Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 853/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-11-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246  par. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. W. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej [...] z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do sierpnia 2005 r. oraz orzeczenia o odpowiedzialności wspólnika za zaległości podatkowe spółki cywilnej postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

P. W. wnioskiem z dnia 13 września 2010 r. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi określonego w kwocie 2.000 zł.

Zgodnie z brzmieniem art. 245 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Powołane przepisy stanowią odstępstwo od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania sądowoadministracyjnego zawartej w art. 199 p.p.s.a. Zatem to rzeczą wnioskodawcy jako zainteresowanego jest wykazanie, iż jego sytuacja materialna jest na tyle trudna, że uzasadnia wyjątkowe traktowanie, o którym mowa w przytoczonych przepisach. Tym samym to na nim spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, a także dokumentów dołączonych do wniosku, ustalono, że prowadzi on wspólne gospodarstwo domowe z żoną i jej małoletnim synem, źródłem utrzymania rodziny są osiągane przez małżonków dochody ze stosunku pracy, których łączna średnia miesięczna wysokość wynosi 5.604,65,12 zł brutto (dowód: zaświadczenie od pracodawcy żony z dnia 13 września 2010 r. o zatrudnieniu i zarobkach, umowa o pracę zawarta przez wnioskodawcę w dniu 11 stycznia 2010 r. oraz zaświadczenie z dnia 10 września 2010 r. o średnich zarobkach brutto i netto w okresie od 1 czerwca do 31 sierpnia 2010 r.), małżonkowie poza samochodem marki [...], rok produkcji 1990 o wartości około 1.000 zł, nie posiadają majątku, w tym oszczędności (wyciąg z rachunku bankowego wnioskodawcy sporządzony za okres od 1 czerwca do 7 września 2010 r.), zaległości skarżącego z tytułu należności podatkowych na dzień 18 listopada 2009 r. wynosiły łącznie 372.219,70 zł wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi (dowód: kopia zawiadomienia o zajęciu z dnia 18 listopada 2009 r.). Dokumentując wydatki związane z miesięcznymi kosztami utrzymania rodziny wnioskodawca przedstawił kopię umowy najmu lokalu mieszkalnego wraz z aneksem, z której treści wynika, że czynsz najmu wynosi 1.200 zł miesięcznie. Nadto z dołączonego wyciągu z rachunku bankowego wynika, że z tytułu opłat za energię elektryczną oraz telewizję satelitarną ponosi on koszty w wysokości około 120 zł miesięcznie. Natomiast z dokumentów przedstawionych przy sprawie o sygn. akt I SA/Gd 183/10 dodatkowo wynika, że ponosi on opłaty czynszowe w kwocie 280 zł miesięcznie, opłaty za media (energię elektryczną, gaz, telefon, telewizję satelitarną) oraz telefon komórkowy żony wynoszą łącznie 268,50 zł. Do wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem zaliczono również spłaty kredytu gotówkowego zaciągniętego przez małżonkę w kwocie 40.000 zł, którego miesięczna rata wynosi 613,64 zł. Saldo zadłużenia z tego tytułu wynosi 20.952,91 zł, co potwierdza przedłożony wyciąg z rachunku bankowego związanego z udzielonym kredytem. Podniósł również, że postanowieniem z dnia 27 maja 2010 r. w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 183/10 został zwolniony z obowiązku ponoszenia kosztów sądowych, zaś jego sytuacja finansowa od tego czasu nie uległa istotnej zmianie.

Mając na uwadze powyższe uznano, że skarżący wykazał, iż poniesienie przez niego kosztów sądowych w niniejszej sprawie, w tym wpisu od skargi, spowoduje skutki, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Za taką oceną przemawia wysokość środków pieniężnych pozostająca do dyspozycji trzyosobowej rodziny po potrąceniu stałych, koniecznych obciążeń, tj. wydatków związanych z utrzymaniem mieszkania i spłatą kredytu. Nie bez znaczenia jest również wysokość zobowiązań skarżącego wobec Skarbu Państwa, jak również fakt, iż małżonkowie nie posiadają oszczędności.

Z tych względów uznano, że wnioskodawca spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.