Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 57/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2005-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.4 ust.2
journal: Dz.U. 2001 nr 134 poz 1509
law: Ustawa z dnia 21 listopada 2001 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk -Moskal Sędziowie: Sędzia WSA Maria Grabowska Sędzia WSA Ewa Rojek(spr.) Protokolant ref. staż. Łukasz Pastuszko po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 sierpnia 2005 r. skargi A.Z. i T.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002 r. oddala skargę T.S.


UZASADNIENIE

Zaskarzoną decyzją [...] z dnia [...] 2003r Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia [...]. Znak [...] w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty podatku dochodowego od osób fizycznych za 2002r. w kwocie [...]

Organy skarbowego ustaliły, że w dniu [...] A.Z. i T.S. złożyli wniosek o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2002r. w związku z poniesionymi wydatkami na zakup domu mieszkalnego w [...] od firmy [...] Jednoczesnie złożyli skorygowane zeznania za w/w rok, w którym wykazali ulgę z tytułu wydatków mieszkaniowych w kwocie [...]. Ustalono, że A.Z. w 1999r. poniosła wydatki związane z planowaną budowa domu w miejscowości T. i z tego tytułu korzystała z odliczenia od podatku w ramach tzw. dużej ulgi budowlanej. Następnie w 2002r. małżonkowie ponieśli wspólne wydatki związane z finansowaniem kupna kolejnego budynku mieszkalnego w M. Na podstawie art. 1 pkt 6 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmianie ustawy o podatku dochodym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiaganych przez osoby fizyczne(Dz.U.Nr.134 poz. 1509) zniesiono prawo do dokonywania odliczeń wydatków mieszkaniowych w ramach tzw. dużej ulgi budowlanej, w tym także z tytułu budowy budynku mieszkalnego. Zgodnie z art.16 tejże ustawy, powyższa zmiana weszła w życie z dniem 1.I.2002r.Jednakże stosownie do przepisu art.4 ust. 2 tej ustawy podatnicy, którzy w latach 1997 - 2001 nabyli prawo do odliczenia od podatku wydatków poniesionych na cele określone w art.27a ust. 1 pkt 1 lit. a-f w tym między innymi wydatków na budowę budynku mieszkalnego, mogą korzystać z odliczenia od podatku z tytułu dalszych wydatków na kontynuację danej inwestycji poniesionych od dnia 1.I.2002r. do 31.XII.2004r.Powyższe uregulowania wskazują, że podatnikom nie przysługuje odliczenie za lata 2002 -2004 z tytułu wydatków ponoszonych na zakup domu w [...], ponieważ wydatki te nie są kontynuacją inwestycji rozpoczętej w latach 1997 - 2001.Odliczenie takie przysługowałoby jedynie w przepadku dalszego ponoszenia wydatków na budowę rozpoczętą w roku 1999r w T. Odliczyć bowiem można w świetle tych uregulowń jedynie wydatki związane z kontynuacja tej samej inwestcji.

W skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administrayjnego skardze A.Z. i T.S. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji. Podnieśli, że doszło do naruszenia prawa materialnego poprzez niewłaściwą interpretację art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiaganych przez osoby fizyczne. Wskazali, że ustawa o podatku dochodowym od osób fizyczych w brzmieniu obowiązującym w 2002r nie definiowała terminu inwestcji. Dla prawidłowej oceny przepisu należy dokonać wykładni językowej a zgodnie z nia inwestycja to przeznaczenie pieniedzy na coś, co w przyszłości przyniesie dochód lub inne korzyści. W tej interptetacji zmiana lokalizacji inwestycji nie zmienia statusu inwestycji polegającej na zaspokojeniu tych samych potrzeb mieszkaniowych co w konsekwencji oznacza, że wydatki poniesione w 2002r. są kontynuacją tej samen inwestycji mieszkaniowej.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji podtrzymał stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarzonej decyzji. Wskazał nadto, że nie można uznać dwóch różnych budynków położonych w odległych miejscowościach za tą samą inwetycję tylko dlatego,że przeznaczenie obydwu budynkow było takie samo.

Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2005r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odrzucił skargę A.Z.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art.1 par. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych(Dz.U.Nr.153 poz.1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej.Kontrola ta zgodnie z par.2 tegoż artykułu sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Tak więc jedynie stwierdzenie, że zaskarżona decyzja lub postanowienie narusza prawo materialne lub procesowe i to w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy pozwala na wyeliminowanie jej z obrotu prawnego.

Skarga nie jest zasadna gdyż zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Spór dotyczy w istocie wykładni przepisu art. 4 ust. 2 ustawy z dnia 21 listopada 2001r. o zmienie ustawy o podatku dochodowym od osob fizycznych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiaganych przez osoby fizyczne(Dz.U.01.134.1509 ze zm.).Zdaniem organow skarbowych użyte w tym przepisie przez ustawodawcę stwierdzenie "kontynuacja danej inwestycji" oznacza tą samą inwestycje w sensie tej samej budowy.Zdanem skarżącego posiłkującego się definicją inwestycju zaczerpniętą ze Słownika Języka Polskiego PWN (Warszawa 2000) inwestycja to przeznaczenie pieniedzy na coś co przyniesie profit w przyszłości i w tym znaczeniu nie jest koniecznym aby kontynować tą samą budowę, albowiem decydujaca jest tożsamość celu budowy.Z tak zaprezantowaną wykładnią art. 4 ust.1 zgodzić sie nie można.Użyty przez ustawodawcę zwrot "dalsze wydatki na kontynuację danej inwestycji" rozumieć należy wprost.Chodzi zatem w tym przepisie o ponoszenie dalszych wydatków po dniu 31.XII.2001r. na tą samą inwestycję.Definicji inwestcji jest kilka .Mały słownik języka polskiego PWN (Warszawa 1968) podaje dwa dalsze znaczenia.Pierwsze to inwestycja jako nakład gospodarczy , ktorego celem jest stworzenie nowych lub powiekszenie istniejących obiektów majątku trwalego.Druga definicja to obiekt będący przedmiotem jakiejś inwestcji.Analiza treści i celu przepisu wskazuje i,iz ustawodawca użył terminu inwestycja w znaczeniu jej przedmiotu posługując sie drugą z zaprezentowanych definicji.A zatem skoro ma to być kontynuacja danej inwestycji to chodzi o tą samą budowę z przeznaczeniem na ten sam cel jakim były własne potrzeby mieszkaniowe.Odniesienie terminu inwestycja jedynie do celu jakim było zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych jest niezgodne z treściąprzepisu bo sformuowanie "danej inwestycji" oznacza,że chodzi o drugą ze wskazanych definicji.

Skoro zatem małżonkowie po 31 grudnia 2001r. nie kontynoowali tej samej budowy albowiem z przyczyn losowych zdecydowali sie kupić dom w innej miejscowości i na ten nowy dom przeznaczali srodki od 2002r. to prawidłowo organy skarbowe wskazały ,że nie wypełnili oni warunku o jakim mowa w spornym artykule.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.153 poz.1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji.Właściwość Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach do rozpoznania sprawy wynika z rozporządzenia Prezydenta RP z dnia 13 sierpnia 2004r w sprawie przekazania Wojewódzkim Sądom Administracyjnym w Gorzowie Wielkopolskim i Kielcach rozpoznawania spraw z obszaru wojewodztwa lubuskiego i świętokrzyskiego należących do właściwości Wojewódzkich Sądów Administracyjnych w Poznaniu i Krakowie (Dz.U.187 poz.1926).