Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 819/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-05-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6197 Służba Celna
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 7 maja 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Zbigniew Czarnik po rozpoznaniu w dniu 7 maja 2009 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. F. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 8 kwietnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Rz 819/08 oddalającego skargę Z. F. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2008 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie zwolnienia ze służby - postanawia - odmówić przywrócenia termin do złożenia wniosku.


UZASADNIENIE

Wyrokiem wydanym i ogłoszonym na rozprawie w dniu 8 kwietnia 2009 roku, sygn. akt II SA/Rz 819/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę Z. F. na decyzje Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] października 2008 roku, nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej w sprawie zwolnienia ze służby. Skarżący nie stawił się na rozprawie mimo prawidłowego zawiadomienia o jej terminie.

W dniu 24 kwietnia 2009 roku (data nadania w Urzędzie Pocztowym) Z. F. wniósł o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia od zapadłego orzeczenia. W jego uzasadnieniu podał, że zawiadomienie o rozprawie odebrali jego rodzice, poczym zapomnieli mu go przekazać. Skarżący zadeklarował, że gdyby wiedział o terminie rozprawy bez wątpienia by się na nią stawił. Pozostając w nieświadomości o zapadłym rozstrzygnięciu oczekiwał na informację o wyznaczeniu posiedzenia sądu. Niezwłocznie po przekazaniu korespondencji przez rodziców – w dniu 22 kwietnia 2009 roku – telefonicznie skontaktował się z Wydziałem Informacji Sądowej Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie – 23 kwietnia 2009 roku – gdzie poinformowano go o treści wyroku oraz o sposobie i terminie złożenia wniosku o sporządzenie jego uzasadnienia.

Do wniosku dołączono pisemne oświadczenie rodziców skarżącego, w którym podali, że są osobami starszymi, chorymi i zdarza im się zapomnieć przekazać synowi korespondencję. Łącznie z wnioskiem skarżący wniósł o sporządzenie

i doręczenie uzasadnienia wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Przedmiotem rozpoznania jest wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.

Zgodnie z treścią art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu konieczne jest łączne spełnienie następujących przesłanek: uchybienie terminowi, brak winy w niniejszym uchybieniu, ujemne skutki spowodowane uchybieniem, złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonanie uchybionej czynności równocześnie z wnioskiem. W przypadku dekompletacji wskazanych powyżej przesłanek wniosek nie może być uwzględniony.

Jak z powyższego wynika przywrócenia terminu może domagać się strona, która przyznaje, iż nie dokonała czynności w terminie i jest w stanie uprawdopodobnić, że stało się tak bez jej winy ze względu na wystąpienie okoliczności od niej niezależnych, którym pomimo dołożenia należytej staranności nie była w stanie przeciwdziałać (por. postanowienie NSA z 25 maja 2004 r., FZ 63/04, niepubl.).

Odnosząc powyższe do naprowadzonych na wstępie okoliczności Sąd stwierdza, iż wniosek o przywrócenie terminu nie zasługuje na uwzględnienie.

Zainicjowanie przez skarżącego postępowania sądowoadministracyjnego niewątpliwie należy ocenić jako sprawę życiowo istotną, z którą łączy się obowiązek dbałości oraz przezorności.

Zawiadomienie o rozprawie doręcza się z odpowiednim wyprzedzeniem;

w niniejszej sprawie termin rozprawy wyznaczono na 8 kwietnia 2009 roku,

a zawiadomienie o tym fakcie ojciec skarżącego odebrał w dniu 2 marca 2009 roku,

a więc na ponad miesiąc wcześniej. Wiedząc, że rodzicom nierzadko zdarza się nie przekazać korespondencji – skarżący sam tę okoliczność przyznaje – skarżący powinien wykazać się większym wyczuleniem na tę kwestię i kontrolować wpływ korespondencji. Bezsprzecznie skarżący miał świadomość, że w związku

z zaskarżeniem decyzji Dyrektora Izby Celnej będzie do niego kierowana korespondencja. Wiedząc o jej nieprzekazywaniu przez rodziców powinien zatem podjąć starania, by nie było żadnych zakłóceń w tym względnie, a więc by wszelkie pisma procesowe z sądu doręczano mu w sposób zapewniający możliwość zapoznania się z ich treścią. Skarżący – w ocenie sądu – takiej staranności nie wykazał. Okres czasu pomiędzy odbiorem korespondencji przez ojca a terminem rozprawy gwarantował możliwość dowiedzenia się o dacie jej wyznaczenia, a w następstwie również i o treści wyroku. Oznacza to, że przy dołożeniu należytej staranności skarżący mógł terminowo złożyć wniosek o sporządzenie jego uzasadnienia.

Z tych przyczyn sąd, w oparciu o art. art. 86 § 1 P.p.s.a. odmówił przywrócenia skarżącemu termin do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia powołanego na wstępie wyroku.