Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 388/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2022-10-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 §2 pkt 4, art. 53 §2, art. 58 §1 pkt 2
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.
article: art. 26 ust. 2, art. 34 ust. 1, art. 47
journal: Dz.U. 2020 poz 2029
law: Ustawa z dnia 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Andrzej Brzuzy (sprawozdawca) Sędziowie sędzia WSA Przemysław Krzykowski asesor WSA Anna Janowska po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 27 października 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na czynność Prezydenta Miasta Olsztyna w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za maj 2022 r. postanawia: 1) odrzucić skargę; 2) zwrócić stronie skarżącej kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z 4 lipca 2022 r. C. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. (dalej jako: "Skarżąca", "Strona") wniosła skargę na czynność Prezydenta Miasta Olsztyna (dalej jako: "Organ") w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za maj 2022 r.

Skarżąca wniosła o stwierdzenie bezskuteczności wypłaty zaniżonej dotacji oświatowej w maju 2022 r. oraz o zasądzenie od organu kosztów postępowania sądowego wedle norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w sprawie.

W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej odrzucenie ze względu na brak właściwości sądu administracyjnego w zakresie będącym przedmiotem skargi, ewentualnie odrzucenie skargi, z uwagi na upływ terminu do jej wniesienia, ewentualnie o jej oddalenie jako niezasadnej.

Przy piśmie z 18 sierpnia 2022 r. Skarżąca przedłożyła zestawienie obrazujące wypłaconą dotację oraz dotację należną (karta 47, 48 akt sądowych). Ponadto podniosła, że skarga została wniesiona z zachowaniem trzydziestodniowego terminu liczonego od dowiedzenia się o podjętej czynności, bowiem dopiero pismo Organu z 3 czerwca 2022 r. pozwoliło Skarżącej na pełną weryfikację przekazanych jej kwot.

Pismem z 5 września 2022 r. Organ wyjaśnił, że skoro wypłata kwoty dotacji nastąpiła 20 maja 2022 r. (potwierdzenie transakcji karta 21 akt administracyjnych), to od tej chwili należało liczyć termin 30 dni na wniesienie skargi (karta 56 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Na wstępie należy zaznaczyć, że badanie merytorycznej zasadności skargi każdorazowo poprzedza ustalenie, czy skarga została wniesiona z zachowaniem wszelkich wymogów formalnych przewidzianych przez przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, ze zm.; dalej jako: "P.p.s.a.").

Zgodnie z art. 3 §1 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Według zaś z art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg m.in. na: inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, ze. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

W przedmiotowej sprawie Strona zaskarżyła czynność w postaci wypłaty dotacji oświatowej w zaniżonej wysokości.

Stosownie do art. 26 ust. 2 ustawy z 27 października 2017 r. o finansowaniu zadań oświatowych (Dz. U. z 2021 r. poz. 1930 ze zm., dalej: "u.f.z.o."), niepubliczne szkoły, w których nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, otrzymują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, z których uczeń nie został zwolniony na podstawie przepisów wydanych na podstawie art. 44zb ustawy o systemie oświaty, dotację z budżetu jednostki samorządu terytorialnego będącej dla tych szkół organem rejestrującym, w wysokości równej kwocie przewidzianej na takiego ucznia w części oświatowej subwencji ogólnej dla jednostki samorządu terytorialnego.

Na podstawie art. 34 ust. 1 u.f.z.o., dotacje, o których mowa w art. 15-21, art. 25 ust. 1-4 i 8, art. 26 ust. 1, 2 i 8, art. 28-30 oraz 31 ust. 1, są przekazywane na rachunek bankowy przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego, szkoły lub placówki, o której mowa w art. 2 pkt 6-8 ustawy - Prawo oświatowe, lub zespołu szkół lub placówek, w 12 częściach w terminie do ostatniego dnia każdego miesiąca, z tym że części za styczeń i za grudzień są przekazywane w terminie odpowiednio do dnia 20 stycznia oraz do dnia 15 grudnia roku budżetowego; w przypadku dotacji, o której mowa w art. 31 ust. 1, liczba części należnej dotacji jest równa liczbie miesięcy, w których prowadzony jest dany kwalifikacyjny kurs zawodowy.

Zgodnie zaś z art. 47 u.f.z.o., czynności podejmowane przez organ dotujący, o którym mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a, stanowią czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a.

W ocenie Sądu, z powyższych przepisów wynika, że ustawodawca uznał sądy administracyjne za właściwe do rozpoznania skarg na czynności organu dotującego, polegające na ustaleniu oraz przekazaniu dotacji oświatowej. Okoliczność, że w art. 47 u.f.z.o. nie wymienia się art. 34 ust. 1 u.f.z.o., nie świadczy, w ocenie Sądu, o tym, że uprawnionemu podmiotowi nie służy skarga do sądu administracyjnego na czynności w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji. Przepis art. 34 u.f.z.o. ma charakter czysto techniczny związany z formą przekazania dotacji uprawnionemu podmiotowi oraz uszczegóławia sposób liczenia dotacji. Istotne jest zaś, że w art. 47 u.f.z.o. wymienia się art. 26 u.f.z.o., który jest podstawą dla przyznania stosownej dotacji oraz że zaliczono czynności organu dotującego, podejmowane na podstawie tego przepisu, jako czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a.

Rozbieżności wynikające z odmiennej wykładni przepisów art. 47 u.f.z.o. oraz art. 3 ust. 2 pkt 4 P.p.s.a. znalazły swój wyraz w orzeczeniach sądów administracyjnych, w tym zarówno uznających kognicję sądów administracyjnych w sprawach skarg na czynność wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oraz odmawiających prawa do wniesienia skargi w sprawach o tym przedmiocie.

W ocenie tut. Sądu, czynność polegająca na wypłacie kwoty dotacji podlega kognicji sądów administracyjnych. Zagadnienie to było przedmiotem szczegółowej analizy m.in. w wydanym w sprawie ze skargi strony skarżącej wyroku NSA z 19 marca 2021 r., sygn. akt I GSK 1730/20, jak również w licznych orzeczeniach sądów wojewódzkich, np. WSA w Szczecinie z 13 sierpnia 2020 r., sygn. akt I SA/Sz 403/20, WSA w Rzeszowie: z 19 listopada 2020 r., sygn. akt I SA/Rz 406/20; z 13 października 2020 r., sygn. akt I SA/Rz 453/20, WSA w Gdańsku z 14 października 2020 r., sygn. akt I SA/Gd 572/20, WSA w Olsztynie z 5 stycznia 2022 r., sygn. akt I SA/Ol 697/21; opubl. ww.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Następnie wskazać należy, że zgodnie z art. 53 §2 P.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., wnosi się w terminie 30 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności. Z kolei art. 58 §1 pkt 2 P.p.s.a. zobowiązuje sąd do odrzucenia skargi wniesionej po upływie terminu do jej wniesienia. Wyjątek od tej zasady wprowadza przepis art. 53 §2 zdanie drugie P.p.s.a, zgodnie z którym sąd, po wniesieniu skargi, może uznać, że uchybienie tego terminu nastąpiło bez winy skarżącego i rozpoznać skargę – taka sytuacja jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Analiza akt sprawy, w szczególności potwierdzenia przelewu dotacji oświatowej za maj 2022 r. (karta 21 akt administracyjnych) wykazała, że wypłata dotacji w kwocie 482,86 zł miała miejsce 20 maja 2022 r. Skarżąca zaś wniosła skargę w formie dokumentu elektronicznego (do elektronicznej skrzynki podawczej Organu) 4 lipca 2002 r. (UPP – karta 40 akt sądowych). Trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, licząc od dnia przelewu dotacji upłynął z dniem 20 czerwca 2022 r. - poniedziałek, który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy (ponieważ 19 czerwca 2022 r. wypadała niedziela).

Sąd nie podzielił stanowiska Skarżącej, że termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg z upływem 3 czerwca 2022 r., w którym otrzymała pismo Organu wyjaśniające przyczynę wypłaty obniżonej kwoty dotacji (karta 2 akt administracyjnych). W ocenie Sądu, takie stanowisko stoi w sprzeczności z art. 53 §2 P.p.s.a., który wyraźnie określa początek biegu terminu do wniesienia skargi na dzień, w którym strona faktycznie dowiedziała się o wydaniu aktu lub podjęciu czynności.

Jak wskazał NSA w wydanych w innych sprawach Skarżącej postanowieniach: z 14 stycznia 2021 r., sygn. akt I GZ 379/20; z 19 marca 2021 r., sygn. akt I GZ 18/21; z 6 maja 2021 r., sygn. akt I GZ 113/21; z 4 sierpnia 2021 r., sygn. akt I GZ 217/21; z 24 lutego 2022 r., sygn. akt I GZ 52/22; z 2 marca 2022 r., sygn. akt I GZ 57/22; z 16 marca 202 r., sygn. akt I GZ 70/22, skoro przedmiotem zaskarżenia Skarżąca uczyniła konkretną czynność organu, to istotne – z punktu widzenia art. 53 §2 P.p.s.a. – jest wyłącznie ustalenie dnia, w którym Skarżąca dowiedziała się o jej dokonaniu. Przepis art. 34 ust. 1 u.f.z.o. określa maksymalny termin, do którego dotacja winna zostać danej szkole wypłacona przez organ, nie zakazuje natomiast wypłaty należnej dotacji wcześniej.

W ocenie Sądu, nie ma więc podstaw do przyjęcia (jak już wskazano wcześniej), że termin do wniesienia skargi na czynność w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej za maj 2022 r. otwiera się na nowo na skutek otrzymania przez Stronę pisma Organu z 3 czerwca 2022 r. o przyczynie niewypłacenia dotacji w pełnej wysokości. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest konkretna czynność organu, tj. czynność wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej, czyli unormowana w art. 26 ust. 2 w zw. z art. 47 u.f.z.o. czynność przekazania dotacji na rzecz niepublicznej szkoły, w której nie jest realizowany obowiązek szkolny lub obowiązek nauki. Sposób przekazania dotacji został określony w art. 34 u.f.z.o., przy czym data przekazania dotacji, jako czynności z art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a., wyznacza początek biegu terminu do wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Późniejsza polemika ze stanowiskiem Organu nie ma zaś wpływu na ocenę zachowania przez stronę terminu do wniesienia skargi.

Uznanie, że w realiach niniejszej sprawy czynnością z zakresu art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a. może być każda następcza wobec czynności przekazania dotacji oświatowej na rachunek bankowy wypowiedź Organu w przedmiocie sposobu wyliczenia kwoty tej dotacji mogłoby prowadzić do nieznajdującego w świetle przepisów u.f.z.o. multiplikowania spraw i obejścia przepisów dotyczących terminu do wniesienia skargi. Gdyby bowiem przyjąć odmienne stanowisko, Strona mogłaby składać skargi na czynności w zakresie ustalenia lub przekazania dotacji w każdym czasie do momentu przedawnienia tych należności, żądając wyrażenia przez Organ dotujący swego stanowiska na piśmie, które miałoby jej na nowo otworzyć bieg terminu do wniesienia skargi. Tymczasem art. 47 u.f.z.o. określa wprost, że czynnościami z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a., są wyłącznie czynności podejmowane w celu ustalenia wysokości lub przekazania dotacji, o których mowa w art. 15-21, art. 25, art. 26, art. 28-32 i art. 40-41a. Skoro przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest konkretna czynność Organu w przedmiocie wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej, a tryb i termin przekazania dotacji został unormowany w art. 34 ust. 1 u.f.z.o., nie sposób przyjąć, że następcza wobec tej czynności pisemna wypowiedź organu w przedmiocie sposobu wyliczenia kwoty tej dotacji mogła stanowić czynność z art. 3 §2 pkt 4 P.p.s.a. w zw. z art. 47 u.f.z.o. Podkreślenia przy tym wymaga, że Strona była świadoma zasad obliczania terminu do wniesienia skargi na czynność wypłaty zaniżonej kwoty dotacji oświatowej, jak i konsekwencji niedochowania tego terminu, na co wskazuje treść powołanych wcześniej orzeczeń sądowych wydanych w innych sprawach Strony.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 2 i §3 P.p.s.a. orzekł jak w pkt 1. sentencji postanowienia. Rozstrzygnięcie zawarte w pkt 2. sentencji postanowienia znalazło swoje oparcie w art. 232 §1 pkt 1 P.p.s.a., zgodnie z którym Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego.