Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1822/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-08-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6131 Opłaty za korzystanie ze środowiska
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 21 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej Zakładu Elektroenergetycznego [...] Spółka Akcyjna od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 30 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 426/12 w zakresie odrzucenia skargi Zakładu Elektroenergetycznego [...] Spółka Akcyjna na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] stycznia 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 30 kwietnia 2012 r., sygn. akt II SA/Gl 426/12 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Zakładu Elektroenergetycznego [...] S.A. w Częstochowie na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] stycznia 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty z tytułu opłat za korzystanie ze środowiska.

W uzasadnieniu orzeczenia Sąd I instancji przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy.

Pismem z dnia 17 lutego 2012 r. pełnomocnik Zakładu Elektroenergetycznego [...] S.A. w Częstochowie wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] stycznia 2012 r.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 22 marca 2012r. reprezentujący Spółkę pełnomocnik został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach albo przed sądami administracyjnymi bądź do nadesłania odpisu pełnomocnictwa z dnia 9 listopada 2010 r. znajdującego się w aktach administracyjnych wraz z dokumentem określającym umocowanie osób podpisanych pod pełnomocnictwem do reprezentowania strony skarżącej. Na dokonanie tych czynności wyznaczono termin siedmiu dni licząc od daty doręczenia wezwania. Jak wynika z dołączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru, wezwanie skierowane do pełnomocnika Spółki zostało doręczone na właściwy adres w dniu 11 kwietnia 2012 r. W wyznaczonym terminie złożony został w siedzibie Sądu odpis pełnomocnictwa z dnia 23 grudnia 2009 r., nie dołączono jednak dokumentu wykazującego, że osoby podpisane pod tym pełnomocnictwem są uprawione do reprezentowania strony skarżącej.

Sąd I instancji odrzucając skargę wskazał, że zgodnie z treścią przepisu art. 46 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 - zwana dalej "p.p.s.a.") w sytuacji, gdy pismo do sądu administracyjnego wnosi w imieniu strony pełnomocnik, to należy do tego pisma dołączyć - o ile wcześniej nie zostało to uczynione - pełnomocnictwo, które z kolei w myśl art. 37 § 1 p.p.s.a. ma być zaopatrzone w podpis mocodawcy. W przypadku, gdy mocodawcą jest strona będącą osobą prawną pełnomocnictwo winno być podpisane przez osoby pełniące funkcje organów zgodnie z przepisami regulującymi sposób reprezentacji lub przez inne osoby upoważnione do reprezentowania takich osób - na co wskazuje art. 28 § 1 p.p.s.a. W art. 29 p.p.s.a. określono przy tym jednoznacznie, że organ albo inna osoba upoważniona do reprezentacji ma obowiązek wykazać dokumentem swoje umocowanie przy pierwszej czynności procesowej. Przesłany do Sądu w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi odpis pełnomocnictwa z dnia 23 grudnia 2009 r. został podpisany przez osoby, które - zgodnie z treścią użytych przez nie identyfikatorów - są członkami zarządu skarżącej Spółki. Nie dołączono jednak żadnego dokumentu, z którego wynikałoby, jaki jest sposób reprezentacji Zakładu Elektroenergetycznego [...] S.A. w Częstochowie, ani jakie konkretnie osoby mogą tę Spółkę reprezentować. W związku z powyższym Sąd I instancji uznał, że skarga złożona przez pełnomocnika Spółki, pomimo prawidłowego wezwania do usunięcia braków formalnych i ich częściowego uzupełnienia, nadal dotknięta jest brakiem uniemożliwiającym nadanie jej dalszego biegu, a to nie może skutkować wszczęciem postępowania sądowoadministracyjnego.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniósł Zakład Elektroenergetyczny [...] S.A. w Częstochowie reprezentowany przez radcę prawnego A. O. Postanowienie zaskarżono w całości zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. przepisu art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oraz naruszenie przepisów Konstytucji RP tj. przepisu art. 77 ust. 2. Wskazując na powyższe zarzuty wniesiono uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości oraz o zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania kasacyjnego według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że zdaniem skarżącej brak formalny skargi nie zaistniał, albowiem zarówno pełnomocnictwo, jak i dokument określający umocowanie osób podpisanych pod pełnomocnictwem do reprezentowania strony skarżącej znajdowały się w aktach sprawy administracyjnej. Zatem wezwanie z 3 kwietnia 2012 r. zostało skierowane do skarżącej bezpodstawnie. Podkreślono, iż interpretacja przepisów dokonana przez Sąd I instancji godzi w konstytucyjną zasadę prawa do sądu, wyrażoną w art. 77 ust. 2 Konstytucji. Odrzucając skargę z nieistotnego powodu skarżącą pozbawiono możliwości dochodzenia swoich roszczeń przed sądem administracyjnym.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna wniesiona w niniejszej sprawie zawiera usprawiedliwione podstawy zaskarżenia.

Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W niniejszej sprawie nie występują przesłanki nieważności określone w art. 183 § 2 p.p.s.a., zatem Naczelny Sąd Administracyjny związany był granicami skargi kasacyjnej.

Wskazać należy, że stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Podkreślić jednak należy, że nie każde uchybienie formalne musi prowadzić do wszczęcia procedury określonej w art. 49 §1 p.p.s.a. i w wielu przypadkach uchybień formalnych procedura ta nie jest wszczynana.

Wobec tego, uwzględniając treść powołanego wyżej przepisu przy stosowaniu zarówno art. 49 § 2, jak i art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należy dojść do wniosku, że przewidziane we wskazanych przepisach ujemne konsekwencje dla strony mogą być skutecznie zastosowane nie wtedy, gdy strona nie wykona jakiegokolwiek wezwania do usunięcia braków, ale tylko wtedy, gdy niewykonanie wezwania spowoduje niemożność nadania biegu temu pismu.

Z takim właśnie przypadkiem w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego mamy do czynienia w niniejszej sprawie. Należy zgodzić się ze stwierdzeniem zawartym w skardze kasacyjnej, iż co prawda do skargi nie było załączone pełnomocnictwo, jednak z treści pełnomocnictwa z dnia 9 listopada 2010 r. złożonego do akt sprawy administracyjnej wynikało jednoznacznie, iż upoważnia ono do zastępowania mocodawcy również przed sądami administracyjnymi. W aktach sprawy administracyjnej ponadto znajdował się odpis pełny z KRS reprezentowanej spółki akcyjnej - stanowiący załącznik do pisma pełnomocnika strony z 21 grudnia 2011 r. Treść tego dokumentu jest wystarczająca do ustalenia, iż osoby udzielające pełnomocnictwa radcy prawnemu A. O.w dacie złożenia oświadczenia woli były uprawnione do reprezentowania spółki.

W tej sytuacji niedołączenie dokumentu wykazującego umocowanie do występowania w sprawie nie jest przeszkodą do nadania skardze prawidłowego biegu.

Wobec powyższego uznać należy, że niewykonanie wezwania do złożenia w wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego nie powodowało, że pismo strony nie mogło otrzymać prawidłowego biegu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.