Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 3394/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krystyna Borkowska, Sędziowie Sędzia WSA Miroslawa Kowalska, Asesor WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), Protokolant Dorota Zamiela, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 marca 2004 r. sprawy ze skargi M. i W. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę w trybie wznowionego postępowania I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2000 roku Nr [...] a także postanowienie Prezydenta Miasta [...] o wznowieniu postępowania z dnia [...] kwietnia 2000 roku Nr [...] II. zasądza od Wojewody [...] na rzecz M. i W. P. kwotę 10 (dziesięciu) złotych z tytułu kosztów postępowania sądowego


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] stycznia 2000 roku Nr [...] Prezydent Miasta [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił M. i W. P. pozwolenia na budowę garażu położonego w P. przy ul. [...] na działce o nr ewidencyjnym [...]. Decyzja ta stała się ostateczna z dniem [...] lutego 2000 roku.

Pismem z dnia 03 kwietnia 2000 roku A. i B. P. złożyli wniosek o wznowienie postępowania zakończonego powyższą decyzją podnosząc zarzut, że garaż, którego budowa jest planowana będzie się znajdował się na drodze stanowiącej dojazd do ich działek o nr ewidencyjnych [...], [...], [...]. Droga ta ustanowiona została jako służebność dojazdu postanowieniem Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] grudnia 1985 roku, sygn. akt [...].

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2000 roku Nr [...] Prezydent Miasta [...] wznowił postępowanie w sprawie udzielenia M. i W. P. pozwolenia na budowę garażu położonego w P. przy ul. [...] na działce o nr ewidencyjnym [...].

Decyzją z dnia [...] maja 2000 roku Nr [...] Prezydent Miasta [...] na podstawie art. 145§ lpkt.5 kpa uchylił własną decyzję dnia [...] stycznia 2000 roku Nr [...] i odmówił M. i W. P. wydania pozwolenia na budowę.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyli M. i W. P. podnosząc zarzut, że podjęli działania zmierzające do zniesienia służebności drogi koniecznej.

Decyzją z dnia [...] lipca 2000 roku Nr [...] Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2000 roku Nr [...]. W uzasadnieniu stwierdził, że inwestor zataił przed organem udzielającym pozwolenia na budowę, że planowana inwestycja ma być zrealizowana na części gruntu do którego A. i B. P. przysługuje służebność drogi koniecznej. Okoliczność, iż M. i W. P. wystąpili do Sądu o zniesienie służebności nie może być podstawą do zmiany decyzji.

Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli M. i W. P.

Wyrokiem z dnia 29 marca 2002 roku. sygn. akt IV SA 1868/00 Naczelny Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że ograny administracji nie odniosły się do twierdzeń skarżących zawartych w ich odwołaniu, że garaż został już wybudowany. Gdyby istotnie tak było to zachodziłaby bezprzedmiotowość postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę. Ustalenie, że inwestycja została zrealizowana czyniłoby błędnym rozstrzygnięcie o odmowie wydania pozwolenia na budowę i zachodziłaby konieczność umorzenia postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę jako bezprzedmiotowego. Nadto Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że nie zbadano w toku postępowania czy A. i B. P. zachowali termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Decyzją z dnia [...] lipca 2002 roku Nr [...] Wojewoda [...] ponownie utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2000 roku Nr [...]. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, że A. i B. P. zachowali termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania i zachodziły przesłanki wznowienia postępowania przewidziane w art. 145§ 1 pkt.5 kpa.

Od powyższej decyzji skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli M. i W. P. W uzasadnieniu skargi zakwestionowali oni celowość dalszego istnienia służebności drogi koniecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z treścią art. 30 Ustawy z dnia 11 maja 1995 roku o Naczelnym Sądzie Administracyjnym (Dz. U Nr 74 poz.368 ze zm.) " ocena prawna wyrażona w orzeczeniu Sądu wiąże w sprawie ten Sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia". Odpowiednikiem tego artykułu w obecnie obowiązującej ustawie z dnia 30 sierpnia 2000 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U Nr 153 poz. 1270) jest art. 153.

Postępowanie w przedmiocie wznowienia postępowania jest postępowaniem

nadzwyczajnym, odstępstwem od zasady ostatecznych decyzji administracyjnych.

Wszczęcie tego postępowania uzależnione jest od spełnienia ściśle określonych

warunków. Jednym z nich jest złożenie wniosku o wznowienie postępowania

w terminie 1 (jednego) miesiąca od chwili gdy strona dowiedziała się o istnieniu

ostatecznej decyzji administracyjnej, zapadłej w postępowaniu, o którego wznowienie

wnosi. Tymczasem pomimo wyraźnego zalecenia Naczelnego Sądu

Administracyjnego nie poczyniono żadnych ustaleń, czy A. i B.P.

złożyli wniosek o wznowienie postępowania w terminie określonym w art.l48§l kpa.

Decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stocznia 2000 roku stała się ostateczna

w dniu [...] lutego 2000 roku. Wniosek o wznowienie postępowania

zakończonego tą decyzją złożony przez A.i B. P. złożony został w dniu 03 kwietnia 2000 roku tj. dwa miesiące po tym jak decyzja ta stała się ostateczna. We wniosku o wznowienie postępowania nie wskazują oni kiedy dowiedzieli się o tym. że decyzja Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2000 roku stała się ostateczna. Stwierdzenie Wojewody [...] zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że A. i B. P. zachowali termin do złożenia wniosku o wznowienie postępowania jest stwierdzeniem gołosłownym nie znajdującym poparcia w jakimkolwiek dowodzie.

Również pomimo wyraźnego zalecenia Naczelnego Sądu Administracyjnego by poczynione zostały ustalenia czy inwestycja został zrealizowana nie poczyniono w tej materii żadnych ustaleń.. Wojewoda ponownie w wyniku wznowienia postępowania wydał decyzję odmawiającą udzielenia M. i W.P. i to w sytuacji gdy w aktach sprawy znajduje się kopia (nie poświadczona za zgodność z oryginałem) wyroku zaocznego Sądu Rejonowego w [...] z dnia [...] stycznia 2001 roku sygn. akt. [...] przywracającego

posiadanie drogi koniecznej A. i B. P. poprzez nakazanie rozbiórki wzniesionego garażu.

Powyższe okoliczności wskazują, że postępowanie administracyjne zostało przeprowadzone przez Wojewodę [...] nie dość wnikliwie przez co naruszone zostały przepisy art.7 kpa i art.77 kpa, a naruszenie to miało wpływ na treść orzeczenia. Czyni to koniecznym uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] maja 2000 roku Nr [...] a także postanowienia Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] kwietnia 2000 roku Nr [...].

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy należy jednoznacznie wyjaśnić czy wniosek o wznowienie postępowania złożony został w terminie, a jeżeli tak to czy budowa garażu została przez M. i W. P. zrealizowana. Dopiero poczynienie tych ustaleń pozwoli na wydanie przez organy administracji publicznej właściwego rozstrzygnięcia w sprawie.

Z powyższych względów na podstawie art. 135, art. 145§1 pkt.l lit. c i art.200 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 poz. 1270) w związku z art. 97§1 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zmianami) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.