Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 61/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-02-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6013 Przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części,
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny, w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 205/18 odrzucające skargę kasacyjną A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 205/18 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] lutego 2018 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia poprzedniego sposobu użyłkowania obiektu postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, postanowieniem z dnia 12 października 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 205/18 na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.), - dalej p.p.s.a., odrzucił skargę kasacyjną skarżącej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Admnistracyjnego w Gdańsku z dnia 23 maja 2018 r. sygn. akt II SA/Gd 205/18.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 23 maja 2018 r., sygn. akt II SA/Gd 205/18, oddalił skargę A. S.na decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w G. z dnia [...] lutego 2018 r. Skarżąca wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku, załączając do niej dowód uiszczenia na rachunek bankowy Sądu kwoty 100 zł tytułem opłaty od skargi kasacyjnej.

Zgodnie z zarządzeniami Przewodniczącej Wydziału z dnia 2 sierpnia 2018 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej przez złożenie trzech egzemplarzy odpisów skargi kasacyjnej poświadczonych za zgodność z oryginałem z załącznikiem oraz do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w kwocie 150 zł informując, że całkowity wpis od skargi kasacyjnej w niniejszej sprawie wynosi 250 zł. W obu wezwaniach wyznaczono termin 7 dni na ich wykonanie pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Przesyłkę zawierającą wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi kasacyjnej i odpis zarządzenia o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej otrzymał w dniu 10 sierpnia 2018 r. a zatem termin na ich wykonanie upływał w dniu 17 sierpnia 2018 r. W dniu 14 sierpnia 2018 r. pełnomocnik nadesłał do Sądu trzy odpisy skargi kasacyjnej wraz z załącznikami. Jednakże z akt sprawy wynika, że w wyznaczonym terminie pełnomocnik skarżącej jak i sama skarżąca nie uzupełnili wpisu sądowego w wysokości 150 zł. Sąd zaznaczył, że z art. 220 § 3 p.p.s.a. wynika, iż skarga kasacyjna, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.

A. S. pismem z dnia 30 października 2018 r. wniosła zażalenie na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 października 2018 r. zarzucajac naruszenie art. 49 § 1 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi kasacyjnej pomimo braku wezwania skarżącej do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że w przesyłce z dnia 3 sierpnia 2018 r. wysłanej przez Sąd znajdowało się jedynie wezwanie do złożenia 3 odpisów skargi kasacyjnej, który to brak skarżąca uzupełniła. Natomiast w przesyłce tej nie było wezwania do uzupełniania wpisu sądowego, dlatego też skarżąca nie uzupełniła wpisu od skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie zasługiwało na uwzględnienie.

Sąd Wojewódzki wydał postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej po stwierdzeniu, iż mimo wezwania pełnomocnika skarżącej o uzupełnienie braku formalnego skargi kasacyjnej i uiszczenie wpisu od skargi kasacyjnej, w wyznaczonym terminie nadesłano jedynie odpisy skargi kasacyjnej, natomiast nie uiszczono wpisu od skargi kasacyjnej. Tymczasem skarżąca w zażaleniu podniosła, że pełnomocnik otrzymał jedynie wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 3 odpisów, natomiast przesyłka z Sądu Wojewódzkiego nie zawierała wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej.

Odnosząc się do powyższego, wskazać należy, że jak wynika z akt sprawy, wezwania sporządzono na oddzielnych drukach (k. 122 - 123), a przesyłkę skierowano w jednej kopercie. W takiej sytuacji, gdy przewidziano łączne przesłanie kilku pism, nie można wykluczyć, że jedno z wezwań omyłkowo nie zostało przez pracownika sekretariatu włożone do koperty adresowanej do pełnomocnika skarżącej. Skoro nie jest możliwe w sposób pewny zweryfikowanie tego jaka była zawartość przesyłki sądowej skierowanej do strony, to należy za wiarygodne przyjąć jej wyjaśnienia, że wśród doręczonych pism nie było jednego z wezwań dotyczących braków skargi kasacyjnej. Prawdziwość twierdzeń strony potwierdza fakt terminowego wykonania wezwania dotyczącego nadesłania odpisów skargi kasacyjnej. Jednocześnie okoliczności sprawy nie wskazują na celowe zaniechanie wykonania zarządzenia w przedmiocie uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej. W rezultacie wobec braku dowodów co w istocie zawierała przesyłka z sądu przyjąć należy wersję korzystniejszą dla skarżącej i uznać, że nie doręczono wezwania do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej (por. postanowienie NSA z dnia 8 grudnia 2016 r., II OZ 1366/16).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego dominuje pogląd, że zaakceptowanie w takiej sytuacji odrzucenia skargi kasacyjnej stanowiłoby nieuzasadnione ograniczenie gwarantowanego przez art. 45 ust. 1 Konstytucji RP prawa do sądu (por. postanowienia NSA: z dnia 19 marca 2009 r., II OZ 506/09, z dnia 20 kwietnia 2009 r., II OSK 544/09, z dnia 5 stycznia 2010 r., II OZ 1150/09, z dnia 26 września 2012 r., I OSK 2161/12). Za uwzględnieniem zażalenia przemawia również zasada prymatu merytorycznego rozpoznania sprawy, nad rozpoznaniem jej w sposób formalny. Naczelny Sąd Administracyjny w swoich orzeczeniach wskazuje bowiem, że jeżeli istnieją wątpliwości, co do prawidłowości doręczenia zarządzeń nakładających na stronę określone obowiązki i to pod rygorem formalnego zakończenia sprawy poprzez odrzucenie skargi, to uwzględniając okoliczności sprawy, należy kierować się potrzebą doprowadzenia do merytorycznego jej zbadania (por. postanowienia NSA: z dnia 1 września 2011 r., I OSK 1448/11, z dnia 24 maja 2013 r., II OSK 1188/13, z dnia 3 czerwca 2015 r., I OSK 1388/15, z dnia 23 czerwca 2016 r., II OZ 664/16, z dnia 25 października 2016 r., I OZ 1015/16).

Wobec powyższego należało przyjąć, że termin do uzupełnienia wpisu od skargi kasacyjnej nie rozpoczął biegu, a tym samym odrzucenie skargi kasacyjnej w oparciu o art. 220 § 3 p.p.s.a. było niezasadne.

Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.