Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 951/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-10-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 25 października 2012 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I - Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 25 października 2012 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku B. W. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi B. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] roku Nr [...] w przedmiocie uchylenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącej – B. W. prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

B.W. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi ze skargą na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] w przedmiocie uchylenia wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego na 2011 rok. W skardze tej skarżąca zawarła wniosek o zwolnienie od konieczności ponoszenia kosztów sądowych w całości.

Następnie w nadesłanym, na wezwanie Sądu, urzędowym formularzu (PPF) wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem J.. W skład majątku rodziny wchodzą nieruchomości w postaci domu

o pow. 218 m2, nieruchomości rolnej o pow. 1,6 ha oraz budynków rolnych o pow.

391 m2. Skarżąca wskazała przy tym, że nie osiąga żadnego dochodu, a jej mąż w ramach prowadzenia skupu butelek osiąga dochód w kwocie 2.500 zł brutto. Dodała, że ma ukończone 68 lat i nie pobiera emerytury, jest osobą chorą. Natomiast jej mąż złożył dokumenty o przyznanie emerytury.

Z uwagi na fakt, że zawarte w powyższym wniosku oświadczenia okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącej, zarządzeniem z dnia 30 sierpnia 2012 roku wezwano wnioskodawczynię do wyjaśnienia przyczyny braku jej zatrudnienia i osiągania dochodu, nadesłania wyciągów z posiadanych przez nią i jej męża rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące oraz określenia kwoty środków wydatkowanych miesięcznie na utrzymanie rodziny i podstawowe opłaty eksploatacyjne oraz zakup lekarstw, w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przyznania prawa pomocy.

W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca w drodze pisma z dnia 11 września 2012 roku wyjaśniła, że cierpi na schorzenia kręgosłupa. W zakładzie państwowym pracowała 15 lat, a więc za krótko, aby otrzymać emeryturę. Podała przy tym, że na opłaty eksploatacyjne małżonkowie wydają miesięcznie ok. 1.300 zł, a na zakup leków i rehabilitację kwotę 400 zł. W rezultacie na utrzymanie pozostaje im kwota ok. 800 zł. Do pisma skarżąca załączyła opisy badań kręgosłupa oraz wyciąg

z rachunku bankowego jej męża, wyjaśniając, że sama takiego rachunku nie posiada. Ponadto w piśmie z dnia 22 sierpnia 2012 roku skarżąca w ramach uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy wskazała, że 2 sierpnia 2011 roku zapłaciła podatek w kwocie 706 zł. Podatek ten płaciła przez okres 15 lat, a w dniu 23 marca 2012 roku Urząd Miasta K. "zażądał" dopłaty za 2011 rok w wysokości 3.367 zł. Natomiast w 2012 roku naliczono jej podatek w wysokości 4.073 zł, razem ma zatem do zapłaty 7.440 zł. Nie jest w stanie zapłacić tak podwyższonej kwoty podatku.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym zważył, co następuje:

Instytucja prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym uregulowana została w Rozdziale 3 Działu V ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) – dalej jako "p.p.s.a.".

Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244, art. 245, art. 246 § 1 oraz art. 252 tej ustawy wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, jeżeli wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wyjaśnić przy tym należy, iż prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego. W zakresie częściowym obejmuje zaś zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie m.in. adwokata, radcy prawnego lub doradcy podatkowego (§ 2 i § 3 art. 245 powołanej ustawy).

Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Referendarza sądowego zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.

Stosownie do powyższych przepisów, warunkiem przyznania stronie prawa pomocy jest wykazanie przez stronę, iż występują przesłanki uzasadniające jej udzielenie. W interesie skarżącego leży zatem przedstawienie wszelkich okoliczności, które wskazywałyby na fakt pozostawania w trudnej sytuacji materialnej.

Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy stwierdzić należy, że ze złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz nadesłanych dodatkowych dokumentów wynika, iż skarżąca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z mężem J. W skład majątku rodziny wchodzą nieruchomości w postaci domu o pow. 218 m2, nieruchomości rolnej o pow. 1,6 ha oraz budynków rolnych o pow.

391 m2. Skarżąca cierpi na schorzenia kręgosłupa, nie pracuje i nie osiąga żadnego dochodu. Natomiast jej maż, jak podała, osiąga dochód w kwocie 2.500 zł brutto. Miesięcznie rodzina wydatkuje na opłaty eksploatacyjne, zakup leków i rehabilitację kwotę 1.700 zł. Ponadto na skarżącej ciąży obowiązek zapłaty kwoty 7.440 zł wynikłej z zobowiązania podatkowego.

Jednocześnie analiza nadesłanego wyciągu z rachunku bankowego męża skarżącej dowodzi, że w okresie występowania skarżącej ze skargą do Sądu na rachunku tym widniała kwota rzędu 4.267,44 zł, a następnie w okresie składania przez skarżącą formularza PPF saldo tego rachunku wynosiło 3.203,98 zł, a ponadto w okresie przewidzianym na przesyłanie dodatkowych dokumentów stanowiących uzupełnienie wniosku o przyznanie prawa pomocy na rachunku tym zostały zgromadzone środki w kwocie 9.284,13 zł. Niewątpliwie wysokość tych środków przewyższa wykazaną przez skarżącą kwotę dochodu osiąganego przez jej męża i jednocześnie przesądza o posiadaniu przez rodzinę dodatkowych źródeł finansowania, których jednak skarżąca, składając oświadczenie o stanie majątkowym, nie wykazała.

W tej sytuacji, biorąc pod uwagę wysokość wpisu od skargi w niniejszej sprawie (200 zł) i realne możliwości płatnicze rodziny skarżącej znajdujące potwierdzenie w nadesłanym wyciągu z rachunku bankowego męża wnioskodawczyni, Referendarz sądowy uznał, że wniosek skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie i odmówił przyznania jej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Zdaniem Referendarza sądowego wykazana kwota na rachunku należącym do męża skarżącej, nie tylko wielokrotnie przewyższa kwotę wpisu od skargi, ale również wskazuje, że sytuacja majątkowa wnioskodawczyni nie pozwala przyjąć, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jedynie zaś wykazanie spełnienia tej przesłanki obligowałoby do przyznania skarżącej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 zw. z art. 245 § 3 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.

(MSi)