Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 1519/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-03-02 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Budownictwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. P. i T. P. o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w sprawie ze skargi Z. P. i T. P. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia prawa własności nieruchomości i ustalenia odszkodowania postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Ministra Infrastruktury z dnia [...] 2010 r. Nr [...]


UZASADNIENIE

W dniu [...] 2010 r. Z.P. i T. P. (zwani dalej skarżącymi) złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r. Nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia prawa własności nieruchomości i ustalenia odszkodowania.

W skardze Z. P. i T. P. zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazali, iż z powodu zbyt niskiej wyceny wywłaszczonej części nieruchomości ponieśli dużą stratę finansową. Zdaniem skarżących pozostawiono im niedużą działkę o nieregularnym kształcie, która na skutek bezpośredniego sąsiedztwa z pasem drogowym utraci na wartości,

a jest ona na tyle mała, że nie można na niej posadowić nic pod infrastrukturę autostrady. W opinii skarżących otrzymane odszkodowanie nie spełnia warunku ekwiwalentności, a pozostawiona część nieruchomości stanie się bezużyteczna. Ponadto wskazali, iż po odebraniu wywłaszczonej części nieruchomości zdewastowane zostanie ogrodzenie, a odbudowanie jego będzie wiązało się

z wysokimi kosztami.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania

w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków,

z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.

Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Sygn. akt I SA/Wa 1519/10

Na stronie skarżącej spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku o wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, aby przekonać Sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej. Nie jest w tym zakresie wystarczające jedynie złożenie wniosku, a nawet przytoczenie w jego uzasadnieniu okoliczności, które teoretycznie mogą pojawić się na etapie wykonania orzeczenia. Wnioskodawca, powołując w uzasadnieniu określone fakty, powinien również uprawdopodobnić ich wystąpienie (postanowienie NSA z dnia 8 listopada 2006 r.,

II FZ 666/06, niepubl.).

W ocenie Sądu argumenty przedstawione przez skarżących nie wskazują

w żaden sposób, by wykonanie zaskarżonej decyzji wiązało się z wyrządzeniem

im znacznej szkody lub mogło spowodować trudne do odwrócenia skutki. Powołanie się w sposób ogólny na poniesienie dużej straty finansowej z powodu przyznania zbyt niskiego odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość, nie uzasadniając na czym miałoby ono polegać, czy też na poniesienie wysokich kosztów związanych

z odbudową zniszczonego ogrodzenia, nie wskazując konkretnie o jakie koszty mogłoby chodzić, nie stanowi podstawy do uznania, że z wykonaniem zaskarżonej decyzji w rzeczywiści wiąże się niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym kwalifikowanej postaci szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.