Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 218/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-03-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 39, art. 76 par. 1 i 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 pkt 20, art. 61
journal: Dz.U. 2003 nr 130 poz 1188
law: Ustawa z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Sędziowie Sędzia WSA Grażyna Śliwińska (spr.) Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka Protokolant Jan Czarnacki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2008 r. sprawy ze skargi Fundacji S. z siedzibą w S. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdził uchybienie terminu do wniesienia przez Fundację S. z siedzibą w S. odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości [...] złotych.

Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał art. 134 Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 z późn. zm.).

Podstawę faktyczną stanowiło ustalenie, że wymieniona wyżej decyzja została doręczona pełnomocnikowi strony dnia 10 września 2007 r. wraz z pouczeniem o czternastodniowym terminie do wniesienia odwołania. W związku z powyższym termin do wniesienia odwołania upłynął zdaniem organu w dniu 24 września 2007 r. Skoro strona wniosła odwołanie pismem nadanym w dniu 25 września 2007r., to należało stwierdzić, że uchybiła terminowi do wniesienia odwołania. Organ II instancji stwierdzając uchybienie terminu do wniesienia odwołania wskazał także w uzasadnieniu, że strona nie złożyła wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania.

W skardze na powyższe postanowienie wniesionej przez Fundację S. zakwestionowała ona słuszność rozstrzygnięcia zarzucając organowi naruszenie art. 134 Kpa. Podniosła, iż decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2007 roku została doręczona pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 11 września 2007 roku, a nie w dniu 10 września 2007 roku, który to fakt potwierdza załączone do skargi pismo Poczty Polskiej Centrum Sieci Pocztowej Urzędu Pocztowego [...] z dnia 18 grudnia 2007 roku. Tym samym, wywodzi skarżąca, odwołanie od decyzji pierwszoinstancyjnej nadane w dniu 25 września 2007 roku wniesione zostało w ustawowym terminie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Organ podkreślił, iż stan faktyczny dotyczący opóźnienia wniesienia odwołania jest oczywisty. Wynika z niego, że odwołanie zostało doręczone Fundacji S. w dniu 10 września 2007 r., a nie jak twierdzi strona skarżąca w dniu 11 września 2007 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153 z 2002r. poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów i czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z obowiązującym w dacie ich wydania prawem materialnym i przepisami procesowymi.

Badając pod tym kątem zaskarżone postanowienie Sąd nie stwierdził naruszenia prawa, stąd skarga jest nieuzasadniona.

Sądowa kontrola w niniejszej sprawie ogranicza się do przedmiotu zaskarżonego aktu, czyli postanowienia z dnia [...] listopada 2007 r., Nr [...] w którym organ stwierdził uchybienie terminu do złożenia odwołania.

Główny Inspektor Transportu Drogowego stwierdzając powyższym postanowieniem uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] września 2007 r. nr [...] wskazał, iż z załączonego do akt sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że pełnomocnik strony skarżącej odebrał wspomnianą decyzję w dniu 10 września 2007 r. Kwestionując w skardze prawidłowość przyjętej przez organ daty odbioru decyzji pierwszoinstancyjnej strona skarżąca przedłożyła zaświadczenie wystawione przez Kierownika Zmiany Urzędu Pocztowego[...], zgodnie z którym wydanie przesyłki nr [...] i jej doręczenie Kancelarii Adwokackiej nastąpiło w dniu 11 września 2007 r.

Zgodnie z wyrażoną w art. 39 kpa zasadą oficjalności doręczeń, organ administracji publicznej doręcza pisma za pokwitowaniem przez pocztę, swoich pracowników lub przez inne upoważnione osoby lub organy. Jak podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 5 maja 1997 r. (sygn. akt I SA/Gd 470/1996), przepisy kodeksu postępowania administracyjnego wykluczają możliwość ustalenia dwóch różnych dat doręczenia. Ta reguła ma szczególnie istotne znaczenie dla doręczeń aktów, od których służą środki odwoławcze, a zachowanie terminu do wniesienia środka liczone jest od daty doręczenia. Druk potwierdzenia odbioru prawidłowo wypełniony i podpisany przez doręczyciela (funkcjonariusza) Poczty Polskiej ma przymiot dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa. Również w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 1999 r. (sygn. akt III SA 1594/1998) podkreślono, iż dowód doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym w rozumieniu art. 76 § 1 Kpa co oznacza, że stanowi dowód tego co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Dokumentom urzędowym Kpa przyznaje natomiast zwiększoną moc dowodową w zakresie tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone, jeżeli zostaną spełnione łącznie dwie przesłanki: dokumenty sporządzono w przypisanej formie oraz sporządziły je powołane do tego organy państwowe w zakresie ich działania (tak B. Adamiak, J. Borkowski, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, W-wa 2005 r. str. 398).

W niniejszej sprawie organ dysponował prawidłowo wypełnionym i wystawionym przez operatora pocztowego zwrotnym potwierdzeniem odbioru decyzji pierwszoinstancyjnej, na którym widniał odcisk pieczęci kancelarii adwokackiej pełnomocnika strony skarżącej, data doręczenia w dniu 10 września 2007 r. oraz podpis osoby, która w tym dniu przesyłkę odebrała.

Oczywiście możliwe jest przeprowadzenie dowodu przeciwko treści dokumentów urzędowych w myśl art. 76 § 3 Kpa, z zastrzeżeniem, że również w postępowaniu administracyjnym ciężar przeprowadzenia dowodu spoczywa na tym, kto z określonego faktu wywodzi skutki prawne (cyt. wyrok z dnia 20 stycznia 1999r.). Strona, która zaprzecza prawdziwości (autentyczności) dokumentu urzędowego albo twierdzi, że zawarte w nim stwierdzenia, oświadczenia i poświadczenia upoważnionego podmiotu, od którego dokument ten pochodzi, są niezgodne z rzeczywistością, powinna tę okoliczność udowodnić (p. M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2005, wyd. II.).

W ocenie Sądu, strona skarżąca poprzez przedłożenie zaświadczenia wystawionego przez Kierownika Zmiany Urzędu Pocztowego [...] określającego inną datę doręczenia przesyłki, niż wynikająca ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, nie udowodniła, iż dokument urzędowy, jakim jest zwrotne potwierdzenie odbioru, zawiera nieprawdziwy wpis odnośnie daty doręczenia przesyłki rejestrowanej. Za taką bowiem, w myśl art. 3 pkt 20 ustawy z dnia 12 czerwca 2003 r. Prawo pocztowe (Dz. U. z dnia 24 lipca 2003 r. Nr 130 poz. 1188 ze zm.) uznaje się przesyłkę przyjętą za pokwitowaniem przyjęcia i doręczaną za pokwitowaniem odbioru.

Należy zauważyć, iż zgodnie z art. 61 cyt. ustawy w przypadku niewykonania lub nienależytego wykonania powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej nadawcy albo adresatowi, jeżeli zostanie mu przesyłka doręczona, przysługuje prawo wniesienia reklamacji. Szczegółowe warunki, jakim powinna odpowiadać reklamacja za niewykonanie lub nienależyte wykonanie powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego oraz tryb postępowania reklamacyjnego reguluje rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 13 października 2003 r. w sprawie reklamacji powszechnej usługi pocztowej w zakresie przesyłki rejestrowanej i przekazu pocztowego (Dz. U. z dnia 28 października 2003 r. Nr 183, poz. 1795). I tak w myśl § 9 ww. rozporządzenia odpowiedź na reklamację powinna zawierać między innymi obok nazwy jednostki, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie o uwzględnieniu lub odmowie uwzględnienia reklamacji oraz, w przypadku odmowy jej uwzględnienia, uzasadnienie faktyczne i prawne.

Tak więc przepisy ustawy – Prawo pocztowe szczegółowo regulują kwestię ewentualnej reklamacji w przypadku zastrzeżeń co do prawidłowości doręczenia przesyłki rejestrowanej, a do takich należała również przesyłka zawierająca decyzję pierwszoinstancyjną. W konsekwencji, dopiero przeprowadzenie odpowiedniego postępowania reklamacyjnego i uzyskany w tym trybie właściwy dokument przesądzić może o prawidłowości bądź ewentualnych uchybieniach przy doręczaniu przesyłki, w tym również w zakresie oznaczenia daty jej doręczenia. Takich wymogów nie spełnia natomiast przedłożenie przez stronę skarżącą wskazanego uprzednio zaświadczenia.

Podkreślenia wymaga, iż ciężar dowodu wskazujący na zachowanie terminu do złożenia odwołania spoczywał na skarżącej. Organ nie miał obowiązku prowadzenia w tym zakresie postępowania, posiadał bowiem dowód doręczenia jednoznacznie wskazujący na datę doręczenia i na uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Należy dodatkowo zwrócić uwagę, że skarżący powołując się na odręczne pismo pracownika Urzędu Pocztowego [...] mające świadczyć o doręczeniu przesyłki z decyzją w dniu 11 września 2007 r. - nie zaprzecza w skardze otrzymania jej 10 kwietnia 2007 r. zgodnie z pokwitowaniem imienną pieczątką profesjonalnego pełnomocnika i podpisem. Nie podejmuje prób przekonania Sądu, że pokwitowany odbiór tej korespondencji w dniu 10 września 2007 r. de facto nie jest zgodny z tym pokwitowaniem i dlaczego.

Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak na wstępie.