Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 869/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-09-25 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 25 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r., znak: [...] w przedmiocie obciążenia kosztami usunięcia z drogi, przechowywania, oszacowania oraz zniszczenia pojazdu postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

K. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] marca 2014 r. znak: [...]. Zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], zobowiązującą skarżącego do zapłaty kwoty 5.812,43 zł tytułem kosztów poniesionych w związku z usunięciem pojazdu z drogi, przechowywaniem, oszacowaniem oraz zniszczeniem pojazdu marki [...] o numerze rejestracyjnym [...].

W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w całości, na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a., z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazał, że kwota, do której zapłaty zobowiązano skarżącego, jest zbyt wysoka, zaś jej wyegzekwowanie w sposób znaczący wpłynie na jego sytuację majątkową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Jak stanowi art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu (zob. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt. GZ 138/04, orzeczenie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Należy podkreślić, że ciężar dowodu w zakresie wykazania wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a. okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Powinno wskazywać na konkretne okoliczności powodujące, że wykonanie aktu lub czynności będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej spowoduje w stosunku do wnioskodawcy wystąpienie jednej lub obu przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. – znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (postanowienie NSA z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt I GSK 376/13, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek nie został on przez skarżącego należycie uzasadniony.

Przypomnieć należy, że zaskarżoną decyzją organ utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] listopada 2013 r. nr [...], zobowiązującą skarżącego do zapłaty kwoty 5.812,43 zł. Skarżący, uzasadniając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji, powołał się na przesłankę niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Ogólnikowa argumentacja skarżącego o pogorszeniu jego sytuacji materialnej wskutek wykonania zaskarżonej decyzji jest jednak w tym względzie niewystarczająca. Jak trafnie podkreśla się bowiem w orzecznictwie samo powołanie się na konsekwencje w sferze finansowej nie uprawnia do oceny, iż wykonanie kwestionowanej decyzji skutkować może wyrządzeniem stronie znacznej szkody w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Dla spełnienia przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji konieczne jest wykazanie, że uszczuplenie majątkowe będzie "znaczne" dla strony skarżącej. Sąd nie może domniemywać, że wykonanie określonego w zaskarżonej decyzji obowiązku wiąże się z zainwestowaniem kwoty, która będzie dla strony znacząca w kontekście jej ogólnej sytuacji majątkowej (por. postanowienie NSA z dnia 1 sierpnia 2012 r. sygn. akt II OZ 666/12, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżący w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie wykazał w żaden sposób powiązania pomiędzy wykonaniem zaskarżonej decyzji a jego sytuacją majątkową, nie poparł podnoszonych okoliczności stosownymi twierdzeniami ani też dokumentami dotyczącymi wysokości dochodów i wydatków skarżącego.

Podkreślenia jednak wymaga, że Sąd, rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, nie może pomijać oczywistych, wynikających z akt sprawy okoliczności, które jednoznacznie przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonych aktu lub czynności, funkcjonujących w obrocie prawnym (por. postanowienia NSA: z dnia 31 marca 2005 r. sygn. akt II OZ 155/05, z dnia 8 lutego 2013 r. sygn. akt II OZ 64/13, z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. akt II FZ 464/14, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpoznawanej sprawie Sąd, oceniając zasadność wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji pod kątem podniesionej przez skarżącego argumentacji, uwzględnił znajdujące się w aktach sprawy dokumenty (nadesłane przez skarżącego dla potrzeb postępowania w przedmiocie prawa pomocy), które przedstawiają w sposób wiarygodny sytuację majątkową skarżącego. W formularzu wniosku przyznanie prawa pomocy PPF skarżący oświadczył, że prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z rodzicami, w należącym do nich mieszkaniu o powierzchni 48 m2. Wskazał, że otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 1.530 zł, podniósł też, że pomaga rodzicom utrzymać mieszkanie, bowiem mają najniższe emerytury. W dniu 26 maja 2014 r. nadesłał kserokopie decyzji o waloryzacji emerytur rodziców, z których wynika, że otrzymują oni emerytury w łącznej wysokości 2.258,18 zł netto miesięcznie, a także wykaz wydatków rodziny obejmujący: czynsz – 315 zł, opłaty za energię elektryczną – 200 zł, za wodę – 150 zł, za gaz – 52 zł, za multimedia - 130 zł, wydatki na leki – 250 zł.

Uwzględniając sytuację majątkową skarżącego wynikającą z dokumentów znajdujących się w aktach sprawy Sąd uznał, iż wykonanie zaskarżonej decyzji wiąże się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody w postaci istotnego pogorszenia sytuacji majątkowej skarżącego. Sąd miał na względzie fakt, że wynikająca z zaskarżonej decyzji kwota 5.812,43 zł przewyższa nie tylko wysokość osiąganego przez skarżącego dochodu – niemal czterokrotnie, ale również jest wyższa od sumy dochodów w gospodarstwie domowym skarżącego (uwzględniając emerytury rodziców). W kontekście ogólnej sytuacji majątkowej skarżącego przyjąć należy, że uszczuplenie majątkowe związane z wykonaniem zaskarżonej decyzji będzie dla skarżącego znaczne. Nałożone na skarżącego koszty związane z usunięciem z drogi, przechowywaniem, oszacowaniem oraz zniszczeniem pojazdu znacznie przekraczają jego możliwości finansowe.

Wobec powyższego zasadne jest stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji przed rozpoznaniem skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie może spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zatem spełniona i uprawdopodobniona została ustawowa przesłanka do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Na koniec przypomnieć należy, że celem instytucji wstrzymania wykonania decyzji jest ukształtowanie stosunków do czasu prawomocnego rozpoznania sprawy w zakresie zapobieżenia znacznej szkodzie lub trudnym do odwrócenia skutkom i jest oderwane od oceny legalności zaskarżonej decyzji.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.