Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 1250/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2015-12-11 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w całości
Powołane przepisy: article: art. 246 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Olsztynie Krzysztof Nesteruk po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A.M. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi A.M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "[...]" z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowywania i oszacowania pojazdu postanawia zwolnić skarżącą od kosztów sądowych i ustanowić dla niej radcę prawnego.


UZASADNIENIE

A.M. wniosła skargę na decyzję nakładającą na nią i jej męża solidarny obowiązek zapłaty "[...]" zł, tytułem obciążenia kosztami wynikającymi z usunięcia, przechowywania i oszacowania pojazdu.

Skarżąca złożyła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, który ze względu na nieuzupełnienie jego braków formalnych został pozostawiony bez rozpoznania zarządzeniem Starszego referendarza sądowego z dnia

18 marca 2015 r.

W reakcji na postanowienie Sądu z 31 lipca 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu na to zarządzenie skarżąca ponownie zwróciła się

o zwolnienie jej od kosztów sądowych i ustanowienie na jej rzecz radcy prawnego (we wniosku sporządzonym na urzędowym formularzu w dniu 1 grudnia 2015 r. - k. 90-93 akt).

W uzasadnieniu stwierdziła, iż jej sytuacja rodzinna i majątkowa w ciągu ostatnich miesięcy była coraz bardziej dramatyczna. Jej mąż bardzo cierpiał z powodu postępującej choroby "[...]". Kiedy nie była z nim w szpitalu lub na pogotowiu, pozostawał jedynie pod jej opieką . Opieka ta zajmowała jej dzień i noc. W okresie od lutego 2015 r., kiedy stan męża zaczął się gwałtownie pogarszać, do "[...]" lipca 2015 r., kiedy zmarł, nie była w stanie prowadzić niniejszej sprawy sądowej, a nawet w miarę normalnego życia. Dzisiaj nie może już poradzić się męża. Obecnie nie stać ją na wynajęcie prawnika, który pomógłby zrozumieć zawiłości prawne i poprowadzić sprawę. Utrzymuje się jedynie

z emerytury w kwocie ok. 1360 zł/mc, którą przeznacza na żywność, leki i inne koszty, np. mieszkanie, prąd, telewizję. Nadto teraz, już po pogrzebie, okazało się, że mąż doprowadził do powstania dużej zaległości wobec spółdzielni mieszkaniowej (ponad 30000 zł). Zgłaszają się też inni, którzy twierdzą, że jest im coś winna. Skarżąca nadmieniła, iż po śmierci męża nie została jak dotąd przeprowadzona sprawa spadkowa.

W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżąca podała, iż sama prowadzi gospodarstwo domowe. Jako majątek wykazała mieszkanie spółdzielcze (58 m2) z garażem, ½ działki rolnej w postaci lasu o pow. 1,25 ha ("wartość trudna do oszacowania - niesprzedawalny") i 55% siedliska o pow. 8,8 a "z zabudową bardzo starą" ("z powodu umowy dożywocia - niesprzedawalne"). Wymieniła długi wobec spółdzielni mieszkaniowych w "[...]" - w kwocie "[...]" zł (kopia pisma spółdzielni - k. 94)

i w "[...]" w kwotach: "[...]" zł (nakaz zapłaty - k. 73) i "[...]" zł (wezwanie do zapłaty - k. 95). Jedynym jej dochodem jest emerytura w wysokości 1360 zł netto/mc. Stałe miesięczne wydatki wynoszą: ok. 410 na czynsz mieszkaniowy, ok. 100 zł na gaz i energię elektryczną, ok. 200 zł na leki, ok. 400 zł na wyżywienie, ok. 30 zł na telefon i ok. 200 zł na przejazdy.

Nadmienić należy, iż z pisma z 9 marca 2015 r. (k. 30), ustosunkowującego się do wezwania Starszego referendarza sądowego do złożenia dodatkowych oświadczeń

i dokumentów źródłowych (k. 22-23), wynika, że mieszkanie spółdzielcze skarżąca oddała w użytkowanie synowi, by mu pomóc. Na pomoc z jego strony nie może zaś liczyć.

Przeprowadzona na podstawie przedstawionych informacji analiza sytuacji skarżącej prowadzi do wniosku, iż wygospodarowanie środków na choćby częściowe pokrycie kosztów sądowych, a tym bardziej opłacenie profesjonalnego pełnomocnika, jest w jej przypadku praktycznie niemożliwe. Nie jest ona bowiem w stanie poczynić oszczędności ze względu na niskie dochody, a w wyzbyciu się aktywów majątkowych istnieją aktualnie przeszkody. Dochodzi do tego spore zadłużenie.

Wobec powyższego uzasadnione jest uwzględnienie zgłoszonego postulatu, ponieważ jak stanowi art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), gdy osoba fizyczna wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, następuje przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym. Obejmuje ono zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 ww. ustawy).

W tym stanie rzeczy - na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ww. ustawy, powierzającego referendarzowi sądowemu wydawanie na posiedzeniu niejawnym postanowień dotyczących prawa pomocy - orzeczono jak w sentencji.