Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SO/Wa 96/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Wymierzenie grzywny
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Orzeczono o wymierzeniu grzywny -art.55 ustawy PoPSA
Powołane przepisy: article: art. 55 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Stanisław Marek Pietras po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W. S. o wymierzenie grzywny Wójtowi Gminy K. za nieprzekazanie skargi, odpowiedzi na skargę i akt sprawy w sprawie o sygn. II SAB/Wa 471/11 ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (poz. [...] – dot. wskazania dat publikacji oraz numerów i pozycji D. Urz. Województwa Mazowieckiego, w którym opublikowano uchwały Rady Gminy K. z [...] r.) postanawia 1. wymierzyć Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 3500 zł (trzy tysiące pięćset złotych); 2. przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata P. R. kwotę 240 zł (dwieście czterdzieści złotych) oraz kwotę 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych 20/100) stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

W. S. wnioskiem z dnia [...] listopada 2011 r. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie Wójtowi Gminy K. grzywny za nieprzekazanie do Sądu w ustawowym terminie skargi z dnia [...] października 2011 r., odpowiedzi na skargę i akt sprawy w sprawie o sygn. II SAB/Wa 471/11 ze skargi W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (poz. [...] – dot. wskazania dat publikacji oraz numerów i pozycji D. Urz. Województwa [...], w którym opublikowano uchwały Rady Gminy K. z [...] r.).

W uzasadnieniu wnioskodawca zarzucił, że organ nie wypełnił obowiązku określonego w art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 21 pkt 1 ustawy z dnia 9 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, przekazania skargi i odpowiedzi na skargę z aktami sprawy w terminie 15 dni od otrzymania skargi. W. S. podkreślił, że tutejszy Sąd wielokrotnie wymierzał już wyżej wskazanemu organowi grzywny za nieprzekazywanie do Sądu w ustawowym terminie skarg wraz z kompletem dokumentów. Wskazał, iż w jego ocenie wymierzenie grzywny w niniejszej sprawie powinno mieć przede wszystkim charakter restrykcyjny, co jest także zgodne z ratio legis uregulowań ustawy o dostępie do informacji publicznej, w której tak ustalono terminy postępowania w spawach prawa dostępu do informacji publicznej oraz jego ochrony sądowej, aby jej udzielenie, odmowa, czy też kontrola sądowa następowała stosunkowo szybko, a tym samym, aby utrzymany był jej prawno – podmiotowy, gwarancyjny charakter.

W odpowiedzi na wniosek o wymierzenie grzywny Wójt Gminy K. zwrócił się do Sądu o jego oddalenie. Podkreślił, że przedmiotowa skarga została już przekazana wraz z odpowiedzią i aktami sprawy do Sądu. Dodatkowo wniósł o uwzględnienie faktu, że W. S. składa dużą ilość skarg i wniosków do organu, co paraliżuje pracę Urzędu. Podkreślił także, że działania skarżącego w postaci żądania udzielenia informacji publicznej są bezprecedensowe i są przejawem jego pieniactwa.

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 18 stycznia 2012 r. sygn. II SO/Wa 96/11, w związku z wnioskiem W. S. o przyznanie prawa pomocy, został on zwolniony od kosztów sądowych oraz przyznano mu adwokata z urzędu.

Pismem procesowym z dnia [...] lutego 2012 r. pełnomocnik wnioskodawcy, zwrócił się o zasądzenie zwroty kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty te nie zostały zapłacone zarówno w części jak i w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej P.p.s.a, skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działalność lub bezczynność są przedmiotem skargi. Organ, o którym mowa w § 1, przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia (art. 54 § 2 P.p.s.a).

Stosownie do postanowień art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6.

Jednocześnie jednak art. 21 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.) stanowi, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniu o udostępnienie informacji publicznej stosuje się, przepisy cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z tym że:

1) przekazanie akt i odpowiedzi na skargę następuje w terminie 15 dni od dnia otrzymania skargi,

2) skargę rozpatruje się w terminie 30 dni od dnia otrzymania akt wraz z odpowiedzią na skargę.

Należy zauważyć, że zawarte w art. 55 § 1 P.p.s.a. stwierdzenie "w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2, sąd (...) może orzec o wymierzeniu organowi grzywny (...)" oznacza, że wyłączną, materialnoprawną przesłanką takiego orzeczenia jest niewypełnienie obowiązków określonych w art. 54 § 2 P.p.s.a. w terminie przewidzianym w tym przepisie. Nie ma przy tym znaczenia, czy wypełnienie przez organ obowiązków z art. 54 § 2 P.p.s.a. nastąpiło, czy też nie, do czasu nałożenia grzywny. Istotnie "sąd (...) może orzec" o wymierzeniu organowi grzywny, co oznacza, że podejmując rozstrzygnięcie w tej kwestii sąd powinien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc między innymi przyczyny niewypełnienia przez organ obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., a także czas, jaki upłynął od wniesienia skargi i właśnie to, czy przed rozpatrzeniem wniosku o wymierzenie organowi grzywny organ ten obowiązek wypełnił i wyjaśnił powody niedotrzymania terminu (vide: postanowienie NSA z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt I 850/08, LEX nr 528357).

W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że skarga W. S. z dnia [...] października 2011 r. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] września 2011 r. o udostępnienie informacji publicznej (poz. [...] – dot. wskazania dat publikacji oraz numerów i pozycji D. Urz. Województwa [...], w którym opublikowano uchwały Rady Gminy K. z [...] r.) wpłynęła do organu w dniu 21 października 2011 r. pod poz. [...] (prezentata na skardze w aktach sądowych o sygn. II SAB/Wa 471/11, k-[...]). Prawidłowo zatem wnioskodawca wywodzi, iż ostatnim dniem na przekazanie tej skargi do Sądu wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi był dzień 7 listopada 2011 r. Tymczasem skarga wraz z odpowiedzią i aktami administracyjnymi została przesłana do Sądu w dniu 15 grudnia 2011 r., o czym świadczy stempel Poczty Polskiej znajdujący się na kopercie, w której przesłano powyższe dokumenty (k-[...] akt sądowych o sygn. II SAB/Wa 471/11).

Z zestawienia zatem daty wpływu skargi do organu (21 października 2011 r.), z datą przekazania skargi do Sądu (15 grudnia 2011 r.) wynika, że nie został dotrzymany 15 dniowy termin na dokonanie tej czynność, zakreślony w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, a opóźnienie w tym zakresie wyniosło ponad miesiąc. Jednocześnie przedmiotowa skarga wraz z pozostałymi dokumentami została przekazana do Sądu dopiero po otrzymaniu przez organ odpisu wniosku o wymierzenie grzywny, co nastąpiło w dniu 5 grudnia 2011 r. (dowód doręczenie organowi wezwania Sądu z dnia 1 grudnia 2011 r., k – [...] akt sprawy). Natomiast usprawiedliwiając przyczyny opóźnienia organ wskazał jedynie na dużą ilość wniosków W. S. wpływających do Urzędu Gminy w K. oraz na uporczywy charakter jego działań i pieniactwo.

Zdaniem Sądu, w niniejszej sprawie celowym jest wymierzenie grzywny. Należy organowi wskazać, że ma on obowiązek przekazywania do Sądu skarg, w terminach prawem przepisanych, niezależnie od tego jakie, w jego ocenie, intencje ma wnoszący skargę W. S. Dodatkowo należy podkreślić, iż wnioskodawca ma prawo kierować do organu wnioski o informację publiczną oraz skargi w tym zakresie, które organ jest zobowiązany rozpoznawać w terminie prawem przewidzianym.

Należy stwierdzić, że grzywnę, o której mowa w art. 55 § P.p.s.a. wymierza się w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a., tj. do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, które zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 9 lutego 2012 r. (M.P. poz. 63) w 2011 r. wynosiło 3.399,54 zł.

Biorąc zatem pod uwagę fakt ponad miesięcznego uchybienia terminu na przekazanie do Sądu skargi z aktami sprawy, wykonania powyższego obowiązku dopiero po otrzymaniu wniosku o wymierzenie grzywny, a także nieprzedstawienia przez Wójta Gminy K. usprawiedliwionych przyczyn uchybienia terminu określonego w art. 21 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zdaniem Sądu celowe jest wymierzenie organowi grzywny, we wskazanej w sentencji postanowienia wysokości.

Ze względu na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 54 § 2 P.p.s.a. oraz art. 21 cyt. ustawy o dostępie do informacji publicznej, orzekł jak w sentencji.

Na podstawie art. 250 P.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c) i w związku z § 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.), Sąd przyznał pełnomocnikowi skarżącego wynagrodzenie w wysokości 240 zł, powiększone o należny podatek od towarów i usług, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej, udzielonej z urzędu.