Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 126/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: art. 28 ust.1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Agnieszka Nawara-Dubiel (spr.) Protokolant: Maciej Żelazny po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 kwietnia 2012 r. sprawy ze skargi Wojewody Małopolskiego na uchwałę Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej z dnia 15 września 2011 r. nr XI/102/2011 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Podolany stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały.


UZASADNIENIE

Sygn. II SA/Kr 126/12

UZASADNIENIE

Rada Miejska w Kalwarii Zebrzydowskiej w dniu 15 września 2011 r. podjęła uchwałę nr XI/102/2011 z w sprawie zmiany "Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi Podolany".

Uchwałę tę skargą z dnia 20 grudnia 201r., działając na podstawie art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, zaskarżył Wojewoda Małopolski, wskazując, że złożoność zakresu zaskarżenia oraz konieczność gruntownej analizy dokumentacji planistycznej, skutkowała niemożnością wydania rozstrzygnięcia nadzorczego w ustawowo określonym terminie.

Wojewoda zarzucił naruszenie trybu sporządzania zmiany planu, poprzez niespełnienie wymogu artykułu 17 pkt. 10 ustawy o planowaniu gospodarowaniu przestrzennym, który stanowi, że burmistrz wykłada projekt planu wraz z prognozą oddziaływania na środowisko do publicznego wzglądu na okres co najmniej 21 dni oraz organizuje w tym zakresie dyskusję publiczną nad przyjętymi w projekcie planu rozwiązaniami.

Jak podnosi Wojewoda z dokumentacji planistycznej wynika, że projekt przedmiotowej uchwały wraz prognozą oddziaływania na środowisko wyłożony był przez okres 15 dni tj. od 6 lipca do 20 lipca 2011r. Ponadto Wojewoda wskazał, że z treści ogłoszenia Burmistrza wynikało, że dyskusja publiczna odbędzie się dnia 19 lipca 2011r., podczas gdy została ona przełożona na dzień 20 lipca 2011r. Wiedzę o tej okoliczności pozyskał Wojewoda od Pana M.Z. , który jednak w dniu 20 lipca 2011r. wziął udział w przełożonej dyskusji połączonej z wizją w terenie.

Zdaniem Wojewody, opisane wyżej nieprawidłowości w karesie trybu sporządzania planu powodują, że zaskarżona uchwała w sposób istotny narusza przywołane przepisy prawa co w pełni uzasadnia wniosek o stwierdzenie jej nieważności, zwłaszcza, że nie da się jednoznacznie wykluczyć, że w przypadku zachowania wymogów proceduralnych dotyczących zagwarantowania czynnego udziału społeczeństwa w procedurze planistycznej, przyjęte ustalenia nie odbiegałyby od tych które ostatecznie zostały uchwalone na mocy kwestionowanej uchwały.

Podniesiono, że procedura planistyczna jest procedurą sformalizowaną, w której ustawa wyznacza zakres i kolejność czynności wymaganych przy sporządzaniu planu miejscowego. Sformalizowane, również w zakresie chronologii podejmowanych działań, uregulowanie tej procedury z jednoczesną sankcją nieważności uchwały w sytuacji istotnego naruszenia trybu uchwalenia planu miejscowego prowadzi do wniosku, że procedura planistyczna służyć ma m.in. ochronie prawa społeczeństwa przy wykonywaniu przez Gminę władztwa planistycznego. Ustawodawca zagwarantował rzeczywistą, a nie pozorną ochronę przez ściśle określoną procedurę oraz skutek jej niezachowania w postaci stwierdzenia nieważności podjętej uchwały.

W odpowiedzi na skargę, Przewodniczący Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej wniósł o jej oddalenie, podnosząc, że skarżący przypisuje nadmierne znaczenie treści ogłoszenia Burmistrza o wyłożeniu projektu zmiany planu wraz z prognozą do publicznego wglądu, a w szczególności zawartemu w nim sformułowaniu o terminie wyłożenia projektu do publicznego wglądu, określonemu na 15 dni (od 6 lipca 2011r. do 20 lipca 2011r.). Określenie tego terminu w powyższy sposób było bowiem rezultatem oczywistej omyłki pisarskiej, zaś projekt planu publikowany był de facto co najmniej przez wymagany ustawowy okres. Podniesiono też, że brak w dokumentacji planistycznej jakichkolwiek dowodów, iż powyższa omyłka skutkowała jakimkolwiek ograniczeniem udziału społeczeństwa w procedurze planistycznej, np. w postaci pisemnego sprzeciwu mieszkańca co do nieudostępnienia mu projektu zmiany planu do wglądu.

Odnośnie zarzutu przeniesienia terminu dyskusji publicznej nad projektem zmiany planu z dnia 19 lipca 2011 roku na dzień następny, tj. 20 lipca 2011r., podniesiono, że nie sposób podzielić stanowiska skarżącego odnośnie istnienia hipotetycznego wpływu tegoż faktu na kształt przyjętych rozwiązań planistycznych. Jeżeli istotnie jakiś mieszkaniec gminy byłby zainteresowany wzięciem udziału w dyskusji publicznej nad projektem zmiany planu we wskazanym w ogłoszeniu terminie, niewątpliwie dowiedziałby się o tym, że dyskusję tę przełożono na dzień następny, tak jak to było w przypadku Pana M.Z. , którego przypadek powołany został w uzasadnieniu skargi.

Ponadto stwierdzić należy, że akta planistyczne zawierają dokumentację dla następujących zmian planów, które procedowane były wspólnie, na podstawie następujących uchwał Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej:

1. Uchwały Nr XXXVI/400/2010 z dnia 30 września 2010 roku w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta Kalwaria Zebrzydowska

2. Uchwały Nr XXXVI/401/2010 z dnia 30 września 2010 roku, w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Zarzyce Małe

3. Uchwały Nr XXXVI/402/2010 z dnia 30 września 2010 roku, w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Zebrzydowice

4. Uchwały Nr XXXIII/363/2010 z dnia 25 marca 2010 roku, w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Barwałd Górny

5. Uchwały Nr XXXIII/364/2010 z dnia 25 marca 2010 roku, w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Barwałd Średni

6. Uchwały Nr XXXIII/365/2010 z dnia 25 marca 2010 roku, w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Leńcze

7. Uchwały Nr XXXIII/366/2010 z dnia 25 marca 2010 roku, w sprawie przystąpienia do sporządzania zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wsi Podolany

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej, dokonywana jest zatem pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów słusznościowych.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 5) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cytowanej dalej jako "p.p.s.a", kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego. Plan miejscowy zaś, jak stanowi art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.), jest aktem prawa miejscowego.

Z art. 134 § 1 p.p.s.a., wynika, iż sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w skardze podstawą prawną. Oznacza to, że sąd dokonuje oceny zaskarżonego aktu mając na uwadze wszelkie aspekty sprawy, nie zaś jedynie argumentację podniesioną przez stronę skarżącą.

Na wstępie należy podnieść, że skarga Wojewody Małopolskiego została wniesiona w oparciu o art. 93 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r., Nr 142. poz. 1591 ze zm.), dalej u.s.g.

Art 91 ust. 1 u.s.g. stanowi, że uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem są nieważne. O nieważności uchwały lub zarządzenia w całości lub w części orzeka organ nadzoru w terminie nie dłuższym niż 30 dni od dnia doręczenia uchwały lub zarządzenia, w trybie określonym w art. 90. Organem nadzoru jest właściwy wojewoda. Termin 30 dni jest terminem, który nie podlega zawieszeniu ani przedłużeniu. Jeżeli wojewodzie nie uda się dokonać oceny przedłożonej uchwały w tymże terminie, a uzna, że dotknięta jest wadami, które skutkować winny stwierdzeniem jej nieważności, nie jest uprawniony do procedowania w tym przedmiocie. Stanowi o tym art. 93 ust. 1 u.s.g. Po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1, organ nadzoru nie może we własnym zakresie stwierdzić nieważności uchwały lub zarządzenia organu gminy. W tym przypadku organ nadzoru może zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Ponadto podkreślić należy, że zgodnie z art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 25 czerwca 2010r. o zmianie ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz ustawy o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami (Dz.U. nr 130 poz. 871) , która weszła w życie w dniu 21 października 2010r., do miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego oraz studiów uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, w stosunku do których podjęto uchwałę o przystąpieniu do sporządzania lub zmiany planu lub studium, a postępowanie nie zostało zakończone do dnia wejścia w życie ustawy, stosuje się przepisy dotychczasowe.

W niniejszej sprawie uchwała o przystąpieniu do zmiany planu podjęta została w dniu 25 marca 2010r. a procedura planistyczna nie została zakończona do dnia do dnia 21 października 2010r., zatem do oceny prawidłowości prowadzenia procedury planistycznej zastosowanie będzie miała ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (zwana dalej pzp) w brzmieniu obowiązującym do dnia 20 października 2010r.

Ponadto, zgodnie z treścią art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym podstawę do stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy w całości lub w części stanowi naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego, istotne naruszenie trybu jego sporządzania, a także naruszenie właściwości organów w tym zakresie. Wskazanie w cytowanym przepisie podstaw nieważności uchwały w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego prowadzi do uznania, iż przepis ten stanowi lex specialis wobec art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, według którego uchwała lub zarządzenie organu gminy sprzeczne z prawem (a więc z jakimkolwiek przepisem prawa) są nieważne, chyba że naruszenie prawa ma charakter nieistotny, wtedy zgodnie z art. 91 ust. 4 ustawy o samorządzie gminnym organ nadzoru lub na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny nie stwierdza nieważności uchwały, ograniczając się do wskazania, iż uchwałę wydano z naruszeniem prawa. Oznacza to, że rozstrzygnięcia nadzorcze wojewody albo orzeczenia sądu administracyjnego stwierdzające nieważność uchwał w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego są wydawane w przypadku zajścia co najmniej jednej z podstaw nieważności wymienionych w art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Zatem pozostałe naruszenia prawa (niewymienione w powołanym wyżej przepisie) należałoby traktować jako nieistotne, a więc niebędące przyczyną nieważności uchwały (por.: T. Bąkowski: Komentarz do art. 28 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.03.80.717), w: T. Bąkowski, Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Zakamycze, 2004).

W doktrynie zasadnie przyjmuje się, że istotne naruszenie trybu postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym należy rozumieć jako takie naruszenie trybu, które prowadzi w konsekwencji do sytuacji, w której przyjęte ustalenia planistyczne są odmienne od tych, które zostałyby podjęte, gdyby nie naruszono trybu sporządzania aktu planistycznego. Co do naruszeń trybu decyduje wpływ naruszenia na treść rozstrzygnięcia planistycznego (zob.: Z. Niewiadomski (red.): Ustawa o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Komentarz, Warszawa 2004, s. 251-253). Istotne naruszenie trybu postępowania ma miejsce również wtedy, gdy organy planistyczne naruszają formalne prawa określonych w ustawie podmiotów (zwłaszcza właścicieli nieruchomości), tj. prawa do zagwarantowanej ustawowo procedury, nawet jeśli merytoryczna treść ustaleń planu jest zdeterminowana innymi okolicznościami, np. uregulowaniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Przyjęcie za wystarczające stwierdzenia, że co do naruszeń trybu decyduje wyłącznie wpływ naruszenia na treść rozstrzygnięcia planistycznego oznaczałoby bowiem np. dopuszczalność całkowitego zignorowania uwag i wniosków składanych do planu, gdyby treść tego planu w danej sytuacji była zdeterminowana np. uregulowaniami innych aktów prawa powszechnie obowiązującego lub regulacjami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, co w ocenie Sądu stanowiłoby akceptację działań rażąco niezgodnych z prawem, a przez to niedopuszczalnych. W konsekwencji należy przyjąć, że co do naruszeń trybu decyduje wpływ naruszenia bądź na treść rozstrzygnięcia planistycznego bądź na prawa uczestników procesu planistycznego (zwłaszcza właścicieli nieruchomości) zagwarantowane im przede wszystkim w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Podstawową kwestią mającą znaczenie dla oceny legalności zaskarżonej uchwały jest zatem rozstrzygnięcie, czy wyłożenie projektu planu miejscowego (lub jak w niniejszej sprawie projektu zmiany planu) na okres krótszy niż wskazany w ustawie ma charakter istotnego naruszenia trybu postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Przechodząc do merytorycznego zbadania kwestionowanego planu Sąd miał na uwadze wymóg przytoczonego wyżej art. 134 § 1 p.p.s.a. i w pierwszej kolejności dokonał zbadania zaskarżonego aktu w kontekście przepisów obowiązujących w tej materii, nie tylko tych wskazanych w skardze Wojewody. Zatem w pierwszej kolejności Sąd zbadał, czy zostały naruszone zasady sporządzania planu miejscowego o których mowa w art. 17 ustawy o pzp.

Rada Miejska w Kalwarii Zebrzydowskiej podjęła w dniu 15 września 2011 r. uchwałę 102/2011 w sprawie zmiany "Miejscowego Planu Zagospodarowania cennego wsi Podolany" . Uchwała ta została podjęta na podstawie art. 20 ust. l ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, póz. 717, ze zm.).

Burmistrz Miasta Kalwaria ogłosił w prasie oraz przez obwieszczenie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia zmiany planu wsi Podolany, określając przy tym formę, miejsce i termin składania wniosków do planu, nie krótszy niż 21 dni od dnia ogłoszenia. Następnie zawiadomił na piśmie o podjęciu uchwały o przystąpieniu do sporządzania planu instytucje i organy właściwe do uzgadniania i opiniowania planu, uzgodnił zakres i stopień szczegółowości prognozy oddziaływania na środowisko, sporządzono prognozę skutków finansowych, a następnie uzyskał wszystkie wymagane opinie o projekcie planu i wymagane uzgodnienia. Następnie Burmistrz Miasta Kalwaria ogłosił o wyłożeniu projektu zmiany planu do publicznego wglądu (w prasie: "Dziennik Polski" z dnia 30 czerwca 2011r. oraz poprzez wywieszenie na tablicach ogłoszeń w dniu 27 czerwca 2011r.) W obu ogłoszeniach wskazano, że zmiany planów (wszystkich łącznie procedowanych) wraz z prognozą oddziaływania na środowisko będą wyłożone w dniach od 6 lipca 2011r. do 20 lipca 2011r. (przez 15 dni), dyskusja publiczna odbędzie się w dniu 19 lipca 2011r. o godzinie 13, a uwagi do projektu zmiany planu można składać do dnia 3 sierpnia 2011r. W dokumentacji planistycznej znajduje się protokół z dyskusji publicznej datowany na 20 lipca 2011r.

W kontekście powyższego uchybienia organu planistycznego w pierwszej kolejności trzeba zwrócić uwagę na okoliczność, że procedura planistyczna jest procedurą sformalizowaną, wyznaczającą zakres i kolejność czynności proceduralnych wymaganych przy sporządzaniu planu Sformalizowane – również w zakresie chronologii podejmowanych działań - uregulowanie tej procedury z jednoczesną sankcją nieważności uchwały w sytuacji istotnego naruszenia trybu uchwalania planu miejscowego, niezaskarżalność poszczególnych uchwał i zarządzeń organów planistycznych wydawanych w toku procedury planistycznej oraz brak ustawowego wymogu przedstawienia w drodze sformalizowanego uzasadnienia motywów przyjęcia określonej treści uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego - prowadzą do wniosku, że w szczególny sposób należy dbać o przestrzeganie tych mechanizmów przewidzianych w procedurze planistycznej, które gwarantują wypowiedzenie się zainteresowanych podmiotów w kwestii projektowanych ustaleń planu, które to ustalenia w wyniku uchwalenia planu stają się prawem powszechnie obowiązującym oddziałującym na sferę praw właścicielskich tych podmiotów. Jednym z elementów procedury planistycznej służącym powyższemu celowi jest przewidziana w art. 17 pkt 10 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym możliwość zapoznawania się z projektem planu, który powinien być dostępny w terminie nie krótszym niż 21 dni. Dostępność do projektu planu w terminie gwarantującym możliwość zapoznania się z nim jest bezpośrednio powiązana z innym uprawnieniem proceduralnym, tj. możliwością składania uwag do tego projektu.

Prawo do składania uwag byłoby prawem iluzorycznym bez gwarancji zapoznania się przez społeczeństwo w określonym terminie z treścią projektu planu. Warto też zauważyć, że złożenie uwagi do projektu planu jest ostatnią możliwością zainteresowanych i uprawnionych podmiotów do wyrażenia swojego stanowiska jeszcze przed uchwaleniem planu. Celem sformalizowanej procedury planistycznej jest między innymi zagwarantowanie przynajmniej rozważenia przez organ planistyczny argumentów podnoszonych przez podmioty, których ustalenia przyszłego planu mogą bezpośrednio dotyczyć i które z tego względu powinny mieć pewność, że w ustawowo określonych granicach czasowych będą mogły zapoznawać się z projektem tego planu.

W świetle powyższych spostrzeżeń należy stwierdzić, że wyłożenie projektu planu miejscowego na okres krótszy niż wskazany w ustawie ma charakter istotnego naruszenia trybu postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Sytuacja, w której treść aktu prawa miejscowego jest kształtowana z naruszeniem i tak wyjątkowo słabych ustawowych gwarancji ochrony interesów zainteresowanych podmiotów nie może być w ocenie Sądu traktowana jako nieistotne naruszenie trybu postępowania. Na skutek wskazanego wyżej uchybienia organu planistycznego cele sformalizowanej procedury planistycznej nie mogły być zrealizowane, a w konsekwencji należy stwierdzić, że uchybienie to ma znamiona istotnego naruszenia trybu postępowania w rozumieniu art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Naruszenie tego trybu może bowiem pozostawać w bezpośrednim związku z treścią zaskarżonej uchwały, a na pewno w sposób bezpośredni narusza prawa uczestników procesu planistycznego (zwłaszcza właścicieli nieruchomości) do prawidłowego przebiegu procedury planistycznej zagwarantowane im w ustawie o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

W tym stanie rzeczy pozostałe zarzuty organu nadzoru nie mają rozstrzygającego znaczenia dla oceny legalności zaskarżonej uchwały. Dla porządku należy jednakże stwierdzić, że uchybienie polegające na przeniesieniu dyskusji publicznej na dzień późniejszy niż wynikający z ogłoszenia o jej przeprowadzeniu nie może być w realiach niniejszej sprawy ocenione jako istotne naruszenie trybu postępowania. Należy bowiem przyjąć, że osoby zainteresowane udziałem w dyskusji publicznej w terminie wskazanym w ogłoszeniu niewątpliwie uzyskałyby informację o przeniesieniu dyskusji na dzień późniejszy, a zatem nie zostałyby pozbawione prawa uczestnictwa w tej dyskusji.

Podnieść wreszcie należy, że zaskarżona uchwała nie zawiera załącznika graficznego. Brak sporządzenia załącznika graficznego uchwały w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i uchwalenie planu w takim kształcie ma niewątpliwie co do zasady charakter istotnego naruszenia trybu postępowania, gdyż bezpośrednio wpływa na treść rozstrzygnięcia planistycznego, które zawiera się w całości aktu planistycznego, tj. w jego części tekstowej i graficznej.

Należy jednak zauważyć, że zaskarżona uchwała dotyczy zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która to zmiana polega wyłącznie na doprecyzowaniu przeznaczenia dopuszczalnego w obszarze Uo, nie zmienia natomiast żadnych ustaleń, które wymagałyby zobrazowania w formie graficznej a w szczególności: granic obszaru objętego planem, linii rozgraniczających tereny o różnym przeznaczeniu lub różnych zasadach zagospodarowania, linii zabudowy, oznaczenia elementów zagospodarowania przestrzennego terenu czy oznaczenia elementów informacyjnych. Brak zatem w tym przypadku załącznika graficznego nie mógłby być potraktowany jako istotne naruszenie trybu sporządzania planu.

Biorąc pod uwagę przedmiot zaskarżenia, którym w niniejszej sprawie jest cała uchwała Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej z dnia 15 września 2011 r., Nr XI/102/2011 w sprawie zmiany "Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi Podolany", a także mając na uwadze wskazany wyżej charakter uchybień zaskarżonej uchwały, w tym okoliczność, iż doszło do istotnego naruszenia procedury planistycznej, tj. trybu sporządzania planu (por. uzasadnienie wyroku NSA z dnia 13 grudnia 2006 r., sygn. akt.: II OSK 1278/06, niepubl.), należało - na podstawie art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w związku z art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270) - stwierdzić nieważność całej uchwały Rady Miejskiej w Kalwarii Zebrzydowskiej z dnia 15 września 2011 r., Nr XI/102/2011 w sprawie zmiany "Miejscowego Planu Zagospodarowania Przestrzennego wsi Podolany".

Przedmiotowa uchwała jest aktem prawa miejscowego, a zatem dla dopuszczalności stwierdzenia jej nieważności nie ma znaczenia upływ czasu zgodnie z regulacją art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U z 2001 r., nr 142, poz. 1591 ze zm.)