Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 1028/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2015-02-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Drogi publiczne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 14 ust. 1 pkt 1 lit b
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 lutego 2015 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w Gdańsku delegowanego do Prokuratury Apelacyjnej w Gdańsku Piotra Przytuły sprawy ze skargi K. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 17 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie kontrolnego sprawdzenia kwalifikacji do prowadzenia pojazdów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 17 listopada 2014 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 11 kwietnia 2014 r. o skierowaniu K. B. na egzamin kontrolny, sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B prawa jazdy.

Jako podstawę prawną wydania decyzji wskazano art. 114 ust. 1 pkt 1 lit b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. 2012, poz. 1137 ze zm.)

W uzasadnieniu wskazano, że Komendant Wojewódzki Policji wystąpił z wnioskiem nr [...] z dnia 5 lipca 2011 r. o sprawdzenie kwalifikacji K. B. do kierowania pojazdami w ramach posiadanych uprawnień. Zgodnie z treścią wniosku wymieniony kierując pojazdami w okresie od 25 lipca 2010 r. do 12 kwietnia 2011 r. wielokrotnie naruszył przepisy ruchu drogowego i uzyskał łącznie 26 punktów. K. B. został zawiadomiony o wszczęciu postępowania administracyjnego. Pismem z dnia 27 grudnia 2013 r. pełnomocnik strony wniósł o przeprowadzenie czynności sprawdzających dotyczących naruszeń przepisów ruchu drogowego ujętych we wniosku o sprawdzenie kwalifikacji. Naczelnik Wydziału Prewencji i Ruchu Drogowego Komendy Wojewódzkiej Policji pismem nr [...] poinformował, że dokonano oceny naruszeń popełnionych przez K. B. i nie znaleziono podstaw do anulowania wniosku nr [...]. Wniosek sporządzony został na podstawie wpisów ostatecznych dotyczących czterech wykroczeń popełnionych w okresie od 25 lipca 2010 do 12 kwietnia 2011 r. o łącznej liczbie 26 punktów karnych w okresie krótszym niż 12 miesięcy. Wniosek nr [...] o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji K. B. uznano tym samym za aktualny i w pełni zasadny. Organy podkreśliły, że w sprawie zostały spełnione wszystkie przesłanki zastosowania art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienia do kierowania pojazdami, skierowana decyzją starosty na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 powyższej ustawy. Tym samym kierowca, który za naruszenie przepisów ruchu drogowego uzyskał więcej niż 24 punkty ma bezwzględny obowiązek poddania się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K. B. podniósł zarzut naruszenia przez organy art. 80 Kpa. W ocenie skarżącego w sprawie nie przeprowadzono rzetelnego postępowania wyjaśniającego w zakresie dotyczących tego, ile faktycznie skarżący otrzymał punktów karnych. Ponieważ skarżący nie przyjmował mandatów, a także nie brał udziału w postępowaniach sądowych w sprawach o wykroczenia, skarżący kwestionuje punktacje przedstawioną we wniosku Komendanta Policji i uważa, że jest ona znacznie zawyżona. Zdaniem strony w sprawie brak jest wiarygodnych dowodów na to, że skarżący faktycznie uzyskał łączną liczbę punktów wskazaną przez organ, a w sprawie mogło dojść do pomyłki, co było sygnalizowane organom, a pomimo tego nie zostało przez nie sprawdzone.

Organ w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Odnosząc się do zarzutów skargi, podkreślił, że organy administracji nie są organami kontrolnymi w stosunku do Komendanta Wojewódzkiego Policji w przedmiocie prowadzenia ewidencji kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Zgłoszony organom wniosek został zaś sporządzony na podstawie wpisów ostatecznych dotyczących 4 wykroczeń popełnionych przez skarżącego w okresie od 25 lipca 2010 r. do dnia 12 kwietnia 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2014 r., poz. 1647), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa materialnego lub istotnych wad w przeprowadzonym postępowaniu na podstawie art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a.

W ocenie Sądu skarga nie jest zasadna, bowiem zarówno zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego jak i poprzedzająca ją decyzja Prezydenta Miasta z dnia 11 kwietnia 2014 r. nie naruszają prawa w stopniu uzasadniającym ich uchylenie.

Przedmiotem sporu była legalność skierowania skarżącego na egzamin kontrolny, sprawdzający kwalifikacje kierowcy w zakresie kategorii B prawa jazdy. Podstawę prawną przedmiotowego skierowania stanowił art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" ustawy z 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2012 r, poz. 1137 ) dalej pr. o ruchu drogowym, zgodnie z którym kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego (na podstawie art.130 ust.1).

Skład orzekający stwierdził, że w zakresie niezbędnym do zastosowania powyższej normy i wydania spornego skierowania nie dopuszczono się w kontrolowanym postępowaniu uchybień przepisom procesowym, które miałyby wpływ na wynik sprawy, a tylko takie zobowiązywałyby sąd do wydania wyroku kasacyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" p.p.s.a.). Nie budzi wątpliwości stan faktyczny ustalony przez organy, bowiem bezspornie skarżący przekroczył limit 24 punktów uzyskanych za naruszenia przepisów ruchu drogowego, co wynika z wniosku Komendanta Policji (k.1 akt administracyjnych).

Również bezsporny jest fakt złożenia przez Komendanta Wojewódzkiego Policji wniosku o skierowanie na kontrolny egzamin (wniosek z 5 lipca 2011 r. k. 1 akt administracyjnych). Z treści tego wniosku wynika, że w okresie od 25 lipca 2010 r. do 12 kwietnia 2011 r. skarżący otrzymał łącznie 26 punktów za naruszenie przepisów ruchu drogowego. Poszczególne naruszenia i przypisana im ilość punktów są uwidocznione w omawianym skierowaniu. Przesłanką skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji jest złożenie przez komendanta wojewódzkiego Policji wniosku wskazującego na przekroczenie przez kierowcę limitu 24 punktów. Przesłanka ta została w niniejszej sprawie spełniona. Podstawą złożenia wniosku w 2011 r. był § 7 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. 2002 Nr 236, poz. 1998 ze zm.) Przepis ten stanowił, że komendant wojewódzki policji występuje do organu właściwego w sprawach wydawania prawa jazdy z wnioskiem o kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy, w zakresie wszystkich posiadanych przez niego kategorii praw jazdy, w razie przekroczenia przez niego 24 punktów otrzymanych za naruszenie przepisów ruchu drogowego.

Wyjaśnić należy, że decyzja o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wydana na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" pr. o ruchu drogowym ma charakter związany. Oznacza to, że właściwy organ (starosta lub prezydent) nie ma wyboru co do możliwości skierowania lub odstąpienia od niego w przypadku złożenia wniosku przez właściwego komendanta Policji. Należy podnieść, że kontrolowane postępowanie, w tym wydana w nim decyzja organu I instancji, powinno być oceniane z uwzględnieniem całokształtu okoliczności sprawy, treści pism i informacji kierowanych do strony. Te natomiast wskazują, że skarżący już na etapie postępowania przed organem I instancji miał pełną wiedzę o podstawach prawnych i przyczynach faktycznych skierowania na sprawdzenie kwalifikacji.

Wynika to z faktu doręczenia skarżącemu zawiadomienia o wszczęciu postępowania (k. 3 akt administracyjnych) i wniosku komendanta o konieczności skierowania na egzamin.

Wymienione dokumenty zawierały wskazanie podstaw prawnych ich wydania oraz wyjaśnienie okoliczności prowadzenia postępowania zmierzającego do wydania spornego skierowania. Nie można zatem przyjąć w okolicznościach sprawy, że organ I instancji dopuścił się uchybień, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy i pozbawiał skarżącego możliwości dowodzenia swoich praw.

Skarżący podnosi, że w postepowaniu naruszono art. 80 Kpa oraz nie przeprowadzono postępowania wyjaśniającego.

W ocenie Sądu, a wbrew stanowisku skarżącego, ani przeprowadzone postępowanie ani decyzje organów obu instancji nie naruszają przepisów Kpa.

Podniesione przez stronę zarzuty są nieuzasadnione z uwagi na charakter postępowania prowadzonego w oparciu o art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" pr. o ruchu drogowym. W postępowaniu zainicjowanym wnioskiem komendanta wojewódzkiego Policji nie prowadzi się bowiem postępowania wyjaśniającego. Nie było zatem w omawianym postępowaniu aktów, czynności czy innych ustaleń, o których przed wydaniem skierowania skarżący nie mógł wiedzieć i o których dowiedział się dopiero z decyzji prezydenta Miasta z dnia 11 kwietnia 2014 r. (zob. wyrok NSA z dn. 20 maja 2014 r. w sprawie sygn. akt. I OSK 2697/12: " Ani starosta, ani samorządowe kolegium odwoławcze, prowadząc postępowanie w sprawie dotyczącej uprawnień do kierowania pojazdami mechanicznymi, nie mają kompetencji do samodzielnego ustalania ilości punktów przypisanych kierowcy ze względu na naruszenie przez niego przepisów ruchu drogowego. Organy te – stosownie do art. 114 ust. 1 pkt. 1 lit .b pr. o ruchu drogowym. – wiąże wniosek komendanta wojewódzkiego Policji o skierowanie danego kierowcy na egzamin sprawdzający jego kwalifikacje, który to wniosek jest składany, gdy w ewidencji wykazane zostało, ze kierowca ten przekroczył limit 24 punktów karnych "– LEX nr 1478762).

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że organy do prawidłowo ustalonego stanu faktycznego sprawy zastosowały adekwatne przepisy pr. o ruchu drogowym.

Wprowadzenie przez ustawodawcę określonego limitu punktów, po przekroczeniu którego kierowca ma obowiązek poddania się sprawdzeniu kwalifikacji, ma na celu zapewnienie bezpieczeństwa ruchu drogowego poprzez skontrolowanie uprawnień i ewentualne wyeliminowanie z ruchu podmiotu, którego zachowanie nie daje gwarancji bezpiecznego przemieszczania się uczestnikom ruchu. Powtarzające się nieprawidłowe zachowanie na drodze, nieprzestrzeganie zasad bezpieczeństwa i przepisów ruchu drogowego zawsze stanowi potencjalne zagrożenie.

Interpretacja przepisów cytowanego rozporządzenia i ustawy zastosowanej w niniejszej sprawie w praktyce sądowoadministracyjnej jest jednolita i nie nasuwa wątpliwości. Należy wskazać między innymi następujące orzeczenia: wyrok WSA w Kielcach z 30.10.2008 r., II SA/Ke 501/09, Lex nr 511390; wyrok WSA w Warszawie z 25.11.2005 r., VI SA/Wa 788/05, Lex nr 198857; wyrok WSA w Białymstoku z 21.02.2008 r., II SA/Bk 833/07, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach; wyrok NSA z 08.02.2007 r., I OSK 440/06, wyrok NSA w W-wie z dn. 20.05.2014 r., I OSK 2697/12 dostępne w powyższej Bazie).

Prewencyjnemu celowi uregulowań art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. "b" pr. o ruchu drogowym i omawianego rozporządzenia, sprowadzającemu się do zapewnienia bezpieczeństwa nieokreślonej liczbie użytkowników dróg, noszącego znamiona celu publicznego (powszechnego) nie mogą być, wbrew stanowisku skarżącego, przeciwstawione argumenty o rzekomych naruszeniach przepisów postępowania wyjaśniającego (dowodowego) albowiem nie są one w okolicznościach sprawy uprawnione.

Z uwagi na powyższe, Sąd nie podzielił zarzutów skargi. W okolicznościach niniejszej sprawy, co należy podkreślić, istotne jest, że przekroczenie przez skarżącego limitu 24 punktów za naruszenie zasad ruchu drogowego w okresie nie przekraczającym roku, obligowało organ do wydania w oparciu o art. 114 ust. 1 pkt 1 lit "b" pr. o ruchu drogowym o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy na wniosek właściwego komendanta wojewódzkiego policji złożony na podstawie § 7 ust. 1 ocenianego rozporządzenia wykonawczego.

Z powyższych przyczyn sąd stwierdza, że skierowanie na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji wywołane wnioskiem komendanta złożonym w sprawie niniejszej należało uznać za zgodne z prawem.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.