Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 742/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Ochrona zdrowia
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: par. 10, par. 11
journal: Dz.U. 2002 nr 132 poz 1115
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 r. w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznawania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach.
article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Czarnik Sędziowie NSA Maria Zarębska-Kobak /spr./ NSA Jerzy Solarski Protokolant: sek.sad. Teresa Tochowicz po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. Z. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] lipca 2004r. Nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej - stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] czerwca 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia choroby zawodowej -


UZASADNIENIE

II SA/Rz 742/04

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] lipca 2004 roku Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny po rozpatrzeniu odwołania Z. Z. od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia [...].06.2004r. znak [...] o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej - zespołu wibracyjnego z poz. 16 wykazu chorób zawodowych – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W podstawie prawnej decyzji powołał przepis art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. oraz

§ 10 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych /Dz. U. nr 65, poz. 294 z późn. zm./.

Z uzasadnienia decyzji i akt administracyjnych sprawy wynika, że na wniosek WOMP dnia 24.09.2002 r. oraz w oparciu o przeprowadzone dochodzenie epidemiologiczne wsparte orzeczeniem lekarskim Nr [...] z dnia 27.01.2004 r Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy i Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego z dnia 29 kwietnia 2004 roku Nr rej. [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w dniu [...].06.2004r. wydał decyzję o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej u Z. Z.

W dochodzeniu epidemiologicznym ustalono, że Z. Z. podczas zatrudnienia

w [...]Sp. z o. o. pracowała na następujących stanowiskach:

- w roku 1952 (8 miesięcy) jako frezer w Wydz. [...]

- w latach 1952-1961 jako szlifierz w Wydz. [...]

- w latach 1961-1975 jako ślusarz w Wydz.[...]

Od 1975 pobiera rentę z powodu wieloogniskowego uszkodzenia układu nerwowego.

Jako frezer i szlifierz w latach 1961-1975 narażona była na:

a) hałas, wibrację miejscową, zapylenie, gdyż pracowała przy szlifowaniu części przy użyciu szlifierek ręcznych z napędem pneumatycznym oraz przy obsłudze szlifierki stacjonarnej,

b) kontakt z oparami substancji chemicznych, gdyż myła części w benzynie i rozpuszczalniku.

W odwołaniu do Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego odwołująca Z. Z. wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zakwestionowała przyjęty przez organ I instancji czas pracy w czasie którego była narażona na drgania i wskazała, ze objawy chorobowe na które cierpi mają związek z wykonywana pracą w warunkach szkodliwych mimo upływy 28 lat od zakończenia pracy zawodowej.

Rozpoznając odwołanie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny nie uwzględnił odwołania i stawianych w nim zarzutów i wyjaśnił, że

w postępowaniu o stwierdzenie choroby zawodowej, rozpoznanie choroby należy do jednostek służby zdrowia wymienionych

w § 7 ust. 1- 3 rozporządzenia które wydają w tym zakresie stosowne orzeczenie przewidziane przepisem § 8.

Z uzasadnienia orzeczeń wydanych w niniejszej sprawie tj. Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy jak i z Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego wynika że schorzenia chorobowe na które cierpi odwołująca nie są związane z narażeniem zawodowym i nie pozwalają z przeważającym prawdopodobieństwem na stwierdzenie u Z. Z. choroby z wykazu 16 rozporządzenia tj. zespołu wibracyjnego.

Zarzut podnoszony przez w/w odnośnie jej stanu zdrowia i przebytych zabiegów nie daje podstawy do zmiany decyzji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżącą Z. Z. wniosła o ponowne rozpoznanie sprawy. W argumentach skargi podtrzymała zarzuty jak w odwołaniu i dodatkowo obszernie opisała swoje schorzenia i niewłaściwy przebieg ich leczenia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wywiedzionych jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

skarga jest zasadna z przyczyn uwzględnionych przez Sąd z urzędu.

Kontrola Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego sprowadza się do badania zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269/, przy czym Sąd ten z mocy art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ zwana dalej ustawą, nie jest związany zarzutami ani wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Organ I instancji w podstawie prawnej powołuje się na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 18.11.1983 r. w sprawie chorób zawodowych /Dz. U. nr 65, poz. 294 z późn. zm./ i czynności procesowe dokonywał w trybie powołanego rozporządzenia.

Organ odwoławczy rozpatrując odwołanie Z. Z. nie kwestionował przeprowadzenia tych czynności jak również powołanej podstawy prawnej.

Orzekające organy przeoczyły iż w/w rozporządzenie utraciło moc prawną w dniu 3 września 2002 roku. Wynika to z przepisu § 11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach /Dz.U. z 2002 r., Nr 132, poz. 1115/.

Wg przepisu 10 cyt. rozporządzenia postępowanie w sprawie rozpoznania choroby zawodowej lub jej stwierdzenia, rozpoczęte przed dniem wejścia w życie rozporządzenia jest prowadzone na podstawie dotychczasowych przepisów .

W niniejszej sprawie wniosek Dyrektora Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w związku z podejrzeniem choroby zawodowej

u skarżącej został sporządzony w dniu 24 września 2002 roku oznacza to, że stosownie do przepisu § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 30 lipca 2002 roku w sprawie wykazu chorób zawodowych, szczegółowych zasad postępowania w sprawach zgłaszania podejrzenia, rozpoznania

i stwierdzenia chorób zawodowych oraz podmiotów właściwych w tych sprawach, wniosek ten daje podstawę do wszczęcia postępowanie

w niniejszej sprawie według reguł w/w rozporządzenia.

Wydanie decyzji w oparciu o przepisy nieobowiązujące stanowi rażące naruszenie przepisów prawa /art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a./ obliguje Sąd do stwierdzenia nieważności decyzji obu instancji.

W/w uchybienie ma ten skutek, że zwalnia Sąd od udzielenia odpowiedzi na zarzuty podniesione w skardze.

Z wyżej przytoczonych względów Sąd orzekł jak w sentencji wyroku po myśli art. 145 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a.

O kosztach postępowania orzeczono zgodnie z art. 200 P.p.s.a.