Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 748/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-09-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 13 września 2017 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku G. K. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP [...] w przedmiocie: określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za drugi kwartał 2012 r., określenia nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do odliczenia w następnych okresach rozliczeniowych za pierwszy, drugi i trzeci kwartał 2012 r. oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług, za okresy od lutego do maja, lipiec oraz od września do listopada 2012 r. p o s t a n a w i a: przyznać skarżącej prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

G. K. reprezentowana przez doradcę podatkowego M. K., wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2012 r. oraz orzeczenia o obowiązku zapłaty podatku na podstawie art. 108 ustawy o podatku od towarów i usług, za okresy od lutego do maja, lipiec oraz od września do listopada 2012 r.

W odpowiedzi na doręczony pełnomocnikowi strony odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 4 sierpnia 2017 r. o obowiązku uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.892 zł, strona wniosła o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku podniosła, że jej jedynym źródłem utrzymania jest renta rodzinna po zmarłym mężu, w wysokości 2.150 zł, która jest pomniejszana o kwotę 650,29 zł z tytułu zajęcia dokonanego przez organ egzekucyjny z tytułu zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji. Z dniem 1 października 2017 r. renta zostanie, zgodnie z decyzją Dyrektora Zakładu A. obniżona do kwoty 1.020,14 zł. Skarżąca oświadczyła, że cierpi na chorobę wieńcową. Wydatki, które ponosi na leki wynoszą 300 zł, bieżące koszty utrzymania – media i wyżywienie to kwota około 500 zł. Wnioskodawczyni oświadczyła, że spłaca kredyt hipoteczny zaciągnięty w czasie gdy żył jej mąż. Obecnie sama spłaca ów kredyt. Ponadto opiekuje się przewlekle chorą i niepełnosprawną 90-letnią matką. Dom, rachunek bankowy oraz emerytura zostały zajęte przez organ podatkowy na poczet zobowiązań wynikających z zaskarżonej decyzji. Do czasu dokonania tych zajęć skarżąca korzystała z debetu na rachunku bankowym. Obecnie, jak oświadczyła żyje w ubóstwie i nie stać jej opłacenie kosztów sądowych.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżąca prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Posiada dom o powierzchni 180 m2, nie posiada oszczędności, przedmiotów wartościowych ani papierów wartościowych.

Skarżąca oświadczyła, że spłaca kredyt hipotecznego. Do spłaty pozostała kwota około 100.000 zł. Ponadto spłaca kredyt zaciągnięty w A., którego rata miesięczna wynosi 489,19 zł. Spłaca również dług zabezpieczony wekslem, który zaciągnął jej mąż, w wysokości 50 zł miesięcznie.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca wystąpiła o prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny - art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od oceny referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania pomocy prawnej. Podkreślenia wymaga przy tym, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

W ocenie referendarza wniosek zasługuje na uwzględnienie. Z akt podatkowych sprawy dotyczących roku 2012, wynika, że skarżąca prowadziła działalność gospodarczą w zakresie sprzedaży i montażu stolarki okiennej i drzwiowej, pod nazwą A.. Referendarz dał wiarę oświadczeniu skarżącej, że aktualnie jej jedynym źródłem utrzymania jest emerytura, której wysokość do końca września 2017 r. wynosiła 2.150 zł, natomiast od 1 października 2017 r. będzie obniżona do kwoty 1.020 zł, na skutek decyzji organu rentowego oraz potrącenia kosztów egzekucji (dowód – decyzja Dyrektora Zakładu A. z dnia [...] lipca 2017 r. załączona do wniosku). Biorąc pod uwagę, że wpis od skargi wynosi 1.892 zł, to jest oczywiste, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie.

Wobec powyższego na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu.

AKE.