Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 181/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2022-04-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję w części
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 8,
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 17 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 111
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Busz Sędziowie WSA Tomasz Grossmann WSA Maria Grzymisławska-Cybulska (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 21 kwietnia 2022 r. sprawy ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2021 r. nr [...] w przedmiocie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego 1. uchyla pkt 2 zaskarżonej decyzji w zakresie daty początkowej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego R. R. kwotę [...]zł ([...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze:

w pkt 1 - uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2021 r., nr [...],

w pkt 2 - przyznało R. R. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na czas określony od dnia [...] września 2021 r. do dnia [...] września 2022 r. w kwocie [...]zł miesięcznie, w związku z opieką nad niepełnosprawnym bratem M. R., ur. [...] r., który legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,

w pkt 3 - zobowiązało Prezydenta Miasta P. do potrącenia kwoty odpowiadającej różnicy pomiędzy wysokością świadczenia pielęgnacyjnego, a wysokością specjalnego zasiłku opiekuńczego, który R. R. otrzymał za ten sam okres,

w pkt 4 - zobowiązało Prezydenta Miasta P. do wypłaty R. R. wskazanego w punkcie 2. świadczenia w terminach i na zasadach organizacyjnych przyjętych przez ten organ,

w pkt 5 - zobowiązało Prezydenta Miasta P. do corocznej waloryzacji zgodnie z obowiązującymi przepisami przyznanego w punkcie 2. świadczenia.

Powyższe decyzje wydano w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych:

Wnioskiem w dniu [...] listopada 2019 r. R. R. (zwany dalej także "Skarżącym"), reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, zwrócił się do Prezydenta Miasta P. - P. o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej w związku z opieką nad niepełnosprawnym bratem M. R., załączając do wniosku m.in. decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2019 r., nr [...], o przyznaniu M. R. specjalnego zasiłku opiekuńczego w wysokości po [...] zł miesięcznie na okres od dnia [...] listopada 2019 r. do dnia [...] sierpnia 2020 r. po rozpoznaniu sprawy z wniosku R. R. z dnia [...] sierpnia 2019 r.; oświadczenie R. R. z dnia [...] listopada 2019 r., iż na podstawie art. 27 ust. 5 u.ś.r. z dniem przyznania mi prawa do świadczenia pielęgnacyjnego rezygnuje on z prawa do specjalnego zasiłku pielęgnacyjnego przyznanego decyzją nr [...]; a także orzeczenie Powiatowego Zespołu do Spraw Orzekania o Niepełnosprawności w P. z dnia [...] września 2020 r. o znacznym stopniu niepełnosprawności M. R. (nr [...]), wydanym okresowo do dnia [...] września 2022 r.

Decyzją z dnia [...] listopada 2019 r., nr [...] Prezydent Miasta P. (zwany dalej także "Prezydentem") odmówił przyznania R. R. wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego na rzecz M. R..

Rozpatrując odwołanie od powyżej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] lipca 2021 r., nr [...], uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Kolegium uznało, że Prezydent naruszył art. 17 ust. 1b u.ś.r. a nadto nie wypowiedział się w kwestii spełnienia przez skarżącego pozostałych przesłanek wynikających z art. 17 i art. 17b u.ś.r., w szczególności także nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego (brak wywiadu środowiskowego) cele ustalenia i potwierdzenia, że Skarżący faktycznie opiekuje się niepełnosprawnym bratem. Naruszono zatem przepisy postepowania administracyjnego, tj. art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a.

W dniu [...] sierpnia 2021 r. przeprowadzono wywiad środowiskowy w sprawie.

Wezwaniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Prezydent wezwał do uzupełnienia brakujących dokumentów – złożenie oświadczenia czy istnieje wyraźny i bezpośredni związek między rezygnacją przez Skarżącego z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej bądź jej niepodejmowania a koniecznością opieki na M. R. w ternie 14 dni od dnia doręczenia wezwania, wskazując w pouczeniu, że zgodnie z art. 24a ust. 2 u.ś.r. w przypadku niezastosowania się do wezwania wniosek zostanie pozostawiony bez rozpatrzenia. Wezwanie to skierowano na adres pełnomocnika profesjonalnego Skarżącego. Zawiadomieniem z dnia [...] września 2021 r. Prezydent zawiadomił o uchybieniu terminu w sprawie wniosku o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego, wyznaczając termin 30 dni od daty doręczenia zawiadomienia na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnieniu wniosku o brakujące oświadczenie.

Oświadczeniem z dnia [...] września 2021 r. R. R. wyjaśnił, że jest opiekunem brata od 2015 r., a także wniósł o przywrócenie terminu na rozpatrzenie wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego. Postanowieniem z dnia [...] października 2021 r., [...], przywrócono R. R. termin do uzupełnienia dokumentacji do wniosku z dnia [...] listopada 2019r.

Decyzją z dnia [...] października 2021 r., nr [...], Prezydent Miasta P. odmówił przyznania R. R. świadczenia pielęgnacyjnego w związku z opieką nad bratem M. R..

W uzasadnieniu Prezydent wskazał, że M. R. legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, z którego wynika jednakże, iż niepełnosprawność istnieje od [...].09.2014 r. Zdaniem Prezydenta, w sprawie nie została spełniona przesłanka określona w art. 17 ust. 1b u.ś.r.

Od powyższej decyzji R. R., reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, wniósł odwołanie Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie prawa materialnego, mającego istotny wpływ na wynik sprawy, poprzez błędne zastosowanie normy prawnej wyrażonej w art. 17 ust. 1b u.ś.r., bez uwzględnienia okoliczności, że na skutek wyroku Trybunału Konstytucyjnego z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt K38/13, doszło do uznania niekonstytucyjności części wskazanej normy prawnej w zakresie, w jakim różnicuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego osób sprawujących opiekę na osobą niepełnosprawną ze względu na datę powstania niepełnosprawności osoby wymagającej opieki, a przez to naruszenie art. 190 ust. 1 Konstytucji RP.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze:

1. uchyliło w całości zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] października 2021 r., nr [...],

2. przyznało R. R. świadczenie pielęgnacyjne z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej na czas określony od dnia [...] września 2021 r. do dnia [...] września 2022 r. w kwocie [...]zł miesięcznie, w związku z opieką nad niepełnosprawnym bratem M. R., ur. [...] który legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności,

3. zobowiązało Prezydenta Miasta P. do potrącenia kwoty odpowiadającej różnicy pomiędzy wysokością świadczenia pielęgnacyjnego, a wysokością specjalnego zasiłku opiekuńczego, który R. R. otrzymał za ten sam okres,

4. zobowiązało Prezydenta Miasta P. do wypłaty R. R. wskazanego w punkcie 2. świadczenia w terminach i na zasadach organizacyjnych przyjętych przez ten organ,

5. zobowiązało Prezydenta Miasta P. do corocznej waloryzacji zgodnie z obowiązującymi przepisami przyznanego w punkcie 2. świadczenia.

W uzasadnieniu Kolegium wyjaśniło, że błędnie Prezydent odmówił przyznania wnioskowanego świadczenia z uwagi na fakt, że nie zostało spełnione kryterium w zakresie ustalenia wieku powstania niepełnosprawności u osoby wymagającej opieki, wynikające z literalnego brzmienia ww. art. 17 ust. 1b u.ś.r., a także naruszył art. 6 k.p.a. rozstrzygając w oparciu o przepis, który utracił moc obowiązującą wskutek orzeczenie TK z dnia 21 października 2014 r., sygn. akt K 38/13, w zakresie w jakim różnicuje prawo do świadczenia pielęgnacyjnego osób sprawujących opiekę nad osobą niepełnosprawną ze względu na datę powstania niepełnosprawności osoby wymagającej opieki.

W dalszej części Kolegium uznało w oparciu o wywiad środowiskowy z dnia [...] sierpnia 2021 r., że R. R. nie może podjąć pracy zarobkowej, ponieważ pomoc świadczona bratu obejmuje całą dobę. Biorąc powyższe pod uwagę oraz stwierdzając, że spełnione są również pozostałe przesłanki pozytywne konieczne dla przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, tj. legitymowanie się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności przez M. R. oraz pozostawanie R. R. i jego brata w grupie osób związanych obowiązkiem alimentacyjnym, a także nie stwierdzając przesłanek negatywnych, które uniemożliwiałyby przyznanie wnioskowanego świadczenia pielęgnacyjnego, Kolegium uchyliło w całości zaskarżoną decyzję oraz przyznano R. R. świadczenie pielęgnacyjne na czas określony, zgodnie z pkt 2 sentencji decyzji.

Kolegium wskazało, że w aktach sprawy znajduje się decyzja Prezydenta Miasta P. z dnia [...] listopada 2020 r., mocą której przyznano R. R. specjalny zasiłek opiekuńczy w wysokości [...] zł miesięcznie na okres od [...] listopada 2020 r. do [...] października 2021 r. w związku z opieką nad M. R.. Zgodnie z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r., świadczenie pielęgnacyjne nie przysługuje, jeżeli osoba sprawująca opiekę ma ustalone prawo do specjalnego zasiłku opiekuńczego, świadczenia pielęgnacyjnego lub zasiłku dla opiekuna, o którym mowa w ustawie z dnia 04 kwietnia 2014 r. o ustaleniu i wypłacie zasiłków dla opiekunów.

Przywołując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 08 stycznia 2020 r., sygn. akt I OSK 2392/19, Kolegium uznało, że istnieje możliwość wyrównania różnicy między już wypłaconym świadczeniem, a świadczeniem korzystniejszym dla strony, przyznanym zgodnie z jej wyborem. Zdaniem Kolegium, wyrok ten znajduje zastosowanie przez analogię do art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. b u.ś.r. w zakresie wyrównania różnicy pomiędzy otrzymaną kwotą z tytułu specjalnego zasiłku opiekuńczego a kwotą świadczenia pielęgnacyjnego. W konsekwencji Kolegium zobowiązało Prezydenta Miasta P. do potrącenia kwoty odpowiadającej różnicy pomiędzy wysokością świadczenia pielęgnacyjnego, a wysokością specjalnego zasiłku opiekuńczego, który R. R. otrzymał za ten sam okres.

Kolegium podkreśliło, że Prezydent przeprowadził postępowanie rzetelnie, zebrał wszystkie istotne dla rozstrzygnięcia sprawy dokumenty, w tym wywiad środowiskowy na okoliczności dotyczące sprawowania opieki nad M. R..

Kolegium wskazało, że świadczenie pielęgnacyjne jest wyłączone z katalogu świadczeń, które przyznawane są na okres zasiłkowy, ale ustala się je, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami. Kolegium wskazało, że wniosek w niniejszej sprawie został złożony w dniu [...] listopada 2019 r., ale - jak wskazano - bez wymaganego oświadczenia w przedmiocie bezpośredniego związku miedzy rezygnacją z zatrudnienia przez R. R. a koniecznością sprawowania opieki nad M. R.. Dokument ten, w ocenie Kolegium, został uzupełniony w dniu [...] września 2021 r., zatem w ocenie Kolegium wnioskowane świadczenie przyznać należy od dnia [...] września 2021 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2022 r. R. R., reprezentowany przez pełnomocnika profesjonalnego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] grudnia 2021 r., nr [...], zaskarżając ją - w części - w jakiej nie przyznano wnioskodawczy świadczenia pielęgnacyjnego za okres od dnia [...] listopada 2019 r. do dnia [...] sierpnia 2021 r.

Żądaniem skargi objęto uchylenie zaskarżonej decyzji w zakresie określenia daty początkowej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego i orzeczenie co do istoty sprawy poprzez przyznania Skarżącemu świadczenia pielęgnacyjnego za okres od dnia [...] listopada 2019 r., ewentualnie przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania, o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych., a także o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, zgodnie z art. 119 pkt 2 p.p.s.a.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...] marca 2022 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, wskazując uzupełniająco, że wniosek o ustalenie prawa do świadczenia pielęgnacyjnego został złożony do organu I instancji w dniu [...] listopada 2019 r., jednak uzupełniony został o wymagane oświadczenie w dniu [...] września 2021 r. Wskazano, że wniosek w niniejszej sprawie został złożony w dniu [...] listopada 2019 r., ale bez wymaganego oświadczenia w przedmiocie bezpośredniego związku między rezygnacją z zatrudnienia przez Skarżącego a koniecznością sprawowania opieki na M. R., a dokument ten został uzupełniony w dniu [...] września 2021 r. Wnioskowane świadczenie pielęgnacyjne przyznano zatem od dnia [...] września 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z wnioskiem strony skarżącej niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.; dalej zwanej także "p.p.s.a.").

Na podstawie art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, a stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2021 r., poz. 137) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji Sąd bada, czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Na wstępie konieczne stało się poczynienie zastrzeżenia, że nie będąc związany granicami skargi, sąd zobowiązany był do wzięcia pod uwagę z urzędu wszelkich naruszeń prawa, a także wszystkich przepisów, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i zarzutów podniesionych w skardze. Niemniej jednak zaakcentować należy, że skarżący może przedmiotem skargi uczynić określony akt lub czynność z zakresu administracji publicznej w całości lub tylko w części. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie. Z uwagi na zakres zaskarżenia, jednoznacznie wskazany w skardze na decyzję Kolegium, wyznaczone na podstawie art. 134 § 1 p.p.s.a. granice niniejszej sprawy determinowały zakres kontroli sądowoadministracyjnej. Ograniczał się on jedynie do oceny rozstrzygnięcia administracyjnego, dotyczącego ustalenia daty początkowej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

Określony w ten sposób w skardze przedmiot zaskarżenia wyznaczył jednocześnie granice sprawy rozpoznawanej przez sąd. Nie mógł więc sąd uczynić przedmiotem swego rozpoznania decyzji w części, w jakiej nie została ona zaskarżona, ponieważ w tym zakresie nie doszło do wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego (por. J. P. Tarno [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. V, Warszawa 2011, art. 134).

Inicjując postępowanie w niniejszej sprawie Skarżący wskazał, że decyzję Kolegium zaskarża on w części w jakiej nie przyznano wnioskodawcy świadczenia pielęgnacyjnego za okres od dnia [...] listopada 2019 r. do dnia [...] sierpnia 2021 r.

Podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia stanowią przepisy ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 111, dalej także jako "u.ś.r.") oraz ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021, poz. 735 – daje jako: k.p.a.").

Związany przedmiotem skargi w niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że zasadnie Skarżący podnosi, że na podstawie art. 24 ust. 2 u.ś.r. prawo do świadczeń rodzinnych ustala się, począwszy od miesiąca, w którym wpłynął wniosek z prawidłowo wypełnionymi dokumentami (...). Ponad wszelka wątpliwość R. R. z wnioskiem o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego w związku ze sprawowaną przez niego opieką nad bratem M. wystąpił wnioskiem sporządzonym [...] listopada 2019 r. (data wpływu do organu I instancji: [...].11.2019 r.). Kwestią bezsporną jest, że już wówczas skarżący do wniosku załączył decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2019 r. przyznającą mu specjalny zasiłek opiekuńczy na okres od [...].11.2019-[...].08.2020 r. z tytułu opieki nad M. R.. Do swojego wniosku o przyznanie świadczenia pielęgnacyjnego z tytułu opieki sprawowanej nad bratem M. , Skarżący załączył ponadto orzeczenie z dnia [...] sierpnia 2017 r. (karta nienumerowana) o zaliczeniu M. R. do znacznego stopnia niepełnosprawności do dnia [...] sierpnia 2020 r. oraz złożył oświadczenie, że w przypadku wydania decyzji przyznającej świadczenie pielęgnacyjne z dniem jej wydania wnosi on o uchylenie decyzji dotyczącej przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego (karta nienumerowana).

Dalej należy wskazać, że orzeczeniem z dnia [...] września 2020 r. (karta nienumerowana) M. R. postanowiono zaliczyć do znacznego stopnia niepełnopsrawności do dnia [...] września 2022 r., a decyzją z dnia [...] listopada 2020 r. (karta nienumerowana) Prezydent Miasta P. przyznał R. R. specjalny zasiłek opiekuńczy na M. R. na okres od [...].11.2020 do [...].10.2021 r.

Podsumowując: Prezydent Miasta P. na okres od [...].11.2019 do [...].10.2021 r. (dwoma decyzjami) przyznał R. R. specjalny zasiłek opiekuńczy na M. R.. Podstawę prawną wydania tych decyzji stanowił przepis art. 16a u.ś.r. stanowiący, że specjalny zasiłek opiekuńczy przysługuje osobom, na których (...) ciąży obowiązek alimentacyjny, a także małżonkom, jeżeli:

1)nie podejmują zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej lub

2)rezygnują z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej

>>w celu<< sprawowania stałej opieki nad osobą legitymującą się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności albo orzeczeniem o niepełnosprawności łącznie ze wskazaniami: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji.

Istotą specjalnego zasiłku opiekuńczego jest wsparcie dla osób, które pozostają niezatrudnione (bez względu na to, czy prowadzi do tego rezygnacja, czy niepodejmowanie pracy zarobkowej) >>z powodu<< opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny. Natomiast celem przedmiotowego świadczenia jest częściowa rekompensata kosztów tej opieki w stosunku do tych, którzy wyręczając w tym zakresie państwo, tracą możliwość zarobkowania. (por. B. Chludziński [w:] Świadczenia rodzinne. Komentarz, red. P. Rączka, Warszawa 2021, art. 16(a).

Skoro zatem Prezydenta Miasta P. nie miał wątpliwości, że R. R. nie podejmuje zatrudnienia >>w celu<< sprawowania stałej opieki nad bratem M. R. legitymującym się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności przyznając mu specjalny zasiłek opiekuńczy (decyzjami z: [...].09.2019 r. a następnie z [...].11.2020r.), i decyzje te nie zostały wyeliminowane z obrotu prawnego, to nie jest dla Sądu zrozumiałe jakimi brakami, w ocenie Kolegium, dotknięty miał być wniosek Skarżącego z dnia [...] listopada 2019 r. Pełna dokumentacja akt sprawy od [...] listopada 2019 r. pozostawała w dyspozycji organów administracji publicznej, które ze znanych sobie tylko przyczyn całkowicie pominęły fakt, że Skarżący już inicjując postępowanie udokumentował fakt przyznania mu świadczenia stanowiącego wsparcie dla niego w związku z rezygnacją przez niego z zatrudnienia >>w celu<< sprawowania stałej opieki nad bratem M. . Związek między rezygnacją z zatrudnienia a sprawowaniem przez R. R. opieki nad bratem M. pozostawał zatem urzędowo stwierdzony i udokumentowany ostatecznymi decyzjami administracyjnymi znajdującymi się w aktach sprawy.

Podkreślić trzeba, że żaden przepis nie wymaga złożenia oświadczenia o szczególnej mocy dowodowej, na okoliczność związku pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym członkiem rodziny. W okolicznościach badanej stawy fakt ten pozostaje udokumentowany w aktach administracyjnych od [...] listopada 2019 r. i z tą datą należało ustalić datę początkową przyznania świadczenia pielęgnacyjnego w przypadku zaistnienia przesłanek warunkujących jego przyznanie.

Podkreślić trzeba w tym miejscu, że związany granicami skargi oraz zakazem reformationis in peius Sąd, wskaże jedynie, że zawodne bywa formułowanie kategorycznych stanowisk wyrażonych na gruncie konkretnych stanów faktycznych.

Nie można zgodzić się z Kolegium, jakoby dopuszczalne było uniwersalne powoływanie się na stanowisko judykatury dotyczące zbiegu praw do świadczenia pielęgnacyjnego i świadczeń emerytalnych, per analogiem we wszystkich sprawach dotyczących zbiegu prawa do świadczenia pielęgnacyjnego i innych świadczeń.

Z uwagi jednak na wskazany przez Skarżącego na zakres zaskarżenia w niniejszej sprawie, obejmujący wyłącznie decyzję Kolegium - w części - w jakiej nie przyznano wnioskodawcy świadczenia pielęgnacyjnego za okres od dnia [...] listopada 2019 r. do dnia 31 sierpnia 2021 r. - Sąd skargę uwzględnił.

Mając na uwadze powyższe, należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie Kolegium dopuściło się istotnego naruszenia art. 7, art. 77 § 1, art. 80 oraz art. 107 § 3 k.p.a., albowiem całkowicie pominęło, że Skarżący w dniu złożenia wniosku ([...].11.2019r.) udokumentował fakt związku pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania przez niego opieki nad niepełnosprawnym bratem M. . Fakt ten urzędowo potwierdził Skarżący załączając do wniosku decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] września 2019 r. nr [...] i powołując się na fakt pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego wniósł o uchylenie decyzji przyznającej mu specjalny zasiłek opiekuńczy z dniem przyznania świadczenia pielęgnacyjnego (pkt 2 wniosku z dnia [...].11.2019 r. – karta nienumerowana). Z tej też przyczyny, ustalenia Kolegium co do braków w dokumentacji Skarżącego, nie znajdują potwierdzenia w materiale dowodowym.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i lit. c p.p.s.a. uchylił pkt 2 zaskarżonej decyzji w zakresie daty początkowej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając na rzecz Skarżącej od Samorządowego Kolegium Odwoławczego kwotę [...]zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą Kolegium będzie ustalenie daty początkowej przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z uwzględnieniem okoliczności, że bezsporny w sprawie fakt związku pomiędzy rezygnacją z zatrudnienia a koniecznością sprawowania opieki nad niepełnosprawnym bratem M. został przez skarżącego udokumentowany [...] listopada 2019 r., tj. w dacie złożenia wniosku.