Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 809/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2012-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 7 ust. 1 i  ust. 2
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
article: art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
article: par.  6 ust. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2009 nr 40 poz 326
law: Rozporządzenie MInistra Rolnictwa i Rozwoju Wsi  z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz  szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego
article: par.  6 ust. 4 pkt 1 i 2
journal: Dz.U. 2009 nr 40 poz 326
law: Rozporządzenie MInistra Rolnictwa i Rozwoju Wsi  z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz  szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego
article: art. 19 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Protokolant Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 listopada 2012 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Wnioskiem o przyznanie płatności na rok [...], złożonym do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w G. w dniu [...], S. B. ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) do działek rolnych o łącznej powierzchni 11,23 ha oraz uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca).

Decyzją z dnia [...] nr [...] Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w G., po rozpatrzeniu w/w wniosku, przyznał S. B. na rok [...] JPO do powierzchni stwierdzonej - 10,55 ha w wysokości 6530,13 zł. Różnica pomiędzy powierzchnią zadeklarowaną (11,23 ha) a stwierdzoną podczas kontroli administracyjnej wniosku (10,55 ha) w wymiarze 0,68 ha (11,23 - 10,55 = 0,68) stanowi 6,4455% obszaru stwierdzonego, a więc przekracza 3% lub 2 ha lecz nie więcej niż 20% tego obszaru, co zgodnie z art. 58 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemów wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz.U.UE.L.09.316.56 ze zm., dalej powoływanego jarko rozporządzenie Komisji nr 1122.2009), stanowi obligatoryjną podstawę do pomniejszenia ustalonej płatności (10,55 ha x 710,57 zł – stawka JPO) o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną tj. w przedmiotowej sprawie o kwotę 966,38 zł (2 x 0,68 ha x 710,57 zł).

Organ wyjaśnił, że różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku a stwierdzoną wynika z faktu zadeklarowania na działce rolnej C jako rośliny urwanej szuwaru wielkoturzycowego, który nie stanowi trwałego użytku zielonego, o którym mowa w art. 2 lit. a rozporządzenia Rady (WE) nr 1120/2009, i który w związku z tym w świetle art. 7 ust. 1 ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (t.j. Dz.U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm., dalej powoływanej jako ustawa o płatnościach) nie uprawnia do przyznania JPO. Jednocześnie organ odmówił wnioskodawcy przyznania płatności zwierzęcej, ze względu na niespełnienie wymagania określonego w § 6 ust. 1 pkt 1 w zw. z § 6 ust. 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 9 marca 2009 r. w sprawie rodzajów roślin objętych płatnością uzupełniającą oraz szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2009 r. Nr 40, poz. 326 ze zm., dalej powoływanego jako rozporządzenie MRiRW z dnia 9 marca 2009 r.) i w zw. z § 5 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 11 marca 2010 r. w sprawie szczegółowych wymagań, jakie powinny spełniać wnioski w sprawach dotyczących płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2010 r. Nr 39, poz. 215 ze zm., dalej powoływanego jako rozporządzenia MRiRW z dnia 11 marca 2010 r.), co organ ustalił w oparciu o dane zawarte w rejestrze zwierząt gospodarski oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt (brak danych o posiadaniu przez wnioskodawcę zwierząt z gatunku bydła, owiec i kóz) i okoliczność nie złożenia przez rolnika wraz z wnioskiem wymaganego zaświadczenia podmiotu prowadzącego rejestr koniowatych o licznie koni.

Od powyższej decyzji ww. rolnik wniósł odwołanie w części dotyczącej odmowy przyznania płatności zwierzęcej, powołując się na niezgodność § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. z art. 32 Konstytucji RP, wynikającą z arbitralnego określenia warunków przyznania płatności zwierzęcej, co powoduje zdaniem rolnika dyskryminację gospodarczą części rolników, którzy w okresie referencyjnym nie posiadali zwierząt bądź posiadali zwierzęta lecz nie wpisane do rejestru.

Po rozpatrzeniu ww. odwołania, Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. decyzją z dnia [...] nr [...], orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji, podtrzymując stanowisko organu I instancji o niespełnieniu przez rolnika warunku określonego w § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. w zw. z § 5 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z dnia 11 marca 2010 r., podkreślając przy tym, że rolnik ubiegał się o przyznanie płatności zwierzęcej po raz pierwszy w [...] i że do wniosku o przyznanie płatności na ten rok nie dołączył on zaświadczenia o liczbie koni zgłoszonych do rejestru koniowatych. Organ odwoławczy nie podzielił stanowiska odwołującego o niezgodności § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. z art. 32 Konstytucji RP wskazując, że ww. przepis wydany został na podstawie art. 17 ust. 1 pkt 2 i art. 24c(2) ustawy o płatnościach oraz podkreślając, że postanowienia ogólnych zasad ustrojowych nie mogą stanowić samoistnej podstawy rozstrzygnięć podejmowanych w procesie stosowania prawa.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy na ww. decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Toruniu S. B. powtórzył zarzut o niezgodność § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. z art. 32 Konstytucji RP w związku z arbitralnym określeniem w kwestionowanym przepisie warunków przyznania płatności zwierzęcej, czego efektem jest w ocenie rolnika dyskryminacja gospodarcza części rolników, którzy w okresie referencyjnym nie posiadali zwierząt bądź posiadali zwierzęta, lecz nie wpisane do rejestru. Ponadto ww. rolnik zaznaczył, że zgodnie z art. 8 Konstytucji RP, jej przepisy stosuje się bezpośrednio.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w zakresie wynikającym z treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) w zw. z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270), Sąd stwierdził, iż skarga rolnika nie zasługuje na uwzględnienie.

Poza sporem w przedmiotowej sprawie jest kwestia przyznania skarżącemu JPO w wysokości 6530,13 zł. Spór między stronami dotyczy natomiast zgodności z art. 32 Konstytucji RP przepisu stanowiącego podstawę prawną rozstrzygnięć organów obu instancji tj. § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009r., w oparciu o który to przepis odmówiono skarżącemu przyznania wnioskowanej uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych.

Biorąc pod uwagę przedmiot sporu, należy w pierwszej kolejności wskazać, iż

zgodnie z art. 7 ust. 2 ustawy o płatnościach rolnikowi, który w danym roku spełnia warunki do przyznania jednolitej płatności obszarowej, przysługują płatności uzupełniające m.in. do powierzchni upraw roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (pkt 2) – do których została przyznana jednolita płatność obszarowa. Rodzaje roślin objętych płatnością uzupełniają oraz szczegółowe warunku i tryb jej przyznawania reguluje, wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 17 ust. 1 pkt 2 lit. a oraz w art. 24c ustawy o płatnościach, rozporządzenie MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. We wskazanym akcie wykonawczym prawodawca uzależnił przyznanie płatności zwierzęcej, o której mowa w § 6 ust. 1 rozporządzenia, od posiadania przez rolnika lub jego małżonka w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r. bydła lub owiec, lub kóz, lub koni, co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim w tym okresie (§ 6 ust. 1 pkt 1) oraz od przyznania rolnikowi lub jego małżonkowi, na podstawie wniosku o przyznanie płatności do gruntów rolnych złożonego w 2006 r., płatności uzupełniającej do powierzchni: trwałych użytków zielonych lub upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, lub mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami, jeżeli we wniosku złożonym w 2006 r. o przyznanie tej płatności rolnik wskazał taki rodzaj mieszanki - także w przypadku gdy osoby te nie pozostawały w związku małżeńskim (§ 6 ust. 1 pkt 2). W przypadku jednak nie spełnienie warunku określonego pkt 1 (posiadanie ww. zwierząt w okresie referencyjnym, potwierdzone wpisem lub zgłoszeniem w odpowiednim rejestrze), przy jednoczesnym spełnieniu warunku z pkt 2 (uzyskanie na podstawie wniosku złożonego w 2006 r. płatności uzupełniającej do ww. użytków zielonych lub upraw), prawodawca przyznał rolnikowi na podstawie § 7 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. prawo do nabycia płatności zwierzęcej, jeżeli posiadał on lub jego małżonek w okresie od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 14 marca 2007 r. bydło lub owiec, lub kozy, lub konie i potwierdza to wpis lub zgłoszenie w odpowiednim rejestrze, a ponadto spełniał on pozostałe warunki z § 7 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. Z treści przytoczonych przepisów wynika, że warunkiem koniecznym do otrzymania płatności zwierzęcej jest posiadanie przez rolnika lub jego małżonka zwierząt gospodarskich w okresie od dnia 1 kwietnia 2005 r. do 31 marca 2006 r. (co potwierdza wpis lub zgłoszenie do odpowiedniego rejestru) oraz uzyskanie na podstawie wniosku złożonego w 2006 r. płatności uzupełniającej do trwałych użytków zielonych lub powierzchni upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych lub mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami, bądź też w przypadku spełnienia wyłącznie tego ostatniego wymogu - posiadanie ww. zwierząt potwierdzone wpisem lub zgłoszeniem w odpowiednim rejestrze w okresie od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 14 marca 2007 r. Należy również zaznaczyć, że wymóg określony w § 6 ust. 1 pkt 1 został uszczegółowiony w przepisie § 6 ust. 4 rozporządzenie MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. stanowiącym, iż liczbę zwierząt, posiadanych w okresie referencyjnym, ustala się na podstawie: 1) danych zawartych w rejestrze zwierząt gospodarskich oznakowanych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt - w przypadku bydła, owiec i kóz; 2) zaświadczenia wydawanego przez podmiot prowadzący rejestr koniowatych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, złożonego na formularzu opracowanym i udostępnionym przez ARiMR - w przypadku koni. W przepisie § 5 ust. 2 rozporządzenia MRiRW z dnia 11 marca 2010 r. prawodawca natomiast określił, że rolnik, który był posiadaczem koni w okresie określonym w rozporządzeniu MRiRW z dnia 9 marca 2009r., co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych koni do rejestru koniowatych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, dołącza do wniosku o przyznanie płatności zwierzęcej zaświadczenie o liczbie tych koni, gdy po raz pierwszy występuje z żądaniem ich uwzględnienia przy ustaleniu powierzchni, do której przysługuje płatność zwierzęca. Zaświadczenie, o którym mowa w ust. 2, jest wydawane przez podmiot prowadzący rejestr koniowatych, o którym mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, z uwzględnieniem wymagań określonych w § 6 ust. 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. (§ 5 ust. 3 rozporządzenia MRiRW z dnia 11 marca 2010 r.).

W świetle treści przytoczonych powyżej przepisów nie ulega wątpliwości, że w obowiązującym stanie prawnym prawodawca ustalił jako przesłankę niezbędną do nabycia przez rolnika uprawnienia do płatności zwierzęcej wymóg posiadania określonych zwierząt (bydła lub owiec lub kóz bądź koni) w okresie referencyjnym (od dnia 1 kwietnia 2005 r. do dnia 31 marca 2006 r.), bądź też w przypadku określonym w § 7 ust. 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. w okresie od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 14 marca 2007 r., co w obu wypadkach winno być potwierdzone wpisem lub zgłoszeniem tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt, i co powinno wystąpić łącznie z jednoczesnym spełnieniem wymogu uzyskania na podstawie wniosku złożonego w 2006 r. płatności uzupełniającej do powierzchni: trwałych użytków zielonych lub upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, lub mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami. Wskazane wymogi dotyczące płatności zwierzęcej oznaczają, iż płatność ta jest tzw. "płatnością historyczną", a zatem przesłanki jej otrzymania odnoszą się do stanu faktycznego z lat ubiegłych – do wniosku konkretnego rolnika z 2006 r. i do stanu posiadania określonych zwierząt gospodarskich i koniowatych w okresie referencyjnym, bądź ewentualnie w okresie od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 14 marca 2007 r. Na historyczny charakter płatności zwierzęcej zwrócił uwagę np. Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 14 października 2010 r. w sprawie o sygn. akt II GSK 862/09 (publ. lex nr 746285), czy też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w wyroku z dnia 17 marca 2011 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Op 4/11 (dostępny na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). W wyrokach tych wskazuje się, że konstrukcja prawna płatności zwierzęcej sprawia, iż nadal ma ona charakter historyczny, albowiem nabycie prawa do jej otrzymania, jak również jej wysokość uzależnione są od ukształtowanego w przeszłości stanu faktycznego – wymogu spełnienia warunków dotyczących lat ubiegłych. Z akt przedmiotowej sprawy wynika zaś, że skarżący składając po raz pierwszy wniosek o przyznanie płatności zwierzęcej na rok [...], nie spełnił żadnego ze wskazanych wyżej warunków jej nabycia odnoszących się do lat ubiegłych tj. wymogu przyznania płatności uzupełniającej w oparciu o wniosek złożony w 2006 r. do powierzchni trwałych użytków zielonych lub upraw traw przeznaczonych na paszę uprawianych na gruntach ornych, lub mieszanek roślin motylkowatych drobnonasiennych z trawami, oraz warunku posiadania bydła lub owiec lub kóz bądź koni w okresie referencyjnym (ewentualnie w okresie od dnia 1 kwietnia 2006 r. do dnia 14 marca 2007 r.), potwierdzonego wpisem lub zgłoszeniem tych zwierząt do rejestru zwierząt gospodarskich oznakowanych lub do rejestru koniowatych, o których mowa w przepisach o systemie identyfikacji i rejestracji zwierząt. Skarżący nie kwestionuje zresztą tych okoliczności. Tym samym więc należy stwierdzić, że orzekające w sprawie organy słusznie uznały, że w świetle przytoczonych powyżej przepisów rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. dotyczących płatności zwierzęcej, skarżącemu nie przysługuje przedmiotowa płatność. Odnosząc się natomiast do stanowiska skarżącego, w którym powołał się on na arbitralne określenie w rozporządzeniu MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. warunków przyznania płatności zwierzęcej, powodujących dyskryminację gospodarczą części rolników, którzy w okresie referencyjnym nie posiadali zwierząt bądź posiadali zwierzęta lecz nie wpisane do rejestru, i w konsekwencji wskazał na niezgodność § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. z art. 32 Konstytucji RP, należy wyjaśnić, że Trybunał Konstytucyjny na gruncie art. 32 ust. 1 Konstytucji RP konsekwentnie wypowiada się, że istotą zasady równości wobec prawa nie jest traktowanie wszystkich jednakowo, a tylko - równe traktowanie określonej grupy obywateli, wyróżnionej ze względu na cechę prawnie relewantną. Zatem z wyrażonej w art. 32 ust. 1 Konstytucji RP zasady równości wynika nakaz jednakowego traktowania podmiotów prawa w obrębie określonej kategorii (wyróżnionej w oparciu o daną cechę istotną). Wszystkie podmioty prawa, charakteryzujące się w równym stopniu daną cechą istotną (relewantną), powinny być traktowane równo, bez zróżnicowań, zarówno dyskryminujących, jak i faworyzujących. Zasada równości wymaga, aby podmioty traktowane były w równym stopniu równo, jeśli charakteryzują się daną cechą. Równość oznacza zatem także akceptację różnego traktowania przez prawo podmiotów nie wyróżniających się cechę prawnie relewantną. Zdaniem Sądu, w świetle tak rozumianej zasady równości wobec prawa nie narusza art. 32 Konstytucji RP kwestionowany przez skarżącego przepis § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. Ten bowiem przepis podustawowy, zawężający - spośród grupy rolników - krąg podmiotów uprawnionych do dopłat zwierzęcych do tych rolników, którzy w okresie referencyjnym posiadali (bądź ich małżonkowie) bydło lub owce, lub kozy, lub konie, co potwierdza wpis lub zgłoszenie tych zwierząt do odpowiedniego rejestru, różnicuje rolników w oparciu o wskazaną cechę (posiadanie zwierząt w okresie referencyjnym) wynikającą z historycznego charakteru płatności zwierzęcej. W tym miejscu wskazać należy na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 września 2009 r., wydany w sprawie o sygn. akt II GSK 1077/08 (publ. lex nr 1091413), w którym Sąd ten stwierdził, że płatność zwierzęca ma charakter płatności uzupełniającej wprowadzonej ustawą z dnia 25 stycznia 2007r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, że mogła ona stanowić uzupełnienie innych płatności przyznanych wcześniej i, że z tej też przyczyny całkowicie uzasadnione było uzależnienie jej przyznania od posiadania zwierząt w okresie referencyjnym poprzedzającym wejście w życie nowych przepisów w sytuacji, gdy przyznano wcześniej inne płatności. Wskazał także, że mogła ona być też przyznana wtedy, gdy wcześniej nie przyznawano dopłat i, że w takiej sytuacji uzasadnione było traktowanie jej jako płatności bieżącej i określenie innego okresu referencyjnego, niezwiązanego z uzyskaniem dopłat wcześniej. Naczelny Sąd Administracyjny w ww. wyroku powołał się również na zapisy zawarte w pkt 29 i 25 preambuły do rozporządzenia Rady (WE) 1782/2003 z dnia 29 września 2003 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określone systemy wsparcia dla rolników oraz zmieniającego rozporządzenia (EWG) nr 2019/93, (WE) nr 1452/2001, (WE) 1453/2001, (WE) nr 1454/2001, (WE) nr 1868/94, (WE) nr 1251/1999, (WE) nr 1254/1999, (WE) nr 1673/2000, (EWG) nr 2358/71 i (WE) nr 2529/2001 (Dz.U.UE.L.03.270.1), stanowiące że: "W celu ustanowienia kwoty, do której rolnik powinien być uprawniony w ramach nowego systemu celowym jest odniesienie się do kwot przyznawanych mu w trakcie okresu referencyjnego...", "System powinien połączyć kilka istniejących płatności bezpośrednich otrzymywanych przez rolnika w jednolitą całość, określaną na podstawie poprzednich uprawnień, w okresie referencyjnym, tak dostosowaną, aby uwzględniała pełne wykorzystanie środków wprowadzonych w ramach Agendy 2000 oraz aby uwzględniała zmiany kwot pomocy wprowadzonych na mocy niniejszego rozporządzenia", i w ich świetle stwierdził, że stanowisko prawodawcy wspólnotowego wyrażone w tych zapisach uzasadnia wiązanie uprawnień z uzyskaniem bądź nie kwot przewidzianych w dawniejszym systemie, a ponadto podkreślił, że nie podziela poglądu, by oparte na takich założeniach różnicowanie przesłanek przyznawania uprawnienia naruszało zasadę równości wobec prawa. Biorąc pod uwagę przytoczone stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego oraz poczynione przez Sąd orzekający uwagi dotyczące regulacji prawnych rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. kształtujących przedmiotową płatność zwierzęcą, i świadczących o jej w dalszym ciągu historycznym charakterze, należy wskazać, że tutejszy Sąd nie dopatrzył się sprzeczności przepisu § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r., określającego jeden z warunków jej nabycia, z art. 32 Konstytucji RP.

Mając na względzie przedstawioną powyżej argumentację faktyczną oraz prawną, Sąd uważa zarzut skargi o niezgodności § 6 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. z art. 32 Konstytucji RP za niezasadny, a rozstrzygnięcie orzekających w sprawie organów zarówno dotyczące jednolitej płatności obszarowej jak i płatności zwierzęcej za zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawa o płatnościach oraz z § 6 rozporządzenia MRiRW z dnia 9 marca 2009 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawnie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniesioną w sprawie przez rolnika skargę.