Wyrok NSA, sygn. akt II SA 1367/97
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 1998-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 619  Stosunki pracy i stosunki służbowe, sprawy z zakresu inspekcji pracy
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Powołane przepisy: article: art. 11 ust. 4
journal: Dz.U. 1992 nr 5 poz. 18
law: Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 grudnia 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy.
article: art. 16 ust. 1 pkt 1-5, art. 16 ust. 2
journal: Dz.U. 1995 nr 74 poz. 368
law: Ustawa z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.
Teza: Akt wydany w ramach uprawnień wynikających z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. 1992 nr 5 poz. 18/ jest ogólnym aktem administracyjnym z zakresu kierownictwa wewnętrznego; nie należy ani do aktów indywidualnych, o jakich mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1- 4, ani do aktów prawa miejscowego, o jakich mowa w art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, podlegających kontroli tego Sądu. Sądowej kontroli tego aktu nie przewiduje również ustawa z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /art. 16 ust. 2 ustawy o NSA/.

TEZY

Akt wydany w ramach uprawnień wynikających z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. 1992 nr 5 poz. 18/ jest ogólnym aktem administracyjnym z zakresu kierownictwa wewnętrznego; nie należy ani do aktów indywidualnych, o jakich mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1- 4, ani do aktów prawa miejscowego, o jakich mowa w art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, podlegających kontroli tego Sądu. Sądowej kontroli tego aktu nie przewiduje również ustawa z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /art. 16 ust. 2 ustawy o NSA/.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ skargę Andrzeja B. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia 30 września 1997 r. w przedmiocie odmowy zaszeregowania do wyższej grupy uposażenia.


UZASADNIENIE

Minister Obrony Narodowej decyzją z dnia 30 września 1997 r., wydaną na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa oraz art. 1, art. 7 ust. 2, art. 9 i art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. 1992 nr 5 poz. 18 ze zm./, a także w związku z postanowieniami par. 12 ust. 2 zarządzenia Ministra Obrony Narodowej nr 10/MON z dnia 23 marca 1993 r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o uposażeniu żołnierzy /Dz.Rozk. MON poz. 7 ze zm./, po rozpoznaniu odwołania płka rez. Andrzeja B. od decyzji Dyrektora Departamentu Ekonomicznego MON nr (...) z dnia 18 sierpnia 1997 r. nie uwzględniającej wniosku o podwyższenie zaszeregowania stanowiska służbowego ostatnio zajmowanego przez żołnierza do grupy uposażenia U- 10 oraz w konsekwencji - odmawiającej wyrównania uposażenia i innych należności pieniężnych wypłaconych mu w okresie zajmowania tego stanowiska, zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji Minister Obrony Narodowej stwierdził, że zgodnie z art. 11 obowiązującej ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy właściwy organ wojskowy zalicza poszczególne stanowiska służbowe do odpowiednich grup uposażenia ustalonych dla stanowisk podstawowych i do grup pośrednich, w zależności od zakresu wykonywanych zadań służbowych, ponoszonej odpowiedzialności i wymaganych kwalifikacji. Stosownie do powyższego, na umotywowany wniosek zastępcy dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Powietrznej, złożony dnia 20 grudnia 1996 r., z dniem 1 stycznia 1997 r. Dyrektor Departamentu Ekonomicznego (...) zaliczył stanowiska szefów oddziałów w Szefostwie (...) do wyższej grupy uposażenia U- 10 (...).

Stanowisko szefa Oddziału (...) w Szefostwie (...) było do dnia 31 grudnia 1996 r. zaszeregowane do grupy uposażenia U-11. Dlatego płk Andrzej B. - z chwilą wyznaczenia na to stanowisko - nabył prawo do otrzymywania uposażenia według grupy uposażenia U- 11. W myśl art. 7 ust. 2 ustawy o uposażeniu żołnierzy zmiana wysokości należnego żołnierzowi uposażenia następuje z dniem powstania okoliczności uzasadniających tę zmianę. Podwyższenie grupy uposażenia z U-11 na U-10 na stanowisku, które poprzednio zajmował płk Andrzej B., nastąpiło w styczniu 1997 r. W tym czasie wymieniony oficer nie zajmował tego stanowiska, gdyż z zawodowej służby wojskowej został zwolniony w marcu 1996 r. Dokonane po tym terminie zmiany w zaszeregowaniu pozostają bez wpływu na wysokość należności płka Andrzeja B.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Andrzej B. wniósł o uchylenie decyzji obu instancji (...). Zarzucił naruszenie art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy przez niewłaściwą jego wykładnię, gdyż określenie dla poszczególnych stanowisk służbowych odpowiednich grup uposażenia zależy od zakresu wykonywanych zadań służbowych, ponoszonej odpowiedzialności i wymaganych kwalifikacji, a nie od złożenia określonego wniosku. Zdaniem skarżącego, zakres zadań na stanowisku szefa Oddziału (...) był o wiele większy przed zmianą grup uposażenia wskazaną w zaskarżonej decyzji, przy czym w całych siłach zbrojnych, na szczeblu instytucji centralnych MON, rodzajów wojsk i okręgów wojskowych szefowie oddziałów są zaliczani od dłuższego czasu co najmniej do 10 grupy uposażenia. Skarżący zarzucił ponadto naruszenie art. 10 par. 1 Kpa, gdyż kontakt organów obu instancji z nim ograniczył się wyłącznie do przesłania mu decyzji.

W odpowiedzi na skargę podtrzymano zaskarżoną decyzję i argumenty przedstawione w jej uzasadnieniu. Podano, że na podstawie par. 12 ust. 2 zarządzenia nr 10/MON z dnia 23 marca 1993 r., powołanego w decyzji, stanowisko szefa Oddziału (...) w Szefostwie (...) zostało zaszeregowane do grupy uposażenia U-11. Natomiast w odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 10 par. 1 Kpa podniesiono, że zarówno materiały uzyskane z Dowództwa (...), jak i uzasadnienie wniosku skarżącego były wystarczające do udzielenia informacji skarżącemu oraz do wydania decyzji.

Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym skarżący potwierdził, że w sprawie dochodzi wyrównania uposażenia według grupy U-10 za okres służby, to jest za okres sprzed 5 marca 1996 r. w zakresie nie przedawnionym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga niniejsza nie jest zasadna. Skarżący kwestionuje w istocie obowiązujący w okresie pełnienia przez niego służby akt zaliczenia przez właściwe organy wojskowe do grupy uposażenia U- 11 zajmowanego przez niego do dnia 5 marca 1996 r. stanowiska służbowego szefa Oddziału (...) w Szefostwie (...).

Akt taki, wydany w ramach uprawnień wynikających z art. 11 ust. 4 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /Dz.U. 1992 nr 5 poz. 18/, jest ogólnym aktem administracyjnym z zakresu kierownictwa wewnętrznego; nie należy ani do aktów indywidualnych, o jakich mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1-4, ani do aktów prawa miejscowego, o jakich mowa w art. 16 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./, podlegających kontroli tego Sądu. Sądowej kontroli takiego aktu nie przewiduje również cytowana ustawa z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy /art. 16 ust. 2 ustawy o NSA/.

Jest w sprawie bezsporne, że w okresie, kiedy skarżący pełnił służbę na wyżej wymienionym stanowisku, jak również w dniu zwolnienia go ze służby stanowisko to było zaliczone do grupy uposażenia U-11 i skarżący miał przyznane uposażenie według tej grupy. Jest też bezsporne, że zaliczenie powyższego stanowiska służbowego do wyższej grupy uposażenia U-10 nastąpiło z dniem 1 stycznia 1997 r., to jest po dniu zwolnienia skarżącego ze służby.

Według art. 7 ust. 2 cytowanej ustawy o uposażeniu żołnierzy zmiana wysokości uposażenia następuje z dniem powstania okoliczności uzasadniających tę zmianę. W tym stanie rzeczy skarżący nie może żądać podwyższenia uposażenia według grupy U-10 za okres pełnienia służby przypadający przed dniem 1 stycznia 1997 r. i wypłaty wyrównania uposażenia za ten okres według tej grupy uposażenia. W okresie pełnienia służby przez skarżącego na wymienionym stanowisku nie było podstawy prawnej do przyznania mu uposażenia według grupy U-10, gdyż uposażeniem należnym wówczas było uposażenie według grupy U-11, a prawidłowość zaliczenia tego stanowiska służbowego do tej grupy uposażenia nie podlega kontroli Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Z tego powodu bezprzedmiotowy jest zarzut naruszenia art. 10 par. 1 Kpa.

Z powyższych względów skarga niniejsza podlega oddaleniu na podstawie art. 27 ust. 1 cytowanej ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym.