Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 533/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2011-07-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: pozostawiono skargę bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 65 par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30c ust. 1, ust. 2, ust. 5 pkt 1, art. 37
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 135 par. 1, art. 138 par. 2
journal: Dz.U. 1964 nr 43 poz 296
law: Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Piotr Lechowski WSA Bożenna Blitek (spr.) Sędziowie WSA Maria Zawadzka Protokolant Honorata Kuźmicka-Wełna po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2011 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. J. Z. – A na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 22 kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] 2011 r. Nr [...] Dyrektor Centrum Przedsiębiorczości poinformował A.J.Z-A. (kierując korespondencję na adres [...] ), że projekt pod tytułem "Modernizacja infrastruktury teleinformatycznej do standardów sieci NGN" został poddany I ocenie formalnej przeprowadzanej przez Zespół wyboru projektów PC i w wyniku tej oceny stwierdzono, że projekt nie spełnia kryteriów formalnych wyboru projektów, a w związku z tym projekt został odrzucony na etapie I oceny formalnej ze względu na fakt niespełnienia kryterium formalnego pod nazwą "kwalifikowalność projektu".

Pismem z dnia 23 marca 2011 r. A.J.Z. (podając adres A.J.Z.-A., [...] ) wniósł protest, w którym nie zgodził się z dokonaną negatywną oceną projektu i jego odrzuceniem na etapie oceny formalnej.

Dyrektor Departamentu pismem z dnia 22 kwietnia 2011 r. Nr [...] poinformował A.J.Z.-A., że w wyniku rozpatrzenia złożonego protestu – protestu tego nie uwzględniono. Pismo zawierało pouczenie o prawie "do wniesienia skargi na niezgodność z prawem niniejszego rozstrzygnięcia bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od jego doręczenia" wraz z pouczeniem o warunkach formalnych skargi.

Z dowodu doręczenia rozstrzygnięcia protestu (pisma z dnia 22 kwietnia 2011 r. Nr [...]) wysłanego na adres "A.J.Z.-A. [...]" wynika, że pismo zostało doręczone przez listonosza pod wskazany adres w dniu 26 kwietnia 2011 r. (dowód doręczenia przedłożony przez organ – k. 77 A), a - według relacji doręczyciela sporządzonej na dowodzie doręczenia - przesyłkę odebrała: "sek. P. J.".

Skarżący A.J.Z. określający się jako "strona skarżąca: A.J.Z.-A. [...] " złożył "osobiście" w dniu 11 maja 2011 r. w siedzibie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na rozstrzygnięcie Zarządu Województwa z dnia 22 kwietnia 2011 r. Nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu. Skarga została opatrzona datą 10 maja 2011 r. a skarżący stwierdził w niej, że otrzymał rozstrzygnięcie z dnia 22 kwietnia 2011r. [...] w dniu 27 kwietnia 2011 r. Nadto w skardze zakwestionowano prawidłowość dokonania negatywnej oceny projektu.

W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa wniósł o pozostawienie skargi bez rozpatrzenia jako wniesionej po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia względnie o jej oddalenie jako nieuzasadnionej.

Na rozprawie w dniu 26 lipca 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny ograniczył zakres sprawozdania i rozpatrzenia sprawy do kwestii związanej z zachowaniem terminu do wniesienia skargi.

Skarżący przedłożył na rozprawie pismo z dnia 26 lipca 2011 r. jako załącznik do rozprawy, w którym odniósł się do argumentów organu podniesionych w odpowiedzi na skargę, a odnośnie kwestii zachowania terminu do wniesienia skargi skarżący podniósł, że doręczenie mu zaskarżonego pisma nastąpiło z naruszeniem przepisów art. 42 § 1 i art. 43 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż przesyłkę doręczono w lokalu jego firmy osobie trzeciej nie będącej uprawnioną do odbioru tego rodzaju korespondencji przez przepisy prawa. Wskazał również, że zaskarżone pismo trafiło na jego biurko w godzinach popołudniowych w dniu 27 kwietnia 2011 r. ale z uwagi na inne pilne obowiązki służbowe skarżący zapoznał się z nim dopiero rano w dniu 28 kwietnia 2011 r. W związku z powyższym skarżący uważa, że dochował wymogu złożenia skargi w terminie 14 dni liczonego od dnia skutecznego otrzymania zaskarżonego rozstrzygnięcia z dnia 22 kwietnia 2011 r. Także na rozprawie w dniu 26 lipca 2011 r. skarżący podniósł, że faktycznie zapoznał się z treścią zaskarżonego rozstrzygnięcia dopiero w dniu 28 kwietnia 2011r., podał, że w dniu wcześniejszym i w dniach poprzednich był poza miejscem pracy a ma informację, ze korespondencja trafiła na jego biurko w dniu 27 kwietnia 2011 r. w godzinach popołudniowych w postaci nieotwartej koperty.

Na rozprawie w dniu 26 lipca 2011 r. pełnomocnik Zarządu Województwa podtrzymał zarzut złożenia skargi po upływie terminu do jej wniesienia i stwierdził, że w niniejszym postępowaniu nie stosuje się przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego.

Sąd stwierdza z urzędu, ze skarżący A.J.Z. składając do organu projekt pod tytułem "Modernizacja infrastruktury teleinformatycznej do standardów sieci NGN" podał swoją osobę jako osobę do kontaktu w sprawie projektu i podał adres swego miejsca pracy: [...] (k. 10 akt). Innego adresu do kontaktu i do doręczeń skarżący nie podawał.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola ta obejmuje przede wszystkim orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne i postanowienia, inne akty lub czynności oraz bezczynność - określone w art. 3 § 2 p.p.s.a., jednak według art. 3 § 3 p.p.s.a.: "Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach".

Na tej ostatniej zasadzie z art. 3 § 3 p.p.s.a. został poddany kontroli sądów administracyjnych tryb dokonywania przez instytucję zarządzającą programami operacyjnymi oceny projektów zgłaszanych przez wnioskodawców ubiegających się o dofinansowanie w ramach systemu realizacji regionalnych programów operacyjnych, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. - o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712). Zgodnie z przepisem art. 30c ust. 1, ust. 2 i ust. 5 pkt 1 tej ustawy:

"Art. 30c. 1. Po wyczerpaniu środków odwoławczych przewidzianych w systemie realizacji programu operacyjnego i po otrzymaniu informacji o negatywnym wyniku procedury odwoławczej przewidzianej w systemie realizacji programu operacyjnego, o której mowa w art. 30b ust. 4, wnioskodawca może w tym zakresie wnieść skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.).

2. Skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej.

5. Wniesienie skargi:

1) po terminie, o którym mowa w ust. 2,

– powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia."

Z treści powyżej przytoczonego przepisu wynika, że ustawodawca w zakresie warunków formalnych skargi odesłał do ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.):, która to ustawa w zakresie doręczeń w art. 65 § 2 stanowi:

"Art. 65. § 2. Do doręczenia pism w postępowaniu sądowym przez pocztę stosuje się tryb doręczania pism sądowych w postępowaniu cywilnym, jeżeli przepisy niniejszego rozdziału nie stanowią inaczej."

Należy zauważyć, że art. 135§ 1 i 138 § 2 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. (Dz. U. Nr 43, poz. 296 z późń. zm.) – Kodeks postępowania cywilnego (kpc) stanowią::

"Art. 135. § 1. Doręczenia dokonuje się w mieszkaniu, w miejscu pracy lub tam, gdzie się adresata zastanie."

"Art. 138. § 2. Dla adresata, którego doręczający nie zastanie w miejscu pracy, można doręczyć pismo osobie upoważnionej do odbioru pism."

Powyższe oznacza, że korespondencję kierowaną do strony skarżącej, która wskazała jako jedyny adres do doręczeń miejsce pracy, można doręczyć pracownikowi w siedzibie firmy, przy czym doręczyciel doręczając pismo w sekretariacie firmy ma prawo uznać osobę przedstawiająca się jako sekretarka za pracownika upoważnionego do odbioru pism.

Jednocześnie Sąd zauważa, że omawiana ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. - o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. nr 84, poz. 712) w art. 37 stanowi:

"Art. 37. Do postępowania w zakresie ubiegania się oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy ze środków pochodzących z budżetu państwa lub ze środków zagranicznych nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego."

Sąd stwierdza, że skarżący składając projekt będący przedmiotem oceny określał siebie jako przedsiębiorcę i wskazywał na beneficjenta "A.J.Z.-A." mającego formę prawną "osoba fizyczna prowadzącą działalność gospodarczą – mikroprzedsiębiorstwo" (na podstawie wpisu do ewidencji działalności gospodarczej prowadzonej przez Prezydenta m. K. ) z adresem przedsiębiorstwa i przedsiębiorcy: [...]. Sąd stwierdza także, że skarżący nie wskazywał innego adresu, na który można byłoby kierować korespondencję. Sąd zauważa także, że sam skarżący nie zaprzecza, że pod wskazanym przez siebie adresem ([...]) znajduje się siedziba jego firmy. I ten adres wskazywał jako miejsce swojej pracy.

W powyzszej sytuacji doręczenie przez listonosza przesyłki na jedyny adres wskazany przez skarżącego jako adres do doręczeń będący miejscem pracy skarżącego należy uznać za zgodne z przepisami prawa. Zdaniem Sądu - data doręczenia przesyłki przez doręczyciela - 26 kwietnia 2011 r. - na jedyny wskazywany przez stronę adres – [...] (nie kwestionowana przez stronę skarżącą) jest datą wywołującą skutek prawny, czyli datą otrzymania przez stronę przesyłki i od tej daty należy liczyć termin 14 dni do wniesienia skargi. W związku z powyższym należy stwierdzić, że ustawowy termin do wniesienia skargi upłynął z dniem 10 maja 2011 r.

Zdaniem Sądu, odebranie pisma przez osobę wskazaną przez doręczyciela z imienia i nazwiska i określająca się jako sek. - co należy rozumieć jako sekretarka zatrudniona w firmie - pod jedynym adresem wskazywanym przez stronę skarżącą jako adresem miejsca swojej pracy, siedziby firmy i jednocześnie adresem do doręczeń rodzi domniemanie w zakresie umocowania tej osoby do odbioru pism adresowanych do strony skarżącej albowiem to rzeczą strony prowadzącej działalność gospodarczą jest organizacja pracy w siedzibie firmy. Domniemanie to jednakże może być wzruszone, co oznacza, że strona skarżąca ma możliwości wykazania, że bez swojej winy nie dopełniła obowiązku wniesienia skargi w ustawowym terminie. Sąd zwraca uwagę na to, że strona może poczynić starania w celu wykazania braku swojej winy w niedopełnieniu obowiązku złożenia skargi w terminie ustawowym w innym, zainicjowanym przez siebie postępowaniu. Tak więc bez znaczenia prawnego – zdaniem Sądu - jest okoliczność wskazywana przez stronę skarżącą jakoby osoba, która odebrała pismo w miejscu pracy skarżącego (oznaczona jako "sek. P. J.") nie miała upoważnienia do odbioru tego pisma.

Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga w niniejszej sprawie została złożona po upływie ustawowego terminu, bo dopiero w dniu 11 maja 2011 r., co wynika wprost z porównania dat na dowodzie doręczenia rozstrzygnięcia protestu (doręczonego w sposób określony przepisem art. 138 § 2 kpc w związku z art. 65. § 2 p.p.s.a. i w związku z art. 30c ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. - o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). i daty widniejącej na prezentacie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożonej na skardze z adnotacją, że skargę złożono "osobiście".

Mając powyższe na względzie Sąd - zgodnie z powołanymi wyżej przepisami i art. 30c ust. 5 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - pozostawił skargę bez rozpoznania orzekając w tym zakresie jak w postanowieniu.