Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 582/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Starosta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6 i  par. 3 oraz art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 5 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na pismo Starosty Powiatu C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. B. P. wystąpił do Starosty Powiatu C. z wnioskiem o zwrot nienależnie pobranej opłaty w wysokości różnicy pobranej opłaty, tj. kwoty [...] zł a kwotą faktycznie należną za wydanie karty pojazdu marki [...], nr rejestracyjny [...].

W odpowiedzi na powyższy wniosek Kierownik Referatu Rejestracji Pojazdów w piśmie z dnia [...], nr [...] poinformował, że stanowisko Starosty C. w sprawie zwrotu kwoty [...] zł za kartę pojazdu nie zmieniło się i zostało wyrażone w piśmie z dnia [...] r. nr [...], w którym to stwierdził, iż pobrana opłata w wysokości [...] zł za wydanie karty pojazdu przy pierwszej rejestracji samochodu na terytorium Rzeczpospolitej Polskiej była zgodna z obowiązującym wtedy prawem, tj. rozporządzeniem Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 28 lipca 2003 r. w sprawie wysokości opłat za kartę pojazdu (Dz. U. Nr 137, poz. 1310). Nadto wskazano, iż postępowanie w tym zakresie może być prowadzone przed sądami powszechnymi w trybie procedury cywilnej.

Pismem z dnia [...] r. B. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na stanowisko z dnia [...] r. nr [...].

Na podstawie zarządzenia z dnia 11 czerwca 2008 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł. W zarządzeniu tym wskazano, iż wpłaty należy dokonać w kasie Sądu lub na podany rachunek bankowy - w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi.

Pismem z dnia 21 lipca 2008 r. Sąd wezwał ponadto skarżącego do wykazania, iż przed wniesieniem przedmiotowej skargi wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa w terminie 7 dni pod rygorem przyjęcia, iż z takim wezwaniem nie wystąpił i w konsekwencji pod rygorem odrzucenia skargi.

Odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 czerwca 2008 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego został doręczony skarżącemu w dniu [...] r. W wyznaczonym terminie, który upłynął w dniu [...] r., skarżący nie uiścił wymaganego wpisu sądowego. Natomiast wezwanie z dnia 21 lipca 2008 r. wobec niezastania skarżącego awizowano w dniu [...] r. umieszczając stosowne zawiadomienie w skrzynce do doręczania korespondencji, a następnie powtórnie w dniu [...] r., przesyłka ta nie została jednakże przez skarżącego podjęta. W wyznaczonym terminie, który upłynął [...] r., skarżący nie wykazał, iż wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, zważył:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, która sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Zakres kognicji tych sądów określają przepisy art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dale p.p.s.a. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 tego przepisu akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Wniesiona w rozpatrywanej sprawie skarga dotyczy zwrotu części opłaty pobranej za wydanie karty pojazdu. Przepisy ustawy – Prawo o ruchu drogowym nie przewidują uprawienia dla organu do wydania decyzji administracyjnej w powyższym przedmiocie. Nie oznacza to jednak, że osoba domagająca się zwrotu opłaty pozbawiona jest ochrony prawnej. Właściwy organ zajmując w sprawie stanowisko zarządza zwrot nienależnej opłaty lub odmawia takiego zwrotu.

Odmowa zwrotu opłaty za wydanie karty pojazdu należy do zakresu administracji publicznej. Odnosi się bowiem do obowiązku publicznoprawnego wynikającego z przepisu prawa. Stanowi zatem czynność materialno-techniczną w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy p.p.s.a., na którą przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Skuteczne wniesienie takiej skargi uzależnione jest jednak od wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem, jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu – w terminie

czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć

o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności – do naruszenia prawa.

W rozpatrywanej sprawie warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na stanowisko Starosty Powiatu C. było zatem uprzednie wystąpienie przez skarżącego do tego organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Tymczasem skarżący nie wykazał w wyznaczonym terminie, iż wystąpił z takim wezwaniem.

W świetle wskazanych okoliczności, skarga B. P. jako niedopuszczalna, podlega odrzuceniu na postawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a.

Podstawą odrzucenia skargi jest również przepis art. 220 § 3 p.p.s.a., w myśl którego skarga, od której mimo wezwania nie został w terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd. W rozpoznawanej sprawie skarżący mimo prawidłowego wezwania z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższego, nie uiścił wymaganego wpisu.

Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.