Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1383/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-07-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 par 1, art. 145 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Grochowska-Jung (spr.), Sędziowie WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, WSA Bronisław Szydło, Protokolant Agnieszka Bieniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 lipca 2009 r. sprawy ze skargi Z. U. na decyzję Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania - oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...], odmawiającą, na podstawie art. 149 § 3 w zw. z art. 148 § 1 i 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) – zwanej dalej kpa, wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...] w sprawie przyjęcia Z. U. do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjny i mianowania funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej.

Powyższe decyzje zostały podjęte w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Z. U., decyzją personalną Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z dnia [...] listopada 2006 r. nr [...], został przyjęty do służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym i mianowany funkcjonariuszem w służbie przygotowawczej na stanowisku kierownika sekcji w [...] Centralnego Biura Antykorupcyjnego z jednoczesnym powierzeniem obowiązków na stanowisku naczelnika wydziału w [...]. Skarżący zapoznał się z decyzją w dniu 29 listopada 2006 r., a wobec tego, że nie wniósł w terminie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzja ta stała się ostateczna.

16 kwietnia 2008 r. do Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego wpłynął wniosek Z. U. o wznowienie, na podstawie art. 147 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 kpa, postępowania zakończonego decyzją z [...] listopada 2006 r. Skarżący podniósł, że treść decyzji odbiega od ustaleń dokonanych z nim przez członków komisji kwalifikacyjnej, a zatem organ wydający decyzję nie dysponował koniecznymi informacjami. Skarżący wyjaśnił, że ubiegał się o przyjęcie do służby stałej na stanowisko naczelnika wydziału z dopuszczalnym pominięciem okresu służby przygotowawczej i takie też były uzgodnienia z komisją kwalifikacyjną, ale nie znalazły one odzwierciedlenia w treści decyzji. Zdaniem Z. U. powyższe okoliczności wyczerpują zatem dyspozycję art. 145 § 1 pkt 5 kpa, ponieważ: 1) okoliczności faktyczne i dowody istotne dla sprawy są nowe, 2) istniały w dniu wydania decyzji, 3) nie były znane organowi wydającemu decyzję.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego odmówił wznowienia postępowania w żądanym przez Z. U. zakresie. W uzasadnieniu organ administracji publicznej podał, że wniosek o wznowienie postępowania należy złożyć do organu, który wydał decyzję w pierwszej instancji w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania (art. 148 § 1 kpa). Zdaniem Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego początkiem biegu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania jest dzień, w którym skarżący zapoznał się z decyzją z [...] listopada 2006 r., czyli 29 listopada 2006 r. Wniesienie wniosku dopiero w dniu 16 kwietnia 2008 r. oznacza zatem złożenie go z uchybieniem terminu.

Odnosząc się do wskazanej przez Z. U. podstawy wznowienia postępowania organ stwierdził, że wbrew twierdzeniom skarżącego, była ona znana organowi w dniu podpisania decyzji, stąd nie wyczerpuje przesłanki wznowienia postępowania z art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy skarżący podniósł, że nie zostały spełnione przesłanki odmowy wznowienia postępowania uregulowane w art. 149 § 3 kpa, na który to przepis powołał się Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego. Ponadto skarżący nie zgodził się z ustaleniem, iż początkiem biegu terminu do wniesienia wniosku był dzień podpisania decyzji, gdyż (według Z. U.) nie wiadomo kiedy została faktycznie podpisana, nadto organ nie wykazał, że o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania strona dowiedziała się w dniu podpisania decyzji, nie zaś w innym terminie.

Zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2009 r. nr [...] Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego utrzymał w mocy decyzję z [...] czerwca 2008 r. uznając zarzuty skarżącego za nieuzasadnione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Z. U. zarzucił decyzji z [...] lipca 2009 r. naruszenie art. 148 § 1 i 2 w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 kpa oraz art. 149 § 1 i 2 w zw. z art. 151 § 1 i 2 kpa, a także przepisów art. 7, art. 77, art. 80 i art. 81 kpa.

Skarżący stwierdził, że wydając decyzję z [...] listopada 2006 r. Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego nie dysponował wiedzą o dokładnej treści rozmowy kwalifikacyjnej i zapewnieniach członków komisji w zakresie mianowania skarżącego do służby stałej w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym z pominięciem okresu służby przygotowawczej. Zdaniem Z. U. jest to okoliczność nowa i nieznana organowi w dniu wydania decyzji ostatecznej, ale już wtedy istniejąca, stąd w sprawie ma zastosowanie przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa.

Nadto skarżący nie zgodził się z zarzutem uchybienia terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Podniósł, że organ orzekający w sprawie nie wykazał, kiedy strona dowiedziała się o podstawie wznowienia postępowania, zatem uznanie, że termin ten należy liczyć od dnia otrzymania decyzji przez skarżącego jest niczym nieuzasadniony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje dotychczasowe rozważania faktyczne i prawne. Ponadto Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego podniósł, że argumenty skarżącego są niczym nieuzasadnionymi twierdzeniami i wynikają raczej z niemożności pogodzenia się przez skarżącego z decyzją o zwolnieniu ze służby w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie wyjaśnić należy, że wznowienie postępowania administracyjnego jest instytucją procesową, stwarzającą możliwość prawną ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej zakończonej ostateczną decyzją, jeśli postępowanie, w którym zapadła taka decyzja, było dotknięte jedną z kwalifikowanych wad prawnych (por. B. Adamiak - B. Adamiak / J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wyd. 8, s. 627). Zaliczane jest do jednego z trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego, ponieważ jego celem jest kontrola prawidłowości decyzji wydanej w zwykłym postępowaniu. Wznowienie postępowania uregulowane zostało całościowo w powoływanej wyżej ustawie Kodeks postępowania administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 148 § 1 kpa podanie o wznowienie postępowania wnosi się do organu administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w pierwszej instancji, w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. Zatem w pierwszej kolejności organ właściwy do rozpoznania wniosku o wznowienie postępowania sprawdza czy jest on dopuszczalny z przyczyn podmiotowych oraz przedmiotowych, a także czy strona zachowała termin do jego wniesienia. Wystąpienie którejkolwiek z wymienionych wyżej przesłanek negatywnych skutkuje odmową wznowienia postępowania.

Natomiast stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 5 kpa w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nie znane organowi, który wydał decyzję.

W rozpoznawanej sprawie kwestią sporną jest ustalenie początku biegu terminu do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania. Organy administracji publicznej obydwu instancji ustaliły bowiem, że dniem, od którego zaczął biec miesięczny termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania, jest dzień podpisania przez skarżącego decyzji z [...] listopada 2006 r., czyli 29 listopada 2006 r. Ustalenia te zakwestionował jednak Z. U., wskazując, że Szef Centralnego Biura Antykorupcyjnego nie ustalił jednoznacznie, kiedy strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę wznowienia postępowania.

W ocenie Sądu, prawidłowej interpretacji stanu prawnego w kontekście sytuacji faktycznej dokonał organ administracji publicznej. Przepis art. 148 § 1 kpa precyzyjnie wskazuje, że podanie o wznowienie postępowania może być wniesione w terminie jednego miesiąca od dnia, w którym strona dowiedziała się o okoliczności stanowiącej podstawę do wznowienia postępowania. O podstawie wznowienia postępowania, czyli wykazywanej przez skarżącego rzekomej niezgodności treści decyzji z ustaleniami dokonanymi podczas rozmowy kwalifikacyjnej, skarżący dowiedział się, a przynajmniej mógł się dowiedzieć, w chwili zapoznania się z treścią decyzji, a zatem termin do wniesienia wniosku o wznowienie postępowania w przedmiotowej sprawie należy liczyć właśnie od tego dnia. Powoływana przez Z. U. rozbieżność ustaleń jest na tyle znaczna, że można ją zauważyć w chwili zapoznania się z treścią decyzji. Znaczące jest też, że skarżący nie przedstawił żadnych dowodów potwierdzających swoje zarzuty co, biorąc pod uwagę zasadę przyjmowania funkcjonariuszy najpierw do służby przygotowawczej w Centralnym Biurze Antykorupcyjnym, należy ocenić jako niemające żadnego oparcia w rzeczywistości twierdzenia.

Podkreślenia wymaga, że decyzja administracyjna jest aktem władczym, nakładającym jednostronnie na jednostkę prawa i/lub obowiązki. Treść decyzji stanowi wyraz prawem przewidzianych możliwości ingerowania przez organ w sytuację jednostki. W rozpatrywanej sprawie przejawem uprawnień skarżącego było wystąpienie do Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego z wnioskiem o przyjęcie do służby, natomiast sposób działania i ukształtowanie relacji służbowych należy do wyłącznej właściwości Szefa Centralnego Biura Antykorupcyjnego, który może, wyłącznie w uzasadnionych przypadkach, również skrócić okres służby przygotowawczej albo zwolnić funkcjonariusza od jej odbywania. Tymczasem z akt sprawy, poza twierdzeniami skarżącego, nie wynika, by organ brał pod uwagę możliwość zastosowania korzystniejszych dla skarżącego warunków przyjęcia do służby.

Ponadto, powoływanie się przez skarżącego na pojawienie się nowych, istotnych dla sprawy okoliczności i dowodów, czyli rozbieżności pomiędzy ustaleniami dokonanymi w czasie rozmowy kwalifikacyjnej nie znajduje potwierdzenia w aktach. Przepis art. 145 § 1 pkt 5 kpa wyraźnie zaś określa, że tylko nowy dowód, który istniał w dniu wydania decyzji, ale nie był znany organowi wydającemu decyzję, stanowi podstawę wznowienia postępowania.

Wyjaśnić również należy, że na rozprawie w dniu 8 lipca 2009 r. Sąd oddalił wniosek skarżącego złożony w toku postępowania sądowego o przedłożenie akt sprawy w oryginale. Fakt oddalenia wniosku został wpisany do protokołu i ogłoszony stronom. Oddalenie wniosku uwarunkowane jest tym, że zarówno odpis, jak i kserokopia dokumentu stanowią odzwierciedlenie oryginału, z tym, że pierwszy jest metodą tradycyjną, drugi – nowoczesną. Umieszczenie na odpisie lub kserokopii oświadczenia zaopatrzonego podpisem i zawierającego stwierdzenie jego zgodności z oryginałem, stanowi jego uwierzytelnienie (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 sierpnia 2006 r., sygn. akt I OSK 1112/05, LEX nr 275435). Nadesłane przez organ akta administracyjne dały zatem Sądowi możliwość kontroli legalności zaskarżonej decyzji, stąd wniosek o przedłożenie oryginałów akt administracyjnych należało oddalić.

Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.