Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 679/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Drogi publiczne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 i ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 260
law: Ustawa z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Dudek, Sędziowie Sędzia WSA Jacek Czaja (sprawozdawca), Sędzia WSA Bogusław Wiśniewski, Protokolant Referent Bartłomiej Maciak, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 16 października 2014 r. sprawy ze skargi A. . na decyzję Wojewody z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia 11 października 2013 r., nr [...], znak: [...], po rozpatrzeniu wniosku Dyrektora Zarządu Dróg i Mostów w [...] z dnia 23 lipca 2013 r., reprezentującego zarządcę drogi, udzielił zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w postaci budowy drogi publicznej gminnej nr [...] ul. A. Z. w [...], na odcinku od ul. P. do ul. C. wraz z budową sieci kanalizacji deszczowej, kanalizacji teletechnicznej, drogowej sygnalizacji świetlnej, budową i przebudową oświetlenia ulicznego, przebudową sieci elektroenergetycznych i teletechnicznych, przebudową sieci ciepłowniczej, wodociągowej, gazowej oraz budową wiaduktu nad [...] i ekranów akustycznych na wskazanych w decyzji działkach położonych w [...]. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

Nadto w sentencji tej decyzji organ pierwszej instancji:

I. określił wymagania dotyczące powiązania z innymi drogami publicznymi;

II. ustalił linie rozgraniczające teren inwestycji;

III. określił warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz obronności państwa;

IV. określił wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich;

V. zatwierdził podział nieruchomości zgodnie z załącznikami nr 5-37, będącymi integralną częścią decyzji;

VI. oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością skarbu państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego;

VII. zatwierdził projekt budowlany stanowiący załączniki nr 38-51 do decyzji;

VIII. ustalił:

1. szczególne warunki zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych;

2. szczegółowe wymagania dotyczące nadzoru na budowie;

3. terminy rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych;

4. obowiązek dokonania przebudowy sieci uzbrojenia terenu na wskazanych działkach, udzielając zezwolenia na te roboty budowlane;

5. obowiązek przebudowy dróg innej kategorii na wskazanych działkach, udzielając zezwolenia na te roboty budowlane;

6. ograniczenia w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków przebudowy sieci uzbrojenia terenów i dróg innej kategorii;

7. obowiązek inwestora co do uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie opisanej inwestycji;

8. terminu wydania nieruchomości lub opróżnienia lokali i innych pomieszczeń.

W ustawowym terminie odwołania od tej decyzji złożyły J. S., A. P. i J. S.

J. S. wskazała, że poniosła znaczne nakłady finansowe na budowę domu jednorodzinnego wraz z infrastrukturą zewnętrzną na stanowiącej jej własność działce nr 4 położonej w obrębie 4-[...] II w [...], przeznaczonej do podziału. Zdaniem odwołującej się realizacja planowanej inwestycji doprowadzi do spadku wartości tej nieruchomości, która leżeć będzie w pobliżu bardzo ruchliwej, czteropasmowej drogi. Wydanie tej decyzji podważa zaufanie obywateli do władzy publicznej, skoro Prezydent Miasta [...], wydając znacznie wcześniej decyzję o pozwoleniu na budowę wskazanego domu mieszkalnego nie poinformował strony o planowanej budowie.

A. P. – właścicielka działki nr 23/1 (po podziale nr 23/5) obręb 4 [...] II, wniesione w dniu 7 listopada 2013 r., zakwestionowała prawidłowość przebudowy sieci elektroenergetycznej w związku z planowaną przebudową linii do istniejącej na jej działce podstacji energetycznej, stanowiącej dla niej uciążliwość.

J. S. w swoim odwołaniu nie wyraziła zgody na przeprowadzenie przyłącza elektroenergetycznego przez działkę nr 23/3 (po podziale nr 23/9), będącą jej współwłasnością, do stojącego na tej działce słupa elektroenergetycznego. Wskazała, że zgodnie z wcześniejszymi ustaleniami z Zakładem Energetycznym, słup ten miał zostać usunięty.

Wojewoda [...], po rozpoznaniu tych odwołań, decyzją z dnia 30 maja 2014 r., znak [...], orzekł o:

I. uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w części obejmującej mapę w skali 1:500, przedstawiającą proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla obiektów budowlanych oraz istniejące uzbrojenie terenu, stanowiącą załącznik od nr 1 do nr 4 do zaskarżonej decyzji i w to miejsce orzekł o zatwierdzeniu nowej mapę, stanowiącej załącznik od nr 1 do nr 4 do niniejszej decyzji;

II. uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w części obejmującej pkt II sentencji o nazwie: "Określenie linii rozgraniczających teren inwestycji" i w to miejsce ustalił następujący zapis: "Linie rozgraniczające teren inwestycji przedstawiono na mapie w skali 1:500 przedstawiającej proponowany przebieg drogi z zaznaczeniem terenu niezbędnego dla realizacji inwestycji drogowej oraz istniejące uzbrojenie terenu, stanowiącej załącznik nr 1÷4 do niniejszej decyzji, linią ciągłą koloru różowego".

III. uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w części obejmującej:

– mapę zbiorczą podziału działek pod ulicę Z. w skali 1:2000, stanowiącą załącznik nr 5 do zaskarżonej decyzji,

– mapę podziału działki nr 42 położonej w obrębie 3-[...] I, ark. 15, stanowiącą załącznik nr 10 do zaskarżonej decyzji,

– mapę podziału działki nr 36/2 położonej w obrębie 4-[...] II, ark. 1, stanowiącą załącznik nr 11 do zaskarżonej decyzji,

– mapę podziału działki nr 36/1 położonej w obrębie 4-[...] II, ark. 1, stanowiącą załącznik nr 12 do zaskarżonej decyzji,

– mapę podziału działek nr: 32 i 33/3 położonych w obrębie 4-[...] II, ark. 1, stanowiącą załącznik nr 18 do zaskarżonej decyzji,

– mapę podziału działki nr 32/1 położonej w obrębie 4-[...] II, ark. 3, stanowiącą załącznik nr 26 do zaskarżonej decyzji

– mapę podziału działki nr 14 położonej w obrębie 4-[...] II, ark. 11, stanowiącą załącznik nr 29 do zaskarżonej decyzji,

– mapę podziału działki nr 3 położonej w obrębie 4-[...] II, ark. 11, stanowiącą załącznik nr 34 do zaskarżonej decyzji

i w to miejsce orzekł, że zatwierdza:

– nową mapę zbiorczą podziału działek pod ulicę Z. w skali 1:2000, stanowiącą załącznik nr 5 do niniejszej decyzji,

– nową mapę podziału działki nr 42 położonej w obrębie 3-[...] I, ark. 15, stanowiącą załącznik nr 6 do niniejszej decyzji,

– nową mapę podziału działki nr 36/2 położonej w obrębie 4-[...] II, ark. 1, stanowiącą załącznik nr 7 do niniejszej decyzji,

– nową mapę podziału działki nr 36/1 położonej w obrębie 4-[...] II, ark. 1, stanowiącą załącznik nr 8 do niniejszej decyzji,

– nową mapę podziału działek nr: 32 i 33/3 położonych w obrębie 4-[...] II, ark. 1, stanowiącą załącznik nr 9 do niniejszej decyzji,

– nową mapę podziału działki nr 32/5 położonej w obrębie 4-[...] II, stanowiącą załącznik nr 10 do niniejszej decyzji,

– nową mapę podziału działki nr 14 położonej w obrębie 4-[...] II, ark. 11, stanowiącą załącznik nr 11 do niniejszej decyzji,

– nową mapę podziału działki nr 3 położonej w obrębie 4-[...] II, ark. 11, stanowiącą załącznik nr 12 do niniejszej decyzji.

IV. uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w części obejmującej pkt V sentencji o nazwie: "Zatwierdzam podział nieruchomości", poprzez wykreślenie wiersza 5 tabeli dotyczącego działki nr 32/3 i wprowadzenie w to miejsce odmiennego zapisu dotyczącego podziału działki nr 32/5;

V. uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w części obejmującej pkt 1 sentencji o nazwie: "W liniach rozgraniczających inwestycji", poprzez wykreślenie w tabeli o nazwie: "pod pas drogowy drogi gminnej nr [...] – ul. A. Z." wiersza 4, dotyczącego działek położonych w Obrębie [...] 4 - [...] II, ark. 3 w to miejsce ustalił nowy zapis;

VI. uchyleniu decyzji organu pierwszej instancji w części obejmującej pkt VI sentencji o nazwie: "Oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością skarbu państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego", poprzez wykreślenie zamieszczonej tam tabeli z wykazem działek i wprowadzenie w to miejsce nowego wykazu działek, które z mocy prawa stają się własnością Gminy [...];

VII. utrzymaniu w mocy decyzji organu pierwszej instancji w pozostałej części.

W uzasadnieniu swej decyzji Wojewoda wskazał, że w toku postępowania odwoławczego inwestor przedłożył uaktualnioną dokumentację geodezyjną, co spowodowało konieczność zmiany zatwierdzonych decyzją organu pierwszej instancji załączników obejmujących map podziału niektórych nieruchomości oraz potrzebę skorygowania decyzji w zakresie dotyczącym działki nr 32/1 położonej w obrębie 4 – [...] II, ark. 3, w związku ze zwrotem, na podstawie decyzji Starosty [...] z dnia 28 lutego 2012 r., znak: [...], działki nr 32/4, wyodrębnionej z działki nr 32/1. Nadto na podstawie otrzymanych dokumentów ustalono, że teren objęty liniami rozgraniczającymi o niezmienionej lokalizacji (w stosunku do terenu objętego decyzją organu pierwszej instancji), poza działką nr 32/4 (wyodrębnioną z innej działki), obejmuje działki o zmienionych numerach, nieujęte w decyzji Prezydenta Miasta [...]. W związku z powyższym, organ drugiej instancji przeprowadził ponowną analizę zgromadzonego materiału, w wyniku której ustalił, że w trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego nastąpił podział działki nr 32/2 położonej w obrębie 4 – [...] II, ark. 3, na działki nr: 32/6, 32/7 i 32/8.

Mając powyższe na uwadze Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267; dalej: "K.p.a."), zobowiązany był uchylić zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta [...] w części obejmującej załączniki nr 1 5, 10 12, 18, 26, 29 i 34 oraz zatwierdzić w ich miejsce nowe załącznika, a także zobligowany był uchylił niektóre zapisy w decyzji organu pierwszej instancji i orzec w tym zakresie merytorycznie, jak wskazano wyżej.

Badając zgodność z prawem pozostałej części zaskarżonej decyzji, organ odwoławczy stwierdził, że czyni ona zadość wymogom ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych i w związku z tym wskazał, że brak jest podstaw do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w pozostałej części.

Wojewoda [...] odniósł się również szeroko do zarzutów podniesionych w odwołaniach i uznał je za niezasadne.

Skargę do sądu administracyjnego na wskazaną decyzję organu drugiej instancji złożył A. S. Skarżący zarzucił, że zatwierdzony projekt budowalny nie przewiduje wjazdu do jego działek nr 31/2 i 30/2, do których istniał faktyczny dojazd od ul. Z. w [...] ani nie przewiduje wykonania innej drogi dojazdowej. Fakt istnienia ogrodzenia wraz z bramą na działce nr 31/6 wydzielonej z jego działki nr 31/2, stanowiącego dojazd do wspomnianej działki, potwierdza operat szacunkowy opracowany na zlecenie Prezydenta Miasta [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 10 kwietnia 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 687 ze zm.; dalej także jako: "ustawa").

Zgodnie z art. 11a ust. 1 ustawy w odniesieniu do dróg powiatowych oraz gminnych decyzję o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej wydaje, na wniosek właściwego zarządcy drogi, starosta.

Decyzja taka, stosownie do art. 11f ust. 1 ustawy, winna zawierać:

1) wymagania dotyczące powiązania drogi z innymi drogami publicznymi, z określeniem ich kategorii;

2) określenie linii rozgraniczających teren;

3) warunki wynikające z potrzeb ochrony środowiska, ochrony zabytków i dóbr kultury współczesnej oraz potrzeb obronności państwa;

4) wymagania dotyczące ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich;

5) zatwierdzenie podziału nieruchomości, o którym mowa w art. 12 ust. 1;

6) oznaczenie nieruchomości lub ich części, według katastru nieruchomości, które stają się własnością Skarbu Państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego;

7) zatwierdzenie projektu budowlanego;

8) w razie potrzeby inne ustalenia dotyczące:

a) określenia szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych,

b) określenia czasu użytkowania tymczasowych obiektów budowlanych,

c) określenia terminów rozbiórki istniejących obiektów budowlanych nieprzewidzianych do dalszego użytkowania oraz tymczasowych obiektów budowlanych,

d) określenia szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie,

e) obowiązku dokonania przebudowy istniejącej sieci uzbrojenia terenu,

f) obowiązku przebudowy dróg innych kategorii,

g) określenia ograniczeń w korzystaniu z nieruchomości dla realizacji obowiązków, o których mowa w lit. e i f,

h) zezwolenia na wykonanie obowiązków, o których mowa w lit. e i f.

Nadto, w myśl art. 12 ust. 1-4 ustawy, wspomnianą decyzją zatwierdza się podział nieruchomości, przy czym linie rozgraniczające teren ustalone tą decyzją stanowią linie podziału nieruchomości. Omawiana decyzja jest podstawą do dokonania wpisów w księdze wieczystej i w katastrze nieruchomości. Nieruchomości lub ich części, o których mowa w art. 11f ust. 1 pkt 6, stają się z mocy prawa własnością Skarbu Państwa w odniesieniu do dróg krajowych bądź własnością odpowiednich jednostek samorządu terytorialnego w odniesieniu do dróg wojewódzkich, powiatowych i gminnych – z dniem, w którym decyzja o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej stała się ostateczna.

Decyzja organu pierwszej instancji w części utrzymanej w mocy zaskarżoną decyzją oraz zaskarżona decyzja w części orzekającej reformatoryjnie zawierają wszystkie obligatoryjne elementy przewidziane powołanymi przepisami prawa dla decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej.

Trafnie uznał organ drugiej instancji, że wniosek inwestora, uzupełniony w toku postępowania przed organem pierwszej instancji oraz w toku postępowania odwoławczego, o wydanie decyzji o zezwoleniu na realizację inwestycji drogowej zawiera wszystkie elementy wyszczególnione w art. 11 d ustawy o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych. Do wniosku dołączono bowiem wymagane opinie, uzgodnienia i decyzje.

Organ pierwszej instancji prawidłowo określił przedmiot inwestycji obejmujący budowę drogi gminnej nr [...] ul. A. Z., budowę i przebudowę skrzyżowań budowę ciągów pieszych i rowerowych budowę zatok autobusowych, budowę obiektu inżynierskiego: wiaduktu nad "[...]", budowę kanalizacji deszczowej, budowę i przebudowę oświetlenia drogowego, przebudowę sieci wodociągowej, przebudowę sieci gazowej, przebudowę sieci ciepłowniczej, przebudowę sieci teletechnicznej, przebudowę sieci elektroenergetycznej, budowę sygnalizacji świetlnej, budowę kanalizacji teletechnicznej oraz budowę ekranów akustycznych na działkach wskazanych w sentencji decyzji, położonych w obrębach: 4 – [...] II, 3 – [...] I, 4 i 6 – [...] w [...].

W zakresie wymagań dotyczących powiązania z innymi drogami publicznymi Prezydent Miasta [...] wskazał, że droga gminna nr [...] ul. A. Z. położona jest w północnej części miasta [...] i łączy drogę gminną nr [...] ul. P. z drogą powiatową nr [...] ul. C., poprzez skrzyżowania z ulicami: drogą gminną nr [...] ul. K., drogą wewnętrzną ul. K. S., drogą wewnętrzną ul. M. M. G., drogą gminną nr [...] ul. G. Ulica A. Z., jak wyjaśniono, będzie stanowiła fragment północnej wewnętrznej obwodnicy [...].

Odnosząc się do wymaganych do spełnienia warunków w zakresie ochrony środowiska organ pierwszej instancji przywołał zapisy ostatecznej decyzji Prezydenta Miasta [...] z dnia 14.02.2012 r., znak: [...], określającej środowiskowe uwarunkowania dla realizacji omawianego przedsięwzięcia i wskazał na wynikające z tej decyzji obowiązki na etapie realizacji inwestycji oraz jej eksploatacji.

Prawidłowo również dokonano w opisanych decyzjach podziału nieruchomości oraz oznaczenia nieruchomości (bądź ich części), według katastru nieruchomości, które stały się własnością skarbu państwa lub właściwej jednostki samorządu terytorialnego.

Przedłożony przez inwestora projekt budowalny spełnia wymogi określone w przepisach art. 33, art. 34 i art. 35 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. nr 243, 1623 ze zm.).

Skarżący kwestionował prawidłowość zaskarżonej decyzji wyłącznie w zakresie dotyczącym niezapewnienia dojazdu od ulicy Z. w [...] do działek pozbawionych dojazdu od tej ulicy albo niewskazania zastępczego dojazdu do działek położonych w pobliżu tej ulicy. Uzasadniając ten zarzut skarżący podkreślił, że zatwierdzony w niniejszej projekt budowalny nie przewiduje wjazdu do stanowiących jego własność działek nr 31/2 i 30/2, do których istniał faktyczny dojazd od ul. Z. w [...]. Projekt ten nie przewiduje także wykonania innej drogi dojazdowej, tak "jak to przewidziano w załączniku przy piśmie [...] z dnia 21 września 2007 r. dla potrzeb [...] Spółki z o.o. w [...]". Skarżący podniósł nadto, że istnienie dojazd do wspomnianej działki potwierdza operat szacunkowy opracowany na zlecenie Prezydenta Miasta [...], z którego wynika, że na działce nr 31/6 wydzielonej z jego działki nr 31/2 znajduje się ogrodzenie wraz z bramą.

W ocenie Sądu podniesione przez skarżącego zarzuty są niezasadne.

W myśl art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2013 r. poz. 260 ze zm.), budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, po uzyskaniu, w drodze decyzji administracyjnej, zezwolenia zarządcy drogi na lokalizację zjazdu lub przebudowę zjazdu, z zastrzeżeniem ust. 2.

W świetle zaś ustępu 2 wspomnianego artykułu, w przypadku budowy lub przebudowy drogi budowa lub przebudowa zjazdów dotychczas istniejących należy do zarządcy drogi.

Jak trafnie zauważył w odpowiedzi na skargę organ odwoławczy z powołanych przepisów ustawy o drogach publicznych wynika, że skoro budowa lub przebudowa zjazdu należy do właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległych do drogi, to oznacza to, że realizacja inwestycji w zakresie budowy lub przebudowy zjazdu obciąża właściciela nieruchomości, zarówno gdy chodzi o zezwolenie na lokalizację zjazdu, jak i koszty tej inwestycji. Odmienna sytuacja zachodzi zatem w przypadku wybudowania zjazdu przez właściciela, wówczas bowiem – zgodnie z powołanym art. 29 ust. 2 ustawy o drogach publicznych – w razie kolejnej budowy lub przebudowy drogi, obowiązkiem zarządcy drogi jest budowa lub przebudowa "zjazdu istniejącego" (wyrok WSA w Białymstoku z 14 czerwca 2012, sygn. akt II SA/Bk 273/12).

Należy zauważyć, że proces zmierzający do budowy nowego zjazdu z drogi publicznej obejmuje dwa kolejne etapy. W pierwszym z nich właściciele nieruchomości przyległej do drogi ubiegają się o zezwolenie na przebudowę lub budowę zjazdu na podstawie art. 29 ust. 1 ustawy o drogach publicznych. W drugim etapie procesu inwestycyjno-budowlanego konieczne jest uzyskanie, stosownie do art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane, pozwolenia na budowę (podobny pogląd w sprawie o odmiennym stanie faktycznym i prawnym wyraził już WSA w Gdańsku w wyroku z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Gd 1042/13). Dopiero uzyskanie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę uprawnia inwestora do podjęcia robót budowalnych polegających na budowie zjazdu (art. 28 ust. 1 ustawy Prawo budowlane).

Z powyższego wynika, że aby przyjąć "istnienie" zjazdu z drogi publicznej w rozumieniu art. 29 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, konieczne jest jego wybudowanie przez właściciela lub użytkownika nieruchomości przyległej do drogi, po uprzednim uzyskaniu obu wspomnianych wyżej decyzji administracyjnych.

Skarżący nie dołączył do skargi kopii decyzji lokalizacyjnej ani decyzji o pozwoleniu na budowę zjazdu z ul. Z. na stanowiące jego własność działki nr 31/2 i 30/2. Nie uprawdopodobnił on nawet w jakikolwiek sposób, by decyzje takie zostały wydane i by pozostawały one w obrocie prawnym. Zauważyć przy tym należy, że jak wynika z projektu budowlanego – por. rys. nr 2.1 pt. "Projekt zagospodarowania terenu" (wykonanego na podstawie zaktualizowanej mapy zasadniczej), znajdującego się w Projekcie budowlanym wykonawczym – branża drogowa, nie istnieje zjazd z opisanych działek ewidencyjnych na drogę publiczną – ul. Z. w [...]. Ze wspomnianego "Projektu zagospodarowania terenu" nie wynika ponadto, by działki te były zabudowane w jakikolwiek sposób, co dodatkowo wskazuje na brak pozwolenia na budowę.

Nawet więc, gdyby istniał faktyczny wjazd na wskazane wyżej działki z ulicy Z., co, jak wskazano, nie wynika z akt administracyjnych, to okoliczność ta nie oznaczałaby, że zachodzą określone w art. 29 ust. 2 ustawy o drogach publicznych, które uzasadniałyby objęcie przez inwestora projektem budowlanym także budowy bądź przebudowy takiego zjazdu.

Należy przy tym zauważyć, że w orzecznictwie sądowym sformułowany został pogląd dalej idący, zgodnie z którym skoro decyzja wydana w przedmiocie zjazdu z drogi publicznej ma charakter uznania administracyjnego, którego ramy wyznaczają przepisy szczególne, a nadto, stosownie do treści art. 7 K.p.a. interes społeczny i słuszny interes obywatela, to trudno wymagać od organu prowadzącego postępowanie w trybie przepisów ustawy z 2003 r. o szczególnych zasadach przygotowania i realizacji inwestycji w zakresie dróg publicznych, w sytuacji gdy dostęp do drogi publicznej jest możliwy, budowy tego zjazdu w oparciu o przepis art. 29 ustawy o drogach publicznych (wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 26 czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Rz 383/13).

Z tych względów, wobec braku podstaw do uwzględnienia skargi, Sąd, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), skargę oddalił.