Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 505/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2011-04-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano pełnomocnikowi od Skarbu Państwa zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 205 par. 2 par. 3 art. 250 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 14 ust. 1 pkt 2 lit. a ust. 2 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 163 poz 1349
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
article: art. 3 ust. 1 art. 4 ust. 1 art. 13
journal: Dz.U. 1950 nr 49 poz 445
law: Dekret z dnia 26 października 1950 r. o należnośćiach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym

SENTENCJA

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 01 kwietnia 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2009r. Nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego; postanawia przyznać radcy prawnemu S. L. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu) kwotę 511,20 złotych (pięćset jedenaście 20/100) obejmującą 295,20 złotych (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100), wraz z podatkiem od towarów i usług w kwocie 55,20 złotych (pięćdziesiąt pięć 20/100), tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną z urzędu oraz kwotę 216,00 złotych (dwieście szesnaście) tytułem udokumentowanych wydatków. /-/ S. Michalski


UZASADNIENIE

Prawomocnym postanowieniem referendarza sądowego z dnia 11 marca 2010r., w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie zasiłku okresowego, ustanowiono dla G. L. radcę prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych w [...], na pełnomocnika z urzędu wyznaczyła radcę prawnego S. L. (k. 75 akt sądowych). Wyznaczony pełnomocnik, sporządził i wniósł skargę kasacyjną oraz, jak wynika z protokołu rozprawy z dnia 08 grudnia 2010 r. (k. 120 akt sądowych), uczestniczył w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Pismem z dnia 10 grudnia 2010r. radca prawny S. L. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z żądaniem przyznania kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Oświadczył także, że koszty tej pomocy nie zostały opłacone.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Na podstawie §14 ust. 1 pkt 2 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. nr 163, poz. 1349 ze zm.) wynagrodzenie odpowiadające nakładowi pracy za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadzi ten sam radca prawny, wynosi 100% odpowiedniej stawki minimalnej obowiązującej w pierwszej instancji. Podstawa obliczenia stawki minimalnej dla skarg na decyzje administracyjne w sprawach dotyczących zasiłków okresowych, zgodnie z §14 ust. 2 pkt 1 lit. c powołanego rozporządzenia, wynosi 240,00 złotych.

Zatem należne w niniejszej sprawie wynagrodzenie to 240,00 złotych. Obliczoną w ten sposób kwotę należało podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach - §2 ust. 3 wskazanego powyżej rozporządzenia.

Stosownie do art. 205 §2 i §3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez radcę prawnego zalicza się wydatki jednego radcy prawnego. Zasady ustalania wysokości tych wydatków regulują przepisy odrębne, w szczególności dekret z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym (Dz. U. Nr 49, poz. 445 ze zm.). Zgodnie z art. 13 w związku z art. 3 ust. 1 oraz art. 4 ust. 1 powołanego aktu prawnego zwrot kosztów podróży przysługuje za dojazd tam i z powrotem, jeżeli miejsce zamieszkania strony oddalone jest od miejsca wykonywania czynności ponad 10km. Za koszty podróży uznaje się koszt przejazdu środkiem transportu masowego w klasie najniższej.

Radca prawny udokumentował wydatki (bilety PKP Intercity w klasie drugiej wraz z miejscówką) obejmujące dojazd pociągiem na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (z Poznania do Warszawy i z powrotem) na łączną kwotę 216,00zł.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 8 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ S. Michalski