Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2079/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-07-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6531 Dotacje oraz subwencje z budżetu państwa, w tym dla jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak (spr.), Sędzia WSA - Jarosław Stopczyński, Protokolant specjalista - Izabela Wrembel, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lipca 2019 r. sprawy ze skargi Powiatu ... na decyzję Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia ... października 2018 r. nr ... w przedmiocie określenia kwoty środków Funduszu Pracy przypadającej do zwrotu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Powiatu [...] (dalej jako: "Powiat" lub "Skarżący") jest decyzja Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2018 r. utrzymująca w mocy decyzje własną tego organu z dnia [...] września 2018 r. określająca kwotę środków Funduszu Pracy przypadającą do zwrotu w wysokości 119.754,98 zł wraz z odsetkami liczonymi jak od zaległości podatkowych.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym:

Wobec nieprawidłowości wynikających ze "Sprawozdania z realizacji wydatków Funduszu Pracy na finansowanie kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C." za 2014 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej, pismem z dnia [...] marca 2015 r. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli doraźnej w zakresie przestrzegania przez Powiat w 2014 r. zasad i trybu wydatkowania środków Funduszu Pracy na wynagrodzenia pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C. Ze sprawozdania wynikało, że w 2014 r. część środków Funduszu Pracy przeznaczonych dla Powiatu, na podstawie art. 108 ust. 1i ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz.U. z 2018 r. poz. 1265 ze zm.) – dalej jako: "ustawa", na finansowanie kosztów nagród oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C., w kwocie 64.115,32 zł, wydatkowana została na finansowanie kosztów o których mowa w art. 108 ust. 1h ustawy, tj. kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C. pełniących funkcje doradców klienta.

Wobec nieprawidłowości wynikających z ww. sprawozdania Minister Pracy i Polityki Społecznej, pismem z dnia [...] marca 2015 r. wystąpił do Wojewody [...] z wnioskiem o przeprowadzenie kontroli doraźnej w zakresie przestrzegania przez Powiat w 2014 r. zasad i trybu wydatkowania środków Funduszu Pracy na wynagrodzenia pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C.

Wojewoda [...] w dniach: [...] marca 2015 r. oraz [...] kwietnia 2015 r. przeprowadził w Powiatowym Urzędzie Pracy w C. i w Starostwie Powiatu kontrolę uproszczoną w zakresie realizacji w 2014 r. wydatków środków Funduszu Pracy przeznaczonych na wynagrodzenia pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C. W jej wyniku ustalono, że - cyt.: "na nagrody wypłacone na podstawie art. 108 ust. 1i (...) ustawy (tzw. 2%) z przekazanej kwoty 155.500.00 zł wydatkowano na ten cel tylko kwotę 91.384.68 zł. natomiast pozostałe środki w kwocie 64.115.32 zł przeznaczono na wypłatę wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne doradców klienta (art. 108 ust. 1h (...) ustawy - tzw. 5%).".

Dodatkowo Minister Pracy i Polityki Społecznej pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. wystąpił do Regionalnej Izby Obrachunkowej w G. o przeprowadzenie kontroli w zakresie wydatkowania przez Powiat, w 2014 r. środków Funduszu Pracy na wynagrodzenia pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C.

Kontrola podjęta przez RIO w G. nie stwierdziła nieprawidłowości w powyższym zakresie. Minister Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej nie zgodził się jednak z przytoczonym wyżej wnioskiem wynikającym z przedmiotowej kontroli. Zdaniem Ministra nie można było uznać wydatkowania przez Powiat, w 2014 r. środków Funduszu Pracy przeznaczonych dla Powiatu, na podstawie art. 108 ust. 1i ustawy, na finansowanie kosztów nagród oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C. , w kwocie 64.115.32 zł. na finansowanie kosztów, o których mowa w art. 108 ust. 1h ustawy, tj. kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C. pełniących funkcje doradców klienta, za prawidłowe i zgodne z dyspozycją przepisu art. 108 ust. 1i ustawy. Z Funduszu Pracy finansowane są bowiem koszty wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy pełniących funkcje doradców klienta, o których mowa w art. 108 ust. 1h ustawy do wysokości limitu określonego na ten rok. Pozostałe koszty wynagrodzeń pracowników powiatowych urzędów pracy finansowane są ze środków samorządu powiatu.

W dniach [...] listopada-[...] grudnia 2016 r. Biuro Kontroli Ministerstwa Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej przeprowadziło kontrolę w Powiatowym Urzędzie Pracy w C., nt. wydatkowania środków Funduszu Pracy przez samorządy powiatów (starostów, prezydentów miast, dyrektorów powiatowych urzędów pracy działających z upoważnienia starosty lub prezydenta miasta), przyznanych w latach 2014-2015 przez ministra właściwego do spraw pracy.

Kontrola powyższa wykazała wydatkowanie w latach 2014-2015 części środków Funduszu Pracy przeznaczonych dla Powiatu [...], na podstawie art. 108 ust. 1i ustawy, na finansowanie kosztów nagród oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C., na finansowanie kosztów wynagrodzeń i składek na ubezpieczenia społeczne pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C. pełniących funkcje doradców klienta, o których mowa w art. 108 ust. 1h ustawy, w łącznej kwocie 119.754.98 zł, w okresie od dnia [...] sierpnia 2014 r. do dnia [...] grudnia 2014 r. w kwocie 64.115.29 zł oraz w okresie od dnia [...] sierpnia 2015 r. do dnia [...] grudnia 2015 r. w kwocie 55.639.69 zł.

Następnie pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. minister wezwał Starostę Powiatu do zwrotu środków Funduszu Pracy wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem w latach: 2014-2015, w kwocie 119.754.98 zł waz z należnymi odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków z rachunku Funduszu Pracy, należnymi do dnia zapłaty.

W odpowiedzi Starosta, pismem z dnia [...] grudnia 2017 r. wniósł o zmianę przeznaczenia ww. środków na sfinansowanie kosztów wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C. w odpowiedzi na co Minister wskazał, iż proponowana przez Powiat zmiana nie jest możliwa.

Pismem z dnia [...] czerwca 2018 r. Minister Starostę o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.

W dniu [...] września 2018 r. Minister wydał decyzję określającą kwotę środków Funduszu Pracy przypadającą do zwrotu w wysokości 119.754,98 zł, wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem w latach 2014¬-2015. w raz z odsetkami, i zobowiązującą Powiat [...] do jej zwrotu.

Starosta Powiatu [...] wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej ww. decyzją.

Decyzją z dnia [...] października 2018 r. Minister utrzymał w mocy swoją wcześniejszą decyzję. W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia wskazano, że stanowisko RIO w G. o wykorzystaniu przez Powiat środków zgodnie z przepisami ustawy nie zasługuje na uwzględnienie. Minister zaznaczył, że RIO na uzasadnienie swojego stanowiska przywołała art. 26 ustawy z dnia 14 marca 2014 r. o zmianie ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy oraz niektórych innych ustaw, który stanowi, iż w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie ustawy minister właściwy do spraw pracy przekaże samorządom powiatów środki, o których mowa w art. 108 ust. 1h ustawy zmienianej w art. 1, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, za okres od dnia 1 stycznia 2014 r. do ostatniego dnia miesiąca, w którym niniejsza ustawa weszła w życie.

Wskazany przepis dotyczy środków przekazanych na finansowanie wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy pełniących funkcje doradców klienta. Tymczasem przedmiotowa sprawa dotyczy niewłaściwego wykorzystania środków przekazanych na podstawie art. 108 ust. 1i, a więc na zupełnie inny cel. Stosownie bowiem do treści art. 108 ust. 1h ustawy, minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach 2014-2017 samorządom powiatów z Funduszu Pracy 5% kwoty środków (limitu) Funduszu Pracy ustalonej na rok poprzedni na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o których mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych z rezerwy dysponenta Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy pełniących funkcje doradców klienta. Natomiast zgodnie z art. 108 ust. 1i ustawy, minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach 2014-2017 samorządom powiatów z Funduszu Pracy 2% kwoty środków (limitu) Funduszu Pracy ustalonej na rok poprzedni na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o których mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych z rezerwy dysponenta Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów nagród oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy, w szczególności pełniących funkcje doradców klienta oraz zajmujących stanowiska kierownicze, z zastrzeżeniem art. 109 ust. 7h-7j.

W ocenie Ministra powołane wyżej przepisy ustawy w sposób oczywisty i niewymagąjący interpretacji ustanawiają, po pierwsze – dwa odrębne zadania, na finansowanie których minister właściwy do spraw pracy, w latach 2014-2017, przekazuje samorządom powiatów środki Funduszu Pracy we wskazanej w tych przepisach wysokości, po drugie zaś – dwa odrębne limity środków Funduszu Pracy przeznaczone na finansowanie wskazanych zadań.

W ocenie Ministra zarówno powołane wyżej przepisy art. 108 ust. 1h oraz art. 108 ust. 1i ustawy, jak również przygotowane na ich podstawie pisma ustalające wysokość limitów środków Funduszu Pracy dla Powiatu w swojej treści określają wprost przeznaczenie (cel) przyznawanych środków Funduszu Pracy.

Odnosząc się do przedstawionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy argumentów dotyczących zaakceptowania przez ministerstwo sprawozdań z wykorzystania środków Funduszu Pracy za rok 2014 i 2015 przekazywanych przez Powiat, Minister podkreślił, że stosownie do treści art. 7 Konstytucji RP organy władzy publicznej mają działać na podstawie i w granicach prawa. Przepisy ustawy nie przewidują zaś możliwości dokonywania przez starostę zmiany przeznaczenia kwot środków (limitów) Funduszu Pracy przyznanych na dany rok na finansowanie określonych w ustawie zadań, wskazanych w piśmie ministra właściwego do spraw pracy. Brak jest również podstaw prawnych do dokonania przez ministra właściwego do spraw pracy (dysponenta Funduszu Pracy) zmiany przeznaczenia kwoty środków (limitu) Funduszu Pracy ustalonego na dany rok na finansowanie zadań określonych w art. 108 ust. 1i, na finansowanie zadań określonych w art. 108 ust. 1h ustawy zarówno w trakcie roku budżetowego jak i po jego zakończeniu.

Minister wskazał również, że wyrazem niezaakceptowania przedłożonego sprawozdania było niezwłoczne wystąpienie przez Ministerstwo do Wojewody [...] o przeprowadzenie kontroli doraźnej w zakresie przestrzegania zasad oraz trybu wydatkowania w roku 2014 przez Starostwo Powiatu [...] środków przyznanych z Funduszu Pracy.

Następnie organ odniósł się do argumentacji Powiatu dotyczącej wydatkowania przez starostę, łącznie ze środkami samorządu powiatu, w latach 2014-2015, na wynagrodzenia, nagrody (w tym nagrody specjalne) oraz składki na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy pełniących funkcje doradców klienta, kwot znacznie przekraczających wartość przekazanych na ten cel środków Funduszu Pracy. Minister zwrócił w tej kwestii uwagę, iż przepisy art. 108 ust. 1h i 1i ustanawiają dwa odrębne zadania finansowane z Funduszu Pracy i dwa odrębne limity, i brak jest jakichkolwiek podstaw prawnych do łączenia tych zadań i limitów, i dysponowania przyznanymi na tej podstawie środkami według własnego uznania, a nie na konkretne cele, na które zostały przekazane. Poza tym pracownicy powiatowych urzędów pracy są pracownikami samorządowymi, a zatem obwiązek zapewnienia odpowiednich środków na pokrycie kosztów wynagrodzeń spoczywa na ich pracodawcach. Środki Funduszu Pracy przeznaczone na wsparcie wynagrodzeń pracowników powiatowych urzędów pracy nie zastępują środków samorządowych, a jedynie je wspierają i uzupełniają.

W skardze Powiat wniósł o uchylenie decyzji Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2018 r. oraz poprzedzającej ją decyzji tego organu z dnia [...] września 2018 r. Skarżący podniósł zarzut naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, tj.: przepisów art. 108 ust. 1i ustawy poprzez uznanie, iż w latach 2014-2015 Powiat [...] wykorzystał niezgodnie z przeznaczeniem środki Funduszu Pracy w wysokości 119.754,98 zł, a tym samym nieuzasadnione zastosowanie przez organ wobec skarżącego sankcji, o której mowa w przepisach art. 169 ust. 1 pkt 1 oraz ust. 4 i 5 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (tekst jedn.: Dz. U. z 2017 r. poz. 2077 ze zm.) – dalej jako "u.f.p.". Uzasadniając tak sformułowany zarzut Skarżący podniósł w pierwszym rzędzie, że RIO w G. potwierdziła, iż środki otrzymane na podstawie art. 108 ust. 1i ustawy zostały wykorzystane przez Powiat zgodnie z dyspozycją ww. przepisów, a przeprowadzona w tym zakresie kontrola nie wykazała nieprawidłowości.

Następnie Powiat zaznaczył, że Ministerstwo przyjęło bez żadnych zastrzeżeń wynikające z przedłożonych sprawozdań wykorzystanie przez Powiat ww. środków. W ocenie Skarżącego było to jednoznaczne ze zgodą Ministerstwa na zmianę przeznaczenia przyznanych Powiatowi w 2014 r. i 2015 r. środków na wypłatę nagród wraz ze składkami na ubezpieczenia społeczne pracowników Powiatowego Urzędu Pracy w C., w szczególności pełniących funkcję doradców klienta oraz zajmujących stanowiska kierownicze, na podstawie art.108 ust. 1i ustawy.

Dalej Powiat szczegółowo przedstawił wydatkowanie środków Funduszu Pracy w latach 2014-2015 i podkreślił, że za wskazany okres tylko wydatki na wynagrodzenia zasadnicze osób pełniących funkcję doradców klienta (liczone bez pochodnych i innych należnych pracownikom dodatków) znacznie przekroczyły wartość przekazanych na ten cel środków.

W odpowiedzi na skargę Minister wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 2107 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Uzupełnieniem tego zapisu jest treść art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302; zwanej dalej p.p.s.a.), w którym wskazano, iż sądy administracyjne stosują środki określone w ustawie. Powyższe regulacje określają podstawową funkcję sądownictwa i toczącego się przed nim postępowania. Jest nią – bez wątpienia – sprawowanie wymiaru sprawiedliwości poprzez działalność kontrolną polegającą na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jego wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi jego uchylenie.

Stosownie do treści art. 145 § 1 p.p.s.a. - należy też zwrócić uwagę, iż nie każdy akt administracyjny, który dotknięty jest wadliwością automatycznie zostanie przez sąd usunięty z obrotu prawnego. Ustawodawca bowiem przyjął, iż sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie (w całości lub w części) może tak orzec, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy;

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, niezależnie od tego, czy uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy;

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd ponadto stwierdza nieważność aktu administracyjnego (w całości lub w części), jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U z 2018r. poz. 2096) – dalej jako k.p.a., lub w innych przepisach. Orzeka także wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w k.p.a. lub w innych ustawach.

Reasumując należy stwierdzić, iż uchylenie aktu administracyjnego z racji naruszenia prawa materialnego uzasadnione będzie wtedy, gdy - w wypadku prawidłowej wykładni, prawidłowego zastosowania tych norm - rozstrzygnięcie byłoby inne. Zaznaczyć trzeba, że naruszenie prawa nie powoduje uchylenia aktu administracyjnego, gdy wystąpi w postaci rażącej, albowiem wówczas stwierdza się nieważność decyzji lub postanowienia. Wreszcie "inne naruszenie przepisów postępowania" skutkuje uchyleniem aktu administracyjnego, o ile uchylenie to mogło mieć (a więc wcale nie musiało mieć) wpływu na wynik sprawy.

Podkreślenia wymaga również to, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy, jednakże w mocy art. 134 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi ani powołaną podstawą prawną.

Badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami wyżej wskazanej ustawy p.p.s.a. oraz k.p.a., jak i z normami prawa materialnego, Sąd uznał, że wykładnia prawa materialnego, dokonana przez organ w zaskarżonej decyzji, odpowiada prawu.

Zgodnie z art. 108 ust. 1g ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 roku o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (tekst jedn. Dz.U z 2018, poz. 1265 z późn. zm.) w celu wsparcia samorządów powiatów w uzyskiwaniu lepszej efektywności działań na rzecz aktywizacji bezrobotnych minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach 2014-2017 powiatom środki Funduszu Pracy na finansowanie kosztów, o których mowa w ust. 1h i 1i.

I tak, stosownie do treści art.108 ust.1h minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach 2014-2017 samorządom powiatów z Funduszu Pracy 5% kwoty środków (limitu) Funduszu Pracy ustalonej na rok poprzedni na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o których mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych z rezerwy dysponenta Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów wynagrodzeń oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy pełniących funkcje doradców klienta.

Zaś zgodnie z treścią art. 108 ust. 1i minister właściwy do spraw pracy przekazuje w latach 2014-2017 samorządom powiatów z Funduszu Pracy 2% kwoty środków (limitu) Funduszu Pracy ustalonej na rok poprzedni na realizację programów na rzecz promocji zatrudnienia, łagodzenia skutków bezrobocia i aktywizacji zawodowej, o których mowa w art. 109 ust. 2, z wyłączeniem kwot przyznanych z rezerwy dysponenta Funduszu Pracy, z przeznaczeniem na finansowanie kosztów nagród oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowego urzędu pracy, w szczególności pełniących funkcje doradców klienta oraz zajmujących stanowiska kierownicze, z zastrzeżeniem art. 109 ust. 7h-7j.

Między stronami bezsporne jest, że w ramach limitu środków , wynikających z treści art.108 ust.1i na finansowanie nagród oraz składek na ubezpieczenie społeczne została przekazana Powiatowi w roku 2014 kwota 155.500 zł, zaś w roku 2015 kwota 188.600 zł . Z tych przyznanych środków Powiat w 2014 r. na cele określone w art. 108 ust.1i wydatkował kwotę 91.384,68 zł, zaś w roku 2015 kwotę 132.960,09 zł. Pozostałe środki zostały wydatkowane na cele określone w art.108 ust.1h ustawy tj. na wynagrodzenia i składki na ubezpieczenie społeczne. Fakty te wynikają bezpośrednio ze złożonych przez Powiat sprawozdań z realizacji wydatków. Sporne jest jedynie czy Powiat miał prawo zmienić przeznaczenie przekazanych funduszy .

Zgodnie z art.110 ustawy o promocji zatrudnienia w sprawach z zakresu gospodarki funduszami celowymi nieuregulowanych w niniejszym rozdziale stosuje się odpowiednio przepisy o finansach publicznych. Stosownie do treści art. 126 ustawy o finansach publicznych dotacje są to podlegające szczególnym zasadom rozliczania środki z budżetu państwa, budżetu jednostek samorządu terytorialnego oraz z państwowych funduszy celowych przeznaczone na podstawie niniejszej ustawy, odrębnych ustaw lub umów międzynarodowych, na finansowanie lub dofinansowanie realizacji zadań publicznych. Znaczony charakter środków finansowych przekazywanych w ramach dotacji polega na tym, że środki te mogą być wykorzystane wyłącznie na określony cel. Nie ulega wątpliwości, że środki w latach 2014 i 2015 były przekazywane odrębnie na cele określone w art.. 108 ust. 1h i 1i ustawy o promocji zatrudnienia – stosownie do treści powyższych przepisów. Oba cytowane powyżej przepisy wyraźnie określały cel przekazania środków i ich wysokość. Sposób wykorzystania środków wynikał więc bezpośrednio z ustawy. Przepisy ustawy nie zawierają upoważnienia – ani dla władz Powiatu ani też ministra właściwego do spraw pracy do zmiany przeznaczenia tych środków. Dlatego też wszelkie argumenty strony o akceptacji ministra dla zmiany sposobu wydatkowania przekazanych środków należy uznać za chybione, niezależnie od tego ,że przyjęcie sprawozdania nie jest dorozumianą akceptacją sposobu wydatkowania, a jedynie przyjęciem informacji o sposobie wydatkowania środków publicznych. W tym konkretnym przypadku, Minister po otrzymaniu sprawozdania wszczął szereg czynności zmierzających do kontroli prawidłowości wydatkowania środków publicznych, więc nie sposób mówić o akceptacji wydatkowania środków przekazanych na podstawie art. 108 ust. 1i ustawy o promocji zatrudnienia. Jednak należy jeszcze raz podkreślić, że z wyżej zacytowanych przepisów nie wynika upoważnienie dla Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej do zmiany przeznaczenia środków publicznych, gdyż ich przeznaczenie i wysokość są określone ustawowo.

Dalej należy zauważyć, że przekazanie powiatom kwot określonych w art. 108 ust.1i jest obwarowane warunkami określonymi w art. 108 ust. 7j . Zgodnie zaś z art. 108 ust. 7 l minister właściwy do spraw pracy określi, w drodze rozporządzenia, tryb przyznawania samorządom powiatów środków Funduszu Pracy na finansowanie kosztów nagród specjalnych oraz składek na ubezpieczenia społeczne pracowników powiatowych urzędów pracy, które uzyskują najlepsze wskaźniki efektywności zatrudnieniowej i kosztowej, mając na względzie dostępność środków oraz zapewnienie wspierania efektywnych działań aktywizujących. Również rozporządzenie z 16.07.2014 r. ( Dz.U. 2014 poz. 963 ) , wydane na podstawie powyższej delegacji nie zawierało żadnych unormowań dot. możliwości zmiany przeznaczenia środków z Funduszu (niezależnie od faktu, że art.108 ust. 7l nie zawiera upoważnienia do takich regulacji ) . Na takie upoważnienie strona skarżąca się zresztą nie powołuje.

W orzecznictwie sądów administracyjnych wielokrotnie podkreślano, że środki przyznane w ramach dotacji mają "znaczony" charakter i podmiot je otrzymujący nie ma swobody w ich wykorzystaniu, chyba że pozwalają mu na to przepisy szczególne ( tak też w wyroku NSA z dnia 2 kwietnia 2014 r. sygn. akt II GSK 159/13 oraz z dnia 17 września 2003 r. sygn. akt III SA 2916/01). Powyżej wykazano, że ustawa o promocji zatrudnienia takich regulacji nie zawiera. Dlatego też nie może budzić wątpliwości, że środki wykorzystane w łącznej kwocie 119.754,98 zł są środkami , o których mowa w art. 169 ust. 1 pkt 1 ufp tj. zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem.

Wobec powyższego Sąd uznał, że w sprawie nie doszło do naruszenia wskazanych w skardze przepisów prawa materialnego tj. art. 108 ust. 1i ustawy o promocji zatrudnienia. Tym samym Sąd - dokonując kontroli zaskarżonej decyzji - uznał, iż organ dokonał prawidłowej wykładni obowiązujących przepisów prawa, odnoszących się do zwrotu części dotacji celowej.

Z tych wszystkich względów uznając, że w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów prawa Sąd oddalił skargę jako niezasadną, na podstawie art. 151 p.p.s.a.