Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 3236/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 1
journal: Dz.U. 2020 poz 293
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marzena Milewska-Karczewska, Sędziowie sędzia WSA Joanna Borkowska, sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.), Protokolant ref. Magdalena Dębska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2019 r. sprawy ze skargi B. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] września 2018 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

|Zaskarżoną decyzją z dnia [...] września 2018 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], na podstawie art. 127 § 2 i art. 17 pkt 1 oraz art. |

|138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257, ze zm.), dalej kpa,|

|po rozpatrzeniu odwołania B. K. (dalej określanej jako skarżąca), E. D. i W. B. oraz odwołania Stowarzyszenia [...] od decyzji Zarządu [...] nr [...] z|

|dnia [...] marca 2016 r., ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji budowlanej polegającej|

|na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z usługami w parterze, garażem podziemnym, zjazdem oraz dojściem na działce nr [...], i części |

|działki nr [...], obręb [...], położonych w [...] przy ul. [...], utrzymało w mocy decyzję Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. |

|W uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia przedstawiono następujący stan sprawy. |

|Pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. M. B. złożyła wniosek o wydanie decyzji ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz |

|jego zabudowy dla inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, |

|zjazdem oraz dojściem na działce nr [...], i części działki nr [...], obręb [...], położonych w [...] przy ul. [...]. |

|Zarząd [...] decyzją nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. znak: [...], ustalalił warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy |

|dla inwestycji budowlanej polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z usługami w parterze, garażem podziemnym, zjazdem oraz |

|dojściem na działce nr [...], i części działki nr [...], obręb [...], położonych w [...] przy ul. [...]. |

|Od powyższej decyzji odwołania złożyli B. K., E. D., W. B. i Stowarzyszenie [...]. Skarżący podnieśli, iż zaskarżona decyzja narusza przepisy |

|materialne oraz procesowe. |

|SKO w [...] w/w decyzją z [...] lipca 2018 r. utrzymało w mocy decyzję z [...] marca 2016 r. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn.. akt IV SA/Wa 2580/16 uchylił decyzję SKO w [...] z [...] lipca |

|2016 r. W uzasadnieniu wskazał między innymi, że niewyjaśnienie przez organ niejasności dotyczących sposobu ustalenia wielkości wskaźnika |

|zabudowy, stanowi przyczynę uchylenia rozstrzygnięć wydanych w niniejszej sprawie. |

|Rozstrzygając sprawę ponownie SKO przywołało treść art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym |

|(Dz. U. z 2017 r., poz. 1073), zwanej dalej u.p.z.p. i wskazało na przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w |

|sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania |

|przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588). Odnosząc się do warunku określonego w pkt 1 SKO stwierdziło, że ocenia tego warunku winna być dokonana|

|przez analizę funkcji i cech zabudowy i zagospodarowania terenu w oparciu o przepisy cyt. wyżej rozporządzenia z 26 sierpnia 2003 r. W § 2 pkt 2 |

|i 3 rozporządzenia podana jest definicja funkcji zabudowy i zagospodarowania terenu oraz definicja cech zabudowy i zagospodarowania terenu |

|natomiast § 3 wskazuje na konieczność dokonania analizy funkcji i cech oraz sposobu ich dokonania. |

|Kolegium wskazało, że jedną z przesłanek jest zasada dobrego sąsiedztwa, uzależniająca zmianę w zagospodarowaniu terenu od dostosowania się do |

|określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego. Celem jej jest zagwarantowanie ładu przestrzennego, który konkretyzuje się w tym przepisie |

|jako zapobieganie rozproszeniu zabudowy. Kontynuacja funkcji o jakiej mowa w tym przepisie prawa oznacza, że nowa zabudowa musi mieścić się w |

|granicach zastanego w danym miejscu sposobu zagospodarowania terenu, w tym użytkowania obiektów. Jako zasadę można przyjąć, że w zakresie |

|kontynuacji funkcji mieści się taka zabudowa, która nie godzi w zastany stan rzeczy. Kolegium zauważyło, że pojęcie kontynuacji funkcji należy |

|rozumieć szeroko, zgodnie z wykładnia systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości na rzecz uprawnień właściciela, czy inwestora po to, aby |

|mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy. Organ wskazał, że przyczyną odmowy ustalenia warunków zabudowy |

|może być tylko projektowanie inwestycji sprzecznej z dotychczasową funkcja terenu. Nie wolno, jak wskazano w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, |

|kwestii funkcji interpretować zawężająco np.: jako możliwość powstawania budynków tylko tego samego rodzaju co już istniejące, czy też możliwość |

|użytkowania obiektu budowlanego w taki sam sposób jak na działce sąsiedniej. Podstawą odmowy wydania decyzji musiałaby być sprzeczność |

|projektowanej inwestycji z funkcja obiektów już istniejących, którą organ potrafiłby racjonalnie uzasadnić. Nie można zatem, w ocenie SKO, uznać,|

|że podstawa decyzji odmownej byłby sam brak zgodności między inwestycją a zastanym zagospodarowaniem terenu, rozumiany jako brak tożsamości |

|projektowanego obiektu z obiektem istniejącym. Należy mieć na względzie, jak zauważyło Kolegium, ze celem ustawodawcy jest zachowanie ładu |

|przestrzennego, a nie zablokowanie inwestycji w razie braku planu miejscowego. Wskazano, że ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, iż w |

|tym otoczeniu planowanej inwestycji znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, zatem planowana inwestycja nie narusza zasady dobrego |

|sąsiedztwa. |

|Kolegium stwierdziło, że przepisy ustawy i rozporządzenia wymagają od organu ustalenia w decyzji o warunkach zabudowy takich parametrów jak: |

|obowiązującą linie nowej zabudowy, wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, szerokość |

|elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki, geometrię dachu. |

|Organ podniósł, że zgodnie z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia właściwy organ w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu |

|wyznacza wokół działki budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany (w odległości nie mniejszej niż |

|trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów) i przeprowadza na nim |

|analizę. |

|W ocenie organu obszar analizowany został wyznaczony w sposób zgodny z § 3 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 roku w sprawie sposobu |

|ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu miejscowego (Dz. U. Nr 164, poz. |

|1588). |

|Organ wywodził, że z analizy wynika, że działki sąsiednie, dostępne z tej samej drogi publicznej, zagospodarowane są w sposób pozwalający na |

|określenie wymagań dotyczących planowanej inwestycji, zarówno w zakresie kontynuacji funkcji, jak i cech, parametrów zabudowy oraz |

|zagospodarowania terenu. W granicach obszaru znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, usługowa, mieszkalna wielorodzinna oraz mieszkalna|

|wielorodzinna z funkcją usług. Projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z przeważającymi funkcjami otoczenia oraz będzie stanowiła kontynuację |

|funkcji mieszkalnej wielorodzinnej z usługami. |

|Jak wynika z treści analizy organ I instancji ustalił w niniejszej sprawie linię zabudowy od strony ul. [...], na podstawie przedłużenia |

|istniejącej linii zabudowy sąsiednich działek, co organ II instancji ocenił jako zgodne z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia. SKO podkreśliło, że |

|organ I instancji, mając na względzie rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody |

|położonych na terenie powiatu [...] (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) oraz uzgodnień dokonanych w toku postępowania z Biurem Ochrony Środowiska,|

|prawidłowo ustalił nieprzekraczalną linię nowej zabudowy, od strony dębu szypułkowego uznanego za pomnik przyrody w odległości 15 m. od |

|zewnętrznej krawędzi pnia drzewa. |

|Geometria dachu została ustalona odpowiednio do geometrii dachów budynków wielorodzinnych występujących na obszarze analizowanym, co wynika z |

|przeprowadzonej analizy. |

|SKO wywodziło, odnosząc się do ustalonych przez organ wskaźników, tj. wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, |

|szerokości elewacji frontowych, wysokości głównej kalenicy lub attyki oraz geometrii dachów, że organ I instancji ustalił średnie wartości dla |

|obszaru analizowanego oraz wskazał te wartości dla budynków wielorodzinnych. Odwołując się do wyroku NSA z dnia 7 czerwca 2011 r., sygn. akt II |

|OSK 952/10 (zgodnie z którym w sytuacji, gdy w analizowanym obszarze stwierdzono występowanie zabudowy jednorodzinnej i wielorodzinnej oraz |

|dopuszczono w konkretnym miejscu zabudowę wielorodzinną, to na etapie konkretyzacji cech nowej zabudowy uzasadnione było przyjęcie wielkości |

|charakteryzujących istniejące już budynki wielorodzinne), SKO wywodziło, że organ I instancji prawidłowo wziął pod uwagę przy wyznaczaniu ww. |

|parametrów inwestycji budynki wielorodzinne. |

|Dalej organ podniósł, że wskaźnik powierzchni zabudowy wyznacza się, zgodnie z § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia, na podstawie średniego wskaźnika |

|tej wielkości dla obszaru analizowanego. Wskazał, że wypełniając zalecenia WSA W Warszawie zawarte w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. sygn. IV |

|SA/Wa 2580/16 materiał dowodowy został uzupełniony o analizę w zakresie średniego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy. Wartość tego |

|parametru wynosi w tej sprawie 0,22. Dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni |

|działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy. Jak wynika z analizy wartość tego wskaźnika dla zabudowy wielorodzinnej w pierzei ul. [...] |

|(otoczenie inwestycji) wynosi 0,42. Odwołując się do wyroków zapadłych w sprawie inwestycji przy ul. [...] (wyrok WSA z dnia 20.01.2015 r., sygn. |

|IV SA/Wa 344/14 i wyrok NSA z 22.02.2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15) wyników ponownej analizy, Kolegium wskazało, że istnieją przesłanki do |

|zwiększenia tego wskaźnika, ze względu na charakter inwestycji, wniosek inwestora oraz stan zainwestowania działek, albowiem dla prawidłowego |

|ukształtowania pierzei ul. [...] słusznym jest wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na podstawie |

|średniego wskaźnika tej wielkości działek położonych w pasie wzdłuż tejże ulicy i po tej samej stronie ulicy, co planowana inwestycja. SKO |

|uznało, iż wyznaczenie ww. wskaźnika na poziomie 0,415 (zgodnie z treścią wniosku inwestora) zostało dokonane zgodnie z § 5 ust. 1, w zw. z ust. |

|2 ww. rozporządzenia. |

|Szerokość elewacji frontowej wyznaczono na 55 m. Organ wskazał, iż przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż szerokość elewacji znajdującej |

|się od frontu działki wyznacza się na podstawie średniej szerokości elewacji na działkach w obszarze analizowanym z tolerancją do 20%, względnie |

|- zgodnie z § 6 ust. 2 dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji, jeżeli wynika to z analizy. Zgodnie z analizą w pobliżu inwestycji |

|znajdują się budynki wielorodzinne o szerokości elewacji frontowej większej, niż średnia obszaru analizowanego. Mając na względzie sąsiedztwo |

|działki, wyeksponowanie działki w krajobrazie miasta, zasadne jest – w ocenie organu - utworzenie w miarę zwartej reprezentacyjnej pierzei ul. |

|[...]. Dodatkowo, co wynika z analizy, powyższe tworzyłoby barierę akustyczną hałasu drogowego dla zabudowy jednorodzinnej położonej w głębi |

|obszaru. Jak ustalono w analizie średnia wartość w/w parametru dla budynków wielorodzinnych wynosi 34 m, a zatem ustalenie wysokiej wartości ww. |

|wskaźnika było uzasadnione. Organ uznał, iż szerokość elewacji frontowych została wyznaczona zgodnie z § 6 ust. 2, w związku z § 3 ust. 1 ww. |

|rozporządzenia. |

|Organ wyjaśnił, że jak wynika z analizy obszaru, wartość parametru krawędzi elewacji frontowej waha się w obszarze analizowanym od 3,5 m do 32 m.|

|Budynki położone po obu stronach planowanej inwestycji mają zróżnicowaną wysokość i tworzą uskoki. Dodatkowo wskazano, iż zasadne jest aby |

|realizowana zabudowa w eksponowanym terenie nawiązywała swoją wysokością do istniejącej zabudowy. Mając powyższe na uwadze do wyznaczenia ww. |

|parametru przyjęto budynek położony przy ul. [...[. Ustalono, iż wysokość tego budynku zmniejsza się od 30 m do 15 m. Obniżenie wysokości tego |

|budynku ma miejsce w kierunku planowanej inwestycji. Mając na względzie § 7 ust. 4 rozporządzenia, organ uznał za prawidłowe ustalenie ww. |

|parametru na 15 m wysokości. |

|Dalej organ podał, że planowana inwestycja, jak wynika z przeprowadzonej analizy, ma dostęp do drogi publicznej od ul. [...], co potwierdza pismo |

|Zarządu [...] w [...] z dnia [...] września 2016 r. Teren inwestycji znajduje się w zasięgu istniejącej sieci infrastruktury technicznej, a tym samym |

|została wypełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy. |

|SKO wskazało, iż przed wydaniem przedmiotowej decyzji organ I instancji uzyskał wszystkie niezbędne uzgodnienia określone w art. 53 ust. 4 |

|ustawy. Mając na uwadze powyższe SKO uznało, że brak jest naruszenia prawa materialnego ani proceduralnego uzasadniającego uchylenie decyzji |

|organu I instancji. |

|Odnosząc się do treści odwołań dotyczących immisji oraz potencjalnego naruszenia stosunków wodnych, SKO argumentowało, iż organ I instancji nie |

|był zobowiązany do rozważania, czy planowana inwestycja może w przyszłości, z uwagi na immisje, rodzić roszczenia z art. 144, w zw. z art. 222 |

|Kodeksu cywilnego oraz czy może nastąpić naruszenie stosunków wodnych. Kwestia ochrony interesów osób trzecich podlegać będzie badaniu w toku |

|postępowania o pozwolenie na budowę. W postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy, organ ustala jedynie, czy planowane zamierzenie inwestycyjne |

|jest dopuszczalne we wskazanym terenie w oparciu o analizę urbanistyczną, wykonaną stosownie do art. 61 ustawy. |

|Odnosząc się kwestii zjazdu oraz dostępu do drogi publicznej, organ wskazał, że z akt sprawy, w tym z pisma Zarządu [...] w [...] z dnia [...] września|

|2016 r. wynika, iż przedmiotowa inwestycja ma dostęp do drogi publicznej - ul. [...]. Lokalizacja zjazdu odbywa się na podstawie odrębnej decyzji |

|wydawanej w trybie przepisów ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1440, ze zm). Wskazana decyzja nie|

|jest wymagana na etapie ubiegania się o wydanie decyzji ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu. |

|Organ I instancji, ustalając warunki zabudowy wyraźnie wskazał, że ustala także warunki infrastruktury komunikacyjnej obejmującej zjazd z ul. |

|[...]. Zjazd służy do skomunikowania się terenu inwestycji z drogą publiczną, a samo wykonanie powinno być objęte projektem budowlanym dla |

|przedmiotowego zamierzenia inwestycyjnego. Tym samym na tym etapie ustalania warunków zabudowy nie było wadą iż same warunki zabudowy wyraźnie |

|określają budowę zjazdu niezbędną do takiego skomunikowania. |

|Przesłanka dostępu do drogi publicznej jest zrealizowana nie tylko w przypadku samego istnienia zjazdu, ale także wówczas, gdy (tak jak w |

|niniejszym przypadku) w stanie faktycznym sprawy istnieje potencjalna i realna możliwość wykonania zjazdu. Nie ma w przepisach mowy o formie tego|

|dostępu. Skoro racjonalny ustawodawca nie wskazał wymaganych form tego dostępu, to dostępem bezpośrednim jest każda bezpośrednia styczność bez |

|względu na to, w jakich warunkach technicznych ona zachodzi. Za takim rozwiązaniem przemawia także wykładnia celowościowa. Decyzja o warunkach |

|zabudowy jest początkowym etapem procesu inwestycyjnego. Ma charakter wstępny i ogólny, nie przesądza o obowiązku przeprowadzenia konkretnej |

|inwestycji w konkretnym miejscu, a jedynie określa czy dana inwestycja w danym miejscu jest w ogóle możliwa i na jakich warunkach. Nie można |

|przecież wykluczyć, że inwestor zmierza do uzyskania wielu decyzji o warunkach zabudowy, aby uzyskać w ten sposób wiedzę o możliwościach i |

|warunkach prowadzenia inwestycji i dopiero w oparciu o taką wiedzę podjąć decyzje dotyczące inwestycji. Inwestor nie ma obowiązku kontynuowania |

|procesu inwestycyjnego. Dlatego też wymaganie od inwestora na tym etapie procesu inwestycyjnego uzyskania stosownej decyzji zarządcy drogi i |

|dalej faktyczne wybudowanie zjazdu z drogi na daną działkę powiązane oczywiście z poniesieniem kosztów, jest przedwczesne. Spełnienie tego wymogu|

|niezbędne będzie dopiero na etapie postępowania w przedmiocie pozwolenia na budowę. Tym samym, w sytuacji istnienia potencjalnej możliwości |

|uzyskania decyzji administracyjnej w przedmiocie lokalizacji zjazdu z drogi publicznej na działkę objętą planowana inwestycją lub uzyskanie |

|służebności przejazdu i przechodu jest to wystarczające na tym etapie procesu inwestycyjnego dla przyjęcie, że działka ta ma bezpośredni dostęp |

|do drogi publicznej. |

|Odnosząc się do braku ustalenia warunków podłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej, organ podniósł, iż zgodnie z wnioskiem inwestora ciepło |

|będzie pochodziło z własnego źródła ciepła. Brak było zatem podstaw ustalania tego parametru. |

|Zdaniem organu ustalenie wskaźnika powierzchni nowej zabudowy na podstawie średnich wskaźników zabudowy dla obszaru analizowanego nie narusza § 5|

|rozporządzenia. |

|Odnosząc się do zarzutu wady kwalifikowanej określonej w art. 156 § 1 pkt 5 kpa wskazano, że zdaniem SKO organ I instancji prawidłowo ustalił |

|także, że z urbanistyczno-architektonicznego punktu widzenia inwestycja jest możliwa do realizacji na terenie wskazanym przez stronę we wniosku o|

|ustalenie warunków zabudowy. Natomiast kwestia technicznej wykonalności inwestycji badana jest w postępowaniu dotyczącym wydania pozwolenia na |

|budowę. |

|Odnośnie zarzutu nie istnienia art. 127 ust. 1 pkt 6 ustawy z 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2016 r., poz. 672) SKO |

|zauważyło, że powołanie przez organ I instancji ust. 1 zamiast ust. 2 stanowi, co najwyżej pomyłkę pisarską nie mającą wpływu na faktyczne |

|istnienie podstawy prawnej. |

|Odnosząc się do zarzutu negatywnej opinii Biura Ochrony Środowiska wskazano, że w aktach sprawy brak takiej opinii. Proponowane przez BOŚ zapisy |

|w projekcie planu zagospodarowania przestrzennego nie mają wpływu na treść zaskarżonej decyzji. |

|Odnośnie zarzutów odwołań odnośnie analizy, określenia zasady dobrego sąsiedztwa organ odwoławczy nie dopatrzył się uchybień skutkujących |

|uchyleniem zaskarżonej decyzji. |

|Odnosząc się do pisma z dnia [...].08.2018 r., [...].08.2018 r., [...].08.2018 r. dotyczących ustalonego przez organ wskaźnika wielkości powierzchni |

|nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki argumentowano, że organ I instancji ustalił średnie wartości dla obszaru analizowanego jak i dla|

|budynków wielorodzinnych. Powyższe ustalono w oparciu o istniejącą zabudowę w obszarze analizowanym (tabela nr 1 analizy funkcji). Średnia |

|parametru dla obszaru wynosiła 0,22. Następnie organ I instancji w oparciu o dopuszczalny wyjątek wskazany w § 5 ust. 2 rozporządzenia, ustalił |

|ten parametr dla inwestycji na poziomie 0,42 zasadnie, w ocenie SKO wskazując, że dla budynków wielorodzinnych przy ul. [...] ten parametr ma |

|wyższą wartość niż średnia dla całego obszaru. Przytaczając wyrok NSA z 7.06.2011 r. sygn. II OSK 952/10 Kolegium wskazało, że gdy w analizowanym|

|obszarze stwierdzono występowanie zabudowy wielorodzinnej i jednorodzinnej oraz dopuszczono w konkretnym miejscu zabudowę wielorodzinną, to na |

|etapie konkretyzacji cech nowej zabudowy uzasadnione było przyjęcie wielkości charakteryzujących istniejące już budynki wielorodzinne. Zatem, |

|prawidłowym było w ocenie SKO wzięcie pod uwagę przy wyznaczaniu, w oparciu o § 5 ust. 2 rozporządzenia w/w parametrów inwestycji budynki |

|wielorodzinne położone w otoczeniu inwestycji dla których średnia w/w parametru wynosi 0,42. Odnośnie pozostałych zarzutów z w/w pism, powołując|

|się na stanowisko WSA zawarte w prawomocnym wyroku wiążącym w niniejszej sprawie, organ wskazał, że nie są one zasadne. |

|Odnośnie zarzutów dotyczących zasady dobrego sąsiedztwa oraz ustalonych parametrów inwestycji, wskazano że dla przedmiotowej działki została |

|wydana decyzja z dnia [...].04.2013 r. ustalająca warunki zabudowy dla inwestycji polegająca na budowie hotelu o parametrach zbieżnych z planowanym|

|budynkiem wielorodzinnym. Na podstawie analizy obszaru z 2013 r. wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy został ustalony jako max 0,40 na |

|podstawie § 5 ust. 2 rozporządzenia. Uzasadniając odstępstwo od średniej wskazano, że dla prawidłowego ukształtowania pierzei ul. [...], słusznym |

|jest wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla |

|działek położonych w pasie wzdłuż tejże ulicy i po tej samej stronie co planowana inwestycja, który wynosi 0,415 przy czym skargi na w/w decyzje |

|oddalono wyrokiem WSA sygn.. akt IV SA/Wa 344/14 i II OSK 1445/15. Wskazano, że skoro zatem w obrocie prawnym istnieje decyzja ustalająca warunki|

|zabudowy dla przedmiotowej inwestycji o zbieżnych parametrach i podobnym przeznaczeniu, wydanie decyzji odmiennej czy też negatywnej mogłoby |

|spotkać się z zarzutem naruszenia art. 8 § 2 kpa. |

|W skardze B. K. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] oraz decyzji Zarządu, zasądzenie zwrotu kosztów|

|postępowania zarzucając: |

|I. naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy: |

|- art. 153, 170 i 171 Ppsa oraz art. 107 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 140 Kpa poprzez dokonanie wykładni przepisów prawa materialnego w sposób |

|sprzeczny z ocena prawną wyrażoną w uzasadnieniu WSA w Warszawie z dnia 20.12.2017 r. (sygn. IV SA/Wa 2580/16, dalej Wyrok), podczas gdy SKO było|

|związane oceną prawną (wykładnią przepisów prawa materialnego) dokonaną przez WSA oraz poprzez dokonanie wykładni pojęć ładu przestrzennego, |

|wolności zabudowy i ochrony własnego interesu prawnego przez osoby trzecie, dobrego sąsiedztwa, obszaru analizowanego, wskaźnika wielkości |

|powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki wbrew brzmieniu przepisów prawa np. przypisując pojęciu "ład przestrzenny" jedynie |

|sens "zapobiegania rozproszeniu zabudowy", a pojęciu "kontynuacja funkcji" przypisując "wykładnię systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości |

|na rzecz uprawnień właściciela czy inwestora po to, aby mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu, w tym jego zabudowy"; (str. |

|1 uzasadnienia). |

|- sporządzenie uzasadnienia ograniczającego się w zasadzie do bezrefleksyjnego przepisania uzasadnienia decyzji uchylonej, podczas gdy SKO |

|obowiązane było do uwzględnienia w decyzji wskazań co do dalszego postępowania wyrażonych w uzasadnieniu Wyroku, obligujących SKO do dokonania |

|rzetelnej analizy urbanistycznej, przede wszystkim w aspekcie sposobu liczenia wskaźnika zabudowy oraz opisania w decyzji w sposób niebudzący |

|wątpliwości parametrów nowej zabudowy, w aspekcie argumentacji przedstawionej przez skarżącą i wniosków dowodowych, posługując się stwierdzeniami|

|wybiórczymi, niezgodnymi ze stanem faktycznym. Przykładami takich stwierdzeń są np. "Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego w obszarze |

|analizowanym, w tym, w otoczeniu planowanej inwestycji, znajduje się zabudowa wielorodzinna. Uznać zatem należy, iż planowana inwestycja nie |

|narusza zasady dobrego sąsiedztwa", odnosząc się zaledwie do pasa szerokości 28 m wzdłuż ulicy [...], a faktycznie w wyznaczonym zgodnie z prawem, |

|prawidłowo analizowanym obszarze, znajduje się duża część jednorodzinnego, w pełni zurbanizowanego zielonego osiedla domów jednorodzinnych |

|przedwojennej parcelacji [...]. |

|- art. 15, art. 104, i art. 138 § 1 Kpa, w związku z art. 140 Kpa poprzez zaniechanie przez SKO ponownego merytorycznego zbadania sprawy, zgodnie|

|ze wskazaniami Wyroku i poprzestanie na akceptacji rozstrzygnięcia Zarządu, a co za tym idzie naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania |

|administracyjnego; |

|- art. 7,77 § 1, 107 § 1 i 3 Kpa w zw. z art. 140 Kpa poprzez brak odniesienia się do moich zarzutów, w szczególności przedstawionych w piśmie z |

|dnia [...].08.2018 r.; |

|- art. 7, 77 § 1, 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez błędna ocenę polegającą na pominięciu materiału dowodowego przedłożonego przez Skarżącą do akt |

|sprawy administracyjnej w odpowiedzi na pismo SKO z dnia [...].07.2918 r. przy piśmie z dnia [...].08.2018 r. i z dnia [...].08.2018 r. 4 dokumentów |

|tj. kolejno: 1)opinii geotechnicznej oraz dokumentacji badań podłoża gruntowego z grudnia 2017 r.; 2) dwóch fotografii usychającego wskutek |

|podtruwania zabytkowego 250 – letniego dębu szypułkowego będącego pomnikiem przyrody; 3) czterech fotografii unikalnej, krajobrazowej alei 150 – |

|letnich dębów przyulicznych, z których dwa zostały zatrute i wycięte, a trzeci poważnie uszkodzony pozostawiono – obecnie walczy o przetrwanie; |

|4) karty katalogowej garaży podziemnych 2-poziomowych. |

|- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez wydanie decyzji – wiążącej dla organu wydającego pozwolenie na budowę – pomimo |

|pobieżnej, wybiórczej i sprzecznej z zasadami logiki i wiedzy technicznej oceny zgromadzonego materiału dowodowego; |

|- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez błędną ocenę materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że przy istniejącym |

|ukształtowaniu terenu próg powierzchni biologicznie czynnej na poziomie 25% jest wystarczający dla uniknięcia zalewania nieruchomości skarżącej; |

|- art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 w zw. z art. 140 Kpa poprzez błędną ocenę materiału dowodowego polegającą na przyjęciu, że pomnik przyrody - dąb |

|szypułkowy - znajduje się na nieruchomości, podczas gdy drzewo to rośnie na granicy nieruchomości i działki będącej własnością skarżącej. |

|II. naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego w oparciu o art. 145 § 1 pkt 3 Kpa tj. art. 24 § 1 pkt 5 w zw. |

|z art. 27 § 1 i art. 27 § 1a Kpa poprzez wydanie decyzji przez dwóch członków SKO, którzy brali udział w wydaniu decyzji z dnia [...].07.2016 r. |

|(nr [...]) podczas, gdy osoby te powinny być wyłączone od wydawania decyzji. |

|III. Ponadto skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy: |

|- art. 1 ust. 1 pkt 1, 2, 3, 6, 7, art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (dalej: UPZP) w zw. z § 3 ust. 1 i 2 oraz |

|§ 5 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i|

|zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego (dalej: RZN) – poprzez uznanie, że wskaźnik powierzchni nowej zabudowy w stosunku do |

|powierzchni działki można obliczyć przez zmianę granic i zakresu obszaru analizowanego, naruszając w/w przepisy prawa, pojęcia ochrony |

|środowiska, ładu przestrzennego, walorów architektonicznych, krajobrazowych i ekonomicznych przestrzeni nieruchomości sąsiednich w stosunku do |

|inwestycji oraz ochrony praw własności właścicieli nieruchomości sąsiednich, które muszą być obligatoryjnie brane przy planowaniu i |

|zagospodarowaniu przestrzennym; |

|- art. 61 ust. 1 UPZD, w związku z § 3 ust. 1 i 2 oraz § 5 ust. 1 i 2 RNZ przez ustalenie wskaźnika powierzchni nowej zabudowy w stosunku do |

|powierzchni działki na podstawie średniego wskaźnika w/w wielkości dla działek położonych w pasie terenu wzdłuż ul. [...], po tej samej stronie co |

|planowana inwestycja (tj. wyłącznie w oparciu o analizę części obszaru analizowanego – podobszaru), podczas gdy w/w przepisy wymagają wykonania |

|analizy w odniesieniu do całego obszaru analizowanego; |

|- art. 61 ust. 1 pkt 5 UPZP w zw. z art. 3 ust. 1 RNZ w zw. z § 2 ust. 1 i 2 oraz § 4 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r.|

|w sprawie ustanowienia pomników przyrody położonych na terenie powiatu [...] i art. 45 ust. 1 pkt 4 ustawy o ochronie przyrody (dalej: UOP) poprzez|

|dopuszczenie do zmiany stosunków wodnych ze szkodą dla podlegającego szczególnej ochronie dębu szypułkowego, stanowiącego pomnik przyrody, |

|podczas gdy art. 45 ust. 1 pkt 4 UOP , § 2 ust. 1 i 2 oraz § 4 rozporządzenia nr [...] Wojewody [...] stanowią przepisy odrębne, które SKO powinno |

|wziąć pod uwagę zarówno w zakresie ustalania obszaru analizowanego, faktycznej wielkości działki budowlanej poza strefą ochronną pomnika przyrody|

|(zajmującej ok. 400 m.kw.) jak i możliwości wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (dalej: decyzja wz); |

|- art. 2 pkt 1, art. 6 ust. 2 pkt 1 i 2, 61 ust. 1 pkt 1 UPZP oraz § 3 ust. 1 i 5 ust. 1 i 2 RNZ poprzez dokonanie wykładni pojęcia ładu |

|przestrzennego, uprawnień właścicielskich do nieograniczonej wolności zabudowy i prawa do ochrony własnego interesu prawnego przez osoby trzecie,|

|dobrego sąsiedztwa, obszaru analizowanego, wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki wbrew brzmieniu |

|powyższych przepisów, przyjmując jako jedyną "wykładnię systemową, która każe rozstrzygać wątpliwości na rzecz uprawnień właściciela czy |

|inwestora po to aby mogła być zachowana zasada wolności zagospodarowania terenu , w tym jego zabudowy" (uzasadnienie str. 1); |

|- art. 4 ust. 2 pkt 2 UPZP, art. 59 ust. 1 UPZP, art. 60 ust. 1 i 2 UPZP oraz art. 29 ust. 1 i 3 ustawy o drogach publicznych (dalej: UDP) |

|poprzez przyjęcie, że w przypadku zjazdu z drogi publicznej określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze |

|decyzji o warunkach zabudowy, podczas gdy w przypadku zjazdu z drogi publicznej określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu |

|następuje w drodze decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu; |

|- art. 2 pkt 14 i art. 4 pkt 8 w związku z art. 29 ust. 1 UPZP - poprzez przyjęcie, że nieruchomość ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej |

|wtedy, gdy bezpośrednio przylega ona do nieruchomości, na której znajduje się droga publiczna, podczas gdy, aby przyjąć, iż dana nieruchomość ma |

|bezpośredni dostęp do drogi publicznej, to w stosunku do tej nieruchomości musi funkcjonować w obrocie prawnym, ostateczna decyzja zarządcy drogi|

|publicznej, zezwalająca na lokalizację zajazdu wydana na podstawie art. 29 ust. 1 UDP; |

|- art. 4 ust. 2 pkt 2, art. 59 ust. 1 i art. 61 ust. 1 pkt 2 UPZP - poprzez przyjęcie, że dopuszczalne jest wydanie decyzji o warunkach zabudowy |

|dla terenu, który nie ma dostępu do drogi publicznej; |

|- art. 2 pkt 14 i 61 ust. Pkt 2 UPZP oraz art. 4 pkt 8 UDP w zw. z art. 29 ust. 1 UDP – poprzez przyjęcie, że na etapie wydawania decyzji o |

|warunkach zabudowy inwestor nie musi wykazać się faktycznym i prawnym bezpośrednim dostępem do drogi publicznej, podczas gdy dostęp ten już na |

|etapie wydawania decyzji wz musi mieć charakter faktyczny jak i prawny; |

|- art. 54 ust. 2 lit. c i art. 53 ust. 3 ust. 1 UPZP w związku z art. 33 ust. 2 pkt 6 lit. b Prawa budowlanego w związku z uchwałą Rady [...] nr |

|[...] z dnia [...] października 2006 r. poprzez zaniechanie określenia warunków podłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej dla terenu wyposażonego|

|w sieć ciepłowniczą, szczególnie w świetle uregulowań ustawy Prawo ochrony środowiska (POŚ) i dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady |

|2008/50/WE z 21 maja 2008 r. w sprawie jakości powietrza i czystszego powietrza dla Europy (Dz. U.UE.L z 2008 r. nr 152, str. 1; zm.: Dz. U. UE. |

|L. z 2015 r. Nr 226, str. 4) oraz poprzez brak gwarancji podłączenia planowanej inwestycji do sieci kanalizacyjnej; |

|- art. 4 ust. 1 UOP, art. 7 ust. 1 pkt 1 i 12 ustawy o samorządzie gminnym oraz art. 85 § 1 Kpa poprzez brak wyegzekwowania od inwestora |

|uzyskania decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu, zaniechanie dokonania oględzin zabytkowej 150 – letniej alei dębów położonej wzdłuż ulicy |

|[...], a następnie uniemożliwienia przez Zarząd zatrucia tych dębów i ich wycięcie, podczas gdy Zarząd jako organ przedstawicielski właściciela |

|zabytkowych dębów tj. [...] miał obowiązek chronić zabytkowe dęby jako zadrzewienie miejskie i utrzymanie ich we właściwym stanie; |

|IV. Skarżąca zarzuciła też naruszenie prawa dające podstawę do stwierdzenia nieważności tj. art. 59 ust.1 UPZP z związku z art. 156 § 1 pkt 5 |

|K.p.a. poprzez wydanie rozstrzygnięcia, które jest niewykonalne szczególnie w świetle przedstawionej przez Skarżącą opinii geotechnicznej oraz |

|dokumentacji badań podłoża gruntowego z grudnia 2017 r. |

|W uzasadnieniu rozwinęła stawiane w skardze zarzuty. Do skargi załączyła opinię geotechniczną oraz dokumentację badań podłoża gruntowego z |

|grudnia 2017 r. |

|W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowa argumentację. |

|Pismem z dnia [...] lutego 2019 r. skarżąca przedstawiła uwagi dotyczące nieprawidłowości w sposobie liczenia wskaźnika zabudowy. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. |

|Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. |

|Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli |

|ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. |

|2188 ze zm.). Oznacza to, że sądy administracyjne nie orzekają merytorycznie, tj. nie wydają orzeczeń co do istoty sprawy, lecz badają zgodność |

|zaskarżonego aktu administracyjnego z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego, określającymi prawa i obowiązki stron |

|oraz przepisami procedury administracyjnej, normującymi zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Zakres tej kontroli wyznacza|

|art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, zwana dalej |

|"p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną |

|podstawą prawną. |

|W myśl art. 145 § 1 p.p.s.a. w przypadku, gdy sąd stwierdzi bądź to naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, bądź to |

|naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź wreszcie inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło |

|ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas - w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, |

|albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. |

|Nie ulega więc wątpliwości, że zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą ulec uchyleniu tylko wtedy, gdy organom administracji publicznej można |

|postawić uzasadniony zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli naruszenie to miało, bądź mogło mieć wpływ na wynik|

|sprawy. Przy tym z mocy art. 134 § 1 p.p.s.a. tejże kontroli legalności sąd dokonuje także z urzędu, nie będąc związany zarzutami i wnioskami |

|powołaną podstawą prawną. |

|Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena prawidłowości decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia |

|[...] września 2018 r., utrzymującej w mocy decyzję Zarządu [...] z dnia [...] marca 2016r., ustalającej warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania |

|terenu oraz jego zabudowy dla inwestycji budowlanej, polegającej na budowie budynku mieszkalnego wielorodzinnego, z usługami w parterze, garażem |

|podziemnym, zjazdem oraz dojściem na działce nr [...], i części działki nr [...], obręb [...], położonych w [...], przy ul. [...]. Zaskarżone decyzje |

|wydane zostały w trybie i na zasadach określonych w przepisach powoływanej wyżej ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu |

|przestrzennym, zwanej dalej u.p.z.p. |

|Sąd w składzie rozpoznającym niniejszą sprawę miał na uwadze, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20 grudnia 2017 r., |

|sygn. IV SA/Wa 2580/16 uchylił decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2016r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję |

|Zarządu [...] nr [...] z dnia [...] marca 2016 r. |

|Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] rozpoznając ponownie niniejszą sprawę, jak i Sąd w niniejszym postępowaniu, na podstawie art. 153 p.p.s.a. |

|pozostają związane oceną prawną oraz wskazaniami co do dalszego postępowania, wyrażonymi w powyżej opisanym wyroku WSA w Warszawie. Zgodnie |

|z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego |

|działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia. Przez ocenę prawną należy rozumieć sąd o prawnej |

|wartości sprawy. Ocena prawna może dotyczyć stanu faktycznego, wykładni przepisów prawa materialnego i procesowego, prawidłowości korzystania z |

|uznania administracyjnego oraz kwestii zastosowania określonego przepisu prawa jako podstawy do wydania decyzji. Wskazania co do dalszego |

|postępowania stanowią z reguły konsekwencję oceny prawnej. Dotyczą one sposobu działania w toku ponownego rozpoznania sprawy i mają na celu |

|uniknięcie błędów już popełnionych i wskazanie kierunku, w którym winno zmierzać przyszłe postępowanie (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed |

|sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2012 r., s. 397 uw. 1, 2; M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, w: red. R. Hauser, M. |

|Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2011 r., s. 544, Nb 1-3). |

|Artykuł 153 p.p.s.a ma charakter bezwzględnie obowiązujący co oznacza, że ani organ administracji publicznej, ani sąd, orzekając ponownie w tej |

|samej sprawie, nie mogą nie uwzględnić oceny prawnej i wskazań wyrażonych wcześniej w orzeczeniu sądu, gdyż są nimi związane. Nieprzestrzeganie |

|tego przepisu w istocie podważałoby obowiązującą w demokratycznym państwie prawnym zasadę sądowej kontroli nad aktami i czynnościami organów |

|administracji i prowadziło do niespójności działania systemu władzy publicznej. Związanie oceną prawną wyrażoną w wyroku (uzasadnieniu |

|orzeczenia) oraz wynikającymi z niej wskazaniami co do dalszego postępowania oznacza, że organ nie może formułować nowych ocen prawnych, |

|sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, lecz obowiązany jest do podporządkowania się jemu w pełnym zakresie oraz konsekwentnego reagowania w |

|razie stwierdzenia braku zastosowania się do wskazań w zakresie dalszego postępowania przed organem administracji publicznej (wyrok NSA z: |

|30.7.2009 r., II FSK 451/08, Lex nr 526493; 23.9.2009 r., I FSK 494/09, Lex nr 594010; 13.7.2010 r., I GSK 940/09, Lex nr 594756; wyrok WSA we |

|Wrocławiu z 14.1.2010 r., I SA/Wr 1591/09, Lex nr 559604). Dlatego w razie wnoszenia kolejnych skarg z powodu niewłaściwego wykonania zapadłego |

|wyroku uwzględniającego skargę, sąd administracyjny jedynie weryfikuje sposób wywiązania się organów ze skierowanych do nich wskazań, nie wnika |

|on natomiast w materię objętą zakresem wcześniejszych ocen (wyrok NSA z dnia 21.4.2010 r., II FSK 2129/08, Lex nr 596261). |

|W ocenie Sądu orzekającego – wbrew zarzutom skargi – SKO w [...] wykonało zalecenia zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w |

|Warszawie z 20 grudnia 2017 r., sygn. akt IV SA/Wa 2580/16. |

|Należy przypomnieć, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w cyt. wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r., uchylił kontrolowaną decyzję SKO z |

|uwagi na niewyjaśnienie przez organ niejasności dotyczących sposobu ustalenia wielkości wskaźnika zabudowy. Sąd wskazał w szczególności, że skoro|

|z § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. wynika, że wskaźnik, o którym w nim mowa, wyznacza się na podstawie |

|średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego, to chodzi tu o średni wskaźnik całego obszaru analizowanego, a nie o średnią |

|poszczególnych podobszarów. Średni wskaźnik podobszarów może być liczbą całkowicie inną, niż np. średni wskaźnik zabudowy poszczególnych działek.|

|Inna będzie waga jednostkowa każdej z porównywanych nieruchomości od wagi średniego wskaźnika zabudowy poszczególnych terenów. Dopiero właściwe |

|ustalenie średniego wskaźnika zabudowy jest fundamentem do prowadzenia dalszych rozważań w kontekście złożonego przez stronę wniosku o ustalenie |

|warunków zabudowy, również pod kątem ewentualnego zastosowania § 5 ust. 2 rozporządzenia. Sąd argumentował, że stwierdzenie SKO o wyznaczeniu |

|tego wskaźnika na poziomie 0,415 jako dokonanego zgodnie z § 5 ust. 1, w zw. z ust. 2 ww. rozporządzenia jest stwierdzeniem lakonicznym i nie |

|zawierającym oceny analizy urbanistycznej. |

|Ponadto, zdaniem Sądu, organ odwoławczy powinien był ocenić czy została prawidłowo przeprowadzona analiza urbanistyczna i czy jej wyniki |

|potwierdzają, że zasada dobrego sąsiedztwa chroniąca ład przestrzenny istotnie jest spełniona, a zatem możliwa jest kontynuacja zarówno funkcji, |

|jak też wskaźników i parametrów urbanistycznych i architektonicznych przez planowaną zabudowę. Podniósł, że organ poprzestał jedynie na ocenie |

|negatywnych przesłanek do wydania decyzji, a ponieważ podzielił stanowisko organu I instancji, nie dokonywał samodzielnych ustaleń w pozostałym |

|zakresie. Tym samym, jak wskazano w uzasadnieniu wyroku z 20 grudnia 2017 r., SKO nie ustosunkowało się do twierdzeń uważanych przez stronę za |

|istotne dla sposobu załatwienia sprawy, co uchybia obowiązkom, wynikającym z art. 8 i 11 Kpa i jest to błąd mający wpływ na wynik sprawy, |

|ponieważ ustalenie wskaźnika zabudowy jest immanentnym i koniecznym elementem decyzji o warunkach zabudowy. |

|Sąd wskazał też, że zaniechanie przez organy administracji państwowej uzasadnienia swych decyzji w sposób przekonujący, a więc odnoszący się do |

|wszystkich zarzutów, zgodny z zasadami wyrażonymi w art. 7-9 i 11 Kpa skutkowało wadliwością decyzji SKO, jako naruszającą dyspozycję art. 77, |

|80, 81 i art. 107 kpa. |

|Sąd ten nakazał, by ponownie rozpoznając sprawę organ II instancji dokonał rzetelnej oceny analizy urbanistycznej, przede wszystkim w aspekcie |

|sposobu liczenia wskaźnika zabudowy, o czym była mowa wyżej. Parametry nowej zabudowy powinny być opisane w sposób niebudzący wątpliwości w |

|decyzji, w aspekcie argumentacji przedstawionej przez skarżącą i wniosków dowodowych. |

|Wskazać należy, że rozpoznając sprawę ponownie, wbrew zarzutom skargi, SKO zastosowało się do oceny prawnej oraz wytycznych zawartych w w/w |

|wyroku. |

|Formułując powyższe stanowisko Sąd miał na uwadze, że materiał dowodowy został uzupełniony o analizę w zakresie średniego wskaźnika wielkości |

|powierzchni nowej zabudowy sporządzoną przez Naczelnika Wydziału Architektury i Budownictwa [...] architektkę M. S. I tak dla potrzeb sporządzonej |

|ponownie analizy funkcji oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu według rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 26 sierpnia 2003 r. w |

|zakresie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki lub terenu wskazano, że teren objęty przedmiotowym |

|wnioskiem stanowi działka ew. nr [...] w obrębie [...] na której planowana jest realizacja budynku oraz część działki ew. nr [...] w obrębie jak wyżej |

|na której przewidywana jest realizacja wyłącznie zjazdu i dojścia do budynku. W związku z powyższym wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni |

|zabudowy w stosunku do powierzchni działki dotyczy wyłącznie działki ew. nr [...] w obrębie jw., na której planowana jest inwestycja kubaturowa. |

|Wskazano, że zgodnie z wnioskiem inwestora dla przedmiotowej inwestycji zaproponowany został wskaźnik w/w wielkości na poziomie ok. 0,40 |

|(projektowana powierzchnia zabudowy - ok. 476 m.kw : powierzchnia działki – 1191 m.kw. = 0,399, po zaokrągleniu 0,40). Dla potrzeb analizy |

|wielkości powierzchni działek oraz powierzchni zabudowy ustalono na podstawie danych zawartych w Rejestrze ewidencji gruntów i budynków z |

|wyjątkiem: |

|- powierzchni zabudowy realizowanej na terenie działki ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...]róg ul. [...], której wielkość przyjęto z projektu |

|budowlanego zatwierdzonego decyzja Nr [...] z dnia [...] czerwca 2012 r. o pozwoleniu na budowę, |

|- powierzchni zabudowy realizowanej na terenie działki ew. nr [...] w obrębie [...] przy ul. [...], której wielkość przyjęto z zamiennego projektu |

|budowlanego zatwierdzonego decyzją Nr [...] z dnia [...] czerwca 2015 r. |

|Do analizy przyjęto powierzchnię całych działek oraz całej znajdującej się na tych działkach zabudowy także w sytuacji, gdy w granicach obszaru |

|analizowanego znajduje się część działki oraz część zabudowy. Analiza wykazała, że w granicach obszaru znajdują się nieruchomości utworzone z |

|dwóch działek wspólnie zabudowanych. Są to: działki ew. nr [...]i nr [...] w obrębie [...] zabudowane budynkiem przy ul. [...], działki ew. nr [....] i nr |

|[...] w obrębie jw. zabudowane budynkiem przy ul. [...], działki ew. nr [...] i nr [...] w obrębie jw. przy ul. [...] na których usytuowany jest m.in. |

|garaż. W związku z powyższym działki wchodzące w skład w/w nieruchomości ujęte zostały po jedną pozycja w tabeli przedstawiającej wyniki analizy.|

|Przeprowadzona analiza wykazała, że średni wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki dla obszaru analizowanego |

|wynosi ok. 0,22 (szczegółowe obliczenia w tabeli nr 1 w aktach administracyjnych). Wskazano również, ze należy zwrócić uwagę, że do wyliczenia |

|w/w wskaźnika przyjęto wszystkie działki usytuowane w obszarze analizowanym, a zatem położone poza pasami drogowymi działki zabudowane, jak i |

|działki wolne od zabudowy. Objęte analizą działki zabudowane są różnymi formami zabudowy – do analizy przyjęto drobna zabudowę mieszkaniowa |

|jednorodzinną (w części przekształconą na usługi), usytuowaną na niewielkich działkach położoną w głębi osiedla [...], jak i położone wzdłuż ul. |

|[...] (po jej obu stronach) budynki mieszkalne wielorodzinne z usługami o dużych gabarytach i, w przypadku nowych budynków (np.: przy ul [...] nr |

|[...] i nr [...]), o dużej intensywności zabudowy. Zabudowa usytuowana w głębi osiedli pozostaje bez wpływu na ukształtowanie pierzei ul [...]. Teren |

|objęty wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy położony jest po wschodniej stronie ul. [...], w pasie terenu między w/w ulicą a niska zabudową |

|mieszkaniową jednorodzinną (w części z usługami) usytuowaną na terenie osiedla [...]. Jak wynika z analizy planowany na terenie objętym wnioskiem |

|budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami stanowić będzie uzupełnienie zabudowy we wschodniej pierzei ul. [...], zatem dla prawidłowego |

|ukształtowania pierzei tej ulicy właściwe jest ustalenie wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki na |

|podstawie średniego wskaźnika w/w wielkości dla działek położonych w pasie terenu wzdłuż w/w ulicy, po tej samej stronie co planowana inwestycja.|

|Do analizy przyjęto zatem działki z obrębu [...] o nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położone odpowiednio przy ul. [...], [...], [...], [...],|

|[...], [...], [...], [...] o powierzchniach zabudowy i powierzchniach działek wskazanych w tabeli (str. 2 analizy), których suma powierzchni działek |

|wynosi 7733 m.kw., a suma powierzchni zabudowy 3267,5 m. kw. Średni wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działek |

|położonych w pasie terenu po wschodniej stronie ul. [...] tj. tej samej co planowana inwestycja wynosi więc 0,422 (3267,5 : 7733), po zaokrągleniu |

|0,42. |

|Przyjmując powyższy wskaźnik organ odwołał się nie tylko do wyników powyższej ponownej analizy, ale także do wyroków zapadłych w sprawie |

|inwestycji przy ul. [...] (wyrok WSA z dnia 20.01.2015 r., sygn. IV SA/Wa 344/14 i wyrok NSA z 22.02.2017 r., sygn. akt II OSK 1445/15). Na |

|uzasadnienie swego stanowiska Kolegium podniosło również, że istnieją przesłanki do zwiększenia tego wskaźnika, ze względu na charakter |

|inwestycji, wniosek inwestora oraz stan zainwestowania działek, albowiem dla prawidłowego ukształtowania pierzei ulicy [...] słusznym jest |

|wyznaczenie wskaźnika wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki na podstawie średniego wskaźnika tej wielkości działek |

|położonych w pasie wzdłuż tejże ulicy i po tej samej stronie ulicy, co planowana inwestycja. SKO uznało, iż wyznaczenie ww. wskaźnika na |

|poziomie 0,415 (zgodnie z treścią wniosku inwestora) zostało dokonane zgodnie z § 5 ust. 1 w zw. z ust. 2 ww. rozporządzenia. |

|W ocenie sądu należy zgodzić się z powyższym stanowiskiem. Zdaniem sądu, kwestionowanie tego współczynnika nie jest uzasadnione. Zgodnie z |

|treścią § 5 ww. rozporządzenia: "1. Wskaźnik wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu wyznacza się na |

|podstawie średniego wskaźnika tej wielkości dla obszaru analizowanego. 2. Dopuszcza się wyznaczenie innego wskaźnika wielkości powierzchni nowej |

|zabudowy w stosunku do powierzchni działki albo terenu, jeżeli wynika to z analizy, o której mowa w § 3 ust. 1". W odniesieniu do przywołanego |

|przepisu ukształtowało się orzecznictwo sądowe. Zgodnie z wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 października 2015 |

|r., sygn. akt IV SA/Po 188/15, dot. wyznaczenia wskaźnika zabudowy z odstępstwem od średniego wskaźnika zabudowy: "Przepis § 5 ust. 2 |

|rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku |

|braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588) pozwala na wyznaczenie wskaźnika zabudowy z odstępstwem od |

|średniego wskaźnika zabudowy, a nie z przekroczeniem maksymalnego wskaźnika zabudowy". Stanowisko to jest spójne z tezami wyroku Wojewódzkiego |

|Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 15 stycznia 2014 r. II SA/Łd 918/13, w myśl którego: "Przepis § 5 ust. 2 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia |

|2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu |

|zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), daje organom kompetencje do tego aby ów parametr ukształtować w sposób różny od |

|wartości średniej w obszarze analizowanym, przy czym na organach spoczywa obowiązek nie tylko wskazania średniego wskaźnika powierzchni zabudowy |

|na obszarze analizowanym, ale także, w przypadku rekomendowania dla planowanej inwestycji wskaźnika odbiegającego od wspomnianych wyżej wartości |

|średnich, precyzyjnego wskazania, czym takie odstępstwo jest podyktowane. To, że przepisy nie określają przesłanek dopuszczenia wyjątków, a |

|jedynie wymagają, aby "wynikało to z analizy", nie może oznaczać dowolności". Także w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 11 |

|czerwca 2013 r., sygn. akt II SA/Łd 227/13, jest mowa o tym, że "Konieczne jest, po ustaleniu granic obszaru analizowanego, ustalenie średniego |

|wskaźnika dla całego obszaru, co jednak nie oznacza, iż tak ustalony wskaźnik będzie bezwzględnie wiążący dla rozstrzygnięcia w danej sprawie. |

|Możliwe jest w zakresie wymienionego wskaźnika w konkretnym przypadku rozstrzygnięcie specyficzne, uwzględniające uwarunkowania zaistniałe na |

|terenie obszaru urbanistycznego w kontekście zamierzenia przedstawionego we wniosku, wymaga to jednak szczegółowego uzasadnienia, które musi być |

|zamieszczone w decyzji organu rozstrzygającego sprawę. Wnioski do takiego rozstrzygnięcia powinny przy tym wynikać z analizy urbanistycznej". |

|Sąd w składzie orzekającym w niniejszej sprawie podziela powyższe tezy i uznaje za zgodny z dominującą linią orzecznictwa pogląd, że w przypadku |

|niejednorodnego obszaru o bardzo zróżnicowanej strukturze zabudowy i zagospodarowania terenu, bądź też w przypadku obszaru o jedynie częściowej |

|zabudowie – średni wskaźnik intensywności zabudowy nie daje właściwego obrazu zagospodarowania danego obszaru analizowanego i uzasadnione jest |

|przyjęcie innego wskaźnika na podstawie przepisu § 5 ust.2 rozporządzenia. |

|Stąd według sądu, mając na uwadze przywołany stan prawny i orzecznictwo sądowe, prawidłowo wyznaczono też dla planowanej inwestycji wskaźnik |

|powierzchni zabudowy do powierzchni terenu ustalony na 0,42, przy zastosowaniu treści § 5 ust. 2 ww. rozporządzenia, a odstępując od odwzorowania|

|średniej wartości tego wskaźnika ustalonej dla całego obszaru analizy – wynoszącego 0,22 kierując się okolicznością, że planowany budynek będzie |

|uzupełnieniem zabudowy we wschodniej pierzei ul. [...] i potrzebą prawidłowego ukształtowania pierzei tej ulicy. |

|Kontrolując zaskarżone rozstrzygniecie pod kątem realizacji wytycznych odnośnie oceny prawidłowości przeprowadzenia analizy urbanistycznej i jej |

|wyników wskazać należy, że zgodnie z art. 61 ust. 1 powoływanej ustawy wydanie decyzji o warunkach zabudowy jest możliwe jedynie w przypadku |

|łącznego spełnienia następujących warunków: |

|1) co najmniej jedna działka sąsiednia, dostępna z tej samej drogi publicznej, jest zabudowana w sposób pozwalający na określenie wymagań |

|dotyczących nowej zabudowy w zakresie kontynuacji funkcji, parametrów, cech i wskaźników kształtowania zabudowy oraz zagospodarowania terenu, w |

|tym gabarytów i formy architektonicznej obiektów budowlanych, linii zabudowy oraz intensywności wykorzystania terenu; |

|2) teren ma dostęp do drogi publicznej; |

|3) istniejące lub projektowane uzbrojenie terenu, z uwzględnieniem ust. 5, jest wystarczające dla zamierzenia budowlanego; |

|4) teren nie wymaga uzyskania zgody na zmianę przeznaczenia gruntów rolnych i leśnych na cele nierolnicze i nieleśne albo jest objęty zgodą |

|uzyskaną przy sporządzaniu miejscowych planów, które utraciły moc na podstawie art. 67 ustawy, o której mowa w art. 88 ust. 1; |

|5) decyzja jest zgodna z przepisami odrębnymi. |

|Sposób ustalenia wymagań dotyczących nowej zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego|

|został określony w rozporządzeniu Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie sposobu ustalania wymagań dotyczących nowej |

|zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego (Dz. U. Nr 164, poz. 1588), zgodnie z § 3 |

|ust. 1 i 2 tego rozporządzenia w celu ustalenia wymagań dla nowej zabudowy i zagospodarowania terenu właściwy organ wyznacza wokół działki |

|budowlanej, której dotyczy wniosek o ustalenie warunków zabudowy, obszar analizowany i przeprowadza na nim analizę funkcji oraz cech zabudowy i |

|zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy. Granice obszaru analizowanego wyznacza się na kopii mapy, |

|o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 ustawy, w odległości nie mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie |

|warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 metrów. Przepis § 9 ust. 1 – 3 rozporządzenia stanowi natomiast, że warunki i wymagania dotyczące |

|nowej zabudowy i zagospodarowania terenu ustala się w decyzji o warunkach zabudowy, zawierającej część tekstową i graficzną. Wyniki analizy, o |

|której mowa w § 3 ust. 1, zawierające część tekstową i graficzną, stanowią załącznik do decyzji o warunkach zabudowy. Część graficzną decyzji o |

|warunkach zabudowy oraz część graficzną analizy, o której mowa w § 3 ust. 1, sporządza się na kopiach mapy, o której mowa w art. 52 ust. 2 pkt 1 |

|ustawy, w czytelnej technice graficznej zapewniającej możliwość wykonywania ich kopii. |

|Skoro w przedmiotowej sprawie, brak jest na danym terenie obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego, przedmiotem postępowania o |

|ustalenie warunków zabudowy jest ocena, czy planowany sposób zagospodarowania terenu nie naruszy zasady "dobrego sąsiedztwa" i gwarantuje |

|zachowanie na danym terenie ładu przestrzennego określonego w art. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Przesłanki, |

|jakie muszą być spełnione przy dokonywaniu tej oceny, określa powołany art. 61 ust. 1 pkt 1-5 ustawy. Wydanie decyzji o warunkach zabudowy i |

|zagospodarowania terenu musi być więc poprzedzone przeprowadzeniem przez właściwy organ postępowania wyjaśniającego w zakresie spełnienia |

|przesłanek, o których mowa w art. 61 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, przy zachowaniu warunków określonych w |

|przepisach rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 26 sierpnia 2003 r. |

|Mając na względzie treść art. 56 w zw. z art. 64 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, nie można odmówić wydania decyzji o|

|warunkach zabudowy, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Należy też podkreślić, iż decyzja o warunkach zabudowy ma|

|charakter związany. Zatem jeśli wniosek o ustalenie warunków zabudowy dotyczy inwestycji, której ustalenie pozostaje w zgodzie z przepisami |

|ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym i z unormowaniami przewidzianymi w przepisach szczególnych oraz czyni zadość warunkom |

|formalnym, obowiązkiem organu właściwego w sprawie jest wydanie decyzji pozytywnej. |

|Analiza akt postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji z dnia [...] września 2018 r. prowadzi do wniosku, że organy obu instancji |

|prawidłowo przeprowadziły postępowanie dowodowe, należycie oceniły zgromadzony materiał dowody i wydały zgodne z prawem rozstrzygnięcia. |

|W pierwszym rzędzie należy zauważyć, że organ I instancji, stosownie do § 3 ust. 1 powoływanego rozporządzenia, przeprowadził analizę funkcji |

|oraz cech zabudowy i zagospodarowania terenu w zakresie warunków, o których mowa w art. 61 ust. 1-5 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu |

|przestrzennym. Wynik przeprowadzonej analizy stanowi załącznik tekstowy nr 2 do decyzji z dnia [...] marca 2018 r. Z kolei w załączniku graficznym |

|nr 1 do decyzji na kopii mapy przedstawiono granice obszaru analizowanego. Przepis § 3 rozporządzenia z dnia 26 sierpnia 2003 r. określa |

|minimalne granice obszaru analizowanego co oznacza, że organ wydający decyzję o warunkach zabudowy może wyznaczyć większy obszar wokół terenu |

|inwestycji, który będzie tworzył całość urbanistyczną. W przedmiotowej sprawie granice obszaru analizowanego wyznaczono w odległości nie |

|mniejszej niż trzykrotna szerokość frontu działki objętej wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy, nie mniejszej jednak niż 50 m. |

|W ocenie Sądu organy dopełniły spoczywającego na nich obowiązku dotyczącego określenia cech, do których trzeba dostosować przedmiotową inwestycję|

|(tzw. zasada dobrego sąsiedztwa). Pojęcie "działki sąsiedniej" o jakim mowa w art. 61 ust. 1 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu |

|przestrzennym nie oznacza tylko działki graniczącej bezpośrednio z działką inwestora, lecz pewien obszar tworzący urbanistyczną całość, |

|pozwalającą organowi dokonać jak najlepszej oceny sytuacji faktycznej pod względem możliwości zrealizowania planowanej inwestycji. Przedmiotowa |

|analiza wykazała, że działki sąsiednie, dostępne z tej samej drogi publicznej, zagospodarowane są w sposób pozwalający na określenie wymagań |

|dotyczących planowanej inwestycji, zarówno w zakresie kontynuacji funkcji, jak i cech, parametrów zabudowy oraz zagospodarowania terenu. W |

|granicach obszaru znajduje się zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, usługowa, mieszkalna wielorodzinna oraz mieszkalna wielorodzinna z funkcją |

|usług. Projektowana inwestycja nie jest sprzeczna z przeważającymi funkcjami otoczenia oraz będzie stanowiła kontynuację funkcji mieszkalnej |

|wielorodzinnej z usługami. W obszarze analizowanym, w tym w otoczeniu planowanej inwestycji, znajduje się zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna, |

|prawidłowo zatem organy przyjęły, że planowana inwestycja nie narusza zasady dobrego sąsiedztwa, uzależniająca zmianę zagospodarowania terenu od |

|dostosowania się do określonych cech zagospodarowania terenu sąsiedniego tak by zagwarantować ład przestrzenny. |

|Jak wynika z treści analizy organy ustaliły w niniejszej sprawie linię zabudowy od strony ul. [...], na podstawie przedłużenia istniejącej linii |

|zabudowy sąsiednich działek, co należy ocenić jako zgodne z § 4 ust. 1 ww. rozporządzenia. Ustalona linia nowej zabudowy uwzględnia treść |

|rozporządzenie Nr [...] Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2009 r. w sprawie ustanowienia pomników przyrody położonych na terenie powiatu [...] (Dz. Urz. |

|Woj. [...] Nr [...], poz. [...]) oraz uzgodnień dokonanych w toku postępowania z Biurem Ochrony Środowiska i sytuowana jest od strony dębu szypułkowego|

|uznanego za pomnik przyrody w odległości 15 m. od zewnętrznej krawędzi pnia drzewa. |

|Geometria dachu została ustalona odpowiednio do geometrii dachów budynków wielorodzinnych występujących na obszarze analizowanym, co wynika z |

|przeprowadzonej analizy. Szerokość elewacji frontowej wyznaczono na 55 m. Organ wskazał, iż przepis § 6 ust. 1 rozporządzenia stanowi, iż |

|szerokość elewacji znajdującej się od frontu działki wyznacza się na podstawie średniej szerokości elewacji na działkach w obszarze analizowanym |

|z tolerancją do 20%, względnie - zgodnie z § 6 ust. 2 dopuszcza się wyznaczenie innej szerokości elewacji, jeżeli wynika to z analizy. Zgodnie z |

|analizą w pobliżu inwestycji znajdują się budynki wielorodzinne o szerokości elewacji frontowej większej, niż średnia obszaru analizowanego. |

|Należy zaaprobować stanowisko organów administracji, że z uwagi na sąsiedztwo działki, wyeksponowanie działki w krajobrazie miasta, zasadnym było|

|utworzenie w miarę zwartej reprezentacyjnej pierzei ulicy [...], co dodatkowo tworzyłoby barierę akustyczną hałasu drogowego dla zabudowy |

|jednorodzinnej położonej w głębi obszaru. Jak ustalono w analizie średnia wartość w/w parametru dla budynków wielorodzinnych wynosi 34 m, a zatem|

|ustalenie wysokiej wartości ww. wskaźnika było zasadne - zgodne z § 6 ust. 2 w związku z § 3 ust. 1 ww. rozporządzenia. |

|Jak wynika z analizy obszaru, wartość parametru krawędzi elewacji frontowej waha się w obszarze analizowanym od 3,5 m do 32 m. Budynki położone |

|po obu stronach planowanej inwestycji mają zróżnicowaną wysokość i tworzą uskoki. Za zasadne uznać należy stanowisko, by realizowana zabudowa w |

|eksponowanym terenie nawiązywała swoją wysokością do istniejącej zabudowy i przyjęcie do wyznaczenia ww. parametru budynku przy ul. [...], którego |

|wysokość zmniejsza się od 30 m do 15 m. Obniżenie wysokości tego budynku ma miejsce w kierunku planowanej inwestycji. Wobec treści § 7 ust. 4 |

|rozporządzenia uznać należy za prawidłowe ustalenie tego parametru na 15 m wysokości. |

|Odnosząc się do ustalonych przez organy wskaźników, tj. wielkości powierzchni nowej zabudowy w stosunku do powierzchni działki, szerokości |

|elewacji frontowych, wysokości głównej kalenicy lub attyki oraz geometrii dachów, wskazać należy, że organy ustaliły średnie wartości dla obszaru|

|analizowanego oraz wskazały te wartości dla budynków wielorodzinnych. Ponadto stanowiący integralną część decyzji wynik analizy wskazuje w |

|szczególności, że w toku postępowania należycie ustalono okoliczności w zakresie linii zabudowy, wskaźników wielkości powierzchni zabudowy w |

|stosunku do powierzchni działki, szerokość elewacji frontowej, wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej jej gzymsu lub attyki oraz geometrii |

|dachu, zatem niezasadne są zarzuty skarżącej w tym zakresie, jak i te dotyczące zaniechania ponownego merytorycznego zbadania sprawy, zgodnie ze |

|wskazaniami zawartymi w wyroku Sądu z 20 grudnia 2017 r., a co za tym idzie naruszenie zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. |

|Organ ustalił też, że planowana inwestycja, jak wynika z przeprowadzonej analizy, ma dostęp do drogi publicznej od ul. [...], co potwierdza pismo |

|Zarządu Dróg Miejskich w [...] z dnia [...] września 2016 r. Teren inwestycji znajduje się w zasięgu istniejącej sieci infrastruktury technicznej, a |

|tym samym została wypełniona przesłanka z art. 61 ust. 1 pkt 3 ustawy. Przed wydaniem przedmiotowej decyzji organ I instancji uzyskał wszystkie |

|niezbędne uzgodnienia określone w art. 53 ust. 4 ustawy. Mając na uwadze powyższe, zasadnie SKO uznało, że brak jest naruszenia prawa |

|materialnego ani proceduralnego uzasadniającego uchylenie decyzji organu I instancji. |

|Podnoszone w skardze zarzuty dotyczące przyjęcia, że nieruchomość ma bezpośredni dostęp do drogi publicznej, zjazdu z drogi publicznej były |

|przedmiotem oceny w sprawie IV SA/Wa 2580/16, zatem – powtórzyć należy, że tak organ jak i sąd nie może formułować nowych ocen prawnych, |

|sprzecznych z wyrażonym wcześniej poglądem, bowiem jest nim związany. W konsekwencji przyjąć należy, że zarzuty skargi dotyczące dopuszczalności |

|wydania decyzji o warunkach zabudowy dla terenu który nie ma dostępu do drogi publicznej w świetle powyższego nie zasługują na uwzględnienie tak |

|jak i te dotyczące braku wyegzekwowania od inwestora uzyskania decyzji o zezwoleniu na lokalizację zjazdu. |

|Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących dopuszczenia do zmiany stosunków wodnych ze szkodą dla podlegającego szczególnej ochronie dębu |

|szypułkowego stanowiącego pomnik przyrody zauważyć należy, że i ta kwestia była przedmiotem oceny w wyroku z dnia 20 grudnia 2017 r. W cyt. |

|wyroku Sąd wskazał m.in., że wydanie decyzji o warunkach zabudowy nie prowadzi do naruszenia stosunków wodnych. Podniósł, że taki ogólny zakaz |

|wynika z ograniczeń przewidzianych przepisami ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne. I jest on obowiązujący dla inwestora. Wprowadzany jest |

|on do treści decyzji, która w odniesieniu do wymagań dotyczących ochrony interesów osób trzecich wskazuje, ze na podstawie art. 29 ustawy – Prawo|

|wodne inwestor nie może zmienić stanu wody na gruncie ze szkodą dla gruntów sąsiednich. Wskazał, że skuteczność prawna powyższego zakazu na |

|etapie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy ma wyłącznie charakter pewnego rodzaju dyrektywy, wobec czego skonkretyzowanie |

|uprawnień właściciela gruntów sąsiednich i odpowiadających im obowiązków inwestora, które podstawę prawna czerpią w art. 29 ustawy - Prawo wodne,|

|może nastąpić dopiero na kolejnym etapie realizacji inwestycji tj. przy wydawaniu pozwolenia na budowę. W świetle powyższego i ten zarzut nie |

|mógł się ostać. |

|Odnośnie zarzutu błędnej oceny polegającej na pominięciu materiału dowodowego złożonego przez skarżącą do akt sprawy administracyjnej tj.: opinii|

|geotechnicznej i dokumentacji badań podłoża gruntowego z grudnia 2017 r. wskazujących, że wybudowanie garażu podziemnego spowoduje zmianę |

|stosunków wodnych i usychanie zabytkowego 250 – letniego dębu stanowiącego pomnik przyrody, fotografii usychającego dębu, fotografii unikalnej |

|krajobrazowej alei 150 – letnich dębów przyulicznych, karty katalogowej garaży podziemnych o zagłębieniu 7,5 m głębokości płyty fundamentowej |

|wskazać należy że kwestie te będą przedmiotem oceny organów przy ewentualnym następnym etapie inwestycji tj. postępowaniu w sprawie wydania |

|pozwolenia na budowę. |

|Decyzja o warunkach zabudowy ma odpowiedzieć na pytanie, czy na danym terenie jest dopuszczalna (możliwa) zabudowa określonego rodzaju (zmiana |

|zagospodarowania terenu), a więc czy zamierzenie jest zgodne z przepisami szczególnymi. Pozytywne przesądzenie o takiej możliwości w decyzji o |

|warunkach zabudowy daje inwestorowi podstawę do ubiegania się o wydanie pozwolenia na budowę, jeżeli są spełnione inne warunki wymagane ustawą z |

|dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (j.t. Dz. U. z 2016 r., poz. 290, dalej p.b.). W postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę organ |

|architektoniczno – budowlany ocenia planowaną inwestycję także w aspekcie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia |

|2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.), wydanego na |

|podstawie art. 7 ust. 2 pkt 1 p.b. |

|Sąd orzekający podziela ugruntowany już pogląd, że art. 6 u.p.z.p. statuuje zasadę wolności zabudowy. Jak już wspomniano, zgodnie z tym przepisem|

|każdy ma prawo, w granicach określonych ustawą, do zagospodarowania terenu, do którego ma tytuł prawny, jeżeli nie narusza to chronionego prawem |

|interesu publicznego oraz osób trzecich. Tak więc zasadą jest prawo podmiotu posiadającego prawo rzeczowe do nieruchomości do jej zabudowy, |

|wyjątkiem zaś jest ograniczenie prawa do zabudowy jeżeli naruszyłaby ona chroniony prawem interes publiczny oraz osób trzecich. Należy |

|przypomnieć, że zasadniczo w przypadku wyjątków od zasady stosuje się wykładnię ścieśniającą. |

|Zarzuty: zaniechania określenia warunków podłączenia inwestycji do sieci ciepłowniczej, kwestii przyjętego progu powierzchni biologicznie czynnej|

|były przedmiotem oceny Sądu podczas poprzedniego wyrokowania i prawidłowość podjętego w tym zakresie rozstrzygnięcia została zaaprobowana przez |

|Sąd (który działa również z urzędu) stąd brak możliwości skutecznego postawienia tych zarzutów skargi. |

|Zauważyć też należy, że Kolegium rozstrzygając sprawę ponownie odniosło się do zarzutów zawartych w złożonych odwołaniach, zgodnie z wytycznymi |

|Sądu, odniosło się także do złożonych pism, co przytoczono w stanie faktycznym uzasadnienia, bez potrzeby ponownego przywoływania zawartych tam |

|treści (vide str. 6 i 8 uzasadnienia SKO w [...]). Zarzuty skargi dotyczące naruszenia art. 7,77 § 1 i art.107 § 1 i 3 kpa są gołosłowne. |

|W przedmiotowej sprawie decyzja organu II instancji nie została wydana przez pracownika podlegającego wyłączeniu od udziału w postepowaniu w |

|sprawie. Okoliczność, że określona osoba brała udział w wydaniu decyzji przez samorządowe kolegium odwoławcze, uchylonej przez sąd |

|administracyjny, i następnie brała udział w wydaniu decyzji przez samorządowe kolegium odwoławcze po wyroku sadu administracyjnego, nie stanowi |

|podstawy prawnej do wyłączenia tego członka kolegium od udziału w postepowaniu w tej sprawie. Przepis art. 24 § 1 pkt 5 kpa wyłącza pracownika z |

|udziału w postępowaniu odwoławczym, jeżeli uczestniczył uprzednio w postępowaniu przed organem I instancji, w którym wydano zaskarżona odwołaniem|

|decyzję oraz wyłącza pracownika z udziału w postępowaniu wywołanym wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy(art. 127§ 3 kpa), jeżeli uczestniczył |

|uprzednio w postępowaniu w którym w I instancji wydana została decyzja przez ministra lub samorządowe kolegium odwoławcze. Przepis art. 24 § 1 |

|pkt 5 kpa przesłankę wyłączenia pracownika organu wiąże bezpośrednio z wniesieniem środka zaskarżenia od decyzji w której wydaniu brała udział. |

|Reguła ta nie odnosi się do sytuacji ponownego rozpatrzenia sprawy przez pracowników organu, których wcześniejsze rozstrzygniecie zostało |

|uchylone na skutek kontroli sadowej, bądź na skutek rozpatrzenia środka odwoławczego. Okoliczność, że osoba ta brała udział w wydaniu |

|wcześniejszych decyzji, która została uchylona przez organ odwoławczy nie ma znaczenia w kontekście cytowanego przepisu. Tak więc w |

|okolicznościach sprawy niniejszej nie zaistniały przesłanki wyłączenia pracownika organu, zatem zarzuty skargi i w tym zakresie pozbawione są |

|usprawiedliwionych podstaw. |

|Wbrew zarzutom skargi uzasadnienie kontrolowanej decyzji, pomimo częściowego powtórzenia treści decyzji Kolegium z [...].06.2016r. nie jest z nią |

|tożsame. Jest ono dłuższe, gdyż treść decyzji z 2016 r liczy 7 stron, a decyzji kontrolowanej obecnie 9 stron. W dodatkowych (nowych) |

|rozważaniach Kolegium m.in. opisuje nowy materiał dowodowy – analizę w zakresie średniego wskaźnika wielkości powierzchni nowej zabudowy. W tej |

|sytuacji zaskarżona decyzja – oparta również o uzupełniony materiał dowodowy - zawierająca szersze uzasadnienie w którym dokonano oceny |

|wcześniej pominiętych aspektów w zakresie prawidłowości przeprowadzonej analizy urbanistycznej i jej wyników w kontekście potwierdzenia, że |

|zasada dobrego sąsiedztwa chroniąca ład przestrzenny została spełniona, a zatem możliwa jest kontynuacja zarówno funkcji jak też wskaźników i |

|parametrów urbanistycznych i architektonicznych przez planowaną zabudowę – w dostatecznym zakresie zrealizowała sądowy nakaz dogłębnej analizy |

|przez organ kwestii w/w kwestii i rzetelnych rozważań w tym zakresie. |

|Reasumując, stwierdzić należy, że ocena legalności zaskarżonej decyzji w granicach zakreślonych rozstrzygnięciem nie daje podstaw do |

|stwierdzenia, że doszło do naruszenia prawa materialnego lub naruszenia prawa procesowego, które mogłoby mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Brak|

|jest podstaw do uznania, iż w postępowaniu nie wyjaśniono wszystkich istotnych kwestii mających wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Decyzja zawiera |

|wszystkie niezbędne elementy, a jej uzasadnienie w stanie faktycznym i prawnym ustalonym w sprawie jest prawidłowe. Wobec tego wszelkie zarzuty |

|podniesione w skardze należało uznać za niezasadne. |

|Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami |

|administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku. |

| |

| |