Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 239/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 194 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie Sędzia NSA Barbara Wasilewska, , , po rozpoznaniu w dniu 8 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 250/15 odrzucające zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 marca 2015 r. oddalające wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie ze skargi R. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 22 grudnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 250/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie R.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 16 marca 2015 r. oddalające wniosek o zawieszenie postępowania.

Sąd wyjaśnił, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 16 marca 2015 r. oddalił wniosek skarżącego o zawieszenie postępowania.

Pismem z dnia 26 marca 2015 r. skarżący złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zarzucając naruszenie przepisów art. 125 § 1 pkt 1, art. 163 § 2 w zw. z art. 141 § 4 w zw. z art. 166 w zw. z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.".

Odrzucając zażalenie strony Sąd I instancji stwierdził, że artykuł 194 § 1 pkt 3 P.p.s.a. przewiduje możliwość wniesienia zażalenia tylko na postanowienia, których przedmiotem jest zawieszenie postępowania bądź odmowa podjęcia zawieszonego postępowania. Nie przewiduje możliwości zaskarżenia postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania.

W złożonym zażaleniu skarżący, działając przez swojego pełnomocnika, zarzucił powyższemu postanowieniu naruszenie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 194 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez niewłaściwe zastosowanie polegające na bezzasadnym odrzuceniu zażalenia na postanowienie w przedmiocie oddalenia wniosku o zawieszenie postępowania w sytuacji, gdy zażalenie na to postanowienie było dopuszczalne, przy czym zostało wniesione zgodnie z pouczeniem Sądu I instancji doręczonym pełnomocnikowi skarżącego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z przyjętą w postępowaniu sądowoadministracyjnym regułą, wyrażoną w art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w wypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem są rozstrzygnięcia enumeratywnie wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 P.p.s.a.

Zażalenie jest dopuszczalne jedynie wówczas, kiedy ustawa wyraźnie stanowi o możliwości jego wniesienia. Jeśli ustawa przewiduje wydanie postanowienia czy zarządzenia i jednocześnie nie stanowi, że na takie postanowienie lub zarządzenie przysługuje zażalenie, to wniesienie tego środka odwoławczego jest niedopuszczalne (tak m.in. H. Knysiak-Molczyk w: T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 581).

Nie ma przy tym znaczenia, że strona została błędne pouczona o możliwość wniesienia środka zaskarżenia. Możliwość wniesienia zażalenia, wynika bowiem z elementu obiektywnego w postaci istnienia normy prawnej przewidującej takie prawo. Natomiast art. 194 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowi, że zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego o zawieszeniu postępowania i odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Skoro w katalogu postanowień wymienionych w art. 194 § 1 P.p.s.a. nie ma postanowienia, którego przedmiotem jest odmowa zawieszenia postępowania, a jednocześnie prawa do zaskarżenia takiego rozstrzygnięcia nie przewidział ustawodawca również w przepisach szczególnych, to należy przyjąć, że takie postanowienie jest niezaskarżalne w drodze zażalenia. Takie stanowisko jest powszechnie prezentowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (zob.: postanowienie z dnia 31 października 2008 r., sygn. akt II OZ 1138/08; z dnia 7 maja 2007 r., sygn. akt II OZ 411/08; z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt II FZ 167/08; z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt II GZ 233/08 i z dnia 30 września 2008 r., sygn. akt II GZ 235/08).

Mając na uwadze powyższe rozważania należy stwierdzić, że postanowienie z dnia 16 marca 2015 r., mimo błędnego pouczenia, nie podlegało zaskarżeniu do Naczelnego Sądu Administracyjnego, a zatem prawidłowo WSA w Gdańsku odrzucił zażalenie jako niedopuszczalne.

Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.