Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1250/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2004-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędziowie Sędzia NSA Grażyna Radzicka Asesor. sąd. Edyta Podrazik (spr.) Protokolant Sekr. sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 sierpnia 2004 r. sprawy ze skargi H. i A.S. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego numer decyzji [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego oddala skargę /-/ E. Podrazik /-/ St. Małek /-/ G. Radzicka


UZASADNIENIE

Decyzją wydaną w dniu [...].04.2002 r., (a datowaną omyłkowo na [...].04.2001 r.), Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].01.2002 r., nakazującą inwestorom H. S. i A. S. rozbiórkę wiaty stalowej o długości 1880 cm, szerokości zmiennej od 348 do 270 cm, zlokalizowanej przy granicy nieruchomości nr [...] przy ul. [...] i w odległości 20 cm od granicy nieruchomości nr [...] przy ul. [...] w P. W uzasadnieniu podano, iż opisany powyżej obiekt zbudowany został w 1999 r. bez uzyskania pozwolenia na budowę, budowa przedmiotowego obiektu nie jest objęta zwolnieniem od obowiązku uzyskania pozwolenia na budowę z art. 29 ustawy Prawo budowlane, obiekt jest trwale związany z gruntem-wiata zamocowana jest na słupach, zachodzi więc obowiązek jego rozbiórki przewidziany w art. 48 ustawy Prawo budowlane.

Od powyższej decyzji skargę złożyli inwestorzy H. i A. S., domagając się jej uchylenia i podnosząc, iż przedmiotowa wiata nie jest trwale związana z gruntem, nie posiada fundamentów, ani przegród budowlanych, zadaszenie jest jedynie przedłużeniem dachu istniejącego budynku, jest to więc obiekt małej architektury, na budowę którego nie potrzeba pozwolenie na budowę.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w odpowiedzi na skargę podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się niezasadna.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z treścią art. 3 § 1 i art. 145 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega wyłącznie na ocenie ich zgodności z prawem, tj. przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej.

Organy wydające zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję z dnia [...].01.2002 r. oparły się na treści art. 48 ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane. W myśl tego przepisu istnieje obowiązek rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia. Zgodnie zaś z art. 28 powyższej ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem wyjątków przewidzianych w art. 29 i 30 ustawy. Pojęcie obiektu budowlanego, do którego odwołuje się art. 48 powyższej ustawy, zdefiniowane zostało natomiast w art. 3 pkt 1 ustawy i obejmuje trzy kategorie obiektów: budynki, budowle i obiekty małej architektury.

Z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż w 1999 r. skarżący wybudowali z kształtowników stalowych wiatę (zadaszenie) o konstrukcji stalowej, o długości 18,8 m, szerokości zmiennej od 2,7 m do 3,48 m. Wiata stanowi przedłużenie dachu budynku gospodarczo-garażowego, jej konstrukcja z jednej strony przymocowana jest poprzez wsporniki do istniejącej murowanej ściany budynku, z drugiej zaś łączy się z metalowymi słupkami ogrodzenia za pomocą słupków z odsadzką. Dach wiaty pokryty jest blachą falistą. Wiata służy jako tymczasowy magazyn materiałów budowlanych. Obiekt powyższy jest więc budowlą w rozumieniu art. 3 pkt 3 ustawy Prawo budowlane. Stwierdzić należy, iż wbrew twierdzeniom skarżących, jest on trwale związany z gruntem poprzez słupki ogrodzenia, włączone do jego konstrukcji nośnej. Okoliczność ta nie ma jednak większego znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, bowiem zarówno obiekt budowlany jak i budowla w rozumieniu ustawy, Prawo budowlane, nie musi być trwale związany z gruntem – w takiej sytuacji jest tymczasowym obiektem budowlanym z art. 3 pkt 5 ustawy. Nie mają też racji skarżący twierdząc, iż wiata stanowi obiekt małej architektury. Definicję obiektu małej architektury zawiera art. 3 pkt 4 ustawy Prawo budowlane i przedmiotowa wiata definicji tej nie odpowiada zarówno z uwagi na swoje rozmiary jak i spełnianą funkcję. Jak wskazano powyżej w myśl art. 28 ustawy roboty budowlane można rozpocząć po uzyskaniu ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Budowa wiaty wykonana przez inwestorów nie zalicza się do wyjątków zwolnionych od tego obowiązku na podstawie art. 29 i 30 Prawa budowlanego. W szczególności nie jest to przypadek z art. 29 ust. 1 pkt 5a ustawy, bowiem jak wskazano wyżej wiata jest trwale związana z gruntem, nadto istnieje od 1999 r., tj. w dacie wydawania zaskarżonej decyzji istniała od 2 lat. W przedmiotowej sprawie skarżący przed rozpoczęciem budowy nie uzyskali pozwolenia na budowę, ani nawet o pozwolenie takie nie występowali. Powyższe roboty wykonane zostały więc w warunkach samowoli budowlanej uzasadniającej zastosowanie art. 48 ustawy Prawo budowlane. Na marginesie zaznaczyć należy, że budowa tymczasowego obiektu budowlanego z art. 29 ust. 1 pkt 5a ustawy, czy obiektu małej architektury z art. 29n ust. 1 pkt 4 ustawy wymaga uprzedniego zgłoszenia właściwemu organowi nadzoru budowlanego (art. 30 ustawy Prawo budowlane). Zgłoszenia takiego skarżący także nie dokonali.

Reasumując powyższe rozważania stwierdzić należy, iż zarówno w zaskarżonej decyzji, jak i w poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].01.2002 r. prawidłowo zastosowano obowiązujące przepisy ustawy z dnia 07.07.1994 r. Prawo budowlane, a skarga nie jest zasadna.

Z wymienionych przyczyn na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z 2002 r.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1271 z 2002 r.) należało oddalić skargę.

/-/ E. Podrazik /-/ St. Małek /-/ G. Radzicka

K.B.