Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 369/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2017-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 105 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 27 lipca 2017 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Sieniuć, Sędzia NSA Anna Stępień (spr.), , Protokolant Sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 lipca 2017 roku sprawy ze skargi B. S. i M. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...], znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie garażu i tarasu w budynku mieszkalnym oddala skargę. AC


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. po rozpatrzeniu odwołania B. S. i M. S. reprezentowanych przez radcę prawnego K.G. utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [... nr [...] znak: [...]

Jak wynika z akt sprawy w dniu 1 czerwca 2015 r. do PINB w Ł. wpłynął wniosek B. S. i M. S. o sprawdzenie legalności budynku garażowego zlokalizowanego na nieruchomości w Ł. przy ul. A 8 w odległości 0,5m od granicy z nieruchomością stanowiącą własność wnioskodawców. Wskazano dodatkowo, że na dachu budynku garażowego właściciele urządzili taras z grillem i kompletem ogrodowym, który zakłóca im spokój i powoduje utratę prywatności. W dniu 23 lipca 2015 r. wnioskodawcy ponowili swój pierwotny wniosek.

Pismem z dnia 20 sierpnia 2015 r. B. i M. S. wskazali, że ½ "bliźniaka" jest własnością J. K., a J. K., A. P. i K. K., są właścicielkami drugiej części "bliźniaka" przy ul. A 8A, których to zawiadomienie nie powinno dotyczyć. Nieruchomość jest po podziale faktycznym quoad usum - usankcjonowanym administracyjnie.

W trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych w dniu 27 sierpnia 2015 r. PINB stwierdził, że na nieruchomości znajduje się budynek mieszkalny w zabudowie bliźniaczej wybudowany w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę z dnia [...] nr [...], której jednak nie było w przekazanych aktach sprawy. Obecny podczas oględzin J. K. przedstawił pismo Urzędu Dzielnicowego Ł.- B., Wydziału Gospodarki Przestrzennej z dnia 23 listopada 1977 r., znak: I GKP/N-1/5386/77 informujące, że część wschodnia budynku przy ul. A 8a wykonana jest zgodnie z planem i kwalifikuje się do zamieszkania. Organ I instancji ustalił dodatkowo, że zgodnie z projektem budynek mieszkalny przy ul. A 8 jest jednopiętrowy z podpiwniczeniem, od strony nieruchomości przy ul. B 2 istnieje pomieszczenie garażowe, a nad nim taras. Zarówno garaż, jak i taras wybudowany był łącznie z całym budynkiem mieszkalnym, od strony posesji przy ul. B 2 istnieje otwór okienny, tak jak w projekcie. Organ I instancji stwierdził, że zewnętrzna ściana garażu jest oddalona od ogrodzenia wewnętrznego

o około 1,1m. J. K. przedstawił decyzję z dnia [...] znak: [...] orzeczenie o rozgraniczeniu. Organ I instancji stwierdził, że zgodnie z mapą podziału z dnia 10 marca 1975 r. nieruchomość przy ul. A 8 podzielono na działki nr ewid. 50/1, 50/2 i 50/3. Działka nr ewid. 50/1 stanowi obecnie nieruchomość przy ul. B 2. Linia podziału pomiędzy działkami nr ewid. 50/1 i 50/2 przebiega na mapie podziału w odległości

1mm od ściany garażu, co biorąc pod uwagę skalę mapy- 1:1000 oznacza odległość około 1m.

Po kolejnym wystąpieniu B. S. i M. S. organ I instancji pismem z dnia 22 marca 2016 r. poinformował ich o poczynionych ustaleniach, wskazując jednocześnie, że nie zachodzą przesłanki uprawniające go do wszczęcia postępowania administracyjnego.

Wobec powyższego PINB postanowieniem z dnia [...] nr [...] w trybie art. 61a § 1 k.p.a. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie garażu i znajdującego się nad nim tarasu położonego na nieruchomości w Ł. przy ul. A 8.

Następnie PINB pismem z dnia 20 kwietnia 2016 r. wezwał J. K. do przedłożenia projektu budowlanego omawianego budynku, decyzji z dnia [...] nr [...] wydanej przez Urząd Dzielnicowy Ł.-B. Wydział Gospodarki Komunalnej i Przestrzennej o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego bliźniaczego dwurodzinnego oraz decyzji z dnia [...] znak: [...] - o rozgraniczeniu działek (mapa podziału z dnia 10 marca 1975 r.).

Postanowieniem z dnia [...] nr [...] uchylił w całości rozstrzygnięcie z dnia [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez PINB.

W ponownie prowadzonym postępowaniu organ I instancji pismami z dnia [...] wystąpił do Urzędu Miasta Ł. oraz Archiwum Państwowego w Ł. z prośbą o informacje, czy w zasobach archiwalnych znajduje się dokument związany z budową realizowaną w latach 1972-1976 w postaci decyzji o pozwoleniu na budowę wraz z zatwierdzonym projektem budowlanym dotyczący budynku mieszkalnego, garażu zlokalizowanego na terenie nieruchomości w Ł. przy ul A 8 (działka nr 286/1 w obrębie B-21). W dniu [...] do organu I instancji wpłynęły odpisy dokumentów odnalezionych w Urzędzie Miasta Ł.

Po analizie wskazanych wyżej dokumentów PINB pismem z dnia 19 lipca 2016 r. wezwał strony do przedłożenia w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania projektu budowlanego stanowiącego załącznik do decyzji z dnia [...] nr [...] wydanej przez Urząd Dzielnicowy Ł.- B. Wydział Gospodarki Komunalnej i Przestrzennej o pozwoleniu na budowę budynku mieszkalnego bliźniaczego dwurodzinnego oraz decyzji z dnia [...] znak: [...] o rozgraniczeniu działek (mapa podziału z dnia 10 marca 1975 r.).

Pismem z dnia 12 lipca 2016 r. Archiwum Państwowe w Ł. poinformowało, że

w zasobach archiwalnych nie odnaleziono dokumentów dotyczących nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 8.

Jak wynika z adnotacji służbowej w dniu 2 sierpnia 2016 r. do organu I instancji stawił się pełnomocnik J. K., który przedstawił dokumenty żądane w treści wezwania z dnia 9 lipca 2016 r.

W dniu [...] PINB poinformował B. S. i M. S., że podtrzymuje swoje stanowisko wyrażone w postanowieniu nr [...] z dnia [...] w którym to odmówiono wszczęcia postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie.

Po rozpatrzeniu zażalenia B. S. i M. S., reprezentowanych przez radcę prawnego, na bezczynność PINB, [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] nr [...] wyznaczył organowi I instancji dodatkowy termin załatwienia sprawy poprzez wydanie aktu administracyjnego do dnia 13 stycznia 2016 r.

Pismem z dnia 15 grudnia 2016 r. PINB zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania w sprawie "garażu i znajdującego się nad nim tarasu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym bliźniaczym", a następnie decyzją z dnia [...] nr [...] umorzył postępowanie w sprawie garażu i znajdującego się nad nim tarasu w budynku mieszkalnym jednorodzinnym bliźniaczym, znajdującym się na terenie nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 8 (działka o nr ew. 286/1 w obrębie [...]).

W odwołaniu od tej decyzji pełnomocnik B. S. i M. S. podniósł, że PINB nie dotarł do dokumentów z okresu, którego dotyczy postępowanie, natomiast dokumenty, jakie pozyskali odwołujący - ich odpisy zostały dołączone do środka zaskarżenia. Zdaniem odwołujących na dokumentach tych brak jest naniesień budynków garażowych, wrysowane są tylko świetliki. Również w pozwoleniu na budowę nie są wskazane garaże ani w opisie, ani na rysunkach. Dodatkowo podniesiono, że pozwolenie na budowę, które obejmowałoby garaże, nie mogłoby dotyczyć budynku posadowionego w tak bliskiej odległości od granicy działki. Zdaniem odwołujących organ szczebla powiatowego całkowicie pominął okoliczność, że na decyzji o pozwoleniu na budowę z dnia 23 sierpnia 1973 r. wydanej dla J. K., dopiero w dniu 27 maja 1975 r. dokonano na odwrocie w/w decyzji zmiany, która także nie przewidywała budowy garaży, lecz jedynie pozostawiała świetliki. Już samo dopisywanie adnotacji z nową datą na prawomocnej decyzji budowlanej, świadczy o naruszeniu prawa budowlanego i zmierzało do sfałszowania dokumentów urzędowych. Zdaniem odwołujących w taki też sposób należy odczytywać naniesienie zmian na planie budowlanym już po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę.

Powołaną na wstępie decyzją z dnia [...] [...]WINB na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Motywując podjęte rozstrzygnięcie organ II instancji przywołał brzmienie art. 105 § 1 k.p.a., który stanowił podstawę prawną decyzji PINB i stwierdził, że w tej sprawie zachodziły podstawy do jego zastosowania.

Organ II instancji wskazał, że w postępowaniu tym ustalono, iż inwestycję stanowiącą jego przedmiot polegającą na budowie budynku garażowego, zrealizowano w oparciu

o ostateczną decyzję Urzędu Dzielnicowego Ł.-B., Wydziału Gospodarki Komunalnej i Przestrzennej z dnia [...] nr [...] o pozwoleniu na budowę, której potwierdzony za zgodność z oryginałem odpis znajduje się w aktach sprawy. Na planie zagospodarowania nieruchomości stanowiącym załącznik do wyżej wskazanej decyzji o pozwoleniu na budowę uwidoczniono od strony nieruchomości przy ul. A 2 budynek bez oznaczenia jego funkcji. W materiałach archiwalnych znajdujących się w Urzędzie Miasta Ł. nie odnaleziono kompletnej dokumentacji projektowej. Kompletny, oryginalny projekt budowlany został natomiast przedstawiony w PINB w dniu 2 sierpnia 2016 r. przez A. P. Sporządzone przez PINB fotokopie tegoż projektu budowlanego, ostemplowane przez Urząd Dzielnicowy Ł.-B. Wydział Gospodarki Komunalnej i Przestrzennej potwierdzają, że inwestycja obejmowała również budowę części garażowej w poziomie piwnic oraz tarasu w poziomie parteru. Z przekroju oraz widoków elewacji wynika, że część garażowa ma wysokość 150cm ponad poziom terenu, natomiast część o wysokości 170cm znajduje się poniżej poziomu terenu. Wjazd do garażu odbywa się poprzez pochylnię o długości 240cm. Nadto w ścianie od strony nieruchomości przy ul. A 2 projektowano wykonanie otworu okiennego o wymiarach 150x90cm. Decyzja o pozwoleniu na budowę ma przymiot ostateczności i pozostaje w obrocie prawnym.

Jednocześnie [...]WINB podkreślił, że nieruchomość przy ul. A 8, na której zlokalizowana była przedmiotowa inwestycja w oparciu o decyzję z dnia [...] nr [...] została podzielona na działki nr ewid. 50/1, 50/2 i 50/3. Zgodnie z mapą podziału z dnia 10 marca 1975 r. działka nr ewid. 50/1 stanowi obecnie nieruchomość przy ul. B 2, natomiast działka nr ewid. 50/2 stanowi obecnie nieruchomość przy ul;. A 8 i 8a. Linia podziału pomiędzy działkami nr ewid. 50/1 i 50/2 przebiega na mapie podziału w odległości

1mm od ściany garażu, co biorąc pod uwagę skalę mapy- 1:1000 oznacza odległość około 1m. Tym samym nie ma podstaw do kwestionowania zgodności inwestycji z normami odległościowymi wyznaczającymi dopuszczalne odległości, w jakich mogą być sytuowane obiekty budowlane w stosunku do granic nieruchomości, skoro w dacie budowy odległości te były zachowane, zaś następcze zbliżenie obiektu do granic nieruchomości wynika z późniejszych podziałów geodezyjnych nieruchomości.

W tej sytuacji [...]WINB stwierdził, że wobec braku podstaw do ingerencji organów nadzoru budowlanego w oparciu o przepisy ustawy Prawo budowlane, dalsze prowadzenie przez te organy postępowania administracyjnego byłoby bezprzedmiotowe. Postępowanie PINB w tej sprawie było poprawne pod względem merytorycznym i prawnym. Zostało także prawidłowo zakończone wydaniem decyzji na podstawie art. 105 § 1 k.p.a., umarzającej postępowanie wszczęte w tej sprawie.

Odnosząc się do treści odwołania [...]WINB podniósł, że wszystkie zgłoszone w nim argumenty należy uznać za chybione. Odnośnie zarzutu, że organ I instancji nie dotarł do dokumentów z okresu, którego dotyczy postępowanie, [...]WINB wskazał, że

w sprzeczności z tym stwierdzeniem stoi analiza przekazanych akt sprawy, w których znajdują się odpisy - w większości pozyskane z organu administracji architektoniczno- budowlanej, a częściowo przedstawione w oryginale przez inwestora, potwierdzające dokonane w toku postępowania ustalenia. Wbrew twierdzeniu odwołujących nie przedstawili oni żadnego dokumentu mającego znaczenie dla sprawy, a nie pozyskanego uprzednio przez organ szczebla powiatowego. Nietrafny jest również argument, że na w/w dokumentach brak jest naniesień budynków garażowych, lecz tylko wrysowane są świetliki. Twierdzenie to stoi - po pierwsze w sprzeczności

z przyjętymi standardami tworzenia rysunków budowlanych, gdzie przyjętym rozwiązaniem jest oznaczanie budynków uwidocznionych na przekroju za pomocą linii ciągłej, zaś budynków uwidocznionych na rysunku widoku - linią ciągłą o połowę mniejszej grubości. W analizowanej sprawie na szkicu sytuacyjnym stanowiącym część zatwierdzonego projektu budowanego oznaczono lokalizację budynków mieszkalnych liniami grubymi (ponieważ uwidoczniono je na przekroju), natomiast garaże - linią

o połowę cieńszą - ponieważ uwidoczniono je w widoku. Po drugie twierdzenie to pozostaje w sprzeczności z analizą projektu budowlanego, którego oryginał, opatrzony prezentatami Urzędu Dzielnicowego Ł.- B. Wydział Gospodarki Komunalnej

i Przestrzennej przedstawił inwestor. W przekonaniu [...]WINB bezspornie zatwierdzony projekt budowlany przewidywał budowę garażu wraz z tarasem ponad nim.

Odnosząc się do argumentu, że pozwolenie na budowę, które obejmowałoby garaże nie mogłoby dotyczyć budynku usadowionego w tak bliskiej odległości od granicy działki organ II instancji przypomniał, że pozwolenie na budowę zostało wydane w dniu 23 lipca 1973 r., natomiast podział nieruchomości został zatwierdzony decyzją z dnia [...] Nie było zatem możliwości faktycznych, by w dniu wydania decyzji

o pozwoleniu na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej uwzględnił granice nieruchomości ustalone niemal dwa lata później. [...]WINB odnosząc się do argumentu, że organ I instancji całkowicie pominął okoliczność, iż na decyzji

o pozwoleniu na budowę z dnia [...] wydanej dla J. K. dopiero w dniu [...] dokonano na odwrocie w/w decyzji zmiany, która także nie przewidywała budowy garaży, lecz jedynie pozostawiała świetliki wyjaśnił, że kontestowana przez pełnomocnika zmiana polegająca na przekreśleniu w rozdzielniku decyzji z dnia [...] słowa "wschodnia" i zastąpieniu go słowem "zachodnia", a także przekreślenia słowa "zachodnia" i zastąpieniu go słowem "wschodnia" w żaden sposób nie wpływa na ważność i skuteczność ostatecznej decyzji. [...]WINB zwrócił uwagę, że skorygowano oczywistą omyłkę w składniku decyzji nie będącym obligatoryjnym składnikiem decyzji w rozumieniu art. 107 § 1 k.p.a., nie mającym żadnego znaczenia merytorycznego, a jedynie dotyczącym czynności technicznej, jakim było doręczenie rozstrzygnięcia wraz z załącznikami, przy czym nie dotyczyło to zmian w danych osobowych stron postępowania. W żaden sposób "dopisywanie adnotacji z nową datą na prawomocnej decyzji budowlanej" nie świadczy o naruszeniu prawa budowlanego", bowiem przepisy prawa budowlanego nie regulują żadnych kwestii proceduralnych w tym względzie. Jeżeli zdaniem pełnomocnika decyzja o pozwoleniu na budowę została sfałszowana ma możliwość zainicjowania stosownego postępowania przed organami ścigania. Nie ma natomiast możliwości odniesienia się do zarzutu dotyczącego naniesienia zmian na planie budowlanym już po wydaniu decyzji o pozwoleniu na budowę, ponieważ fakt taki nie miał miejsca w omawianej sprawie.

Decyzję [...]WINB B. S. i M. S. reprezentowani przez pełnomocnika w osobie radcy prawnego, zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wnosząc o uchylenie decyzji organów obu instancji i zasądzenie kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Podniesiono w niej zarzuty dotyczące naruszenia: art. 15 k.p.a. poprzez bezkrytyczne przyjęcie stanowiska organu I instancji, bez przeprowadzenia odrębnego postępowania w tym zakresie, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia zasady dwuinstancyjności; art. 75 § 1 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez nierozpoznanie całego materiału dowodowego, brak precyzyjnego wskazania

i uzasadnienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia. W motywach skargi jej autor podniósł, że brak było podstaw do zastosowania art. 105 § 1 k.p.a., ponieważ w pozwoleniu na budowę z 1973 r. wydanym w oparciu o projekt budowlany nie ma wyrysowanych garaży, lecz jedynie świetliki (małe okienka doprowadzające światło do piwnicy). Dorysowanie w projekcie garaży zostało dokonane w okresie późniejszym, co było ewidentnym naruszeniem prawa budowlanego. W 1973 r., kiedy były wydane pozwolenia budowlane, były równocześnie wyznaczone granice działek, gdyż w innym przypadku pozwolenia nie mogłyby być wydane. Ewentualne usytuowanie garaży byłoby w zbyt bliskiej odległości od granicy działek. Organy administracji budowlanej uznały, iż granice zostały wyznaczone dopiero w 1975 r., a zatem po zrealizowaniu inwestycji budowlanych, podczas gdy w 1975 r. zostało dokonane tzw. "wznowienie granic" zatwierdzonych decyzją o podziale nieruchomości, która tylko potwierdziła rozgraniczenie dokonane w 1973 r. stanowiące podstawę do wydania pozwolenia na budowę. Zdaniem skarżących organy I i II instancji nie zwróciły także uwagi, iż

w dokumentacji budowlanej brak jest dziennika budowy, który winien być złożony po zakończeniu inwestycji celem jej odbioru.

Odpowiadając na skargę [...]WINB w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 27 lipca 2017r. pełnomocnik skarżących poparł skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.) w zw. z art. 3 § 1 ustawy

z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) – przywoływanej dalej w tekście jako "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd administracyjny bada zatem, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie) jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz przepisami proceduralnymi normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej.

Analizując przedmiotową sprawę sąd nie dopatrzył się takiego naruszenia prawa, które pozwalałoby na wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego

i uwzględnienie skargi.

Należy podkreślić, że pierwotne uchybienia organu I instancji, które doprowadziły do zaskarżenia jego bezczynności czy wydania postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania, zostały usunięte na skutek rozstrzygnięć wydanych przez organ II instancji.

Rozpoznając sprawę sąd stwierdza, że w pełni podziela argumentację zaprezentowaną w uzasadnienie zaskarżonej decyzji i wbrew zarzutom skargi uznaje, że decyzja ta odpowiada prawu.

Z poczynionych przez organy obu instancji prawidłowych ustaleń wynika, że sporny budynek mieszkalny jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej wraz z garażem

i znajdującym się nad nim tarasem został wybudowany w oparciu o ostateczną decyzję z dnia [...] Kierownika Oddziału Architektury i Nadzoru Budowlanego Urzędu Dzielnicowego Ł.-B. Wydziału Gospodarki Komunalnej i Przestrzennej

o udzieleniu pozwolenia na budowę budynku bliźniaczego dwurodzinnego w Ł. i przy ul. A 8 wydaną na wniosek M. K., N. H., J. i H. K. oraz J. i K. K.. Załączony do akt sprawy projekt budynku wraz z załączonym opisem technicznym dowodzi, że od strony nieruchomości skarżących miał zostać wybudowany garaż, a nad nim taras. Twierdzenia skarżących i ich pełnomocnika, że w projekcie nie ma garaży,

a wrysowane są świetliki, czy że dorysowano garaże, są zupełnie chybione i sprzeczne z tym co jednoznacznie wynika z materiału dowodowego. Wynika z niego bowiem nie tylko fakt zaprojektowania garaży, ale także pokrycie tarasów płytkami terrakota. Ze względu na upływ kilkudziesięciu lat od czasu wydania decyzji o pozwoleniu na budowę do momentu wszczęcia przedmiotowego postępowania niewątpliwie istniały dla organu trudności dowodowe, stąd np. brak pełnej dokumentacji projektowej. Jednakże ostatecznie, w świetle dokumentacji którą udało się pozyskać, organy obu instancji prawidłowo oceniły stan faktyczny i prawny dochodząc do słusznego wniosku, że obiekt został zrealizowany w oparciu o ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, z której wynikała możliwość budowy zarówno garażu, jak i tarasu. Z zebranego materiału dowodowego wynika ponadto, że po wydaniu wspomnianej decyzji doszło do podziału nieruchomości zatwierdzonego decyzją z dnia [...]. Z mapy zatwierdzającej ten podział wynika, że została wyodrębniona działka skarżących nr 50/1 o pow. 760 m2, działka nr 50/2 o pow. 732 m2 oraz działka nr 50/3 o pow. 8 m2 na poszerzenie ulicy

i w związku z tym granica między nieruchomościami skarżących i uczestników postępowania przebiega jak obecnie. Tym samym zgodzić się należy z organem, że sprawa związana z późniejszym podziałem nieruchomości nie mogła mieć wpływu na decyzję o pozwoleniu na budowę, która funkcjonuje w obrocie prawnym od 1973r., jak

i nie może przekładać się na uznanie zasadności skargi.

Mając powyższe na uwadze organ doszedł do prawidłowego wniosku, że postępowanie zainicjowane przez B. S. i M. S. pismem z dnia 1 czerwca 2015r. należy umorzyć na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. jako bezprzedmiotowe. Trzeba bowiem stwierdzić, że brak jest materialnoprawnych podstaw do władczej, w formie decyzji administracyjnej, ingerencji organu nadzoru budowlanego i rozstrzygnięcie merytoryczne jest prawnie niedopuszczalne.

Na zakończenie rozważań należy jeszcze jedynie podnieść, że sąd za całkowicie niezasadne uznał zarzuty podniesione w skardze przez pełnomocnika skarżących dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego, gdyż postępowanie wyjaśniające zostało przeprowadzone prawidłowo, organy dokonały właściwej oceny zebranego materiału dowodowego, a dodatkowo organ II instancji w sposób szczegółowy i rzetelny odniósł się do podniesionych w odwołaniu zarzutów.

Reasumując, sąd skargę oddalił na podstawie art. 151 p.p.s.a.

AC