Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 474/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-11-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób fizycznych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 221, art. 219, art.220 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Antoni Hanusz (spr.) po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J.S. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 września 2008 r. sygn. akt I SA/Gl 207/08 w zakresie odrzucenia skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi J.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

II FZ 474/08

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 4 września 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygnaturze akt I SA/GL 207/08, odrzucił skargę kasacyjną J.S. od wyroku tego Sądu z dnia 11 czerwca 2008 roku oddalającego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 16 stycznia 2008 roku w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych. Sąd w motywach rozstrzygnięcia z dnia 4 września 2008 roku wskazał, że skarga kasacyjna od orzeczenia z dnia 11 czerwca 2008 roku sporządzona i wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, podlegająca wpisowi stałemu, nie została opłacona w ustawowym trzydziestodniowym terminie zaskarżenia wyroku Sądu pierwszej instancji. Sąd zastosował w tej sytuacji art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) dalej u.p.p.s.a. oraz orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

W zażaleniu na powyższe postanowienie podatnik wniósł o jego uchylenie, zarzucając Sądowi pierwszej instancji naruszenie art. 219 u.p.p.s.a. w związku z art. 220 § 1 tej ustawy. Do naruszenia tego dojść miało w wyniku niewłaściwej interpretacji norm art. 219 u.p.p.s.a. oraz niezastosowania art. 220 § 1 tej ustawy. W ocenie autora zażalenia Sąd pierwszej instancji, przed odrzuceniem skargi kasacyjnej, powinien był wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu od tego pisma wskazując na dokonanie tej czynności odpowiedni termin.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Nie ma bowiem racji pełnomocnik skarżącego twierdząc, iż w analizowanym stanie faktycznym Sąd miał obowiązek wezwać skarżącego do uiszczenia wpisu o charakterze stałym, co nie jest kwestionowane, od skargi kasacyjnej. Analiza akt sprawy wskazuje bowiem, że skarga kasacyjna została sporządzona i wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez profesjonalnego pełnomocnika wykonującego zawód adwokata. W myśl art. 221 u.p.p.s.a., który został właściwie zastosowany w rozpoznawanej sprawie w zaskarżonym postanowieniu, pisma wnoszone przez adwokata, które nie są należycie opłacone odrzuca się bez wezwania o uiszczenie wpisu, jeżeli podlegają one opłacie stałej. Oznacza to, że pełnomocnik wykonujący zawód adwokata wnosząc pismo podlegające opłacie stałej ma bezwzględny obowiązek uiszczenia wpisu, a niedopełnienie tego obowiązku stanowi brak nieusuwalny pisma, którym w rozpoznawanej sprawie była skarga kasacyjna od wyroku z dnia 11 czerwca 2008 roku. Z tego względu brak skargi kasacyjnej w postaci jej nieopłacenia nie mógł być, wbrew twierdzeniom autora zażalenia, usunięty przez skierowanie przez Sąd pierwszej instancji do pełnomocnika strony wezwania do uiszczenia wpisu. Sąd słusznie zatem zastosował art. 219 i art. 221 u.p.p.s.a i orzekł o odrzuceniu skargi kasacyjnej. Natomiast normy art. 220 § 1 nie miały w analizowanym stanie faktycznym zastosowania, a zatem nie mogły zostać również naruszone w zaskarżonym postanowieniu. Nie zachodziły bowiem okoliczności uprawniające Sąd do wezwania strony do uiszczenia opłaty stałej od skargi kasacyjnej.

Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 184 u.p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 tej ustawy orzekł jak w sentencji.