Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 859/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: uchylono zaskarżoną interpretację indywidualną
Powołane przepisy: article: art. 4 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1387
law: Ustawa z dnia 8 listopada 2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób  fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jarosław Szulc Sędziowie: sędzia WSA Mirella Łent sędzia WSA Leszek Kleczkowski (spr.) Protokolant: po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2015 r. sprawy ze skargi W. G. Sp. z o. o. S.. w B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych 1. uchyla zaskarżoną interpretację, 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz W. G. Sp. z o. o. S.. w B. kwotę 457,00 zł ( czterysta pięćdziesiąt siedem ) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2015 r. skarżąca spółka złożyła do Ministra Finansów wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego, dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych w zakresie ustalenia momentu powstania obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych przez spółkę komandytowo-akcyjną i ustalenia daty, od której zaczyna się rok podatkowy wnioskodawcy oraz obowiązku wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące trwającego obecnie roku obrotowego spółki. W uzasadnieniu wniosku spółka wskazała, że jest spółką komandytowo-akcyjną z siedzibą w Polsce. Spółka została zawiązana w 2013 r. i zarejestrowana w Rejestrze Przedsiębiorców KRS przed dniem 12 grudnia 2013 r. Zgodnie brzmieniem statutu spółki rokiem obrotowym wnioskodawcy był okres od 1 listopada do 31 października kolejnego roku. Jednakże przed końcem swojego poprzedniego roku obrotowego spółka dokonała zmiany statutu i zgodnie z jego aktualnym brzmieniem "rokiem obrotowym spółki jest okres kolejnych 12 miesięcy trwający od dnia 1 października do 30 września kolejnego roku". Zatem obecnie trwający rok obrotowy zakończy się po dniu 1 stycznia 2014 r. Uchwała Walnego Zgromadzenia w przedmiocie zmiany statutu została zarejestrowana

w Rejestrze Przedsiębiorców KRS przed dniem 31 października 2013r. Wnioskodawczyni wskazała jednakże, że od dnia 12 grudnia 2013 r. do dnia złożenia wniosku, Walne Zgromadzenie nie dokonało zmiany przyjętego przez spółkę w statucie roku obrotowego, a zatem żadna zmiana okresu roku obrotowego nie została zarejestrowana w tym Rejestrze. Końcowo podała, że akcjonariuszami spółki były

w 2013 r. i są w chwili składania wniosku osoby fizyczne.

W związku tak przedstawionym stanem faktycznym wnioskująca zadała następujące pytania:

1) Czy wnioskodawczyni, zgodnie z przepisem art. 4 ustawy z dnia 8 listopada

2013 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy

o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym (Dz. U. poz. 1387 – dalej: "ustawa zmieniająca"), miała obowiązek zamknąć księgi rachunkowe na dzień 31 grudnia 2013 r.?

2) Czy wnioskodawczyni, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., jest podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych?

3) Czy wnioskodawczyni, począwszy od dnia 1 stycznia 2014 r., ma obowiązek wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące trwającego obecnie roku obrotowego spółki?

4) Czy wnioskodawczyni uzyska status podatnika podatku dochodowego od osób prawnych z dniem 1 października 2015 r.?

Zdaniem wnioskodawczyni, w odniesieniu do pierwszego pytania przedstawionego we wniosku, nie miała ona obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień

31 grudnia 2013 r., ponieważ nie znajduje do niej zastosowania przepis art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej przewidujący taki obowiązek. Wnioskodawczyni nie jest bowiem ani spółką, która powstała po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu, a jej rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013 r., ani też spółką, która dokonała zmiany roku obrotowego po dniu wejścia w życie niniejszego przepisu.

W zakresie pytania drugiego wnioskodawczyni przyjęła, że nie jest ona od dnia

1 stycznia 2014 r. podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. Wskazała, że stanie się nim dopiero w pierwszym dniu roku obrotowego tej spółki, który rozpocznie się po dniu 31 grudnia 2013 r.

Ustosunkowując się do pytania trzeciego wnioskodawczyni uznała, że z uwagi na brzmienie przepisu art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, obowiązek wpłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące trwającego obecnie roku obrotowego spółki, nie będzie wnioskodawczyni dotyczył. Wynika to z faktu, że obecnie trwający rok obrotowy spółki nie zakończył się w dniu 31 grudnia 2013 r.,

a spółka z dniem 1 stycznia 2014 r. nie stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W konsekwencji nie ma obowiązku zapłaty zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za okres do końca obecnie trwającego roku obrotowego, tj. do dnia 30 września 2015 r.

Wyrażając swoje stanowisko w zakresie pytania czwartego wnioskodawczyni stwierdziła, że spółka stanie się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych w dniu 1 października 2015r. Wskazała, że obecny rok obrotowy spółki rozpoczął się

1 stycznia 2014 r. i, zgodnie ze zmienioną treścią statutu, zakończy się w dniu

30 września 2015 r. Zatem po tej dacie spółka nabędzie status podatnika tego podatku.

W interpretacji indywidualnej z dnia 26 czerwca 2015 r. Minister Finansów uznał stanowisko wnioskodawczyni za nieprawidłowe.

Na wstępie Minister Finansów wskazał, że w stanie prawnym obowiązującym do dnia 31 grudnia 2013 r. spółka nie miała prawa do przyjęcia roku obrotowego innego, aniżeli rok kalendarzowy. Organ wskazał bowiem, że w przypadku, gdy co najmniej jednym wspólnikiem spółki komandytowo-akcyjnej jest osoba fizyczna, spółka zobligowana była przyjąć za rok obrotowy rok kalendarzowy, tj. taki jaki stosowany był w celach podatkowych. Zatem z uwagi na fakt, że spółka komandytowo-akcyjna nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, ale podatnikami byli poszczególni wspólnicy, byli oni zobowiązani do stosowania właściwych przepisów ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U.

z 2012 r., poz. 361, z zm.). W tym zakresie organ wskazał, że wspólnicy mieli obowiązek m.in. ustalania przychodów, kosztów uzyskania przychodów oraz dochodu zarówno w trakcie roku podatkowego, jak również w celu złożenia zeznania rocznego

w podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, w okolicznościach przedmiotowej sprawy dopuszczenie innego, niż rok kalendarzowy, roku obrotowego spółki komandytowo-akcyjnej, uniemożliwiałoby określenie dochodu z tej działalności przez będącego osobą fizyczną wspólnika takiej spółki, dla którego rok podatkowy zawsze jest rokiem kalendarzowym. Reasumując organ stwierdził, że skoro wspólnicy nie byli uprawnieni do zmiany roku obrotowego, zakończył się on w dniu 31 grudnia 2013 r., a spółka stała się podatnikiem roku podatku dochodowego od osób prawnych od dnia 1 stycznia 2014 r.

W dalszej kolejności organ odniósł się do obowiązku zamknięcia ksiąg rachunkowych. Wskazał, że skoro w stanie prawnym, obowiązującym do dnia

31 grudnia 2013 r. spółka komandytowo-akcyjna nie była podatnikiem podatku dochodowego od osób fizycznych, jak również podatku dochodowego od osób prawnych, a rok obrotowy spółki, której akcjonariuszem jest osoba fizyczna skończył się w dniu 31 grudnia 2013 r. – to w tej dacie wystąpił również obowiązek zamknięcia ksiąg rachunkowych wnioskodawczyni.

Minister Finansów stwierdził też, że w związku z tak ustalonymi okolicznościami, zgodnie z art. 25 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (t.j. Dz.U. z 2014 r., poz. 851 ze zm.) na spółce spoczywa również obowiązek wpłacenia na konto właściwego urzędu skarbowego zaliczek podatku (jeżeli takie wystąpiły) za poszczególne miesiące od dnia 1 stycznia 2014 r.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Minister Finansów stwierdził brak podstaw do zmiany wydanej interpretacji indywidualnej.

W złożonej skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej w całości, jako niezgodnej z przepisami prawa i zarzuciła naruszenie:

- prawa materialnego, tj. art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej, poprzez błędne uznanie, że spółki komandytowo-akcyjne, których wspólnikami były w 2013 r. osoby fizyczne, miały obowiązek zamknięcia roku obrotowego na dzień 31 grudnia 2013 r. bez względu na rok obrotowy przyjęty przez nie w statucie, a tym samym od dnia 1 stycznia 2014 r. stają się podatnikami podatku dochodowego od osób prawnych;

- art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej, poprzez dokonanie rozszerzającej wykładni tego przepisu i wprowadzenie dodatkowych warunków, niewymienionych w treści przepisu, które zobowiązywałyby spółkę do zamknięcia ksiąg rachunkowych na dzień 31 grudnia 2013 r. oraz rozpoczęcia roku podatkowego takiej spółki od dnia 1 stycznia 2014 r.

i opłacania zaliczek na podatek dochodowy od osób prawnych za poszczególne miesiące obecnie trwającego roku obrotowego wnioskodawczyni;

- przepisów postępowania, tj. art. 120 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2015 poz. 613 ze zm. – dalej: "O.p.") poprzez niezastosowanie tego przepisu i działanie przez Dyrektora nie na podstawie przepisów prawa, lecz dowolnie wymyślonych przez niego pozaustawowych przesłanek stosowania wymienionych wyżej przepisów ustawy zmieniającej;

- art. 121 § 1 O.p. w zw. z art. 14a § 1 O.p. oraz w zw. z art. 14b § 1 O.p., poprzez brak zastosowania tego przepisu i działanie przez Dyrektora Izby Skarbowej w sposób podważający zaufanie do organów podatkowych zarówno wobec wydania interpretacji, która w swojej treści jest niezgodna z treścią przepisów prawa (w tym art. 4 ust. 1-2 ustawy zmieniającej) i wypacza ich sens, jak również zaprzecza zasadzie racjonalności ustawodawcy, a to poprzez wymyślanie i uznawanie za obowiązujące pozaustawowych przesłanek stosowania wymienionych wyżej przepisów ustawy zmieniającej, jak i wobec wydania przez Dyrektora Izby Skarbowej sprzecznych interpretacji indywidualnych

w odstępie krótszym niż 5 tygodni;

- art. 32 ust. 1 oraz art. 217 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. (Dz. U. Nr 78, poz. 483) poprzez naruszenie zasady równości wobec prawa, zasady równego traktowania przez władze publiczne oraz zasady określania podmiotów opodatkowanych w drodze ustawy.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach.

Zakres kontroli sprawowanej przez wojewódzkie sądy administracyjne określa ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), stanowiąc w art. 1 ust. 2, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

W myśl art. 57a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną

w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną indywidualną interpretację z punktu widzenia legalności, Sąd uznał, iż narusza ona prawo.

W przedstawionym we wniosku stanie faktycznym wskazano, że spółka komandytowo-akcyjna została zawiązana w 2013 r. Zgodnie ze statutem rokiem obrotowym spółki jest okres 12 kolejnych miesięcy kalendarzowych trwający od

1 października do 30 września kolejnego roku. Rok podatkowy nie zakończy się

31 grudnia 2013 r., a zakończy się po 1 stycznia 2014 r. Od 12 grudnia 2013 r. nie były wprowadzane żadne zmiany przyjętego w statucie roku obrotowego. Zatem rok obrotowy skarżącej spółki, zgodnie z obecnym brzmieniem jej statutu, trwa od

1 października do 30 września kolejnego roku. W myśl statutu, obecnie trwający rok obrotowy skarżącej spółki nie zakończył się w dniu 31 grudnia 2013 r., lecz nastąpi to po dniu 1 stycznia 2014 r.

W kontekście okoliczności przedstawionych przez skarżącą we wniosku o wydanie interpretacji oraz sformułowanych przez nią pytań, kwestią sporną jest to, czy

w stosunku do spółki komandytowo-akcyjnej, która została zarejestrowana przed dniem 12 grudnia 2013 r., istniał obowiązek zamknięcia ksiąg na koniec 2013 r., tj. czy do takiej spółki będą miały zastosowanie przepisy ustaw o podatku dochodowym osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym do końca 2013 r. W istocie zatem chodzi o to, czy spółka komandytowo-akcyjna stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych od dnia 1 stycznia 2014 r., kiedy to nastąpiła zmiana przepisów, czy też ze względu na wcześniejszy, tj. dokonany przed 12 grudnia 2013 r., wybór roku obrotowego kończącego się w dniu 30 września 2014 r., może do tej właśnie daty podlegać przepisom ustaw o podatkach dochodowym w "starym" brzmieniu kiedy to opodatkowani byli jej wspólnicy, a nie sama spółka.

Podkreślenia wymaga, że przed dniem 1 stycznia 2014 r. spółka komandytowo-akcyjna nie była podatnikiem podatku dochodowego ani od osób prawnych, ani od osób fizycznych, lecz podatnikiem podatku dochodowego byli jej akcjonariusze

i komplementariusze, natomiast na podstawie ustawy z dnia 8 listopada 2013 r.

o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o podatku tonażowym, stan ten uległ zasadniczej zmianie. Zgodnie bowiem z art. 1 ust. 3 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r.

o podatku dochodowym od osób prawnych, w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r., przepisami tej ustawy, a więc i obowiązkiem podatkowym w tym podatku, objęte zostały spółki komandytowo-akcyjne mające siedzibę lub zarząd na terytorium RP.

Z kolei według art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej – który wszedł w życie z dniem

1 stycznia 2014 r. - przepisy ustaw o podatkach dochodowych, tj. od osób prawnych i od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 2014 r. stosuje się do spółek komandytowo-akcyjnych posiadających siedzibę lub zarząd na terytorium RP, począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. Przepisy te stosuje się także w zakresie uzyskanych przez podatników podatku dochodowego od osób prawnych oraz fizycznych, przychodów

i poniesionych kosztów z uczestnictwa w takiej spółce (z zastrzeżeniem nieistotnym

w niniejszej sprawie), w tym z tytułu objęcia (nabycia) udziałów takiej spółki.

Natomiast według art. 4 ust. 2 tejże ustawy zmieniającej – który wszedł w życie od 12 grudnia 2013 r. – spółka o której mowa wyżej, która powstała po dniu 12 grudnia 2013 r., a jej rok obrotowy rozpoczęty w 2013 r. nie kończy się w dniu 31 grudnia 2013r. albo która dokonała zmiany roku obrotowego po dniu 12 grudnia 2013r., ma obowiązek dokonać zamknięcia ksiąg rachunkowych i sporządzić sprawozdanie finansowe na dzień 31 grudnia 2013 r. Rok podatkowy takiej spółki rozpoczyna się z dniem

1 stycznia 2014 r. i trwa do końca przyjętego roku obrotowego.

Definicja roku obrotowego zawarta została w ustawie z dnia 29 września 1994 r.

o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r., poz. 330 ze zm.). Według art. 3 pkt 9 tej ustawy rokiem tym jest albo rok kalendarzowy albo inny okres trwający 12 kolejnych pełnych miesięcy kalendarzowych, stosowany również do celów podatkowych, przy czym rok ten lub jego zmiany musi być określony w statucie albo w umowie, na podstawie której utworzony został dany podmiot gospodarczy. W przepisie tym zastrzeżono także, że jeśli dany podmiot rozpoczął działalność w drugiej połowie przyjętego przez siebie roku obrotowego, to może on za ten okres połączyć księgi rachunkowe i sprawozdanie finansowe z księgami i sprawozdaniem za następny rok oraz, że w przypadku zmiany roku obrotowego, rok obrotowy pierwszy po tej zmianie powinien być dłuższy niż kolejnych 12 miesięcy.

Wskazać należy, że w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz od osób prawnych mowa jest o roku podatkowym. W art. 11 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa stwierdzono, że "rokiem podatkowym jest rok kalendarzowy, chyba że ustawa podatkowa stanowi inaczej".

W ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych brak innych postanowień co do pojęcia roku podatkowego, a więc niewątpliwie rokiem podatkowym przy opodatkowaniu osób fizycznych jest rok kalendarzowy. Natomiast w ustawie o podatku dochodowym od osób prawnych ustawodawca w art. 8 ust. 1 określił rok podatkowy jako rok kalendarzowy, ale dopuścił możliwość dokonania przez podatnika innego postanowienia w tym zakresie w statucie, w umowie spółki, innym dokumencie odpowiednio regulującym zasady ustrojowe innych podatników i zobowiązał do zawiadomienia o tym właściwego naczelnika urzędu skarbowego, z zastrzeżeniem, że w takim przypadku rokiem podatkowym jest okres kolejnych dwunastu miesięcy kalendarzowych. W art. 8 ust. 2, ust. 2a i ust. 3 wyżej wymienionej ustawy określone zostały szczegółowe przypadki rozpoczęcia i trwania roku podatkowego w zależności od daty rozpoczęcia działalności gospodarczej lub zmiany roku podatkowego.

Z powyższych uregulowań organ podatkowy wywodzi, że skoro akcjonariuszami skarżącej spółki w 2013 r. były osoby fizyczne, to spółka ta nie mogła przyjąć dla rozliczeń podatkowych innego roku podatkowego niż rok kalendarzowy.

W ocenie Sądu, stanowisko organu wyrażone w niniejszej zaskarżonej interpretacji, nie jest uzasadnione. Zdaniem organu, a także i spółki art. 4 ust. 2 ustawy zmieniającej nie ma w sprawie zastosowania (sformułowany w skardze zarzut naruszenia tego przepisu przez organ jest niezrozumiały). Natomiast z art. 4 ust. 1 tej ustawy wynika, że "nowe" przepisy stosuje się do spółek komandytowo-akcyjnych, począwszy od pierwszego dnia roku obrotowego tej spółki, rozpoczynającego się po dniu 31 grudnia 2013 r. Regulacje wynikające z ustawy zmieniającej wyraźnie zatem odnoszą się do roku obrotowego, a nie podatkowego, jako momentu wejścia w życie przepisów, przy czym taki przedłużony rok obrotowy spółki jest rozwiązaniem przejściowym, a po jego upływie spółka taka staje się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych. W rozpatrywanej sprawie nowy rok obrotowy spółki rozpoczął się w dniu 1 października 2014 r., a zatem do tej daty możliwe było stosowanie przepisów w "starym" brzmieniu.

Należy jednak pamiętać, że spółki osobowe (w tym do końca 2013 r. także spółki komandytowo-akcyjne) nie są podatnikami podatku dochodowego. Dochodów akcjonariuszy takich spółek, będących osobami fizycznymi, nie ustalało się do końca 2013 r. na podstawie ksiąg rachunkowych, lecz wyłącznie w oparciu o uchwały

o wypłacie dywidendy (por. uchwały NSA z dnia 16 stycznia 2012 r., II FPS 1/11 i z dnia 20 maja 2013 r., II FPS 6/12). Skoro spółki osobowe, nie mają statusu podatnika podatku dochodowego, wybrany przez nie rok obrotowy, nie jest jednocześnie ich rokiem podatkowym (nie mają one roku podatkowego, ta kategoria dotyczy wyłącznie ich wspólników). A zatem, przyjęty przez spółki komandytowo-akcyjne na potrzeby prowadzenia ksiąg rachunkowych rok obrotowy był przed 1 stycznia 2014 r. podatkowo obojętny. Tym samym nie mogło odnosić się do nich zastrzeżenie zawarte w art. 3 pkt 9 ustawy o rachunkowości co do roku obrotowego "stosowanego również do celów podatkowych". Rok podatkowy wspólnika spółki komandytowo-akcyjnej odmienny od roku obrotowego spółki może co prawda nieco utrudniać prawidłowe wywiązanie się przez tego wspólnika z obowiązków podatkowych, ale go nie uniemożliwia.

Podkreślenia również wymaga, że ani w art. 4 ustawy zmieniającej, ani

w żadnym innym przepisie tej ustawy nie zostały zawarte jakiekolwiek regulacje umożliwiające lub nakazujące różnicowanie sytuacji prawnej spółek komandytowo-akcyjnych w zależności od jej składu osobowego, tj. czy jej akcjonariuszami, komplementariuszami są osoby prawne, czy osoby fizyczne, czy też jest to "skład mieszany". Jeżeli tak, to - w ocenie Sądu – brak jest jakichkolwiek podstaw do przyjęcia, aby w sytuacji, gdy akcjonariuszem takiej spółki jest osoba fizyczna, spółka taka musiałaby jako rok podatkowy wybrać wyłącznie rok kalendarzowy. Gdyby stanowisko ustawodawcy było odmienne, to musiałoby znaleźć odzwierciedlenie

w treści wskazanego przepisu.

W konsekwencji nie można zgodzić się z organem podatkowym, że z dniem

1 stycznia 2014 r. skarżąca stała się podatnikiem podatku dochodowego od osób prawnych.

Podobne stanowisko w tej kwestii jest prezentowane w orzecznictwie sądowym, np. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 9 lipca 2014 r. I SA/Gd 650/14, wyrok WSA

w Gdańsku z dnia 19 sierpnia 2014 r., I SA/Gd 722/14, wyrok WSA w Bydgoszczy

z dnia 15 lipca 2014 r., I SA/Bd 694/14, wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 11 września 2014 r., I SA/Rz 576/14, wyrok WSA w Gdańsku z dnia 14 stycznia 2015 r., I SA/Gd 1326/14, wyrok WSA w Warszawie z dnia 6 lutego 2015 r., III SA/Wa 1907/14, wyrok WSA w Warszawie z dnia 19 lutego 2015 r., III SA/Wa 2191/14.

Ponownie rozpatrując sprawę organ udzieli odpowiedzi na zadane przez spółkę pytania mając na względzie stanowisko Sądu zawarte w niniejszym wyroku. Należy zauważyć, że kontrola sądowa nie może polegać na zastępowaniu przez Sąd organów podatkowych w ocenie możliwości zastosowania i wykładni przepisów prawa podatkowego. Sąd jest obowiązany wytknąć błąd, nie może natomiast udzielać interpretacji za organy podatkowe, gdyż nie leży to w zakresie jego uprawnień

i obowiązków (por. J. Brolik, Ogólne oraz indywidualne interpretacje przepisów prawa podatkowego, Warszawa 2013, s. 234-235).

Mając na uwadze, że organ podatkowy naruszył art. 4 ust. 1 ustawy zmieniającej przez błędna jego wykładnię, na podstawie art. 146 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uchylił zaskarżoną interpretację, zaś na podstawie art. 200 w zw. z 205 § 4 orzekł o kosztach postępowania.

M. Łent J. Szulc L. Kleczkowski