Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 7/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Skarżony organ: Starosta

SENTENCJA

Dnia 20 maja 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Nowacki (spr.), Sędziowie NSA Andrzej Kozerski, p.o. Sędziego WSA Małgorzata Łuczyńska, Protokolant referent stażysta Adrian Król, po rozpoznaniu w dniu 11 maja 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi A. B. na Starostę Powiatu [...] w przedmiocie bezczynności organu administracji po wyrokach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2001 roku w sprawie II SA/Łd 505/01, z dnia 10 kwietnia 2002 roku w sprawie II SA/Łd 3164/01 i z dnia 25 września 2002 roku w sprawie II SA/Łd 2262/01 oraz postanowieniach Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2003 roku w sprawie II SA/Łd 1841/02 i w sprawie II SA/Łd 1842/02, z dnia 23 stycznia 2003 roku w sprawie II SA/Łd 1841/02 i w sprawie II SA/Łd 1842/02, z dnia 3 kwietnia 2003 roku w sprawie II SA/Łd 1841/02 i w sprawie II SA/Łd 1842/02 1/ oddala skargę na bezczynność organu administracji po wyroku Naczelnego Sądu Administracji z dnia 26 czerwca 2001 roku w sprawie II SA/Łd 505/01, 2/ odrzuca skargę w pozostałym zakresie.


UZASADNIENIE

Aktem nadania stopnia awansu zawodowego nauczyciela z dnia [...] Starosta Powiatu [...] na podstawie art.9b ust.4 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela/Dz.U. nr 56 z 1997r. poz.357 z późn. zm./ w związku z art.7 ust.1 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw/Dz.U. nr 19 poz.239/ nadał A. B. stopień nauczyciela mianowanego określając jego kwalifikacje- średnie z przygotowaniem pedagogicznym specjalność technik elektronik i stwierdzając, że może być on zatrudniony w szkole ponadgimnazjalnej na stanowisku nauczyciela praktycznej nauki zawodu.

Odwołanie od wymienionej decyzji złożył A. B. kwestionując sformułowanie zawarte w akcie mianowania, że może być jedynie nauczycielem praktycznej nauki zawodu. W ocenie odwołującego może być on zatrudniony na stanowisku nauczyciela teoretycznych przedmiotów zawodowych.

Decyzją nr [...] z dnia [...] [...] Kurator Oświaty na podstawie art.138 § 2 kpa w związku z art.9b ust.7 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela/Dz.U. nr 56 z 1997r. poz.357 z późn. zm./ w związku z art.7 ust.1 ustawy z dnia 18 lutego 2000r. o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych ustaw/Dz.U. nr 19 poz.239/ utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na wymienioną decyzje skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył A. B. podnosząc, iż kwestionowana decyzja pozbawia go praw nabytych.

Wyrokiem z dnia 26 czerwca 2001r. w sprawie II S.A./Łd 505/01 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż zaskarżona decyzja została wydana bez podstawy prawnej gdyż powołane rozporządzenie Ministra Edukacji Narodowej z dnia 10 października 1991r. w sprawie szczegółowych kwalifikacji wymaganych od nauczycieli oraz określenia szkół i wypadków, w których można zatrudniać nauczycieli nie mających wyższego wykształcenia/Dz.U. nr 98 poz.433 z późn. zm./ utraciło moc z dniem 7 października 2000r. Nadto sąd zakwestionował powołanie się organu administracji na art.138 § 2 kpa w sytuacji utrzymania zaskarżonej decyzji w mocy.

W dniu [...] A. B. złożył wniosek do Kuratorium Oświaty, iż nie jest wykonany wyrok z dnia 26 czerwca 2001r.

W dniu [...] A. B. złożył wniosek do Naczelnego Sądu Administracyjnego, iż [...] Kurator Oświaty uchyla się od wykonania wyroku z dnia 26 czerwca 2001r.

Wyrokiem z dnia 10 kwietnia 2002r. w sprawie II S.A. 3164/01 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A. B.

W uzasadnieniu stwierdzono, iż wyrok stwierdzający nieważność decyzji nie powoduje powstanie obowiązku organu administracji do wykonania orzeczenia sądu. Przez orzeczenie sądu, o którym mowa w art.31 ustawy z dnia 10 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, należy rozumieć wyrok w którym przyznano, stwierdzono albo uznano uprawnienie lub obowiązek a także wyrok w którym uwzględniono skargę na bezczynność. Takiego charakteru nie ma natomiast wyrok z dnia 26 czerwca 2001r.

Decyzją nr [...] z dnia [...] [...] Kurator Oświaty na podstawie art.138 § 2 kpa w związku z art.9b ust.1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982r. Karta Nauczyciela uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zatrudnienia A. B. w szkole ponadgimnazjalnej na stanowisku nauczyciela praktycznej nauki zawodu i orzekł, że A. B. legitymuje się wykształceniem średnim /świadectwem ukończenia średniej szkoły technicznej/ z przygotowaniem pedagogicznym.

Na wymienioną decyzję skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożył A. B. podnosząc, iż winien otrzymać akt nadania stopnia awansu zawodowego według poprzednio obowiązujących przepisów. Powołanie się organu odwoławczego na nowe regulacje prawne narusza zasadę nie działania prawa wstecz.

Wyrokiem z dnia 25 września 2002r. w sprawie II S.A./Łd 2262/01 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A. B.

W uzasadnieniu wyroku stwierdzono, iż zaskarżona decyzja ma oparcie w obowiązujących przepisach i nie stwierdzono aby przy jej wydaniu wystąpiły wady postępowania administracyjnego.

W dniu [...] A. B. złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2001r. w sprawie II S.A./Łd 505/01.

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1841/02 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę A. B.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, iż wniosek o wznowienie postępowania nie został oparty na ustawowych przesłankach wznowienia postępowania.

W dniu [...] A. B. złożył wniosek o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 września 2002r. w sprawie II S.A./Łd 2262/01.

Postanowieniem z dnia 8 stycznia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1842/02 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił skargę A. B.

W uzasadnieniu postanowienia stwierdzono, iż wniosek o wznowienie postępowania nie został oparty na ustawowych przesłankach wznowienia postępowania.

W dniu [...] A. B. wniósł sprzeciw od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1841/02.

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1841/02 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił sprzeciw A. B.

W uzasadnieniu postanowienie podniesiono, iż brak jest ustawowych przesłanek do wniesienia sprzeciwu od orzeczenia jakim jest postanowienie.

W dniu [...] A. B. wniósł sprzeciw od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 stycznia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1842/02.

Postanowieniem z dnia 3 kwietnia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1842/02 Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił sprzeciw A. B.

W uzasadnieniu postanowienie podniesiono, iż brak jest ustawowych przesłanek do wniesienia sprzeciwu od orzeczenia jakim jest postanowienie.

W dniu [...] A. B. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W uzasadnieniu skargi oraz piśmie procesowym z dnia [...] skarżący podniósł, iż nie są wykonane wyroki i postanowienia:

- z dnia 26 czerwca 2001r. w sprawie II S.A./Łd 505/01

- z dnia 10 kwietnia 2002r. w sprawie II S.A. 3164/01

- z dnia 25 września 2002r. w sprawie II S.A./Łd 2262/01

- z dnia 8 stycznia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1841/02

- z dnia 8 stycznia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1842/02

- z dnia 23 stycznia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1841/02

- z dnia 23 stycznia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1842/02

- z dnia 3 kwietnia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1841/02

- z dnia 3 kwietnia 2003r. w sprawie II S.A./Łd 1842/02

Skarżący wnosił o rozpoznanie jego sprawy na podstawie art.56 ustawy z dnia 10 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym gdyż jego sprawa jest nadal nie uregulowana prawnie. Jako organ który nie wykonał orzeczeń sądu wskazał Starostę Powiatu [...].

Starosta [...] w odpowiedzi na skargę wnosił o jej oddalenie.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę podniesiono, iż wyroki sądowe nie dotyczą starosty i nie był on wzywany do wykonania wyroków. Wyrok z dnia 26 czerwca 2001r. został wykonany przez [...] Kuratora Oświaty.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga A. B. na bezczynność organu administracji po wydaniu wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 czerwca 2001r. nie jest zasadna.

Należy zaznaczyć, iż z dniem 1 stycznia 2004r., na podstawie art.1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1271/ weszła w życie ustawa z dnia 25 lipca 2002r. prawo o ustroju sądów administracyjnych/Dz.U. nr 153 poz.1269/ oraz ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi/Dz.U. nr 153 poz.1270/.

Zgodnie z treścią art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przepisy wprowadzające ustawę-prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę-prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Skarga A. B. została wniesiona przed dniem 1 stycznia 2004r. i do tego dnia postępowanie nie zostało zakończone. Skarga ta winna więc zostać rozpoznana na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zaś sądem właściwym do jej rozpatrzenia jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, utworzony z dniem 1 stycznia 2004r. dla obszaru województwa łódzkiego.

Jak wynika z treści skargi oraz jej uzupełnienia A. B. wnosił o wykonanie dziewięciu wyroków i postanowień Naczelnego Sądu Administracyjnego powołując się na treść art.56 ustawy z dnia 10 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym/Dz.U. nr 74 poz.368 z późn. zm./. W istocie zatem wnosił o wymierzenie grzywny organowi administracji publicznej.

Zgodnie z treścią art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny.

Z wymienionego przepisu wynika, iż grzywna może zostać wymierzona m.in. w razie bezczynności organu administracji po wyroku stwierdzającym nieważność decyzji.

W rozpoznawanej sprawie wyrokiem z dnia 26 czerwca 2001r. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził nieważność decyzji [...] Kuratorium Oświaty z dnia[...]. Po wydaniu tego wyroku [...] Kurator Oświaty w dniu [...] wydał ponownie decyzję jako organ odwoławczy. Decyzja ta została zresztą zaskarżona do sądu przez A. B. W dniu [...] organ administracji wykonał zatem wyrok z dnia 26 czerwca 2001r. A. B. złożył skargę na niewykonanie tego wyroku w dniu [...] czyli po upływie prawie półtora roku od dnia wydania decyzji z dnia [...]. Skoro zatem [...] Kurator Oświaty wydał nową decyzję to nie pozostawał w bezczynności w rozumieniu art.154 § ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. W związku z czym skarga A. B. na bezczynność organu po wydaniu wyroku z dnia 26 czerwca 2001r. nie jest zasadna.

W ocenie sądu A. B. przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał tryb postępowania określony w art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. W piśmie z dnia [...] zwrócił się bowiem do organu administracji o wykonanie wyroku z 26 czerwca 2001r. i na swoje pismo otrzymał odpowiedź.

W przekonaniu sądu w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi powaga rzeczy osądzonej z uwagi na treść wyroku z dnia 10 kwietnia 2002r. w sprawie II S.A. 3164/01. W wyroku tym Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę A. B. na niewykonanie wyroku z dnia 26 czerwca 2001r.

Zgodnie z treścią art.171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. wyrok prawomocny ma powagę rzeczy osądzonej tylko co do tego, co w związku ze skargą stanowiło przedmiot rozstrzygnięcia.

Wymieniony przepis jest odpowiednikiem art.366 Kodeksu postępowania cywilnego. Opuszczono w nim jedynie zwrot "a ponadto między tymi samymi stronami". Opuszczenie tego sformułowania oznacza, iż nie ma granic podmiotowych powagi rzeczy osądzonej. Nie ma więc znaczenia czy w poprzedniej i obecnej sprawie występują te same strony. Istotne jest jedynie to czy zachodzi tożsamość przedmiotu sporu w obu sprawach. W sytuacji gdy taka tożsamość występuje to istnieje powaga rzeczy osądzonej bez względu na to jakie podmioty są stronami w obu sprawach.

Z przepisu art.171 wynika, iż powagę rzeczy osądzonej wyznaczają jedynie granice przedmiotowe. Aby można uznać, iż zachodzi powaga rzeczy osądzonej musi istnieć tożsamość przedmiotu obu spraw. Tożsamość taka ma miejsce wówczas gdy istnieje ta sama podstawa faktyczna i prawna w obu sprawach. Musi zatem istnieć tożsamość normy prawnej roszczenia w obu sprawach. Pogląd taki wyraził Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 29 stycznia 1997r. w sprawie I CKU 65/96/Prokuratura i Prawo nr 7-7 z 1997r. str.41/ oraz sąd Apelacyjny w Katowicach w wyroku z dnia 24 stycznia 1991r. w sprawie III APr 1/91/Orzecznictwo Sądów Apelacyjnych nr 4 z 1991r. poz.13/. Pogląd taki został również wyrażony w Komentarzu do kodeksu postępowania cywilnego /Wydawnictwo Prawnicze, Warszawa 1989r. t.II str.594/. Poglądy te dotyczą wprawdzie przepisu art.366 kpc lecz mają również zastosowanie przy interpretacji art.171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.

Nie budzi wątpliwości fakt, iż w rozpoznawanej sprawie oraz w sprawie II S.A. 3164/01 występuje ten sam przedmiot sporu a mianowicie w obu postępowaniach chodzi o skargę na niewykonanie wyroku z dnia 26 czerwca 2001r. W obu sprawach występują różne organy administracji publicznej. W sprawie II S.A. 3164/01 występował bowiem [...] Kurator Oświaty zaś w rozpoznawanej sprawie skarżący wskazał Starostę [...] jako organ, który nie wykonał wyroku. Okoliczność, iż w obu sprawach występują różne organy administracji nie ma jednak znaczenia dla ustalenia czy zachodzi powaga rzeczy osądzonej.

W obu sprawach występują natomiast różne podstawy prawne skargi. W sprawie II S.A. 3164/01 podstawą prawną skargi był przepis art.31 ust.1 ustawy z dnia 10 maja 1995r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. Ustawa ta obowiązywała do dnia 31 grudnia 2003r. i nie przewidywała ona możliwości wymierzenia grzywny za niewykonanie wyroku stwierdzającego nieważność decyzji. Z tego też powodu skarga została oddalona.

W rozpoznawanej sprawie podstawą prawną skargi jest przepis art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r., który przewiduje możliwość wniesienia skargi na bezczynność organu po wyroku stwierdzającym nieważność decyzji.

W obu sprawach występują więc różne podstawy prawne skargi. Skoro zatem nie ma tożsamości podstaw prawnych w obu sprawach to nie ma także tożsamości podstaw sporu. W związku z czym sąd uznał, iż w rozpoznawanej sprawie nie zachodzi powaga rzeczy osądzonej w rozumieniu art.171 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.

Jeżeli chodzi o bezczynność organu administracji po wyrokach z dnia 10 kwietnia 2002r. w sprawie II S.A. 3164/01 i z dnia 25 września 2002r. w sprawie II S.A./Łd 2262/01 to jest ona niedopuszczalna. Analiza przepisu art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. wskazuje bowiem, iż można wnieść skargę tylko w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. W przepisie tym nie przewidziano natomiast możliwości wniesienia skargi na bezczynność organu po wyroku oddalającym skargę.

W wyrokach z dnia 10 kwietnia 2002r. i z dnia 25 września 2002r. skargi A. B. zostały oddalone. W związku z czym sąd uznał, iż skarga na bezczynność organu po wydaniu tych wyroków jest niedopuszczalna.

Odnośnie skargi na bezczynność organu po wydaniu postanowień z dnia 8 stycznia 2003r. w sprawach II S.A./Łd 1841/02 i II S.A./Łd 1842/02, z dnia 23 stycznia 2003r. w sprawach II S.A./Łd 1841/02 i II S.A./Łd 1842/02 i z dnia 3 kwietnia 2003r. w sprawach II S.A./Łd 1841/02 i II S.A./Łd 1842/02 to jest ona również niedopuszczalna.

Przepis art.154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. przewiduje jedynie możliwość wniesienia skargi w razie niewykonania wyroków określonych w tym przepisie. Przepis art.154 § 1 nie dotyczy natomiast postanowień wydanych przez sąd. Skoro w przepisie tym nie przewidziano możliwości wniesienia skargi na postanowienia to skarga A. B. na bezczynność po wydaniu postanowień z dnia 8 stycznia 2003., 23 stycznia 2003r. i z 3 kwietnia 2003r. jest niedopuszczalna.

Reasumując sąd uznał, iż skarga na bezczynność organu administracji po wydaniu wyroku z 26 czerwca 2001r. nie jest zasadna. Po wydaniu tego wyroku organ administracji w dniu [...] wydał nową decyzję a więc nie dopuścił się bezczynności. Mając to na uwadze na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd oddalił skargę na bezczynność organu administracji po wydaniu wyroku z 26 czerwca 2001r. Odnośnie skargi na bezczynność organu po wyrokach z dnia 10 kwietnia 2002r. i z 25 września 2002r. oraz po postanowieniach z dnia 8 stycznia 2003r., 23 stycznia 2003r. i z 3 kwietnia 2003r. to jest ona niedopuszczalna. Mając to na uwadze na podstawie art.58 § 1 pkt.6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. sąd odrzucił skargę w pozostałym zakresie.