Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 34/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-11-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe
*Umorzono postępowanie w zakresie wniosku/postępowanie wpadkowe
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3, art. 244 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 12 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. D. i B. D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi Z. D. i B. D. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonych postępowań dotyczących budowy i rozbudowy obiektu gospodarczego - gołębnika postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r. (II SA/Wr 34/14) Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu przyznał wnioskodawcom prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

W efekcie Okręgowa Rada Adwokacka we W. zawiadomiła, że pełnomocnikiem skarżących został wyznaczony adwokat C. W..

Wyrokiem z dnia 2 lipca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu oddalił skargę w niniejszej sprawie. Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczono pełnomocnikowi skarżących w dniu 11 sierpnia 2014 r. (dowód: k. 89 akt sądowych).

Pismem nadanym przez pocztę w dniu 8 września 2014 r. pełnomocnik skarżących zawiadomił sąd, że odmówił sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej od wspomnianego wyroku i przedstawił opinię o braku podstaw do sporządzenia skargi kasacyjnej.

Natomiast pismem nadanym przez pocztę w dniu 11 września 2014 r. (k. 102-113 akt sądowych) skarżący wnieśli o wyznaczenie adwokata do sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku z dnia 2 lipca 2014 r.

Pismem z dnia 15 września 2014 r. referendarz sądowy wyjaśnił skarżącym, że skarżący mają już wyznaczonego pełnomocnika w osobie adw. C. W. i brak podstaw do ustanowienia kolejnego pełnomocnika.

Skarżący pismem nadanym przez pocztę w dniu 3 listopada 2014 r. ponowili wniosek o ustanowienie adwokata w celu sporządzenia skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

W myśl art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), ustanowienie adwokata w ramach prawa pomocy jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa. Wyznaczenia konkretnego adwokata dokonuje właściwa okręgowa rada adwokacka (art. 253 p.p.s.a.) i z tą chwilą konkretyzuje się stosunek łączący osobę, której przyznano prawo pomocy z profesjonalnym pełnomocnikiem.

W rozpoznawanej sprawie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata udzielono skarżącym postanowieniem z dnia 13 marca 2014 r., a z chwilą zgłoszenia do akt sprawy danych właściwego adwokata przyznane prawo pomocy zostało wykonane, albowiem zgodnie z art. 244 § 1 p.p.s.a. prawo pomocy obejmuje prawo do skorzystania z pomocy jednego adwokata. Jak wynika z akt sprawy przyznany skarżącym pełnomocnik podjął się działania w postępowaniu przed sądem.

W związku z tym należy powiedzieć, że pełnomocnik ustanowiony dla strony w ramach prawa pomocy powinien – stosownie do posiadanej wiedzy fachowej – ocenić, czy wniesienie skargi kasacyjnej kasacji nie byłoby oczywiście bezzasadne. Jeżeli tak, to powinien odmówić sporządzenia skargi kasacyjnej, uzasadniając swoje stanowisko przez wydanie stosownej opinii. Opinia taka stanowi skonsumowanie przyznanego stronie prawa pomocy. W takiej sytuacji strona nie może skutecznie domagać się wyznaczenia kolejnego adwokata z urzędu, bowiem przyznane jej prawo pomocy w tym zakresie zostało już skonsumowane (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt II OZ 262/05, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem sądu, w przypadku gdy strona, której przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym zwróci się z ponownym wnioskiem w zakresie węższym bądź pokrywającym się z zakresem przyznanego prawa pomocy, to postępowanie wszczęte w tym przedmiocie jest bezprzedmiotowe (postanowienia NSA: z dnia 29 sierpnia 2008 r., sygn. akt I OZ 625/08 oraz z dnia 19 października 2010 r., sygn. akt II FZ 444/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). W myśl art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe, z czym mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Niezależnie od powyższego należy wskazać, że w razie wątpliwości strona może wystąpić do Okręgowej Rady Adwokackiej we W. i przedstawić temu organowi ewentualne zastrzeżenia co do pracy pełnomocnika (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2010 r., sygn. akt II OZ 903/10, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast na skutek ewentualnych zastrzeżeń wysuwanych przez stronę skarżącą w stosunku do pracy przyznanego adwokata, sąd nie mógłby wydać ponownego rozstrzygnięcia o przyznaniu prawa pomocy w postaci ustanowienia innego pełnomocnika.

Na marginesie należy zauważyć, że skarżący swój ponowny wniosek o przyznanie adwokata złożyli w piśmie procesowym, a nie na urzędowym formularzu, jednak sąd nie wzywał do uzupełnienia braku formalnego tego wniosku, ponieważ nawet złożenie go na urzędowym formularzu nie mogłoby skutkować uwzględnieniem wniosku, a to z racji tego, że postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata w niniejszej sprawie było bezprzedmiotowe.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na postawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 244 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.