Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 613/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 80 ust. 3 i ust. 3d
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity
article: art. 126
journal: Dz.U. 2013 poz 885
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka, WSA Krystyna Czajecka-Szpringer, WSA Andrzej Niezgoda (sprawozdawca), Protokolant Starszy asystent sędziego Anna Gilowska, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 10 grudnia 2014r. sprawy ze skargi I. R. i P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu odwołania "A" w L., od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] marca 2014 r., w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organ I instancji zażądał zwrotu przez "A" w L., prowadzącej Zespól Szkół w L., wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem dotacji na kwotę ogółem 72.434,80 zł, w tym należności głównej w wysokości 63.359,80 zł i odsetek na dzień wydania decyzji w wysokości 9.075,00 zł. Organ I instancji uznał, iż przekazane środki finansowe w wysokości 63.359,80 zł zostały wykorzystane niezgodne z przeznaczeniem na zakupy inwestycyjne, obsługę prawną, zakup wyposażenia i pomocy dydaktycznych użytkowanych w siedzibie organu, reklamę i promocję oraz realizację wydatków niezwiązanych z działalnością Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych.

Decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...] wydana została po przeprowadzeniu powtórnego postępowania w sprawie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem, po uchyleniu przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji Prezydenta z dnia [...] i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Uchylenie wskazanej decyzji Prezydenta Miasta było z kolei następstwem uchylenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, wyrokiem z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 106/13, decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującego w mocy decyzję Prezydenta z dnia [...]. Uchylając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego Sąd wskazał, iż rozpatrując ponownie sprawę organ powinien prawidłowo przeprowadzić postępowanie wyjaśniające i dokonać nie budzących wątpliwości ustaleń faktycznych dotyczących wydatków na obsługę prawną Zespołu Szkół. Może to wymagać uzupełnienia postępowania dowodowego, ewentualnie po wezwaniu strony do przedstawienia dowodów. Należy także odnieść się do wyjaśnień Dyrektora Izby dotyczących wydatków na obsługę prawną.

Realizując wskazane wytyczne Prezydent Miasta wezwał stronę do przedstawienia dokumentów potwierdzających okoliczność, iż wykorzystanie części dotacji na obsługę prawną stanowiło realizację zadań szkół prowadzonych przez nią w L. w zakresie kształcenia, wychowania, opieki, w tym profilaktyki społecznej, czyli w zakresie, o którym mowa w art. 80 ust. 3d ustawy o systemie oświaty, takich jak: historia operacji na rachunku bankowym, na które przekazywane były dotacje, dokumentów źródłowych oraz dowodów zapłaty na potwierdzenie sfinansowania z dotacji obsługi prawnej dla Zespołu Szkół oraz dowodów na potwierdzenie faktów wskazanych w wyjaśnieniach Dyrektora Izby dotyczących wydatków na obsługę prawną, zwłaszcza znajdujących się w dokumentacji przebiegu nauczania (np. dziennik zajęć prowadzonych przez pedagoga szkolnego). Z kolei strona wskazała, iż złożonych wcześniej wyjaśnień Dyrektora Izby nie należy traktować jako jedynego dowodu w kwestii rzeczywistej obsługi prawnej z uwagi na ich niekompletność, wyrwanie z kontekstu oraz udzielanie pod presją czasu w trakcie kontroli. Wnioskowała natomiast o przesłuchanie w charakterze świadków Z. M. Prezesa "A", T. K.-Dyrektora "A" oraz B. P. -Naczelnika Wydziału Oświaty i Kwalifikacji Zawodowych "A" na okoliczność zakresu, sposobu oraz okoliczności uzasadniających potrzebę stałej obsługi prawnej Zespołu Szkół. Strona nie przedstawiła natomiast żądanych przez organ dowodów na potwierdzenie faktu, iż zakwestionowane wydatki na obsługę prawną związane były z realizacją celów wskazanych w przepisach ustawy o systemie oświaty, określających przeznaczenie dotacji. Organ odmówił przeprowadzenia dowodów z przesłuchania świadków wskazując, iż nie kwestionuje faktu obsługi prawnej strony, w tym prowadzonego przez nią Zespołu Szkół. Udowodnienia wymagał natomiast fakt wydatkowania dotacji na realizację funkcji pedagogicznej szkoły, zgodnie z wymaganiami wynikającymi z przepisów ustawy o systemie oświaty, czyli w świetle wyjaśnień Dyrektora Izby, realizowania przez pedagoga szkolnego swoich kompetencji w zakresie udzielania porad uczniom lub rodzicom uczniów, dokonywanych z udziałem radców prawnych. Obiektywne wyjaśnienie tej kwestii, zdaniem organu, wymaga dowodu z dokumentu, np. dziennika zajęć pedagoga z uczniami, a to ze względu na zmianę stanowiska strony co do znaczenia złożonych wcześniej wyjaśnień Dyrektora Izby. Dokumentu takiego strona nie przedłożyła. W takiej sytuacji organ uznał, iż przeprowadzenie dowodów z zeznań świadków wnioskowanych przez stronę, które dotyczyłyby sposobu i zakresu obsługi prawnej, nie ma uzasadnienia. Zdaniem organu obsługa prawna mieści się w co do zasady ramach obsługi organizacyjnej szkół, o jakiej mowa w art. 5 ust. 7 pkt 3 ustawy o systemie oświaty, a w zakresie określonym w art. 80 ust. 3d tylko wówczas, jeżeli pozostaje w związku z kształceniem uczniów-wspierając zajęcia dydaktyczne-lub w sprawowaniu opieki nad nimi, np. w formie wsparcia pedagoga szkolnego czy też realizacji programu profilaktycznego w ramach podstawy programowej szkoły. Związek taki nie został wykazany, co wskazuje na zasadność żądania przez Prezydenta Miasta zwrotu dotacji.

Od decyzji tej strona wniosła odwołanie podnosząc, iż organ I instancji dokonał niewłaściwej kwalifikacji ponoszonych przez nią wydatków. W związku z tym wniosła o uchylenie decyzji.

W wyniku rozpoznania odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze przytoczyło w pierwszej kolejności regulację prawną wynikającą z art. 80 ustawy z 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004 r., Nr 256, poz. 2572 ze zm.). Podkreśliło, że zgodnie z przepisem art. 80 ust. 3d tej ustawy dotacje przeznaczone są na dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Mogą zaś być wykorzystane wyłącznie na pokrycie bieżących wydatków szkoły lub placówki.

Organ odwoławczy wskazał także, iż w przypadku wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem podlegają one zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, zgodnie z przepisem art. 252 ust. 1 ustawy z 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 885 ze zm.).

Kolegium podkreśliło, że zasadniczym problemem w niniejszej sprawie jest dokonanie kwalifikacji poniesionych przez skarżącą wydatków, jako mogących być pokrytymi z udzielonej dotacji. Organ zauważył, że środki z budżetu jednostki samorządu terytorialnego, otrzymane jako dotacja, mogły służyć jedynie dofinansowaniu wydatków bieżących, prowadzonej przez skarżącą placówki oświatowej, związanych z realizacją zadań w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, a nie jakichkolwiek innych wydatków, które ponoszone były przez podmiot prowadzący szkołę. Z istoty dotacji, jako środka publicznego, wynika bowiem ścisłe powiązanie z jej przeznaczeniem, którym może być sfinansowanie lub dofinansowanie realizacji określonego zadania publicznego. Dotacja przyznawana na podstawie ustawy o systemie oświaty służy zaś jedynie dofinansowaniu wydatków bieżących związanych z realizacją zadania publicznego w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Z tego względu nie wszystkie bieżące wydatki szkoły podlegają dofinansowaniu, a wydatki bieżące podmiotu prowadzącego szkoły nie są równoznaczne z bieżącymi wydatkami dotowanych szkół.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze zaznaczyło także, iż mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy oraz ocenę zaprezentowaną w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 26 marca 2013 r., sygn. akt I SA/Lu 106/13, nie budzi wątpliwości nakazanie zwrotu dotacji w części wydatkowanej na zakup ujętej w ewidencji środków trwałych kserokopiarki o wartości 17.316,68 zł; zakup wyposażenia i pomocy dydaktycznych użytkowanych przez pracowników organu prowadzącego szkołę w jego siedzibie, nie zaś w Zespole Szkól o wartości 13.140,12 zł; wydatki na reklamę i promocję w wysokości 12.155,54 zł; wydatki na usługi gastronomiczne oraz konsumpcję i wynajem sali w restauracji w wysokości 5.247,50 zł.

Według Kolegium, w świetle powołanego wyżej wyroku, jedyne wątpliwości istnieją wobec zobowiązana skarżącej do zwrotu dotacji w części wydatkowanej na obsługę prawną Zespołu Szkół. W opinii Kolegium jednak także w tej części organ I instancji, po przeprowadzeniu kolejnego postępowania, zasadnie zażądał jej zwrotu, jako dotacji niewykorzystanej zgodnie z przeznaczeniem. Organ odwoławczy przypomniał, że dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki. W ustawie o systemie oświaty nie definiuje się wydatków bieżących, dlatego też zgodnie z zasadami wykładni systemowej zewnętrznej należy odwołać się do rozumienia wydatków bieżących w aktach prawnych regulujących problematykę finansów publicznych. Mając na uwadze art. 236 ust. 2 ustawy o finansach publicznych organ zaznaczył, że przez wydatki bieżące rozumie się wydatki budżetowe niebędące wydatkami majątkowymi. Do wydatków bieżących należą zatem między innymi wydatki na wynagrodzenia i uposażenia wraz z pochodnymi oraz odpisami na fundusze, koszty zakupu towarów i usług niezbędnych do bieżącej działalności, opłaty, składki i inne należności.

Organ odwoławczy wskazał następnie, iż na podstawie umowy zlecenia Kancelaria Radców Prawnych świadczyła Izbie stałą pomoc prawną polegającą w szczególności na udzielaniu ustnych lub pisemnych porad prawnych, konsultacji, sporządzaniu opinii prawnych, projektów umów i innych dokumentów na rzecz zleceniodawcy. Za wykonane usługi zleceniobiorca otrzymywał zryczałtowane miesięczne wynagrodzenie w wysokości 2.000 zł powiększone o podatek VAT. Na podstawie aneksów z dnia 12 marca 2009 r. i 29 maja 2010 r. do uchwały nr 10/38/2009 Zarządu "A" skarżąca zaliczała w koszty Zespołu Szkół 1/3 kosztów obsługi prawnej. Po wystawieniu faktury przez zleceniobiorcę Izba wystawiała dla Zespołu Szkól noty obciążeniowe na kwotę stanowiącą 1/3 wysokości wynagrodzenia ujętego w fakturze (813,33 zł). Wydatki tego rodzaju mogą zaś być uznane za wydatki bieżące.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nadmieniło, że obsługa prawna mieści się w definicji obsługi organizacyjnej szkoły, o jakiej mowa w art. 5 ust. 7 pkt 3 ustawy o systemie oświaty. W zakresie określonym w art. 80 ust. 3d ustawy o systemie oświaty, przewidującym dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej, mieściłaby się o ile zostałoby wykazane, iż pozostaje ona w związku z kształceniem uczniów, wspierając zajęcia dydaktyczne lub sprawowanie opieki nad nimi np. w formie wsparcia pedagoga szkoły lub w realizacji programu profilaktycznego w ramach podstawy programowej szkoły. Zdaniem organu odwoławczego mając na uwadze zgromadzony materiał dowodowy, obejmujący dokumentację, w tym zestawienia i zapisy księgowe, nie można przypisać obsłudze prawnej wsparcia realizacji funkcji pedagogicznych szkół, ale wyłącznie ich obsługę. Według Samorządowego Kolegium Odwoławczego ostatecznym "beneficjentem" dotacji powinien zaś być uczeń (słuchacz), wobec którego szkoła realizuje funkcje kształcenia, wychowania i opieki. To bowiem wydatki związane z jego kształceniem i opieką nad nim mogą być pokrywane z udzielonej dotacji ( por. wyrok WSA z dnia 13 lipca 2012 r., sygn. akt I SA/Lu 384/12).

Zdaniem organu odwoławczego zakwestionowane przez organ I instancji wydatki, dotyczące obsługi prawnej, związane są natomiast z ogólną działalnością strony skarżącej jako przedsiębiorcy, a nie z działalnością edukacyjną zmierzającą do podwyższenia poziomu wykształcenia przyjmowanych do szkoły uczniów. Na poparcie powyższej argumentacji organ przytoczył orzeczenia sądów administracyjnych.

Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2014 r. "A" wniosła skargę w części orzekającej o obowiązku zwrotu kwoty 15.499,96 z tytułu comiesięcznego ponoszenia przez Zespół Szkół 1/3 wydatków związanych z realizacją umowy zawartej przez "A" z Kancelarią Radców Prawnych na świadczenie pomocy prawnej oraz kwoty 2.685,00 zł z tytułu odsetek. W skardze strona wniosła o uchylenie tej decyzji w zaskarżonej części, zarzucając jej naruszenie:

- art. 7 i art. 77 k.p.a. poprzez niewyczerpujące zebranie materiału dowodowego w sprawie, a w konsekwencji bezpodstawne uznanie, że Zespół Szkół nie korzystał z usług prawnych świadczonych przez Kancelarię Radców Prawnych w sposób zgodny z przeznaczeniem udzielonej na ten cel dotacji;

- art. 80 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty w zw. z art. 236 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, poprzez niewłaściwą jego wykładnię i błędne zastosowanie polegające na uznaniu, że część dotacji przyznanej Z., przeznaczona na pokrycie kosztów świadczenia pomocy prawnej, została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 sierpnia 2013 roku, sygn. akt: I SA/Lu 106/13, wskazał iż organ I instancji nakazał zwrot dotacji w określonej części. Natomiast sporną kwestią pozostawało także w ocenie Sądu, zobowiązanie skarżącej do zwrotu dotacji wydatkowanej na obsługę prawną A. w L.

Dalej skarżąca argumentowała, iż pojęcie wydatków bieżących należy rozumieć zgodnie z art. 236 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych, a przy ich ustalaniu należy mieć na uwadze art. 106 ust. 4 pkt 1 - 3 ustawy z dnia 30 czerwca 2005 r. o finansach publicznych. Dodatkowo Minister Finansów wydał rozporządzenie z dnia 2 marca 2010 r. w sprawie szczegółowej klasyfikacji dochodów, wydatków, przychodów i rozchodów oraz środków pochodzących ze źródeł zagranicznych, zgodnie z którym według skarżącej kwota 15.499,96 zł z tytułu comiesięcznego ponoszenia przez Zespół Szkół 1/3 wydatków związanych z realizacją umowy zawartej przez Izbę z Kancelarią Radców Prawnych na świadczenie pomocy prawnej została wykorzystana zgodnie z celami określonymi w art. 80 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty i z tego względu nie podlega zwrotowi.

Skarżąca stwierdziła, że obsługa prawna Zespołu Szkół jest związana z jego bieżącą działalnością i stanowi usługę, która zgodnie z § 417 załącznika nr 4 do w/w rozporządzenia może być klasyfikowana jako wydatek bieżący podlegający rozliczeniu ze środków dotacji. Do wydatków bieżących wskazanych w tym paragrafie należą bowiem wynagrodzenia z tytułu umów zlecenia lub umów o dzieło, w tym dodatkowe wynagrodzenia radców prawnych z tytułu zastępstwa w postępowaniu sądowym wypłacane na podstawie umowy cywilnoprawnej. Ponadto w art. 80 ust. 3d pkt 1 ustawy o systemie oświaty jest sprecyzowane, iż dotacje mogą być przeznaczone wyłącznie na: pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego.

Skarżąca nadmieniła, że nie istnieje przepis zakazujący wypłacania z dotacji wynagrodzenia dla osób pracujących w szkołach na stanowisku np. księgowego, sekretarki, czy pielęgniarki. Sytuacja ta dotyczy analogicznie również radcy prawnego. Nie ma znaczenia czy osoby te zatrudnione są w szkole na etacie, czy też na podstawie umów cywilnoprawnych (a tak jak w tym przypadku umowy zlecenia).

Skarżąca podkreśliła, że nie może zgodzić się ze stanowiskiem przyjętym przez organ I instancji, jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze, zgodnie z którym obsługa prawna świadczona przez Kancelarię Radców Prawnych na rzecz Zespołu Szkół dotyczy wyłącznie obsługi strony skarżącej jako przedsiębiorcy, nie jest natomiast związana z działalnością edukacyjną oraz organizacyjną Szkoły. W wyjaśnieniach przesłanych do Prezydenta Miasta, władze Zespołu Szkół, a także I. wyjaśniły, że porady prawne koncentrują się na kwestiach związanych z prawem pracy, prawem finansowym, jak również prawem oświatowym, ochrony danych osobowych, zarówno w kontekście ochrony prawnej jednostki, jak również nauczycieli i uczniów (np. w zakresie praw i obowiązków ucznia, praw i obowiązków ucznia jako pracownika młodocianego). Uwzględniając, iż dotacje przyznawane są szkołom, jednakże ostatecznym "beneficjentem" ma być uczeń, wobec którego szkoła realizuje funkcje w zakresie kształcenia, wychowania i opieki w tym profilaktyki społecznej, w przedmiotowej sprawie nie sposób uznać zdaniem skarżącej, iż dotacje były wykorzystywane niezgodnie z tym celem. W potwierdzeniu tej tezy na pewno bardzo pomocne okazałyby się również zeznania świadków, o które strona skarżąca wnosiła, jednakże organ I instancji uznał, że przeprowadzenie dowodu z przesłuchania świadków na okoliczność zakresu świadczenia obsługi prawnej przez Kancelarię jest bezprzedmiotowe.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 80 ust 3 ustawy o systemie oświaty szkoły, o których mowa w ust. 1, otrzymują na każdego ucznia dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego obowiązanej do prowadzenia odpowiedniego typu i rodzaju szkół w wysokości równej wydatkom bieżącym przewidzianym na jednego ucznia w szkołach tego samego typu i rodzaju prowadzonych przez tę jednostkę samorządu terytorialnego, nie niższej jednak niż kwota przewidziana na jednego ucznia szkoły danego typu i rodzaju przy obliczaniu części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego. W przypadku nieprowadzenia przez daną jednostkę samorządu terytorialnego szkoły tego samego typu i rodzaju podstawą ustalenia wysokości dotacji jest kwota przewidziana na jednego ucznia szkoły publicznej danego typu i rodzaju przyjętej części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostek samorządu terytorialnego.

Z kolei w świetle art. 80 ust. 3d ustawy o systemie oświaty dotacje są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być przy tym wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki.

Istotą sporu w rozpoznawanej sprawie jest zakwestionowanie przez organy wydatków skarżącej związanych ze świadczeniem pomocy prawnej udzielanej na jej rzecz przez Kancelarię Radców Prawnych, jako możliwych do sfinansowania z udzielonej dotacji.

W ocenie Sądu, zaprezentowane powyżej stanowisko organów administracyjnych jest uzasadnione, gdyż w ramach dotacji przysługującej skarżącej nie mogły być sfinansowane wydatki poniesione przez nią na cele związane ze świadczeniem pomocy prawnej. Chociaż skarżąca starała się wykazać, iż poniesione na świadczoną pomoc prawną wydatki nawiązywały do działalności edukacyjnej szkoły poprzez udzielenia porad prawnych w kwestiach związanych z prawem pracy, prawem oświatowym, ochrony danych osobowych w kontekście ochrony praw nauczycieli czy uczniów, to jednak istotą tychże wydatków było bezpośrednie "służenie" interesowi skarżącej, jako podmiotu prowadzącego szkołę. Związane były one zatem z realizacją zadań nałożonych przez art. 5 ust. 7 pkt 1 ustawy o systemie oświaty na prowadzącego szkołę. Wydatki tego rodzaju nie mogą być finansowane z dotacji udzielanej na podstawie art. 80 ust. 3d wskazanej ustawy. Rola dotacji udzielanej z budżetu samorządu terytorialnego nie polega zaś na subsydiowaniu wszelkiej działalności prowadzonej przez szkołę czy też pokrywania wszelkich jej wydatków. Wynika to wyraźnie z treści art. 126 ustawy o finansach publicznych przewidującego, iż dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych.

W związku z tym należy podkreślić, na co zwracał uwagę również organ odwoławczy, że dotacje, o których mowa można wydatkować na cele ściśle związane z procesem kształcenia uczniów szkoły, tj-jak to wyraźnie wynika z przepisu art. 80 ust. 3d ustawy o systemie oświaty-na dofinansowanie realizacji zadań szkoły w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Świadczenie pomocy prawnej na rzecz skarżącej nie realizuje tych celów. Wobec powyższego kosztów obsługi prawnej świadczonej przez kancelarię prawniczą nie można zaliczyć do wydatków bezpośrednio związanych z procesem kształcenia uczniów, jako wspierającej realizację funkcji pedagogicznych szkoły.

Sąd rozpoznając niniejszą sprawę miał na uwadze fakt, iż kwestia zwrotu określonej kwoty dotacji jako wykorzystanej przez skarżącą niezgodnie z przeznaczeniem była przedmiotem rozstrzygnięcia przez tutejszy Sąd. Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 26 marca 2013 r. sygn. akt I SA/Lu 106/13 uchylając zaskarżoną decyzję polecił organowi ponownie rozpoznającemu sprawę przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego oraz dokonanie nie budzących wątpliwości ustaleń faktycznych dotyczących wydatków na obsługę prawną Zespołu Szkół. Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie organ uczynił zadość powyższym wytycznym zawartym w wymienionym powyżej wyroku. Prowadząc ponownie postępowanie Prezydent Miasta zgromadził dowody wystarczające do rozstrzygnięcia merytorycznego sprawy a ich ocena nie było dowolna. Na ich podstawie uznał, iż skarżąca poniosła wydatki na obsługę prawną i mieściły się one w zakresie wydatków bieżących. W świetle zgromadzonych dowodów brak było jednak związku poniesionych wydatków z realizacją celów, wskazanych w powołanym wyżej przepisie ustawy o systemie oświaty, które mogą być finansowane lub dofinansowane w formie dotacji. Dla oceny ustaleń faktycznych dokonanych przez organy i oceny ich konsekwencji prawnych nie bez znaczenia pozostaje nałożenie, przez powołane wyżej przepisy ustawy o finansach publicznych, na beneficjenta dotacji obowiązku rozliczenia otrzymanych w formie dotacji środków. Oznacza to, iż beneficjent dotacji nie może uchylać się od przedkładania odpowiednich dowodów, w tym dokumentów, uzasadniających prawidłowość dokonanego rozliczenia dotacji. Mając to na uwadze za bezpodstawne uznać należy zarzuty naruszenia art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a.

Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.