Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 748/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-11-05 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 140
journal: Dz.U. 2003 nr 58 poz 515
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - t. jedn.

SENTENCJA

Dnia 5 listopada 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik Sędziowie: sędzia WSA Elżbieta Piechowiak sędzia WSA Renata Owczarzak (spr.) Protokolant: Krzysztof Cisewski po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 5 listopada 2008 roku sprawy ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie uprawnień do kierowania pojazdami oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Prezydenta Miasta [...] z [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.) cofnięto R. R. uprawnienia do kierowania pojazdami mechanicznymi w ramach kat. A, B, T prawa jazdy wydanego 23 listopada 2004 r.

W uzasadnieniu organ podał, że z powodu zastrzeżeń co do stanu zdrowia skierowano stronę na badania lekarskie do [...] Ośrodka Medycyny Pracy w [...]. Ośrodek stwierdził istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. Po wniesieniu odwołania od wydanego orzeczenia, Instytut Medycyny Pracy w [...] również ustalił, że istnieją przeciwwskazania do kierowania pojazdami silnikowymi. W tych okolicznościach organ na podstawie wydanych orzeczeń, przy zastosowaniu art. 140 ust. 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym orzekł o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi.

W odwołaniu od decyzji organu I instancji R. R. zarzucił, iż w przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym nie zapewniono wszystkich uprawnień wynikających z faktu posiadania statusu strony, bowiem mimo jego wniosków nie wyjaśniono przyczyn zastrzeżeń co do stanu zdrowia, zgłoszonych przez lekarza orzecznika ZUS, a także odwołujący się nie był zaznajomiony z dokumentacją Instytutu Medycyny Pracy w [...] i wynikami przeprowadzonych przez Instytut badań. Do odwołania wyżej wymieniony załączył dwa, pochodzące z prywatnych gabinetów lekarskich zaświadczenia z dnia 30 i 31 października 2007 r.

Decyzją z dnia [...] r. Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] nie uwzględniło odwołania, uznając iż decyzji Prezydenta Miasta [...] nie można zarzucić naruszenia prawa.

Organ szczegółowo opisał stan faktyczny sprawy wskazując, że dniu [...] r. Prezydent Miasta [...] skierował R. R. na badania lekarskie, w związku z przekazaną przez lekarza orzecznika Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w [...] informacją o stwierdzeniu u wyżej wymienionego schorzeń mogących stanowić przeciwwskazania do prowadzenia pojazdów mechanicznych. Po przeprowadzeniu badań, lekarz [...] Ośrodka Medycyny Pracy w [...] orzeczeniem nr [...] z dnia [...] r. stwierdził u R. R. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi. Z powyższym orzeczeniem R. R. nie zgodził się i przedłożył orzeczenie z dnia [...] r. nr [...], wystawione przez upoważnionego do badania kierowców lekarza Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w [...], stwierdzające ograniczenie w korzystaniu z uprawnień do kierowania pojazdami ze względu na stan zdrowia (001).

Dokumentacja diagnostyczno - orzecznicza została na podstawie § 12 ust. 3 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. z 2004 r., Nr 2, poz. 15) przesłana w trybie odwoławczym do Instytutu Medycyny Pracy [...].

Po przeprowadzeniu badań Instytut Medycyny Pracy [...] orzeczeniem, z dnia [...] r., nr [...] ponownie stwierdził u R. R. istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi.

Organ uznał, że zastrzeżenia zawarte w odwołaniu sprowadzają się do kwestionowania wiedzy lekarskiej lekarzy zarówno z [...] Ośrodka Medycyny Pracy w [...], jak i Instytutu Medycyny Pracy [...] w [...]. SKO nie zgodziło się ponadto z argumentem nie informowania skarżącego o przebiegu sprawy na poszczególnych etapach postępowania administracyjnego oraz uznało, że nie mogą wpłynąć na ważność ostatecznego orzeczenia Instytutu Medycyny Pracy przedłożone przez stronę zaświadczenia lekarskie.

R. R. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, wnosząc o jej uchylenie i orzeczenie co do meritum sprawy, względnie przekazanie sprawy organowi I

instancji do ponownego rozpoznania. Zarzucił w niej naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procedury poprzez błędne zastosowanie art. 140 ust. 1 pkt 1 ustawy, Prawo o ruchu drogowym i mylne, w jego mniemaniu, uznanie przez organ, iż tylko Instytut Medycyny Pracy w [...] kompetentny jest do oceny jego zdolności zdrowotnych do kierowania pojazdami silnikowymi, od którego orzeczenia nie dano mu

szansy odwołania się.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie jest uzasadniona.

Zgodnie z treścią art. 3 § 1 art.135 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (zwaną dalej p.p.s.a.) (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sądowa kontrola decyzji administracyjnych polega na ocenie ich legalności, tj. zgodności z przepisami prawa materialnego i procedury administracyjnej. Jednocześnie, w myśl art. 135 ww. ustawy, Sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do wszystkich aktów lub czynności wydanych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, jeżeli jest to niezbędne do końcowego jej załatwienia. Sąd kontroluje legalność nie tylko zaskarżonej decyzji organu II instancji, ale także m.in. poprzedzającej jej decyzji wydanej w I instancji. W badanym przypadku przedmiotem zaskarżenia są decyzje, którymi orzeczono o cofnięciu stronie skarżącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi kategorii A, B, T, stąd przedmiotem kontroli sądu administracyjnego nie podlega postępowanie zakończone decyzją, w przedmiocie skierowania na badania lekarskie do [...] Centrum Medycyny Pracy w [...]. Powyższe wyjaśnienie jest konieczne, bowiem strona skarżąca, co słusznie podnosi organ odwoławczy, kwestionuje w niniejszym postępowaniu zasadność skierowania na badania lekarskie do [...] Ośrodka Medycyny Pracy.

Podstawę prawną rozstrzygnięcia wydanego w rozpoznawanej sprawie stanowił art. 140 ust. 1 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005 r., Nr 108, poz. 908 ze zm.), według którego decyzję o cofnięciu, uprawnienia do kierowania pojazdem silnikowym wydaje starosta w przypadku stwierdzenia na podstawie orzeczenia lekarskiego o istnieniu przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W rozpoznawanej sprawie skarżący został skierowany na badania lekarskie - w trybie art. 122 ust. 1 pkt 4, zgodnie z którym badaniu lekarskiemu przeprowadzanemu w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdem podlega kierowca w przypadkach nasuwających zastrzeżenia co do stanu zdrowia. Szczegółowe warunki i tryb postępowania w sprawach wydawania orzeczeń lekarskich stwierdzających przeciwwskazania zdrowotne lub ich brak do kierowania pojazdami silnikowymi określa rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz. U. Nr 2, poz. 15). Zgodnie z § 9 ust. 1 powołanego rozporządzenia badania lekarskie osób wymienionych w art. 122 ust. 1 pkt 2-5 ustawy przeprowadza się w wojewódzkich ośrodkach medycyny pracy.

Skarżący uzyskał negatywny wynik oceny zdolności do kierowania pojazdami i skorzystał z możliwości odwołania się od orzeczenia wydanego przez [...] Ośrodek Medycyny Pracy. Stosownie do treści § 12 ust. 3 cyt. rozporządzenia w przypadkach, gdy pierwsze orzeczenie lekarskie wydał uprawniony lekarz zatrudniony w [...] Ośrodku Medycyny Pracy, podmiotem odwoławczym są ośrodki wymienione w punktach od1-6 § 12 ust. 3, w tym Instytut Medycyny Pracy [...]. Wydane orzeczenie w tym trybie jest ostateczne. Orzeczenie to również stwierdzało istnienie przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami. W tych okolicznościach organ zobligowany był orzec o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, bowiem w świetle treści art. 140 ust.1 pkt 1 ustawy Prawo o ruchu drogowym, stwierdzone na podstawie orzeczenia lekarskiego istnienia przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami implikuje obowiązek organu administracyjnego do cofnięcia uprawnień. Wskazać należy, iż w takim przypadku prawo nie wymaga dokonywania innych ustaleń faktycznych, ani nie zezwala, aby na wynik postępowania rzutowały inne okoliczności faktyczne.

Skoro przedmiotem oceny Sądu w niniejszym postępowaniu są decyzje o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami silnikowymi, Sąd nie dokonuje oceny postępowania administracyjnego zakończonego ostateczną decyzją wydaną na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym w sprawie skierowania strony skarżącej na badania lekarskie.

Zastrzeżenia zawarte w skardze stanowią polemikę z wiedzą i doświadczeniem lekarzy orzekających zarówno w [...] Ośrodku Medycyny Pracy w [...] jak i Instytucie Pracy w [...], a przedłożone przez skarżącego zaświadczenia lekarskie prywatnych gabinetów, nie mogą w żaden sposób wpłynąć na ważność ostatecznego orzeczenia Instytutu wydanego na zasadach i w trybie § 13 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004 r. w sprawie badań osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami i kierowców (Dz. U. Nr 2, poz. 15) przez uprawniony do tego podmiot.

Z tych względów Sąd na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.