Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 590/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2010-10-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Marcin Miemiec po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. M. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji i przyznania płatności ONW na rok [...] wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. Z. M. wniósł skargę na opisaną w osnowie postanowienia decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR we W.

W skardze strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnienie wniosku podniesiono, że żona skarżącego jest bardzo chora i ma znacznie ograniczoną sprawność [...] i [...]. Sam wnioskodawca jest chory na [...]. Wszystkie środki uzyskiwane z emerytury przeznaczana są na leczenie. Dodatkowo skarżący podniósł, że w [...] r. dwukrotnie doszło do podtopienia posiadanych działek rolnych, co w konsekwencji doprowadziło do braku jakichkolwiek dochodów z tytułu ich uprawiania, przy wcześniejszym poniesieniu kosztów na te uprawy.

Wnioskodawca wskazał jednocześnie, że obciążony jest spłatą [...], a nie posiada żadnych finansowych rezerw. Konsekwencje egzekucji wynikającej z uchylenia decyzji dotychczasowej mogą wywołać nieodwracalne skutki, bowiem pozbawi go płynności finansowej i uniemożliwi pokrywanie bieżących, niezbędnych wydatków. Skarżący podniósł, że może to skutkować koniecznością zaprzestania prowadzenia działalności.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), cyt. dalej w skrócie jako "p.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże, stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a., Sąd na wniosek strony może wydać postanowienie o wstrzymaniu w całości lub w części aktu lub czynności, będących przedmiotem zaskarżenia, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja ta ma charakter wyjątku od zasady przewidującej, że ostateczna decyzja/postanowienie administracyjne korzystają z domniemania zgodności z prawem i podlegają wykonaniu.

Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m.in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, natomiast jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

W nawiązaniu do wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należy podnieść, że w ocenie Sądu nie zasługuje on na uwzględnienie.

Przede wszystkim należy wskazać, że wnioskodawca w ogóle nie udokumentował swojej aktualnej sytuacji finansowej i rodzinnej przez przedłożenie np. wyciągów z rachunków bankowych, odcinków pobieranej emerytury, zaświadczeń z banków o aktualnym zadłużeniu i wysokościach miesięcznych obciążeń z tego tytułu, zaświadczeń potwierdzających chorobę żony i swoją. Zarówno w aktach sądowych jak i administracyjnych również nie znajdują się żadne dokumenty, które mogłyby potwierdzić opisaną we wniosku sytuację strony. Sam zresztą skarżący nawet nie wskazał na jakim poziomie kształtują się jego miesięczne dochody i obciążenia. Wszystkie zawarte stwierdzenia są bardzo ogólnikowe i nie pozwalają Sądowi na ich ocenę. Dodatkowo brak dokumentów źródłowych potwierdzających tę sytuację uniemożliwił weryfikację wskazanych przez stronę okoliczności.

Tymczasem, w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest nawet wystarczający wywód strony. Uzasadnienie takie powinno się bowiem odnosić do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Jego twierdzenia powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jego sytuacji finansowej. Natomiast brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. post. NSA z 30 listopada 2004 r. GZ 120/04, post. NSA z dnia 18 maja 2004 r. FZ 65/04).

Mając na uwadze wskazane okoliczności, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowił jak w sentencji. Jest to tym bardziej uzasadnione, że przedmiotem sporu są świadczenia pieniężne, a więc z istoty swej odwracalne. Dlatego, nawet w przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi i uchylenia zaskarżonej decyzji wnioskodawca nie poniesie szkody albowiem wówczas nastąpi zwrot należności.

Niemniej jednak godzi się w tym miejscu podkreślić, iż zgodnie z art. 61 § 4 p.p.s.a. postanowienie w przedmiocie wstrzymania aktu, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie, w razie zmiany okoliczności. Wobec tego, w przypadku wykazania przez skarżącego, iż w rozpoznawanej sprawie zachodzą przesłanki uzasadniające wstrzymanie zaskarżonej decyzji, Sąd ponownie rozważy przedmiotową kwestię.