Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 777/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2020-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 16
journal: Dz.U. 2019 poz 1429
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jedn.
article: art. 127 par. 1, art. 134
journal: Dz.U. 2018 poz 2096
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Paluszyńska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Asesor WSA Jan Szuma po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 stycznia 2020 r. sprawy ze skargi D. C. na postanowienie Dyrektora [...] Służby Więziennej w [...] z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania oddala skargę


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia [...] marca 2019 r. D. C. (dalej jako strona lub skarżący) zwrócił się do Dyrektora Zakładu Karnego we [...] o udostępnienie i przesłanie informacji publicznej tj.

1. odpisu grafiku przyjęć (pracy) lekarzy w Zakładzie Karnym we [...] w grudniu 2018 r. w którym miejscu przyjmował dany lekarz oraz jaką miał specjalność;

2. ilu osadzonych przyjął w danym dniu

3. które oddziały przyjmował w danym dniu.

Wniosek wpłynął do organu [...] kwietnia 2019 r. (k. 1 akt administracyjnych).

W odpowiedzi na wniosek skarżącego pismem z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] Dyrektor Zakładu Karnego poinformował, że przyjęcia lekarzy ogólnych miały miejsca w ambulatoriach oddziałowych, a specjalistów w pomieszczeniach pawilonu G. Organ wskazał, że nie prowadzi się rejestru z liczbami osadzonych przyjętych przez lekarzy w poszczególne dni, z podziałem na specjalizacje. Informacje tego typu są opracowywane w skali kwartału. W kwartale obejmującym miesiąc wskazany we wniosku udzielono następującej liczby konsultacji:

- lekarze w ambulatoriach 2779;

- dentyści 776;

- chirurg 52;

- ftyzjatra: 70;

- laryngolog 63;

- okulista 88;

- ortopeda 99;

- neurolog 16;

- psychiatra 290;

- urolog 27.

Dyrektor wskazał, że pozostałe informacje objęte wnioskiem opublikowane zostały w BIP Zakładu Karnego we [...], w zakładce "akty prawne". Informacje te znajdują się również w porządku wewnętrznym, którego egzemplarz, znajduje się w zajmowanej przez skarżącego celi mieszkalnej.

Pismem z dnia [...] maja 2019 r. [...] C. wniósł pismo zatytułowane "skarga". Podał, że zaskarża w całości decyzję Dyrektora ZK [...] z [...] maja 2019 r. Informacja publiczna o którą zwrócił się wnioskiem z [...] marca 2019 r. nie została mu udostępniona, nie jest ona także udostępniona w BIP. Wniósł o uchylenie decyzji i przekazanie sprawy do organu I instancji.

Postanowieniem z dnia [...] lipca 2019 r. nr [...] ([...]) Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej działając na podstawie art. 134 k.p.a. orzekł o niedopuszczalności odwołania w przedmiotowej sprawie.

Organ podał, że skarżącemu w odpowiedzi na jego wniosek udzielono żądanych informacji. Otrzymał on wyczerpująca odpowiedź w podniesionych przez niego kwestiach. Wobec tego sprawa nie została załatwiona przez Dyrektora ZK we [...] poprzez wydanie decyzji administracyjnej, a tylko od decyzji administracyjnej przysługiwałoby odwołanie.

Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r. D. C. wniósł skargę do WSA w Poznaniu na ww. postanowienie Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej. Podał, że w odpowiedzi na jego wniosek przedstawiono mu suchy schemat udostępniony w BIP, który nie spełnia jego oczekiwań. W jego ocenie nie udzielono mu żądanej informacji publicznej. Odpowiedź Dyrektora ZK [...] potraktował jako decyzję o odmowie udostępnienia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019r. poz. 2167 art. 3 § 1 i § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej jako "P.p.s.a.") polega na badaniu zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta sprowadza się do zbadania, czy w toku rozpoznania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu istotnie wpływającym na wynik sprawy. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu. Na podstawie art. 134 § 1 P.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym obowiązuje zasada oficjalności. Zgodnie z jej treścią, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z dnia [...] lipca 2019 r. w przedmiocie niedopuszczalności odwołania od pisma z dnia [...] maja 2019 r. Dyrektora Zakładu Karnego we [...] w przedmiocie udostępniania informacji publicznej.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeksu postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2018r. poz. 2096 – przywoływanej jako: "k.p.a."). Zgodnie z tym przepisem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

Niedopuszczalność odwołania, o której mowa w tym przepisie, może wynikać zarówno z przyczyn o charakterze przedmiotowym, jak i podmiotowym. Do przyczyn niedopuszczalności odwołania o charakterze podmiotowym zaliczyć należy przypadki wniesienia środka zaskarżenia przez osobę, która nie ma do tego legitymacji (np. przez osobę trzecią), bądź przez osobę nie mającą zdolności do czynności prawnych. Natomiast do przyczyn niedopuszczalności odwołania o charakterze przedmiotowym zalicza się w szczególności brak przedmiotu zaskarżenia, wyłączenie możliwości wniesienia środka odwoławczego, czy też wyczerpanie przysługujących środków odwoławczych, a także nieistnienie w sensie prawnym przedmiotu zaskarżenia tj. nieistnienie decyzji administracyjnej w znaczeniu prawnym, w sytuacji, gdy zaskarżona czynność organu nie jest decyzją, lecz czynnością materialno-techniczną (por. wyrok NSA z 4 lipca 2013 r. o sygn. akt II OSK 585/12 oraz z dnia 18 maja 2017 r. o sygn. akt I OSK 2394/15 - dostępne na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl ). Zgodnie bowiem z treścią art. 127 § 1 k.p.a. odwołanie przysługuje jedynie od decyzji administracyjnej.

Ustawa z 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. z 2019 r. poz. 1429 ze zm. – dalej w skrócie: "u.d.i.p.") w art. 16 przewiduje wydanie decyzji administracyjnej jedynie w dwóch przypadkach: w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej i w przypadku umorzenia postępowania, o którym mowa w art. 14 ust. 2 ustawy. Artykuł 16 ust. 1 u.d.i.p. ma zastosowanie tylko wówczas, gdy konieczna jest odmowa udzielenia informacji, a spełniony jest warunek przedmiotowy - informacja ma charakter informacji publicznej i podmiotowy - podmiot jest zobowiązany do udzielenia informacji lub gdy konieczne jest umorzenie postępowania. Ponadto zauważyć należy, iż niedopuszczalne jest wydanie decyzji odmownej, gdy żądana informacja nie jest informacją publiczną w rozumieniu komentowanej ustawy. Jej przepisy nie znajdują bowiem wówczas zastosowania, a tym samym nie może być stosowany art. 16 ustawy.

Udostępnienie informacji publicznej następuje natomiast w formie czynności materialno-technicznej, co wynika z art. 13 ust. 1 i 2 u.d.i.p. W tym przypadku nie wydaje się decyzji administracyjnej. W sytuacji gdy wnioskodawca uznaje, iż udostępnienie jej informacji publicznej nie nastąpiło zgodnie z wnioskiem (nie udzielono informacji w pełnym, żądanym zakresie lub podmiot zobowiązany uznał, iż żądana informacja nie stanowi informacji publicznej) to może domagać się sądowej ochrony w drodze skargi na bezczynność organu w przedmiocie udzielenia jej żądanej informacji (tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku w z 21 listopada 2019 r. o sygn. akt I OSK 4288/18 – niepubl.)

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznanej sprawie stwierdzić należy, iż w piśmie z [...] maja 2019r. Dyrektor Zakładu Karnego we [...] udzielił informacji publicznych wskazanej przez skarżącego we wniosku z [...] marca 2019r. w żądanym zakresie. W piśmie tym, wbrew twierdzeniom skarżącego, nie wyrażono stanowiska o odmowie udostępnienia tej informacji w jakimkolwiek zakresie lub o umorzeniu postępowania w tym przedmiocie. Pismo to zawierało zatem treść, dla której przepisy u.d.i.p. nie przewidywały formy decyzji administracyjnej. W tej sytuacji Dyrektor Okręgowy Służby Więziennej prawidłowo uznał, iż odwołanie od powyższego pisma Dyrektora Zakładu Karnego we [...] jest niedopuszczalne z przyczyn przedmiotowych i zasadnie zastosował przepis art. 134 k.p.a.

Podnoszona przez skarżącego zarzuty dotyczące udostępnienia informacji publicznej w formie cyt. "suchego schematu z BIP" mogą ewentualnie podlegać ocenie przez sąd administracyjny w drodze merytorycznego rozstrzygnięcia skargi na bezczynność organu (tj. Dyrektora Zakładu Karnego we [...]) w udostępnieniu informacji publicznej, co jednak wykracza po za granice niniejszej sprawy, której przedmiotem jest kontrola postanowienia Dyrektora Okręgowego Służby Więziennej z [...] lipca 2019 r.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skargę oddalił jako nieuzasadnioną na podstawie art. 151 p.p.s.a.

Sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym, stosownie do przepisu art. 119 pkt 3 i art. 120 p.p.s.a