Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1325/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-09-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 156 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, , Sędzia WSA Mirosława Kowalska (spr.), Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak, Protokolant ref. Hubert Dobrowolski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 września 2012 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. w G. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...] Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. - Kodeksu postępowania administracyjnego (jednolity tekst ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Dz. U. z 2000r. Nr 98 poz. 1071 ze zm. – k.p.a.), po rozpatrzeniu odwołania [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] stwierdzającej, na wniosek [...] Sp. z o.o., nieważność decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] uchylającej decyzję własną z dnia [...] grudnia 2006 r. znak [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą [...] Sp. z o.o. z siedzibą w W. pozwolenia na budowę stacji paliw płynnych obejmującej obiekty stacji paliw, takie jak: budynek stacji ze sklepem, wiata nad dystrybutorami, myjnia automatyczna wraz z instalacją sprężonego powietrza, instalację paliwową ze zbiornikami paliwa, układ wewnętrzny drogowy, sieci i przyłącza wod-kan., instalację zewnętrzną kanalizacji deszczowej, sieć telefoniczną obejmującą usunięcie kolizji sieci telefonicznych z projektowanym układem drogowym, zasilanie elektroenergetyczne wraz z usunięciem kolizji sieci SN 15 kV i nn 0,4 kV z projektowanym układem drogowym, umocnienia skarpy koryta rzeki [...] - na działce nr [...], obręb [...], przy ul. [...] w G., przeniesioną decyzją Prezydenta Miasta G. z dnia [...] marca 2007 r. znak [...] na rzecz [...] Sp. z o.o. oraz zatwierdzającej zamienny projekt budowlany i udzielającej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. pozwolenia na budowę obiektów stacji paliw, takich jak: budynek stacji ze sklepem, wiaty nad dystrybutorami, instalacji gazu płynnego ze zbiornikiem podziemnym gazu LPG wraz z urządzeniami budowlanymi związanymi z projektowaną inwestycją, na działce nr [...], obręb [...] przy ul. [...] w G. - uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...].

Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie miało następujący przebieg.

W dniu 24 maja 2010 r. wpłynął do Wojewody [...] wniosek [...] Sp. z o.o. w G. o stwierdzenie nieważności opisanej wyżej decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r.

Decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2010 r. Wojewoda [...] stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. Działając w trybie odwoławczym Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją znak [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Po ponownym rozpatrzeniu wniosku o stwierdzenie nieważności, Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. znak [...] na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. stwierdził nieważność decyzji Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że kwestionowana decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Wadliwość przedmiotowej decyzji związana jest z niedopełnieniem wymogu art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, zgodnie z którym przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza zgodność projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi.

Organ podał, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r., na którą powołuje się Prezydent Miasta G. w decyzji nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., straciła swą ważność w dniu [...] grudnia 2005 r. Zdaniem organu wojewódzkiego, pozwolenie na budowę wydane na podstawie w/w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dotknięte jest wadą nieważności, a dokładnie rażącym naruszeniem prawa, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zgodnie z dyspozycją art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane, warunkiem wydania pozwolenia na budowę jest złożenie przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Upływ okresu ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jak to ma miejsce w stanie faktycznym opisanym w niniejszej sprawie, powoduje ten skutek, że po jego upływie zarówno inwestor jak i organ orzekający w sprawie nie mogą już powoływać się na tę decyzję, gdyż utraciła swą ważność.

Powołując się na orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego organ wskazał, że wydanie decyzji (zmieniającej) na podstawie art. 36 a ust. 1 Prawo budowlane, podlega tym samym rygorom co wydanie pozwolenia na budowę (art. 32-35). Tymczasem, zakres robót obejmujący instalację gazu płynnego ze zbiornikiem podziemnym gazu LPG objęty zaskarżoną decyzją wykracza poza zakres decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r., a nowa decyzja o warunkach zabudowy nie została wydana w tym zakresie.

Dodatkowo, organ stwierdził, że zgodnie z dyspozycją § 124 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 243, poz. 2063 ze zm.) obowiązującym w chwili wydania decyzji, odległości usytuowania zbiorników podziemnych mogą być zmniejszone o połowę od wymienionych w ust. 1 pkt 1-5 obiektów tj. 10 m - od budynku stacji paliw płynnych; 10 m - od miejsc postojowych dla pojazdów samochodowych oraz od granicy działki lub krawędzi jezdni, jeżeli przepisy o drogach publicznych nie stanowią inaczej; 30 m - od budynków mieszkalnych jednorodzinnych; 60 m - od obiektów użyteczności publicznej oraz budynków mieszkalnych wielorodzinnych i zamieszkania zbiorowego; 20 m - od innych budynków niż wymienione wcześniej.

Zdaniem organu, inwestycja objęta decyzją Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r. nie narusza postanowień zawartych w § 124 ust. 1 pkt 3-5 w zw. z ust. 2 w/w rozporządzenia. Projektowany budynek obsługi stacji paliw zlokalizowany na działce nr [...], obręb [...] przy ulicy [...] w G. usytuowany został w odległości nie mniejszej niż 5 m od budynku stacji paliw oraz w odległości 8,1 m od granicy działki [...]. W dacie wydania decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] listopada 2007 r. nieruchomość sąsiednia była zabudowana budynkiem przemysłowym, a nie hotelowym odsuniętym od granicy działki nr [...] na ok. 15 m, zachowując odległość wskazaną w § 124 ust. 1 pkt 5 w zw. z ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie. Decyzja o pozwolenia na budowę hotelu została wydana [...] sierpnia 2008 r. w oparciu o miejscowy plan zagospodarowania [...] w mieście G. uchwalony uchwałą Nr [...][...] G. z dnia [...] sierpnia 2007 r. (Dz. Urz. Woj. [...].[...]). W ocenie organu wojewódzkiego, to w dacie wydania decyzji o pozwoleniu na budowę hotelu nie została zachowana odległość usytuowania już istniejącego zbiornika gazu płynnego od budynku zamieszkania zbiorowego, o której mowa w § 124 ust. 1 pkt 4 w zw. z ust. 2 w/w rozporządzenia. Organ wskazał jednocześnie, iż kwestia prawidłowości wydania w dniu [...] czerwca 2008 r. decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę hotelu wraz z infrastrukturą i parkingiem na działkach nr [...],[...] (obręb [...]) przy ulicy [...] w G. nie jest przedmiotem tego postępowania.

Wojewoda podał, że zgodnie z § 6.3 i 6.4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137 ze zm.) projekty budowlane, o których mowa w § 4 ust. 1 w/w rozporządzenia, uzgadniane są z rzeczoznawcą do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych przez ostemplowanie i podpisanie projektu. Ostemplowanie dokonuje się na częściach rysunkowych egzemplarzy projektu budowlanego, wymaganych do uzyskania pozwolenia na budowę, na: rzucie kondygnacji podstawowej obiektu budowlanego, mapie zagospodarowania działki lub terenu. Dostarczony egzemplarz projektu zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji objęty zaskarżoną decyzją nie został ostemplowany przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych. W toku przedmiotowego postępowania organ wojewódzki wystąpił do inwestora o dostarczenie opieczętowanego projektu zagospodarowania terenu. Pismem z dnia 2 sierpnia 2011 r. spółka [...] Paliwa przekazała organowi wojewódzkiemu uwierzytelnioną kopię planu zagospodarowania terenu, opatrzoną m.in. pieczęcią rzeczoznawcy ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych.

Reasumując uzasadnienie decyzji, Wojewoda stwierdził, że decyzja Prezydenta Miasta G. nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., wydana na podstawie w/w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r., która straciła swą ważność w dniu [...] grudnia 2005 r., wydana została z rażącym naruszeniem prawa, co w konsekwencji powoduje konieczność wyeliminowania tej decyzji z obrotu prawnego w trybie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Po rozpatrzeniu odwołana [...]Sp. z o.o. z siedzibą w Gdańsku została wydana zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2012 r. znak [...].

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że projekt budowlany, zatwierdzony decyzją kontrolowaną w niniejszym postępowaniu nieważnościowym, a wydaną na podstawie art. 36a ust. 1 ustawy Prawo budowlane, obejmował zmiany: zmniejszenie powierzchni zabudowy pawilonu stacji paliw - z 204,2m2 do 180m2; zmniejszenie wiaty nad dystrybutorami z 4-słupowej na 3-słupową (powierzchnia zabudowy uległa zmniejszeniu ze 198m do 177m ); przesunięcie kanalizacji deszczowej odprowadzenia wód deszczowych do rzeki [...] z zachowaniem lokalizacji wylotu; zaprojektowanie podziemnego zbiornika LPG i przewodów technologicznych LPG; zmianę lokalizacji przyłącza zimnej wody do pawilonu stacji paliw; zmianę projektu oświetlenia terenu wraz z liniami kablowymi; rezygnację z budowy myjni oraz ekranu dźwiękochłonnego (Projekt budowlany, k. 43-44; projekt zagospodarowania terenu, rys. nr [...], k. 49). W konsekwencji ww. zmian zwiększyła się powierzchnia chodników (z 285,35m2 do 309,65m2) i zieleni (z 893,97m2 do 971,48m2).

Organ odwoławczy stwierdził, iż zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta G. z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] projekt budowlany nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 75, poz. 690 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie (Dz. U. Nr 243, poz. 2063 ze zm.). Jak wynika z dokumentacji projektowej (plan zagospodarowania działki - zmiany, rys. nr [...] - k. 61) budynek stacji ze sklepem zaprojektowany został w zmiennej odległości od działki nr ew. [...], wynoszącej od 3,70m (południowo-zachodni narożnik - bez otworów okiennych lub drzwiowych) do 5,00 (północno-zachodni narożnik), zaś otwór drzwiowy (rzut pawilonu - rys, nr [...]) zaprojektowany został w odległości ok. 4,50m od granicy działki nr ew. [...]. Powyższe nie stanowi naruszenia § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. Z uwagi na swą wysokość (4,32m - przekrój [...], rys. nr 5) oraz opisane wyżej usytuowanie, budynek stacji ze sklepem nie narusza § 13, 57 oraz 60, § 126, a także wymogów wynikających z działu 6 rozdziału 7 ww. rozporządzenia. Budynek stacji wraz ze sklepem, będący obiektem użyteczności publicznej (w rozumieniu § 3 pkt 6 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r.), zaprojektowany został także zgodnie z § 61 ust. 1 oraz § 86 ww. rozporządzenia (rzut pawilonu, rys. nr [...]).

Odnosząc się zaś do zgodności zaprojektowania podziemnego zbiornika LPG z rozporządzeniem Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005r., organ II instancji stwierdził, że nie dopatrzył się naruszeń prawa. Jak wynika z dokumentacji projektowej, zamienny projekt budowlany przewidywał realizację podziemnego zbiornika LPG o pojemności 20m3, co jest zgodne z § 122 pkt 1 ww. rozporządzenia. Zarówno zbiornik przeznaczony do magazynowania gazu płynnego jak i odmierzacz gazu płynnego zaprojektowane zostały zgodnie z § 123 rozporządzenia, o którym mowa wyżej, tj. na terenie nieosłoniętym, bez zagłębień, w odległości 9,90m od studzienek kanalizacji deszczowej, na terenie, na którym nie zaprojektowano dróg, bądź placów parkingowych. Mając na uwadze, iż zbiornik LPG zaprojektowany został jako podziemny, odległości zbiornika oraz odmierzacza gazu płynnego od budynków winny być ustalone zgodnie z § 124 ust. 2 pkt 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem oraz w związku z treścią § 124 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 rozporządzenia zarówno zbiornik gazu płynnego jak i odmierzacz tego paliwa powinny być usytuowane w odległości nie mniejszej niż: 5m od budynku stacji paliw, 5m od miejsc postojowych dla pojazdów samochodowych, 10m od budynków innych aniżeli budynki mieszkalne jednorodzinne i obiekty użyteczności publicznej oraz budynki mieszkalne wielorodzinne i zamieszkania zbiorowego (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 21 grudnia 2010r., sygn. akt II SA/Łd 738/10). Projekt budowlany (plan instalacji technologicznej paliwowej, rys. nr [...], k. 148) przewiduje następujące odległości: ok. 13,00m od zbiornika do budynku stacji paliw; 16,50m od odmierzacza do budynku stacji paliw; 10,10m od zbiornika do miejsc postojowych dla pojazdów samochodowych; ok. 9,10m od odmierzacza do miejsc postojowych dla pojazdów samochodowych.

Organ zauważył, że z będących w jego posiadaniu, dokumentów w postaci decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] lutego 2008 r. znak [...] udzielającej pozwolenia na rozbiórkę budynku byłej piekarni na działce nr ew. [...] oraz orzeczenia technicznego dotyczącego stanu technicznego budynku produkcyjnego przy ulicy [...] w G. z dnia [...] czerwca 2006 r. wynika, iż w dniu [...] listopada 2007 r. na działce nr ew. [...] istniał budynek byłej piekarni (akta organu wojewódzkiego). Decyzją Prezydenta Miasta G. z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak [...] udzielono [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. pozwolenia na budowę hotelu wraz z infrastrukturą techniczną i parkingiem na działkach nr [...],[...], obręb [...], przy ul. [...] w G. budynek hotelu zaprojektowany został w odległości 4,57m od granicy z działką nr ew. [...], zaś istniejący wcześniej budynek byłej piekarni w jeszcze większej odległości, natomiast zbiornik podziemny LPG na działce nr ew. [...] w odległości 8,00m od granicy działki nr ew. [...] (plan instalacji technologicznej paliwowej, rys. nr [...], k. 148). Zachowana została określona wyżej 10-metrowa odległość zbiornika od budynku byłej piekarni niebędącego budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, jak również obiektem użyteczności publicznej oraz budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym i zamieszkania zbiorowego. Wskazać należy, iż odległość zbiornika od budynku byłej piekarni wynosiła ponad 20m (k. 42 akt organu wojewódzkiego).

Ponadto organ II instancji wskazał, że zatwierdzony decyzją Prezydenta Miasta G. z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] projekt budowlany zawiera także dokumenty potwierdzające posiadanie przez osoby, które go opracowały i sprawdziły, wymaganych uprawnień oraz zaświadczeń potwierdzających wpis ww. osób na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego (k. 18-41) oraz informację [...] (k. 45-48). Inwestor uzyskał wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia (k. 8-12) w zakresie w jakim wymagane były w związku z projektowanymi zmianami. W aktach organu stopnia podstawowego znajduje się kserokopia decyzji Wojewody [...][...] kwietnia 2007 r. znak [...] (k. 98-100) sprostowanej postanowieniem własnym z dnia [...] czerwca 2007 r. znak [...] (k. 101), udzielającej [...] Sp. z o.o. pozwolenia wodnoprawnego na odprowadzanie wód opadowych z terenu stacji paliw płynnych wylotem do rz. [...] oraz wprowadzanie do urządzeń kanalizacyjnych ścieków przemysłowych. Ponadto dokumentacja projektowa została uzgodniona przez rzeczoznawcę ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych, zgodnie z § 6 ust. 4 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 16 czerwca 2003 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. Nr 121, poz. 1137 ze zm.) - k. 39 akt organu wojewódzkiego. Objęty zakresem zmiany projekt budowlany, stosownie do art. 46 ust. 1 w zw. z art. 51 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006r. Nr 129, poz. 902 tekst jedn.) w zw. z § 3 pkt 36 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), nie wymagał uzyskania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia.

Organ przywołał przepis art. 32 ust. 4 pkt 1 Prawa budowlanego, zgodnie z którym pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Ponadto wskazał, że w myśl art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego właściwy organ, przed wydaniem pozwolenia na budowę, ma obowiązek sprawdzenia zgodności projektu budowlanego z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Organ II instancji stwierdził, że decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...] Prezydenta Miasta G. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji paliw płynnych z myjnią, wiaty oraz zaplecza usługowego obejmującego sklep i małą gastronomię wraz z przyłączami infrastruktury inżynierskiej, w tym połączenia stacji z układem drogowym (ulicą [...]), na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w G. W powyższym rozstrzygnięciu określono, iż jest ono ważne do dnia [...] grudnia 2005 r., zaś pismo Urzędu Miejskiego w G. z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak [...] stwierdza, że ww. rozstrzygnięcie jest ostateczne. Pierwotny wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w dniu 20 grudnia 2005 r., a więc w okresie ważności ww. decyzji.

Organ podkreślił, iż zakres zamiennego pozwolenia na budowę nie wykracza poza zakres decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...]. Z uwagi na ogólny zakres przedmiotowy "stacja paliw płynnych" brak jest możliwości stwierdzenia, że zbiornik podziemny LPG nie mieści się w ww. zakresie. W okresie ustalania warunków zabudowy powszechne już były tego typu stacje w Polsce, ponadto LPG - propan butan paliwo płynne zawiera się w pojęciu "stacji paliw płynnych".

Zdaniem organu odwoławczego, dla decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] nie było wymagane uzyskanie odrębnej decyzji o warunkach zabudowy, a organ przed wydaniem w/w decyzji winien uwzględnić decyzję o warunkach zabudowy wydaną dla decyzji pierwotnej o pozwoleniu na budowę tj. decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...]. Adresatem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu była [...] Sp. z o.o., a decyzji o pozwoleniu na budowę - [...]Sp. z o.o. Rozbieżność ta z uwzględnieniem orzecznictwa sądów administracyjnych nie stanowi podstawy stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji, bowiem z art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane wprost nie wynika, aby decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu musiała być wydana na rzecz inwestora.

Konkludując organ wskazał, że nie znalazł przesłanek uzasadniających stwierdzenie nieważności kontrolowanej decyzji w rozumieniu art. 156 § 1 k.p.a.

Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła [...] Sp. z o.o. w G., zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie przepisów prawa materialnego, mających wpływ na wynik sprawy, tj.: § 76 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie, poprzez jego niezastosowanie w sytuacji, gdy to na podstawie w/w przepisu winno się ustalać prawidłowość usytuowania zbiornika podziemnego gazu LPG; art. 35 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, poprzez przyjęcie, iż zatwierdzony na mocy decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] listopada 2007r. na rzecz Spółki [...] Paliwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. projekt zamienny był zgodny z przepisami techniczno – budowlanymi; art. 32 ust. 4 pkt 1 i art. 35 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 36a ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane, poprzez przyjęcie, iż zmiana pozwolenia na budowę, dokonana na rzecz Spółki [...] Paliwa Sp. z o.o. z siedzibą w W. nie wymagała wydania kolejnej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, pomimo utraty ważności w/w decyzji.

Ponadto skarżąca Spółka zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 11 k.p.a. poprzez niewskazanie, jakimi przesłankami kierował się organ, oceniając prawidłowość usytuowania zbiornika LPG w oparciu o postanowienia § 124 rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 21 listopada 2005r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać bazy i stacje paliw płynnych, rurociągi przesyłowe dalekosiężne służące do transportu ropy naftowej i produktów naftowych i ich usytuowanie, przy jednoczesnym braku odniesienia się do postanowień § 76 tegoż rozporządzenia, na które powoływała się skarżąca.

W oparciu o powyższe zarzuty, skarżąca Spółka wniosła o uchylenie kwestionowanej decyzji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja odpowiada przepisom prawa.

Rzeczą Sądu, w niniejszym postępowaniu, było stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1269), dokonanie kontroli zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji pod względem zgodności z prawem - prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni.

Sąd w pełni podziela wyczerpującą argumentację organu uzasadniającą przyjęcie, że kontrolowana w niniejszym postępowaniu nieważnościowym decyzja nie jest obarczona wadą skutkującą stwierdzeniem jej nieważności, w szczególności wadą rażącego, zatem kwalifikowanego, naruszenia prawa.

Organ prawidłowo ustalił, że inwestor na potrzebę wydania decyzji kontrolowanej w niniejszym postępowaniu nie musiał legitymować się decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, inną niż ta, którą złożył dochodząc wydania decyzji pozwolenia na budowę. Nie doszło bowiem do innego sposobu zagospodarowania nieruchomości objętej decyzją pozwolenia na budowę, w związku ze zmianami jakie zatwierdziła decyzja ją zmieniająca.

Organ właściwie wskazał, że w świetle dokumentacji projektowej, zamienny projekt budowlany przewidywał realizację podziemnego zbiornika LPG o pojemności 20m3, co jest zgodne z § 122 pkt 1 ww. rozporządzenia. Zarówno zbiornik przeznaczony do magazynowania gazu płynnego jak i odmierzacz gazu płynnego zaprojektowane zostały zgodnie z § 123 rozporządzenia, o którym mowa wyżej, tj. na terenie nieosłoniętym, bez zagłębień, w odległości 9,90m od studzienek kanalizacji deszczowej, na terenie, na którym nie zaprojektowano dróg, bądź placów parkingowych. Zbiornik LPG zaprojektowany został jako podziemny, odległości zbiornika oraz odmierzacza gazu płynnego od budynków winny być ustalone zgodnie z § 124 ust. 2 pkt 3 ww. rozporządzenia. Zgodnie z tym przepisem oraz w związku z treścią § 124 ust. 1 pkt 1, 2 i 4 rozporządzenia, zarówno zbiornik gazu płynnego jak i odmierzacz tego paliwa powinny być usytuowane w odległości nie mniejszej niż: 5m od budynku stacji paliw, 5m od miejsc postojowych dla pojazdów samochodowych, 10m od budynków innych aniżeli budynki mieszkalne jednorodzinne i obiekty użyteczności publicznej oraz budynki mieszkalne wielorodzinne i zamieszkania zbiorowego. Projekt budowlany (plan instalacji technologicznej paliwowej, rys. nr [...], k. 148) przewiduje następujące odległości: ok. 13,00m od zbiornika do budynku stacji paliw; 16,50m od odmierzacza do budynku stacji paliw; 10,10m od zbiornika do miejsc postojowych dla pojazdów samochodowych; ok. 9,10m od odmierzacza do miejsc postojowych dla pojazdów samochodowych.

Należy podkreślić, że w okolicznościach sprawy kluczowe znaczenie ma to, że w dniu [...] listopada 2007 r. – data wydania decyzji, na działce nr ew. [...] istniał budynek byłej piekarni, zaś obiekt w postaci hotelu powstał dopiero na podstawie decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] sierpnia 2008 r. znak [...] udzielającej [...] Sp. z o.o. z siedzibą w G. pozwolenia na budowę hotelu wraz z infrastrukturą techniczną i parkingiem na działkach nr [...],[...], obręb [...] przy ul. [...] w G.

Jak wskazał organ drugiej instancji, budynek hotelu zaprojektowany został w odległości 4,57m od granicy z działką nr ew. [...], zaś istniejący wcześniej budynek byłej piekarni w jeszcze większej odległości, natomiast zbiornik podziemny LPG na działce nr ew. [...] w odległości 8,00m od granicy działki nr ew. [...] (plan instalacji technologicznej paliwowej, rys. nr [...], k. 148). Tym samym zachowana została określona wyżej 10-metrowa odległość zbiornika od budynku byłej piekarni, nie będącego budynkiem mieszkalnym jednorodzinnym, jak również obiektem użyteczności publicznej oraz budynkiem mieszkalnym wielorodzinnym i zamieszkania zbiorowego (odległość zbiornika od budynku byłej piekarni wynosiła ponad 20m - k. 42 akt organu wojewódzkiego).

Wskazać należy też, że decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...] Prezydenta Miasta G. zostały ustalone warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla budowy stacji paliw płynnych z myjnią, wiaty oraz zaplecza usługowego obejmującego sklep i małą gastronomię wraz z przyłączami infrastruktury inżynierskiej, w tym połączenia stacji z układem drogowym (ulicą [...]), na działce nr ew. [...] położonej przy ul. [...] w G. W powyższym rozstrzygnięciu określono, iż jest ono ważne do dnia [...] grudnia 2005 r., zaś pismo Urzędu Miejskiego w G. z dnia [...] sierpnia 2011 r. znak [...] stwierdza, że ww. rozstrzygnięcie jest ostateczne. Pierwotny wniosek o pozwolenie na budowę złożony został w dniu 20 grudnia 2005 r., a więc w okresie ważności ww. decyzji.

Sąd podziela argumentację organu drugiej instancji, że w myśl art. 36a Prawa budowlanego możliwe jest odstąpienie inwestora od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę, przy czym zmiana pozwolenia na budowę w rozumieniu cytowanego przepisu stanowi weryfikację wcześniejszej decyzji o pozwoleniu na budowę, co oznacza, że nie może ulec zmianie przedmiot postępowania. Organ wydający rozstrzygnięcie na podstawie art. 36a Prawa budowlanego jest związany ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, na podstawie której udzielono pozwolenia na budowę. W sytuacji gdy projekt zamienny nie wykracza poza dyspozycję decyzji o warunkach zabudowy uzyskanej dla pierwotnego pozwolenia na budowę, to nawet gdy upłynął okres, na jaki taka decyzja została wydana - brak jest podstaw do żądania uzyskania przez inwestora kolejnej decyzji o warunkach zabudowy.

W ocenie Sądu, w okolicznościach niniejszej sprawy, zakres zamiennego pozwolenia na budowę nie wykracza poza zakres decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...]. Z uwagi na ogólny zakres przedmiotowy "stacja paliw płynnych" i bezsprzecznie zbiornik podziemny LPG nie mieści się w ww. zakresie. Oznaczenie LPG ([...]) określające propan butan dotyczy paliwa płynnego, a więc związane z nim urządzenia zawierają się w pojęciu "stacji paliw płynnych".

Jak trafnie wskazał organ II instancji, decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie wymienia precyzyjnie elementów stacji paliw płynnych, jak to czyni w przypadku zabudowy towarzyszącej, wskazując: myjnię, sklep i małą gastronomię wraz z przyłączami.

W świetle powyższej argumentacji bezzasadny jest zarzut skarżącego o braku legitymowania się inwestora właściwą w dacie wydawania decyzji kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Reasumując - dla decyzji Prezydenta Miasta G. z dnia [...] listopada 2007 r. znak [...] nie było wymagane uzyskanie odrębnej decyzji o warunkach zabudowy, a organ przed wydaniem w/w decyzji winien uwzględnić decyzję o warunkach zabudowy wydaną dla decyzji pierwotnej o pozwoleniu na budowę tj. decyzję Prezydenta Miasta G. z dnia [...] lipca 2003 r. znak [...].

Jako zasadne uznał też Sąd stwierdzenie organu, że dostrzegając rozbieżność pomiędzy adresatem decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu ([...] Sp. z o.o.), a decyzją o pozwoleniu na budowę ([...]Sp. z o.o.) z powołaniem na orzecznictwo sądowe, nie znajduje podstaw stwierdzenia, z tej przyczyny, nieważności kontrolowanej decyzji.

Jako nieuzasadniony, Sąd ocenia zarzut skarżącej Spółki co do niewłaściwego zastosowania przez organ § 124 ww. rozporządzenia, który wprost odnosi się do zbiorników gazu płynnego, a takim jest zbiornik gazu określany jako LPG . Sąd podziela argumentację organu co do zgodności z prawem umiejscowienia zbiornika w realiach działki sąsiedniej, gdzie znajdował się obiekt dawnej piekarni i nie było obecnie istniejącego budynku hotelowego. Oczywiście błędne jest twierdzenie skarżącego, że budynek po byłej piekarni miał charakter budynku użyteczności publicznej. Także interpretacja pojęcia zbiornika jako obiektu do magazynowanie gazu, a nie elementu stacji paliw, nie może być też skutecznie przesłanką nieważnościową, skoro wiąże się z wykładnią, a nie rozumieniem pojęcia wprost.

Zdaniem Sądu, także bez wpływu na ocenę kontrolowanej w postępowaniu nieważnościowym decyzji są podnoszone przez skarżącą Spółkę kwestie, związane z wiedzą organu wydającego tę decyzję co do planów Spółki, związanych z zagospodarowaniem nieruchomośći z obiektem piekarni wobec wydawanej już w 2002 r. dla niej decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Kierując się powyższą argumentacją, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji w trybie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. 153 poz. 1270 ze zm.).