Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 918/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2022-08-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesław Kuśnierz po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 8 lipca 2022 r., znak 1201-IEE.711.2.124.2022.2.BF, w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A. F. (dalej: Skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 8 lipca 2022 r., znak 1201-IEE.711.2.124 w przedmiocie uznania za nieuzasadnione ponaglenia Skarżącego na bezczynność oraz przewlekłość w postępowaniu w sprawie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec Skarżącego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zakopanem.

W uzasadnieniu skargi Skarżący przedstawił argumentację nakierowaną na krytykę postępowania organów w sprawie egzekucyjnej.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 3 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.

W niniejszej sprawie Skarżący wniósł do Sądu skargę na postanowienie wydane na podstawie art. 37 § 1 pkt 1 i 2 oraz § 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r., poz. 735 ze zm.; dalej: K.p.a.).

Zgodnie z art. 37 § 1 K.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Stosownie do art. 37 § 6 K.p.a. organ rozpatrujący ponaglenie wydaje postanowienie, w którym:

1) wskazuje, czy organ rozpatrujący sprawę dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, stwierdzając jednocześnie, czy miało ono miejsce z rażącym naruszeniem prawa;

2) w przypadku stwierdzenia bezczynności lub przewlekłości:

a) zobowiązuje organ rozpatrujący sprawę do załatwienia sprawy, wyznaczając termin do jej załatwienia, jeżeli postępowanie jest niezakończone,

b) zarządza wyjaśnienie przyczyn i ustalenie osób winnych bezczynności lub przewlekłości, a w razie potrzeby także podjęcie środków zapobiegających bezczynności lub przewlekłości w przyszłości.

Należy w tym miejscu wskazać, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie organu rozpatrującego ponaglenie ma charakter wpadkowy (incydentalny), a zatem nie kończy postępowania w sprawie i nie zawiera rozstrzygnięcia co do istoty sprawy. Jest to postanowienie mające na celu likwidację bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania przez organ administracji publicznej, stanowi też warunek formalny wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego dotyczącą bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania. Postanowienie to nie może być ponadto zaskarżone zażaleniem (art. 141 § 1 K.p.a.).

Skarżący jednoznacznie w skardze wskazał, że wnosi "skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie", precyzyjnie określając jako znak sprawy: 1201-IEE.711.2.124.2022.2.BF.

Należy wyjaśnić, że kwestia prawidłowości postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w Zakopanem postępowania egzekucyjnego, w tym rozpoznania wniosku o jego umorzenie, mogłaby być merytorycznie oceniona przez sąd administracyjny w sprawie ze skargi na bezczynność i przewlekłe działania organu I instancji. W sprawie niniejszej Sąd nie może wypowiadać się w tym zakresie.

Powtórzyć trzeba, że postanowienie wydane w oparciu o art. 37 § 6 K.p.a. nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Postanowienie takie nie mieści się w zakresie opisanym w art. 3 § 2 P.p.s.a., bowiem nie przysługuje na nie zażalenie, ani nie kończy postępowania, a także nie rozstrzyga sprawy co do istoty.

Jak wskazano wyżej ponaglenie, takie jak wniesione przez Skarżącego, bez względu na to jak zostanie zatytułowane, uznane jest za środek zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 P.p.s.a., warunkujące skuteczne wniesienie do sądu administracyjnego skargi na bezczynność lub przewlekłe działanie organu.

Mając powyższe na uwadze, wniesiona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 8 lipca 2022 r., znak 1201-IEE.711.2.124.2022.2.BF w przedmiocie uznania ponaglenia za nieuzasadnione - jako niedopuszczalna - podlegała odrzuceniu, o czym Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.