Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 601/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji i decyzji ją poprzedzającej
Powołane przepisy: article: art. 156 par.1 pkt 1, art. 268a
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Antoniuk (spr.), Sędziowie WSA Danuta Kania, Andrzej Góraj, Protokolant specjalista Aleksandra Weiher, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2017 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w [...] na decyzję Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej z dnia [...] listopada 2015 r. o nr [...], 2. zasądza od Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych na rzecz S. z siedzibą w [...] kwotę 497 zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych (dalej jako Prezes ANR) decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 16 ust. 2 pkt 1 w zw. z art. 17 ust. 2 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (tekst jedn. Dz. U. z 2015 r. poz. 2058 ze zm.) oraz art. 138 k.p.a., utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] odmawiającą S. z siedzibą w W. (dalej jako Stowarzyszenie) udostępnienia informacji publicznej obejmującej tabelę zawierającą informacje o sprzedanych i wydzierżawionych przez ANR OT w latach 2014-2015 nieruchomościach, zawierającą takie dane jak: numer działki, gminę, cenę, nabywcę, datę umowy, numer umowy.

W uzasadnieniu powyższej decyzji Prezes ANR wskazał, iż wnioskiem z dnia [...] listopada 2015 r. Stowarzyszenie wystąpiło o udostępnienie informacji publicznej w zakresie udostępnienia (w wersji elektronicznej) tabeli zawierającej informacje o sprzedanych i wydzierżawionych przez ANR OT w latach 2014-2015 nieruchomościach zawierającej takie dane jak: numer działki, gminę, cenę, nabywcę, datę umowy, numer umowy. W odpowiedzi ANR Oddział Terenowy [...] Filia w L. poinformowała, że informacje objęte wnioskiem mają charakter przetworzony i w związku z powyższym, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, dla ich udzielenia niezbędne jest wykazanie przez wnioskodawcę zakresu w jakim pozyskanie informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskodawca odmówił wskazania interesu publicznego podnosząc, że wnioskowane informacje mają charakter prosty.

W następstwie dokonanych ustaleń Prezes ANR decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. odmówił udzielenia wnioskowanej informacji publicznej (decyzję z upoważnienia Prezesa ANR podpisał z-ca dyrektora W. P).

Od decyzji tej Stowarzyszenie wniosło odwołanie do Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi, który pismem z dnia [...] stycznia 2016 r. przekazał Prezesowi ANR wniesiony środek zaskarżenia wskazując, że przedmiotowe odwołanie, zgodnie z art. 17 ust. 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej, należy traktować jako wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Prezes ANR, po przeprowadzeniu ponownej analizy wniosku oraz odwołania, decyzją z dnia [...] lutego 2016 r. orzekł jak na wstępie (decyzję z upoważnienia Prezesa ANR podpisał z-ca dyrektora J. C.). W motywach rozstrzygnięcia organ ponownie stwierdził, że wnioskowana informacja stanowi informację publiczną przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej. W latach 2014-2015 sama Filia w L. zawarła ok. 1000 umów sprzedaży i nowych umów dzierżawy. Na stanowisku pracy ds. ewidencji zatrudniona jest jedna osoba, która archiwizuje, systematyzuje dokumenty, wprowadza poszczególne dane do systemu komputerowego i sporządza raporty dotyczące struktury obszarowej gruntów będących w dzierżawie i gruntów sprzedanych. Nie jest jej zadaniem tworzenie, opracowywanie specjalnych tabel zawierających szczegółowe informacje o sprzedanych i wydzierżawionych przez ANR OT w latach 2014-2015 nieruchomościach, zawierających takie dane jak: numer działki, gminę, cenę, nabywcę (wraz z dokonaniem anonimizacji jego danych osobowych), datę umowy, numer umowy. Stworzenie takiej szczegółowej (nowej), kompletnej informacji wymagającej ponownej analizy prawie 1000 umów, wyselekcjonowania wszystkich żądanych danych i zapisania ich w wymaganej formie i na wymaganym przez wnioskodawcę nośniku informacji z pewnością wiąże się ze znaczną pracochłonnością, kosztownością i przekracza czysto techniczny zabieg związany z udostępnieniem informacji publicznej, np. przekształcenim dokumentu z formy tradycyjnej na elektroniczną (tak m. in. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 sierpnia 2011 r. w sprawie I OSK 792/11.

Stowarzyszenie zaś nie wykazało interesu szczególnie istotnego uzasadniającego uzyskanie informacji publicznej przetworzonej. Innymi słowy wnioskodawca nie wykazał, aby uzyskanie określonych informacji mogłoby mieć znaczenie z punktu widzenia funkcjonowania państwa, np. w konsekwencji usprawniałoby działanie jego organów. W sytuacji zatem braku interesu publicznego w danej sprawie, organ zobowiązany do udzielenia informacji publicznej przetworzonej powinien wydać decyzję odmawiającą udzielenia żądanej informacji z takim właśnie uzasadnieniem, co też uczynił.

Decyzja Prezesa ANR z dnia [...] lutego 2016 r. stała się przedmiotem skargi wniesionej przez Stowarzyszenie [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, skarżące Stowarzyszenie zarzuciło kwestionowanej decyzji jej wydanie z naruszeniem następujących przepisów prawa:

1) art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, poprzez przyjęcie, iż skarżącemu Stowarzyszeniu nie przysługuje prawo do udostępnienia wnioskowanych informacji;

2) art. 3 ust. 1 ww. ustawy, poprzez przyjęcie, iż wnioskowana informacja ma charakter przetworzony, a tym samym ograniczenie skarżącemu prawa dostępu do informacji publicznej;

3) art. 61 ust. 3 Konstytucji RP, poprzez przyjęcie, iż wnioskowane informacje stanowią informację przetworzoną, co spowodowało ograniczenie prawa dostępu do informacji publicznej, które nie jest uzasadnione ze względu na ochronę wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa;

4) art. 7 w zw. z art. 77 § k.p.a., poprzez niewykazanie przez podmiot zobowiązany, iż w rozpatrywanej sprawie uzyskanie dostępu do informacji publicznej nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego;

5) art. 8 i 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewskazanie w zaskarżonej decyzji uzasadnienia prawnego, czym podmiot zobowiązany naruszył podstawowe zasady postępowania, tj. zasadę przekonywania oraz zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów władzy publicznej.

W uzasadnieniu skargi Stowarzyszenie podkreśliło, iż zdaniem podmiotu zobowiązanego wnioskowane informacje mają charakter informacji przetworzonych, bowiem stworzenie takiej szczegółowej (nowej), kompletnej informacji wymagającej ponownej analizy prawie 1000 umów wyselekcjonowania wszystkich żądanych danych i zapisania ich w wymaganej formie i na wymaganym przez wnioskodawcę nośniku informacji wiąże się ze znaczną pracochłonnością, kosztownością i przekracza czysto techniczny zabieg związany z udostępnieniem informacji publicznej. Istota informacji przetworzonej zaś sprowadza się do tego, iż przy przetworzeniu mamy do czynienia z pewnym wysiłkiem intelektualnym podmiotu zobowiązanego do udostepnienia informacji publicznej. Jak wskazuje się w orzecznictwie informacja przetworzona to taka informacja, która została przygotowana "specjalnie" dla wnioskodawcy, wedle wskazanych przez niego kryteriów, gdy podmiot zobowiązany do udzielenia informacji nie dysponuje na dzień złożenia wniosku gotową informacją, a jej udostępnienie wymaga podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu np. do dokumentacji źródłowej. Nie jest to zatem czynność mechaniczna sprowadzająca się do automatycznego usuwania danych, lecz poprzedzona musi być złożonymi działaniami myślowymi. Podmiot zobowiązany dysponuje zaś gotową informacją na dzień złożenia wniosku, bowiem wszystkie wnioskowane informacje zawarte są w umowach sprzedaży lub dzierżawy zawieranych przez Prezesa ANR. Ponadto podmiot zobowiązany nie musi podejmować żadnych działań intelektualnych w celu pozyskania wnioskowanych informacji. Jedynym racjonalnym uzasadnieniem odmowy udostępnienia wnioskowanych informacji jest niezrozumienie istoty problemu dotyczącego informacji przetworzonej.

Nadto podmiot zobowiązanych chciał przerzucić na skarżące Stowarzyszenie ciężar udowodnienia, iż uzyskanie wnioskowanych informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Jeżeli wnioskodawca podjąłby próbę wykazania interesu publicznego, to wówczas musiałby on przyznać rację podmiotowi zobowiązanemu co do tego, iż wnioskowana informacja ma charakter przetworzony. Po za tym, jedynie na podmiocie zobowiązanym spoczywa ciężar dowodu w znaczeniu formalnym. Bowiem regulatorem ciężaru dowodu w postępowaniu administracyjnym jest zasada prawdy obiektywnej oraz art. 77 § 1 k.p.a. Zadaniem podmiotu zobowiązanego jest ustalenie, że wnioskowana informacja ma charakter przetworzony, a następie wykazanie czy w rozpatrywanej sprawie występuje interes publiczny niezbędny do uzyskania takich informacji. W uzasadnieniu skarżonej decyzji trudno doszukać się argumentacji wskazujące na to, iż wnioskodawca nie posiada interesu publicznego w uzyskaniu dostępu do wnioskowanych informacji. Prowadzi to do konkluzji, iż podmiot zobowiązany nie zebrał w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, przez co dopuścił się naruszenia zasady prawdy obiektywnej oraz art. 77 § 1 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Prezes ANR wniósł o jej oddalenie oraz podtrzymał w całości stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie wyjaśnić należy, iż zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów, wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, lub ewentualnie ustalenie, że decyzja lub postanowienie organu dotknięte jest wadą nieważności (art. 145 § 1 lit. a-c Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Zgodnie z art. 134 § 1 ww. ustawy procesowej, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Wykładnia powołanego przepisu wskazuje, że Sąd ma nie tylko prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Z brzmienia art. 16 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej wynika, iż odmowa udostępnienia informacji publicznej przez organ władzy publicznej następują w drodze decyzji, do której stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. Stosownie zaś do art. 17 ust. 1 tej ustawy, do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, o odmowie udostępnienia informacji oraz o umorzeniu postępowania o udostępnienie informacji przepisy art. 16 stosuje się odpowiednio.

Agencja Nieruchomości Rolnych jest państwową osobą prawną – art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (tekst jedn. Dz. U. z 2016 poz. 1491). Zgodnie z art. 6 ust. 1 ww. ustawy, Agencja realizuje zadania wynikające z polityki państwa, w szczególności w zakresie: 1) tworzenia oraz poprawy struktury obszarowej gospodarstw rodzinnych; 2) tworzenia warunków sprzyjających racjonalnemu wykorzystaniu potencjału produkcyjnego Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa; 3) restrukturyzacji oraz prywatyzacji mienia Skarbu Państwa użytkowanego na cele rolnicze; 4) obrotu nieruchomościami i innymi składnikami majątku Skarbu Państwa użytkowanymi na cele rolne; 5) administrowania zasobami majątkowymi Skarbu Państwa przeznaczonymi na cele rolne; 6) zabezpieczenia majątku Skarbu Państwa; 7) inicjowania prac urządzeniowo-rolnych na gruntach Skarbu Państwa oraz popierania organizowania na gruntach Skarbu Państwa prywatnych gospodarstw rolnych; 8) wykonywania praw z udziałów i akcji. W świetle art. 8 i art. 9 ust. 2 zd. pierwsze tej ustawy, organem Agencji jest Prezes, który kierują Agencją i reprezentuje ją na zewnątrz.

Z powyższych regulacji wynika, iż Prezes ANR jest podmiotem obowiązanym do udostępniania bądź odmowy udostępniania informacji publicznej, jak też przedmiot ustawowej działalności Agencji niewątpliwie należy sfery publicznej. Wydając zatem decyzję w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej Prezes ANR jest obowiązany stosować nie tylko przepisy ustawy o dostępie do informacji publicznej, lecz także przepisy k.p.a., do których stosowania w określonym zakresie odsyła ustawa o dostępie do informacji publicznej.

Zgodnie z treścią art. 268a k.p.a., organ administracji publicznej może w formie pisemnej upoważnić pracowników kierowanej jednostki organizacyjnej do załatwiania spraw w jego imieniu w ustalonym zakresie, a w szczególności wydawania decyzji administracyjnych, postanowień i zaświadczeń.

Upoważnienie udzielone na podstawie tego przepisu wywiera ten skutek, że zmienia się osoba wykonująca kompetencje organu w zakresie podejmowania czynności w prawnych formach działania administracji publicznej.

Z powyżej przytoczonego przepisu wynika również, że w istocie prawo przewiduje możliwość upoważnienia przez organ pracownika do wydawania decyzji administracyjnych, nie mniej jednak dla skutecznego umocowania w tym zakresie niezbędne jest legitymowanie się pisemnym upoważnieniem organu.

Pokreślić należy, iż w tym względzie organy mają całkowitą swobodę działania i nie są skrępowane żadnymi ograniczeniami komu konkretnie udzielą stosownego upoważnienia, na jaki okres i w jakich sprawach, zależy wyłącznie od nich.

Wskazać należy, że zarzut braku umocowania osoby do wydania z upoważnienia organu decyzji w niniejszej sprawie nie został podniesiony przez skarżące Stowarzyszenie. Niemniej kontrolując zaskarżony akt administracyjny Sąd z urzędu musi uwzględnia kwalifikowane wady prawne takiego aktu.

Wydanie decyzji bez upoważnienia organu pociąga za sobą nieważność decyzji. W orzecznictwie nie było zgodności co do tego, czy nieważność ta jest skutkiem naruszenia właściwości, czy rażącego naruszenia prawa bądź braku podstawy prawnej (por. wyrok NSA z dnia 26 kwietnia 1996 r. SA/Lu 691/95, publik. LEX nr 26790: "Brak upoważnienia, o którym mowa w art. 268a k.p.a., skutkuje naruszeniem przepisów o właściwości /art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a./", inaczej: wyrok NSA z dnia 18 grudnia 1996 r., SA/Ka 2564/95, publik. LEX nr 28969: "1. Konsekwencją prawną podpisania rozstrzygnięcia organu podatkowego przez osobę nieupoważnioną będzie uznanie tego rozstrzygnięcia za wydane bez podstawy prawnej, co zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 stanowi przesłankę do stwierdzenia nieważności takiego rozstrzygnięcia"). Niemniej skład orzekający w niniejszej sprawie przychyla się do poglądu zawartego w wyroku WSA w Warszawie z dnia 28 lipca 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 3170/15 (publik. LEX nr 2112799), iż brak właściwego upoważnienia do podejmowania określonych decyzji prowadzi do rażącego naruszenia prawa i powoduje nieważność decyzji w całości z mocy art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a.

Zarówno zaskarżona decyzja Prezesa ANR z dnia [...] lutego 2016 r., jak i decyzja ją poprzedzająca z dnia [...] listopada 2015 r. zostały podpisane z upoważnienia tego organu. Jednakże znajdujące się w aktach sprawy upoważnienia dla zastępców dyrektora J. C. i W. P. nie stanowią upoważnienia do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach objętych wnioskiem skarżącego Stowarzyszenia.

Przedmiotowe upoważnienia (z dnia [...] stycznia 2015 r. dla z-cy dyrektora Oddz. Terenowego ANR w [...] Filia w L. W. P. i z dnia [...] lutego 2016 r. dla z-cy dyrektora Oddz. Terenowego ANR w [...] Filia w L. J.C.), wydane na podstawie art. 268 k.p.a., upoważniają wymienione osoby do dokonywania ściśle określonych czynności prawnych w imieniu organu ANR, mianowicie do wydawania: 1) decyzji administracyjnych o przekazywaniu w trwały zarząd mienia Skarbu Państwa, wchodzącego w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz decyzji o wygaśnięciu tego zarządu, stosownie do art. 35 i 36 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (tj. Dz.U. z 2012 r. poz. 1187 z późn. zm), 2) decyzji administracyjnych o przekazywaniu w trwały zarząd, wchodzących w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa gruntów, o których mowa w art. 1 pkt 1 ww. ustawy oraz o wygaśnięciu tego zarządu, stosownie do art. 45 ust. 1 oraz art. 46 i 47 tej ustawy, 3) decyzji administracyjnych o przejmowaniu na własność Skarbu Państwa nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego na wniosek właściciela tych nieruchomości, który ma ustalone prawo do emerytury lub renty z ubezpieczenia społecznego rolników, stosownie do art. 58 ust. 2 ustawy z dnia 20 grudnia 1990 r. o ubezpieczeniu społecznym rolników (Dz.U. z 2013 r., poz. 1403 z późn. zm.) upoważnienie obejmuje również uprawnienie do ustalania odpłatności za przejęte nieruchomości, 4) decyzji administracyjnych o przejmowaniu nieodpłatnie na własność Skarbu Państwa nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego na wniosek właściciela tych nieruchomości, stosownie do art. 9 ustawy z dnia 26 kwietnia 2001 r. o rentach strukturalnych w rolnictwie (Dz.U. Nr 2, poz. 539 z późn. zm. ), 5) zaświadczeń o spełnieniu warunku niemożliwości sprzedaży nieruchomości, w myśl art. 28 ust. 7 pkt 1 ww. ustawy o ubezpieczeniu społecznym rolników, tj. co najmniej po cenie ustalonej wg przepisów o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa, stosownie do art. 47 ust. 2 tej ustawy. Upoważnienie to obejmuje również: 1) wyrażania zgody na zawieranie między państwowymi jednostkami organizacyjnymi nie posiadającymi osobowości prawnej umów o przekazywanie w zarząd mienia wchodzącego w skład Zasobu, o których mowa w przepisach powołanych w pkt 1 i 2 niniejszego upoważnienia, 2) udzielania zwolnień od opłat z tytułu wykonywania zarządu jednostkom wykorzystującym nieruchomości rolne Skarbu Państwa dla celów ochrony przyrody, kultury fizycznej i wypoczynku, naukowo-badawczych, dydaktycznych i doświadczalnych, stosownie do art. 35 ust. 7 ustawy z 19 października 1991 r. o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (tj. Dz.U. z 2012, poz. 1187 z późn. zm), 3) reprezentowania Agencji w postępowaniu scaleniowym i wymiennym stosownie do przepisów ustawy z dnia 26 marca 1982 r. o scalaniu i wymianie gruntów (tj. Dz. U. z 2014 r., poz. 700 z późn. zm.) na terenie województwa [...].

Jak wynika z treści przedmiotowych upoważnień, w dacie wydania kwestionowanych przez skarżące Stowarzyszenie decyzji odmownych, ww. z-cy dyrektora Oddziału Terenowego ANR Filia w L., nie tylko nie posiadali upoważnienia do wydawania w imieniu Prezesa ANR decyzji w przedmiocie udostępniania informacji publicznej, lecz także nie zostali umocowani do rozstrzygania spraw objętych wnioskiem Stowarzyszenia z dnia [...] listopada 2015 r. – sprzedaży i dzierżawy nieruchomości przez ANR Oddział Terenowy.

Podkreślenia wymaga, iż Sąd dokonuje kontroli zaskarżonej decyzji wg. stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie jej wdania. Oznacza to, iż nie jest dopuszczalne konwalidowanie kwalifikowanych wad prawnych decyzji, późniejszymi czynnościami prawnymi organu. Z tego tez względu nie może mieć doniosłości prawnej oświadczenie Prezesa ANR zawarte w kolejnym upoważnieniu udzielonym J. C. z dnia [...] maja 2016 r. stwierdzające, iż "wszystkie dotychczasowe czynności, podjęte przez J.C. i W. P., Zastępców Dyrektora Oddziału Terenowego w [...] Filia w L., w sprawie ze skargi S., w której wydano decyzję z dnia [...] lutego 2016 r. (...), były dokonane w imieniu Agencji Nieruchomości Rolnych".

Konkludując stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja, jak i decyzja ją poprzedzająca, jako dotknięte wadą kwalifikowaną, o której mowa w art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., podlegały eliminacji z obrotu prawnego. Przy czym z uwagi na treść rozstrzygnięcia przedwczesne stało się na obecnym etapie rozpoznawanie sprawy pod kątem merytorycznych zarzutów skargi.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 156 § 1 pkt 1 k.p.a., orzekł jak w punkcie 1 sentencji wyroku. W oparciu o art. 200 w związku z art. 205 § 2 i art. 209 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił o kosztach postępowania - jak w punkcie 2 sentencji.