Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1064/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej "[...]" S.A. w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 545/08 odrzucające w punkcie pierwszym skargę i zwracające w punkcie drugim ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "[...]" S.A. w P. kwotę 200 zł z tytułu uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skargi "[...]" S.A. w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia oddalić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 20 maja 2008 r., sygn. akt VII SA/Wa 545/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił w punkcie pierwszym skargę i zwrócił w punkcie drugim ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie "[...]" S.A. w P. kwotę 200 zł z tytułu uiszczonego wpisu sądowego w sprawie ze skargi "[...]" S.A. w P. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji. W uzasadnieniu podano, że zgodnie z art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania do uiszczenia opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Sąd wskazał, że z regulacji ustawowej wynika zatem, że jeśli skarga podlega opłacie stałej to istnieje obowiązek jej uiszczenia bez wezwania oraz że w niniejszej sprawie opłata z tytułu wniesienia skargi jest opłatą stałą, zgodnie z § 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wynosi 200 zł. Podano dalej, że z przesłanego na wezwanie Sądu przez pełnomocnika polecenia przelewu wynika, że wpis sądowy został uiszczony w dniu 16 kwietnia 2008r., tj. po terminie, jaki przysługiwał stronie do złożenia skargi (który upłynął w dniu 19 marca 2008r.). Skarga zatem została opłacona ale w sposób nienależyty i jako, że czynność ta została dokonana przez radcę prawnego, podlega odrzuceniu w oparciu o art. 221 powoływanej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Sąd wskazał, że o zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a p.p.s.a.

Reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika "[...]" S.A. w P. wniósł na powyższe postanowienie zażalenie, które Sąd potraktował jako skargę kasacyjną. W skardze kasacyjnej zarzucono Sądowi I instancji naruszenie art. 221 p.p.s.a. Wskazano, że przepis ten nie określa terminów dokonywania opłat. Zdaniem autora skargi kasacyjnej, gdyby skarga składana była bezpośrednio do Sądu, nie byłoby wątpliwości co do terminu jej opłacenia. Problem polega na tym, że skarga w przedmiotowej sprawie była wnoszona za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną decyzję. W myśl art. 54 § 2 i 3 cytowanej wyżej ustawy, organ, którego decyzja została zaskarżona, w terminie 30 dni przekazuje skargę wraz z aktami sprawy do Sądu. Jednak nie musi tego robić, gdy w zakresie swej właściwości uwzględni skargę w całości. Jak stwierdzono, przyznanie organowi takiego uprawnienia stwarza możliwość, że skarga nie trafi do Sądu a w związku z tym, nie będzie podlegała opłacie. Wskazano, że w sytuacji, kiedy brak jest przepisu, który jednoznacznie określałby terminy uiszczania opłat, strona skarżąca posiłkowała się rozstrzygnięciem zawartym w publikowanym postanowieniu WSA w Poznaniu, który stwierdził, że obowiązek uiszczenia wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego powstaje w chwili ziszczenia się 3 elementów: wpływu sprawy do Sądu, nadania sygnatury oraz powstania możliwości dowiedzenia się przez pełnomocnika o obu zdarzeniach. Podano, że w przedmiotowej sprawie, po ziszczeniu się wszystkich wymienionych przesłanek nastąpiło bezzwłoczne uiszczenie wpisu - 200 zł na konto Sądu. Wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.

Zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest nieuzasadniony.

Zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Stosownie zaś do art. 54 § 2 p.p.s.a. organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w

terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Stosownie do art. 219 § 1 p.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Zgodnie z art. 221 p.p.s.a. pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z powyższego wynika, iż wpis od pism wnoszonych przez adwokatów lub radców prawnych, które podlegały opłacie stałej powinien być wniesiony bez wezwania wraz z pismem, które temu wpisowi podlegało. Zatem wpis ten może być uiszczony najpóźniej w ostatnim dniu terminu do wniesienia skargi. Ponieważ zaskarżona decyzja została doręczona w dniu 18 lutego 2008 r. to termin ten upływał w dniu 19 marca 2008 r. Wpis uiszczono zaś 16 kwietnia 2008 r. (karta nr 30).

Dla oceny zachowania terminu przy dokonywaniu powyższej czynności nie ma znaczenia data przesłania skargi do sądu przez organ administracyjny.

Należy przy tym podkreślić, że chociaż zawarta w ust. 1 § 5 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. regulacja, nakazująca wskazanie przy uiszczaniu wpisu także sygnatury akt sądowych, może spowodować pewne trudności związane z opisaniem sprawy, od której wnoszony jest wpis to jednak są one rozwiązywalne. Zgodnie z powyższym przepisem bowiem przy uiszczaniu wpisu prócz sygnatury akt sądowych należy podać tytuł wpłaty oraz rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany. Wskazane oznaczenia są wystarczające by uznać, iż wpis od skargi został opłacony.

W przedmiotowej sprawie opłata z tytułu wniesienia skargi jest opłatą stałą, zgodnie z § 2 ust. 5 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) i wynosi 200 zł.

Skoro zatem podlegającą wpisowi stałemu skargę składał radca prawny i nie opłacił jej w terminie otwartym do jej wniesienia (tj. do dnia 19 marca 2008 r.), to Sądowi I instancji, który w zaistniałym stanie faktycznym zastosował przepis art. 221 p.p.s.a. i na tej podstawie skargę odrzucił, nie można postawić zarzutu naruszenia prawa.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.