Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1120/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-01-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 173 par. 1 P.p.s.a., art. 177 par. 1 P.p.s.a., art. 175 par. 1 P.p.s.a., art. 178 P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Makowska po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej R. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 16 stycznia 2014 r. oddalającego Jego skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 30 lipca 2014r., na podstawie art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, odrzucił skargę kasacyjną R. G. z dnia 17 kwietnia 2014r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 16 stycznia 2014 r. oddalającego Jego skargę na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] w przedmiocie choroby zawodowej.

Na powyższe postanowienie R. G. w dniu [...] wniósł zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego, za pośrednictwem tutejszego Sądu. Mając na uwadze, iż skarżący sporządził zażalenie osobiście, Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 23 września 2014r. odrzucił zażalenie R. G.

Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny zarządzeniem z dnia 25 listopada 2014r. pozostawił wniosek R. G. o przyznanie prawa pomocy, bez rozpoznania.

W dniu 9 grudnia 2014 r. skarżący złożył pismo zatytułowane "apelacja" z którego treści nie wynikało wprost, jaki wniosek procesowy zawiera. Z tego względu, zarządzeniem z dnia 10 grudnia 2014r. Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia 9 grudnia 2014r., w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, przez złożenie jednoznacznego oświadczenia, czy pismo to stanowi zażalenie na zarządzenie Sądu z dnia 25 listopada 2014r. pozostawiające wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania czy skargę kasacyjną od wyroku z dnia 16 stycznia 2014r. oddalającego skargę, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu, R. G. złożył w dniu 29 grudnia 2014r. następujące pisma: 1) zażalenie- apelacja z dnia 9 grudnia 2014r., 2) kopię skargi kasacyjnej z dnia 17 kwietnia 2014r., 3) kopie wyników badań lekarskich skarżącego, 4) pismo skarżącego z dnia 29 września 2014r. zawierające treść niektórych przepisów prawa określających czynniki szkodliwe dla zdrowia, 5) kopię oświadczenia skarżącego z dnia 28 listopada 2002r. zaadresowaną do Powiatowego Inspektora Sanitarnego, 6) pismo skarżącego z dnia 27 grudnia 2014r. w którego treści podnosi zarzuty merytoryczne co do zaskarżonej decyzji oraz opisuje przebieg swojej choroby zawodowej. W treści ostatniego pisma z dnia 27 grudnia 2014r. R. G. oświadczył cyt. :".".

W tej sytuacji, pismo skarżącego z dnia 9 grudnia 2014r. należało potraktować jako kolejną skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem - art. 177 § 1 P.p.s.a. Zgodnie z dyspozycją art. 175 § 1 P.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego.

W myśl art. 178 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia lub niedopuszczalną z innych przyczyn, jak również skargę kasacyjną, której braków nie uzupełniono w wyznaczonym terminie.

W rozstrzyganej sprawie R. G. nie dopełnił warunku przewidzianego w art. 175 § 1 P.p.s.a. ustanawiającego tzw. przymus adwokacko-radcowski przy sporządzaniu skargi kasacyjnej. Zgodnie z powołanym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątek od tej zasady przewidziany został przepisem art. 175 § 2 i 3 P.p.s.a., dopuszczającym sporządzenie skargi kasacyjnej przez inne, wymienione w tych przepisach osoby, do których kręgu nie należy jednak skarżący. Sporządzenie zaś skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 P.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie jako niedopuszczalnej (zob. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004r. sygn. akt FSK 3/04, dostępne na stronie internetowej http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Nadto wskazać należy, że skarga kasacyjna R. G. z dnia 9 grudnia 2014 r. została złożona z uchybieniem 30 dniowego terminu do jej wniesienia, który zgodnie z art. 177 § 1 P.p.s.a. liczony jest od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Skoro odpis wyroku z dnia 16 stycznia 2014r. doręczono skarżącemu w dniu 25 marca 2014r., to termin do wniesienia skargi kasacyjnej upływał w dniu 24 kwietnia 2014 r. Zatem również z tego względu skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu.

Wobec powyższego na podstawie art. 178 P.p.s.a. należało orzec jak w postanowieniu.