Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 571/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-12-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Halina Jakubiec po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. H. Przedsiębiorstwo Handlowo Usługowe "A" o wstrzymanie zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 kwietnia 2009r. znak [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiąc listopad 2004r. p o s t a n a w i a wstrzymać w całości wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. H. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą Przedsiębiorstwo Handlowo – Usługowe "A" w skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 15 kwietnia 2009r. znak [...] utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej z dnia [...] 2008r. Nr [...] określającą mu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym za listopad 2004r. w kwocie 550.605 zł. - zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania tej decyzji.

Uzasadnił wniosek w ten sposób, że zaskarżona decyzja jest jedną

z dziewięciu decyzji tego organu wydanych w dniu 15.04.2009r., a określających łącznie zobowiązanie podatkowe na kwotę 8.328.716,00 zł. Wniosek jest zasadny ze względu na uzasadniony ważny interes podatnika i interes publiczny tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia podatnikowi znacznych i niemożliwych do odwrócenia szkód przy już bardzo trudnej sytuacji finansowej, co obrazują zeznania i deklaracje podatkowe. W tym stanie rzeczy wykonanie w/w decyzji uniemożliwi normalne funkcjonowanie firmy i oznaczać będzie konieczność postawienia przedsiębiorstwa podatnika w stan upadłości lub likwidację prowadzonej przez niego działalności. W konsekwencji tego skarżący będzie zmuszony do rozwiązania umów o pracę z zatrudnionymi u siebie osobami, co bez wątpienia pozostaje w sprzeczności z szeroko rozumianym interesem publicznym. Niewątpliwie zaprzestanie wykonywania działalności gospodarczej wpłynie negatywnie na sytuację kontrahentów współpracujących z firmą podatnika. Wyegzekwowanie tak dużych kwot przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy, nie tylko sprawi, że podatnik pozbawiony będzie środków egzystencji, lecz również narazi na odpowiedzialność odszkodowawczą Skarbu Państwa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek M. H. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie.

Z przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – p.p.s.a ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) wynika,

iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu przez sąd może nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, o ile skarżący w uzasadnieniu wniosku

wskaże okoliczności, które w jego ocenie uzasadniają przyjęcie, że wykonanie aktu może spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki.

Wskazane wyżej przesłanki należy wiązać z sytuacją gdy zaskarżony do sądu akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony.

Istotne jest przy tym, że wykazanie istnienia przedmiotowych przesłanek spoczywa na stronie, która w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winna uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na możliwość niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie skarżący w sposób wystarczający uprawdopodobnił występowanie tych przesłanek.

Po pierwsze nie można tracić z pola widzenia, że M. H. zaskarżył do Sądu dziewięć decyzji Dyrektora Izby Celnej, które łącznie określiły zobowiązanie skarżącego na kwotę 8.328.716,00 zł. W każdej ze skarg na te decyzje złożył wniosek o wstrzymanie wykonania. Kwota łącznego zobowiązania w świetle wykazanego we wniosku statusu majątkowego i kondycji finansowej skarżącego (znanej też Sądowi z urzędu) uzasadnia w istocie stwierdzenie, że uregulowanie przez niego wynikającego z decyzji zobowiązania mogłoby spowodować trudne do odwrócenia skutki. Mianowicie, z ustaleń poczynionych na podstawie dokumentacji złożonej przez skarżącego w związku z ubieganiem się w niniejszej sprawie

o prawo pomocy wynika, że pomimo, iż skarżący wraz z żoną osiągają miesięcznie dochody w wysokości ok. 5.500 zł, to są obciążeni w wysokim stopniu zobowiązaniami kredytowymi (miesięcznie ok. 12.000 zł) wynikającymi z umów kredytowych zawartych również w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zobowiązania te pokrywają z dostępnych im debetów i kart kredytowych, co samo przez się nasuwa wniosek, iż sytuacja materialna skarżącego jest już na tyle trudna, iż dodatkowa natychmiastowa spłata zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji mogłaby pogłębić sytuacją materialną skarżącego, co niewątpliwie wiązałoby się

z obniżeniem jego zdolności kredytowej i wiarygodności wobec kontrahentów.

Dodatkowo należy wskazać, iż w niniejszej sprawie ze względu na okoliczności pozostawania w trudnej sytuacji materialnej skarżący uzyskał prawo pomocy poprzez zwolnienie go z ponoszenia kosztów sądowych w zakresie częściowym tj. w ¾ części.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł o wstrzymaniu wykonania

w całości zaskarżonej przez M. H. decyzji.