Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 4/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-05-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
6560
Hasła tematyczne: Interpretacje podatkowe
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną intepretację indywidualną
Powołane przepisy: article: art 90 , art 86
journal: Dz.U. 2004 nr 54 poz 535
law: Ustawa z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Woźniak (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Alicja Polańska, Sędzia WSA Anna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Lidia Maląg, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 7 maja 2015 r. sprawy ze skargi G.D. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zastosowania przepisów prawa podatkowego 1. uchyla zaskarżoną interpretację indywidualną, 2. zasądza od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz G.D. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

W dniu 5 czerwca 2014 r. Gmina złożyła wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego związanego ze zrealizowaną inwestycją oraz sposobu dokonania korekty nieodliczonego uprzednio podatku naliczonego.

We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe.

Gmina jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług i składa kwartalne deklaracje VAT do właściwego urzędu skarbowego. Ponosiła/ponosi nakłady na budowę obiektów infrastruktury wodno-kanalizacyjnej (dalej: " [...]n"), w tym także z wykorzystaniem środków ze źródeł zewnętrznych. Wytworzone środki trwałe przekazywała na podstawie protokołów przekazania-przejęcia środka trwałego (PT) w nieodpłatne administrowanie [...] który był jej zakładem budżetowym. Przedmiotem działalności ZWiK było przede wszystkim zbiorowe zaopatrzanie w wodę oraz odprowadzanie

i oczyszczanie ścieków, w tym obsługa i utrzymanie majątku wodno-kanalizacyjnego przekazanego ZWiK do eksploatacji przez Gminę. ZWiK był czynnym, zarejestrowanym podatnikiem VAT i wykorzystywał przekazany majątek do wykonywania czynności opodatkowanych VAT. Z dniem 1 stycznia 2014 r. Gmina dokonała zmiany sposobu zarządzania Infrastrukturą Wod-Kan. Mianowicie, przekształciła ZWiK w spółkę z o.o. (dalej: "Spółka"). Przekształcenie nastąpiło w trybie określonym w art. 22 i art. 23 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o gospodarce komunalnej (Dz. U. z 2011 r. Nr 45,

poz. 236). Likwidacja ZWiK nastąpiła z dniem 31 grudnia 2013 r., zaś Spółka rozpoczęła działalność z dniem 1 stycznia 2014 r. Począwszy od 1 stycznia 2014 r. Spółka zapewnia ciągłość działalności wykonywanej przez ZWiK. Bezpośrednio

po utworzeniu Spółki, Gmina odpłatnie udostępniła tę Infrastrukturę Spółce w oparciu

o umowę dzierżawy, przy czym Gmina nie wyklucza, że w dalszej perspektywie czasowej Infrastrukturę Wod-Kan oddaną w dzierżawę na rzecz Spółki będzie wnosiła w formie aportu rzeczowego. Umowa dzierżawy Infrastruktury Wod-Kan została zawarta dnia 1 stycznia 2014 r.

W 2013 r. Gmina rozpoczęła inwestycję pn. "Budowa Stacji Uzdatniania Wody w S. oraz budowa sieci wodociągowej i sieci kanalizacyjnej w rejonie ul. M. w Ł." (dalej: "Inwestycja"). Na realizację Inwestycji pozyskała dofinansowanie w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013. Pierwotnie, tj. zgodnie

z ówczesną strategią Gminy w zakresie gospodarowania Infrastrukturą Wod-Kan, wytworzone środki trwałe miały zostać przekazane do ZWiK w nieodpłatne administrowanie. Jak wspomniano powyżej, z dniem 1 stycznia 2014 r. nastąpiło jednak przekształcenie ZWiK w Spółkę, a także nastąpiła zmiana polityki Gminy w zakresie gospodarowania Infrastrukturą Wod-Kan położoną na jej terenie. Zgodnie

z postanowieniami umowy o dofinansowanie, Gmina zobowiązana jest do nieprzenoszenia, bez zgody instytucji finansującej, posiadania lub prawa własności nabytych dóbr, wybudowanych, przebudowanych, wyremontowanych lub zmodernizowanych budynków i budowli, na które została przyznana i wypłacona pomoc oraz ich wykorzystanie zgodnie z przeznaczeniem i celem operacji. W związku z tym Gmina wystąpiła do instytucji finansującej o zgodę na dzierżawę Inwestycji lub wniesienie jej aportem do nowo powstałej gminnej spółki z o.o., zgodnie z przyjętą przez siebie polityką w zakresie gospodarowania Infrastrukturą Wod-Kan. Zawarcie ze Spółką umowy dzierżawy Inwestycji jest zatem ściśle zależne od uzyskania przez Gminę stosownej zgody instytucji finansującej. Do momentu otrzymania przez Gminę zgody instytucji finansującej do dzierżawy Inwestycji nie dojdzie. Zakończenie Inwestycji planowane jest na czerwiec 2014 r. Pierwsze faktury dokumentujące wydatki poniesione na realizację Inwestycji wpłynęły w grudniu 2013 r. Gmina nie odliczyła dotąd VAT naliczonego od wydatków ponoszonych na realizację Inwestycji.

W związku z powyższym opisem zadano następujące pytania.

- Czy Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji?

- W jaki sposób Gmina powinna dokonać odliczenia podatku VAT od wydatków poniesionych na realizację Inwestycję, jeśli otrzyma zgodę instytucji finansującej na dzierżawę Inwestycji do Spółki po ukończeniu Inwestycji?

Stanowisko Wnioskodawcy.

1) Gmina będzie miała prawo do odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki ponoszone na realizację Inwestycji.

2) Gdy Gmina otrzyma zgodę instytucji finansującej po ukończeniu Inwestycji wówczas powinna dokonać odliczenia podatku VAT naliczonego w odpowiedniej proporcji, wynikającej z art. 91 ust. 1-7 ustawy o VAT, tj. z pominięciem tej części VAT, która przypada na okres, w którym Inwestycja nie będzie wykorzystywana przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych VAT.

Dyrektor Izby Skarbowej działający w imieniu Ministra Finansów,

w interpretacji indywidualnej z dnia 3 września 2014 r. ,uznał stanowisko strony za nieprawidłowe.

W uzasadnieniu interpretacji organ powołał następujące przepisy: art. 5 ust. 1 pkt 1, art. 8 ust. 1, art.15 ust. 1, art. 86 ust. 1 i ust. 2, art. 88 ust. 4, art. 90 ust. 2-10, art. 91 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej zwanej: "u.p.t.u."; a także art. 2 ust. 1, art. 6 ust. 1 ustawy

z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r. poz. 594 ze zm.) oraz art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2014 r. poz. 518), jak również art. 9 i art. 168 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia

28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej

(Dz. Urz. UE L Nr 347, str. 1, z późn. zm.) oraz orzecznictwo TSUE dotyczące prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Następnie, w kwestii prawa do odliczenia przez Gminę wydatków na realizację inwestycji pn. budowa sieci wodno-kanalizacyjnej (dofinansowanej ze środków PROW na lata 2007-2013, następnie przekazanej ZWiK w nieodpłatne administrowanie),

po dokonaniu analizy ww. przepisów, a także orzecznictwa TSUE organ stwierdził,

że Gmina nabywając towary i usługi celem wytworzenia przedmiotowej infrastruktury

z zamiarem jej nieodpłatnego udostępniania samorządowemu zakładowi budżetowemu (ZWiK), nie nabywała ich do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług i tym samym nie działała w charakterze podatnika VAT w rozumieniu ust. 1 tego artykułu. Skoro bowiem pierwotnym zamiarem Gminy było przekazanie do nieodpłatnego użytkowania infrastruktury na rzecz ww. podmiotu, już od momentu rozpoczęcia budowy stacji uzdalniania wody w miejscowości S. i sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej w rejonie ul. M. w miejscowości L., aż do momentu jej odpłatnego udostępnienia na podstawie umowy dzierżawy Gmina wyłączyła tę inwestycję całkowicie z systemu podatku VAT. W konsekwencji, dokonując zakupów towarów i usług związanych z jej realizacją, nic spełniła przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy, a tym samym nic nabyła prawa do odliczenia podatku naliczonego. Zatem Gmina nie może dokonać odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki poniesione na wytworzenie ww. inwestycji.

W kwestii dotyczącej korekty podatku naliczonego, organ stwierdził,

że w zakresie odliczenia podatku od wydatków związanych z realizacją inwestycji dotyczących budowy stacji uzdatniania wody i sieci wodociągowej i kanalizacyjnej nie znajdą zastosowania regulacje zawarte w art. 91 ustawy.

Planowane wykorzystywanie przez Gminę infrastruktury wodno-kanalizacyjnej powstałej w wyniku realizacji inwestycji do dzierżawy, która - jak rozstrzygnięto w interpretacji

- jest czynnością opodatkowaną podatkiem od towarów

i usług, nie oznacza, że w momencie dokonywania zakupów towarów i usług Gmina nabyła prawo do odliczenia podatku naliczonego. Rozpoczęcie wykorzystywania infrastruktury do czynności opodatkowanych nie spowoduje zatem powstania prawa do odliczenia podatku, gdyż prawo takie powstaje w momencie, gdy podatek, który podlega odliczeniu, staje się wymagalny (art. 167 dyrektywy 2006/112/WE). Skoro Gmina już na etapie realizacji inwestycji polegającej na wybudowaniu stacji uzdatniania wody w miejscowości S. i sieci wodociągowej oraz kanalizacyjnej w rejonie

ul. M. w miejscowości L. wyłączyła ją poza regulacje objęte przepisami ustawy

o podatku od towarów i usług, to nawet późniejsze włączenie jej do działalności gospodarczej oraz przeznaczenie do czynności opodatkowanych, nie daje prawa do korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług służących do jej wybudowania. Gmina nie nabyła bowiem nigdy prawa do odliczenia podatku naliczonego w związku z tymi zakupami, a zatem nic istnieje podatek, który można odliczyć poprzez dokonanie korekty.

Dyrektor Izby Skarbowej, końcowo wskazał, że kwestie opodatkowania usług dzierżawy, prawa do odliczenia podatku naliczonego oraz sposobu dokonania tego odliczenia w przypadku podjęcia decyzji o zmianie przeznaczenia przedmiotowej infrastruktury w trakcie realizacji inwestycji rozstrzygnięto w interpretacji indywidualnej.

Nie zgadzając się z powyższym stanowiskiem, wnioskodawczyni złożyła wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, wnosząc o zmianę wydanej interpretacji indywidualnej w stosownym zakresie, poprzez uznanie jej stanowiska za prawidłowe.

Po dokonaniu analizy zarzutów przytoczonych w wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa Dyrektor Izby Skarbowej, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdził brak podstaw do zmiany ww. indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, co przedstawiono w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, zawartej w piśmie z dnia 29 października 2014 r..

W skardze wywiedzionej na powyższą interpretację Dyrektora Izby Skarbowej, Gmina wniosła o jej uchylenie w całości oraz zasądzenie od strony przeciwnej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Zaskarżonej interpretacji skarżąca zarzuciła:

1. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj.:

- art. 86 ust. 1 w związku z art. 5 ust. 1, art. 8 ust. 1, art. 15 ust. 1, 2 i 6 u.p.t.u. oraz art. 2, art. 6 ust. 1, art. 7 ust 1 pkt 3 i art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym poprzez ich niewłaściwą interpretację i uznanie, że w przedmiotowej sprawie skarżącej nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego wskazanego w fakturach dokumentujących wydatki poniesione na realizację inwestycji.

2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

- art. 121 w związku z art. 14h Ordynacji podatkowej, poprzez działania naruszające zasadę pogłębiania zaufania do organów, ze względu na nieuwzględnienie argumentacji wynikającej z aktualnego orzecznictwa sądów administracyjnych.

Uzasadniając skargę, po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, skarżąca powtórzyła w części argumentację przedstawioną

w uzasadnieniu własnego stanowiska, wyrażoną we wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Dodatkowo skarżąca podniosła, że - w jej ocenie - odpłatne świadczenie usług

w zakresie zbiorowego odprowadzania ścieków i dostarczania wody stanowi czynność wykonywaną w ramach umów cywilnoprawnych z odbiorcami tych usług (mimo,

że formalnie stroną umowy był ZWiK) i skarżąca działała w tym zakresie w charakterze podatnika VAT.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko, prezentowane w zaskarżonej interpretacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Kontroli takiej podlegają także pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, stosownie do art. 3 § 2 punkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej p.p.s.a. Ponadto stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wniesiona w rozpoznawanej sprawie skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Istotą sporu w sprawie jest odmienna ocena przez skarżącą oraz organ interpretacyjny kwestii możliwości odliczenia podatku naliczonego z faktur VAT dokumentujących wydatki na budowę infrastruktury Wod-Kan poniesionych przez Gminę, która po uzyskaniu zgody instytucji finansującej zostanie wydzierżawiona na rzecz spółki z ograniczoną odpowiedzialnością. W ocenie skarżącej Gmina, gdy będzie wykonywała czynności opodatkowane w postaci usług dzierżawy, będzie miała prawo do odliczenia odpowiedniej części podatku naliczonego z takich faktur

w odpowiedniej proporcji wynikającej z art. 91 ust. 1-7 ustawy o VAT, z pominięciem części VAT przypadającej na okres, w którym inwestycja nie będzie wykorzystywana przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych. W ocenie organu natomiast Gmina nie ma prawa do dokonania odliczenia podatku naliczonego z faktur dokumentujących wydatki na budowę infrastruktury Wod-Kan ze względu na to, że już na etapie realizacji inwestycji Gmina wyłączyła je poza regulacje objęte przepisami ustawy o podatku od towarów i usług. Skarżąca bowiem nabywała towary i usługi celem budowy przedmiotowej infrastruktury z zamiarem jej nieodpłatnego przekazania zakładowi budżetowemu, a nie do działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie działała w charakterze podatnika w rozumieniu tego przepisu iw konsekwencji dokonując zakupów nie spełniała przesłanki z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT. Zdaniem organu nawet późniejsze włączenie tych wydatków do działalności gospodarczej oraz przeznaczenie do czynności opodatkowanych nie daje prawa do korekty podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług służących do wybudowania inwestycji. Poza sporem bowiem pozostawało, że w czasie dokonywania wydatków, oraz bezpośrednio po ich dokonaniu, Gmina nie wykonywała czynności opodatkowanych związanych z wykorzystaniem wybudowanej infrastruktury Wod-Kan. Organ interpretacyjny prezentuje zatem takie stanowisko, że możliwość odliczenia podatku naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami inwestycyjnymi jest warunkowana okolicznością ich nabywania do dokonywania czynności opodatkowanych, a późniejsze wykorzystywanie inwestycji do czynności opodatkowanych nie powoduje możliwości dokonania odliczenia.

W ocenie Sądu stanowisko organu interpretacyjnego jako stojące w sprzeczności z treścią art. 91 ustawy o VAT należy uznać za niezasadne. Przepis ten bowiem w poszczególnych ustępach ma następującą treść:

1. po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2-10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2-6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.

2. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza [...] zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania. Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów - jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza [...] zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.

2a. Obowiązek dokonywania korekt w ciągu 10 lat, o którym mowa w ust. 2, nie dotyczy opłat rocznych pobieranych z tytułu oddania gruntu w użytkowanie wieczyste;

w przypadku tych opłat przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio.

3. Korekty, o której mowa w ust. 1 i 2, dokonuje się w deklaracji podatkowej składanej za pierwszy okres rozliczeniowy roku następującego po roku podatkowym,

za który dokonuje się korekty, a w przypadku zakończenia działalności gospodarczej - w deklaracji podatkowej za ostatni okres rozliczeniowy.

4. W przypadku gdy w okresie korekty, o której mowa w ust. 2, nastąpi sprzedaż towarów lub usług, o których mowa w ust. 2, lub towary te zostaną opodatkowane zgodnie z art. 14, uważa się, że te towary lub usługi są nadal wykorzystywane na potrzeby czynności podlegających opodatkowaniu u tego podatnika, aż do końca okresu korekty.

5. W przypadku, o którym mowa w ust. 4, korekta powinna być dokonana jednorazowo w odniesieniu do całego pozostałego okresu korekty. Korekty dokonuje się w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym nastąpiła sprzedaż,

a w przypadku opodatkowania towarów zgodnie z art. 14 - w deklaracji podatkowej za okres rozliczeniowy, w którym w stosunku do tych towarów powstał obowiązek podatkowy.

6. W przypadku gdy towary lub usługi, o których mowa w ust. 4, zostaną:

1) opodatkowane - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane z czynnościami opodatkowanymi;

2) zwolnione od podatku lub nie podlegały opodatkowaniu - w celu dokonania korekty przyjmuje się, że dalsze wykorzystanie tego towaru lub usługi jest związane wyłącznie z czynnościami zwolnionymi od podatku lub niepodlegającymi opodatkowaniu.

7. Przepisy ust. 1-6 stosuje się odpowiednio w przypadku, gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwot podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.

7a. W przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza [...] zł, korekty, o której mowa w ust. 7, dokonuje się na zasadach określonych w ust. 2 zdanie pierwsze i drugie oraz ust. 3. Korekty tej dokonuje się przy każdej kolejnej zmianie prawa do odliczeń, jeżeli zmiana ta następuje w okresie korekty.

Zatem w ust. 7 i 7a przepis ten wprost reguluje sytuację, w której podatnik nie miał prawa do obniżenia podatku należnego, a następnie prawo to się zmieniło.

W ocenie Sądu brak jest przeszkód do zastosowania tego przepisu do sytuacji, jaka występuje w rozpoznawanej sprawie, czyli do zmiany prawa odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na inwestycję w związku z rozpoczęciem wykonywania czynności opodatkowanych.

Z przywoływanego przez organ art. 15 ust. 6 ustawy o VAT wynika, że nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy

w zakresie realizacji zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, w wyłączeniem czynności wykonywanych na postawie zwartych umów cywilnoprawnych. Co do zasady zatem organy władzy publicznej

w zakresie realizowanych zadań dla których zostały powołane, nie są podatnikami, jednak zyskują przymiot podatnika, gdy wykonują czynności na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. Gdy organy władzy wykonują takie czynności stają się podatnikami o jakich mowa w art. 15 ustawy o VAT. Kwestia ta została także zauważona przez organ w treści zaskarżonej interpretacji. Skoro zatem organ interpretacyjny uznaje, że w pewnym zakresie skarżąca jest podatnikiem, powinien także uznać, że w takim samym zakresie znajduje zastosowanie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT odnośnie przysługiwania prawa do obniżenia kwoty podatku naliczonego. W tym przedmiocie stanowisko organu odmawiające prawa do odliczenia podatku naliczonego od wydatków poniesionych na budowę inwestycji, która następnie jest/będzie wykorzystywana przez Gminę do wykonywania czynności opodatkowanych także pozostaje w sprzeczności z zasadą neutralności podatku VAT wyrażoną w przywołanym powyżej art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

W ocenie Sądu w sytuacji, gdy Gmina ponosi ciężar ekonomiczny wydatków,

w tym także podatku naliczonego, na realizację inwestycji, które – w ramach realizacji spoczywających na niej zadań komunalnych – generują jednocześnie podatek należny, nie ma podstaw do pozbawienia jej prawa do odliczenia podatku naliczonego z tytułu poniesienia tych wydatków, z tego tylko względu, że w chwili ponoszenia tych wydatków zadania komunalne nie były wykonywane przez Gminę, a przez zakład budżetowy.

W tym miejscu wskazać należy, że kwestia podmiotowości podatkowej na gruncie podatku VAT zakładu budżetowego jest zagadnieniem, które nie dotyczy istoty sporu w rozpoznawanej sprawie, gdyż to nie uznanie braku tej podmiotowości przez organ stało się przyczyną uznania stanowiska skarżącej za nieprawidłowe,

a okoliczność nabywania przez Gminę towarów i usług na potrzeby inwestycji bez zamiaru wykorzystywania inwestycji do czynności podlegających opodatkowaniu. Wobec powyższego Sąd uznał, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzi potrzeba zawieszenia postępowania do czasu rozstrzygnięcia przez skład siedmiu sędziów zagadnienia prawnego przedstawionego do rozstrzygnięcia składowi siedmiu sędziów w sprawie I FSK 1725/14 dotyczące przez gminy do odliczenia podatku naliczonego z faktur zakupowych związanych z realizacją inwestycji, które zostały następnie przekazane do gminnego zakładu budżetowego i są przez niego wykorzystywane do sprzedaży opodatkowanej podatkiem od towarów i usług.

W świetle poczynionych powyżej uwag Sąd uznał, iż udzielając odpowiedzi na zadane przez skarżącą pytania w zaskarżonej interpretacji organ dopuścił się naruszenia prawa materialnego tj. art. 86 ust. 1 w zw. z art. 15 ustawy o VAT,

a w konsekwencji także art. 91 ust. 7 tej ustawy i na podstawie art. 146 § 1 p.p.s.a uchylił zaskarżoną interpretację.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy organ weźmie pod uwagę przedstawioną powyżej argumentację, oraz oceni stanowisko skarżącej dotyczące okresu korekty oraz sposobu odliczenia wydatków.

Na podstawie art. 200 p.p.s.a. sąd zasądził od Ministra Finansów na rzecz skarżącego kwotę [...] zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, na którą złożył się zwrot wpisu od skargi, w wysokości [...] zł (określonego zgodnie z § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) i zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości [...] zł (obliczony na podstawie § 14 ust. 2 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2013 r., poz.490).