Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 388/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-08-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Zarząd Miasta
Powołane przepisy: article: art. 246 par 1 i par 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Iwona Maciejuk po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku F. W. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie ze skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących do najmu lokalu mieszkalnego postanawia 1. odmówić zwolnienia od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla F. W. radcę prawnego.


UZASADNIENIE

F. Wi. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego w sprawie

ze skargi na uchwałę Zarządu Dzielnicy [...] W. z dnia [...] stycznia

2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zakwalifikowania i umieszczenia na liście osób oczekujących do najmu lokalu mieszkalnego.

Na podstawie informacji przedstawionych w urzędowym formularzu wniosku

o przyznanie prawa pomocy oraz w dodatkowym oświadczeniu z dnia 3 sierpnia 2012 r. ustalono, co następuje.

Skarżący sam prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z renty

w wysokości 1.100 zł netto miesięcznie. Wnioskodawca posiada nieruchomość rolną

o powierzchni 3,51 ha, na której posadowiony jest budynek mieszkalny. Z akt postępowania sądowego (odpowiedź na skargę) wynika, że nieruchomość ta - z uwagi na stan techniczny - nie nadaje się do zamieszkania. Wnioskodawca przebywa

aktualnie w noclegowni. Zgodnie z oświadczeniem strony, stały miesięczny wydatek stanowi koszt zakupu lekarstw w kwocie 300 zł. Wnioskodawca nie uzyskuje dochodów z nieruchomości rolnej. Skarżący nie posiada oszczędności.

Rozpoznając wniosek skarżącego, na wstępie wskazania wymaga, że instytucja prawa pomocy jest wyjątkiem od generalnej zasady ponoszenia kosztów postępowania przez stronę i ma zastosowanie w szczególnie uzasadnionych przypadkach. Biorąc pod uwagę, że w przypadku przyznania prawa pomocy koszty postępowania sądowego pokrywane są z budżetu Państwa, korzystanie z tej instytucji powinno mieć miejsce jedynie wówczas, gdy wnioskodawca rzeczywiście nie posiada żadnych lub wystarczających możliwości sfinansowania kosztów postępowania.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie

od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, przysługuje osobie fizycznej,

gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania

(art. 246 § 1 pkt 1 i art. 245 § 3 P.p.s.a.).

W niniejszej sprawie wnioskodawca nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący utrzymuje się z renty w wysokości

1.100 zł netto miesięcznie. Po dokonaniu zakupu lekarstw, do dyspozycji strony pozostaje kwota 800 zł miesięcznie. Brak jest w świetle powyższego podstaw

do stwierdzenia, że wnioskodawca nie posiada możliwości poniesienia choćby w części kosztów postępowania sądowego, tj. uiszczenia kosztów sądowych. Z oświadczeń skarżącego wynika nadto, że posiada majątek w postaci nieruchomości rolnej, co daje możliwość czerpania dodatkowych dochodów.

W związku z tym, że w chwili obecnej skarżący nie uzyskuje dochodu

z nieruchomości rolnej, a kwota, jaką obecnie dysponuje pozwala jedynie na poniesienie kosztów sądowych, stwierdzić należy, że spełniona została przesłanka przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego. Skarżący nie jest bowiem w stanie w chwili obecnej ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 w zw. z art. 254 § 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w punkcie 1 i 2 postanowienia.