Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 1315/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2016-06-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 148 § 1, art. 150, art. 223 § 2 pkt 1, art. 228 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom (sprawozdawca), Sędziowie WSA Ewa Kowalczyk,, WSA Iwona Tchórzewska, Protokolant Referent stażysta Michał Białowski, po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 9 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi M.N na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., Nr [...], Dyrektor Izby Celnej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2015 r., Nr [...].

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w sprawie, której stan faktyczny przedstawia się następująco:

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego wymierzył M. N. karę pieniężną z tytułu urządzania gier hazardowych na automatach poza kasynem gry. Przesyłka zawierająca decyzję awizowana była dwukrotnie z powodu nieobecności adresata: w dniu 20 kwietnia 2015 r., a następnie w dniu 28 kwietnia 2015 r., po czym zwrócono ją nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie".

W dniu 9 lipca 2015 r. (data nadania pisma w placówce pocztowej), skarżący złożył odwołanie od powyższej decyzji wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Skarżący wskazał, że korespondencję kierowaną do niego często odbiera matka, która stale przebywa w domu. Matka nie przekazała mu decyzji w tej sprawie, w związku z czym nie mógł się zapoznać z jej treścią i wnieść odwołania. O decyzji dowiedział się dopiero w dniu 2 lipca 2015 r., kiedy matka przekazała mu wezwanie do zapłaty z dnia 2 czerwca 2015 r. Matka skarżącego nie pamięta czy odebrała decyzję, mogło się zdarzyć, że nie odebrała przesyłki. W ocenie skarżącego powyższe świadczy o tym, że nie ponosi on winy w uchybieniu terminu. Skarżący wskazał również, że w oddawczej skrzynce pocztowej nie było żadnego awiza pozostawionego przez doręczyciela poczty.

Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r. Dyrektor Izby Celnej stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

W uzasadnieniu organ przedstawił stan faktyczny sprawy i przywołał przepisy ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613, z późn. zm.), regulujące kwestie doręczenia zastępczego i przywrócenia terminu. Organ wskazał, że zaskarżona decyzja została doręczona w trybie zastępczym w dniu 5 maja 2015 r. Termin do wniesienia odwołania upływał natomiast z dniem 19 maja 2015 r. Termin do wniesienia został zatem przekroczony.

Dyrektor Izby Celnej wskazał, że postanowieniem odmówił M. N. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie M. N. zaskarżył powyższe postanowienie w całości i wniósł o jego zmianę poprzez przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Zarzucił naruszenie art. 58 § 1 i art. 59 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016, poz. 23 z późn. zm.), dalej: k.p.a.

W uzasadnieniu skargi skarżący podniósł, że decyzja w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej nie została mu doręczona z przyczyn od niego niezależnych, za które skarżący winy nie ponosi. Wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania zasługiwał na uwzględnienie. Wraz z wnioskiem zostało złożone odwołanie, które powinno zostać merytorycznie rozpoznane.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Przedmiotem kontroli Sądu jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej, w którym organ stwierdził uchybienie terminu do wniesienia odwołania.

Powyższe postanowienie zostało wydane na podstawie art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej. Stosownie do tego przepisu organ odwoławczy stwierdza w formie postanowienia uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie w tej sprawie jest ostateczne.

W niniejszej sprawie decyzja Naczelnika Urzędu Celnego z dnia [...] kwietnia 2015 r., nr [...] o wymierzeniu skarżącemu kart pieniężnej za urządzanie gier na automatach została doręczona skarżącemu w dniu 5 maja 2015 r., w trybie art. 150 Ordynacji podatkowej.

Zasadą jest, że pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju (art. 148 § 1 Ordynacji podatkowej).

Zgodnie z art. 150 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§ 2). W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (§ 3). W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4).

Z akt sprawy wynika, że przesyłka zawierająca decyzję Naczelnika Urzędu Celnego została pozostawiona na okres 14 dni w UP w L., o czym zawiadomienie umieszczono w oddawczej skrzynce odbiorczej adresata. Zgodnie z adnotacją umieszczoną na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki, z powodu niepodjęcia jej w terminie 7 dni, została ona awizowana powtórnie w dniu 28 kwietnia 2015 r., zaś w dniu 5 maja 2015 r. z powodu jej niepodjęcia została zwrócona nadawcy tj. Naczelnikowi Urzędu Celnego. Stosowanie do treści art. 150 Ordynacji podatkowej przesyłkę należało uznać za doręczoną w dniu 4 maja 2015 r., czyli po upływie terminu 14-dniowego od dnia 20 kwietnia 2015 r.

Z akt sprawy wynika, że organ jako datę doręczenia decyzji przyjął 5 maja 2015 r. Powyższe nie ma jednak wpływu na wynik sprawy.

W myśl art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie.

Skoro decyzję uznano za doręczoną w dniu 4 maja 2015 r., 14-dniowy termin do wniesienia odwołania upływał w dniu 18 maja 2015 r.

Składając odwołanie w dniu 9 lipca 2015 r., skarżący uchybił terminowi do wniesienia odwołania. W tej sytuacji, stosownie do treści art. 228 § 1 pkt 2 Ordynacji podatkowej, organ był zobligowany do stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Każde bowiem, nawet nieznaczne przekroczenie terminu zobowiązuje organ odwoławczy do wydania postanowienia stwierdzającego jego uchybienie.

Nadmienić w tym miejscu należy, że wraz z odwołaniem skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Dyrektor Izby Celnej postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2015 r., nr [...] odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Wyrokiem z dnia 5 maja 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie oddalił skargę M. N. na powyższe postanowienie.

Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718), oddalił skargę.