Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2911/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2018-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6130 Pozwolenie na wprowadzenie do środowiska substancji lub energii
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art 58 par 1 pkt 3 w zw z 58 par 3 oraz 232 par 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Małaszewska – Litwiniec (spr.) na posiedzeniu niejawnym w dniu stycznia 2018 r. sprawy ze skargi Fundacji [...] na postanowienie Ministra Środowiska z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia organizacji ekologicznej do udziału w postępowaniu administracyjnym postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz Fundacji [...] z siedzibą w [...] ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie kwotę 100 (słownie sto) złotych tytułem wpisu sądowego uiszczonego od skargi.


UZASADNIENIE

Fundacja [...] z siedzibą w [...] w piśmie z 18 października 2017 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Środowiska z [...] września 2017 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Marszałka Województwa [...] z [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia organizacji ekologicznej do udziału w postępowaniu administracyjnym.

W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z 8 listopada 2017 r. strona skarżąca został wezwana w piśmie z 17 listopada 2017 r. wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie dokumentu, z którego wynika sposób reprezentacji strony skarżącej (odpisu KRS) – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.).

Korespondencja zawierająca ww. wezwanie z 17 listopada 2017 r. została doręczona stronie w dniu 20 listopada 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi.

W myśl art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z dyspozycją art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, w szczególności powinna zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.).

Zgodnie z treścią art. 28 § 1 p.p.s.a. osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28 p.p.s.a., mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności, a zatem przy wniesieniu skargi (art. 29 p.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że organy lub osoby uprawnione do działania w imieniu jednostek organizacyjnych muszą udowodnić, że mają prawo do działania za stronę, a udowodnienie umocowania musi mieć formę dokumentu złożonego lub okazanego sądowi przy pierwszej czynności w postępowaniu (por. M. Niezgódka – Medek, Komentarz do art. 29 p.p.s.a., LEX/el.). Pogląd, że zaniechanie przedłożenia dokumentu, stwierdzającego umocowanie do reprezentowania jednostki organizacyjnej mającej zdolność sądową stanowi brak formalny jest ogólnie przyjęty w orzecznictwie sądów administracyjnych (por. postanowienie NSA z 1 grudnia 2017 r., sygn. akt I OZ 1720/17; z 28 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1588/17).

Ponieważ w niniejszej sprawie strona skarżąca posiada status fundacji, wskazać należy, że zgodnie z art. 7 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1984 r. o fundacjach (Dz.U. z 2016 r., poz. 40), fundacja podlega obowiązkowi wpisu do Krajowego Rejestru Sądowego. Fundacja uzyskuje osobowość prawną z chwilą wpisania do Krajowego Rejestru Sądowego. Z tego względu, strona skarżąca została wezwana do nadesłania dokumentu określającego sposób jej reprezentacji, jakim jest odpis z KRS. Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął jednak bezskutecznie. Wskazać bowiem należy, a co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy (k. 20) przedmiotowa korespondencja zawierająca wezwanie z 17 listopada 2017 r. została odebrana w dniu 20 listopada 2017 r. Na potwierdzeniu odbioru znajduje się adnotacja wskazująca co przesyłka zawierała: "wezwanie do nadesłanie KRS + pouczenie + doręczenie odpisu odp. na skargę". Brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony skarżącej jest brakiem formalnym skargi, zaś niewykonanie w terminie nałożonego przez Sąd obowiązku przedstawienia stosownego dokumentu powoduje odrzucenie skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Uwzględniając powyższe Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł, jak w sentencji postanowienia