Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1622/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-07-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Infrastruktury
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K., T. D., W. D. i P. D. na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić ze Skarbu Państwa (kasa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie) solidarnie na rzecz skarżących A. K., T. D., W. D. i P. D. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 15 kwietnia 2015 r. A. K., T. D., W. D. i P. D., reprezentowani przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem, wnieśli za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie dotyczącej wywłaszczenia nieruchomości położonej w S., objętej [...], [...], pow. 0,4507 ha, gm. kat. S., stanowiącej własność D. D. i J. D.

Do skargi nie zostało dołączone pełnomocnictwo procesowe, z którego wynikałoby umocowanie pełnomocnika do reprezentowania wymienionych skarżących w postępowaniu sądowoadministracyjnym w niniejszej sprawie.

Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 26 maja 2015 r. Przewodnicząca Wydziału wezwała pełnomocnika wymienionych wyżej skarżących do uzupełnienia, w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi, jej braków formalnych poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi i nadesłanie dwóch odpisów skargi.

Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniami o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 czerwca 2015 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 19 czerwca 2015 r. Natomiast pełnomocnik, wymagane odpisy skargi nadesłał dopiero w dniu 22 czerwca 2015 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego), a więc z uchybieniem ustawowego terminu. W tym dniu pełnomocnik nadesłał również pełnomocnictwa procesowe udzielone mu przez skarżących T. D., P. D. i A. K. Nie nadesłał natomiast pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie skarżącego W. D.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Jak wynika z akt sprawy, pełnomocnik skarżących wniósł przedmiotową skargę, nie dołączając do niej jej odpisów dla doręczenia ich stronom. Dlatego pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej dwóch odpisów. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi doręczone zostało pełnomocnikowi skarżących w dniu 12 czerwca 2015 r., który wymagane dwa odpisy skargi dla doręczenia ich występującym w sprawie uczestnikom postępowania nadesłał dopiero w dniu 22 czerwca 2015 r. (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego), a więc z przekroczeniem zakreślonego terminu, który upłynął z dniem 19 czerwca 2015 r., gdy tymczasem czynność podjęta przez stronę z przekroczeniem ustawowego terminu, jest bezskuteczna w rozumieniu art. 85 powołanej ustawy i obliguje Sąd do odrzucenia skargi. Stanowisko to jest zgodne z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13 (dostępna na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), w świetle której niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 tej ustawy, uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd.

Odnieść się także należy do nadesłanych w dniu 22 czerwca 2015 r., a więc z uchybieniem ustawowego terminu, pełnomocnictw procesowych. Zgodnie bowiem z treścią art. 34 powołanej ustawy, strony i ich organy mogą działać przed sądem osobiście lub przez pełnomocników. Natomiast stosownie do regulacji zawartej w art. 37 § 1 tej ustawy, pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Od obowiązku dołączenia przy pierwszej czynności procesowej – jaką jest w niniejszej sprawie złożenie skargi – do akt sprawy pełnomocnictwa, nie zwalnia również fakt złożenia pełnomocnictwa w postępowaniu administracyjnym [zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 26 maja 2009 r., II FSK 413/09 (Lex nr 574218); z dnia 23 września 2010 r., II GSK 767/09; z dnia 19 listopada 2013 r., II GZ 654/13 (Lex nr 1432681); z dnia 5 marca 2014 r., II FSK 3630/13 (Lex nr 1450253); z dnia 15 kwietnia 2014 r., I GSK 577/14 (Lex nr 1449797); z dnia 22 maja 2014 r., I FSK 490/14, z dnia 26 marca 2015 r., II FSK 4024/14 oraz wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 20 marca 2001 r., V SA 2663/00 (Lex nr 50112) i z dnia 7 lutego 2007 r., I OSK 452/06 (Lex nr 348255), a także postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 stycznia 2010 r., IV SA/Gl 796/09, Lex nr 549489, z dnia 22 lutego 2010 r., I SA/Ol 52/10, Lex nr 784383) – niektóre z nich dostępne także na stronie internetowej orzeczeń sądów administracyjnych: http://orzeczenia.nsa.gov.pl].

Z powołanych przepisów i ugruntowanej linii orzeczniczej wynika, że pełnomocnik może skutecznie zastępować swego mocodawcę w sprawie sądowoadministracyjnej, jeżeli ten udzielił mu pełnomocnictwa do działania przed sądem administracyjnym i zarazem dokument pełnomocnictwa dołączony został do akt sprawy sądowoadministracyjnej przy podejmowaniu pierwszej czynności procesowej.

W niniejszej sprawie profesjonalny pełnomocnik skarżących nadesłał jedynie prawidłowe pełnomocnictwa procesowe do reprezentowania w postępowaniu sądowoadministracyjnym skarżących T. D. i P. D. Nie nadesłał natomiast pełnomocnictwa do reprezentowania w sprawie skarżącego W. D., zaś pełnomocnictwo udzielone przez skarżącą A. K. nie obejmuje umocowania do reprezentowania jej w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Zatem pełnomocnik nie uczynił zadość wezwaniu i nie uzupełnił braku formalnego skargi polegającego na złożeniu pełnomocnictw procesowych do reprezentowania skarżących W. D. i A. K. przed wojewódzkim sądem administracyjnym w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym, przez co nie wykazał, że jest podmiotem umocowanym do wniesienia skargi w ich imieniu i reprezentowania ich w niniejszej sprawie, co na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy skutkuje odrzuceniem skargi, bowiem jako profesjonalny pełnomocnik – będący adwokatem – ze względu na posiadane kwalifikacje zawodowe i wiedzę prawniczą oraz doświadczenie życiowe, powinien mieć świadomość wagi terminowego dokonywania określonych czynności procesowych oraz wiedzieć i potrafić przewidzieć grożące konsekwencje związane z ujemnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego będącymi wynikiem zaniechania dokonania w ustawowym terminie nałożonych obowiązków formalno-procesowych.

Brak wykazania właściwego umocowania jest brakiem formalnym skargi i nieuzupełnienie tego braku bądź uzupełnienie z przekroczeniem ustawowego terminu stanowi podstawę do jej odrzucenia, stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 powołanej ustawy, w świetle którego sąd odrzuca skargę, jeżeli w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych.

Z powyższych względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia, rozstrzygając o zwrocie wpisu od skargi na mocy art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.