Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 220/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2017-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: przyznano koszty nieopłaconej pomocy prawnej
Powołane przepisy: article: art. 250 w zw. z art. 258
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 3,4 21
journal: Dz.U. 2016 poz 1714
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej  pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie – Agnieszka Góra po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2017r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokat K. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. G. o wznowienie postępowania sądowego II SA/Kr 1300/13 p o s t a n a w i a przyznać na rzecz adwokata K. S., wykonującego zawód w Kancelarii Adwokackiej ul. [...], [...], od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 442,80 zł ( słownie: czterysta czterdzieści dwa złote, osiemdziesiąt groszy ) w tym 82,80 zł ( słownie: osiemdziesiąt dwa złote, osiemdziesiąt groszy ) podatku od towarów i usług, tytułem wynagrodzenia kosztów zastępstwa prawnego udzielonego z urzędu.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Referendarza Sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 14 listopada 2014r. przyznane zostało skarżącemu A. G. prawo pomocy w zakresie ustanowienia dla strony skarżącej adwokata z urzędu w sprawie skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 11 lutego 2014r. sygn. akt II SA/Kr 1300/13.

Po wystąpieniu Sądu do Okręgowej Rady Adwokackiej w [...], zarządzeniem Dziekana ORA z dnia 25 listopada 2014r. na pełnomocnika A. G. został wyznaczony adwokat K. S., wykonujący zawód w Kancelarii Adwokackiej w [...] przy ul. [...].

W dniu 30 grudnia 2014 roku adwokat K. S. sporządził skargę kasacyjną dotyczącą wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 7 października 2014r. wnosząc równocześnie o przyznanie wynagrodzenia za udzieloną skarżącej pomoc prawną, oświadczając także, iż koszty te nie zostały opłacone ani w całości ani w części. Podobny wniosek o przyznanie nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu złożono w dniu 12 kwietnia 2017r. w związku z rozprawą sądową przez WSA w Krakowie będąca wynikiem uchylenia przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyroku WSA w Krakowie z dnia 7.10.2014r. zaskarżonego rzeczoną skargą kasacyjną.

Zgodnie z art. 250 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Do kwestii ustalania wynagrodzenia za pomoc prawną w sprawie wszczętej przed dniem wejścia w życie rozporządzenia MS z dnia 3 października 2016 r., to jest przed dniem 2 listopada 2016 r. ( Dz. U. nr 1714 ), należy stosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje bowiem w niniejszej sprawie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801, dalej: rozporządzenie). Zgodnie z brzmieniem § 22 tego rozporządzenia do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się jednak przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. W niniejszej sprawie należy zatem zastosować przepisy rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (tekst jedn.: Dz. U. z 2013 r., poz. 461), bowiem skarga oraz skarga kasacyjna inicjująca postępowanie przed Sądem I i II instancji została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2016 roku.

Stosownie do treści § 18 ust. 1 pkt 1 lit c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu – stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji wynosi 240,00 zł. Stosownie zaś do § 18 ust. 1 pkt 2 b – za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej – 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1. W myśl natomiast § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, opłaty, o których mowa w ust. 1 , sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach tj. 23 %.

W związku z powyższym, na zasadzie art. 250, art. 258 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ), § 19 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu ( Dz. U. Nr 163,poz.1348 z późn. zmianami ) oraz § 18.1 pkt. 1,2 w zw. z § 2 pkt 3 cytowanego Rozporządzenia należało orzec jak w sentencji niniejszego postanowienia. Stawka podatku od towarów i usług została przyjęta na podstawie art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług ( Dz. U. Nr 54 poz. 535 z późniejszymi zmianami ).