Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 839/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-01-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
6560
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną interpretację
Powołane przepisy: article: art. 14h, art. 120
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 10 ust. 1 pkt 8, art. 21 ust. 1 pkt 29
journal: Dz.U. 2012 poz 361
law: Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych - tekst jednolity
article: art. 131
journal: Dz.U. 2010 nr 102 poz 651
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna /sprawozdawca/, Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Fularski, Sędzia WSA Artur Kot, Protokolant Referent Małgorzata Domagalska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 stycznia 2013 r. sprawy ze skargi M. G. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pisemnej interpretacji w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych 1) uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną; 2) stwierdza, że zaskarżona interpretacja indywidualna nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżącej M. G. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2012 r. wpłynął do Ministra Finansów wniosek M.G. (dalej "Wnioskodawczyni", "Skarżąca") o udzielenie pisemnej interpretacji prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości.

We wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny:

Od grudnia 2000 roku Wnioskodawczyni była współwłaścicielem ([...]) nieruchomości położonej w R. przy ul. W. [...], oznaczonej jako działka Nr [...],

o pow. [...] m kw. Dnia [...] maja 2008 roku została wydana decyzja Prezydenta Miasta R. Nr [...] o ustaleniu lokalizacji drogi gminnej, którą został objęty teren działki Nr [...], decyzja ta zatwierdziła również podział działki Nr [...] na działki o następujących numerach i powierzchni: Nr [...] -[...] m kw., Nr [...]-[...] m kw., Nr [...]-[...] m kw. Należący do Wnioskodawczyni udział w działce [...] został przeznaczony do wywłaszczenia. Zgodnie z ustawą o gospodarce nieruchomościami, na mocy aktu notarialnego z dnia [...] listopada 2008 roku, Miasto R. nabyło od Wnioskodawczyni udział w działce [...] i w ramach odszkodowania za udział w tej działce o pow. [...] m kw. przedstawiciel Gminy Miasta R. przeniósł (cyt. z aktu notarialnego) na rzecz Wnioskodawczyni udział w innej nieruchomości o łącznej pow. [...] m kw., która to nieruchomość znajdowała się w bezpośrednim sąsiedztwie pozostawionej Wnioskodawczyni nieruchomości (z drugiej strony). Na podstawie tego aktu notarialnego Wnioskodawczyni dopłaciła różnicę wynikającą z różnicy wartości działek. Następnie aktem notarialnym z [...] grudnia 2011 r. Wnioskodawczyni dokonała zbycia nieruchomości - udziału w działce Nr [...]-[...] m. kw. (którą pozostawiono Wnioskodawczyni w powyższej procedurze wywłaszczania) i udziału w przylegających działkach otrzymanych od Gminy w ramach wyżej opisanej transakcji o łącznej pow. [...] m. kw. Cena w umowie sprzedaży dokonanej w 2011 r. była wyższa od ceny,

za jaką sprzedawaną nieruchomość przekazało Wnioskodawczyni Miasto R.

w ramach odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość. A zatem formalnie powstał dochód.

W związku z powyższym zadano następujące pytania:

1. Czy Wnioskodawczyni jest zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu dochodu wskazanego w opisie stanu faktycznego?

2. Jeśli tak, to czy: wartość nieruchomości należy wyliczyć od udziału [...] powierzchni działki przeniesionej przez Gminę w ramach odszkodowania [...] m kw. pomniejszone o [...] m kw. (przeznaczone pod drogę) co daje [...] m kw.?

Zdaniem Wnioskodawczyni, jakkolwiek zbycie udziału w nieruchomości

o powierzchni [...] m kw. nastąpiło formalnie przed upływem 5 lat od jej nabycia (działkę tę Miasto R. przekazało Wnioskodawczyni w ramach odszkodowania

w 2008 r., a zbycie tej nieruchomości nastąpiło w 2011 r.), należy mieć na uwadze,

że nabycie przez Wnioskodawczynię tej nieruchomości nastąpiło w warunkach przymusowych w toku postępowania wywłaszczeniowego. Nieruchomości tej Wnioskodawczyni nie nabywała w celach inwestycyjnych, lecz otrzymała ją od Miasta R. jako odszkodowanie za przejęcie przez Miasto R. w procedurze wywłaszczeniowej na budowę drogi należącej do Wnioskodawczyni sąsiedniej nieruchomości (którą Wnioskodawczyni nabyła w 2000 r.). Gdyby nie przymusowa sytuacja, w jakiej Wnioskodawczyni została postawiona w 2008 r., w 2011 roku zbywałaby nieruchomość nabytą - jak wyżej wskazano - w roku 1999. Upłynąłby okres pięcioletni, wobec czego nie byłoby konieczności zapłaty podatku dochodowego.

W związku z tym Wnioskodawczyni uważa, że skoro właścicielem udziału

w nieruchomości o powierzchni [...] m kw. stała się przymusowo w procedurze wywłaszczeniowej, to nie można tego traktować jako nabycia powodującego obowiązek zapłaty podatku dochodowego w razie zbycia nieruchomości w roku 2011. Powinno się bowiem uznać, że do nabycia całej zbywanej nieruchomości doszło w 2000 r., gdyż późniejsze - przymusowe zmiany - w stanie posiadania nie mogą wpływać na obowiązki podatkowe.

Dyrektor Izby Skarbowej w W., działający z upoważnienia Ministra Finansów, interpretacją indywidualną z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...], uznał, że stanowisko skarżącej w zakresie skutków podatkowych sprzedaży udziału w nieruchomości jest nieprawidłowe.

W uzasadnieniu organ wskazał, że zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361

ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zgodnie

z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, źródłem przychodów jest odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2:

a) nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości,

b) spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz

prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej,

c) prawa wieczystego użytkowania gruntów,

-jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a) - c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.

W świetle powyższego, każda czynność prawna, której przedmiotem jest odpłatne zbycie nieruchomości lub praw wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy, stanowi źródło przychodów w rozumieniu tego przepisu, jeżeli zostanie dokonana

w określonym czasie, tj. przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie i nie następuje

w wykonaniu działalności gospodarczej. Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje także generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości lub prawa majątkowego, przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego. Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości lub prawa majątkowego nastąpiło po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie - nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości lub prawa w ogóle nie podlega opodatkowaniu.

Organ zauważył, że przedmiotowa działka została przyznana przez Gminę Miasta R. jako odszkodowanie za działkę przekazaną pod drogę gminną. Następnie organ omówił umowę zamiany uregulowaną w art. 603 ustawy z 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16 poz. 93 ze zmianami) konkludując, że umowa zamiany jest umową o podobnym charakterze co umowa sprzedaży i obie umowy stanowią o odpłatnym zbyciu. w tym również umowę zamiany, a zatem nabycie udziału w nieruchomości nastąpiło w 2008 r. Ustawą z dnia 6 listopada 2008 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym

od osób prawnych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 209, poz. 1316) zmieniono bowiem m.in. zasady opodatkowania przychodów z odpłatnego zbycia nieruchomości

i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy zmieniającej, do przychodu (dochodu) z odpłatnego zbycia nieruchomości i praw określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, nabytych lub wybudowanych (oddanych do użytkowania) w okresie od dnia 1 stycznia 2007 r. do dnia 31 grudnia 2008 r., stosuje się zasady określone w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Wobec tego, do opodatkowania przychodu uzyskanego z odpłatnego zbycia udziału w nieruchomości, nabytego przez Wnioskodawczynię w 2008 r. w ramach odszkodowania za działkę przekazaną pod drogę gminną - w związku z treścią powołanego uprzednio przepisu przejściowego - będą miały zastosowanie poniżej przytoczone przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w brzmieniu obowiązującym na dzień 31 grudnia 2008 r.

Dalej organ wskazał na przepisy art. 30e u.p.d.o.f. określające stawkę podatku

i przepisy art. 19 i 22 określające podstawy opodatkowania i w konkluzji stwierdził,

że przychód ze sprzedaży udziału w nieruchomości o powierzchni [...] m. kw.

w ramach odszkodowania, stanowi przychód podlegający opodatkowaniu. Podatek

od dochodu uzyskanego ze sprzedaży wynosi 19% podstawy obliczenia podatku, stanowiącej różnicę pomiędzy przychodem z odpłatnego zbycia nieruchomości

a kosztami ustalonymi zgodnie z art. 22 ust. 6c i 6d ustawy o podatku dochodowym

od osób fizycznych.

Organ odmówił odpowiedzi na pytanie drugie informując, iż ewentualne przeliczenia, jakich należałoby dokonać nie należą do jego kompetencji. Zgodnie bowiem z zasadą samoopodatkowania, obowiązującą w polskim systemie podatkowym, na podatniku spoczywa obowiązek dokonania oceny własnej sytuacji prawnopodatkowej, a po jej dokonaniu zachowania się zgodnie z przepisami prawa podatkowego. Dopiero prawidłowość takiego rozliczenia podlega weryfikacji przez organ podatkowy.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2012 r. skarżąca wezwała Ministra Finansów

do usunięcia naruszenia prawa.

Po dokonaniu analizy zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej w W., działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co przedstawiono w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zawartej w piśmie z dnia [...] września 2012 r. Nr [...].

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca reprezentowana przez adwokata wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji

i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej interpretacji zarzuciła naruszenie:

- art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. poprzez błędne przyjęcie, że w przypadku gdy skarżąca nabyła sprzedawaną nieruchomość w drodze zamiany w ramach procedury wywłaszczeniowej, to wyłączenie od opodatkowania przewidziane w tym przepisie nie znajduje zastosowania;

- art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej poprzez odmowę odpowiedzi na pytanie drugie przedstawione we wniosku o interpretację.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej wskazał, że uzasadnienie kwestionowanej Interpretacji jest oderwane od treści wniosku i przedstawionych tam argumentów. Organ w żaden sposób nie odniósł się do nich i poprowadził swój wywód niejako "obok tematu". Przede wszystkim organ odwołał się do przepisów Kodeksu cywilnego dotyczących umowy zamiany, podczas gdy tryb przyznawania nieruchomości zamiennych w przypadku wywłaszczenia reguluje w pierwszej kolejności ustawa

o gospodarce nieruchomościami. Organ podatkowy w żaden sposób nie zbadał celu przyznawania tak zwanych nieruchomości zamiennych i skupił się jedynie na literalnym brzmieniu przepisów co prowadzi do absurdalnych wniosków. A skoro wykładnia literalna prowadzi do kuriozalnych wniosków należy odwołać się do innych rodzajów wykładni - przede wszystkim zaś do wykładni funkcjonalnej i teleologicznej. Podniósł,

iż funkcją art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest opodatkowanie podatkiem dochodowym dochodów ze zbycia nieruchomości

w przypadku, gdy zbycie to następuje w ciągu określonego czasu po nabyciu danej nieruchomości. Ma to na celu zapobiegnięcie nieopodatkowanym spekulacjom osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej na rynku nieruchomości. Przy czym w ocenie skarżącej skutek, o jaki chodziło ustawodawcy, mogą jedynie wywołać autonomiczne, niezależne decyzje podatników. W sytuacji, gdy podatnik, w ramach procesu wywłaszczeniowego został zmuszony do oddania jednej nieruchomości

w zamian za co przyznano mu inną, skutek taki nie wystąpi. Opodatkowanie więc zbycia tej drugiej nieruchomości jest sprzeczne z celem powoływanego przepisu. Dalej pełnomocnik wskazał na przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami regulujące procedurę wywłaszczeniową. Podniósł, że przedstawiona przez organ podatkowy interpretacja art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest sprzeczna z celami ustawy o gospodarce nieruchomościami w zakresie przyznawania tzw. nieruchomości zamiennych. Celem tych przepisów jest wyrównanie stanu majątkowego wywłaszczanych osób i doprowadzenie do sytuacji, która ich stan posiadania zbliżyłaby jak najbardziej do tego sprzed wywłaszczenia. Przy czym przyznanie nieruchomości zamiennej nie powinno wpływać na dalsze konsekwencje dysponowania taką nieruchomością. Skoro nieruchomość ta ma zastąpić nieruchomość wywłaszczaną to powinna w każdym aspekcie (w szczególności w stosunkach państwo - obywatel) dzielić los nieruchomości wywłaszczonej i dla celów podatkowych powinna być traktowana tak jak nieruchomość wywłaszczona. Ekwiwalentności odszkodowania w postaci nieruchomości zamiennej przyznawanej za nieruchomość wywłaszczaną nie można traktować wyłącznie na płaszczyźnie zweryfikowania równowartości tych składników majątkowych. Konstytucyjna ochrona prawa własności wymaga bowiem, aby obywatel, którego nieruchomość została wywłaszczona na cele publiczne nie poniósł z tego tytułu uszczerbku również długofalowo, a zatem choćby w przypadku zbywania takiej nieruchomości przed upływem pięciu lat od przeprowadzenia procedury wywłaszczeniowej, ale po upływie tego okresu od nabycia nieruchomości, która podległa wywłaszczeniu. Zdaniem autora skargi, nie do zaakceptowania z punktu widzenia elementarnych zasad sprawiedliwości jest wniosek przeciwny. Sprowadza się on bowiem do przyjęcia, że skarżąca w 2008 r. otrzymała wprawdzie ekwiwalent za wywłaszczaną nieruchomość, ale w 2012 r. musiałaby zapłacić wysoki podatek, choć obowiązek podatkowy by nie powstał, gdyby nie doszło do procedury wywłaszczeniowej. Przeciwny wniosek przeczy elementarnym zasadom sprawiedliwości. Godzi również w konstytucyjne prawo własności. Pełnomocnik zauważył, że gdyby skarżącej przyznano odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość, wypłata taka, stosownie do odpowiednich przepisów art. 8 u.p.d.o.f. podlegałaby zwolnieniu, z kolei zbycie nieruchomości zamiennej (która, podobnie jak odszkodowanie, ma stanowić ekwiwalent wywłaszczonej nieruchomości) kreuje dla skarżącej obowiązek podatkowy. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić,

że przedstawiona przez organ podatkowy interpretacja przepisu przeczy również zasadzie równości wobec prawa.

Podsumowując, wbrew stanowisku Ministra Finansów przedstawionemu

w interpretacji, w przedstawionym stanie faktycznym transakcja sprzedaży nieruchomości podlega wyłączeniu spod opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Jednak nawet gdyby uznać, że transakcja podlega opodatkowaniu, Minister Finansów jest zobowiązany udzielić odpowiedzi na pytanie 2.

Przemawia to za koniecznością uchylenia Interpretacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie w całości podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

skarga jest uzasadniona.

Zgodnie z art.1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), w tym również interpretacji indywidualnych poddanych kontroli sądowej na podstawie art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną.

Na wstępie należy zauważyć, że przedstawiony we wniosku stan faktyczny, własne stanowisko wnioskodawcy i postawione pytanie drugie, przez brak jednoznaczności i precyzji mogą nasuwać wątpliwości co do tego, czy wniosek odpowiada określonemu w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej wymogowi wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego oraz przedstawienia własnego stanowiska w sprawie oceny tego stanu faktycznego. Wątpliwości te potwierdza fakt przeprowadzenia przez organ rozważań na temat umowy zamiany uregulowanej przepisami Kodeksu cywilnego. W przedstawionym stanie faktycznym Sąd nie dopatrzył się informacji o zamianie w rozumieniu przepisów Kodeksu cywilnego, a o przeniesieniu przez gminę na skarżącą w ramach odszkodowania udziału w innej nieruchomości, co wiązało się z nabyciem przez gminę udziału w innej działce w trybie wywłaszczenia związanego z ustaleniem lokalizacji drogi gminnej. Podobnie w pytaniu drugim, w ocenie Sądu można dopatrzeć się nie tak jak ocenił to organ, pytania o sposób wyliczenia wartości nieruchomości, lecz o to, czy wobec sytuacji, iż w miejsce przejętej przez gminę w trybie wywłaszczenia działki została przeniesiona na skarżąca w ramach odszkodowania działka większa, to czy podstawą opodatkowania jest przychód ze sprzedaży całej działki otrzymanej tytułem odszkodowania, czy tylko różnica pomiędzy powierzchnią tej działki a powierzchnią działki wywłaszczonej.

Treść wniosku o interpretację indywidualną nie może budzić wątpliwości organu interpretującego. Brak tej jednoznaczności stanowi brak spełnienia wymogów formalnych wniosku, określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, uniemożliwiający w istocie udzielenie interpretacji. Organ ma możliwość wezwania do usunięcia takich braków wniosku w trybie art. 165 a Ordynacji podatkowej, pod rygorem odmowy wszczęcia postępowania w przedmiocie udzielenia interpretacji, czego w sprawie niniejszej nie uczynił, a co miało wpływ na prawidłowość dokonania interpretacji.

Trafny jest zarzut skargi, że interpretacja oderwana jest od treści wniosku. Jak wyżej wskazano, skarżąca nie pytała o kwestię opodatkowania sprzedaży nieruchomości nabytej w drodze umowy zamiany. Wyraźnie wskazywała na związek

z postępowaniem wywłaszczeniowym, a więc na zastosowanie przepisów ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U z 2010 r., nr 102, poz. 651, dalej: u.g.n.). To przepisy tej ustawy, w szczególności rozdziałów 4 i 5, powinny być przedmiotem rozważań organu przy udzieleniu interpretacji, przy jednoznacznym ustaleniu, czy przedstawiona we wniosku o interpretację nieruchomość stanowiąca źródło przychodu została przeniesiona na rzecz skarżącej w ramach odszkodowania,

w szczególności w rozumieniu art. 131 u.g.n. W sytuacji, gdy taka nieruchomość powinna być uznana za uzyskaną z tytułu odszkodowania związanego z procesem wywłaszczeniowym, niezbędne jest rozważenie w ramach interpretacji indywidualnej dwóch kwestii wynikających z przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych:

1) czy datą nabycia nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust 1 pkt 8 u.p.d.o.f.

w odniesieniu do nieruchomości zamiennej przyznanej w związku

z postępowaniem wywłaszczeniowym w zamian za podlegającą wywłaszczeniu nieruchomość, jest data nabycia nieruchomości wywłaszczonej, czy też data przyznania tytułem odszkodowania za nią nieruchomości zamiennej,

2) czy do przychodu ze sprzedaży nieruchomości uzyskanej tytułem odszkodowania związanego z wywłaszczeniem nieruchomości stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami ma zastosowanie przepis art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wyżej wskazanych przepisów prawa materialnego ustawy o gospodarce nieruchomościami i ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w aspekcie istotnym dla sprawy, organ interpretujący w ogóle nie rozważał, czym naruszył te przepisy prawa materialnego i przepisy art. 120 w zw. z art. 14 h Ordynacji podatkowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie jest w tej sprawie organem dokonującym interpretacji indywidualnej, dlatego też wykracza poza jego kompetencję dokonanie wiążącej wykładni na tle przedstawionego stanu faktycznego. Sąd wskazał tylko sposób procedowania organu w sprawie i przepisy prawa materialnego, które organ powinien rozważyć w interpretacji. Sąd zwraca też uwagę organowi, że stosownie do art. 14a Ordynacji podatkowej dokonując interpretacji prawa podatkowego powinien uwzględniać orzecznictwo sądów. W odniesieniu do kwestii interpretacji pojęcia: "nabycia nieruchomości" na gruncie przepisu art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.o.f. wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale (w składzie siedmiu sędziów NSA) z 17 grudnia 1996 r. sygn. FPS 7/96. Uchwała ta została wprawdzie przyjęta

na gruncie stanu faktycznego dotyczącego nieruchomości zwróconej w trybie art. 69 ust. 1 ustawy z 29 kwietnia 1985 r. o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości (Dz. U. z 1991 r. Nr 30 poz. 127), jednak w ocenie sądu rozpoznającego sprawę niniejszą, zachowuje swoją aktualność w obowiązującym stanie prawnym,

a zawarta w niej argumentacja w znacznej mierze może być odniesiona do stanu faktycznego dotyczącego uzyskania nieruchomości zamiennej w trybie postępowania wywłaszczeniowego.

Wobec powyższego uznając, że zaskarżona interpretacja narusza prawo

w stopniu uzasadniającym jej wyeliminowanie z obrotu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, działając na zasadzie art. 146 § 1 p.p.s.a. orzekł jak

w punkcie 1 wyroku.

O zwrocie kosztów postępowania Sąd postanowił na mocy art. 201 § 1, art. 205 § 4 oraz art. 209 p.p.s.a. w związku z w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej

z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), gdyż strona skarżąca była reprezentowana przed Sądem przez adwokata. Na łączną kwotę ([...] zł) przysługujących do zwrotu stronie skarżącej kosztów postępowania Sąd zaliczył: [...] zł tytułem wpisu sądowego od skargi, [...] zł tytułem zastępstwa procesowego oraz [...] zł tytułem zwrotu uiszczonej opłaty skarbowej od pełnomocnictwa (pkt 2 postanowienia).