Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2249/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 8, art. 9
journal: Dz.U. 2009 nr 42 poz 340
law: Ustawa z dnia 12 lutego 2009 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak (spr.), Sędzia WSA Jolanta Augustyniak- Pęczkowska, Sędzia WSA Justyna Mazur, Protokolant sekr. sąd. Ewa Sawicka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2012 r. sprawy ze skargi K. B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku, III. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. J. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 516,60 zł (pięćset szesnaście złotych i sześćdziesiąt groszy) w tym: tytułem zastępstwa prawnego kwotę 420 zł (czterysta dwadzieścia złotych), tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 96,60 zł (dziewięćdziesiąt sześć złotych i sześćdziesiąt groszy).


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] października 2010r., znak[...] Wojewoda [...] działając na podstawie art. 3, 8 i 9 ustawy z dnia 12 lutego 2009r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. Nr 42, poz. 340), po rozpatrzeniu wniosku Portu Lotniczego [...] S.A. zatwierdził projekt budowlany oraz udzielił zezwolenia na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego: "Rozbudowa [...] Portu Lotniczego: Port lotniczy [...] S.A. ([...])" na działkach:

Obręb [...] – Miasto [...];

Dz. ew. nr: [...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...];

Obręb [...] – [...] gmina [...]:

Dz. ew. nr: [...]; [...]; [...]; [...]; [...];

Obręb [...] - [...] Gmina [...]:

Dz. ew. nr: [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...].; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...];

Obręb [...] [...] [...], Gmina [...]:

Dz. ew. nr: [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...]; [...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...];[...]; [...];[...];[...];[...];[...];[...].

Ponadto zezwolił na budowę przyłączy i tras kablowych, przebudowę sieci infrastruktury technicznej oraz dróg na wskazanych działkach leżących poza terenem projektowanego lotniska w branżach:

- elektrycznej,

- telekomunikacyjnej,

- sanitarnej,

- drogowej.

Zakres inwestycji obejmuje:

Budowę: drogi startowej wraz ze stanowiskiem dla samolotu zagrożonego, drogi kołowania: (droga dojazdowa z drogi startowej do płyty postojowej samolotów), płyty postojowej, oświetlenia krawędziowego i osiowego, oświetlenia projektorowego, stanowiska odladzania samolotów wraz z instalacją technologiczną gromadzenia ścieków technologicznych , terminalu pasażerskiego, budynku administracji lotniska, obiektów zaplecza technicznego i utrzymania ruchu, bazy paliw, bazy lotniskowej straży pożarnej, bazy technicznej – budynku techniczno – garażowego, płyty do ładowania śmigłowców, świetlnych pomocy nawigacyjnych wraz z systemem energetycznym, radiowych i świetlnych pomocy nawigacyjnych umożliwiających wykonywanie operacji lotniczych w kat. I ogrodzenia terenu, układu dróg dojazdowych do terminala i do płyty lotniska, układu parkingów i podjazdów przed budynkami, drogi serwisowej wzdłuż płyty postojowej i frontu zabudowy technicznej oraz dróg patrolowych i pożarowych, sieci i przyłączy uzbrojenia podziemnego, zbiorników retencyjnych wody deszczowej, zbiornika wody do celów ppoż., oświetlenia terenu, peronu kolejowego przystanku dojazdu kolejowego do terminala i do płyty lotniska, układu parkingów i podjazdów przed budynkami, drogi serwisowej wzdłuż płyty postojowej i frontu zabudowy technicznej oraz dróg patrolowych i pożarowych, sieci i przyłączy uzbrojenia podziemnego, zbiorników retencyjnych wody deszczowej, zbiornika wody do celów ppoż., oświetlenia terenu, peronu kolejowego przystanku dojazdu kolejowego do terminala, terenów zieleni parkowej urządzonej (adaptacja fragmentów Lasu Szpitalnego) jako otuliny izolacyjnej terenu Portu lotniczego, "ogródka" urządzeń METEO, instalacji urządzenia nawigacyjnego DVOR/DME, wjazdu z drogi gminnej nr [...] na działkę nr [...],

Przebudowę: dróg, sieci energetycznych, sieci gazowych: średniego ciśnienia i wysokiego ciśnienia, sieci wodociągowych, sieci telekomunikacyjnych, sieci kanalizacji sanitarnej i deszczowej a także:

- wycinkę drzew, krzewów i zakrzaczeń położonych na terenie objętym inwestycją oraz na trasach przebudowy sieci infrastruktury technicznej,

- rozbiórkę obiektów budowlanych nie przewidzianych do dalszego użytkowania.

Decyzja określa wymagania dotyczące uzasadnionych interesów osób trzecich wskazując, iż inwestycję zaprojektowano stosownie do art. 5, ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.) w sposób zapewniający poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich z zapewnieniem dostępu do drogi publicznej. Zakres uciążliwości i sposób ich rekompensaty określa decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia.

W pkt V decyzji organ zatwierdził podział nieruchomości, między innymi działki o nr ew. [...] o powierzchni 1,2900ha w obrębie [...] - [...][...], Gmina [...], stanowiącej własność K. B.. W wyniku podziału powstały działka nr [...]o powierzchni 0.9527 ha, działka nr [...] o powierzchni 0,0394 ha oraz działka nr [...]o powierzchni 0,2979 ha. Działka o nr ew. [...]została z mocy decyzji przejęta na rzecz Skarbu Państwa (pkt VI decyzji s. 26) co stanowi podstawę do dokonania wpisów w księdze wieczystej i katastrze nieruchomości. Organ wskazał także, iż decyzję ustalająca wysokość odszkodowania za nieruchomości wydaje organ, który wydał decyzję zezwalającą na realizację inwestycji w terminie 30 dni od ustatecznienia się decyzji, zaś wysokość odszkodowania zostanie ustalona według stanu nieruchomości w dniu wydania decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji i jej wartości ustalonej w dniu wydania decyzji ustalającej wysokość odszkodowania.

Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M. P. oraz K. B., która zaskarżyła decyzję w zakresie dotyczącym zatwierdzenia podziału jej nieruchomości nr [...], obręb – [...] [...][...], Gmina [...], jak również zapewnienia jej drogi dojazdowej do nowopowstałych, w wyniku podziału, działek.

Minister Infrastruktury decyzją z dnia [...] kwietnia 2011r., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., po rozpatrzeniu powyższych odwołań:

I. uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji zapis na stronie 2 w akapicie 1:

" Ponadto w ramach przedmiotowej inwestycji realizowana będzie budowa przyłączy i tras kablowych, przebudowa sieci infrastruktury technicznej oraz dróg na działkach leżących poza terenem projektowanego lotniska", i orzekł w tym zakresie: " W ramach przedmiotowej inwestycji realizowana będzie również budowa przyłączy i tras kablowych, przebudowa sieci infrastruktury technicznej oraz dróg na wskazanych poniżej działkach ewidencyjnych znajdujących się poza terenem projektowanego lotniska, przeznaczonych do czasowego zajęcia".

II. uchylił treść punktu II sentencji zaskarżonej decyzji :

"1. linia ciągła koloru zielonego pokazana na mapie w skali 1:2000 przedstawiającej projektowany obszar lotniska stanowiącej załącznik do wniosku zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 1 – linia rozgraniczająca teren stanowiąca, zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy, linię podziału nieruchomości,

2. linia ciągła koloru czerwono – żółtego pokazana na mapie w skali 1:2000 przedstawiającej zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu stanowiącej załącznik do wniosku zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4,

3. linia przerywana koloru szarego pokazana na mapie w skali 1:2000 przedstawiającej zmiany w dotychczasowej infrastrukturze zagospodarowania terenu stanowiącej załącznik do wniosku zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 (określa zasięg inwestycji łącznie z niezbędna przebudowa infrastruktury"

i ustalił w to miejsce nową treść:

" Określam linie rozgraniczające teren inwestycji, zgodnie z linią ciągłą koloru czerwono – żółtego, przedstawioną na mapie w skali 1:2000, stanowiącej załącznik do wniosku inwestora, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy, tożsamą z linią ciągłą koloru zielonego, przedstawioną na mapie w skali 1:2000, stanowiącej załącznik do wniosku inwestora, o którym mowa w art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy".

III. uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji zapis na stronie 17 w pkt IV w akapicie 1:

" inwestycję zaprojektowano stosownie do art. 5, ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r., Nr 156, poz. 1118, ze zm.) w sposób zapewniający poszanowanie uzasadnionych interesów osób trzecich z zapewnieniem dostępu do drogi publicznej. Inwestor zobowiązany jest do zapewnienia działce o nr ew. [...] (powstałej w wyniku podziału działki o nr ew. [...]), stanowiącej własność K. B., dostępu do drogi publicznej, poprzez ustanowienie służebności przejazdu i przechodu przez działkę o nr ew. [...] (powstałą w wyniku podziału działki o nr ew. [...]), stanowiącej własność inwestora. Inwestor zobowiązany jest również do podjęcia działań mających na celu ustanowienie na rzecz M. P. służebności gruntowej na działkach o nr ew. [...],[...];[...];[...];[...],[...]i [...], będących przedmiotem użytkowania wieczystego [...] [...] [...] [...] Sp. z o.o., z uwagi na konieczność zapewnienia działce o nr ew. [...], stanowiącej własność M.P. dostępu do drogi publicznej".

IV. uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji zapis na stronie 17, stanowiący oznaczenie pkt VII o treści: " Zatwierdzam projekt budowlany" i orzekł w tym zakresie: " Zatwierdzam projekt podziału nieruchomości przedstawiony na mapach w skali 1:000 stanowiących Załącznik Nr 1 do niniejszej decyzji, gdzie zgodnie z art. 9 ust. 2 ustawy, linie rozgraniczające teren inwestycji stanowią linie podziału nieruchomości"

V. uchylił w sentencji zaskarżonej decyzji zapis na stronie 27, stanowiący oznaczenie pkt VII o treści: " Zatwierdzam projekt budowlany" i orzekł w tym zakresie: " Zatwierdzam projekt budowlany dla przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego, stanowiący Załącznik Nr 3 do niniejszej decyzji".

VI. w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy.

W uzasadnieniu organ wyjaśnił, iż do wniosku o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację ww. inwestycji inwestor dołączył cztery egzemplarze projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami oraz dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi. Projekt został wykonany i sprawdzony przez osoby spełniające warunki, o których mowa w art. 12 ust. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010r. Nr 243, poz. 1632), zwanej dalej "ustawa Prawo budowlane" i zawiera, zgodnie z art. 20 ust. 4 ustawy:

- pozytywną opinię Prezesa Urzędu Lotnictwa Cywilnego z dnia [...] grudnia 2009r., znak: [...], w zakresie objętym promesą zezwolenia,

- opinię Polskiej Agencji Żeglugi Powietrznej z dnia [...] listopada 2009r., znak: [...],

- opinię Okręgowego Urzędu Górniczego w [...]z dnia [...] września 2009r., znak: [...],

- postanowienie Dyrektora Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej w [...] Nr [...] z dnia [...] września 2009r., znak: [...], pozytywnie opiniujące wniosek,

- pozytywną opinię [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] września 2009r., znak: [...], zawierającą jednocześnie wniosek o uwzględnienie w toku realizacji inwestycji wskazanych uwarunkowań,

- pozytywną opinię [...][...] [...][...] S.A. z dnia [...] września 2009r., znak[...], dotyczącą budowy peronu o długości 150m.

Uznając, że zebrany materiał dowodowy w sprawie pozwala na wydanie rozstrzygnięcia, Wojewoda [...] wydał decyzję z dnia [...] października 2010r., znak: [...] i zezwolił na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego: "Rozbudowa [...] Portu lotniczego: Port Lotniczy [...] S.A. ([...])" oraz nadał jej rygor natychmiastowej wykonalności.

Odnosząc się do zarzutu K. B. organ odwoławczy wyjaśnił, iż nie posiada kompetencji do zmiany projektu inwestycji przedstawionego przez inwestora, lecz bada jedynie jego zgodność z przepisami prawa oraz prawidłowość przeprowadzonego przez Wojewodę postępowania. Wskazał, iż sposób podziału nieruchomości określony w decyzji organu I instancji wynika m.in. z wymogów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 30 kwietnia 2010r. w sprawie klasyfikacji lotnisk i rejestru lotnisk cywilnych (Dz. u. Nr 122, poz. 1273, ze zm.) podkreślając, iż przy budowie ogrodzenia zasadą jest zachowanie w jak największym stopniu linii prostej ogrodzenia, co miało wpływ na podział działki skarżącej. Zdaniem organu odwoławczego podział działki nr ew [...] nastąpił zgodnie z prawem, a zwłaszcza § 17 pkt 2 ppkt 7 przywołanego rozporządzenia. Jednocześnie wyjaśnił, iż przepisy ustawy z dnia 12 lutego 2009r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego nie przewidują konieczności uzyskania zgody właściciela nieruchomości objętej liniami rozgraniczającymi teren inwestycji na planowane rozwiązania projektowe, a także projektowany podział nieruchomości.

Minister Infrastruktury wyjaśnił, iż z oświadczenia inwestora wynika, ze zapewnienie dostępu do drogi publicznej działce nr ew. [...] (powstałej w wyniku podziału działki nr [...]) stanowiącej własność K. b. nastąpi poprzez ustanowienie służebności przejazdu i przechodu przez nieruchomość o nr ew. [...] (powstałą w wyniku podziału działki o nr ew. [...], stanowiąca własność inwestora), która posiada bezpośredni dostęp do drogi gminnej o nr [...], położonej na działce o nr ew. [...]. Natomiast działka o nr ew. [...], powstała po podziale działki o nr ew. [...] i pozostająca własnością skarżącej, posiada bezpośredni dostęp do drogi gminnej o nr [...]. Minister Infrastruktury, mając na względzie interes prawny skarżącej, nowo ustalonym zapisem pktu III niniejszej decyzji zobowiązał inwestora do wypełnienia obowiązku dotyczącego zapewnienia działce nr ew. [...]dostępu do drogi publicznej poprzez ustanowienie służebności przejazdu i przechodu przez nieruchomość nr ew. [...], stanowiącą jego własność.

Odnosząc się do zarzutu skarżącej, dotyczącego utrudnień komunikacyjnych na ul. [...], spowodowanych częściowym zasypaniem ziemią części jezdni, organ stwierdził, że jest to stan tymczasowy. Natomiast twierdzenie K. B. zawarte w piśmie z dnia 22 stycznia 2011r., iż wskazany przez inwestora dojazd do ww. działek obejmuje drogi wąskie i błotniste, nie ma wpływu na prowadzone obecnie postępowanie, ponieważ za stan utrzymania dróg gminnych zlokalizowanych na działkach o nr ew. [...],[...] i [...], odpowiada zarządca tych dróg, czyli Burmistrz Miasta [...].

Skargę na powyższą decyzję wniosła K. B. precyzując ją w piśmie z dnia 27 grudnia 2011r., zaskarżając decyzje w części dotyczącej:

1. zatwierdzenia podziału stanowiącej działkę ew. nr [...] w obrębie [...], położona w [...][...] w gminie [...]oraz –

2. nabycia przez Skarb Państwa działki ew. nr [...] (powstałej na skutek podziału działki ew. nr [...]).

Zaskarżonej decyzji skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało istotny wpływ na treść rozstrzygnięcia, tj. art. 99 i art. 120 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami w zw. z art. 20 ustawy z dnia 12 lutego 2009r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego, poprzez wydanie decyzji zatwierdzającej podział nieruchomości stanowiącej działkę ew. nr [...] w obrębie [...], położonej w [...][...] w gminie [...], na działki [...],[...]i [...], jak i zatwierdzającej jednocześnie nabycie przez Skarb Państwa z mocy prawa działki ew. nr [...]skutkujące pozbawieniem działki ew. nr [...]dostępu do drogi publicznej z dniem, w którym decyzja stała się ostateczna, bez uprzedniego ustanowienia służebności dostępu do drogi publicznej na rzecz każdoczesnego właściciela działki ew. nr [...].

W ocenie skarżącej rozstrzygnięcie rażąco narusza art. 99 i art. 120 ustawy o gospodarce nieruchomościami, z których wynika:

a) wymóg ustanowienia służebności dostępu do drogi publicznej w decyzji wywłaszczeniowej, jeżeli zachodzi potrzeba zapobieżenia niebezpieczeństwu wystąpienia szkody lub niedogodnościom;

b) wymóg dokonania podziału nieruchomości jedynie po uprzednim ustanowieniu służebności dostępu do drogi publicznej.

Zgodnie z art. 20 ustawy, znajdującego się w rozdziale zatytułowanym "Nabywanie nieruchomości pod niektóre inwestycje w zakresie lotnisk użytku publicznego", w sprawach nieuregulowanych w powyższym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami. Zdaniem skarżącej przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami na mocy powyższej regulacji, znajdują zastosowanie do decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego, która orzeka także o wywłaszczeniu.

Skarga K. B. na decyzję Ministra Infrastruktury została przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalona wyrokiem z dnia 11 stycznia 2012r. sygn. akt VII SA/Wa 1474/11.

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu skargi kasacyjnej K. B. od powyższego wyroku, wyrokiem z dnia 15 lipca 2012r., sygn. akt II OSK 1245/12, uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.

W tezie wyroku Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że : " W sytuacji, gdy na skutek nabycia przez Skarb Państwa albo właściwą jednostkę samorządu terytorialnego nieruchomości bądź jej części na podstawie decyzji, o której mowa w art. 8 ustawy z dnia 12 lutego 2009r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisk użytku publicznego (Dz. U. Nr 42, poz. 340 ze zm.) –tj. decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego – właściciel nieruchomości (użytkownik wieczysty) zostaje pozbawiony dostępu do drogi publicznej odpowiednie zastosowanie – z mocy art. 20 specustawy lotniskowej – znajduje art. 120 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 roku o gospodarce nieruchomościami (tj. Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651 ze zm.) normujący ustanowienie niezbędnych służebności".

Ponownie rozpatrując sprawę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 190 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. u. z 2012r.), sąd któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Wykładnia prawa obejmuje zarówno prawo materialne, jak i prawo procesowe. Nie obejmuje natomiast ocen dotyczących stanu faktycznego.

Podstawową kwestię wymagającą oceny i rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest wzajemna relacja pomiędzy ustawę z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2010r. Nr 102, poz. 651, ze zm.) dalej "u.g.n." oraz ustawę z dnia 12 lutego 2009r., o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie lotnisku użytku publicznego ( Dz.U. Nr 42, poz. 340 ze zm.) dalej "specustawa lotniskowa".

Z art. 2 u.g.n. wynika, że ustawa ta nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, w szczególności ustaw wymienionych w pkt 1-12 art. 2, którego pkt 12 wymienia specustawę lotniskową z dnia 12 lutego 2009 r. Przepis ten dodany został w u.g.n. z dniem wejścia w życie specustawy lotniskowej, tj. z dniem 17 kwietnia 2009r. , z mocy art. 34 specustawy. Powyższa regulacja oznacza, że w przypadku kolizji pomiędzy przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami, a przepisami innej ustawy wymienionej w art. 2 pkt 1-12 u.g.n. pierwszeństwo stosowania mają przepisy tych innych ustaw, a przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami mogą być stosowane tylko wtedy, gdy wskazuje na to wyraźne odesłanie zawarte w innych ustawach, bądź z treści innej ustawy nie można wywnioskować, że nie stosuje się przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Powyższe oznacza, jak wskazał w wyroku Naczelny Sąd Administracyjny, że specustawa lotniskowa jest lex specialis, a więc przepisy ustawy o gospodarce nieruchomościami znajdą zastosowanie jedynie w zakresie nieuregulowanym w specustawie lotniskowej bądź w przypadku wyraźnego odesłania do stosowania ustawy o gospodarce nieruchomościami – jak to uczynił ustawodawca w Rozdziale 3 - :"Nabywanie nieruchomości pod niektóre inwestycje w zakresie lotnisk użytku publicznego", w sprawach nieuregulowanych w tym rozdziale stosuje się przepisy ustawy z dnia 21 sierpnia 1997r. o gospodarce nieruchomościami. A zatem, przepis art. 20 specustawy lotniskowej zawiera odesłanie do przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami w sprawach nieuregulowanych w przepisach Rozdziału 3, a wiec w zakresie nabywania nieruchomości pod niektóre inwestycje w zakresie lotnisk użytku publicznego. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego odesłanie zawarte w art. 20 specustawy lotniskowej oznacza możliwość stosowania w postępowaniu prowadzonym w oparciu o tę ustawę art. 120 u.g.n. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że "przepis art. 21 specustawy lotniskowej stanowi swoiste wywłaszczenie nieruchomości na cele budowy lotnisk użytku publicznego. Szczególna, uproszczona procedura realizacji tych inwestycji, uwzględniająca charakter inwestycji i konieczność przyspieszenia osiągnięcia celu, nie może oznaczać pozbawienia właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości uprawnień przysługujących takim podmiotom w przypadku dokonania wywłaszczenia w innym trybie, w tym w trybie ustawy o gospodarce nieruchomościami. Nie ma uzasadnionych podstaw do tak diametralnego zróżnicowania uprawnień właścicieli i użytkowników wieczystych nieruchomości w postępowaniu prowadzonym na podstawie specustawy lotniskowej i w postępowaniu wywłaszczeniowym prowadzonym na podstawie ustawy o gospodarce nieruchomościami".

Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela to stanowisko. Skoro tak, to stosownie do art. 120 ustawy o gospodarce nieruchomościami zamieszczonego w Rozdziale 4 – Wywłaszczenie nieruchomości jeżeli zachodzi potrzeba zapobieżenia niebezpieczeństwu, wystąpienia szkody lub niezgodnościom, jakie mogą powstać dla właścicieli albo użytkowników wieczystych nieruchomości sąsiednich wskutek wywłaszczenia lub innego niż dotychczas zagospodarowania wywłaszczonej nieruchomości, w decyzji o wywłaszczeniu ustanawia się niezbędne służebności oraz ustala obowiązek budowy i utrzymania odpowiednich urządzeń zapobiegających tym zdarzeniom lub okolicznościom. A zatem, w sytuacji, gdy na skutek nabycia przez Skarb Państwa albo właściwą jednostkę samorządu terytorialnego nieruchomości bądź jej części na podstawie decyzji, o której mowa w art. 8 specustawy, tj. decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego, właściciel nieruchomości (użytkownik wieczysty) zostaje pozbawiony dostępu do drogi publicznej odpowiednie zastosowanie – z mocy art. 20 specustawy lotniskowej znajduje art. 120 ustawy o gospodarce nieruchomościami, normujący ustanowienie niezbędnych służebności.

W niniejszej sprawie decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji w zakresie lotniska użytku publicznego zatwierdziła m.in. podział nieruchomości stanowiącej własność K. B., tj. działki nr [...] położonej w obrębie [...][...] na działki: nr [...], nr [...]i nr [...]; nadto z mocy art. 21 specustawy lotniskowej działka nr [...]stała się własnością Skarbu Państwa. Jeżeli działka nr [...]została pozbawiona dostępu do drogi publicznej, to w takiej sytuacji zastosowanie z mocy art. 20 specustawy lotniskowej winien znaleźć art. 120 ustawy o gospodarce nieruchomościami (ustanowienie niezbędnej służebności).

Minister Infrastruktury w zaskarżonej decyzji nałożył na inwestora obowiązek zapewnienia działce nr [...]dostępu do drogi publicznej przez ustanowienie służebności przejazdu i przechodu – w oparciu o art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane. Przepis ten, określający zasady projektowania, budowy i utrzymania obiektów budowlanych nakazuje w ust. 1 pkt 9 "poszanowanie występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w tym zapewnienia dostępu do drogi publicznej.

Zmiana uregulowania dotyczącego ochrony interesów osób trzecich została dokonana na mocy ustawy z 27 marca 2003r. o zmianie ustawy – Prawo budowlane i o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 80, poz. 718), poprzez wprowadzenie nowego brzmienia całego art. 5. Przed nowelizacją , art. 5 ust. 1 pkt 9 dotyczył "ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich", a ust. 2 art. 5 brzmiał: "Ochrona uzasadnionych interesów osób trzecich, o której mowa w ust. 1 pkt 9, obejmuje w szczególności:

1) zapewnienie dostępu do drogi publicznej,

2) ochronę przed pozbawieniem:

a) możliwości korzystania z wody, kanalizacji, energii elektrycznej i cieplnej oraz środków łączności,

b) dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi,

3) ochronę przed uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie,

4) ochronę przed zanieczyszczeniem powietrza, wody lub gleby"

W obecnym stanie prawnym, co wynika z zamieszczonego powyżej porównania brzmienia regulacji dotyczącej interesów osób trzecich obowiązek "ochrony" tych interesów został zastąpiony obowiązkiem "poszanowania".

W tym stanie prawnym w pełni podzielić należy stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego wyrażone w wyroku z 25 lipca 2012r., iż art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy Prawo budowlane, nie daje podstaw do nałożenia takiego obowiązku.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd nie podzielił zarzutu naruszenia przez organ art.99 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Z tych względów uznając, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa materialnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 1a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w sentencji.

O kosztach orzeczono w oparciu o art. 209 i 2010 cyt. ustawy.