Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 313/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 września 2015 r. sygn. akt II SA/Po 667/15 odrzucające skargę B.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 17 września 2015 r. sygn. akt II SA/Po 667/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę B.J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] maja 2015 r. w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań.

W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że wezwaniem z dnia 5 sierpnia 2015 r. skarżący został zobowiązany do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania braków formalnych skargi poprzez nadesłanie 30 jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Skarżący został pouczony, że nieusunięcie barków formalnych skargi w wyznaczonym terminie spowoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Wezwanie to zostało skarżącemu doręczone w dniu 7 sierpnia 2015 r.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie w dniu 13 sierpnia 2015 r. skarżący przesłał do Sądu 24 odpisy skargi.

Kolejnym wezwaniem z dnia 5 sierpnia 2015 r. skarżący został zobowiązany do wskazania w terminie 7 dni z imienia i nazwiska oraz adresów zamieszkania, kto poza nim jest skarżącym w niniejszej sprawie. Ponadto został zobowiązany do złożenia pełnomocnictw do działania w imieniu osób przez niego wskazanych, pod rygorem przyjęcia, że skarżący wnosi skargę jedynie w imieniu własnym.

Pismem z dnia 10 sierpnia 2015 r. skarżący poinformował, że oryginały pełnomocnictw zostały dostarczone do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. Ponadto wniósł o wyjaśnienie przez kogo ma być podpisanych 30 odpisów skargi, gdyż nie wynika to z otrzymanego wezwania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że wniesiona skarga winna zostać odrzucona na mocy art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a. Zdaniem Sądu brak wymaganej liczby odpisów skargi (w sprawie poddanej sądowej kontroli poza skarżącym i organem występuje jeszcze 29 uczestników postępowania), stanowi brak formalny skargi, który może zostać uzupełniony w wyniku wezwania sądu. W związku z powyższym, skoro strona skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w ustawowym terminie 7 dni, który upłynął z dniem 14 sierpnia 2015 r., to należało skargę odrzucić. Przesłana przez skarżącego liczba odpisów skargi (24) nie czyni zadość wezwaniu do usunięcia braków formalnych skargi.

Zdaniem Sądu prośba skarżącego o wyjaśnienia nie może zmienić powyższego stanu, ponieważ w wezwaniu Sądu z dnia 5 sierpnia 2015 r. wyraźnie wskazano, że odpisy skargi mogą zostać podpisane własnoręcznie, tzn. przez skarżącego osobiście.

Odnośnie do pełnomocnictw przesłanych do Sądu przez skarżącego należy wyjaśnić, że zawierają one umocowanie do działania przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K., a nie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. Ponadto są to jedynie kserokopie pełnomocnictw i jako takie nie spełniają wymogów formalnych przewidzianych dla pełnomocnictw do działania przed sądami administracyjnymi. Dlatego Sąd przyjął, że skarżący działał wyłącznie w imieniu własnym.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł skarżący. W uzasadnieniu wskazał, że z pisma z dnia 5 sierpnia 2015 r. nie wynikało, iż pełnomocnictwa mają być udzielone ponownie oraz iż nadesłał tyle odpisów, ile posiadał. Nadto podniósł, że Sąd powinien uznać, iż odpisy zostały doręczone w jego imieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie.

Przyczyną odrzucenia przez Sąd pierwszej instancji skargi wniesionej przez B.J. w niniejszej sprawie było nieuzupełnienie przez skarżącego braków formalnych skargi w postaci 30 jej odpisów.

Jak wynika z akt sprawy na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skarżący został wezwany m. in. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia poprzez nadesłanie 30 jej odpisów poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych.

Zgodnie z treścią art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga winna odpowiadać wszelkim wymaganiom jakie muszą spełniać pisma w postępowaniu sądowym, a zatem winna spełniać wszystkie warunki formalne, które wymienia w sposób wyczerpujący przepis art. 46 P.p.s.a. Oprócz wymagań wskazanych w tym przepisie, przepis art. 47 § 1 P.p.s.a. przewiduje, że do pisma należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich stronom, a ponadto jeżeli w sądzie nie złożono załączników w oryginale, po jednym odpisie każdego załącznika do akt sądowych. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie budzi wątpliwości, że na równi z wymogami pisma o których mowa w art. 46 P.p.s.a. należy traktować wymogi z art. 47 P.p.s.a. (porównaj: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego; wyd. CH Beck, Warszawa 2011, s. 236-237).

Jak wskazał Sąd pierwszej instancji, powyższe zobowiązanie do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący wykonał jedynie częściowo, przedłożył bowiem Sądowi 24 odpisy skargi. Okoliczności tej skarżący w zażaleniu nie kwestionował, podnosząc, że "wysłałem tyle odpisów ile miałem". W tej sytuacji zasadnie Sąd pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że niezłożenie przez stronę, mimo wezwania, wymaganych egzemplarzy odpisów skargi, uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co uzasadnia jej odrzucenie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Powyższy pogląd znajduje oparcie w uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r. sygn. akt I OPS 13/13, który przyjął, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 P.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 P.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznający przedmiotowe zażalenie stanowisko to w pełni podziela.

Natomiast argumentacja skarżącego, że wysłał tyle odpisów skargi, ile posiadał, czyli 24, nie podważa prawidłowości stanowiska Sądu pierwszej instancji. Obowiązkiem skarżącego było wykonanie wezwania Przewodniczącego w całości. Jak wskazał Sąd w niniejszej sprawie oprócz skarżącego i organu udział w postępowaniu bierze 29 uczestników. Żeby nadać skardze dalszy bieg uczestnikom tym musi zostać doręczony odpis skargi. Powyższe uzasadniało żądanie Przewodniczącego odnośnie wymaganej liczy odpisów skargi. Celem wyjaśnienia wskazać należy, że liczba odpisów skargi nie zależy od tego ile pełnomocnictw skarżący posiada, ale od tego ilu uczestników bierze udział w postępowaniu.

Na uwzględnienie nie zasługuje także argument zażalenia, że skarżący nie wiedział przez kogo te trzydzieści odpisów skargi winno być podpisane, bo nie wynika to z treści wezwania. Skarżący został wezwany do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania poprzez nadesłanie 30 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. Z powyższego wynika w sposób wyraźny, że odpisy te winny być podpisane przez skarżącego.

Ponadto Sąd pierwszej instancji jako skarżącego uznał tylko B. J. Stanowisko to zasługuje na aprobatę. Wprawdzie w skardze B.J. wskazał, że skarżącym jest "B.J. (w imieniu własnym i mieszkańców sołectwa K., pełnomocnictwa w SKO)", jednakże po wykonaniu wezwania Przewodniczącego Wydziału w tym zakresie, wystosowanym pod rygorem przyjęcia, że skarżący wniósł skargę jedynie w imieniu własnym, skarżący przedłożył szereg pełnomocnictw w formie kopii (k. 81-104) z treści których wynika umocowanie skarżącego do reprezentowania tych osób, ale jedynie przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w K. Pełnomocnictwa te nie obejmują jednakże reprezentacji mocodawców przed sądem administracyjnym. W tej sytuacji zasadnie Sąd pierwszej instancji przyjął, że wnoszącym skargę w tej sprawie jest tylko B.J.

Mając zatem na uwadze powyższe, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.