Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 371/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-05-12 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stanisław Nitecki, , , po rozpoznaniu w dniu 12 maja 2011r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji p o s t a n a w i a odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] R. T. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji cofającą stronie uprawnienia do kierowania pojazdami w zakresie prawa jazdy kat. B, C, B+E, C+E wobec niepoddania się sprawdzeniu kwalifikacji kierowcy w ramach posiadanych kategorii. W skardze zawarto również wniosek o wstrzymanie wykonania wyżej opisanej decyzji wskazując, iż jej wykonanie wywoła dla skarżącego nieodwracalne skutki bowiem będąc pozbawionym prawa jazdy skarżący nie będzie mógł wykonywać "swojego podstawowego zajęcia zarobkowego". Wobec tych okoliczności skarżący uznał, że jego wniosek o wstrzymanie jest uzasadniony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, nie odnosząc się do zwartego w skardze wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do postanowień art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Zgodnie z opisaną regulacją prawną wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest instytucją o charakterze wyjątkowym, stanowiącą odstępstwo od ogólnej reguły, w myśl której wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Zastosowanie wstrzymania wykonania skarżonego aktu może zatem nastąpić jedynie wówczas, gdy ujawnione zostaną okoliczności uzasadniające wystąpienie niebezpieczeństwa wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.

Sąd wydając orzeczenie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winien oprzeć swoje rozstrzygnięcie zarówno na ocenie wniosku skarżącego, jak i materiale dowodowym zgromadzonym w aktach sprawy w zakresie zbadania zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania. Konieczność natomiast uprawdopodobnienia okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. To na nim ciąży obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą ocenić, czy w danej sprawie istotnie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania skarżonej decyzji winno wskazywać konkretne okoliczności świadczące o tym, że uwzględnienie tego wniosku procesowego w stosunku do wnioskodawcy jest zasadne.

W niniejszej sprawie skarżący jednym zdaniem określił okoliczności, które w jego ocenie przesądzają o konieczności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Należy bowiem podkreślić, że wniosek skarżącego nie zawierał w zasadzie uzasadnienia. Nie przedstawiał żadnych informacji, czy argumentów odnoszących się do określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, mogących wykazać, bądź uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po stronie skarżącej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Jak już wcześniej wskazano to na skarżącym ciążył obowiązek rzeczowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami wykazującymi zaistnienie przesłanek udzielenia przez Sąd tymczasowej ochrony (por. postanowienie NSA z dnia 24 czerwca 2008 r., sygn. akt I FSK 983/08).

Skarżący podał jedynie, że jako zawodowy kierowca, będąc pozbawionym prawa jazdy nie będzie mógł wykonywać swojego podstawowego zajęcia zarobkowego. Do wniosku nie dołączył żadnych dokumentów wskazujących, że w istocie jego jedynym źródłem utrzymania jest wykonywanie zawodu kierowcy. Już z samego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie, gdzie skarżący wskazał, że nie będzie mógł wykonywać swojego podstawowego zajęcia zarobkowego, można wywieść, że posiada on inne, dodatkowe źródła utrzymania. W świetle natomiast orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego tylko w sytuacji, gdy wykonanie zaskarżonej decyzji skutkowałoby całkowitym zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, nie tyko jej ograniczeniem, a w konsekwencji utartą jedynego źródła utrzymania strony skarżącej, spełniona zostaje przesłanka wyrządzenia znacznej szkody (patrz: postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07). W rozpoznawanej sprawie natomiast strona w żaden sposób nie wykazała, że wykonanie skarżonej decyzji pozbawi ją jedynego źródła utrzymania lub w inny sposób spowoduje znaczną szkodę czy trudne do odwrócenia skutki.

Na marginesie godzi się również podnieść, że zasadniczym celem cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami jest wyeliminowanie z ruchu drogowego osób stwarzających potencjalne zagrożenie dla bezpieczeństwa w tymże ruchu, a co się z tym wiąże ochrona pozostałych użytkowników drogi. Zatem w ocenie Sądu wstrzymanie wykonania decyzji cofającej uprawnienia do kierowania pojazdami powinno być uzasadnione okolicznościami wyjątkowymi, winno zostać szczególnie uzasadnione w innym bowiem przypadku podważona zostałaby istota i cel zatrzymania prawa jazdy.

Wobec powyższego nie można stwierdzić zaistnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 P.p.s.a. nie wykazano bowiem, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do usunięcia skutków.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 61 § 1, § 3 i § 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.