Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SAB/Gl 26/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-09-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Asesor WSA Barbara Orzepowska - Kyć po rozpoznaniu w dniu 27 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. na bezczynność organu w kwestii podatku akcyzowego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynęła skarga "A" Sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. na bezczynność organu w kwestii podatku akcyzowego. W uzasadnieniu pełnomocnik strony skarżącej wskazał, że w dniu [...] r. zostało złożone odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za [...] 2004 r. Do chwili złożenia skargi odwołanie nie zostało rozpoznane, zaś organ odwoławczy zawiadomił stronę postanowieniami z dnia [...] i z dnia [...] r. o kolejnych przedłużeniach terminu do załatwienia sprawy. Ostatni termin został ustalony na dzień [...] r. Takie działanie organu, zdaniem pełnomocnika strony skarżącej, narusza art. 139 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.).

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o oddalenie skargi, wskazując na treść art. 50 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaakcentował też, że strona nie wyczerpała środków zaskarżenia, albowiem przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego nie złożyła ponaglenia w trybie art. 141 ustawy Ordynacja podatkowa. Organ odwoławczy podniósł też, że w myśl art. 139 § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, zawiadamiał skarżącego o każdym przedłużeniu terminu do załatwienia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej u.p.p.s.a., Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn skarga jest niedopuszczalna. Przyczyny uzasadniające odrzucenie skargi zachodzą w rozpatrywanej sprawie, albowiem z mocy art. 52 u.p.p.s.a. skargę do sądu można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, (§1). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy (§2).

W tym miejscu należy wskazać, iż z mocy art. 141 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa "Na niezałatwienie sprawy we właściwym terminie lub terminie ustalonym na podstawie art. 140 stronie służy ponaglenie do:

1) organu podatkowego wyższego stopnia,

2) ministra właściwego do spraw finansów publicznych, jeżeli sprawa nie została załatwiona przez dyrektora izby skarbowej lub dyrektora izby celnej."

Odnosząc treść tych przepisów do rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że w sprawie nie został wyczerpany tryb w postępowaniu przed organami administracyjnymi, albowiem przed złożeniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący nie wniósł ponaglenia w trybie art. 141 § 1 ustawy Ordynacja podatkowa.

Mając na uwadze powyższe Sąd uznał, iż skarga jest niedopuszczalna i na mocy cytowanych przepisów art. 58 § 1 pkt. 6 u.p.p.s.a. w związku z art. 52 u.p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.