Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1052/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2005-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6249 Inne o symbolu podstawowym 624
Hasła tematyczne: Powszechny obowiązek obrony
Skarżony organ: Wojewódzka Komisja Lekarska
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony akt
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. c
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 107 § 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marian Ekiert /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: st.sekr.sąd.B.Krztoń po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi D. N. na orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej [...] z dnia [...] czerwca 2003 r. nr [...] w przedmiocie uznania za zdolnego do pełnienia czynnej służby wojskowej I. uchyla zaskarżone orzeczenie; II. stwierdza, że zaskarżone orzeczenie nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej [...] na rzecz skarżącego D. N. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Działając na podstawie art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej [ t.jed, z 2002 r. Dz.Ust. Nr 21 poz. 205 z późn.zm. ] orzeczeniem z dnia [...].02.2003 r. Nr [...] Powiatowa Komisja Lekarska [...] w składzie Przewodniczący lek.med. S. D. – specjalista chorób wewnętrznych, członkowie lek.med. A. W. – G. – specjalista chorób wewnętrznych i lek.med. R. S. – specjalista chirurg po przeprowadzeniu badań lekarskich, rozpoznając u D. J. N. s. J. ur. dnia [...].10.1983 r. zam. w D. przy ul. T. następujące choroby { ułomności } : § 3 pkt 1 – blizna po operacji wyrostka i przepukliny prawostronnej, § 49 pkt 1 – prawostronna nerka ruchoma nieupośledzająca sprawności i § 76 pkt 1 – stan po złamaniu przedramienia prawego, uznała wyżej wymienionego za zdolnego do służby wojskowej { kat. A wg. §§ 3 pkt 1, 76 pkt 1 i 49 pkt 1 wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej, stanowiącego załącznik Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992 r. w sprawie zasad określania zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach [ Dz.Ust. Nr 57 poz. 278 z 1994 r. z późn.zm. ] }.

W uzasadnieniu tegoż orzeczenia Komisja na podstawie przeprowadzonych badań lekarskich, zaświadczenia lekarskiego z dnia 21.02.2003 r. wystawionego przez lekarza D. i z dnia 11.02.2003 r. wystawionego przez lekarza Ł. oraz wyniku USG { lekarz W. } a także wywiadu chorobowego ustaliła, że stan zdrowia poborowego kwalifikuje go do kategorii " A " , co oznacza iż jest on zdolnym do służby wojskowej.

Orzeczenie to zaskarżył odwołaniem skierowanym do Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej [...] D. J. N., zarzucając iż wydane ono zostało wbrew temu o czym świadczą przedstawione przez niego dokumenty dotyczące jego stanu zdrowia i przebiegu odbytej choroby i wnosząc o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.

Uzasadniając odwołanie odwołujący się podnosi, iż po wielu przebytych badaniach w wysoce specjalistycznych jednostkach służby zdrowia już w wieku dziecięcym stwierdzono u niego poważną wadę nerki. Od tego czasu jego stan zdrowia nie uległ zmianie, a nerka funkcjonuje zaledwie w 40 % i jest nadal nerką wędrującą i obniżoną, co stanowi bezpośrednie zagrożenie dla jego życia i zdrowia szczególnie przy podjęciu jakiegokolwiek wysiłku fizycznego i niezachowaniu diety. Niejednokrotnie prowadziło to do zatrucia organizmu. W dalszym ciągu doświadcza on poważnych ograniczeń w życiu codziennym, nie mówiąc już o utrudnieniach przy jakimkolwiek wysiłku fizycznym. W konkluzji dodaje on, iż od samego początku nauki w szkole był on całkowicie zwolniony przez lekarzy specjalistów od zajęć fizycznych i pozostawał pod doraźną opieką poradni specjalistycznej.

Po rozpatrzeniu tegoż odwołania Wojewódzka Komisja Lekarska [...] w składzie Przewodniczący lek.med. M. Z.- specjalista anestazjologii i intensywnej terapii, Członkowie dr med. A. M. – specjalista chirurgii ogólnej i lek.med. J. N.- D. – specjalista chorób wewnętrznych działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 28 ust. 2 ustawy z dnia 21.11.1967 o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej orzeczeniem z dnia [...].06.2003 r. Nr [...] utrzymała w mocy zaskarżone orzeczenie.

W uzasadnieniu tegoż orzeczenia Wojewódzka Komisja Lekarska [...] w uzasadnieniu swojego orzeczenia podniosła, iż stosownych ustaleń dokonała w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie poborowego oraz specjalistyczne badania urologiczne przeprowadzone w Wojewódzkim Szpitalu Specjalistycznym [...]. W wyniku tych badań tudzież mając na uwadze przedłożoną przez poborowego dokumentację lekarską, w tym karty informacyjne leczenia szpitalnego rozpoznano u D. N. bliznę pooperacyjną , prawostronną nerkę ruchomą nie upośledzającą sprawności oraz stan po złamaniu przedramienia prawego. Poza tym nie stwierdzono u wyżej wymienionego innych chorób lub ułomności.

Stan zdrowia poborowego według powyższego rozpoznania lekarskiego kwalifikuje go do uznania za zdolnego do służby wojskowej – kat. " A " zgodnie z § 3 pkt 1, § 49 pkt 1 i § 76 pkt 1 wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej, stanowiącego załącznik Nr 1 do powołanego wyżej rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992 r.

Także i to orzeczenie tym razem skargą skierowaną do Naczelnego Sądu Administracyjnego zaskarżył D. N. wnoszą o uznanie za " nieprawdziwe " orzeczenia organów obydwu instancji.

Uzasadniając skargę skarżący zarzucił, iż członkowie obydwu Komisji nie byli lekarzami wojskowymi i nie posiadali oni specjalistycznej wiedzy z zakresu urologii, a mimo to Powiatowa Komisja Lekarska nie skorzystała z możliwości konsultacji ze specjalistami z tego zakresu rokując bezprawnie o stanie jego zdrowia i to w sytuacji gdy legitymował się on dokumentacją lekarską, stwierdzającą bezspornie, iż posiada tz. nerkę wędrującą o ograniczonych czynnościach. Lekarze ci pominęli fakt, że nerka ta jest przyczyną okresowych zgięć moczowodu, co powoduje u niego napady kolki nerkowej, a także przewlekłe stany zapalne narządu, prowadzące do przewlekłego odmieniczkowego zapalenia tej nerki. Fakty te pominęli również lekarze będący członkami Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej i tylko na podstawie konsultacji urologa, za podstawę biorąc jako badanie urologiczne, badanie USG Komisja przyjęła bez żadnych wątpliwości, że stan jego zdrowia jest dobry i że nerka nie upośledza czynności zdrowotnych. W jego ocenie USG nie jest badaniem urologicznym, a tym bardziej nie może potwierdzić i wykazać jednoznacznie ułomności nerki, zwłaszcza tych opisanych i potwierdzonych mnogością poprzednich specjalistycznych badań wykonywanych przez wiele lat w wielu specjalistycznych szpitalach klinicznych i wojewódzkich. Członkowie Komisji winni zdawać sobie sprawę, że dociążenie go okresem zasadniczej służby wojskowej, a szczególnie w okresie unitarnym może łączyć się z doznaniem dalszych ograniczeń zdrowotnych, utrwaleniem i dynamizacją stanów, które współistnieją w związku z ruchomą nerką. W tych okolicznościach uznanie go za zdolnego do służby wojskowej z kategorią " A " jest niedopuszczalne. W dalszej części skargi skarżący wywodzi, iż wywołać to może u niego rozstrój zdrowia, a w dalszej konsekwencji stanowić może odpowiedzialności cywilnej decydentów.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzka Komisja Lekarska [...] wniosła o odrzucenie skargi jako złożonej po upływie terminu do jej wniesienia.

Uzasadniając swój wniosek Komisja podnosi, iż D. N. wniósł skargę w dniu 24.07.2003 r. Tę datę wpływu Komisja ustaliła dysponując przesłaną przez NSA w Rzeszowie kopertą z datą nadania skargi w dniu 22.07.2003 r. oraz skargą z datownikiem wpływu do NSA w dniu 24.07.2003 r. W tej sytuacji niezrozumiałą dla Komisji jest adnotacja na tym datowniku dokonana przez pracownika NSA, w związku z czym uprawnione jest stwierdzenie, że skarga D. N. została wniesiona 7 dni po upływie ustawowego terminu do jej wniesienia. Osoba pełnoletnia z rodziny poborowego odebrała bowiem orzeczenie Komisji w dniu 17.06.2003 r. , co oznacza że ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 17.02.2003 r.

Z ostrożności procesowej odnosząc się do podniesionych w skardze zarzutów Komisja stwierdza, iż ten z nich który kwestionuje skład Komisji uznać należy za chybiony, albowiem skład Komisji powołany przez Wojewodę [...] zarządzeniem Nr [...] z dnia 16.12.2002 r. w sprawie składu komisji lekarskich i komisji poborowych powołanych do realizacji zadań związanych z przeprowadzeniem poboru w 2003 r. jest zgodny z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 6.03.2000 r. w sprawie komisji lekarskich i komisji poborowych oraz wynagrodzenia za udział w ich pracy [ Dz.Ust. Nr 16 poz. 205 ]. Co się zaś tyczy zarzutu dotyczącego braku opinii specjalistycznej, to również nie zasługuje on na uwzględnienie, gdyż zarówno Wojewódzka Komisja Lekarska [...] jak i na jej zlecenie przeprowadzający badania specjalistyczne lekarz chirurg specjalista urolog, dysponowali przedłożoną przez poborowego dokumentacją kilkuletniego leczenia w poradni urologicznej, kartami informacyjnymi z pobytu w szpitalu w latach 1989 i 2002 , w tym wynikami badania urologicznego oraz wynikami badania izotopowego scyntygrafii nerek. Powyższe dowody były wystarczające do przeprowadzenia właściwej oceny aktualnego stanu zdrowia poborowego i nie zachodziła potrzeba przeprowadzania dodatkowych badań urologicznych. Z tym wiąże się odpowiedź na kolejny zarzut dotyczący kwestionowania badania USG jako badania typu urologicznego. Znamiennym bowiem jest, iż aktualne badanie USG potwierdziło poprzednie ustalenia stanu chorobowego poborowego pod względem urologicznym. W tym kontekście i ten zarzut uznać należy za nieuzasadniony. Nie można zatem zasadnie twierdzić, iż Wojewódzka Komisja Lekarska [...] dopuściła się zaniedbania swoich obowiązków. Przedmiotem oceny Komisji był bowiem aktualny stan zdrowia poborowego i taka ocena została dokonana, przy uwzględnieniu wszystkich zgłoszonych przez poborowego problemów zdrowotnych. Swoje orzeczenie wydała Komisja w oparciu o przeprowadzone badania lekarskie, specjalistyczne badania urologiczne i przedłożoną przez poborowego dokumentację jego dotychczasowego leczenia, działając zgodnie z posiadaną wiedzą medyczną i przepisami prawa. Rozpoznanie Komisji zostało oparte na dokumentacji leczenia szpitalnego w specjalistycznej poradni urologicznej, tj. zgodnie z wymogami § 49 cyt. wyżej wykazu chorób i ułomności. Wojewódzka Komisja Lekarska [...] działała zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21.11.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej i powołanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.03.2000 r. , które to przepisy określają skład i tryb postępowania komisji lekarskich, a także zgodnie z cyt. wyżej rozporządzeniem Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992 r. Stąd też w przypadku nie uwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi, w pełni zasadny jest wniosek o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje :

Ustosunkowując się na wstępie do podniesionego w odpowiedzi na skargę zarzutu, tyczącego się kwestii związanej z wystąpieniem przez D. N. ze skargą na orzeczenie Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej [...] z uchybieniem przewidzianego prawem terminu należy zauważyć, iż jest on chyba wynikiem zaistniałego nieporozumienia. W aktach sprawy zalega bowiem skarga wyżej wymienionego, zaopatrzona pieczęcią Naczelnego Sadu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Rzeszowie z datą wpływu 9.07.2003 r. oraz koperta w której skarga ta została przesłana do tegoż Sądu, przesyłką poleconą, z widniejącym na niej stemplem Urzędu Pocztowego w D., określającym datę nadania tej przesyłki na dzień 7.07.2003 r. Skoro zatem zaskarżone orzeczenie zostało doręczone skarżącemu w dniu 17.06.2003 r. , to tym samym oczywistym jest, że z przedmiotową skargą D. N. wystąpił w przewidzianym prawem 30 – dniowym terminie. Wprawdzie na odpisie skargi przekazanej przez Naczelny Sąd Administracyjny Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej [...] widnieje pieczęć tego Sądu określająca datę jej wpływu na dzień 27.07.2003 r. , a w aktach znajduje się także kserokopia koperty w której odpis skargi przesłany został przez skarżącego do Sądu z datą 22.07.2003 r., to jednak zauważyć wypadnie że została ona przesłana do Sądu na wezwanie tegoż Sądu w ramach uzupełnienie skargi już wniesionej wcześniej. Stąd też na przesłanym Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej [...] odpisie skargi odnotowano, że oryginał wpłynął do Sądu w dniu 9.07.2003 r. W tym konteście zawarty w odpowiedzi na skargę wniosek o jej odrzucenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Odnosząc się zaś do samej skargi i podniesionych w niej zarzutów w pierwszej kolejności podnieść wypadnie, iż dokonując w postępowaniu administracyjno – sądowym kontroli zaskarżonego orzeczenia, które ma charakter decyzji administracyjnej, stosownie do art. 1 ustawy z dnia 28.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych [ Dz.Ust. Nr 153 poz. 1269 ] Sąd uprawniony jest jedynie do jego oceny pod kątem zgodności z obowiązującymi przepisami prawa materialnego i prawa procesowego. Oznacza to, że kontrola ta obejmuje tylko sprawdzenie postępowania poprzedzającego ustalenie stanu zdrowia poborowego, a w szczególności czy przeprowadzone w tym zakresie badania były wszechstronne i oparte na wyczerpującym wywiadzie chorobowym i pełnych badaniach przedmiotowych oraz czy dokonana następnie kwalifikacja zdolności poborowego do odbycia służby wojskowej odpowiada wymogom określonym w przepisach dotyczących zasad określania zdolności do służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania powiatowych i wojewódzkich komisji lekarskich w tych sprawach, a także czy zachowane zostały w pełnym zakresie zasady postępowania, jako że komisje te są w rozumieniu art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 21.12.1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej oraz przepisów kodeksu postępowania administracyjnego organami administracji publicznej, a orzeczenie komisji o uznaniu poborowego za zdolnego do służby wojskowej i ustaleniu kategorii tej zdolności jest decyzją administracyjną w rozumieniu art. 1 § 1 kpa. Nie ulega więc wątpliwości , że w zakresie nie unormowanym przepisami szczególnymi do postępowania w tych sprawach znajdują zastosowanie ogólne zasady postępowania administracyjnego, a także art. 107 § 3 kpa określający wymogi jakim odpowiadać powinno uzasadnienie takiego orzeczenia.

Kierując się tymi regułami i mając przy tym na uwadze podniesione w skardze zarzuty, stwierdzić należy, iż wbrew nim skład Wojewódzkiej Komisji Lekarskiej [...] i Powiatowej Komisji Lekarskiej [...], badających skarżącego odpowiadał wymogom określonym w §§ 7, 8 i 9 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 6.03.2000 r. w sprawie komisji lekarskich i komisji poborowych oraz wynagradzania za udział w ich pracy, skonkretyzowanym w Zarządzeniu Wojewody [...] Nr [...] z dnia 16.12.2002 r. w sprawie składu komisji lekarskich i komisji poborowych powołanych do realizacji zadań związanych z przeprowadzeniem poboru w 2003 r. Pożądanym rzecz jasna byłoby, aby w skład tych Komisji przy uwzględnieniu okoliczności tej sprawy wchodził lekarz ze specjalnością urologa, jednakże z przyczyn obiektywnych { brak w składach Komisji ustalonych przez Wojewodę lekarzy tej specjalności } było to niemożliwe. Uczyniono jednakże temu zadość, kierując przed wydaniem orzeczenia skarżącego na badania specjalistyczne.

W samej sprawie zasadniczo kontrowersyjnym problemem pozostaje kwalifikacja stanu zdrowia skarżącego, a w dalszej kolejności, przy występujących ułomnościach zaszeregowanie go jako zdolnego do służby wojskowej z kategorią " A " .

Odnosząc się do tej kwestii podkreślić wypadnie, iż w aktach sprawy znajduje się przedstawiona przez skarżącego dokumentacja lekarska, określająca charakter jego schorzenia, w śród której na szczególną uwagę zasługują wyniki badania izotopowego. Treść ich wskazuje na to, że nerka prawa u skarżącego jest wyraźnie obniżona, mniejsza od nerki lewej { 2/3 wielkości }, posiada ona niezbyt ostre obrysy i dość niejednorodnie wysycony miąż. Ukrwienie i czynności wydalnicze wyraźnie upośledzone { 40 % wartości nerki lewej }. Do tej kwestii w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia Komisja w ogóle się nie odniosła, a ów brak odniesienia koresponduje z treścią rozpoznania lekarskiego dokonanego w dniu 5.05.2003 r. przez lek.med. T. F. specjalistę chirurga z zakresu urologii na zlecenie Komisji, który zalecił wykonanie fenoscyntygrafii. Z twierdzeń skarżącego przedstawionych na rozprawie w dniu 26.04.2005 r. wynika, że takowe badania nie zostały przeprowadzone, a zebrany w sprawie materiał nie potwierdza ich przeprowadzenia. W tym kontekście rodzi się wątpliwość czy były one konieczne dla prawidłowego określenia stanu ułomności poborowego, czy też bez uszczerbku dla powyższego, można było od nich odstąpić, a jeżeli tak to dlaczego. Trudno doszukać się odpowiedzi na tak zarysowany problem w motywach zaskarżonego orzeczenia. Jego uzasadnienie nie zawiera również bliższego komentarza dotyczącego kwalifikacji występującej u skarżącego ułomności w postaci prawostronnej nerki ruchomej jako nie upośledzającej jego sprawności { § 49 pkt 1 wykazu chorób i ułomności przy ocenie zdolności fizycznej i psychicznej do czynnej służby wojskowej, stanowiącego załącznik Nr 1 do rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 10.06.1992 r. w sprawie zasad określenia zdolności do czynnej służby wojskowej oraz właściwości i trybu postępowania wojskowych komisji lekarskich w tych sprawach }. Rzecz w tym, że w pkt 2 § 49 cyt. załącznika to samo schorzenie kwalifikowane być może jako upośledzające sprawność ustroju, a co za tym idzie uzasadniać zaszeregowanie badanego do kategorii " E " . W tej sytuacji wydaje się być rzeczą oczywistą, iż o właściwej kwalifikacji w tych przypadkach decyduje stopień zaawansowania chorobowego. Jeżeli zaś tak, to Komisja w uzasadnieniu swojego orzeczenia winna była dać temu wyraz bliżej charakteryzując motywy, który zadecydowały o tej a nie innej kwalifikacji, a nie ograniczyć się jedynie do lapidarnego stwierdzenia, iż stan zdrowia poborowego według rozpoznania lekarskiego kwalifikuje do uznania wymienionego za zdolnego do służby wojskowej – kat. " A " zgodnie z ... § 49 p. 1 ... Tego typu rozstrzygnięcie wymyka się bowiem z pod kontroli i jak to podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w uzasadnieniu wyroku z dnia 14.12.2000 r. " przybiera charakter niesprawdzalnej wyroczni " . Inaczej mówiąc uzasadnienie zaskarżonego orzeczenia nie spełnia wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa, zgodnie z którym uzasadnienie faktyczne decyzji powinno zawierać wskazanie faktów, który organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oprał { wskazanie precyzyjne } oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne -–wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji z przytoczeniem przepisów prawa. Wykazanych wyżej braków komentowanego uzasadnienia nie niweluje bynajmniej nieco szersza argumentacja jaką posłużył się organ w odpowiedzi na skargę, które to pismo procesowe ma do spełnienia zupełnie inną rolę od tej jaką przypisał ustawodawca uzasadnieniu decyzji.

W dalszym zatem postępowaniu rzeczą Komisji będzie rozważenie kwestii związanej z koniecznością przeprowadzenia badania zaleconego przez lekarza specjalistę i w zależności od przyjętego rozwiązania, podjęcie decyzji co do stanu ułomności skarżącego w kontekście jego sprawności do odbycia służby wojskowej, przy uwzględnieniu podniesionych przez niego zarzutów dotyczących głównie jego sprawności ruchowej i stosowania niezbędnej diety. Efekt owych rozważań winien znaleźć odbicie w uzasadnieniu mającej być wydanej decyzji, przy uwzględnieniu przesłanek o których wyżej była mowa.

W tym stanie rzeczy działając na zasadzie wyrażonej w art. 145 § 1 pkt 1 lit c. ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz.Ust. Nr 153 poz. 1270 z późn.zm. ], zwanej dalej w skrócie p.s.a. w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [ Dz. Ust. Nr 153 poz. 1271 z późn.zm. ] należało orzec jak w sentencji.

Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu prawomocności niniejszego wyroku, znajduje swoje uzasadnienie w art. 152 p.s.a. , a o kosztach postępowania sądowego w art. 200 p.s.a.