Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 148/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2012-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i  par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi K. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] K. K., reprezentowana przez fachowego pełnomocnika, wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P., utrzymującą w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], na podstawie której ustalono skarżącej zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów w kwocie [...] zł.

W petitum skargi został zawarły wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując wniosek strona skarżąca wskazała, że podjęcie natychmiastowych czynności egzekucyjnych, wobec ustalonej treścią decyzji wymiarowej tak znaczącej wartości zobowiązania podatkowego, wobec obecnych bardzo niskich dochodów skarżącej, z pewnością doprowadzić może do powstania trudnych do odwrócenia skutków, szczególnie w zakresie zdrowia skarżącej. Ponadto podkreślono, że skarżąca aktualnie nie prowadzi działalności, a wykonanie zaskarżonej decyzji nie może pozostawać bez wpływu na jej sytuację osobistą, przede wszystkim odbiera jej to możliwość bieżącej realizacji zobowiązań kredytowych. Do wniosku dołączono kserokopię umowy kredytu mieszkaniowego [...] z dnia [...] zawartej pomiędzy [...] Bank S.A. a K. K. i M. K. na kwotę [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.

(Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba

że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.

Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić,

iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącą wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Żądając wstrzymania wykonania decyzji, skarżąca ma zatem obowiązek wykazać istnienie konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie aktu lub czynności jest zasadne z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia NSA z 14 listopada 2006 r., sygn. akt II FZ 585/06, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Nie wystarczy zatem ogólny wywód strony. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Twierdzenia skarżącej powinny wyjaśniać na czym polega niebezpieczeństwo powstania kwalifikowanych skutków, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., a także znajdować potwierdzenie w dokumentach źródłowych dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej, np. odpisach z zeznań rocznych podatkowych, wyciągach z konta bankowego, rachunkach zysków i strat.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy, skarżąca, zdaniem Sądu, nie wykazała należytej inicjatywy w zakresie uprawdopodobnienia zajścia przesłanek wstrzymania wykonalności zaskarżonej decyzji. W szczególności nie przedstawiła swojej aktualnej sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, iż wykonanie zaskarżonego aktu spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Poza kopią umowy kredytowej z dnia [...] z Bankiem [...] S.A. (której stroną jako kredytobiorca jest także M. K.), nie przedłożyła żadnych dokumentów źródłowych, które umożliwiłyby ocenę jej sytuacji majątkowej. Za takowe nie można bowiem uznać lakonicznych twierdzeń typu: "wobec obecnych bardzo niskich dochodów", czy też "skarżąca aktualnie nie prowadzi działalności". Wynika z nich jedynie, że skarżąca, choć nie prowadzi żadnej działalności, to nie jest pozbawiona wszelkich źródeł utrzymania albowiem osiąga pewne dochody, ale ich wysokość oraz źródła nie zostały wskazane. Podnieść także należy, iż do wniosku skarżąca nie dołączyła żadnych dokumentów dotyczących jej stanu zdrowia oraz nie wskazała w jaki sposób wykonanie zaskarżonego aktu miałoby wywołać dla niej trudne do odwrócenia skutki, szczególnie w zakresie zdrowia.

W świetle powyższego, wobec zaniechania przez skarżącą wyczerpującego uzasadnienia wniosku przejawiającego się w braku przedłożenia stosownych dokumentów dotyczących jej sytuacji finansowej i majątkowej oraz braku powołania się na konkretne okoliczności, które uzasadniałyby wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, niemożliwa była merytoryczna ocena wniosku.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.