Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 903/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2011-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 września 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska po rozpoznaniu w dniu 27 września 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J.S., S.S. i S.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. decyzją z dnia [...] r. Nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. Nr [...] z dnia [...]. w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego o pow. 100 m², przewidzianej do realizacji na działce nr 128/29 obręb B-17, położonej w Ł. przy ul. O. 118.

Następnie J.S., S.S. i S.S. pismem z dnia 24 czerwca 2010 r. wnieśli o stwierdzenie nieważności powyższego rozstrzygnięcia.

Decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Nr [...] odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji własnej z dnia [...]r. Nr [...].

Powyższą decyzję Kolegium, zawierającą pouczenie o sposobie i terminie złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, doręczono J.S., S.S. i S.S. w dniu 12 stycznia 2011 roku.

W dniu 23 lipca 2011 roku J.S., S.S. i S.S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Ł. skargę na wyżej wymienioną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] r. Nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z unormowaniem art. 3 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w szczególności w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Niemniej jednak skargę do sądu administracyjnego można wnieść dopiero po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 52 § 1 p.p.s.a.). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Zgodnie z wyżej przytoczoną regulacją ustawodawca nie przewidział możliwości zaskarżania do sądu decyzji wydanej przez organ w toku I instancji, bowiem kwestionowanie takich aktów administracyjnych możliwe jest - co do zasady - w drodze odwołania do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Jednocześnie należy zauważyć, że od decyzji wydanej w I instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy odwołanie, jednakże strona niezadowolona z decyzji może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy; do wniosku tego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołań od decyzji (art. 127 i nast. ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm.).

Z akt niniejszej sprawy oraz z treści skargi niewątpliwie wynika, że strona skarży decyzję samorządowego kolegium odwoławczego wydaną w toku I instancji, a zatem rozstrzygnięcie, od którego przysługiwało wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, nie zaś skarga do sądu.

Z tego powodu skarga J.S., S.S. i S.S. jest niedopuszczalna i jako taka - na mocy art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. – podlega odrzuceniu, o czym Sąd orzekł z uwzględnieniem art. 58 § 3 p.p.s.a.

m.ch.