Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 537/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-01-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 12 ust. 1 pkt 2, par. 13, par. 60
journal: Dz.U. 2002 nr 75 poz 690
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
article: art. 34, art. 35
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 15 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Janusz Furmanek Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski Protokolant Specjalista Marcelina Chmielecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2014 roku sprawy ze skargi J. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego oraz udzielenia pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę budynku oraz umorzenia postępowania w zakresie rozbiórki - oddala skargę. LS


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]nr [...]Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. i M. S. pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego.

Jak wynika z akt sprawy, wnioskiem z dnia 9 grudnia 2008 r. A. i M. S. wystąpili do Prezydenta Miasta Ł. o wydanie pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego, budowę wewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej c.o. i rozbudowę instalacji gazowej na nieruchomości przy ul. A (działka nr 605/2 obręb[...]) w Ł. oraz rozbiórkę ściany usytuowanej w granicy z nieruchomością przy ul. B.

Z uwagi na niewywiązanie się przez inwestorów z obowiązku uzupełnienia dokumentacji nałożonego postanowieniem z dnia 21 stycznia 2009 r., decyzją z dnia [...] Prezydent Miasta Ł. odmówił zatwierdzenia projektu i udzielenia pozwolenia na powyższe roboty budowlane.

W wyniku rozpatrzenia odwołania inwestorów, decyzją z dnia [...]r. organ II instancji uchylił w/w decyzję oraz poprzedzające je postanowienie z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji jednocześnie wskazując na konieczność uzupełnienia dokumentacji.

Decyzją z dnia [...]Prezydent Miasta Ł. zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. S. i M. S. pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego, budowę wewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej, c.o. wraz z rozbudową instalacji gazowej oraz rozbiórkę ściany na nieruchomości przy ul. A.

W wyniku rozpatrzenia odwołania J. G. (właściciela sąsiedniej nieruchomości przy ul. B) Wojewoda [...]decyzją z dnia [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji.

Wyrokiem z dnia 15 stycznia 2010 r. (sygn. akt II SA/Łd 789/09) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi na skutek skargi J. G. uchylił decyzję Wojewody [...]z dnia [...]oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] W uzasadnieniu wskazał, że inwestor dochował wymaganej staranności i uzyskał zgodę na odstępstwo od warunków technicznych w trybie art. 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo Budowlane (t.j. Dz.U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.), powoływanej jako p.b.. Odstępstwo to jest uwarunkowane szerokością działki 12 m - i dodatkowo już istniejącymi budynkami, które wg projektu mają zostać jedynie rozbudowane i nadbudowane. Nie podzielił argumentów strony skarżącej, że szerokość działki pozwala na dość swobodne zaprojektowanie budynku bez naruszania interesów osób trzecich. Sąd wyjaśnił, że zamierzenie inwestycyjne obejmuje wyburzenie ściany pozostałej po budynku gospodarczym, rozbudowę i nadbudowę istniejącego budynku. Projekt budowlany wprawdzie zawiera inwentaryzację istniejącej zabudowy ("opis techniczny do inwentaryzacji budowanej do budynku mieszkalnego), ale z rysunków 7.1. do 7.7. (k.33-41 akt administracyjnych, skoroszyt niebieski) nie wynika wprost, jaka część budynku jest nadbudowana, które elementy są zachowane. Niemożność odróżnienia pozostawionej części budynku od części nadbudowanej jest naruszeniem rygorów określonych w § 12 ust. 4, § 8 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz.U. nr 120, poz. 1133 ze zm.). Zdaniem Sądu, trafnie skarżący zarzucił ogólnikowość oceny stanu technicznego istniejącej zabudowy, nadto brak jest szkicu rozbiórki ściany pozostałej po budynku gospodarczym. Dodał, że projekt zagospodarowania działki nie odpowiada w pełni wymogom z art. 34 ust. 3 pkt 1 p.b. oraz § 8 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, z uwagi na brak czytelnego podania wymiarów, rzędnych i wzajemnych odległości pomiędzy projektowaną inwestycją, a istniejącymi budynkami na terenach sąsiednich w stopniu umożliwiającym ocenę zgodności projektowanej inwestycji z przepisami. Zdaniem Sądu, wątpliwości budzą też ustalenia organu co do zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczeń znajdujących się w budynku skarżącego stwierdzając, że ponownej analizy wymaga spełnienie przez projektowaną inwestycję wymogów określonych w § 13, § 57 ust. 1 i § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. nr 75 poz. 690 ze zm.) pod kątem zapewnienia naturalnego oświetlenia pomieszczenia określonego przez skarżącego jako pokój dzienny z aneksem kuchennym.

Decyzją z dnia[...] Prezydent Miasta Ł. udzielił pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę przedmiotowego budynku mieszkalnego, budowę wewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej, c.o. wraz z rozbudową instalacji gazowej na nieruchomości przy ul. A w Ł.

Wojewoda [...]decyzją z dnia[...] uchylił powyższą decyzję organu l instancji, umorzył postępowanie l instancji w zakresie rozbiórki ściany oraz udzielił pozwolenia na budowę w/w inwestycji. Stwierdził, że projekt budowlany spełnia wszystkie wymogi nałożone ustawą Prawo budowlane oraz przepisami wykonawczymi, a zamierzenie jest zgodne z obowiązującymi przepisami prawa, jednakże postępowanie winno zostać umorzone w zakresie objętym rozbiórką. Inwestorzy wykonali bowiem, przed wydaniem wyroku WSA z dnia 15 stycznia 2010 r., część prac objętych pozwoleniem na budowę tj. dokonali rozbiórki ściany budynku.

Na skutek skargi J. G., Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 3 czerwca 2011 r. (II SA/Łd 1514/10), uchylił powyższe decyzje organu l i II instancji. Zdaniem Sądu organ I instancji nie poczynił żadnych ustaleń co do rozbiórki ściany na nieruchomości przy ul. A, co jest o tyle istotne, że z dokumentów sprawy wynika, iż ściana ta została rozebrana. Wskazał, że w toku ponownej analizy dokumentów sprawy organy winny poczynić dokładne wyjaśnienia w zakresie dokonanej rozbiórki ściany, która była objęta pierwotnym i nadal aktualnym wnioskiem inwestorów, a następnie podjąć stosowne kroki znajdujące oparcie w przepisach prawa. Sąd podniósł kwestię konieczności dokładnego i jednoznacznego wyjaśnienia charakteru pomieszczenia znajdującego się po stronie wschodniej budynku przy ul. B, które zdaniem skarżącego jest przesłaniane przez projektowaną inwestycję.

Decyzją z dnia[...] nr [...]Prezydent Miasta Ł. zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i M. S. pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę jednorodzinnego budynku mieszkalnego, budowę wewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej, c.o. i rozbudowę instalacji gazowej na nieruchomości przy ul. A (działka nr 605/2 obręb[...]) w Ł. oraz umorzył postępowanie w zakresie rozbiórki ściany usytuowanej w granicy z nieruchomością przy ul. B. W uzasadnieniu wskazał, że wykonując zalecenia zawarte w wyroku WSA w Łodzi, wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z prośbą o ustalenie faktycznej funkcji spornego pomieszczenia w budynku na działce przy ul. B. W odpowiedzi organ nadzoru budowlanego przesłał protokół z oględzin i dokumentację fotograficzną, z której wynika, że pomieszczenie, o którym mowa w wyroku Sądu jest pomieszczeniem mieszkalnym, w którym sporządza się posiłki, a jednocześnie wykorzystuje się jako miejsce pracy i sypialnię. Na wezwanie organu inwestorzy przedłożyli pismo informujące o dacie rozbiórki ściany wraz kopią dziennika budowy, zwracając się jednocześnie o umorzenie postępowania w przedmiocie rozbiórki ściany. Analizując zgromadzony w sprawie materiał organ stwierdził, że wniosek inwestorów spełnia wymogi określone w art. 33 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Do wniosku dołączono bowiem cztery egzemplarze projektu budowlanego, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz ostateczną decyzję Prezydenta Miasta Ł. o warunkach zabudowy z dnia [...]. Organ dodał, że inwestorzy skorzystali z regulacji § 12 ust 3 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, który dopuszcza sytuowanie ściany budynku bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną na działce o szerokości mniejszej niż 16 m. Rozpatrując natomiast kwestię przesłaniania okna w pomieszczeniu mieszkalnym, organ stwierdził, że w planowanej nadbudowie i rozbudowie zostały spełnione wymogi określone w § 13 ust. 1 i 2 powołanego rozporządzenia w zakresie naturalnego oświetlenia pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Odległość istniejącego okna w budynku J. G. od projektowanego obiektu wynosi bowiem 407 cm, przy czym wysokość przesłaniania wynosi 372 cm. Organ stwierdził, że planowana inwestycja spełnia wymagania § 60 ust. 2 rozporządzenia. Organ, zgodnie z wytycznymi Sądu, uzupełnił akta sprawy o materiał dowodowy t.j. rzut parteru budynku znajdującego się na działce J. G., stanowiący część zatwierdzonego projektu budowlanego wykonanego w maju 2008 r., z którego wynika, że budynek sąsiedni jest obiektem wielopokojowym, doświetlonym światłem słonecznym ze strony południowej, wschodniej i zachodniej. W kwestii daty rozbiórki ściany budynku gospodarczego w granicy z nieruchomością przy ul. B wyjaśnił, że inwestorzy po otrzymaniu decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia [...](obejmującej prace rozbiórkowe), utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia[...] zarejestrowali w dniu 11 września 2009 r. dziennik budowy. Z zapisów w dzienniku budowy wynika, że ściana została rozebrana w dniu 22 września 2009 r. Rozbiórki ściany dokonano przed wydaniem wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny z dnia 15 stycznia 2010 r. uchylającego decyzje organów I i II instancji. W związku z tym postępowanie w zakresie objętym rozbiórką organ umorzył. Organ podniósł, że projekt budowlany spełnia wymagania określone w art.35 ust.1 Prawa budowlanego: jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy, zgodny z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi oraz jest kompletny. Inwestor spełnił przesłanki zawarte w art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego: złożył wniosek w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i złożył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością.

W odwołaniu od powyższej decyzji J. G. wniósł o jej uchylenie i wydanie decyzji odmawiającej udzielenia pozwolenia na nadbudowę i rozbudowę przedmiotowego budynku. Zarzucił naruszenie art. 7, art. 77 § 1 k.p.a., art. 5 ust. 1 pkt 8 i 9, art. 33 ust. 4 pkt 3, art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego oraz § 60, § 57 i § 13 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. W uzasadnieniu odwołania wskazał, że w aktach sprawy brak jest obiektywnego dowodu wskazującego, że w dniach 21 marca i 21 września (dni równonocy) pokoje mieszkalne w jego budynku będą miały zapewniony wymagany przepisami techniczno-budowlanymi czas nasłonecznienia w godzinach 7:00-17.00. Zdaniem strony z akt nie wynika kiedy dokładnie analiza nasłonecznienia została sporządzona, w szczególności brak jest informacji co do pory i warunków atmosferycznych przeprowadzonych oględzin i czy mimo zrealizowania projektowanej inwestycji jego budynek będzie nasłoneczniony ponad 3 godziny w dniach 21 marca i 21 września. Z akt nie wynika na jakiej podstawie i w oparciu o jakie kryteria zostały dokonane obliczenia, wedle których przesłanianie budynku nie występuje. W ocenie strony, do prawidłowego ustalenia przesłaniania budynku konieczne jest sporządzenie opinii biegłego.

Wspominaną na wstępie decyzją z dnia [...]nr [...] Wojewoda[...] utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ wskazał, że korzystając z regulacji art. 136 k.p.a. wezwał inwestorów do przedłożenia pełnej analizy nasłonecznienia sporządzonej przez uprawnionego projektanta, uwzględniającej dotychczasowy stan faktyczny i charakter zabudowy. Dopuszczenie sytuowania budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną lub w odległości mniejszej niż określona w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia, lecz nie mniejszej niż 1,5 m, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m jest możliwe jeżeli wskazane usytuowanie inwestycji nie naruszy uzasadnionych praw osób trzecich w zakresie m. in. ograniczenia prawa do zabudowy sąsiedniej nieruchomości, dostępu do drogi publicznej, czy ograniczenia dostępu do światła dziennego. Zdaniem organu, w niniejszej sprawie, co wynika z analizy projektu budowlanego i zebranego w toku całego postępowania materiału dowodowego, inwestycja nie wpłynie negatywnie na prawa osób trzecich. Wymiary przedmiotowej działki (szerokość ok. 12 m) dają podstawę do dopuszczenia lokalizacji inwestycji w granicy, natomiast sama niedogodność spowodowana bliskością budynku na działce J. G., w świetle obowiązujących przepisów i orzecznictwa nie może, zdaniem organu, uzasadniać zastosowania tak restrykcyjnego środka jakim jest wydanie decyzji o odmowie udzielenia pozwolenia na budowę. Wojewoda wskazał, że z przedłożonej analizy, sporządzonej w styczniu 2013 r. przez uprawnionego projektanta – T. S., wynika, że wszystkie pomieszczenia mieszkalne w jednorodzinnym budynku na posesji w Ł. przy ul. B posiadają zapewnione oświetlenie naturalne spełniające wymagania przepisów. Konieczność sprawdzenia zachodziła jedynie w odniesieniu do dwóch pomieszczeń z oknami w ścianie wschodniej badanego budynku ze względu na bliskie usytuowanie zabudowy istniejącej na sąsiedniej posesji. Z ogółu sześciu sprawdzonych pomieszczeń mieszkalnych cztery duże pokoje mają zapewniony czas nasłonecznienia powyżej trzech godzin w dniach równonocy (21 marca i 21 września). Spełniony jest zatem z dużym nadmiarem warunek minimum, zawarty w przepisie § 60 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. Z załączonych do akt sprawy rzutów parteru i piętra, stanowiących część projektu budowlanego, zatwierdzonego decyzją organu I instancji wynika, że na parterze znajdują się dwa pokoje usytuowane po stronie zachodniej budynku, z których jeden posiada okna na zachód i południe, drugi zaś jedno okno na zachód oraz kuchnia usytuowana po wschodniej stronie budynku z oknem na wschód. Ponadto, na piętrze tego budynku od strony zachodniej także znajduje się pokój oraz sypialnia, garderoba i kuchnia. Organ dodał, że J. G., mimo wielokrotnego negowania i podważania przedkładanych przez inwestorów dowodów odnośnie niedostatecznego zapewnienia nasłonecznienia pomieszczeń w budynku będącym jego własnością, nie przedłożył żadnych materiałów, które przemawiałyby za poparciem jego stanowiska. Zauważył, że twierdzenia odwołującego się, wedle których istniejąca na parterze kuchnia jest w rzeczywistości pokojem z aneksem kuchennym nie znajduje oparcia w zebranym materiale dowodowym. Fakt, że do pomieszczenia kuchni zostało wstawione łóżko dziecka i że znajduje się w nim stół, przy którym jego żona korzysta z komputera nie powoduje zmiany sposobu użytkowania tego pomieszczenia i nie uzasadnia traktowania pomieszczenia jako pokoju dziennego z aneksem kuchennym. Organ uznał jednak, że powyższe i tak nie ma znaczenia w sprawie, bowiem jak wynika z akt sprawy nie wpływa na wynik analizy nasłonecznienia pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w budynku skarżącego. W odniesieniu do zarzutów odwołania wyjaśnił, że nie mogą być uznane za ograniczenie w możliwości zainwestowania sąsiednich działek, gdy posadowienie spornego obiektu jest zgodne z obowiązującymi przepisami. W opinii organu, wskazane przez sąd administracyjny warunki i wskazania zostały wypełnione, a wynik weryfikacji całej dokumentacji sprawy w pełni uzasadnia wydanie zaskarżonej decyzji. Nie można również zakazać realizacji inwestycji ze względu na wskazywane uciążliwości odnośnie zacieniania pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi, bowiem jak wynika z analizy nasłonecznienia inwestycja nie wpłynie na zacienienie pomieszczeń przeznaczonych na stały pobyt ludzi w taki sposób, aby stała się niezgodna z przepisami techniczno-budowlanymi.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wniósł J. G. żądając uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, nadto zasądzenia kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Skarżący powielił argumentację zawartą w odwołaniu, zarzucając ponadto naruszenie § 8 ust. 2 pkt 2, § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 3 lipca 2003 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego. W ocenie skarżącego, nietrafne jest stanowisko Wojewody [...] wyrażone w skarżonej decyzji, iż dokumentacja projektowa jest zupełna i obliguje organ do udzielenia inwestorowi pozwolenia na budowę. Z dokumentacji projektowej nie wynika jaka część budynku jest rozbudowywana, a jaka nadbudowywana czy odbudowywana, co narusza § 12 ust. 4 rozporządzenia w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, który wymaga aby projekt określał istniejący stan zagospodarowania działki lub terenu z omówieniem przewidywanych w nim zmian, w tym adaptacji i rozbiórek. Nadto, przepis art. 33 ust. 4 pkt 3 Prawa budowlanego wymaga aby do wniosku o pozwolenie dołączyć szkic rozbiórki czego w dokumentacji projektowej brak. Skarżący podniósł, że nie można uznać za wykonanie wyroku umorzenia postępowania w sprawie rozbiórki ściany usytuowanej w granicy z nieruchomością przy ul. B. W sprawie nie zachodzi bowiem przesłanka bezprzedmiotowości postępowania, gdyż przedmiot postępowania, którym jest badanie zgodności projektu z przepisami nadal istnieje, stąd też orzeczenie organu II instancji jest w tym zakresie wadliwe. Skarżący wskazał, że organy obu instancji nie odniosły się do stawianego zarzutu, iż zakres prac budowlanych w tym związanych z wyburzeniem istniejących ścian obiektu łącznie z fundamentami powoduje, że w istocie mamy do czynienia z budową nowego obiektu budowlanego, a nie z nadbudową i rozbudową istniejącego budynku. Zdaniem strony brak wymaganej przez Sąd dokumentacji projektowej dotyczącej zakresu prac rozbiórkowych uniemożliwia ocenę zgodności inwestycji z wydaną decyzją o warunkach zabudowy, która przewidywała jedynie rozbudowę i nadbudowę obiektu budowanego, nie zaś wyburzenie istniejącego dotychczas i budowę w jego miejscu nowego powiększonego i podwyższonego budynku. Taka sytuacja może oznaczać naruszenie przepisu art. 9 ust 1 Prawa budowlanego. Skarżący dodał, że organy administracyjne nie wzięły pod uwagę, że wyburzona w granicy nieruchomości ściana i odbudowana musi zostać ocieplona, co spowoduje zajęcie części nieruchomości skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...]wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona.

Zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a tylko w tym zakresie Sąd może kontrolować działania organów administracji publicznej, stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm).

Wojewódzki Sąd Administracyjny wcześniej, już dwukrotnie oceniał działania organów orzekających w tej sprawie. Obecnie więc kontroluje zaskarżoną decyzję w kontekście wykonania zapadłych w sprawie wyroków, które w zakresie wyrażonych w nich ocen prawnych oraz wskazówek co do dalszego postępowania, wiązały zarówno organ jak i sąd (art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, dalej p.p.s.a.). Kontrola rozstrzygnięcia zapadłego po ponownym rozpatrzeniu sprawy sprowadza się więc do oceny, czy organ podporządkował się wskazanym wytycznym i ocenie prawnej wyrażonej przez sąd. Oznacza to, iż obecnie sąd nie mógł formułować nowych ocen prawnych, które byłyby sprzeczne z poglądami wyrażonymi przez sąd w poprzednich orzeczeniach, lecz był zobowiązany do podporzadkowania się im w pełnym zakresie. Zwłaszcza, że w sprawie nie nastąpiła istotna zmiana okoliczności faktycznych, ani stanu prawnego.

Organy realizując wskazania zawarte w poprzednich orzeczeniach sądu wyjaśniły zakres inwestycji. Określiły w sposób jednoznaczny, iż dotyczy ona nadbudowy i rozbudowy jednorodzinnego budynku mieszkalnego oraz budowy wewnętrznej instalacji wodociągowej, kanalizacyjnej, elektrycznej, c.o., a także rozbudowy instalacji gazowej, na nieruchomości przy ul. A, oznaczonej jako działka nr 605/2, obręb[...], w Ł.

Niezasadny jest więc zarzut skargi naruszenia art. 7 i 77 § 1 k.p.a. przez niewyjaśnienie, czy inwestycja obejmuje odbudowę oraz w jakim zakresie rozbudowę i nadbudowę budynku.

Z załączonej do akt administracyjnych dokumentacji, w szczególności projektu budowlanego zawierającego projekt zagospodarowania działki wynika zakres planowanej rozbudowy i nadbudowy budynku istniejącego. Projektowana rozbudowa dotyczy "oficynowego" budynku mieszkalnego i nastąpi wzdłuż zachodniej granicy nieruchomości, w miejscu uprzednio istniejącego parterowego budynku gospodarczego oraz zostanie połączona funkcjonalnie z istniejącym parterem budynku mieszkalnego. Natomiast nadbudowa będzie obejmowała budowę jednej kondygnacji (piętra) nad parterem istniejącego budynku frontowego oraz nad rozbudowaną częścią, z przeznaczeniem na pomieszczenia sypialne, sanitariaty i garderobę.

Z materiału zgromadzonego w aktach sprawy nie wynika, by inwestycja obejmowała odbudowę. Odbudowa obiektu budowlanego mieści się w zakresie pojęciowym budowy. Bowiem definicja ustawowa budowy obejmuje wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego (art. 3 pkt 6 p.b.). Jednak z załączonej dokumentacji nie wynika, by planowano rozbiórkę istniejącego budynku mieszkalnego i budowę w jego miejsce nowego powiększonego i podwyższonego budynku. Wbrew zarzutom skargi taka koncepcja inwestora nie wynika z decyzji o warunkach zabudowy, z projektu budowlanego, jak też z załączonych fotografii, na co wskazuje skarżący.

Wniosek o pozwolenie na budowę obejmował rozbudowę i nadbudowę budynku mieszkalnego oraz rozbiórkę ściany w granicy. Projekt zagospodarowania działki, sporządzony na aktualnej mapie, zawiera istniejący budynek mieszkalny do nadbudowy z obrysem nadbudowy nad przejazdem oraz oznaczenie projektowanej rozbudowy budynku mieszkalnego z obrysem drugiej kondygnacji w miejsce rozebranego budynku gospodarczego. Załączone rysunki wyróżniają więc stan istniejący oraz projektowany zawierając oznaczenia graficzne i ich wyjaśnienie opisowe umożliwiające jednoznaczne odczytanie projektu. W części opisowej do projektu zagospodarowania działki zawarto opis istniejących obiektów budowlanych wraz z projektowanym zagospodarowaniem działki i przewidzianym zakresem robót związanych z nadbudową i rozbudową oraz doprowadzeniem niezbędnych instalacji.

Powyższe czyni niezasadnym zarzut naruszenia przepisu § 8 ust. 2 pkt 2 oraz § 12 ust. 4 rozporządzenia Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia 25 kwietnia 2012 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego.

Słusznie zwraca uwagę skarga, że planowane zamierzenie przewiduje ocieplenie budynku. Dokumentacja projektowa wskazuje, iż zakresem inwestycji zostało objęte docieplenie ścian budynków istniejących oraz rozbudowanego budynku wzdłuż granicy zachodniej, przewidując ocieplenie zewnętrzne w ścianie warstwowej. Powyższe uwidocznione zostało na rysunku nr 4 załączonym do uzupełnionego projektu z czerwca 2010 r. Z dokumentacji tej nie wynika, by ściana istniejąca adaptowana do docieplenia i projektowana ściana warstwowa w granicy działki miały przekroczyć granice działki inwestorów (rysunek nr 3).

Projekt budowlany został uzupełniony zgodnie ze wskazaniami sądu i spełnia wymogi przewidziane prawem. Zawiera wszystkie te elementy, których przy tego rodzaju inwestycji wymaga przepis art. 34 ust. 3 p.b.

Organ przed wydaniem decyzji sprawdził zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i prawidłowo ocenił, iż wymagania tam określone zostały spełnione zgodnie z wymaganiami art. 34 ust. 1 p.b.

Uzasadnione jest również stanowisko organu, iż planowane zamierzenie budowlane nie narusza przepisów techniczno-budowlanych. Przepis § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, dopuszcza w zabudowie jednorodzinnej, na działce budowlanej o szerokości mniejszej niż 16 m, przy uwzględnieniu przepisów odrębnych oraz zawartych w § 13, 60 i 271-273, sytuowanie budynku ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych bezpośrednio przy granicy z sąsiednią działką budowlaną. Przewidziane w projekcie usytuowanie obiektu należy więc uznać za odpowiednie i zapewniające poszanowanie, występujących w obszarze oddziaływania obiektu, uzasadnionych interesów osób trzecich, w rozumieniu art. 5 pkt 8 i 9 p.b., jako że spełnia wymogi techniczno-budowlane. Uwzględnia również warunki zawarte w przepisach § 13 i 60 tego rozporządzenia. W pomieszczeniach stanowiących pokoje mieszkalne, a za takie uznano pomieszczenie na parterze, we wschodniej części budynku przy ul. B, powinien być zapewniony czas nasłonecznienia co najmniej 3 godziny w dniach równonocy (21 marca i 21 września) w godzinach 7oo-17oo. Nie dotyczy to jednak mieszkania wielopokojowego, a takie stanowi dom skarżącego, gdzie dopuszcza się ograniczenie powyższego wymagania, co najmniej do jednego pokoju. W budynku przy ul. B sprawdzono sześć pomieszczeń mieszkalnych i ustalono że cztery duże pokoje mają zapewniony czas nasłonecznienia powyżej trzech godzin w dniach równonocy (21 marca i 21 września). Spełnienie wymagań określonych przepisem § 60 powołanego rozporządzenia oznacza zachowanie warunków z § 13 tego rozporządzenia, umożliwiających naturalne oświetlenie pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi.

Prawidłowa jest więc konstatacja organu, iż wobec spełnienia warunków określonych przepisem art. 35 ust. 1 p.b. (zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi oraz kompletność projektu budowlanego) oraz art. 32 ust. 4 pkt 1 i 2 p.b. (wniosek został złożony w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane) właściwy organ nie mógł odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę (art. 35 ust. 4 p.b.).

Wbrew zarzutom skargi, organ prawidłowo ocenił, iż postępowanie w części dotyczącej rozbiórki ściany budynku gospodarczego, usytuowanej w granicy z nieruchomością przy ul. B, jest bezprzedmiotowe, wobec wykonania rozbiórki w dniu 22 września 2009 r., na podstawie ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...]. W tym zakresie postępowanie podlegało więc umorzeniu na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. A tym samym zbędne było badanie kompletności wniosku o pozwolenie na rozbiórkę, co czyni zarzut naruszenia art. 33 ust. 4 pkt 3 bezzasadnym.

Mając powyższe na względzie, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi, o czym orzekł jak w sentencji wyroku, na podstawie art. 151 p.p.s.a.

k.ż.