Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 109/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-02-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176, art. 178, art. 180, art. 183 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krystyna Nowak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej R. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 24 września 2008 r., sygn. akt I SA/Sz 264/08 ze skargi R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z dnia 18 marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z 24 września 2008 r., I SA/Sz 264/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę R. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w S. z 18 marca 2008 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów.

2. W skardze kasacyjnej z 10 grudnia 2008 r. od powyższego wyroku skarżący zaskarżył go w całości, zarzucając naruszenie art. 20 ust. 1 i 3 oraz art. 30 ust. 1 pkt 7 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), a także art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w zw. z art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188 oraz art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

3. W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie w całości oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm prawem przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

4. Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Jak wynika z treści art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Przepis ten określa wymagania formalne, jakim powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Są one dwojakiego rodzaju: wymagania przewidziane dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, wymienione w art. 46, 47 i 215 § 1 p.p.s.a. oraz wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wyraźnie wskazane w art. 176. Oba rodzaje wymagań łączy spójnik "oraz". Decydujące znaczenie spójnika "oraz" zawartego w art. 176 p.p.s.a. wynika z faktu, że dokonuje on dychotomicznego podziału wymagań przewidzianych dla skargi kasacyjnej na "przepisane dla pisma w postępowaniu sądowym" i inne wymagania właściwe tylko dla skargi. Wymagania szczególne dla skargi kasacyjnej, wymienione w art. 176 po wyrazie "oraz" to: a) oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, b) wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, c) przytoczenie podstaw kasacyjnych, d) wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia, e) oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Zauważyć zatem należy, że brak jednoznacznego wniosku o uchylenie lub zmianę orzeczenia powoduje, że skarga kasacyjna - jako pozbawiona jednego z koniecznych elementów materialnych - jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu (post. NSA z 16 marca 2004 r., FSK 209/04, ONSA WSA 2004, nr 1, poz. 13, post. NSA ).

W związku z powyższym należy zauważyć, że strona w swojej skardze kasacyjnej nie zawarła żadnego wniosku kasacyjnego, a więc bez wątpienia skarga kasacyjna w niniejszej sprawie nie spełnia wymogów stawianych przez art. 176 p.p.s.a. Przepis ten wyraźnie stanowi, iż elementem koniecznym skargi kasacyjnej jest wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do wykładni zakresu zaskarżenia, jego kierunków, konkretyzowania zarzutów oraz wniosków skargi kasacyjnej, ani tym bardziej ich formułowania w zastępstwie strony. Jest bowiem w tym zakresie na podstawie art. 183 § 1 p.p.s.a. związany granicami skargi kasacyjnej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego niezamieszczenie zgodnie z wymogami art. 176 p.p.s.a. w skardze kasacyjnej wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany jest brakiem nieusuwalnym (por. postanowienie NSA z 12 listopada 2007 r., II FSK 1620/07, niepubl.), w konsekwencji skutkując odrzuceniem takiej skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.

Nie orzeczono zwrotu kosztów na rzecz organu w związku z tym, iż postanowienie odrzucające skargę kasacyjną nie znajduje się w katalogu orzeczeń wymienionych w art. 209 p.p.s.a.