Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1582/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-08-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Przyznaje ze środków budżetowych WSA w Warszawie na rzecz ...kwotę  ...stanowiącą 23% podatku VAT tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu
Powołane przepisy: article: art. 250 par. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosków adwokat A. U. o przyznanie wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną w ramach prawa pomocy w sprawie ze skargi R. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. znak: [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia: przyznać adwokat A. U. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 360 zł tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz kwotę 82,80 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług.


UZASADNIENIE

Postanowieniem referendarza sądowego z dnia 1 marca 2017 r. w przedmiotowej sprawie ustanowiono dla skarżącego adwokata.

Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pełnomocnikiem strony wyznaczyła adwokat A. U..

Wyznaczona pełnomocnik wniosła w imieniu skarżącego pismo z dnia 4 kwietnia 2017 r., w którym poparła skargę i wyraziła stanowisko w sprawie. Zawarła w nim m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały zapłacone w całości, ani w części.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 4 kwietnia 2017 r. oddalił skargę R. C..

Adwokat A. U. złożyła wniosek o sporządzenie uzasadnienia powołanego wyroku, a po doręczeniu odpisu orzeczenia z uzasadnieniem, w dniu 4 maja 2017 r., wniosła skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Zawarła w niej m.in. wniosek o przyznanie kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu, oświadczając, że nie zostały one zapłacone w całości, ani w części.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 29 maja 2018 r. sygn. akt II OSK 3027/17, wydanym na posiedzeniu niejawnym, oddalił skargę kasacyjną.

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302), wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu, sposób określania tych kosztów oraz maksymalną wysokość opłat za udzieloną pomoc reguluje w przedmiotowej sprawie – w postępowaniu przed sądem w pierwszej instancji

- rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2015 r., poz. 1801).

Zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego rozporządzenia opłatę ustala się w wysokości co najmniej 1/2 opłaty maksymalnej określonej w rozdziałach 2-4, przy czym nie może ona przekraczać wartości przedmiotu sprawy. Stosownie natomiast do treści § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c tego rozporządzenia opłata maksymalna wynosi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego - 480 zł.

Z kolei w postępowaniu przed sądem administracyjnym w drugiej instancji zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu określa rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714 ze zm.).

Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) powołanego rozporządzenia w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w pierwszej instancji, w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna, bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, opłata wynosi 240 zł. Stosownie zaś do treści § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) tego samego rozporządzenia, w drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej opłata wynosi 50 % wskazanej wyżej kwoty, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam adwokat - 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Ponieważ adwokat A. U. została wyznaczona przed wydaniem orzeczenia przez Sąd pierwszej instancji, w jej przypadku opłata wynosi 50% opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia.

Uwzględniając zarówno niezbędny nakład pracy wyznaczonej pełnomocnik, jak i charakter sprawy, nie znaleziono podstaw do ustalenia opłat ponad wysokość minimalną wynikającą z powołanych wyżej przepisów.

Adwokat A. U. należało zatem przyznać wynagrodzenie w wysokości 360 zł

(240 zł za pomoc prawną udzieloną w postępowaniu przed sądem administracyjnym

w pierwszej instancji oraz 120 zł za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 4 kwietnia

2017 r.).

Stosownie do treści § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. oraz § 4 ust. 3 rozporządzenia z dnia 3 października 2016 r. opłaty ulegają podwyższeniu o stawkę podatku od towarów i usług.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 250 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 22 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w zw. § 4 ust. 1 w zw. z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c w zw. § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. oraz na podstawie § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) w zw. z § 4 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r., należało orzec jak w postanowieniu.