Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 508/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 19 marca 2019 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Robert Sawuła po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2019 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...] w sprawie ze skargi kasacyjnej [...]sp. z o.o. z siedzibą w [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 62/18 oddalającego skargę [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2017 r. znak: [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia do właściwego stanu sanitarno-technicznego pomieszczeń postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 17 października 2018 r., sygn. akt VII SA/Wa 62/18 Wojewódzki Sąd Administracyjny (dalej: WSA) w Warszawie oddalił skargę [...] sp. z o.o. z/s w [...] (dalej także: Spółka) na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2017 r., znak: [...], w przedmiocie nakazu doprowadzenia do właściwego stanu sanitarno-technicznego.

W treści skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. z/s w [...] od w/w wyroku WSA w Warszawie pełnomocnik strony skarżącej kasacyjnie, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018, poz. 1302 ze zm. - Ppsa) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w [...] z dnia [...] sierpnia 2017 r., znak: [...], w przedmiocie zobowiązania skarżącej Spółki do usunięcia nieprawidłowości wskazanych w protokole kontroli. Wniosek uzasadniono m. in. tym, że odmowa wstrzymania wykonania wskazanych decyzji mogłaby spowodować, iż organy inspekcji sanitarnej zabronią [...] sp. z o.o. z/s w [...] dalszego udzielania świadczeń zdrowotnych w Oddziale Anestezjologii i Intensywnej Terapii, a także konieczność rozwiązania umów z osobami świadczącymi pracę lub usługi na rzecz skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek podlega oddaleniu.

Po oddaleniu skargi, skarżący, który wniósł skargę kasacyjną może wystąpić z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego do sądu aktu administracyjnego (por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 kwietnia 2007 r., sygn. akt I GPS 1/07; ONSAiwsa z 2007 r., Nr 4, poz. 77). Uwzględnienie takiego wniosku jest możliwe, jeżeli spełnione są przesłanki określone w art. 61 § 3 Ppsa.

Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z treści art. 61 § 1 Ppsa, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu, ani czynności. Od powyższej zasady są wyjątki. W przepisie art. 61 § 3 Ppsa ustawodawca stanowi, że po przekazaniu skargi sądowi, sąd może, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie.

Z konstrukcji tej normy prawnej wynika, że ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie kontrolowanego aktu faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym co do zasady przez stronę materiale dowodowym (por postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 24 października 2012 r., II FSK 2697/12; z dnia 9 kwietnia 2013 r., II FSK 528/13, dostępne w bazie internetowej CBOIS). Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu, uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Na wstępie trzeba zaznaczyć, że zaskarżona do sądu wojewódzkiego decyzja Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] października 2017 r. oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji dotyczy nakazu doprowadzenia do właściwego stanu sanitarno-technicznego ścian i sufitów wszystkich pomieszczeń Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii. Spółka – zdaniem Sądu – nie wykazała we wniosku, że doprowadzenie pomieszczeń szpitalnych do stanu odpowiadającego przepisom sanitarnym spowoduje znaczne szkody lub trudne do odwrócenia skutki. Skarżąca kasacyjnie nie przedstawiła argumentów, które uzasadniałyby uznanie za wiarygodne twierdzeń, że w razie wykonania zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej, strona ta poniesie znaczną szkodę czy też zajdą w stosunku do niej trudne do odwrócenia skutki. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie powinno odnosić się do konkretnych okoliczności, które wskazywałyby na to, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Wykonanie obowiązków dotyczących zapewnienia wymogów w zakresie higieny i czystości w miejscu leczenia ludzi chorych, chociażby miało to dotyczyć pomieszczeń, a zwłaszcza pomieszczeń Oddziału Anestezjologii i Intensywnej Terapii, w których chorzy mają przebywać, jest takim obowiązkiem Szpitala, który nie może być odwlekany. Z kolei odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego konieczności rozwiązania umów z osobami świadczącymi pracę lub usługi na rzecz skarżącego, zaznaczyć należy, że nie można argumentu tego uznać za przesłankę przyznania ochrony tymczasowej, gdyż w świetle art. 61 § 3 Ppsa niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma zagrażać skarżącemu, nie zaś osobom trzecim.

Zatem mając na uwadze obowiązek Szpitala dotyczący zapewnienia bezpieczeństwa i ochrony zdrowia pacjentów przebywających w nim, Sąd orzekający w niniejszej sprawie nie uwzględnił argumentów zawartych we wniosku.

Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Ppsa, orzekł jak w sentencji.