Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 80/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-05-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Zaliczka alimentacyjna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 1, art. 9 ust. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 1 poz 7
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jolanta Sikorska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Lidia Serwiniowska, Sędzia WSA Wanda Wiatkowska-Ilków, Protokolant Krzysztof Caliński, po rozpoznaniu w Wydziale IV na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2010 r. sprawy ze skargi T. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji przyznającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] r. nr SKO [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we Wrocławiu, powołując się na przepis art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. oraz art. 9 ust. 2 i art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.), po rozpatrzeniu odwołania T. G. od wydanej z upoważnienia Prezydenta W. decyzji Starszego Administratora ds. świadczeń rodzinnych i alimentacyjnych Działu Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...]r. nr [...], uchylającej w całości decyzję z dnia [...] nr [...] przyznającą świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla M.G. – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu podało, że T. G., jako przedstawiciel ustawowy osoby uprawnionej – M. G., otrzymywała świadczenie z funduszu alimentacyjnego przyznane decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...]r. nr [...]w wysokości 500 zł miesięcznie na okres od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2009 r.

Po zawiadomieniu T. G. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie przyznanych świadczeń z funduszu alimentacyjnego pismem z dnia 20 sierpnia 2009 r. organ pierwszej instancji, wymienioną wyżej decyzją z dnia 17 września 2009 r. uchylił decyzję ostateczną z dnia 17 listopada 2008 r. o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że w dniu 20 sierpnia 2009 r. T. G. zgłosiła w MOPS zawarcie urnowy zlecenia z firmą "..." od dnia 1 kwietnia 2009 r. Wysokość wynagrodzenia netto uzyskanego przez T. G. za kwiecień 2009 r. wynosiła 1.236,91 zł. Po przeanalizowaniu sytuacji dochodowej rodziny organ ustalił, że miesięczny dochód stanowiący podstawę do ustalenia prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego dla M. G. wynosi w przeliczeniu na osobę w rodzinie 763,85 zł i przekracza kryterium ustawowe.

W odwołaniu od powyższej decyzji T. G. podała, że składając wniosek o świadczenie z funduszu alimentacyjnego dla córki dołączyła zaświadczenia z Urzędu Skarbowego o dochodach z 2007 roku oraz dochodach utraconych z tytułu: utraty pracy w "..." W., świadczenia rehabilitacyjnego i renty. Odwołująca się poinformowała, że od października 2009 roku pracowała w firmie "..." sp. z o.o., w której jej dochód nie przekraczał kryterium dochodowego, a w marcu 2008 roku została zwolniona z pracy. W kwietniu 2009 roku T. G. podjęła pracę w firmie "...." sp. z o.o. a jej dochód miesięczny wynosi od 1.100 zł do 1.300 zł. Odwołująca się była przekonana, że jej dochód nie przekracza kryterium uprawniającego do świadczeń i nieświadomie popełniła błąd. Kierowała się głównie koniecznością zapewnienia córce minimum bytowego. Dodała, że utrata świadczenia alimentacyjnego i konieczność zwrotu pobranych świadczeń doprowadzi rodzinę do skrajnej nędzy.

Rozpoznając odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że zasady postępowania w sprawach udzielania świadczeń z funduszu alimentacyjnego reguluje powołana na wstępie ustawa o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. Zgodnie z art. 24 ust. 1 tej ustawy, organ właściwy wierzyciela może bez zgody osoby uprawnionej albo jej przedstawiciela ustawowego zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną, na mocy której strona nabyła prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca wpływ na prawo do świadczeń, egzekucja stała się skuteczna, członek rodziny nabył prawo do świadczeń rodzinnych w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego albo osoba nienależnie pobrała świadczenia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze podało, że w rozpatrywanej sprawie nastąpiła zmiana sytuacji dochodowej rodziny M. G., mająca wpływ na jej uprawnienia do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Wskazało, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł (art. 9 ust. 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów). Według art. 2 pkt 5 tejże ustawy, ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie rodziny - oznacza to dochód rodziny, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Przy ustalaniu uprawnień do świadczenia z funduszu alimentacyjnego uwzględnia się zatem dochód rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992. ze zm.). Zgodnie zaś z art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób - w przypadku osób podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych - przychody podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze wskazało, że w art. 2 pkt 17 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów określono pojęcie utraty dochodu. Oznacza to utratę dochodu spowodowaną:

uzyskaniem prawa do urlopu wychowawczego,

utratą prawa do zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych,

utratą zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

d) utratą zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej, z wyjątkiem renty przyznanej rolnikowi w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego,

e) wyrejestrowaniem pozarolniczej działalności gospodarczej.

Natomiast pojęcie uzyskania dochodu, zawarte w art. 2 pkt 18 ustawy, oznacza uzyskanie dochodu spowodowane:

zakończeniem urlopu wychowawczego,

uzyskaniem prawa do zasiłku lub stypendium dla bezrobotnych,

uzyskaniem zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej,

uzyskaniem zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego, a także emerytury lub renty, renty rodzinnej lub renty socjalnej, z wyjątkiem renty przyznanej rolnikowi w związku z przekazaniem lub dzierżawą gospodarstwa rolnego,

e) rozpoczęciem pozarolniczej działalności gospodarczej.

Zgodnie z art. 9 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, w przypadku utraty dochodu prawo do świadczenia z funduszu ustala się na wniosek osoby uprawnionej lub jej przedstawiciela ustawowego, na podstawie dochodu rodziny, pomniejszonego o utracony dochód.

Natomiast według art. 9 ust. 4, w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub osobę uprawnioną pozostającą pod opieką opiekuna prawnego prawo do świadczeń z funduszu ustala się na podstawie dochodu rodziny lub osoby uprawnionej, powiększonego o uzyskany dochód.

Organ odwoławczy podał, że z zaświadczenia Naczelnika Urzędu Skarbowego Wrocław – Krzyki z dnia 12 sierpnia 2008 r. wynika, że dochód T. G. uzyskany w 2007 roku wynosił 7.168,31 zł netto. W skali miesiąca dochód ten wynosił 597,35 zł.

W ocenie organu odwoławczego, na podstawie powołanych wyżej przepisów i dokumentów zawartych w aktach sprawy należy wykazany przez Urząd Skarbowy Wrocław – K. dochód T. G. pomniejszyć o dochód utracony z tytułu zakończenia pracy w firmie .. VI W. z dniem 14 marca 2007 r. (świadectwo pracy z dnia 14 marca 2007 r.) w wysokości 219,81 zł miesięcznie oraz z tytułu utraty renty ZUS w wysokości 86,76 zł miesięcznie.

Organ wyjaśnił również, że świadczeń rehabilitacyjnych z ZUS otrzymywanych przez odwołującą się w 2007 roku nie można uznać za dochód utracony, gdyż zaprzestanie pobierania tych świadczeń nie jest wymienione w art. 2 pkt 17 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów jako okoliczność powodująca utratę dochodu. Nie uwzględnia się też wysokości dochodu wynikającego z zatrudnienia odwołującej się w firmie "..." sp. z o.o. w okresie od dnia 3 października 2008 r. do dnia 19 marca 2009 r. z uwagi na fakt, że wynagrodzenie to stanowi dochód uzyskany i jednocześnie dochód utracony, w rozumieniu przepisów ustawy.

Organ odwoławczy podał, że w sytuacji T. G. wystąpiło uzyskanie dochodu związane z podjęciem przez nią zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia w Przedsiębiorstwie B. Sp. z o.o. od dnia 1 kwietnia 2009 r. z wynagrodzeniem za kwiecień 2009 r. w wysokości 1.236,91 zł netto. Dochód miesięczny rodziny, po uwzględnieniu w/w dochodu utraconego i dochodu uzyskanego wyniósł 1.527,70 zł, co stanowi w przeliczeniu na osobę w rodzinie 763,85 zł. Dochód ten przekracza kryterium dochodowe uprawniające do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. W tej sytuacji świadczenie M. G. nie przysługuje od maja 2009 roku w związku z czym, w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, w przedstawionej sytuacji należało uchylić decyzję z dnia 17 listopada 2008 r.

Mając powyższe na uwadze Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

T. G. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, w której domagała się "umorzenia" decyzji obydwu instancji.

Powołując się na przepisy ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów podała, że na jej dochód uzyskany w 2007 roku, stanowiący podstawę do przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, składały się: wynagrodzenie za pracę wykonywaną do dnia 6 kwietnia 2007 r., świadczenie rehabilitacyjne przyznane przez ZUS do października 2007 roku oraz renta z tytułu częściowej niezdolności do pracy, którą otrzymywała do kwietnia 2008 roku. Zdaniem skarżącej, skoro świadczenie rehabilitacyjne, jak wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w swojej decyzji, nie stanowi dochodu utraconego, nie może być też okolicznością wskazującą na dochód uzyskany, stanowiący składnik dochodu rodziny. W takiej sytuacji dochód skarżącej, pochodzący tylko z wynagrodzenia za pracę, nie przekraczał kryterium ustawowego, czemu przeczy określenie wysokości tego dochodu w zaskarżonej decyzji na kwotę 763,85 zł.

Skarżąca podała, że w chwili składania wniosku o przyznanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego cały jej dochód z 2007 roku został utracony, a uzyskiwane wynagrodzenia za pracę na umowę zlecenia w firmie "...." Sp. z o.o. nie przekraczały kwoty kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Podniosła, że świadczenie alimentacyjne dla jej córki zostało przyznane na podstawie prawomocnego wyroku sądu i było wypłacane w pełnej kwocie przyznanych alimentów z uwagi na brak podstaw prawnych do ściągania należności od dłużnika. Odebranie tych alimentów za okres maj - sierpień 2009 roku i konieczność ich zwrotu, pozbawia jej dziecko środków na zapewnienie prawidłowego rozwoju fizycznego i intelektualnego.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z przepisem art. 184 Konstytucji RP i art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 ustawy). Oznacza to, że badaniu w postępowaniu sądowoadministracyjnym podlega prawidłowość zastosowania przepisów prawa w odniesieniu do istniejącego w sprawie stanu faktycznego oraz trafność wykładni tych przepisów. Sądy administracyjne sprawują kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem. Sąd administracyjny nie rozważa kwestii, czy decyzja organu administracji publicznej jest słuszna, lecz czy została wydana na podstawie i w granicach obowiązującego prawa materialnego i procesowego.

Kryterium legalności umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji, jeżeli stwierdzi on naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W niniejszej sprawie takie wady i uchybienia, zdaniem Sądu administracyjnego, występują. Rozpatrując skargę, Sąd stwierdził, że wydane w sprawie decyzje zostały podjęte z naruszeniem przepisów postępowania, które to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] r. nr[...] , którą to decyzją organ ten, po rozpatrzeniu odwołania T. G. od wydanej z upoważnienia Prezydenta W. decyzji Starszego Administratora ds. świadczeń rodzinnych i alimentacyjnych Działu Świadczeń Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej we W. z dnia [...]r. nr[...] , uchylającej w całości wydaną w pierwszej instancji decyzję ostateczną z dnia 17 listopada 2008 r. nr [...] przyznającą świadczenia z funduszu alimentacyjnego dla M. G. – utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.

Materialnoprawną podstawą rozstrzygnięcia sprawy, którą organy ją rozpoznające prawidłowo powołały w zaskarżonych decyzjach, stanowią przepisy ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 ze zm.). Z niekwestionowanych okoliczności faktycznych sprawy wynika, że T. G., jako przedstawiciel ustawowy osoby uprawnionej – M. G, otrzymywała świadczenie z funduszu alimentacyjnego przyznane decyzją organu pierwszej instancji z dnia [...] r. nr [...] w wysokości 500 zł miesięcznie na okres od dnia 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2009 r. W dniu 20 sierpnia 2009 r. skarżąca zgłosiła w MOPS zawarcie urnowy zlecenia z firmą "..." od dnia 1 kwietnia 2009 r. za wynagrodzeniem netto uzyskanym w kwietniu 2009 r. w kwocie 1.236,91 zł. W tej sytuacji organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie przyznanych skarżącej na rzecz małoletniej córki świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Istotnie, zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, organ właściwy wierzyciela może bez zgody osoby uprawnionej albo jej przedstawiciela ustawowego zmienić lub uchylić ostateczną decyzję administracyjną, na mocy której strona nabyła prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, jeżeli uległa zmianie sytuacja rodzinna lub dochodowa rodziny mająca wpływ na prawo do świadczeń, egzekucja stała się skuteczna, członek rodziny nabył prawo do świadczeń rodzinnych w innym państwie w związku ze stosowaniem przepisów o koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego albo osoba nienależnie pobrała świadczenia. Przepis art. 24 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów ustanawia szczególny nadzwyczajny tryb weryfikacji decyzji administracyjnej wydanej w przedmiocie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego w razie wystąpienia określonych w nim przesłanek do zmiany lub uchylenia ostatecznej decyzji administracyjnej, na mocy której strona nabyła prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Z przepisu art. 9 ust. 2 powyższej ustawy wynika, że świadczenia z funduszu alimentacyjnego przysługują, jeżeli dochód rodziny w przeliczeniu na osobę w rodzinie nie przekracza kwoty 725 zł, a dochód rodziny to według art. 2 pkt 5 tejże ustawy - oznacza dochód rodziny, o którym mowa w przepisach o świadczeniach rodzinnych. Przy ustalaniu uprawnień do świadczenia z funduszu alimentacyjnego uwzględnia się zatem dochód rodziny uzyskany w roku kalendarzowym poprzedzającym okres zasiłkowy (art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych, Dz. U. z 2006 r. Nr 139, poz. 992. ze zm.). Zgodnie zaś z art. 3 pkt 1 ustawy o świadczeniach rodzinnych, ilekroć w ustawie jest mowa o dochodzie oznacza to, po odliczeniu kwot alimentów świadczonych na rzecz innych osób - w przypadku osób podlegających opodatkowaniu na zasadach ogólnych - przychody podlegające opodatkowaniu na podstawie przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych, pomniejszone o koszty uzyskania przychodu, należny podatek dochodowy od osób fizycznych, składki na ubezpieczenie społeczne niezaliczone do kosztów uzyskania przychodu oraz składki na ubezpieczenie zdrowotne. Natomiast definicję legalną utraty dochodu oraz uzyskania dochodu zawiera przepis art. 2 odpowiednio w pkt 17 i 18 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów. W przypadku utraty dochodu prawo do świadczenia z funduszu ustala się na wniosek osoby uprawnionej lub jej przedstawiciela ustawowego, na podstawie dochodu rodziny, pomniejszonego o utracony dochód (art. 9 ust. 3 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów), natomiast w przypadku uzyskania dochodu przez członka rodziny lub osobę uprawnioną pozostającą pod opieką opiekuna prawnego prawo do świadczeń z funduszu ustala się na podstawie dochodu rodziny lub osoby uprawnionej, powiększonego o uzyskany dochód art. 9 ust. 4 w/w ustawy).

Z prawidłowych ustaleń poczynionych w sprawie przez organy decyzyjne wynika, że dochód skarżącej uzyskany w 2007 roku, to jest w roku poprzedzającym okres zasiłkowy, wynosił 7.168,31 zł netto. W skali miesiąca dochód ten wynosił zatem 597,35 zł, a w związku z tym, że dochód ten nie przekraczał ustalonego w ustawie kryterium dochodowego, była ona uprawniona do świadczeń z funduszu alimentacyjnego w okresie zasiłkowym 2008/2009. O uprawnieniach skarżącej do świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz jej córki M. orzeczono decyzją z dnia [...] r. nr[...], przyznając prawo do tych świadczeń na okres od 1 października 2009 r. do 30 września 2009 r.

Prawidłowo także organy rozpoznające sprawę uznały, że w świetle zebranego w sprawie materiału dowodowego należy wykazany przez Urząd Skarbowy Wrocław – K. dochód skarżącej pomniejszyć o dochód utracony z tytułu zakończenia pracy w firmie [...] VI W. z dniem 14 marca 2007 r. w wysokości 219,81 zł miesięcznie oraz z tytułu utraty renty ZUS w wysokości 86,76 zł miesięcznie. Trafnie także organ odwoławczy zauważa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że przepis art. 2 pkt 17 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów nie wymienia zaprzestania pobierania świadczeń z funduszu rehabilitacyjnego jako okoliczność powodującą utratę dochodu. Prawidłowo również, w związku z treścią powołanych wyżej przepisów prawa, organy rozpoznające sprawę nie uwzględniły wysokości dochodu wynikającego z zatrudnienia skarżącej w firmie "B." sp. z o.o. w okresie od dnia 3 października 2008 r. do dnia 19 marca 2009 r. z uwagi na to, że dochód ten stanowi dochód uzyskany i jednocześnie dochód utracony w rozumieniu przepisów ustawy. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organów, że w świetle okoliczności faktycznych sprawy niniejszej wystąpiło uzyskanie przez skarżącą dochodu związane z podjęciem przez nią zatrudnienia na podstawie umowy zlecenia w Przedsiębiorstwie B. Sp. z o.o. od dnia 1 kwietnia 2009 r. z wynagrodzeniem za kwiecień 2009 r. w wysokości 1.236,91 zł netto. Zważyć jednak należy, że ze znajdującego się w aktach sprawy zaświadczenia o dochodach skarżącej wystawionego przez w/w Przedsiębiorstwo B. Sp. z o.o. z dnia 19.08.2009 r. wynika jedynie, że skarżąca jest zatrudniona w w/w Przedsiębiorstwie na umowę zlecenia od dnia 01.04.2009 r. i uzyskuje średnie miesięczne wynagrodzenia netto w kwocie 1236,91 zł.

Tymczasem zgodnie z § 12 ust. 1, wydanego na podstawie delegacji wynikającej z art. 15 ust. 9 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 28 lipca 2008 r. w sprawie sposobu i trybu postępowania, sposobu ustalania dochodu oraz wzorów wniosku, zaświadczeń i oświadczeń o ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego (Dz. U. Nr 136, poz. 855), w przypadku uzyskania przez członka rodziny dochodu po roku, a którego dochody stanowią podstawę do ustalenia prawa do świadczeń, do dochodu rodziny dodaje się miesięczną kwotę dochodu uzyskanego przez członka rodziny, o ile dochód ten osoba otrzymuje w dniu ustalania prawa do świadczeń. Rozpoznając sprawę organy z naruszeniem art. 7 i art. 77 k.p.a. nie ustaliły, czy w dniu ustalania prawa do świadczeń skarżąca nadal otrzymuje dochód z tytułu zatrudnienia w Przedsiębiorstwie B. Sp. z o.o. we W..

Ponadto w myśl § 12 ust. 3 w/w rozporządzenia, w przypadku gdy dochód rodziny powiększony o uzyskany dochód powoduje utratę prawa do świadczeń, świadczenia nie przysługują od miesiąca następującego po pierwszym pełnym miesiącu od uzyskania dochodu. Z powyższego przepisu zdaniem Sądu wynika, że w okolicznościach faktycznych sprawy, przy założeniu, że skarżąca w dniu ustalania prawa do świadczeń nadal otrzymuje wynagrodzenie za pracę w Przedsiębiorstwie B. Sp. z o.o. we W., organy winny w związku z weryfikacją decyzji ostatecznej, którą przyznano skarżącej prawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego, uchylić wydaną w powyższym przedmiocie decyzję za okres o jakim mowa w powyższym przepisie prawa. Organy natomiast uchyliły ową decyzję ostateczną w całości, nie wyjaśniając z jakich przyczyn objęły swoim rozstrzygnięciem cały okres, na jaki świadczenie zostało przyznane decyzją ostateczną organu I instancji z dnia 17 listopada 2008 r. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy podał jedynie, że dochód miesięczny rodziny, po uwzględnieniu w/w dochodu utraconego i dochodu uzyskanego wyniósł 1.527,70 zł, co stanowi w przeliczeniu na osobę w rodzinie 763,85 zł. Dochód ten przekracza kryterium dochodowe uprawniające do świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Organ wprawdzie ustalił, że świadczenie M. G. nie przysługuje od maja 2009 roku, ale uznał, że w przedstawionej sytuacji należało uchylić decyzję z dnia 17 listopada 2008 r. i decyzję tą uchylił w całości.

Zauważyć należy, że jak wynika z utrwalonego już w tym względzie orzecznictwa sądów administracyjnych, uzasadnienie decyzji spełnia także rolę informacyjną (art. 11 i art. 107 § 3 k.p.a.). W uzasadnieniu decyzji organ winien podać wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy motywy, jakimi kierował się organ rozpoznając sprawę. Okoliczność o jakiej wyżej mowa, ma istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że zarówno decyzja organu I, jak i decyzja organu II instancji winna zostać uchylona z przyczyn wyżej podanych.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organy winny ustalić, czy w dacie ustalania prawa do świadczeń skarżąca nadal uzyskuje dochód w postaci wynagrodzenia w Przedsiębiorstwie B. Sp. z o.o. we W., a w razie uchylenia decyzji ostatecznej z dnia [...] r. w motywach wydanej decyzji szczegółowo uzasadnić okres, za jaki w/w decyzja przyznająca prawo do świadczeń alimentacyjnych została uchylona.

W tej sytuacji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.

W związku z uchyleniem wydanych w sprawie decyzji administracyjnych Sąd na podstawie art. 152 p.p.s.a. orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.