Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 578/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-06-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 8 czerwca 2015 r. sprawy ze skargi F. O. o wznowienia postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2013 r. sygn. akt II SA/Gd 322/13 w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zwrotu wywłaszczonej nieruchomości postanawia odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 marca 2015 r. sygn. akt II SA/Gd 578/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę F. O.

o wznowienie postępowania sądowego w sprawie zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 28 sierpnia 2013 r.

o sygnaturze akt II SA/Gd 322/13 w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego zwrotu wywłaszczonej nieruchomości.

Od powyższego rozstrzygnięcia skarżący złożył skargę kasacyjną sporządzoną przez profesjonalnego pełnomocnika będącego adwokatem.

W złożonej skardze pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia Sądu z dnia 25 marca 2015 r. oraz przedstawił obszerną argumentację odnośnie zasadności wniosku o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego z uwagi na wykrycie nowych środków dowodowych oraz okoliczności faktycznych, które mogą mieć wpływ na wynik sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje:

Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem odwoławczym. Wymogi jakie powinna spełnić określone zostały w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - określanej dalej jako "p.p.s.a."- zgodnie z którym skarga kasacyjna oprócz wymagań przepisanych dla pisma w postępowaniu sądowym powinna zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Przez przytoczenie podstaw kasacyjnych rozumieć należy dokładne wskazanie podstawy, o której mowa w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. z wyraźnym określeniem przepisów w ramach zgłoszonej podstawy, które zdaniem sporządzającego skargę kasacyjną zostały naruszone przez wojewódzki sąd administracyjny wydający zaskarżone orzeczenie.

Skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 174 p.p.s.a.).

Przytoczenie podstaw kasacyjnych z rozwinięciem zarzutów i przedstawieniem rzeczowej argumentacji w uzasadnieniu skargi kasacyjnej ma niezwykle istotne znaczenie. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Związanie podstawami skargi kasacyjnej polega na tym, że wskazanie przez stronę skarżącą naruszenia konkretnego przepisu prawa materialnego, czy też procesowego, określa zakres kontroli sądu kasacyjnego. Przytoczenie podstawy kasacyjnej musi być precyzyjne, gdyż NSA może uwzględnić tylko te przepisy, które zostały wyraźnie wskazane w skardze kasacyjnej jako naruszone, nie jest natomiast władny badać, czy sąd administracyjny pierwszej instancji nie naruszył innych przepisów. Nie może też domniemywać intencji autora skargi kasacyjnej i z uzasadnienia omawianego środka zaskarżenia samodzielnie wywodzić podstaw kasacyjnych. To autor skargi kasacyjnej (będącej sformalizowanym środkiem odwoławczym) powinien wskazać na konkretne, naruszone przez sąd zaskarżanym orzeczeniem przepisy, z podaniem numeru artykułu, paragrafu, ustępu, punktu oraz innych jednostek redakcyjnych konkretnej normy prawnej (por. postanowienie NSA z dnia 16 kwietnia 2015 r. sygn. akt II GSK 2264/14). Podkreślić przy tym należy, że podstawy kasacyjne stanowią tzw. element konstrukcyjny skargi kasacyjnej, który nie podlega uzupełnieniu na wezwanie sądu. Skarga kasacyjna niespełniająca wymagań w tym zakresie podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. Powyższego stanowiska nie zmienia wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 8 kwietnia 2014 r. sygn. akt SK 22/11 (OTK-A 2014/4/37) stwierdzający niezgodność art. 180 w związku z art. 178 i art. 176 Prawa o postepowaniu przed sądami administracyjnymi w zakresie, w jakim przewiduje odrzucenie, bez wezwania do usunięcia braków, skargi kasacyjnej niespełniającej wymogu zamieszczenia w niej wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia wraz z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Podstawy kasacyjne wymienione w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. decydują bowiem o charakterze tego środka odwoławczego, stąd nie mogą podlegać uzupełnieniu w charakterze braków formalnych na wezwanie sądu.

Wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera podstaw kasacyjnych. Autor skargi kasacyjnej nie wskazał żadnego przepisu prawa, który w jego ocenie został naruszony przez Sąd w zaskarżonym postanowieniu.

W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.