Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 399/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2010-08-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 5 sierpnia 2010 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Łuczyńska po rozpoznaniu w dniu 5 sierpnia 2010 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy przeliczenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 27 maja 2010 roku, nr EWU-7366/1 Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Ł. działając na podstawie art. 31, art. 53 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 roku o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin (tekst jedn. Dz.U. z 2004r., Nr 8, poz. 66 ze zm.) odmówił A. S. przeliczenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej.

Powyższa decyzja została doręczona skarżącemu wraz z pouczeniem o przysługującym prawie wniesienia odwołania do Sądu Okręgowego Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł., za pośrednictwem Wojskowego Biura Emerytalnego w Ł., w terminie miesiąca od dnia jej doręczenia.

W dniu 10 czerwca 2010 roku A. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na powyższą decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w Ł.

W odpowiedzi na skargę z dnia 24 czerwca 2010 roku Dyrektor Wojskowego Biura Emerytalnego w Łodzi na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), wniósł o odrzucenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zaważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie jest niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1268 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy). Z przepisów tych wynika, że sądy administracyjne nie są powołane do rozpoznawania innych spraw niż sądowo-administracyjne, w szczególności do rozpoznawania spraw, które należą do właściwości sądów powszechnych. Zakres przedmiotowy kontroli administracji publicznej wyznaczają przepisy art. 3-5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 1253, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wśród których w art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. zostały wymienione skargi na decyzje administracyjne. Nadto zgodnie z treścią art. 184 Konstytucji RP kontrolę sadową działalności administracji publicznej sprawuje Naczelny Sąd Administracyjny i inne sądy administracyjne oraz – w ograniczonym zakresie sądy powszechne. W systemie bezpośredniej kontroli administracji publicznej wykonywanej przez sądy powszechne znaczenie ma rozpatrywanie spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych przez sądy pracy i ubezpieczeń społecznych.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wniósł skargę na decyzję Dyrektora Wojskowego Biura Emerytalnego w Ł. odmawiającą ponownego przeliczenia podstawy wymiaru emerytury wojskowej.

W myśl art. 181 k.p.a. organy odwoławcze właściwe w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych określają przepisy odrębne, tj. m. in. przepisy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin. Stosownie do art. 31 tej ustawy prawo do zaopatrzenia emerytalnego i wysokość świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia ustala w formie decyzji wojskowy organ emerytalny. Od decyzji tej przysługuje odwołanie do właściwego sądu w terminie i na zasadach określonych w przepisach Kodeksu Postępowania Cywilnego (ust. 4 tego przepisu).

Stosownie do art. 1 k.p.c. Kodeks postępowania cywilnego normuje postępowanie sądowe w sprawach ze stosunków z zakresu prawa cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego oraz prawa pracy, jak również w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych oraz w innych sprawach, do których przepisy tego Kodeksu stosuje się z mocy ustaw szczególnych (sprawy cywilne). Do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są zaś sądy powszechne, chyba że przepisy szczególne przekazują je do właściwości sądów szczególnych lub innych organów (art. 2 k.p.c.).

Sprawami z zakresu ubezpieczeń społecznych, objętymi właściwością sądów powszechnych, są sprawy, w których wniesiono odwołanie od decyzji organów rentowych dotyczących ubezpieczeń społecznych i rodzinnych oraz emerytur i rent (art. 476 § 2 pkt 1 i 2 k.p.c.),

Z kolei w myśl art. 461 § 2 k.p.c. w sprawach z zakresu ubezpieczeń społecznych właściwy do rozpoznawania sprawy jest sąd powszechny, w którego okręgu ma miejsce zamieszkania strona odwołująca się od decyzji wydanej przez organ rentowy, do których należą również – zgodnie z art. 476 § 4 pkt 3 k.p.c. - wojskowe organy emerytalne.

Z powołanych wyżej przepisów wynika zatem, iż sprawy dotyczące prawa żołnierzy zawodowych do zaopatrzenia emerytalnego i wysokości świadczeń pieniężnych z tytułu tego zaopatrzenia należą do kategorii spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych i w związku z tym podlegają rozpoznaniu przez sądy powszechne.

Zauważyć ponadto należy, iż zaskarżona decyzja zawiera prawidłowe pouczenie o terminie i sposobie jej zaskarżenia do Sądu Okręgowego – Sądu Pracy i Ubezpieczeń Społecznych w Ł., zaś skarżący wbrew temu pouczeniu wniósł skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego. W tej sytuacji skargę należało uznać za niedopuszczalną. Powoływana przez skarżącego uchwała Sądu Najwyższego z dnia 7 kwietnia 2010 roku sygn. akt II UZP 3/10, nie ma zastosowania w niniejszej sprawie z uwagi na inny jej przedmiot.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 oraz § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę odrzucił.

a.ł.