Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 216/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-01-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: oddalono wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 20 stycznia 2014r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. D. i A. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2013, sygn. akt II SAB/Kr 216/13 w sprawie ze skargi M. D. i A. D. na bezczynność Burmistrza Dąbrowy [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia : wniosek oddalić.


UZASADNIENIE

W dniu 8 stycznia 2014r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniosek M. D. i A. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2013r., sygn. akt II SAB/Kr 216/13 oddalającego skargę na bezczynność Burmistrza w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. W uzasadnieniu wniosku skarżący podnieśli, że A. D. od dłuższego czasu przebywa na zwolnieniu lekarskim. "Choroba w/w oraz przerwa świąteczno/noworoczna spowodowały opóźnienie w sporządzeniu i złożeniu wniosku w wymaganym terminie 7 dni."

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z brzmieniem art. 86 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Takie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym miała być dokonana czynność w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art.87 cyt. ustawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie po rozpoznaniu wniosku M. D. i A. D. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2013r., sygn. akt II SAB/Kr 216/13 nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku.

Istotą postępowania zmierzającego do przywrócenia terminu do dokonania czynności sądowej jest wykazanie, iż miały miejsce okoliczności o charakterze obiektywnym utrudniające lub uniemożliwiające dokonanie takiej czynności w prawem zakreślonym terminie (np. nagła choroba) i których przy dołożeniu należytej staranności nie można było przezwyciężyć, a więc wyłączające winę skarżącego w zaniechaniu dokonania tych czynności. Okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym Sąd bada zarówno w odniesieniu do pełnomocnika strony, jak i samej strony.

Jak wynika z akt sprawy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 17 grudnia 2013r. został ogłoszony na rozprawie, o której terminie skarżący zostali prawidłowo poinformowani i w której uczestnictwo nie jest obowiązkowe. Zatem termin do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku upływał w dniu 24.12.2013r. Badaniu Sądu podlega zatem czy w tym okresie (między 18 a 24 grudnia 2013r. – nawet jeżeli trwały one dłużej) zaistniały okoliczności wyłączające po stronie wnioskodawców możliwość wniesienia wniosku o uzasadnienie wyroku, a tym samym wyłączające ich winę w uchybieniu terminu w złożeniu tego wniosku.

Ponieważ w sprawie było dwoje skarżących – M. D. i A. D. i oboje złożyli wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku, to ustawowe przesłanki należy odnieść do każdego z nich osobno.

Otóż jeżeli chodzi o M. D., to w zasadzie we wniosku nie zostały wskazane żadne okoliczności usprawiedliwiające i uprawdopodabniające brak jej winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia. Powołanie się na przerwę świąteczno-noworoczną nie może stanowić braku winy skarżącej w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zwłaszcza, że termin ten obejmował w zasadzie okres przedświąteczny. Nie zostały natomiast powołane ani uprawdopodobnione żadne inne okoliczności wskazujące na brak winy skarżącej w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 17.12.2013r. Tym bardziej wiedząc o chorobie męża powinna była dopełnić zwykłej staranności w prowadzeniu własnych spraw i zorientować się co dzieje się ze sprawą w Sądzie i zastosować się do pouczeń pochodzących od sądu administracyjnego a zawartych np. w zawiadomieniu o terminie rozprawy.

Okolicznością, która miałaby usprawiedliwiać brak winy skarżącego A. D. w terminowym złożeniu wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 17.12.2013r. była jego choroba i fakt przebywania na zwolnieniu. Ale jak podają sami wnioskodawcy i co wynika z treści załączonych do wniosku kserokopii druków zaświadczeń lekarskich A. D. przebywał na zwolnieniu od 14.12.2013r., a więc już przed terminem rozprawy. Sam fakt choroby miał już miejsce przed dniem rozprawy i nie był dla skarżącego oraz jego bliskich zaskoczeniem. Nadto z przedstawionych dokumentów wynika, że A. D. mógł w czasie choroby chodzić (we wskazaniach lekarskich wpisano "2" – chory może chodzić). Nie wymagał również stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby. W konsekwencji przyjąć należy, że wprawdzie skarżący A. D. był w okresie 18-24.12.2013r. chory, ale jednocześnie był w stanie samodzielnie lub przy pomocy innych osób np. żony złożyć wniosek o uzasadnienie wyroku z 17.12.2013r. albo ustanowić pełnomocnika do prowadzenia jego spraw. Brak jest jakichkolwiek innych wskazań związanych z ograniczeniem poruszania się, możliwością podejmowania określonych działań, czy też koniecznością podjęcie w tym okresie leczenia szpitalnego itp. Brak zatem jakichkolwiek obiektywnych okoliczności wskazujących na takie ograniczenia fizyczne lub psychiczne, które uniemożliwiałyby wnioskodawcy wniesienie po 17.12.2013r. wniosku o uzasadnienie wyroku, a więc w otwartym ustawowym terminie do jego złożenia – osobiście, za pośrednictwem poczty lub innej osoby albo pełnomocnika. Wnioskodawca nie uprawdopodobnił, iż w okresie biegu terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadniania wyroku 18.12.2013r. – 24.12.2013r. występowały w stosunku do jego osoby takie dysfunkcje, które uniemożliwiły mu wniesienie wniosku w terminie. Konkluzje takie znajdują swoje potwierdzenie również w fakcie, że wniosek o przywrócenie terminu został sporządzony, podpisany i wysłany w dniu 7.01.2014r., pomimo tego, że skarżący nadal przebywał na zwolnieniu lekarskim (kończyło się ono dopiero 17.01.2014r.). Zatem nie była to choroba powodująca u wnioskodawcy takie dysfukcje, że uniemożliwiały mu one wniesienie w terminie wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku z 17.12.2013r.

Nadto skarżący nie wykazał, kiedy ustąpił ów stan uniemożliwiający mu wniesienie wniosku. W konsekwencji nie sposób nawet określić czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie 7 dni od daty ustąpienia przyczyn uniemożliwiających wniesienie wniosku o sporządzenie uzasadnienia w terminie (skoro wedle zwolnienia lekarskiego, na które się sam powołuje, nadal jest chory).

Tym samym zdaniem Sądu nie zostały uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy M. D. i A. D. w uchybieniu terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym w ustawowo zakreślonym terminie.

Dodać należy, że skarżący nie dołączyli do pisma zawierającego wniosek o przywrócenie terminu (ani też nie zawarli w jego treści) samego wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA w Krakowie z dnia 17.12.2013r. Zatem skarżący wraz ze złożeniem wniosku o przywrócenie terminu nie dokonali samej czynności procesowej, o przywrócenie terminu której wnosili.

Dlatego też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie działając na podstawie przepisu art.86 § 1 i art.87 w związku z art.141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak na wstępie.