Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 302/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2023-02-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 3, art. 220 § 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Niedzielski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lutego 2023 r. sprawy ze skargi E. spółka jawna na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

E. spółka jawna (dalej jako: "Strona", "Skarżąca", "Spółka") wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym.

Zgodnie z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2022 r. wezwano Stronę skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. W dniu 16 września 2022 r. do Sądu wpłynął wniosek Strony o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 16 listopada 2022 r. o sygn. akt I SPP/Go 59/22 Referendarz sądowy odmówił Stronie przyznania prawa pomocy. W wyniku wniesionego przez Stronę sprzeciwu, postanowieniem z dnia 27 grudnia 2022 r. sygn. akt I SPP/Go 59/22 Sąd utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2022 r.

Wezwaniem z dnia 18 stycznia 2023 r. wezwano Stronę skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 9 sierpnia 2022 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone Stronie w dniu 2 lutego 2023 r.

Pismem z dnia [...] lutego 2023 r. Strona ponownie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych. Ponadto wskazała, że po wniesieniu sprzeciwu od postanowienia Referendarza sądowego z dnia 16 listopada 2022 r., nie otrzymała żadnego postanowienia.

Wobec braku wpływu środków pieniężnych z tytułu wpisu od skargi Sąd zwrócił się do właściwego oddziału sądu o udzielenie informacji, czy Skarżący uiścił wpis sądowy od skargi. Oddział Finansowo-Budżetowy sądu potwierdził, że do dnia 13 lutego 2023 r. wpłata z tytułu wpisu sądowego nie wpłynęła na konto sądu (k. 37 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej zwana: "P.p.s.a."), od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Jeśli zatem należny wpis nie został uiszczony, wzywa się wnoszącego skargę do jego uiszczenia.

Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

Wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczone zostało Skarżącej spółce w dniu 2 lutego 2023 r. Należy zauważyć, że w zarządzeniu zawarto pouczenie o skutkach jego niewykonania, tj. wskazano na rygor w postaci odrzucenia skargi w przypadku nieuiszczenia wpisu w terminie.

Wobec doręczenia wezwania w dniu 2 lutego 2023 r. siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upływał dnia 9 lutego 2023 r. Z zapisów w rejestrze sądowym wynika, że do dnia 13 lutego 2023 r. wpisu nie uiszczono.

Podkreślenia wymaga, że złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie wyznaczonym do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi nie przerywa biegu tego terminu. Prawomocna odmowa przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych powinna prowadzić do podjęcia czynności wpływających na przebieg postępowania, przesunąć jego tok na kolejny etap. Nie jest tak, że strona może na określonym etapie wielokrotnie i bezpodstawnie ponawiać wnioski o przyznanie prawa pomocy, dopuszczenie takiej praktyki prowadziłoby do blokowania toku postępowania. Kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie może dotyczyć etapu, w stosunku do którego prawomocnie orzeczono o braku podstaw do przyznania takiej pomocy i wywoływać skutków z mocą wsteczną (por. postanowienie NSA z 22 marca 2017 r., I OZ 634/17, postanowienie NSA z dnia 27 sierpnia 2019 r., sygn. akt I OZ 716/19, dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl).

Kolejny wniosek Skarżącej z dnia [...] lutego 2023 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia z kosztów sądowych nie zawiesił biegu terminu do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącej Wydziału I z dnia 9 sierpnia 2022 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Zatem Strona była zobowiązana do dotrzymania terminu i uiszczenia należnej kwoty. W związku z tym, że w zakreślonym terminie Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego, skarga podlega odrzuceniu.

Na marginesie należy dodać, że Strona w piśmie z dnia [...] lutego 2023 r. błędnie przyjęła, że z uwagi na fakt nieotrzymania postanowienia rozpoznającego jej sprzeciw, zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 sierpnia 2022 r. nie może być prawomocne. Sąd zwraca uwagę, że w aktach sprawy o sygn. akt I SPP/Go 59/22 znajduje się pismo sekretariatu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27 grudnia 2022 r., wraz z którym doręczono Stronie odpis postanowienia z dnia 27 grudnia 2022 r. wraz z informacją o jego niezaskarżalności. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, ww. przesyłkę odebrał w dniu 13 stycznia 2023 r. M.N., co poświadczył własnoręcznym podpisem. Zatem twierdzenie o niedoręczeniu postanowienia rozpoznającego sprzeciw Strony jest bezpodstawne.

Sąd, w tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 3 w zw. z art. 220 § 3 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.