Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 2336/22
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia

SENTENCJA

Dnia 10 listopada 2022 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Paweł Miładowski, , , po rozpoznaniu w dniu 10 listopada 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku J. W. i H. R. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia organu I instancji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. W. i H. R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 1319/21 w sprawie ze skargi H. R. i J. W. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 23 września 2021 r., nr 848/2021 w przedmiocie nakazu przedłożenia ekspertyzy technicznej postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 16 lutego 2022 r., sygn. akt II SA/Kr 1319/21, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę na zaskarżone postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "WINB", w Krakowie, którym utrzymano w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zwanego dalej "PINB", w Limanowej, o zobowiązaniu skarżących do sporządzenia i przedłożenia, w terminie do dnia 31 sierpnia 2021 r., ekspertyzy technicznej obiektu budowlanego – wiaty na zwierzęta, zlokalizowanej na działce nr [...] położonej w miejscowości Jodłownik, określającej w sposób jednoznaczny:

- stan techniczny elementów konstrukcyjnych obiektu budowlanego,

- propozycje rozwiązań ujawnionych wad i nieprawidłowości (a w przypadku braku możliwości ich wyeliminowania, propozycje zastosowania alternatywnych rozwiązań), celem doprowadzenia ww. obiektu budowlanego – wiaty na zwierzęta do stanu zgodnego z przepisami prawa i zasadami wiedzy technicznej, w szczególności do stanu umożliwiającego bezpieczne jego użytkowanie, niezagrażające życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowiska.

Skargę kasacyjną od ww. wyroku wnieśli skarżący, zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania postanowień organów obu instancji. W uzasadnieniu tego wniosku wskazał, że jedną z przesłanek wstrzymania danego aktu lub czynności jest niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, przy czym ustalenie, czy grożąca szkoda jest szkodą znaczną jest możliwe tylko w oparciu o okoliczności konkretnej sprawy. O znacznej szkodzie można mówić wówczas, kiedy rozmiar szkody wywołanej wykonaniem zaskarżonego aktu administracyjnego jest większy niż zwykłe skutki wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju, a oceniając rozmiar ewentualnej szkody należy uwzględnić okoliczności obiektywne i subiektywne – indywidualne dotyczące strony. Przesłanka spowodowania trudnych do odwrócenia skutków obejmuje taką materię, którą niełatwo jest zmienić w razie wykonania aktu. Zatem musi być także rozważana w kontekście specyfiki aktu administracyjnego, którego dotyczy wniosek o wstrzymanie. W niniejszym przypadku wykonanie przez skarżących ekspertyzy technicznej doprowadzi do sytuacji, że skarżący zostaną narażeni na konieczność poniesienia kosztów jej sporządzenia, które ze względu na specjalistyczną materię są bardzo duże. W przypadku uwzględnienia przedmiotowej skargi kasacyjnej, skarżący nie uzyskają od wydzierżawiającego zwrotu poniesionych przez siebie kosztów sporządzenia ekspertyzy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie podlega uwzględnieniu.

W pierwszej kolejności wskazania wymaga, że w postępowaniu kasacyjnym, wszczętym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku oddalającego skargę, dopuszczalne jest wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", w związku z art. 193 tej ustawy (por. uchwała NSA z 16 kwietnia 2007 r., I GPS 1/07). W związku z treścią art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658) w okolicznościach tej sprawy ww. uchwała pozostaje aktualna, ponieważ nie zaistniały w tej sprawie skutki prawne, o jakich mowa w art. 61 § 6 p.p.s.a. (dotychczas nie doszło do wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia).

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżanego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z konstrukcji powyższego przepisu wynika, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania przesłanek zawartych w cytowanym przepisie, zaś sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli jest spełniona ustawowa przesłanka określona jako potencjalna możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdy akt lub czynność zostanie wykonana.

W niniejszej sprawie wniosek o wstrzymanie wykonania postanowień organów obu instancji został zaś oparty na argumentacji, która była już przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego w odniesieniu do formułowanego na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia (patrz: postanowienie NSA z 10 listopada 2022 r., sygn. akt II OZ 647/22). A mianowicie, na aktualnym etapie postępowania argumentacja skarżących także opiera się na podstawach związanych ze skutkami finansowymi, a związanymi z kosztami sporządzenia ekspertyzy technicznej. Jednak w dalszym ciągu skarżący nie wskazali, jaki będzie koszt tej ekspertyzy, i jak ten koszt ma się do ich sytuacji finansowej. Dlatego przedmiotowy wniosek pozbawiony jest usprawiedliwionych podstaw, ale także i z tej przyczyny, że ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego przez Sąd Administracyjny zaskarżonego postanowienia organu administracji publicznej będzie stanowiło podstawę do domagania się odszkodowania przez skarżących od organu, który wydał wadliwe orzeczenie (patrz: art. 417 i nast. Kodeksu cywilnego), a nie – jak wskazują skarżący – od wydzierżawiającego przedmiot postępowania.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w postanowieniu.