Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 62/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Lidia Ciechomska-Florek po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia J.M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 466/17 o odrzuceniu skargi J.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 26 maja 2017 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 10 października 2017 r., sygn. akt I SA/Ke 466/17 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę J.M. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 26 maja 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem z dnia 12 września 2017 r. Przewodniczący Wydziału I WSA w Kielcach wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Powyższe zarządzenie zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącego 15 września 2017 r. W zakreślonym terminie wpis nie został uiszczony, w związku z czym stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), skargę od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis Sąd pierwszej instancji odrzucił.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł pełnomocnik J.M., domagając się jego uchylenia w całości. W ocenie pełnomocnika skarżącego nie uiszczenie wpisu wynikało z faktu, że otrzymał on zarządzenie Sądu o ustaleniu wartości przedmiotu sporu, a nie wezwanie do wykonania zarządzenia w przedmiocie uiszczenia wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić.

Biorąc pod uwagę okoliczności rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i § 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia jego doręczenia. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wnosząc skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach z dnia 26 maja 2017 r. skarżący nie uiścił wymaganego prawem wpisu od skargi, w związku z czym Przewodniczący Wydziału prawidłowo zarządzeniem z 12 września 2017 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. wezwał do uiszczenia ww. opłaty, pod rygorem odrzucenia skargi.

Z akt sprawy wynika, że mimo upływu wyznaczonego terminu skarżący nie uczynił zadość wezwaniu. Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie doręczono skarżącemu 15 września 2017 r. (k. 100 akt sądowych), w związku z czym termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął 22 września 2017 r. (art. 83 § 1 p.p.s.a.). W tak zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od skargi, co w sprawie nie jest sporne. Wskazać nadto należy, że twierdzenie skarżącego jakoby w przesyłce otrzymanej 15 września 2017 r. otrzymał zarządzenie Sądu o ustaleniu wartości przedmiotu sporu nie zaś wezwanie do opłaty wpisu sądowego nie jest zasadne. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki widnieje wyraźna informacja, że jej przedmiotem był nie tylko odpis zarządzenia o ustaleniu wartości przedmiotu zaskarżenia, ale również odpis zarządzenia o wpisie. Czyni to w świetle zaistniałych w sprawie okoliczności podniesiony zarzut za bezzasadny.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje nadto, że skarżący pismem z 24 października 2017 r. (k. 113 akt sądowych) wniósł o zwolnienie go z kosztów sądowych. Na podstawie złożonego wniosku WSA w Kielcach postanowieniem z 25 października 2017 r. zwolnił skarżącego z obowiązku uiszczenia części każdorazowej opłaty sądowej, przekraczającej 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że choć kwestia to jest poza przedmiotem sporu, to ma o tyle istotne znaczenie, że wymaga odniesienia się do niej. W kontekście powyższego NSA wyjaśnia, że po wezwaniu do uiszczenia wpisu, przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia opłaty, uzależnione jest od tego, czy wniosek w tym przedmiocie, zostanie złożony w terminie otwartym do uiszczenia wpisu. Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie ww. terminu nie ma żadnego wpływu na obowiązek uiszczania opłat, do których strona została wezwana na mocy prawomocnych zarządzeń (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 2 marca 2017 r., I OZ 486/17, z 8 marca 2017 r., I GZ 35/17, z 13 stycznia 2012 r., II OSK 81/12 oraz z 30 sierpnia 2011 r. I FZ 181/11, CBOSA). Podsumowując, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd pierwszej instancji zasadnie odrzucił skargę, albowiem mimo wezwania Sądu nie została ona opłacona, jak też skarżący w terminie otwartym do uiszczenia wpisu od skargi nie złożył skutecznie wniosku o zwolnienie z tego obowiązku. Podkreślenia wymaga przy tym, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od niej nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu, o czym wypowiadał się zarówno Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 23 listopada 2010 r., II FZ 486/10, CBOSA), Trybunał Konstytucyjny (wyrok z 16 listopada 2011 r., SK 45/09, OTK-A 2011, Nr 9, poz. 97), jak i Europejski Trybunał Praw Człowieka (m.in. w wyroku w sprawie 6289/73 Airey v. Ireland, § 20 i n.). Tym samym prawidłowo Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę skarżącego.

Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.