Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SAB/Ke 14/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-08-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art.58 par.1 pkt6, art.52 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Sylwester Miziołek po rozpoznaniu w dniu 16 sierpnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym skargi Z. M. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 9 lipca 2007r. J. M. wniósł w imieniu syna Z. M. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargę na bezczynność Wójta Gminy. Według zarzutów skargi bezczynność organu miała polegać na "nie otrzymaniu rozstrzygnięcia w sprawie wniosku o wydanie warunków zabudowy płotu od strony drogi gminnej o nr ewidencyjnym 232 i 233 położonych w K. gmina K.".

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy wskazał, iż w dniu 27 kwietnia 2007r. Z. M. działając przez pełnomocnika ojca J. M. zwrócił się o ustalenie warunków zabudowy - określenie usytuowania ogrodzenia trwałego od strony dróg gminnych nr 232 i 233 w K. Organ poinformował zainteresowanego, iż nie jest wymagana decyzja o warunkach zabudowy, a inwestor zobowiązany jest do opracowania projektu na budowę ogrodzenia trwałego. W dniu 18 czerwca 2007r. zostały dokonane przez pracownika Urzędu Gminy, przy udziale J. M. , pomiary drogi w zakresie możliwości usytuowania ogrodzenia. Postanowienie uzgadniające zostało wyrażone na mapie sytuacyjno-wysokościowej, do celów projektowych. Organ ponadto wyjaśnił, że J. M. po zapoznaniu się z materiałami, odmówił odebrania zaopiniowanego projektu, a nadto wyjaśnił, że nie toczy się żadne inne postępowanie z udziałem zainteresowanego.

Podnosząc powyższe wyjaśnienia Wójt Gminy wnosił o odrzucenie skargi.

Zarządzeniem z dnia 9 lipca 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach wezwał J. M. do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu syna Z. M. oraz wyjaśnienia, czy przed wniesieniem skargi zostały wyczerpane środki zaskarżenia poprzez złożenie zażalenia do organu wyższej instancji lub wezwanie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na wezwanie Sądu J. M. nadesłała przy piśmie z dnia 18 lipca 2007r ( data wpływu do sądu 23 lipiec 2007r.) stosowne pełnomocnictwo, nie wskazując jednocześnie, aby przed wniesieniem skargi wyczerpano środki zaskarżenia zgodnie z wymogami art. 52 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a., skargę (w tym także skargę na bezczynność) można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba, że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Pokreślić trzeba, iż przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuacje, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpoznanie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 ustawy p.p.s.a.). Natomiast w sytuacji, gdy w sprawie będącej przedmiotem skargi ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia, skargę na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej (inne niż decyzje lub postanowienia) dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a.) można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa.

Z akt administracyjnych sprawy, jak również z treści nadesłanego przez skarżącego pisma z dnia 18 lipca 2007r., nie wynika, aby przed wniesieniem skargi skarżący zaskarżył bezczynność organu zażaleniem do organu wyższego stopnia, bądź też aby wzywała organ do usunięcia naruszenia prawa.

Należy zatem stwierdzić, iż wskazany w art. 52 § 1 ustawy p.p.s.a. wymóg dopuszczalności skargi nie został w niniejszej sprawie spełniony, co czyni złożoną przez Z.M. skargę niedopuszczalną.

Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a..