Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 714/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-01-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: Art. 246 § 2 pkt 2 , art. 258 § 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Starszy Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale II – Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Stowarzyszenia A. z siedzibą w Ł. o częściowe zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Prokuratora Okręgowego w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. AG


UZASADNIENIE

II SA/Łd 714/17

U Z A S A D N I E N I E

Wyrokiem z dnia 24 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę Prokuratora Okręgowego w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji.

W dniu 15 grudnia 2017 r. do tut. Sądu wpłynęła skarga kasacyjna sporządzona przez Stowarzyszenie A w Ł. wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych ponad kwotę 50 zł. Jak wynika z oświadczenia o majątku i dochodach stowarzyszenie nie prowadzi działalności gospodarczej, nie posiada majątku. Jedyny dochód to składki członkowskie oraz darowizny, które pokrywają koszty materiałów biurowych i informacyjnych czy opłat pocztowych. Na rachunku bankowych Stowarzyszenie posiada środki w wysokości 3.310 zł.

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje:

Stosownie do art. 246 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie prawnej, a także innej jednostce organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej może nastąpić w zakresie całkowitym, gdy jednostka ta wykaże, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, natomiast w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie ma dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

W ślad za poglądem wyrażonym w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 lipca 2008 r., IV SA/Wa 1098/08 wskazać należy w pierwszej kolejności, że każdy kto ma zamiar wziąć udział w postępowaniu sądowym, powinien liczyć się z koniecznością opłacenia kosztów sądowych, a co za tym idzie tak planować swój budżet, aby wygospodarować kwotę konieczną do ich uiszczenia.

Dostępność do sądu wymaga zatem z natury rzeczy posiadania środków finansowych, zaś udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do wypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

W rozpoznawanej sprawie wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony został przez podmiot działający w formie stowarzyszenia, które posiada na rachunku bankowym środki w kwocie 3.310 zł. Kwota ta kwota pozwala na opłacenie kosztów sądowych związanych z udziałem w postępowaniu sądowoadministracyjnym, zatem wniosek nie może zostać uwzględniony.

Na marginesie warto wskazać, że Stowarzyszenie podało, że utrzymuje swoją działalność ze składek członkowskich i darowizn. Stąd też uprawniony jest wniosek, że istnieją instrumenty prawem przewidziane, które umożliwiają zgromadzenie środków finansowych na funkcjonowanie podmiotu, w tym na jego udział w postępowaniach przed sądem. Wypada zauważyć, iż jeśli samo Stowarzyszenie nie wykazywałoby zamiaru zgromadzenia środków finansowych od swoich członków, a więc osób bezpośrednio zainteresowanych działalnością stowarzyszenia, to brak jest podstaw, aby przerzucać ciężary związane z jego funkcjonowaniem na Państwo, czyli ogół obywateli. Podzielając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażony w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2006 r., II OZ 1433/06, należy stwierdzić, iż powyższe działanie rodziłoby ten skutek, że faktycznie działalność stowarzyszenia staje się finansowana ze środków publicznych, a to prowadzi do zaprzeczenia zasadzie, że stowarzyszenie prowadzi działalność na bazie własnego majątku. Mimo faktu, iż Konstytucja RP przewiduje prawo obywateli do zrzeszania się m.in. w stowarzyszenia, nie gwarantuje jednak wszystkim stowarzyszeniom prawa do finansowania ich działalności przez Państwo.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w postanowieniu.

AG