Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1861/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-12-18 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 2 pkt 2,  art. 243 par. 1,  art. 245,  art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Lucyna Kaligowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. sp. z o.o. w W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] sierpnia 2007 r. Nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób prawnych za 2003 r. postanawia odmówić przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie


UZASADNIENIE

Skarżąca T. sp. z o.o. z/s w W. złożyła na urzędowym formularzu PPPr wniosek z dnia 27 sierpnia 2007 r. o zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując iż nie prowadzi działalności z uwagi na tymczasowe aresztowanie osoby której działania generowały przychody. Podała iż suma aktywów spółki wynosi 530 zł, zaś kapitał zakładowy 25.313,08 zł. Za ostatni rok obrotowy Skarżąca wykazała stratę w wysokości 1.745,50 zł. Stan konta określiła na kwotę 0,55 zł.

Pismem z dnia 9 listopada 2007 r. – doręczonym Skarżącej w trybie doręczenia zastępczego (dwukrotne awizo w dniach: 16.11. i 26.11.2007 r.) w dniu 3 grudnia 2007 r. – referendarz sądowy zobowiązał ją do nadesłania dodatkowych dokumentów i oświadczeń dotyczących jej stanu majątkowego oraz dochodów, których jednakże nie przesłała.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

Instytucja "prawa pomocy" stanowi odstępstwo od wynikającej z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., zasady odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Jej celem jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Konkretyzację powołanej wyżej zasady stanowi art. 214 § 1 p.p.s.a. zgodnie, z którym każdy, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki, obowiązany jest do uiszczenia kosztów sądowych. Z tym obowiązkiem strony powiązany jest odpowiadający mu obowiązek Sądu niepodejmowania żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.).

W konsekwencji przyznanie prawa pomocy może mieć miejsce w przypadkach wyjątkowych kiedy to spełnione zostaną przesłanki określone w art. 246 p.p.s.a. Zgodnie z § 2 pkt 2 tego artykułu osoba prawna może domagać się przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Stosownie do art. 245 § 3 p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Ciężar wykazania, tj. ujawnienia, przedstawienia w sposób wyczerpujący i niebudzący wątpliwości, przesłanek uzasadniających przyznanie prawa pomocy spoczywa na wnioskodawcy. To zatem w jego interesie leży przedłożenie wszelkich możliwych dokumentów źródłowych oraz przytoczenie wszelkich okoliczności przemawiających za pozytywnym rozpoznaniem jego wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2005 r., I FZ 63/05, niepubl.).

Tymczasem uzasadnienie wniosku Skarżąca ograniczyła do stwierdzenia, że nie prowadzi działalności z uwagi na tymczasowe aresztowanie osoby której działania generowały przychody.

Wezwana natomiast pismem z dnia 9 listopada 2007 r. do nadesłania dodatkowych informacji dotyczących stanu majątkowego i dochodów z nałożonego nań obowiązku Skarżąca nie wywiązała się. Nie nadesłała mianowicie zeznań podatkowych za lata 2005-2006, deklaracji CIT-2, deklaracji VAT-7 oraz wyciągów z rachunków bankowych. Nie przesłała także bilansu i rachunku zysków i strat za lata 2005-2006. Nie wskazała posiadanych udziałów w innych jednostkach, posiadanych lub zbytych w ciągu ostatnich dwóch lat nieruchomości lub ruchomości o wartości ponad 5.000 zł. Nie udzieliła informacji o posiadanych wierzytelnościach i zobowiązaniach, w tym informacji o prowadzonych postępowaniach egzekucyjnych oraz o wydatkach z tytułu zajmowania lokalu przy ul. [...] w W.. Nie nadesłała wykazu posiadanych środków trwałych. Nie wskazała źródeł pochodzenia środków, z których opłaciła wpis w wysokości 1.319 zł, należny w sprawie III SA/Wa 1726/07.

Uchylenie się od przesłania wyżej wymienionych dokumentów nie pozwala z kolei na weryfikację zawartych w formularzu PPPr danych dotyczących stanu majątkowego oraz dochodów Skarżącej.

Tym samym niemożliwa jest rzetelna analiza kondycji finansowej Skarżącej, a w konsekwencji ustalenie czy sytuacja, w której się znalazła wypełnia przesłanki z art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. Dopiero bowiem po otrzymaniu i zapoznaniu się z treścią dokumentów i oświadczeń złożonych w trybie art. 255 p.p.s.a., Sąd może wydać prawidłowe orzeczenie co do przyznania bądź też odmowy przyznania prawa pomocy (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2005 r., OZ 1115/04, niepubl.).

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 243 § 1 p.p.s.a., art. 245 p.p.s.a., art. 246 § 2 pkt 2 p.p.s.a. oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.