Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 637/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Kosińska (spr.) Sędziowie: WSA Dariusz Chaciński WSA Tomasz Szmydt po rozpoznaniu w dniu 21 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym sprawy ze skargi P. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], po rozpatrzeniu zażalenia P. S., utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki pisarskiej.

Postanowienie Kolegium zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] decyzją z dnia [...] września 2014 r., nr [...] uchyliło w całości decyzję Prezydenta [...] z dnia [...] czerwca 2014 r., nr [...] o odmowie przyznania P. S. pomocy materialnej na dofinansowanie do wynajmu pokoju i zakupu karty miejskiej oraz odzieży i obuwia i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Następnie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015 r., nr[...], na podstawie art. 113 § 1 k.p.a., sprostowało oczywistą omyłkę w komparycji decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2014 r. w ten sposób, że zamiast "Małgorzat Grochocka" wpisano "Małgorzata Grochocka". W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że do ww. decyzji wkradła się pomyłka polegająca na omyłkowym wpisaniu w komparycji tej decyzji wadliwego imienia przewodniczącej Składu Orzekającego. Zamiast prawidłowego imienia "Małgorzata" wpisano nieprawidłowe imię "Małgorzat". Prawidłowe imię etatowego członka składu orzekającego Małgorzaty Grochockiej potwierdza wykaz członków Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]dostępny na stronie internetowej Kolegium pod adresem www.bip.warszawa.sko.gov.pl. Pomyłka powstała w związku ze stosowaniem techniki komputerowej przy przygotowywaniu decyzji. W związku z powyższym powstała konieczność wydania postanowienia w sprawie sprostowania oczywistej omyłki. Kolegium wskazało przy tym, że w trybie art. 113 k.p.a możliwe jest sprostowanie jedynie omyłek pisarskich lub rachunkowych, takich, które nie wpływają na treść rozstrzygnięcia. Nie można zatem w tym trybie prostować ani zmieniać istotnych elementów rozstrzygnięcia, takich jak podstawa prawna czy strony do których kierowane jest rozstrzygnięcie.

Z zażaleniem na powyższe postanowienie wystąpił P. S., wskazując, że postanowienie jest niezgodne z art. 24 w związku z art. 27 k.p.a. Podniósł, iż złożył wnioski o wyłączenie pracowników Kolegium, a organ nie wydał postanowienia o wyłączeniu bądź odmowie wyłączenia pracowników Kolegium, a kwestionowane postanowienie wydały osoby ze składu orzekającego, których dotyczyły wnioski o wyłączenie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2015 r. utrzymało w mocy własne postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r., uznając je za prawidłowe. W uzasadnieniu organ wskazał na bezzasadność zarzutów zażalenia. Zdaniem Kolegium oczywistość popełnionego błędu pisarskiego nie budzi wątpliwości, a błąd ten pozostawał on bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie. Przy czym procedury wyłączenia pracownika wymienione w art. 24 i 27 k.p.a. pozostają bez związku z przedmiotem niniejszej sprawy.

Skargę na postanowienie Kolegium z dnia [...] marca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożył P. S. Skarżący wskazał, że wydane orzeczenie jest niezgodne z obowiązującymi przepisami prawa i wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego oraz o wymierzenie organowi grzywny za niezałatwienie sprawy w terminie 30 dni. Ponadto skarżący ponowił zarzuty zażalenia o naruszeniu przez organ art. 24 i 27 k.p.a. Zdaniem strony Kolegium naruszyło również art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez błędne jego zastosowanie. Reasumując skarżący podniósł, że nieprawidłowości wskazane w postanowieniu Kolegium z dnia [...] stycznia 2015 r. nie mają charakteru oczywistego i mają wpływ na ostateczny wynik sprawy. W jego ocenie dokonane sprostowanie prowadzi do zmiany przedmiotowego rozstrzygnięcia.

Odpowiadając na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie jako niezasadnej. Jednocześnie organ zaznaczył, iż w treści zaskarżonego postanowienia wyjaśnił stronie podstawę prawną i motywy podjętego rozstrzygnięcia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: P.p.s.a./). Przy czym zgodnie z treścią art. 134 § 1 P.p.s.a. sąd rozpoznaje sprawę w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ocenie Sądu skarga jest niezasadna.

Przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2015 r., nr [...], które utrzymało w mocy postanowienie Kolegium z dnia [...] stycznia 2015 r., prostujące - na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. - oczywistą omyłkę w uchylającej decyzji tegoż Kolegium z dnia [...] września 2014 r., nr [...].

Kolegium sprostowało omyłkę w ten sposób, że w komparycji decyzji dnia [...] września 2014 r., zamiast wadliwego oznaczenia członka składu orzekającego "Małgorzat Grochocka" wpisano prawidłowo "Małgorzata Grochocka". W pozostałej części organ treść decyzji pozostawił bez zmian. Podstawą prawną powołanego postanowienia Kolegium był przepis art. 113 § 1 k.p.a., zgodnie z brzmieniem którego organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Wprawdzie wskazany przepis nie zawiera definicji legalnej oczywistej omyłki, ale już z samego potocznego rozumienia tego pojęcia wynika, że chodzi w nim o błąd pisarski lub rachunkowy albo inny błąd, lecz zawsze dostrzegalny "na pierwszy rzut oka", ewidentny, łatwo zauważalny i nie wymagający dodatkowych zabiegów myślowych, obliczeń czy ustaleń. Zarówno w piśmiennictwie (por. np. Andrzej Wróbel Komentarz Lex do art. 113 k.p.a. wg. stanu na 30 grudnia 2012 r.), jak i w utrwalonym orzecznictwie sądowym (tamże przywołanym) przyjmuje się, że skoro sprostowanie nie jest ograniczone terminem i możliwe w każdym czasie, to znaczenia nabiera przesłanka "oczywistości" omyłek, które mogą być przedmiotem sprostowania. Przez błąd pisarski rozumie się widoczne, wbrew oczywistemu zamiarowi władzy – błędną pisownię lub widoczne nie zamierzone opuszczenie wyrazu. Pod pojęciem "innych oczywistych omyłek" kwalifikują się omyłki, które stoją na równi z błędami pisarskimi, czy rachunkowymi, a zatem takie omyłki, które w sposób nie budzący żadnych wątpliwości i jednoznacznie wskazują na ich oczywistość, tzn. możliwość stwierdzenia błędu bez głębszej analizy przyczyn takiej, a nie innej treści rozstrzygnięcia. Zatem oczywistość wad aktu administracyjnego, w jego warstwie rachunkowej lub pisarskiej, jest zarazem granicą dopuszczalności sprostowania. Jednocześnie oczywistość błędu pisarskiego, rachunkowego, czy innej omyłki, winna wynikać albo z natury błędu albo z samego porównania rozstrzygnięcia z uzasadnieniem, z wnioskiem czy innymi niespornymi okolicznościami czy dokumentami (por. np. wyrok NSA w Krakowie z 2012.12.10 II SA/Kr 1414/12 Lex 1235506). Nie ulega bowiem wątpliwości, że w drodze sprostowania oczywistej omyłki na podstawie art. 113 § 1 k.p.a. nie można naprawić wszystkich błędów popełnionych w decyzji. Jest to tryb mający na celu wyłącznie usunięcie wad nieistotnych i nie mających wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że prawidłowo Kolegium sprostowało w drodze postanowienia oczywistą omyłkę pisarską powstałą w wyniku błędnego podania imienia członka składu orzekającego w komparycji własnej decyzji z dnia [...] września 2014 r. Błędne wpisanie imienia członka składu orzekającego w komparycji decyzji mieści się bowiem w opisanym pojęciu oczywistej omyłki, co oznacza, że Kolegium było uprawnione do jej sprostowania. Przy tym sprostowanie to wbrew twierdzeniom skarżącego w żaden sposób nie zmienia treści rozstrzygnięcia.

W konsekwencji Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie, jak i utrzymane nim w mocy postanowienie z dnia [...] stycznia 2015 r. odpowiadają prawu, a zatem skarga nie mogła zostać uwzględniona. W ocenie Sądu należało bowiem podzielić stanowisko organu, że sprostowanie omyłkowo wpisanego imienia członka składu orzekającego w komparycji decyzji Kolegium z dnia [...] września 2014 r. mogło odbyć się w trybie art. 113 § 1 k.p.a. Sprostowanie powyższej omyłki pisarskiej nie prowadzi bowiem do merytorycznej zmiany tej decyzji. Ponadto, przepis art. 113 § 1 k.p.a. nie zawiera żadnego ograniczenia dotyczącego prostowania omyłek pisarskich, a zatem w okolicznościach niniejszej sprawy dopuszczalne było sprostowanie przez organ w drodze postanowienia imienia członka składu orzekającego w komparycji ww. decyzji. W związku z czym należy w całości podzielić argumenty przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a skarga jako bezzasadna podlegała oddaleniu. Przy czym odnosząc się do zarzutu skarżącego dotyczącego niezałatwienia sprawy w terminie 30 dni, wskazać należy, że zarzuty dotyczące bezczynności czy przewlekłego prowadzenia postępowania nie podlegają ocenie w niniejszej sprawie, której przedmiotem jest wyłącznie ocena prawidłowości zaskarżonego postanowienia.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. Rozpatrzenie sprawy w trybie uproszczonym nastąpiło na podstawie art. 119 pkt 3 w związku z art. 120 P.p.s.a., który to przepis dopuszcza stosowanie ww. trybu z urzędu do spraw wywołanych skargą na postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym.