Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 255/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-05-16 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3  art. 178 w związku 197  par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 16 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 maja 2017 r. zażalenia M. T. z dnia 12 lipca 2016 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 czerwca 2016 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 maja 2016 r. w sprawie ze skargi M. T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 255/11, oddalającego skargę M. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym p o s t a n a w i a: odrzucić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 13 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny

w Szczecinie odrzucił skargę M. T. o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 13 lipca 2011 r. sygn. akt I SA/Sz 255/11, oddalającego skargę M. T.

na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia

[...] r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd wyjaśnił, że powyższa skarga jest spóźniona, bowiem 27 kwietnia 2015 r. upłynął 2-letni termin do jej wniesienia, który jest liczony od dnia uprawomocnienia się orzeczenia.

Następnie, postanowieniem z dnia 17 czerwca 2016 r. Sąd odrzucił wniesione przez Skarżącą zażalenie na ww. postanowienie jako niedopuszczalne, tj. sporządzone z pominięciem profesjonalnego pełnomocnika.

W ustawowym terminie, pismem z 12 lipca 2016 r. Skarżąca złożyła zażalenie na ww. postanowienie Sądu z dnia 17 czerwca 2016 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 lipca 2016 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w kwocie [...] zł. Wysokość wpisu ustalono na podstawie § 1 ust. 2 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2003.221.2193 ze zm.).

Pismem z 16 sierpnia 2016 r. Skarżąca wniosła zażalenie na ww. zarządzenie

z 20 lipca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego.

Postanowieniem z dnia 9 lutego 2017 r. sygn. akt II GZ 1060/16 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił powyższe zażalenie, wskazując że zarządzenie z 20 lipca

2016 r. o wezwaniu Skarżącej do uiszczenia wpisu od zażalenia odpowiada prawu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził bowiem, że prawo pomocy przyznane stronie w postępowaniu zwykłym nie przechodzi na postępowanie w sprawie ze skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia.

W tej sytuacji, pismem z 30 marca 2017 r. Skarżąca ponownie została wezwana do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z 12 lipca 2016 r. poprzez uiszczenie opłaty sądowej ustalonej zarządzeniem z 20 lipca 2016 r. w kwocie [...] zł

– w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Nadto, wezwano Skarżącą do uzupełnienia braków formalnych zażalenia, poprzez nadesłanie odpisu tego zażalenia. Wezwania zostały doręczone Skarżącej w dniu 18 kwietnia 2017 r.

Skarżąca w zakreślonym terminie 7 dni, nie wykonała wezwania Sądu, lecz pismem z dnia 25 kwietnia 2017 r., wniosła zażalenie na wezwanie Sądu z dnia

30 marca 2017 r. do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z 12 lipca 2016 r. poprzez uiszczenie opłaty sądowej ustalonej zarządzeniem z 20 lipca 2016 r. w kwocie [...] zł.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:.

Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2016.718 ze zm.) - zwanej dalej: "p.p.s.a.", sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie

o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Oznacza to, że zasadą w postępowaniu sądowym jest niepodejmowanie przez sąd żadnej czynności na skutek pisma,

od którego nie zostanie uiszczona należna opłata we właściwej formie.

Zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania.

Z powyższych przepisów wynika zatem, że od każdego pisma wszczynającego postępowanie sądowe należna jest opłata (stosunkowa lub stała). Takim pismem jest każde dopuszczalne – zgodnie z przepisami ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – zażalenie, w tym również zażalenie na postanowienie w przedmiocie odrzucenia zażalenia, bowiem wszczyna ono postępowanie odwoławcze od orzeczenia sądu I instancji.

Jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki (art. 214 § 1 p.p.s.a.).

Sumując powyższe rozważania wskazać należy, że Skarżąca w momencie złożenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 17 czerwca 2016 r. odrzucające zażalenie na postanowienie Sądu o odrzuceniu skargi o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia, zobowiązana była do uiszczenia wpisu od tego zażalenia. Z uwagi na niedopełnienie tego obowiązku, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 20 lipca 2016 r. Skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionego zażalenia w kwocie [...] zł. Jako podstawę wezwania wskazano art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. oraz § 1 ust. 2 pkt 7 ww. rozporządzenia w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

O prawidłowości powyższego zarządzenia przesądził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z 9 lutego 2017 r. sygn. akt II GZ 1060/16, którym oddalił zażalenie Skarżącej na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego. W tej sytuacji, skoro sąd II instancji oddalił zażalenie Skarżącej, zarządzenie z 20 lipca 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego stało się prawomocne, co oznacza że nie przysługuje już prawo do jego zaskarżenia. Pogląd ten powszechnie aprobowany jest w orzecznictwie sądowoadministracyjnym, gdzie podkreśla się, że zażalenie na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu jest niedopuszczalne. Wezwanie do uiszczenia wpisu kierowane do strony w następstwie oddalenia jej zażalenia na zarządzenie przewodniczącego wydziału w tym przedmiocie nie stanowi zarządzenia w sensie procesowym (w rozumieniu art. 227 § 1 p.p.s.a.) a jedynie stanowi wezwanie do wykonania prawomocnego zarządzenia. Wezwanie to ma charakter czynności materialno-technicznej i nie mieści się w kategorii zarządzeń podlegających zaskarżeniu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2012 r., sygn. akt II GZ 545/11).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że przesyłka sądowa z 30 marca 2017 r. zawierająca niepodlegające zaskarżeniu, ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego należnego od zażalenia z 12 lipca 2016 r., została skutecznie doręczona Skarżącej 18 kwietnia 2017 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął 25 kwietnia 2017 r. Skarżąca w zakreślonym terminie nie uiściła jednak wpisu od zażalenia. Nadto, w tym terminie Skarżąca nie uzupełniła braku zażalenia poprzez nadesłanie jego odpisu.

Do uzupełnienia tego braku Skarżąca była również wzywana wezwaniem z dnia

25 kwietnia 2017 r.

Zażalenie od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a). Nadto, zgodnie art. 178 w związku 197 § 2 p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Ponieważ, pomimo wezwania Sądu, Skarżąca nie uiściła wpisu sądowego

od zażalenia oraz nie uzupełniła innych braków formalnych zażalenia, Sąd - na podstawie art. 220 § 3 oraz art. 178 w związku 197 § 2 p.p.s.a. - odrzucił zażalenie.

W świetle powyższych rozważań podkreślić należy, że bez wpływu na powyższe rozstrzygnięcie pozostaje złożone przez Skarżącą zażalenie z 25 kwietnia 2017 r. na wezwanie Sądu z 30 marca 2017 r., bowiem jak wskazano powyżej zażalenie na ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu jest niedopuszczalne.