Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 592/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2015-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art.86 par.1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Mieczysław Markowski (spr.), , , po rozpoznaniu w Wydziale II na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2015 r. wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] czerwca 2015 r. Nr [...] w przedmiocie zmiany prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego p o s t a n a w i a: przywrócić termin do wniesienia skargi ,


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. decyzją z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...], po rozpatrzenia odwołania M. D. (zwanego dalej: "skarżącym"), utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] maja 2015 r., nr [...] wydaną z upoważnienia Prezydenta Miasta B. przez Specjalistę Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie w B. w sprawie zmiany prawa do świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz K. D., w części dotyczącej okresu uprawnienia. Decyzja ta wraz z uzasadnieniem została doręczona skarżącemu w dniu 29 czerwca 2015 r.

W dniu 30 czerwca 2015 r. skarżący złożył wniosek o przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie radcy prawnego.

Postanowieniem z 2 lipca 2015 r. sygn. akt II SO/Bk 12/15 referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego.

W dniu 11 sierpnia 2015 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącego wywiódł skargę od decyzji SKO w B. z dnia [...] czerwca 2015 r. wraz

z wnioskiem o przywrócenie terminu do złożenia tej skargi. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu pełnomocnik podał, że pismo Okręgowej Izby Radów Prawnych w B. o wyznaczeniu do prowadzenia sprawy otrzymał dopiero

4 sierpnia 2015 r., a zatem już po upływie terminu do wniesienia skargi. W dniu 10 sierpnia 2015 r. zapoznał się z aktami sprawy w WSA w Białymstoku. Zatem wniosek o przywrócenie terminu został złożony w przepisanym terminie 7 dni, zgodnie z art. 87 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik podniósł, że brak winy skarżącego

w uchybieniu terminu do złożenia skargi wynika z faktu, że już dzień po otrzymaniu decyzji SKO w B. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy

w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu, następnie oczekiwał na jego wyznaczenie i odbiór przez niego zawiadomienia, które nastąpiło 4 sierpnia 2015 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Wniosek zasługuje na uwzględnienie.

W świetle unormowań art. 86 i art. 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, ze zm.), zwana dalej: "p.p.s.a." uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: (1) strona wystąpi z wnioskiem

o przywrócenie terminu; (2) wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu; (3) jednocześnie z wniesieniem wniosku zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin (w tym przypadku wniesienie skargi); (4) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu; (5) powstanie ujemnych dla strony skutków w zakresie postępowania sądowego (art. 86 § 2 p.p.s.a.).

Przepis art. 87 § 1 p.p.s.a. wymaga, aby pismo z wnioskiem zostało wniesione do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.

W przedmiotowej sprawie wniosek pełnomocnika skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Pełnomocnik dowiedział się o wyznaczeniu go do prowadzenia sprawy 4 sierpnia 2015 r., 10 sierpnia 2015 r. zapoznał się z aktami sprawy, a wniosek o przywrócenie terminu wraz ze skargą został złożony 11 sierpnia 2015 r. Pełnomocnik skarżącego spełnił także warunek równoczesnego dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, ponieważ złożył do sądu skargę.

Spełnione, zatem zostały wymogi formalne konieczne do uwzględniania wniosku. W dalszej kolejności zasadnym było rozważenie, czy argumenty pełnomocnika skarżącego uprawdopodabniają, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy. W ocenie Sądu okoliczności faktyczne opisane

w uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu stanowią uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu do wniesienia skargi było przez niego niezawinione.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego wskazał, że nie mógł w terminie złożyć skargi, bowiem informację o wyznaczeniu go pełnomocnikiem z urzędu otrzymał od Okręgowej Izby Radców Prawnych w B. w dniu 4 sierpnia 2015 r., a więc już po upływie terminu do złożenia skargi. Niemożliwym zatem było złożenie przez pełnomocnika tego środka zaskarżenia w terminie, który upływał

w dniu 29 lipca 2015 r. Ponadto pełnomocnik uprawdopodobnił brak winy skarżącego w uchybieniu terminu do złożenia skargi podnosząc, że ww. już dzień po otrzymaniu decyzji, tj. w dniu 30 czerwca 2015 r. – w okresie biegu terminu do wniesienia skargi- złożył do sądu wniosek o przyznanie prawa pomocy celem uzyskania profesjonalnego wsparcia w sprawie sądowej. Powyższe pozwala uznać, że przeszkoda uniemożliwiająca stronie terminowe złożenie skargi istniała do momentu, kiedy mógł za nią to uczynić profesjonalny pełnomocnik ustanowiony z urzędu.

Powyższe wskazuje, że rozpoznawany wniosek został złożony w terminie wymaganym w art. 87 § 1 p.p.s.a. oraz, że zawiera uprawdopodobnienie przyczyn uchybienia terminu, niezawinionych przez stronę (art. 86 § 1, art. 87 § 2 p.p.s.a.).

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak

w sentencji.