Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 218/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2022-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 1 pkt 2 i 3, art. 58 par 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 37, art. 141 par 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 1
journal: Dz.U. 2021 poz 137
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Chraniuk-Stępniak po rozpoznaniu w dniu 20 maja 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z [...]. nr [...] w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] nr [...], uznało ponaglenie M. P. za nieuzasadnione.

M. P. wniósł skargę na ww. postanowienie SKO z [...] Zakwestionował w niej wydane rozstrzygnięcie i uznał je za nieuzasadnione.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Sąd administracyjny, przed przystąpieniem do rozpoznania skargi, zobowiązany jest w pierwszej kolejności zbadać z urzędu jej dopuszczalność poprzez ustalenie, czy nie zachodzi jedna z przesłanek odrzucenia skargi, wymienionych w art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. 2022 r. poz. 329, dalej jako "p.p.s.a.").

Oceniając sprawę w tym zakresie stwierdzić należy, że skarga M. P. podlega odrzuceniu, jako niedopuszczalna.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów określają natomiast przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 p.p.s.a.

Z powołanych regulacji wynika, że kontrola sądu administracyjnego obejmuje rozstrzygnięcia organów administracji publicznej zapadłe m.in. w formie postanowienia. Art. 3 § 1 pkt 2 p.p.s.a. ogranicza jednakże kognicję sądu w tym zakresie jedynie do postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, a także postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty. Do właściwości sądów administracyjnych należy ponadto kontrola postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie (art. 3 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Wyszczególnienie wymienionych wyżej aktów jest wyczerpujące, zatem skarga wniesiona na postanowienie organu administracji publicznej wykraczające poza ten zakres przedmiotowy jest niedopuszczalna i podlegać musi odrzuceniu, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Poza zakres przedmiotowy powołanych wyżej regulacji wykracza natomiast postanowienie Kolegium zaskarżone w niniejszej sprawie. Jak wynika z art. 37 § 1-8 k.p.a., ponaglenie na niezałatwienie sprawy w terminie bądź na przewlekłość postepowania, skutkuje uruchomieniem działania nadzorczego organu wyższego stopnia. Rozpatrując ponaglenie organ wyższego stopnia ocenia, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania oraz stwierdza, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa. W przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia (jeżeli postępowanie jest niezakończone), a nadto zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości. Wniesienie ponaglenia na podstawie art. 37 k.p.a. jest nadto niezbędną przesłanką wniesienia do sądu administracyjnego skargi na bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania (art. 53 § 2b p.p.s.a.).

Postanowienie wydane na skutek rozpatrzenia ponaglenia zapada zatem w toku postępowania administracyjnego i nie rozstrzyga o istocie sprawy, ani też nie kończy postępowania. Nie przysługuje od niego także zażalenie, bowiem brak jest szczególnych unormowań wskazujących na możliwość zaskarżenia takiego postanowienia, a jak wynika z art. 141 § 1 k.p.a. zażalenie przysługuje na postanowienie tylko w przypadkach wskazanych w ustawie. Oczywiste jest nadto, że postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie jest postanowieniem wydanym w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym. W związku z powyższym na postanowienie wydane w trybie art. 37 k.p.a. nie służy skarga do sądu administracyjnego.

Podsumowując wskazać należy, że skarga M. P. na postanowienie Kolegium z 4 kwietnia 2020 r., zapadłe w wyniku rozpatrzenia ponaglenia skarżącego złożonego w trybie art. 37 k.p.a., jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Z tych względów orzeczono, jak w sentencji postanowienia.