Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1242/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w...
Powołane przepisy: article: art. 87 § 1, art. 88
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 21 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1507/14 odmawiające przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi W. J. na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 20 października 2014 r., sygn. akt VII SA/Wa 1507/14 odmówił W. J. przywrócenia terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych.

Sąd wskazał, że W. J. wniósł w dniu 26 czerwca 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) skargę na ww. decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] maja 2014 r.

Postanowieniem z dnia 12 sierpnia 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę, ponieważ została ona złożona po terminie. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2014 r.

W dniu 28 sierpnia 2014 r. na Biurze Podawczym złożono pismo zatytułowane cyt. "Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi". Skarżący wskazał w nim, cyt. "składając skargę byłem przekonany, że dotrzymałem terminu do jej wniesienia". Jednocześnie podał, że o złożeniu skargi po terminie dowiedział się dopiero z postanowienia Sądu.

Wskazał, że nie przekroczył terminu ze swojej winy, albowiem po otrzymaniu zaskarżonej decyzji nasiliły się jego problemy ze zdrowiem, co spowodowało, że nie był w stanie należycie samodzielnie prowadzić codziennych życiowych spraw. Dodatkowo pogorszył się jego ogólny stan psychiczny, na co miały wpływ zarówno sprawy osobiste, jak i niekorzystne dla niego rozstrzygnięcie. Podkreślił, że sprawa toczy się już od siedmiu lat i traktował ją cyt. "emocjonalnie i osobiście", dokładając do jej prowadzenia wszelkich starań. Wskazał, że dopiero w dniu 26 czerwca 2014 r. mógł złożyć skargę, bowiem wcześniej nie mógł tego dokonać osobiście i nie był w stanie posłużyć się pomocą innych osób. Ponownie podkreślił, że był przekonany, że składa skargę w ustawowym terminie. Wskazał, że brak przywrócenia terminu spowoduje ujemne dla niego skutki w postaci braku merytorycznego rozpoznania skargi. W ocenie skarżącego od dnia 26 czerwca 2014 r., tj. daty ustania przyczyny uchybienia, biegł termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, jednak on o uchybieniu dowiedział się dopiero z odebranego w dniu 22 sierpnia 2014 r. postanowienia Sądu.

Do wniosku załączona była skarga i pismo ją uzupełniające.

Pismem z dnia 8 września 2014 r. skarżącego wezwano do nadesłania kopii dokumentacji lekarskiej, poświadczającej chorobę w okresie biegu terminu do wniesienia skargi na decyzję M. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, zakreślając siedmiodniowy termin pod rygorem rozpoznania sprawy w oparciu o dotychczas zgromadzone dokumenty.

Pismem z dnia 20 września 2014 r. (data stempla urzędu pocztowego) skarżący poinformował, iż nie posiada dokumentacji lekarskiej wprost wskazującej, że jego stan zdrowia uniemożliwiał mu terminowe wniesienie skargi, ponieważ w tym okresie nie był hospitalizowany i nie poddawał się zabiegom leczniczym. Jednocześnie podtrzymał twierdzenia zawarte we wniosku o przywrócenie terminu, wskazując na swój bardzo zły stan psychiczny, w jakim znajdował się po otrzymaniu przedmiotowej decyzji. Wskazał, że nieprzywrócenie mu terminu byłoby niezgodne z zasadami współżycia społecznego. Podkreślił, że spóźnienie nie było znaczne, a odrzucenie skargi niweczy trwające wiele lat postępowanie administracyjne i pozbawia go prawa do rozpoznania przedmiotowej sprawy przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdził, że nie ma przeszkód, aby rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Przepisy nie zakazują rozpoznania tego typu wniosku, a wniosek o przywrócenie terminu do przywrócenia terminu do wniesienia skargi został złożony w terminie – w związku z doręczeniem skarżącemu postanowienia o odrzuceniu skargi 22 sierpnia 2014 r. - upłynął on 29 sierpnia 2014 r., zaś skarżący złożył rozpoznawany wniosek 28 sierpnia 2014 r. Jednocześnie termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 3 lipca 2014 r., tj. po upływie 7 dni od 26 czerwca 2014 r., kiedy to miała, zdaniem skarżącego, ustać okoliczność uniemożliwiająca wniesienie skargi w terminie.

W ocenie Sądu wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nie jest zasadny, ponieważ strona nie uprawdopodobniła okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu.

Skarżący wskazał we wniosku, że nie był w stanie złożyć skargi w terminie, ponieważ był chory oraz był w złym stanie psychicznym, a jednocześnie podał, że był przekonany, że składa skargę w terminie. Wskazał dzień 26 czerwca 2014 r. jako dzień, w którym miała ustać okoliczność uniemożliwiająca dokonanie czynności w terminie. Wezwany do wykazania choroby w okresie biegu terminu do złożenia skargi poinformował, że nie posiada na tę okoliczność żadnych dokumentów. Nie można zatem uznać jej za uprawdopodobnioną.

Ponadto, jak stwierdził sam skarżący, był on przekonany, że składa skargę w terminie. To twierdzenie oraz twierdzenie, że nie złożył skargi w terminie, ponieważ był chory (której to okoliczności skarżący nie uprawdopodobnił), w ocenie Sądu są twierdzeniami wzajemnie się wykluczającymi, wskazującymi, iż najprawdopodobniej skarżący błędnie obliczył termin do złożenia skargi, który to błąd nie może jednak być okolicznością przemawiającą za przywróceniem mu terminu. Zasady współżycia społecznego, na które powołuje się skarżący, nie należą do katalogu przesłanek określonych w art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.)

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 87 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.

Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zaskarżone postanowienie jest wadliwe i podlega uchyleniu. Sąd I instancji błędnie bowiem zakwalifikował pismo skarżącego jako wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, uznając jednocześnie, że termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi upłynął bezskutecznie w dniu 3 lipca 2014 r., tj. po upływie 7 dni od dnia 26 czerwca 2014 r., kiedy to miała, zdaniem skarżącego, ustać okoliczność uniemożliwiająca wniesienie skargi w terminie.

Wskazać bowiem należy, że złożone przez skarżącego pismo z dnia 28 sierpnia 2014 r. stanowi w istocie wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Skarżący wnosi w nim o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i wskazuje przyczyny, które w jego ocenie stanowią o braku jego winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Skarżący wyraźnie wskazuje, że o tym, że skarga została złożona po upływie terminu, dowiedział się dopiero z chwilą otrzymania postanowienia z dnia 12 sierpnia 2014 r. o odrzuceniu skargi. Zgodnie z utrwaloną linią orzeczniczą Naczelnego Sądu Administracyjnego w przypadku odrzucenia skargi przez wojewódzki sąd administracyjny z powodu wniesienia jej z uchybieniem terminu, siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a., biegnie od dnia doręczenia skarżącemu odpisu postanowienia o odrzuceniu skargi; w tej chwili bowiem skarżący dowiaduje się o uchybieniu terminu (por. postanowienia NSA: z dnia 19 listopada 2010 r., sygn. akt II OZ 1150/10, z dnia 15 czerwca 2011 r. sygn. akt I GZ 123/11, z dnia 25 stycznia 2012 r. sygn. akt I OZ 44/12, orzeczenia.nsa.gov.pl). Postanowienie z dnia 12 sierpnia 2014 r. o odrzuceniu skargi zostało doręczone skarżącemu w dniu 22 sierpnia 2014 r. i w tym dniu rozpoczął bieg siedmiodniowy termin określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu został złożony w dniu 28 sierpnia 2014 r., a więc w terminie. Wniosek ten należało zatem potraktować jako wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Nieprawidłowe jest bowiem rozpoznanie wniosku skarżącego jako wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sytuacji, gdy wniosek ten został złożony w terminie otwartym do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, a skarżący domaga się w nim przywrócenia terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak sentencji, na podstawie art. 185 § 1w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.