Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 1142/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2013-10-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Łucja Franiczek po rozpoznaniu w dniu 14 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg M. G., K. G., S. L., J. S. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej postanawia: odrzucić skargi K. G. i J. S.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 13 maja 2013 r. M. G., K. G., S. L. oraz J. S., reprezentowani przez pełnomocnika, wystąpili do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Wojewody [...], ze skargą na decyzję tego organu z dnia [...]r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej. Wraz ze skargą uiszczony został wpis sądowy w kwocie 500 zł.

Po wstępnym zbadaniu skargi pod względem dochowania wymogów formalnych, Zastępca Przewodniczącego Wydziału II zarządzeniem z dnia

27 sierpnia 2013 r. wezwał pełnomocnika skarżących do wskazania, w imieniu którego ze skarżących została uiszczona w dniu 14 maja 2013 r. na rachunek bankowy Sądu opłata sądowa w kwocie 500 zł, tytułem wpisu sądowego od skargi. Poinformowano w sprawie nie zachodzi przypadek obowiązku uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi (art. 214 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej zwanej Ppsa,), lecz skarżący, będący właścicielami odrębnych nieruchomości, są obowiązani do uiszczenia odrębnie wpisu sądowego od skarg w kwocie po 500 zł (4 x 500 zł). Wskazano, że brak odpowiedzi na powyższe wezwanie w terminie 5 dni skutkować będzie uznaniem, że wpis sądowy został uiszczony od skargi S. L. (pierwsza osoba wymieniona w nagłówku skargi), zaś w odniesieniu do pozostałych skarżących skierowane zostaną odrębne zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skarg. Wezwanie doręczono za pośrednictwem faksu Kancelarii pełnomocnika.

Wobec braku odpowiedzi na powyższe wezwanie, Przewodniczący Wydziału II uznał, że w dniu 14 maja 2013 r. na rachunek Sądu został uiszczony wpis sądowy tytułem skargi S. L. Następnie, odrębnymi zarządzaniami z dnia

10 września 2013 r. wezwał skarżących M. G., K. G. oraz J. S. do uiszczenia wpisu sądowego od ich skarg w kwocie po 500 zł. Dla dokonania tych czynności wyznaczony został siedmiodniowy termin liczony od dnia doręczenia odpisów zarządzeń pod rygorem odrzucenia skarg M. G., K. G. oraz J. S.

Odpisy zarządzeń o wezwaniu do uiszczenia wpisów sądowych od skarg zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżących w dniu 16 września

2013 r.

W dniu 19 września 2013 r. na rachunek Sądu został uiszczony wpis sądowy od skargi M. G. (vide: dowód wpłaty oraz pismo pełnomocnika z dnia

20 września 2013 r.). Siedmiodniowy termin upłynął natomiast bezskutecznie w odniesieniu do skarg K. G. oraz J. S.

W świetle powyższych okoliczności należy wskazać, że zgodnie z treścią

art. 220 § 1 Ppsa, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym, podlega wpisowi, którego wysokość w niniejszej sprawie została określona zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.).

Jednocześnie, zgodnie z art. 214 § 2 Ppsa, jeżeli pismo (w niniejszym przypadku skarga) jest wnoszone przez kilka osób, których uprawnienia lub obowiązki związane przedmiotem zaskarżenia nie są wspólne, każda z tych osób uiszcza opłatę oddzielnie. Taka sytuacja miała miejsce w rozpoznawanej sprawie, albowiem skarżący są właścicielami odrębnych nieruchomości.

Z powołanych regulacji wynika, że opłacenie skargi w terminie i w kwocie wskazanej przez sąd stanowi istotny jej element, którego brak uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i jego nieuiszczenie stwarza podstawę do odrzucenia skargi (art. 220 § 3 Ppsa).

Sąd obowiązany był zatem odrzucić skargi K. G. oraz J. S. , działając na podstawie art. 220 § 3 Ppsa.