Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 690/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-11-13 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art.125 par.1 pkt.1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Wierchowicz Sędziowie Sędzia WSA Krystyna Skowrońska – Pastuszko (spr.) Asesor WSA Alina Rzepecka Protokolant Referent Alicja Rakiej po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 listopada 2008 r. sprawy ze skargi Zakładu "H" sp. j. R.B., R.L. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty podatku od towarów i usług za miesiące od stycznia do lipca 2007 r. postanawia zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] czerwca 2008 r. Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, w której Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł w stosunku do podatnika - Zakładu H R.B., R.L. Spółka Jawna o braku istnienia nadpłaty w podatku od towarów i usług za okresy od stycznia do lipca 2007 r. w łącznej kwocie 1.142 zł.

W uzasadnieniu tej decyzji organ odwoławczy wskazał, że podatnikowi nie przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony ujęty w fakturach VAT dokumentujących zakupy paliwa do pojazdów [...], które nie spełniają wymagań technicznych określonych w art. 86-88 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. Zdaniem organu bez znaczenia jest przy tym data nabycia pojazdu.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim H wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego, wskazując w uzasadnieniu, że do dnia 1 maja 2004r. przysługiwało mu prawo do odliczania podatku VAT zawartego w fakturach zakupu paliwa przeznaczonego do wyżej wymienionych pojazdów i jak zaznaczył skarżący, organy skarbowe nie kwestionowały , że samochody te posiadały stosowną homologację , na podstawie której zostały uznane za samochody ciężarowe.

Według skarżącego Dyrektor Izby Skarbowej utrzymując w mocy decyzję organu pierwszej instancji naruszył przede wszystkim art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy Rady Europy z dnia 17 maja 1997 r. w sprawie harmonizacji przepisów państw członkowskich dotyczących podatków obrotowych - wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku w zakresie, w jakim przepisy o podatku od towarów i usług wprowadziły po 1 maja 2004 r. nowe ograniczenia w prawie do odliczania podatku zapłaconego w cenie samochodów kupowanych przez firmy oraz paliwa do tych samochodów. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 6 VI Dyrektywy (obecnie art. 176 dyrektywy nr 112) państwo przystępujące do Wspólnoty Europejskiej może zachować jedynie te ograniczenia , które istniały przed dniem akcesji. Skarżący stwierdził, że unormowania art. 88 ust. 1 pkt 3 w zw. z art.

Sygn. akt l SA/Go 690/08

86 ust. 3 i 5 ustawy o VAT z dnia 11 marca 2004 r. sprzeciwiają się celowi i treści VI Dyrektywy , zwłaszcza cyt. przepisowi art. 17 ust. 6, a niezgodność ta dotyczy sytuacji, gdy rozszerzono zakres ograniczenia rzeczywiście stosowanego przed wejściem w życie VI Dyrektywy do polskiego porządku prawnego. Sytuacja podatnika nie może pogorszyć się wraz z wejściem Polski do DE, zgodnie z orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości stosuje się tzw. klauzulę stałości uniemożliwiającą wprowadzanie kolejnych ograniczeń po dacie wejścia Polski do Unii.

W dniu rozprawy , 13 listopada 2008 r. , skarżący złożył pismo procesowe z wnioskiem o zawieszenie postępowania wskazując , iż czyni to w związku ze skierowaniem przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w sprawie o sygn. l SA/Kr 603/06 pytania prejudycjalnego do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przywołanej powyżej sprawie l SA/Kr 603/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 17 maja 2007 r., na podstawie art. 234 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską , skierował do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni następujących przepisów prawa wspólnotowego:

1) Czy art. 17 ust. (2) i (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska uchyliła całkowicie z dniem 1 maja 2004 r. dotychczasowe przepisy krajowe dotyczące ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności, a w to miejsce wprowadziła również ograniczenia w odliczaniu podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodów wykorzystywanych w opodatkowanej działalności ale opisanych przez prawo krajowe przy użyciu odmiennych kryteriów niż to miało miejsce przed dniem 1 maja 2004r., a następnie od dnia 22 sierpnia 2005 r. ponownie zmieniła powyższe kryteria.

2) W razie udzielenia pozytywnej odpowiedzi na pytanie zawarte w punkcie pierwszym - czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczypospolita Polska w ten sposób zmieniała powyższe kryteria, aby w sposób

Sygn. akt l SA/Go 690/08

faktyczny ograniczyć zakres odliczeń podatku naliczonego w porównaniu do przepisów krajowych obowiązujących 30 kwietnia 2004 r. lub do przepisów krajowych obowiązujących przed zmianą dokonaną z dniem 22 sierpnia 2005 r. ; i czy przy uznaniu, że takie działanie Rzeczypospolitej Polskiej byłoby naruszeniem art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy należałoby uznać, że podatnik uprawniony byłby do dokonywania odliczeń ale w granicach, w których zmiany przepisów krajowych wykraczałyby poza zakres ograniczeń w odliczaniu podatku naliczonego przewidzianych przez obowiązujące w dniu 30 kwietnia 2004 r. i uchylone w tej dacie przepisy krajowe.

3) Czy art. 17 ust. (6) Szóstej Dyrektywy stoi na przeszkodzie aby Rzeczpospolita Polska powołując się na przewidzianą tym przepisem możliwość ograniczania przez państwa członkowskie odliczania podatku naliczonego zawartego w wydatkach niebędących wydatkami ściśle związanymi z działalnością gospodarczą, takich jak wydatki na artykuły luksusowe, rozrywkowe lub wydatki reprezentacyjne - mogła ograniczyć odliczenia podatku naliczonego w porównaniu do stanu prawnego obowiązującego w dniu 30 kwietnia 2004 r. w ten sposób, że wyłączyła odliczenia podatku naliczonego przy zakupie paliwa do samochodów osobowych oraz innych pojazdów samochodowych o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 tony z wyjątkiem samochodów, o których mowa w art. 86 ust. 4 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług w brzmieniu obowiązującym od 22 sierpnia 2005r.

Zdaniem Sądu orzekającego w niniejszej sprawie odpowiedź na powyższe pytanie ma istotne znaczenie dla jej rozstrzygnięcia. W tej sytuacji należy wskazać, że w myśl art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 , póz. 1270 ze zm. -zwanej P.p.s.a.), sąd administracyjny może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania m.in. sądowego , co można odnieść także do postępowania przed Europejskim Trybunałem Sprawiedliwości. Sądowi została pozostawiona swoboda podjęcia decyzji w tym zakresie, pod warunkiem zaistnienia przesłanki wpływu wyniku tego innego postępowania na rozstrzygnięcie sprawy przed sądem administracyjnym. W rozpoznawanej sprawie taka przesłanka zaistniała, ponieważ wykładnia przepisów prawa wspólnotowego dokonana przez ETS w wyniku skierowania pytania przez

Sygn. akt l SA/Go 690/08

WSA w Krakowie w sprawie l SA/Kr 603/06 będzie miała znaczenie także dla niniejszego postępowania, z uwagi na to, że zaskarżona decyzja dotyczy również odliczania podatku naliczonego zawartego w zakupach paliwa do samochodu używanego do prowadzenia działalności gospodarczej w oparciu o przepisy określające inne kryteria , rozszerzające ograniczenia tego odliczania w stosunku do okresu przed akcesją.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie cyt. art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.