Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 143/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-10-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6169 Inne o symbolu podstawowym  616
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 § 2 , art. 58 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Danuta Dopierała po rozpoznaniu w dniu 15 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w przedmiocie rozpoznania wniosku postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

A. F. wniósł skargę na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w W. w wydaniu decyzji administracyjnej w przedmiocie nabycia nieruchomości o pow. [...] ha położonych w gminie B..

Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie. Organ wskazał, iż Agencja Nieruchomości Rolnych jest państwową osobą prawną, którą można traktować jako organ administracji publicznej jedynie w znaczeniu funkcjonalnym czyli w sytuacjach, gdy jest powołana z mocy prawa do załatwiania spraw z zakresu administracji publicznej rozstrzyganych w drodze decyzji administracyjnej. Oznacza to, że działalność Agencji Nieruchomości Rolnych jest działalnością administracji publicznej tylko w zakresie wskazanym w ustawie, wobec czego nie jest uprawniona do wydania decyzji administracyjnej, której żąda skarżący. Ponadto Prezes Agencji Nieruchomości Rolnych wskazał, iż Agencja Nieruchomości każdorazowo udzielała odpowiedzi na pisma skarżącego. Skarga na bezczynność Prezesa Agencji Nieruchomości Rolnych w sprawie nie wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie sprzedaży na zasadach pierwszeństwa w nabyciu nieruchomości rolnej jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Stosownie do art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153., poz. 1270, ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

W doktrynie istnieje pogląd, iż skarga na bezczynność jest dopuszczalna tylko w takich granicach, w jakich służy skarga do sądu administracyjnego na decyzje, postanowienia oraz na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa (B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz., Zakamycze 2005r., s. 28).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że Agencja Nieruchomości Rolnych jest państwową osobą prawną, a nie organem administracji publicznej. Nie ma zatem kompetencji do rozpoznawania spraw w trybie procedury administracyjnej, w tym wydawania decyzji, postanowień czy też podejmowania innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Mając zatem na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż sprawa ze skargi A. F. nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.