Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 525/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2010-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 63 ust. 1, 2, 3 i 4, art. 64 ust. 1, art. 65 ust. 3, art. 173 ust.1 pkt 2, art. 80 ust. 2, art. 66 ust. 1 pkt 15, art. 74 ust. 3
journal: Dz.U. 2008 nr 199 poz 1227
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 3 ust. 1 pkt 20
journal: Dz.U. 2004 nr 257 poz 2573
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r.w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na  środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na  środowisko

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie: Sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędzia NSA Jan Jędrkowiak (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Marta Sankiewicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. sprawy ze skargi J. M. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 10 maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 23 lutego 2010 r., wydanym na podstawie art. 63 ust. 1 i 4 w zw. z art. 68 ust. 2, art. 64 ust. 1 i art. 65 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm. – dalej jako ustawa), Prezydent Miasta w postępowaniu wszczętym na wniosek A Spółki z o.o. w W. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięcia polegającego na budowie przetwarzania celulozy w G. przy ul. M. [...] na działce nr [...] obręb [...] w zakresie przewidzianym art. 66 ustawy oraz wskazał elementy wymagające szczegółowej analizy w raporcie.

W uzasadnieniu postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że na podstawie informacji o planowanym przedsięwzięciu ustalono, że:

– planowane przedsięwzięcie zlokalizowane jest w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowy mieszkaniowej, planowana budowa zwłaszcza w fazie eksploatacji może skutkować znacznym oddziaływaniem na granicy funkcji ochronnej,

– na terenie przewidzianym pod inwestycję występują płytko zalegające wody gruntowe, których poziom regulowany jest istniejącym układem melioracyjnym, na terenie mogą występować stare niezinwentaryzowane drenaże, których przerwanie grozi podtopieniem terenów przeznaczonym pod zabudowę,

– teren położony jest w zlewni rzeki R. zasilającej ujęcie wody powierzchniowej "S.",

– planowane przedsięwzięcie może pośrednio oddziaływać na siedliska oraz gatunki chronione w obszarach mających znaczenie dla wspólnoty: "D., "J.", jak również w rezerwacie przyrody "D.",

– planowane przedsięwzięcie może zanieczyścić wody powierzchniowe i podziemne, zakłócić stosunki gruntowo-wodne,

– na terenie objętym przedsięwzięciem obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego K.; przedmiotowe przedsięwzięcie nie jest sprzeczne z ustaleniami planu.

Organ pierwszej instancji podniósł, że ww. postanowienie wydał z uwagi na skalę i usytuowanie przedsięwzięcia oraz możliwe negatywne oddziaływanie inwestycji na środowisko, a także biorąc pod uwagę opinie Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego.

W zażaleniu na powyższe postanowienie J. M. i M. W. wskazały, że nie wskazuje ono obowiązków inwestora w zakresie wymogu przeprowadzenia ponownych analiz obciążeń dla środowiska po wprowadzeniu ograniczeń emisji odpadów do atmosfery, wody i gruntu oraz wymogu przeprowadzenia analiz możliwości wyeliminowania wszelkich czynników szkodliwych dla zdrowi i życia ludzi z całkowitym wyeliminowaniem emitowanych odorów w kontekście szkoły podstawowej odległej o 800 metrów. Ponadto w ocenie autorów zażalenia postanowienie przerzuca na inwestora spoczywający na organie obowiązek przeprowadzenia analizy konfliktów społecznych związanych z planowaną realizacją przedsięwzięcia, narusza przepis ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej jako k.p.a.) oraz przedwcześnie stwierdza zgodność z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Zdaniem żalących się zgodność przedsięwzięcia z planem można będzie stwierdzić po przeprowadzeniu analizy przyjętej technologii Zakładu z zapisem pkt 11 karty terenu 009 planu miejscowego.

Postanowieniem z dnia 10 maja 2010 r., wydanym na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 63 ust. 1 i 4 w zw. z art. 68 ust. 2, art. 64 ust. 1, art. 65 ustawy, Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podniosło, że zarzuty stron, zawarte w zażaleniu, są przedwczesne. Postępowanie, w którym wydano zaskarżone postanowienie, dotyczy jedynie stwierdzenia obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oraz wskazuje na elementy, które wymagają szczegółowej analizy w raporcie. Zakres raportu, wskazany zaskarżonym postanowieniu, obejmuje również podniesione w zażaleniu kwestie. Przeprowadzenie analizy możliwych konfliktów społecznych jest zaś obowiązkiem inwestora, zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 15 ustawy. Odnośnie zarzutu przedwczesnego stwierdzenia braku sprzeczności planowanego przedsięwzięcia z planem miejscowym Kolegium podniosło, że planowane zamierzenie jest zgodne z ustaleniami planu, a organ miał prawo to potwierdzić. To czy planowane przedsięwzięcie jest inwestycją stwarzającą zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, będzie można dopiero ocenić i stwierdzić właśnie na podstawie sporządzonego raportu o oddziaływaniu na środowisko, obowiązek sporządzenia którego stwierdza zaskarżone postanowienie. Kolegium wskazało, że zaskarżone postanowienie stanowi dopiero pierwszy etap szeroko rozumianego procesu inwestycyjnego, wyznacza ogólne kierunki i poprzedza wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

W skardze na powyższe postanowienie J. M. i M. W. zarzuciły zaskarżonemu postanowieniu rażące naruszenie konstytucyjnego prawa ochrony własności i innych praw rzeczowych nabytych przez osoby skarżące względem posiadanych przez nie nieruchomości położonych w dzielnicy G. w części dotyczącej obrębu S. i K. w ten sposób, że przez wydanie zaskarżonego postanowienia nastąpiło naruszenie przepisów ochrony środowiska polegające na nieuwzględnieniu w przedmiotowym raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko kwestii wymienionych w zażaleniu na postanowienie organu pierwszej instancji. Wskazały na bezzasadność twierdzenia Kolegium o przedwczesności żądania danych, gdyż nie znalazły się one w rozszerzonym zakresie rozstrzygnięcia zawartego w postanowieniu organu pierwszej instancji. Skarżące wniosły o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz o zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu skargi podniosły, że odmówiono im konstytucyjnego prawa ochrony własności oraz praw nabytych, gdyż planowane przedsięwzięcie będzie znacząco oddziaływać na środowisko pogarszając warunki życia i obniżając wartość nabytych mieszkań i nieruchomości. Wskazały również, że odmówiono im czynnego udziału w postępowaniu administracyjnym przed Kolegium, co spowodowało, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko nie odniósł się do rozwiązań zmniejszających emisję m.in. pyłów, hałasu, odoru, jak również nie uwzględnił danych umożliwiających ocenę zagrożeń poważną awarią przemysłową oraz pominął ochronę szkoły przed negatywnym wpływem zakładu, a także ocenę medyczną wpływu drobnych pyłów zawieszonych przy długotrwałym oddziaływaniu na płuca mieszkańców i ograniczenia marnotrawstwa wody pobieranej z chronionych art. 32 ustawy – Prawo wodne ujęć głębinowych.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację oraz stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wskazało ponadto, że zaskarżone postanowienie w żaden sposób nie wpływa na sposób korzystania przez skarżące z ich nieruchomości, jak tez nie narusza ich praw do nieruchomości. Wskazany w postanowieniu organu pierwszej instancji zakres raportu obejmuje również kwestie analizy obciążeń dla środowiska w różnych wariantach z określeniem oddziaływania na znajdujące się w otoczeniu obiekty. To, czy planowana inwestycja będzie znacząco oddziaływać na środowisko, którego obowiązek sporządzenia nałożył na inwestora postanowieniem organ pierwszej instancji.

Na rozprawie w dniu 7 października 2010 r. skarżąca J. M., popierając skargę, oświadczyła, że organ nie wykorzystał dobrodziejstwa art. 68. Potwierdza to sporządzony raport i wydana decyzja środowiskowa, która został zaskarżona do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Podkreśliła, że zakład zlokalizowany jest nad głównym zbiornikiem wód podziemnych i w zlewni rzeki R. Skarżąca M. W. podniosła, że chodzi o budowę w centrum miasta zakładu chemicznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tym organami a organami administracji rządowej. Kontrola administracji publicznej wykonywana przez sądy administracyjne, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) , sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub części, gdy stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Skarga wniesiona w rozpoznawanej sprawie dotyczyła postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, mocą którego utrzymane zostało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia polegającego na budowie zakładu przetwarzania celulozy w G. przy ul. M. [...] na działce nr [...].

Skarga nie była zasadna, albowiem zaskarżone postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem.

W myśl art. 63 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnieniu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. Nr 199, poz. 1227 ze zm. - zwanej dalej ustawą), obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, uwzględniając łącznie następujące uwarunkowania:

1) rodzaj i charakterystykę przedsięwzięcia, z uwzględnieniem:

a) skali przedsięwzięcia i wielkości zajmowanego terenu oraz ich wzajemnych proporcji,

b) powiązań z innymi przedsięwzięciami, w szczególności kumulowania się oddziaływań przedsięwzięć znajdujących się na obszarze, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie,

c) wykorzystywania zasobów naturalnych,

d) emisji i występowania innych uciążliwości,

e) ryzyka wystąpienia poważnej awarii, przy uwzględnieniu używanych substancji i stosowanych technologii;

2) usytuowanie przedsięwzięcia, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska, w szczególności przy istniejącym użytkowaniu terenu, zdolności samooczyszczania się środowiska i odnawiania się zasobów naturalnych, walorów przyrodniczych i krajobrazowych oraz uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego - uwzględniające:

a) obszary wodno-błotne oraz inne obszary o płytkim zaleganiu wód podziemnych,

b) obszary wybrzeży,

c) obszary górskie lub leśne,

d) obszary objęte ochroną, w tym strefy ochronne ujęć wód i obszary ochronne zbiorników wód śródlądowych,

e) obszary wymagające specjalnej ochrony ze względu na występowanie gatunków roślin i zwierząt lub ich siedlisk lub siedlisk przyrodniczych objętych ochroną, w tym obszary Natura 2000 oraz pozostałe formy ochrony przyrody,

f) obszary, na których standardy jakości środowiska zostały przekroczone,

g) obszary o krajobrazie mającym znaczenie historyczne, kulturowe lub archeologiczne,

h) gęstość zaludnienia,

i) obszary przylegające do jezior,

j) uzdrowiska i obszary ochrony uzdrowiskowej;

3) rodzaj i skalę możliwego oddziaływania rozważanego w odniesieniu do uwarunkowań wymienionych w pkt 1 i 2, wynikające z:

a) zasięgu oddziaływania - obszaru geograficznego i liczby ludności, na którą przedsięwzięcie może oddziaływać,

b) transgranicznego charakteru oddziaływania przedsięwzięcia na poszczególne elementy przyrodnicze,

c) wielkości i złożoności oddziaływania, z uwzględnieniem obciążenia istniejącej infrastruktury technicznej,

d) prawdopodobieństwa oddziaływania,

e) czasu trwania, częstotliwości i odwracalności oddziaływania.

Stosownie do treści art. 63 ust. 2 ustawy, postanowienie wydaje się również, jeżeli organ nie stwierdzi potrzeby przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. W myśl art. 63 ust. 3 ustawy obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko stwierdza się obligatoryjnie, jeżeli możliwość realizacji przedsięwzięcia, o którym mowa w ust. 1, jest uzależniona od ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska. Zgodnie zaś z treścią art. 63 ust. 4 ustawy w postanowieniu, o którym mowa w ust. 1, organ określa jednocześnie zakres raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. W tym przypadku stosuje się przepisy art. 68.

Jednocześnie z art. 64 ust. 1 ustawy wynika, że postanowienia, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, wydaje się po zasięgnięciu opinii:

1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska;

2) organu, o którym mowa w art. 78, w przypadku przedsięwzięć wymagających decyzji, o których mowa wart. 72 ust. 1 pkt 1-3, 10, 11, 13 i 15.

Zgodnie z art. 65 ust. 3 ustawy uzasadnienia postanowień, o których mowa w art. 63 ust. 1 i 2, niezależnie od wymagań wynikających z Kodeksu postępowania administracyjnego, powinny zawierać informacje o uwarunkowaniach, o których mowa w art. 63 ust. 1, uwzględnionych przy wydawaniu postanowień.

Wydane w sprawie postanowienie Prezydenta Miasta, w którym organ ten stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia spełnia wymogi wynikające z przytoczonych powyżej przepisów ustawy. W postanowieniu tym organ pierwszej instancji odniósł się do kwestii o których mowa w art. 63 ust. 1 ustawy, a które stosownie do art. 65 ust. 3, winny być uwzględnione w uzasadnieniu postanowienia.

Organy obu instancji prawidłowo zaliczyły przedmiotowe przedsięwzięcie do przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu art. 74 ust. 1 pkt 2 ustawy, albowiem zgodnie z art. 173 ust.1 pkt 2 ustawy do czasu wydania przepisów wykonawczych, za takie przedsięwzięcia uważa się określone w dotychczasowych przepisach przedsięwzięcia mogące znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko może być stwierdzony. Do takich przedsięwzięć zaliczone zostały instalacje do przetwarzania celulozy, co wynika z § 3 ust. 1 pkt 20 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz.U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Umożliwiało to organowi pierwszej instancji wydanie postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

Organ pierwszej instancji przedstawił w uzasadnieniu postanowienia jakie okoliczności legły u podstaw dokonanej kwalifikacji prawnej planowanego przedsięwzięcia pod kątem obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko.

Zarzuty formułowane przez skarżące zarówno w toku przedmiotowego postępowania, jak również w treści skargi nie mogły skutkować jej uwzględnieniem.

Zarzut przedwczesnego stwierdzenia zgodności planowanego przedsięwzięcia z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego należało uznać za bezzasadny. Zgodnie z art. 80 ust. 2 ustawy właściwy organ wydaje decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach po stwierdzeniu zgodności lokalizacji przedsięwzięcia z ustaleniami planu, a zatem obowiązek poczynienia takich ustaleń staje aktualny na etapie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, nie zaś na etapie wydawania postanowienia stwierdzającego obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Jednakże należy mieć na uwadze, że postanowienie takie wydaje się m.in. uwzględniając usytuowanie przedsięwzięcia z uwzględnieniem uwarunkowań miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego w zakresie różnego rodzaju obszarów chronionych (art. 63 ust. 1 pkt 2 ustawy) stąd też organ był uprawniony do stwierdzenia zgodności przedsięwzięcia z planem w zakresie podstawowej funkcji terenu. Odnośnie zapisu planu miejscowego obowiązującego na terenie objętym planowanym przedsięwzięciem, w którym ustanowiono "zakaz lokalizacji zakładów stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnej awarii przemysłowej", wskazać należy, że zgodność planowanego przedsięwzięcia z tym zapisem może zostać stwierdzona przez właściwy organ dopiero po dokonaniu analizy treści raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko przedłożonego przez inwestora. W postanowieniu organu pierwszej instancji określono bowiem, że w raporcie należy poddać analizie zabezpieczenia przed wystąpieniem awarii przemysłowej (ppkt 6. postanowienia).

Również zarzut dotyczący braku analizy emisji czynników szkodliwych, w tym emisji odorów w kontekście szkoły podstawowej oddalonej 800 m od terenu przedsięwzięcia, należało uznać za bezzasadny, albowiem w postanowieniu organu pierwszej instancji wskazano na konieczność dokonania w raporcie analizy m.in. kwestii występowania emisji odorów, a w przypadku jej wystąpienia wskazania metod ją ograniczających (ppkt. 13 postanowienia). Również w zakresie oddziaływania przedsięwzięcia na zdrowie i życie ludzi m.in. w zakresie wpływu włókien celulozowych, innych substancji chemicznych, związków, oddziaływania akustycznego, zabezpieczeń przed zanieczyszczeniem wód podziemnych, powierzchniowych i gruntu postanowienie organu pierwszej instancji określiło, że kwestie te winny znaleźć się w raporcie. Zatem zarzut braku odniesienia się do rozwiązań zmniejszających emisję pyłów, hałasu, odoru oraz marnotrawienia wody pobieranej z ujęć głębinowych Sąd uznał również za bezzasadny.

Odnośnie zarzutu przerzucenia na inwestora obowiązku przeprowadzenia analizy konfliktów społecznych Sąd miał na względzie, że art. 66 ust. 1 pkt 15 ustawy wymaga aby raport zawierał analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem. Skoro zatem zamieszczenie w raporcie analizy w tym zakresie stanowi wymóg ustawowy, brak jest podstaw, aby stawiać organowi tego typu zarzut.

W tym miejscu należy skarżącym wyjaśnić, że postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko ma charakter wieloetapowy. W przypadku przedsięwzięć mogących potencjalnie zawsze znacząco oddziaływać na środowisko, (a takie przedsięwzięcie jest planowane przez wnioskodawcę) wymagane jest uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jego realizacji, przy czym w pierwszej kolejności omawiana ustawa określa wymóg dokonania kwalifikacji planowanego przedsięwzięcia pod względem obowiązku przeprowadzenia oceny jego oddziaływania na środowisko. Gdy właściwy organ zakwalifikuje takie przedsięwzięcie, jako wymagające przeprowadzenia takiej oceny, wydaje, tak jak w przedmiotowej sprawie, postanowienie stwierdzające obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko. Skutkuje to jednocześnie nałożeniem na inwestora obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, w którym winien zawrzeć analizę okoliczności elementów określonych w tym postanowieniu, a ponadto dostosować raport do wymogów określonych w art. 66 i art. 67 ustawy. Dokonanie szczegółowej oceny oddziaływania planowanego przedsięwzięcia jest zatem możliwe dopiero po uzyskaniu od inwestora ww. wspomnianego raportu. W przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji wydając postanowienie w trybie art. 63 ust.1 ustawy słusznie uznał, że dla planowanej inwestycji niezbędne jest przeprowadzenie oceny oddziaływania na środowisko i w tym celu zobowiązał inwestora do sporządzenia raportu w zakresie przewidzianym w art. 66 ustawy oraz wskazał na elementy, które wymagają szczegółowej analizy, posiłkując się w tym zakresie również postanowieniami organów opiniujących. Wśród tych elementów znajdują się, jak to już wyżej wskazano, kwestie, których brak skarżące zarzucały.

Udział skarżących w postępowaniu został prawidłowo zapewniony w sposób zgodny z przepisami ustawy, która w art. 74 ust. 3 stanowi, że jeżeli liczba stron postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach przekracza 20, stosuje się przepis art. 49 k.p.a., który to przepis przewiduje powiadamianie stron o czynnościach postępowania przez obwieszczenie lub w inny zwyczajowo przyjęty w danej miejscowości sposób publicznego ogłaszania. W ten sposób dokonano obwieszczeń o wszczęciu przedmiotowego postępowania oraz o wydaniu postanowień organów obu instancji.

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd, na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , skargę jako bezzasadną oddalił.