Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 366/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: *Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 24 par 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mieczysław Górkiewicz – spr. Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Cisek Sędzia NSA Julia Szczygielska Protokolant Malwina Jaworska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 4 listopada 2009r. sprawy ze skargi D. M., M. i J. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 września 2004r. Burmistrz Gminy T. na podstawie art. 66 §1 k.p.a. zawiadomił skarżących, że złożone przez nich zażalenie, skierowane jednocześnie do Wojewody i do SKO, zostanie przekazane do właściwego SKO, gdyż Wojewoda nie ma kompetencji do rozpatrzenia tego zażalenia.

Postanowienie to skarżący zaskarżyli zażaleniem. Na jego skutek organ odwoławczy uchylił powyższe postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji, gdyż stosowanie art. 66§1 k.p.a. było bezprzedmiotowe. W postanowieniu z dnia 28 lutego 2005r. organ zawarł pouczenie, że służy na nie skarga do WSA we Wrocławiu.

Skarżący złożyli skargę do sądu administracyjnego oraz jednocześnie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przez SKO. Zaskarżonym postanowieniem organ stwierdził niedopuszczalność wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W skardze do sądu administracyjnego skarżący wnieśli o uchylenie tego postanowienia, nie zgłaszając żadnych zarzutów związanych ze stosowaniem art. 66§1 lub 134 k.p.a., lecz szereg ogólnikowych zarzutów naruszenia przez organ wielu innych przepisów procedury administracyjnej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, gdyż na wydane po rozpoznaniu zażalenia postanowienie nie przysługiwał skarżącym wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, a ponadto organ podkreślił, że przedmiotem rozpoznania nie były kwestie merytoryczne lub procesowe wskazane w skardze, a jedynie kwestia dopuszczalności wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy dotyczącej stosowania art. 66§1 k.p.a.

W toku dalszego postępowania sądowego skarżący złożyli zażalenie na zarządzenie wzywające ich do uiszczenia wpisu od skargi, kolejno wnieśli o wyłączenie od orzekania wszystkich sędziów WSA we Wrocławiu, następnie złożyli zażalenie na odmowę zwolnienia ich od kosztów sądowych w części ponad kwotę 50 zł. Ponadto uzupełnili skargę o zarzut nieważności zaskarżonego postanowienia, bowiem w jego wydaniu uczestniczyły te same osoby, co w poprzedzającym je postanowieniu organu. Kolejno skarżący złożyli pismo procesowe nie dotyczące problematyki stosowania przez organ przepisów art. 66 i 134 k.p.a. oraz dalsze pismo, w którym twierdzili, że w aktach sprawy brakuje akt administracyjnych i postanowień, chociaż akta te i postanowienia są dołączone.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

W sprawie wymagało rozstrzygnięcia, czy na postanowienie wydane w drugiej instancji przez SKO, przysługuje stronie wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Kwestię tę w sposób wyraźny regulują przepisy art. 127§3 w związku z art. 144 k.p.a. oraz art. 3§2 pkt 1 p.p.s.a, z których wynika, że wniosek taki jest niedopuszczalny, zaś stronie przysługuje wówczas skarga do sądu administracyjnego. W przypadku niedopuszczalności środka odwoławczego organ wydaje na podstawie art. 134 k.p.a. postanowienie stwierdzające istnienie tej niedopuszczalności. W omawianej sytuacji skarga na takie postanowienie była oczywiście bezzasadna. Jak trafnie podkreślił organ, w sprawie rozstrzygającej kwestię incydentalną stosowania art. 66 k.p.a., zarówno organy jak i sąd, nie mogły zajmować się szczegółowymi kwestiami procesowymi i problematyką merytoryczną naświetloną w charakterystyczny dla skarżących sposób w skardze i pismach procesowych.

Należy dodać, że organ stwierdzając niedopuszczalność wniosku nie orzekał o zasadności tego wniosku, zatem nie naruszył art. 24§1 pkt 5 k.p.a.

Dlatego i zgodnie z art. 151 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

J.T. 03.12.09r.