Wyrok WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 195/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2008-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 111 par. 1 i 2, art. 129 par. 2, art. 134
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. c, art. 152, art. 200
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Hanna Raszkowska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Matczak Asesor WSA Bogusław Jażdżyk Protokolant Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 maja 2008 r. sprawy ze skargi P. B. na postanowienie Rektora Uniwersytetu z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie skreślenia z listy studentów – uchybienia terminu do wniesienia odwołania I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Rektora Uniwersytetu na rzecz skarżącego P. B. kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia "[...]" Dziekan Wydziału Nauk Technicznych Uniwersytetu "[...]", działając na podstawie art. 190 ustawy z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz. U Nr 164, poz. 1365, ze zmianami ) oraz § 28 regulaminu Studiów tego Uniwersytetu, skreślił z dniem 27 grudnia 2007 r. P.B. z listy studentów I roku studiów stacjonarnych na kierunku technika rolnicza i leśna, ponieważ student nie uczestniczył w obowiązkowych zajęciach dydaktycznych. Decyzja ta zawierała pouczenie, iż służy od niej odwołanie do Rektora Uniwersytetu w terminie 14 dni od daty jej doręczenia.

Pismem z dnia 21 stycznia 2008 r. P.B. zwrócił się do organu I instancji o sprostowanie powyższej decyzji w części dotyczącej pouczenia o sposobie zaskarżenia w ten sposób, aby jako organ odwoławczy zamiast Rektora wpisać Radę Wydziału.

W ocenie wnioskodawcy powyższe uzasadnione jest treścią § 23 ust. 1 pkt 12 Statutu Uniwersytetu.

Dziekan Wydziału Nauk Technicznych Uniwersytetu pismem z dnia 25 stycznia 2008 r. poinformował, że żądanie to jest bezzasadne.

Powołując się na przepisy wskazane w podstawie prawnej decyzji, potwierdził zasadność skreślenia P.B. z listy studentów.

Odnosząc się natomiast do żądania sprostowania decyzji, organ stwierdził, że pouczenie o sposobie wniesienia odwołania zamieszczone w decyzji, było prawidłowe. Wynika to z art. 190 ust. 3 ustawy o szkolnictwie wyższym. Natomiast § 23 ust. 1 pkt 12 Statutu, na który powołuje się wnioskodawca, nie ma związku formalnoprawnego z przedmiotową decyzją.

W odwołaniu, wniesionym do Rektora Uniwersytetu za pośrednictwem organu I instancji, P.B. wyraził swoje niezadowolenie z decyzji w przedmiocie skreślenia go z listy studentów zarzucając, iż jest ona niezrozumiała i zaskakująca.

Wniósł o jej zmianę i umożliwienie dalszego uczestnictwa w zajęciach oraz wykazania postępów w nauce poprzez sprawdzenie wiedzy zdobytej na wykładach i ćwiczeniach.

Jednocześnie odwołujący się wniósł o uznanie, że odwołanie zostało wniesione w terminie.

Postanowieniem z dnia 28 lutego 2008 r. Rektor Uniwersytetu, z powołaniem się na art. 134 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zmianami) dalej zwanej jako Kpa, stwierdził niedopuszczalność odwołania w związku z uchybieniem terminu do jego wniesienia.

Organ podał w uzasadnieniu, że w dniu 7 stycznia 2008 r. odwołującemu się doręczono decyzję o skreśleniu z listy studentów, w której pouczono go o prawie i terminie do wniesienia odwołania. W stanie faktycznym sprawy termin ten upłynął z dniem 21 stycznia 2008 r., zaś odwołanie zostało złożone dopiero dnia 13 lutego 2008 r. Odwołujący się nie wystąpił z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w którym uprawdopodobniłby, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy odwołującego się.

W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie P.B. zarzucił zaskarżonemu postanowieniu naruszenie przepisów postępowania poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 134 Kpa oraz art. 111 § 2 Kpa. Wywiódł, że stwierdzenie niedopuszczalności odwołania i stwierdzenie uchybienia terminu do wniesienia odwołania, zamieszczone w art. 134 Kpa, to odrębne instytucje procesowe, które wykluczają się wzajemnie. Wobec powyższego zawarte w osnowie zaskarżonego postanowienia stwierdzenie niedopuszczalności odwołania z uwagi na jego wniesienie z uchybieniem terminu, stanowi rażące naruszenie prawa.

Skarżący podniósł ponadto, że w sprawie nie zachodzą przesłanki, które skutkowałyby stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wniósł bowiem skutecznie o sprostowanie decyzji w trybie art. 111 § 1 Kpa, wobec czego termin do wniesienia odwołania upływał, w myśl art. 111 § 2 Kpa, po 14 dniach od daty doręczenia odpowiedzi organu na to żądanie. W stanie faktycznym sprawy odpowiedź doręczono skarżącemu pismem z dnia 25 stycznia 2008 r. i od dnia doręczenia tego pisma rozpoczął bieg termin do wniesienia odwołania.

Jednocześnie skarżący wniósł o zasądzenie kosztów postępowania, rozstrzygnięcie o niewykonalności zaskarżonego aktu oraz o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym i poza kolejnością.

W odpowiedzi na skargę Rektor Uniwersytetu wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie, albowiem kontrola legalności zaskarżonego postanowienia wykazała, iż zostało ono podjęte z naruszeniem prawa procesowego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

W rozpoznawanej sprawie ocenie Sądu podlegała zasadnicza kwestia, czy skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania od decyzji z dnia 27 grudnia 2007 r. o skreśleniu z listy studentów.

Z akt administracyjnych wynika, że decyzję tę doręczono skarżącemu w dniu 7 stycznia 2008 r. Zgodnie zatem z art. 129 § 2 Kpa, termin do wniesienia odwołania upływał z dniem 21 stycznia 2008 r.

Jednakże nie można pominąć, na co Rektor Uniwersytetu w ogóle nie zwrócił uwagi, że przed upływem tego terminu, skarżący zgłosił do organu I instancji żądanie sprostowania pouczenia o sposobie zaskarżenia, zamieszczonego w przedmiotowej decyzji. Uprawnienie to daje stronie przepis art. 111 § 1 Kpa, zgodnie z którym strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach.

W takim przypadku termin do wniesienia odwołania nie biegnie od dnia doręczenia pierwotnej decyzji, lecz ulega on przesunięciu i rozpoczyna bieg od dnia doręczenia sprostowania (uzupełnienia) decyzji lub odmowy sprostowania (uzupełnienia) rozstrzygnięcia, bez względu na formę w jakiej to nastąpiło. (art. 111 § 2 Kpa)

W niniejszej sprawie odpowiedź Dziekana Wydziału Nauk Technicznych na wniosek o sprostowanie decyzji została doręczona skarżącemu w dniu 30 stycznia 2008 r. i od tego dnia rozpoczął bieg czternastodniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji objętej żądaniem sprostowania. Wskazać bowiem należy, że zgłoszenie przez P.B. żądania sprostowania decyzji w części dotyczącej pouczenia co do prawa odwołania, przesunęło początek liczenia terminu do wniesienia odwołania na dzień doręczenia stronie odpowiedzi w tej kwestii.

Słusznie więc skarżący zarzucił, iż zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem art. 111 § 2 Kpa, gdyż organ błędnie liczył termin do wniesienia odwołania od daty doręczenia decyzji z dnia 27 grudnia 2007 r., zamiast od daty doręczenia odpowiedzi na wniosek o sprostowanie tej decyzji.

Zasadnie również skarżący podnosi w skardze, że art. 134 Kpa rozróżnia niedopuszczalność odwołania od uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Są to dwie odrębne, niezależne od siebie instytucje procesowe.

Przesłanki stwierdzenia niedopuszczalności odwołania, z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych, różnią się od przesłanek stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania.

Odwołanie wniesione z uchybieniem terminu do jego wniesienia jest środkiem zaskarżenia wniesionym z przekroczeniem ustawowego terminu, ale nie jest niedopuszczalne w rozumieniu art. 134 Kpa.

Stwierdzając niedopuszczalność odwołania w związku z uchybieniem terminu do jego wniesienia, organ odwoławczy naruszył więc przepis art. 134 Kpa. Z tym ,że - wbrew twierdzeniu strony skarżącej - nie jest to naruszenie rażące. W orzecznictwie przyjmuje się, że uchybienie takie nie ma wpływu na wynik sprawy (por. wyrok NSA z dnia 10.11.1998 r., sygn. akt III 898/97).

Samo naruszenie art.134 Kpa nie mogło zatem stanowić podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia.

Podstawę do takiego rozstrzygnięcia dawało natomiast naruszenie przez Rektora Uniwersytetu art.111 § 2 Kpa, ponieważ naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy.

Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy, uwzględniając powyższe rozważania, zbada czy odwołanie skarżącego zostało wniesione z zachowaniem terminu do dokonania tej czynności procesowej, licząc termin do wniesienia odwołania od dnia doręczenia skarżącemu pisma Dziekana Wydziału Nauk Technicznych Uniwersytetu tj. od dnia 30 stycznia 2008 r.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżone postanowienie zostało wydane z naruszeniem przepisów prawa procesowego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U Nr 153, poz. 1270 ze zmianami)

Na mocy art. 152 tej ustawy orzeczono, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane do czasu uprawomocnienia się wyroku.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono po myśli art. 200 ppsa stosownie do wyniku sprawy.