Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 746/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2019-06-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. z  art. 175  par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 7 czerwca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej M. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 23 stycznia 2019 r. sygn. akt II SA/Wr 746/18 w sprawie ze skargi M.K. na postanowienie D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków wynikających z decyzji dotyczącej stanu technicznego budynku postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z dnia

23 stycznia 2019 r. oddalił w całości skargę M. K. na postanowienie D.Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W.

z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do wykonania obowiązków wynikających z decyzji dotyczącej stanu technicznego budynku.

Pismem z dnia 1 maja 2019 r. M.K. wniósł od powyższego wyroku sporządzoną osobiście skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 175 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (pkt 1); rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (pkt 2).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej, tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę na podstawie art. 178 p.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę podpisze osoba niewymieniona w art. 175 p.p.s.a. (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1088/11, lex nr 1104008).

Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała podstaw do przyjęcia, że skarżący, który wniósł skargę kasacyjną jest którymkolwiek z podmiotów uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej wymienionych w art. 175 § 1 lub § 2 i § 3 p.p.s.a.

Z tych przyczyn, skoro wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez M. K., który nie jest podmiotem uprawnionym do jej sporządzenia, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.