Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 641/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 135, art. 151
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 35 ust. 1, art. 20 ust. 1 pkt 1b, art. 12 ust. 7, art. 20 ust. 2, art. 9, art. 7, art. 5 ust. 1 pkt 4, art. 35 ust. 4, art. 32 ust. 4, art. 4
journal: Dz.U. 2016 poz 290
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 71 ust. 1
journal: Dz.U. 2013 poz 1235
law: Ustawa z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz  o ocenach oddziaływania na środowisko - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77 par. 1, art. 75 par. 1, art. 78 par. 1, art. 80
journal: Dz.U. 2017 poz 1257
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Sędziowie Sędzia WSA Renata Bukowiecka-Kleczaj (spr.), Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Anita Jałoszyńska, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 21 września 2017 r. sprawy ze skargi Spółki A. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta K. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (Dz. U. 2016 r. poz. 290 z późn. zm.) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2016 r. poz. 23 ze zm.) i odstępstwa Starosty K. udzielonego na podstawie upoważnienia Ministra Infrastruktury i Budownictwa znak: DB. 1.613.718.2016.AB.2 Nr 124467/z, Nk181577/16, po rozpatrzeniu wniosku o pozwolenie na budowę z dnia 29 listopada 2016 r., zatwierdził projekt budowlany i udzielił pozwolenia na budowę B. G. w przedmiocie nadbudowy i przebudowy budynku ośrodka wypoczynkowego zlokalizowanego na działce numer [...], obręb U. M., gmina U. M., z zachowaniem warunków, zgodnie z art. 36 ust. 1 pkt 1-4 oraz art. 42 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że w dniu 29 listopada 2016 r. inwestor wystąpił z wnioskiem do Starosty K. o pozwolenie na nadbudowę i przebudowę budynku ośrodka wypoczynkowego zlokalizowanego na działce numer [...], obręb U. M., gmina U. M. Inwestor do wniosku dołączył oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane złożone pod rygorem odpowiedzialności karnej wraz z dokumentami zgodnie z art. 33 ust. 2 ustawy - Prawo budowlane.

W dniu [...] postanowieniem nr [...] Starosta K. na podstawie upoważnienia Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 30 listopada 2016 r. wydał zgodę na odstępstwo od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dla inwestycji polegającej na przebudowie, rozbudowie i nadbudowie obiektu zlokalizowanego przy ul. [...] w U. M., na działce nr [...] w obrębie U. M., gmina U. M. ścianą bez otworów okiennych i drzwiowych w odległości od [...] m do [...] m i [...] m do [...] m od granicy z sąsiednią działką budowlaną nr ew. [...], obręb U. M. Ponadto inwestor w dniu 25 stycznia 2017 r. dostarczył zawiadomienie z dnia 16 maja 2005 r. o zakończeniu budowy obiektu obejmujące decyzję o pozwoleniu na budowę znak [...] z dnia [...], do którego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nie wniósł sprzeciwu.

Organ I instancji ustalił, że projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu ewidencyjnego Ustronie Morskie i części obrębów Wieniotowo i Gwizd - część A, zatwierdzonego uchwałą Nr XLIV/306/2010 Rady Gminy w Ustroniu Morskim z dnia 5 listopada 2010 r., który dla działki numer [...], obręb U. M., gmina U. M., położonej na terenie oznaczonym w ustaleniach planu symbolem [...] określa - zabudowa usług turystycznych z możliwością lokalizacji usług towarzyszących (usług gastronomii, handlu, sportu i rekreacji, rehabilitacyjnych, zdrowotnych i in.), a także jest zgodny wymaganiami art. 35 ust. 1. ustawy - Prawo budowlane.

Odwołania od powyższej decyzji złożyli M. G., B. T., M. J., P. J., A. R., P. S., A. S., A. J., K. I. oraz Spółka A., w których wnoszący odwołanie, wskazali na negatywne oddziaływanie inwestycji na działkę nr [...] oraz działkę nr [...], której użytkownikiem wieczystym jest Spółka A., ze względu na niezgodne z prawem usytuowanie inwestycji od granic ich działek.

Decyzją z dnia [...] nr [...] Wojewoda Z. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm.), dalej zwanej k.p.a., po rozpatrzeniu ww. odwołań, utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

Organ odwoławczy wyjaśnił w uzasadnieniu, że w trakcie postępowania odwoławczego pismem z dnia 6 marca 2017 r. wystąpiono do Starosty K., o przesłanie akt administracyjnych dotyczących udzielenia inwestorowi odstępstwa od przepisów § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422). Żądane akta zostały przesłane w dniu 15 marca 2017 r. W trakcie postępowania odwoławczego wpłynęło pismo odwołującej się Spółki A. o wykonywaniu na działce nr [...], objętej kwestionowanym pozwoleniem na budowę, robót budowlanych. Pismem z dnia 7 marca 2017 r. znak: [...] zwrócono się do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K., o przesłanie stanowiska dotyczącego wykonywania robót budowlanych na działce nr [...], położonej w U. M. PINB w K. poinformował, że w przedmiotowej sprawie roboty budowlane wykonywane są na podstawie decyzji Starosty K. z dnia [...] Nr [...].

Wojewoda wskazał następnie, że przedmiotem inwestycji realizowanej na działce nr [...] położonej w U. M. jest nadbudowa i przebudowa istniejącego budynku usług turystycznych, usytuowanego przy ulicy [...] w U. M. Na działce nr [...] znajduje się budynek usług turystycznych, który w części zachodniej posiada trzy kondygnacje nadziemne, a we wschodniej jedną kondygnację nadziemną. Przedłożony projekt budowlany obejmuje swym zakresem kondygnację parteru, pierwszego piętra, piętra drugiego oraz dachu. Na kondygnacjach nadbudowywanych planowane są pomieszczenia mieszkalne z własnymi węzłami higieniczno-sanitarnymi, biurowe, administracyjne, magazynowe oraz służące komunikacji. Zaprojektowana inwestycja nie zwiększa powierzchni zabudowy działki, terenów utwardzonych oraz nie zmniejsza powierzchni biologicznie czynnej terenu działki. Analiza projektu budowlanego wskazuje, że w ramach inwestycji zostanie rozebrany częściowo parter we wschodniej części istniejącego budynku. W istniejącej części wschodniej pozostawia się elementy ścian oraz słupów. Inwestor określił planowane roboty budowlane, jako nadbudowę istniejącego budynku (Projekt budowlany - konstrukcja, rzut fundamentów rys. nr 1 i nr 2).

Zdaniem organu II instancji, w przedmiotowej sprawie można rozważać, czy planowana budowa stanowi nadbudowę, czy też jego rozbudowę. Przyjmuje się, że rozbudowa to rodzaj budowy, w wyniku którego powstaje nowa część istniejącego już obiektu budowlanego. Rozbudowa obiektu budowlanego, zwiększa jego powierzchnię zabudowy (i powierzchnią użytkową). Natomiast przy nadbudowie zwiększa się powierzchnia użytkowa obiektu oraz jego kubatura, co do zasady nie zwiększa się również powierzchnia zabudowy obiektu, natomiast przy rozbudowie - zwiększa się powierzchnia zabudowy. Przy rozbudowie występują między innymi roboty ziemne i fundamentowe, których co do zasady nie wykonuje się przy nadbudowie. Inwestor pozostawia część istniejących elementów konstrukcyjnych istniejącego budynku, ale przeprowadza również roboty dotyczące elementów konstrukcyjnych posadowienia budynku. Jednakże zgodnie z art. 3 pkt 7 ustawy - Prawo budowlane przez budowę należy rozumieć wykonywanie obiektu budowlanego w określonym miejscu, a także odbudowę, rozbudowę, nadbudowę obiektu budowlanego, co pozwala na przyjęcie, że mamy do czynienia z budową niezależnie od jednoznacznego zakwalifikowania rodzaju budowy, jako nadbudowy, czy rozbudowy istniejącego budynku.

Organ II instancji podał dalej, że teren inwestycji, działka nr [...] położona

w U. M., znajduje się na obszarze objętym ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego przyjętego uchwałą Nr XLIV/306/2010 Rady Gminy w Ustroniu Morskim z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu ewidencyjnego Ustronie Morskie i części obrębów Wieniotowo i Gwizd - część A (Dz. Urz. Woj. Zacho, z 2010 r. Nr 135 poz. 2707), dalej zwana M.p.z.p. Obszar inwestycji oznaczony jest w M.p.z.p. symbolem [...]. Przepis § 9 pkt 6 M.p.z.p. stanowi, że tereny zabudowy usług turystycznych oznaczone są w rysunku planu symbolem UT. Oznacza to, że zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z ogólnymi ustaleniami M.p.z.p. dotyczącymi przeznaczenia terenu. Zgodnie z ustaleniami szczegółowymi dla terenu [...] zawartymi w tab. 149 ust. 1 pkt 2 M.p.z.p. teren przeznacza się pod zabudowę usług turystycznych z możliwością lokalizacji usług towarzyszących (usług gastronomii, handlu, sportu i rekreacji, rehabilitacyjnych, zdrowotnych i in.). Zgodnie z dalszymi ustaleniami szczegółowymi M.p.z.p. dotyczącymi zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu:

1. dla istniejącej zabudowy zezwala się na rozbiórkę, odbudowę, remont, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę w rozumieniu właściwych przepisów budowlanych, z zastrzeżeniem § 14 uchwały,

2. na każdej z działek budowlanych zezwala sią na lokalizację budynków usług turystycznych wraz z budynkami garażowymi, gospodarczymi i towarzyszącymi zabudowie usług turystycznych oraz obiektów małej architektury,

3. w granicach działki budowlanej zezwala sią na lokalizację lokalu mieszkalnego

w budynku usługowym,

4. zabudowę usług turystycznych należy kształtować do wysokości 4 kondygnacji nadziemnych,

5. maksymalny udział powierzchni zabudowy wszystkimi budynkami w stosunku do powierzchni działki budowlanej ustala się na poziomie 50%,

6. minimalny udział powierzchni biologicznie czynnej w stosunku do powierzchni działki budowlanej ustala sią na poziomie 30%,

7. budynki garażowe, gospodarcze i towarzyszące należy kształtować do wysokości

2 kondygnacji nadziemnych,

8. zadaszenia budynków należy kształtować w formie dachów dwuspadowych

i wielospadowych, o kącie nachylenia połaci dachowych do płaszczyzny przekroju poziomego budynku w przedziale 25°-45°, lub płaskich.

Planowana inwestycja nie spowoduje zwiększenia ilości budynków na działce

nr [...] w U. M. Przewiduje się nadbudowę istniejącej części budynku

o piętro i parter, co oznacza, że wymóg maksymalnie 4 kondygnacji projektowanych budynków został spełniony. Inwestycja nie narusza przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Inwestor przedstawił analizę przesłaniania, z której wynika, że nowoprojektowana inwestycja nie powoduje przesłania pomieszczeń znajdujących się w budynkach zlokalizowanych na sąsiednich działkach. Inwestycja nie powoduje również zacieniania, o którym mowa w § 60 ww. rozporządzenia.

Objęta wnioskiem inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę, część budynku położona jest w zbliżeniu do działki nr [...], w odległości od [...] m do [...] m i [...] m do [...] m (Projekt zagospodarowania terenu rys. Nr 1), co stanowi zarzut stawiany poszczególnych odwołaniach.

Zgodnie projektem elewacji (rzut elewacji południowej), w ścianie zaprojektowanej we wschodniej części budynku, nie przewiduje się wykonania nowych otworów drzwiowych oraz okiennych. W parterze budynku, w ścianie wschodniej, pozostawia się dwa otwory okienne, w części zbliżonej do działki nr [...]. Ściany, w których znajdują się istniejące okna nie są przeznaczone do wyburzenia, ta cześć parteru pozostaje bez zmian (rzut parteru), i nie jest objęta robotami budowlanymi (Projekt budowlany - zagospodarowanie terenu, rzut parteru rys. nr 2). Odcinek istniejącej ściany południowej oddalony jest na odległość [...] m od działki południowej nr [...], pozostała część elewacji południowej zbliżona na odległość [...] m do [...] m do granicy działki sąsiedniej. W części parterowej istniejące luksfery ([...]) planuje się wypełnić cegłami szklanymi o odporności ogniowej E 60 (Projekt budowlany - zagospodarowania terenu, elewacje rys. nr 8). W elewacji południowej nie przewiduje się również wykonania otworów okiennych i drzwiowych, przewiduje się zastąpienie istniejących luksfer cegłami szklanymi o odpowiedniej odporności ogniowej (Projekt budowlany - zagospodarowania terenu, elewacje rys. nr 8).

Postanowieniem z dnia [...] na podstawie upoważnienia Ministra Infrastruktury i Budownictwa, Starosta K. na podstawie art. 9 ust. 3 Prawa budowlanego udzielił inwestorowi zgody na odstępstwo od wymagań sytuowania budynku, o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych. Wspomniane odstępstwo uzasadnione jest usytuowaniem istniejącego budynku względem nieruchomości sąsiednich. Planowana budowa związana z nadbudową dwóch kondygnacji, odbywa się w obrysie dotychczasowej części wschodniej budynku. Względy techniczne, takie jak wykorzystanie istniejących elementów konstrukcyjnych parteru znajdujących się w zbliżeniu do działki nr [...], wymagają odstępstwa od zasad sytuowania budynków określonych § 12 ust. 1. Zgodnie z projektem budowlanym w ścianach budynku, które zbliżone są do granic sąsiedniej działki na odległość mniejszą niż przewidziana w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, zastosowano ściany odporności pożarowej REI 120, zamiast istniejącej ściany o odporności REI 60. Przewiduje się wymianę istniejących luksfer w parterze na ściany z cegły szklanej spełniające normę odporności ogniowej E 60. Brak jest zatem przesłanek do stwierdzenia, że zastosowanie odstępstwa od wymagań sytuowania budynków określonych w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa zagrożenie życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia. Inwestycja jak wyżej wskazano, nie zmienia dotychczasowego usytuowania budynku. Inwestor zwiększa natomiast wysokość budynku we wschodniej części o [...] kondygnacje (razem [...] kondygnacje), przy maksymalnej wysokości zabudowy do czterech kondygnacji przewidzianej w M.p.z.p.

Organ odwoławczy podkreślił, że inwestor złożył prawidłowe oświadczenie

o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Oznacza to spełnienie wymogu z art. 32 ust. 4 pkt 2 Prawa budowlanego. Projekt budowlany został pozytywnie uzgodniony przez rzeczoznawcę ds. ppoż., ds. sanitarno-higienicznych oraz ds. bezpieczeństwa i higieny pracy.

W ocenie Wojewody w postępowaniu nie uchybiono przepisom art. 10 k.p.a., art. 7 i art. 77 k.p.a. W sprawie zebrano w sposób wyczerpujący materiał dowodowy. Przepis art. 80 k.p.a. wymaga, aby ocena uznania danej okoliczności za udowodnioną była oparta na całokształcie materiału dowodowego. Zebrany materiał dowodowy był wystarczający do załatwienia sprawy. Organ I instancji podjął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy. Decyzja organu I instancji posiada uzasadnienie stanu faktycznego i prawnego wymagane przepisem art. 107 § 3 k.p.a. Przeprowadzone postępowanie odwoławcze wykazało, że decyzja organu I instancji odpowiada prawu.

Spółka A. zaskarżyła powyższą decyzję Wojewody Z. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie zarzucając jej naruszenie:

- art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a. poprzez brak kompleksowego zgromadzenia materiału dowodowego niezbędnego do wydania decyzji; ocenę zgromadzonego materiału w sposób wybiórczy i dowolny; brak wykazania szczególnych okoliczności istniejących po stronie inwestora uzasadniających wydanie zgody na odstępstwo od wymagań sytuowania budynku i brak materiału dowodowego umożliwiającego przyjęcie, że inwestycja nie wpłynie negatywnie na działki sąsiednie;

- art. 75 § 1 k.p.a. i art. 78 § 1 k.p.a. poprzez ich niezastosowanie

i nieprzeprowadzenie wnioskowanego dowodu tj. powołania rzeczoznawcy ds. p.poż który dokonałby oceny przedłożonej przez inwestora dokumentacji projektowej;

- art. 77 § 1 k.p.a. poprzez jego niezastosowanie i nieprzeprowadzenie dowodu

z urzędu w postaci dokonania oględzin nieruchomości, której przedmiotowa decyzja dotyczy w sytuacji, gdy organ powziął informację na temat wyburzenia przez inwestora obiektu, który miał zostać nadbudowany;

- art. 80 k.p.a. poprzez błędne uznanie, że:

- pismo z dnia 28 lutego 2017 r. dotyczy przystąpienia przez inwestora do realizacji objętych wnioskiem o pozwolenie na budowę robót budowlanych, podczas gdy podniesiony został zarzut poczynienia przez inwestora takich prac, które doprowadziły do wyburzenia fundamentów na których planowana inwestycja miała powstać, co powinno doprowadzić do wydania decyzji o umorzeniu postępowania administracyjnego zważywszy na jego bezprzedmiotowość;

- w ścianie południowej i wschodniej inwestor nie przewiduje wykonania otworów okiennych, pomimo że z przedłożonych do sprawy dokumentów wynika wprost przeciwnie;

- art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z pkt. 2 k.p.a. poprzez błędne utrzymanie zaskarżonej decyzji w mocy, nieuchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania, względnie uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy organowi I instancji do ponownego rozpoznania;

- art. 35 ust. 1 pkt. 2 i 3 Prawa budowlanego poprzez ich błędne zastosowanie i tym samym błędne uznanie, że istnieje zgodność projektu z przepisami techniczno- budowlanymi, jak również, że przedłożony projekt budowlany jest kompletny

i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia, podczas gdy inwestycja nie została konsultowana z bezstronnym specjalistą ds. p.poż, a nadto wyrażenie zgody na wykonanie drzwi w elewacji wschodniej oraz naświetli w postaci "ścian luksferów" w elewacji południowej ściany zalegalizuje samowolę budowlaną;

- art. 9 ust. 3 Prawa budowlanego poprzez udzielenie inwestorowi zgody na odstępstwo od wymagań usytuowania budynku, o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) poprzez błędne uznanie, że:

- odstępstwo nie zagrożenia życiu lub bezpieczeństwu mienia, jak również nie wystąpi negatywny wpływ inwestycji na działki sąsiednie;

- brak odstępstwa uniemożliwi inwestorowi wykorzystanie działki w inny korzystny dla niego sposób;

- odstępstwo nie wpłynie na działki sąsiednie, pomimo, że organ nie dokonał

w tym zakresie żadnych ustaleń, w szczególności nie zebrał materiału dowodowego, z którego wynika w jaki sposób właściciele działek sąsiednich zamierzają wykorzystać niezabudowany teren, czy nie mają w planach inwestycji związanych z nadbudową, rozbudową czy przebudową istniejącego obiektu;

- art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego poprzez błędne uznanie, że w niniejszej sprawie istnieją podstawy do wydania decyzji udzielającej inwestorowi zgody na dokonanie planowanej rozbudowy, podczas gdy nie została w sprawie wydana opinia specjalisty z zakresu p.poż, który w sposób bezstronny dokonałby ustalenia wpływu projektu na bezpieczeństwo przeciwpożarowe;

- art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zgodnie z którym niemożliwe jest wydanie zgody na zamierzoną inwestycję jeżeli wydanie jej narusza interes osób trzecich, w sytuacji gdy wydanie przedmiotowej decyzji w istotny sposób pogorszy warunki zabudowy działki nr [...], jak również w znaczny sposób wpłynie na jej zacienienie;

- § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 i § 13 ust. 1 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) poprzez ich niezastosowanie w niniejszej sprawie i wydanie decyzji zezwalającej na dokonanie rozbudowy obiektu, pomimo że projektowana rozbudowa nie jest usytuowana w przewidzianej prawem odległości i powoduje zacienienie budynku usytuowanego na działce nr [...].

Zdaniem skarżącej, nie było przesłanek do wydania postanowienia w zakresie odstępstwa od wymagań usytuowania, budynku o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...). Błędnie zostało uznane,

że odstępstwo nie zagraża życiu lub bezpieczeństwu mienia, jak również, że nie wystąpi negatywny wpływ inwestycji na działki sąsiednie. Organ wydając postanowienie w zakresie wyrażenia zgody na odstępstwo od wymagań sytuowania budynku powinien przeprowadzić wnikliwe postępowanie dowodowe, w szczególności powinien dokonać ustalenia alternatywnych możliwości wykorzystania działki będącej przedmiotem inwestycji. Inwestor nie wykazał ani nawet nie uprawdopodobnił by nie było możliwe inne wykorzystanie posiadanej przez niego działki. Organ nie przeprowadził żadnego postępowania, z którego wynikałby brak negatywnego wpływu inwestycji na działki sąsiednie. Wyrażenie zgody na takie usytuowanie budynku nie jest poparte ważnym interesem inwestora, jak również pogorszy warunki zabudowy działek sąsiednich i wpłynie w znaczący sposób na ich zacienienie. Nie bez znaczenia pozostaje również fakt, że w czasie prowadzonego postępowania inwestor dokonał wyburzenia budynku, którego dotyczyła zgoda na nadbudowę, o czym Wojewoda został poinformowany. Organ II instancji poprzestał jedynie na uznaniu, że inwestor podjął wykonywanie robót na podstawie nieostatecznej decyzji (str. 7) nie ustalając tym samym, czy roboty wykonywane były na fundamentach poprzedniego obiektu, czy rozpoczęcie inwestycji nastąpiło poprzez całkowite wyburzenie istniejącej części budynku.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, co wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 z późn. zm.). Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, dalej "p.p.s.a."). Stosownie do tego przepisu, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W ramach kontroli legalności sąd stosuje przewidziane prawem środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.).

Przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest kwestia prawidłowości rozstrzygnięcia Wojewody Z. w przedmiocie utrzymania w mocy decyzji Starosty K. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na nadbudowę i przebudowę budynku ośrodka wypoczynkowego zlokalizowanego na działce numer [...], obręb U. M., gmina U. M.

Zgodnie z art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 z późn. zm.), przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza:

1) zgodność projektu budowlanego z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o której mowa

w art. 71 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji

o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz

o ocenach oddziaływania na środowisko;

2) zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi;

3) kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7;

4) wykonanie - w przypadku obowiązku sprawdzenia projektu, o którym mowa

w art. 20 ust. 2, także sprawdzenie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7.

Nie budzą żadnych zastrzeżeń Sądu ustalenia organów, objęte regulacją art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, z których wynika, że projekt nadbudowy i rozbudowy istniejącego na działce nr [...] budynku jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą Nr XLIV/306/2010 Rady Gminy w Ustroniu Morskim z dnia 5 listopada 2010 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obrębu ewidencyjnego Ustronie Morskie i części obrębów Wieniotowo i Gwizd - część A (Dz. Urz. Woj. Zacho, z 2010 r. Nr 135 poz. 2707).

Obszar inwestycji oznaczony jest w planie symbolem [...] - tereny zabudowy usług turystycznych. Zgodnie z ustaleniami szczegółowymi dla tego terenu przeznacza się go pod zabudowę usług turystycznych z możliwością lokalizacji usług towarzyszących (usług gastronomii, handlu, sportu i rekreacji, rehabilitacyjnych, zdrowotnych i in.). W tym zakresie inwestycja nie wpłynie na dotychczasowe przeznaczenie terenu. Zgodnie z dalszymi ustaleniami szczegółowymi planu dotyczącymi zasad kształtowania zabudowy i zagospodarowania terenu - zezwala się na rozbiórkę, odbudowę, remont, rozbudowę, nadbudowę, przebudowę w rozumieniu właściwych przepisów budowlanych, z zastrzeżeniem § 14 uchwały. Zabudowę usług turystycznych należy kształtować do wysokości 4 kondygnacji nadziemnych.

Podkreślenia wymaga, że projektowana inwestycja nie zmienia wielkości powierzchni zabudowy, powierzchni terenów utwardzonych i terenów biologicznie czynnych pozostawiając je na niezmienionym istniejącym poziomie. Przewidziana jest natomiast nadbudowa istniejącej części budynku o dwie kondygnacje, co oznacza, że wymóg maksymalnie 4 kondygnacji projektowanych budynków zostaje zachowany.

Analizując w tej sprawie kolejny wymóg zgodności zamierzenia budowlanego

z przepisami, w tym przepisami techniczno- budowlanymi należy wskazać, że istotnie, wymaganiem wynikającym z przepisu prawa powszechnie obowiązującego jest, aby budynek na działce budowlanej był usytuowany w odległości od granicy z sąsiednią działką budowlaną nie mniejszej niż 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy lub nie mniejszej niż 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy – zgodnie z § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1422 z późn. zm.), określanego dalej jako rozporządzenie.

Objęta wnioskiem inwestora o udzielenie pozwolenia na budowę część budynku położona jest w zbliżeniu do działki nr [...] należącej do skarżącej, w odległości od [...] m do [...] m i [...] m do [...] m, co w zasadzie stanowi istotę sporu w tej sprawie.

Zdaniem skarżącej bowiem, ze względu na takie właśnie usytuowanie obiektu, doszło do naruszenia § 12 ust. 1 pkt 1 i 2 i § 13 ust. 1 ww. rozporządzenia. Niezachowanie przewidzianej prawem odległości wiąże się z pogorszeniem warunków zabudowy działek sąsiednich, ich zacienieniem i negatywnym wpływem na bezpieczeństwo przeciwpożarowe.

W ocenie Sądu, przedstawione zarzuty skarżącej nie znajdują potwierdzenia

w świetle okoliczności sprawy, materiału dowodowego akt sprawy i obowiązujących przepisów z zakresu prawa budowlanego.

Przede wszystkim należy zaznaczyć, że inwestor uzyskał zgodę na odstępstwo od warunku zachowania odpowiednich odległości, o którym mowa w powoływanym rozporządzeniu. Postanowieniem z dnia [...] Starosta K., działając w granicach upoważnienia Ministra Infrastruktury i Budownictwa i na podstawie art. 9 ust. 3 Prawa budowlanego, udzielił inwestorowi zgody na odstępstwo od wymagań sytuowania budynku, o których mowa w § 12 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

W myśl art. 9 ust. 1 i 2 ustawy Prawo budowlane, w przypadkach szczególnie uzasadnionych dopuszcza się odstępstwo od przepisów techniczno-budowlanych,

o których mowa w art. 7. Odstępstwo nie może powodować zagrożenia życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, a w stosunku do obiektów, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 4 - ograniczenia dostępności dla osób niepełnosprawnych oraz nie powinno powodować pogorszenia warunków zdrowotno-sanitarnych i użytkowych, a także stanu środowiska, po spełnieniu określonych warunków zamiennych.

Organ administracji architektoniczno-budowlanej, po uzyskaniu upoważnienia ministra, który ustanowił przepisy techniczno-budowlane, w drodze postanowienia, udziela bądź odmawia zgody na odstępstwo.

Należy tu wyjaśnić, że zgoda na odstępstwo przewidziane w art. 9 Prawa budowlanego, będąca częścią porządku prawnego, zastępuje przepis rozporządzenia w sprawie warunków technicznych normą indywidualnie dostosowaną do konkretnej sytuacji, umożliwiając modyfikację szczegółowych oraz bezwzględnie obowiązujących przepisów techniczno - budowlanych w wyjątkowych stanach faktycznych, w których nie jest możliwe zastosowanie się do nich z uwagi na różnego rodzaju okoliczności.

Tak więc w sytuacji gdy inwestor dysponuje taką zgodą, zezwalającą - tak jak

w niniejszej sprawie - na zmniejszenie odległości nadbudowywanego budynku od granicy z sąsiednią działką budowlaną ze względu na szczególny przypadek, powoływanie się na naruszenie § 12 ust. 1 pkt 1 lub 2 rozporządzenia z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, nie mogło odnieść skutku.

Sąd podziela stanowisko organów w omawianej kwestii i stwierdza, że organy dokonały rzetelnej oceny, dlaczego odstępstwo od wskazanych warunków technicznych traktują jako szczególny przypadek oraz czy może mieć ono zastosowanie z uwagi na istnienie warunków określonych w art. 9 ustawy - Prawo budowlane, co zostało jasno i wyczerpująco wykazane w uzasadnieniach obu decyzji.

Zdaniem Sądu, zaistniałe po stronie inwestora okoliczności dotyczące spornej budowy w całości uzasadniały zgodę na odstępstwo w zakresie minimalnych odległości położenia nabudowywanego budynku na działce nr [...] względem działek sąsiednich. Przede wszystkim należy pamiętać, że inwestycja nie dotyczy budowy i sytuowania w granicach działki nowego obiektu, lecz oparta jest na stanie tzw. "zastanym" i dotyczy nadbudowy i przebudowy istniejącego już budynku. Planowana budowa odbywa się w obrysie dotychczasowej części wschodniej budynku. Dlatego też zgodzić należy się z organami budowlanymi, że odstępstwo od przepisu § 12 ust. 1 pkt rozporządzenia w sprawie warunków technicznych (...) podyktowane było usytuowaniem istniejącego budynku względem nieruchomości sąsiednich i względami technicznymi, takimi jak wykorzystanie istniejących elementów konstrukcyjnych parteru znajdujących się w zbliżeniu do działki nr [...].

Wbrew twierdzeniem skarżącej, brak jest przesłanek do uznania,

że zastosowanie odstępstwa od wymagań sytuowania budynków określonych w ww. rozporządzeniu w sprawie warunków technicznych (...) może spowodować zagrożenie bezpieczeństwa zagrożenie życia ludzi lub bezpieczeństwa mienia, związane z bezpieczeństwem przeciwpożarowym.

Zgodnie z projektem budowlanym, ze względu na usytuowanie (istniejące już) planowanego do nadbudowy i przebudowy budynku, w odległościach mniejszych niż wymagane od granic sąsiednich działek nr [...] i [...] przewidziano przegrody oddzielenia przeciwpożarowego - ściany o większej odporności pożarowej REI 120, zamiast istniejącej ściany o odporności REI 60. Ponadto dla zapewnienia właściwej ochrony przeciwpożarowej przewidziano wymianę istniejących luksfer w parterze na ściany z cegły szklanej spełniające normę odporności ogniowej E 60.

Nie sposób zgodzić się ze skarżąca, że należało sporządzić na potrzeby sprawy dodatkową ocenę rozwiązań projektowych w zakresie bezpieczeństwa przeciwpożarowego ze względu na udzielone odstępstwo od norm odległościowych, ponieważ zatwierdzony projekt architektoniczno - budowlany zawiera rozwiązania

z zakresu ochrony przeciwpożarowej uzgodnione i zaakceptowane przez właściwego rzeczoznawcę.

Jak wynika z akt przedłożony projekt budowlany w pkt 9, str. 8 -10 projektu) opisuje wymagane rozwiązania z zakresu ochrony przeciwpożarowej, w tym zawiera charakterystykę pożarową budynku, kwalifikacje pożarową, szczegółowo określa zabezpieczenia przeciwpożarowe wymagane dla tego obiektu, także w zakresie dodatkowych zabezpieczeń ze względu na istniejące odległości od obiektów sąsiadujących z inwestycją, o czym wskazano powyżej. Rozwiązania te zostały skonsultowane z rzeczoznawcą ds. zabezpieczeń przeciwpożarowych i zatwierdzone przez niego w sposób zgodny z § 5 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 2 grudnia 2015 r. w sprawie uzgadniania projektu budowlanego pod względem ochrony przeciwpożarowej (Dz. U. z 2015 r. poz. 2117), zgodnie z którym odcisk pieczęci i podpis rzeczoznawcy do spraw zabezpieczeń przeciwpożarowych, potwierdzające uzgodnienie projektu budowlanego, umieszcza się na częściach rysunkowych egzemplarzy projektu budowlanego przedstawiających zagospodarowanie działki lub terenu, sporządzone na kopii mapy do celów projektowych. Na rysunku nr 1 będącym częścią projektu budowlanego, pt. "Projekt zagospodarowania terenu" widnieje pieczęć rzeczoznawcy z klauzulą o stwierdzeniu bez uwag zgodności projektu z wymaganiami ochrony przeciwpożarowej.

Tym samym zarzuty dotyczące niewyjaśnienia wszystkich okoliczności sprawy

w powyższym zakresie, braku właściwych dowodów stanowiące, według skarżącej,

o naruszeniu przez organ I instancji art. 7 i 77 § 1 k.p.a. oraz art. 75 § 1 k.p.a., art. 78 § 1 i 80 k.p.a. są nieuzasadnione.

Ponadto, z przedłożonego projektu budowlanego, sporządzonego przez uprawnione osoby, co zostało udokumentowane stosownymi certyfikatami, zaakceptowane przez Starostę zbliżenie nadbudowywanego i rozbudowywanego budynku do granicy z działkami sąsiednimi nie narusza również przepisów dotyczących nasłonecznienia i przesłaniania obiektów.

Trafnie zatem wskazały organy obu instancji, że wobec spornej inwestycji spełnione są również wymagania dotyczące przesłaniania i zacieniania, o których mowa w § 13 i odpowiednio § 60 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych.

Podkreślenia wymaga, że organy administracji nie badają prawidłowości przyjętych w projekcie budowlanym rozwiązań. Za prawidłowość sporządzenia projektu budowlanego, w tym przyjęte w projekcie rozwiązania odpowiada projektant i jeżeli istnieje wymóg jego sprawdzenia, również sprawdzający. Zgodnie z wymogami Prawa budowlanego, osoby projektujące i sprawdzające winny się legitymować stosownymi uprawnieniami oraz przynależnością do właściwej izby samorządu zawodowego.

Jak wynika z akt sprawy projektanci i sprawdzający, w dacie wykonania projektu budowlanego, posiadali ważne uprawnienia zawodowe potwierdzone zaświadczeniami izb o wpisie na listę członków właściwej izby samorządu zawodowego.

Na marginesie jedynie należy zauważyć, że działka należąca do skarżącej jest działką niezabudowaną (skarżąca nie wskazuje także na istnienie jakiegokolwiek projektu planowanego ewentualnie obiektu) wobec czego nie sposób przedstawić obliczeń o jakich mowa w § 13 rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, bowiem tych dokonuje się w odniesieniu do osi okna pomieszczenia przesłanianego, które w tym wypadku nie istnieje.

Organy orzekające w sprawie dokonały sprawdzenia kompletności projektu budowlanego i wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń oraz informacji dotyczącej bezpieczeństwa i ochrony zdrowia, o której mowa w art. 20 ust. 1 pkt 1b, oraz zaświadczenia, o którym mowa w art. 12 ust. 7, oceniając, że spełnione zostały wszystkie wymagania w tym zakresie.

Zgodnie z art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4, właściwy organ nie może odmówić wydania pozwolenia na budowę.

Z kolei przepis art. 32 ust. 4 ustawy wskazuje, że pozwolenie na budowę może być wydane wyłącznie temu, kto złożył wniosek w tej sprawie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jak również złożył oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania terenem na cele budowlane.

Z akt wynika, że inwestor spełnił wymogi będące przedmiotem oceny organu administracji wynikającej z art. 35 ust. 1 jak i z art. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Przedmiotowa inwestycja nie narusza występujących w obszarze oddziaływania uzasadnionych interesów osób trzecich.

Tym samym inwestor jest uprawniony do korzystania z prawa wynikającego

z art. 4 Prawa budowlanego, zgodnie z którym, każdy ma prawo zabudowy nieruchomości, jeżeli wykaże prawo do dysponowania terenem na cele budowlane, pod warunkiem zgodności zamierzenia budowlanego z przepisami.

Wyjaśnić trzeba, że oczywistym jest, iż realizacja każdego obiektu budowlanego może wiązać się z określonymi ograniczeniami dla nieruchomości sąsiednich. Jednakże powyższe nie może ograniczać prawa inwestora do zabudowy działki w sposób zgodny z przepisami. W postępowaniu w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę obowiązkiem organów administracji jest zbadanie, czy w wyniku realizacji inwestycji dojść może do naruszenia interesów osób trzecich, ale wyłącznie w zakresie ewentualnego naruszenia norm Prawa budowlanego i warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki.

W zaistniałych okolicznościach sprawy organ I instancji nie miał podstaw aby odmówić inwestorowi prawa do nadbudowy istniejącego budynku, zgodnie z jego wnioskiem, na podstawie prawidłowo sporządzonej dokumentacji.

W ocenie Sądu, organy dokonały wystarczających dla podjęcia rozstrzygnięcia ustaleń co do stanu faktycznego oraz w sposób prawidłowy oceniły zebrany w sprawie materiał dowodowy, stosując się do zasad regulujących postępowanie administracyjne. Organ II instancji rozważył należycie zarzuty stron postepowania. Ustalono w sposób wyczerpujący wszystkie elementy niezbędne do oceny przedłożonego projektu budowlanego z punktu widzenia zgodności z przepisami prawa i przedstawiono wystarczające uzasadnienia dla podjętych decyzji.

Dodatkowo Sąd zauważa, że w sprawie została wykonana ekspertyza techniczna stanu obiektu istniejącego na działce nr [...] w U. M. (projekt budowlany konstrukcja), obejmująca rozwiązania konstrukcyjne i materiałowe w zakresie projektu budowlanego niezbędne do wykonania przebudowy i nadbudowy istniejącego budynku, z uwzględnieniem stanu technicznego tego budynku. Należy zwrócić uwagę, że z ekspertyzy tej wynika, że na etapie projektowania przebudowy i nadbudowy istniejącego budynku zalecono prace związane ze wzmocnieniem fundamentów. Tak więc ewentualne prace inwestora dokonywane przy i na istniejących fundamentach znajdują potwierdzenie w zatwierdzonym projekcie budowlanym i pozwoleniu na budowę.

Zarzuty dotyczące przekroczenia zakresu ustalonych decyzją o pozwoleniu robót budowlanych, wykonywanych przez inwestora na podstawie skarżonego pozwolenia na budowę zgłaszane przez skarżącą w tym postępowaniu, nie mają wpływu na ocenę zgodności z prawem wydanego pozwolenia na budowę, a zatem i na rozstrzygnięcie tej sprawy.

Jeszcze raz podkreślić należy, że w przypadku spełnienia wymagań wynikających z przepisów prawa, a z taką sytuacją mamy do czynienia w sprawie niniejszej, niedopuszczalne byłoby wydanie decyzji odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę (art. 35 ust. 4).

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.