Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 192/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2014-05-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6036 Inne sprawy dotyczące dróg publicznych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 2 w zw z art. 58 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Spółki A. na czynność Prezydenta Miasta z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie wydania identyfikatora uprawniającego do korzystania z przeprawy promowej [...] postanawia: I. odrzucić skargę, II. zwrócić stronie skarżącej kwotę [...] złotych uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] r. C. R. zwrócił się do Prezydenta Miasta o wydanie identyfikatora uprawniającego do korzystania z [...] samochodem marki [..] o numerze rejestracyjnym[...] .

W odpowiedzi na powyższe, pismem z dnia [...] r., nr [...] (doręczonym w dniu [..] r.), Prezydent Miasta [...] poinformował wnioskodawcę o negatywnym załatwieniu jego prośby.

W dniu [...] r. wpłynęły do organu dwa pisma opatrzone datą [..] r., o jednobrzmiącej treści, wskazujące nr sprawy [...] wzywające organ do usunięcia naruszenia prawa. Jedno z pism zostało podpisane przez C. R., z kolei drugie przez radcę prawnego K. K., do którego zostało dołączone pełnomocnictwo z dnia [...] r., dla wskazanego profesjonalnego pełnomocnika, podpisane przez C. R., będącego jednocześnie członkiem zarządu Spółka A. z o.o. z siedzibą w [...] , upoważnionego do jednoosobowej reprezentacji Spółki.

Pismem z dnia [...] r., nr [..] , doręczonym pełnomocnikowi wnioskodawcy w dniu [...] r., Prezydent Miasta udzielił odpowiedzi na wezwanie. Powyższą odpowiedź została również przesłana na adres wnioskodawcy.

Dnia [..] r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu skarga podpisana przez radcę prawnego K. K., nadana bezpośrednio na adres Sądu w dniu [...] r. (vide: data stempla pocztowego k. 2 akt sądowych).

Wobec takiego sposobu złożenia skargi do Sądu, skarga została zarejestrowana w dzienniku Korespondencji ogólnej pod nr II Ko 16/14 i przesłana w dniu [..] r. do Prezydenta Miasta – celem nadania biegu, o czym poinformowano pisemnie pełnomocnika strony skarżącej.

Zarządzeniem z dnia [...] r. Sąd zobowiązał radcę prawnego K. K. do jednoznacznego wskazania kto jest stroną skarżącą, czy jest nią osoba prawna –Spółka A. z siedzibą w[..] , czy też osoba fizyczna - C. R..

W piśmie z dnia [...] r., profesjonalny pełnomocnik wyjaśnił, że stroną skarżącą jest osoba prawna –Spółka A. . z siedzibą w[...] .

Kolejnym zarządzeniem z dnia [..] r., Sąd zwrócił się do organu o uzupełnienie akt administracyjnych sprawy, poprzez przedłożenie pisma stanowiącego wezwanie do usunięcia naruszenia prawa dotyczącego czynności organu z dnia [...] r., nr [...] , na które organ udzielił odpowiedzi pismem z dnia [..] r., nr [...] oraz do wyjaśnienia sposobu i daty skierowania do organu ww. wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

Ponadto zarządzeniem z dnia [...] r., Sąd zwrócił się do strony skarżącej reprezentowanej przez profesjonalnego pełnomocnika, do wykazania – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - czy przed wniesieniem skargi wyczerpała środki zaskarżenia, w postaci wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa, na skutek czynności Prezydenta Miasta z dnia [...] r., nr [...] ,

Pełnomocnik organu w odpowiedzi na wezwanie Sądu podał, że wobec identycznej treści wniosków z dnia [...] r., opatrzonych nr [..] (złożone odrębnie przez C. R. oraz radcę prawnego K. K.) identyczna była treść odpowiedzi udzielonej pismem z dnia [...] r., opatrzonej oznaczeniem:. Organ wyjaśnił, że przedmiotowa korespondencja dotyczyła tej samej kwestii i tego samego podmiotu, z tego względu odstąpił od dalszego stosowania w korespondencji zbędnego podwójnego oznaczenia, natomiast Wydział Organizacyjny Urzędu Miasta nie prowadził również w tym czasie z wnioskodawcą oraz jego pełnomocnikiem, jakiejkolwiek innej sprawy, niż wydanie identyfikatora dla pojazdów opisanych w skardze. Strona skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie, ani dotychczas, nie udzieliła odpowiedzi na zarządzenie Sądu z dnia [..] r. do wykazania wyczerpania środka zaskarżenia przed organem właściwym w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie wyjaśnienia wymaga, że przedmiotem skargi jest odmowa organu zarządzającego ruchem wydania stronie skarżącej identyfikatora uprawniającego do korzystania z [...], w oparciu o organizację ruchu drogowego zatwierdzoną przez ten organ zarządzeniem nr [...] z dnia [...] r. W związku z tym, że czynność ta ma charakter indywidualny, bowiem została skierowana do konkretnej osoby i dotyczy uprawnień wynikających z przepisów prawa, należy dopuścić możliwość zaskarżenia tej czynności do sądu administracyjnego.

Zgodnie z treścią art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej "P.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.

Jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 powołanej ustawy). W takim przypadku skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa (art. 53 § 1 P.p.s.a.).

Stosownie do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Jak wynika z dokumentów załączonych do skargi oraz odpowiedzi na skargę – czynnością z dnia [...] r., Nr [..] Prezydent Miasta nie uwzględnił wniosku C. R. z dnia [..] r. i odmówił wydania identyfikatora uprawniającego do korzystania z [...] dla pojazdu [...] o numerze rejestracyjnym[...] .

Kwestionując czynność odmowy wydania identyfikatora uprawniającego do korzystania z [...] , wnioskodawca (będący jednocześnie członkiem zarządu skarżącej Spółki) oraz jego pełnomocnik w terminie określonym w art. 52 § 3 P.p.s.a., pismami z dnia [...] r., wezwali organ do usunięcia naruszenia prawa. Organ udzielił odpowiedzi na powyższe wezwanie pismem z dnia [..] r., które jak dodatkowo sprecyzował w piśmie z dnia [..] r., dotyczyło przedmiotowo i podmiotowo tej samej kwestii wydania identyfikatora dla pojazdów opisanych w skardze tj. [...] o numerze rejestracyjnym [...] (sprawa objęta niniejszą skargą) oraz [...] o numerze rejestracyjnym [..] (skarga zarejestrowana sygn. akt II SA/Sz 191/14). Odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została skierowana na podany przez skarżącego adres do doręczeń oraz na adres kancelarii pełnomocnika wnioskodawcy. Wobec powyższego Sąd przyjął, że pomimo braku reakcji strony skarżącej na wezwanie sądowe, kwestia wyczerpania środków zaskarżenia w sprawie, została ostatecznie wyjaśniona przez organ w piśmie z dnia [..] r.

W tym miejscu należy wyjaśnić, że w sytuacji, gdy strona reprezentowana jest przez pełnomocnika, to stosownie do art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), pisma doręcza się pełnomocnikowi. Uwzględniając powyższe należy przyjąć, że doręczenie odpowiedzi organu nastąpiło skutecznie dnia [...] r., bowiem w tej dacie została ona doręczona pełnomocnikowi. Na marginesie podkreślenia wymaga, że uwzględnienie przez organ wniosku zawartego w wezwaniu z dnia [..] r., a w konsekwencji przesłanie odpowiedzi również na adres zamieszkania wnioskodawcy należy potraktować jako doręczenie pisma do wiadomości.

Skoro odpowiedź organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu [...] r., zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał w dniu [...] r., który to dzień nie był sobotą ani dniem wolnym od pracy.

Tymczasem skarga została bezpośrednio nadana na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który po jej otrzymaniu przesłał skargę do organu właściwego, czyli Prezydenta Miasta w dniu [..] r., jak wynika z dołączonego do akt sprawy wydruku komputerowego ze strony internetowej Poczty Polskiej zawierającej informacje dotyczące przesyłek (http://emonitoring.poczta-polska.pl).

Stosownie do poglądu wyrażonego w orzecznictwie sądów administracyjnych w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego lub za pośrednictwem niewłaściwego organu administracji publicznej, sąd ten lub organ powinien przekazać sprawę właściwemu organowi, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 P.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ pod adres właściwego organu (por. postanowienie NSA z dnia 29 maja 2008 r I FSK 631/08, LEX nr 505351).

W tej sytuacji należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie data [...] r. jest datą wniesienia skargi przez stronę skarżącą.

Wobec powyższego należy uznać, że przedmiotowa skarga została wniesiona po terminie. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 ustawy P.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

W tym stanie rzeczy należało, na podstawie art. 58 § 1 pkt

2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzec jak w postanowieniu. W przedmiocie kosztów orzeczono stosownie do art. 232 § 1 pkt 1 powołanej ustawy.