Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2515/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-12-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 20 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2013 poz 173
law: Ustawa z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju  Obszarów Wiejskich - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA - Piotr Piszczek, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura, Sędzia WSA - Izabella Janson (spr.), Protokolant specjalista - Anna Szaruch, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 grudnia 2015 r. sprawy ze skargi A.J. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz A.J. kwotę 200 zł (dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego .


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi A.J. (dalej: Skarżąca) wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest decyzja nr [...] Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2015 roku utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...] lutego 2015 r. o odmowie przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom".

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

A.J. złożyła w dniu [...] czerwca 2014 r. w [...] Oddziale Regionalnym ARiMR wniosek o przyznanie pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013, któremu nadano nr [...]. Wniosek ten Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR poddał weryfikacji pod kątem kompletności oraz terminowości złożenia dokumentów, sporządzenia wniosku na obowiązującym formularzu, jak również spełnienia kryteriów odnoszących się do wieku Wnioskodawcy oraz do daty wejścia w posiadanie gospodarstwa rolnego oraz rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej.

W dniu [...] lipca 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR skierował do Skarżącej wezwanie do uzupełnienia lub poprawienia wniosku oraz złożenie uzupełniających dokumentów.

Dotyczyło ono

1. dostarczenia dokumentu potwierdzającego tytuł prawny do wszystkich posiadanych działek - kopię poświadczoną za zgodność z oryginałem przez notariusza lub Pracownika Oddziału Regionalnego ARiMR. Wskazano iż zgodnie z deklaracją w części XIV wniosku i tabelą 2 biznesplanu dnia [...] lipca 2013 roku nabyła ona na podstawie umowy darowizny działki o numerach [...],[...] oraz [...] położone w obrębie M.; nie dołączono jednak żadnego dokumentu wymaganego rozporządzeniem (aktu notarialnego) potwierdzającego deklarację, zaś w części XIV wniosku i tabeli 2 biznesplanu zadeklarowała działkę o numerze [...] położoną w obrębie T.. Wskazano, iż należy wyjaśnić czy posiada tytuł prawny do przedmiotowej działki (wg deklaracji- działka jest planowana do przejęcia na podstawie umowy dzierżawy). Jednocześnie, w roku 2014 zadeklarowała przedmiotową działkę do płatności obszarowych - jako faktyczny użytkownik.

2. ponowne dostarczenie aktualnego zaświadczenia wydanego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego W. o niefigurowaniu w ewidencji podatników podatku od osób fizycznych z tytułu prowadzenia działów specjalnych produkcji rolnej - oryginał. Wskazano, iż w dołączonym do wniosku dokumencie dane adresowe są niezgodne z dowodem osobistym oraz danymi we wniosku o pomoc finansową.

3. dostarczenie prawidłowo wypełnionego Oświadczenia dotyczącego spełnienia standardów w zakresie ochrony środowiska, higieny i warunków utrzymania zwierząt w gospodarstwie – oryginał.

4. ponownego dostarczenia poprawnie wypełnionego oświadczenia o sposobie uzupełnienia wykształcenia - oryginał. W dołączonym do wniosku dokumencie błędnie wskazano tytuł zawodowy, jaki uzyskała oraz

5. dokonania korekty wskazanych pól wniosku.

W dniu [...] sierpnia 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR poinformował A.J., iż zgodnie z informacją podaną w dniu [...] sierpnia 2014 r. przez Prezesa ARiMR do publicznej wiadomości o kolejności przysługiwania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" w zakresie PROW 2007 - 2013, wniosek zawiera zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość limitu środków. Strona została również poinformowana, że w przypadku osób, które w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy prowadziły działalność rolniczą, pomoc będzie mogła być przyznana, jeżeli od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy upłynie nie więcej niż 18 miesięcy.

W dniu [...] lutego 2015 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR wydał decyzję nr [...], w której odmówił A.J. przyznania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom".

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż w toku postępowania organ ustalił, iż Strona rozpoczęła prowadzenie działalności rolniczej w dniu [...] lipca 2013r., kiedy przystąpiła do użytkowania, gruntów rolnych, stanowiących przedmiot umowy darowizny z dnia [...] Lipca 2013r., a następnie [...] kwietnia 2014 r. ubezpieczyła się w KRUS w pełnym zakresie jako rolnik. Ustaleń tych dokonano na podstawie zaświadczenia wydanego przez Oddział Regionalny KRUS w O. z dnia [...] czerwca 2014 r. oraz kopii umowy darowizny. Powyższe jak wskazał potwierdza również fakt pobierania płatności obszarowych przez Stronę począwszy od roku 2014. Ustalenia te organ uznał za bezsporne gdyż Strona nie kwestionowała ich na żadnym etapie postępowania. Wskazał też, iż pismem z dnia [...] sierpnia 2014 r. poinformowano wnioskodawczynię, iż w dniu [...] sierpnia 2014 r. została podana przez Prezesa ARiMR do publicznej wiadomości informacja o kolejności przysługiwania pomocy w ramach przedmiotowego działania. Wniosek A.J. znalazł się poza limitem wniosków, dla których przewidziano środki na sfinansowanie. W/w pismem poinformowano wnioskodawczynię także o tym, że jeżeli zwolnią się środki na sfinansowanie jej wniosku wówczas zostanie o tym niezwłocznie powiadomiona w formie pisemnej. Jednocześnie zaznaczono, że w przypadku osób, które w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy prowadziły działalność rolniczą pomoc będzie mogła być przyznana, jeżeli od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy upłynie nie więcej niż 18 miesięcy, co wynika z treści § 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego do działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom.

Biorąc pod uwagę datę rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej przez wnioskodawczynię stwierdził, iż termin 18 miesięcy upłynął [...] stycznia 2015 r. a zatem wnioskodawczyni nie spełnia warunku określonego w § 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego.

W dniu [...] marca 2015 r. Skarżąca złożyła odwołanie do Prezesa ARiMR od przedmiotowej decyzji.

W dniu [...] kwietnia 2015 r. Prezes ARiMR wydał decyzję nr [...] utrzymującą w mocy decyzję nr [...] z dnia [...] lutego 2015 r. wydaną przez Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR.

W uzasadnieniu decyzji wskazał, iż zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 lit. a) rozporządzenia wykonawczego pomoc finansowa w ramach działania Ułatwianie startu młodym rolnikom objętego Programem, Rozwoju Obszarów Wiejskich jest przyznawana osobie fizycznej, która z zastrzeżeniem § 7, do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie prowadziła działalności rolniczej i po raz pierwszy rozpocznie prowadzenie działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym w rozumieniu art. 553 Kodeksu cywilnego, jeżeli w wymaganym okresie:

- powierzchnia użytków rolnych w gospodarskie będzie nie mniejsza niż średnia powierzchnia gruntów rolnych w gospodarstwie rolnym w kraju oraz nie większa niż 300 ha,

- gospodarstwo będzie prowadzone samodzielnie.

Wskazał, iż zgodnie z § 2 ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) i pkt 2) lit. a) rozporządzenia wykonawczego uznaje się, że osoba fizyczna prowadziła działalność, rolniczą, jeżeli:

- była właścicielem lub posiadaczem nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych co najmniej 1 ha, z wyłączeniem przypadku, gdy nabyła tę nieruchomość w drodze spadku, a w terminie 12 miesięcy od tego dnia dokonała zbycia:

a) tej nieruchomości albo

b) udziału we współwłasności tej nieruchomości, jeżeli nieruchomość stanowi współwłasność

- wystąpiła o przyznanie płatności na podstawie przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych.

Wyjaśnił, iż zgodnie z przepisem § 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego dopuszcza się przyznanie pomocy osobie fizycznej, która przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy rozpoczęła prowadzenie działalności rolniczej, w gospodarstwie rolnym, jeżeli od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie upłynęło więcej niż 15 miesięcy, a do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy - więcej niż 18 miesięcy. Wskazał też, iż stosownie do ust. 3 pkt 1 wskazanego przepisu za dzień rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej, o którym mowa w ust. 1, uznaje się dzień wejścia po raz pierwszy w posiadanie nieruchomości o powierzchni użytków rolnych co najmniej 1 ha.

Wskazał, iż jak wynika to z § 15 ust. 1e rozporządzenia wykonawczego, w pierwszej kolejności pomoc przysługuje wnioskodawcom, którzy uzyskali największą liczbę punktów. Jednocześnie, stosownie do treści § 15 ust. 1 j tego rozporządzenia, Prezes ARiMR, po otrzymaniu Informacji z poszczególnych Oddziałów Regionalnych ARiMR odnośnie m. in. przyznanych punktów, ustala kolejność przysługiwania pomocy, podaje liczbę punktów uzyskanych przez poszczególnych wnioskodawców oraz określa, które z wniosków o przyznanie pomocy mieszczą się w limicie środków określonym w Programie, przez wskazanie który wniosek o przyznanie pomocy jako pierwszy zawiera zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość tego limitu.

Podkreślił, iż zgodnie z przepisem § 15 ust. 1 k rozporządzenia wykonawczego, Prezes ARiMR podaje do publicznej wiadomości, na stronie internetowej administrowanej przez ARiMR, informację o ustalonej kolejności przysługiwania pomocy.

Prezes ARiMR ustalił, iż Strona uzyskała w sumie 17,14 punktów, przyznanych na podstawie ustalonych dla całego kraju kryteriów wyboru.

W dniu [...] sierpnia 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARiMR poinformował Stronę, że w dniu [...] sierpnia 2014 r. została przez Prezesa ARiMR podana do publicznej wiadomości Informacja o kolejności przysługiwania pomocy w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", według której jej wniosek nie mieścił się w limicie, ustalonym na podstawie uzyskanej ilości punktów. Ostatni wniosek znajdujący się na liście rankingowej z dnia [...] sierpnia 2014 r., który zamykał zapotrzebowanie na środki mieszczące się w limicie uzyskał 17,66 punktów.

Jednocześnie organ odwoławczy ustalił, iż zgodnie z uaktualnioną krajową listą rankingową umieszczoną przez Prezesa Agencji w dniu [...] września 2014 r. określającą kolejność przysługiwania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, wniosek o przyznanie pomocy złożony przez A.J., nadal nie mieścił się w limicie środków określonym w Programie, gdyż ostatni wniosek znajdujący się na wskazanej liście rankingowej, który zamykał zapotrzebowanie na środki mieszczące się w limicie uzyskał 17,66 punktów. Wniosek o przyznanie pomocy złożony przez A.J. również nie mieścił się w limicie środków określonym w Programie zgodnie z uaktualnioną listą w dniu [...] lutego 2015 r., gdyż ostatni wniosek znajdujący się na wskazanej liście rankingowej, który zamykał zapotrzebowanie na środki mieszczące się w limicie uzyskał 17,22 punktów. Podniósł, iż z analizy dokumentów wynika, iż A.J. była posiadaczem: nieruchomości rolnych w okresie od dnia [...] lipca 2013 r., o czym świadczy przedstawiony przez Stronę akt notarialny z dnia [...] lipca 2013 r. (Repertorium A Nr [...]) z którego wynika, iż A.J. prowadziła działalność rolniczą od dnia [...] lipca 2013 r., kiedy to na mocy umowy darowizny stała się właścicielką gruntów rolnych o powierzchni powyżej 1 ha.

Biorąc pod uwagę datę rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej przez Stronę stwierdził, iż w dniu [...] stycznia 2015 r. upłynął termin 18 miesięcy, liczony od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym, w którym to dopuszczalne było przyznanie Stronie pomocy.

Wskazał, iż stosownie do treści § 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, w przypadku osób, które w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy prowadziły działalność rolniczą, pomoc może być przyznana, jeżeli od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do wydania decyzji o przyznaniu pomocy upłynie nie więcej niż 18 miesięcy.

W przedmiotowym przypadku brak jest podstaw do zastosowania przepisu § 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego, gdyż ARiMR nie mogła wydać do tego dnia decyzji o przyznaniu pomocy z uwagi na fakt, iż wniosek Skarżącej uzyskał zbyt małą liczbę punktów, a zgodnie z ustaloną kolejnością mieścił się on poza limitem środków określonych w Programie.

A.J. wniosła skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła:

naruszenie przepisów postępowania mających wpływ na treść decyzji, tj:

1. art. 10 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego polegającym na uniemożliwieniu Stronie czynnego udziału w postępowaniu przed organem II instancji i możliwości zapoznania się z aktami postępowania z uwagi na brak zawiadomienia Strony przez organ II instancji w trybie art. 10 § 1 Kpa o zebraniu całego materiału dowodowego i możliwości wypowiedzenia się co do zebranego materiału, co spowodowało, że Strona nie mogła skutecznie bronić swoich interesów i dokładnie wskazać organowi uchybień dokonanych przez organ II instancji w tym wyjaśnienia kwestii rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej, w szczególności w zakresie zakończenia przez Skarżącą nauki w szkole wyższej z końcem marca 2014 r., co ma znaczenie przy ustalaniu dnia rozpoczęcia działalności rolniczej, co w konsekwencji powoduje, że ustalenia dokonane przez organ II instancji są niepełne i nie mogą stanowić podstawy faktycznej wydanej decyzji;

2. art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 80 Kpa poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, w tym brak rozpatrzenia i wyjaśnienia przez organ okoliczność pobierania przez Skarżącą nauki do końca marca 2014 r., co ma istotne znaczenie przy ustaleniu dnia rozpoczęcia działalności rolniczej, który zgodnie z § 7 ust. 3 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2007 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013 (Dz.U. z 2014 r., poz. 201 j.t.) stanowi dzień zakończenia nauki na uczelni wyższej w trybie wieczorowym, co w przypadku Skarżącej nastąpiło w dniu [...] marca 2014 r., a do tego dnia nie była w stanie fizycznie objąć nieruchomości rolnej w posiadanie i prowadzić gospodarstwa rolnego.

3. art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 80 Kpa poprzez brak wyczerpującego, rzetelnego i wszechstronnego rozpatrzenia materiału dowodowego w sprawie, w tym brak rozpatrzenia i wyjaśnienia przez Organ okoliczności oddania przez Skarżącą nieruchomości w dzierżawę z dniem [...] lipca 2013 r. na rzecz darczyńcy zaraz po otrzymaniu darowizny nieruchomości rolnej, co wyklucza błędnie przyjętą przez organ tezę, iż Skarżąca weszła w posiadanie nieruchomości rolnej, skoro nie została ona nawet jej wydana, co doprowadziło do naruszenia art. 7 ust. i oraz ust. 3 pkt 1) Rozporządzenia poprzez błędne określenie dnia rozpoczęcia działalności rolniczej i wydania decyzji utrzymującej w mocy decyzję organu I Instancji co stanowiło naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 kpa.

4. art. 7 w zw. z art. 77 § 1, art. 107 § 3 oraz art. 80 Kpa poprzez błędne przyjęcie, iż Skarżąca rozpoczęła działalność rolniczą w dniu [...] lipca 2013 r., podczas gdy już pobieżna prawidłowa analiza zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym przedłożona umowa darowizny oraz fakt pobierania przez S. M. dopłat w związku z posiadaniem przedmiotowego gruntu rolnego, wskazuje, iż Skarżąca rozpoczęła działalność rolniczą w rozumieniu § 7 ust. 3 pkt 1) Rozporządzenia dopiero z dniem [...] kwietnia 2014 r., co powoduje, iż 18 miesięczny okres upływa w dniu [...] października 2015 r.

5. art. 7 Kpa poprzez nie ustalenie rzeczywistego stanu faktycznego oraz nie uwzględnienie okoliczności przedstawionych przez Skarżącą.

6. art. 7 oraz art. 8 poprzez naruszenie zasady zaufania obywatela do Państwa, które powinno stać na straży uprawnień obywateli, podczas gdy w niniejszej sprawie organ nie wziął pod uwagę wszystkich okoliczności sprawy, w tym braku wejścia przez Skarżącą w posiadanie nieruchomości rolnej w związku z faktem, iż organ miał wiedzę, że nieruchomość została wydzierżawiona w dniu [...] lipca 2013 r., a dzierżawca – S.M. pobierała dopłaty za użytkowanie gruntów za 2013 r. co jest przecież uwarunkowane posiadaniem nieruchomości rolnej. Zatem organ wiedział, że nieruchomość rolna w 2013 r. była w posiadaniu innej osoby niż Skarżąca, a mimo wszystko wydał nieprawidłową decyzję

naruszenie przepisów prawa materialnego

7. Art. 30 ust. 11 w zw. z art. 50 ust. 2 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1307/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające przepisy dotyczące płatności bezpośrednich dla rolników na podstawie systemów wsparcia w ramach wspólnej polityki rolnej oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 637/2008 i rozporządzenie Rady (WE) nr 73/2009, oraz art. 17 ust. 5 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt n) Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1305/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. w sprawie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz Rolny na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) i uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 poprzez ich niezastosowanie i bezzasadną odmowę pomocy finansowej Skarżącej, podczas gdy zgodnie z tymi rozporządzeniami, Skarżąca została "młodym rolnikiem" od dnia [...] kwietnia 2014 r., kiedy to po raz pierwszy rozpoczęła działalność w gospodarstwie rolnym jako kierującą, tym gospodarstwem, co nie pozwalało zakwalifikować Skarżącej jako młodego rolnika przed dniem [...] kwietnia 2014 r.

8. § 7 ust. 3 pkt 1) Rozporządzenia poprzez jego zastosowanie i odniesienie się przez organ do pojęcia posiadania, podczas gdy zgodnie z art. 30 ust. 11 w zw. z art. 50 ust. 2 Rozporządzenia 1307/2013, oraz art. 17 ust. 5 w zw. z art. 2 ust. 1 pkt n) Rozporządzenia 1305/2013 i innymi przepisami unijnymi, przyznanie pomocy finansowej następuje w stosunku do młodych rolników którzy po raz pierwszy rozpoczynają działalność w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem rolnym, co w konsekwencji powoduje przyjęcie, iż organ oparł się na przepisach Rozporządzenia niezgodnych z przepisami Rozporządzenia 1307/2013 oraz Rozporządzenia 1305/2013, gdyż Skarżąca mogła stać się młodym rolnikiem mającym uprawnienia do otrzymania pomocy finansowej dopiero w momencie rozpoczęcia działalności w gospodarstwie rolnym jako kierujący tym gospodarstwem, a nie jak błędnie przyjął organ w momencie wejścia w posiadanie nieruchomości rolnej (co nota bene według Skarżącej nastąpiło również z dniem [...] kwietnia 2014 r., i która zaprzecza jakoby składała oświadczenie o rozpoczęciu działalności z dniem 12 lipca 2013 r.).

W przypadku nieuwzględnienia zarzutów z pkt 7 i 8 powyższej skargi zarzuciła naruszenie prawa materialnego tj.

9. § 7 ust. 1 i ust. 3 Rozporządzenia poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w rzeczywistym stanie faktycznym jaki powinien ustalić organ i odmowie przyznania pomocy finansowej, podczas gdy moment rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej prawidłowo ustalony na dzień [...] kwietnia 2014 r. powoduje, iż Skarżąca spełnia przesłanki określone w tym przepisie, a 18 miesięczny okres upływa w dniu [...] października 2015 r.

Biorąc pod uwagę powyższe naruszenia wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, oraz równocześnie uchylenie decyzji organu I instancji jak również zasądzenie od organu na rzecz Skarżącej zwrotu kosztów postępowania według norm prawem przewidzianych.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne powołane są do kontroli działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do treści art. 134 § 1 p.p.s.a. Orzekanie - w myśl art. 135 p.p.s.a. - następuje w granicach sprawy będącej przedmiotem kontrolowanego postępowania, w której został wydany zaskarżony akt lub czynność i odbywa się z uwzględnieniem wówczas obowiązujących przepisów prawa.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadkach naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a) p.p.s.a.), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. b), oraz innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a.). W przypadkach, gdy zachodzą przyczyny określone w art. 156 kodeksu postępowania administracyjnego sąd stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia (art. 145 § 1 pkt. 2 p.p.s.a.), jeżeli zachodzą przyczyny określone w innych przepisach, sąd stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa.

Kontrolując zaskarżoną decyzję zgodnie z przywołanymi wyżej zasadami, należało uznać, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ w sprawie doszło do naruszenia przepisów postępowania administracyjnego, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z treścią § 2 ust. 2 pkt 1 lit. a) i b) i pkt 2) lit. a) rozporządzenia wykonawczego uznaje się, że osoba fizyczna prowadziła działalność, rolniczą jeżeli była właścicielem lub posiadaczem nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych co najmniej 1 ha, z wyłączeniem przypadku, gdy nabyła tą nieruchomość w drodze spadku, a w terminie 12 miesięcy od tego dnia dokonała zbycia: tej nieruchomości albo udziału we współwłasności tej nieruchomości, jeżeli nieruchomość stanowi współwłasność (...) albo wystąpiła o przyznanie płatności na podstawie przepisów o płatnościach bezpośrednich do gruntów rolnych (...).

Zgodnie z przepisem § 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego dopuszcza się przyznanie pomocy osobie fizycznej, która przed dniem złożenia wniosku o przyznanie pomocy rozpoczęła prowadzenie działalności rolniczej, w gospodarstwie rolnym, jeżeli od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności do dnia złożenia wniosku o przyznanie pomocy nie upłynęło więcej niż 15 miesięcy, a do dnia wydania decyzji o przyznaniu pomocy - więcej niż 18 miesięcy .

Stosownie do ust. 3 pkt 1) wskazanego przepisu za dzień rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej, o którym mowa w ust. 1, uznaje się: dzień wejścia po raz pierwszy w posiadanie nieruchomości o powierzchni użytków rolnych co najmniej 1 ha.

§ 15 ust. 1e rozporządzenia wykonawczego wskazuje, że w pierwszej kolejności pomoc przysługuje wnioskodawcom, którzy uzyskali największą liczbę punktów. Jednocześnie, stosownie do treści § 15 ust. 1 j rozporządzenia, Prezes ARiMR, po otrzymaniu informacji z poszczególnych Oddziałów Regionalnych ARiMR odnośnie m. in. przyznanych punktów, ustala kolejność przysługiwania pomocy, podaje liczbę punktów uzyskanych przez poszczególnych wnioskodawców oraz określa, które z wniosków o przyznanie pomocy mieszczą się w limicie środków określonym w Programie, przez wskazanie który wniosek o przyznanie pomocy jako pierwszy zawiera zapotrzebowanie na środki przekraczające wysokość tego limitu.

Stosownie do treści § 7 ust. 1 rozporządzenia, w przypadku osób, które w dniu złożenia wniosku o przyznanie pomocy prowadziły działalność rolniczą, pomoc może być przyznana, jeżeli od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej do wydania decyzji o przyznaniu pomocy upłynie nie więcej niż 18 miesięcy.

Mając na uwadze treść § 2 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia wykonawczego organ uznał, iż A.J. prowadziła działalność rolniczą, gdyż była właścicielem nieruchomości rolnej o powierzchni użytków rolnych co najmniej 1 ha. Za przejaw realizacji uprawień wynikających z posiadania nieruchomości wskazał zawarcie umowy darowizny nieruchomości rolnej na rzecz Skarżącej w dniu [...] lipca 2013 r.

Podkreślił, że w załączeniu do wniosku o przyznanie pomocy, A.J. złożyła oświadczenie z dnia [...] czerwca 2014 r. o podjęciu w dniu [...] lipca 2013 r. samodzielnego prowadzenia gospodarstwa rolnego.

Organ wskazał, iż z dokumentów będących w jego posiadaniu wynika, iż A.J. rozpoczęła prowadzenie działalności rolniczej w dniu [...] lipca 2013 r.

Wobec powyższego uznał iż dopuszczalny 18 miesięczny termin, w którym możliwe było przyznanie pomocy Skarżącej, liczony od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolniczej w gospodarstwie rolnym, upłynął ostatecznie w dniu [...] stycznia 2015 r.

Podkreślił, iż w tym terminie wniosek Skarżącej nadal nie mieścił się w limicie środków, ustalonym na podstawie liczby punktów, pozwalającym na udzielenie pomocy.

W tym miejscu należy wskazać, iż kontrola instancyjna organu odwoławczego obejmuje legalność rozstrzygnięcia sprawy przez organ pierwszej instancji oraz ocenę przez ten organ stanu faktycznego sprawy. Zgodnie z art. 140 k.p.a. w postępowaniu odwoławczym, w sprawach nieuregulowanych, znajdują odpowiednie zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organem pierwszej instancji. Organ II instancji, rozpoznając odwołanie, nie jest związany ani ustaleniami faktycznymi dokonanymi przez organ I instancji, ani żądaniami zawartymi w odwołaniu. Zakres postępowania odwoławczego nie jest węższy niż zakres postepowania przed organem I instancji, a organ odwoławczy ma niemniejsze obowiązki. W ramach powyższego organ odwoławczy powinien ocenić całe postępowanie wyjaśniające przeprowadzone przed organem pierwszej instancji, a zwłaszcza materiał dowodowy zebrany przez ten organ. To czy dana okoliczność została udowodniona, można zaś ocenić jedynie na podstawie całokształtu materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.). Stanowisko organu prowadzącego postępowanie powinno znaleźć swój wyraz w uzasadnieniu decyzji, sporządzonym zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a.

Tymczasem w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji wskazuje jedynie na niespełnienie przez Skarżącą wymogu § 7 ust. 1 rozporządzenia wykonawczego bowiem od dnia rozpoczęcia prowadzenia działalności rolnej do dnia wydania decyzji upłynęło więcej niż 18 miesięcy przyjmując iż za termin rozpoczęcia tej działalności organ uznał [...] lipca 2013 r.

W odwołaniu od tej decyzji Skarżąca podniosła, iż [...] lipca 2013 r. otrzymała darowiznę, ale jednocześnie [...] lipca 2013 r. wydzierżawiła otrzymane grunty darczyńcom, przez co w tej dacie nie rozpoczęła działalności lecz dopiero [...] kwietnia 2014 roku na co nie tylko wskazuje umowa dzierżawy, ale też przyznane dzierżawcy dopłaty.

W myśl z art. 7 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego w toku postępowania organy administracji publicznej podejmują wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy. Realizacji wyrażonej tym przepisem zasady prawdy obiektywnej służy przepis art. 77 § 1 k.p.a. stanowiący, że organ administracji publicznej jest obowiązany w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy. Obowiązek ten jest niezależny od tego, czy niezbędny materiał dowodowy potwierdza stanowisko strony, czy też je podważa. Obciąża on zarówno organ pierwszej instancji, jak i organ odwoławczy, ponownie rozpatrujący sprawę. Wyczerpujące rozpatrzenie materiału dowodowego polega zaś na takim ustosunkowaniu się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów z uwzględnieniem wzajemnych powiązań między nimi, aby uzyskać jednoznaczność ustaleń faktycznych i prawnych. Ocena materiału dowodowego następuje natomiast zgodnie z zasadą swobodnej oceny dowodów, określoną w art. 80 k.p.a. Brak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji ustosunkowania się do podniesionych w odwołaniu kwestii stanowiło o naruszeniu art. 107 § 3 k.p.a.

Sąd podkreśla w tym miejscu, że powyższego obowiązku organów nie uchyla treść art. 21 ust. 3 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. O wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r. poz. 173). Wskazanie w powyższym przepisie, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne, nie uchyla obowiązku organu co do rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego zgodnie z zaleceniami wynikającymi z art. 80 k.p.a. Nałożenie na osobę, która z danego faktu wywodzi skutki prawne nie oznacza również, że ustalenia zawarte w decyzji organu mogą być sprzeczne ze zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym.

Rozpoznając sprawę ponownie organ II instancji weźmie pod uwagę powyższe rozważania Sądu i wyjaśni kwestię daty rozpoczęcia przez Skarżącą działalności rolniczej odnosząc się do podniesionej w odwołaniu argumentacji Skarżącej.

Należy też wskazać, iż w zaskarżonej decyzji organ powołał się na oświadczenia Skarżącej z dnia [...] czerwca 2014 r. o podjęciu przez nią w dniu [...] lipca 2013 r. samodzielnego prowadzenia gospodarstwa rolnego, co nie tylko sprzeczne jest z jej oświadczeniami, ale również brak jest takiego dokumentu w aktach sprawy administracyjnej.

Reasumując Sąd stwierdził, że ocena zebranych w sprawie dowodów powinna się odbyć stosownie do dyspozycji art. 80 k.p.a. poprzez ustosunkowanie się do każdego ze zgromadzonych w sprawie dowodów z uwzględnieniem wzajemnych powiazań między nimi, tak aby uzyskać jednoznaczność ustaleń faktycznych i prawnych. Sporządzenie natomiast uzasadnienia decyzji z którego wynikać będzie dlaczego organ uznał pewne dowody w sprawie, a inne pominął stanowić będzie realizację zasady przekonywania określonej w art. 11 k.p.a.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję.

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.