Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 469/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący NSA Maria Zarębska- Kobak Sędziowie NSA Ryszard Bryk /spr./ NSA Małgorzata Wolska Protokolant Anna Zięba po rozpoznaniu w Wydziale II Ogólnoadministracyjnym na rozprawie w dniu 5 listopada 2009 r. sprawy ze skargi T. D. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r., Nr [...] w przedmiocie usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego ogrodzenia -skargę oddala-


UZASADNIENIE

II SA/Rz 469/09

U Z A S A D N I E N I E

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2009r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpoznaniu odwołania T. D. od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2009r. nr [...] nakazującej T. D. właścicielce działki nr ewid. gr 635 przy ul. P. w K., usunięcie w terminie do dnia 29 maja 2009r. nieodpowiedniego stanu technicznego ogrodzenia pomiędzy działkami nr ewid. gr 635 i 636 poprzez zabetonowanie słupków ogrodzeniowych tak, aby nie następowało jego przechylenie postanowił:

1. uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej wyznaczonego terminu wykonania nałożonego obowiązku i w tym zakresie wyznaczyć termin usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego ogrodzenia do dnia 30 lipca 2009r.,

2. w pozostałej części utrzymać zaskarżoną decyzje w mocy.

W podstawie prawnej organ powołał art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. Nr 156, poz. 1118 ze zm.).

W uzasadnieniu organ stwierdził, że w dniu 6 listopada 2008r. została przeprowadzona przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego kontrola na działce nr ewid. 635 w K. W wyniku tej kontroli ustalono, że na tej działce jest nieodpowiedni stan techniczny ogrodzenia od strony działki nr 636. Ogrodzenie o długości 123,00m, wykonane z siatki rozpiętej na metalowych słupach o wysokości 1,70m osadzonych na stopach betonowych. Między słupkami jest wykonany betonowy cokolik. Ogrodzenie jest przechylone o 45° w stronę działki nr ewid. 636. Elementy betonowe ogrodzenia utrzymujące słupki oraz cokolik są miejscowo zniszczone.

Organ I instancji ustalił, że ogrodzenie zostało wykonane w latach 1961-1963. Z oświadczenia świadka M. K. wynika, że pomiędzy działkami nr 635 i 636 istniał rów odprowadzający wody przydrożne i ogrodzenie wykonane przez O. wzdłuż tego rowu z biegiem lat uległo pochyleniu, zaś z oświadczenia O. wynika, że nie było rowu tylko bruzda graniczna, a ogrodzenie zostało zniszczone, ponieważ zmarły obecnie F. K. wykopał w 1990r. po przeciwnej stronie ogrodzenia rów o głębokości 1 m.

Decyzją z dnia [...] grudnia 2006 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie ogrodzenia pomiędzy działkami nr 635 i 636 przy ul. P. w K.

W dniu [...] lutego 2007r. decyzją nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w.w. decyzje w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

W wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] czerwca 2007r. nr [...] nakazał M. O. usunięcie w terminie do dnia 16 października 2007r. nieodpowiedniego stanu technicznego ogrodzenia pomiędzy działkami nr 635 i 636 przy ul. P. w K. poprzez zabetonowanie słupków ogrodzeniowych tak aby nie następowało jego przechylenie.

W wyniku wniesionego odwołania Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] września 2007r. nr [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Następnie WSA w Rzeszowie wyrokiem z dnia 19 czerwca 2008r. sygn. akt II SA/Rz 820/07 uchylił zaskarżoną przez M. O. decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego decyzja z dnia [...] września 2007r wraz z decyzją ją poprzedzającą.

W wyniku ponownego postępowania organ kierując się wskazówkami sądu przyznał przymiot stron w prowadzonym postępowaniu wyłącznie właścicielom działek nr ewid. 635 i 636. które dzieli przedmiotowe ogrodzenie.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] stycznia 2009r. nakazał T. D. właścicielce działki nr ewid. gr 635 przy ul. P. w K., usunięcie w terminie do dnia 29 maja 2009r. nieodpowiedniego stanu technicznego ogrodzenia pomiędzy działkami nr ewid. gr 635 i 636 poprzez zabetonowanie słupków ogrodzeniowych tak, aby nie następowało jego przechylenie. W motywach decyzji organ wskazał, że ogrodzenie jest w nienależytym stanie technicznym na długości około 80 m jest nachylone od 10 do 45° w stronę działki 636. Cokoły ogrodzenia w kilku miejscach są pęknięte, przesunięte w stronę tej działki a w kilku stopach trzymających słupki ogrodzeniowe nastąpiło ich wyłamanie. Od strony działki nr 636 poziom gruntu przy ogrodzeniu jest w części niższy lub podniesiony w stosunku do poziomu działki nr 635.

Odwołanie od tej decyzji wniosła T. D. reprezentowana przez pełnomocnika M. O., w którym zarzuciła, że sprawa nie została dokładnie rozpatrzona, nie było wizji lokalnej a decyzje z dnia [...] czerwca 2006r. i [...] stycznia 2009r. są takie same. Podała, ze w dniu 14 i 15 kwietnia 1990r. F. K. wykopał przy samym ogrodzeniu rów na kręgi betonowe o średnicy 0,4m w celu odprowadzenia wód z rowów przydrożnych. Wniosła o ponowne rozpatrzenie sprawy i ponowne komisyjne stwierdzenie na miejscu stanu faktycznego.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy postanowił: w pkt. 1. uchylić zaskarżoną decyzję organu I instancji w części dotyczącej wyznaczonego terminu wykonania nałożonego obowiązku i w tym zakresie wyznaczyć termin usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego ogrodzenia do dnia 30 lipca 2009r., zaś w pkt. 2. w pozostałej części utrzymać zaskarżoną decyzje w mocy.

W uzasadnieniu decyzji organ II instancji wskazał, że zgodnie z art. 66 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany jest w nieodpowiednim stanie technicznym - właściwy organ nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

W rozpoznawanej sprawie adresatem obowiązku jest właścicielka działki nr 635 na której jest usytuowane ogrodzenie. W myśl art. 61 pkt 1 w.w. ustawy to właściciel lub zarządca obiektu budowlanego jest obowiązany utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, o których mowa w art. 5 ust. 2, tzn. użytkować go w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami o których mowa w ust. 1 pkt 1-7.

W ocenie organu odwoławczego zaskarżona decyzja jest prawidłowa w zakresie nałożonego nią obowiązku. W wyniku wniesionego odwołania organ zreformował jedynie termin nałożonego obowiązku.

Odnosząc się do zarzutów odwołania wskazał, że organy nadzoru budowlanego są zobowiązane do kontroli przestrzegania przepisów Prawa Budowlanego między innymi dotyczących utrzymania obiektów budowlanych. Jeśli zobowiązany uważa, że do złego stanu technicznego ogrodzenia przyczynił się właściciel działki sąsiedniej wykonując wzdłuż tego ogrodzenia rów, to może swoich roszczeń dochodzić na drodze cywilno-prawnej.

Skargę na tą decyzję wniosła T. D. reprezentowana przez swojego ojca M. O. Wskazując, że jest ona niesprawiedliwa i zawarte w niej uzasadnienie jest niezgodne z prawdą. W uzasadnieniu skargi podał, że ogrodzenie zostało wykonane prawidłowo i na całej długości ma taki sam stan techniczny. Gdyby nie został wykopany rów przez F. K. tuż przy samym ogrodzeniu na długości około 80 m o głębokości 1 m na kręgi betonowe ..... 40 cm, to nie nastąpiłoby uszkodzenie i przechylenie w.w. ogrodzenia w stronę jego działki. Jest to główna przyczyna uszkodzenia . wskazał, że w odwołaniu wnosił o przeprowadzenie wizji lokalnej i do tej pory nie doczekał się na nią. Nie rozumie dlaczego ma naprawiać ogrodzenie, które zostało przez niego prawidłowo wykonane i które zostało zniszczone przez pana K.

W uzasadnieniach decyzji jest wiele nieprawidłowości np. "według oświadczenia M. K. pomiędzy działkami nr 635 i 636 istniał rów odprowadzający wody przydrożne i ogrodzenie wykonane przez pana O. wzdłuż tego rowu z biegiem czasu uległo przechyleniu". Jego zadaniem jest to kłamstwo na co dowodem jest wyrok z dnia 19 kwietnia 1995r. sygn. akt I.C.232/94 "wzdłuż tej siatki na długości około 128 m na działce powoda biegnie rowek o głębokości około 10 cm i szerokości 30 cm". Kolejne kłamstwo jest z Rejonowego Związku Spółek Wodnych w K. znak [...] z dnia 12.01.2007r. z tego pisma wynika, że "pomiędzy działkami nie ma i nie było rowu melioracji wodnych szczegółowych". Wniósł o uwzględnienie wskazanych dowodów.

W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zaprezentowaną w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na początku należy nawiązać do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm./, z którego wynika, że wojewódzki sąd administracyjny /sąd I instancji/ kontroluje zaskarżoną decyzję pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Z powołanego przepisu jednocześnie wynika, że przy tej kontroli sąd I instancji bierze pod uwagę stan faktyczny i prawny istniejący w dacie wydania zaskarżonej decyzji. Zakres kontroli sądowej m. innymi określa art. 134 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153, poz. 1270, ze zm./, zwanej dalej skrótem p.p.s.a., według którego sąd I instancji jest związany granicami sprawy, ale nie jest związany granicami skargi /wnioskami i zarzutami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną/, to zaś znaczy, że z urzędu uwzględnia naruszenia prawa procesowego i materialnego, o jakich nie wspomniano w skardze, wszakże pod warunkiem, że naruszenia procesowe mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaś naruszenia materialnoprawne miały wpływ na wynik sprawy. /art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) – p.p.s.a./

Istota kontroli sądowej polega na sprawdzeniu czy zebrany w postępowaniu administracyjnym materiał dowodowy został prawidłowo zebrany i czy był wystarczający do dokonania prawidłowej subsumcji z przepisami prawa materialnego oraz czy zapadłe rozstrzygnięcie jest zgodne z obowiązującym prawem w dacie wydania zaskarżonej decyzji.

Zgodnie z art. 133 § 1 p.p.s.a., stan faktyczny sprawy, sąd I instancji ustala na podstawie akt administracyjnych i sądowych.

Stan faktyczny przedmiotowej sprawy jest następujący:

Działki o numerach ewidencyjnych 635 i 636 położone w K. przy ul. P. rozdziela ogrodzenie, umiejscowione na działce nr 635.

Jest to ogrodzenie z siatki stalowej plecionej na słupkach stalowych o profilu okrągłym osadzone na stopach betonowych i cokoliku betonowym. Ogrodzenie było wykonane w latach 1961-1963. Na odcinku ponad 94 m jest nachylone w stronę działki nr 636. Kąt nachylenia wynosi od 5 do 45°. Przęsła pomiędzy słupkami są w części popękane, złamane i przesunięte na stronę działki nr 636. W kilku stopach trzymających słupki ogrodzeniowe nastąpiło ich wyłamanie.

Na działce nr 636 od strony ogrodzenia teren jest częściowo obniżony lub częściowo podwyższony w stosunku do całości działki. Przęsła nie posiadają zbrojenia, które utrzymywałyby jego sztywność i wytrzymałość. Nachylenie ogrodzenia powoduje utrudnienie w użytkowaniu gruntu na działce nr 636 i stwarza niebezpieczeństwo dla ludzi tam przebywających.

Taki stan wynika z protokołu rozprawy administracyjnej i oględzin przeprowadzonych w dniu 18.06.2007 r. oraz z protokołu z przeprowadzonej kontroli z dnia 6.11.2006 r. /k. 3 i 18 akt adm. I instancji/. Stan techniczny ogrodzenia obrazują zdjęcia ogrodzenia dołączone do w/w protokołów.

Przedmiotowe ogrodzenie było już zdeformowane w 1999 r., co wynika z opinii biegłego z zakresu budownictwa B. N., sporządzonej w sprawie cywilnej oznaczonej sygnaturą [...] /k. 4 akt adm. I instancji/.

Właścicielką działki nr 635 jest skarżąca T. D., współwłaścicielami łącznymi działki nr 636 są małżonkowie M. i M. K. /wypis uproszczony z rejestru gruntów, k. 6 akt adm. I instancji/.

W toku postępowania administracyjnego były wydawane n/w rozstrzygnięcia:

1) Decyzją z dnia [...].12.2006 r., Nr [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie administracyjne, bowiem sprawa pochylenia ogrodzenia i przyczyna tego, nie leżą w gestii kompetencji organu nadzoru budowlanego. Jest to bowiem kwestia związana z prawem własności i może być dochodzona przed sądem powszechnym.

Na skutek odwołania T. D. reprezentowanej przez pełnomocnika M. O., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...].01.2007 r., Nr [...] uchylił powyższą decyzję organu I instancji i przekazał sprawę temuż organowi do ponownego rozpatrzenia. Organ odwoławczy wskazał, aby przy ponownym rozpatrywaniu sprawy brać pod uwagę treść art. 5 oraz przepisy rozdziału 6 Prawa budowlanego /k. 14 i 15 akt adm. I instancji oraz k. 16 i 24 akt adm. organu II instancji/.

2) Po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ I instancji decyzją z dnia [...].06.2007 r., Nr [...], na podstawie art. 66 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. – Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, ze zm./, nakazał M. O. usunąć nieodpowiedni stan techniczny ogrodzenia pomiędzy działkami nr ewid. 635 i 636 poprzez zabetonowanie słupków ogrodzeniowych tak, aby nie następowało jego przechylenie. Organ odwoławczy decyzją z dnia [...].09.2007 r., Nr [...] nie uwzględnił odwołania M. O. i utrzymał w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...].06.2007 r. /k. 20 i 21 akt adm. I instancji oraz 16 i 22 akt adm. II instancji/.

Na skutek skargi M. O., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wyrokiem z dnia 19.06.2008 r., sygn. akt II SA/Rz 820/07 – uchylił decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].09.2007 r. i utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji z dnia [...].06.2007 r. Zasadniczym powodem kasacji w/w decyzji było skierowanie nakazu do M. O., który nie był stroną postępowania, lecz pełnomocnikiem T. D.

We wskazaniach co do dalszego postępowania, Sąd stwierdził, aby w ponownym rozpatrywaniu sprawy organy prawidłowo ustaliły krąg stron postępowania, mając na względzie zakres przedmiotowy sprawy administracyjnej, i aby zapewniły stronom udział w postępowaniu administracyjnym w sposób określony w art. 10 § 1 k.p.a. We wcześniejszym fragmencie uzasadnienia Sąd stwierdził, że w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego ogrodzenia pomiędzy działkami 635 i 636 stronami postępowania powinni być tylko właściciele tych działek, a nie ponadto właściciele sąsiednich nieruchomości. /k. 46 akt adm. II instancji/

3) Po ponownym rozpatrzeniu sprawy, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, decyzją z dnia [...].01.2009 r., Nr [...] nakazał właścicielce działki nr 635 T. D. usunąć nieodpowiedni stan techniczny ogrodzenia pomiędzy działkami 635 i 636 poprzez zabetonowanie słupków ogrodzeniowych tak, aby nie następowało jego przechylenie w terminie do dnia 29.05.2009 r.

Na skutek odwołania T. D. reprezentowanej przez pełnomocnika M. O., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].04.2009 r., Nr [...] – uchylił decyzję organu I instancji z dnia [...].01.2009 r. w części dotyczącej terminu wykonania nałożonego obowiązku i w tym zakresie wyznaczył termin wykonania obowiązku do dnia 30.07.2009 r., a w pozostałej części utrzymał w mocy decyzję organu I instancji /k. 54 akt adm. II instancji/.

Podstawa prawna decyzji i jej motywy są przedstawione w części historycznej uzasadnienia.

Ostatnio wymieniona decyzja jest przedmiotem skargi T. D. reprezentowanej przez pełnomocnika M. O. /ojca skarżącej – pełnomocnictwo k. 14 akt sądowych/.

Na wstępie sądowej oceny zaskarżonej decyzji należy stwierdzić, że ustalony przez organy stan faktyczny sprawy dotyczący stanu technicznego przedmiotowego ogrodzenia znajduje potwierdzenie w zebranym materiale dowodowym znajdującym się w aktach administracyjnych i był wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy w trybie art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo budowlane /Dz. U. z 2006 r., Nr 156, poz. 1118, z późn. zm./, dalej jako prawo budowlane.

Powołany przepis stanowi, że w przypadku stwierdzenia, że obiekt budowlany:

1) może zagrażać życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia bądź środowiska albo

2) jest użytkowany w sposób zagrażający życiu lub zdrowiu ludzi, bezpieczeństwu mienia lub środowisku, albo

3) jest w nieodpowiednim stanie technicznym, albo

4) powoduje swym wyglądem oszpecenie otoczenia

- właściwy organ nakazuje w drodze decyzji usunięcie stwierdzonych nieprawidłowości, określając termin wykonania tego obowiązku.

Przytoczony przepis odnosi się do obiektów budowlanych. Ogrodzenia, w zależności od ich funkcji, mogą być zaliczane do urządzeń budowlanych w rozumieniu art. 3 pkt 9 prawa budowlanego, albo do budowli o jakich mowa w art. 3 pkt 3 powołanego prawa. Urządzeniem budowlanym jest wtedy, gdy zapewnia możliwość użytkowania określonych obiektów zgodnie z ich przeznaczeniem, zaś budowlą jeżeli służy tylko do wydzielenia nieruchomości od otoczenia /por. Z. Niewiadomski – Prawo budowlane, Komentarz, Wyd. C.H. Beck, W-wa 2006 r., str. 63-64/.

Przedmiotowe ogrodzenie służy do oddzielenia działki nr 635 od działki nr 636, zatem jest obiektem budowlanym /budowlą/ i tym samym w stosunku do tego ogrodzenia mógł być stosowany przepis art. 66 ust. 1 prawa budowlanego, wszakże pod warunkiem, że zaistniała co najmniej jedna przesłanka wymieniona w powołanym przepisie.

Organ odwoławczy jako podstawę materialnoprawną rozstrzygnięcia przyjął art. 66 ust. 1 pkt 3 prawa budowlanego /nieodpowiedni stan techniczny ogrodzenia międzysąsiedzkiego/.

Stan techniczny obiektu budowlanego uznaje się za nieodpowiedni, gdy narusza wymagania wynikające z obowiązujących przepisów, lub jest następstwem nadmiernego zużycia technicznego obiektu.

Organ odwoławczy przyjął, iż rzeczone ogrodzenie narusza wymagania wynikające z art. 5 ust. 2 prawa budowlanego.

Z przepisu tego wynika, że obiekt budowlany należy użytkować w sposób zgodny z jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz utrzymywać w należytym stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej, w szczególności w zakresie związanym z wymaganiami, o których mowa w ust. 1 pkt 1-7.

Z protokołu oględzin przeprowadzonych przez organ I instancji w dniu 18.06.2007 r. wynika, iż ogrodzenie nie jest utrzymane w należytym stanie technicznym /niektóre przęsła pomiędzy słupkami są popękane, złamane i przesunięte na stronę działki sąsiedniej, zaś w kilku stopach trzymających słupki ogrodzeniowe nastąpiło ich wyłamanie/. Poza tym stwierdzono, że ogrodzenie jest przechylone na stronę działki nr 636, co może stwarzać niebezpieczeństwo dla ludzi przebywających w pobliżu ogrodzenia na działce sąsiedniej.

Obrazowym dowodem stanu technicznego ogrodzenia są zdjęcia tego obiektu budowlanego.

Skarżąca w skardze nie kwestionuje złego stanu technicznego ogrodzenia, ale zarzuca, że przyczyną tego stanu było działanie sąsiada F. K., który przy ogrodzeniu wykopał rów na długości 80 m i głębokości 1 m w celu ułożenia w nim kręgów betonowych.

W związku z tym organy mimo jej wniosku nie przeprowadziły wizji lokalnej w celu ustalenia faktycznej przyczyny zniszczenia ogrodzenia.

Przytoczony zarzut zdaniem Sądu nie jest zasadny, bowiem w sprawie nieodpowiedniego stanu technicznego obiektu budowlanego, nie bada się przyczyn, które doprowadziły obiekt do takiego stanu /por. wyrok NSA z dnia 16.11.2000 r., IV SA 1393/98 – niepublikowany/.

Z tego też powodu kwestia czy oświadczenie M. K., że pomiędzy działkami nr 635 i 636 istniał tylko rów odprowadzający wody przydrożne, nie wymagała wyjaśnienia co do zgodności tego oświadczenia ze stanem rzeczywistym.

Adresatem nakazu wydanego na podstawie w/w przepisu jest właściciel lub zarządca obiektu budowlanego, bowiem zgodnie z art. 61 prawa budowlanego tylko te osoby odpowiadają za stan techniczny obiektu. /por. wyrok NSA z dnia 21.11.2002 r., IV SA 2724/00 niepublikowany oraz wyrok WSA w Warszawie z dnia 6.06.2006 r., VII SA/Wa 469/06 niepublikowany i wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 29.05.2008 r. II SA/Wr 184/2008 – Lex Polonica nr 1961937 oraz R. Dziwiński i P. Ziemski – Prawo budowlane – Komentarz, Dom Wydawniczy ABC, W-wa 2005 r., str. 272/.

Przedmiotowe ogrodzenie jest usytuowane na działce nr 635, której właścicielką jest skarżąca, przeto nakaz określony w osnowie decyzji organu I instancji z dnia [...].01.2009 r. został skierowany do właściwej osoby. Treść tego nakazu jest konkretna, gdyż jasno wskazuje sposób usunięcia nieodpowiedniego stanu technicznego ogrodzenia.

Skoro zatem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, wobec czego Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.