Postanowienie NSA, sygn. akt I OW 4/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Wskazano organ właściwy do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art.6 pkt 8, art.101ust. 1-3
journal: Dz.U. 2009 nr 175 poz 1362
law: Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej - tekst jednolity.
article: art.4 i art.15 § 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Irena Kamińska Sędziowie NSA Ewa Dzbeńska(spr.) del. WSA Małgorzata Masternak - Kubiak Protokolant asystent sędziego Krzysztof Tomaszewski po rozpoznaniu w dniu 24 lutego 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Wójta Gminy Sokoły o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy Wójtem Gminy Sokoły a Burmistrzem Miasta Suchowola w przedmiocie: wskazania organu właściwego do rozpoznania wniosku M. S. dotyczącego dofinansowania pobytu w Niepublicznym Zakładzie Pielęgnacyjno-Opiekuńczym w D. postanawia: wskazać Burmistrza Miasta Suchowola jako organ właściwy do rozpoznania wniosku M. S. w sprawie dofinansowania.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r., nr [...] Miejsko - Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Suchowoli przekazał do Gminnego Ośrodka Pomocy Rodzinie w Sokołach podanie M. S. w sprawie dofinansowania do pobytu w Niepublicznym Zakładzie Pielęgnacyjno – Opiekuńczym w D.

Wnioskiem z dnia 30 grudnia 2010 r. Wójt Gminy Sokoły wystąpił do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim, a Burmistrzem Miasta Suchowola w sprawie rozpoznania podania o dofinansowanie do pobytu w Niepublicznym Zakładzie Pielęgnacyjno - Opiekuńczym.

W uzasadnieniu wskazano, że organem właściwym w sprawie jest Burmistrz Miasta Suchowola z uwagi na treść art. 101 ust. 1 – 3 ustawy z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej.

W ocenie wnioskodawcy M. S. nie jest mieszkańcem Gminy Sokoły. Nie zamieszkuje bowiem i nie zamieszkiwał w lokalu mieszkalnym w tej gminie. Do dnia 8 marca 2010 r. zamieszkiwał on na terenie gminy Suchowola, a następnie przebywał w S., o czym świadczy zameldowanie na pobyt czasowy. Obecnie przebywa w Niepublicznym Zakładzie Pielęgnacyjno – Opiekuńczym w D. przy czym pobytu tego nie można traktować jako miejsca zamieszkania.

W odpowiedzi na wniosek Burmistrz Miasta Suchowola wniósł o wskazanie Wójta Gminy Sokoły jako organu właściwego do rozpoznania wniosku w związku z tym, iż M. S. nie mieszka na terenie Suchowoli od stycznia 2005 r. W dniu 2 listopada 2009 r. zameldował się on na pobyt czasowy w S., a 8 marca 2010 r. wymeldował się z pobytu stałego w Suchowoli.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: właściwość miejscowa organów udzielających świadczeń z pomocy społecznej uregulowana została w art. 101 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2009 r. Nr 175, poz. 1362 ze zm.). Stosownie do tych regulacji, właściwość miejscową gminy ustala się według miejsca zamieszkania osoby ubiegającej się o świadczenie (ust. 1). W przypadku osoby bezdomnej właściwą miejscowo gminą jest gmina ostatniego miejsca zameldowania tej osoby na pobyt stały (ust. 2).

Na użytek ustawy o pomocy społecznej ustawodawca zdefiniował pojęcie osoby bezdomnej, wskazując w art. 6 pkt 8 tej ustawy, że jest to osoba niezamieszkująca w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy i niezameldowana na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych, a także niezamieszkała w lokalu mieszkalnym i zameldowana na pobyt stały w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. Przepis powyższy przewiduje dwa odrębne stany faktyczne pozwalające na uznanie osoby za bezdomną. Pierwszy odnosi się do osoby, która nie mieszka w lokalu mieszkalnym i jednocześnie nie posiada stałego zameldowania, drugi natomiast odnosi się do sytuacji, kiedy osoba niezamieszkująca w lokalu mieszkalnym posiada stałe zameldowanie w lokalu, w którym nie ma możliwości zamieszkania. W przypadku każdego z tych stanów przewidziane w ustawie przesłanki muszą występować kumulatywnie.

Zgodnie z regulacją zawartą w art. 2 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2005 r. Nr 31, poz. 266, ze zm.), do której odsyła art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej, pod pojęciem "lokal mieszkalny" rozumieć należy lokal służący do zaspokajania potrzeb mieszkaniowych. Z zakresu tego pojęcia ustawodawca wyłączył pomieszczenia przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, w szczególności znajdujące się w budynkach internatów, burs, pensjonatów, hoteli, domów wypoczynkowych lub innych budynkach służących do celów turystycznych lub wypoczynkowych. Użycie w powołanym przepisie zwrotu "w szczególności" wskazuje na jedynie przykładowy charakter wyliczenia. Wszystkie zatem pomieszczenia przeznaczone do krótkotrwałego pobytu osób, nawet te, które w ustawie nie zostały wprost wymienione, nie stanowią lokali mieszkalnych w rozumieniu powołanej ustawy.

Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy wskazuje, że M. S. jest osobą bezdomną w rozumieniu art. 6 pkt 8 ustawy o pomocy społecznej, ponieważ jest osobą niezamieszkującą w lokalu mieszkalnym w rozumieniu przepisów o ochronie praw lokatorów i mieszkaniowym zasobie gminy. Nie jest również zameldowany na pobyt stały, w rozumieniu przepisów o ewidencji ludności i dowodach osobistych.

W świetle powyższych okoliczności, właściwość miejscową gminy należało ustalić na podstawie art. 101 ust. 2 ustawy o pomocy społecznej, tj. według ostatniego miejsca zameldowania osoby ubiegającej się o świadczenie. Skoro ostatnim miejscem zameldowania na pobyt stały M. S. była Suchowola, to organem właściwym do rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej jest Burmistrz Miasta Suchowola.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) orzekł jak w sentencji.