Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SAB/Sz 212/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-03-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 615  Sprawy zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Powołane przepisy: article: art. 149
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący del. Sędzia NSA Iwona Tomaszewska/spr/ Sędziowie Sędzia WSA Marzena Kowalewska Asesor WSA Arkadiusz Windak Protokolant : Joanna Białas-Gołąb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 09 marca 2004r. sprawy ze skargi Z. R. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z o b o w i ą z a ć Wójta Gminy do rozpoznania wniosku skarżącego Z. R. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegających na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] W [...]i na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] w [...]w terminie jednego miesiąca licząc od dnia uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Z. R. złożył w dniu [...]r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na bezczynność Wójta Gminy w sprawie rozpatrzenia wniosku z dnia [...]r. o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla dwóch zamierzeń inwestycyjnych polegających na: budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...]w [...]i budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z budynkiem gospodarczym - oborą w ramach siedliska na działce nr [...]w [...].

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r., po rozpoznaniu zażalenia skarżącego w trybie art., 37 kpa, wyznaczyło organowi I instancji dwumiesięczny termin na załatwienie spraw wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla dwóch zamierzeń inwestycyjnych w trybie określonym w art. 44 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu terenu.

Organ I instancji nie rozpoznał jednak wniosków strony w zakreślonym przez SKO terminie, dlatego skarżący w dniu [...]r. zwrócił się do Wójta Gminy [...] o wykonanie orzeczenia organu odwoławczego.

W uzupełnieniu skargi /pisma z dnia [...]r./ skarżący wniósł: o zobowiązanie organu I instancji do naprawienia szkody spowodowaną bezczynnością, o nakazanie temu organowi wyciągnięcia sankcji dyscyplinarnych wobec podległych mu pracowników i o nakazanie Wojewodzie wykonania zastępczego na koszt Gminy [...]w zakresie prac przygotowawczych niezbędnych do przystąpienia do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego.

W odpowiedzi na skargę z dnia [...]r. Wójt Gminy nie zajął stanowiska w przedmiocie skargi, informując jedynie, że sprawa wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania na wniosek skarżącego jest w trakcie uzgodnień. Obecnie całość dokumentacji w tym projekty decyzji została przekazana Wojewodzie celem sprawdzenia zgodności z prawem.

Na rozprawie przed sądem administracyjnym w dniu [...]r. Wójt Gminy wniósł o oddalenie skargi i oświadczył, że z uwagi na przesłanie akt administracyjnych do Sądu nie było możliwe zakończenie sprawy w bieżącym roku i uważa, że sprawa ta zostanie zakończona do końca marca bieżącego roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało uznać za uzasadnioną.

Zgodnie z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm/.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 8 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd rozpoznaje skargi na bezczynność organów w przypadkach określonych w art. 3 § 2 pkt 1-4.

Z mocy art. 149 tej ustawy, Sąd uwzględniając skargę na bezczynność wymienionych organów zobowiązuje organ do wydania określonym terminie stosownego aktu. Wobec treści przepisu art. 149 tej ustawy, bezprzedmiotowe są wnioski skarżącego zgłoszone w uzupełnieniu skargi.

Rozpatrując skargę wniesioną na bezczynność organu administracyjnego, kontrola sądowa ogranicza się wyłącznie do ustalenia, czy skarga została wniesiona w sprawie, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 1 - 4 powyższej ustawy, czy skarżący wyczerpał środki przewidziane w art. 37 kpa oraz czy zwłoka w wydaniu decyzji przekracza terminy określone w art. 35 kpa.

W niniejszej sprawie skarga wypełnia powyższe wymogi. Skarga została wniesiona w sprawie, w której organ był zobowiązany do wydania decyzji w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Skarżący wyczerpał środki przewidziane w art. 37 kpa, tzn. złożył zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego na bezczynność organu I instancji. Zwłoka w wydaniu decyzji znacznie przekroczyła terminy określone w art. 35 kpa.

Z akt administracyjnych przedstawionych sądowi i pism skarżącego dołączonych do skargi wynika, że skarżący wnioskiem z dnia [...]r. wystąpił o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla dwóch inwestycji.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r., po rozpatrzeniu zażalenia skarżącego, wyznaczyło organowi dwumiesięczny termin na załatwienie spraw wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w trybie określonym w art. 44 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym /tj. Dz.U. z 1999r. Nr 15, poz. 139 ze zm./. Postanowienie to wpłynęło do organu I instancji [...]r.

W tym miejscu należy podnieść, że wskazany przez organ odwoławczy szczególny tryb rozpatrzenia wniosków strony określony w art. 44 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym stosuje się w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wydanie decyzji w tym trybie następuje po przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej. Z mocy art. 44 ust.2 tej ustawy po przeprowadzeniu rozprawy, organ I instancji przedstawia Wojewodzie warunki zabudowy i zagospodarowania terenu w celu stwierdzenia ich zgodności z prawem Wojewoda, w drodze postanowienia, stwierdza w terminie 30 dni od dnia przedstawienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, o ich zgodności z prawem.

Organ I instancji w przypadku stwierdzenia przez Wojewodę niezgodności z prawem warunków zabudowy i zagospodarowania terenu usuwa te niezgodności, jeżeli będzie to niemożliwe odmawia w drodze decyzji, ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu /art. 44 ust.4 tej ustawy/.

W niniejszej sprawie zarządzeniem z dnia [...]r. została wyznaczona na dzień [...]r. rozprawa administracyjna. W dniu [...]r. organ I instancji przesłał Wojewodzie projekty decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w celu sprawdzenia ich zgodności z prawem. Wojewoda w piśmie z dnia [...]r. /data wpływu do organu I instancji [...]r./ wskazał na dostrzeżone nieprawidłowości w nadesłanej dokumentacji oraz podał sposób ich usunięcia. Podniósł też, że w związku z tym, stosownie do art. 36 § 1 i 2 kpa, termin postępowania w sprawie przedłuży się o czas uzupełnienia dokumentacji. Następnie Wojewoda pismem z dnia [...]r. ponownie poinformował organ I instancji o błędach w dokumentacji, które należy usunąć. Wójt Gminy w nawiązaniu do stanowiska Wojewody wyrażonego w piśmie z dnia [...]r., zwrócił się do skarżącego pismem z [...]r.o uzupełnienie braków formalnych wniosku przez złożenie dwóch odrębnych wniosków.

Z akt sprawy wynika ponadto, że organ I instancji nie dopełnił obowiązku wynikającego z art. 36 § 1 kpa tj. nie powiadomił strony o przyczynach zwłoki w załatwieniu sprawy i nie wskazał nowego terminu załatwienia sprawy oraz do dnia rozprawy przed sądem administracyjnym nie wydał stosownych decyzji.

Uwzględniając wszystkie powyższe okoliczności faktyczne i prawne stwierdzić należy, że niezałatwienie sprawy w terminach określonych przepisem art. 35 kpa i niepowiadomienie strony o przyczynach niezałatwienie, jak nakazuje art. 36 kpa, jest bezczynnością organu. Skomplikowany tryb rozpatrzenia wniosków strony oraz przesłanie akt administracyjnych Sądowi, nie może być okolicznością usprawiedliwiającą bezczynność organu.

Dlatego skargę należało uwzględnić i wobec tego, na podstawie art.149 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ orzec jak w sentencji.