Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 301/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-07-12 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono postanowienie I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 129 w zw. z art. 24 ust.1, 1a i 1b ustawy o grach i zakładach wzajemnych
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
Teza: Z treści przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych oraz rozporządzenia Ministra Finansów

z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych wynika, iż możliwa jest dalsza eksploatacja automatu o niskich wygranych po jego przemieszczeniu do innego zezwolenia, pomimo wygaśnięcia zezwolenia pierwotnego, pod warunkiem  zgłoszenia zamiaru przemieszczenia przed wygaśnięciem zezwolenia, na podstawie którego jest prowadzona aktualnie działalność  oraz przy założeniu, że sześcioletni okres ważności rejestracji automatu jeszcze nie upłynął.

TEZY

Z treści przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych oraz rozporządzenia Ministra Finansów

z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych wynika, iż możliwa jest dalsza eksploatacja automatu o niskich wygranych po jego przemieszczeniu do innego zezwolenia, pomimo wygaśnięcia zezwolenia pierwotnego, pod warunkiem  zgłoszenia zamiaru przemieszczenia przed wygaśnięciem zezwolenia, na podstawie którego jest prowadzona aktualnie działalność  oraz przy założeniu, że sześcioletni okres ważności rejestracji automatu jeszcze nie upłynął.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia WSA Mirosław Wincenciak, Protokolant Anna Makal, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 30 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w N. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2011 r., nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające jego wydanie postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...], 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienia nie mogą być wykonane w całości do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 3. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w B. na rzecz strony skarżącej kwotę 340 (słownie trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Skarga została wywiedziona na podstawie następujących okoliczności faktycznych.

W dniu [...] stycznia 2008 r., na wniosek G. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w N., dokonano poświadczenia rejestracji automatu do gry o niskich wygranych H. S. nr fabryczny [...] (nr rejestracji [...]). Z poświadczenia tego wynika, że podstawą rejestracji była decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w G. nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r., zmieniająca decyzję nr [...]z dnia [...] sierpnia 2004 r., którą udzielono Spółce G. zezwolenie na urządzanie i prowadzenie gier na automatach oraz że automat ma być eksploatowany w C. w lokalu o nazwie "B". Odnotowano również, że automat był później przemieszczany, m.in. na teren woj. podlaskiego, tj. do punktu gier "M. G." przy ul. K. w G., gdzie podstawą prowadzenia działalności była decyzja nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. Dyrektora Izby Skarbowej w B. (po zmianie decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r.).

W dniu [...] grudnia 2010 r. G. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością

z siedzibą w N. zgłosiła w Urzędzie Celnym w Ł. zmiany do dokumentów weryfikacyjnych dotyczących punktu gier na automatach o niskich wygranych usytuowanego w lokalu "M. G." w G. poprzez dołączenie zgłoszenia przemieszczenia ww. automatu do Stacji A.-G. w M. (woj. mazowieckie). W nowym lokalu automat miał być eksploatowany od dnia [...] stycznia 2011 r.

Po rozpatrzeniu przedmiotowego zgłoszenia Naczelnik Urzędu Celnego

w Ł., postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...], na podstawie art. 64 ust. 1, ust. 2 pkt 3 i ust. 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r.

o Służbie Celnej (Dz. U. nr 168, poz. 1323 ze zm.) w związku z § 14 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (Dz. U. nr 222, poz. 1757) oraz § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. z 2003 r. Nr 102, poz. 946 ze zm.)odmówił zatwierdzenia zmian do akt weryfikacyjnych ww. punktu poprzez dołączenie do tych akt kart od numeru [...] do numeru [...] dotyczących przemieszczenia automatu o nazwie H. S.,

nr fabryczny [...], nr rejestracyjny [...] z dniem [...] stycznia 2011 r.

W uzasadnieniu podano, że z treści § 10 ust. 1, ust. 2 i ust. 4 pkt 1 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. wynika, w sposób nie budzący wątpliwości, że podstawę dokonania poświadczenia rejestracji niniejszego automatu, uprawniającego stronę do jego eksploatacji i użytkowania stanowiła, jako warunek konieczny tej rejestracji, decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w G.

z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...], wskazana we wniosku strony GL-1

o rejestrację automatu. Jako, że pierwotna decyzja zezwalająca z dnia [...] sierpnia

2004 r. nr [...], łącznie ze wszystkimi decyzjami zmieniającymi, wygasła w dniu [...] sierpnia 2010 r. stwierdzono, że w tym dniu również utraciło ważność poświadczenie rejestracji przedmiotowego automatu. Wskazano, że utrata ważności poświadczenia następuje z mocy prawa i dotyczy wszystkich automatów zarejestrowanych pierwotnie w oparciu o wygasłe zezwolenie, tj. zarejestrowanych

w oparciu o wnioski GL-1, w których to wnioskach w polu 18 wskazane zostało wygasłe zezwolenie.

Z powyższym postanowieniem nie zgodziła się storna skarżąca i wniosła zażalenie. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu zarzucono:

1. rażące naruszenie prawa materialnego, to jest § 10 ust. 4 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie, mające postać bezzasadnego uznania, iż przedmiotowy automat miałby funkcjonować w punkcie gier "M. G." w G. w oparciu o decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w G. z dnia [...] lipca 2005 r. lub w oparciu o decyzję Dyrektora Izby Skarbowej

w G. z [...] sierpnia 2004 r., chociaż podstawą prowadzenia działalności w tym punkcie gier jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...] z dnia [...] stycznia 2005 r. (po zmianie decyzją z nr [...] z dnia [...] lipca 2006 r.);

2. naruszenie prawa materialnego, to jest art. 15b ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca

1992 r. o grach i zakładach wzajemnych w zw. z art. 144 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, poprzez dowolne i niczym nieuzasadnione zanegowanie poświadczenia rejestracji nr [...] dla automatu do gier H. S. nr fabryczny [...] , ważnego do 16 stycznia 2014 r.,

3. rażące naruszenie procedury, to jest art. 194 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa poprzez dowolne zanegowanie dokumentu urzędowego, jakim jest poświadczenie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych nr [...],

w szczególności przy braku jakiegokolwiek dowodu przeciwnego przeprowadzonego

w toku postępowania w sprawie.

Wskazując na powyższe naruszenia wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. W uzasadnieniu podzielono w całości stanowisko Naczelnika Urzędu Celnego w Ł. i podano, że automaty zarejestrowane w oparciu o zezwolenie załączone do wniosku o dokonanie rejestracji mogą być eksploatowane do czasu wygaśnięcia tego zezwolenia. W sprawie niniejszej w poświadczeniu rejestracji wpisano zezwolenie z dnia [...] lipca 2005 r. nr [...]. Przy czym organ odwoławczy podał, że z materiałów dowodowych zgromadzonych w aktach sprawy, tj. z Systemu KRAG wynika, że decyzja nr [...] z dnia [...] lipca 2005 r. to decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w G. zmieniająca decyzję nr [...] z dnia [...] sierpnia 2004r., którą udzielono Spółce G. zezwolenia na urządzanie i prowadzenie gier na automatach. Przedmiotowe zezwolenie wraz ze wszystkimi decyzjami zmieniającymi, w tym decyzją nr [...] wygasło

w dniu [...] sierpnia 2010 r. Tym samym, zdaniem organu odwoławczego, utraciło ważność poświadczenie rejestracji przedmiotowego automatu. Jest to przesłanka wystarczająca do odmowy zatwierdzenia zmiany akt weryfikacyjnych.

Jednocześnie organ odwoławczy podkreślił, iż organ nie kwestionuje faktu, iż podstawą prowadzenia działalności w punkcie gier "M. G." w G. jest zezwolenie Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...]z dnia [...] stycznia 2005r., zmienione decyzją nr [...]z dnia [...] lipca 2006 r., które wygasło w dniu [...] stycznia 2011 r. Organ zażaleniowy wskazuje natomiast, iż zezwolenie wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej jest zezwoleniem w oparciu, o które dokonano poświadczenia rejestracji przedmiotowego automatu.

Reprezentując powyższe stanowisko uznano za bezzasadne zarzuty podnoszone w zażaleniu.

Postanowienie to do sądu administracyjnego zaskarżyła Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika i zarzuciła:

1) rażące naruszenie prawa materialnego, to jest § 10 ust. 4 pkt 1 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzenia gier i zakładów wzajemnych poprzez jego wadliwą wykładnię, mającą postać bezzasadnego uznania, iż dla weryfikacji punktu gier w lokalu "M. G." w G., w którym miałby funkcjonować automat do gier H. S. nr fabryczny [...], nr rej.[...], jakiekolwiek znaczenie ma decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w G. nr [...]lub nr [...], chociaż podstawą prowadzenia działalności w tym punkcie gier jest równoważna jej decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w B. nr [...];

2) naruszenie prawa materialnego, to jest art. 15b ust. 4 ustawy z dnia 29 lipca

1992 r. o grach i zakładach wzajemnych, stosowanego w zw. z art. 144 ustawy

z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych, poprzez dowolne i niczym nie uzasadnione zanegowanie poświadczenia rejestracji nr [...]dla automatu do gier H. S. nr fabryczny [...], ważnego do [...] stycznia 2014 r. (6 lat od chwili wydania);

3) rażące naruszenie procedury, mające zasadniczy wpływ na treść wydanego orzeczenia, to jest art. 194 §1 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez dowolne zanegowanie dokumentu urzędowego, jakim jest poświadczenie rejestracji automatu do gier o niskich wygranych nr [...], w szczególności przy braku jakiegokolwiek dowodu przeciwnego przeprowadzonego czy to w toku postępowania w sprawie, czy też w jakimkolwiek innym postępowaniu;

4) naruszenie przepisów procedury, mające zasadniczy wpływ na treść wydanego orzeczenia, to jest §1 ust. 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia

23 kwietnia 2004 r. w sprawie właściwości miejscowej organów celnych, oraz art. 24

ust. 1b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, stosowanej w zw. z art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, poprzez faktyczne ograniczenie zakresu właściwości miejscowej organu skarbowego (obecnie: celnego) z B.,

a niedopuszczalne rozszerzenie właściwości organu celnego (wcześniej: skarbowego) z G., mające postać orzeczenia, w zakresie weryfikacji punktu gier w lokalu "M. G." w G., w oparciu o decyzję niewłaściwego miejscowo organu z G., mimo iż orzec należało w oparciu o decyzję właściwego miejscowo organu z B.;

Wskazując na powyższe naruszenia wniesiono o uchylenie w całości zarówno zaskarżonego postanowienia jak i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył co następuje.

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy sprowadza się do udzielania odpowiedzi na pytanie czy dopuszczalna jest dalsza eksploatacja automatu do gier

o niskich wygranych po jego przemieszczeniu na teren objęty innym zezwoleniem,

w sytuacji, gdy wygasło zezwolenie pierwotne, na podstawie którego dokonano rejestracji automatu i jego poświadczenia.

Zdaniem organu wygaśnięcie pierwotnego zezwolenia wywołuje skutek utraty ważność poświadczenia rejestracji automatu. W ocenie skarżącej Spółki pomimo wygaśnięcia pierwotnego zezwolenia, możliwa jest dalsza eksploatacja automatu

o niskich wygranych po jego przemieszczeniu jeżeli oparta jest na aktualnym zezwoleniu i nie upłynął sześcioletni okres rejestracji automatu.

W ocenie Sądu stanowisko organu nie zasługuje na uwzględnienie.

Od dnia [...] stycznia 2010 r. działalność gospodarcza w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach o niskich wygranych uregulowana została przepisami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 129 tej ustawy działalność w zakresie m.in. gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 4, poz. 27 ze zm.). Jako, że w przedmiotowej sprawie zarówno pierwotne zezwolenie Dyrektora Izby Skarbowej w G. jak i zezwolenie Dyrektora Izby Skarbowej w B. zostały wydane po rządami ustawy z 1992 r., odpowiednio w dniu [...] lipca 2005 r. (pierwotne [...] sierpnia 2004 r.) i [...] stycznia 2005 r. (zmienione [...] lipca 2006 r.), zastosowanie w sprawie będą miały przepisy tej ustawy.

Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych lub gier na automatach, z zastrzeżeniem ust. 1a

i 1b, udziela minister właściwy do spraw finansów publicznych. Według rozwiązań zawartych w art. 24 ust. 1b ustawy zezwolenia na urządzanie i prowadzenie działalności m.in. w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, urządzanych na obszarze właściwości miejscowej jednego dyrektora izby celnej udziela dyrektor izby celnej, na którego obszarze właściwości miejscowej są urządzane i prowadzone takie gry. Na podstawie upoważnienia ustawowego zostało wydane rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier

i zakładów wzajemnych (Dz. U. nr 102, poz. 946 ze zm.). Jak wynika z treści § 1 pkt 2 rozporządzenia reguluje m.in. warunki dopuszczenia do eksploatacji i użytkowania automatów i urządzeń do gier oraz warunki przyznawania uprawnień określonym podmiotom do wprowadzenia do eksploatacji i użytkowania takich automatów lub urządzeń. Stosownie do treści § 7 rozporządzenia warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier do eksploatacji i użytkowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej jest rejestracja takiego automatu lub urządzenia na podstawie badania takiego automatu lub urządzenia przez upoważnioną przez ministra właściwego do spraw finansów publicznych jednostkę badającą. Paragraf 9 ust. 1 i 2 stanowi, że po uzyskaniu przez podmiot pozytywnego wyniku badań poprzedzających rejestrację wyznaczony naczelnik urzędu celnego dokonuje rejestracji automatu lub urządzenia do gier. Wniosek o rejestrację każdego automatu lub urządzenia do gier składa się w dwóch egzemplarzach. Do wniosku dołącza się opinię techniczną zawierającą pozytywny wynik badania automatu lub urządzenia do gier poprzedzającego ich rejestrację i kopię zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy. W celu potwierdzenia rejestracji wyznaczony naczelnik urzędu celnego dokonuje na wniosku, o którym mowa w § 9, poświadczenia rejestracji, w którym wskazuje numer rejestracji automatu lub urządzenia do gier. Poświadczenie rejestracji stwierdza uprawnienie określonego podmiotu do wprowadzenia do eksploatacji i użytkowania automatu lub urządzenia do gier - § 10 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Stosownie do ust 3 § 10 rozporządzenia poświadczenia rejestracji dokonuje się na sześć lat, z zastrzeżeniem m. in. ust. 4 pkt 1, który stanowi, że poświadczenie rejestracji traci ważność wraz z wygaśnięciem zezwolenia, o którym mowa w art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach zakładach wzajemnych. Podmiot prowadzący gry losowe, gry na automatach i gry na automatach o niskich wygranych eksploatuje i użytkuje automaty i urządzenia do gier, w ilości zgodnej z warunkami określonymi w zezwoleniu. Podmiot posiadający zezwolenie może posiadać dodatkowo nie więcej niż dwa rezerwowe automaty do gier na każdy ośrodek gier, pod warunkiem że automaty te będą posiadać poświadczenie rejestracji - § 14 ust. 1 i 2 rozporządzenia. Kwestię zmiany miejsca punktu, ośrodka eksploatacji automatu lub urządzenia do gier reguluje ust. 3 § 14 rozporządzenia. Stanowi ono, że taka zmiana jest dopuszczalna pod warunkiem, że podmiot prowadzący gry na automatach o niskich wygranych, co najmniej na 7 dni przed zmianą miejsca, punktu, ośrodka eksploatacji powiadomi wyznaczonego naczelnika urzędu celnego właściwego według miejsca dotychczasowej oraz przyszłej eksploatacji automatu lub urządzenia do gier o zamiarze przemieszczenia oraz poda: dokładną datę przemieszczenia, adres miejsca punktu, ośrodka dotychczasowej eksploatacji, adres miejsca, punktu, ośrodka przyszłej eksploatacji. Zgodnie z konstrukcją druku GL-2, zawiadamiając o zamiarze przemieszczenia automatu, oprócz adresu przyszłej eksploatacji należy podać numer zezwolenia obejmującego miejsce przyszłej eksploatacji.

Zdaniem Sądu, analiza powyższych przepisów po pierwsze prowadzi do wniosku, że warunkiem sine qua non dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier, do eksploatacji i użytkowania na terytorium RP jest poświadczenie rejestracji takiego automatu lub urządzenia. Po wtóre, że przez wygaśnięcie zezwolenia

o którym mowa w § 10 ust. 4 pkt 1 rozporządzenia w zw. z art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy należy rozumieć sytuację, w której dochodzi do wygaśnięcia zezwolenia na podstawie którego prowadzona jest aktualnie działalność obejmująca eksploatację automatu a nie zezwolenia pierwotnego. Za tym stanowiskiem przemawia następująca argumentacja. Powyższe przepisy nie wskazują, aby chodziło

o zezwolenie, na podstawie którego dokonano rejestracji a odnoszą się ogólnie do zezwolenia z art. 24 ust. 1, 1a i 1b ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Biorąc pod uwagę racjonalność prawodawcy należy dojść do wniosku, iż gdyby chciał on uzależnić ważność rejestracji od zezwolenia pierwotnego, znalazłoby to swoje bezpośrednie odwzorowanie w treści przepisów (tj. § 10 ust 4 ust 1 rozporządzenia). Przyjęcie odmiennej interpretacji (tj. odnoszącej brzmienie § 10 ust 4 ust 1 rozporządzenia do zezwoleń pierwotnych) przeczyłoby stworzonej przepisami § 14 ust 3 rozporządzenia prawnej konstrukcji umożliwiającej przemieszczanie automatów. Przyjęcie koncepcji uzależniającej ważność poświadczenia rejestracji od zezwolenia pierwotnego w sposób jednoznaczny uniemożliwiłoby zabieg przeniesienia automatów "do innego zezwolenia", na innym terenie, bowiem z chwilą wygaśnięcia pierwotnego zezwolenia, dany automat o niskich wygranych wykluczony zostałby całkowicie z eksploatacji. Niemożliwa byłaby też sytuacja przeniesienia automatu do innego ośrodka, gdzie zezwolenie na urządzanie gier już wygasło, w sytuacji, gdy obowiązywałoby pierwotne zezwolenie. W ocenie Sądu, jeżeli ustawodawca zamierzałby w sposób jednoznaczny powiązać konieczność dokonania poświadczenia rejestracji automatu z określonym zezwoleniem, to przepisy odnoszące się do poświadczeń rejestracji umieściłby wprost w ustawie

(w przepisie dotyczącym elementów koniecznych zezwolenia, tj. art. 35 tej ustawy), a nie w rozporządzeniu. Przyjęta konstrukcja określenia warunków poświadczenia rejestracji automatu w akcie podstawowym wiąże tę czynność z automatem, a nie

z określonym zezwoleniem.

Zdaniem Sądu z treści przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach

i zakładach wzajemnych oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych wynika, iż możliwa jest dalsza eksploatacja automatu o niskich wygranych po jego przemieszczeniu do innego zezwolenia, pomimo wygaśnięcia zezwolenia pierwotnego, pod warunkiem zgłoszenia zamiaru przemieszczenia przed wygaśnięciem zezwolenia, na podstawie którego jest prowadzona aktualnie działalność oraz przy założeniu, że sześcioletni okres ważności rejestracji automatu jeszcze nie upłynął.

Przenosząc te ogólne uwagi na grunt przedmiotowej sprawy stwierdzić należy, że dalsza eksploatacja automatu do gry o niskich wygranych H. S. nr fabryczny [...] (nr rejestracji [...]) po jego przemieszczeniu do M. do Stacji A.-G. jest możliwa pomimo wygaśnięcia pierwotnego zezwolenia w dniu [...] sierpnia 2010 r. dlatego, że:

- w aktualnym miejscu eksploatacji prowadzona jest działalność na podstawie zezwolenia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2006 r.

nr [...], zmieniającego zezwolenie tegoż Dyrektora z dnia [...] stycznia 2005 r.,

- zgłoszenie przemieszczenia automatu na teren właściwości miejscowej Dyrektora Izby Celnej w W. miało miejsce [...] grudnia 2010 r., a więc przed wygaśnięciem zezwolenia na podstawie, którego prowadzona jest aktualnie działalność (zezwolenie wygasa [...] lipca 2012 r.). Gdyby nawet przyjąć datę zezwolenia z dnia [...] stycznia 2005 r., to również zgłoszenie przemieszczenia automatu nastąpiło w terminie, bo przed wygaśnięciem decyzji z dnia [...] stycznia 2005 r. (zezwolenie wygasło [...] stycznia 2011 r.),

- sześcioletni okres ważności rejestracji automatu upływa dopiero w dniu [...] stycznia 2014 r. (poświadczenie automatu nastąpiło [...] stycznia 2008 r.).

W konsekwencji oznacza to, że Naczelnik Urzędu Celnego w Ł. powinien zatwierdzić zmiany do akt weryfikacyjnych poprzez dołączenie do tych akt kart od numeru [...] do numeru [...] dotyczących przemieszczenia automatu o nazwie H. S., nr fabryczny [...], nr rejestracyjny [...]z dniem [...] stycznia 2011 r. do Stacji A.-G. w M.(woj. mazowieckie).

Podobne stanowisko, w analogicznych sprawach, zajął WSA w Bydgoszczy

w wyroku z dnia 11 maja 2011 r. W sprawie o sygn. akt II SA/Bk 179/11 oraz WSA

w Białymstoku w wyroku z dnia 31 maja 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Bk 157/11 (dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Sąd, w składzie niniejszym, popiera zaprezentowane wcześniej stanowisko

w ww. orzeczeniach.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji. W pkt 2 wyroku orzeczono w oparciu o art. 152 ustawy. Zwrot kosztów postępowania sądowego od organu na rzecz strony skarżącej orzeczono w oparciu o art. 200 cyt. ustawy. Do kosztów zaliczono wpis sądowy (100 zł), koszty ustanowienia pełnomocnika z wyboru ustalone przy uwzględnieniu charakteru sprawy i niezbędnego nakładu pracy pełnomocnika (§ 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) w zw. z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września

2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).