Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt I SA/Bk 560/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 100 ust. 4
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Urszula Barbara Rymarska, Sędziowie sędzia WSA Paweł Janusz Lewkowicz, sędzia WSA Andrzej Melezini (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Beata Świętochowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 4 marca 2015 r. sprawy ze skargi M. L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przeprowadzona kontrola podatkowa przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego w S. w P. T. M. L. w S. (powoływanym dalej też jako Skarżący) w zakresie prawidłowości i rzetelności deklarowania podstaw opodatkowania podatkiem akcyzowym ujawniła, że Skarżący dokonał w N. nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu marki V. 3.0 TDI, rok produkcji 2006, nr VIN ..., nie składając deklaracji dla podatku akcyzowego i nie płacąc akcyzy.

Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją z dnia [...] maja 2014 r.

nr [...] określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego ww. samochodu osobowego na kwotę 10 416,00 zł z terminem płatności na dzień [...] lipca 2013 r.

Od powyższej decyzji Skarżący wywiódł odwołanie żądając jej uchylenia

i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił (-) naruszenie art. 210 § 1 pkt 3 i 6 oraz art. 210 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej powoływana jako: "o.p."), poprzez zaniechanie wyjaśnienia przesłanek pominięcia zastrzeżeń odwołującego wniesionych do protokołu kontroli;

(-) naruszenie art. 122 w związku z art. 187 § 1 i art. 191 o.p. przez dowolne uznanie, że pojazd odwołującego jest przeznaczony do przewozu osób w sytuacji, kiedy przeznaczony on jest do przewozu towarów, a przewóz osób ograniczony jest

do przewozu jednego pasażera; oraz (-) bezzasadne zastosowanie w sprawie art. 4, art. 5, art. 21 § 1 pkt 1 oraz § 3, art. 47 § 3, art. 51 § 1, art. 53 § 1, 3 i 4 oraz art. 201 o.p. oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 poprzez zastosowanie klasyfikacji samochodu w oparciu o kod 8703 Taryfy Celnej.

Dyrektor Izby Celnej w B. decyzją z dnia [...] sierpnia 2014 r.

nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...]maja 2014 r. Uzasadniając powyższe rozstrzygnięcie organ w pierwszej kolejności wyjaśnił, że kwestię opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych oraz samochodów osobowych, organizację obrotu wyrobami akcyzowymi, a także oznaczanie znakami akcyzy określa się zgodnie z art. 1 ust. 1 ustawa z dnia 6 grudnia 2008 o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11 w brzmieniu obowiązującym w dniu powstania obowiązku podatkowego

tj. na dzień 24 lipca 2013 r. - data rejestracji pojazdu na terytorium kraju; dalej powoływana jako: "u.p.a."). Zgodnie z art. 3 ust. 1 tej ustawy do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację

w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodną

z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej

(Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.). Dalej organ powołał się na art. 100 ust. 1 u.p.a. wyjaśniając, że w przypadku samochodu osobowego przedmiotem opodatkowania akcyzą jest nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Natomiast nabyciem wewnątrzwspólnotowym jest przemieszczenie wyrobów akcyzowych lub samochodów osobowych z terytorium państwa członkowskiego na terytorium kraju (art. 2 pkt 9 u.p.a.). Samochody osobowe

w rozumieniu u.p.a. są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji.

W tym stanie prawnym, aby stwierdzić czy samochód będący przedmiotem niniejszego postępowania podlega podatkowi akcyzowemu należało, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, dokonać jego przyporządkowania do właściwego kodu CN,

o którym mowa w art. 100 ust. 4 w związku z art. 3 ust. 1 u.p.a. Przy czym oceniając przedmiotowy pojazd pod kątem klasyfikacji taryfowej, a zatem czy jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, czy do przewozu towarów, należało posłużyć się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) znajdującymi się w części I sekcja I pkt A załącznika nr 1 do ww. rozporządzenia Komisji (WE). Klasyfikując jednak towar do poszczególnych kodów taryfy celnej należało, zdaniem organu II instancji, kierować się nie tylko zasadami wymienionymi w ORINS, ale i faktycznym stanem towaru. O tym, jakie typy pojazdów mogą być zaklasyfikowane do pozycji CN 8703 muszą bowiem świadczyć między innymi poniższe cechy: auto musi posiadać stałe siedzenia z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa), brak stałego panelu lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną, która może być używana do przewozu zarówno osób, jak i towarów, obecność wyposażenia całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Zestawiając powyższe cechy pojazdu przemawiające za uznaniem go jako zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób, z pojazdem nabytym wewnątrzwspólnotowo przez Skarżącego, Dyrektor Izby Celnej opierając się

na przeprowadzonych oględzinach stwierdził, że badany pojazd w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego posiadał zamontowaną przegrodę oddzielającą przestrzeń pasażerską za pierwszym rzędem siedzeń od pozostałej przestrzeni pojazdu oraz posiadał tylko jeden rząd siedzeń. Organ podkreślił jednocześnie, że przegroda zamontowana jest za pomocą śrub, których odkręcenie i demontaż przegrody jest prosty do wykonania. Zatem przystosowanie pojazdu do przewozu ładunków jak również zamiana tego pojazdu w samochód do przewozu osób nie wymaga zmian konstrukcyjnych pojazdu. Ponadto całe wnętrze pojazdu łącznie z przestrzenią ładunkową wyłożone wykładziną na podsufitce, tego samego typu i koloru jak

w części pasażerskiej. Przestrzeń ładunkowa wyposażona w okna szklane wzdłuż bocznych paneli samochodu i z tyłu oraz oświetlenie. Jak wynika z powyższego opisu pojazd posiadał w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego wszystkie elementy, które determinują jego klasyfikację do kodu CN 8703 jako samochód osobowy.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej analiza dowodów zgromadzonych w sprawie wykazała zatem, że pojazd posiada charakterystyczne cechy pojazdów zaliczanych do kodu CN 8703 (samochody osobowe), takich jak m.in.: pojazd jednobryłowy,

w całości przeszklony, pojedyncza zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy

i pasażerów nie oddzielona stałą przegrodą od części ładunkowej, fabrycznie przystosowane miejsca do zamontowania pasów bezpieczeństwa tylnych zaklejona taśmą klejącą, tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli, tylne otwierane do góry przeszklone drzwi, wnętrze pojazdu do transportu towarów wyłożone wykładziną

w kolorze i strukturze jak pasażerska część pojazdu. Na tej podstawie organ doszedł do przekonania, że Skarżący dokonał nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu samochodowego marki V. 3.0 TDI, przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób i sklasyfikowanego do kodu CN 8703, w związku

z tym na mocy przepisu art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 102 ust. 1 oraz art. 106 ust. 2 i 3 u.p.a. stał się podatnikiem podatku akcyzowego i był zobowiązany do złożenia deklaracji podatkowej i zapłaty akcyzy.

Odnosząc się do zarzutu zaniechania wyjaśnienia przesłanek pominięcia zastrzeżeń odwołującego wniesionych do protokołu kontroli Dyrektor Izby Celnej

w stwierdził, że organ I instancji, stosownie do art. 291 § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, w dniu 1 kwietnia 2014 r. rozpatrzył zastrzeżenia Skarżącego zawiadamiając kontrolowanego o sposobie ich załatwienia, wskazując

w szczególności, które zastrzeżenia nie zostały uwzględnione wraz z uzasadnieniem faktycznym i prawnym. Spowodowało to zakończenie etapu kontroli podatkowej,

a akta sprawy zostały przekazane do postępowania podatkowego.

Za bezpodstawny organ odwoławczy uznał też zarzut dotyczący naruszenia art. 122 w zw. z art. 187 § 1 i art. 191 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez dowolne uznanie, że pojazd Skarżącego przeznaczony jest do przewozu osób, wskazując,

że dokonane w sprawie ustalenia jednoznacznie dowodzą, że pojazd został wyprodukowany przez producenta jako samochód przeznaczony zasadniczo

do przewozu osób. Świadczy o tym konstrukcja pojazdu, parametry techniczne oraz jego wyposażenie. Potwierdza to również autoryzowany dealer samochodów marki V. na teren Polski, który stwierdził, że pojazd marki V. 3.0 TDI, nr VIN: ... został wyprodukowany jako osobowy z 5 miejscami do siedzenia.

Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego wywiódł Skarżący, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej jej decyzji organu I instancji. Zaskarżonej decyzji zarzucił:

1. naruszenie art. 210 § 1 pkt 3 i 6 oraz art. 210 § 3 o.p., poprzez zaniechanie dokonania ustaleń w zakresie zasadniczego przeznaczenia samochodu skarżącego i dopasowanie poczynionych ustaleń stanu faktycznego do z góry założonej tezy, że samochód Skarżącego jest samochodem osobowym, tworząc jedynie iluzję dochowania obowiązującej zasady prawdy obiektywnej, jak i zasady swobodnej oceny dowodów;

2. naruszenie art. 122 w związku z art. 187 § 1 i art. 191 o.p., przez dowolne uznanie, że pojazd Skarżącego jest przeznaczony do przewozu osób w sytuacji, kiedy przeznaczony jest do przewozu towarów, a przewóz osób ograniczony jest do przewozu jednego towarów a przewóz osób ograniczony jest do jednego pasażera;

3. bezzasadne zastosowanie w sprawie art. 4, art. 5, art. 21 § 1 pkt 1 oraz § 3,

art. 47 § 3, 51 § 1, art. 53 § 1, 3 i 4 oraz art. 201 o.p. oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 87 poprzez zastosowanie klasyfikacji samochodu w oparciu o kod 8703 Taryfy Celnej.

W uzasadnieniu Skarżący zarzucił organom, że nie dokonały ustaleń

w zakresie zasadniczego przeznaczenia kontrolowanego samochodu. Jak podkreślił Skarżący, w orzecznictwie sądowym podkreśla się, że klasyfikacja sprowadzonego pojazdu do kategorii samochodów osobowych z pozycji CN 8703 musi być poprzedzona ustaleniami świadczącymi o tym, że główną funkcją użytkową samochodu jest przewóz osób. Muszą o tym świadczyć cechy konstrukcyjne, wyposażenie pojazdu i ogólny wygląd. Wyposażenie zaś przez producenta samochodu w tapicerkę, oświetlenie, wentylację czy popielniczki, wobec tak istotnych zmian konstrukcyjnych pojazdu, nie może zdaniem autora skargi uzasadniać wniosku, że samochód Skarżącego przeznaczony jest do przewozu osób.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując w całości argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zasadniczy spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości zaklasyfikowania przez organy podatkowe samochodu marki V. 3.0 TDI, rok produkcji 2006, nr VIN ... do pozycji CN 8703, a w konsekwencji określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia tego pojazdu.

Na wstępie przypomnieć należy, że akcyzie nie podlega każde nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu, lecz jedynie takie nabycie, którego przedmiotem jest samochód osobowy, w rozumieniu art. 100 ust. 4 u.p.a., niezarejestrowany wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.p.a.). Przepisy ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.) mają w zakresie podatku akcyzowego zastosowanie jedynie w ograniczonym zakresie, tj. do badania, czy dany pojazd jest zarejestrowany bądź też nie,

na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym, bowiem ustawodawca

w art. 3 ust. 1 u.p.a. w sposób wyraźny wskazał, że do celów poboru akcyzy

i obowiązku oznaczania wyrobów znakami akcyzy na terytorium kraju stosuje się klasyfikacje w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN), zamieszczone w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r.

w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 7 września 1987, str. 1, ze zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, ze zm. dalej w skrócie jako: "rozporządzenie nr 2658/87"). Komisja Europejska w celu zapewnienia właściwej interpretacji i jednolitego stosowania Nomenklatury Scalonej, w dniu 28 lutego

2006 r. ogłosiła noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich (Dz. Urz. C 50, str. 1). Natomiast Minister Finansów na podstawie art. 12 ustawy

z 19 marca 2004 r. Prawo celne (Dz. U. Nr 86, poz. 622 ze zm.) ogłosił wyjaśnienia do Taryfy celnej w formie obwieszczenia w MP Nr 86 z 2006 r., poz. 880. Noty wyjaśniające mają istotne znaczenie, pomagając w prawidłowym posługiwaniu się klasyfikacją statystyczną i przyporządkowaniu danego towaru do odpowiedniej pozycji CN (por. wyrok TS z dnia 6 grudnia 2007 r. w sprawie C - 486/06; www.eur-lex.europa.eu, Dz.U.UE.C.2008/22/12, ECR 2007/12A/I-10661, wyroki NSA z dnia

25 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 250/13, sygn. akt I GSK 251/13).

Dla rozstrzygnięcia niniejszego sporu istotne są następujące pozycje CN: 8703: pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób (inne niż te objęte pozycją 8702), włącznie

z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi oraz 8704: pojazdy mechaniczne do transportu towarów.

Zgodnie z brzmieniem pozycji CN 8703 i 8704 klasyfikacja pojazdów do jednej z tych pozycji zależy od tzw. "zasadniczego przeznaczenia tych pojazdów", a więc takiego, które jest im właściwe.

Trzeba więc zauważyć, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu dla celów poboru akcyzy należy stosować klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Oceny tej nie przesądzają dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, czy świadectwie homologacji typu samochodu. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego, wydawanym w trybie Działu III rozdział 2 ustawy z dnia

20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 1137 ze zm.). Natomiast homologacja pojazdu stanowi sprawdzenie, czy dany typ pojazdu odpowiada określonym wymaganiom, istotnym m.in. z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, porządku ruchu na drodze, spokoju publicznego

i wydzielania szkodliwych emisji. Klasyfikacja typu pojazdu wynikająca z powyższych dokumentów uwzględnia definicje samochodu osobowego i ciężarowego zamieszczone w odrębnych przepisach, które nie odwołują się do Nomenklatury Scalonej. Dokumenty te nie są zatem wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia, czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego, podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych, jako wyrobów akcyzowych (po. wyrok NSA z 23 lipca 2014 r., sygn. akt I FSK 1109/13, dostępny

w CBOSA).

Naczelnik Urzędu Celnego zwrócił się co prawda z zapytaniem

do V. Sp. Z o.o. w P. z prośbą o podanie informacji z jaką homologacją został wyprodukowany samochód marki V. 3.0 TDI, nr VIN ... i z otrzymanej w dniu [...] lutego 2014 r. informacji wynikało, iż pojazd został wyprodukowany jako osobowy 5-miejscowy, ale z utrwalonej linii orzeczniczej wynika jednak, że informacja ta nie jest niezbędna w tego typu postępowaniach. Producent pojazdów w wydawanych informacjach technicznych o pojeździe obowiązany jest bowiem zawrzeć dane techniczne niezbędne, ale dla celów homologacji (por. wyroki NSA z dnia 25 marca 2014 r., sygn. akt I GSK 1453/12, sygn. akt I GSK 1303/12, sygn. akt I GSK 251/13 oraz wyroki z dnia 15 maja 2014 r., sygn. akt I GSK 123/13, sygn. akt I GSK 112/13,sygn. akt I GSK 109/13; dostępne w CBOSA).

Zatem prawidłowa klasyfikacja towaru do kodu CN wymaga uwzględnienia dwóch podstawowych kryteriów. Po pierwsze, istotne są właściwości materiałowe towaru (w tym przede wszystkim skład towaru), jak również proces jego produkcji.

Po drugie, istotne znacznie ma przeznaczenie towaru lub jego funkcja (por.

S. Parulski, Akcyza. Komentarz, LEX II wydanie, Warszawa 2010 r.).

W utrwalonym orzecznictwie zarówno Trybunału Sprawiedliwości, jak i sądów krajowych wskazuje się, że w interesie pewności prawa i ułatwienia kontroli, decydującego kryterium dla klasyfikacji taryfowej towarów należy poszukiwać zasadniczo w obiektywnych cechach i właściwościach tego towaru, takich jak określone w pozycjach CN oraz uwagach do sekcji lub działów (por. TSUE w wyroku z dnia 6 grudnia 2007 r. C-486/06 (źródło: www: eur-lex.europa.eu,

nr 62006CJ0486). Trybunał stwierdził też, że z użytego wyrazu "przeznaczony" wynika, a znajduje to poparcie w orzecznictwie, że główne przeznaczenie pojazdu jest decydujące, jeżeli jest ono jemu właściwe. Przeznaczenie to określa ogólny wygląd pojazdów i ogół cech tych pojazdów nadający im ich zasadnicze przeznaczenie.

Dokonując klasyfikacji samochodu V. 3.0 TDI, rok produkcji 2006, nr VIN (...) do pozycji CN 8703, opartej na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów, organy uwzględniły cechy pojazdu pozwalające na jego klasyfikowanie do pozycji 8703, zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy Celnej, opublikowanymi w obwieszczeniu z dnia 1 czerwca 2006 r. oraz prawidłowo posłużyły się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części l sekcja l pkt A załącznika nr 1 do rozporządzenia nr 2658/87.

Cechy, wskazujące na to, że pojazd głównie (zasadniczo) przeznaczony jest do przewozu osób, a więc powinien zostać kwalifikowany do pozycji 8703, to: pojazd jednobryłowy, o 4 sztukach drzwi, 2 miejscach siedzących z wyposażeniem

w fabryczne pasy bezpieczeństwa i zagłówki, tapicerka skórzana, pojedyncza zamknięta przestrzeń dla kierowcy i pasażerów nie oddzielona stałą przegrodą

od części ładunkowej (kratkę zamocowano na śruby do bocznej części podsufitki

i podłogi między przestrzenią tylną a miejscami dla pasażerów 1 rzędu), fabrycznie przystosowane miejsca do zamontowania pasów bezpieczeństwa tylnych zaklejone taśmą klejącą, tylne okna wzdłuż dwubocznych paneli, tylne otwierane do góry przeszklone drzwi, wnętrze pojazdu wyłożone wykładziną w kolorze i strukturze jak pasażerska część pojazdu, uchwyty w podsufitce dla pasażerów pierwszego

i drugiego rzędu siedzeń, oświetlenie tylnej części pojazdu, drzwi tylne boczne posiadają uchwyty, klamki od wewnątrz, podłokietniki, popielniczki, schowki

na prasę.

Stwierdzone na podstawie zgromadzonych dowodów cechy konstrukcyjne pojazdu V. 3.0 TDI wskazują, że posiada on elementy charakterystyczne dla samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób,

a więc prawidłowo został zakwalifikowany przez organy do pozycji CN 8703, m.in.

na podstawie oględzin samochodu (protokół z [...] lutego 2014 r. wraz z dokumentacją zdjęciową).

W ocenie Sądu dokonane w pojeździe zmiany miały charakter przejściowy, łatwo odwracalny, nienaruszający fabrycznej konstrukcji pojazdu, którego zasadniczym przeznaczeniem według projektu producenta był przewóz osób, a nie przewóz towaru.

Biorąc powyższe pod uwagę z poprawnie zebranego przez organy celne materiału dowodowego w sprawie jednoznacznie wynika, że pojazd w dniu nabycia wewnątrzwspólnotowego, nawet jeżeli posiadał tylko jeden rząd siedzeń (2 miejsca do siedzenia), to był wyposażony fabrycznie do zamontowania drugiego rzędu siedzeń z elementami nadwozia jak dla samochodów osobowych.

Biorąc powyższe pod uwagę, w ocenie Sądu, klasyfikacja samochodu dokonana przez organy jest zgodna z prawem, zatem zarzuty naruszenia art. 4,

art. 5, art. 21 § 1 pkt 1 oraz § 3, art. 47 § 3, art. 51 § 1, art. 53 § 1, 3 i 4 oraz art. 201 o.p., czy też art. 2 ust.1 pkt 9, art. 3, art. 100 ust. 1 pkt 2, ust. 4, art. 101 ust. 2 pkt 1, art. 102 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 2, art. 105 ust. 1, art. 106 ust. 2 i 3 u.p.a. oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 są zarzutami bezzasadnymi.

Organy podatkowe prowadziły postępowanie z poszanowaniem przepisów prawa procesowego. Samo niezadowolenie strony z jednoznacznych ustaleń wynikających z zebranych dowodów jest niewystarczającym uzasadnieniem przeprowadzania kolejnych dowodów. Jak wskazał NSA w wyroku z dnia 21 czerwca 2011 r., I GSK 514/09 (dostępny w CBOSA) postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, lecz stanowi poszukiwanie odpowiedzi, czy w określonym stanie faktycznym sytuacja strony podpada, czy też nie podpada pod hipotezę

(a w konsekwencji i dyspozycję) określonej normy materialnego prawa. Organ prowadzący postępowanie jest więc zobowiązany do podjęcia wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy w postępowaniu, co jednak nie oznacza, że ma obowiązek poszukiwania elementów stanu faktycznego w nieskończoność. Z art. 122 o.p. wynika bowiem wyraźna wskazówka, nie tylko o charakterze normatywnym (obowiązek podjęcia wszelkich działań), ale również nawiązująca wprost

do ekonomiki postępowania, a więc nakazująca podejmowanie niezbędnych działań. W uzasadnieniu decyzji szczegółowo wskazano dowody, na których organy się oparły oraz wskazano okoliczności faktyczne i prawne, którymi kierowały się przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Organy w szczególności wskazały cechy pojazdu, które decydują o tym, że pojazd głównie (zasadniczo) przeznaczony jest

do przewozu osób i powinien zostać kwalifikowany do pozycji 8703. Treść uzasadnienia przekonuje o spełnieniu warunków z art. 210 o.p.

Organy obu instancji, odwołując się do zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, w sposób uprawniony przyjęły ustalenia faktyczne poczynione w postępowaniu administracyjnym. Stanowisko organów

co do prawidłowości ustalonego stanu faktycznego w zakresie kwalifikacji nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu, zawiera odniesienie się do argumentów prezentowanych zarówno przez organ podatkowy, jak i przez skarżącego. Organ odwoławczy przeanalizował zarzuty zamieszczone w odwołaniu od decyzji, konfrontując je z ustaleniami poczynionymi przez organ I instancji i z materiałem dowodowym sprawy. Zatem zarzut naruszenia art. 187 § 1 oraz art. 191 o.p., również nie znajduje uzasadnienia w stanie sprawy.

Powyższe stało się podstawą oddalenia skargi na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.).