Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1524/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-06-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6254 Usługi telekomunikacyjne i eksploatacja sieci telekomunikacyjnych
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 138 par. 1 pkt 2, art. 140, art.105 par. 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 42, art. 43 ust. 1
journal: Dz.U. 2014 poz 243
law: Ustawa z dnia 16 lipca 2004 r. - Prawo telekomunikacyjne - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jakub Linkowski Sędziowie Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Protokolant referent Julia Murawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2017 r. sprawy ze skargi [...] z siedzibą w W. na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu oferty ramowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej: Prezes UKE), po ropatrzeniu wniosku T. S.A. z siedzibą w [...] (obecnie O. S.A. z siedzibą w [...], dalej jako "O.") oraz K. z siedzibą w [...], uchylił własną decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] zatwierdzającą projekt "Oferty ramowej [...]", (dalej "Oferta [...]"), oraz umorzył w całości postępowanie pierwszej instancji.

Podstawą prawną decyzji były przepisy art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 23, zwany dalej "k.p.a.") w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (t.j.: Dz. U. z 2014 r., poz. 243 zpóźn. zm., zwany dalej "Pt"),.

Jak wynika z akt administracyjnych, decyzją z dnia [...] października 2008 r., nr [...] (zwaną dalej "Decyzją [...] I"), Prezes UKE ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy nie występuje skuteczna konkurencja, wyznaczył O. jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na tym rynku oraz nałożył na O. obowiązki regulacyjne, o których mowa w art. 34-42 Pt.

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] (zwaną dalej "Decyzją [...] II"), Prezes UKE ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków niebędących zakończeniami łączy nie występuje skuteczna konkurencja, wyznaczył O. jako podmiot zajmujący znaczącą pozycję na tym rynku oraz nałożył na O. następujące obowiązki regulacyjne, o których mowa w art. 34-42 Pt.

Pismem z dnia 27 lipca 2009 r., O. wystąpiła do Prezesa UKE z wnioskiem o zatwierdzenie projektu Oferty [...], wskazując jednocześnie, że przedłożony projekt Oferty [...] stanowi wykonanie obowiązku określonego w art. 42 Pt, nałożonego w Decyzji [...] I oraz w Decyzji [...] II.

Pismem z dnia 4 sierpnia 2009 r. Prezes UKE zawiadomił O., K. z siedzibą w [...] (zwaną dalej "K."), P. w [...] (zwaną dalej "P.") oraz P. z siedzibą w [...] o wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie zatwierdzenia projektu Oferty [...].

Pismem z dnia 19 sierpnia 2009 r. P. wniosła o dopuszczenie do postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu Oferty [...].

Pismem z dnia 7 sierpnia 2009 r. K. wniosła o dopuszczenie do postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu Oferty [...].

Postanowieniami z dnia [...] sierpnia i [...] września 2015 r. Prezes UKE, działając na podstawie art. 31 § 2 k.p.a. dopuścił K. i P. do udziału w postępowaniu w charakterze podmiotu na prawach strony.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Prezes UKE zatwierdził projekt Oferty [...] (dalej decyzja I instancji).

K. oraz O. złożyły wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem ww. decyzji.

Prezes UKE, po rozpoznaniu powyższych wniosków, decyzją z dnia [...] października 2010 r. nr nr [...] (dalej "Decyzja z dnia [...] października 2010 r.") uchylił ww. decyzję w części Załącznika nr 1 (Oferta [...]) oraz Załącznika nr 2 do Oferty [...] (Wzór Umowy Ramowej), a w pozostałym zakresie utrzymał mocy ww. decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. O. złożyła skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2624/10 oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II GSK 1317/12 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2011 r. oraz uchylił Decyzję z dnia [...] października 2010 r.

Decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] (zwaną daIej "Decyzją [...] III") Prezes UKE określił rynek właściwy, jako krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej ani przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdził, iż na tym rynku występuje skuteczna konkurencja oraz uchylił obowiązki regulacyjne nałożone na O. Decyzją [...] II.

Decyzją z dnia [...] września 2015 r. nr [...] (zwaną daIej "Decyzją [...] IV") Prezes UKE określił rynek właściwy, jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włączenie, ustalił, że na tym rynku występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej oraz wyznaczył O. jako przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji na tym rynku.

Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. nr [...] (zwanym dalej "Postanowieniem") Prezes UKE określił rynek właściwy, jako hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s, ustalił, że na tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdził, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2016 r. nr [...] (zwaną dalej "Decyzją wygaszającą") Prezes UKE, na podstawie art. 162 k.p.a., stwierdził wygaśnięcie Decyzji [...] I.

Pismem z dnia 13 kwietnia 2016 r. O. przedstawiła swoje stanowisko w sprawie, prezentując pogląd, iż postępowanie w niniejszej sprawie może zostać umorzone jako bezprzedmiotowe z uwagi na odpadnięcie podstaw do wydania decyzji zmieniającej Ofertę [...]. Zaznaczyła jednocześnie, iż umorzenie przedmiotowego postępowania powinno nastąpić równocześnie z wprowadzeniem oferty ramowej dla usługi wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 M/bit włącznie, która funkcjonalnie zastąpi obecną Ofertę [...], jak też ze stwierdzeniem wygaśnięcia pierwotnej decyzji wprowadzającej Ofertę [...]. W ocenie O., dopiero takie kompleksowe działania będą prowadziły do definitywnego zamknięcia kwestii obowiązywania Oferty [...].

Decyzją z dnia [...] maja 2016 r. Prezes UKE uchylił własną decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. zatwierdzającą projekt Oferty [...] oraz umorzył w całości postępowanie pierwszej instancji.

Uzasadniając decyzję organ wskazał, że zgodnie z art. 206 ust. 1 Pt, postępowanie przed Prezesem UKE prowadzone jest na podstawie przepisów Kodeksu postepowania administracyjnego ze zmianami wynikającymi z ustawy – Prawo telekomunikacyjne oraz ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j.:Dz. U. z 2015 r., poz. 880, z późn. zm.).

Organ podniósł, że z uwagi na prawomocne usunięcie z obrotu prawnego Decyzji z dnia [...] października 2010 r. przez wyrok NSA po stronie Prezesa UKE powstał obowiązek ponownego rozpoznania wniosków K. oraz O. z dnia 18 stycznia

Prezes UKE wskazał, iż przedmiotem toczącego się postępowania administracyjnego było rozpoznanie wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r., która zatwierdziła Ofertę [...]. Powyższe stanowiło realizację obowiązku (nałożonego na O. Decyzją [...] I oraz Decyzją [...] II) z art. 42 Pt polegającego na przygotowaniu i przedstawieniu oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy oraz łączy end-to-end.

Prezes UKE stwierdził, że wobec uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożonych na O. Decyzją [...] II, w tym obowiązku polegającego na zapewnieniu dostępu telekomunikacyjnego oraz przygotowaniu i przedstawieniu oferty ramowej w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end oraz wobec stwierdzenia w Postanowieniu (odnoszącym się wraz z Decyzją [...] III do tego samego rynku usług, co Decyzja [...] I) stanu skutecznej konkurencji na hurtowym rynku usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s, na O. nie ciążą obowiązki regulacyjne uzasadniające wprowadzenie regulowanych zasad dostępu telekomunikacyjnego, w tym w szczególności obowiązek przygotowania i przedstawienia w określonym-terminie projektu oferty ramowej (art. 42 ust. 1 Pt). Natomiast na rynku dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s, Prezes UKE Decyzją [...] IV (odnoszącą się wraz z Postanowieniem do tego samego rynku usług, co Decyzja [...] I) nałożył wprawdzie na O. obowiązek, o którym mowa w art. 42 ust. 1 Pt, jednakże obowiązek ten polega na przygotowaniu i przedstawieniu w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji, zupełnie nowego projektu oferty ramowej (innego niż Oferta [...]) o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie. W konsekwencji powyższych ustaleń, w ocenie organu, O. nie ma obowiązku przedstawienia projektu zmiany Oferty [...], co do którego Prezes UKE mógłby wydać jedno z rozstrzygnięć wskazanych w art. 43 ust. 1 Pt.

Zdaniem organu, okoliczność, że na ww. rynkach O. nie jest już przedsiębiorcą o znaczącej pozycji rynkowej i nie ciąży na niej obowiązek przygotowania i przedłożenia projektu oferty ramowej, skutkuje brakiem podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego zakończenia sprawy tj. do wydania jednego z rozstrzygnięć wymienionych w art. 43 ust. 1 Pt. Prezes UKE nie może bowiem, stosownie do brzmienia art. 43 ust. 1 Pt, zatwierdzić projektu zmiany oferty ramowej albo zmienić i zatwierdzić przedłożonego projektu, w sytuacji, gdy na O. nie ciąży już obowiązek jego przygotowania i przedłożenia. Z kolei na skutek rozstrzygnięcia zawartego w Decyzji [...] IV (rynek dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie), na O. ciąży obowiązek polegający na przygotowaniu i przedstawieniu zupełnie nowego projektu oferty ramowej (innego niż Oferta [...]). Powyższe w ocenie organu oznacza, iż w chwili obecnej O. nie ma prawnego obowiązku przedstawienia w odpowiednim zakresie projektu zmiany Oferty [...]. Zdaniem organu, wobec stwierdzonego braku podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego zakończenia prowadzonej sprawy, postępowanie należało uznać za bezprzedmiotowe, co zgodnie z art. 105 § 1 k.pa skutkowało koniecznością jego umorzenia. Stwierdzona bezprzedmiotowość ma, zdaniem organu, na charakter wtórny, powstała bowiem w toku postępowania.

Od powyższej decyzji z dnia [...] maja 2016 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła K..

Zaskarżając ww. decyzję w całości, zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy:

1. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. przez uchylenie decyzji I instancji i umorzenie postępowania I instancji w całości w przedmiocie zatwierdzenia projektu Oferty [...], w sytuacji w której nie zostały spełnione przesłanki uprawniające Prezesa UKE do umorzenia postępowania, w szczególności postępowanie w sprawie nie jest bezprzedmiotowe ponieważ obowiązki regulacyjne nałożone na O. S.A., w zakresie stosowania Oferty [...] na Rynku [...] (krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy) nadal pozostają w obrocie prawnym,

2. art. 110 k.p.a. oraz art. 16 § 1 k.p.a. przez uchylenie w całości decyzji I instancji oraz umorzenie w całości postępowania I instancji w przedmiocie zatwierdzenia Oferty [...], podczas gdy (i) decyzja zatwierdzająca Ofertę [...] pozostaje w obrocie prawnym, (ii) Prezes UKE jest związany decyzją zatwierdzającą Ofertę [...], (iii) decyzja zatwierdzająca Ofertę [...] nie została uchylona, zmieniona, nie została także stwierdzona jej nieważność, co prowadzi do wniosku, że postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia Oferty [...] nie jest bezprzedmiotowe,

3. naruszenie art. 105 ust. 1 k.p.a. w zw. z art. 43 ust. 1 Pt oraz z art. 23 ust. 1 pkt 2 Pt przez umorzenie postępowania administracyjnego w oparciu o przesłanki, które nie pozwalają stwierdzić, że prowadzone postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe, ponieważ obowiązki regulacyjne nałożone na O. w Decyzji [...] I nie zostały uchylone,

Mając na uwadze powyższe, skarżąca, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c p.p.s.a. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, a na podstawie art. 200 p.p.s.a. - o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżąca stanęła na stanowisku, iż Prezes UKE nieprawidłowo ustalił, że na rynku [...] O. nie jest już podmiotem regulowanym. K. wskazała, iż zgodnie z postanowieniami ustawy – Prawo telekomunikacyjne obowiązki regulacyjne mogą zostać zmienione lub uchylone wyłącznie po przeprowadzonej analizie rynku właściwego, a następnie wydaniu decyzji, w której obowiązki te zostaną uchylone lub zmienione. W konsekwencji, w ocenie K., obowiązki nałożone na O. w Decyzji [...] I wciąż pozostają "w obrocie prawnym", a postępowanie administracyjne w zakresie Oferty [...] na rynku [...] nie jest bezprzedmiotowe. Zdaniem K., obowiązki regulacyjne określone w Decyzji [...] I nie mogą być zastąpione przez decyzję regulacyjną na innym rynku właściwym, nie mogą być zmienione/uchylone/wycofane z obrotu prawnego bez dokonania przez Prezesa UKE analizy rynku [...], a obowiązki regulacyjne określone w Decyzji [...] I nie mogą zostać wycofane z obrotu prawnego na postawie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie Decyzji [...] I. K. wskazała, że nie ulega wątpliwości, iż Prezes UKE nie zastąpił obowiązków regulacyjnych określonych w Decyzji [...] I obowiązkami regulacyjnymi ustalonymi w decyzji regulującej inny rynek właściwy, tym samym szczegółowego rozważenia wymaga analiza stanu prawnego wobec wydania Decyzji wygaszającej. K. zwróciła także uwagę, iż w chwili wydania zaskarżonej decyzji Decyzja wygaszająca nie była decyzją ostateczną.

W dalszej części K. wskazała również, że w obrocie prawnym pozostaje Oferta [...], ponieważ w obrocie prawnym pozostaje ostateczna i prawomocna decyzja Prezesa UKE z dnia [...] września 2011 r. nr [...]

Skarżąca wskazała ponadto, iż Prezes UKE w treści uzasadnienia zaskarżonej decyzji, pomimo odmiennego orzecznictwa sądów administracyjnych, uznał, że w pełni dopuszczalnymi jest wydanie decyzji stwierdzającej wygaśnięcie decyzji nakładającej obowiązki regulacyjne na przedsiębiorcę telekomunikacyjnego. W tym kontekście K. wskazała, że ustawodawca przewidział specjalny tryb uchylania obowiązków regulacyjnych, określonych w art. 23 Pt i art. 24 Pt. Tak więc, zdaniem K., wygaśnięcie decyzji regulacyjnej na podstawie art. 162 k.p.a. nie ma wpływu na obowiązywanie nałożonych na O. obowiązków regulacyjnych. W ocenie K., podejście prezentowane przez Prezesa UKE w zaskarżonej decyzji, polegające na przyjęciu, że wskutek wydania decyzji wygaszającej obowiązki regulacyjne zawarte w Decyzji [...] I zostały wyeliminowane, nie ma oparcia w przepisach prawa. K. podkreśliła, że ustawa – Prawo telekomunikacyjne przewiduje sposób wyeliminowania z obrotu prawnego lub zmiany uprzednio nałożonych na operatora obowiązków regulacyjnych, jest to uchylenie oraz zmiana na podstawie art. 23 i 24 Pt.

Zdaniem K., Prezes UKE miał obowiązek zastosować odpowiednie przepisy ustawy – Prawo telekomunikacyjne, gdyż w przypadku kolizji między zastosowaniem przepisu kodeksowego oraz wynikającego z ustawy szczegółowej, pierwszeństwo ma ten ostatni przepis. W tym kontekście Prezes UKE, regulując obowiązki regulacyjne O. na rynku [...], nie mógł zastosować art. 162 k.p.a., gdyż ustawa – Prawo telekomunikacyjne przewiduje szczególny tryb uchylania obowiązków regulacyjnych.

Prezes UKE w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw.

Na wstępie należy wskazać, iż zgodnie z art. 206 ust. 1 Pt, postępowanie przed Prezesem UKE prowadzone jest na podstawie przepisów k.p.a. ze zmianami wynikającymi z Pt oraz ustawy z 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (t.j.:Dz. U. z 2015 r., poz. 880, z późn. zm.).

W przedmiotowej sprawie decyzją z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] Prezes UKE zatwierdził projekt Oferty [...]. K. oraz O. złożyły wnioski o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem ww. decyzji.

Prezes UKE, po rozpoznaniu powyższych wniosków, decyzją z dnia [...] października 2010 r. uchylił ww. decyzję w części Załącznika nr 1 (Oferta [...]) oraz Załącznika nr 2 do Oferty [...] (Wzór Umowy Ramowej), a wpozostałym zakresie utrzymał mocy ww. decyzję z dnia [...] grudnia 2009 r. O. złożyła skargę na powyższą decyzję. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 12 grudnia 2012 r. sygn. akt VI SA/Wa 2624/10 oddalił skargę. Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 10 grudnia 2013 r. sygn. akt II GSK 1317/12 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 grudnia 2011 r. oraz uchylił Decyzję z dnia [...] października 2010 r.

Należy zgodzić się z organem, że z uwagi na prawomocne usunięcie z obrotu prawnego Decyzji z dnia [...] października 2010 r. przez wyrok NSA, po stronie Prezesa UKE powstał obowiązek ponownego rozpoznania wniosków K. oraz O. o ponowne rozpoznanie sprawy zakończionej wydaniem przez Prezesa UKE decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r.

Stosownie do treści art. 138 § 1 k.p.a. istnieje zamknięty katalog możliwych rozstrzygnięć organu odwoławczego. Zgodnie z wyżej wymienionym artykułem organ odwoławczy wydaje decyzję, w której:

1. utrzymuje w mocy zaskarżoną decyzję albo

2. uchyla zaskarżoną decyzję w całości albo w części i w tym zakresie orzeka co do istoty sprawy albo uchylając tę decyzję - umarza postępowanie pierwszej instancji w całości albo w części, albo

3. umarza postępowanie odwoławcze.

Przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., stanowiący podstawę rozstrzygnięcia, wprowadza wyjątek od zasady obowiązku rozstrzygnięcia meritum sprawy, pozwalając organowi odwoławczemu na ograniczenie się. do wyeliminowania decyzji organu pierwszej instancji i umorzenia postępowania pierwszej instancji w całości albo w części. Organ odwoławczy nie ma wszakże swobody w wyborze tego sposobu zakończenia postępowania odwoławczego. Ograniczenie wypływa bowiem z kryterium umorzenia postępowania pierwszej instancji, a zatem może mieć zastosowanie tylko do przypadków, gdy postępowanie było bezprzedmiotowe. Organ odwoławczy uchylając decyzję, powinien umorzyć postępowanie pierwszoinstancyjne na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. Należy wyjaśnić, że przepis art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. nie określa przesłanek umorzenia postępowania w pierwszej instancji. Zgodnie z poglądami doktryny kwestia umorzenia przez organ odwoławczy postępowania przed organem pierwszej instancji nie została uregulowana w komentowanym przepisie, i przyjąć, że w tym zakresie mają zastosowanie przepisy o postępowaniu przed organem pierwszej instancji (art. 140), czyli przepis art. 105 k.p.a. Wydając zatem decyzję administracyjną na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. należy zbadać, czy zachodzą przesłanki umorzenia postępowania określone w art. 105 § 1 k.p.a.. Zgodnie zart. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe w całości albo w części, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania odpowiednio w całości albo w części. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza więc, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty (por. J. Borkowski, Komentarz do Kodeksu postępowania administracyjnego, Warszawa 2006, s. 489). Przepis art. 105 § 1 k.p.a. obejmuje dwie formy bezprzedmiotowości: pierwotną, gdy już w chwili wszczęcia postępowania nie istniał jakiś element stosunku administracyjnoprawnego, i wtórną, gdy jakiś element stosunku administracyjnoprawnego przestał istnieć w toku postępowania.

Jak prawidłowo wskazał Prezes UKE w zaskarzonej decyzji, przedmiotem toczącego się postępowania administracyjnego było rozpoznanie wniosków o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej wydaniem decyzji z dnia [...] grudnia 2009 r., która zatwierdziła Ofertę [...]. Powyższe stanowiło realizację obowiązku (nałożonego na O. Decyzją [...] I oraz Decyzją [...] II) z art. 42 Pt polegającego na przygotowaniu i przedstawieniu oferty ramowej o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków zakończeń łączy, odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy oraz łączy end-to-end.

Należy zgodzić się z organem, iż Decyzją [...] III określono rynek właściwy, jako krajowy rynek świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, ustalił, że na krajowym rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej ani przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdzono, iż na tym rynku występuje skuteczna konkurencja oraz uchylono obowiązki regulacyjne nałożone na O. Decyzją [...] II, w tym obowiązek zapewnienia dostępu telekomunikacyjnego oraz przygotowania i przedstawienia oferty ramowej w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end. Przedmiotowe obowiązki przestały ciążyć na O. z upływem dnia 20 grudnia 2015 r., tj. zgodnie z pkt. V Decyzji [...] II, po upływie 90 dni od dnia jej doręczenia O. (doręczenie decyzji nastąpiło w dniu 20 września 2015 r.).

Natomiast decyzją [...] IV Prezes UKE określił rynek właściwy, jako krajowy hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włączenie, ustalił, że na tym rynku występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej oraz wyznaczył O. jako przedsiębiorcę telekomunikacyjnego o znaczącej pozycji na tym rynku. Nałożył ponadto na O. obowiązki regulacyjne, w tym obowiązek polegający na przygotowaniu i przedstawieniu w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji projektu oferty ramowej. Przy czym, jak wynika z treści Decyzji [...] III (str. 5 decyzji), obowiązek ten polega na przygotowaniu i przedstawieniu projektu nowej oferty ramowej, zgodnie z zakresem wskazanym w Załączniku nr 1 do ww. decyzji.

Postanowieniem Prezes UKE określił rynek właściwy, jako hurtowy rynek usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s, ustalił, że na tym rynku nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny zajmujący kolektywną pozycję znaczącą oraz stwierdził, że na tym rynku występuje skuteczna konkurencja. Ponadto Decyzją wygaszającą Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji [...] I. Jak wynika z uzasadnienia ww. decyzji, Decyzja [...] I, Decyzja [...] III oraz Postanowienie, choć "zawierają regulacje odnoszące się do różnych rynków właściwych (ze względu na ich szczegółowo określony zakres produktowy, o czym była mowa powyżej), to jednocześnie razem odnoszą się one do tego samego rynku usług, a mianowicie rynku dzierżawy odcinków zakończeń łączy. Ponadto należy zauważyć, że Decyzja [...] 2015 (Decyzja [...] III) i Postanowienie [...] 2015 zostafy wydane po przeprowadzeniu nowej analizy rynku, odpowiadają zatem aktualnej sytuacji występującej na rynku telekomunikacyjnym związanym z zakresem produktowym i geograficznym rynku hurtowych usług dostępu wysokiej jakości, w skład którego wchodzi rynek dzierżawy odcinków zakończeń łączy, uwzględniają bowiem faktyczne zmiany, jakie zaszły na rynku telekomunikacyjnym".

Słusznie Prezes UKE stwierdził w zaskarżonej decyzji, że wobec uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożonych na O. Decyzją [...] II, w tym obowiązku polegającego na zapewnieniu dostępu telekomunikacyjnego oraz przygotowaniu i przedstawieniu oferty ramowej w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end oraz wobec stwierdzenia w Postanowieniu (odnoszącym się wraz z Decyzją [...] III do tego samego rynku usług, co Decyzja [...] I) stanu skutecznej konkurencji na hurtowym rynku usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s, na O. nie ciążą obowiązki regulacyjne uzasadniające wprowadzenie regulowanych zasad dostępu telekomunikacyjnego, w tym w szczególności obowiązek przygotowania i przedstawienia w określonym-terminie projektu oferty ramowej (art. 42 ust. 1 Pt). Natomiast na rynku dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s, Prezes UKE Decyzją [...] IV (odnoszącą się wraz z Postanowieniem do tego samego rynku usług, co Decyzja [...] I) nałożył wprawdzie na O. obowiązek, o którym mowa w art. 42 ust. 1 Pt, jednakże obowiązek ten polega na przygotowaniu i przedstawieniu w terminie 3 (trzech) miesięcy od dnia doręczenia przedmiotowej decyzji, zupełnie nowego projektu oferty ramowej (innego niż Oferta [...]) o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie. W konsekwencji powyższych ustaleń, w ocenie organu, O. nie ma obowiązku przedstawienia projektu zmiany Oferty [...], co do którego Prezes UKE mógłby wydać jedno z rozstrzygnięć wskazanych w art. 43 ust. 1 Pt.

Sąd zgadza się ze stanowiskiem organu, że w rozpatrywanej sprawie, w części dotyczącej krajowego rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy w tym łączy end-to-end oraz hurtowego rynku usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s, odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, jakim jest sfera faktów mających znaczenie dla możliwości konkretyzacji stosunku prawnego. Zdaniem organu, okoliczność, że na ww. rynkach O. nie jest już przedsiębiorcą o znaczącej pozycji rynkowej i nie ciąży na niej obowiązek przygotowania i przedłożenia projektu oferty ramowej, skutkuje brakiem podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego zakończenia sprawy tj. do wydania jednego z rozstrzygnięć wymienionych w art. 43 ust. 1 Pt. Prezes UKE nie może bowiem, stosownie do brzmienia art. 43 ust. 1 Pt, zatwierdzić projektu zmiany oferty ramowej albo zmienić i zatwierdzić przedłożonego projektu, w sytuacji, gdy na O. nie ciąży już obowiązek jego przygotowania i przedłożenia. Z kolei na skutek rozstrzygnięcia zawartego w Decyzji [...] IV (rynek dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie), na O. ciąży obowiązek polegający na przygotowaniu i przedstawieniu zupełnie nowego projektu oferty ramowej (innego niż Oferta [...]). Powyższe w ocenie organu oznacza, iż w chwili obecnej O. nie ma prawnego obowiązku przedstawienia w odpowiednim zakresie projektu zmiany Oferty [...]. Zdaniem organu, wobec stwierdzonego braku podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego zakończenia prowadzonej sprawy, postępowanie należało uznać za bezprzedmiotowe, co zgodnie z art. 105 § 1 kpa skutkowało koniecznością jego umorzenia. Stwierdzona bezprzedmiotowość ma, zdaniem organu, charakter wtórny, powstała bowiem w toku postępowania.

Tym samym organ w powyżej opisanej sytuacji prawidłowo uznał, iż w sprawie brak było podstaw do podjęcia merytorycznego rozstrzygnięcia, a więc zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. konieczne stało się umorzenie przez Prezesa UKE w całości niniejszego postępowania. W związku z tym, że bezprzedmiotowość sprawy zaistniała na etapie postępowania w II instancji, zgodnie z art. 138 par. 1 pkt 2 w zw. z art. 105 par. 1 k.p.a. konieczne stało się uchylenie decyzji I instancji oraz umorzenie przez Prezesa UKE w całości postępowania pierwszoinstancyjnego.

W ocenie Sądu ww. stanowisko organu należy uznać za prawidłowe.

Zdaniem Sądu nie jest zasadny zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. w zw. z art. 105 § 1 k.p.a. Uzasadniając powyższy zarzut strona skarżąca podniosła, że Prezes UKE nie uchylił obowiązków regulacyjnych spoczywających na O. na mocy Decyzji [...] I, gdyż w jej ocenie przedmiotowe obowiązki mogą być uchylone wyłącznie w trybie regulowanym przepisami Pt, co nie miało miejsca. W konsekwencji K. twierdzi, że nie zachodziła bezprzedmiotowość postępowania administracyjnego w sprawie zatwierdzenia Oferty [...].

Podkreślenia wymaga, iż skarżąca w kontrolowanym postępowaniu kwestionuje zasadność umorzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia Oferty [...], które zostało wszczęte na wniosek O.. Przedmiotem sprawy nie jest kwestia stwierdzenia wygaśnięcia Decyzji [...] I. Ewentualny (zarzucany) brak podstaw prawnych do wydania decyzji wygaszającej pozostaje zatem poza zakresem merytorycznego badania w sprawie niniejszej, której dotyczy wydana w sprrawie decyzja Prezesa UKE. Podkreślenia natomiast wymaga, iż na mocy art. 110 k.p.a. Prezes UKE wydając zaskarżoną decyzję był związany m. in. decyzją wygaszającą, na mocy której nastąpiło stwierdzenie wygaśnięcia Decyzji [...] I.

Za w pełni uzasadnione należy zatem uznać stanowisko organu przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, zgodnie z którym, wobec uchylenia obowiązków regulacyjnych nałożonych na O. Decyzją [...] II, w tym obowiązku polegającego na zapewnieniu dostępu telekomunikacyjnego oraz przygotowaniu i przedstawieniu oferty ramowej w zakresie świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy, w tym łączy end-to-end, oraz wobec stwierdzenia w Postanowieniu (odnoszącym się wraz z Decyzją [...] IV do tego samego rynku usług, co Decyzja [...] I stanu skutecznej konkurencji na hurtowym rynku usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s, na O. nie ciążą obowiązki regulacyjne uzasadniające wprowadzenie regulowanych zasad dostępu telekomunikacyjnego, w tym w szczególności obowiązek przygotowania i przedstawienia w określonym terminie projektu oferty ramowej (art. 42 ust. 1 Pt), w takim zakresie, który wynikał z Decyzji [...] II.

Zaznaczenia wymaga, iż Prezes UKE na rynku dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie, Decyzją [...] IV (odnoszącą się wraz z Postanowieniem do tego samego rynku usług, co Decyzja [...] I) nałożył wprawdzie na O. obowiązek, o którym mowa w art. 42 ust. 1 Pt, jednakże obowiązek ten polegał na przygotowaniu i przedstawieniu zupełnie nowego projektu oferty ramowej (innego niż Oferta [...]) o dostępie telekomunikacyjnym w zakresie świadczenia usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie.

W konsekwencji wskazać należy, że O. nie ma obowiązku przedstawienia projektu Oferty [...] na podstawie Decyzji [...] II, co do którego Prezes UKE mógłby wydać jedno z rozstrzygnięć wskazanych w art. 43 ust. 1 Pt. Z uwagi na powyższe, należy ponownie stwierdzić, iż w niniejszej sprawie, w części dotyczącej krajowego rynku świadczenia usługi dzierżawy odcinków łączy niebędących zakończeniami łączy w tym łączy end-to-end oraz hurtowego rynku usługi dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji powyżej 2 Mbit/s, odpadł jeden z konstytutywnych elementów sprawy administracyjnej, jakim jest sfera faktów mających znaczenie dla możliwości konkretyzacji stosunku prawnego. Należy bowiem wskazać, iż okoliczność, że na ww. rynkach O. nie jest już przedsiębiorcą o znaczącej pozycji rynkowej i nie ciąży na niej obowiązek przygotowania i przedłożenia projektu oferty ramowej, skutkuje brakiem podstaw faktycznych i prawnych do merytorycznego zakończenia niniejszej sprawy tj. do wydania jednego z rozstrzygnięć wymienionych w art. 43 ust. 1 Pt. Prezes UKE nie może bowiem, stosownie do brzmienia art. 43 ust. 1 Pt, zatwierdzić projektu oferty ramowej albo zmienić i zatwierdzić przedłożonego projektu, w sytuacji, gdy na O. nie ciąży już obowiązek jego przygotowania i przedłożenia. Z kolei na skutek rozstrzygnięcia zawartego w Decyzji [...] IV (rynek dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji do 2 Mbit/s włącznie), na O. ciąży obowiązek polegający na przygotowaniu i przedstawieniu zupełnie nowego projektu oferty ramowej (innego niż Oferta [...]). Powyższe oznacza, iż w chwili obecnej O. nie ma prawnego obowiązku przedstawienia w odpowiednim zakresie projektu Oferty [...]. Wobec stwierdzonego braku podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego zakończenia niniejszej sprawy, niniejsze postępowanie należy uznać za bezprzedmiotowe, co zgodnie z art. 105 § 1 k.p.a. skutkuje koniecznością jego umorzenia. Właściwe jest zatem stwierdzenie organu, iż bezprzedmiotowość ma w tym wypadku charakter wtórny, powstała bowiem w toku niniejszego postępowania.

Podkreślić należy, odnosząc się do argumentacji K., że nie można twierdzić, że Decyzja [...] I, Decyzja [...] IV oraz Postanowienie odnoszą się do tego samego rynku Prezes UKE wskazuje, że argumentacja K. w tym zakresie jest błędna, gdyż opiera się na wybiórczo przytoczonym fragmencie uzasadnienia zaskarżonej Decyzji, bez pełnego przedstawienia kontekstu, w jakim fragment ten został umieszczony. Prezes UKE wskazał bowiem w uzasadnieniu zaskarżonej Decyzji (str. 11) jednoznacznie, iż powyższe decyzje odnoszą się do tego samego rynku usług, ale nie do tego samego rynku właściwego. Powyższe twierdzenie wynika z faktu, iż decyzja [...] IV wskazuje, że "określenie rynku [...] w stosunku do rynku [...] stanowi szersze ujęcie tego samego, analizowanego w niniejszym postępowaniu, rynku. Zalecenie 2014 zalicza bowiem do rynku [...] nie tylko tradycyjne łącza dzierżawione (łącza analogowe o niskich przepływnościach oraz łącza cyfrowe SDH/PDH), ale także inne substytucyjne usługi (również posiadające dodatkowe gwarancje i standardy jakości), które mogą być wykorzystywane przez klientów. Powyższe oznacza, że chociaż obecnie analizowany rynek obejmuje szerszy zakres produktów, to w znacznej mierze pokrywa się on z definicją rynku [...] wskazanego w załączniku do Zalecenia 2007". Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu zawartym w odpowiedzi na skargę, że powyższe oznacza, iż zakres rynku dostępu wysokiej jakości w stałej lokalizacji "zawiera w sobie" zakres usługowy rynku [...]. Tym samym pomimo, iż oba rynki są rynkami odrębnymi, to regulują te same usługi, tj. dzierżawę docinków łączy będących zakończeniami łączy. Powyższe powoduje również, iż w momencie wydania Decyzji [...] IV oraz wygaszenia Decyzji [...] I przez Decyzję wygaszającą rynek usług dzierżawy odcinków łączy będących zakończeniami łączy regulowany jest wyłącznie przez Decyzję [...] IV. Tym samym brak było podstaw do przeprowadzenia analizy rynku [...], na co wskazuje w skardze K., gdyż została ona przeprowadzona w postępowaniu poprzedzającym wydanie Decyzji [...] IV.

W ocenie Sądu nie może być też uznany za zasadny zarzut naruszenia art. 110 k.p.a. oraz art. 16 § 1 k.p.a. Uzasadniając powyższy zarzut skarżąca podniosła, że Oferta [...] wciąż pozostaje w obrocie prawnym, a świadczy to tym fakt, że w obrocie prawnym pozostaje ostateczna i prawomocna decyzja Prezesa UKE z dnia [...] września 2011 r.

Odnosząc się do argumentacji K. należy wskazać, że Oferta [...] została zatwierdzona decyzją Prezesa UKE z dnia [...] grudnia 2009 r., która następnie została uchylona przez Prezesa UKE zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2016 r.

W tym kontekście - wbrew temu, co twierdzi skarżąca - nie ma znaczenia okoliczność, iż nadal w obrocie prawnym pozostaje decyzja Prezesa UKE z dnia [...] września 2012 r., która jest decyzją w sprawie zmiany Oferty [...]. Przedmiotowa decyzja zmieniła i zatwierdziła projekt zmiany Oferty [...], a nie samą Ofertę [...] i jako taka pozostaje bez wpływu na przedmiotowe postępowanie administracyjne.

Bezzasadny jest w związku z powyższym również generalny zarzut naruszenia art. 105 § 1 k.p.a. w zw. z art. 43 ust. 1 Pt oraz art. 23 ust. 1 pkt 2 Pt przez umorzenie postępowania administracyjnego w oparciu o przesłanki, które nie pozawalają stwierdzić, że prowadzone postępowanie administracyjne jest bezprzedmiotowe, ponieważ obowiązki regulacyjne nałożone na O. w Decyzji [...] I nie zostały uchylone.

Należy zaznaczyć, iż powyższy zarzut nawiązuje do zarzutu nr 1 petitum skargi, a zatem znajduje do niego odniesienie argumentacja sformułowana w ustosunkowaniu do tego zarzutu. Ponadto należy zwrócić uwagę na to, że zaskarżona decyzja zapadła w przedmiocie uchylenia decyzji I instancji i umorzenia postępowania administracyjnego i w związku z tym prawidłowo, zdaniem Sądu, nie została wydana w oparciu o przepisy art. 23 ust. 1 pkt 2 i art. 43 ust. 1 Pt. Pierwszy z ww. przepisów stanowi bowiem, że "Po przeprowadzeniu postępowania, o którym mowa w art. 22 ust. 1, Prezes UKE, w przypadku ustalenia, że na rynku właściwym nie występuje przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą: (...) wydaje decyzję, w której:

a) określa rynek właściwy w sposób określony w art. 22 ust. 1 pkt 1,

b) stwierdza, że na tym rynku właściwym występuje skuteczna konkurencja,

c) uchyla nałożone obowiązki regulacyjne

- jeżeli na tym samym rynku właściwym występował przedsiębiorca telekomunikacyjny o znaczącej pozycji rynkowej lub przedsiębiorcy telekomunikacyjni zajmujący kolektywną pozycję znaczącą, którzy utracili tę pozycję. Natomiast z drugiego wynika, że "Prezes UKE zatwierdza projekt oferty ramowej, jeżeli odpowiada on przepisom prawa i potrzebom rynku wskazanym w decyzji nakładającej obowiązek przedłożenia oferty ramowej albo zmienia przedłożony projekt oferty ramowej i go zatwierdza, a w przypadku nieprzedstawienia oferty ramowej w terminie - samodzielnie ustala ofertę ramową". Zawarte w sentencji zaskarżonej decyzji rozstrzygnięcie, jak również jej uzasadnienie, nie pozostawiają wątpliwości, co do tego, że nie jest to decyzja, o której mowa w art. 23 ust. 1 pkt 2 Pt, czy też decyzja, o której mowa w art. 43 ust. 1 Pt. W konsekwencji, organ wydając zaskarżoną decyzję nie mógł naruszyć przepisów art. 23 ust. 1 pkt 2 i art. 43 ust. 1 Pt., gdyż nie były one podstawą rozstrzygnięcia.

Podkreślić należy, że bezspornym w sprawie jest fakt wydania decyzji wygaszającej, jak również i to, że na mocy tej decyzji Organ stwierdził wygaśnięcie Decyzji [...] I. Różnica w stanowiskach Prezesa UKE i K. sprowadzała się w istocie do tego, że w ocenie strony skarżącej w świetle obowiązującyhch przepisów nie było dopuszczalne wydanie decyzji wygaszającej i w związku z tym na O. nadal spoczywają obowiązki regulacyjne określone w Decyzji [...] I. Tak więc strona skarżąca nie tyle zakwestionowała poczynione przez Prezesa UKE ustalenia faktyczne w sprawie, co nie zgodziła się z prezentowanym przez organ poglądem o dopuszczalności wydania decyzji wygaszającej i jej wpływie na Decyzję [...] I .

Zdaniem Sądu, organ prawidłowo ocenił skutki wejścia do obrotu decyzji z dnia [...] stycznia 2016 r., nr [...], na mocy której Prezes UKE stwierdził wygaśnięcie Decyzji [...] I, skoro nadał jej rygor natychmiastowej wykonalności.

Poza sporem jest, że Decyzja wygaszająca została utrzymana w mocy decyzją Prezesa UKE z dnia [...] sierpnia 2016r.

W ocenie Sadu, spór dotyczący prawidłowości Decyzji wygaszającej wykraczał poza ramy niniejszego postępowania, które prawidłowo zostało umorzone z uwagi na jego wtórną bezprzedmiotowość. Organ dokonał prawidłowej analizy stanu faktycznego i dokonał jej subsumcji na stan prawny, logicznie uzasadniając przesłanki bezprzedmiotowości prowadzenia postępowania w sprawie zatwierdzenia [...], która – poprzez nadanie jej rygoru natychmiastowej wykonalności – w tym właśnie trybie weszła do obrotu prawnego. Organ regulacyjny obowiązany był uwzględnić istniejacy w dacie orzekania stan faktyczny i prawny, co uczynił.

Podnoszona natomiast przez skarżącego kwestia, czy obowiązki regulacyjne powinny być uchylone bądź zmienione, a nie wygaszane – nie ma w istocie znaczenia dla oceny rozstrzygnięcia, które zapadło w sytuacji, kiedy przez Prezesa UKE przeprowadzone zostały nowe analizy rynku, które uwzględniały nowe ustalenia, a przy tym zalecenia Komisji Europejskiej.

Reasumując należy dodać, iż podobne poglądy wyraził WSA w Warszawie m.in. w prawomocnym wyroku z dnia 7 listopada 2016 r. sygn. akt: VI SA/Wa 766/16 czy też w wyroku z dnia 29 marca 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1973/16 oraz wyroku z dnia 19 czerwca 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 2610/16 (dostępne w internetowej bazie orzeczeń CBOiS).

Tak więc, dochodząc do przekonania o zasadności i zgodności z prawem zaskarżonej w sprawie decyzji, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.