Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2024/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2016-02-03 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi G. B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 28 września 2015 r. G. B., reprezentowany przez adwokata, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w A. z dnia [...], nr [...], wymierzającą G. B. karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry w wysokości [...] zł.

W petitum skargi strona skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Argumentując powyższe żądanie wnioskodawca podniósł, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodzi realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania niemożliwych do odwrócenia skutków, które dotkną skarżącego oraz dwójkę jego dzieci, które pozostają na jego wyłącznym utrzymaniu ([...]-letnia córka A. oraz [...]-letnia córka B. B.). Skarżący stwierdził, że "egzekucja kwoty [...] zł spowoduje, iż nie będzie posiadał środków na utrzymanie córek". Strona podała, że toczy się większa ilość spraw o ukaranie go karą pieniężną za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry i wykonanie tych kar spowoduje, że utraci on płynność finansową, popadnie w długi, a jego firma upadnie na długo przed wydaniem wyroku przez WSA, przez co w przyszłości nawet uchylenie zaskarżonej decyzji nie naprawi sytuacji jego oraz jego dzieci, które do tego czasu będą pozostawać w niedostatku.

Do wniosku załączono oświadczenie z dnia 18 marca 2015 r. A. B. (babci B. B.), z którego wynika, że matka B. - A. J. nie interesuje się swoją córką, która pozostaje na wyłącznym utrzymaniu G. B. Skarżący na córkę przekazuje [...] zł oraz kupuje potrzebne dziecku ubrania, lekarstwa i zabawki. Opiekę nad B. B. sprawuje A. B.

Ponadto do wniosku załączono oświadczenie z dnia 18 marca 2015 r. Z. B. (matki A. B.), z którego wynika, że A. B. ma poważne problemy zdrowotne (m.in. związane z chorobą [...] - ataki ma średnio raz dziennie, a także atopowe zapalenie skóry). Z. B. wskazała, że w 1994 r. "wzięła rozwód" z G. B. i ona zajmuje się córką A., na którą skarżący przekazuje miesięcznie [...] zł.

Zarządzeniem z dnia 17 listopada 2015 r. Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego, aby w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, uzupełnił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzez przedłożenie stosownych dowodów (dokumentów, zaświadczeń): potwierdzających chorobę oraz leczenie córki skarżącego - A. B.; potwierdzających przekazywanie środków finansowych na utrzymanie córek (wciągi z rachunku bankowego); obrazujących aktualną sytuację majątkową skarżącego (osiągane dochody i ponoszone wydatki, aktualny stan konta, posiadany majątek ruchomy i nieruchomości); zestawienia prowadzonych względem skarżącego postępowań w przedmiocie wymierzenia kar z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry i łącznej wysokości potencjalnych kar; pod rygorem rozpoznania przedmiotowego wniosku w oparciu o dotychczas złożony materiał dowodowy.

Pełnomocnik skarżącego nie przesłał żądanych przez Sąd materiałów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a.") wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość.

Z uwagi na treść normatywną powyższych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącego wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Będące podstawą wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 P.p.s.a., to taka szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 20 grudnia 2004 r., o sygn. akt GZ 138/04, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Z kolei trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.

Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. został tak skonstruowany, że ciężar wykazania, iż okoliczności w nim wskazane istotnie zaistniały, spoczywa na osobie wnioskującej o ochronę tymczasową. Wnioskodawca powinien zatem wykazać, że w sytuacji faktycznej, w jakiej się znajduje, wykonanie decyzji powodować będzie znaczną szkodę bądź trudne do odwrócenia skutki (por. postanowienie NSA z dnia 4 października 2010 r., o sygn. akt II FZ 460/10, dostępnie na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., o sygn. akt FZ 65/04, dostępne na stronie internetowej: www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Dokonując oceny przedmiotowego wniosku Sąd stwierdza, że skarżący, domagając się wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, podniósł przede wszystkim, że wykonanie spornej decyzji spowoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i niemożliwych do odwrócenia skutków, które dotkną zarówno jego (wykonanie nałożonych na niego kar spowoduje, że utraci on płynność finansową, popadnie w długi, a jego firma upadnie), jak i dwójkę, pozostających na jego wyłącznym utrzymaniu, córek – [...]-letnią A. oraz [...]-letnią B. (będą pozostawać w niedostatku). Jako dowód przekazywania środków finansowych na córki skarżący przedłożył oświadczenia z dnia 18 marca 2015 r. od sprawujących faktyczną opiekę na córkami osób – A. B. (babci zajmującej się B. B., na utrzymanie której skarżący przekazuje [...] zł miesięcznie) oraz Z. B. (matki A. B., na utrzymanie której skarżący przekazuje [...] zł miesięcznie).

W celu zweryfikowania prawdziwości powyższych okoliczności, Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do przedłożenia stosownych dowodów (dokumentów i zaświadczeń). Ponadto Sąd wezwał pełnomocnika skarżącego do przedłożenia dowodów, które zobrazowałyby jego aktualną sytuację majątkową (osiągane dochody i ponoszone wydatki, aktualny stan konta, posiadany majątek ruchomy i nieruchomości), a także zestawienia prowadzonych względem skarżącego postępowań w przedmiocie wymierzenia kar z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry i łącznej wysokości potencjalnych kar. Wezwanie Sądu zostało zignorowane przez pełnomocnika skarżącego.

Uwzględniając powyższe i rozpoznając przedmiotowy wniosek wyłącznie w oparciu o zawarte w nim twierdzenia, a także o dołączone do niego oświadczenia, Sąd stwierdza, że skarżący nie wykazał, aby w sprawie ziściły się przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności Sąd stwierdza, że skarżący w żaden sposób nie odniósł się do potencjalnych skutków jakie może wywołać wykonanie zaskarżonej decyzji w jego majątku, którego stanu nie ujawnił. Nie wyjaśnił również, ile jest aktualnie prowadzonych względem niego postępowań w przedmiocie wymierzenia kar z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry i łącznej wysokości potencjalnych kar. W tym kontekście trudno stwierdzić, czy brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w jakikolwiek sposób wpłynie na możliwość utrzymania przez skarżącego córek. Powołane okoliczności, zdaniem Sądu, przesądziły o braku podstaw do pozytywnego rozpoznania wniosku strony, którego zasadności skarżący w istocie nie uprawdopodobnił.

Na marginesie Sąd wskazuje, że każda decyzja zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Ewentualna potencjalna wadliwość zaskarżonej decyzji nie ma wpływu na ocenę zasadności wniosku w przedmiocie wstrzymania jej wykonania, ponieważ dokonywanie przez Sąd oceny legalności decyzji na tym etapie postępowania jest przedwczesne i niedopuszczalne.

W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.