Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1162/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska, Sędziowie Sędzia WSA Małgorzata Jużków (spr.), Asesor WSA Barbara Brandys-Kmiecik, Protokolant Sekr. sąd. Beata Jacek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 marca 2007 r. przy udziale – sprawy ze skargi A. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług – interpretacji prawa podatkowego uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., działając na podstawie art. 14b § 5 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. Nr 8 z 2005 r., poz. 60 ze zm., w skrócie OP) odmówił zmiany zaskarżonego postanowienia Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z [...]r. nr [...]stanowiącego interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej ewidencjonowania odsprzedaży (refakturowania) mediów (wody, energii elektrycznej) w kasie fiskalnej w części dotyczącej powstania obowiązku ewidencjonowania obrotów za pomocą kas rejestrujących ze względu na przekroczenie obrotów w wysokości 40 000 zł, natomiast uchylił postanowienie w części dotyczącej określenia momentu powstania tego obowiązku z dniem [...]2005 r.

W uzasadnieniu decyzji wyjaśniono, że A. B., wnioskiem z [...]r. zwrócił się do Naczelnika Urzędu Skarbowego w S., w trybie art. 14 a Ordynacji podatkowej, o wydanie pisemnej interpretacji w kwestii zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania przy użyciu kas fiskalnych obrotu do czasu przekroczenia w 2005 r. kwoty 40 000 zł.

Strona stanęła na stanowisku, że zgodnie powyższego § 3 ust. 1 pkt 3 i ust. 7 rozporządzenia Ministra Finansów z 23 grudnia 2004 r. w sprawie kas rejestrujących, do dnia 31 grudnia 2005 r. zwolniono z tego obowiązku podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2004 r., Nr 54, poz. 535, w skrócie ustawa o VAT) nie przekroczyła kwoty 40 000 zł. Jednocześnie podatnik oświadczył, że w 2004 r. kwota obrotu na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej z tytułu sprzedaży towarów i usług budowlanych wyniosła [...]zł netto ([...]z podatkiem VAT 7%).

Postanowieniem nr [...]z [...]r. Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. uznał, stanowisko podatnika za nieprawidłowe. W uzasadnieniu podkreślono, że przedstawione przez podatnika obroty za 2004 r. wskazują, że nie może on skorzystać ze zwolnienia obowiązku ewidencjonowania obrotu za pomocą kas rejestrujących, a fakt podjęcia w 2005 r. odsprzedaży mediów dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej nie ma w tym wypadku znaczenia. W związku z powyższym obowiązek ewidencjonowania obrotu z tytułu sprzedaży towarów i usług, na zasadzie § 2 pkt 1 wyżej powołanego rozporządzenia powstał od [...] 2005 r.

Postanowienie to zostało zaskarżone przez A. B., który nie zgodził się ze stanowiskiem organu podatkowego. Jego zdaniem, zapis § 3 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących prócz zwolnienia podmiotowego z powodu nie przekroczenia wskazanego limitu za poprzedni rok podatkowy ze sprzedaży na rzecz osób nieprowadzacych działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych wymagał jednocześnie by wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania. W jego wypadku chodzi o 1 stycznia 2005 r., kiedy rozpoczął odprzedaż mediów. Nadto organ nie rozważył, czy w jego przypadku nie ma zastosowania zwolnienie z obowiązku ewidencjonowania wymienione w załączniku do rozporządzenia pod poz. 2 i 3 lub 41 i 42.

Dyrektor Izby Skarbowej w K. podzielił w części zarzuty podatnika i zaskarżoną decyzją uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej określenia momentu powstania obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kas rejestrujących z dniem [...]r. Uznał, że wskazanie tej daty jest przedwczesne, ponieważ aktualnie w odrębnym postępowaniu Naczelnik Urzędu Skarbowego w S. prowadzi postępowanie w przedmiocie określenia momentu rozpoczęcia ewidencjonowania przez podatnika obrotów za pomocą kas rejestrujących, gdyż zaszła konieczność ustalenia czy w latach ubiegłych (przed 2005 r.) nie powstał u podatnika obowiązek rozpoczęcia prowadzenia ewidencji obrotu za pomocą kas.

Z takim stanowiskiem nie zgodził się podatnik, czemu dał wyraz w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia zarzucił organowi podatkowemu wydanie decyzji w kwestii obowiązku ewidencjonowania obrotu w roku 2005, przed zakończeniem postępowania dotyczącego takiego obowiązku w roku 2004, które to ustalenie jest rozstrzygające dla możliwości skorzystania ze zwolnienia w roku 2005, w związku z podjęciem "nowej działalności" w sytuacji gdy obroty z tejże działalności w postaci refakturowania mediów nie przekroczyły 40 000 zł. Podkreślił, że ze względu na specyfikę jego działalności, bez ustalenia obowiązku ewidencjonowania obrotu w roku 2004 r., który ma charakter warunkujący, nie można ustalić takiego obowiązku w roku 2005. Zdaniem podatnika wskazany przez niego obrót osiągnięty w 2004 r. na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej był zwolniony w całości z obowiązku ewidencjonowania na mocy zwolnień przedmiotowych określonych w pozycji 41 i 42 obowiązującego ówcześnie załącznika do rozporządzenia o kasach rejestrujących. Dalej w skardze podkreślono, że podatnik zwrócił się z zapytaniem co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w jego indywidualnej sprawie przedstawiając konkretny stan faktyczny na podstawie którego sformułował trzy pytania, przy czym udzielenie odpowiedzi na pierwsze warunkuje treść odpowiedzi na następne i stanowią one ciąg logiczny. Działalność skarżącego polega bowiem na wykonywaniu i sprzedaży [...]. W roku 2004 r. świadczył usługi budowlane dotyczące [...]oraz sprzedaży infrastruktury towarzyszącej na rzecz nabywców tych domów, która to działalność, zdaniem podatnika, korzystała w 2004 r. ze zwolnienia z obowiązku ewidencji na podstawie pkt 41 i 42 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów z 23 grudnia 2004 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 273, poz. 2706). Pierwsze pytanie dotyczyło możliwości skorzystania z powyższych zwolnień jednocześnie. Drugie pytanie dotyczyło czasowego zakresu zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania na podstawie § 2 pkt 3 powołanego wyżej rozporządzenia, przy założeniu, że działalność prowadzona w roku 2004 r. ze zwolnień przedmiotowych korzystała, a trzecie pytanie dotyczyło działalności podjętej przez podatnika w roku 2005 r. w postaci odprzedaży mediów nabywcom domów do czasu przepisania na nich liczników. Organ podatkowy przedmiotowy wniosek podzielił na dwie części i wydał dwa odrębne postanowienia, z których jedno uchylił i postępowanie jest nadal prowadzone, a drugie postanowienie stanowiące odpowiedź na pytanie trzecie zostało zmienione zaskarżoną decyzją i jest przedmiotem skargi.

Na rozprawie pełnomocnik skarżącego ponownie podkreśli, że sprawa dotycząca ewentualnej konieczności rejestrowania obrotów deweloperskich ma podstawowe znaczenie dla ustalenia momentu ewidencjonowania obrotów za pomocą kas rejestrujących, brak uzasadnienia co do wadliwości stanowiska skarżącego oraz niemożność wybiórczej interpretacji art. 111 ustawy o podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o oddalenie skargi podtrzymując stanowisko i argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji oraz wyjaśnił, że podzielenie wniosku na dwie odrębne sprawy było podyktowane względami technicznymi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) "Sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej". "Kontrola, o której mowa w § 1, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej" (art. 1 § 2 cyt. ustawy). Istota sądowej kontroli zaskarżonej decyzji jest ocena zgodności lub niezgodności zaskarżonego aktu administracyjnego z normą prawną. W tym celu sąd administracyjny dokonuje wykładni przepisów prawnych, które mogły być podstawą wydania zaskarżonej decyzji. Następnie ocenia prawidłowość zastosowania odpowiednio rozumianego przepisu prawnego do ustalonego stanu faktycznego sprawy. Badając legalność zaskarżonej decyzji musi odnieść się do ustaleń faktycznych dokonanych w postępowaniu administracyjnym. W tym sensie sąd zajmuje się kwestią ustaleń faktycznych w sprawie i weryfikuje ich prawidłowość.

Jeżeli zaś sąd stwierdzi, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, uchyla zaskarżoną decyzję (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie p.p.s.a.).

Skarga okazała się zasadna, a zaskarżona decyzja jako wydana z naruszeniem prawa nie może się ostać w obrocie prawnym. Sąd w całości podziela zarzuty podniesione w skardze. Wniosek ze swej istoty stanowi bowiem pomoc prawną jakiej maja udzielać organy podatkowe podmiotom, na które prawo nakłada obowiązek interpretacji i stosowania prawa podatkowego w indywidualnych sprawach.

Ustawa Ordynacja podatkowa w art. 14 a § 2 i § 3 stanowi, że podatnik składając wniosek o interpretację co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w sprawach indywidualnych jest zobowiązany do wyczerpującego przedstawienia stanu faktycznego oraz własnego stanowiska w sprawie, zaś udzielona interpretacja zawierać ocenę prawną stanowiska pytającego z przytoczeniem odpowiednich przepisów prawnych, z których wynika ta ocena.

W przedmiotowej sprawie należało skoncentrować się na stanie faktycznym przedstawionym przez stronę, sformułowanych pytaniach i przedstawionym stanowisku zawartym we wniosku podatnika, gdyż rozstrzygnięcia wiążących interpretacji odnoszą się do konkretnego opisanego zdarzenia, ale także do innych zdarzeń, których istotne elementy pozostają tożsame z głównym zdarzeniem przedstawionym we wniosku. Nie bez znaczenia pozostaje fakt, że informacja wiąże urząd, podatnik może się z nią nie zgodzić, ale korzystne stanowisko urzędu chroni podatnika.

Art. 111 ust. 1 ustawy z 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm., dalej ustawa o VAT) stanowi, że podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. W ust. 7 pkt 3 tego przepisu ustawodawca umocował ministra właściwego do spraw finansów publicznych do wydania przepisów wykonawczych, którymi może zwolnić na czas określony niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku ewidencji, ze względu na rodzaj prowadzonej działalności lub wysokość obrotu. Zwolnienia te ujęte zostały w rozporządzeniu Ministra Finansów z 23 grudnia 2004 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 273, poz.2706), które weszło w życie 1 stycznia 2005 r., a uchyliło obowiązujące od 1 stycznia 2003 r. rozporządzenie Ministra Finansów z 23 grudnia 2002 r. w sprawie kas rejestrujących (Dz. U. Nr 234, poz. 1971).

Pytanie podatnika dotyczyło działalności gospodarczej prowadzonej w roku 2004 i 2005, a tym samym wymagało analizy zapisów obu rozporządzeń, co wynika z zapisu § 2 i § 3 rozporządzenia z 2004 r., a które to zapisy wskazywał podatnik. I tak § 2 stanowił, że zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania:- do dnia 30 kwietnia 2005 r. czynności objęte do 31 grudnia 2004 r. zwolnieniem od ewidencjonowania, (...), - do dnia 31 marca 2006 r. – sprzedaż w zakresie wymienionym w załączniku do rozporządzenia (pkt 3), a § 3 ust. 1 pkt 3 stanowił, że zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania podatników, u których kwota z działalności (art. 111 ust. 1 ustawy o VAT - sprzedaży na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej), nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40 000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 7. Ten stanowi, że zwolnienie powyższe traci moc po upływie 2 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło w ciągu 2005 r. przekroczenie kwoty obrotów w wysokości 40 000 zł z działalności opisanej w art. 111 ust. 1 ustawy o VAT.

Dalej podatnik wskazał, że w pozycji 41 załącznika do rozporządzenia "Wykaz sprzedaży zwolnionej z obowiązku ewidencjonowania" część II Sprzedaż dotycząca szczególnych czynności, wskazano jako objęte zwolnieniem świadczenie usług na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej, a w pozycji 42 dostawę nieruchomości (..) oraz świadczenie usług, za które to czynności zapłata w całości następuje za pośrednictwem banku lub poczty na rachunek bankowy podatnika, z wyłączeniem płatności dokonywanych bankową kartą płatniczą lub kredytową, czekiem, przy czym z dowodów tych jednoznacznie wynika jakiej konkretnej transakcji zapłata dotyczyła. Warunek ten nie dotyczy podatników, którzy rozpoczęli ewidencjonowanie tych usług (sprzedaży towarów) przed dniem 1 stycznia 2005 r.

W tym miejscu należy przypomnieć stan faktyczny jaki przedstawił podatnik we wniosku o udzielenie odpowiedzi co do stosowania prawa podatkowego. Wyjaśnił on, że w 2004 r. wystawił [...] osobom fizycznym nieprowadzącym działalności gospodarczej [...] faktur za usługi budowlane i usługi sprzedaży infrastruktury towarzyszącej, z których [...] zapłacono gotówką, a [...] przelewem bankowym (w tym [...] za sprzedaż nieruchomości – [...]). Kwota obrotu ogółem z tytułu prowadzonej działalności za rok 2004 wyniosła [...]zł netto, w tym [...]zł netto za usługi budowlane i [...]zł netto z tytułu odprzedaży wody i energii ([...] faktur na rzecz innych firm w związku z najmem magazynów i biur). W roku 2005 r. podatnik rozpoczął nową działalność w postaci odprzedaży na przyszłego właściciela domu mediów (energii elektrycznej i wody). Zdaniem podatnika działalność prowadzona w roku 2004 korzystała ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania, a tym samym kwota obrotu z działalności w 2004 r. nie przekroczyła 40 000 zł.

Mając w pomięci przedstawiony wyżej stan prawny należy uznać za trafne zarzuty podniesione w skardze, a wcześniej w zażaleniu co do niemożności udzielenia prawidłowej odpowiedzi na żadne z postawionych we wniosku pytań bez jednoznacznego ustalenia czy działalność prowadzona przez podatnika w roku 2004 r. była zwolniona z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących, nałożonego na podatnika z mocy art. 111 ustawy o VAT. W tej kwestii organ podatkowy nie ocenił stanowiska podatnika, gdyż jak wyjaśnił jego pełnomocnik nadal prowadzi postępowanie administracyjne. Nadto z przedstawionych Sądowi akt sprawy nie wynika, jakimi przesłankami kierował się organ podatkowy udzielając podatnikowi pisemnej interpretacji wydając dwa postanowienia i jakież to względy techniczne za takim rozwiązaniem przemawiały. Tym bardziej, że w postanowieniu poprzedzającym zaskarżoną decyzję organ podatkowy zastrzegł, że "przedmiotowa interpretacja dotyczy obowiązku ewidencjonowania za pośrednictwem kas obrotu osiągniętego w 2005 r. ze sprzedaży towarów i usług na rzecz osób nieprowadzących działalności gospodarczej, bez odniesienia się do faktu czy u podatnika nie wystąpił obowiązek ewidencjonowania obrotu przy użyciu kas rejestrujących, już w latach poprzednich. Zatem organ podatkowy udzielił odpowiedzi na pytanie abstrakcyjne, pytanie którego strona skarżąca nie postawiła i na które odpowiedź znajduje się w treści ustawy oraz przepisów wykonawczych. Ustalenia w tym zakresie czyni w odrębnym postępowaniu. Nie wyjaśnił dlaczego przyjął, że prowadzona przez podatnika w 2004 r. działalność gospodarcza podlegała obowiązkowi ewidencji i nie korzystała ze wskazanego przez podatnika zwolnienia z tego obowiązku i dlaczego nie podzielił tego stanowiska. Nie udzielił odpowiedzi na takie pytanie również organ odwoławczy rozpatrując ponownie sprawę chociaż dostrzegł sprzeczność w stanowisku organu I instancji określającym moment rozpoczęcia ewidencjonowania przez podatnika obrotów za pomocą kasy rejestrującej na 2005r. Uznał, że dla określenia tej daty niezbędne jest ustalenie czy w latach ubiegłych (przed 2005 r.) nie powstał u podatnika obowiązek rozpoczęcia prowadzenia ewidencji obrotu za pomocą kasy rejestrującej, jednakże nie poczynił takich ustaleń chociaż stanowiły one przedmiot wniosku podatnika.

Należy zgodzić się z poglądem organu podatkowego, iż udzielenie interpretacji co do prawa podatkowego na podstawie art. 14a ordynacji podatkowej polega na ocenie prawnej stanowiska pytającego z przytoczeniem przepisów prawnych. Jeżeli organ podatkowy uzna, że stanowisko pytającego we wskazanym przez niego stanie faktycznym nie odpowiada prawu stwierdza, że jest ono nieprawidłowe powołując się przy tym na konkretne przepisy prawa uniemożliwiające akceptację przedstawionego we wniosku stanowiska co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego. Załatwiając wniosek organ podatkowy może zatem jedynie ocenić czy na podstawie obowiązującego prawa podatkowego mających zastosowanie w przedstawionym przez podatnika stanie faktycznym stanowisko prezentowane we wniosku jest lub nie jest prawidłowe.

Sąd stwierdza, że w przedmiotowej sprawie organ odwoławczy dokonał błędnych ustaleń faktycznych, do których odniósł stanowisko pytającego. Wbrew twierdzeniom podatnika, u podstaw udzielonej interpretacji legło gołosłowne ustalenie, że podatnik w 2004 r. prowadził działalność gospodarczą objętą obowiązkiem ewidencjonowania za pomocą kas rejestracyjnych. Bezspornym jest, że w 2004 r. podatnik osiągnął obrót z prowadzonej działalności gospodarczej czyli sprzedaży dokonanej na rzecz osób fizycznych nieprowadzacych działalności gospodarczej w kwocie [...]zł. czyli przekroczył limit 40 000 zł uprawniający do korzystania z takiego zwolnienia określony w § 3 ust. 1 pkt 3 i ust. 7 obowiązującego od 1 stycznia 2005 r. rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących. Również bezspornym jest, że podatnik wskazywał, że prowadzona przez niego działalność korzystała w roku 2004 z przedmiotowego zwolnienia z obowiązku ewidencji, gdyż stosownie do zapisu § 2 pkt 3 zwolnione są z powyższego obowiązku czynności wymienione w załączniku do rozporządzenia. Zaś sprzedaż prowadzona przez podatnika znajduje się w pozycji 2 i 3 lub 41 i 42 tego załącznika. Organ podatkowy nie odpowiedział podatnikowi, czy powyższa interpretacja prawa w jego przypadku jest prawidłowa i czy jego działalność korzystała ze zwolnień przewidzianych przez ustawodawcę, a jeżeli nie to dlaczego. Uznał, że sama kwota osiągniętych w 2004 r. obrotów przesądza o obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących obrotów z prowadzonej od 2005 r. nowej działalności odprzedaży mediów dla osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej. Nie dostrzegł konsekwencji logicznej korzystania ze zwolnienia z obowiązku ewidencji w roku 2004 dla powstania takiego obowiązku w roku 2005. Nie można tym samym zgodzić się ze stanowiskiem organu podatkowego, że w przedmiotowej sprawie nie może mieć zastosowania § 3 ust. 1 pkt 3 i pkt 7 powyższego rozporządzenia, gdyż jest ono przedwczesne.

Sąd przypomina, że postępowanie podatkowe jest szczególnym postępowaniem administracyjnym do którego maja zastosowanie przepisy ordynacji podatkowej zawarte w art. 120 do art. 271. Tym samym organy podatkowe zobowiązane są podjąć wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, wyjaśnić zasadność przesłanek, którymi się kierowały przy załatwieniu sprawy, działać wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy. Zaś wydana decyzja zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, a w szczególności wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowody, którym dał wiarę, oraz przyczyn dla których innym dowodom odmówił wiarygodności. Tylko uchybienie terminowi usunięcia braków wniosku zwalnia organ z obowiązku jego rozpatrzenia, a taka sytuacja w przedmiotowej sprawie nie wystąpiła. Organ winien był zatem udzielić podatnikowi pełnej odpowiedzi na postawione przez niego pytanie o rozumienie przepisu prawa podatkowego (kas rejestrujących) mającego zastosowanie w jego indywidualnej sprawie.

W niniejszej sprawie organ podatkowy tego nie uczynił, co spowodowało, że z przytoczonych wyżej przyczyn Sąd uznał za konieczne uchylenie zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1lit. a) i c) ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Nie orzeczono o kosztach ponieważ skarżący nie złożył takiego wniosku, nie orzekł też o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji gdyż podlega ona wstrzymaniu na mocy art. 14 § 6 ordynacji podatkowej do czasu zakończenia postępowania przed sądem administracyjnym.

Jednocześnie ponownie rozpatrując sprawę organ podatkowy uwzględni powyższe rozważania Sądu i poczyni ustalenia co do pełnego zapisu wniosku podatnika z [...]r. odnoszącego się do przedstawionego w nim stanu faktycznego dotyczącego działalności gospodarczej podatnika prowadzonej w latach 2004-2005. Organ podatkowy winien prowadzić jedno postępowanie administracyjne, w toku którego koniecznym jest ustalenie czy prowadzona przez podatnika w 2004 r. działalność była zwolniona z obowiązku ewidencjonowania, a tym samym czy uznaje przedstawiony w tym zakresie pogląd podatnika za prawidłowy, a w dalszej kolejności dopiero możliwe jest udzielenie odpowiedzi co do obowiązku ewidencjonowania działalności rozpoczętej w roku 2005 r., która była przedmiotem interpretacji zaskarżonej decyzji. Może też prowadzić dwa odrębne postępowania, ale wtedy postępowanie w niniejszej sprawie winno zostać zawieszone do czasu udzielenia interpretacji w sprawie objętej decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w K. z[...]r. nr [...].