Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 980/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 157 par. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Taniewska-Banacka, Sędziowie Sędzia WSA Piotr Broda,, Sędzia WSA Elżbieta Kaznowska (spr.), Protokolant sekretarz sądowy Joanna Drożdżał, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi "A" Sp. j. w G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej rejestracji pojazdu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 7 stycznia 2013 r. "B" Sp. z o.o. Sp. k .z siedzibą w K. wystąpiła o rejestrację samochodu [...], dołączając do wniosku dokumenty w postaci faktury Vat [...], karty pojazdu, świadectwa zgodności WE.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Prezydent Miasta C. dokonał czasowej rejestracji pojazdu [...] o nr nadwozia [...], a następnie decyzją z dnia [...] r. o nr [...] organ dokonał na rzecz "B" Sp. z o.o. Sp. komandytowa rejestracji stałej.

Pismem z dnia 12 grudnia 2013 r. "A" Spółka Jawna, zwróciła się do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z wnioskiem o stwierdzenie nieważności wymienionej powyżej decyzji z dnia [...] r. Wskazał, że jest ona obarczona wadą opisaną w art. 156 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego. Powołując się na treść art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym spółka wskazała, że rejestracji dokonuje na wniosek właściciela starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania. Wobec faktu, iż przed wydaniem decyzji o rejestracji spółka nie była właścicielem przedmiotowego pojazdu, nie mogła być dokonana rejestracja przez Prezydenta Miasta C..

Pismem z dnia 24 lutego 2014 r. Samorządowe Kolegium zawiadomiło o wszczęciu wnioskowanego postępowania, a decyzją z dnia [...] r. nr [...], działając na podstawie art. 105 § 1 w związku z art. 157 § 1 i § 2 i art. 158 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego umorzyło w całości postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r.. W motywach rozstrzygnięcia organ, odwołując się do treści art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, wskazał, że wnioskująca "A" Sp. J. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Zarówno w dniu złożenia przez "B" Sp. z o.o. Sp. k. wniosku o dokonanie rejestracji, jak i w dniu wydania decyzji o rejestracji nie był właścicielem pojazdu. Nigdy też nie dokonano rejestracji przedmiotowego pojazdu na jej rzecz. Na marginesie Kolegium poinformowało dodatkowo, że przesłanka, na którą powołuje się wnioskodawca, tj. wyjście na jaw nowych istotnych dla sprawy okoliczności faktycznie istniejących w dniu wydania decyzji, stanowi podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, nie zaś do stwierdzenia nieważności decyzji. Dodało w końcu, że postępowanie w przedmiocie wznowienia może zostać wszczęte także z urzędu.

Pismem z dnia 31 marca 2014 r. Spółka Jawna "A", reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Kolegium. Decyzji tej Spółka zarzuciła rażące naruszenie prawa, wykazując przy tym, że decyzja Prezydenta Miasta C. została wydana z rażącym naruszeniem art. 73 ustawy Prawo o ruchu drogowym, a także przepisów o właściwości – brak było bowiem podstaw by decyzję wydał Prezydent Miasta C. Na potwierdzenie tego faktu przywołała orzecznictwo sądów administracyjnych. W końcu Spółka stwierdziła, że Kolegium odmawiając stwierdzenia nieważności i jednocześnie ustalając, że w sprawie istnieje przesłanka do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego) zobowiązane było do wszczęcia z urzędu postępowania wznowieniowego (na mocy art. 147 Kodeksu). Dodała też, że zasada niekonkurencyjności trybów nadzwyczajnych nie stoi na przeszkodzie uruchamiania jednocześnie dwóch trybów nadzwyczajnych w stosunku do jednej decyzji.

Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy wydaną przez siebie decyzję umarzającą postępowanie nieważnościowe. W uzasadnieniu wskazało, że obecny skład Kolegium nie znalazł podstaw do zmiany stanowiska zawartego w poprzednio wydanej w sprawie decyzji, gdyż w pełni podziela opisane w jej uzasadnieniu ustalenia stanu faktycznego oraz wywody prawne, uznając je za swoje. Podkreśliło, że wyjątkiem od opisanej w art. 16 Kodeksu postępowania administracyjnego zasady trwałości decyzji administracyjnej jest stwierdzenie jej nieważności, a podstawą są enumeratywnie wyliczone przesłanki, które nie mogą być traktowane rozszerzająco.

Dalej Kolegium podzieliło dotychczasowe ustalenia, że Spółka Jawna "A" z siedzibą w G. nie ma interesu prawnego w żądaniu stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta C. Podkreśliło, że Spółka nie jest obecnie właścicielem pojazdu, ani też nie była nim w dniu złożenia przez "B" Spółkę z o.o. Sp. k. wniosku o dokonanie rejestracji pojazdu. Nie była nim również w dniu wydania przez Prezydenta Miasta C. kwestionowanej decyzji, nigdy też na jej rzecz nie dokonano rejestracji przedmiotowego pojazdu. W konsekwencji nie posiada ona interesu prawnego w żądaniu stwierdzenia nieważności weryfikowanej decyzji Prezydenta Miasta C. Powyższego nie zmienia fakt, iż "A" Spółka Jawna była właścicielem pojazdu między dniem złożenia wniosku o rejestrację przez inny podmiot, a dniem wydania decyzji o rejestracji na rzecz tego podmiotu, gdyż w tym czasie zdążyła sprzedać przedmiotowy pojazd, przez co utraciła status strony postępowania, w którym de facto nie uczestniczyła. W tych okolicznościach decyzję wydaną w pierwszej instancji, którą umorzono postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta C., należało uznać za w pełni prawidłową, a w konsekwencji w postępowaniu drugoinstancyjnym prowadzić to musiało do utrzymania w mocy tej decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego, gdyż również we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy Spółka nie wykazała swojego aktualnego interesu prawnego.

Odnosząc się zaś do stwierdzenia zawartego we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, w zakresie wznowienia z urzędu postępowania wobec zaistnienia przyczyny wznowieniowej, Kolegium wyjaśniło, że nie jest uprawnione do takiego działania. Dodało, że w myśl art. 150 § 1 w związku z art. 149 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego organem administracji publicznej właściwym do wznowienia podstępowania jest organ, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji, czyli w przedmiotowej sprawie jest to Prezydent Miasta C.

Pismem z dnia 25 czerwca 2014 r. "A" Spółka Jawna, reprezentowana przez pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wymienioną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. domagając się jej uchylenia oraz zasądzenia kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzucono: naruszenie art. 28 w związku z art. 157 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez odmowę uznania skarżącej za stronę postępowania jako podmiot zainteresowany w sprawie, co skutkowało odmową rozpoznania jej wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji oraz naruszenie art. 105 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego poprzez uznanie, że zaistniały przesłanki umorzenia postępowania z uwagi na fakt, że było ono bezprzedmiotowe.

W uzasadnieniu rozwinięto zgłoszone zarzuty, powtarzając, co do zasady, argumenty formułowane we wniosku o stwierdzenie nieważności i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazano na utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, iż ,,Każdy kolejny właściciel pojazdu posiada interes prawny - w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego do występowania w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie uchylenia decyzji o rejestracji pojazdu wydanej na rzecz poprzedniego właściciela jako strona postępowania", co znajduje potwierdzenie m.in. w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 4 lutego 2010 r., sygn. akt III SA/Łd 555/09. Stąd w jej ocenie analogicznie wyrok ten należy stosować do wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji. Stąd uznać należy, że skarżąca Spółka jest uprawniona do występowania z takim wnioskiem. Posiada ona interes prawny również z uwagi na fakt, że zagraniczny podmiot rejestrujący żąda od niej wyrejestrowania pojazdu, co z uwagi na fakt zarejestrowania pojazdu przez nieuprawniony podmiot, nie jest obecnie możliwe.

Odnosząc się do meritum sprawy podkreślono, iż w świetle materiału dowodowego nie można stwierdzić, iż czasowa rejestracja została przeprowadzona zgodnie z obowiązującymi przepisami bowiem błędnie ustalono stan faktyczny. Zgodnie z ustaloną linią orzeczniczą, organy administracji dokonują rejestracji na podstawie dokumentów potwierdzających niesporne stany w sferze stosunków własnościowych. W sytuacji sporu co do prawa własności organ administracji obowiązany jest odmówić zarejestrowania pojazdu. Jednakże w przedmiotowej sprawie Prezydent Miasta C. czasowo zarejestrował przedmiotowy pojazd, mimo że "B" Spółka z o.o. Sp.k. w K. nie była już jego prawnym właścicielem, gdyż sprzedała go skarżącej "A" Spółka Jawna z siedzibą w G.

Zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym rejestracji pojazdu dokonuje na wniosek właściciela starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania. Stąd też wobec faktu, iż w chwili wydania decyzji o rejestracji pojazdu "B" Sp. z o. o Sp. k. wnioskująca o jego rejestrację nie była już właścicielem tego pojazdu, brak było podstaw do rejestracji pojazdu na jej rzecz. Z kolei rejestracja pojazdu na rzecz podmiotu nie będącego jego właścicielem jest rażącym naruszeniem prawa i skutkuje nieważnością decyzji.

Podkreślono także, że przedmiotowa decyzja o rejestracji pojazdu wydana została z naruszeniem przepisów o właściwości, gdyż w dniu wydania decyzji o rejestracji pojazdu samochód nie był już własnością. "B" Spółki z o.o., a stąd Prezydent Miasta C. nie był organem właściwym miejscowo do wydania decyzji o rejestracji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Ustosunkowując się zaś do argumentów skargi, Kolegium zauważyło, że strona skarżąca błędnie powołała się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ponieważ zapadł on na gruncie innych okoliczności faktycznych i nie może być argumentem w niniejszej sprawie. Kolegium nie stwierdziło także, by interes prawny Skarżącej uzasadniało skierowane do niej żądanie wyrejestrowania pojazdu przez zagraniczny podmiot rejestrujący. Podkreśliło, że skarżąca w toku postępowania administracyjnego, jak również w skardze nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swojego twierdzenia. Z akt sprawy wynika natomiast, że w Polsce przedmiotowy pojazd nigdy nie był zarejestrowany na rzecz skarżącej "A" Spółka Jawna, a zatem niezrozumiałe jest kierowanie do niej żądania wyrejestrowania pojazdu, tym bardziej, że według załączonej do wniosku o stwierdzenie nieważności faktury pojazd został przez Skarżącą sprzedany spółce "C" z siedzibą w Niemczech.

Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrując sprawę zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Sąd rozpoznaje sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zatem kontroluje czy organy administracyjne wydające zaskarżone akty nie dopuściły się naruszenia przepisów prawa materialnego lub procesowego, i to naruszenia mającego bądź mogącego mieć istotny wpływ na wynik sprawy czy stanowiącego podstawę wznowienia postępowania, albo wreszcie naruszenia prawa uzasadniającego ich nieważność, albowiem jedynie wówczas jest możliwe uchylenie kwestionowanej decyzji bądź stwierdzenie jej nieważności (art.145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że jest ona zgodna z obowiązującym prawem, a tym samym przedmiotowa skarga nie może zostać uwzględniona.

W pierwszej kolejności wskazać należy, iż w myśl art. 157 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, stanowiące wyjątek od ogólnej zasady trwałości decyzji ostatecznych, wszczyna się na żądanie strony lub z urzędu. Złożenie wniosku o wszczęcie postępowania w przedmiocie nieważności nie powoduje automatycznie wszczęcia tego postępowania. Inicjuje jedynie postępowanie wyjaśniające, które w tej fazie nie może jeszcze obejmować badania czy przyczyny nieważności rzeczywiście miały miejsce i dotyczy jedynie formalnej dopuszczalności wniosku, w tym ustalenia istnienia po stronie wnioskodawcy przymiotu strony. Postępowanie w sprawie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności, kończy się wydaniem postanowienia o odmowie wszczęciu postępowania, gdy warunki te nie są spełnione (art. 61a ust. 1 Kodeksu postępowania administracyjnego). Odmowa wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji następuje wówczas gdy żądanie zostało wniesione przez podmiot nie będący stroną w sprawie, albo gdy z innych uzasadnionych przyczyn postępowanie nie może zostać wszczęte np. gdy żądanie wniosła strona nie mająca zdolności do czynności prawnych bądź też nie istnieje decyzja, której ważność należy poddać ocenie. Odmowa ta zatem może i musi nastąpić w sytuacji, gdy żądanie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji złożyła osoba, która nie ma w sprawie interesu prawnego, a jedynie ewentualnie interes faktyczny. W przypadku natomiast gdy postępowanie w przedmiocie nieważności zostanie wszczęte i dopiero w trakcie jego prowadzenia okaże się, że wniosek złożyła osoba niebędąca stroną - organ winien umorzyć takie postępowanie. Pogląd ten utrwalony jest zarówno w doktrynie jak i w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego – por. wyrok tegoż Sądu z dnia 25 kwietnia 2006 r., sygn. akt I OSK 725/05, gdzie stwierdzono, iż "W sytuacji, gdy ustalenie interesu prawnego wymaga podjęcia czynności ustalenia, czynności te mogą być podjęte wyłącznie w toku postępowania, a w razie wyniku negatywnego są podstawą zakończenia postępowania decyzją umarzającą postępowanie w sprawie". Por. też np. M. Jaśkowska, A. Wróbel: Komentarz aktualizowany do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, LEX/el 2014 – art. 158 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W niniejszej sprawie problemem spornym pozostaje ocena czy skarżącej Spółce przysługuje, czy też nie przysługuje przymiot strony, czyli podmiotu uprawnionego do domagania się stwierdzenia nieważności decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdu. Zdaniem bowiem Kolegium skarżąca Spółka przymiotu takiego nie posiada, w przekonaniu natomiast skarżącej przymiot strony jej przysługuje albowiem, jak twierdzi w skardze, jest ona następcą prawnym. "B" Spółki z o.o. sp. k., na rzecz której została wydana decyzja w przedmiocie rejestracji pojazdu [...].

Wskazać w tym momencie należy, że stronami postępowania nieważnościowego są, co do zasady, te same podmioty, które były stronami postępowania pierwotnego, z uwzględnieniem ich ewentualnych następców prawnych i innych osób, które stosownie do art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego wykażą po swojej stronie istnienie interesu prawnego. Wyjaśnić trzeba, że w przedmiotowej sprawie wniosek o zarejestrowanie pojazdu [...] złożyła w dniu 7 stycznia 2013 r. "B" Spółka z o.o. sp. k., będąca w tej dacie właścicielką pojazdu. W tym samym dniu Prezydent Miasta C. wydał decyzję nr [...] o czasowej rejestracji wymienionego pojazdu. Następnego dnia po uzyskaniu decyzji w przedmiocie czasowej rejestracji, tj. w dniu [...] r., wymieniona powyżej Spółka "B" zbyła pojazd na rzecz "A" Spółka Jawna, która to z kolei Spółka już tego samego dnia wyzbyła się własności pojazdu odsprzedając go firmie "C". Decyzja w przedmiocie rejestracji stałej wymienionego pojazdu wydana została przez Prezydenta Miasta C. na rzecz "B" Spółki z o.o. Sp. k. w dniu [...] r.

W konsekwencji wnosząc pismem z dnia 31 marca 2014 r. o stwierdzenie nieważności decyzji w przedmiocie stałej rejestracji pojazdu "A" Spółka Jawna nie była do tego legitymowana. W dacie wydania tejże decyzji nie była bowiem już właścicielem pojazdu, nie stała się nim też w okresie późniejszym np. w drodze następstwa prawnego, przedmiotowa decyzja wydana została zaś na rzecz innego podmiotu. Nie wykazała też żadnego interesu prawnego, który uzasadniałby uznanie posiadania przez nią przymiotu strony. Ewidentnie nie jest bowiem takim interesem fakt zgłoszenia pod adresem Spółki bliżej nieznanych żądań przez organ niemiecki, o czym wspomniała Spółka w swej skardze.

Pamiętać trzeba, że stosownie do art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego, skarżąca Spółka, aby móc być uznaną za stronę w przedmiotowym postępowaniu musi wykazać, że ma interes prawny w uczestniczeniu w tym postępowaniu, a interes ten musi wynikać z przepisu prawa. Taka sytuacja nie ma miejsca w rozpatrywanej sprawie, brak bowiem przepisu, z którego wynikałby interes prawny poprzednich właścicieli pojazdu do domagania się stwierdzenia nieważności decyzji wydanej na rzecz innego podmiotu, po wyzbyciu się przez nich prawa własności. Z oczywistych przyczyn, wbrew twierdzeniom skarżącej Spółki, w sprawie nieważności decyzji o stałej rejestracji pojazdu "A" Spółka Jawna nie może być uznana za następcę prawnego "B" Spółki z o.o. Sp. k. Wprawdzie następnego dnia po wydaniu decyzji o rejestracji czasowej pojazdu skarżąca Spółka nabyła tenże pojazd od "B" Spółki z o.o. Sp. k., jednakże tego samego dnia pojazd odsprzedała kolejnemu nabywcy. Tym samym w dacie wydania decyzji w przedmiocie rejestracji stałej nie była ani właścicielką ani następcą prawnym właściciela pojazdu.

Z dostępnych w aktach sprawy dokumentów, w tym faktury, niezbicie wynika, że w dacie wydania decyzji o rejestracji czasowej – tj. w dniu [...] r. "B" Spółka z o.o. Sp. k. była właścicielem pojazdu, a skarżąca "A" Spółka Jawna pojazd nabyła dopiero kolejnego dnia –tj. w dniu 8 stycznia 2013 r. Nadto sprawa administracyjna podlegająca obecnej kontroli w ogóle nie dotyczy rejestracji czasowej pojazdu lecz żądania stwierdzenia nieważności w przedmiocie rejestracji stałej, czyli decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r., co wynika zarówno z samego wniosku Spółki z dnia 12 grudnia 2013 r., jak również z decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego (tak z dnia [...] r., jak z dnia [...] r.).

W konsekwencji, zdaniem Sądu, Kolegium poprawnie uznało, że w świetle zgromadzonych w postępowaniu dowodów – przedłożonych dokumentów, "A" Spółka Jawna nie była podmiotem uprawnionym do skutecznego wszczęcia postępowania w przedmiocie nieważności decyzji Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. o stałej rejestracji pojazdu. Zgodnie bowiem z zawartą w aktach administracyjnych dokumentacją nie była ona w dacie wydania decyzji właścicielem pojazdu, nie stała się nim w okresie późniejszym, nie była wnioskodawcą w sprawie rejestracji, nie wykazała też żadnego interesu prawnego w rozumieniu art. 28 Kodeksu postępowania administracyjnego.

W konsekwencji Kolegium prawidłowo decyzją z dnia [...] r. umorzyło postępowanie wszczęte w sprawie stwierdzenia nieważności wymienionej powyżej decyzji Prezydenta Miasta C. w przedmiocie rejestracji pojazdu, poprawnie też przy ponownym rozpoznaniu sprawy w dniu [...] r. utrzymało wydane przez siebie rozstrzygnięcie w mocy.

Podkreślenia wymaga nadto, że kontroli Sądu podlegały w niniejszej sprawie jedynie: rozstrzygnięcie umarzające postępowanie w przedmiocie nieważności decyzji z powodu braku przymiotu strony po stronie wnioskodawcy, i rozstrzygnięcie wydane drugiej instancji – utrzymujące w mocy to umorzenie postępowania, czyli rozstrzygnięcia mające charakter wyłącznie proceduralny. W konsekwencji także Sąd, będąc związanym przedmiotem zaskarżenia, nie mógł badać ani pod względem formalnym ani merytorycznym zgodności z prawem kwestionowanej przez skarżącą Spółkę decyzji w przedmiocie rejestracji pojazdu.

Jednocześnie Sąd w tym miejscu zauważa, że umorzenie postępowania w przedmiocie nieważności decyzji w związku z ustaleniem, że wnosząca podanie nie ma interesu prawnego, nie stoi na przeszkodzie rozważeniu przez Kolegium we własnym zakresie czy w sprawie nie zachodzą okoliczności przemawiające za wszczęciem z urzędu postępowania nieważnościowego. Jak trafnie wskazało Kolegium, w gestii organu rejestrującego jest rozważenie czy nie zachodzą okoliczności wymagające z urzędu wznowienia postepowania.

W konsekwencji przedstawionych wyżej wywodów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach nie uwzględnił skargi i na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.