Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 494/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2023-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 141 § 4 w zw. z art. 193;
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Wegner Sędzia NSA Piotr Piszczek Sędzia del. WSA Marek Leszczyński (spr.) po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej M. W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 października 2021 r. sygn. akt III SA/Łd 583/21 w sprawie ze skargi M. W. na postanowienie Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi z dnia 30 marca 2021 r. nr 60/2021 w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją stwierdzającą wydanie z naruszeniem prawa decyzji w sprawie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od M. W. na rzecz Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi (dalej: Sąd I instancji, WSA) wyrokiem z 27 października 2021 r., sygn. akt III SA/Łd 583/21, oddalił skargę M. W. (dalej: strona, skarżący) na postanowienie Dyrektora Łódzkiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Łodzi (dalej: Dyrektor OR ARiMR, organ) z 30 marca 2021 r., nr 60/2021, w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego.

Skargę kasacyjną – stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) – wywiodła strona, a zaskarżając wyrok w całości zarzuciła naruszenie:

1) art. 148 § 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 i 5 k.p.a. poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że skarżący uchybił jednomiesięcznemu terminowi na wniesienie podania o wznowienie postępowania;

2) art. 145 § 1 pkt 1 lit. b w zw. z art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi skarżącego, mimo istnienia podstaw do jej uwzględnienia.

Mając na uwadze powyższe, strona wniosła o uchylenie wyroku w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, a także zasądzenie na rzecz autora skargi kasacyjnej kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu w postępowaniu kasacyjnym.

Jednocześnie autor skargi kasacyjnej wniósł o dopuszczenie dowodu z kserokopii oświadczenia K. J. z 16 lutego 2021 r. na okoliczność wykonywania przez niego w latach 2004–2011 (na polecenie skarżącego) zleconych mu prac w stanowiącym jego własność gospodarstwie rolnym oraz rozliczania się za te prace w formie oleju napędowego przekazywanego przez skarżącego na rzecz K. J. Dowód ten - zdaniem skarżącego - jest istotny dla sprawy i może mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy, a jego przeprowadzenie nie spowoduje zwłoki w rozpoznaniu niniejszej sprawy.

W motywach wskazano argumenty przemawiające za uwzględnieniem skargi kasacyjnej.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie, a także oddalenie wniosku dowodowego i zasądzenie od strony na rzecz Dyrektora OR ARiMR kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego wg norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 183 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. Jeżeli nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a., a w rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły, to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.

Według art. 193 zdanie drugie p.p.s.a., uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną zawiera ocenę zarzutów skargi kasacyjnej. W ten sposób wyraźnie został określony zakres, w jakim Naczelny Sąd Administracyjny uzasadnia z urzędu wydany wyrok, w przypadku gdy oddala skargę kasacyjną. Regulacja ta, jako mająca charakter szczególny, wyłącza zatem przy tego rodzaju rozstrzygnięciach odpowiednie stosowanie do postępowania przed tym Sądem wymogów dotyczących elementów uzasadnienia wyroku, przewidzianych w art. 141 § 4 w zw. z art. 193 zdanie pierwsze p.p.s.a. (por. wyroki NSA: z 25 listopada 2016 r. sygn. akt I FSK 1376/16; z 17 stycznia 2017 r. sygn. akt I GSK 1294/16; z 8 lutego 2017 r. sygn. akt I GSK 1371/16; z 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt I GSK 91/17; z 27 czerwca 2017 r. sygn. akt II GSK 1869/17; baza orzeczeń nsa.gov.pl). Omawiany przepis ogranicza wymogi, jakie musi spełniać uzasadnienie wyroku oddalającego skargę kasacyjną wyłącznie do, niemającej swojego odpowiednika w art. 141 § 4 p.p.s.a., oceny zarzutów skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny uzyskał fakultatywne uprawnienie do przedstawienia, zależnie od własnej oceny, wyłącznie motywów zawężonych do aspektów prawnych świadczących o braku usprawiedliwionych podstaw skargi kasacyjnej albo o zgodnym z prawem wyrokowaniu przez sąd pierwszej instancji mimo nieprawidłowego uzasadnienia.

Biorąc pod uwagę fakt, iż wydane w niniejszej sprawie końcowe rozstrzygnięcie jest - w zakresie jego treści - identyczne, jak wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 stycznia 2023 r., sygn.: I GSK 177/22, I GSK 357/22 i I GSK 358/22, a zarazem stanowi kontynuację przyjętej przez Sąd II instancji linii orzeczniczej w zakresie oceny żądania strony w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania administracyjnego, a różni się tylko – w poszczególnych sprawach - wskazaniem innego aktu administracyjnego, którego dotyczy, przeto – przy analogicznym stanie faktycznym i prawnym, a także wobec tożsamości problemu prawnego, na kanwie którego złożono skargę kasacyjną – pozostaje aktualna argumentacja Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarta w motywach trzech judykatów, o których wyżej była mowa. Ponieważ zarzuty i żądania niniejszej skargi kasacyjnej są izomorficzne w zestawieniu z ich treścią w ww. sprawach, Naczelny Sąd Administracyjny uznaje zawarte tam motywy za aktualne w tej i w pozostałych sprawach rozpoznanych w dniu 11 stycznia 2023 r. dotyczących odmowy wznowienia postępowania administracyjnego i nie widzi potrzeby ich przypominania (powielania); są one bowiem znane stronom, które otrzymają sporządzone w tych sprawach pełne uzasadnienia sporządzone z uwzględnieniem treści art. 193 zdanie drugie p.p.s.a.

Mając na względzie treść art. 141 § 4 p.p.s.a., można – w ramach rozszerzającej interpretacji tego przepisu - zasadnie przyjąć, że ocena zarzutów skargi kasacyjnej może również zostać dokonana skrótowo, tj. poprzez odesłanie stron występujących w sprawie do uzasadnień rozstrzygnięć, zwłaszcza kiedy w tych sprawach Naczelny Sąd Administracyjny wypracował jednolitą linię orzecznictwa, na kanwie identycznie brzmiących skarg kasacyjnych.

Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny skargę kasacyjną – stosownie do treści art. 184 p.p.s.a. – oddalił.

O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu orzeknie – w myśl art. 254 § 1 i art. 258–261 p.p.s.a. – Sąd I instancji po złożeniu przez pełnomocnika stosownego wniosku.

O kosztach postępowania kasacyjnego Sąd orzekł na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.