Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 69/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-04-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 6 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Ol 536/13 w zakresie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 6 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Ol 536/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odmówił [...] przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia [...] stycznia 2014 r. w sprawie z jego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] maja 2013 r. w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym od stycznia do grudnia 2007 r.

We wniosku Skarżący podał, że na skutek ciężkiej choroby znalazł się w szpitalu, gdzie udzielono mu pomocy, a następnie do dnia złożenia wniosku stan zdrowia uniemożliwiał mu podjęcie działań prawnych w niniejszej sprawie. Do wniosku dołączył kopie: karty informacyjnej leczenia szpitalnego oddziału ratunkowego SP ZOZ w [...] oraz badania - elektrokardiogramu z dnia 22 stycznia 2014 r.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie stwierdził, iż nie wskazano braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. W ocenie Sądu pierwszej instancji niedochowanie przez Skarżącego terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku nie było następstwem okoliczności od niego niezależnych, lecz było wynikiem niedostatecznej dbałości i staranności w prowadzeniu własnych spraw.

Sąd pierwszej instancji wskazał również, że powoływanej we wniosku ciężkiej choroby, ani złego stanu zdrowia, który uniemożliwiałby Stronie wykonywanie zwykłych, codziennych czynności, nie potwierdził uprawniony lekarz – do wniosku takiego zaświadczenia nie załączono.

Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu zażalenia Skarżący podniósł, iż dołączona karta informacyjna potwierdzała w sposób jednoznaczny zły stan zdrowia skarżącego od dnia 22 stycznia 2014 r. a okoliczność braku posiadania przez niego zwolnienia lekarskiego wynika jedynie z faktu, że skarżący nie jest nigdzie zatrudniony a prowadzona przez niego działalność musiała zostać zawieszona.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Stosowanie do treści art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.

Intencją ustawodawcy przy tworzeniu przepisów regulujących instytucję przywrócenia terminu było umożliwienie stronie obrony swoich praw czy interesów w sytuacji, gdy upływ terminów procesowych wywołał dla niej negatywne skutki prawne, przy jednoczesnym założeniu, że strona dołożyła wszelkich możliwych starań, aby takich negatywnych konsekwencji uniknąć.

Podstawowe znaczenie dla rozpoznania wniosku o przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym ma zatem ustalenie, że fakt uchybienia przez stronę terminowi nie nastąpił z jej winy. Dla takiej oceny konieczne jest nie tylko dokonanie analizy okoliczności podnoszonych przez stronę, lecz również całości okoliczności sprawy.

W sprawie było bezsporne, że skarżący w zawiadomieniu o terminie rozprawy został pouczony o tym, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku, oraz że złożenie wniosku po upływie tego terminu jest czynnością bezskuteczną. Zawiadomienie to zostało doręczone skarżącemu 24 grudnia 2013 r., skoro zatem skarżący w zawiadomieniu o terminie rozprawy został prawidłowo pouczony o zasadach i trybie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia, to w sytuacji, gdy nie był na rozprawie powinien zasięgnąć informacji (np. telefonicznie) czy i jakie orzeczenie zostało w tej sprawie wydane.

Składając zażalenie na postanowienie o odmowie przywrócenia terminu skarżący przedstawił również kartę informacyjną leczenia szpitalnego, która miała uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu.

Przedstawione przez [...] okoliczności nie wskazują, że jego choroba była tego rodzaju by obiektywnie mogła stanowić przeszkodę w złożeniu wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku z dnia 16 stycznia 2014 r. Nie podano żadnych okoliczności, które pozwalałyby uznać, iż choroba uniemożliwiła mu wychodzenie z domu czy też wyłączała możliwość działania skarżącego w sprawie, chociażby przez posłużenie się osobą trzecią.

Odnosząc się do zarzutu skarżącego, iż nie posiadał zwolnienia lekarskiego gdyż nie jest nigdzie zatrudniony, a prowadzona przez niego działalność musiała zostać zawieszona należy podkreślić, iż nie każde zwolnienie lekarskie wyklucza możliwości dokonania czynności procesowej przez stronę a w tym przypadku nadania pisma osobiście lub przy pomocy osoby trzeciej (postanowienie NSA z 25 sierpnia 2009 r. sygn. akt II GZ 179/09).

Trafne jest więc stanowisko Sądu pierwszej instancji, iż całokształt okoliczności sprawy nie dawał podstaw do przyjęcia, że wystąpiły niezależne od skarżącego i niemożliwe do przezwyciężenia okoliczności, z powodu których doszło do przekroczenia wyznaczonego przepisami prawa terminu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a. orzekł jak sentencji postanowienia.