Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SAB/Wr 66/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-06-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6272 Wizy, zezwolenie na zamieszkanie na czas oznaczony, na osiedlenie się, wydalenie z terytorium Rzeczypospolitej Polskiej
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Radom po rozpoznaniu w dniu 24 czerwca 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. Y. na bezczynność i przewlekłość W. D. w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100,00 (słownie: sto) złotych uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Uzasadnienie:

Pismem z dnia 22 listopada 2021 r. Skarżąca wniosła skargę na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wszczętego wnioskiem Strony z dnia 7 września 2020 r.

W odpowiedzi na skargę, wnosząc o jej oddalenie, organ wskazał, że akta administracyjne sprawy zostały przekazane Sądowi w dniu 13 sierpnia 2021 r. w związku z wcześniejszą skargą na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania wszczętego tożsamym wnioskiem Strony z dnia 7 września 2020 r.

Pismem z dnia 1 czerwca 2022 r. Stronę wezwano do przedłożenia ponaglenia i dowodu jego nadania do organu administracji przed wniesieniem skargi w tej sprawie. Jednocześnie Stronę poinformowano, że znajdujące się w aktach ponaglenie z dnia 7 lipca 2021 r. wyczerpało środki zaskarżenia w sprawie skargi wniesionej w dniu 6 sierpnia 2021 r. na bezczynność i przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wojewodę Dolnośląskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy i pracę wszczętego wnioskiem Strony z dnia 7 września 2020 r., a zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Wr 1236/21. Skarżącą pouczono o obowiązku wykonania wezwania w terminie 7 dni, zastrzegając rygor odrzucenia skargi.

W odpowiedzi Skarżąca nadesłała pismo organu wydane w trybie art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej k.p.a.) przekazujące ponaglenie Skarżącej wg właściwości. Żądanego ponaglenia nie przedłożono.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Na gruncie art. 35 § 1 k.p.a., organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki. Zgodnie zaś z art. 37 § 1 k.p.a., strona ma prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli nie załatwiono sprawy w terminie określonym w powyższym przepisie (pkt 1 - bezczynność), bądź kiedy postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (pkt 2 - przewlekłość). Tym samym, złożenie skargi na bezczynność, czy też przewlekłość organu, jest możliwe dopiero po wniesieniu ponaglenia na niezałatwienie sprawy do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (art. 37 § 3 pkt 1 k.p.a.) albo do organu prowadzącego postępowanie, jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (art. 37 § 3 pkt 2 k.p.a.).

W rozpoznawanej sprawie – jak wynika z jej akt – Skarżąca nie przedłożyła ponaglenia, pomimo wezwania Sądu. Wskazać bowiem trzeba, że Strona wniosła do Sądu dwie skargi w przedmiocie obu form opieszałości organu, pierwsza z dnia 6 sierpnia 2021 r. zarejestrowana pod sygn. akt IV SAB/Wr 1236/21, zakończona wyrokiem z dnia 21 czerwca 2022 r. stwierdzającym bezczynność i przewlekłe prowadzanie postępowania oraz orzekającym o przyznaniu sumy pieniężnej i zobowiązaniu organu do załatwienia sprawy we skazanym terminie. Druga skarga Strony z dnia 22 listopada 2021 r. dotyczy rozpoznawanej sprawy. Dodać trzeba, że w obu sprawach bezczynność odnosi się do tego samego postępowania, wszczętego wnioskiem Strony z dnia 7 września 2020 r. Zatem możliwość jej rozpoznania jest uzależniona od tego, czy po uprzednim wniesieniu skargi do Sądu, Strona wniosła ponaglenie. Odnotowania bowiem wymaga, że znajdujący się aktach dokument datowany na dzień 7 lipca 2021 r. dotyczył sprawy zarejestrowanej pod sygn. akt IV SAB/Wr 1236/21, na co wskazała sama Strona załączając do skargi ponaglenie z tej daty oraz dowód jego nadania. Ponaglenie to zatem wyczerpało przesłankę umożliwiającą wniesienie skargi z dnia 6 sierpnia 2021 r. Wniesienie skargi obejmującej kolejne okresy bezczynności (przewlekłości) organu wymaga złożenia kolejnego ponaglenia. Skarżąca wezwana prawidłowo o przedłożenie dowodu wniesienia ponaglenia nie dopełniła ww. wymogu, co uzasadniało odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Na tej podstawie Sąd skargę odrzucił, o czym orzekł w pkt I sentencji postanowienia. Podstawę orzeczenia o zwrocie stronie uiszczonego wpisu sądowego od skargi (punkt II sentencji) stanowi art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zgodnie z którym sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.