Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 569/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-07-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Matan, , , po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł.H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uznania zasiłku pielęgnacyjnego za nienależnie pobrany w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 maja 2014 r. Ł.H. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w M., działającego z upoważnienia Prezydenta Miasta M. z dnia [...]r. nr [...] uznającą za nienależnie pobrany zasiłek pielęgnacyjny wypłacony w okresie od 1 sierpnia 2010 r. do 31 października 2013 r. w wysokości 5 967 zł.

Pismem procesowym z dnia 20 czerwca 2014 r. Ł.H., zastępowana przez wnuka K.H., wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

We wniosku wskazano na zły stan zdrowia oraz ciężką sytuację materialną skarżącej, co powoduje że ewentualny zwrot zasiłku pielęgnacyjnego jest praktycznie niemożliwy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z przedstawioną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające zastosowanie tej czynności procesowej.

Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność natomiast uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Na nim bowiem ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W niniejszej sprawie nie można się dopatrzeć ewentualnych zagrożeń uzasadniających dopuszczalność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Podkreślić należy, że zarówno w doktrynie, jak i orzecznictwie sądów administracyjnych utrwalony został pogląd zgodnie z którym przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Natomiast przez wykonanie decyzji administracyjnej należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danej decyzji. Nie każda więc decyzja nadaje się do tak rozumianego wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów, które dla spowodowania stanu prawnego lub faktycznego w nich zawartego, nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy w zasadzie aktów zobowiązujących lub ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów na podstawie których określony podmiot uzyskuje uprawnienie lub mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 września 2009 r., sygn. akt II OZ 782/09).

W niniejszej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji utrzymującej w mocy decyzję uznającą zasiłek pielęgnacyjny za nienależnie pobrany. Organ mocą zaskarżonej decyzji nie nakłada na skarżącą obowiązku zwrotu tychże świadczeń. Strona tego postępowania nie nabyła na jej mocy żadnych uprawnień, nie są również nakładane na nią obowiązki zatem ewentualne wstrzymanie jej wykonania nie wywołałoby jakiegokolwiek skutku.

Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu z art. 61 P.p.s.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.