Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1285/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2005-09-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2003 nr 58 poz 515
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - t. jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski /spr./ Sędziowie: Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz Asesor WSA Joanna Wojciechowska Protokolant st. sekr.sąd. Maria Rosochacka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2005r. sprawy ze skargi D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie rejestracji pojazdu o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...]r., Nr [...], Prezydent Miasta, po wznowieniu postępowania dotyczącego pojazdu zarejestrowanego na panią D. W., zamieszkałą w [...] przy ul. [...], uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. w sprawie rejestracji pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...], unieważnił wydany przy rejestracji przedmiotowego pojazdu dowód rejestracyjny oraz odmówił rejestracji tego pojazdu.

Po rozpatrzeniu odwołania D. W. od wyżej wskazanej decyzji, Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia [...]r. Nr [...], uchyliło decyzję Prezydent Miasta z dnia [...]r., Nr [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania.

Rozpoznając ponownie sprawę, Prezydent Miasta decyzją z dnia [...]r. Nr [..], wydaną na podstawie art. 104 § 1, art. 145 § 1 pkt 8, art. 150 i art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu Postępowania Administracyjnego (t.j. w Dz. U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.) oraz art. 73 ust. 1 ustawy Prawo o Ruchu Drogowym z dnia 20 czerwca 1997r. (t.j. w Dz. U. z 2003r. Nr 58, poz. 515 ze zm.), a także § 2 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz. U. z 2003r., Nr 161, poz. 1564), po wznowieniu postępowania dotyczącego rejestracji pojazdu:

- uchylił decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r. w sprawie rejestracji pojazdu marki [...], o numerze rejestracyjnym [...], numerze nadwozia [...] i numerze silnika [...] należącego do D. W. zam. w [...] przy ul. [...],

- unieważnił dowód rejestracyjny serii [...], kartę pojazdu [...], tablice rejestracyjne o wyróżniku [...], które wydano przy rejestracji przedmiotowego pojazdu i zobowiązał do ich zwrotu,

- odmówił, w odpowiedzi na wniosek z dnia [...]r., rejestracji pojazdu marki [...] o nr nadwozia [...] na podstawie dokumentów przedłożonych do wniosku.

W uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, iż w dniu [...]r. wpłynęła prawomocna decyzja Starosty z dnia [...]r., uchylająca decyzję z dnia [...]r. o rejestracji przedmiotowego pojazdu na L. S., zam. [...], pod numerem rejestracyjnym [...]. Decyzja Starosty o uchyleniu rejestracji została wydana w oparciu o ustalenie, że przedmiotowy pojazd został zarejestrowany na podstawie sfałszowanej odprawy celnej przywozowej. Informacja o wydaniu tej decyzja spowodowała wznowienie przez Prezydenta Miasta postępowania administracyjnego na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a. Decyzja Prezydenta Miasta z dnia [...]r. została wydana w oparciu o decyzję Starosty z dnia [...]r., którą następnie uchylił ten sam organ w wyniku wznowienia postępowania. Usunięcie zatem z obrotu prawnego decyzji o rejestracji pojazdu pociągało za sobą konieczność usunięcia z obrotu prawnego także wszystkich dokumentów i dowodów, które były przejawem wydanej decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, czyli usunięcie również decyzji z dnia [...]r. i ponowne rozpatrzenie wniosku D. W. o rejestrację pojazdu. Zdaniem organu, skoro w obrocie prawnym brak było dokumentów stanowiących podstawę rejestracji przedmiotowego pojazdu, należało odmówić rejestracji pojazdu decyzją z dnia [...]r.

W odwołaniu od tej decyzji, złożonym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, skarżąca zarzuciła nie wykonanie zaleceń Samorządowego Kolegium Odwoławczego, które zostały wskazane w decyzji z dnia [...]r. oraz nie wyjaśnienie okoliczności, że samochód marki [...] o numerze rejestracyjnym [...] został nabyty w oparciu o dokumenty rejestracyjne Starosty, co uzasadniało przekonanie nabywcy, że samochód nie posiada żadnych wad prawnych. Zdaniem D. W., późniejsze ustalenie, że sprzedający nie uiścił opłaty celnej, nie może obciążać nowego nabywcy, natomiast zaskarżona decyzja I instancji przerzuca całą odpowiedzialność na skarżącą. W końcowej części odwołania skarżąca wniosła o uznanie, że jest prawną właścicielką pojazdu oraz, że ma prawo do posiadania dowodu rejestracyjnego.

Rozpatrując odwołanie, Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż zgodnie z art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (t. j. Dz. U. z 2003r., Nr 58 poz. 515 ze zm.), rejestracji pojazdu dokonuje się na podstawie:

1) dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5,

2) karty pojazdu, jeżeli była wydana,

3) wyciągu ze świadectwa homologacji albo odpisu decyzji zwalniającej pojazd

z homologacji, jeżeli są wymagane,

4) zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane,

5) dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany,

6) dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony

z zagranicy i jest rejestrowany po raz pierwszy.

Również na podstawie § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów (Dz. U. z 2002r., Nr 133, poz. 1123 ze zm.) w celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem ust. 2-13 oraz § 3, składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza:

1) dowód własności pojazdu,

2) kartę pojazdu, jeżeli była wydana,

3) dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany,

4) świadectwo oryginalności, jeżeli jest wymagane,

5) tablice rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany na terytorium RP.

Z powyższych przepisów jednoznacznie wynika, co do zasady, że jeżeli pojazd był już zarejestrowany na terytorium kraju to do jego kolejnej rejestracji wymagany jest poprzedni wydany dowód rejestracyjny. Zatem zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, posługiwanie się przez ustawodawcę wymogiem posiadania dowodu rejestracyjnego przy kolejnej rejestracji pojazdu, jeżeli pojazd był już uprzednio zarejestrowany, wskazuje na konieczność istnienia w obrocie prawnym ważnej, a przez to obowiązującej, ostatniej decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, wydanej na wniosek jego zbywcy. Wydanie przez Starostę decyzji z dnia [...]r., uchylającej własną decyzję z dnia [...]r. o rejestracji pojazdu marki [...] o nr rej. [...] wraz z unieważnieniem dowodu rejestracyjnego pojazdu, karty pojazdu oraz tablic rejestracyjnych, a także ponowna odmowa rejestracji tego pojazdu oznacza, iż w obrocie prawnym brak jest poprzedniego dowodu rejestracyjnego, istniejącej ostatniej decyzji o rejestracji pojazdu, co czyniło uzasadnionym, po wznowieniu postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a, uchylenie przez Prezydenta Miasta wcześniejszej decyzji o rejestracji pojazdu oraz odmowie jego zarejestrowania. Ponadto, według Samorządowego Kolegium Odwoławczego, zarzut składającej odwołanie nie wykonania zaleceń zawartych w decyzji z dnia [...]r. jest chybiony, gdyż organ I instancji swoje rozstrzygnięcie oparł nie tylko na decyzji Starosty z dnia [...]r., ale również na zgromadzonych w sprawie innych dokumentach, w tym przede wszystkim na piśmie Urzędu Celnego z dnia [...]r., w przedmiocie niedokonania odprawy celnej w procedurze dopuszczenia do obrotu pojazdów samochodowych.

W dniu [...]r. wpłynęła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie skarga D. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. W uzasadnieniu skargi, skarżąca przytoczyła argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji Prezydenta Miasta z dnia[...]r. Ponadto zarzuciła, iż organ II instancji w uzasadnieniu decyzji ograniczył się do przytoczenia treści przepisów o rejestracji pojazdu, pomijając okoliczności, że w oparciu o prawidłowo wydany dowód rejestracyjny przez Starostę, skarżąca samochód nabyła. Dodatkowo wskazała, iż uchylenie decyzji rejestracyjnej i odmowa ponownej rejestracji powoduje, iż po stronie skarżącej powstaje szkoda, która jest w całości zawiniona przez Starostę, który oparł się na sfałszowanej odprawie celnej. Zdaniem skarżącej, nie może ona ponosić konsekwencji wadliwego działania urzędu.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało argumentację prawną wyrażoną w uzasadnieniu decyzji i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjne w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 25 lipca 2005r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Mając na uwadze zakres kompetencji sądu oraz stan faktyczny i prawny sprawy należy uznać, że skarga nie jest zasadna. W toku postępowania dokonano prawidłowych ustaleń, nie naruszono procedury administracyjnej i wskazano właściwe przepisy prawa materialnego.

Zaskarżoną decyzją z dnia [...]r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...]r., który po wznowieniu postępowania uchylił własną decyzję z dnia [...]r. o rejestracji pojazdu marki [...] nr rej. [...] i odmówił wyrażenia zgody na zarejestrowanie tego pojazdu. Podstawą do wznowienia postępowania był art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., który stanowi, iż wznawia się postępowanie zakończone ostateczną decyzją, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Przepis ten został zastosowany przez organ administracyjny prawidłowo.

Prezydent Miasta Szczecina, po otrzymaniu informacji o usunięciu z obrotu prawnego decyzji Starosty z dnia [...]r. oraz unieważnieniu dowodu rejestracyjnego, zobowiązany był z urzędu wznowić postępowanie, gdyż uwzględniając uprzednio wniosek D. W. o rejestrację, organ administracyjny oparł się na tejże decyzji Starosty i wydanym przez niego dowodzie rejestracyjnym.

Sąd podziela stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, który zaskarżoną decyzją odmówił, w wyniku wznowienia postępowania, zarejestrowania pojazdu [...]. Rozpoznając sprawę, organ administracyjny nie oparł się tylko na decyzji Starosty z dnia [...]r., ale wziął pod uwagę również inne dokumenty, w tym pismo Urzędu Celnego z dnia [...]r. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, iż z obrotu prawnego usunięty został dokument, będący jedną z podstaw do dokonania rejestracji.

Według art. 72 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym, zgodnie z jego brzmieniem na stan prawny istniejący w momencie wydania decyzji, do wniosku o rejestrację pojazdu należało dołączyć między innymi: dowód własności pojazdu, kartę pojazdu, jeżeli była wydana, dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany oraz dowód odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z zagranicy i jest rejestrowany po raz pierwszy. Podobne wymogi przewidziano § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów.

Zgodnie z przytoczonymi powyżej przepisami i orzecznictwem sądowym, przy rejestracji pojazdu należy przedstawić ostatni dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany. Trafne jest zatem stanowisko Samorządowego Kolegium Odwoławczego, iż ustawodawca nałożył konieczność istnienia w obrocie prawnym, w momencie rejestracji pojazdu, ostatniej decyzji o zarejestrowaniu pojazdu, wydanej na wniosek jego zbywcy. Skoro zatem brak było ostatniego dowodu rejestracyjnego, gdyż został on unieważniony i tym samym usunięty z obrotu prawnego, organ musiał odmówić rejestracji.

Za chybiony Sąd uznał zarzut skarżącej, iż organ II instancji w uzasadnieniu decyzji ograniczył się do przytoczenia treści przepisów o rejestracji pojazdu, pomijając okoliczności, że w oparciu o prawidłowo wydany dowód rejestracyjny przez Starostę, skarżąca samochód nabyła, co uzasadniało przekonanie nabywcy, że samochód nie posiada żadnych wad prawnych. W istocie organ administracyjny trafnie zastosował przepisy prawa, badając jedynie czy istnieją wszystkie wymagane dokumenty. Nie miał natomiast uprawnień do badania dobrej wiary nabywcy ani prawidłowości nabycia pojazdu, gdyż należy to do właściwości sądu powszechnego.

W omawiany stanie faktycznym i prawnym obowiązkiem organu było wznowienie postępowania, uchylenie decyzji z dnia [...]r. oraz odmowa zarejestrowania pojazdu zgłoszonego przez D. W.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił skargę.