniesione w skardze koncentrują się właśnie wokół naruszenia przez PARP zasady rzetelności i przejrzystości wyrażonych w powołanym przepisie, a także na naruszeniu art. 37 ust. 2 ww. ustawy poprzez dokonanie oceny projektu w oparciu o okoliczności wykraczające poza kryteria wyboru projektów.

W związku z powyższym należy wstępnie zaznaczyć, że ustawa wdrożeniowa nie definiuje żadnego z ww. pojęć. Zasady przejrzystości i rzetelności zostały jednak zdefiniowane w Rozdziale 4 - Ogólne warunki wyboru projektów, pkt 1 lit. a i b Wytycznych w zakresie trybów wyboru projektów na lata 2014-2020, za pomocą których na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej minister właściwy do spraw rozwoju regionalnego określa ujednolicone warunki i procedury wdrażania funduszy strukturalnych.

Zgodnie z Wytycznymi, przejrzystość rozumiana jest jako zapewnienie dostępu do informacji związanych z przebiegiem wyboru projektów. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez udzielanie na wniosek wnioskodawcy informacji o postępowaniu, jakie toczy się w odniesieniu do jego projektu, a także poprzez bieżące zamieszczanie na stronie internetowej instytucji organizującej konkurs informacji o etapie, na którym znajduje się dany konkurs lub innych informacji związanych z jego przebiegiem.

W ramach konkursu PARP na bieżąco informuje wnioskodawców w drodze komunikatów na stronie internetowej o tym, na jakim etapie znajduje się konkurs, oraz udziela odpowiedzi na indywidualne pytania zadawane przez wnioskodawców.

Zgodnie z Wytycznymi, rzetelność rozumiana jest natomiast jako obowiązek zgodnej z ustanowionymi regułami oceny każdego projektu. Zasada ta jest realizowana co najmniej poprzez pisemne uzasadnienie wyniku oceny spełniania każdego z kryteriów, które zostało ocenione negatywnie oraz w przypadku kryterium punktowego nie przyznano maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów. Każde uzasadnienie zawiera przynajmniej wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o negatywnym wyniku oceny spełniania danego kryterium lub wskazanie okoliczności uniemożliwiających przyznanie maksymalnej możliwej do uzyskania liczby punktów lub wskazanie okoliczności, które zdecydowały o negatywnej ocenie merytorycznej.

Próbę zdefiniowania ww. zasad podjęto także w orzecznictwie sądów administracyjnych. Naczelny Sąd Administracyjny wielokrotnie wyrażał pogląd, zgodnie z którym zasady te mają charakter normatywny i stanowią gwarancję równego traktowania wszystkich potencjalnych beneficjentów pomocy unijnej, znajdując umocowanie w zasadzie równego dostępu do pomocy, wywodzącej się z traktatowej zasady równości (por. wyrok NSA z dnia 5 kwietnia 2017 r., sygn. akt II GSK 641/17 baza orzeczeń nsa.gov.pl). W orzecznictwie wskazuje się również, że zasada przejrzystości reguł oceny projektów zawarta w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej ma charakter instrumentalny w relacji do zasady równości, formułując wobec właściwej instytucji przeprowadzającej wybór projektów do dofinansowania obowiązek jasnego, precyzyjnego i dostępnego dla wszystkich wnioskodawców określenia kryteriów kwalifikowania projektów.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należało, że PARP nie naruszyła zasady rzetelności. Informacja dot. oceny wniosku Skarżącej zawiera pisemne uzasadnienie negatywnego wyniku oceny formalnej oraz wskazanie wszystkich okoliczności, które przesądziły o tej ocenie. Wbrew twierdzeniom Skarżącej ocena ta nie została oparta na opinii eksperta zewnętrznego. PARP przedstawiła własną argumentację odnośnie każdego z zarzutów podniesionych w proteście. Wybrane fragmenty opinii eksperta zewnętrznego zostały powołane jedynie pomocniczo w celu potwierdzenia stanowiska Organu. Skarżąca nie może czynić Organowi zarzutu jedynie na tej podstawie, że powołana w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia opinia eksperta była zbieżna ze stanowiskiem samego organu. Identycznie należy ocenić zarzut Skarżącej dotyczący analogii pomiędzy stanowiskiem PARP i KOP. Również i w tym przypadku argumentacja Skarżącej jest niezasadna. Należy bowiem zauważyć, że zarówno ocena KOP przedstawiona w rozstrzygnięciu z dnia [...] maja 2020 r. jak i obszerne uzasadnienie zaskarżonego rozstrzygnięcia PARP koncentrują się wokół jednej kwestii – punktacji przyznanej Skarżącej w ramach kryterium nr 9 "Opłacalność projektu i uzasadnienie jego realizacji". W tej sytuacji fakt, że argumentacja KOP i PARP w odniesieniu do tych samych okoliczności (nierzetelności danych przedstawionych we wniosku, treści listów intencyjnych) jest podobna, czy nawet w niektórych fragmentach identyczna nie może stanowić podstawy do sformułowania zarzutu naruszenia zasady rzetelności wyrażonej w art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej.

W ocenie Sądu nie można również uznać by naruszeniem art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej było nieudostępnienie Skarżącej opinii eksperta zewnętrznego, skoro opinia ta została zlecona wyłącznie w celu dokonania rzetelnego i obiektywnego rozstrzygnięcia protestu (§ 13 ust. 3 Regulaminu) i jak już wskazano powyżej nie stanowiła sama w sobie rozstrzygnięcia organu rozpatrującego protest lecz była źródłem wiedzy dla PARP w zakresie poprawności dotychczasowej oceny dokonanej przez KOP. Podkreślić należy, że zgodnie z Regulaminem konkursu PARP nie była zobligowana ani do powoływania dodatkowego eksperta, ani do uwzględnienia jego opinii, a nadto żaden z przepisów mających zastosowanie w sprawie nie nakazywał załączenia opinii eksperta zewnętrznego do pisma informującego o rozstrzygnięciu protestu, czy też na wcześniejszym etapie postępowania dotyczącego oceny projektu. Zadaniem PARP było natomiast poinformowanie wnioskującej strony o wyniku rozpatrzenia protestu wraz z uzasadnieniem.

Odnosząc się do kwestionowanej przez Skarżącą oceny przypomnieć należy, że zgodnie załącznikiem nr 1 do Regulaminu konkursu "Kryteria wyboru projektów" w ramach kryterium nr 9 "Opłacalność projektu i uzasadnienie jego realizacji" w trakcie oceny brane będzie pod uwagę, czy realizacja projektu jest opłacalna, a jego założenia finansowe i rynkowe uzasadniają jego realizację, w tym czy: prognoza finansowa przychodów oraz kosztów związanych z wdrożeniem nowego procesu technologicznego lub produktu wskazuje na opłacalność projektu oraz założenia i dane przyjęte przez Wnioskodawcę przy określeniu potencjału rynkowego nowego produktu/produktów lub dotychczasowych produktów wytwarzanych w nowym procesie technologicznym są prawidłowe i realne. Możliwe jest przyznanie 0,1,2 lub 3 pkt, przy czym:

0 pkt- nierzetelne dane, brak opłacalności projektu lub realizacja projektu jest

uzasadniona, projekt wskazuje na opłacalność na poziomie przeciętnym;

1 pkt- dane rzetelnie przedstawione, realizacja projektu jest uzasadniona, wysoka

opłacalność projektu;

2 pkt- dane rzetelnie przedstawione, realizacja projektu jest uzasadniona, wysoka

opłacalność projektu;

3 pkt- dane rzetelnie przedstawione, realizacja projektu jest uzasadniona, wysoka

opłacalność projektu, produkt o dużym potencjale eksportowym.

Z przywołanej treści spornego kryterium jednoznacznie wynika zatem, że w przypadku braku przedstawienia rzetelnych danych w jakimkolwiek aspekcie powołanego kryterium wnioskodawcy uzyskują 0 pkt i nie ma w związku z tym znaczenia, że poszczególne elementy kryterium zostały przez Organ ocenione pozytywnie. Pomimo zatem, iż kilka aspektów zostało ocenionych przez KOP pozytywnie (Wnioskodawca prawidłowo zdefiniował rynek docelowy w zakresie jego wielkości, tendencji rozwojowych i ostatecznego odbiorcy, przedstawiona przez Wnioskodawcę strategia wprowadzenia produktu na rynek jest efektywna i realna, sytuacja finansowa Wnioskodawcy na koniec pierwszego kwartału 2019 r. jest akceptowalna) to kluczowe w ocenie analizowanego kryterium było nie przedstawienie przez Skarżącą realnych i rzetelnych danych w zakresie założeń finansowych i rynkowych stanowiących podstawę do określenia opłacalności inwestycji. Chodziło tu o brak uwiarygodnienia realności przyjętego do prognoz zapotrzebowania rynkowego na produkt Wnioskodawcy. Rzetelnych informacji w tym zakresie nie dostarczyło ani uzasadnienie wniosku ani treść nadesłanych przez Skarżącą listów intencyjnych.

Należy przy tym pokreślić, że w dokumentacji konkursowej, jak słusznie zwraca uwagę Skarżąca, nie zawarto obligatoryjnego wymogu przedstawienia listów intencyjnych. Tego rodzaju listy definiuje się jako pisemne, wstępne deklaracje zamierzeń dotyczących swoich działań, składane przez stronę możliwego przyszłego stosunku gospodarczego. List intencyjny określa zakres przyszłych działań czy umów oraz zarys planów dotyczących danego projektu – nie stanowi jednak oświadczenia woli i nie powoduje skutków prawnych w postaci obowiązku umowy. Nie ma zatem obowiązku – jak trafnie stwierdza Skarżąca – zamieszczania w takim liście wolumenu potencjalnej sprzedaży. Wskazując na fakt, iż umieszczenia takiego wolumenu w listach intencyjnych nie było konieczne Skarżąca zdaje się jednak nie dostrzegać, że w załączniku nr 3 do Regulaminu konkursu "Instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie" wskazano w odniesieniu do kryterium nr 9, że "należy opisać zapotrzebowanie na produkt i przedstawić sposób przeprowadzenia rozeznania rynku oraz wskazać źródła danych (wyniki badań rynkowych i analiz), no podstawie których wnioskodawca określił zapotrzebowanie na produkt. W przypadku produktów nie mających odpowiednika na rynku wnioskodawca powinien uwiarygodnić powstanie zapotrzebowania na produkt. Jeżeli przedsiębiorca zamierza sprzedawać produkty poza granicami kraju należy również oszacować wielkość popytu zagranicznego. W przypadku odbiorców instytucjonalnych wnioskodawca może powołać się na listy intencyjne lub inne dokumenty wskazujące na realne zainteresowanie klientów nabyciem produktu". Obowiązkiem Wnioskodawcy było zatem uwiarygodnienie zapotrzebowania na produkty projektu w celu potwierdzenia wiarygodności i realności przyjętych prognoz w zakresie popytu. Wnioskodawca mógł tego dokonać w dowolny sposób, jako przykłady takich działań Instrukcja wskazała przeprowadzenie badań rynkowych, analiz rynku np. w zakresie popytu na jego produkty, analiz produktów konkurencyjnych czy analiz tendencji rynkowych na produkt Wnioskodawcy i produkty konkurencyjne.

Skoro Skarżąca w dokumentacji projektowej nie przedstawiła rzetelnych danych dotyczących prognoz sprzedaży – o czym szerzej poniżej – to zasadne ze strony KOP było wezwanie do przedstawienia dokumentów potwierdzających rzetelność tych prognoz. Również bowiem listy intencyjne należało uznać za jedną z form uwiarygodnienia prognoz finansowych w zakresie wielkości sprzedaży, tym bardziej, że na te listy mające minimalizować ryzyka biznesowe powołała się sama Skarżąca (str. 38 wniosku). Zauważyć też trzeba, że na stronie 30 wniosku o dofinansowanie Skarżąca potwierdziła, że "posiada listy intencyjne od podmiotów zainteresowanych kupnem". Nie ma zatem racji Skarżąca twierdząc, że wezwanie do nadesłania listów intencyjnych było przejawem nadinterpretacji kryterium nr 9, a narzucone Skarżącej wymagania wykraczały poza dokumentację konkursową.

Odnosząc się do treści nadesłanych listów PARP zasadnie wskazała, że nie mogły one stanowić podstawy do oszacowania popytu na produkty Skarżącej powstałe w wyniku realizacji projektu. Część z nich (sześć) została bowiem wystawiona po dniu, w którym odbył się Panel Ekspertów więc nie mogła stanowić podstawy szacowania wielkości sprzedaży i nie mogła być brana pod uwagę przy ocenie kryterium. Część listów pochodziło od podmiotów prowadzących działalności nie związaną z branżą jachtową, a więc była sprzeczna z treścią wniosku w zakresie określonego przez Skarżącą rynku docelowego. Skarżąca wskazała bowiem, że bezpośrednią grupą docelową dla jej produktów będących przedmiotem wniosku będą stocznie jachtowe oferujące jachty osobom indywidualnym oraz firmy czarterowe zajmujące się wypożyczaniem jachtów. Skoro w ocenianym projekcie chodzi o produkcję i sprzedaż podzespołów do jachtów tj. pokładów fotowoltaicznych oraz kadłubów i pokładów fotowoltaicznych, to przedłożenie listów intencyjnych podpisanych z innymi podmiotami niż stocznie musiało wzbudzić wątpliwości co do ich wpływu na realność przyjętych prognoz opłacalności projektu.

Co równie istotne i na co trafnie zwrócono uwagę w zaskarżonym rozstrzygnięciu – żaden z przedłożonych listów nie dotyczył podzespołów do jachtów, ale całych jachtów, chociaż to podzespoły jachtów będą głównym generatorem przychodów Skarżącej. Poza tym jak twierdzi sama Skarżąca uruchomienie produkcji całych jachtów nastąpi po dwóch latach od produkcji części objętych projektem, a przychody ze sprzedaży jachtów do których odnoszą się przedłożone listy intencyjne docelowo w 2029 r. stanowią zaledwie nieco ponad 17% ogółu zaplanowanych przychodów ze sprzedaży w ramach projektu. Pozostała część przychodów miała pochodzić z planowanej sprzedaży kadłubów fotowoltaicznych (produkt A) oraz kadłubów i pokładów fotowoltaicznych (produkt B) co zostało odzwierciedlone w przedłożonych do wniosku tabelach finansowych, lecz nie znajduje potwierdzenia w przedłożonych listach intencyjnych.

Warto też odnotować, że pomimo wezwania Wnioskodawca nie dostarczył wszystkich wskazanych we wniosku o dofinansowanie listów intencyjnych tj. od [...] Sp. o.o., [...] Sp. z o.o., M. S. (stocznia), [...] Sp. z o.o., [...]Sp. z o.o.

Należy zgodzić się z Organem, że zarzuty skargi świadczą o skupieniu się Skarżącej wyłącznie na aspektach formalnych związanych z listami intencyjnymi i jednoczesnym pominięciu i merytorycznego uzasadnienia przez PARP niemożności uznania kryterium nr 9 za spełnione. Sąd dokonując oceny dokumentów przedłożonych przez Skarżącą: wniosku, jego uzupełnienia, oceny projektu, protestu oraz rozstrzygnięcia protestu, stwierdził, iż PARP nie miała podstaw do dokonania innej oceny projektu.

W kontrolowanej sprawie postępowanie dotyczące oceny wniosku Skarżącej przeprowadzono zgodnie z Regulaminem konkursu – PARP wezwała Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku zgodnie z § 9 ust. 10, lecz projekt Wnioskodawcy nie został wybrany do dofinansowania ponieważ nie uzyskał wymaganej punktów w ramach kryterium nr 9, przez co nie można mówić o naruszeniu § 10 ust. 1 pkt 1 Regulaminu.

Sąd pragnie przy tym podkreślić, że ocena projektu jest dokonywana tylko i wyłącznie na podstawie treści wniosku, jak i załączników do niego dołączonych, przy czym treść wniosku nie podlega zmianom ani modyfikacjom, chyba że organ wezwie Wnioskodawcę do dokonania uzupełnienia braków formalnych.

W ocenie Sądu z przedstawionej dokumentacji projektu, która podlegała ocenie PARP, na podstawie przytoczonych powyżej zapisów Regulaminu konkursu, Organ wywiódł prawidłową ocenę, której nie można zarzucić dowolności i braku zasadności.

Należy też zauważyć, że z Regulaminu konkursu i załączników do niego wynika, jakie kryteria będą oceniane, czemu mają one służyć i w związku z tym, co należy zamieścić we wniosku, aby dane kryterium mogło zostać pozytywnie dla wnioskodawcy ocenione.

Ustawodawca w art. 41 ust. 2 ustawy wdrożeniowej postanowił, że regulamin konkursu zawiera wzór wniosku o dofinansowanie projektu. Wniosek o dofinansowanie stanowi jeden z podstawowych dokumentów dotyczących procedury dofinansowywania unijnego i nie można uznać go w okolicznościach faktycznych sprawy za dokument niemający wiążącego charakteru (por. wyrok NSA z 25 września 2014 r. sygn. akt II GSK 2113/14, odnoszący się analogicznie do art. 29 ust. 2 pkt 8 u.z.p.p.r.; wszystkie powołane orzeczenia dostępne na stronie internetowej Centralnej Bazy Orzeczeń Sądów Administracyjnych: www.orzeczenia.gov.pl).

To na wnioskodawcy ubiegającym się o dofinansowanie w ramach danego konkursu spoczywa obowiązek rzetelnego i wyczerpującego wypełnienia wniosku (por. wyrok NSA z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt. II GSK 1500/11, dostępny tamże). Podkreślić wypada także, że Skarżąca przystępując do konkursu winna znać jego zasady, gdyż są one publikowane i dostępne dla wszystkich w jednakowy sposób. Każdy uczestnik konkursu wyraża akceptację dla zasad konkursu i w dalszych swych działaniach w postępowaniu konkursowym, chcąc uzyskać pomoc musi się do tych zasad precyzyjnie stosować. Obowiązek starannego przygotowania dokumentacji aplikacyjnej, zgodnie z wymogami konkursu, ciąży zawsze na wnioskodawcy. Brak podanej informacji lub też podanie informacji w sposób niejednoznaczny winien zostać oceniony negatywnie.

W powyższym kontekście zdaniem Sądu, PARP zasadnie uznała powołując się na dane zawarte we wniosku o dofinansowanie, że przyjęte przez Wnioskodawcę prognozy przychodów z produktów powstałych w wyniku realizacji projektu są niewspółmiernie wysokie w porównaniu do dotychczasowej skali działalności i prognoz dotychczasowej działalności w kolejnych latach. Powołując się na okresy historyczne PARP zauważyła, że wielkość przychodów ze sprzedaży Wnioskodawcy oscylowała w granicach 0,6 mln zł w 2017 r. 1,2 mln zł w 2018 r. zgodnie z informacjami przedstawionymi w tabelach finansowych. W ostatnim roku prognozy tj. 2029 Wnioskodawca założył przychody na poziomie ok. 1,3 mln zł. Tymczasem dane prognostyczne w zakresie przychodów ze sprzedaży produktów będących rezultatem projektu są znacznie wyższe niż przychody z dotychczasowej działalności. Wnioskodawca zaplanował osiągnięcie przychodów ze sprzedaży produktów projektu w 2022 r. na poziomie ponad 3,6 mln zł, W kolejnych latach założył dużą dynamikę wzrostu przychodów: w 2029 r. założono przychody ze sprzedaży już na poziomie ponad 14,6 mln zł (z tytułu sprzedaży 175 szt. produktów z czego po 82 szt. stanowi sprzedaż pokładów fotowoltaicznych do jachtów oraz pokładów i kadłubów fotowoltaicznych a 11 szt. stanowi sprzedaż całych jachtów). Mając na uwadze powyższe PARP zasadnie uznała, że przyjęte prognozy przychodów są co najmniej kilkukrotnie wyższe niż dotychczas osiągane przychody.

Sąd podkreśla przy tym, że nie ma w dokumentacji konkursowej przepisu, który by zabraniał wnioskodawcy określenia szacowanych przychodów na dowolnym poziomie. Wnioskodawca powinien jednak każdorazowo uzasadnić wzrost przychodów ze sprzedaży w ramach projektu w odniesieniu do bieżącej działalności, tym bardziej kiedy tak jak w rozpoznawanej sprawie skala tego wzrostu jest tak znacząca, a jednocześnie rynek docelowy w wyniku realizacji projektu nie ulegnie zmianie i będzie tożsamy z rynkiem, na którym działa dotychczas.

To wnioskodawca powinien wykazać, że przedstawione przez niego dane dotyczące planowanej sprzedaży nie są przeszacowane. Tymczasem uzasadnienia do szacunków Skarżącej brak we wniosku o dofinansowanie. Nie znajdują one również uzasadnienia w przedstawionych listach intencyjnych – jak wskazano powyżej przychody ze sprzedaży jachtów do których odnoszą się przedłożone listy intencyjne docelowo w 2029 r. stanowią zaledwie nieco ponad 17% ogółu zaplanowanych przychodów ze sprzedaży w ramach projektu.

Ponadto Skarżący zdaje się nie dostrzegać, że wartości przychodów z projektu w tabelach finansowych są niespójne z analogicznymi informacjami wskazanymi we wniosku w punkcie "Założenia do tabel finansowych - sytuacja finansowa Wnioskodawcy oraz jej prognoza" gdzie np. dla roku 2029 założono przychody ze sprzedaży na poziomie 16,2 mln zł z tytułu sprzedaży 188 szt. produktów. Ponadto w założeniach do prognoz we wniosku Skarżąca przyjęła uzyskanie przychodów ze sprzedaży w kwocie 3,2 mln zł już w 2021 zatem jeszcze w okresie realizacji projektu.

Podsumowując wskazać należy, że Skarżąca nie uwiarygodniła założonych wielkości sprzedaży żadnymi badaniami rynku, zawartymi umowami, kontraktami bądź listami intencyjnymi, potwierdzającymi że osiągnięcie założonych wielkości może być realne. Nie ma zatem podstaw do postawienia PARP zarzutu niewykazania na jakiej podstawie uznała przedstawione we wniosku dane za przeszacowane. W ocenie Sądu w zaskarżonej informacji trafnie zwrócono uwagę na niespójności pomiędzy informacjami zawartymi we wniosku o dofinansowanie i załącznikach oraz na brak dokumentów lub analiz potwierdzających, że Wnioskodawca jest w stanie sprzedać wielokrotnie więcej produktów niż aktualnie. Skarżąca na podstawie Regulaminu konkursu została wezwana do przedstawienia dokumentów potwierdzających realność przyjętych prognoz finansowych projektu. Nadesłane w odpowiedzi listy intencyjne nie potwierdzały realności przyjętych prognoz i założeń w zakresie określenia potencjału rynkowego produktu.

Podkreślić należy, że postanowienia Regulaminu konkursu obowiązują w równym stopniu wszystkich beneficjentów. Nie można więc zasadnie twierdzić, aby zastosowanie wspomnianych postanowień Regulaminu konkursu względem Strony skarżącej, do czego obowiązany był organ, naruszyło powołany przepis (podobnie NSA w wyroku z 9 stycznia 2014r., II GSK 2322/13).

Na koniec należy też wskazać, że możliwości sądu administracyjnego w zakresie kontroli oceny projektu są ograniczone do zbadania, czy ocena ta została sformułowana w postępowaniu wolnym od naruszeń prawa, w szczególności odpowiadającym zasadom wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej. W ocenie Sądu takich błędów PARP nie popełniła. Przeprowadzona ocena nie jest obarczona ewidentnymi błędami logicznymi, zawiera spójne i logiczne wyjaśnienie stanowiska oceniającego, argumenty na jego poparcie. Analizując treść wniosku, pisma informującego o negatywnej ocenie merytorycznej, protestu oraz pisma zawierającego odpowiedź na protest, należy stwierdzić, iż oceniający w sposób trafny wskazali na powody negatywnej oceny merytorycznej wniosku w zakresie kryterium nr 9. Zarzuty protestu jak i skargi nie podważają skutecznie prawidłowości dokonanej oceny.

Sąd zauważa, że PARP w swoim rozstrzygnięciu odniosła się szczegółowo do zarzutów protestu. Organ odniósł się do wszystkich zarzutów Strony skarżącej zawartych w proteście, a tym samym w żaden sposób nie naruszył przepisów ustawy wdrożeniowej odnośnie stosowania procedury odwoławczej.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 ustawy orzekł jak w sentencji