Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 647/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 602  ceny
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: odrzucono skargę , zwrócono wpis
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 2 pkt 6, art. 52 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: Art. 101 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak WSA Dorota Dąbek (spr.) Sędziowie WSA Tadeusz Wołek Protokolant Ewelina Knapczyk po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2013 r. na rozprawie sprawy ze skargi Sanatorium Uzdrowiskowego "A" Sp. z o.o. w W na uchwałę Rady Gminy U z dnia 30 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie dopłat do 1m³ wody i do 1m³ ścieków postanawia: I. skargę odrzucić, II. zwrócić skarżącemu kwotę 300 (trzysta) złotych tytułem wpisu uiszczonego od skargi.


UZASADNIENIE

postanowienia WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2013r.

W dniu 30 listopada 2012r. Rada Gminy U podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie dopłaty do 1 m3 wody i do 1 m3 ścieków. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.), art. 24 ust. 6 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006r. nr 123, poz. 858 z późn. zm.) oraz art. 219 ust. 1 i 4 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009r. o finansach publicznych (Dz. U. nr 157, poz. 1240 z późn. zm.).

W tym samym dniu Rada Gminy U podjęła uchwałę Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na terenie gminy U. Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001r. nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) oraz art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 czerwca 2001r. o zbiorowym zaopatrzeniu w wodę i zbiorowym odprowadzaniu ścieków (Dz. U. z 2006r. nr 123, poz. 858 z późn. zm.).

Pismem z dnia 28 stycznia 2013r. Sanatorium Uzdrowiskowe "A" sp. z o.o. w W wezwało Radę Gminy U do usunięcia naruszenia prawa poprzez uchylenie uchwały z dnia 30 listopada 2012r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na terenie gminy U.

Pismem z dnia 3 kwietnia 2013r. Przewodniczący Rady Gminy U poinformował Sanatorium Uzdrowiskowe "A" sp. z o.o. w W, że na sesji w dniu 26 marca 2013r. Rada Gminy nie znalazła podstaw prawnych do uwzględnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą z dnia 30 listopada 2012r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na terenie gminy U.

Pismem z dnia 6 maja 2013r. Sanatorium Uzdrowiskowe "A" sp. z o.o. w W wniosło skargi na uchwały Rady Gminy U z dnia 30 listopada 2012r. Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na terenie gminy U oraz Nr [...] w sprawie dopłaty do 1 m3 wody i do 1 m3 ścieków, domagając się stwierdzenia ich nieważności, względnie o stwierdzenie, że zostały wydane z naruszeniem prawa.

W odpowiedzi na skargi Wójt Gminy U wniósł o oddalenie skargi na uchwałę Nr [...] oraz o odrzucenie skargi na uchwałę Nr [...]. Uzasadniając wniosek o odrzucenie skargi na uchwałę Nr [...] Wójt Gminy U stwierdził, iż nie została ona poprzedzona wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Poza tym Wójt Gminy uważa, że strona skarżąca nie ma interesu prawnego w zaskarżeniu uchwały Nr [...], gdyż przewidziane w niej zwolnienie dotyczy grupy I odbiorców i nie ma wpływu na wysokość opłat grupy II odbiorców, do której należy strona skarżąca.

Sprawa ze skargi na uchwałę Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na terenie gminy U jest prowadzona pod sygnaturą III SA/Kr 646/13, natomiast przedmiotem niniejszego postępowania jest skarga na uchwałę Nr [...] w sprawie dopłaty do 1 m3 wody i do 1 m3 ścieków

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie.

Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013, poz. 594 z późn. zm.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Wniesienie skargi na zaskarżoną w niniejszej sprawie uchwałę winno być zatem, zgodnie z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, poprzedzone wezwaniem do usunięcia naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego. W niniejszej sprawie powyższy wymóg nie został spełniony.

Wezwanie do usunięcia naruszenia, skierowane przez skarżącego do Rady Gminy U i Wójta Gminy U pismem z dnia 28 stycznia 2013r., dotyczy wyłącznie uchwały Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na terenie gminy U. Wynika to w sposób nie budzący wątpliwości z jego treści. W komparycji wezwania, wytłuszczonym drukiem skarżący wskazał wyłącznie uchwałę Nr [...], a jedyny sformułowany w wezwaniu wniosek dotyczy uchylenia "w/w uchwały". Wniosek ten skarżący wyartykułował wyraźnie dwukrotnie, najpierw w samej komparycji wezwania, a następnie w jego pierwszym akapicie. Wbrew zatem twierdzeniom skarżącego, nie można uznać, że to wezwanie dotyczyło także uchwały Nr [...] w sprawie dopłaty do 1 m3 wody i do 1 m3 ścieków, skoro skarżący tego w wezwaniu nie wskazał. Samo odwołanie się przez skarżącego w treści uzasadnienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa uchwałą Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzenia ścieków na terenie gminy U do faktu, że Rada Gminy podjęła również uchwałę Nr [...] w sprawie dopłaty do 1 m3 wody i do 1 m3 ścieków, nie może zostać potraktowane jako objęcie wezwaniem obu uchwał. Przeczy temu wyraźna treść wezwania, formułująca wniosek tylko co do uchwały Nr [...] w sprawie zatwierdzenia taryf oraz wskazująca argumenty merytoryczne dotyczące jedynie wadliwości merytorycznej tej uchwały.

Tym samym należy uznać, iż skarżący nie poprzedził skargi wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Niewyczerpanie przez skarżącego drogi zaskarżenia uchwały organu gminy powoduje, iż skarga nie może zostać merytorycznie rozpatrzona i podlega odrzuceniu.

Ponadto zgodnie z treścią cyt. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaskarżona uchwała lub zarządzenie organu gminy musi naruszać interes prawny lub uprawnienie skarżącego. Kryterium "naruszenia interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy oznacza, że akt ten musi naruszać interes prawny skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego (por. wyrok NSA z dnia 3 czerwca 1996r., II SA 74/96, ONSA 1997, z. 2, poz. 89). W orzecznictwie przyjmuje się, że mieć interes prawny to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej (por. wyrok NSA z dnia 22 lutego 1984r., I SA 1748/83). Przyjmuje się, że w postępowaniu administracyjnym interes ten musi być wywodzony przede wszystkim z przepisów prawa materialnego, natomiast w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może być on oparty także o przepisy prawa procesowego lub ustrojowego. Ze skargą może więc wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże "związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym a aktem lub czynnością organu administracji publicznej" (B. Adamiak [w:] B. Adamiak, J. Borkowski, Postępowanie administracyjne i sądowoadministracyjne, Warszawa 2003, s. 424).

Po analizie treści skargi Sąd stwierdza, iż skarżący nie wykazał, że zaskarżona uchwała Nr [...] w sprawie dopłaty do 1 m3 wody i do 1 m3 ścieków, narusza jego interes prawny lub uprawnienie. Zaskarżona uchwała dotyczy dopłat do wody i ścieków przyznawanych przez Radę Gminy U dla grupy I odbiorców, tj. indywidualnych gospodarstw domowych. Tymczasem strona skarżąca – Sanatorium Uzdrowiskowe "A" Sp. z o.o., będąc podmiotem gospodarczym, nie należy do tej kategorii odbiorców. Zaskarżona uchwała nie dotyczy zatem interesu prawnego lub uprawnienia strony skarżącej, nie mogła ich zatem naruszyć.

Zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem obowiązek wykazania się nie tylko indywidualnym interesem prawnym lub uprawnieniem, ale także zaistniałym w dacie wnoszenia skargi naruszeniem tego interesu prawnego lub uprawnienia spoczywa na skarżącym. Musi on wykazać, że istnieje związek pomiędzy jego prawnie gwarantowaną sytuacją, a zaskarżoną uchwałą, polegający na tym, że uchwała narusza jego interes prawny lub uprawnienia (wyrok SN z dnia 7 marca 2003r., III RN 42/02, OSNP z 2004r., nr 7, poz. 114; por. też wyrok WSA w Białymstoku z dnia 9 września 2004r., II SA/Bk 364/04, Lex nr 173736). Skarżący musi zatem wykazać, w jaki sposób doszło do naruszenia jego prawem chronionego interesu lub uprawnienia (wyrok NSA z dnia 4 lutego 2005 r., OSK 1563/04, LEX nr 171196, wyrok NSA z dnia 22 lutego 2006 r., II OSK 1127/05, LEX nr 194894, wyrok NSA z dnia 7 maja 2008 r., II OSK 84/08). Interes ten powinien być bezpośredni, konkretny i realny (wyrok NSA z dnia 23 listopada 2005 r., I OSK 715/05, LEX nr 192482, por. też wyrok NSA z dnia 4 września 2001 r., II SA 1410/01, Lex nr 53376, postanowienie NSA z dnia 9 listopada 1995 r., II SA 1933/95, ONSA z 1996 r., nr 4, poz. 170). Związek pomiędzy własną, indywidualną sytuacją prawną skarżącego a zaskarżoną uchwałą musi w dacie wniesienia skargi powodować następstwo w postaci ograniczenia lub pozbawienia danego podmiotu konkretnych uprawnień lub nałożenia na niego obowiązków (wyrok NSA z dnia 7 maja 2008 r., II OSK 84/08). Zaistnienia takiej sytuacji strona skarżąca w niniejszej sprawie nie wykazała.

Wobec zatem brzmienia powołanych powyżej przepisów, tj. art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym w związku z art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy stwierdzić, że nie zostały spełnione przesłanki warunkujące skuteczne skierowanie skargi do sądu administracyjnego. Wniesienie bowiem do sądu administracyjnego skargi bez uprzedniego wyczerpania przysługującego środka zaskarżenia, tj. wymaganego przez ustawę wezwania do usunięcia naruszenia, a ponadto bez wykazania, że zaskarżona uchwała narusza interes prawny skarżącego jest niedopuszczalne i skutkuje odrzuceniem skargi, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.