Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 822/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-12-30 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 3,  art. 220 par. 3 i  art. 230
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Strzebinczyk po rozpoznaniu w dniu 30 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Wydziale III sprawy ze skargi R.K. na decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., z dnia [...] września 2014 r., nr [...], w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na rok 2011, postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] listopada 2014 r. pod nieobecność pod adresem wskazanym do doręczeń R.K., skarżącego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu oznaczoną w sentencji postanowienia decyzję Dyrektora D. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa we W., jego dorosłemu domownikowi, D.K. doręczono wezwanie do uiszczenia w terminie siedmiu dni od daty otrzymania tego pisma należnego wpisu sądowego od skargi. Wezwanie to zawierało pouczenie, stosownie do którego niewykonanie doręczonego wezwania w terminie stanowi podstawę do odrzucenia skargi.

Z akt sprawy wynika, że opłata sądowa od skargi nie została uiszczona.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Na podstawie art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity w Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej powoływana, w skrócie, jako p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 tej samej ustawy). Natomiast po myśli art. 220 § 3 powołanej ustawy procesowej skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.

Zgodnie z art. 72 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było – administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Z akt sprawy wynika, iż przesyłkę zawierającą wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego odebrał dorosły domownik strony skarżącej i dlatego doręczenie wezwania, które nastąpiło w dniu [...] listopada 2014 r., należy uznać za skuteczne.

Stosownie do art. 83 § 1 i 2 p.p.s.a. terminy oblicza się według przepisów prawa cywilnego, to jest regulacji zawartej w art. 110 -115 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (tekst jednolity w Dz. U. z 2014 poz. 121), przy czym jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Po myśli przepisu art. 111 § 1 i 2 Kodeksu cywilnego, termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, natomiast jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Termin do uiszczenia wpisu sądowego od skargi rozpoczynał zatem bieg w sprawie w dniu [...] listopada 2014 r. i kończył się z upływem dnia [...] grudnia 2014 r. ([...]).

Z akt sprawy wynika, iż strona skarżąca nie uiściła należnej opłaty sądowej od skargi, mimo iż stosowne wezwanie doręczono jej w dniu [...] listopada 2014 r., natomiast termin do uiszczenia tej opłaty upłynął w dniu[...] grudnia 2014 r. W sprawie zaistniała zatem określona w art. 220 § 3 p.p.s.a. przesłanka odrzucenia skargi.

Z tych względów Sąd, na podstawie wyżej powołanych przepisów prawa oraz art.58 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.