Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 949/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2018-03-21 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.178
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marek Kraus po rozpoznaniu w dniu 21 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej P. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 30 października 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 949/17 w sprawie ze skargi P. A. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 31 marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2011 rok postanawia: 1. odrzucić skargę kasacyjną; 2. zwrócić stronie skarżącej z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 1.000,- zł (słownie: jeden tysiąc złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 30 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w sprawie ze skargi P. A. ( dalej jako ,,Skarżący" ) uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 31 marca 2017 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach lub pochodzących ze źródeł nieujawnionych za 2011 rok.

Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że przesyłka zawierająca odpis wyroku wraz z uzasadnieniem przesłana na adres pełnomocnika strony, została awizowana 28 listopada 2017 r. i na skutek niepodjęcia w terminie doręczona w sposób zastępczy w dniu 12 grudnia 2017 r.

Przedmiotową przesyłkę pełnomocnik odebrał w placówce pocztowej w dniu w dniu 13 grudnia 2017 r. ( potwierdzenie odbioru - k. 99 akt sądowych).

Skargą kasacyjną nadaną w dniu 12 stycznia 2018 r. ( data stempla pocztowego -k. 124 akt sądowych) pełnomocnik skarżącej zaskarżył ww. wyrok.

Z pisma Poczty Polskiej z dnia 6 marca 2018 r., będącego odpowiedzią na reklamacje przesyłki zawierającej odpis wyroku z uzasadnieniem wynika, że przesyłkę powtórnie awizowano w dniu 6 grudnia 2017 r., a zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna Skarżącego podlega odrzuceniu, jako złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia.

Stosownie do art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369, dalej jako "p.p.s.a."), skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.

Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu (...).

Stosownie do art. 73 p.p.s.a w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2 (§ 1). Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (§ 4).

Z treści art. 73 § 1 i § 4 p.p.s.a. wynika zatem, że doręczenie w trybie zastępczym uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu, liczonego od dnia pierwszej nieudanej próby doręczenia, o której adresat dowiaduje się ze stosownego zawiadomienia - awizo. Od tej daty należy liczyć czternastodniowy termin do przyjęcia domniemania doręczenia pisma. Domniemanie to polega na założeniu, że adresat przesyłki zapoznał się z jej treścią ostatniego dnia tego terminu, a zatem z tą datą wiążą się również odpowiednie skutki procesowe, jak chociażby bieg terminu do złożenia środka odwoławczego (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia: 28 stycznia 2013 r. sygn. akt II FZ 1055/12, 14 lutego 2013 r. sygn. akt II FZ 36/13, 5 marca 2013 r. sygn. akt II FZ 40/13, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W piśmiennictwie i orzecznictwie sądowoadministracyjnym uznaje się, że odebranie pisma po upływie terminu, z którym wiąże się domniemanie doręczenia, nie zmienia skutków procesowych zaistniałego domniemania (por. postanowienie NSA z 16 listopada 2004 r. sygn. akt GZ 103/04, niepubl.). Również wtedy, gdy adresat odbierze przesyłkę już po 14 dniach, art. 73 p.p.s.a. w dalszym ciągu będzie miał zastosowanie, a wynikające z tego przepisu domniemanie nie przestanie odnosić skutków prawnych (por. postanowienie NSA z dnia 9 czerwca 2010 r. I FZ 188/10, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Innymi słowy, późniejsze wydanie pisma stronie na jej żądanie, mimo upływu terminu, o którym mowa w art. 73 § 3 p.p.s.a. (a zatem bezpodstawnie przetrzymywanego przez operatora pocztowego), nie obala doręczenia pisma w trybie art. 73 p.p.s.a. (por. B. Dauter [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz do art. 73, teza 2, LEX 2013).

Dlatego też fakt odebrania pisma z urzędu pocztowego przez stronę już po upływie terminu wskazanego w art. 73 § 1 p.p.s.a., potwierdzony stosownym stemplem pocztowym, nie ma wpływu na skutek określony w art. 73 § 4 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy zauważyć, że ze zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że pierwszego awizowania dokonano 28 listopada 2017 r., zatem od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i 3 p.p.s.a., z którego upływem nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (tj. 12 grudnia 2017 r.).

Mając na uwadze, że z przeprowadzonego postępowania reklamacyjnego wynika, że rzeczona przesyłka była ponownie awizowana w dniu 6 grudnia 2017 r., a zawiadomienie o złożeniu pisma zostało pozostawione w skrzynce oddawczej adresata, Sąd uznał, że doręczenie było prawnie skuteczne.

W tej sytuacji należało przyjąć, że faktyczny odbiór przesyłki w dniu 13 grudnia 2017 r. nie wywiera skutku prawnego doręczenia, bowiem jak wskazano powyżej skutek ten nastąpił z mocy prawa 12 grudnia 2017 r. (w trybie doręczenia zastępczego). Od tej więc daty rozpoczął bieg termin do złożenia skargi kasacyjnej.

Uwzględniając zatem, że odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi strony, w trybie doręczenia zastępczego – 12 grudnia 2017 r., to trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi kasacyjnej upłynął 11 stycznia 2018 r. Tymczasem pełnomocnik nadał skargę kasacyjną w dniu 12 stycznia 2018 r., tj. z przekroczeniem ww. terminu.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną. O zwrocie wpisu sądowego od skargi kasacyjnej orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 ww. ustawy.