Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 243/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2004-11-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy PPSA

SENTENCJA

Dnia 29 listopada 2004 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Sekunda-Lenczewska, Sędziowie Sędzia NSA Anna Łuczaj (spr.), Asesor Renata Kubot-Szustowska, Protokolant referent stażysta Marcin Stańczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2004 roku sprawy ze skargi Z.M. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie inwentaryzacji powykonawczej p o s t a n a w i a: - umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Łodzi.


UZASADNIENIE

II SA/Łd 243/03

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] (znak: [...]), wydanym na podstawie art. 81c ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126) oraz art. 123 k.p.a., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nałożył na Z.M. obowiązek przedłożenia w terminie do dnia 30 sierpnia 2002 r. inwentaryzacji budowlanej wraz z orzeczeniem technicznym budynku mieszkalnego oraz zbiornika na fekalia, usytuowanego na działce w S. przy ul. A nr 41, sporządzonej przez osobę o odpowiednich uprawnieniach budowlanych.

Postanowieniem z dnia [...], Nr [...], znak [...], wydanym na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Decyzją z dnia [...], Nr [...], znak: [...], wydaną na podstawie przepisów art. 51 ust. l pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. z Dz. U. 2000 r., Nr 106, poz. l126) oraz art. 104 k.p.a., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał Z.M. przedłożyć w terminie do dnia 30 grudnia 2002 r. trzy egzemplarze inwentaryzacji budowlanej wraz z orzeczeniem technicznym budynku mieszkalnego usytuowanego na działce w S. przy ul. A nr 41, sporządzonej przez osobę o odpowiednich uprawnieniach budowlanych - dokumentacja winna spełniać warunki zawarte w rozporządzeniu Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego (Dz. U. Nr 140, poz. 906).

Decyzją z dnia [...], Nr [...], znak [...], wydaną na podstawie przepisów art. 138 § pkt 2 k.p.a. w związku z art. 51 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126), [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części merytorycznej oraz uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie terminu jej wykonania i ustalił nowy termin wykonania nałożonych obowiązków na dzień 15 kwietnia 2003 r.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Z.M. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Skarżąca stwierdziła, że po sześciu latach od daty zgłoszenia zakończenia budowy i wbrew swojemu wcześniejszemu stanowisku z roku 1999, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. nakazał jej sporządzenie inwentaryzacji powykonawczej z orzeczeniem technicznym wybudowanego budynku, a powodem wydanej decyzji była rzekoma niezgodność projektu będącego w zasobach archiwalnych Urzędu Miasta z wybudowanym budynkiem w rzeczywistości.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie powołując się na podstawy prawne i argumenty merytoryczne zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 29 listopada 2004 roku uczestnik postępowania J.B. okazał decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) udzielającą Z.M. - na podstawie art. 59 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 106, poz. 1126) – pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego i zbiornika na nieczystości ciekłe, usytuowanych na działce w S. przy ul. A nr 41.

Na powyższej rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w dniu 29 listopada 2004 roku skarżąca Z.M. cofnęła wniesioną skargę. Z.M. oświadczyła, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] udzielająca skarżącej pozwolenia na użytkowanie jest ostateczna, żadna ze stron nie złożyła odwołania od tejże decyzji.

Uczestnik postępowania J.B. potwierdził, iż strony nie złożyły odwołania od powyższej decyzji i przyłączył się do wniosku o umorzenie postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę.

Oceniając oświadczenie woli skarżącej Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 cytowanej ustawy i nie zmierzające do obejścia prawa bądź też utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Skarżąca Z.M. wyjaśniła przyczyny cofnięcia skargi jak też jednoznacznie oświadczyła, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] udzielająca skarżącej pozwolenia na użytkowanie jest ostateczna, gdyż żadna ze stron nie złożyła odwołania od tejże decyzji.

Wydawanie decyzji w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego nastąpiło na dalszym etapie postępowania administracyjnego, w którym to postępowaniu wydana została zaskarżona do Sądu decyzja nakazująca przedłożenie inwentaryzacji budowlanej wraz z orzeczeniem technicznym budynku mieszkalnego. Złożona na rozprawie przed Sądem decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P. z dnia [...] Nr [...] (znak [...]) udzielająca Z.M. pozwolenia na użytkowanie budynku mieszkalnego i zbiornika na nieczystości ciekłe, usytuowanych na działce w S. przy ul. A nr 41 jest ostateczna. Powyższa decyzja, kończąca postępowanie w przedmiocie budynku mieszkalnego, uzyskała przymiot ostateczności, albowiem żadna ze stron postępowania administracyjnego nie wniosła od niej odwołania.

Z powyższych względów cofnięcie skargi przez Z.M. należy uznać za dopuszczalne w rozumieniu art. 60 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w związku z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) umorzył postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym.