Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1934/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.122, art.139, art.140, art.187 §1, art.191
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz 60
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa - tekst jedn.
journal: Dz.U.UE.L 1993 nr 253 poz 1 art.181a
law: Rozporządzenie Komisji EWG) NR 2454/93 z dnia 2 lipca 1993 r. ustanawiające przepisy w celu wykonania rozporządzenia Rady (EWG) nr  2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny
journal: Dz.U.UE.L 1992 nr 302 poz 1 art.29, art.78, art.14 pkt 17, art.30, art.31
law: Rozporządzenie Rady (EWG) NR 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiające Wspólnotowy Kodeks Celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska – Urbaniak, Sędzia WSA - Piotr Kraczowski, Protokolant specjalista - Marcin Wacławek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 marca 2012 r. sprawy ze skargi G.C. "A." na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lipca 2011 r. nr [...], [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego i kwoty zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług oraz w podatku akcyzowym; Oddala skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...] marca 2008r. skarżący G. C. “A." dokonał zgłoszenia celnego wnioskując o objęcie importowanych samochodów osobowych marki [...] rok produkcji [...], nr VIN [...] oraz [...] rok produkcji [...]r., nr VIN [...] procedurą dopuszczenia do obrotu na obszarze celnym Wspólnoty (SAD nr [...]). Do zgłoszenia celnego załączył faktury zakupu z dnia [...] stycznia 2008r. na kwotę [...]USD oraz z dnia [...] stycznia 2008r. na kwotę [...] USD, fakturę transportową oraz opinie rzeczoznawcy samochodowego L. K. z dnia 11.03.2008r. nr [...] i nr [...].

Zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne określone w art. 62 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i stosownie do postanowień art. 63 WKC zostało przyjęte przez organ celny. Towar został zwolniony do wnioskowanej procedury po uprzednim zaksięgowaniu kwoty należności przywozowych, na podstawie danych zawartych w zgłoszeniu celnym.

W wyniku kontroli przeprowadzonej przez funkcjonariuszy celnych Wydziału Kontroli Wewnętrznej Izby Celnej w W. ustalono, iż zgłaszający G. C. mógł zadeklarować w zgłoszeniu celnym wartość celną sprowadzonych samochodów w nieprawidłowej wysokości.

W związku z powyższym, postanowieniem z dnia [...] czerwca 2010r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. wszczął z urzędu postępowanie w stosunku do zgłoszenia celnego dokonanego w dniu [...] marca 2008r.

Po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego decyzją nr [...] z dnia [...] października 2010r. Naczelnik Urzędu Celnego [...] w W. orzekł o retrospektywnym zarejestrowaniu kwoty cła z tytułu importu wg zgłoszenia celnego SAD nr [...] z dnia [...] marca 2008r., określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu ww. importu oraz określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z tytułu ww. importu. W uzasadnieniu organ wskazał metodę, którą zastosowano dla ustalenia wartości celnej towaru, tj. metodę “ostatniej szansy" i podał przyczyny niezastosowania metod wcześniejszych. Wyjaśnił, iż za podstawę ustalenia wartości celnej samochodów przyjął wartość samochodów wg notowania z katalogu EurotaxGlass’s 3/08 oraz ocenę techniczną dokonaną przez rzeczoznawcę L. K. w zakresie obejmującym korektę z tytułu szacunkowego kosztu naprawy.

W odwołaniu od powyższej decyzji G. C. wniósł o jej uchylenie w całości oraz uznanie i przyjęcie wartości ww. samochodów zgodnie z deklaracją zawartą w zgłoszeniu celnym. Zarzucił m.in. niewyjaśnienie wszystkich okoliczności sprawy, sprzeczność ustaleń organu z zebranym materiałem dowodowym oraz niewłaściwą interpretację i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa materialnego.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy Dyrektor Izby Celnej w W. zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2011r. nr [...], [...] uchylił decyzję organu I instancji w całości oraz orzekł w zakresie określenia wartości celnej obu samochodów, kwot wynikających z długu celnego podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu, określenia kwot podatku akcyzowegoz tytułu importu, podatku od towarów i usług z tytułu importu w pomniejszonych kwotach. Uzasadniając podjęte rostrzygnięcie organ odwoławczy wskazał, iż organy celne są upoważnione do kwestionowania w uzasadnionych przypadkach wartości transakcyjnej wynikającej z dokumentów załączonych przez Stronę do zgłoszenia celnego oraz ustalania wartości celnej towaru metodą "ostatniej szansy". Wyjaśnił, że badanie wiarygodności ceny transakcyjnej zgodnie z art. 181a RWKC polega na zbadaniu faktycznych rozliczeń z dostawcą towaru (w tym innych świadczeń, które z mocy prawa podlegają uwzględnieniu w wartości celnej towaru) oraz badaniu okoliczności towarzyszących transakcji w celu ustalenia przyczyn przyjęcia ceny na danym poziomie (np. w odniesieniu do "atrakcyjnych warunków transakcji"). W świetle powyższego artykułu wiarygodność rachunku (faktury), obejmuje nie tylko jego autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, iż wartość transakcyjna towaru powinna odzwierciedlać rzeczywistą jego cenę. Tylko taka wartość jest wartością celną towaru w rozumieniu art. 29 WKC. Za podstawę do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej importowanych samochodów posłużyły opinie rzeczoznawcy nr [...] oraz [...] z dnia [...].03.2008r. załączone przez Stronę do zgłoszenia celnego. Ceny rynkowe importowanych pojazdów przedstawione w ww. opiniach sporządzonych w oparciu o materiał porównawczy z kraju rynku eksportu (w załączeniu wydruki ze stron internetowych www.cars.com) w znaczącym stopniu odbiegały od ceny zadeklarowanej przez Stronę. Oferowane na [...] aukcji internetowej pojazdy marki [...] oraz [...] przedstawiały wartości dziesięciokrotnie wyższe od zadeklarowanych przez importera w zgłoszeniu celnym. Dyrektor Izby Celnej uznał, iż organ I instancji prawidłowo ustalił wartość celną importowanych samochodów przyjmując jako wartość rynkową pojazdu ceny podane w katalogu EurotaxGlass's 3/08 w wersji elektronicznej w systemie CARWERT uwzględniając, zgodnie z wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej zawartymi w Studium 1.1. -"Postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych" przy ustalaniu wartości celnej samochodu markę i model samochodu a ponadto stan pojazdu i wszystkie elementy wpływające na jego wartość takie jak nadzwyczajne zużycie, naprawy, remonty, akcesoria w porównaniu z wartością typowego pojazdu służącego za punkt odniesienia. Jednakże, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, w nieprawidłowy sposób uwzględniono korekty z tytułu koniecznych napraw. W związku z tym organ odwoławczy przeprowadził ponowną kalkulację w celu ustalenia prawidłowej wartości celnej przedmiotowych pojazdów. W dalszej części uzasadnienia organ odwoławczy dokonał wyliczeń wraz z podaniem podstawy prawnej odnośnie podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego. Reasumując organ wskazał, że nie dopatrzył się w sprawie naruszenia przepisów proceduralnych. Wyjaśnił, że ocena zebranego materiału dowodowego i wyczerpujące wyjaśnienie przesłanek dokonanego rozstrzygnięcia znalazło wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, przekonującym zarówno co do prawidłowości oceny stanu faktycznego i prawnego, jak i co do zasadności.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący G. C. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej określenia nowej wartości celnej importowanych samochodów. W motywach skargi podniósł, iż organy celne wszczęły postępowanie wyłącznie w oparciu o przypuszczenia bez zgromadzenia żadnych nowych dowodów w sprawie. Skarżący powtórzył argumenty już uprzednio podnoszone w pismach kierowanych do organu w toku postępowania administracyjnego. Zarzucił naruszenie przepisów proceduralnych, tj. art.120, 121, 122, art.139, art.140, art.165, art.167, art.180 § 1, art.187, art.188, art.191 ustawy Ordynacja podatkowa. Ponadto zarzucił naruszenie:

- art.181a RWKC poprzez bezpodstawne zakwestionowanie już raz zweryfikowanej i przyjętej za zgodną wartości celnej, bez właściwego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego uzasadniającego bezpodstawne przypuszczenie,

- art.29 WKC poprzez bezpodstawne odrzucenie wartości transakcyjnej i zakwestionowanie już raz uznanej za zgodną wartości celnej importowanych samochodów bez właściwego zebrania i rozpatrzenia wiarygodnego materiału dowodowego;

- art.68 WKC poprzez odrzucenie ustaleń dokonanych w dniu zgłoszenia celnego,

- art.78 WKC poprzez niepodjęcie niezbędnych działań w celu uregulowania sytuacji towaru i podjęcie działań w oparciu o same przypuszczenia pomimo braku nowych dowodów w sprawie,

- wytycznych dotyczących kwestionowania i ustalania wartości celnej pojazdów określonych w piśmie Departamentu Ceł Ministerstwa Finansów nr [...] z dnia [...] czerwca 2004r.,

- ustaleń wynikających z opinii 2.1. Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej “Dopuszczalność ceny niższej od aktualnych cen rynkowych na identyczne towary", z której wynika, że sam fakt, iż jakaś cena jest niższa od aktualnych cen rynkowych na identyczne towary nie stanowi wystarczającego powodu, by ją odrzucić z punktu widzenia Artykułu 1, z zastrzeżeniem Artykułu 17 Porozumienia w sprawie stosowania Artykułu VII Układu Ogólnego w Sprawie Taryf Celnych i Handlu, który mówi o prawie administracji celnych do upewnienia się o prawdziwości i dokładności jakiegokolwiek oświadczenia, dokumentu czy deklaracji, przedłożonych dla celów wartości celnej,

- zasad praworządności oraz zasady zaufania przedsiebiorców do organów Państwa wynikających z art.2 i art.7 Konstytucji RP poprzez ich niewłaściwe działanie, błędną wykłądnię przepisów i ich niewłaściwe zastosowanie i interpretację oraz dowolną i bezpodstawną zmianę raz podjętej decyzji oraz brak obiektywizmu i w związku z tym działanie na niekorzyść przedsiębiorcy.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosząc o jej oddalenie podtrzymał ustalenia faktyczne i prawne zawarte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie procesowym z dnia [...] marca 2012r. skarżący wskazał na lakoniczność i pobieżność argumentacji dokonanej przez organ odwoławczy. Podniósł, iż do chwili obecnej żaden z organów celnych nie przedstawił wiarygodnego argumentu, aby cena transakcyjna w odniesieniu do stanu fizycznego importowanych pojazdów była "rażąco niska". Zdaniem skarżącego "uzasadnione wątpliwości" muszą wynikać z zebranego w konkretnej sprawie materiału dowodowego i jego wyczerpującego rozpatrzenia przez organ celny, przy czym ocena zebranych dowodów winna być swobodna lecz nie dowolna. W ocenie skarżącego organy celne nie wykazały, aby przy takich uszkodzeniach sprowadzonych pojazdów zapłacona za nie cena była niewiarygodna lub rażąco niska.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga nie jest zasadna.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy organy celne miały uzasadnione podstawy do zakwestionowania wartości transakcyjnej importowanych samochodów zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym i ustalenia wartości celnej towarów metodą "ostatniej szansy".

Zgodnie z art. 29 ust.1 WKC wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar wtedy, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i 33 ustawy. W pewnych przypadkach bowiem zasada ta doznaje ograniczeń i wartość transakcyjna nie może być przyjęta za wartość celną towaru.

Podstawą prawną do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej jest art.181 a Rozporządzenia Komisji (EWG) nr 2454/93 z dnia 2 lipca 1993r. ustanawiającego przepisy w celu wykonania Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.Urz. WE L 253 z dnia 11 października I993r.) tzw. Rozporządzenie Wykonawcze. Zgodnie z brzmieniem art. 181a ust. 1 RWKC w przypadku, gdy organy celne mają uzasadnione wątpliwości, że zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę określoną w art. 29 KWC, nie muszą ustalać wartości celnej przywożonych towarów z zastosowaniem metody wartości transakcyjnej. Organom celnym przysługuje bowiem uprawnienie do badania wiarygodności dokumentów przedkładanych przez stronę zarówno pod względem formalnym jak i materialnym. Realizacji tego uprawnienia służy możliwość wynikająca z art.78 WKC, w myśl którego po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać kontroli zgłoszenia.

Wskazać należy, że wiarygodność rachunku (faktury) obejmuje nie tylko jego autentyczność, ale także wiarygodność podanej na tym dokumencie ceny transakcyjnej. Dokument taki nie będzie wiarygodny w sytuacji, gdy podana na nim cena transakcyjna budzi uzasadnione wątpliwości, czy zadeklarowana wartość celna stanowi całkowitą faktycznie zapłaconą lub należną sumę.

W niniejszej sprawie wątpliwości organów celnych wzbudziła wartość importowanych pojazdów zadeklarowana w zgłoszeniu celnym w kwocie [...] USD ([...]) oraz [...] USD ([...]). Za podstawę do zakwestionowania deklarowanej wartości celnej importowanych samochodów posłużyły opinie rzeczoznawcy nr [...] oraz [...] z dnia [...].03.2008r. załączone przez skarżącego do zgłoszenia celnego. Ceny rynkowe importowanych pojazdów przedstawione w ww. opiniach sporządzonych w oparciu o materiał porównawczy z kraju rynku eksportu (w załączeniu wydruki ze stron internetowych www.cars.com) w znaczącym stopniu odbiegały od ceny zadeklarowanej przez zgłaszającego. Oferowane na amerykańskiej aukcji internetowej pojazdy marki [...] oraz [...] przedstawiały wartości dziesięciokrotnie wyższe od zadeklarowanych przez importera w zgłoszeniu celnym.

W tym miejscu podkreślenia wymaga, iż dokonane przez skarżącego zgłoszenie celne spełniało wymogi formalne a zatem towar został zwolniony w celu objęcia wnioskowaną procedurą celną. W myśl art.14 pkt 17 WKC zgłoszenie celne to czynność, poprzez którą importer wyraża, w wymaganej formie i w określony sposób, zamiar objęcia towaru określoną procedurą celną. Organ celny przyjmując zgłoszenie celne weryfikuje przede wszystkim, czy spełnia ono wymogi formalne do przyjęcia. Kontroluje dokumenty załączone do zgłoszenia celnego i może zażądać od zgłaszającego przedstawienia innych dokumentów (art.68 i nast. WKC oraz art.239 i nast.RWKC). Organ celny może również dokonać weryfikacji zgłoszenia celnego już po zwolnieniu towaru i prawo do takiej weryfikacji nie jest ograniczone wyłącznie do sytuacji, w której doszło do ujawnienia nowych dowodów czy okoliczności. Takie uprawnienie daje bowiem organowi przepis art.78 WKC, zgodnie z którym po dokonaniu zwolnienia towarów organy celne mogą, w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawarych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu lub wywozu towarów objętych zgłoszeniem oraz późniejszych operacji handlowych dotyczących tych samych towarów. Kontrole te mogą być przeprowadzone u zgłaszającego bądź u każdej innej osoby bezpośrednio lub pośrednio zainteresowanej zawodowo tymi operacjami, jak również u każdej innej osoby posiadającej dla potrzeb zawodowych wymienione dokumenty i dane. Organy mogą również przeprowadzić rewizję towarów, o ile istnieje jeszcze możliwość ich okazania. Jeżeli z kontroli zgłoszenia lub kontroli po zwolnieniu towarów wynika, że przepisy regulujące właściwą procedurę celną zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi przepisami, niezbędne działania w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują.

Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, że organy celne zasadnie uznały, iż zaistniały uzasadnione wątpliwości czy wartość zadeklarowana w zgłoszeniu celnym stanowiła całkowitą płatność za importowany towar. Tym samym zaistniały przesłanki do wszczęcia z urzędu postępowania celnego w sprawie prawidłowego określenia wartości celnej sprowadzonego towaru.

Odnosząc się do kwestii badania wiarygodności cen zadeklarowanych przez stronę i wynikających z dokumentów należy zaznaczyć, że proces ten nie zawsze musi prowadzić do ustalenia rzeczywistej ceny, którą zapłaciła strona. Wskazana weryfikacja może bowiem doprowadzić jedynie do ustalenia, że cena zadeklarowana w deklaracji celnej jest niewiarygodna, w aspekcie ustalenia wartości celnej. Niewiarygodność ceny transakcyjnej uzasadniająca jej odrzucenie wystąpi wówczas, gdy okaże się że jest ona rażąco niska. Nie ma przy tym znaczenia okoliczność dokonania przelewu na kwotę wynikającą z faktury. Zaznaczyć przy tym należy, że w przedmiotowej sprawie – wbrew twierdzeniom skarżącego – okoliczność dokonania przelewu nie była przez stronę udokumentowana.

Odrzucenie przez organy celne wartości transakcyjnej jako podstawy ustalenia wartości celnej importowanego towaru nie było dowolne, lecz opierało się na uzasadnionych przesłankach. Źródłem wątpliwości organu celnego oprócz analizy cen, kształtujących się na rynku [...], było także niewskazanie przez skarżącego przyczyn, które uzasadniałaby tak niską, w stosunku do cen rynkowych, wartość nabytego pojazdu.

W celu uzyskania wiedzy na temat poziomu cen na tym rynku organ prawidłowo posłużył się danymi zawartymi w na stronach internetowych. Należy podkreślić, że posługiwanie się katalogami i wyspecjalizowanymi czasopismami, dostępnymi także w formie elektronicznej, jest nie tylko powszechnie akceptowane w orzecznictwie, lecz znajduje także oparcie w opiniach Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej (WCO). Poszukując informacji na temat cen pojazdu tego typu, co importowany w niniejszej sprawie, organ posłużył się prawidłowymi metodami, poszukując właściwego modelu i rocznika. Takie postępowanie odpowiada wymogom zasady prawdy obiektywnej, stanowiącej jeden z fundamentalnych standardów postępowania organów celnych (art. 122 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej).

Porównanie cen przedstawionych w opiniach rzeczoznawcy z wartością pojazdów zadeklarowaną przez Stronę w oczywisty sposób uzasadniało wątpliwości, co do prawidłowości zadeklarowanej wartości pojazdu i w świetle art. 181 RWKC stanowiło podstawy do odstąpienia przez organy celne od ustalania wartości celnej sprowadzonego pojazdu na podstawie wartości transakcyjnej.

Konsekwencją zakwestionowania wartości transakcyjnej wynikającej z załączonych do zgłoszenia celnego faktur była konieczność ustalenia wartości celnej przedmiotowego pojazdu z wykorzystaniem jednej z metod wskazanych kolejno w art. 30 WKC. Ceny importowanych pojazdów, ustalone w trakcie postępowania celnego, przy pomocy metody zastępczej zgodnie z art. 31 ust. 1 WKC. w znaczącym stopniu odbiegały od cen zadeklarowanych przez Stronę, co również stało się potwierdzeniem jego zasadności.

W przypadku, gdy wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie art. 29 WKC, ustala się ją stosując w kolejności lit. a), b). c) i d) ustępu 2. aż do pierwszej litery, na podstawie której będzie mogła zostać ustalona, z wyjątkiem przypadku, gdy porządek stosowania lit. c) i d) zostanie zmieniony na wniosek zgłaszającego; to jest tylko wtedy, gdy taka wartość celna nie może zostać ustalona na podstawie konkretnej litery, to znaczy, że mogą być zastosowane przepisy następnej litery według kolejności ustalonej zgodnie z tym ustępem (art. 30 ust. 1 WKC). Zatem wartością celną ustalaną na podstawie niniejszego artykułu jest min. wartość transakcyjna identycznych towarów lub podobnych sprzedanych w celu wywozu do Wspólnoty i wywiezionych w tym samym lub zbliżonym czasie co towary, dla których ustalana jest wartość celna (art. 30 ust. 2 lit. a i b). Jednakże w przedmiotowej sprawie nie można zastosować wskazanych metod, gdyż – jak słusznie podkreślił to organ celny - niemożliwym jest znalezienie pojazdów samochodowych o identycznym bądź podobnym stopniu zużycia, nawet samochody podobnie użytkowane, mają różny stopień zużycia, co dodatkowo przemawia za odrzuceniem tych metod jako właściwych do ustalenia wartości pojazdów używanych. Kolejna metoda ustalania wartości celnej towaru - metoda ceny jednostkowej towarów identycznych lub podobnych - art. 30 ust. 2 lit. c) WKC. może znaleźć w zasadzie, zastosowanie wyłącznie w przypadku importu dla celów handlowych. Dotyczy bowiem sprzedaży towarów masowych, sprzedawanych we Wspólnocie w największych zbiorczych ilościach i stanie, w jakim są towary dla których ustalana jest wartość celna. Należy również wskazać na niemożność ustalenia wartości celnej używanych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę wartości kalkulowanej (art. 30 ust. 2 lit. d) WKC). Używane pojazdy samochodowe nic są bowiem produkowane jako takie, dlatego też metoda ta oparta na koszcie produkcji importowanych towarów nie może być brana pod uwagę.

Wartość celna używanych pojazdów samochodowych jest ustalana według metody "ostatniej szansy" (art. 31 ust. 1 WKC). Przepis ten przewiduje, iż jeżeli wartość celna przywożonych towarów nie może być ustalona na podstawie art. 29 i 30 jest ona ustalana na podstawie danych dostępnych we Wspólnocie, z zastosowaniem odpowiednich środków zgodnych z zasadami i ogólnymi przepisami:

Porozumienia w sprawie stosowania artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r.;

artykułu VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z I994r.,

przepisów niniejszego rozdziału.

Zgodnie z wyjaśnieniami Technicznego Komitetu Ustalania Wartości Celnej Światowej Organizacji Celnej do Porozumienia w sprawie stosowania art. VII Układu Ogólnego w sprawie Taryf Celnych i Handlu z 1994r. zawartymi w Studium 1.1., postępowanie wobec używanych pojazdów samochodowych, w przypadku ustalania wartości celnej przywożonych pojazdów samochodowych w oparciu o metodę "ostatniej szansy", istnieje możliwość skorzystania z wyspecjalizowanych katalogów lub czasopism zawierających celny rynkowe tych pojazdów na polskim obszarze celnym. W celu ustalania wartości celnej z wykorzystaniem tej metody należy stosować specjalistyczny katalog, w którym wydawca zestawia średnie ceny pojazdów samochodowych (osobowych, terenowych, dostawczych, ciężarowych) na podstawie ogólnopolskich badań rzeczoznawczych, prowadzonych w sposób fachowy przez specjalistów w dziedzinie motoryzacji. Dla poparcia wiarygodności wartości celnej używanych pojazdów samochodowych może posłużyć także sporządzona odpowiednio opinia biegłego rzeczoznawcy samochodowego.

Podstawą do określenia wartości pojazdów uszkodzonych metodą “ostatniej szansy" jest oszacowanie stopnia uszkodzenia pojazdu oraz określenie realnej wartości jego nieuszkodzonej części. Wycena rzeczoznawcy poddawana jest analizie w granicach wiedzy ogólnej, którą dysponuje organ oraz kierując się doświadczeniem umożliwiającym zweryfikowanie elementów opinii takich jak zgodność danych towaru objętego opinią z towarem będącym przedmiotem postępowania, prawdziwość danych zawartych w publikacjach powołanych przez rzeczoznawcę. Zatem opinia rzeczoznawcy stanowi jedynie część materiału dowodowego, który podlega swobodnej ocenie jak każdy inny dowód.

Po przeprowadzeniu analizy załączonych do sprawy wycen technicznych pojazdów organ celny uznał, iż wskazane przez rzeczoznawcę wartości bazowe nie mogą posłużyć za wartości wyjściowe do ustalenia wartości celnej zaimportowanych samochodów, z uwagi na przewidziany w art. 31 ust. 2 pkt c) WKC zakaz ustalania wartości celnej przy pomocy metody "ostatniej szansy" na podstawie cen towarów na rynku wewnętrznym kraju wywozu. Organ celny wykorzystuje bowiem ceny obowiązujące na rynku kraju eksportu jedynie jako materiał porównawczy przy zakwestionowaniu zadeklarowanej wartości transakcyjnej. Nie mogą one stanowić jednocześnie podstawy do ustalenia wartości celnej towaru "metodą ostatniej szansy".

Zasadnie zatem organy celne, posługując się komputerowym systemem wyceny wartości pojazdów EurotaxGlass's - CARWERT (baza danych 03.2008) określiły średnią wartość rynkową samochodu marki [...] na kwotę [...],-zł, zaś samochodu marki [...] na [...].-zł, uwzględniając przy ustalaniu wartości celnej markę i model samochodu a ponadto stan pojazdu i wszystkie elementy wpływające na jego wartość takie jak nadzwyczajne zużycie, naprawy, remonty, akcesoria w porównaniu z wartością typowego pojazdu służącego za punkt odniesienia. Organy uwzględniły opinie rzeczoznawcy z dnia [...].03.2008r. w zakresie obejmującym korektę z tytułu koniecznych napraw. Natomiast nie zostały uwzględnione korekty z tytułu: stanu utrzymania i dbałości o pojazd 3%, aktualności badań technicznych 4%, serwisowania pojazdu 5%, z uwagi na to, że wskazane korekty nie są bezpośrednio związane z wartością transakcyjną określoną w art. 29 WKC, a stanowią jedynie element wtórny dokonanego importu. Korekty te mają charakter automatyczny a nie indywidualny, odzwierciedlający rzeczywisty stan towaru.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, że materiał dowodowy został zgromadzony zgodnie z regułami procesowymi i stanowił on wystarczającą podstawę do ustalenia stanu faktycznego sprawy. Jego oceny dokonano zaś w zgodzie z zasadami logiki. W wyniku prawidłowych działań procesowych zastosowano również właściwie zinterpretowane regulacje prawa materialnego.

Sąd nie dopatrzył się w zaskarżonej decyzji uchybień, które usprawiedliwiałoby zarzut błędnej oceny materiału dowodowego. Decyzja zapadła z poszanowaniem zasad postępowania wynikających z Ordynacji podatkowej, w tym zasady swobodnej oceny dowodów (art. 191 tejże ustawy), co wyżej wykazano. Dlatego zarzuty dotyczące naruszenia wskazywanych w skardze przepisów proceduralnych należy uznać za bezpodstawne.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art.139 i art.140 Ordynacji podatkowej, Sąd wyjaśnia, że termin 2 miesięcy wprowadzony przez ustawodawcę na załatwienie sprawy, ma charakter instrukcyjny. O każdym przypadku niezałatwienia sprawy we właściwym terminie organ zobowiązany jest powiadomić stronę, podając przyczyny niedotrzymania terminu i wskazując nowy termin załatwienia sprawy. Z tych obowiązków organ wywiązał się w sposób należyty (pismo z 27.01.2011r.).

Odnosząc się do kwestii podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego to podkreślenia wymaga, że zastosowane przez organ stawki obu podatków są tożsame ze stawkami zadeklarowanymi przez skarżącego w zgłoszeniu celnym i nie były przedmiotem sporu. Przyjmując określoną przez organ kwotę wynikającą z długu celnego, rozstrzygnięcia w kwestiach podatkowych, tj. podatku akcyzowego i podatku od towarów i usług, należy uznać za prawidłowe.

Z powyższych względów, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz. 1270, z późn.zm.) orzeczono, jak w sentencji.