Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1451/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art.  3  par.  1,  art.  145  par.  1  pkt  1  lit.  a i c
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Beata Krajewska (spr.), Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Protokolant ref. staż. - Filip Bochniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 września 2015 r. sprawy ze skargi E. W. - F.U.H. "[...]" na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu dofinansowania ze środków unijnych 1). uchyla zaskarżoną decyzję; 2). zasądza od Ministra Infrastruktury i Rozwoju na rzecz E. W. - F.U.H. "[...]" kwotę 3.269,60 zł (trzy tysiące dwieście sześćdziesiąt dziewięć złotych sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją Dyrektora WUP w [...] z dnia [...] listopada 2014 r., nr 30/2014, wydaną na podstawie art. 207 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 207 ust. 9 i ust. 11 ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. (Dz.U. z 2013 r. poz. 885 ze zm.) w zw. z § 13 umowy o dofinansowanie projektu w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki Nr [...] z dnia 27 września 2012 r., art. 104 § 1 kpa, art. 32 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 z późn. zm.), art. 61 ust. 1 pkt 1 ufp w zw. z § 3 ust 2a Porozumienia Nr 4/2007 z dnia 24 września 2007 r. w sprawie dofinansowania Działania 8.1 Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki, wprowadzonego Aneksem Nr 5 z dnia 25 lipca 2013 r. do Porozumienia Nr 4/2007 z dnia 24 września 2007 r. w sprawie dofinansowania Działania 8.1 Rozwój pracowników i przedsiębiorstw w regionie w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki – E. W. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą FIRMA USŁUGOWO-HANDLOWA "[...] w [...] został zobowiązany do zwrotu środków dofinansowania w kwocie 14 071,50 zł.

Po rozpatrzeniu odwołania z dnia 8 grudnia 2014 r. Minister Infrastruktury i Rozwoju decyzją z dnia [...] stycznia 2015 r., Nr [...], utrzymał w mocy decyzję Dyrektora WUP w [...] z dnia [...] listopada 2014 r.

W uzasadnieniu decyzji II instancji organ uznał niekwalifikowalność wydatków dotyczących zakupu paliwa na kursy prawa jazdy (wydatki niekwalifikowalne - 13 029,25 zł). Zdaniem organu odwoławczego w toku postępowania administracyjnego prawidłowo ustalono, że firmy [...],[...],[...] Sp. j. z [...] oraz [...] Sp. z o.o. z [...], do których Skarżący skierował zapytanie ofertowe są ze sobą powiązane, wyłącznymi udziałowcami obu firm są te same osoby. Tym samym, cały majątek [...],[...], [...] Sp. j. z [...] należy do wymienionych trzech wspólników.

Minister ustalił, że w odniesieniu do spółki [...] Sp. z o.o., jej udziałowcami są ww. osoby, posiadające łącznie 1149 udziałów oraz [...] Sp. z o.o. - posiadająca 940 udziałów. Powyższe wskazuje, że T. D., M. Ż., K. L. posiadają większość udziałów w spółce (55%), a tym samym sprawują faktyczną kontrolę nad spółką i mają wpływ na podejmowane w niej decyzje. Ponadto, jak zaznaczył organ odwoławczy wskazaną spółkę we wszystkich sprawach reprezentuje jednoosobowo prezes zarządu, którym jest T. D., a w jego zastępstwie prokurent samoistny, którym jest M. Ż..

W ocenie Ministra zapytania ofertowe przekazane w ramach zaskarżonego postępowania ofertowego trafiły do tej samej osoby, która miała wpływ na kształt oferty każdej ze spółek. W efekcie treść obu ofert była im wzajemnie znana jeszcze przed przedstawieniem oferty Stronie. Działanie takie doprowadziło zdaniem organu odwoławczego do sytuacji, w której ww. spółki znalazły się w uprzywilejowanej sytuacji, bowiem miały możliwość uzgodnienia treści ofert i ukształtowania ich w taki sposób, aby zawsze jedna z nich była korzystniejsza. Takiej możliwości pozbawiony został trzeci podmiot uczestniczący w zaskarżonym postępowaniu, tj. Stacja Paliw [...]. Nie miał on możliwości uzyskania informacji na temat ceny, jaka zostanie zaproponowana przez ww. spółki. Zatem również w ocenie organu odwoławczego strona dochowała obowiązku wysłania zapytania ofertowego do co najmniej trzech podmiotów tylko pozornie, gdyż w przypadku dwóch ww. firm istniejące powiązania osobowe i kapitałowe spowodowały, iż decydentem była jedna i ta sama osoba.

Odnosząc się do kwestii kosztów pośrednich projektu (wydatki niekwalifikowalne – 1 042,34 zł) w ocenie organu odwoławczego z umowy o dofinansowanie projektu (§ 4 ust. 2 i 3) wynika, iż koszty pośrednie projektu rozliczane ryczałtem zdefiniowane w Wytycznych, o których mowa w § 1 pkt 6, stanowią 8% poniesionych, udokumentowanych i zatwierdzonych w ramach projektu wydatków bezpośrednich. Minister uznał, że łączna kwota wydatków niekwalifikowalnych rozliczonych w ramach kosztów bezpośrednich to 13 029,25 zł, tym samym wysokość wydatków niekwalifikowalnych w ramach kosztów pośrednich wynosi 1 042,34 zł.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 lutego 2015 r. E. W. – Firma Usługowo-Handlowa "[...]" zaskarżył decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] stycznia 2015 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I Instancji, w przedmiocie określenia kwoty dofinansowania projektu pt. "[...]" przypadającej do zwrotu - w wysokości 14. 071,59 zł.

Skarżący wnosił o uchylenie obu decyzji i zarzucił naruszenie poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie:

1. art. 184 ust. 1 i art. 207 ust. 1 pkt 2 ustawy o finansach publicznych z dnia 27 sierpnia 2009 r. i związanych z nimi Wytycznych w zakresie kwalifikowania wydatków w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki;

2. art. 6 – 11, art. 80, art. 107 § 3 i art. 136 kodeksu postępowania administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi E. W. zajął stanowisko, iż przy wyborze dostawcy paliwa nie naruszył zasady konkurencyjności. Skierował zapytania do trzech firm funkcjonujących na rynku, zamieścił o tym stosowną informację w Internecie. Jak podkreślił, nie był w żaden sposób zobowiązany do sprawdzania powiązań potencjalnych oferentów pomiędzy sobą. Poza tym nie jest prawdą, iż firmy: [...],[...], [...] Sp. j. i [...] Sp. z o.o. były reprezentowane przez tą samą osobę.

Co zaś tyczy się określenia wydatków niekwalifikowanych w wysokości 1042,34 zł w ramach kosztów pośrednich projektu, w ocenie skarżącego z uwagi na wadliwość decyzji organów administracyjnych w kwestii zakupu paliwa to są one nieuzasadnione.

Zdaniem wnoszącego skargę organy przeprowadziły postępowanie pod konkretną tezę i wydały decyzje, które nie są obiektywne oraz nie posiadają oparcia w obowiązujących przepisach. Należy stwierdzić, iż uzasadnienie obu decyzji choć obszerne nie zawiera elementów istotnych zgodnych z art. 107 § 3 k.p.a. Zaznaczył, że decyzja zawiera jedynie suche odniesienie się do wygodnych dla organów okoliczności bez rozstrzygnięcia sedna sprawy, w oparciu o własną interpretację zapisów i tworzenie zakazów, które tak jak w przypadku powiązań między oferentami zwyczajnie nie istnieją. Powyższe niezaprzeczalnie ma wpływ na wynik sprawy i jako takie czyni decyzję wadliwą.

W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury i Rozwoju wniósł o jej oddalenie zajmując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - patrz art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269). Uzupełnieniem powyższego jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., dalej ppsa), w którym wskazano, iż sądy stosują środki określone w ustawie.

Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną nad wykonywaniem administracji publicznej. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi uchylenie rozstrzygnięcia.

Rozważając w tym kontekście argumenty przedstawione w skardze Sąd uznał je za zasadne.

Jak wynika ze zgromadzonego w aktach administracyjnych materiału dowodowego Skarżący nie naruszył wynikających z Wytycznych warunków zachowania zasady konkurencyjności przy dokonywaniu wyboru dostawcy paliwa. Postępowanie E. W. – Firma Usługowo-Handlowa "[...]" zgodne było z Zasadą konkurencyjności określoną w 3.1.3.1 Podsekcji 1 obowiązujących Wytycznych. Skarżący wysłał zapytania ofertowe do co najmniej 3 potencjalnych wykonawców i upublicznił to zapytanie ofertowe na swojej stronie internetowej (pkt 5 lit.a). Wyboru najkorzystniejszej spośród złożonych ofert dokonał w oparciu o ustalone w zapytaniu ofertowym kryteria oceny, co zostało udokumentowane Protokółem Wyboru Oferty do zamówienia nr [...] (pkt. 5 lit.b).

W Wytycznych 3.1.3.1 Podsekcja 1 pkt 8 zawarte jest zastrzeżenie, iż co do zasady Beneficjent nie może udzielać zamówienia podmiotom powiązanym z nim osobowo lub kapitałowo. Na gruncie tego zapisu przypisanie przez organ Beneficjentowi obowiązku kontroli istnienia powiązań osobowo-kapitałowych pomiędzy podmiotami odpowiadającymi na zapytania ofertowe jest niezasadne i pozbawione podstaw.

Mając to na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję utrzymującą decyzję organu I instancji w zakresie uznania za wydatki niekwalifikowane kosztów zakupu paliwa w wysokości 13.029,25 zł. Konsekwencją jest uchylenie także orzeczenia organu w zakresie kosztów pośrednich, ponieważ zgodnie z § 4 ust. 2 i 3 umowy o dofinansowanie projektu określono, iż stanowią one 8 % poniesionych, udokumentowanych i zatwierdzonych w ramach projektu wydatków bezpośrednich.

W toku ponownego rozpoznawania sprawy w tym zakresie organ winien odnieść się do wskazanego wyżej stanowiska Sądu.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ppsa, uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie uznania za wydatki niekwalifikowane kosztów zakupu paliwa oraz w zakresie kosztów pośrednich.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 ppsa mając na uwadze spis kosztów złożony na rozprawie w dniu 30 września 2015 r.