Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1993/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6117 Odpowiedzialność podatkowa osób trzecich, ulgi płatnicze (umorzenie, odroczenie, rozłożenie na raty itp.)
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Podatek dochodowy od osób fizycznych
Ulgi podatkowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zwrócono skargę kasacyjną do WSA w celu usunięcia dostrzeżonych braków
Powołane przepisy: article: art. 36, art. 49 § 1, art. 175 § 1, art. 180
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 27 lipca 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej E. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 kwietnia 2016 r., sygn. akt I SA/Bk 1325/15 w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby skarbowej w Białymstoku z dnia 15 października 2015 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości z 2012 rok postanawia: zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 13 kwietnia 2016 r. o sygn. I SA/Bk 1325/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę E. K. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 15 października 2015 r. w przedmiocie umorzenia zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych z tytułu sprzedaży nieruchomości za 2012 rok. Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiodła skarżąca.

W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w aktach sprawy brak jest pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że podpisany pod skargą kasacyjną radca prawny został umocowany do dokonania tej czynności procesowej. Z udzielonego na rozprawie w dniu 13 kwietnia 2013 r. pełnomocnictwa nie wynika, jaki jest zakres udzielonego pełnomocnictwa, a w szczególności, czy wymieniony w nim radca prawny jest uprawniony do reprezentowania skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, a co najmniej do sporządzenia skargi kasacyjnej w sprawie.

Skoro według art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.) w zakresie "sporządzenia skargi kasacyjnej" obowiązuje tzw. przymus radcowsko-adwokacki, pełnomocnik strony dokonujący tej czynności procesowej musi posiadać umocowanie ją obejmujące, na co brak w sprawie potwierdzenia. Należy przy tym zauważyć, że udzielone pełnomocnictwo w żaden sposób nie precyzuje zakresu umocowania pełnomocnika. Tymczasem w art. 36 p.p.s.a. przewidziano trzy rodzaje pełnomocnictw uprawniających pełnomocnika do występowania w imieniu strony w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Najszersze z nich, pełnomocnictwo ogólne obejmuje, stosownie do art. 36 pkt 1 p.p.s.a. prowadzenie spraw przed sądami administracyjnymi. Treść pełnomocnictwa powinna precyzyjnie określać sąd, przed którym pełnomocnik jest umocowany do działania.

Brak skargi kasacyjnej we wskazanym zakresie należy uzupełnić w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. w celu wykazania, czy działający za stronę pełnomocnik jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie czynności, które nie są objęte udzielonym pełnomocnictwem - w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu strony skargi kasacyjnej. Mając na uwadze powyższe okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 180 p.p.s.a., postanowił zwrócić skargę kasacyjną Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Białymstoku w celu uzupełnienia dostrzeżonych braków.