Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2608/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-06-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.145 §1 pkt 4, art. 151 § 1 i 2, art. 146 §1 i 2
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Dnia 17 czerwca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Borkowska Sędziowie Sędzia WSA Aneta Dąbrowska (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 czerwca 2021 roku sprawy ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] października 2020 roku nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wydania decyzji ostatecznej z naruszeniem prawa oddala skargę.


UZASADNIENIE

A. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. (dalej: Kolegium, SKO w C., organ odwoławczy) z [...] października 2020 r., w której uchylono w całości decyzję Wójta Gminy [...] (dalej: Wójt, organ I instancji) z [...] sierpnia 2020 r. i orzeczono, że decyzja ostateczna Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r. została wydana z naruszeniem prawa, tj. art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [(Dz. U. 2020, poz. 256 ze zm.) – dalej: K.p.a.] - strona nie brała udziału w postępowaniu i nie uchylono decyzji ostatecznej z [...] grudnia 2017 r. o środowiskowych uwarunkowaniach realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcji betonu na działce nr ew. [...] o budowę instalacji do produkcji mas bitumicznych, obręb [...], gmina [...], powiat [...], woj. [...], jako że w wyniku postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Stan sprawy przedstawia się następująco:

W dniu 30 czerwca 2017 r. M. K. i Z. K. (dalej: Inwestorzy) wystąpili do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcji betonu na działce nr ew. [...] o budowę instalacji do produkcji mas bitumicznych, obręb [...], gmina [...], powiat [...], woj. [...] (dalej jako: "przedsięwzięcie").

Na terenie działki o nr ew. [...], obręb [...], gmina [...], o powierzchni ok. 4,0882 ha, funkcjonuje węzeł betoniarski z niezbędnymi urządzeniami i zapleczem socjalno-bytowym. W ramach przedsięwzięcia planuje się posadowienie instalacji do produkcji mas bitumicznych o wydajności maksymalnej 80 Mg/h. Maksymalna roczna produkcja mas bitumicznych wyniesie ok. 20160 Mg. W skład planowanej instalacji wchodzić będą m.in.: zasieki (boksy) z kruszywem, system dozowania występnego kruszywa (6 dozatorów na żwir i 2 dozatory na piasek, przenośniki taśmowe kruszywa), przesiewacz bębnowy susząco-sortujący z suszarką bębnową i palnikiem, komory gorących kruszyw oraz silos wypełniacza własnego, wagi i mieszalnik, sterowanie i system elektryczny, zespół pomp oraz konstrukcja wsporcza wieży, zbiornik bitumu o pojemności 40 m3 z nagrzewnicą, zbiornik na olej opałowy lekki o pojemności 16 m3, 3 zbiorniki na gaz LPG o pojemności 6,4 m3 każdy, teleskopowy zbiornik mączki wapiennej o pojemności 40 m3, automatyczny system dodawania uszlachetniaczy. Przygotowanie masy bitumicznej polegać będzie na zmieszaniu w odpowiednich proporcjach kruszywa z wypełniaczami oraz otoczeniu materiału sypkiego lepiszczem asfaltowym. Otoczenie terenu inwestycji stanowią wyrobiska i nieużytki rolne. Najbliższa zabudowa mieszkaniowa znajduje się w kierunku południowym w odległości ok. 18 m od granic działki inwestycyjnej, a zabudowania podlegające ochronie akustycznej zlokalizowane są w odległości 268 m - 328 m od planowanej inwestycji. Teren, na którym planowana jest inwestycja nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. W trakcie realizacji planowanego przedsięwzięcia wystąpi emisja substancji do powietrza oraz hałasu, spowodowana eksploatacją sprzętu budowlanego i środków transportu. Uciążliwości związane z realizacją inwestycji będą okresowe i ustąpią po zakończeniu prac budowlanych. W celu zminimalizowania emisji substancji do powietrza, podczas prowadzenia prac budowlanych będzie stosowany sprzęt sprawny technicznie, eksploatowany i konserwowany w sposób prawidłowy. W celu ograniczenia emisji hałasu prace budowlane prowadzone będą w godzinach od 6:00 do 22:00. W trakcie realizacji inwestycji materiały pyliste zostaną zabezpieczone przed rozwiewaniem (np. poprzez przykrywanie plandekami). W celu zabezpieczenia środowiska gruntowo-wodnego wszelkie prace w obrębie inwestycji wykonywane będą przy użyciu sprawnego technicznie sprzętu, eksploatowanego i konserwowanego w sposób prawidłowy, który zapewni zabezpieczenie przed wyciekami płynów technicznych i paliw. Planowane obiekty zostaną zamontowane w wykopie o głębokości ok. 1,8 m p.p.t. W celu zapewnienia stabilności zbiorników przed osiadaniem, czy też przesuwaniem się będą one zamontowane na specjalnej płycie fundamentowej, ułożonej na podłożu piaskowym oraz zakotwiczone do tej płyty. Płyta będzie izolowała również zbiorniki od dolnych warstw gruntu. Ze względu na poziom posadowienia planowanych obiektów, a także poziom występowania na terenie inwestycyjnym wód gruntowych prace prowadzone będą bez konieczności odwodnienia wykopów budowlanych. Na etapie realizacji woda na potrzeby funkcjonowania inwestycji pobierana będzie z sieci wodociągowej. W celu kontroli zużycia wody jej ilość będzie monitorowana i ewidencjonowana. Na etapie realizacji ścieki bytowe odprowadzane będą do szczelnego, istniejącego zbiornika bezodpływowego. Ww. zbiornik będzie systematycznie opróżniany (bez możliwości jego przepełnienia) przez uprawnione do tego celu podmioty, a jego zawartość wywożona będzie do oczyszczalni ścieków. Na etapie realizacji teren planowanego przedsięwzięcia wyposażony zostanie w środki (sorbenty) do neutralizacji rozlanych substancji ropopochodnych. W przypadku ich awaryjnego wycieku zanieczyszczenie zostanie niezwłocznie usunięte, a zużyte środki do neutralizacji substancji przekazane zostaną uprawnionym odbiorcom do unieszkodliwienia. Prace ziemne poprzedzone zostaną usunięciem z terenu planowanych wykopów warstwy urodzajnej gleby (humusu). Gleba magazynowana będzie w wyznaczonym miejscu, w sposób który, zabezpieczy ją przed zanieczyszczeniem. Po zakończeniu robót budowlanych gleba wykorzystana zostanie, w miarę możliwości, w ramach zagospodarowania powierzchni na terenie przedsięwzięcia (tylko wtedy, gdy nie będzie zanieczyszczona substancjami niebezpiecznymi), a jej ewentualny nadmiar przekazany zostanie uprawnionym podmiotom. Na etapie realizacji inwestycji nie będą powstawać odpady niebezpieczne. Powstające na etapie realizacji przedsięwzięcia odpady inne niż niebezpieczne magazynowane będą selektywnie w wyznaczonym miejscu, w sposób zabezpieczający przed pyleniem, rozwiewaniem odpadów oraz zanieczyszczeniem środowiska gruntowo-wodnego. Ww. odpady przekazywane będą uprawnionym odbiorcom do odzysku lub unieszkodliwiania. Na etapie eksploatacji wytwórni mas bitumicznych głównymi źródłami emisji hałasu będzie eksploatacja maszyn produkcyjnych, ruch środków transportu poruszającymi się po terenie zakładu, a także czynności pomocnicze, takie jak wyładunek surowców i załadunek gotowej masy. W celu ograniczenia emisji hałasu do środowiska eksploatacja planowanego przedsięwzięcia prowadzona będzie w godzinach od 6:00 do 22:00. Eksploatacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje przekroczeń dopuszczalnych poziomów hałasu na terenach chronionych akustycznie. Głównymi źródłami emisji substancji do powietrza na etapie eksploatacji planowanego przedsięwzięcia będą urządzenia wytwórni mas bitumicznych oraz środki transportu poruszające się po terenie planowanej inwestycji. W celu minimalizacji emisji do powietrza na etapie eksploatacji inwestycji stosowany będzie sprzęt sprawny technicznie, eksploatowany i konserwowany w sposób prawidłowy. Zastosowany cyklon utrzymywany będzie na poziomie zadanej sprawności, gwarantującej skuteczność odpylania 60 %, zastosowane filtry utrzymywane będą na poziomie zadanej sprawności, gwarantującej skuteczność odpylania 99 % w przypadku zbiornika na mączkę wapienną oraz 99,5 % w przypadku suszarni kruszywa. W celu ograniczenia emisji pyłu do powietrza powierzchnie utwardzone i magazynowane kruszywa zraszane będą wodą, w szczególności w okresach suchych. Na etapie eksploatacji planowanego przedsięwzięcia obowiązujące standardy jakości powietrza zostaną dotrzymane. Powstające na etapie eksploatacji przedsięwzięcia odpady niebezpieczne magazynowane będą selektywnie w zamkniętych, szczelnych i oznakowanych pojemnikach lub innych opakowaniach, odpornych na działanie składników umieszczanych w nich odpadów, zlokalizowanych w miejscu wyznaczonym, ogrodzonym, zadaszonym o utwardzonym podłożu. Miejsca magazynowania ww. odpadów zostaną oznaczone i zabezpieczone przed wstępem osób nieupoważnionych i zwierząt. Powstające na etapie eksploatacji przedsięwzięcia odpady inne niż niebezpieczne magazynowane będą selektywnie w zamkniętych i szczelnych opakowaniach lub pojemnikach, w sposób zabezpieczający przed możliwością powstawania odcieków i zanieczyszczenia środowiska gruntowo-wodnego. Wszystkie odpady przekazywane będą uprawnionym odbiorcom do odzysku lub unieszkodliwiania. Na etapie eksploatacji woda na potrzeby funkcjonowania inwestycji pobierana będzie z sieci wodociągowej. W celu kontroli zużycia wody jej ilość będzie monitorowana i ewidencjonowana. Na etapie eksploatacji ścieki bytowe odprowadzane będą do szczelnego, istniejącego zbiornika bezodpływowego. Zbiornik ten będzie systematycznie opróżniany (bez możliwości jego przepełnienia) przez uprawnione do tego podmioty, a jego zawartość wywożona będzie do oczyszczalni ścieków. Na etapie eksploatacji teren planowanego przedsięwzięcia wyposażony zostanie w środki (sorbenty) do neutralizacji rozlanych substancji ropopochodnych. W przypadku ich awaryjnego wycieku zanieczyszczenie zostanie niezwłocznie usunięte, a zużyte środki do neutralizacji i koalescencji przekazywane będą uprawnionym odbiorcom do unieszkodliwienia. Wody opadowe i roztopowe z powierzchni utwardzonych oraz z powierzchni dachów odprowadzane będą poprzez planowaną sieć kanalizacji deszczowej (włączoną do sieci istniejącej, wyposażoną w separator substancji ropopochodnych), a następnie do szczelnego, planowanego zbiornika retencyjno-odparowującego. W przypadku przepełnienia się ww. zbiornika, wody te zostaną zagospodarowane zgodnie z obowiązującymi przepisami. System wodno-ściekowy regularnie i terminowo poddawany będzie próbom szczelności i konserwacjom. Wszelkie wykryte nieszczelności bądź awarie będą niezwłocznie usuwane. Teren inwestycyjny położony jest poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody. Najbliżej położony obszar Natura 2000, obszar specjalnej ochrony siedlisk - Aleja [...] znajduje się w odległości ok. 20,9 km w kierunku południowo-zachodnim od działki inwestycyjnej. Obszar przewidziany pod budowę, znajduje się poza granicami lasów łęgowych i korytarzy ekologicznych. Planowane zbiorniki zostaną usytuowane w obrębie istniejącego zakładu produkcji betonu (teren przekształcony antropogenicznie), a co za tym idzie nie nastąpi ograniczenie rozprzestrzeniania się i migracji zwierząt oraz nie dojdzie do zachwiania różnorodności biologicznej terenu. Realizacja przedsięwzięcia nie spowoduje zagrożenia dla ustanowionych celów środowiskowych jednolitych części wód powierzchniowych i podziemnych. Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie w obrębie istniejącego zakładu, w związku z powyższym struktura oraz fizjonomia krajobrazu nie zostaną zaburzone.

W dniu 5 lipca 2017 r. Wójt Gminy [...] wydał zawiadomienie o wszczęciu postępowania. Zawiadomienie zostało doręczone inwestorom – M. K. i Z. K. oraz uczestnikom postępowania J. B., S. F. i I. F. wraz z pouczenie, że stronom postępowania przysługuje prawo do składania wyjaśnień i zgłaszania żądań w sprawie oraz wypowiadania się co do istniejących dowodów i materiałów. Zawiadomienie o wszczęciu postępowania zostało zamieszczone na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] i na Biuletynie Informacji Publicznej Urzędu Gminy [...] oraz przekazane sołtysowi wsi [...] z prośbą o wywieszenie go na tablicy ogłoszeń w miejscowości [...].

Wójt Gminy [...] pismem z 5 lipca 2017 r. wystąpił do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] o uzgodnienie warunków realizacji przedsięwzięcia oraz wydanie opinii do Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] dla ww. przedsięwzięcia.

W dniu 16 sierpnia 2017 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] wezwał Wójta Gminy [...] do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i ochrony wód. W dniu 17 sierpnia 2017 r. Wójta Gminy [...] wezwał Inwestorów do uzupełnienia raportu w zakresie określonym w wezwaniu Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]. Dnia 25 sierpnia 2017 r. Inwestorzy uzupełnili raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i ochrony wód.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] [...] września 2017 r. wydał pozytywną opinię sanitarną, w której wskazał uwarunkowania dla realizacji planowanego przedsięwzięcia.

Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...] pismem z 26 września 2017 r. wezwał ponownie do uzupełnienia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i ochrony wód. W dniu 3 października 2017 r. Wójt Gminy [...] wezwał Inwestorów do uzupełnienia raportu w zakresie określonym przez Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...]. W dniu 20 października 2017 r. Inwestorów usupełnili raport o oddziaływnaiu na środowisko w zakresie gospodarki wodno-ściekowej.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] [...] listopada 2017 r. podtrzymał własną opinię z [...] września 2017 r.

Postanowieniem z [...] listopada 2017 r. Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska uzgodnił realizację przedmiotowego przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji.

W dniu 22 listopada 2017 r. Wójt Gminy [...] poinformował poprzez ogłoszenie o udziale społeczeństwa oraz o przeprowadzeniu rozprawy administracyjnej otwartej dla społeczeństwa zaplanowanej na 15 grudnia 2017 r. godz. 17:00 w miejscowości [...], w budynku Urzędu Gminy [...]. Jednocześnie poinformował o możliwości składania uwag i wniosków w formie pisemnej, ustnej lub e-mailem. Zarówno ogłoszenie o udziale społeczeństwa jak i zawiadomienie o rozprawie administracyjnej zostały doręczone stronom postępowania M. K. i Z. K. oraz J. B., S. F. i I. F. oraz podane do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] oraz zamieszczenie na Biuletynie Informacji Publicznej tutejszego urzędu 22 listopada 2017 r. Dokumenty przekazano również 22 listopada 2017 r. sołtysowi wsi [...] z prośbą o wywieszenie ich na tablicy ogłoszeń w miejscowości [...].

W dniu 15 grudnia 2017 r. odbyła się planowana rozprawa administracyjna otwarta dla społeczeństwa. Na rozprawie byli obecni Inwestorzy, którzy zostali zapoznani z procedurą administracyjną wydania decyzji środowiskowej oraz z prowadzonym postępowaniem. Kolejnym punktem rozprawy było poinformowanie o sposobie rozpatrzenia uwag i wniosków zgłoszonych do realizacji inwestycji będącej przedmiotem rozprawy. W toku postępowania nie zgłoszono żadnych uwag i wniosków. Z rozprawy został sporządzony protokół, podpisany przez wszystkich uczestników rozprawy. Następnie podano jego treść do publicznej wiadomości m.in. poprzez opublikowanie na stronie internetowej Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy [...].

W dniu 18 grudnia 2017 r. Wójt Gminy [...] zawiadomił ww. strony postępowania o zakończeniu postępowania dowodowego, informując jednocześnie o przysługującym im prawie wypowiedzenia się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Decyzją z [...] grudnia 2017 r. Wójt Gminy [...] ustalił środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Decyzja została doręczona M. K. i Z. K. oraz J. B., S. F. i I. F.; stała się ostateczna 25 stycznia 2018 r.

Pismem z 26 stycznia 2018 r. A. S. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej ostateczną decyzją Wójta Gminy Sońsk z [...] grudnia 2017 r. Jako przyczynę wznowienia postępowania wskazała, że bez własnej winy nie brała udziału w postępowaniu pomimo że miała interes prawny (nieruchomość stanowiąca jej własność znajduje się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia objętego ostateczną decyzją wydaną w postępowaniu).

Wójt Gminy [...] wznowił postępowanie zakończone ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r. z uwagi na fakt, że A. S. powinna zostać uznana za stronę i brać udział w dalszym postępowaniu.

W dniu 6 lipca 2018 r. A. S. wnosiła o dołączenie do materiału dowodowego sprawy Koreferatu do raportu o odziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia, podpisany przez autora wiodącego i dyrektora Instytutu Ochrony Środowiska-Państwowego Instytutu Badawczego w [...].

W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, w tym przedstawiony przez A. S. Koreferat, Wójt Gminy [...] decyzją z [...] stycznia 2019 r. uchylił ostateczną decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r. oraz odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizacji przedsięwzięcia. Obwieszczenie z 14 stycznia 2019 r. o wydanej przez Wójta Gminy [...] decyzji z [...] stycznia 2019 r. zostało podane do publicznej wiadomości poprzez wywieszenie 14 stycznia 2019 r. na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] oraz zamieszczeniu na stronie Biuletynu Informacji Publicznej Urzędu Gminy [...]. Obwieszczenie zostało również przekazane 14 stycznia 2019 r. do sołtysa wsi [...] z prośbą o jego wywieszenie na tablicy ogłoszeń w miejscowości [...].

Inwestorzy wnieśli odwołanie od decyzji z [...] stycznia 2019 r. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] lutego 2019 r. uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z [...] stycznia 2019 r. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Wójt Gminy [...] zawiadomieniem 29 kwietnia 2019 r. poinformował strony postępowania o przystąpieniu do ponownego rozpatrzenia sprawy w zakresie wznowienia postępowania.

Następnie Wójt Gminy [...] na podstawie przedłożonego raportu i załączonych do niego map zasięgu emisji pyłu zawieszonego PM 10, dwutlenku siarki, dwutlenku azotu, tlenku węgla, benzenu, fenolu, naftalenu, hałasu ponownie ustalił strony postępowania. W dniu 1 lipca 2019 r. A. S. złożyła wniosek o dołączenie do wystąpienia do Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w sprawie oceny oddziaływania na środowisko - koreferatu sporządzonego do raportu przez Instytut Ochrony Środowiska z kwietnia 2018 r.

W dniu 9 września 2019 r. Wójt Gminy [...] wezwał Inwestorów do uzupełnienia raportu oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia, wyjaśnienia przyczyn dokonania analizy oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko odnosząc się do planowanej instalacji do produkcji mas bitumicznych, bez uwzględnienia istniejącego zakładu produkcji betonu oraz do przedstawienia ewentualnych trudności napotkanych przy sporządzaniu raportu. W dniu 25 października 2019 r. Inwestorzy złożyli uzupełnienie do raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia, w tym w zakresie hałasu i standardów emisji.

Decyzją z [...] stycznia 2020 r. Wójt Gminy [...] uchylił decyzję ostateczną o środowiskowych uwarunkowaniach z [...] grudnia 2017 r. dla ww. przedsięwzięcia oraz odmówił ustalenia środowiskowych uwarunkowań realizację przedsięwzięcia. Wójt, wydając rozstrzygnięcie, uznał, że w postępowaniu do materiału dowodowego należało zaliczyć wszystkie dokumenty, które zostały przedstawione organowi w terminach ustawowych lub terminach wyznaczonych przez organ. Uzupełnienia złożone przez Inwestorów, które wpłynęły do organu 25 października i 26 listopada 2019 r. zostały pominięte w prowadzonym postępowaniu, ponieważ zostały przedstawione organowi po upływie terminu wyznaczonego na złożenie uzupełnień. Jednocześnie wskazał, że brak dostatecznych informacji i danych w przedłożonym 30 czerwca 2017 r. raporcie o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia dotyczących m.in. szczegółowej oceny oddziaływania przedsięwzięcia na ludzi, rośliny, zwierzęta, grzyby i siedliska przyrodnicze, krajobraz oraz wzajemne oddziaływanie między elementami środowiska, brak opisu metod prognozowania w stosunku do oddziaływań skumulowanych, brak analizy oddziaływania przedsięwzięcia na klimat akustyczny w fazie budowy oraz w fazie eksploatacji, a także nieprzedstawienie alternatywnego wariantu dla wnioskowanego przedsięwzięcia nie pozwala organowi ustalić jednoznacznych warunków zgody na realizację przedsięwzięcia.

Od wydanej przez Wójta Gminy [...] [...] stycznia 2020 r. decyzji odwołanie złożyli Inwestorzy.

Decyzją z [...] marca 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławczego w [...] uchyliło decyzję Wójta Gminy [...] z [...] stycznia 2020 r. w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. Kolegium uznało, że zaistniały przesłanki do wznowienia postępowania, stwierdziło jednak, że wydana [...] stycznia 2020 r. decyzja nie może zostać się w obrocie prawnym z powodu naruszenia przepisów postępowania administracyjnego m. in. z powodu bezzasadnego pominięcia dowodów w sprawie tj. uzupełnienia do raportu o oddziaływaniu na środowisko przedłożonego przez Inwestorów. Wskazało jednocześnie, że termin do przedłożenia uzupełnienia raportu wskazany przez organ I instancji jest terminem instrukcyjnym, a jego uchybienie nie powoduje, że materiał dowodowy, który został złożony przed wydaniem decyzji nie podlega ocenie. SKO w [...] wskazało, że organ I instancji musi zgromadzić dowody, które pozwolą na bezsprzeczne ustalenie, że osoba wnosząca podanie o wznowienie postępowania jest stroną postępowania, a w kolejny etapie postępowania i rozpoznania sprawy pod względem merytorycznym ustalić cały materiał dowodowy w sprawie i ocenić czy zachodzą przesłanki określone przepisem 151 § 1 pkt 2 czy ewentualnie występują przesłanki określone przepisem art. 146 § 1 pkt 2 k.p.a.

A. S. wniosła sprzeciw od decyzji SKO w [...] z [...] marca 2020 r. Po rozpoznaniu sprzeciwu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił go wyrokiem z 7 lipca 2020 r. w sprawie prowadzonej pod sygn. akt IV SA/Wa 970/20.

W dniu 31 lipca 2020 r. A. S. wniosła o dołączenie do akt sprawy opinii Instytutu Ochrony Środowiska Państwowego Instytutu Badawczego oraz o uwzględnienie w toczącym się postępowaniu konieczności wezwania Inwestorów do usunięcia nieprawidłowości.

Decyzją z [...] sierpnia 2020 r. Wójt Gminy [...] uchylił decyzję ostateczną o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r. i ustalił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację planowanego przedsięwzięcia. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, że osoba wnosząca żądanie nie została powiadomiona o wszczęciu postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach realizację zawnioskowanego przez Inwestorów przedsięwzięcia oraz nie otrzymała również ww. decyzji. Z danych zawartych w raporcie, z części graficznej załączników do raportu wynika, że nieruchomości należące do wnioskodawczyni znajdują się w zasięgu oddziaływania przedsięwzięcia np. zanieczyszczenia pyłem zawieszonym PM 10 czy zasięgu hałasu przemysłowego zewnętrznego. W trakcie wznowionego postępowania zgromadzono materiał dowodowy pozwalający ustalić, że wnioskodawczyni jest właścicielem nr działek o nr ew. [...] i [...] obręb [...] znajdującej się w odległości ok. 316 m od miejsca planowanej inwestycji (miejsca posadowienia instalacji do wytwarzania masy bitumicznej) oraz w odległości ok. 43 m od granicy działki nr ew. [...] obręb [...] oraz działki nr [...] obręb [...] położonej w odległości ok. 45 m od granicy działki nr [...] obręb [...] oraz ok. 60 m od miejsca planowanego posadowienia instalacji. Wójt po analizie zgromadzonej w trakcie postępowania dokumentacji, uwzględniając uzyskane od organów stanowiska - opinie i uzgodnienia oraz informacje zawarte raporcie o oddziaływaniu na środowisko oraz złożonych do niech uzupełnień, a także w oparciu o wiedzę własną, kierując się skalą przedsięwzięcia, jego usytuowaniem, z uwzględnieniem możliwego zagrożenia dla środowiska oraz rodzajem i skalą możliwego oddziaływania ustalił środowiskowe uwarunkowania dla planowanego przedsięwzięcia.

Odwołanie od decyzji z [...] sierpnia 2020 r. wniosła A. S.

Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] decyzją z [...] października 2020 r. uchyliło w całości decyzję Wójta Gminy [...] z [...] sierpnia 2020 r. i orzekło, że decyzja ostateczna Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r. została wydana z naruszeniem prawa (art. 145 § 1 pkt 4 K.p.a. - strona nie brała udziału w postępowaniu) oraz nie uchyliło decyzji ostatecznej z [...] grudnia 2017 r., albowiem w wyniku postępowania mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia SKO w [...] wskazało, że Wójt po ponownie przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym, uwzględniając wskazania Kolegium, dokonał oceny materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy, biorąc również pod uwagę uzupełniony raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Zdaniem składu Kolegium uzupełnienie raportu nie wpłynęło merytorycznie na wydaną decyzję z [...] grudnia 2017 r. W sprawie znalazł zastosowanie przepis art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a. Skład orzekający Kolegium stwierdził, że decyzja Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r. została wydana z naruszeniem prawa tj. przepisów postępowania bowiem została wydana bez udziału w postępowaniu wszystkich stron postępowania to jednak brak udziału strony pozostał bez wpływu na wydane rozstrzygnięcie określające co do istoty prawa i obowiązki oraz ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcji betonu na działce nr [...] o budowę instalacji do produkcji mas bitumicznych. Organ pierwszej instancji, zdaniem składu orzekającego Kolegium dokonał oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przewidzianej przepisem art. 61 ust. 2 u.i.o.ś. oraz poddał weryfikacji raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko złożony przez inwestora, odniósł się do treści uzyskanych prawem opinii i uzgodnień, zaś na przestrzeni całego postępowania w sposób dostateczny i zgodny z prawem zapewnił możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu. W ocenie Kolegium przeprowadzone przez Wójta Gminy [...] postępowanie, jak i zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i treść zaskarżonej decyzji są zgodne z wymogami prawa, zaś wnioski z nich płynące są prawidłowe, logiczne i spójne. Kolegium nie stwierdziło też, że wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia jest niezgodne z jakimkolwiek innym przepisem prawa. Postępowanie w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wykazało, że zarówno w fazie budowy, jak i eksploatacji nie będzie ono stanowić zagrożenia dla środowiska, jak wykazał w uzasadnieniu postanowienia Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w [...].

A. S. w skardze na decyzję SKO w [...] z [...] października 2020 r. wniosła o jej uchylenie podnosząc, że błędna jest ocena SKO, jakoby nie mogła zapaść decyzja nieodpowiadająca w swej treści decyzji dotychczasowej. Ponadto za wygaszeniem decyzji z [...] grudnia 2017 r. przemawia fakt braku rozprawy administracyjnej w postępowaniu dotyczącym środowiskowych uwarunkowań dla rozbudowy zakładu o instalację do produkcji asfaltu, jak również brak odniesienia się organu odwoławczego do uwag i zastrzeżeń sformułowanych przez Państwowy Instytut Badawczy – Instytut Ochrony Środowiska w [...]. Skarżąca wskazała na brak powiadomienia mieszkańców wsi [...] o rozprawie, która miała miejsce w 2017 r. Skarżąca podniosła, że Wójt Gminy [...] nie przeprowadził wizji lokalnej, która umożliwiłaby stwierdzenie, że położony na wzniesieniu projektowany zakład stanowi zagrożenie dla okolicznych wód. Sprawą oczywistą, że spływ wód opadowych i roztopowych do okolicznych cieków wodnych z zakładu produkującego masy bitumiczne jest szkodliwy dla ludzi i środowiska. Skarżąca podniosła, że po otrzymaniu koreferatu organ nie uzyskał opinii Wód Polskich. W koreferacie sporządzonym przez Państwowy Instytut Badawczy - Instytut Ochrony Środowiska w W. wskazano na negatywny wpływ planowanej inwestycji na okoliczne wody. Inwestycja ma być usytuowania na terenie znacznie powyżej wsi i terenów rolniczych, na których znajduje się dopływ rzeki [...], na zboczu wzniesienia.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] – w odpowiedzi na skargę – wniosło o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., zadaniem wojewódzkich sądów administracyjnych jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Sąd nie jest przy tym związany zarzutami, wnioskami skargi, czy też powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.), a kontrola legalności zaskarżonych aktów administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy.

Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja wydana w postępowaniu wznowieniowym, czyli jednym z trybów nadzwyczajnych postępowania administracyjnego, którą organ odwoławczy uchylił decyzję organu I instancji w całości i stwierdził, że decyzja Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r. została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz odmówił jej uchylenia, albowiem w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

W sprawie niniejszej, po wznowieniu postępowania, organ prawidłowo przeprowadził postępowanie ustalające wystąpienie przesłanki wznowieniowej, jaką w tym wypadku było pominięcie strony w postępowaniu zakończonym wydaniem ostatecznej decyzji, a następnie przeprowadził postępowanie merytoryczne. Poza sporem jest, że skarżąca nie brała udziału w postępowaniu zakończonym wydaniem przez Wójta Gminy [...] decyzji z [...] grudnia 2017 r. w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcji betonu na działce nr [...] o budowę instalacji do produkcji mas bitumicznych. Jak wynika z akt sprawy, w tym w szczególności z wypisów z rejestrów gruntów, skarżąca jest właścicielką działek gruntu o nr [...], [...] i [...] obręb [...]. Jak wynika z raportu o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia i jego graficznych załączników z czerwca 2017 r., który został dołączony do wniosku Inwestorów o wydanie środowiskowych uwarunkowań dla realizacji planowanego przedsięwzięcia działki gruntu skarżącej znajdują się w oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia, albowiem znajdują się w zasięgu zanieczyszczenia pyłem zawieszonym PM 10 oraz w zasięgu hałasu przemysłowego zewnętrznego. Nieruchomości skarżącej oznaczone nr ew. [...] i [...] obręb [...] znajdują się w odległości około 316 m od planowanego miejsca inwestycji, tj. od planowanego miejsca posadowienia instalacji do wytwarzania masy bitumicznej oraz zaledwie w odległości około 43 m od granicy działki o nr [...], na której ma zostać wniesiona instalacja do produkcji mas bitumicznych. Natomiast działka skarżącej o nr ew. [...] obręb [...] położona jest w odległości około 45 m od granicy działki Inwestorów o nr [...] oraz około 60 m od planowanego posadowienia instalacji do produkcji mas bitumicznych. Z uwagi na pominięcie skarżącej jako strony postępowania Wójt nie doręczał skarżącej żadnych zawiadomień, w tym o terminie rozprawy, jak również skarżąca nie otrzymała decyzji z [...] grudnia 2017 r. Słusznie w związku z powyższym Wójt stwierdził, że zaistniała podstawa do wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r.

Z kolei art. 151 § 1 i 2 k.p.a. reguluje rodzaje zakończenia postępowania w sprawie wznowienia. Zgodnie z art. 151 § 2 k.p.a. jedną z decyzji kończących postępowanie w sprawie wznowienia jest decyzja stwierdzająca wydanie zaskarżonej decyzji z naruszeniem prawa, którą organ wydaje gdy występują przesłanki negatywne określone w art. 146 § 1 i 2 k.p.a., które wyłączają dopuszczalność uchylenia decyzji w trybie wznowienia. Zakończenie postępowania decyzją stwierdzającą wydanie decyzji z naruszeniem prawa może nastąpić wyłącznie po przeprowadzeniu postępowania co do podstaw wznowienia i rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 2 k.p.a.).

Przepis art. 151 § 2 k.p.a., w sytuacji stwierdzonej przez organ wadliwości postępowania głównego wymaga, aby organ wydając decyzję w postępowaniu wznowieniowym stwierdził, że poddana wznowieniu decyzja została wydana z naruszeniem prawa oraz podał z jakich powodów, pomimo stwierdzonej wadliwości wskazanej w art. 145, art. 145a i art. 145b k.p.a., odstępuje od jej uchylenia (por. wyrok NSA z 12.10.2017 r., sygn. akt II OSK 220/16). Obowiązkiem organu, po ustaleniu, że decyzja ostateczna była dotknięta jedną z wadliwości wyliczonych w art. 145 § 1, art. 145a i art. 145b k.p.a. jest zatem rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy zakończonej decyzją ostateczną. Jak wskazuje się w doktrynie, postępowanie wznowieniowe nie jest tylko postępowaniem weryfikacyjnym, ale obejmuje również rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej (art. 149 § 2 k.p.a.). Dopiero przeprowadzenie postępowania co do istoty może doprowadzić do stwierdzenia przez organ, że co prawda doszło do naruszeń procesowych przy rozpoznawaniu sprawy, ale nie miały one żadnego znaczenia, gdyż i tak zapadłaby decyzja tej samej treści.

Zastosowanie przesłanki określonej w art. 146 § 2 k.p.a. może nastąpić tylko w razie, gdy nowa decyzja odpowiadałaby w swojej istocie decyzji dotychczasowej, a więc treść rozstrzygnięcia musi pokrywać się w całości z rozstrzygnięciem przyjętym w decyzji ostatecznej (tak B. Adamiak (w:) B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Wydanie 14. Warszawa 2016, s. 680). Zatem organ miał obowiązek zastosować przepisy prawa materialnego w taki sposób, jakby na nowo prowadził postępowanie w przedmiocie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcji betonu na działce n nr [...] o budowę instalacji do produkcji mas bitumicznych. Podkreślić przy tym trzeba, że strona, która została pozbawiona udziału w postępowaniu zwykłym ma zagwarantowane prawo, że po wznowieniu postępowania organ przeprowadzi postępowanie w taki sposób jakby "odżyło" postępowanie, w którym nie brała bez własnej winy udziału. Przesłanka wynikająca z art. 146 § 2 k.p.a., zakłada, że nie wszystkie wady postępowania administracyjnego mają znaczący wpływ na treść rozstrzygnięcia. Wyjawienie tych wad i ich usunięcie we wznowionym postępowaniu prowadzi często do konstatacji, że pomimo usunięcia tych wad, treść rozstrzygnięcia winna pozostać niezmieniona, gdyż jest zgodna z prawem. W tym wypadku nie uchyla się więc zaskarżonej decyzji, jednak w uzasadnieniu decyzji wydanej w trybie art. 151 § 2 k.p.a. należy wykazać, jakiego naruszenia prawa procesowego dopuścił się organ administracji w poprzednim postępowaniu oraz że naruszenia te nie miały żadnego wpływu na treść podjętego w sprawie merytorycznego rozstrzygnięcia. Innymi słowy, organ winien wykazać, że gdyby nawet uchylił zaskarżoną decyzję z powodów procesowych, które mogły mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia, to podjęte nowe rozstrzygnięcie w sprawie byłoby tożsame z rozstrzygnięciem dotychczasowym.

Sumując tę część rozważań, jeśli po przeprowadzeniu postępowania co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy w wyniku wznowienia postępowania organ ustali, że mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadającą w swej istocie decyzji dotychczasowej to nie uchyla decyzji ostatecznej. W sytuacji gdy w zwykłym postępowaniu strona nie brała udziału, a zapadłaby decyzja odpowiadającą w swej istocie decyzji dotychczasowej, organ wydaje rozstrzygnięcie w oparciu o przepis art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a., tzn. ogranicza się do stwierdzenia wydania decyzji z naruszeniem prawa ze wskazaniem tych okoliczności, z powodu których nie uchylił tej decyzji (por. wyrok NSA z 24 listopada 2017 r. sygn. akt II OSK 544/16).

W rozpoznawanej sprawie organy prawidłowo stwierdziły, że zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. Z uwagi jednak na fakt, że organ I instancji nie zawarł w rozstrzygnięciu stwierdzenia wydania decyzji ostatecznej z naruszeniem prawa – jak tego wymaga art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a. - Kolegium słusznie uchyliło decyzję organu I instancji w całości i stwierdziło, że decyzja Wójta Gminy [...] z [...] grudnia 2017 r. została wydana z naruszeniem art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a. oraz odmówiło jej uchylenia, albowiem w wyniku wznowienia postępowania zapadłaby wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.

Zdaniem Sądu, wbrew zrzutom skargi, Kolegium prawidłowo uznało, że w realiach rozpoznawanej sprawy mogłaby zapaść wyłącznie decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej, tj. decyzja ustalająca środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbudowie zakładu produkcji betonu o budowę instalacji do produkcji mas bitumicznych.

Z akt sprawy wynika, że wnioskiem z 30 czerwca 2017 r. Inwestorzy wystąpili do Wójta Gminy [...] o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla realizacji planowanego przedsięwzięcia. Do wniosku dołączyli raport z czerwca 2017r. o oddziaływaniu na środowisko przedsięwzięcia, który następnie zgodnie z wezwaniami organu został uzupełniony 25 października 2019 r. oraz 26 listopada 2019 r. w zakresie gospodarki wodno-ściekowej i ochrony wód oraz w zakresie hałasu i standardów emisji. Organ orzekający w sprawie w pierwszej instancji uzyskał wymagane przepisami art. 77 ust. 1 pkt 1 i pkt 2 ustawy z 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko [(Dz. U. 2020, poz. 283 ze zm.) – dalej u.i.o.ś.] uzgodnienie dla planowanego przedsięwzięcia od Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w W., który postanowieniem z 15 listopada 2017 r. uzgodnił realizację planowanego przedsięwzięcia i określił warunki jego realizacji oraz pozytywną opinię Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] z [...] września 2017 r.

W sprawie niniejszej analiza materiału dowodowego zebranego w aktach pozwala stwierdzić, że organ pierwszej instancji rozpoznając sprawę w postępowaniu zwyczajnym, a następnie organy (organ pierwszej instancji i organ odwoławczy) rozpoznające sprawę w postępowaniu wznowieniowym, zgromadziły materiał dowodowy pozwalający im na wydanie decyzji w sprawie wniosku Inwestorów złożonego 30 czerwca 2017 r., dokonały jego wszechstronnej oceny w zgodzie z wymogami procedury administracyjnej i poczyniły prawidłowe ustalenia faktyczne. W sprawie doszło do oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko przewidzianej art. 61 ust. 2 u.i.o.ś., poddano weryfikacji raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, zapewniono jego uzupełnienia, uwzględniono treści uzyskanych prawem opinii i uzgodnienia, przeprowadzono rozprawę, nadto zapewniono możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Zgodnie z art. 81 ust. 1, ust. 2 i ust. 3 u.i.o.ś. organ odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia jeżeli organy uzgadniające odmówiły uzgodnienia warunków realizacji, brak jest zgody inwestora na realizację przedsięwzięcia w wariancie proponowanym przez organ innym niż zawarty we wniosku, jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może znacząco negatywnie oddziaływać na obszar Natura 2000, jeżeli z oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wynika, że przedsięwzięcie może spowodować nieosiągnięcie celów środowiskowych zawartych w planie gospodarowania wodami na obszarze dorzecza, o ile nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 38j ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne. Skarżąca nie kwestionowała konkluzji raportu o oddziaływaniu planowanej inwestycji na środowisko w zakresie braku negatywnego wpływu na warunki przyrodnicze z uwagi na charakter i skalę planowanego przedsięwzięcia, jak również okoliczności, że przedsięwzięcie nie będzie negatywnie oddziaływać na środowisko, w tym na zdrowie ludzkie. Poza sporem pozostawała również okoliczność położenia planowanego przedsięwzięcia poza obszarami objętymi ochroną na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody, jak również poza obszarem Natura 2000. Ponadto z uzupełnianego raportu o oddziaływaniu planowanego przedsięwzięcia na środowisko wynika, że z uwagi na usytuowanie planowanych zbiorników w obrębie istniejącego zakładu produkcji betonu realizacja planowanego przedsięwzięcia nie spowoduje zagrożenia dla ustalonych celów środowiskowych jednolitej części wód powierzchniowych i podziemnych. Zatem z uwagi na brak stwierdzenia przesłanek do wydania decyzji odmownej, o których mowa w art. 81 u.i.o.ś. organ był zobligowany do wydania decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania realizacji planowanego przez Inwestorów przedsięwzięcia.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy stwierdzić, że są one nieuzasadnione. Skarżąca uważa, że w związku z tym, że nie brała udziału w postępowaniu zakończonym decyzją ostateczną z [...] grudnia 2017 r., jak również nie była zawiadomiona o terminie rozprawy, która miała miejsce 15 grudnia 2017 r. nie mogła złożyć zastrzeżeń w zakresie planowanej inwestycji oraz wniosków dowodowych wskazujących na negatywny wpływ inwestycji na wody gruntowe. Zdaniem Sądu, podniesione zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Jak już wskazano na wstępie rozważań, pozbawienie możliwości udziału w postępowaniu może stanowić podstawę do wznowienia postępowania, co nastąpiło w niniejszej sprawie. Fakt ten sam w sobie nie mógł być natomiast podstawą do stwierdzenia, że w sprawie nie mogła zapaść taka sama decyzja. Należy podkreślić, że samo uczestnictwo strony w postępowaniu nie mogło gwarantować wydania decyzji o treści odmiennej niż ta, która zapadła bez jej udziału. W postępowaniu wznowieniowym, przeprowadzonym z czynnym udziałem skarżącej w charakterze strony postępowania, skarżąca miała prawo przedstawienia swojego stanowiska i dowodów w sprawie, z którego to prawa skorzystała. Uprawnienie to jednak nie wiąże się z gwarancją wydania innej decyzji, od tej która zapadła w postępowaniu zwykłym, w którym skarżąca bez swojej winy nie brała udziału. Innymi słowy, argumentacja podnoszona w tym postępowaniu nie była tą mogącą doprowadzić do wydania decyzji rozstrzygającej w sposób odmienny. Rozstrzygnięcie sprawy zależało od tego czy organ rozstrzygający sprawę w postępowaniu wznowieniowym uzna podnoszone argumenty za zasadne, tym samym mające wpływ na wydawane rozstrzygnięcie. Co istotne w toku postępowania wznowieniowego skarżąca przedłożyła Koreferat i sporządzoną na jej zlecenie opinię Instytutu Ochrony Środowiska, potwierdzające jej stanowisko w sprawie. Stanowisko skarżącej prezentowane wraz ze złożonymi dowodami i ponoszone przez nią zarzuty zostały wzięte pod uwagę przez organ odwoławczy przy wydaniu zaskarżonej decyzji i po ich analizie organ doszedł do właściwego przekonania, że brak podstaw do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach innej, niż odpowiadającej treścią decyzji dotychczasowej.

Skoro podniesiona w skardze argumentacja nie została uznana za zasadną, jednocześnie Sąd nie stwierdził naruszeń, które byłby zobowiązany wziąć pod uwagę z urzędu, to nie mogło dojść do uwzględnienia skargi.

Wobec wykazanej zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd – na mocy art. 151 p.p.s.a. – oddalił skargę.

-----------------------

18