Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 200/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Egzekucyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 54 par 1.5 i 6; art. 80 par 1 i 3; art. 7; art. 67 par 1 i 2; art. 33
journal: Dz.U. 2017 poz 1201
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak, Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska (spr.), Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 22 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia Pomocy Rehabilitacji i Turystyki Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia skargi na czynności egzekucyjne oddala skargę


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Stowarzyszenia Pomocy Rehabilitacji i Turystyki Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej ,, [...]" w [...] (zwane dalej stowarzyszeniem) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...] utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] oddalające skargę na czynności egzekucyjne.

Przedmiotowe postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym.

Prezydent [...], jako organ egzekucyjny dokonał zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem, przesyłając do BANK [...] S.A. zawiadomienie z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego - Stowarzyszenia Pomocy Rehabilitacji i Turystyki Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej "[...]" w związku z dochodzoną należnością objętą tytułem wykonawczym wystawionym przez Prezydenta [...] nr [...] (dotacja) w kwocie 94.489,80 zł.

Stowarzyszenie wniosło skargę na tę czynność egzekucyjną żądając przyznania pomocy prawnej z urzędu, zwolnienia od kosztów, adwokata z urzędu, orzeczenia przedawnienia roszczeń (gdyż sprawa z roku 2004 przedawniła się w roku 2006 i 2009), stwierdzenia źle wystawionej kwoty zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego oraz tytułu egzekucyjnego, stwierdzenia wady prawnej wystawionych dokumentów, odblokowania kont bankowych, wstrzymania egzekucji do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. sygn. akt: [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] oddaliło skargę na czynności egzekucyjne. W uzasadnieniu wskazane zostało, że w skardze nie można podnosić skutecznie zarzutów z art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazano przy tym, że zarzuty zobowiązanego stanowią podstawę zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej, a zatem nie jest możliwe ich rozpatrywanie w toku postępowania skargowego na podstawie art. 54 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a zatem skarga zawierająca takie zarzuty musi zostać oddalona.

Stowarzyszenie wniosło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i wznowienie postępowania z 2013 r. lub umorzenie należności z roku 2004 i wydanie decyzji administracyjnych z uwagi na brak podstaw do zwrotu dotacji w całości wraz z nadmiernie wyliczonymi odsetkami oraz brak jednoznacznych i precyzyjnych uregulowań prawnych w zakresie rozliczania dotacji, a także o cofniecie tytułów egzekucyjnych oraz udzielenie pomocy "de minimis" w kwocie łącznej 900.000 zł i oddelegowanie lub pomoc pracownika SKO. W uzupełnieniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazano na niewłaściwe naliczenie odsetek, wniesienie wniosku o umorzenie należności, niedopuszczalność egzekucji administracyjnej, lub zastosowanie środka egzekucyjnego, zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego.

Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z [...] listopada 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] utrzymało w mocy postanowienie z [...] listopada 2015 r.

Organ rozpoznający sprawę wskazał, że organ egzekucyjny - Prezydent [...] zawiadomieniem z dnia [...].05.2013 r. znak: [...] (na stosownym druku zgodnym z ww. załącznikiem nr 14 do rozporządzenia z dnia 22 listopada 2001 r.) poinformował bank - BANK [...] S.A. o zajęciu rachunku bankowego zobowiązanego - Stowarzyszenia Pomocy Rehabilitacji i Turystyki Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej "[...]". Jednocześnie wezwał ww. bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego. Stwierdził, iż w zawiadomieniu znalazły się wszystkie wymagane prawem elementy i informacje - pouczenia zarówno dla banku, jak i zobowiązanego, a samo zawiadomienie zostało prawidłowo doręczone.

Zdaniem organu, że zajęcie rachunku bankowego dokonane zostało zgodnie z przepisami prawa tj. zgodnie z art. 1a pkt 12 lit.a i art. 80 u.p.e.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyło Stowarzyszenie Pomocy Rehabilitacji i Turystyki Dzieci i Młodzieży Niepełnosprawnej ,, [...]" w [...] wnosząc o:

1. uchylenie postanowienia oraz tytułów egzekucyjnych w całości jako wydanych z naruszeniem prawa materialnego i proceduralnego, które miało wpływ na wynik postępowania; zawieszenie obu postępowań egzekucyjnych na kwotę 29.000 zł i 50.000 zł, do czasu zapadnięcia ostatecznych rozstrzygnięć w sprawie, oraz zwrot kwot pobranych w postępowaniu egzekucyjnym, w związku ze złożeniem w dniach 2 i 5 października 2015 r, wniosków o umorzenie należności przypadającej do zwrotu kwot 29.000 zł i 50.000 zł do Prezydenta [...]. Data wpływu 7.10.2015 r, jak też wniosku do SKO o wznowienie postępowań administracyjnych z dnia 20 marca 2013 r, wniosek z dnia 5.10.2015 r, data doręczenia 7.10.2015 r.,

2. Rozliczenie przez Sąd przedmiotowych dotacji i całkowite skwitowanie Stowarzyszenia, lub

3. orzeczenie przedawnienia roszczeń w sprawie.

4. zapoznanie się oraz dokonanie analizy prawnej przez Sąd z treścią odwołań i zgromadzonego materiału dowodowego kierowanych w sprawie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w latach 2005 - 2011, które są integralną częścią niniejszej Skargi.

5. Uznanie że zaskarżone postanowienie posiada istotną wadę prawną bowiem na czas postępowań przed Wojewódzkim i Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowanie w sprawach egzekucyjnych zostało zawieszone postanowieniem, a następnie nie odwieszone, co nie pozwoliło na uczestnictwo stowarzyszenia w niniejszym postępowaniu na prawach strony (art. 28 Kpa), brak możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym przez stowarzyszenie, zebranym przez SKO w jego trakcie.

6. Z uwagi na toczenie się spraw sądowych z udziałem SKO jak i Prezydenta [...] w zakresie sporu sąaowoadministracyjnego ( sygn. V SA/Wa 1314/13 odpowiednio II 6SK 2744/14, oraz V SA/Wa 1294/13 odpowiednio II GSK 2730/14. Także postępowanie cywilne przed Sądem Okręgowym w [...], XXIV Wydział Cywilny o zapłatę, sygn. akt: [...] z grudnia 2013 r, uznanie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] jak też Prezydenta [...] za Organ Administracji nieobiektywny, stronniczy i wyznaczenie w miejsce Organu I i II Instancji wskazanych przez Sąd innych - odpowiednich Organów Administracji Publicznej w zakresie I oraz II Instancji celem obiektywnego rozstrzygnięcia sprawy.

7. Dopuszczenie jako dowodu w sprawie płyty CD z zapisem elektronicznym dokumentacji sprawy, oraz wystąpienie przez Sąd o akta sprawy do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie sygn. akt: II GSK 2744/14, oraz II GSK 2730/14, wraz z wnioskiem o wznowienie postępowań sądowoadministracyjnych przed WSA w Warszawie o sygn. akt: V SA/Wa 1314/13, oraz V SA/Wa 1294/13, decyzją tut. Sądu podjętą z urzędu.

8. Uznanie opieszałości w sprawie Samorządowego Kolegium Odwoławczego, oraz Prezydenta [...]. Sprawa była rozpatrywana od 17 sierpnia 2009 do 20 marca 2013 roku, tak więc, powyżej okresu 6 miesięcy bez podania przyczyn, tak przez I jak i II Instancję.

Orzeczeniom zarzucono:

1. naruszenie zasad ogólnych Kodeksu Postępowania Administracyjnego,

2. naruszenie wielokrotne ustawy o finansach publicznych w tym złą interpretację przepisów tej ustawy,

3. Zabronione zastosowanie ustawy o działalności pożytku publicznego i wolontariacie do rozliczenia dotacji z 2004 r, gdyż ustawa ta w roku 2004 nie obowiązywała, jak też wzorce umowy czy oferty a zadanie publiczne, sporne umowy zawarto 19,28 i 31 maja 2004 r, na podstawie Uchwały Rady [...] oraz Zarządzenia Prezydenta [...], wzór umowy, oferty i rozliczenia był autorstwa Biura Edukacji [...],

4. naruszenie przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji w tym jej art. 8 w stosunku do zajęcia kwoty 4.679,89, z dotacji publicznej objętej umową z dnia [...]maja 2012 r, nr [...], przyznanej przez [...], Biuro Sportu i Rekreacji na realizację [...] Olimpiady Młodzieży Niepełnosprawnej (dowód umowa oraz pismo z zastrzeżeniami z [...].09.2012 r), wraz z odpowiedzią z dnia [...] września 2012 r. Kwota dotacji ogółem 40.000 zł. Kwota sporna minimum 4.679,89 zł.

5. Doprowadzenie Stowarzyszenia do faktycznego upadku z braku przestrzegania przepisów przez Organ I i II Instancji w tym art. 6-12 KPA, ze szczególnym uwzględnieniem art. 7 Kpa, poprzez z winy umyślnej brak pouczenia w zakresie możliwości umorzenia kwot dotacji przypadających do zwrotu działając na podstawie art. 28 Kpa, w związku z art. 104 Kpa, art. 60 pkt. 1, art. 61 ust. 1 pkt.2, w związku z art. 67 ustawy z dnia 27.08.2009 r, o finansach publicznych, art. 67a §1 pkt. 3 i §2ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja Podatkowa,

oraz w II wariancie:

1. wskazano, iż działając na podstawie art. 55-58 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 o finansach publicznych (Dz.U. z 2013 r., poz. 885), art. 67a § 1 pkt. 3 Ustawy z dnia 29.08.1997 r Ordynacja Podatkowa (Dz.U. z 2012 r, poz. 749), oraz art. 105 ust.2 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (Dz.U z 2013 r., poz.267) Stowarzyszenie nie pobiera opłat, nie działa w celu osiągnięcia zysku, nie zatrudnia pracowników, działa przeciw wykluczeniu społecznemu, nie posiada wolnych środków na Wydatki publiczne mogą być ponoszone na cele i w wysokościach ustalonych np. ustawą, uchwałą, zarządzeniem, umową. Wydatków celowych publicznych dokonujemy w sposób: oszczędny, celowy, zgodnie z zasadą uzyskiwania najlepszych efektów z danych nakładów, optymalnego doboru metod i środków służących osiągnięciu założonych celów, w sposób umożliwiający terminową realizację zadań, w wysokości i terminach wynikających z wcześniej zaciągniętych zobowiązań spłatę zobowiązań. Stowarzyszenie wskazało, zatem na:

ważny interes publiczny, - którym bezsprzecznie jest realizacja celów statutowych Stowarzyszenia, do których należą m.in.:

- poprawa warunków bytowych i możliwości rozwojowych dzieci niepełnosprawnych,

- ułatwianie ich integracji ze społeczeństwem

- dostarczanie wiedzy i umiejętności ułatwiających organizowanie życia rodzinnego z dzieckiem niepełnosprawnym,

- kształtowanie świadomości, potrzeb i możliwości oraz właściwego stosunku zdrowych do niepełnosprawnych,

- inicjowanie nowych form rehabilitacji i ich popularyzacja,

- pozyskiwanie możliwości i środków korzystania z nowych form terapii, leczenia, pracy, wypoczynku, organizowanych imprez sportowych, rekreacyjnych, z zakresu edukacji kulturalnej itd.

2. wskazano również na ważny interes wnioskodawcy (podatnika) Stowarzyszenia (OPP) - żądanie zwrotu obu dotacji wraz z odsetkami za okres, co najmniej 12 lat, spowodowałoby uniemożliwienie realizacji zadań statutowych, przyczyni się do faktycznej likwidacji istniejącego od 20 lat Stowarzyszenia, Stowarzyszenie nie działa w celu osiągnięcia zysku, nie prowadzi działalności gospodarczej. Likwidacja Stowarzyszenia nie leży w interesie Państwa. Stowarzyszenie nie zatrudnia pracowników. Nie ma podstaw do zwrotu obu dotacji w całości wraz z nadmiernie wyliczonymi odsetkami tak w zakresie okresu, za jaki zostały naliczone jak i w odniesieniu do realnej kwoty zobowiązania, od której należy jakoby kwotę odsetek naliczyć.

3. wskazano także na brak jednoznacznych i precyzyjnych uregulowań prawnych - w zakresie norm (procedury np. opisy faktur, sposób przyjmowania sprawozdania w tym oryginałów dokumentów celem bieżącej kontroli sprawozdania, forma skwitowania lub odmowa skwitowania realizacji zadania, środki odwoławcze i dowodowe dla organizacji itd.) procesu rozliczania dotacji udzielonych z budżetu Państwa (w tym JST) organizacjom pozarządowym. Nie ma wprost zawartych uregulowań ustawowych, umownych czy też uregulowań w zakresie prawa miejscowego (uchwały Rady Miasto, czy zarządzenie Prezydenta [...]). W umowie nie wskazano na akty prawne, prawa miejscowego np. Zarządzenia Prezydenta Warszawy

4. wskazano, że zajęto kwotę 4.000 zł z przeznaczeniem na leczenie w tym turnus rehabilitacyjny 4 letniej M. W. w roku 2013,

5. zarzucono błędną interpretację przepisów prawa proceduralnego jak i materialnego, w tym zakresie przedstawiamy Opinię Prawną Pana prof. W. M.7 Instytutu Studiów Podatkowych w Warszawie, ul. [...]jako integralną część niniejszej Skargi, z wnioskiem o zapoznanie się z jej treścią przez Sąd.

6. brak rozpatrzenia odwołań strony i ustosunkowania się do ich treści oraz zgromadzonego materiału dowodowego w latach 2005-2011. , naruszenie ciągłości postępowania administracyjnego,

7. Rozpatrywanie obu spraw przez ten sam skład orzekający tak obecnie jak i w poprzednich latach członkowie składu orzekającego w różnych konfiguracjach brali udział w rozstrzyganiu spraw związanych z udzieleniem spornych dotacji z roku 2004 przez Prezydenta [...]. Działanie Organu tzw. Komisji [...]ds. rozliczenia dotacji bez podstawy prawnej tak w ustawie o finansach publicznych, Uchwale Rady [...] z 2003 roku na podstawie której przyznano sporne dotacje jak też w ustawie o działalności pożytku publicznego i wolontariacie.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko prezentowane w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; zwanej dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż zadaniem wojewódzkiego sądu administracyjnego jest zbadanie legalności zaskarżonego aktu pod względem zgodności z prawem, to znaczy ustalenie, czy organy orzekające w sprawie prawidłowo zinterpretowały i zastosowały przepisy prawa w odniesieniu do właściwie ustalonego stanu faktycznego.

Realizując powyższe uprawnienia Sąd stwierdził, iż skarga nie zasługuje na uwzględnienie bowiem działające w sprawie organy nie naruszyły prawa.

Przedmiotem skargi jest postanowienie oddalające skargę na czynności egzekucyjne polegające na zajęciu przez organ egzekucyjny wierzytelności z rachunku bankowego i wkładu oszczędnościowego.

Przypomnieć należy, iż zgodnie z art. 54 § 1 u.p.e.a., zobowiązanemu przysługuje skarga na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skarga na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, którą wnosi się za pośrednictwem organu egzekucyjnego w terminie 14 dni od dnia dokonania zakwestionowanej czynności egzekucyjnej (§ 3 i § 4). W myśl art. 54 § 5 u.p.e.a., w sprawie skargi na czynności egzekucyjne orzeka organ nadzoru w drodze postanowienia, na które przysługuje zażalenie. Jednocześnie § 6 tego przepisu wskazuje, że wniesienie skargi na czynności egzekucyjne nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego, jednakże organ egzekucyjny lub organ nadzoru może w drodze postanowienia wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego.

W orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, iż skarga składana w trybie art 54 § 1 u.p.e.a. powinna dotyczyć konkretnej czynności egzekucyjnej, a organ dokonuje w tym trybie oceny zgodności z prawem czynności faktycznych podjętych przez organ egzekucyjny w wykonaniu zastosowanego środka egzekucyjnego.

Na szczególne podkreślenie zasługuje przy tym okoliczność, iż w ramach skargi na czynności egzekucyjne można wnosić wyłącznie zarzuty formalnoprawne, odnoszące się do prawidłowości postępowania organu egzekucyjnego przez pryzmat przepisów regulujących sposób i formę dokonywania czynności egzekucyjnych w postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Wskazać także należy, że w literaturze przedmiotu i orzecznictwie jednolicie przyjmuje się, iż podstawowym środkiem zaskarżenia w postępowaniu egzekucyjnym jest zarzut, którego podstawy wymienione są w art. 33 pkt 1-10 u.p.e.a. Natomiast skarga na czynności egzekucyjne nie może stanowić konkurencyjnego środka zaskarżania w stosunku do innych środków prawnych przewidzianych w u.p.e.a., w szczególności do zarzutów, o których mowa w art. 33 u.p.e.a.

Oznacza to, że brak jest podstaw, aby składaną w trybie art. 54 u.p.e.a. skargę na czynności egzekucyjne traktować jako uniwersalny środek zaskarżenia, przy pomocy którego możliwe jest skuteczne kwestionowanie wszystkich aktów i działań podejmowanych przez organ egzekucyjny w toku całego postępowania egzekucyjnego (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 września 2010 r. o sygn. akt II FSK 568/09, LEX 745753, wyrok WSA w Warszawie z dnia 9 lipca 2008 r. o sygn. akt III SA/Wa 644/08, LEX 489600; orzeczenia sądów administracyjnych są także dostępne w internetowej bazie orzeczeń pod adresem orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przedmiotem skargi składanej w trybie art. 54 u.p.e.a. mogą być zatem (oprócz przewlekłości postępowania) wyłącznie poszczególne czynności egzekucyjne o charakterze faktycznym i to tylko wtedy, gdy ustawa nie przewiduje innych środków zaskarżenia takich czynności. Skarga na czynności egzekucyjne może być więc wnoszona na faktyczne czynności o charakterze wykonawczym podejmowane w celu zrealizowania środka egzekucyjnego.

Przyjęcie takiego stanowiska powoduje, że skarga nie przysługuje na czynności procesowe polegające na wydawaniu aktów administracyjnych, władczo rozstrzygających o prawach i obowiązkach uczestników postępowania egzekucyjnego, np. postanowienia. Skoro bowiem dana czynność objęta jest możliwością zaskarżenia jej w drodze innego środka zaskarżania, to nie ma podstaw do uznania, że służy na nią skarga w rozumieniu przepisu art. 54 u.p.e.a. Tym samym w skardze można podnosić takie okoliczności, które nie są podstawą do wniesienia innego środka zaskarżenia.

Sąd badając sprawę, której przedmiotem jest skarga na dokonaną czynność egzekucyjną polegającą na zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego winien przede wszystkim ocenić, czy jest ona zgodna z art. 80 u.p.e.a. (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 maja 2010 r. o sygn. akt III SA/Wa 420/10, LEX nr 674988).

Zgodnie z art. 80 § 1 u.p.e.a. organ egzekucyjny dokonuje zajęcia wierzytelności z rachunku bankowego przez przesłanie do banku, a jeżeli bank posiada oddziały – do właściwego oddziału, zawiadomienia o zajęciu wierzytelności pieniężnej zobowiązanego z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanej należności pieniężnej wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie dochodzonej wierzytelności oraz kosztami egzekucyjnymi. Organ egzekucyjny jednocześnie wzywa bank, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu na pokrycie egzekwowanej należności albo zawiadomił organ egzekucyjny, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty. Zgodnie z § 2 powyższego przepisu, zajęcie wierzytelności jest dokonane z chwilą doręczenia bankowi zawiadomienia o zajęciu, o którym mowa w § 1, i obejmuje również kwoty, które nie były na rachunku bankowym w chwili zajęcia, a zostały wpłacone na ten rachunek po dokonaniu zajęcia. Z art. 80 § 3 u.p.e.a. wynika zaś, iż jednocześnie z przesłaniem zawiadomienia, o którym mowa w § 1, organ egzekucyjny zawiadamia zobowiązanego o zajęciu jego wierzytelności z rachunku bankowego, doręczając mu odpis tytułu wykonawczego, o ile nie został wcześniej doręczony, i odpis zawiadomienia skierowanego do banku o zakazie wypłaty zajętej kwoty z rachunku bankowego bez zgody organu egzekucyjnego.

W niniejszej sprawie organ egzekucyjny mając na celu doprowadzenie do wykonania przez skarżące Stowarzyszenie obowiązku o charakterze pieniężnym prawidłowo zastosował powołany wyżej środek egzekucyjny w postaci zajęcia rachunku bankowego.

Stosując środki egzekucyjne przewidziane w ustawie (art. 7 u.p.e.a.), organ egzekucyjny zawiadomieniem z dnia [...] maja 2013 r. znak: PE-[...] dokonał zajęcia o zajęciu wierzytelności z rachunku bankowego zobowiązanego stowarzyszenia.

Zawiadomienia o zajęciu doręczono Stowarzyszeniu wraz z odpisem tytułu wykonawczego w dniu [...] maja 2013 r.

W ocenie Sądu, czynność egzekucyjna została dokonana z zachowaniem reguł przewidzianych w art. 80 § 1 u.p.e.a. Prawidłowo przesłano do banku zawiadomienie o zajęciu wierzytelności pieniężnej z rachunku bankowego do wysokości egzekwowanych należności pieniężnych wraz z odsetkami z tytułu niezapłacenia w terminie płatności dochodzonych zaległości oraz kosztami egzekucyjnymi. Jednocześnie wezwano dłużnika, aby bez zgody organu egzekucyjnego nie dokonywał wypłat z rachunku bankowego do wysokości zajętej wierzytelności, lecz bezzwłocznie przekazał zajętą kwotę organowi egzekucyjnemu albo zawiadomił organ egzekucyjny w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, o przeszkodzie w dokonaniu wpłaty. Do przedmiotowego zajęcia wykorzystano prawidłowy druk, to jest odpowiadający wzorowi określonemu dla druków tego rodzaju w rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 16 maja 2014 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych w egzekucji należności pieniężnych.

Czynność egzekucyjna została dokonana zawiadomieniem spełniającym wymogi z art. 67 § 2 u.p.e.a. Zawiadomienie zawierało bowiem wszystkie niezbędne elementy o których mowa w art. 67 § 2 u.p.e.a. i zgodnie z art. 67 § 1 u.p.e.a. stanowiło podstawę zastosowania tego środka egzekucyjnego. Czynność egzekucyjna zajęcia wierzytelności pieniężnej została dokonana w oparciu o tytuł wykonawczy doręczony Stowarzyszeniu w ramach toczącego się postępowania egzekucyjnego wraz z zawiadomieniem o zajęciu.

Sąd stwierdza również, że uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, jak również postanowienia je poprzedzającego są wyczerpujące, odnoszą się do podniesionych zarzutów, wskazują podstawy prawne i faktyczne przyjętych rozstrzygnięć.

Wobec powyższego, Sąd przyjął, że działające w sprawie organy nie naruszyły prawa, zaś podniesione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie.

Odnosząc się do twierdzeń podniesionych w skardze, Sąd jeszcze raz wyjaśnia, iż w ramach postępowania zainicjowanego skargą na czynności egzekucyjne można podnosić wyłącznie okoliczności, które dotyczą kwestionowanej czynności, czyli zajęcia rachunku bankowego. okoliczności podniesione zarówno w skardze na czynności egzekucyjne, we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jak i w złożonej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie nie mają znaczenia dla niniejszego postępowania i nie mogły być uwzględnione przez organ, ani przez Sąd badający zaskarżone postanowienie.

Kwestie te mogą bowiem stanowić podstawę zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej na podstawie art. 33 § 1 pkt 1 u.p.e.a. - wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśnięcie albo nieistnienie obowiązku, na podstawie art. 33 § 1 pkt 2 u.p.e.a. - odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej, na podstawie art. 33 § 1 pkt 6 u.p.e.a. - niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego i na podstawie art. 33 § 1 pkt 8 u.p.e.a. - zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego. Nie są to kwestie podlegające badaniu i ocenie w ramach skargi na czynność egzekucyjną, gdyż skarga nie może dotyczyć okoliczności, które mogą być przedmiotem zarzutów na podstawie art. 33 u.p.e.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organy nie dopuściły się naruszenia wskazanych przepisów postępowania, ani przepisów prawa materialnego w sposób wpływający na wynik sprawy. Postępowanie to było – w ocenie Sądu – prowadzone z zachowaniem zasad ogólnych, w tym zasad wynikających z art. 8, art. 9 i art. 11 k.p.a.

Z wyłożonych względów skargę jako niezasadną należało oddalić, o czym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, na postawie art. 151 p.p.s.a.