Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 437/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6149 Inne o symbolu podstawowym 614
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3,6 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Nawrot po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G., B. P., A. S. na uchwałę Rady Gminy w S. [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. Nr [...] postanawia : odrzucić skargę M. G., B. P., A. S.


UZASADNIENIE

W dniu [...] stycznia 2012 r. Rada Gminy w S. [...] (organ) podjęła uchwałę nr [...] w sprawie likwidacji Publicznej Szkoły Podstawowej

w P. oraz Oddziału Przedszkolnego przy Publicznej Szkoły Podstawowej w P.

Pismem z [...] kwietnia 2012 r. (data nadania) M. G., B. P.

i A. S. (skarżące) wniosły bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na wyżej powołaną uchwałę.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z [...] maja 2012 r. skarga niniejsza przekazana została według właściwości organowi – Radzie Gminy w S. [...], celem nadania dalszego biegu skardze, w szczególności zaś udzielenia odpowiedzi na skargę i jej przekazana Sądowi wraz z odpowiedzią na skargę oraz aktami sprawy.

W dniach [...] i [...] maja 2012 r. (data nadania) do Sądu wpłynęły oświadczenia skarżących B. P. i A. S. o wycofaniu wniesionej w niniejszej sprawie skargi.

Odpowiadając na skargę, w piśmie z [...] maja 2012 r. organ wniósł o jej odrzucenie (lub oddalenie) wskazując, iż wniesienie środka zaskarżenia nie zostało poprzedzone wezwaniem organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm., zwana dalej ustawą o samorządzie gminnym).

Pismem z [...] czerwca 2012 r. skarżące zostały wezwane do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem skargi wzywały organ do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. Wezwania niniejsze zostały doręczone skarżącym odpowiednio [...] czerwca 2012 r. (A. S., M. G.) i [...] czerwca 2012 r. (B. P., (zwrotne potwierdzenia odbioru – k. [...], [...] i [...] akt sądowych). Tym samym termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upływał dla skarżących odpowiednio [...] i [...] czerwca 2012 r. W wyznaczonym terminie skarżące A. S. i B. P. braków formalnych skargi nie uzupełniły.

Skarżąca M. G. pismem z [...] czerwca 2012 r. oświadczyła, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przekazała organowi w dniu [...] czerwca 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, zwanej dalej p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych, a także jeżeli jej wniesienie z innych przyczyn jest niedopuszczalne.

Istotnym jest, iż w myśl art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Zgodnie natomiast z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

W literaturze i orzecznictwie akcentuje się, iż wniesienie skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy bez wyczerpania trybu uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia skutkuje odrzuceniem skargi przez ten sąd. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa jest czynnością prawną, która przysługuje danemu podmiotowi w stosunku do określonej uchwały lub zarządzenia

i od której zależy skuteczność wniesienia skargi na uchwałę lub zarządzenie organu gminy do sądu (por. postanowienie WSA w Szczecinie z dnia 23 października 2008 r., sygn. akt II SA/Sz 760/08, opubl. w zbiorze orzeczeń LEX pod nr 504577; por. również A. Szewc, G. Jyż, Z. Pławecki: Ustawa o samorządzie gminnym. Komentarz, wydanie 3., Wyd. Wolters Kluwer Polska, Warszawa 2010, str. 776).

Należy podkreślić, iż w niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego skarżące nie dopełniły trybu, warunkującego skuteczne zaskarżenie uchwały organu. Wprawdzie odpowiadając na wezwanie Sądu z [...] czerwca 2012 r. skarżąca M. G. wskazała, iż wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wywołane podjętą uchwałą składała do organu, jednak jak wynika z przedstawionych przez nią dokumentów wezwanie takie złożone zostało w organie [...] czerwca 2012 r., a więc już po wniesieniu skargi do Sądu.

W tym stanie sprawy skargi A. S. i B. P. podlegały odrzuceniu w trybie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., wobec nie uzupełnienia w wyznaczonym terminie ich braków formalnych, natomiast skarga M. G., jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Jednocześnie Sąd uznaje za zasadne wskazać skarżącym, iż fakt odrzucenia skargi z powodu niedopełnienia warunku polegającego na wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa nie stoi na przeszkodzie ponownemu zaskarżeniu uchwały przez tę samą osobę, jeśli w późniejszym czasie warunek skutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa zostałby spełniony (por. postanowienie NSA z dnia 1 grudnia 1993 r., sygn. akt I SA 892/93, ONSA 1994, nr 4, poz. 159).

Mając na uwadze powołane okoliczności, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3, 6 i § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.