Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 2652/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6205 Nadzór sanitarny
Hasła tematyczne: Inspekcja sanitarna
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 104
journal: Dz.U. 2010 nr 136 poz 914
law: Ustawa z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Cieśla, Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Protokolant spec. Agnieszka Wrzodak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2014 r. sprawy ze skargi R. S. na decyzję Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] maja 2013 r. znak: [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku; III. zasądza od Głównego Inspektora Sanitarnego na rzecz R. S. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...] Główny Inspektor Sanitarny (dalej: GIS), działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267, dalej: kpa) w związku z art. 103 ust. 1 pkt 4 oraz art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia (Dz. U. z 2010 r. Nr 136, poz. 914 ze zm.), po rozpoznaniu odwołania R. S. prowadzącej działalność pn. [...]. "[...]., [...] [...], [...] od decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] wymierzającej karę pieniężną w wysokości 5 000 zł w związku z faktem prowadzenia działalności w zakresie produkcji i obrotu żywnością w Zakładzie Produkcji [...], [...] bez złożenia wniosku o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru zakładów w trybie i na zasadach określonych w art. 6 rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 oraz art. 63 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Z akt postępowania administracyjnego wynika, że postanowieniem z dnia [...] listopada 1996 r. znak: [...] Państwowy Terenowy Inspektor Sanitarny w [...] dokonał odbioru w zakresie wymagań higienicznych i zdrowotnych obiektu - wykorzystanie kuchni w okresie między sezonowym położonego: [...] / ośrodek POM " [...]". W okresie między sezonowym dopuszczono produkcję pierogów i sałatek w pomieszczeniach kuchni restauracji "[...]".

Decyzją z dnia [...] listopada 1996 r. L. dz. [...] Państwowy Terenowy Inspektor Sanitarny w [...] wyraził zgodę na prowadzenie działalności - produkcja pierogów i sałatek w pomieszczeniu kuchni restauracji "[...]" w okresie między sezonowym - [...] ".

Następnie decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wyraził zgodę na rozpoczęcie działalności żywnościowo- żywieniowej w ww. obiekcie w zakresie podawania napoi zimnych i gorących w tym alkoholowych oraz przygotowywania dań od surowca do gotowego produktu - “wszystko podawane w naczyniach zwrotnych ".

W dniu [...] lipca 2002 r. pismem znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nakazał zainstalować drzwiczki do szafek w części bufetowej w terminie do [...] lipca 2002 r.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wyraził zgodę na rozpoczęcie działalności w zakresie przygotowywania kanapek z wędliną i serem oraz dostarczania drożdżówek dla uczniów na terenie gminy [...].

Decyzją z dnia [...] grudnia 2003 r. znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] wyraził zgodę na odstępstwa od określonych przepisami warunków technicznych dotyczących usytuowania stanowisk do produkcji i wyrobów mącznych z nadzieniami w pomieszczeniach poniżej poziomu przyległego terenu w istniejącym budynku Restauracji " [...]" w [...], pod następującymi warunkami: 1. należy zapewnić w ww. pomieszczeniach wymianę powietrza wynikającą z potrzeb użytkowych i ich funkcji oraz oświetlenie sztuczne zgodne z wymogami zawartymi w Polskich Normach; 2. Projekt adaptacji pomieszczeń, zawierający: rozmieszczenie funkcyjne, technologię, instalację wodno-kanalizacyjną, wentylację, należy zaopiniować pod względem zachowania przepisów sanitarno¬higienicznych.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2004 r. znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] negatywnie zaopiniował (nie uzgodnił) dokumentację dotyczącą prowadzonej dzioałanosći ze względu na brak prawidłowej funkcjonalności zakładu (krzyżują się drogi "brudne" i "czyste").

W dniu [...] marca 2004 r. postanowieniem znak: [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w [...] utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] dnia [...] lutego 2004 r. znak: [...] dotyczące projektu budowlanego technologii stanowisk do produkcji wyrobów mącznych z nadzieniem w restauracji "[...]" w [...].

D. S. oświadczył, że z dniem [...] marca 2004 r. zaprzestał produkcji pierogów przeznaczonych do sprzedaży hurtowej i detalicznej w Wytwórni [...]- Firma [...] w [...] do czasu uzyskania postanowienia zatwierdzającego projekt techniczny, uzyskania pozytywnego odbioru sanitarnego oraz decyzji zezwalającej na rozpoczęcie działalności.

W aktach sprawy znajdują się [...] adnotacje służbowe sporządzone przez pracowników Powiatowej Stacji Sanitarno - Epidemiologicznej w [...], z których wynika, że w okresie [...] marca 2005 r. do [...] lipca 2009 r. Restauracja "[...]", [...] była zamknięta lub też na drzwiach wisiała kartka "remont" lub "do sprzedaży".

W związku ze stwierdzeniem w trakcie kontroli w innych zakładach gastronomicznych oferowanych do sprzedaży pierogów produkowanych i dostarczanych przez [...] "[...]" R.S., [...] - w dniu [...] lipca 2012 r. w godzinach 16.30-19.30 upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w asyście funkcjonariuszy Policji przeprowadzili kontrolę sanitarną w Zakładzie Produkcji [...], którego właścicielem jest R.S.. W czynnościach kontrolnych uczestniczył D.S..

Z przeprowadzonej kontroli, przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] sporządzili protokół nr [...], w którym zapisano w pkt II. 1. Opis stanu faktycznego - cyt.: "Kontrolą sanitarną przeprowadzono w związku ze stwierdzeniem w zakładach gastronomicznych pierogów produkowanych i dostarczanych z Firmy [...] R. S. [...]. Wspólnie z przedstawicielami Policji wylegitymowano D.S., który oświadczył, że jest osobą współpracującą oświadczając, iż p. R. S. przebywa na zwolnieniu lekarskim (w chwili kontroli przebywała wraz z p. D. S. na posesji. Po ujawnieniu celu kontroli p. D. oświadczył, iż “produkcji nie prowadzi się." W pkt II. 2. opis stwierdzonych nieprawidłowości zapisano, cyt.: "Na żądanie Policji udostępnił zakład będący kiedyś restauracją [...]a. Wszystkie pomieszczenia zdewastowane - brudne, zniszczone z łuszczącą się farbą ściany i sufity, wyposażenie kuchni - zlewozmywak, stoły, szafy skorodowane, wyczuwalny zapach stęchlizny obecność (stęchlizny) gryzoni. Według oświadczenia p. D. S. pierogi były produkowane w pomieszczeniach kuchni. Restauracja nie prowadzi od dłuższego czasu działalności. W trakcie sprawdzania obiektu ujawniono: w pomieszczeniach przyziemia restauracji stwierdzono pomieszczenia, w których w nieodległym czasie prowadzona była produkcja. W w/w pomieszczeniach brudne ściany, sufity, stolarka drzwiowa, brudne urządzenia produkcyjne (misy do wyrabiania ciasta z resztkami ciasta, młynek do mielenia ziemniaków w którym w chwili kontroli przygotowane są do mielenia gotowane ziemniaki ok. 5 kg) zlewozmywaki skorodowane brudne, brudne umywalki. Widoczne pajęczyny i padłe muchy. Stoły produkcyjne rozeschnięte, zardzewiałe. Brudne szafki i regały pomocnicze do przechowywania etykiet i materiałów opakowaniowych. Materiały opakowaniowe w chwili kontroli przechowywane na odkrytym regale - brudne. W obieralni warzyw stwierdza się 4 worki ziemniaków po ok. 20 kg., 2 worki cebułi i w wiaderku świeże obierzyny w pomieszczeniu w wiaderku na posadzce znajduje się ok. 1 kg zamrożonych pierogów z widocznymi szkodnikami (muszki) oraz stwierdza się obecność mrówek."

Dodatkowo w załączniku do ww. protokołu stwierdzono, że w pomieszczeniach przyziemia znajdują się 3 komory chłodnicze, w chwili kontroli 2 komory rozmrożone, w których znajdują się materiały budowlane, styropian i mąka, w jednej komorze (3) w chwili kontroli stwierdzono ok. 250 kg zamrożonych pierogów popakowanych w worki foliowe po ok 10 kg - nieoznakowane. Ponadto ok. 60 kg zamrożonych pieczarek popakowanych w worki foliowe po ok 10 kg - nieoznakowane oraz ok. 2 kg truskawek (zamrożonych dla własnych celów). Na środku posadzki komory chłodniczej widoczna była bryła lodu.

Gotowe wyroby rozwożone są do odbiorców własnymi środkami transportu: marki [...] nr rejestr. [...] oraz marki [...] nr rej [...] — brak do wglądu decyzji zatwierdzających zezwalających na przewóz ww. artykułów. Pierogi dostarczane są do zakładów Żywienia zbiorowego np. [...][...] [...] i [...]"[...]" w [...]. Według oświadczenia p. D. gotowe produkty odbierane są przez hurtownię ,,[...]" k/ [...] sporadycznie dowożone do tej hurtowni przez producenta lub odbierane środkami transportu hurtowni w/w.

Według oświadczenia p. D. S. zakład podłączony jest do sieci wodno - kanalizacyjnej [...] nieczystości stołowe układane w workach foliowych wywożonych przez firmę specjalistyczną. Brak było do wglądu umów potwierdzających ww. okoliczność. W chwili kontroli w punktach wodnych brak było ciepłej wody. Zakład produkował pierogi: ruskie z serem, kapustą, owocami (jabłko, brzoskwinia, truskawki) oraz z mięsem i uszka z grzybami. Według oświadczenia D. S. nie posiada innego zakładu, w którym produkowane byłyby pierogi.

W dniu [...] lipca 2012 r. pismem znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wystosował zawiadomienie do [...] "[...]" R. S. o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nieprawidłowości stwierdzonych podczas kontroli sanitarnej przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2012 r. w Zakładzie Produkcji [...] w [...] oraz wysokości opłat za w/w czynności kontrolne.

W dniu [...] lipca 2012 r. w godzinach 13.00-15.30 upoważnieni przedstawiciele Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...] w asyście funkcjonariuszy Policji przeprowadzili kontrolę sanitarną w Zakładzie Produkcji [...] [...], którego właścicielem jest R. S.. W wyniku kontroli stwierdzono, iż stan zakładu od 24 lipca 2012 r. nie uległ zmianie.

Decyzją z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] nakazał wstrzymać w terminie natychmiastowym działalność Zakładu Produkcji [...][...] do czasu usunięcia stwierdzonych uchybień sanitarno - higienicznych zagrażających zdrowiu człowieka.

Pismem z dnia [...] lipca 2012 r. znak: [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] wystosował do R.S. właściciela [...]. "[...]" [...] wezwanie w trybie natychmiastowym do złożenia wyjaśnień na okoliczność prowadzenia działalności w zakresie produkcji żywności w Zakładzie Produkcji [...][...] oraz okazania dowodów zakupu surowców używanych do produkcji środków spożywczych, dowodów sprzedaży wyrobów gotowych za okres 12 miesięcy poprzedzających datę ostatniej produkcji środków spożywczych, dokumentację zdrowotną potwierdzającą brak przeciwwskazań do pracy w kontakcie z żywnością prowadzących działalność oraz pracowników, dokumentacji potwierdzającej na ustalenie terminów przydatności produkowanych środków spożywczych.

W dniu [...] listopada 2012 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] zwrócił się z wnioskiem do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o ukaranie R. S. prowadzącej działalność pn. [...]. [...] [...], [...] [...], prowadzącej działalność żywieniową związaną z produkcją pierogów z Zakładzie Produkcyjnym "[...]" w [...] bez uzyskania decyzji o zatwierdzeniu zakładu w trybie i na zasadach określonych w rozporządzeniu (WE) Nr 852/2004 oraz art. 63 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Pismem z dnia [...] listopada 2012 r. znak: [...] [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego oraz poinformował o możliwości zapoznania się i wypowiedzenia co do zebranych materiałów dowodów w sprawie w terminie 7 dni od dnia otrzymania zawiadomienia.

W dniu [...] grudnia 2012 r. do organu wpłynęły wyjaśnienia R.S., w których wskazął, że zakład produkcyjny został zgłoszony 1996 roku do Państwowego terenowego Inspektora Sanitarnego w [...] i decyzja z dnia [...] listopada 1996 r. uzyskał zgodę na działalności - produkcja pierogów i sałatek pomieszczeniu kuchni restauracji [...] w okresie między sezonowym. Ponadto wskazała, ze [...] lipca 2002 r. jej firma uzyskała zgodę na rozpoczęcie działalności żywnościowo - żywieniowej w/w obiekcie w zakresie podawania napoi zimnych i gorących w tym alkoholowych oraz przygotowywanie dań od surowca do gotowego produktu - wszystko podawane w naczyniach zwrotnych. Decyzje te dotyczyły tego samego obiektu i tej samej kuchni. Wyjaśniła ponadto, że na mocy umowy o współpracy gospodarczej pomiędzy Restauracją [...], którego współwłaścicielem jest mój mąż, a jej firmą z dnia [...] września 2004 stała się jedynym i wyłącznym dystrybutorem wyrobów Restauracji [...] w [...].

W dniu [...] stycznia 2013 r. [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 103 ust. 1 pkt 4 oraz art. 104 ust 1 - 4 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia, decyzją Nr [...] wymierzył Pani R. S., właścicielce [...]. "[...]" R. S., [...] [...], [...] karę pieniężną w wysokości 5 000 zł w związku z faktem prowadzenia działalności w zakresie produkcji i obrotu żywnością bez złożenia wniosku o zatwierdzenie zakładu i o wpis do rejestru zakładów w trybie i na zasadach określonych w art. 6 rozporządzenia (WE) Nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 24 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych (Dz. Urz. UE L 139 z 30.04.2004 r.) oraz art. 63 ustawy z dnia 25 sierpnia 2006 r. o bezpieczeństwie żywności i żywienia.

Pismem z dnia [...] lutego 2013 r. D. S. reprezentujący firmę pn. [...] "[...]" R. S., złożył odwołanie od ww. decyzji [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] stycznia 2013 r., Nr [...] wymierzającej karę pieniężną w wysokości 5 000 zł R. S..

Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Sanitarny wydał powołaną na wstępie decyzję. W uzasadnieniu wskazał, że każdy zakład produkcji żywności lub wprowadzający żywność do obrotu podlega obowiązkowi rejestracji w rejestrze prowadzonym przez właściwy organ urzędowej kontroli żywności. Zwrócił uwagę, że obowiązek zatwierdzenia zakładu, wynika z art. 61-64 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz art. 31 ust. 2 lit. c rozporządzenia (WE) nr 882/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie kontroli urzędowych przeprowadzonych w celu sprawdzenia zgodności z prawem paszowym i żywnościowym oraz regułami dotyczącymi zdrowia zwierząt i dobrostanu zwierząt (Dz. Urz. L 191 z 30.04.2004, str. 1; Dz. Urz. UE - Polskie wydanie specjalne, rozdz. 3, t. 45, str. 200, z późn. zm.). Zgodnie z art. 61 i 63 ww. ustawy zakłady, które produkują lub wprowadzają do obrotu żywność pochodzenia niezwierzęcego oraz zakłady, które wprowadzają do obrotu produkty pochodzenia zwierzęcego, nieobjęte urzędową kontrolą organów Inspekcji Weterynaryjnej, muszą dokonać rejestracji i uzyskać zatwierdzenie w drodze decyzji wydawanej przez właściwego państwowego powiatowego inspektora sanitarnego.

Zgodnie z art. 64 ww. ustawy wniosek o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestrów zakładów, podmiot działający na rynku spożywczym powinien złożyć w terminie co najmniej 14 dni przed dniem rozpoczęcia planowanej działalności, w formie pisemnej, według wzorów określonych odpowiednio na podstawie art. 67 ust. 3 pkt 2 i 3 ww. ustawy. Organ zauważył, że zatwierdzenie dokonywane jest na wniosek podmiotu oraz na podstawie kontroli zakładu przeprowadzonej przez pracowników terenowo właściwej stacji sanitarno - epidemiologicznej, w trakcie której sprawdzane jest spełnienie przez zakład wymagań higienicznych i technicznych. Wymagania higieniczne i techniczne dla zakładów produkcji i obrotu żywnością zostały określone w załączniku nr II do rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych.

Główny Inspektor Sanitarny uznał, że R. S. zasadnie została ukarana karą pieniężną albowiem kontrola sanitarna wykazała, że R. S. prowadzi działalność w w zakresie produkcji i obrotu żywnością bez złożenia wniosku o zatwierdzenie zakładu i wpis do rejestru zajadów podlegających urzędowej kontroli organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Główny Inspektor Sanitarny potwierdził fakt wydania decyzji z dnia [...] listopada 1996 r. L. dz. [...] przez Państwowego Terenowego Inspektora Sanitarnego w [...] oraz decyzji z dnia [...] lipca 2002 r. znak: [...] Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w [...], jednakże zakład przestał spełniać warunki do prowadzenia działalności na rynku spożywczym i zakończył działalność. Jak wynika z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, w okresie [...] marca 2005 r. do [...] lipca 2009 r. Zakład Produkcji [...] był zamknięty. Zdaniem organu podjęcie działalności po tak długim okresie stanowi ponowne rozpoczęcie działalności na rynku spożywczym, wymagające uzyskania zatwierdzenia poprzedzonego całkowicie nową oceną spełniania wymagań higieniczno-sanitarnych. Tymczasem z załączonej przez stronę do odwołania dokumentacji wynika, iż dopiero w dniu [...] października 2012 r. decyzją nr [...] Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w [...] zatwierdził Zakład Produkcyjny "[...]" w [...] do prowadzenia działalności w zakresie produkcji i sprzedaży hurtowej pierogów z kapustą, grzybami, owocami oraz klusek śląskich, a także wyrobów garmażeryjnych z dodatkiem przetworzonych surowców mięsnych (pierogów i uszek z mięsem, krokietów i gołąbków).

Główny Inspektor Sanitarny podkreślił, iż znajomość i przestrzeganie przepisów prawa żywnościowego jest obowiązkiem każdego podmiotu działającego na rynku spożywczym. Zgodnie z art. 17 rozporządzenia (WE) nr 178/2002 odpowiedzialność za bezpieczeństwo żywności na wszystkich etapach produkcji, przetwarzania i dystrybucji ponosi właściciel zakładu będący podmiotem działającym na rynku spożywczym. Ponadto przepisy stanowiące podstawę do nałożenia przedmiotowej kary pieniężnej, tj. art. 103 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, nie dają możliwości odstąpienia od nałożenia kary w zależności od oceny, czy do naruszenia doszło umyślnie, czy też wskutek nieznajomości obowiązujących wymagań.

Organ odowławczy uznał także, że [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny, zgodnie z art. 104 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, uwzględnił okoliczności istotne dla sprawy, takie jak: stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia oraz dotychczasową działalność podmiotu na rynku spożywczym, jak również w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji rozważył i wyjaśnił przesłanki, którymi kierował się przy ustalaniu wysokości kary pieniężnej. Główny Inspektor Sanitarny podzielił w pełni ocenę dokonaną przez organ I instancji podczas ustalania wysokości kary. W ocenie Głównego Inspektora Sanitarnego kara pieniężna w wysokości 5 000 zł jest karą adekwatną ze względu na stopień szkodliwości czynu, stopień zawinienia i zakres naruszenia przepisów prawa żywnościowego. W zakładzie stwierdzono bowiem prowadzenie działalności w zakresie produkcji i obrotu żywnością przy braku zapewnienia jakichkolwiek warunków higieniczno - sanitarnych m.in. w pomieszczeniach brudne ściany, sufity, stolarka drzwiowa, brudne urządzenia produkcyjne (misy do wyrabiania ciasta z resztkami ciasta, młynek do mielenia ziemniaków), widoczne pajęczyny i padłe muchy, brudne szafki, regały, stoły produkcyjne rozeschnięte, zardzewiałe. W obieralni warzyw w wiaderku na posadce znaleziono się ok. 1 kg zamrożonych pierogów z widocznymi szkodnikami (muszki) oraz stwierdzono obecność mrówek. Przechowywanie ok. 250 kg zamrożonych pierogów popakowanych w worki foliowe po ok 10 kg bez jakiegokolwiek oznakowania. Ponadto ok. 60 kg zamrożonych pieczarek popakowanych w worki foliowe po ok 10 kg - bez oznakowania. Brak zapisów dotyczących monitoringu temperatur przechowywania ww. pierogów, brak do wglądu dokumentacji zdrowotnej potwierdzającej o braku przeciwwskazań do pracy w kontakcie z żywnością. Gotowe wyroby rozwożono środkami transportu: marki [...] nr rejestr. [...] oraz marki [...] nr rej [...], które nie posiadają decyzji zatwierdzających - zezwalających na przewóz w/w artykułów. Brak do wglądu dokumentacji GHP, GMP oraz HACCP, braki identyfikacji dostawców surowców i odbiorców gotowych produktów.

Wobec powyższego GIS ocenił stopień społecznej szkodliwości prowadzonej działalności, ocenianej z punktu widzenia ochrony konsumentów korzystających z usług zakładu jako wyjątkowo wysoki.

Zdaniem organu wysoki był również stopień zawinienia strony. Strona bowiem działała przy pełnej świadomości naruszenia wymagań prawa żywnościowego, a nawet wbrew własnemu zapewnieniu o zaprzestaniu działalności.

Powyższa decyzja GIS z dnia [...] maja 2013 r., znak: [...] została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez R.S..

W uzasadnieniu skarżąca podniosła, że Główny Inspektor Sanitarny nie wziął pod uwagę iż negatywna opinia dotyczyła projektu technologicznego nowych pomieszczeń podkreślam nowych pomieszczeń które wcześniej nie były wykorzystywane do celów produkcyjnych i miały inny charakter. Wskazała, że w niniejszym przypadku nie może być mowy o zaprzestaniu działalności w okresie [...] marca 2005 r. do [...] lipca 2009 r., gdyż załączono kopie pisma, w którym jest prośba o zaopiniowanie nowych etykiet, które do czasu uzyskania przez firmę pozwolenia całorocznego na produkcję do sprzedaży detalicznej. Zwróciła uwagę, że producentem jest Restauracja [...], jej firma jest jedynym dystrybutorem tych produktów, a jej mąż w jej imieniu podpisał takie oświadczenie. Zwróciła uwagę, że produkcja odbywała się 1-2 dni w tygodniu i była uzależniona od ilości zamówień. Jeden pracownik zajmował się zaopatrzeniem, zebraniem zamówień i produkcji, a był nim mąż skarżącej, który jest współwłaścicielem Restauracji [...].

Zwróciła uwagę, że informacja o remoncie, sprzedaży i zamknięciu widniejąca na drzwiach budynku była traktowana jako informacja dla klienta a nie informacja o zakończeniu działalności i widnieje do dnia dzisiejszego..

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, badając prawidłowość zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafność ich wykładni. Podkreślenia przy tym wymaga, że zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 (dalej: ppsa) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Biorąc pod uwagę powyższe kryteria Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy.

Należy podkreślić, iż rozstrzygając w postępowaniu administracyjnym organ administracji publicznej zobligowany jest mieć na uwadze słuszny interes obywateli oraz uwzględniać interes społeczny, w szczególności zaś powinien zmierzać do realizacji zasady prawdy obiektywnej. Dlatego też trafność rozstrzygnięcia w każdym indywidualnym przypadku wymaga szczegółowego zbadania i rozważenia wszelkich argumentów, które stanowiłyby podstawę do przyjęcia określonego stanowiska. Wydając decyzję organ jest zobowiązany do przestrzegania przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego -tekst jedn. z 2000 r. Dz. U. Nr 98, poz. 1071 ze zm. (dalej kpa), a przede wszystkim do podejmowania wszelkich kroków niezbędnych w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Zobowiązany jest również do wyczerpującego zebrania, rozpatrzenia i oceny całego materiału dowodowego zgodnie z treścią art. 77 § 1 i art. 80 kpa. oraz do uzasadnienia według wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa. W rezultacie sądowa kontrola prawidłowości podjętej decyzji przy zastosowaniu wskazanego na wstępie kryterium legalności, obejmuje w szczególności badanie, czy wydanie decyzji zostało poprzedzone prawidłowo przeprowadzonym postępowaniem, z zachowaniem przepisów procedury administracyjnej, a to zarówno przepisów szczegółowych, jak i zasad ogólnych określonych w rozdziale drugim działu I kodeksu postępowania administracyjnego. Sąd kontroluje zatem, czy w toku tego postępowania podjęto wszelkie niezbędne kroki dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, czy zebrano wszystkie dowody w celu ustalenia istnienia bądź nieistnienia ustawowych przesłanek decyzji oraz czy podjęte na ich podstawie rozstrzygnięcie nie wykracza poza granice określone przepisami prawa, innymi słowy, czy nie nosi cech dowolności.

W niniejszej sprawie organy nie przeprowadziły właściwego postępowania wyjaśniającego dotyczącego właściwego adresata decyzji oraz przesłanek będących podstawą ukarania przedsiębiorcy.

Należy przede wszystkim zwrócić uwagę, że z protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2012 r. w godzinach 16.30-19.30 oraz protokołu kontroli przeprowadzonej w dniu [...] lipca 2012 r. w godzinach 13.00-15.30 wynika, iż osobą pracującą przy produkcji pierogów był D. S., który oświadczył, że jest osobą współpracującą. Organy ustaliły natomiast, że właścicielem Zakładu Produkcji [...][...][...] jest R. St.. Tymczasem w aktach sprawy znajduje się umowa o współpracy gospodarczej zawarta w dniu [...] września 2004 r. między R.S. prowadzącą działaność gospodarczą pod firmą [...] “[...]" R. S., a Restauracją [...] s.c. z siedzibą w [...] przy ul. [...], z której wynika, iż R. S. prowadząca działaność gospodarczą pod firmą [...] “[...]" jestjedynym i wyłącznym dystrybutorem wyrobów Restauracji [...] s.c. Ponadto w aktach sprawy znajduje się Umowa Spółki zawarta w dniu [...] kwietnia 1994 r. pomiędzy R.S., S.S., P.S. oraz D. S. dotycząca zawiązania spółki cywilnej pod nazwą Restauracja “[...]" s.c., której przedmiotem działałnosci była m. in. działalność gastronomiczna. Również w skardze R. S.podniosła, że producentem jest Restauracja [...], jej firma jest jedynym dystrybutorem tych produktów, a jej mąż, który jest współwłaścicielem Restauracji [...] zajmował się zaopatrzeniem, zebraniem zamówień i produkcji. Należy także wskazać, że wymierzając karę organ podał w uzasadnieniu decyzji m.in., że gotowe wyroby rozwożono środkami transportu: marki [...] nr rejestr. [...] oraz marki [...] nr rej [...], które nie posiadają decyzji zatwierdzających - zezwalających na przewóz ww. artykułów.

Biorąc pod uwagę powyższy stan faktyczny obowiązkiem organów było przede wszystkim precyzyjne ustalenie osoby odpowiedzialnej za naruszenie przepisów ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Należy bowiem zauważyć, że zgodnie z art. 6 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 852/2004 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 29 kwietnia 2004 r. w sprawie higieny środków spożywczych przedsiębiorstwa sektora spożywczego powiadamiają właściwy organ o każdym przedsiębiorstwie pod jego kontrolą które uczestniczy w jakimkolwiek z etapów produkcji lub dystrybucji żywności, oraz zapewniają aktualne informacje na temat zakładów, w tym poprzez powiadamianie o każdej istotnej zmianie w działalności. Zgodnie zaś z definicją zawartą w art. 3 ust. 3 pkt 52 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia oraz art. 3 ust. 8 rozporządzenia nr 178/2002 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustanawiającego ogólne zasady i wymagania prawa żywnościowego, powołującego Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności oraz ustanawiającego procedury w zakresie bezpieczeństwa żywności (Dz. Urz. WE L 31 z 1.2.2002, str. 1 z późn. zm.) "wprowadzenie na rynek" oznacza posiadanie żywności lub pasz w celu sprzedaży, z uwzględnieniem oferowania do sprzedaży lub innej formy dysponowania, bezpłatnego lub nie oraz sprzedaż, dystrybucję i inne formy dysponowania. W rezultacie w rozumieniu prawa "wprowadzaniem do obrotu żywności", które podlega zatwierdzeniu przez organy urzędowej kontroli żywności może być każdy przejaw aktywności przedsiębiorcy zwiażany z produkcją i dystrybuowaniem żwyności. Przekładając te uwagi na grunt ninieszej sprawy należy wskazać, że zarówno R. S., jak i D.S. uczestniczyli we “wprowadzaniu do obrotu żywnosci" jednakże na różnych jego etapach. Czym innym bowiem jest produkcja, a czym innym przewożenie produktów żywnościowych niezatwierdzonymi środkami komunikacji. Odmienne powinny być też oceniane przesłanki, o których mowa w art 104 ust. 2 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia. Nawet jeżeli organ uzna, że zarówno R. S., jak i D. S. powinni ponieść konsekwencje naruszenia obowiażujących przepisów to uzasadnienie takich decyzji nie mogą się odnosić do okoliczności związanych z innymi osobami niż jej adresat. Innymi słowy uzasadnieniem wysokości kary dla R.S. nie może być przewożenie produktów niezatwierdzonymi środkami komunikacji przez jej męża. Teoretycznie D. S. moze również stać się adresatem takiej decyzji, o ile organy uznają, że spełnione zostały przesłanki, o których mowa w art 103 ust. 1 pkt 4 ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, jednakże uzasadnienie takiej decyzji będzie odmienne.

Prowadząc na nowo postępowanie organy zobowiązane będą w pierwszej kolejności ustalić precyzyjnie osoby odpowiedzialne za naruszenie przepisów ustawy o bezpieczeństwie żywności i żywienia, zakres ich uczestnictwa na poszczególnych etapach "wprowadzania do obrotu żywności" i właściwego uzasadnienia odnoszącego się wyłącznie do adresata decyzji.

Z tych przyczyn, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" i art. 152 ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku.