Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 326/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2016-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: par. 13c  ust. 1,  par. 5
journal: Dz.U. 2015 poz 187
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji  Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Włodarska sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Elżbieta Brandt po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2016 r. sprawy ze skargi P. F. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w [...] z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej za szkody spowodowane przez suszę w 2015 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] listopada 2015 r., Nr [...], Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, na podstawie ust. 1 ustawy z 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2014 r. poz. 1438 ze zm.) w zw. z § 13c ust. 4 rozporządzenia Rady Ministrów z 27 stycznia 2015 r. w sprawie szczegółowego zakresu i sposobów realizacji niektórych zadań Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. z 2015 r. poz. 187 ze zm., dalej zwane dalej rozporządzeniem z 27.01.2015 r.) oraz art. 2 pkt 16 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 702/2014 z 25 czerwca 2014 r. uznającego niektóre kategorie pomocy w sektorach rolnym i leśnym oraz na obszarach wiejskich za zgodne z rynkiem wewnętrznym w zastosowaniu art. 107 i 108 Traktatu o funkcjonowaniu Unii Europejskiej (Dz.U.UE L z dnia 1 lipca 2014 r., dalej zwane rozporządzeniem nr 72/2014) i art. 3 ust. 2 pkt 10 i ust. 5 ustawy z 7 lipca 2005 r. o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich (Dz. U. z 2015 r. poz. 577 ze zm.), odmówił P. F. przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę w 2015 r.

Jak wynika z uzasadnienia decyzji, producent rolny, składając [...].09.2015 r. wniosek o udzielenie pomocy finansowej, nie dołączył wymaganego załącznika - kopii protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę, zawierającego określenie zakresu i wysokości szkód. Producent, w wykonaniu wezwania organu, dokonał korekty złożonego wniosku załączając kopię protokołu z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej spowodowanych suszą. Weryfikując dokumenty załączone do wniosku, organ stwierdził uchybienia w protokole z oszacowania szkód: w protokole nie została określona wysokość szkód ogółem w gospodarstwie rolnym, która stanowi procent średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej z trzech ostatnich lat poprzedzających rok, w którym wystąpiły szkody, albo z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiły szkody, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej wielkości produkcji; protokół nie został podpisany przez wszystkich członków komisji, sporządzony został w siedmioosobowym składzie, natomiast podpisało go tylko czterech członków komisji; na protokole została ponadto umieszczona adnotacja sporządzona przez Urząd Miasta i Gminy, z której wynika, że protokół jest niezgodny z przepisami ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich oraz z raportem IUNG w Puławach.

W wykonaniu wezwania organu, producent rolny dokonał kolejnej korekty wniosku. Weryfikując kolejny protokół z oszacowania szkód organ stwierdził, że została do niego dołączona informacja, iż protokół sporządzony został na zasadach ogólnych na podstawie pisma Wojewody [...] z pominięciem wymogów klimatycznego bilansu wodnego prowadzonego przez IUNG w Puławach oraz przepisów o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich.

Organ wskazał, że wnioskowana pomoc finansowa przysługuje, jeśli: w gospodarstwie rolnym wystąpiła poważna susza, która zniszczyła ponad 30% średniej produkcji wyliczonej na podstawie produkcji z ubiegłych trzech lat lub średniej z trzech lat opartej na okresie pięciu ubiegłych lat, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej, a także jeżeli wystąpienie suszy dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb na określonym terenie zostało ogłoszone w drodze obwieszczenia w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa.

W przedmiotowej sprawie dwukrotnie składane protokoły były wadliwe, pierwszy z nich nie określał wysokości szkód ogółem oraz nie został podpisany przez wszystkich członków Komisji, obydwa natomiast nie uwzględniły warunków wymaganych do stwierdzenia wystąpienia suszy, zawartych w bezwzględnie obowiązujących przepisach prawa o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Jednocześnie Urząd Gminy poinformował, że wysokość szkód ogółem w gospodarstwie rolnym nie przekracza 30% średniej rocznej produkcji rolnej w gospodarstwie rolnym lub dziale specjalnym produkcji rolnej z trzech ostatnich lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok, w którym wystąpiły szkody, z pominięciem roku o najwyższej i najniższej wielkości produkcji.

We wniesionym odwołaniu P. F. zarzucił ww. decyzji naruszenie art. 6 K.p.a., art. 2 pkt 16 rozporządzenia nr 702/2014, art. 3 ust. 2 pkt 10 i ust. 5 ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich oraz § 13c ust. 1 rozporządzenia z 27.01.2015 r.

Odwołujący się zarzucił organowi nieprzytoczenie pełnej, prawidłowej podstawy rozstrzygnięcia. Wskazał również, że błąd polegający na braku określenia wysokości szkód ogółem oraz braku podpisów na pierwszym z protokołów został naprawiony, wobec czego powinien zostać pominięty.

Co do stwierdzenia, że protokoły nie uwzględniły warunków wymaganych do stwierdzenia suszy, zawartych w przepisach ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, organ nie podał, którego (których) konkretnie warunku z ustawy nie spełnia protokół. Wymogi co do treści protokołu zawiera rozporządzenie z 27.01.2015 r., natomiast w ustawie o ubezpieczeniu upraw rolnych i zwierząt gospodarskich nie ma mowy o szczegółach dotyczących protokołu.

W treści protokołu (już w jego pełnej nazwie) wskazano, że jest to protokół z oszacowania zakresu i wysokości szkód w gospodarstwach rolnych i działach specjalnych produkcji rolnej spowodowanych niekorzystnym zjawiskiem atmosferycznym susza, które wystąpiło w gospodarstwie rolnymi, sporządzony przez Komisję powołaną Zarządzeniem nr 159/2015 z dnia 30 czerwca 2015 r. Nadto, w dalszej treści protokołu wskazano, że wysokość szkód ogółem w gospodarstwie rolnym wynosi 56,33% średniej rocznej produkcji z 3 ostatnich lat lub z 3 lat w okresie 5-letnim poprzedzającym rok wystąpienia szkody, z pominięciem roku o najniższej i najwyższej wielkości produkcji.

Odnosząc się do tego, że Urząd Gminy stwierdził, że wysokość szkód ogółem w jego gospodarstwie rolnym nie przekracza 30%, skarżący stwierdził, że wzięcie pod uwagę treści tego pisma jest całkowicie chybione, ponieważ dla urzędów gminy nie przewidziano przy przyznawaniu pomocy finansowej, o którą wystąpił, jakiejkolwiek roli merytorycznej. W konsekwencji, działanie wskazanego organu administracji należy uznać za sprzeczne z treścią art. 6 K.p.a., zgodnie z którym, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa.

Organ nie wskazał, jakie konkretnie kryteria warunkujące pomoc nie zostały spełnione, nie przytoczono także konkretnego przepisu z rozporządzenia nr 702/2014. Skoro jednak w podstawie prawnej decyzji odwołano się do treści art. 2 pkt 16 ww. rozporządzenia, zawierającego definicję niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej, to nie należy mieć wątpliwości, że takie zjawisko dotknęło uprawy w gospodarstwie wnioskodawcy.

Wreszcie, należy odnotować, że - co prawda tylko w treści uzasadnienia decyzji - organ powołuje się na treść § 13c ust. 1 rozporządzenia z dnia 27.01.2015 r., zgodnie z którym, do ustalenia, czy szkody zostały spowodowane przez suszę, należy odwołać się do treści przepisów ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, w szczególności, do definicji suszy, przedstawionej w art. 3 ust. 2 pkt 10 ww. ustawy oraz przepisu, z którego wynika - dla Ministra Rolnictwa — obowiązek publikacji w obwieszczeniu stosownych danych dotyczących wystąpienia suszy. Podejście organu jest nieprawidłowe, a to z uwagi na to, że w myśl § 13c ust. 3 rozporządzenia z 27.01.2015 r., pomoc (...), jest udzielana zgodnie z przepisami rozporządzenia nr 702/14 (...). Przepisy rozporządzenia nr 702/14 formułują - jako warunek pomocy - wystąpienie niekorzystnego zjawiska klimatycznego porównywalnego do klęski żywiołowej, przez które rozumie się niekorzystne warunki pogodowe, takie jak: mróz, burza, grad, lód ulewny lub długotrwały deszcz lub poważna susza, które zniszczyły ponad 30% średniej produkcji wliczonej na podstawie produkcji z ubiegłych trzech lat, lub średniej z trzech lat opartej na okresie pięciu ubiegłych lat, z wyłączeniem wartości najwyższej i najniższej. W związku z tym nie ma podstaw do formułowania dalszych wymogów dotyczących ustalania definicji zjawiska suszy. W okolicznościach sprawy nie należy mieć wątpliwości, że poważna susza miała miejsce oraz że doprowadziła ona do szkód w gospodarstwie na poziomie ponad 30% średniej produkcji rolnej.

Decyzją z [...] stycznia 2016 r., Nr [...], Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a., art. 10 ust. 2 ustawy o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa, § 13c ust. 1, 3, 4 i 6 rozporządzenia z 27.01.2015 r. oraz art. 25 ust. 1 i ust. 2 w zw. z art. 2 pkt. 16 rozporządzenia nr 702/2014 utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

Jak wskazano w uzasadnieniu, w ocenie organu odwoławczego, w przedmiotowej sprawie organ I instancji nie powołał pełnej podstawy prawnej, na której należało oprzeć rozstrzygnięcie i tym samym nie uzasadnił należycie jej przełożenia na rodzaj rozstrzygnięcia, jednakże oparł się o materiał dowodowy zebrany zgodnie z wymogami prawa i prawidłowo rozstrzygnął w sprawie.

Organ I instancji odmawiając stronie udzielenia pomocy powołał się na zapis § 13c ust. 4 rozporządzenia z 27.01.2015 r., art. 2 pkt 16 rozporządzenia nr 702/2014 oraz art. 3 ust. 2 pkt. 10 i ust. 5 ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Należy zauważyć, że przepis art. 2 pkt 16 rozporządzenia nr 702/2014 nie wskazuje na fakt konieczności sporządzenia protokołu z oszacowania strat w gospodarstwie przez właściwą komisję, powołaną przez wojewodę, a jedynie reguluje konieczność wystąpienia strat na poziomie przewyższającym 30% średniej rocznej produkcji z trzech ostatnich lat lub z trzech lat w okresie pięcioletnim poprzedzającym rok wystąpienia szkody, z pominięciem roku o najniższej i najwyższej wielkości produkcji. Przepis § 13c ust. 4 ww. rozporządzenia wskazuje zaś jedynie na fakt przyznania pomocy w drodze decyzji kierownika biura powiatowego Agencji właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony w terminie do dnia 30 września 2015 r. na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej. Powyższy przepis powołany został jedynie w podstawie prawnej decyzji, zaś w treści jej uzasadnienia Kierownik BP powoływał się również na ust. 1, ust. 3 i ust. 6 przedmiotowego paragrafu.

Organ prawidłowo wskazał na przepis art. 3 ust. 2 pkt 10 i ust. 5 ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, który definiuje zjawisko wystąpienia suszy, jednakże nie uzasadnił należycie jego przełożenia na rozstrzygnięcie sprawy. Przepis art. 3 ust. 2 pkt 10 definiuje suszę jako szkody spowodowane wystąpieniem, w dowolnym sześciodekadowym okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 września, spadku klimatycznego bilansu wodnego poniżej wartości określonej dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb. Zgodnie zaś z ust. 5 tegoż artykułu, minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza, w drodze obwieszczenia, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa, w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 20 października, w terminie do 10 dni po zakończeniu sześciodekadowego okresu, wskaźniki klimatycznego bilansu wodnego dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb, z podziałem na województwa, na podstawie danych przekazanych przez Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa - Państwowy Instytut Badawczy. Organ I instancji w swojej decyzji wskazał powyższy zapis, jednak nie uzasadnił należycie, że ma on związek również z wystawieniem protokołu przez właściwą komisję do spraw szacowania strat. Wspomniano jedynie o adnotacji w protokole, która świadczyła o braku zgodności wskazanych w nim danych z informacjami przekazanymi przez IUNG w Puławach, jednakże nie wyjaśniono stronie, że w tym stanie protokół nie spełniał wymogu polegającego na uwzględnieniu w nim monitoringu prowadzonego właśnie przez IUNG w Puławach.

Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z § 13c ust. 1 ww. rozporządzenia Agencja udziela pomocy finansowej (...), producentom rolnym, (...), w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich. Oszacowanie strat jest dokonywane przez komisję, powoływaną przez właściwego miejscowo wojewodę (§ 5 ust. 2 pkt 2 lit. a rozporządzenia z 27.01.2015 r.). ARiMR nie ma żadnego wpływu na orzeczenia komisji w przedmiocie oszacowania strat i jest związana jej ustaleniami w tym zakresie. Przepisy nie upoważniają organów ARiMR do prowadzenia ustaleń pod kątem zgodności oszacowania strat ze stanem faktycznym, w przypadku gdy producent rolny kwestionuje ustalenia komisji. Organy ARiMR weryfikują protokoły jedynie pod względem formalnym. Protokoły przedłożone przez wnioskodawcę w przedmiotowej sprawie spełniały wymagania formalne (podpisy, wypełnione wymagane pola). Z adnotacji sporządzonej przez członków komisji na jednym z protokołów wynika, że protokół ten z wysokością szkody ogółem wynoszącą 56,33% nie został sporządzony prawidłowo, ponieważ szacunek wystąpienia suszy nie został oparty na Obwieszczeniach Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi w sprawie wskaźników klimatycznego bilansu wodnego dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb w okresie sześciodekadowym, który z podziałem na województwa ustalany jest na podstawie danych przekazanych przez IUNG w Puławach. Wymóg oparcia się na danych przekazanych przez IUNG w Puławach wynika bezpośrednio z przepisów.

Drugi protokół dostarczony przez wnioskodawcę komisja sporządziła w oparciu o zapisy przedmiotowych Obwieszczeń i wskaźniki klimatyczne bilansu wodnego, jednakże oszacowała szkody ogółem w gospodarstwie na poziomie 0,00%. Biorąc pod uwagę, że protokół spełnia wszystkie wymagania formalne, organy ARiMR są zobowiązane do uwzględnienia zawartych w nim danych.

Z wyjaśnień przesłanych do BP ARiMR przez członków komisji szacującej straty wynika, że rolnikom wydawano dwie wersje protokołów: w związku z pismem Wojewody z dnia [...].07.2015 r. wydawane były protokoły na zasadach ogólnych, z pominięciem wymogów klimatycznego bilansu wodnego prowadzonego przez IUNG w Puławach, a także inne protokoły zgodne z wytycznymi MRiRW z dnia 10.07.2015 r. dla komisji powołanych przez wojewodę dotyczących ogólnych zasad szacowania szkód w gospodarstwach rolnych.

W protokołach opracowanych na podstawie wytycznych MRiRW uwzględniono tylko te uprawy, dla których na terenie gminy monitoring wykazał wystąpienie suszy, nawet jeżeli komisja pierwotnie stwierdziła szkody w gospodarstwie rolnym. W przypadku gospodarstwa odwołującego się przeprowadzona weryfikacja z uwzględnieniem monitoringu IUNiG wykazała, że w uprawach utracony plon i wysokość szkód ogółem w gospodarstwie rolnym wynosi 0%.

Organ odwoławczy na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. wydaje decyzję o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji, jeśli rozstrzygnięcie organu I instancji jest prawidłowe pod kątem nie tylko zgodności z prawem, ale także z punktu widzenia jego celowości i słuszności (por. wyrok NSA z 14.01.1993 r., SA/Wr 1384/92, ONSA 1994, nr 1, poz. 32). W orzecznictwie sądów trafnie wskazuje się, że niewłaściwe uzasadnienie decyzji organu pierwszej instancji (bądź nawet jego brak), jak i niepełne bądź błędne powołanie podstawy prawnej nie uzasadnia uchylenia decyzji, jeśli sama osnowa decyzji jest prawidłowa. Wadliwości te jest bowiem w stanie usunąć organ odwoławczy (wyrok NSA z 29.09.1987 r., IV SA 220/87; wyrok WSA w Rzeszowie z 21.05.2013 r., II SA/Rz 54/13,; w wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z 11.03.2010 r., II SA/Go 988/09).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P. Fi. podniósł, że rzeczą komisji szacującej straty było ustalenie wysokości szkód ogółem w gospodarstwie rolnym i z tego obowiązku komisja wywiązała się. Nie było rzeczą komisji wskazywanie organowi administracji na określone okoliczności prawne bądź też umieszczanie dokonywanych przez siebie czynności oraz ustaleń w kontekście obowiązującego porządku prawnego. Z tej przyczyny, powoływanie się przez organ II instancji na treść adnotacji w przedmiocie pominięcia klimatycznego bilansu wodnego i poczucie związania nim, jest pozbawione podstaw prawnych i świadczy o niewłaściwej interpretacji określonych elementów stanu faktycznego oraz prawnego. Organ II instancji przywiązywał istotne znaczenie do wyjaśnień przesyłanych do ARiMR przez niektórych z członków komisji w sytuacji, gdy status tychże wyjaśnień jest więcej niż wątpliwy. Wyjaśnieniom tym nie można przydawać znaczenia prawnego.

Zdaniem Skarżącego, niezgodne z obowiązującym stanem prawnym jest przyjęcie przez organ II instancji założenia, że obowiązkiem komisji jest spełnienie wymogu polegającego na uwzględnieniu w protokole monitoringu prowadzonego przez IUNG w Puławach. Jeżeli nawet przez chwilę przyjąć, że obowiązek uwzględniania takiego wymogu istnieje, to z całą pewnością nie jest on - jako okoliczność prawna - skierowany do komisji szacującej straty. W konsekwencji, brakuje podstaw, aby przypisywać działaniom komisji, że treść protokołu nie odpowiada wymogom wynikającym z przepisów prawa. Nadto, mając na uwadze status prawny komisji (jednostka powołana przez wojewodę w ściśle określonym celu, bez osobowości prawnej) oraz fakt, iż wojewoda wystosował pismo z [...] lipca 2015 r. o określonej treści (odnotowane przez organ II instancji), należy wskazać, że organ II instancji nie rozważył, czy należy nadać jakieś znaczenie treści pisma wojewody (jeżeli tak, to jakie?). Nadto, nie jest zrozumiałe także ustalenie Organu II instancji, jakoby nastąpiła zmiana ustaleń protokołu na niekorzyść Wnioskodawcy. Nie wiadomo w istocie, które z działań komisji zinterpretowano w ten sposób.

Jako całkowicie niezrozumiałe należy ocenić rozważenie zawarte na str. 6 uzasadnienia o treści: "W protokołach opracowanych na podstawie wytycznych MRiRW uwzględniono tylko te uprawy, dla których na terenie gminy monitoring wykazał wystąpienie suszy, nawet jeżeli komisja pierwotnie stwierdziła szkody w gospodarstwie rolnym". Nie sposób zrozumieć, o co chodzi w przytoczonym zdaniu. Organ II instancji uchylił się natomiast od wyjaśnienia skarżącemu, na jakiej zasadzie inni producenci rolni otrzymali pomoc finansową w identycznym stanie prawnym.

Nadto, organ II instancji nie rozważył w należyty sposób zarzutów podniesionych w odwołaniu.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w treści zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej zwana P.p.s.a.). Z powyższego wynika, że w przypadku, gdy Sąd stwierdzi, bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia - uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź też stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa. Wskazana regulacja nie pozostawia wątpliwości co do tego, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 134 § 1 P.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W sprawie będącej przedmiotem rozpoznania, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR, decyzją z [...] stycznia 2016 r., Nr [...], utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z [...] listopada 2015 r., Nr [...], odmawiającą skarżącemu przyznania pomocy finansowej dla producentów rolnych, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę w 2015 r. Złożonym w dniu [...].09.2015 r., skorygowanym dwukrotnie: [...].10.2015 r. i [...].11.2015 r. wnioskiem skarżący zwrócił się o udzielenie ww. pomocy finansowej. Jak wynika z akt sprawy, do wniosku inicjującego postępowanie w przedmiocie udzielenia pomocy finansowej nie dołączono wymaganego załącznika - kopii protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję powołaną przez wojewodę, zawierającego określenie zakresu i wysokości szkód. Wymóg dołączenia kopii tego protokołu wynika z § 13c ust. 6 rozporządzenia z 27.01.2015 r.

Wskazany § 13c rozporządzenia stanowi materialnoprawną podstawę zakwestionowanego rozstrzygnięcia. Zgodnie z ust. 1 tego przepisu, w 2015 r. ARiMR udziela pomocy finansowej na realizację innych zadań wynikających z polityki państwa w zakresie rolnictwa, rozwoju wsi i przetwórstwa produktów rolnych, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 6, producentom rolnym, którym został nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, zgodnie z ust. 2-13.

Jak stanowi § 13c ust. 4 rozporządzenia z 27.01.2015 r., pomoc, o której mowa w ust. 1, jest przyznawana, w drodze decyzji kierownika biura powiatowego ARiMR właściwego ze względu na miejsce zamieszkania albo siedzibę producenta rolnego, na wniosek tego producenta rolnego złożony w terminie do dnia 30 września 2015 r. na formularzu opracowanym i udostępnionym przez Agencję na jej stronie internetowej. Wymogi formalne wniosku zawiera w § 13c ust. 5.

W myśl z kolei § 13c ust. 6 cyt. rozporządzenia, do wniosku, o którym mowa w ust. 4, dołącza się:

1) kopię protokołu oszacowania szkód sporządzonego przez komisję, o której mowa w § 5 ust. 5, zawierającego informacje o powierzchni:

a) owocujących upraw drzew i krzewów owocowych, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę,

b) upraw rolnych innych niż wskazane w lit. a, na której wystąpiły szkody spowodowane przez suszę;

2) informacje dotyczące wnioskodawcy i prowadzonej przez niego działalności gospodarczej oraz informacje o wysokości otrzymanej pomocy publicznej, o których mowa w art. 37 ust. 5 ustawy z dnia 30 kwietnia 2004 r. o postępowaniu w sprawach dotyczących pomocy publicznej.

Zgodnie z § 5 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia z 27.01.2015 r., pomoc, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, jest udzielana na warunkach określonych w art. 25 rozporządzenia nr 702/2014 - w przypadku gdy szkody, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, oszacowane przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia tych szkód, wynoszą powyżej 30% średniej rocznej produkcji rolnej, o której mowa w pkt 1, lub gdy szkoda przekracza kwotę 1050 zł - w przypadku szkód w środku trwałym. W myśl § 5 ust. 5 rozporządzenia, warunkiem udzielenia pomocy, o której mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, jest dołączenie przez wnioskodawcę do wniosku o udzielenie kredytu bankowego protokołu oszacowania szkód zawierającego określenie zakresu i wysokości szkód oszacowanych przez komisję powołaną przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce wystąpienia szkód, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 3, przy czym w przypadku pomocy udzielanej zgodnie z ust. 2 pkt 2, wojewoda potwierdza wystąpienie szkód, sporządzając adnotację na tym protokole. Wymogi formalne protokołu określa § 5 ust. 8 rozporządzenia.

Protokół, o którym mowa, nie został, jak już wspomniano, załączony do wniosku o udzielenie pomocy. Brak ten był przez skarżącego naprawiany dwukrotnie, jednakże żaden z przedłożonych protokołów nie spełnił, zdaniem organów, wymogów, które pozwoliłyby na udzielenie skarżącemu pomocy, wobec czego orzeczono o odmowie jej przyznania. Spór w niniejszej sprawie sprowadza się zatem do oceny złożonych w niniejszej sprawie protokołów i zawartych w nim ustaleń.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że pomoc finansowa w niniejszej sprawie wnioskowana jest z uwagi na szkody dokonane przez suszę. Susza zdefiniowana została w art. 3 ust. 2 pkt 10 ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, zgodnie z którym pojęcie to oznacza szkody spowodowane wystąpieniem, w dowolnym sześciodekadowym okresie od dnia 1 kwietnia do dnia 30 września, spadku klimatycznego bilansu wodnego poniżej wartości określonej dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb. W myśl ust. 5 ww. artykułu, minister właściwy do spraw rolnictwa ogłasza, w drodze obwieszczenia, w dzienniku urzędowym ministra właściwego do spraw rolnictwa oraz na stronie podmiotowej Biuletynu Informacji Publicznej urzędu obsługującego ministra właściwego do spraw rolnictwa, w okresie od dnia 1 czerwca do dnia 20 października, w terminie do 10 dni po zakończeniu sześciodekadowego okresu, wskaźniki klimatycznego bilansu wodnego dla poszczególnych gatunków roślin uprawnych i gleb, z podziałem na województwa, na podstawie danych przekazanych przez Instytut Uprawy, Nawożenia i Gleboznawstwa - Państwowy Instytut Badawczy. Podkreślenia wymaga, że dla ustalenia, czy doszło do suszy określonej w cyt. art. 3 ust. 2 pkt 10 ustawy o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich, miarodajne są jedynie dane ww. Instytutu. Bezspornie protokół oszacowania szkód znajdujący się na k. 24 akt adm. zawiera informację, że wysokość szkód wynosi 56,33%, nie zawiera on jednak wyników badań Instytutu w Puławach, w związku z czym nie można było stwierdzić, czy na przedmiotowym terenie wystąpiła susza. Wskaźniki klimatycznego bilansu wodnego przedstawione w formie wyników badań Instytutu w Puławach są wiążące i brak ich organ zasadnie uznał za niespełnienie wymogu formalnego protokołu. Natomiast z drugiego z protokółów znajdującego się na k. 27 akt. adm. wynika, że nie doszło do powstania szkód wskutek suszy – szkody wynoszą odpowiednio 0,00 zł i 0,00%.

Skoro zatem zgodnie z § 13c ust. 1 rozporządzenia z 27.01.2015 r., "w 2015 r. Agencja udziela pomocy finansowej (...) producentom rolnym (...), w których gospodarstwach rolnych lub działach specjalnych produkcji rolnej powstały szkody spowodowane przez suszę w rozumieniu przepisów o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich (...)", brak było podstaw do udzielenia wnioskowanej przez skarżącego pomocy.

Wskazać należy, że wbrew twierdzeniom skargi organ odwoławczy dokonał własnych rozważań i z uzasadnienia decyzji nie wynika, aby był on związany interpretacjami prawa dokonanymi przez komisję szacującą szkody. Organ dokonał w tym zakresie własnych ustaleń i rozważań, które przedstawił szczegółowo w uzasadnieniu decyzji.

Umknęły natomiast organowi II instancji błędne ustalenia organu I instancji dotyczące treści protokołów kontroli. Mianowicie organ I instancji wskazał, że "pierwszy z nich nie określał wysokości szkód ogółem oraz nie został podpisany przez wszystkich członków Komisji, obydwa natomiast nie uwzględniły warunków wymaganych do stwierdzenia wystąpienia suszy, zawartych w bezwzględnie obowiązujących przepisach prawa o ubezpieczeniach upraw rolnych i zwierząt gospodarskich". Sam organ odwoławczy przyznał, że jeden z protokołów (k. 27 akt adm.) uwzględniał wyniki badań IUNG w Puławach, natomiast drugi (k. 24 akt adm.), co wprost wynik z jego treści, został podpisany przez wszystkich członków komisji. Jednakże stwierdzić trzeba, że powyższe uchybienie nie miało żadnego wpływu na wynik sprawy.

Uznając zatem, że postępowanie przeprowadzone w niniejszej sprawie nie narusza ani przepisów prawa materialnego ani procesowego w sposób mający lub mogący mieć wpływ na wynik sprawy, Sąd na podstawie art. 151 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji wyroku.