Postanowienie NSA, sygn. akt II OW 96/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-03-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6092 Melioracje wodne, opłaty melioracyjne
643  Spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego (art. 22 § 1 pkt 1 Kpa) oraz między tymi organami
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono wniosek o wyznaczenie organu właściwego do rozpoznania sprawy
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 22 par. 3
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska Sędziowie Sędzia NSA Andrzej Gliniecki /spr./ Sędzia NSA Zdzisław Kostka Protokolant Marcin Sikorski po rozpoznaniu w dniu 19 marca 2009 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy z wniosku Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Starostą Rzeszowskim a Wójtem Gminy Kamień w przedmiocie wskazania organu właściwego do nałożenia obowiązku utrzymania w należytym stanie urządzeń melioracji wodnych postanawia: odrzucić wniosek Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 lipca 2008 r. skierowanym do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie Starosta Rzeszowski wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego zaistniałego pomiędzy nim a Wójtem Gminy Kamień (art. 22 § 1 pkt 1 k.p.a.) dotyczącego ustalenia, który z organów jest właściwy do rozpatrzenia wniosku H. P. w sprawie nałożenia na A. P. obowiązku utrzymania w należytym stanie urządzeń melioracji wodnych szczegółowych (nałożenia obowiązku usunięcia uprawy wikliny) usytuowanych na jej działce nr [...], położonej we wsi N. K.. W uzasadnieniu wniosku Starosta wskazał, że postanowieniem z dnia 29 maja 2008 r., wydanym na podstawie art. 65 § 1 k.p.a., Wójt Gminy Kamień przekazał Staroście Rzeszowskiemu jako organowi właściwemu podanie H. P. w sprawie nienależytego przez A. P. utrzymania urządzeń melioracji wodnych szczegółowych - drenowania. wójt stwierdził, że właściwość Starosty w sprawie wynika z art. 77 ust. 2 ustawy z dnia 18 lipca 21001 r. - Prawo wodne (Dz.U. z 2005 r. Nr 239, poz. 2019 ze zm.). We wniosku do SKO o rozstrzygnięcie sporu Starosta wskazał, że po zapoznaniu się z wnioskiem, postanowieniem z dnia 10 czerwca 2008 r. wezwał wnioskodawcę do uszczegółowienia i uzupełnienia wniosku. Po rozpatrzeniu wniosku H. P. w oparciu o przepisy Prawa wodnego Starosta nie znalazł jednak podstaw prawnych do uwzględnienia żądania zawartego we wniosku, tj. nałożenia na A. P., w myśl art. 77 ust. 2 Prawa wodnego, obowiązku utrzymania w należytym stanie drenarki usytuowanej na dz. nr [...] w N. K.. Starosta podkreślił też, że A. P. nie wywiązuje się z ustawowego obowiązku utrzymania w stanie sprawności technicznej urządzeń melioracji szczegółowych, który nakładają przepisy art. 77 ust. 1 Prawa wodnego oraz art. 15 ust. 4 ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych (Dz.U. Nr 16, poz. 78 ze zm.). W tym stanie rzeczy, w świetle przepisu art. 15 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, zdaniem Starosty Rzeszowskiego, organem właściwym jest Wójt Gminy Kamień, który powinien przeprowadzić postępowanie administracyjne w celu rozwiązania problemu degradacji gruntów i niszczenia sieci drenarskiej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie nie znajdując podstaw prawnych do rozstrzygnięcia sporu w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, pismem z dnia 10 października 2008 r. przesłało wniosek Starosty Rzeszowskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, który następnie postanowieniem tego Sądu z dnia 12 listopada 2008 r. sygn. akt II SO/Rz 17/08 został przekazany zgodnie z właściwością do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

Jak wynika z pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia 10 października 2008 r. przekazującego wniosek Starosty Rzeszowskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego do Sądu administracyjnego, dla organów będących w sporze brak jest wspólnego organu wyższego stopnia co powoduje, że zgodnie z art. 28 § 1 pkt 1 k.p.a. właściwym do rozstrzygnięcia sporu będzie sąd administracyjny. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Rzeszowie doszło do takiego wniosku, gdyż zgodnie z art. 77 ust. 2 i art. 140 ust. 1 Prawa wodnego organem właściwym do wydania decyzji w przedmiocie utrzymania melioracji wodnych szczegółowych jest starosta. Natomiast stosownie do art. 4 ust. 4 Prawa wodnego odwołania od decyzji wydanych przez starostę realizującego zadania z zakresu administracji rządowej wnosi się do właściwego wojewody. Ponadto zgodnie z art. 7 pkt 4 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o administracji rządowej w województwie (Dz.U. z 2001 r. Nr 80, poz. 872 ze zm.) wojewoda jest organem wyższego stopnia w rozumieniu przepisów o postępowaniu administracyjnym, jeżeli ustawy szczególne tak stanowią, a ustawą szczególną w tym przypadku jest ustawa - Prawo wodne.

W odpowiedzi na wniosek o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przesłanego do Naczelnego Sądu Administracyjnego Wójt Gminy Kamień wniósł o uznanie za organ właściwy w sprawie Starosty Rzeszowskiego. Zdaniem Wójta określenie obowiązku związanego z utrzymaniem sieci drenarskiej wywodzi się z art. 77 ust. 2 Prawa wodnego i spoczywa na staroście. Wójt podniósł też, że obowiązek ten obciąża starostę także w przypadku, o którym mowa w art. 15 ust. 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, bowiem bezpośrednią konsekwencją degradacji gruntów jest obowiązek ich rekultywacji, a do wydania decyzji w sprawie rekultywacji jest także właściwy zgodnie z art. 22 ust. 2 tej ustawy, starosta.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 15 § 1 pkt 4 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), powołanej dalej jako p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny rozstrzyga spory o właściwość i spory kompetencyjne między organami administracji publicznej w przypadkach określonych w art. 22 k.p.a.

Z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu przez Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 22 § 3 k.p.a. mogą wystąpić tylko określone tam podmioty, do których nie można zaliczyć Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie.

Wniosek Starosty Rzeszowskiego o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy nim a Wójtem Gminy Kamień był skierowany do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie, które powinno rozstrzygnąć ten spór, ewentualnie domówić rozstrzygnięcia z uwagi na brak właściwości i zwrócić wniosek do organu wnoszącego. Trybu bezpośredniego przekazania wniosku o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego do sądu administracyjnego, jeżeli samorządowe kolegium odwoławcze uzna się za niewłaściwe do rozstrzygnięcia tego sporu, nie przewidują obowiązujące przepisy prawa.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6, art. 64 § 3 i art. 193 p.p.s.a. w związku z art. 22 § 3 k.p.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.