Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 363/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2010-08-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 227, art. 229 par. 3, art. 238 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 par. 2, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 19 sierpnia 2010 r. sprawy ze skargi G. C. na uchwałę Rady Gminy B. z dnia [...] kwietnia 2010 r. Nr [...] w przedmiocie skargi na działanie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 2 kwietnia 2010 r. G. C. zwrócił się do Rady Gminy w B. ze skargą na niewłaściwe działanie Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w B. polegające na bezprawnym – zdaniem Skarżącego – wystąpieniu do sądu rodzinnego o zasądzenie alimentów od córki i wnuczki Skarżącego.

W dniu [...] kwietnia 2010 r. Rada Gminy w B. podjęła uchwałę Nr [...]

w sprawie rozpatrzenia skargi, w której uznała skargę za bezzasadną. Na ww. uchwałę Rady Gminy G. C. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu z następujących przyczyn.

Pismo skarżącego zostało załatwione w trybie postępowania skargowego uregulowanego w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego.

Przedmiotem skargi w ww. zakresie może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub słusznych interesów obywateli, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwienie sprawy (art. 227 k.p.a.). Takie przesłanki zawierała skarga z dnia 2 kwietnia 2010 r. dotycząca nieprawidłowych działań pracownika organu.

Zasadą jest, że organem właściwym do rozpatrzenia i załatwienia skarg jest organ wyższego stopnia lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. W niniejszym przypadku organem uprawnionym była rada gminy (art. 229 § 3 k.p.a.)

Załatwienie skargi zgodnie z art. 238 § 1 k.p.a. następuje poprzez zawiadomienie o załatwieniu skargi. Zawiadomienie stanowi formę działania, będącą czynnością materialno - techniczną, a więc taką czynnością, która skutki prawne wywołuje przez fakty (vide: Czynności faktyczne administracji państwowej,

Z. Kmieciak, SP-E t. XXXIX, Łódź 1987, s. 74-86).

Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi na zaskarżoną uchwałę, albowiem nie mieści się ono w kognicji sądu administracyjnego określonej w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 53, poz. 1270 ze zm.) Tak też orzekł Naczelny Sąd Administracyjny – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu, postanowienie z dnia

15 stycznia 2001 r., sygn. akt II SA/Wr 1704/2000, niepublikowane.

Uchwała Rady Gminy w B. z dn. [...] kwietnia 2010 r. dotyczyła rozpoznania w trybie skargowym indywidualnej sprawy Skarżącego. Uchwała ta nie była aktem prawa miejscowego, a tylko tego rodzaju uchwały podlegają kognicji sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a.)

W odniesieniu do pisma pełnomocnika Skarżącego zawierającego wniosek

o zawieszenie postępowania, stwierdzić należy, że wobec odrzucenia skargi przez Sąd, wniosek ten nie podlega rozpatrzeniu jako bezprzedmiotowy.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy z dnia

30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji.