Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 617/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-06-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu bez uiszczenia opłaty elektronicznej postanowił: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

M. G. (dalej też jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] grudnia 2012 r. nr [...], utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] lutego 2012 r., którą nałożono na skarżącego karę w wysokości 3 000 złotych za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej. W skardze zawarł dwa wnioski, tj. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wiosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący wskazał, że jest ona jedną z 40 decyzji, którymi nałożono na niego kary po 3.000 złotych każda. Zatem w obliczu trudnej sytuacji majątkowej stwierdził, że zachodzą okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji. Nadto skarżący poddał pod wątpliwość konstytucyjność podstawy prawnej wymierzenia mu kary pieniężnej.

Prawomocnym postanowieniem z 12 kwietnia 2013 r. skarżący został zwolniony od kosztów sądowych. Wobec tego Sąd może przystąpić do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Jak wynika z akt sprawy, w tym dokumentów zgromadzonych w związku z rozpoznawaniem wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy, skarżący prowadzi gospodarstwo domowe razem z żoną i małoletnią córką. Z tytułu zawartych przez niego dwóch umów o pracę na ½ etatu, uzyskuje wynagrodzenie w łącznej wysokości 2.946,54 złotych brutto miesięcznie. Wynagrodzenie to jest pomniejszone o łączną kwotę 977 złotych, na podstawie zawiadomień Naczelnika Urzędu Skarbowego w T. z [...] marca 2013 r. o zajęciu części wynagrodzeń skarżącego na poczet egzekucji z tytułu nałożonych na niego kar za wykonywanie przejazdu drogowego bez uiszczenia opłaty elektronicznej, w kwocie 139.550,06 złotych. Nadto z dokumentów znajdujących się w aktach wynika, że żona skarżącego pozostaje bez pracy. Skarżący wskazał, że wraz z żoną rozważają możliwość jej wyjazdu do Niemiec celem zarobienia dodatkowych pieniędzy. Odnośnie miesięcznych kosztów utrzymania rodziny skarżącego w aktach znajdują się przedstawione przez niego faktury: za przedszkole córki – 286 złotych za styczeń 2013 r., 340 złotych za luty 2013 r. oraz 326,50 złotych za marzec 2013 r.; za gaz 42,03 złotych; za energię 271,62 złotych oraz 68,21 złotych – płatne w styczniu i marcu 2013 r.; za telewizję i internet – 78,50 złotych, za telefon – 106,38 złotych oraz za czynsz – 540 złotych.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wyraził stanowisko, że w niniejszym przypadku brak jest podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 roku, poz. 270 z późn. zm. – dalej też jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże, stosownie do art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu skargi sądowi może on na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonej decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ustawa nie precyzuje pozytywnych przesłanek, uzasadniających możliwość wstrzymania wykonania decyzji. Sąd może wydać takie postanowienie tylko na wniosek skarżącego, w którego interesie leży wskazanie okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Do sądu należy zaś dokonanie oceny, czy wskazane przez stronę okoliczności są wystarczające do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a zatem czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (p. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 marca 2009 roku sygn. akt II GSK 25/09).

Przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dotyczą zdarzeń przyszłych, będących spodziewanym skutkiem wykonania aktu lub czynności, czy to w drodze egzekucji administracyjnej, czy w wyniku działań osób trzecich realizujących swoje uprawnienia lub obowiązki. Istotnym jest przy tym, że przepis art. 61 § 3 zd. 1 in fine ustawy wymaga jedynie zagrożenia ich wystąpienia ("zachodzi niebezpieczeństwo"), czyli sytuacji, iż można się ich spodziewać na podstawie racjonalnej oceny zakresu, zasad i trybu wykonania aktu lub czynności (por. J. Borkowski - Wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu kasacyjnym - "Monitor Prawniczy" 2006, nr 14, s. 677).

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy, w ocenie Sądu wskutek wykonania zaskarżonej decyzji, zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Analiza danych zawartych w aktach skłania Sąd do wniosku, że miesięczne środki, jakimi dysponuje rodzina skarżącego, uwzględniając ceny artykułów spożywczych oraz wysokość przedłożonych faktur za gaz, prąd, przedszkole oraz czynsz, są skromne. Zatem obciążenie miesięcznego budżetu skarżącego jakąkolwiek dodatkową kwotą z tytułu prowadzonej egzekucji (977 złotych) może - w ocenie Sądu, pozbawić rodzinę niezbędnych środków do życia, przy czym istotnym jest, że do tej rodziny należy małoletnie dziecko. Sąd stwierdza również, że ewentualna konieczność zagranicznego wyjazdu zarobkowego żony skarżącego, nie pozostanie bez wpływu na rozwój emocjonalny małoletniej córki oraz relacje rodzinne.

Jednocześnie Sąd zauważa, że podniesiona w rozpoznawanym wniosku kwestia konstytucyjności przepisu, będącego podstawą prawną do nałożenia na skarżącego kary pozostaje bez wpływu na rozpoznanie tego wniosku.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.