Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 4/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-07-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: odmówiono przyznania prawa pomocy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Renata Owczarzak po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [..] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej postanawia odmówić przyznania prawa pomocy


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy oddalił skargę M. B. na bezczynność Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej.

W dniu [...] maja 2009 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynął wniosek (formularz PPF) M. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Z wniosku wynikało, że skarżący jest osobą samotną, utrzymującą się z tytułu świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł miesięcznie. Skarżący oświadczył, że nie posiada oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.

Postanowieniem z dnia 25 maja 2009 r. referendarz sądowy oddalił wniosek skarżącego stwierdzając, iż w złożonym przez niego wniosku nie wskazano okoliczności przemawiających za udzieleniem prawa pomocy w żądanym zakresie.

Od powyższego postanowienia skarżący złożył w dniu [...] czerwca 2009 r. (data wpływu do sądu) sprzeciw, podnosząc w nim, że koszty sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata wynoszą 1000 zł a to stanowi znaczny uszczerbek dla jego budżetu.

W związku z brakiem pełnej wiedzy o sytuacji finansowej skarżącego pismem z dnia [...] czerwca 2009 r., stosownie do art. 255 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.), - zwanej dalej "p.p.s.a.", został on wezwany przez Sąd do przedłożenia w terminie 14 dni dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych dotyczących jego stanu majątkowego.

Wezwanie zostało doręczone skarżącemu dnia [...] lipca 2009 r. Na podstawie akt sprawy ustalono, że skarżący nie udzielił stosownej odpowiedzi na wezwanie Sądu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 260 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270: z późn. zm.), - zwanej dalej "p.p.s.a.", w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym.

Na wstępie należy zauważyć, iż przesłanki przyznania przez Sąd prawa pomocy osobie fizycznej określono w art. 246 § 1 p.p.s.a., zgodnie, z którym przyznanie tego przywileju następuje, gdy osoba wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Powołany przepis nie pozostawia wątpliwości, co do tego, iż inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, spoczywa na wnioskodawcy. To strona, bowiem powinna we wniosku wykazać, że istnieje przesłanka pozytywna dla przyznania prawa pomocy. Wniosek o przyznanie prawa pomocy powinien być sporządzony rzetelnie i powinny w nim się znaleźć wszelkie informacje niezbędne do oceny sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Rozstrzygnięcie Sądu w tej kwestii zależy od tego, co zostanie udowodnione przez wnioskodawcę w tym zakresie.

Z uwagi na fakt, iż oświadczenie skarżącego zawarte we wniosku okazało się niewystarczające do oceny jego rzeczywistego stanu majątkowego i jego możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego Sąd wezwał go na podstawie art. 255 p.p.s.a. do złożenia dodatkowych oświadczeń oraz przedłożenia dokumentów źródłowych dotyczących jego stanu majątkowego i dochodów.

Skarżący nie odpowiedział na wezwanie Sądu, a tym samym skarżący pomimo wezwania nie przedłożył w wyznaczonym terminie dokumentów źródłowych oraz oświadczeń potwierdzających zasadność jego wniosku.

Brak pełnej wiedzy na temat sytuacji finansowej skarżącego z powodu nienadesłania niezbędnych dokumentów, uniemożliwia zdaniem Sądu dokonanie obiektywnej wszechstronnej i właściwej oceny jego możliwości finansowych.

W świetle powyższego Sąd uznał, iż skarżący nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek lub choćby części kosztów postępowania i na podstawie art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówił przyznania prawa pomocy.