Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1626/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-12-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Odpady
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Środowiska
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 79b ust 2 pkt 5
journal: Dz.U. 2010 nr 185 poz 1243
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach - tekst jednolity.
article: art 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Wójcik, Sędziowie Sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska, Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi R. L. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej - oddala skargę -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2011r. znak: [...] Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska [...] wymierzył R. L. właścicielowi F. administracyjną karę pieniężną w wysokości 10 000 zł, za prowadzenie działalności w zakresie zbierania, transportu i odzysku odpadów bez wymaganego zezwolenia.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że w wyniku kontroli przeprowadzonej w F., której właścicielem jest R. L., stwierdzono, że działalność polegająca na zbieraniu i skupie odpadów prowadzona była bez zezwolenia. Zezwolenie Starosty [...] z dnia [...] maja 2005r. w zakresie zbierania i transportu odpadów wygasło z dniem 31 grudnia 2009r. i od tego czasu działalność prowadzona była bez zezwolenia. W związku z tym na podstawie art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach wymierzono karę pieniężną właścicielowi firmy.

Od powyższej decyzji odwołał się R. L., który podniósł, że brak zezwolenie nie wynikał z jego winy, ponieważ wcześniej złożył podanie do Burmistrza Miasta K. o przedłużenie umowy dzierżawy terenu, na którym prowadzona była działalność F., lecz z niezrozumiałych powodów dzierżawa nie została przedłużona.

Po rozpatrzeniu sprawy w trybie odwoławczym Główny Inspektor Ochrony Środowiska decyzją z dnia [...] sierpnia 2011 r, znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska [...] z dnia [...] lutego 2011 r.

W uzasadnieniu decyzji Główny Inspektor Ochrony Środowiska podał, że zgodnie z przepisem art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach podmiot, który prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości 10.000 zł.

Organ centralny stwierdził, że po dniu 31 grudnia 2009r. R. L. prowadził działalności w zakresie zbierania, transportu i odzysku odpadów bez wymaganego zezwolenia i w związku z tym wymierzona została stosowna kara pieniężna.

Na powyższą decyzję Głównego Inspektora Ochrony Środowiska, R. L. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Skarżący zwrócił się o ponowne rozpatrzenie sprawy i wzięcie pod uwagę faktu, że do otrzymania decyzji na zbieranie odpadów konieczne jest posiadanie prawa do dysponowania terenem, na którym ma być prowadzona działalność. Skarżący podkreślił, że w odpowiednim czasie wystąpił do Burmistrza Miasta K. o przedłużenie umowy dzierżawy i uważał, że umowa zostanie przedłużona.

W czasie oczekiwania na przedłużenie umowy poczynił duże nakłady na działalność polegającą na skupie odpadów i zaprzestanie działalności mogłoby doprowadzić do bankructwa firmy.

Ponadto skarżący podniósł, że poprzednie zezwolenie Starosty [...] na zbieranie i transport odpadów powinno zostać wydane na dłuższy okres niż trzy i pół roku.

Skarżący podkreślił, że jego działania nie były spowodowane złą wolą tylko chęcią ratowania firmy przed bankructwem.

W odpowiedzi na skargę organ centralny powtórzył argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153, poz, 1270 ze zm.), nie jest związany zarzutami i granicami skargi.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanego wyżej kryterium zgodności z prawem stwierdzić należy, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Na wstępie trzeba podkreślić, że orzekające w sprawie organy obu instancji prawidłowo zastosowały przepisy ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (tj. Dz.U. z 201 Or. Nr 185 poz. 1243 ze zmianami).

Podczas kontroli przeprowadzonej w dniach 26 października 2010r., 16 listopada 201Or. i w dniu 10 stycznia 2011 r. przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska stwierdzono, że w F., której właścicielem jest R. L., działalność polegająca na zbieraniu i skupie odpadów prowadzona była bez zezwolenia. Zezwolenie Starosty [...] z dnia [...] maja 2005r. w zakresie zbierania i transportu odpadów wygasło z dniem 31 grudnia 2009r. i od tego czasu działalność prowadzona była bez zezwolenia.

W związku z tym na podstawie art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach zasadnie wymierzono karę pieniężną właścicielowi firmy.

Okoliczność, że działalność ta prowadzona była bez wymaganego zezwolenia nie jest kwestionowana przez skarżącego.

Zgodnie z przepisem art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach podmiot, który prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości 10.000 zł.

Sąd stwierdza, że w niniejszej sprawie prowadzący działalność polegającą na zbieraniu i skupie odpadów po dniu 31 grudnia 2009r. nie posiadał stosownego zezwolenia. Stąd zasadne było wymierzenie kary pieniężnej.

W realiach niniejszej sprawy nie ma przy tym znaczenia, że ukarany podmiot nie zanieczyścił środowiska naturalnego oraz, z jakich powodów nie uzyskał zezwolenia.

Należy podkreślić, że podmiot, który nosi się z zamiarem prowadzenia działalności polegającej na zbieraniu odpadów, najpierw powinien uzyskać wymaganą przepisami prawa decyzję - zezwolenie na zbieranie odpadów, a dopiero następnie prowadzić działalność. Takiej kolejności działania niewątpliwie należy wymagać od przedsiębiorcy, który profesjonalnie zajmuje się odbiorem, skupem, zbieraniem odpadów. Nie zaś działania odwrotnego, polegającego na rozpoczęciu zbierania odpadów i w trakcie prowadzenia tego rodzaju działalności ubiegania się o uzyskanie przedłużenia dzierżawy i zezwolenia na zbieranie odpadów.

Podkreślić także trzeba, że przepis art. 79b ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach stanowi jednoznacznie, że podmiot, który prowadzi działalność w zakresie zbierania, transportu, odzysku lub unieszkodliwiania odpadów bez wymaganego zezwolenia lub z naruszeniem jego warunków, podlega karze pieniężnej w wysokości 10.000 zł. Wysokość kary jest zatem ściśle określona i nie podlega uznaniu organu administracji.

Reasumując, Sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja nie jest obarczona wadami, które wywołałyby konieczność wyeliminowania jej z obrotu prawnego.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.