Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SO/Ke 15/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1-2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 44 par. 1-4
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku T. B. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi T. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2016 r., znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi.


UZASADNIENIE

W dniu 24 października 2016 r. (data nadania przesyłki na poczcie) T. B. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 maja 2016 r., znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie, podnosząc, że decyzja nie została mu skutecznie doręczona.

W uzasadnieniu podał, że pismem z dnia 7 października 2016 r. zwrócił się do Kolegium o doręczenie decyzji kończącej postępowanie zainicjowane odwołaniem od decyzji Starosty S. z dnia 21 marca 2016 r. znak: [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie. W odpowiedzi z dnia 14 października 2016 r., doręczonej stronie w dniu 21 października 2016 r., poinformowano o wydaniu opisanej na wstępie decyzji z dnia 30 maja 2016 r., doręczonej w trybie art. 44 Kpa.

Wnioskodawca wyjaśnił, że zamieszkuje wspólnie z żoną i teściami. Teściowie z uwagi na niepełnosprawność teścia zawsze przebywają w domu, a żona pracuje w szkole przylegającej do ich posesji. Zawsze jest więc osoba, która mogła odebrać korespondencję w miejscu zamieszkania. Na ogrodzeniu posesji umieszczona jest skrzynka pocztowa, jednak żadne awizo nie zostało w niej złożone. W szczególności, z potwierdzenia odbioru nie wynika w sposób bezsporny, że w skrzynce pocztowej pozostawiono zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 zd. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "Ppsa", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Jednym z warunków skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest dochowanie, określonego w art. 87 § 1 Ppsa, terminu do wniesienia tego wniosku, który wynosi 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2).

Wnioskodawca zachował w niniejszej sprawie 7-dniowy termin do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu, ponieważ o wydaniu decyzji dowiedział się z pisma doręczonego w dniu 21 października 2016 r., a wniosek złożył w dniu 24 października 2016 r. Jednakże argumenty zawarte we wniosku o przywrócenie terminu nie mogą w ocenie Sądu prowadzić do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Wnioskodawca wskazał we wniosku o przywrócenie terminu na okoliczności podważające prawidłowość awizowania, a tym samym fakt prawidłowego doręczenia mu decyzji w trybie zastępczym, przewidzianym w art. 44 Kpa. Sąd w niniejszej sprawie podziela prezentowany w orzecznictwie sądowym pogląd o dopuszczalności kwestionowania skuteczności doręczenia pisma adresatowi we wniosku o przywrócenie terminu (por. postanowienie SN z dnia 12 stycznia 1973 r., sygn. I CZ 157/72, OSNC 1973/12/215; postanowienia NSA z dnia: 4 września 2001 r. sygn. II SA/Po 2646/00; z dnia 2 grudnia 2008 r., sygn. I GZ 199/08; z dnia 5 stycznia 2016 r., sygn. II OZ 1340/15).

Przepisy art. 44 § 1-4 Kpa umożliwiają organowi administracji skorzystanie z tzw. fikcji doręczenia. Instytucja ta sprowadza się do stwierdzenia, że strona odebrała przesyłkę, w sytuacji gdy fizycznie do takiego odbioru nie doszło. Warunkiem jest jednak, aby strona miała realną możliwość odbioru przesyłki, ale z niej nie skorzystała. O możliwości tej doręczyciel musi zawiadomić (pozostawić awizo).

W rozpoznawanej sprawie organ wysłał decyzję na prawidłowy adres strony. Z informacji poczty na zwróconej do organu przesyłce wynika również, że została ona awizowana prawidłowo, po raz pierwszy w dniu 2 czerwca 2016 r., a następnie jeszcze raz w dniu 10 czerwca 2016 r. Zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki (awizo) w Urzędzie Pocztowym S. ul. K. umieszczono w oddawczej skrzynce odbiorczej adresata. Przesyłka zwrócona została do organu w dniu 18 czerwca 2016 r., tj. po upływie 14 dni od dnia pierwszego awizo. Spełnione więc zostały wszystkie wymogi przyjęcia fikcji doręczenia określone w art. 44 § 1-3 Kpa.

W ocenie Sądu wnioskodawca nie uprawdopodobnił, że wskazane we wniosku okoliczności miały miejsce, w szczególności nie przeprowadził procedury reklamacyjnej na poczcie, poprzez którą mógł obalić domniemanie doręczenia. Co do zasady bowiem nieprzeprowadzenie procedury reklamacyjnej uniemożliwia skuteczne obalenie domniemania doręczenia pisma w trybie awizowania. Obalenie domniemania skuteczności doręczenia jedynie na podstawie własnych twierdzeń godzi w samą istotę instytucji doręczenia zastępczego. Obalenie fikcji doręczenia tylko na podstawie gołosłownego oświadczenia, że awiza nie pozostawiono, prowadziłoby do nieuzasadnionego podważenia instytucji z art. 44 Kpa, tym bardziej że adnotacje na zwróconej do organu przesyłce nie budzą wątpliwości. Wynika z nich jednoznacznie, że wnioskodawca nie podjął przesyłki. W konsekwencji należało uznać, że przesyłka została doręczona stronie z upływem 14 dni od daty pierwszego awizo, tj. 16 czerwca 2016 r. (art. 44 § 4 Kpa).

Tym samym wnioskodawca nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu na podstawie art. 86 § 1 w zw. z art. 87 § 2 Ppsa.