Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 217/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
658
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Przyznano prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia pełnomocnika
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Monika Stępkowska - Bigiej po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku G. S. i A. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi G. S. i A. S. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju w przedmiocie rozpoznania wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji postanawia: 1) zwolnić G. S. i A. S. od kosztów sądowych, 2) ustanowić dla G. S. i A. S. adwokata z urzędu.


UZASADNIENIE

A. S. i G. S. (dalej "skarżący") wnieśli skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Ministra Infrastruktury i Rozwoju postępowania w sprawie z wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji.

Po wezwaniu do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł, skarżący w terminie

do dokonania tej czynności złożyli wniosek o przyznanie im prawa pomocy w zakresie całkowitym tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. G. S. podał, że jest niepełnosprawny w stopniu znacznym (dołączył kopię orzeczenia . z dnia [...] czerwca 2012 r.), oraz cierpi na liczne choroby współistniejące (leczy się również psychiatrycznie). Jest całkowicie niezdolny do pracy. W oświadczeniu o stanie rodzinnym majątku i dochodach podał, że mieszka w tym samym mieszkaniu co jego żona – A. S., jednak prowadzą odrębne gospodarstwo domowe (umowa majątkowa małżeńska – akt notarialny Rep. A nr [...]). Wraz z żoną są współwłaścicielami mieszkania o pow. 51,80 m2. Posiada nieruchomość rolną o pow. 0,2603 ha przeliczeniowego, której nie uprawia ze względu na zły stan zdrowia. Skarżący uzyskuje dochód w wysokości 991,22 zł netto z tytułu emerytury.

A. S. podała, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu umiarkowanym (załączyła kopię orzeczenia o stopniu niepełnosprawności nr [...]). Oświadczyła, że jest inwalidą i otrzymuje rentę inwalidzką w wysokości 569,80 zł netto. A. S. posiada gospodarstwo rolne o pow. 1,5996 ha fizycznych (0,3199 ha przeliczeniowego), którego nie jest w stanie uprawiać ze względu na niepełnosprawność. Według wykazu wydatków skarżąca na koszty utrzymania mieszkania i leki wydaje ok. 516 zł miesięcznie.

Rozpoznając przedmiotowy wniosek należy stwierdzić, że zasługuje on na uwzględnienie.

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest, stosownie do art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), ponoszenie przez stronę kosztów sądowych związanych ze swym udziałem w sprawie. Tak więc podmiot wnoszący skargę do sądu administracyjnego powinien partycypować w kosztach związanych z prowadzeniem postępowania. Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy i jest przyznawana osobom charakteryzującym się trudną sytuacją materialną. Do osób tych zaliczyć można bezrobotnych, którzy nie pobierają zasiłku lub osoby, które ze względu na okoliczności życiowe pozbawione są środków do życia bądź środki te są bardzo ograniczone i zaspakajają tylko podstawowe potrzeby. Przyznanie prawa pomocy, ma na celu zapewnienie dostępu do sądu stronie, której brak środków finansowych dostęp ten uniemożliwia.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Mając na względzie informacje podane we wniosku o przyznanie prawa pomocy uznano, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zatem istnieją przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obydwoje skarżący są osobami schorowanymi, niepełnosprawnymi. Uzyskują niskie dochody (skarżący 991,22 zł netto, skarżąca – 569,80 zł netto), które w całości przeznaczają na utrzymanie konieczne. W tej sytuacji należało uznać, że skarżący nie są w stawnie uiścić kosztów sądowych (na obecnym etapie postępowania jest to wpis w wysokości 100 zł) oraz kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika (nie mniej niż 240 zł) we własnym zakresie.

Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji postanowienia.