Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1092/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-11-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono wniosek o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 177 par. 3 i 4, art. 250, art. 258 par. 2 pkt 8, art. 253 par. 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Katarzyna Witkowicz-Grochowska po rozpoznaniu w dniu 02 listopada 2016r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego A.Z. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] września 2015r. Nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku celowego postanawia oddalić wniosek. /-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z 03 lutego 2016r. oddalił skargę A. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...] września 2015r. W związku z przyznaniem skarżącemu prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, Okręgowa Izba Radców Prawnych wyznaczyła do reprezentowania skarżącego - r.pr. A. Z. (k. 59 akt sąd.). W dniu 25 lipca 2016r. r.pr. A. Z. osobiście odebrał zawiadomienie o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w niniejszej sprawie (k. 67 akt sąd.). Pismem z 01 sierpnia 2016r. r.pr. A. Z. oświadczył, że wykonywane usługi na zasadzie prawa pomocy wchodzą w zakres prowadzonej działalności gospodarczej w rozumieniu art. 5 a pkt 6 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zwrócił się o przesłanie wynagrodzenia z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu na wskazany rachunek bankowy (k. 66 akt sąd.).

Zarządzeniem z 09 września 2016r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zawiadomił Okręgową Izbę Radców Prawnych, że r.pr. A. Z. wbrew obowiązkowi nałożonemu na pełnomocnika wyznaczonego w ramach prawa pomocy dla skarżącego A. G. na podstawia art. 177 §4 P.p.s.a. nie sporządził i nie wniósł skargi kasacyjnej od wyroku WSA w Poznaniu z dnia 3 lutego 2016r. i nie sporządził też opinii o stwierdzeniu braków podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. W związku z niezachowaniem przez pełnomocnika zasad należytej staranności, Sąd zwrócił się o wyznaczenie innego pełnomocnika dla skarżącego A. G. w celu sporządzenia skargi kasacyjnej bądź opinii o braku podstaw do jej wniesienia wraz ze zwróceniem uwagi kolejnemu pełnomocnikowi wyznaczonemu w ramach prawa pomocy o treści art. 177 §4 P.p.s.a.

W dniu 23 września 2016r. r.pr. A. Z. wniósł za pośrednictwem urzędu pocztowego kserokopię opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku z 3 lutego 2016r. wraz z wyjaśnieniem, że podjął czynności w sprawie, tj. zbadał akta sprawy, zawiadomił Klienta o wyznaczeniu go pełnomocnikiem w sprawie i przyznał, że pomimo podjęcia pisma skarżący nie skontaktował się z nim.

Zgodnie z treścią dodanego art. 177 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 780, ze zm., dalej "P.p.s.a.") w razie ustanowienia w ramach prawa pomocy adwokata, radcy prawnego (...) po wydaniu orzeczenia, na wniosek złożony przez stronę, której doręcza się odpis orzeczenia z uzasadnieniem sporządzonym z urzędu, albo przez stronę, która zgłosiła wniosek o sporządzenie uzasadnienia orzeczenia, termin do wniesienia skargi kasacyjnej biegnie od dnia zawiadomienia pełnomocnika o jego wyznaczeniu, jednak nie wcześniej niż od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jeżeli pełnomocnik wyznaczony na podstawie art. 253 § 2 nie stwierdza podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, składa w sądzie, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, sporządzoną przez siebie opinię w tym przedmiocie wraz z odpisem dla strony, dla której został ustanowiony (§ 4).

Oznacza to, że dla pełnego zagwarantowania stronom prawa do sądu nałożono na pełnomocnika ustanowionego w ramach prawa pomocy obowiązek złożenia w sądzie skargi kasacyjnej albo sporządzonej przez pełnomocnika opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjne, w terminie do wniesienia skargi kasacyjnej wraz z odpisem opinii dla strony, dla której pełnomocnik został ustanowiony. Odpis opinii Sąd doręcza stronie reprezentowanej przez pełnomocnika z urzędu.

Stosownie do art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. do czynności referendarza sądowego w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy należy m. in. wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi lub radcy prawnemu za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków.

W ocenie referendarza sądowego, na obecnym etapie postępowania sądowego, pełnomocnik ustanowiony z urzędu w zakreślonym terminie do wniesienia skargi kasacyjnej, tj. 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu pełnomocnikiem z urzędu wraz z informacją o stanie sprawy, nie złożył skargi kasacyjnej ani opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Zawiadomienie o wyznaczeniu pełnomocnik odebrał osobiście w dniu 25 lipca 2016r., zatem termin do wniesienia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej mijał w dniu 24 sierpnia 2016r. (środa) i do tego dnia opinia taka nie została złożona. Dopiero w dniu 23 września 2016r. pełnomocnik nadał na poczcie przesyłkę zawierającą kserokopię opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Wobec powyższego Sąd przyjął, że opinia nie została złożona z zachowaniem zasad należytej staranności. Pełnomocnik wbrew dyspozycji art. 177 §4 P.p.s.a. nie przyczynił się w żadnym stopniu do udzielenia skarżącemu pomocy prawnej oraz nie wypełnił obowiązków wynikających z treści art. 177 §4 P.p.s.a. Nie wykonał zatem czynności, za które przysługuje wynagrodzenie pełnomocnikowi w II instancji. Czynnościami tymi, jak wskazano powyżej jest sporządzenie i wniesienia skargi kasacyjnej albo opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej w zakreślonym terminie. Brak zatem podstaw do skutecznego ubiegania się pełnomocnika o przyznanie kosztów pomocy prawnej, gdyż nie wypełnił wymaganych przez prawo znamion realnie udzielonej pomocy prawnej z urzędu przed II instancją.

W tym stanie rzeczy brak podstaw do przyznania opłaty z tytułu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, co skutkuje oddaleniem wniosku r.pr. A. Z. w tym zakresie.

Mając powyższe na względzie na podstawie art. 258 §2 pkt 8 p.p.s.a. w związku z art. 250 p.p.s.a. orzeczono, jak w postanowieniu.

/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska