Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 1048/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2017-02-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 130 § 1 w zw. z art. 131
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w dniu 2 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. p o s t a n a w i a - umorzyć postępowanie sądowe.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 20 sierpnia 2013 r. radca prawny J. L., działając jako pełnomocnik ustanowiony przez kuratora dla nieobecnej M. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I tutejszego Sądu z dnia 19 września 2013 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

W wykonaniu wezwania radca prawny przedłożył odpis pełnomocnictwa udzielonego 2 października 2013 r. przez R. F. G., ustanowionego przez Sąd Rejonowy w B. kuratorem dla nieobecnej M. G. w postępowaniu administracyjnym, prowadzonym przez Dyrektora Izby Skarbowej.

Na wezwanie Sądu z dnia 13 listopada 2013 r., zarówno Dyrektor Izby Skarbowej jak i R. G., oświadczyli, że nie jest im znane miejsce pobytu skarżącej.

Zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wskazując na treść art. 78 i art. 79 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm. – dalej P.p.s.a.), wezwał organ podatkowy do wyjaśnienia w terminie 7 dni czy skorzysta z uprawnienia przewidzianego w art. 78, pod rygorem uznania, że wniosek o ustanowienie kuratora nie zostanie złożony. Jednocześnie poinformował, że brak wniosku o ustanowienie kuratora, skutkować może koniecznością zawieszenia postępowania stosownie do art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a.

W zakreślonym terminie organ podatkowy wyjaśnił, że nie skorzysta z uprawnienia przewidzianego w art. 78 P.p.s.a. i nie wystąpi z wnioskiem o ustanowienia kuratora dla skarżącej.

Postanowieniem z dnia 30 stycznia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zawiesił postępowanie w sprawie, na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w związku z brakiem informacji o miejscu pobytu skarżącej.

Zarządzeniem z dnia 8 kwietnia 2016 r. Sąd wystąpił do: 1) Urzędu Miasta B. oraz do krajowego zbioru PESEL prowadzonego przez Ministerstwo Spraw Wewnętrznych (Centrum Personalizacji MSW Wydział Udostępniania Danych) o udostępnienie aktualnego adresu strony skarżącej; 2) radcy prawnego J. L. (podpisanego pod skargą i występującego w sprawie jako pełnomocnik strony skarżącej), aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia mu wezwania wyjaśnił na piśmie czy aktualnie ustalił adres skarżącej M. G.; 3) do Okręgowej Izby Radców Prawnych w L. o wskazanie kandydata na kuratora dla skarżącej, której miejsce pobytu nie jest znane; 5) do Sądu Rejonowego w B. III Wydział Rodzinny i Nieletnich o nadesłanie akt sprawy dotyczącej ustanowienia kuratora dla osoby nieobecnej, przeprowadzonej na wniosek Dyrektora Izby Skarbowej (sygn. III RNs [...]).

W odpowiedzi na wezwanie Urząd Miasta B. pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. poinformował, że w rejestrze mieszkańców brak jest danych dotyczących pobytu stałego strony skarżącej.

Przy piśmie z dnia 21 kwietnia 2016 r. nadesłane zostały do tutejszego Sądu akta sprawy sygn. III RNs [...] prowadzonej przez Sąd Rejonowy w B..

Pismem z dnia 29 kwietnia 2016r. Okręgowa Rada Radców Prawnych wskazała kandydata na kuratora dla strony skarżącej w osobie radcy prawnego A. R..

Pismem z dnia 16 czerwca 2016 r. centrum Personalizacji Dokumentów MSWiA poinformowało, o braku w zbiorach danych aktualnego adresu strony skarżącej.

Zarządzeniem z dnia 14 lipca 2016 r. działając na podstawie art. 78, art. 79 § 1 w zw. z art. 8 § 1 P.p.s.a., Sąd zwrócił się do Prokuratora Prokuratury Rejonowej w B. właściwego ze względu na ostatnie miejsce zamieszkania skarżącej, o zajęcie stanowiska co do tego czy występuje w niniejszej sprawie z wnioskiem o ustanowienia kuratora dla osoby nieobecnej (strony skarżącej).

W odpowiedzi na wezwanie Prokurator Prokuratury Rejonowej w B. wyjaśnił, że nie jest stroną postępowania prowadzonego przez tutejszy Sąd i nie posiada legitymacji procesowej do składania wniosków w nin. postępowaniu.

Do dnia dzisiejszego nie został wskazany adres strony skarżącej, umożliwiający skuteczne doręczanie jej korespondencji sądowej. Nie został również skutecznie złożony wniosek o ustanowienie kuratora sądowego dla strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 130 § 1 P.p.s.a. Sąd jest zobligowany do umorzenia postępowania sądowego zawieszonego na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy, według którego postępowanie może zostać zawieszone, jeśli na skutek braku lub wskazania złego adresu skarżącego sprawie nie można nadać dalszego biegu. Umorzenie postępowania następuje pod warunkiem, że w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu nie został zgłoszony wniosek o podjęcie postępowania.

W przedmiotowej sprawie postępowanie zostało zawieszone postanowieniem wydanym w dniu 30 stycznia 2014 r. Z akt sprawy wynika, że czynności podjęte przez Sąd, w okresie zawieszenia postępowania, mające na celu jego podjęcie (związane z ustaleniem adresu strony skarżącej oraz ustanowieniem dla niej kuratora), okazały się bezskuteczne, a żadna ze stron postępowania nie złożyła wniosku o jego podjęcie.

W konsekwencji, na podstawie art. 130 § 1 w związku ze 131 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.