Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 873/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6269 Inne o symbolu podstawowym 626
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58 § 1pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 227, art. 238, art. 239
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 16 października 2013 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Józefczyk po rozpoznaniu w dniu 16 października 2013 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2013r., nr [...] w przedmiocie skargi na działalność burmistrza - postanawia – odrzucić skargę


UZASADNIENIE

II SA/Rz 873/13

UZASADNIENIE

W dniu [...] czerwca do Rady Miejskiej wpłynęła skarga D.S. na Burmistrza w zakresie naruszenia praworządności poprzez zaniedbanie i nienależyte wykonywania swoich obowiązków w zakresie nieuwzględnienia wniosków mieszkańców ulicy [...] w D., w których zwracali się o zamontowanie na tej ulicy progów zwalniających, złożona na podstawie art. 221 i art. 227 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r. poz. 267) zwanej dalej "k.p.a."

W dniu [...] czerwca 2013r. Rada Miejska podjęła uchwałę nr [...] uznającą za bezzasadną skargę D.S. na działalność Burmistrza w przedmiocie naruszenia praworządności poprzez zaniedbanie i nienależyte wykonywanie swoich obowiązków.

Uchwała została podjęta na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 pkt 3, art. 237 i art. 238 § 1 k.p.a.

W dniu 9 września 2013r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie wpłynęła skarga D.S. na powyższą uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] czerwca 2013r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o jej oddalenie oraz zasądzenie od skarżącej na rzecz organu kosztów postępowania wg norm przepisanych.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę organ wskazał, że skarga jest przedwczesna z uwagi na fakt, że wpłynęła do organu w dniu 8 sierpnia 2013r., a więc przed upływem terminu do usunięcia naruszenia prawa, do którego organ został wezwany przez skarżącą pismem z dnia 27 czerwca 2013r. (data wpływu do organu - 19 lipca 2013r.).

Ponadto organ wskazał, że skarga nie spełnia wymogów formalnych określonych w art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – (tekst jednolity Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zmianami), dalej "P.p.s.a."

Niezależnie od powyższego skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu z uwagi na fakt, że Projekt organizacji ruchu w D. zatwierdzony przez Starostę K. nie przewiduje zamontowania progów zwalniających na ulicy [...]

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 i 2 § 3 P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a;

oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Jeżeli zatem skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądów administracyjnych, tzn. jeżeli zaskarżony akt ten lub czynność nie stanowi jednej z form wskazanych w art. 3 § 2 lub § 3 P.p.s.a.,

to skargę należy uznać za niedopuszczalną.

Zgodnie z utrwalonym już orzecznictwem sądów administracyjnych, do skarg i wniosków na działalność organów państwowych i samorządowych, uregulowanych przepisami Działu VIII k.p.a., nie mają zastosowania przepisy dotyczące sądowej kontroli administracji publicznej. Skarga na zawiadomienie organu o sposobie załatwienia skargi złożonej w trybie art. 227 k.p.a., niezależnie od tego, jaka forma zostanie nadana temu zawiadomieniu, podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (post. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 grudnia 2004r., sygn. akt II SAB/Wa 193/04). Także z utrwalonego w tym zakresie stanowiska doktryny wynika, że zawiadomienie o załatwieniu skargi nie daje podstaw do wniesienia skargi do sądu administracyjnego na jego niezgodność z prawem, ponieważ są to czynności niezaskarżalne do sądu administracyjnego. Skargi wniesione na podstawie art. 227 k.p.a. są załatwiane w postępowaniu jednoinstancyjnym, które kończy się podjęciem czynności materialno- technicznej, polegającej na zawiadomieniu skarżącego o sposobie załatwienia sprawy (por. wyrok NSA z 1 grudnia 1998 r., III SA 1636/97, LexPolonica nr 338222). Takie zawiadomienie o sposobie załatwienia sprawy, wydane na podstawie art. 238 § 1 k.p.a., niezależnie od tego czy przybrało formę uchwały czy też zwykłego pisma, powoduje zakończenie postępowania dotyczącego wniesionej skargi, a adresat takiego zawiadomienia może złożyć kolejną skargę, którą organ będzie miał obowiązek rozpatrzyć przy zastosowaniu trybu określonego w art. 239 k.p.a. Zarówno na zawiadomienie wydane w trybie art. 238 § 1 k.p.a, jak i na zawiadomienie wydane w trybie art. 239 k.p.a nie służy jednak skarga do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że skarga jest niedopuszczalna i z tej przyczyny podlega odrzuceniu w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.