Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 305/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-05-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 1
journal: Dz.U. 2006 nr 156 poz 1118
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński, Sędzia WSA Włodzimierz Kowalczyk, Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Piotr Bibrowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2012 r. sprawy ze skargi M. N. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala


UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania M.N. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G.nr [...]z dnia [...] listopada 2011r. nakazującą M.N.rozbiórkę hali namiotowej wybudowanej na działce nr ew. [...]przy ul. [...] w P.-

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ wskazał, iż utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu stopnia powiatowego, ponieważ podstawą rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie był prawidłowo zastosowany w sprawie art. 48 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1623 z późn. zm.)

W toku prowadzonego postępowania administracyjnego ustalono, że na działce nr ew. [...]przy ul. [...] w P.wybudowano około roku 2002 halę namiotowa, co potwierdzają zapisy protokołu oględzin obiektu z dnia 28.09.2011 r.

Mając na uwadze możliwość legalizacji samowoli budowlanej w oparciu o przepis art. 48 ust.2 Prawa budowlanego PINB w Powiecie G.wystąpił do Urzędu Gminy w P.o informację dotyczącą zasad zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowej działki wynikających z obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W odpowiedzi Urząd Miasta P.w dniu 24.10.2011 r. przesłał do PINB w Powiecie G.Miejscowy Plan Zagospodarowania Przestrzennego Miasta - Ogrodu P.z dnia [...].10.2008 r. Plan ten dla obszaru [...], na którym położona jest działka nr ew. [...]nakazuje dostosowanie formy, gabarytowo i detalu architektonicznego nowych i modernizowanych budynków do historycznej zabudowy z nimi sąsiadującej i lokalnych tradycji oraz harmonijne wkomponowanie nowych obiektów w otaczający obraz (§ 48 MPZP). Ponadto § 83 pkt 2 w/w MPZP wyklucza możliwość lokalizowania obiektów tymczasowych i prowizorycznych, nie związanych z realizacją inwestycji docelowych. Lokalizowanie obiektów tymczasowych możliwe jest jedynie w obrębie działki budowlanej, na której realizowania jest inwestycja docelowa w czasie ważności pozwolenia na budowę.

W świetle powyższych zapisów zdaniem organu odwoławczego organ I instancji słusznie uznał, że inwestycja jest sprzeczna z aktualnie obowiązującymi przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Argumentacja podnoszona w odwołaniu przez M.N., że jest to obiekt tymczasowy, służący rozbudowie domu mieszkalnego, zdaniem organu odwoławczego, była chybiona, ponieważ M.N.uzyskał decyzję nr [...]zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia na budowę w dniu [...] sierpnia 2011 r. co zdaniem organu nie może przesądzać o uznaniu go za obiekt w świetle art. 29 ust. 1 pkt 24 Prawa budowlanego.

Powyższa decyzja [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011 r. została zaskarżona przez M.N.do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

M.N.w skardze zaskarżonej decyzji zarzucił:

naruszenie przepisu art. 29 ust. 1 pkt 24 Prawa budowlanego poprzez niesłuszne przyjęcie, iż hala namiotowa wykorzystywana jako zaplecze techniczne do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych prowadzonych na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, wymaga odrębnego pozwolenia na budowę,

naruszenie przepisu art. 3 pkt 1 w zw. art. 29 i 30 Prawa budowlanego poprzez ich niewłaściwą interpretację polegającą na uznaniu, że niepołączona trwale z gruntem oraz nieposiadająca żadnych instalacji ani urządzeń hala namiotowa jest obiektem budowlanym w rozumieniu art. 3 pkt 1 przytoczonej ustawy,

naruszenie przepisów postępowania art. art. 7, 8, 77 § 1 oraz art. 80 k.p.a. poprzez nierozpatrzenie całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, przejawiające się brakiem odniesienia do dowodów oraz wyjaśnień strony złożonych w trakcie postępowania; brakiem ustalenia charakteru hali namiotowej oraz brakiem ustalenia czy przedmiotowa hala jest trwale połączona z gruntem.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest zatem decyzja [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011r., utrzymującą w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie G. z dnia [...] listopada 2011r., nr [...], nakazującą rozbiórkę hali namiotowej usytuowanej na działce nr ew. [...]przy ul. [...] w P..

Jak wynika ze stanowiska strony skarżącej zawartej w odwołaniu od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz skargi na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] grudnia 2011r. strona podniosła, że halę namiotową postawiono z zamiarem wykorzystywania jej na zaplecze techniczne do czasu zakończenia budowy obiektu na który miało być udzielone pozwolenie na budowę i które zostało uzyskane w dniu [...] sierpnia 2011r.

W skardze strona podniosła dodatkowo , że przedmiotowa hala namiotowa nie może być zaklasyfikowana jako budynek w rozumieniu art. 3 pkt 2 pr. bud., czy jeden z obiektów małej architektury z art. 3 pkt 4 rzeczonej ustawy. Wbrew stanowisku organu hali nie można również zaliczyć do budowli zdefiniowanej w art. 3 pkt 3 pr. bud.. Pojęcie budowli należy odczytywać jedynie połączeniu z pojęciem z art. 3 pkt 1 lit. b, z którego wynika, iż budowla stanowi całość techniczno-użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami – podniosła strona.

Argumentacja zawarta w skardze sprowadza się zatem do zakwestionowania kwalifikacji spornego obiektu o wymiarach 20 m x 8 m w postaci hali namiotowej , jako obiektu budowlanego w rozumieniu ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

Zgodnie z art. 3 pkt 1 ustawy Prawa budowlane, obiektem budowlanym są budynki wraz z instalacjami i urządzeniami, budowle stanowiące całość techniczno - użytkową wraz z instalacjami i urządzeniami oraz obiekty małej architektury. Budynkiem jest obiekt budowlany trwale związany z gruntem, wydzielony z przestrzeni za pomocą przegród budowlanych oraz posiadający fundamenty i dach (art. 3 pkt 2 ). Obiektem małej architektury są niewielkie obiekty takie jak obiekty kultu religijnego: kapliczki, krzyże przydrożne, figury, posągi, wodotryski, inne obiekty architektury ogrodowej, a także inne użytkowe obiekty służące rekreacji codziennej i utrzymaniu porządku, jak piaskownice, huśtawki, drabinki, śmietniki. Najszersze wyliczenie obiektów budowlanych zawiera przepis art. 3 pkt 3 ustawy Prawa budowlane dotyczący budowli, którymi są obiekty budowlane niebędące budynkiem lub obiektem małej architektury.

W zakresie pojęcia "obiekt budowlany" mieści się również pojęcie "tymczasowy obiekt budowlany", który - jak sama nazwa wskazuje - posiada cechy obiektu budowlanego plus dodatkowe szczególne cechy. Zgodnie z art. 3 pkt 5 ustawy Prawo budowlane, tymczasowym obiektem budowlanym jest obiekt budowlany przeznaczony do czasowego użytkowania w okresie krótszym od jego trwałości technicznej, przewidziany do przeniesienia w inne miejsce lub rozbiórki, a także obiekt budowlany niepołączony trwale z gruntem, jak: strzelnice, kioski uliczne, pawilony sprzedaży ulicznej i wystawowe, przekrycia namiotowe i powłoki pneumatyczne, urządzenia rozrywkowe, barakowozy, obiekty kontenerowe. Katalog tymczasowych obiektów budowlanych uprawnia do wniosku, że mogą nimi być zarówno obiekty spełniające cechy budynków, budowli, jak i obiektów małej architektury.

Z woli ustawodawcy zostały więc poddane reglamentacji Prawa budowlanego jako obiekty budowlane, między innymi, maszty antenowe, pomniki, strzelnice, kioski uliczne, krzyże przydrożne, posągi, huśtawki, drabinki służące rekreacji, pochylnie dla niepełnosprawnych, wiaty przystankowe. Obiektami budowlanymi są także budowle, takie jak zbiorniki i wolno stojące urządzenia techniczne.

Również obiekt budowlany w postaci hali namiotowj, w ocenie sądu, takiemu reżimowi przepisów budowlanych podlega.

Z definicji tymczasowego obiektu budowlanego wynika, że tym, co odróżnia go od innych obiektów budowlanych jest albo czas użytkowania, albo trwałość jego związania z gruntem. Jednak fakt nietrwałego związania z gruntem i nie posiadającego instalacji i urządzeń jest wyróżnikiem tylko pewnej grupy tymczasowych obiektów budowlanych.

To ,że określony obiekt budowlany został wykonany w znacznej części lub nawet w całości w innym miejscu, czy ma charakter rozbieralny i składa się z typowych elementów składowych montowanych w jedną całość, nie zmienia faktu, że określona rzecz może stać się obiektem budowlanym po jej usytuowaniu w określonym miejscu, ze względu na jej przeznaczenie i sposób użytkowania.

Żaden z przepisów Prawa budowlanego nie uzależnia kwalifikacji obiektu od metody, techniki i technologii jego wykonania, czy od tego, że w każdej chwili może on być rozebrany ( wyrok NSA z 16.12.2009 r. sygn.akt II OSK 1958/08 – LEX 582870 )

Zdaniem sądu, prawidłowo oceniono halę namiotową jako obiekt wymagający uzyskania pozwolenia na budowę, uregulowany w art. 48 Prawa budowlanego.

Zgodnie z art. 28 ust. 1 tej ustawy roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Przepis art. 29 ust. 1 ustawy Prawo budowlane wymienia obiekty niewymagające przedmiotowego pozwolenia, do których, w pkt 12, 24 i 25, zalicza także tymczasowe obiekty budowlane, niepołączone trwale z gruntem i przewidziane do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, o którym mowa w art. 30 ust. 1, ale nie później niż przed upływem 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w zgłoszeniu oraz tymczasowe obiekty budowlane stanowiące wyłącznie eksponaty wystawowe, niepełniące jakichkolwiek funkcji użytkowych, usytuowane na terenach przeznaczonych wyłącznie na ten cel.

W ocenie sądu, hala namiotowa usytuowana na działce strony skarżącej od roku 2002 nie może być zakwalifikowana do żadnego z tymczasowych obiektów budowlanych wymienionych w art. 29 pkt 12, 24 i 25 Prawa budowlanego w kontekście uzyskanego przez stronę pozwolenia na budowę dopiero w roku 2011.

Oznacza to, że roboty budowlane polegające na budowie (zdefiniowanej w art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, jako wykonywanie obiektu budowlanego) innych niż wymienione w art. 29 i art. 30, tymczasowych obiektów budowlanych - wymagają uzyskania pozwolenia na budowę. Do nich zalicza się sporny obiekt budowlany, a zatem należało przyjąć, że wykonanie (ustawienie na gruncie) tego typu konstrukcji kwalifikuje się jako budowa w rozumieniu art. 3 pkt 6 Prawa budowlanego, co wymagało uzyskania pozwolenia na budowę, a któremu to obowiązkowi uchybiono.

Obowiązkiem organu nadzoru budowlanego, który stwierdził, że kontrolowany przez niego obiekt budowlany powstał bez wymaganego pozwolenia na budowę, było w pierwszej kolejności sprawdzenie czy jest możliwość jego legalizacji, co organ I instancji w przedmiotowej sprawie badał. Wszczęcie postępowania legalizacyjnego jest dopiero możliwe przy łącznym spełnieniu przesłanek określonych w art. 48 ust. 2 Prawa budowlanego. Mając jednak na uwadze, ze obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia [...].10.2008 r. wynika nakaz dostosowanie formy, gabarytowo i detalu architektonicznego nowych i modernizowanych budynków do historycznej zabudowy z nim sąsiadującej i lokalnych tradycji oraz harmonijne wkomponowanie nowych obiektów w otaczający obraz a ponadto wykluczenie możliwości lokalizowania obiektów tymczasowych i prowizorycznych nie związanych z realizacją inwestycji docelowych uzasadnionym było orzeczenie o rozbiórce przedmiotowej hali namiotowej.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 7 8 i 77 § 1 oraz art. 80 kpa a więc naruszenia postępowania dowodowego zdaniem Sądu zarzut ten jest nietrafny bowiem ustalenia organów powołują się na wyniki oględzin i zeznań stron. Zauważyć również należy, że w decyzji II instancji, która rozstrzyga sprawę wywołaną odwołaniem konkretnej strony, organ szczegółowo wyjaśnił kwestie które podnoszono w odwołaniu.

Reasumując Sąd w niniejszej sprawie podzielił zarzut naruszenia w zaskarżonej decyzji 7 kpa, art. 77 § 1 , 80 i 81 kpa oraz art. 107 § 3 kpa a naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270, ze zm.). Sąd skargę oddalił.