Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3241/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-05-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 26c ust. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2011 nr 127 poz 721
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Joanna Zabłocka, Sędzia WSA - Tomasz Zawiślak, Protokolant spec. - Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 maja 2015 r. sprawy ze skargi S. F.T.-P.-P. na postanowienie Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] października 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia (...) października 2014 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy postanowienie Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia (...) czerwca 2014 r. , mocą którego odmówiono S. Fundacji [...] przywrócenia terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych.

Zaskarżone postanowienie zapadło w następującym stanie faktycznym :

W dniu 14 lutego 2014 r. do Funduszu został przekazany wniosek Fundacji o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych za grudzień 2013 r. Pismem nadanym w dniu 27 lutego 2014 r. sprecyzowanym pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r., strona wystąpiła z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie, twierdząc, że dokument ten złożyła w obowiązującym terminie tj. w dniu 17 stycznia 2014 r. Wskazała, że ze względu na błędy występujące w działaniu Systemu Obsługi Dofinansowań i Refundacji ( SODiR) związanego z dodatkiem Java dokument ten nie został zaakceptowany. Wskazała, że niezależna firma informatyczna po zapoznaniu się z problemem również stwierdziła nieprawidłowości w działaniu programu. W tej sytuacji strona nie zgodziła się z odrzuceniem jej wniosku wnosząc o przyznanie zaległego dofinansowania. Do wniosku dołączyła pisemne oświadczenie firmy S. S. T. G. z dnia 26 lutego 2014 r. dotyczące potwierdzenia, że w dniu 17 stycznia 2014 r. strona wypełniła i wysłała wniosek o dofinansowanie za grudzień 2013 r.

Prezes PFRON po rozważeniu wniosku na podstawie art. 123 w zw. z art. 58 i 59 k.p.a, art. 45 ust .3a ustawy z 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji osób niepełnosprawnych oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z 9 stycznia 2009 r. w sprawie miesięcznego dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych odmówił stronie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie.

Wskazując na treść art. 58 § 1 i 2 k.p.a. i § 6 rozporządzenia Ministra, Prezes omówił przesłanki przywrócenia terminu do dokonania czynności i wskazał, że strona nie dochowała należytej staranności w dochowaniu czynności a zatem , nie można przyjąć, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy a nadto uznał, że nie dochowała ona terminu 7 dni na złożenie wniosku o przywrócenie terminu liczonego od daty ustania przeszkody uniemożliwiającej dochowanie terminu.

W zażaleniu złożonym na wspomniane postanowienie pełnomocnik strony wniósł o jego uchylenie i przywrócenie terminu ewentualnie o uznanie, że wniosek jest bezprzedmiotowy wobec nieuchybienia terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie i umorzenie postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku.

Postanowieniem z dnia (...) października 2014 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji.

Minister ustalił stan faktyczny sprawy i uznał, że analiza materiału dowodowego wykazała, że strona nie spełniła przesłanek z art. 58 § 1 i 2 k.p.a., umożliwiających przywrócenie wnioskowanego terminu, tzn. nie uprawdopodobniła, iż uchybienie nastąpiło bez jej winy oraz nie dochowała nieprzywracalnego terminu 7-dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wypłatę miesięcznego dofinansowania do wynagrodzenia pracowników niepełnosprawnych za miesiąc grudzień 2013 r., podnosząc w zażaleniu, że dokument został złożony w obowiązującym terminie. Organ przyjął, że w świetle materiału dowodowego -wydruki z systemu SODIR przyp. Sądu- wynika, że strona w dniu 17 stycznia 2014 r. wypełniła wniosek za miesiąc grudzień 2013 r., który uzyskał status "do edycji", natomiast wysłała go skutecznie dopiero 14 lutego 2014 r. Wysyłając wniosek drogą elektroniczną strona powinna uzyskać w taki sam sposób potwierdzenie wysłanego wniosku, czego nie dopełniła. Nadto zauważając problemy z przekazaniem wniosku w drodze elektronicznej, powinna wysłać wniosek w formie papierowej. Wskazane okoliczności nie pozwalają na przyjęcie braku winy skarżącej w złożeniu po terminie wniosku o dofinansowanie. Nadto skoro wniosek został przesłany w dniu 14 lutego 2014 r. to termin 7 dni do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do jego złożenia upływał 21 lutego 2014 r. , zaś skarżąca złożyła go dopiero 27 lutego 2014 r. , a więc po terminie.

Od postanowienia pełnomocnik skarżącej złożył skargę do Sądu, w której zarzucił naruszenie art. 58 § 1 i 2 k.p.a. w zw. z § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej w sprawie dofinansowania do wynagrodzeń pracowników niepełnosprawnych poprzez błędne uznanie, że skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy i nie dotrzymała siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku.

Wobec powyższego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia 6 czerwca 2014 r. i przywrócenie terminu do złożenia wniosku o wypłatę dofinansowania, ewentualnie o uznanie, że wniosek jest bezprzedmiotowy wobec nieuchybienia terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie i umorzenie postępowania w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku.

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik skarżącej podniósł, że w piśmie z dnia 26 lutego 2014 r. strona powoływała się na nieprawidłowości w działaniu programu Java nie wskazywała zaś na to, że skutkowały one brakiem akceptacji dokumentu. Nieprawidłowości działania oraz fakt wypełnienia i elektronicznego wysłania wniosku o dofinansowanie w dniu 17 stycznia 2014 r. potwierdził informatyk. Powołując się na treść wyroku NSA z 1 grudnia 2009 r. sygn. akt II GSK 197/2009 r. dotyczącego wykładni art. 26 c ust. 1 pkt 1 ustawy o rehabilitacji pełnomocnik strony podniósł, że dochowany został termin do jego złożenia ewentualnie, że do jego uchybienia doszło bez winy strony, zatem termin powinien zostać przywrócony. Wskazał, że okoliczność iż wniosek nie dotarł do adresata nie powinien obciążać strony nawet gdy nie uzyskała ona potwierdzenia jego wysłania. Nieprawidłowości w działaniu systemu nie mogą powodować negatywnych konsekwencji dla strony ponieważ za jego działanie odpowiada PFRON. Co do zachowania 7 dniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik wskazał, że strona dowiedział się o tym, że wniosek nie dotarł do organu w dniu 24 lutego 2014 r. a nie w dniu wysyłania wniosku za kolejny miesiąc.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

skarga nie jest zasadna.

Organ w zaskarżonej decyzji prawidłowo przyjął, że wniosek o dofinansowanie do wynagrodzeń osób niepełnosprawnych za miesiąc grudzień 2013 r. wpłynął do PFRON 14 lutego 2014 r., zaś w dniu 17 stycznia 2014 r. został jedynie wypełniony i posiadał status "do edycji" ponieważ jednoznacznie wynika to z materiału dowodowego ( wydruków z systemu).

Zgodnie z art. 26c. ust 1. pkt 2 ustawy o rehabilitacji osób niepełnosprawnych pracodawca, o którym mowa w art. 26a, składa Funduszowi wniosek o wypłatę miesięcznego dofinansowania za dany miesiąc, zaś zgodnie z art. 26 ust. 1a. ustawy informacje i wniosek, o których mowa w ust. 1, pracodawca przekazuje w formie dokumentu elektronicznego przez teletransmisję danych oraz pobiera drogą elektroniczną potwierdzenie wysłanej informacji lub wniosku. Pracodawca może przekazać informacje i wniosek również w formie dokumentu pisemnego.

Z treści przywołanego przepisu wynika, że wysłanie wniosku o dofinansowanie w formie elektronicznego dokumentu wymaga uzyskania elektronicznego potwierdzenia jego wysłania. Nie można zatem podzielić stanowiska zawartego w skardze, że fakt iż wniosek nie wpłynął do organu w związku z nieprawidłowym działaniem programu jak dowodzi skarżąca, nie może rodzić dla niej negatywnych konsekwencji nawet jeśli nie ma ona potwierdzenia jego wysłania. Okoliczność braku posiadania potwierdzenia wysłania wniosku do organu ma bowiem znaczenie dla wykazania braku winy strony w uchybieniu czynności. Jest oczywiste, że gdyby skarżąca podjęła działania dla uzyskania potwierdzenia, miałaby możliwość zorientowania się, że wniosek w istocie rzeczy jest jedynie wypełniony i gotowy do wysłania a nie, że jest wysłany. Nawet w przypadku dalszych problemów z systemem (dodatkiem Java) strona miałaby wówczas możliwość przeciwdziałania temu poprzez wysłanie dokumentu w formie papierowej. Zaniechanie tych działań powoduje, że postępowanie strony należy ocenić jako pozbawione staranności i dbałości o swój interes a więc, nie można przyjąć, że strona uprawdopodobniła, że dopuściła się uchybienia bez swojej winy. Oceny tej nie może zmienić uzyskanie zaświadczenia dotyczącego problemów z systemem uzyskane od firmy informatycznej. Również wyrok NSA z 1 grudnia 2009 r. sygn. akt II GSK 197/2009 r. nie może przemawiać za uznaniem stanowiska strony za trafne, ponieważ wyrok ten dotyczył innego stanu prawnego w postaci innego brzmienia przepisu art. 26c ust. 1a, który przewidywał jedynie przesyłanie wniosku w formie elektronicznej. W związku z powyższym Sąd podziela stanowisko Ministra uznającego, że strona nie spełniła jednej z przesłanek art. 58 § 1 k.p.a., który stanowi, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Sąd nie podziela natomiast stanowiska organów, że strona uchybiła 7 dniowemu terminowi na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o dofinansowanie o jakim jest mowa w treści art. 58 § 2 k.p.a.. Należy bowiem zauważyć, że skoro skarżąca podjęła działanie w celu wysłania wniosku w dniu 17 stycznia 2014 r. a nie podjęła kroków celem uzyskania potwierdzenia jego przesłania, nie miała wiedzy, czy wniosek w rzeczywistości dotarł do organu. Jak twierdzi, dowiedziała się o tym w dniu 24 lutego 2014 r. po otrzymaniu pisma z dnia 17 lutego 2014 r., w którym poinformowano ją o odrzuceniu wniosku. Tym samym należy uznać, że wysłanie wniosku o przywrócenie terminu w dniu 27 lutego 2014 r., sprecyzowanego i uzupełnionego pismem z dnia 8 kwietnia 2014 r. zostało dokonane w terminie. Podkreślenia wymaga, że wskazanie w piśmie z 8 kwietnia 2014 r. , że w wyniku nieprawidłowo działającego systemu powstał błąd, w wyniku którego wniosek nie został zaakceptowany, świadczy zdaniem Sądu o tym, że strona, która uważa, że 17 stycznia 2014 r. dopełniła wszelkich powinności związanych z wysłaniem wniosku, o tym, że wniosek nie wpłynął do organu dowiedziała się z pisma PFRON i nie uważa, że wysłała go dopiero 14 lutego 2014 r. kiedy podjęła kroki związane z wysłaniem wniosku za styczeń 2014 r. Należy stwierdzić, że gdyby skarżąca, która powołuje się na nieprawidłowe działanie systemu elektronicznego, miała wiedzę o tym, że wniosek z 17 stycznia 2014 r. nie dotarł do organu, jej zwlekanie z jego wysłaniem do 14 lutego 2014 r. byłoby zupełnie niewytłumaczalne. Tym niemniej okoliczność nieprawidłowej oceny dokonanej przez organ w zakresie spełnienia przez skarżącą przesłanki przywrócenia terminu o jakiej mowa w art. 58 § 2 k.p.a., nie ma znaczenia ponieważ przesłanki z art. 58 § 1 i 2 k.p.a. należy spełnić łącznie. W tym stanie rzeczy należy uznać, że nie doszło do naruszenia treści § 5 ust. 4 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 9 stycznia 2009 r. w zw. z art. 58 § 1 k.p.a. i brak było podstaw do przywrócenia skarżącej terminu do złożenia wniosku.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę.