Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 843/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2019-02-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50, art. 51, art. 66
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak (sprawozdawca) Sędziowie Sędzia WSA Joanna Cylc-Malec, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska Protokolant Starszy sekretarz sądowy Agnieszka Wojtas po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 5 lutego 2019 r. sprawy ze skargi B. G. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki drogi gminnej I. oddala skargę; II. przyznaje [...] A. F. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 295,20 zł (dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, w tym 55,20 zł (pięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy) należnego podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] - po rozpatrzeniu odwołania B. G. - na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. L. z dnia [...] r., znak: [...], odmawiającą nakazania Gminie J. nad W. rozbiórki drogi gminnej C. J. - M., zlokalizowanej na działkach o nr ewid.[...] i [...] na wysokości działek o nr ewid.[...] i [...] położonych w C. J..

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ odwoławczy przedstawił następująco okoliczności faktyczne i prawne sprawy:

Decyzją z dnia [...] r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. L., nakazał Gminie J. nad W. doprowadzenie robót budowlanych przy budowie drogi gminnej C. J. - M., od km 0+ 002,80 do km 3+222,30 leżącej na działkach nr ewid.[...] i [...] położonych w Gminie J. nad W. od miejscowości M. do miejscowości C. J., do stanu zgodnego z prawem, poprzez :

- uszczelnienie "na gorąco" podłużnych i poprzecznych spękań, jak również spoin roboczych pomiędzy istniejącą nawierzchnią betonową a wymienioną częścią uszkodzonej płyty,

- uszczelnienie "na zimno" podłużnych i poprzecznych spękań, jak również spoin roboczych,

- wypełnienie spękań powierzchniowych (o szerokości do 1 mm),

- poszerzenie i wypełnienie pęknięć przechodzących przez całą grubość płyt,

o rozwartości większej od 1 mm,

zgodnie z zaleceniami ekspertyzy mgr D. F. opracowanej w związku

z postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. L. z dnia [...] r. znak: [...], w terminie do dnia 30 listopada 2017 r.

Powyższa decyzja, decyzją L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., znak:[...] została uchylona w całości, a sprawa została przekazana do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Organ odwoławczy uznał, że organ I instancji nie wyjaśnił, dlaczego wbrew opinii rzeczoznawcy zawartej w ekspertyzie uznał, że obiekt zagraża bezpieczeństwu, a ponadto określony decyzją nakaz nie jest wystarczająco precyzyjny, odsyła bowiem do ekspertyzy, która nie jest częścią integralną decyzji.

Rozpatrując sprawę ponownie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

w O. L. przeprowadził oględziny w dniu 20 kwietnia 2018 r. i stwierdził, że droga wybudowana została na podstawie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej pod nazwą "Budowa drogi gminnej C. J. - M.", z dnia [...] r. Nr [...], znak: [...], wydanej przez Starostę O.. Do użytkowania przystąpiono na podstawie skutecznego zawiadomienia o zakończeniu budowy - przyjętego tzw. "milczącą zgodą". Jezdnia została wykonana z mieszanki betonowej, natomiast pobocza i rowy odwadniające zostały ukształtowane na gruncie. Szerokość jezdni wynosi około 6,0 m, poboczy po około 0,80 m, a szerokość rowów po około 2,20 m. Na wysokości działki o nr ewid.[...] szerokość jezdni wynosi 6,10 m, szerokość pobocza 0,75 m, a szerokość rowu około 2,20 m. W wyniku oględzin całego kwestionowanego odcinka drogi stwierdzono, że pęknięcia przebiegające wzdłuż całej drogi (wykazane w oględzinach przeprowadzonych w dniu 12 stycznia 2017 r.), zostały uszczelnione masą bitumiczną. Biorąca udział w oględzinach B. G. oświadczyła, że podtrzymuje żądanie rozbiórki drogi na wysokości działek o nr ewid.[...] i [...] stanowiących własność skarżącej, z uwagi na częściowe zajęcie ich pod drogę gminną. W trakcie prowadzonego postępowania wyjaśniającego organ I instancji ustalił ponadto, że usytuowanie wybudowanej drogi jest zgodne z projektem zatwierdzonym w/w decyzją o pozwoleniu na budowę - wytyczenie geodezyjne drogi zostało wykonane w sposób prawidłowy zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Organ I instancji uznał, że brak jest podstaw do nakazania żądanej przez B. G. rozbiórki, w związku z czym, decyzją z dnia [...] r., znak: [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jednolity: Dz. U. z 2018 r. poz. 1202), zwanej dalej Prawem budowlanym, odmówił nakazania Gminie J. nad W. rozbiórki w/w drogi gminnej C. J. - M..

Odwołanie od ww. decyzji wniosła B. G., wskazując, że organ

I instancji nie ustalił, czy obiekt został wykonany zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę oraz, czy nie stwarza zagrożenia dla użytkowników drogi. Zdaniem skarżącej droga została wykonana częściowo na jej działkach o nr ewid.[...] i [...], co wskazuje, że przy budowie drogi odstąpiono w sposób istotny od warunków pozwolenia na budowę. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji

i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w celu przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu geodezji w celu ustalenia właściwego przebiegu drogi i wydanie stosownego rozstrzygnięcia.

Organ odwoławczy odnosząc się do zarzutów odwołania stwierdził, iż nie są one zasadne i nie zasługują na uwzględnienie ponieważ organ I instancji ustalił, wbrew zarzutowi skarżącej, że droga została wykonana na podstawie pozwolenia na budowę i zgodnie z warunkami pozwolenia na budowę. Organ I instancji stwierdził ponadto, że pęknięcia przebiegające wzdłuż całej drogi, wykazane w oględzinach przeprowadzonych w dniu [...] stycznia 2017 r., zgodnie z ekspertyzą opracowaną przez rzeczoznawcę budowlanego z listy GINB poz. [...] mgr inż. D. F., nie stanowiły zagrożenia bezpieczeństwa ludzi lub mienia. Obecnie pęknięcia te zostały uszczelnione masą bitumiczną, co poprawiło stan drogi.

Niezależnie od powyższego organ odwoławczy wyjaśnił, że przebieg granicy pomiędzy działkami organ administracji ustala na podstawie danych z zasobów geodezyjno-kartograficznych, a w szczególności wyrysów mapy ewidencyjnej gruntów. Jeżeli granica ta jest uwidoczniona w dokumentacji ewidencyjno-kartograficznej, to jej przebieg stanowi istotną okoliczność dla rozstrzygnięcia sprawy. Strona niezadowolona z wynikającego z map ewidencyjnych przebiegu granic może wystąpić o ich zmianę w drodze rozgraniczenia. Nie dokonuje się tego jednak niejako "przy okazji" postępowania prowadzonego przez organy nadzoru budowlanego, które w swoich działaniach zobowiązane są do respektowania danych wynikających z dokumentów i map pochodzących z państwowych zasobów ewidencyjno-kartograficznych, a w drodze postępowania sądowego na drodze cywilnoprawnej.

Organ II instancji wyjaśnił, że obiekt został zrealizowany na podstawie pozwolenia na budowę i zgodnie z pozwoleniem na budowę, nie stwarza też zagrożenia dla bezpieczeństwa ludzi i mienia, toteż brak jest przesłanek do prowadzenia postępowania naprawczego na podstawie art. 50 i 51 Prawa budowlanego.

Wyjaśniając formę rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że

w orzecznictwie sądów administracyjnych występuje różnica stanowisk, co do rodzaju rozstrzygnięcia kończącego postępowanie administracyjne przy stosowaniu art. 51 ust. 1 Prawa budowlanego i powołał się na uzasadnienie wyroku WSA

w Białymstoku z dnia 1 lipca 2014 r. sygn. akt II SA/Bk 329/14 wskazując, że "część składów orzekających opowiedziała się za umarzaniem postępowań w sprawie, gdy nie ma uzasadnionych powodów do nakładania określonych obowiązków na inwestora lub właściciela obiektu (por. wyroki WSA w Warszawie sygn. akt VII SA/Wa 493/04, WSA w Opolu sygn. akt II SA/Op 585/08, WSA we Wrocławiu sygn. akt II SA/Wr 193/09).

Wskazał jednocześnie, że w orzecznictwie prezentowane jest także stanowisko odmienne, aprobujące merytoryczną odmowę nakładania obowiązku wykonania robót, czy czynności faktycznych naprawczych (por. wyroki WSA

w Gorzowie Wielkopolskim sygn. akt II SA/Go 637/09, WSA w Białymstoku sygn. II SA/Bk 470/09, WSA w Krakowie sygn. II SA/Kr 337/08, czy NSA sygn. II OSK 167/06)". W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy opowiedział się za zasadnością merytorycznego orzekania w każdym postępowaniu, które nie wykazuje cech bezprzedmiotowości (istnieje przedmiot sprawy - droga i podmiot - strona skarżąca, domagający się rozstrzygnięcia, w tym przypadku rozbiórki).

Organ odwoławczy podkreślił, że organ I instancji, nie znajdując podstaw do nakazania rozbiórki drogi, czego domagała się strona na wniosek której zostało wszczęte postępowanie, zasadnie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 w związku z ust. 7 ustawy Prawo budowlane, wydał decyzję odmawiającą nałożenia na inwestora nakazu rozbiórki.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie na powyższą decyzję wniosła B. G., która zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj.:

1/ art. 7, art. 77 § 1 k.p.a. poprzez niewyjaśnienie wszystkich okoliczności faktycznych istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy oraz niezebranie i nierozpatrzenie całego materiału dowodowego w sprawie w sposób wyczerpujący przez organy obu instancji, w szczególności:

a) brak ustalenia przez organ obu instancji okoliczności czy roboty budowlane wykonane zostały zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym i przepisami prawa, w tym czy droga została usytuowana zgodnie z projektem budowlanym, czy droga została wybudowana na działkach należących do inwestora (Gminy), czy też częściowo na działkach stanowiących własność skarżącej,

b) organy obu instancji nie ustaliły szerokości pasa drogowego, jakości wykonania oraz stanu technicznego jezdni, rowów drogowych, poboczy drogi. Skarżąca w toku sprawy wskazała, że zarówno jezdnia, pobocza jak i rowy przydrożne są w złym stanie technicznym i zagrażają mieniu i zdrowiu osób trzecich. Pobocze jest zniszczone i dziurawe. Rowy przydrożne również są zniszczone, miejscami zasypane, z obsuniętymi bokami i różnej głębokości na różnej długości, co skutkuje brakiem prawidłowego odpływu wody deszczowej,

c) pominięcie faktu, że w jednym miejscu brak jest pobocza przedmiotowej drogi, bowiem jak to wynika z map pokrywa się ono z bliżej nieokreśloną granicą,

a w drugim miejscu granica pobocza oznakowana jest na drzewach usytuowanych

w głębi lasu,

d) organy obu instancji nie ustaliły czy zakręty jezdni wykonane zostały zgodnie

z projektem budowlanym (zakręty są ostre i stwarzają zagrożenie dla kierowców

i mieszkańców gminy).

2/ art. 80 k.p.a. poprzez dokonanie rozstrzygnięcia w sprawie przez organ II instancji bez rozpatrzenia całego materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie, w tym pominięcie przez organ dowodu w postaci wyników pomiaru geodezyjnego

i ustalenia granic dla działek o nr [...], położonych w miejscowości C. J., które to czynności zostały wykonane przez geodetę uprawnionego M. K. i przyjęte przez Starostę O. do PODGiK w O. L. za numerem [...];

3/ art. 15 k.p.a. poprzez nieprzeprowadzenie przez organ II instancji ponownego postępowania wyjaśniającego co do stanu faktycznego i prawnego sprawy, co w istocie pozbawiło skarżącą prawa do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy;

4/ art. 103 § 1 k.p.a. w zw. art. 75 § 1 k.p.a. poprzez niewłaściwe uzasadnienie decyzji, a w szczególności nieodniesienie się do całokształtu zarzutów podniesionych w odwołaniu i zawartych tam dowodów i wniosków dowodowych.

W oparciu o powyższe zarzuty skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm prawem przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca wskazała, że zgodnie z oceną prawną

i wskazaniem co do dalszego postępowania w sprawie zawartą w wyroku WSA

w Lublinie z dnia 18 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 238/16, organ I instancji został zobowiązany do oceny przesłanek wszczęcia postępowania naprawczego

w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane, czego nie uczynił.

Organy obu instancji nie ustaliły czy droga została usytuowana zgodnie

z projektem budowlanym, czy została wybudowana na działkach należących do inwestora (Gminy) czy też częściowo na działkach o nr [...], stanowiących własność skarżącej. Skarżąca na poparcie swojego stanowiska i zarzutów w sprawie przedstawiała organowi I instancji dowód w postaci wyników pomiaru geodezyjnego

i ustalenia granic dla działek o nr [...], położonych w miejscowości C. J., które to czynności zostały wykonane przez geodetę uprawnionego M. K.. Z przedłożonej dokumentacji geodezyjnej wynika, że droga została wykonana częściowo na działkach o nr [...], należących do skarżącej. Obszar działek zajęty niezgodnie z projektem budowlanym przez inwestora pod drogę wynosi ok. 9 arów. Powyższe czynności geodezyjne zostały zatwierdzone pod względem ich prawidłowego wykonania i przyjęte przez Starostę O. do PODGiK w O. L. za numerem [...]

Obowiązkiem organów, w ramach własnych kompetencji, było ustalenie przebiegu przedmiotowej drogi i spornej granicy z działkami o nr [...], celem ustalenia czy inwestycja drogowa została wykonana zgodnie z projektem budowalnym i przepisami prawa budowlanego. Organy nie przeprowadziły w tym zakresie dowodu z opinii biegłego geodety, jak i też nie przeprowadziły ustaleń

w terenie w oparciu o dostępną aktualną dokumentację geodezyjną. Działania organu I instancji ograniczyły się wyłącznie do przytoczenia w uzasadnieniu decyzji fragmentów treści pisma L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w L. z dnia [...] r., które to pismo nie jest wiążące w sprawie oraz nie wyjaśnia okoliczności, które organ był zobowiązany ustalić w sprawie. Natomiast organ II instancji nie podjął w tym zakresie żadnych czynności. Skarżąca podkreśliła, że podczas oględzin w dniu 20 kwietnia 2018 r. wskazała także na znaki graniczne znajdujące w terenie przy drodze, które potwierdzają fakt, że inwestycja została zrealizowana bezprawnie na działkach należących do skarżącej, a inwestor nie posiadał i w dalszym ciągu nie posiada prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w zakresie zajętych części działek skarżącej.

Dodatkowo podniosła, że organy obu instancji nie przeprowadziły dowodu

z zeznań świadków geodetów M. P. i R. Ć., którzy pomimo prawidłowego wezwania przez organ I instancji nie stawili się na rozprawę

w dniu 20 marca 2018 r. Organy nie podjęły w tym zakresie żadnych dalszych czynności, aby wskazany dowód przeprowadzić. W aktach sprawy znajduję się również pismo z Urzędu Miasta J. nad W., z którego wynika że Burmistrz Miasta J. nad W. do chwili obecnej nie wykonał rozgraniczenia działek sąsiadujących z drogą gminną C. J. - M., pomimo iż Starosta O. nałożył taki obowiązek na Gminę J. nad W. w ramach postępowania w sprawie wydania pozwolenia na budowę przedmiotowej inwestycji. Powyższe okoliczności zostały pominięte przez organy obu instancji.

Organy obu instancji nie ustaliły szerokości pasa drogowego drogi, jak i stanu technicznego i jakości wykonania drogi. Nie zweryfikowały czy rowy wzdłuż drogi zostały wybudowane zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi i czy spełniają

w tym zakresie wymagania projektowe. Nie ustaliły czy zakręty jezdni wykonane zostały zgodnie z projektem budowlanym. Brak tych ustaleń uniemożliwia dokonanie weryfikacji prawidłowości wykonania owej inwestycji, która może powodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska.

Skarżąca podkreśliła, że usytuowanie obiektu budowlanego w sposób odbiegający od warunków pozwolenia na budowę wynikających z dokumentacji projektowej - co ma miejsce w niniejszej sprawie - odpowiada pojęciu istotnych odstępstw, o jakich mowa w art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo budowlane (zob. wyrok NSA z dnia 9 października 2001 r., II SA/Po 1341/2000). Przepis art. 36a ust. 5 ustawy Prawo budowlane wymienienia przypadki, kiedy odstąpienie od zatwierdzonego projektu budowlanego jest istotne, to jest m.in. w zakresie objętym projektem zagospodarowania działki/terenu. Jednocześnie przesunięcie trasy obiektu budowlanego powoduje zmianę zakresu projektu zagospodarowania terenu.

W rozpoznawanej sprawie inwestor dokonał nieuprawnionego przesunięcia obiektu budowlanego o ponad 3 m, w konsekwencji czego zajął pod budowę drogi niezgodnie z projektem budowlanym część działek należących do skarżącej, które nie zostały wskazane w pozwoleniu na budowę.

Organy powinny również ustalić w ramach prowadzonego postępowania czy roboty budowlane zostały wykonane w sposób istotnie odbiegający od ustaleń

i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, projekcie budowlanym lub

w przepisach. Zdaniem skarżącej na zasadach ogólnych (art. 78 § 1 k.p.a.) organ administracji może dopuścić dowód z opinii biegłych, na okoliczność zgodności usytuowania przedmiotowego obiektu z prawem obowiązującym w dniu zakończenia inwestycji - jak i na okoliczność wykonania koniecznych zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego

z przepisami.

W ocenie skarżącej organ II instancji rozpatrując odwołanie nie przeprowadził ponownego postępowania wyjaśniającego co do stanu faktycznego i prawnego sprawy, w konsekwencji czego pozbawił skarżącą prawa do dwukrotnego merytorycznego rozpatrzenia sprawy. Organ odwoławczy bezzasadnie pominął dowód w postaci wyników pomiaru geodezyjnego i ustalenia granic dla działek o nr [...], położonych w miejscowości C. J., które to czynności zostały wykonane przez geodetę uprawnionego M. K. i przyjęte przez Starostę O. do PODGiK w O. L. za numerem [...], a zatem znajdują się w zasobach geodezyjno-kartograficznych właściwego organu. Organ II instancji nie przedstawił w tym zakresie żadnych wyjaśnień. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy nie ustosunkował się wszystkich zarzutów skarżącej zawartych w odwołaniu, w tym m.in. co do braku przeprowadzenia przez organ I instancji ustaleń przebiegu przedmiotowej drogi w terenie w oparciu o dostępną aktualną dokumentację geodezyjną, jak również nie odniósł się do wniosków dowodowych skarżącej.

W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację zawartą

w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Kontrola sądowoadministracyjna zaskarżonej decyzji sprowadza się do oceny, czy została ona wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Przy tym sąd administracyjny rozpoznając sprawę rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. z 2018 r, poz. 1302 ze zm.). Oznacza to, że Sąd zobowiązany jest z urzędu skontrolować, czy w sprawie doszło do naruszeń przepisów postępowania lub prawa materialnego.

W pierwszej kolejności wyjaśnić należy, że niezasadny jest zarzut skarżącej, że organy administracji nie zastosowały się do oceny prawnej i wskazań co do dalszego postępowania w sprawie, zawartych w wyroku WSA w Lublinie z dnia 18 sierpnia 2016 r., sygn. akt II SA/Lu 238/16. Powyższym wyrokiem Sąd uchylił decyzje organów nadzoru budowlanego umarzające postępowanie administracyjne prowadzone w trybie art. 66 Prawa budowlanego, dotyczące stanu technicznego drogi gminnej C. J. - M., zlokalizowanej na działkach

o nr ewid.[...] i [...] położonych w C. J. wobec uznania przez organy administracji, że B. G. nie jest stroną postępowania.

W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał m.in. "(...) jakkolwiek skarżąca przywołała

w treści pisma brzmienie art. 66 Prawa budowlanego, to organy administracji, mając na uwadze konieczność wszechstronnego wyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy, winny były ocenić, czy wniosek ten nie dotyczył wszczęcia postępowania naprawczego w trybie art. 50 i 51 ustawy Prawo budowlane. Oczywistym jest bowiem, że zgodność wykonanych robót budowlanych z zatwierdzonym projektem budowlanym, czego przede wszystkim domagała się skarżąca w swym wniosku podlega - co do zasady - badaniu przez organy nadzoru budowlanego

w postępowaniu prowadzonym w trybie tych ostatnich przepisów, a nie w trybie art. 66 Prawa budowlanego". Ponadto Sąd wskazał, że "(...) nie budzi przy tym wątpliwości, że skarżącej - jako współwłaścicielce nieruchomości sąsiadującej bezpośrednio z omawianą drogą publiczną - przysługiwałby przymiot strony

w ewentualnym postępowaniu naprawczym prowadzonym w oparciu o art. 50 -51 Prawa budowlanego dotyczącym tej drogi".

Sąd wskazał również, że "(...) w toku postępowania skarżąca złożyła pismo,

w którym wniosła między innymi o przeprowadzenie oględzin przedmiotowej drogi,

w szczególności całego pasa drogowego, wskazując, iż w jej ocenie zarówno jezdnia, pobocza, jak i rowy przydrożne są w złym stanie technicznym i zagrażają mieniu i zdrowiu osób trzecich. Jezdnia jest zniszczona, popękana, ma wyrwy. Pobocze jest zniszczone - dziurawe. Rowy przydrożne również są zniszczone, miejscami zasypane, z obsuniętymi bokami i różnej głębokość na różnej długości, co skutkuje brakiem prawidłowego odpływu wody deszczowej". Zdaniem Sądu "(...) wskazana przez skarżącą okoliczność, istotna dla oceny naruszenia jej interesu prawnego, nie została w niniejszej sprawie należycie ustalona. Stosownie bowiem do art. 10 § 1 i art. 79 k.p.a. organ prowadzący postępowanie jest obowiązany zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, w tym zawiadomić strony

o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin".

Wyjaśnić należy, że ponownie rozpatrując sprawę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. L. wydał w dniu [...] r. postanowienie nakładające na Gminę J. nad W. obowiązek dostarczenia ekspertyzy dotyczącej oceny jakości wyrobów budowlanych i robót budowlanych wykonanych na podstawie projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją Starosty O. z dnia [...] r. dotyczącą budowy drogi gminnej C. J. - M.. Organ II instancji powyższe postanowienie utrzymał

w mocy postanowieniem z dnia [...] r.

Powyższa ekspertyza została wykonana przez mgr inż. D. F.

i zawiera następujące wnioski, będące odpowiedzią na pytania zawarte

w postanowieniu nakładającym obowiązek wykonania ekspertyzy dotyczącej oceny jakości wyrobów budowlanych i wykonanych robót budowlanych:

1/ "analiza dokumentacji budowy, literatury technicznej, oględziny terenowe jednoznacznie skłaniają do wniosku, że stwierdzone - opisane w tekście i ilustrowane zamieszczonymi fotografiami uszkodzenia nawierzchni drogi gminnej C. J. - M. od km 0 + 002,80 do km 3 + 222,30 nie mają swojej przyczyny w jakości materiałów użytych do budowy drogi. Jakość materiałów udokumentowana operatem kolaudacyjnym koresponduje z aktualnym stanem nawierzchni drogi i elementów zagospodarowania pasa drogowego",

2/ "na podstawie analizy dokumentacji budowy, literatury i wiedzy technicznej, oględzin terenowych i obowiązujących przepisów stwierdza się, że wymienione uszkodzenia nawierzchni betonowej drogi gminnej C. J. - M. od km 0 + 002,80 do km 3 + 222,30 nie są przesłanką do stwierdzenia

o istnieniu zagrożenia bezpieczeństwa ludzi bądź mienia wskutek niespełnienia wymagań podstawowych dotyczących nośności i stateczności konstrukcji zawartych w § 1 ust. 3 pkt 1 lit. b Rozporządzenia Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie.

Ponadto w dniu 20 kwietnia 2018 r. przeprowadzono oględziny drogi gminnej C. J. - M.. Z przeprowadzonych oględzin sporządzono protokół, w którym wskazano, że B. G. podtrzymała żądanie rozbiórki drogi gminnej C. J. - M., na wysokości działek [...], których jest właścicielką. Przede wszystkim zaś dokonano pomiarów szerokości jezdni, pobocza i rowów w czterech miejscach drogi. Na wysokości działki B. G. szerokość jezdni wynosi 6,10 m, szerokość pobocza 0,75, szerokość rowu ok. 2,20 m. W tym miejscu wyjaśnić należy, że w zatwierdzonym projekcie budowlanym szerokość jezdni wynosi 6,00 m, szerokość pobocza 0,75 m.

W projekcie nie podano szerokości rowów.

W związku z tym niezasadne są zarzuty skarżącej, że organy obu instancji nie ustaliły szerokości pasa drogowego drogi, jak i stanu technicznego i jakości wykonania drogi, nie zweryfikowały czy rowy wzdłuż drogi zostały wybudowane zgodnie z przepisami techniczno-budowlanymi i czy spełniają w tym zakresie wymagania projektowe oraz nie ustaliły czy zakręty jezdni wykonane zostały zgodnie z projektem budowlanym.

Formułując drugi zarzut skarżąca wskazała, że inwestor (gmina) dokonał nieuprawnionego przesunięcia obiektu budowlanego o ponad 3 m, w konsekwencji czego zajął pod budowę drogi niezgodnie z projektem budowlanym część działek należących do skarżącej, które nie zostały wskazane w pozwoleniu na budowę. Jako uzasadnienie powyższego zarzutu skarżąca wskazała na ustalenia zawarte

w operacie technicznym sporządzonym przez geodetę uprawnionego M. K., który to operat został przyjęty do państwowego zasobu geodezyjnego

i kartograficznego

Odnosząc się do powyższego zarzutu wskazać należy, że najistotniejszymi dowodami potwierdzającymi, że usytuowanie wybudowanej drogi jest zgodne

z projektem zatwierdzonym decyzją z dnia [...] czerwca 2013 r. zezwalającą na realizację inwestycji drogowej pod nazwą "Budowa drogi gminnej C. J. - M." są:

1/ operat techniczny z tyczenia osi "w odbiciach" oraz wyznaczenia wysokościowych reperów roboczych dotyczący budowy drogi gminnej C. J. - M. od km 0 + 002,80 do km 3 + 222,30 z dnia 7 lipca 2014 r., sporządzony przez geodetę uprawnionego R. Ć.;

2/ inwentaryzacja powykonawcza drogi gminnej C. J. - M. z dnia 9 lutego 2015 r., sporządzona przez geodetę uprawnionego R. Ć., z której wynika, że istniejące na mapie podstawowego zagospodarowania terenu granice działek nr [...] nie uległy zmianie w trakcie prac związanych z inwentaryzacją;

3/ pismo wyjaśniające geodety uprawnionego R. Ć. z dnia 28 grudnia 2017 r.

4/ pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego

i Kartograficznego z dnia 15 marca 2018 r., w którym podkreślono m.in, że analiza dokumentacji geodezyjnej wykonanej w ramach inwentaryzacji powykonawczej wykazała, że praca została wykonana w sposób prawidłowy, zgodnie

z obowiązującymi przepisami rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego

i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2016 r., poz. 1034), natomiast co do operatu technicznego z ustalenia przebiegu granic stwierdzono nieprawidłowości w dokonanej przez geodetę uprawnionego M. K. analizie materiałów źródłowych. L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego stwierdził, że działania geodety uprawnionego M. K. mogą stanowić naruszenie art. 42 ust. 3 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne.

Podsumowując wskazać należy, że skoro inwestor wykonał roboty budowalne na podstawie decyzji udzielającej pozwolenia na budowę oraz zgodnie z przepisami brak jest podstaw do nakazania na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego rozbiórki obiektu budowalnego.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 103 § 1 k.p.a. (uzasadnienie zarzutu wskazuje, że skarżącej prawdopodobnie chodziło o art. 107 § 3 k.p.a.) wskazać należy, że zastrzeżenia Sądu budzi treść uzasadnienia zaskarżonej decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które w istocie ogranicza się do powielenia treści uzasadnienia decyzji pierwszoinstancyjnej

i lakonicznego stwierdzenia, że decyzja ta jest prawidłowa. Takie uzasadnienie decyzji zapadłej w postępowaniu odwoławczym jest niedopuszczalne w świetle wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a., albowiem istotą takiego postępowania jest nie tylko kontrola legalności rozstrzygnięcia zapadłego w pierwszej instancji, lecz ponowne, merytoryczne rozpatrzenie sprawy w myśl zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego wyrażonej w art. 15 w zw. z art. 136 k.p.a. Wobec jednak prawidłowości rozstrzygnięcia podjętego w niniejszej sprawie przez organ odwoławczy, Sąd opisaną wyżej wadliwość samego uzasadnienia zaskarżonej decyzji uznał za uchybienie art. 107 § 3 k.p.a. pozostające bez wpływu na wynik sprawy, a tym samym niedające - w świetle dyspozycji art. 145 § 1 p.p.s.a. - podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z tych wszystkich względów skargę należało oddalić, o czym orzeczono na podstawie art. 151 p.p.s.a.

.