Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1369/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-11-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Smoleń po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej za urządzanie gier na automacie poza kasynem gry na skutek wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - p o s t a n a w i a - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

II SA/Rz 1369/16

Uzasadnienie

Przedmiotem skargi A. M. skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...]. Zaskarżonym rozstrzygnięciem utrzymano w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] września 2015 r. nr [...], o nałożeniu na A. M. kary pieniężnej w wysokości 12.000 zł z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry.

Reprezentujący A. M. radca prawny zawarł w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, że w przedmiotowej sprawie istnieje wysokie ryzyko utraty płynności finansowej przez stronę i wyrządzenia znacznej i nieodwracalnej szkody na skutek ewentualnego wykonywania zaskarżonej decyzji. Wskazano, że A. M. jest matką dwójki dzieci, a środki finansowe jakie uzyskuje z prowadzonej działalności gospodarczej służą jej do utrzymanie własnego i rodziny. Podkreślono, że nałożenie na skarżącą - kary pieniężnej w wysokości 12 000 zł stanowi 68 % łącznego jej dochodu osiągniętego w latach 2014 i 2015 oraz przez pierwsze 7 miesięcy 2016 r. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji i doprowadzenie do ewentualnego postępowania egzekucyjnego spowoduje, że skarżąca na skutek egzekucji nałożonej na nią kary finansowej, może zostać w istocie pozbawiona środków do życia, co z kolei może mieć bezpośredni, negatywny wpływ na sytuację córki skarżącej, wymagającej stałej opieki matki. Brak środków finansowych może przy tym spowodować, iż skarżąca popadnie w spiralę zadłużenia, co w sposób oczywisty będzie samo w sobie trudne do odwrócenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje;

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; zwanej dalej jako P.p.s.a.), Sąd na wniosek skarżącego może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności (w całości lub w części), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu administracyjnego jest zatem we wskazanych sytuacjach szczególną, a jednocześnie przejściową formą zabezpieczenia ważnych interesów strony.

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Skarżąca upatruje zasadności wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w zaistnieniu przesłanek wyrządzenia znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Biorąc pod uwagę wskazany przez nią dochód, należało przyjąć, że bezpośrednim skutkiem natychmiastowego wykonania zaskarżonej decyzji, będzie wzrost strat ekonomicznych prowadzonej przez nią działalności gospodarczej. Następstwem powyższego będzie z kolei ograniczenie zakresu prowadzonej działalności gospodarczej, utrata płynności finansowej, a w konsekwencji, nawet konieczność zupełnego zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej, co może spowodować dla niej i jej rodziny niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.