Postanowienie NSA, sygn. akt II OPP 66/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Przewlekłość postępowania
Skarżony organ: Prezes Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 12 ust. 2 i 4
journal: Dz.U. 2004 nr 179 poz 1843
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms (sprawozdawca) Sędziowie NSA Maria Rzążewska Wojciech Chróścielewski po rozpoznaniu w dniu 30 września 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi O. T. O. P. w G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie ze skargi O. T. O. P. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] września 2002 r. znak: [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, sygn. akt II SA/Kr 2821/02 postanawia 1. stwierdzić, że w postępowaniu w tej sprawie nastąpiła przewlekłość postępowania, 2. przyznać skarżącemu O. T. O. P. w G. od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie kwotę 2 000 (dwa tysiące) zł, 3. zwrócić skarżącemu O. T. O. P. w G. opłatę od skargi na przewlekłość postępowania w kwocie 100 (sto) zł z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie.


UZASADNIENIE

O. T. O. P. wniosło skargę na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie w sprawie ze skargi tego Towarzystwa na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Kielcach z dnia [...] września 2002 r. o odmowie wznowienia postępowania zaskarżonego decyzją Wójta Gminy Ł. z dnia [...] marca 2002 r. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. W skardze na przewlekłość postępowania Towarzystwo domagało się stwierdzenia przewlekłości postępowania, nakazania wyznaczenia terminu rozprawy oraz przyznania kwoty 4.000 zł.

Z akt sprawy wynika, że skarga na decyzję SKO w Kielcach została wniesiona w październiku 2002 r. Po uiszczeniu opłaty sądowej i doręczeniu odpisu skargi, akta sprawy z odpowiedzią na skargę organ przekazał Sądowi w styczniu 2003 r. i od tego czasu sprawa oczekiwała na wyznaczenie terminu rozprawy. Zarządzeniem z dnia 2 września 2005 r. został wyznaczony termin rozprawy na 17 października 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 pkt 6 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843) uprawnionym do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest skarżący oraz uczestnik postępowania na prawach strony. Stosownie do przepisu art. 32 i art. 33 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie jest przedmiotem skargi, a także osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, jeżeli wynik postępowania sądowego dotyczy jej interesu prawnego, a także organizacja społeczna w sprawach innych osób, jeżeli sprawa dotyczy zakresu jej statutowej działalności (uczestnik postępowania na prawach strony). A skoro Towarzystwo brało udział w postępowaniu administracyjnym jako organizacja społeczna, która została dopuszczona do udziału w postępowaniu na podstawie art. 31 § 2 k.p.a., to jest uczestnikiem postępowania sądowego na podstawie art. 33 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga na przewlekłość postępowania jest uzasadniona.

Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeżeli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania jej sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki; Dz. U. Nr 179, poz. 1843, zwanej dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu sądowym (przewlekłość postępowania) oraz że jest ona nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeżeli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych.

Ustawa nie określa wprost jaki okres oczekiwania na rozpoznanie sprawy należy uznać za nieuzasadnioną zwłokę. Pewna wskazówka wynika jednak z art. 14 tej ustawy, który stanowi, że ponowna skarga na przewlekłość postępowania w tej samej sprawie może być wniesiona po upływie 12 miesięcy. Oznacza to, iż ustawodawca uznał a priori za przewlekłe postępowanie, które trwa ponad 12 miesięcy.

W niniejszej sprawie Sąd praktycznie nie podjął żadnych czynności w celu rozpoznania sprawy, która od stycznia 2003 r. oczekiwała na wyznaczenie terminu posiedzenia. Wezwał jedynie stronę do uiszczenia wpisu. Można więc uznać, że zwłoka w podejmowaniu czynności w niniejszej sprawie trwała ponad 2 lata. Okoliczność, że liczba spraw oczekujących na rozpoznanie jest znaczna i przekraczała możliwości ich rozpoznania nie jest wystarczającym powodem do przyjęcia, iż prawo skarżącego do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki nie zostało naruszone. Należy jednak także mieć na uwadze, iż skarżące Towarzystwo nie występowało o rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, co stwarzało możliwość rozpoznania jej poza kolejnością wpływu.

W tym stanie rzeczy, mając na uwadze czas oczekiwania na wyznaczenie terminu rozprawy, a także stopień zawiłości i przedmiot sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził przewlekłość postępowania oraz przyznał skarżącemu

2.000 zł uznając tą kwotę za odpowiednią.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 12 ust. 2 i ust. 4 powołanej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. orzekł jak w sentencji.