Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 2464/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak (spr.), , Sędzia WSA Leszek Kamiński, Asesor WSA Mariola Kowalska, Protokolant Edyta Kuczkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 02 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi J. Ś. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania Skargę oddala.


UZASADNIENIE

7/IV S.A. 2464/03

Uzasadnienie

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2003r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania D. i M. S., od decyzji z dnia [...] lutego 2003r. Prezydenta Miasta [...] uchylającej decyzję z dnia [...].10.2001r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą D. i M. S. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego z garażami na działce nr ew. [...] w [...] przy ul. [...] i jednocześnie orzekającej o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu w/w inwestorom pozwolenia na budowę obiektów, jak wyżej, z zachowaniem warunków zgodnie z art.36 ust.1 i 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r. "inwestor dokona przebudowy przyłącza energetycznego do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] na własny koszt po uzgodnieniu z właścicielem działki w sposób nie kolidujący z projektowanym budynkiem gospodarczym" wydanej w postępowaniu wznowieniowym –

na podstawie art.138 par.1 pkt.2 kpa uchylił decyzję z dnia [...] lutego 2003r. i umorzył postępowanie organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, iż J. Ś. w dniu 29 sierpnia wystąpiła z wnioskiem o zmianę decyzji ostatecznej z dnia [...].10.2001r. Prezydenta m. [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej małż. S. pozwolenia na budowę budynku gospodarczego z garażami na działce nr ew. [...] w [...] powołując się na art.145 par.1 pkt.5 kpa.

Prezydent m. [...] postanowieniem z dnia [...] września 2002r. na podstawie art.145 par.1 pkt.5 kpa wznowił na żądanie strony postępowanie zakończone w/w ostateczną decyzją. Następnie w dniu [...].11 wydał decyzję, w której uchylił własną decyzje z dnia [...].10.2001r i jednocześnie orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu w/w inwestorom pozwolenia na budowę przedmiotowych budynków "z zachowaniem warunków zgodnie z art.36 ust.1 i 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r. "inwestor dokona przebudowy przyłącza energetycznego do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] na własny koszt po uzgodnieniu z właścicielem działki". Wojewoda [...] uchylił tę decyzję po rozpatrzeniu odwołania inwestorów.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Prezydent m. [...] w dniu [...].02.2003r. wydał decyzję, którą ponownie uchylił decyzję z dnia [...].10.2001r. i jednocześnie orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu w/w inwestorom pozwolenia na budowę obiektów, jak wyżej, z zachowaniem warunków zgodnie z art.36 ust.1 i 2 ustawy Prawo budowlane z 1994r. "inwestor dokona przebudowy przyłącza energetycznego do budynku mieszkalnego zlokalizowanego na działce nr [...] na własny koszt po uzgodnieniu z właścicielem działki w sposób nie kolidujący z projektowanym budynkiem gospodarczym" . Ponownie odwołanie od powyższej decyzji złożyli inwestorzy D. i M. S.

Rozpatrując to odwołanie organ odwoławczy wskazał, iż w dniu 22 lutego 2002r. złożyła w Urzędzie Miejskim W [...] pismo, w którym zwróciła się z prośbą o rozpatrzenie skargi dotyczącej budowy prowadzonej przez M.S. podnosząc iż samowola budowlana spowodowała wadliwe ułożenie przewodów elektrycznych. Organ w piśmie z dnia 28.02.02r. szczegółowo opisał skarżącej prowadzone postępowanie administracyjne zakończone wydaniem ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. W sprawie samowoli budowlanej Prezydent m. [...] wskazał powiatowego inspektora nadzoru budowlanego informując o przekazaniu pisma z dnia 22.02 02r. do tego organu.

Organ odwoławczy wskazał iż podanie o wznowienie skarżące złożyła w dniu 28 sierpnia 2002r. co w jego ocenie narusza art.148 par.1 kpa. Sprecyzowanie żądania należy do strony postępowania nie zaś do sfery cennej organu administracji. O kolizji budynku z linia elektroenergetyczną skarżąca wiedziała już w lutym jednak podanie do organu złożyła dopiero w sierpniu 2002r. czyli z uchybieniem terminu określonego w art.148 par.1 kpa co przesadza o braku możności skutecznego wszczęcia postępowania wznowieniowego.

W skardze na powyższą decyzję J. Ś. zarzuciła :

1. naruszenie art.235 kpa w zw. Z art.148 par.1 kpa poprzez ustalenie że strona wniosła podanie o wznowienie z uchybieniem miesięcznego terminu i nie potraktowanie podania skarżącej z dnia 21 lutego 2002r. jako podania o wznowienie postępowania,

2. naruszenie art.80 kpa w zw. Z art.7,8,9 kpa poprzez dokonanie błędnej oceny dowodów zgromadzonych w sprawie i z naruszeniem zasad postępowania w sprawie: zasady prawdy obiektywnej, zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa, zasady należytego i wyczerpującego informowania strony o okolicznościach faktycznych i prawnych które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego;

3. sprzeczność istotnych ustaleń organu z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie poprzez dokonanie nie prawidłowej oceny dowodów w tym skargi z dnia 21 lutego i jej pisma z dnia 28 lutego 2002r.

W uzasadnieniu skargi podniosła, iż nie uchybiła terminowi z art.148 kpa, ponieważ wystąpiła ze skargą w dniu 21.02.02r. , w której powoływała się na fakt wadliwego ułożenia przewodów energetycznych spowodowane przez wzniesienie budynku na działce nr ew. [...] sąsiadującej z posesją skarżącej, gdy tylko zauważyła niewłaściwe ułożenie tego przyłącza. Powołując się na art.235 kpa wskazała, iż organ dopuścił się naruszenia tego przepisu, ponieważ w piśmie tym nie zgadza się z decyzją w sprawie i powołuje nowe, nieznane organowi okoliczności mające znaczenie dla postępowania zakończonego ostateczna decyzją. Tym samym pismo z dnia 21 lutego 2002r. powinno zostać potraktowane jako wniosek o wznowienie postępowania.

Wbrew treści art.9 kpa. Skarżąca nie została poinformowana o możliwości wznowienia postępowania mimo ,iż w piśmie z dnia 21 lutego 2002r.zwracała się do organu administracji o przyjście z pomocą. Także powiatowy inspektor nadzoru budowlanego, do którego w piśmie z dnia 19.03.2002r. zwracała się o poinformowanie ją o prawnych możliwościach dalszej interwencji w sprawie ograniczył się do poinformowania skarżącej, że organem który wydał pozwolenie na budowę jest Prezydent m. [...], natomiast organem II instancji Wojewoda [...] oraz gdzie może się zapoznać dokumentacją budowlaną. Wskazała że gdyby organ prawidłowo ocenił materiał dowodowy nie wyprowadziłby błędnego wniosku dotyczącego uchybienia terminu do wniesienia podania o wznowienie postępowania. Skoro skarżąca zwróciła się do właściwego organu / po przekazaniu sprawy przez SKO/ w sprawie zakończonej ostateczna decyzja to obowiązkiem organu było rozważenie w trybie Art.235 par.1 kpa czy pisma nie należy potraktować jako wniosku o wznowienie postępowania lub żądania stwierdzenia nieważności decyzji.. Wątpliwości organ mógł usunąć jedynie pouczając stronę w trybie Art.9 kpa.

W odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Do kompetencji Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego należy kontrola zaskarżonych aktów lub czynności, w tym decyzji administracyjnych, pod względem ich zgodności z prawem, tj. badania, czy zostały one podjęte z zachowaniem wymogów procedury administracyjnej oraz czy nie naruszają przepisów prawa materialnego.

Oceniając pod tym względem decyzję zaskarżoną w niniejszej sprawie należy stwierdzić, iż przy jej wydaniu nie naruszono ani prawa materialnego, ani też przepisów postępowania. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem oceny Sądu jest dopuszczalność wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzja o pozwoleniu na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego z dnia [...].102001r.

Wznowienie postępowania jest instytucją stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie, w której ją wydano, było dotknięte kwalifikowaną wadliwością przewidzianą w art. 145 § 1 kpa.

Z kolei 148 § 1 kpa normuje kwestie trybu i terminu wniesienia podania w sprawie wznowienia postępowania, stanowiąc, iż podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania.

Z powyższego uregulowania wynika, iż strona ze skutkiem prawnym może złożyć podanie o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania. Strona musi więc udowodnić, kiedy (w jakiej dacie) dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia postępowania, ze ścisłością dostateczną do ustalenia, że jej podanie o wznowienie wpłynęło przed upływem terminu jednomiesięcznego od dnia, w którym dowiedziała się o okolicznościach stanowiących podstawę do wznowienia (B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, 3 wydanie, Warszawa 2000.

Wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania na wniosek strony, pomimo uchybienia terminu stanowi rażące naruszenie prawa, godzi bowiem w zasadę ogólną trwałości decyzji administracyjnych (art. 16 § 1 kpa). Uchybienie terminu do wniesienia podania o wszczęcie postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest podstawą do wydania decyzji o odmowie wznowienia postępowania (art. 149 § 3 kpa). Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, iż trafnie organ odwoławczy uznał, iż w rozpatrywanej sprawie nie było podstaw do wznowienia postępowania ze względu na uchybienie przez stronę terminu jednomiesięcznego, określonego w art. 148 kpa. i w związku z czym jedyną drogą po nieuzasadnionym wznowieniu postępowania było uchylenie decyzji jaka zapadła we wznowionym postępowaniu i umorzenie postępowania przed organem I instancji.

Według twierdzeń skarżącej nie uchybiła ona terminowi o jakim mowa w art.148 kpa, ponieważ wystąpiła ze skargą w dniu 21 lutego 2002r.do Samorządowego Kolegium Odwoławczego , w której powoływała się na fakt wadliwego ułożenia przewodów energetycznych gdy tylko zauważyła niewłaściwe ułożenie przyłącza. To właśnie pismo w jej ocenie było podstawą uzasadniającą wznowienie postępowania. Powołała się przy tym na treść art.235 par.1 kpa. zgodnie z którym skargę w sprawie, w której w toku postępowania administracyjnego została wydana decyzja ostateczna, uważa się zależnie od jej treści za żądanie wznowienia postępowania lub za żądanie stwierdzenia nieważności decyzji albo jej uchylenia lub zmiany z urzędu.

Z tym twierdzeniem skarżącej nie można się zgodzić. W ocenie Sądu w piśmie z dnia 22 lutego 2002r./data wpływu do organu/ skarżąca, nie domaga się wznowienia postępowania ani też z treści tego pisma nie można wywodzić, że jej zamiarem jest wniesienie skargi o wznowienie postępowania. W piśmie zwraca się o rozpatrzenie swojej skargi dotyczącej budowy prowadzonej przez inwestora, ponieważ budowa prowadzona jest niezgodnie z tym, o czym była poinformowana, w związku z tym w piśmie tym podaje, iż inwestor buduje budynek o wysokości 6m. czym utrudnia gospodarcze wykorzystanie jej działki oraz, że ta samowola budowlana inwestora spowodowała wadliwe ułożenie przewodów elektrycznych, co może narazić jej rodzinę na utratę zdrowia a nawet życia.

W piśmie tym skarżąca nie zarzuca w jakikolwiek nawet sposób wadliwości ostatecznej decyzji udzielającej pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku gospodarczego, lecz kwestionuje sposób jego realizacji. W ocenie sądu nie było tutaj wątpliwości, iż skarżąca w piśmie tym domaga się podjęcia czynności przez organ nadzoru budowlanego uprawnionego do zbadania zgodności prowadzonych robót budowlanych z ostateczną decyzją o pozwoleniu na budowę. Treść pisma nie budziła wątpliwości czego w istocie dochodzi strona i dlatego nie było potrzeby rozważania w trybie art.235 kpa czy pisma nie potraktować jako wniosku o wznowienie postępowania lub żądanie stwierdzenia nieważności decyzji.

Z akt sprawy nadto wynika, iż w odpowiedzi na powyższe pismo, w dniu 28 lutego 2002r.Wiceprezydent [...] do którego pismo to zostało przekazane przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze, udzielił skarżącej obszernej odpowiedzi informując ją, iż organem kompetentnym do stwierdzenia samowoli jest powiatowy inspektor nadzoru budowlanego i dlatego jej pismo z dnia 22 lutego 2002r. zostanie skierowane do tego organu. W tych okolicznościach nie można zarzucić organom naruszenia Art.9 kpa.

Dopiero 29 sierpnia 2002r./ data wpływu do organu/ skarżąca złożyła podanie, w którym wyraźnie wnosi o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...].10.2001r. o pozwoleniu na budowę spornego budynku gospodarczego, ponieważ wskazuje podstawę wznowienia tj. art.145 par.1 pkt.5 kpa i zarzuca iż projekt budowlany nie uwzględnia biegnącego w kolizji z garażem przyłącza energetycznego. Jednak podanie to złożone zostało z uchybieniem terminu o jakim mowa w art.148 par. 1 kpa. Ponieważ o kolizji budynku z przewodami energetycznymi miała wiedzę już 22.02.2002r.

Nie może zatem odnieść zamierzonego skutku prawnego argument skargi, stwierdzający, iż pismo strony z 22 lutego 2002r. należało potraktować jako wniosek o wznowienie. Trafnie więc stwierdził organ odwoławczy, iż podanie o wznowienie postępowania zostało złożone z uchybieniem terminu i w tej sytuacji procesowej, jak to wyżej podniesiono mógł tylko umorzyć postępowanie organu I instancji jako bezprzedmiotowe.

Jeżeli natomiast powiatowy inspektor nadzoru budowlanego mimo przekazania mu pisma skarżącej z dnia 22 lutego 2002r, nie podejmuje działań zgodnie ze swoimi kompetencjami, jak się podnosi w skardze, to pozostaje on w bezczynności. Na niezałatwienie sprawy w terminie służy zażalenie do organu wyższego stopnia po myśli Art.37par.kpa.

Skarżąca w skardze powołuje się na swoje pismo z dnia 28 lutego 2002r. jednak Sąd nie może ocenić tego pisma, ponieważ w aktach sprawy takiego pisma nie ma. Być może chodzi tu faktycznie o podanie o wznowienie postepowania złożone przez skarżącą w dniu 29 sierpnia 2002r./data wpływu do organu/ a opatrzone przez skarżącą datą 28 sierpień 2002r.

Biorąc powyższe pod uwagę skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem Sąd na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153 skargę oddalił.