Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 795/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust 6 pkt 2
journal: Dz.U. 2019 poz 869
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Dnia 11 lutego 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Adamczyk (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Cezary Koziński Sędzia WSA Bożena Kasprzak Protokolant st. specjalista Lidia Porczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2020 roku sprawy ze skargi A sp. z o.o. z siedzibą w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości wraz z odsetkami w latach 2015 i 2016 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. na rzecz strony skarżącej kwotę 1813 złotych (jeden tysiąc osiemset trzynaście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

I SA/Łd 795/19

UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] czerwca 2019 r.:

1) określającą A Sp. z o.o. zs. w Ł. - organu prowadzącego B w R. wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2015 r. w łącznej kwocie 32.506,98 zł;

2) określającą Spółce wysokość dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2016 r. w łącznej kwocie 15.910,40 zł;

3) określającą termin naliczania należnych odsetek jak dla zaległości podatkowych należnych od ww. kwot - od dnia 2 listopada 2017 r.;

4) nakazującą ww. Spółce zwrot dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2015 r. w łącznej kwocie 32.506,98 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia 2 listopada 2017 r., na rachunek bankowy Powiatu [...];

5) nakazującą ww. Spółce zwrot dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2016 r. w łącznej kwocie 15.910,40 zł wraz z odsetkami liczonymi jak dla zaległości podatkowych od dnia 2 listopada 2017 r., na rachunek bankowy Powiatu [...];

W uzasadnieniu wyjaśniono, że decyzją (wydaną po ponownym rozpoznaniu sprawy) organ pierwszoinstancyjny, powołując się na: art. 104 § 1 k.p.a., art. 21 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (obecnie Dz. U. z 2019 r., poz. 900 ze zm.), art. 60 pkt 1, art. 67, art. 252 ust. 1 pkt 2 i art. 252 ust. 6 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (obecnie Dz. U. z 2019 r. poz. 869 ze zm. - dalej "u.f.p") oraz art. 90 ust. 3d ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (obecnie Dz. U. z 2019 r., poz. 1481 ze zm. - dalej "u.s.o.") orzekł o zwrocie przez A Sp. z o.o. zs. w Ł. - podmiot prowadzący B w R. - dotacji udzielonych ww. Spółce w latach 2015-2016 r. przez Powiat [...].

Od powyższej decyzji strona wniosła odwołanie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze przypomniało, iż na łączną kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2015 składa się pobrana przez Spółkę dotacja na łączną liczbę 29 słuchaczy (w tym za miesiąc styczeń - 11 słuchaczy i za miesiąc luty - 18 słuchaczy), stanowiącą różnicę pomiędzy faktyczną liczbą uczniów wykazaną przez szkołę w miesięcznych meldunkach o liczbie uczniów, a ilością uczniów ustaloną podczas kontroli na podstawie analizy list obecności odzwierciedlających uczestnictwo uczniów w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych przewidzianych w planie nauczania, w kwocie 2.157,02 zł (29 słuchaczy x 74,38 zł). Na łączną kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2015 składa się także pobrana przez Spółkę dotacja za miesiące: lipiec i sierpień 2015 r. na łącznie 398 słuchaczy wykazanych za dużo (słuchacze ci uczestniczyli w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych w miesiącu czerwcu 2015 r., jednakże uchwałą Rady Pedagogicznej z dnia 23 czerwca 2015 r. nie otrzymali promocji na kolejny semestr oraz nie zostali wyznaczeni do przystąpienia do egzaminu w terminie dodatkowym) na kwotę 29.937,56 zł (199 słuchaczy x 2 x 75,22 zł = 29.937,56 zł). Za dotację pobraną w nadmiernej wysokości w roku 2015 organ I instancji uznał także wydatek na kwotę 412,40 zł, gdyż nie został on faktycznie poniesiony, a dowód źródłowy zakupu Fa VAT nr [...] z dnia [...].05.2015 r. został skorygowany dowodem źródłowym Fa VAT korekta nr [...] z dnia [...].05.2015 r.

Natomiast na łączną kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2016 składa się pobrana przez Spółkę dotacja na łączną liczbę 58 słuchaczy (w tym za miesiąc styczeń 5 słuchaczy, za miesiąc luty 2 słuchaczy, za miesiąc czerwiec - 17 słuchaczy, za miesiąc lipiec - 17 słuchaczy, za miesiąc sierpień - 17 słuchaczy), stanowiącą różnicę pomiędzy faktyczną liczbą uczniów wykazaną przez szkołę w miesięcznych meldunkach o liczbie uczniów, a ilością uczniów ustaloną podczas kontroli na podstawie analizy list obecności odzwierciedlających uczestnictwo uczniów w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych przewidzianych w planie nauczania, w kwocie 3.604,70 zł (58 słuchaczy x62,15 zł). Na łączną kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w roku 2016 składa się także pobrana przez Spółkę dotacja za miesiące: lipiec i sierpień 2016 r. za łącznie 198 słuchaczy wykazanych za dużo (słuchacze ci uczestniczyli w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych w miesiącu czerwcu 2016 r., jednakże uchwałą Rady Pedagogicznej z dnia 20 czerwca 2016 r. nie otrzymali promocji na kolejny semestr oraz nie zostali wyznaczeni do przystąpienia do egzaminu w terminie dodatkowym) na kwotę 12.305,70 zł (99 słuchaczy x 2 m-ce x 62,15 zł = 12.305,70 zł).

W ocenie organu II instancji istota sporu sprowadza się do odmiennej oceny przez organ I instancji oraz skarżącą Spółkę wystąpienia przesłanek do uznania dotacji pobranych przez nią w roku 2015 w łącznej kwocie 32.506,98 zł oraz w roku 2016 w łącznej kwocie 15.910,40 zł za dotacje pobrane w nadmiernej wysokości.

Odnosząc się do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości na słuchaczy, którzy nie uczestniczyli w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych w poszczególnych miesiącach 2015 r. jak i 2016 r. Kolegium nie stwierdziło aby dokonane przez organ I instancji ustalenia faktyczne były nieprawidłowe i niewystarczające.

Uznano, że zasadnie organ I instancji przyjął, iż skarżąca występując o dotację obowiązana była dokumentować obecność słuchaczy na zajęciach m.in. w celu ustalenia, na ilu słuchaczy przysługuje dotacja w danym miesiącu, a następnie dla potrzeb kontroli prawidłowości wniosków o dotacje.

W związku z ustaleniami podczas kontroli finansowo-merytorycznej przeprowadzonej w szkole przez audytora wewnętrznego w dniach od 4 maja do 30 czerwca 2017 r., że skarżąca w składanych wnioskach o dotację wskazała większą liczbę słuchaczy uprawnionych do dotacji, niż ustalona przez kontrolujących na podstawie zapisów w dziennikach lekcyjnych z uwzględnieniem wymogu 50% obecności słuchacza na zajęciach lekcyjnych w poszczególnych miesiącach 2015 r. łącznie o 29 słuchaczy (za miesiąc styczeń - 11 słuchaczy i za miesiąc luty - 18 słuchaczy), a w 2016 roku o 58 słuchaczy (za miesiąc styczeń 5 słuchaczy, za miesiąc luty 2 słuchaczy, za miesiąc czerwiec - 17 słuchaczy, za miesiąc lipiec - 17 słuchaczy, za miesiąc sierpień -17 słuchaczy).

Zadaniem SKO organ I instancji zasadnie uznał, iż udzielone zgodnie z danymi zawartymi w miesięcznych informacjach skarżącej kwoty dotacji zostały w tym przypadku pobrane w nadmiernej wysokości i podlegają zwrotowi do budżetu powiatu.

Kolegium uznało, iż wobec stwierdzenia zawyżenia liczby słuchaczy, na których skarżącej przysługiwała dotacja w wysokościach wskazanych w zaskarżonej decyzji, wypłacona przez organ na tych uczniów dotacja w roku 2015 w kwocie 2.157,02 zł i w roku 2016 w kwocie 3.604,70 zł została pobrana przez skarżącą w nadmiernej wysokości, zatem zaistniała podstawa do orzeczenia o zwrocie tej części pobranej w nadmiernej wysokości dotacji wraz z odsetkami oraz do określenia terminu naliczania odsetek od tych kwot. Odnosząc się do zarzutów co do nieprawidłowego ustalenia przez organ I instancji liczby słuchaczy uczestniczących w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w poszczególnych miesiącach 2015 i 2016 r. przyjęto, że organ w sposób uprawniony uznał, iż na organie prowadzącym szkołę spoczywa obowiązek prowadzenia dokumentacji w taki sposób aby była ona przejrzysta, czytelna i rzetelna, gdyż w przeciwnym razie winien liczyć się z konsekwencjami w postaci zwrotu dotacji. Do kontrolujących podmiot prowadzący szkołę nie należy ustalanie na podstawie innych niż dzienniki lekcyjne i listy obecności dowodów, w szczególności np. na podstawie rozmów z nauczycielami lub uczniami, czy konkretni słuchacze faktycznie uczestniczyli w wymaganej liczbie zajęć. Wartość dowodowa takich informacji, uzyskanych po kilku latach od zdarzenia, może bowiem budzić istotne wątpliwości, gdy tymczasem dzienniki i listy obecności pozwalają i nakazują odnotowywanie obecności w sposób wiarygodny. Jak już bowiem wyżej wskazano, dziennik lekcyjny stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 § 1 k.p.a. i do czasu wzruszenia domniemania prawdziwości tego dokumentu urzędowego organ jest związany jego treścią, a tym samym nie ma konieczności prowadzenia innych dowodów, na okoliczność obecności słuchaczy.

Organ ocenił, że brak spełnienia wymogu 50% frekwencji słuchacza w zajęciach w miesiącu czerwcu pozbawia podmiot prowadzący szkołę dotacji na takich słuchaczy. Z kolei za okres wakacji (lipiec i sierpień), stosownie do przepisu art. 90 ust. 3h u.s.o., dotacje przysługują na każdego ucznia, który w czerwcu spełnił warunek uczestniczenia w zajęciach, o którym mowa w ust. 3, co zostało spełnione w decyzji organu I instancji. Skarżąca nie przedstawiła też dowodu świadczącego o tym, że wskazani słuchacze uczestniczyli w miesiącu czerwcu 2015 i 2016 r. w wymaganej liczbie obowiązkowych zajęć edukacyjnych.

Podkreślono, iż kwestię sposobu dokumentowania obecności słuchaczy na poszczególnych godzinach zajęć regulowało rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 29 sierpnia 2014 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. z 2014 r., póz. 1170 z późn. zm.)

Odnosząc się do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości przez Spółkę w kwocie 29.937,56 zł za miesiące: lipiec i sierpień 2015 r. za łącznie 398 słuchaczy wykazanych za dużo (uczniowie ci uczestniczyli w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych w miesiącu czerwcu 2015 r., uchwałą Rady Pedagogicznej z dnia 23 czerwca 2015 r. nie otrzymali promocji na kolejny semestr oraz nie zostali wyznaczeni do przystąpienia do egzaminu w terminie dodatkowym) Kolegium nie stwierdziło, aby dokonane przez organ I instancji ustalenia faktyczne były nieprawidłowe i niewystarczające. Lista zawierająca imienny wykaz 199 słuchaczy z imienia i nazwiska, na których skarżąca pobrała kwestionowaną dotację za miesiąc lipiec i sierpień 2015 r. stanowi załącznik nr 6 do zaskarżonej decyzji.

Natomiast odnosząc się do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości przez Spółkę w kwocie 12.305,70 zł za miesiące: lipiec i sierpień 2016 r., za łącznie 198 uczniów wykazanych za dużo (uczniowie ci uczestniczyli w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych w miesiącu czerwcu 2016 r., jednakże uchwałą Rady Pedagogicznej z dnia 20 czerwca 2016 r. nie otrzymali promocji na kolejny semestr oraz nie zostali wyznaczeni do przystąpienia do egzaminu w terminie dodatkowym) Kolegium także nie stwierdziło aby dokonane przez organ I instancji ustalenia faktyczne były nieprawidłowe i niewystarczające.

W ocenie Kolegium w rozstrzyganej sprawie rozróżnienia wymaga pojęcie ucznia (słuchacza) w znaczeniu formalnym, a więc osoby zapisanej i nie wykreślonej z listy uczniów (słuchaczy) i w znaczeniu rzeczywistym, a więc osoby realnie uczestniczącej w zajęciach do momentu uzyskania lub nieuzyskania promocji na następny rok (semestr) nauczania.

Zdaniem organu odwoławczego wysokość dotacji powinna odpowiadać faktycznej rzeczywistej liczbie uczniów w chwili przekazywania dotacji. Dotacja nie będzie odpowiadać faktycznej liczbie uczniów, gdy będzie ona obejmować osoby, które wprawdzie są do szkoły zapisane lecz do niej nie uczęszczają. Uznano więc , iż osoba, której nieobecność na zajęciach stanowi przesłankę skreślenia z listy uczniów, nie można uznać za ucznia, w rozumieniu u.s.o. uczestniczącego w obowiązkowych zajęciach edukacyjnych, skoro brak udziału w tych zajęciach powoduje skreślenie z listy słuchaczy, a brak promocji oznacza niemożność kontynuowania nauki i uczestnictwa w zajęciach edukacyjnych, w razie nie spełnienia warunków dotyczących zarówno uprawnienia do jednokrotnego powtarzania semestru w okresie kształcenia w danej szkole, jak i wymogów dotyczących ubiegania się o zgodę na powtarzanie semestru i jej uzyskanie. Nie można, w ocenie organu, przyjąć, iż dotacje przysługują na wszystkich uczniów wpisanych na listę słuchaczy szkół, aż do momentu ich skreślenia z takiej listy, ponieważ mielibyśmy do czynienia z kuriozalną sytuacją, w której jedynym kryterium decydującym o statusie słuchacza, na którego przysługuje dotacja jest pozostawanie na liście słuchaczy.

Zatem za bezpodstawny uznano podniesiony przez skarżącą Spółkę zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego, tj. art. 90 ust. 3 i 3h oraz art. 44z ust. 2-4 u.s.o. oraz art. 252 ust. l pkt 2 i ust. 6 pkt 2 u.f.p.

Za trafny natomiast uznano zarzut odwołania dot. naruszenia art. 107 § 1 pkt 7 k.p.a. poprzez niepełne pouczenie, gdyż zawarte w zaskarżonej decyzji pouczenie nie obejmuje pouczenia o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania.

W ocenie Kolegium kolejny zarzut podniesiony przez skarżącą dot. naruszenia art. 107 § 1 pkt 4 k.p.a. poprzez wskazanie w podstawie prawnej decyzji art. 90 ust. 3d u.s.o. regulującego kwestie związane z wykorzystaniem dotacji zgodnie z przeznaczeniem, w sytuacji gdy przedmiotem rozstrzygnięcia organu jest określenie kwoty podlegającej zwrotowi jako pobranej w nadmiernej wysokości co do zasady jest niezasadny.

Organ odwoławczy nie podzielił również zarzutu skarżącej dotyczący naruszenia art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. W ocenie Kolegium nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 138 § 2 k.p.a. w zw. z art. 7, 77 § l, 79 i 80 oraz 107 § 3 k.p.a. poprzez niezastosowanie się do wskazań w zakresie okoliczności jakie należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy i w konsekwencji nieprzeprowadzenie rzetelnego postępowania wyjaśniającego, co w konsekwencji skutkowało nieprawidłowym uzasadnieniem decyzji.

Na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. z dnia [...] września 2019 r. wniesiono skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) naruszenie art. 107 §1 pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U.2018. poz. 2096 ze zm., dalej k.p.a.), poprzez doręczenie stronie decyzji organu odwoławczego, która nie została podpisana, gdyż nie zawiera ona podpisów składu orzekającego Samorządowego Kolegium Odwoławczego z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego, co doprowadziło do wystąpienia jednej z wad określonych w art. 156 §1 k.p.a. - tj. wskazanej w pkt 2, gdyż decyzja organu odwoławczego w przedmiotowej sprawie została wydana z rażącym naruszeniem prawa;

2) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. poprzez jego niesłuszne zastosowanie i utrzymanie w mocy zaskarżonej decyzji organu I instancji w sytuacji gdy z okoliczności niniejszej sprawy wynika, że została ona wydana z naruszeniem przepisów postępowania i prawa materialnego, a w konsekwencji zaistniały przesłanki do jej uchylenia;

3) naruszenie art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności poprzez bezkrytyczne przyjęcie stanowiska organu I instancji, bez przeprowadzenia odrębnego postępowania w tym zakresie, a w konsekwencji naruszenie zasady dwuinstancyjności poprzez niezasadne przyjęcie na skutek powielenie stanowiska organu I instancji, że na gruncie sprawy zaistniały przesłanki do zwrotu dotacji;

4) naruszenie art. naruszenie art. 107 §1 pkt 8 k.p.a. w zw. z art. 268 a k.p.a. poprzez nieuwzględnienie zaniechania organu instancji polegającego na podpisaniu decyzji organu I instancji przez Wicestarostę J. J. z up. Starosty w sytuacji, gdy do zaskarżonej decyzji załączono jedynie kopię pisemnego upoważnienie dla w/w osoby, która została poświadczona za zgodność z oryginałem w dniu wydania decyzji przez Sekretarza Powiatu T. K. i nie załączono pisemnego upoważnienia dla Sekretarza Powiatu potwierdzającego, iż upoważniony jest on do poświadczania za zgodność odpisów dokumentów na potrzeby prowadzonych postępowań z oryginałem; co budzi wątpliwości przez kogo została wydana zaskarżona i czy był to upoważniony pracownik organu;

5) naruszenie art. 7, 77 §1, 79 i 80 oraz 107 §3 k.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych czynności oraz niezebranie i nierozpatrzenie materiału dowodowego, a w szczególności w zakresie ustalenia imiennej listy osób, co do których wypłata dotacji została zakwestionowana wraz z podaniem czasookresu poprzez załączenie do decyzji załączników stanowiących jej integralną część, a budzących wątpliwości w zakresie ich treści, co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

6) naruszenie art. 10 §1 k.p.a. w zw. z art. 77 §1 k.p.a. w zw. z art. 81 k.p.a. poprzez nieuwzględnienie zaniechania organu I instancji polegającego na wydaniu decyzji pomimo, iż organ nie załączył do akt sprawy listy zawierającej wskazanie z imienia i nazwiska i kierunku słuchaczy, którzy nie uczestniczyli w co najmniej 50 % obowiązkowych zajęć lekcyjnych, a więc strona nie miała możliwości wypowiedzenia się w tym zakresie pomimo, iż: zawiadomieniem z dnia 13 maja 2019 r. organ zawiadomił stronę o możliwości zapoznania się z materiałem dowodnym; strona przed wydaniem decyzji skorzystała z możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy i w aktach sprawy nie znajdowała się lista, o której mowa powyżej; a w zw. z art. 140 k.p.a. także brak zawiadomienia w toku postępowania odwoławczego o możliwości wypowiedzenia się co do zgormadzonego materiału dowodowego przed wydaniem decyzji organu odwoławczego;

7) naruszenie art. 6, 8, 9,10 k.p.a., poprzez prowadzenie postępowania w przedmiotowej sprawie w sposób naruszający zasadę praworządności, pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i udzielania informacji oraz wysłuchania strony:

a) poprzez wszczęcie postępowania administracyjnego w sprawie zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości lub nienależnie pobranej w roku 2015 r. i 2016 r. podczas gdy, w organ wydał decyzję dotyczącą zarówno zwrotu dotacji pobranej w nadmiernej wysokości lub nienależnie pobranej, jak i wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w roku 2015 r. w kwocie 412,40 zł;

8) naruszenie art. 252 ust. 1 pkt 2 i ust 6 pkt 2 ustawy o finansach publicznych poprzez ich bezpodstawne zastosowanie co do zaistnienia przesłanek do zwrotu dotacji i uznanie, iż dotacje zostały pobrane w nadmiernej wysokości, a w konsekwencji bezpodstawne zastosowanie także co do naliczania odsetek od dotacji podlegających zwrotowi i błędne określenie terminu, od kiedy należy naliczać odsetki jak od zaległości podatkowych;

9) naruszenie art. 90 ust. 3 i 3 h ustawy o systemie oświaty poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji uznanie, że odwołująca pobrała dotację w nadmiernej wysokości;

10) naruszenie art. 44 z ust. 2-4 ustawy o systemie oświaty, a to z uwagi na nieprawidłowe przyjęcie, iż dyrektor szkoły powinien na podstawie art. 44 z ust. 2 u.s.o. skreślić słuchacza w drodze decyzji z listy słuchaczy już po 7 dniach licząc od dnia podjęcia przez radę pedagogiczną uchwały w sprawie klasyfikacji i promocji słuchaczy w sytuacji, gdy analiza tego przepisu prowadzi do wniosku, że nie może tego uczynić przed upływem 7 dni od dnia podjęcia przez radę pedagogiczną uchwały w sprawie klasyfikacji i promocji słuchaczy.

W tym stanie rzeczy wniesiono o:

1. stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji, alternatywnie

2. uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] września 2019 r. wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...] czerwca 2019 r. oraz

3. zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie wskazując na argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna jedynie w niewielkim zakresie , a mianowicie co do zarzutu dotyczącego daty naliczania odsetek od dotacji pobranych w nadmiernej wysokości jednakże, co należy podkreślić , jest on wyłącznie usprawiedliwiony błędnym przyjęciem początkowego terminu ich naliczania , nie zaś zasadą na którą wskazuje strona ( pkt 8 skargi) oraz jej uzasadnieniem ( str. 9 in fine, str.10 ab initio ) . Rozważania w tej kwestii sąd przedstawi w dalszej części uzasadnienia.

Spór dotyczy tego czy zachodziły podstawy do uznania , że B w R. pobrała dotacje w nadmiernej wysokości w 2015 r. i 2016 r. Wedle organu sytuacja taka miała miejsce wobec zawyżenia ilości osób uprawnionych do dotacji oraz pobrana jej nienależnie w lipcu i sierpniu w podanych latach . Strona natomiast dowodzi ,że wobec szeregu naruszeń procesowych przyjęty stan faktyczny co do podstawowych jego elementów jest niekompletny , a uchybienia te miały istotny wpływa na wynik sprawy.

Na wstępie wobec sformułowania zarzutów procesowych i materialnych , rozpoznać należało te pierwsze albowiem ich naruszenie w przypadku ich podzielenia powodowałoby wadliwość zastosowanych przepisów ustawy o systemie oświaty oraz ustawy o finansach publicznych mających w sprawie zastosowanie. Z uwagi jednak na to , że kierunek gromadzenia dowodów wyznacza hipoteza normy prawa materialnego z tej perspektywy należy ocenić prowadzone postępowanie, a zatem należy odwołać się do treści zastosowanych przez organy przepisów ww. ustaw .

Dotacje oświatowe są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkoły lub placówki (art. 90 ust. 3d u.s.o.), a organy jednostek samorządu terytorialnego mogą kontrolować prawidłowość pobrania i wykorzystania dotacji przyznanych szkołom, przedszkolom, innym formom wychowania przedszkolnego i placówkom z budżetów tych jednostek (art. 90 ust. 3e u.s.o.). Osoby upoważnione do przeprowadzenia kontroli mają prawo wstępu do szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek oraz wglądu do prowadzonej przez nie dokumentacji organizacyjnej, finansowej i dokumentacji przebiegu nauczania, dodatkowo wglądu do list obecności oraz ich weryfikacji (art. 90 ust. 3f u.s.o.). Z powyższych regulacji wynika zatem, iż beneficjent może dotację przeznaczyć tylko na cele wskazane w art. 90 ust. 3d u.s.o. Następnie z wykorzystania dotacji ma się rozliczyć, o czym mówi art. 90 ust. 4 tej ustawy, upoważniający organ stanowiący jednostki samorządu terytorialnego do ustalenia trybu rozliczenia dotacji, z uwzględnieniem danych, które winny być ujęte we wniosku o rozliczenie. Ponadto organy jednostek samorządu terytorialnego mogą kontrolować prawidłowość wykorzystania dotacji przyznanych szkołom i placówkom z budżetów tych jednostek (por. wyrok NSA z 24 września 2014 r. o sygn. akt II GSK 1132/13, LEX nr 1572597).

Podstawą czynionych ustaleń w kontrolowanej sprawie były wyniki kontroli finansowo-merytorycznej przeprowadzonej m.in. w B w R. w okresie 4 maja 2017 r. do 30 czerwca 2017r. , opisane w sporządzonym protokole , z którym w dniu 18 października 2017 r. zapoznała się Dyrektor Szkoły Pani mgr I. D..

I tak , w odniesieniu do dotacji pobranej w nadmiernej wysokości w 2015 r. w kwocie 2.157,02 zł ustalono , że jest ona wynikiem zawyżenia liczby słuchaczy o 29 osób w stosunku do dotacji przyznanej. Natomiast w odniesieniu do 2016 r. dotacja pobrana z tego samego tytułu w wysokości 3.604,70 jest wynikiem zawyżenia liczby słuchaczy o 58 osób w stosunku do dotacji przyznanej .Podstawą tych ustaleń są listy obecności odzwierciedlające uczestnictwo uczniów w co najmniej 50% obowiązkowych zajęciach edukacyjnych przewidzianych w planie nauczanie. Sąd podziela te ustalenia albowiem wedle art. 90 ust. 3 u.s.o. warunkiem przyznania dotacji jest ażeby uczestnictwo w zajęciach w podanym wymiarze ( nie mniej niż 50% ) było potwierdzone własnoręcznymi podpisami słuchaczy na listach obecności na tych zajęciach. W ocenie sądu trafny jest pogląd prawny wyrażony w powołanym przez SKO wyroku WSA w Szczecinie z 9 sierpnia 2017 r. (sygn. I SA/Sz 37/17 ) , że dziennik lekcyjny i listy obecności to dowody wiarygodne korzystające z domniemania prawdziwości stosownie do art. 76 § 1 Kpa. Wobec powyższego, w związku z ustaleniem podczas kontroli, że Skarżący we wnioskach składanych wskazywał większą liczbę słuchaczy uprawnionych do dotacji, niż ustalona przez kontrolujących na podstawie zapisów w dziennikach lekcyjnych z uwzględnieniem wymogu 50% obecności słuchacza na zajęciach lekcyjnych w danym miesiącu, zasadnie organy obu instancji uznały, że udzielone zgodnie z danymi wskazanymi we wnioskach Skarżącej kwoty dotacji zostały w takich wypadkach pobrane w nadmiernej wysokości, zatem w tej części podlegają one zwrotowi do budżetu powiatu. Odnosząc się dalej do zarzutów skargi co do nieprawidłowego ustalenia przez organy liczby uczniów uczestniczących w co najmniej 50% zajęć lekcyjnych w miesiącu, uznać należało, że w sposób uprawniony organ w zaskarżonej decyzji stwierdził, iż do kontrolujących podmiot prowadzący szkołę nie należy ustalanie na podstawie innych niż dzienniki lekcyjne i listy obecności dowodów, w szczególności np. na podstawie rozmów z nauczycielami lub uczniami, czy konkretni słuchacze faktycznie uczestniczyli w wymaganej liczbie zajęć. Wartość dowodowa takich informacji, uzyskanych po kilku latach od zdarzenia, może bowiem budzić istotne wątpliwości, gdy tymczasem dzienniki i listy obecności pozwalają i nakazują odnotowywanie obecności w sposób wiarygodny. Jak już bowiem wyżej wskazano, dziennik lekcyjny stanowi dokument urzędowy w rozumieniu art. 76 §1 k.p.a. i do czasu wzruszenia domniemania prawdziwości tego dokumentu urzędowego organ jest związany jego treścią, a tym samym nie ma konieczności prowadzenia innych dowodów, na okoliczność obecności słuchaczy. Nie jest zrozumiały w odniesieniu do tej części rozważań zarzut nie uwzględnienia w wyliczeniach słuchaczy zwolnionych z zajęć - podstawy przedsiębiorczości , co rzutuje na zredukowanie obowiązkowej liczny godzin przeznaczonych w planie nauczania. Przede wszystkim podkreślić należy , że to strona przedłożyła wymagane listy obecności odzwierciedlające uczestnictwo słuchaczy w zajęciach , a organ dokonał ich analizy wskazując na faktyczną liczbę uczniów obecnych. Ponadto , liczba obowiązkowych zajęć w planach zajęć edukacyjnych w szkole została przekazana do kontroli a strona nie twierdziła , iż uczestniczyły w nich osoby zwolnione w opisanego wyżej przedmiotu.

Odnosząc się następnie do zarzutu nieprawidłowego przyjęcia przez organy , iż dotacja nie przysługiwała w odniesieniu do słuchaczy odpowiednio ; w liczbie 398 w 2015 r. oraz 198 w roku 2016 za miesiące wakacyjne – lipiec i sierpień Sąd przedstawionej argumentacji na jego poparcie nie podziela. Jak wynika z poczynionych ustaleń wskazani brali udział w co najmniej 50 % obowiązkowych zajęciach programowych , jednakże nie otrzymali promocji na kolejny semestr oraz nie zostali wyznaczeni do przystąpienia do egzaminu w terminie dodatkowym. Okoliczność ta została stwierdzona uchwałami Rady Pedagogicznej Szkoły z 23 czerwca 2015 r. i 20 czerwca 2016 r. W tych okolicznościach należy odwołać się do brzemienia art. 44z ust. 2 u.s.o. , który stanowi ,że słuchacza szkoły dla dorosłych , który nie otrzymał promocji na semestr programowo wyższy , dyrektor szkoły skreśla w drodze decyzji , z listy słuchaczy. Z kolei po myśli ust 3 cyt. przepisu , zdanie pierwsze - w przypadkach losowych lub zdrowotnych dyrektor szkoły dla dorosłych na pisemny wniosek słuchacza , może wyrazić zgodę na powtarzanie semestru. Wniosek taki , jest składany przez słuchacza , nie później niż w terminie 7 dni od dnia podjęcia przez radę pedagogiczną uchwały w sprawie klasyfikacji i promocji słuchaczy ( ust. 4 ). Z ustaleń organu nie wynika ażeby jakakolwiek osoba z grona wskazanej liczby słuchaczy wniosek taki złożyła oraz otrzymała - uzyskała zgodę na powtarzanie semestru. Co więcej wedle zapisów protokołu kontroli zawierających informacje od dyrektora szkoły , w palcówce tej nie praktykowano przyjmowania wniosków uczniów o powtarzanie semestru. Tymczasem zamiast zastosować się do tej regulacji , dopiero kolejnymi uchwałami Rady Pedagogicznej szkoły z 31 sierpnia 2015 r. oraz 31 sierpnia 2016 r. , uczniowie którzy nie otrzymali promocji na kolejny semestr ( uchwały rady pedagogicznej z 23.06.2015 i 20.06.2016 r.) zostali skreśleni z listy uczniów i wówczas na jej podstawie dyrektor szkoły wydał stosowne decyzje o skreśleniu tych uczniów z dniem 31 sierpnia 2015 r. oraz 31 sierpnia 2016 r. . Sąd podziela stanowisko organu , iż w podanej sytuacji spółka nie była uprawniona do domagania się dotacji na opisaną liczbę słuchaczy za miesiące lipiec i sierpień, a to oznacza ,że pobrała ją w nadmiernej wysokości. Przepis art 44z ust. 2 u.s.o. kategorycznie stanowi o tym ,że wobec nie otrzymania promocji na semestr wyższy , dyrektor skreśla w drodze decyzji słuchacza z listy. Organ prowadzący szkołę nie ma tutaj żadnej możliwości odłożenia tej czynności na późniejszy okres. Jeśli jednak to czyni musi liczyć się z negatywnymi konsekwencjami podjętej decyzji. Rzeczą zatem dyrektora było skreślenie uczniów nie promowanych już w czerwca 2015 i 2016 r. O braku promocji i skreśleniu z listy słuchaczy decyduje przepis prawa a nie decyzja dyrektora szkoły. Zgodzić należy się ze stanowiskiem judykatury , że o rzeczywistej ilości uprawnionych do dotacji rozstrzyga posiadanie statusu słuchacza , a więc obejmuje wyłącznie osoby spełniające kryteria opisane w ustawie materialnej . Nie stanowi o tym jedynie pozostawanie na liście słuchaczy. Przymiot uprawnionych do dotacji posiadają jedynie osoby do szkoły uczęszczające. Z pewnością nie należą do nich te , które nie uzyskały promocji na kolejny semestr. Trafnie wskazał WSA w Lublinie w wyroku z 9 marca 2016 r. ( sygn. akt I SA/Lu 955/15 ) – Nie można przyjąć ,że dotacje przysługują na wszystkich uczniów wpisanych na listę słuchaczy szkół , aż do momentu ich skreślenia z listy, ponieważ mielibyśmy do czynienia z kuriozalną sytuacją , w której jedynym kryterium decydującym o statusie słuchacza , na którego przysługuje dotacji jest pozostawanie na liście słuchaczy. Uzupełnieniem tej konstatacji są także poglądy sądu odwoławczego wyrażone w wyrokach z dnia 3 września 2015 r. sygn. akt II GSK 1593/14 oraz z 12.12.2019 r. sygn. akt I GSK 1599/18 , wskazujące ,że “(...) przekazywana dla potrzeb dotacji comiesięczna informacja o rzeczywistej liczbie uczniów nie może obejmować osób , które ze względu na niespełnienie określonych przepisami warunków powinny były utracić status słuchacza. (...) przy czym miesięczne dotacje opierają się na liczbie uczniów faktycznie kształcących się". Przyjęcie stanowiska skarżącego , iż dyrektor skreśla słuchacza w dowolnym terminie oznaczałoby ,że dotacja pomimo nie uzyskania promocji przez słuchacza nadal przysługuje ,co kłóciłoby się z jej istotą i celami. Beneficjentem dotacji ma być bowiem ten uczeń wobec którego szkoła realizuje funkcje kształcenia , wychowania i opieki. Tymczasem brak promocji skutkuje utratą posiadania atrybutu bycia uczniem , szkoła nie pełni wówczas funkcji edukacyjnej. Co najwyżej podejmuje czynności materialno - techniczne związane z pozbawieniem takiej osoby jej dotychczasowego statusu, m.in. poprzez wydanie decyzji o skreśleniu z listy słuchaczy. Rozumując przeciwnie , jak domaga się tego strona , mielibyśmy do czynienia z sytuacją , w której jedynym, niejako “automatycznym" kryterium decydującym o statusie słuchacza , na którego przysługuje dotacja jest pozostawanie na liście . Takie rozumowanie w ocenie sądu nie jest jednak uprawnione. Poza wszystkim przepis art. 90 ust. 3h u.s.o. łączy dotacje za lipiec i sierpień z osobami posiadającymi status ucznia , a więc podlegającymi procesowi edukacji . Trudno za taką uznać tę , która nie otrzymała promocji na kolejny semestr stosowną uchwałą rady pedagogicznej szkoły już w czerwcu 2015 i czerwcu 2016 r., i twierdzić ,że przez kolejne dwa miesiące była nadal uczniem.

Odnosząc się do kolejnych podniesionych w skardze naruszeń przepisów postępowania , w ocenie sądu nie doszło do takowych.

Jeśli chodzi o zarzut opisany w pkt 1 skargi , wbrew ocenie strony zaskarżona decyzja SKO jest podpisana przez członków składu orzekającego i zawiera nazwiska i imiona , co spełnia przesłanki z art 107 § 1 pkt 8 kpa. Żaden przepis k.p.a. nie formułuje wymogu, by podpis pod decyzją był czytelny. Pod pojęciem podpisu należy rozumieć znak ręczny określonej osoby, pozwalający dzięki jego indywidualnym cechom na identyfikację tej osoby. Nie musi obejmować pełnego nazwiska. Podpis pod rozstrzygnięciem musi być własnoręczny, lecz nie musi być czytelny.

Odnosząc się do zarzutu dotyczącego podpisania decyzji organu I instancji przez wicestarostę i pojawiających się związanych z tym wątpliwości , poprzez nie załączenie upoważnienia dla Sekretarza Powiatu do poświadczania za zgodność odpisów dokumentów ( art. 107 § 1 pkt 8 w zw. z art. 268a Kpa ) wyjaśnić należy ,że do decyzji organu I instancji podpisanej przez wicestarostę załączone jest upoważnienia do załatwiania prze tego ostatniego spraw z zakresu administracji publicznej. Upoważnienie to poświadczone zostało za zgodność z oryginałem przez Sekretarza Powiatu , i w ocenie sądu są to dokumenty wystarczające do stwierdzenia legalności wskazanej decyzji, nawet w przedłożonej ich formie, tj. kserokopii tego upoważnienia. W judykaturze przyjmuje się , że samo niepowołanie się w decyzji na posiadane upoważnienie do wydawania decyzji nie należy utożsamiać z podpisaniem decyzji przez osobę nieupoważnioną, a co za tym idzie nie pociąga to za sobą skutków w postaci nieważności decyzji, o ile upoważnienie takie istniało w dacie wydania tej decyzji. Upoważnienie do wydawania decyzji udzielone przez przeze Starostę na podstawie art. 268a k.p.a. jest jasne i nie nasuwa wątpliwości co do swego zakresu. Oznacza to ,że sąd nie podzielił sformułowanego w tym zakresie zarzutu strony.

Nie jest zasadny także koleiny zarzut skargi dotyczący naruszenia art. 15 Kpa. Istota administracyjnego toku instancji polega na dwukrotnym rozpatrzeniu tej samej sprawy administracyjnej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. nie naruszyło tej zasady rozpoznając odwołanie strony i ustosunkowując się do poniesionych przez stronę zarzutów. Okoliczność, że organ odwoławczy podzielił ustalenia i ocenę zawartą w decyzji Starosty nie oznacza jeszcze, że zasada dwuinstancyjności została naruszona. W decyzji organu I instancji w sposób szczegółowy i czytelny wyliczono kwotę dotacji pobranej w nadmiernej wysokości i nie zachodziła potrzeba , aby Samorządowe Kolegium Odwoławcze w zaskarżonej decyzji miało powtarzać te wyliczenia .

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 10 § 1 , art.107 § 1 oraz 81 kpa poprzez uniemożliwienie stronie przez organ I instancji zapoznania się z listami słuchaczy , którzy nie uczestniczyli w co najmniej 50 % w obowiązkowych zajęciach, a przez to uniemożliwienie zapoznania się z materiałem dowodowym pomimo skierowania zawiadomienia o tym do strony, nie jest on trafny. Decyzja organu I instancji zawiera niezbędne załączniki czyniąc zadość oczekiwaniom strony . O włączeniu do akt sprawy dokumenty zawierające przedmiotowe informacje ( stosowne listy ) strona została poinformowana 25 kwietnia 2019 r. . Ponadto , Dyrektor szkoły w dniu 22 maja 2019 r. zapoznała się z materiałem dowodowym sprawy , także obejmującym wskazane listy.

Organ uznał za zasadny zarzut braku zawiadomienia strony o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia przed wydaniem decyzji przez organ odwoławczy , jednakże ocenić należy, że nie miał on istotnego wpływy na wynika sprawy skoro strona takiej wady w tym uchybieniu przepisom postępowania nie podaje , w czym tego upatruje. Element istotności opisanego uchybienia nie jest w ogóle artykułowany. Poza wszystkim podnieć należy za NSA ( sygn. akt II GSK 1593/14 , op. cit. ) , że dla oceny prawidłowości uzasadnienia faktycznego w rozpoznawanej sprawie, wystarczające jest odwołanie się do protokołu kontroli i danych w nim zawartych. Z punktu widzenia określonego przepisem art. 107 § 3 k.p.a. wymogu wyjaśnienia przesłanek faktycznych rozstrzygnięcia, za zbędne i naruszające prawo do ochrony danych osobowych należy uznać wprowadzanie do treści uzasadnienia rozstrzygnięcia w indywidualnej sprawie, danych osób bezpośrednio ze sprawą niezwiązanych, w szczególności, gdy zebrane w sprawie indywidualnej dowody, a jednym z nich jest protokół kontroli, ściśle korespondują z treścią decyzji i nie pozostawiają stronie wątpliwości co do jej treści.

Nie jest trafny także zarzut objęty pkt 7 skargi. Rzeczywiście wszczęcie postępowania administracyjnego zawiadomieniem z 7 grudnia 2017 r. obejmowało postępowanie zwrotowe za lata 2015 i 2016 dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości. Wbrew ocenie strony jak wynika z zaskarżonej decyzji sporna kwota 412,-zł nie została uznana za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem w roku 2015 , a wiec poza zakresem wszczętego z urzędu postępowania. Na stronie 22 zaskarżonego aktu SKO wyjaśniło ,że jakkolwiek wydatek ten został skorygowany fakturą korekta , jednak nie został poniesiony stanowiąc dotacje , która została pobrana w nadmiernej wysokości. Zdaniem sądu wyjaśnienie to nie budzi żadnych wątpliwości co do charakteru tej dotacji .

W ocenie sądu o wyniku sprawy zadecydowała wykładnia przepisów prawa materialnego art. 90 ust 3, 3c i 4 u.s.o., art. 44z cyt. ustawy oraz niepodważone przez stronę ustalenia co do wykazywania zawyżonej rzeczywistej liczbie słuchaczy , a także podejmowane przez szkołę uchwały rady pedagogicznej. Słusznie organ nie dopatrzył się naruszenia zasady czynnego udziału w postępowaniu , bowiem spółka realizowała swoje prawa już poczynając od postępowania kontrolnego.

Zdaniem sądu z zebranego w sprawie materiału dowodowego i ustalonego stanu faktycznego wynika, że dotacja w spornych kwotach została pobrana w nadmiernej wysokości. Orzeczenie o obowiązki zwrotu dotacji jest więc zgodne z treścią art. 252 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (t.j. Dz.U. z 2019.1649 r., ze zm.).

Natomiast powodem uchylenia decyzji było błędne określenie daty, od której naliczać należy odsetki. Wedle strony datę te wyznacza upływ 15 dni od dnia doręczenia decyzji ostatecznej bowiem on stanowi o obowiązku zwrotu zakwestionowanej dotacji. Jak mówi art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych – dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego , pobrane m.in. w nadmiernej wysokości ( pkt 2 ) podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami ( ...) , w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności ,o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Z kolei w § 6 ustawodawca przewidział ,że odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia : ( pkt 2) następującego po upływie terminów zwrotu określonych w pkt 1 i 2 w odniesieniu do dotacji pobranej nienależnie lub w nadmiernej wysokości.

W ocenie sądu dniem stwierdzenia okoliczności pobrania dotacji w nadmiernej wysokości , w niniejszej sprawie , był dzień zapoznania dyrektora szkoły z protokołem kontroli , tj. 18 października 2017 r. , i on skutkował rozpoczęciem biegi 15 dniowego terminu do dobrowolnego zwrotu dotacji i w konsekwencji wyznaczał moment rozpoczęcia biegu terminu naliczania odsetek ( por. wyrok NSA z 6 grudnia 2019 r. sygn. akt I GSK 1610/18 ). W cytowanym wyroku sąd odwoławczy zaprezentował sposób liczenia odsetek ze wskazaniem konkretnych dat , w okolicznościach stanu faktycznego analogicznych jak w przedmiotowej sprawie. Tymczasem z treści decyzji zaskarżonej wynika ,że co do zasady SKO podziela regułę liczenia odsetek wynikającą z przepisu art. 252 u.f.p., jednakże wadliwie wskazuje datę początkową ich naliczania. Na stronie 13 ab initio decyzji SKO podaje ,że termin naliczania odsetek jak dla zaległości podatkowych należnych od kwot dotacji pobranych w nadmiernej wysokości należy przyjąć od dnia 2 listopada 2017 r. a termin początkowy liczenia 15 dni z upływem którego należy liczyć odsetki wyznacza podpisanie protokołu kontroli tj. 18.10.2017 r. W ocenie sądu organ odwoławczy błędnie przyjął ,że terminem początkowym jest właśnie ten dzień, stąd też uznał ,że odsetki należne są od 2 listopada 2017 r. Tymczasem zgodnie z art. 57 § 1 kpa - Jeżeli początkiem terminu określonego w dniach jest pewne zdarzenie , przy obliczaniu tego terminu nie uwzględnia się dnia , w którym zdarzenie nastąpiło. Upływ ostatniego z wyznaczonej liczby dni uważa się za koniec terminu.

Stosując tę zasadę początkiem 15 dniowego terminu był dzień 19 października 2017 r. co oznacza , że upływał z dniem 2 listopada tego roku, a zatem datę początkową naliczania odsetek wyznaczał kolejny dzień tj. 3 listopada 2017 r. . Jak bowiem stanowi art. 252 ust. 6 ufp odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu j.s.t. nalicza się począwszy od dnia następującego po upływie terminów zwrotu ( pkt 2 ). W niniejszej sprawie po upływie dni 15 . Taki też sposób liczenia odsetek przedstawiono w powołanym wyroku NSA , który to pogląd sąd rozpoznający niniejszą sprawę w pełni podziela ( por. też WSA w Lublinie w wyroku z 27.04.2018 r. , sygn. I SA/Lu 182/18 ).

W tych okolicznościach organ odwoławczy naruszył przepis art. 252 ustawy o finansach publicznych we wskazanych przez sąd jednostkach redakcyjnych , przy czy naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy , i skutkowało koniecznością uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit a ppsa . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 ppsa. Mając na uwadze , iż skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej do wartości przedmiotu sporu albowiem obejmuje jedynie różnicę w wysokości odsetek wynikającą z 1 dnia ( początkowego ) ich naliczania , nadto , iż zasadny okazał się tylko jeden z zarzutów skargi, który notabene nie był przez sąd podzielony co do jego merytorycznej treści lecz wobec zasygnalizowania zagadnienia błędnego naliczania odsetek w ogólności , sąd uznał w oparciu o przepis art. 206 ppsa , że adekwatnym wynagrodzeniem pełnomocnika do poniesionego nakładu pracy będzie jego dziesiąta cześć z należnego w pełnej wysokości tj. 3.600, - zł , stosownie do § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. ( Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm. ).

RL