Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2670/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr.), , Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska, Sędzia WSA Bożena Więch- Baranowska, Protokolant st. ref. Karolina Kaca, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi G. B. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011 r. znak [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala.


UZASADNIENIE

Przedmiotem kontroli Sądu jest zaskarżona przez G. B. decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2011r., którą na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (jednolity tekst ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 z póź. zm.),zwanej dalej K.p.a. po rozpatrzeniu odwołania G. B. utrzymano w mocy decyzję Wojewody [...]z dnia [...] stycznia 2011r. znak: [...], stwierdzającą z urzędu nieważność decyzji Starosty L.z dnia [...] maja 2010r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej G. B. pozwolenia na odtworzenie zabudowy siedliska rolniczego, odbudowę i przebudowę budynku stodoły, remont modernizację budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego w miejscowości L.(dz. nr [...]),.

Decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Starosta L. decyzją nr [...]z dnia [...] maja 2010r. zatwierdził projekt budowlany i udzielił inwestorowi pozwolenia na budowę - odtworzenie zabudowy siedliska rolniczego: odbudowę i przebudowę budynku stodoły, remont i modernizację budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego w m. L.na działkach nr [...].

W dniu 27 lipca 2010r. do Wojewody [...]wpłynął wniosek Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.z dnia 21.07.2010r. znak: [...]o wszczęcie z urzędu postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności w/w decyzji Starosty L.z dnia [...] maja 2010r. Organ nadzoru budowlanego uznał, iż zachodzi w tej konkretnej sprawie przesłanka z art. 156 § 1 pkt 2 Kpa, tj. wydania w/w decyzji z rażącym naruszeniem prawa.

Decyzją z dnia 5 stycznia 2011r. znak: [...], Wojewoda [...]stwierdził z urzędu nieważność decyzji Starosty L.z dnia 17 maja 2010r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej G. B.pozwolenia na odtworzenie zabudowy siedliska rolniczego, odbudowę i przebudowę budynku stodoły, remont modernizację budynku mieszkalnego oraz budynku gospodarczego w miejscowości L.(dz. nr [...]),.

W ocenie Wojewody decyzja ta dotknięta jest wadą, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. ponieważ , roboty budowlane zostały rozpoczęte przed wydaniem decyzji Starosty L.Nr [...]z dnia [...] maja 2010r. Zdaniem Wojewody powyższe potwierdza, pismo PINB w L.z dnia 21.07.20lOr. znak: PINB [...], załączone fotografie, protokoły. Podczas kontroli przeprowadzonej przez organ nadzoru w dniu 19.05.2010r. na działkach nr [...], na którą to okoliczność został spisany protokół, stwierdzono, iż na tych działkach znajdują się: budynek mieszkalny lub rekreacyjny o wymiarach ok. 8x5m będący w budowie, na etapie robót wykończeniowych zewnętrznych; budynek garażu o wymiarach ok. 7x5m, w stanie surowym zamkniętym; budynek o wymiarach ok. 12x9m w trakcie budowy, gdzie wykonane są fundamenty i ściany parteru; fundamenty monolityczne o wymiarach ok. 10x9m; studzienki rewizyjne instalacji.

W ocenie organu naruszenie prawa, o którym mowa powyżej miało charakter naruszenia rażącego. Wojewoda wskazał, że że zgodnie z art. 28 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, a wiec decyzja taka może dotyczyć jedynie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. Potwierdzeniem powyższego jest przepis art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego, z brzmienia którego wynika, że nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Dlatego też realizacja robót budowlanych przed uzyskaniem ostatecznej w tym względzie decyzji, nawet jeżeli nie została wykonana całość tych robót, uniemożliwia uwzględnienie wniosku o pozwolenie na budowę.

Niezależnie od powyższego, Wojewoda wyjaśnił, że w świetle ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy H.(zatwierdzonego uchwałą Nr [...]Rady Gminy w H.z dnia [...] lutego 2005r., opublikowaną w Dz. Urz. Woj. [...]. z 2005r. Nr [...], poz. [...]), na terenach oznaczonych na rysunkach planów symbolami "Ł" /tereny pod użytkowanie jako łąki, zieleń łęgową, pastwiska wraz z potokami i rowami odwadniającymi/ możliwa jest inwestycja polegająca na odtworzeniu zabudowy siedliska rolniczego bądź budowy nowego siedliska rolniczego. Z zapisów cytowanego wyżej planu m.in. wynika, że tereny te pozostają nadal w użytkowaniu rolniczym z dopuszczeniem zmiany na grunty rolne oraz obowiązuje zakaz zabudowy. Biorąc jednak pod uwagę orzecznictwo sądowo-administracyjne w przedmiotowym zakresie, zapis planu "zakaz zabudowy", zdaniem Wojewody, nie może być interpretowany jako całkowity zakaz zabudowy zwłaszcza, że funkcja projektowanych na danym terenie obiektów kubaturowych zgadza się z funkcją tego terenu ustaloną przez plan. Nie ma zatem sprzeczności w lokalizacji siedliska rolniczego na terenie przeznaczonym na użytkowanie rolnicze, ponieważ grunt pod taką zabudową pozostaje nadal gruntem rolnym, a funkcja terenu pozostaje bez zmian.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymując w mocy zaskarżoną decyzję uznał, że rozstrzygnięcie Starosty L.z dnia [...].05.2010 r. jest obarczone wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez rażące naruszenie art. 32 w związku z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego i art. 35 ust. 1 pkt 1 w związku art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego.. Ponadto organ administracji architektoniczno-budowlanej w sposób rażący naruszył art. 7 i 77 K.p.a. z uwagi na podjęcie rozstrzygnięcia bez dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, które niewątpliwie miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wskazał, że zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawo budowlane roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie natomiast do art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1. Prawa budowlanego .Organ wskazał, że w dniu 19.05.2010r. tj w dniu przeprowadzonej kontroli nadzoru budowlanego przedmiotowe pozwolenie z dnia [...].05.2010 r. nie było jeszcze ostateczne, wskazał również, że w aktach sprawy znajduje się szereg dokumentów (mapa wywiadu terenowego przeprowadzonego w dniu 6.10.2009 r, szkic polowy nr 5 z października 2009 r.), z których wynika ponad wszelką wątpliwość, że sporne roboty budowlane były wykonywane co najmniej już w październiku 2009r.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, że w aktach organu powiatowego znajduje się kserokopia mapy Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geograficznej i Kartograficznej Starosty L.z lipca lub sierpnia 2009 r., z której wynika, że na działkach objętych inwestycją znajdowały się jedynie ruiny 3 obiektów budowlanych. Natomiast projekt budowlany na str. 2 stwierdza: "Na działce nr [...] znajduje się przeznaczony do odbudowy budynek gospodarczy - stodoły oraz mały budynek gospodarczy przewidziany do remontu. Istniejący budynek mieszkalny położony jest na dwóch działkach [...] oraz [...]." Stwierdził również, że W trakcie aktualizacji mapy zasadniczej przeprowadzonej w 2008 r. wykonawca prac geodezyjnych na podstawie wywiadu terenowego przeprowadzonego w dniu 15.05.2008 r. stwierdził, że ww. budynki stanowią ruiny i wniósł zmiany do mapy zasadniczej. Późniejsza aktualizacja mapy zasadniczej z dnia 6.10.2009 r. wykazała, że w obszarze ww. ruin powstają budynki - w dniu 12.10.2009 r. wniesiono kolejne zmiany do mapy zasadniczej. Z analizy porównawczej mapy wywiadu terenowego przeprowadzonego w dniu 6.10.2009 r. wynika, że nowopowstające budynki różnią się kształtem i rozmiarami od ruin wcześniejszych obiektów. Porównanie natomiast ww. mapy wywiadu terenowego oraz szkicu polowego nr 5 z października 200? r. z projektem zagospodarowania terenu wskazuje na tożsamość obiektów objętych pozwoleniem na budowę z dnia [...]05.2010 r. z powstającymi obiektami uwidocznionymi na ww. mapie oraz szkicu. Jednocześnie należy wskazać, że jak wynika z pisma Starostwa Powiatowego w L.z dnia 26.08.2011 r., znak: [...], wobec obiektów objętych decyzją z dnia [...].05.2010 r. nie toczyło się wcześniej żadne postępowanie administracyjne.

W świetle powyższego Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził, że decyzją z dnia [...].05.2010 r., nr [.....], Starosta L.zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę z rażącym naruszeniem przepisu art. 32 ust. 4a w związku z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego.

Ponadto Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego zauważył, że objęte inwestycją działki znajdują się na obszarze, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w H.z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...]w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy H.(Dziennik Urzędowy Województwa [...]z 2005 r. Nr [...], poz. [...]). Działki inwestycyjne położone są na terenie oznaczonym w ww. planie literą "Ł", który "przeznacza się pod użytkowanie jako łąki, zieleń łęgową, pastwiska wraz z potokami i rowami odwadniającymi, dla których ustala się następujące wymogi: (...) obowiązuje zakaz zabudowy". Tym samym - w świetle powyższych ustaleń - inwestycja jest niezgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Jednocześnie, wobec tak jednoznacznie i kategorycznie sformułowanego postanowienia planu, Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego nie podzielił poglądu Wojewody [...], iż "zakaz zabudowy" nie może być interpretowany jako całkowity zakaz zabudowy.

Nie zgadzając się z argumentacją Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skargę do Sądu wniosła G. B. podnosząc, ze ustalenia organów są niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym. Strona zarzuciła organom obrazę prawa, w tym przez niezastosowanie się do zasady wskazanej w art. 7 i art. 8 K.p.a. , poprzez pominięcie zasady prawdy obiektywnej i niewyjaśnienie wszystkich okoliczności/istotnych dla rozstrzygnięcia zawisłej sprawy oraz zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa.

Zdaniem Skarżącej na wskazanych działkach od dawna była stara zabudowa: dom mieszkalny, domek gospodarczy i stodoła, na co jest dowód choćby w piśmie z dn. 07.07.2010 r. nr [...] (cyfra 4 wpisana odręcznie mało czytelna) Wójta Gminy H..

Kolejnym faktem jest, zdaniem Skarżącej, pismo Wójta skierowane do poprzednich właścicieli tejże nieruchomości Z. i J. L. z dn. 3.04.2007r. nr [...] nie wnoszące uwag do planowanego remontu istniejącego budynku mieszkalnego i budynków gospodarczych wyraźnie wskazuje, że remont istniejącej zabudowy na tychże działkach jest niezbędny.

Skarżąca wskazała również w skardze, że z wypisu Urzędu Gminy H.z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy H.z dn. [...].08.2006 r. nr [...] jasno wynika, iż zabudowane działki nr [...] przeznaczone są do dalszego użytkowania rolniczego (p. 1). Nadto pismem z dn. 07.07.2010 r. nr [...] (cyfra 4 wpisana odręcznie mało czytelna) Wójt Gminy H.zaświadczył, iż działki o nr ewid. [...] km 11 pozostają nadal w użytkowaniu rolniczym z dopuszczeniem zmiany na grunty rolne a będące w Jej władaniu nieruchomości gruntowo-budynkowe stanowią zwarty kompleks gospodarstwa rolnego (siedlisko).

Skarżąca wskazała, że aktualny plan wprowadził nowy sposób zagospodarowania naszych działek, nie przekreślając jednak ich dotychczasowej funkcji. Wobec powyższego, na gruncie rolnym może być wybudowany dom mieszkalny, budynek gospodarczy i inne budynki niezbędne do produkcji rolniczej.

Reasumując swoje wywody Skarżąca stwierdziła, że budynki nie zmieniają przeznaczenia działek, wyrażonego w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego. Wszystkie obiekty budowlane są niezbędne dla racjonalnego wykorzystania działek zgodnie z przeznaczeniem oraz dla ich właściwego zagospodarowania.

Co do tempa prac budowlanych i możliwości wyprowadzenia zabudowy do istniejącego stanu zaawansowania w danym czasie, na okoliczność potwierdzenia mojego stanowiska strona podniosła, że zna przypadek z tego terenu, gdzie dom został wybudowany w ciągu 5 dni. Stanowisko techniczne zajęte przez organ ad hoc, a nie mające pokrycia w materiale dowodowym, na przykład w ekspertyzie biegłego wydanej po przebadaniu mojej zabudowy i przeliczeniu stosunku nakładu pracy do zakresu wykonanej pracy, i nawet nie poparte uzasadnieniem jest bezpodstawne.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie zauważyć należy, że stosownie do treści art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając legalność zaskarżonych rozstrzygnięć, a więc prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej jest postępowaniem nadzwyczajnym. Przedmiotem tego postępowania jest wyłącznie ustalenie, czy ostateczna decyzja administracyjna poddana nadzorowi w nadzwyczajnym trybie jest dotknięta którąkolwiek z wad wymienionych w art. 156 § 1 k.p.a. A zatem, w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej obowiązkiem organu jest wyłącznie rozpatrzenie sprawy w granicach określonych w art. 156 § 1 k.p.a., co oznacza, że w postępowaniu tym organ administracji nie jest władny rozstrzygnąć sprawę co do istoty, jak może to uczynić w postępowaniu odwoławczym, organ nadzoru może działać tylko jako organ kasacyjny.

Stwierdzenie nieważności decyzji jest wyjątkiem od zasady trwałości decyzji administracyjnych wyrażonej w art. 16 k.p.a. i dlatego może nastąpić tylko wtedy, gdy w toku postępowania wyjaśniającego organ prowadzący postępowanie ustali, że występuje jedna z ustawowych przyczyn stwierdzenia nieważności przy czym przesłanki stwierdzenia nieważności które wymienione wyczerpująco w art. 156 § 1 k.p.a., powinny być interpretowane dosłownie, a nie rozszerzająco.

Zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., organ administracji publicznej stwierdza nieważność decyzji, która została wydana bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa. W orzecznictwie sądowym przyjmuje się, że rażące naruszenie prawa zachodzi wtedy, gdy treść decyzji administracyjnej jest jednoznacznie sprzeczna z treścią przepisu prawa i gdy taka decyzja nie może być zaakceptowana przez organy praworządnego państwa i powinna zostać wyeliminowana z obrotu prawnego.

Jak słusznie zauważył organ I i II instancji zgodnie z art. 28 ust. 1 Prawa budowlanego roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie zaś do art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego nie wydaje się pozwolenia na budowę w przypadku rozpoczęcia robót budowlanych z naruszeniem przepisu art. 28 ust. 1. W dniu 19.05.2010 r. przedmiotowe pozwolenie z dnia [...].05.2010 r. nie było jeszcze ostateczne (mimo że Pani G. B. była jedyną stroną postępowania i nie zamierzała wnieść odwołania od korzystnej dla siebie decyzji). Należy również wskazać, że w aktach sprawy znajduje się szereg dokumentów (mapa wywiadu terenowego przeprowadzonego w dniu 6.10.2009 r, szkic polowy nr 5 z października 2009 r.), z których wynika ponad wszelką wątpliwość, że sporne roboty budowlane były wykonywane co najmniej już w październiku 2009 r. Na działkach nr [...], na którą to okoliczność został spisany protokół, stwierdzono, iż na tych działkach znajdują się: budynek mieszkalny lub rekreacyjny o wymiarach ok. 8x5m będący w budowie, na etapie robót wykończeniowych zewnętrznych; budynek garażu o wymiarach ok. 7x5m, w stanie surowym zamkniętym; budynek o wymiarach ok. 12x9m w trakcie budowy, gdzie wykonane są fundamenty i ściany parteru; fundamenty monolityczne o wymiarach ok. 10x9m; studzienki rewizyjne instalacji.

Zdaniem Sądu po zapoznaniu się z materiałem dowodowym zebranym w sprawie nie było technicznie możliwe tak szybkie przeprowadzenie robót budowlanych do stanu zastanego przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L.podczas kontroli w dniu 19.05.2010 r. (a więc 2 dni po uzyskaniu pozwolenia na budowę).

Zgodzić się więc należy, ze stanowiskiem Wojewody [...]oraz organu odwoławczego, że rozpoczęcie robót budowlanych miało miejsce przed uzyskaniem pozwolenia na budowę, a w związku z tym , brak było podstaw do wydawania decyzji o udzieleniu pozwolenia na budowę, postępowanie w przedmiocie pozwolenia na budowę jest bezprzedmiotowe i winno w tym zakresie, z mocy art. 105 § 1, ulec umorzeniu, bowiem wydanie przez organ decyzji o pozwoleniu na budowę po rozpoczęciu realizacji inwestycji nie znajduje żadnego oparcia w przepisach Prawa budowlanego. Decyzja taka, jako wydana z rażącym naruszeniem prawa, kwalifikuje się z mocy art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego do stwierdzenia jej nieważności.

Niezależnie od powyższych okoliczności, które same w sobie stanowią podstawę do stwierdzenia nieważności pozwolenia na budowę decyzji Starosty L.z dnia [...] maja 2010r., Nr [...], zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej G. B.pozwolenia na odtworzenie zabudowy siedliska rolniczego, Sąd podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego , że inwestycja ta mająca charakter nie tylko odbudowy ale i nowej zabudowy jest niezgodna z postanowieniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Objęte inwestycją działki znajdują się na obszarze, na którym obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w H.z dnia [...] lutego 2005 r. Nr [...]w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy H.(Dziennik Urzędowy Województwa [...]z 2005 r. Nr 45, poz. 1232). Działki inwestycyjne położone są na terenie oznaczonym w ww. planie literą "Ł", który "przeznacza się pod użytkowanie jako łąki, zieleń łęgową, pastwiska wraz z potokami i rowami odwadniającymi, dla których ustala się następujące wymogi: (...) obowiązuje zakaz zabudowy". Wobec tak jednoznacznie i kategorycznie sformułowanego postanowienia planu nie można podzielić poglądu strony skarżącej, iż "zakaz zabudowy" nie może być interpretowany jako całkowity zakaz zabudowy.

W związku z powyższym należy stwierdzić, że ww. rozstrzygnięcie Starosty L.z dnia [...].05.2010 r. jest obarczone wadą określoną w art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a., poprzez rażące naruszenie art. 35 ust. 1 pkt 1 w związku art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego.

Sąd podziela stanowisko Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego ,że naruszony przepis art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego ma charakter bezwzględnie obowiązujący. Wszelkie unormowania regulujące kwestię zgodności inwestycji z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania terenu lub decyzji o warunkach zabudowy winny być przestrzegane wyjątkowo restrykcyjnie, bowiem gwarantują one zapewnienie optymalnego ładu przestrzennego. Wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę z naruszeniem tych przepisów zaburza proces racjonalnego gospodarowania, zmierzającego do efektywnego wykorzystania gruntów, a także zakłóca harmonijny rozwój gospodarczy. Również skutki społeczno-gospodarcze stwierdzonego naruszenia art. 32 ust. 4a Prawa budowlanego nie pozwalają na pozostawienie w obiegu prawnym decyzji Starosty L.z dnia [...].05.2010 r. nr [...], gdyż rozstrzygnięcie takie byłoby wyrazem pobłażliwości dla społecznie nagannej i niedopuszczalnej z punktu widzenia państwa prawnego tendencji nie respektowania obowiązującego porządku prawnego.

Odnosząc się w tej części do argumentacji strony stwierdzić należy, że na będących w Jej władaniu działkach nr ewid. [...] znajdował się kompleks gospodarstwa rolnego wraz z siedliskiem. Jednakże przeprowadzone aktualizacje mapy zasadniczej przeprowadzone w 2008 r. stwierdzają , że na opisywanym gruncie są ruiny budynków. Późniejsza aktualizacja mapy zasadniczej z dnia 6.10.2009 r. wykazała, że w obszarze ww. ruin powstają budynki - w dniu 12.10.2009 r. wniesiono kolejne zmiany do mapy zasadniczej.

Biorąc więc pod uwagę zapis planu o zakazie zabudowy (bez wyjątku) nie można zgodzić się z twierdzeniem strony, że przedmiotowe działki nr ewid. [...] 1 są przeznaczone do obsługi technicznej, składowej, administracyjnej, socjalno- bytowej przestrzeni działek wolnej od zabudowy oraz zlokalizowanej po sąsiedzku działki o powierzchni około 5 ha, o przeznaczeniu rolniczym.

Zdaniem Sądu w praworządnym państwie nie może się ostać decyzja, która wypacza istotę norm prawnych zawartych w art. 32 i 35 Prawa budowlanego. Nastąpiłoby bowiem dopuszczenie do obrotu prawnego decyzji o pozwoleniu na budowę w sposób oczywisty naruszającej prawo, a charakter tego naruszenia oraz skutki gospodarcze lub społeczne, które są niemożliwe do zaakceptowania z punktu widzenia wymagań praworządności powoduje brak możliwości zaakceptowania decyzji jako aktu organu praworządnego państwa, (por. wyrok NSA z dnia 9 lutego 2005 r., OSK 1134/04).

Uznając zatem, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę oddalił.