Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1000/01
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2004-03-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewoda

SENTENCJA

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 3 marca 2004r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie : NSA Grażyna Danielec(spr) NSA Anna Szkodzińska Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 3 marca 2004r sprawy ze skargi : K.N. , K.W. i M.H. na decyzję Wojewody z dnia 26 lutego 2001 r. , Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - skargi oddala -


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lutego 2001 r. Nr [...] Wojewoda na podstawie art. 81 ust. l i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo Budowlane (Dz. U. Nr 89 póz. 414 z późn. zm.) i art. 138 § l pkt 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania K.W. ,A. i M. H. oraz Towarzystwa Na Rzecz Ochrony Przyrody od decyzji z dnia [...].2000r. znak: [...] Nr [...] Prezydenta Miasta K. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i wydania A. Sp. z o.o. W. pozwolenia na budowę Centrum Handlowego [...] wraz z infrastrukturą techniczną i wewnętrznym układem komunikacyjnym -obejmującym: makroniwelację i stabilizacje gruntu, budynek główny wraz z wewn. instalacjami, agregat prądotwórczy (kontener), zbiorniki oleju napędowego, zbiorniki wody p-poż, mury oporowe, drogi wewnętrzne, parkingi, ciągi piesze oraz sieci gazowej, wodociągowej, kanalizacji opadowej, kanalizacji sanitarnej, teletechnicznej, elektrycznej n-n, elektrycznej SN, oświetleniowej, zabezpieczenia magistrali c.o. na działkach nr: [...], [...], [...], [...],[...],[...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...],...etc. obr. [...] na terenie położonym u zbiegu ul. [...] w K. - wraz z przyłączami: wodociągowym, gazowym, kanalizacyjnym przechodzącymi przez działki nr [...] obr. [...] (wodociągowe od pkt [...] uzgn. ZUDP nr [...]z dn. [...].1999r.), [...], [...], [...], [...] obr. [....] (kanalizacja opadowa), [...] obr. [...] (kanalizacja sanitarna), [...] obr. [...] (gaz) -co stanowi I etap realizacji inwestycji - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej zatwierdzenia planu realizacyjnego i wydania pozwolenia na budowę Centrum Handlowego [...] wraz z infrastrukturą techniczną na działkach j .w. oraz -uchylił zaskarżoną decyzję w zakresie nałożonych obowiązków i orzekł o nałożeniu obowiązku ustanowienia inspektora nadzoru inwestorskiego, uzyskania pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego obiektu, a ponadto orzekł, że budowę należy realizować zgodnie z zatwierdzoną dokumentacją techniczną, prace należy prowadzić pod nadzorem osoby uprawnionej, teren budowy należy zabezpieczyć przed dostępem osób trzecich oraz umieścić w widocznym miejscu tablicę informacyjną o prowadzonych pracach budowlanych, wykonać inwentaryzację geodezyjną powykonawczą inwestycji, po zakończeniu prac teren należy uporządkować.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, że zaskarżoną decyzją zatwierdzono projekt budowlany i wydano A. sp. z o.o. w W. pozwolenie na budowę Centrum Handlowego [...] wraz z infrastrukturą techniczną i wewnętrznym układem komunikacyjnym na terenie położonym u zbiegu ulic: [...] Wszystkie strony wydanego pozwolenia na budowę brały udział w postępowaniu odwoławczym.

Od decyzji tej wnieśli odwołanie A. i M.H. , K.W oraz Towarzystwo Na Rzecz Ochrony Przyrody.

Następnie organ odwoławczy podniósł, że w toku postępowania odwoławczego dokonano uzupełnień dokumentacji w celu usunięcia ujawnionych uchybień, o których strony zostały poinformowane. Po rozpoznaniu sprawy w trybie odwoławczym stwierdzono, że analiza akt wykazała, iż inwestycja jest zgodna z ustaleniami Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. zatwierdzonego i znajduje się na terenie oznaczonym symbolem [...] jako obszar usług komercyjnych. Inwestor wykazał się prawem do dysponowania terenem pod planowaną inwestycję przedkładając odpisy z księgi wieczystej oraz umowy kupna-sprzedaży dla przedmiotowych działek. Dla przedmiotowej inwestycji wydano decyzję WZiZT z dnia [...].09.97r., której zakres uległ poszerzeniu o teren objęty decyzjami WZiZT z dnia [...].08.98r. i z dnia [...].09.98r. Dla całego tego terenu inwestor złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę. Wniosek ten został złożony w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 02.09.97 nr [...], z dnia 20.08.98r. nr [...] oraz z dnia 16.09.98r. nr [...]. Powyższe, stwierdza organ, wyczerpuje wymóg zawarty wart. 32 ust. 4 Prawa budowlanego. Inwestor uzyskał niezbędne uzgodnienia dla spełnienia wymagań określonych w art. 32 ust. l powołanej ustawy tj.: z Zespołem Uzgadniania Dokumentacji Projektowej z dnia 07.07 .1999 r. znak: [...] w zakresie zagospodarowania terenu wraz z infrastrukturą techniczną i z dnia 29.09.1999r. znak: [...] w zakresie przyłączy wody, gazu i kanalizacji; z Zakładem Gazowniczym z dnia 11.03.1999r. znak:[...] ; z Miejskim Przedsiębiorstwem Wodociągów i Kanalizacji z dnia 07.05.1999r. znak: [...] i [...] w zakresie warunków technicznych zasilania; z Zakładem Energetycznym z dnia 23.04.99r. znak: [...]; z Miejskim Przedsiębiorstwem Energetyki Cieplnej z dnia 27.04.99r. znak:[...] ; z Zakładem Gospodarki Komunalnej II z dnia 10.05.99r. znak: [...] ; z Wydziałem Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska UMK z dnia 02.06.99r. znak: [...] ; z, Urzędem Wojewódzkim Wydział Ochrony Środowiska z dnia 19.07.99r. znak: [...]; z Rzeczoznawcą d/s Bezpieczeństwa i Higieny Pracy z dnia 09.06.1999r. Nr [...]; Rzeczoznawcą d/s zabezpieczeń p. poż. z dnia 09.06.99r. i 09.01.2000r.; z Rzeczoznawcą d/s sanitarno-higienicznych z dnia 09.06.99r. nr [...]; Prezydenta Miasta K. z dnia 16.07.1999r. znak: [...] i z dnia 11.08.99r. znak: [...] o wyłączeniu gruntów z produkcji rolnej; oświadczenie Urzędu Miasta K. Wydział Gospodarki Komunalnej i Ochrony Środowiska z dnia 17.11.99r. o warunkach przyłączenia do dróg lądowych; z Zarządem Dróg i Komunikacji z dnia 02-02-01 znak:[...] jako zgoda na wejście w teren oraz z dnia 01-02-01 znak: [...] w zakresie uzgodnienia wjazdów. Dodatkowo organ stwierdza, że przesłany projekt budowlany jest kompletny i wykonany przez osoby legitymujące się wymaganymi uprawnieniami budowlanymi (art. 35 ust. l Prawa budowlanego). Następnie organ II instancji podnosi, że budowa przedmiotowego Centrum Handlowego jest zaliczana do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska wg Rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14.07.1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi albo mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko tych inwestycji (Dz. U. Nr 93 z 1998r. poz. 589). W związku z powyższym dla przedmiotowej inwestycji została wykonana ocena oddziaływania na środowisko, przydatna na etapie uzgodnienia projektu budowlanego pod względem wymagań ochrony środowiska. Inwestycja została uzgodniona w zakresie ochrony środowiska decyzją z dnia 19.07.99r wydaną z upoważnienia Wojewody , która jest ostateczna.

Dalej organ stwierdza, że zgodnie z treścią art. 36 ustawy Prawo Budowlane w decyzji o pozwoleniu na budowę w razie potrzeby mogą być określone dodatkowe warunki których zakres przedmiotowy został precyzyjnie określony. Ponieważ zakres nałożonych warunków wykraczał poza ramy określone w w/w przepisie organ odwoławczy dokonał korekty treści decyzji o pozwoleniu na budowę w tym zakresie. Nałożone obowiązki uzależniały użytkowanie obiektu od wybudowania przez inwestora innych obiektów budowlanych dla których konieczne jest wydanie odrębnych decyzji o pozwoleniu na budowę. Do wykonania powyższych prac inwestor zobowiązał się w podpisanym z Zarządem Miasta K. porozumieniem, którego realizacja podlega przepisom kodeksu cywilnego. Odpowiadając na zarzuty odwołań organ odwoławczy stwierdził, że zgodnie z ustaleniami zawartymi w § 54 Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego na przedmiotowym terenie obowiązuje "zakaz realizacji obiektów o liczbie kondygnacji mniejszej niż 3 lub niższych niż 12 m, licząc od kalenicy dachu, a w przypadku włączenia w zabudowę obrzeżną naruszających istniejący gabaryt sąsiedniego wyższego budynku". Budynek Centrum Handlowego posiada zróżnicowaną bryłę, której poszczególne części mają wysokość od 7,7 m do 13 m. Uznano zatem, że spełniony został w/w opisany wymóg. W oparciu o pismo Wydziału Architektury, Geodezji i Budownictwa z dnia 12.01.2001 r. oraz wytyczne miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego przedmiotowe Centrum Handlowe nie jest obiektem handlu hurtowego ani magazynem handlowym tylko obiektem handlu detalicznego posiadającym salę sprzedaży, butiki, małą gastronomię, piekarnię itp. i w związku z tym nie ma zastosowania zapis planu określony w § 54 ust. 2 pkt 4 lit. a -"zakaz realizacji obiektów handlu hurtowego oraz magazynów handlowych wymagających dojazdu samochodami dostawczymi, o ciężarze całkowitym powyżej 3 ton oraz obiektów, w których liczba pracowników jest wyższa od średniej dziennej liczby interesantów". Niesłuszny jest, zdaniem organu, zarzut odwołania dotyczący wydania decyzji o pozwoleniu na budowę po upływie ważności decyzji WZiZT gdyż, jak wynika z art. 32 Prawa budowlanego wniosek w tej sprawie winien być złożony w terminie jej ważności, czyli do dnia 31.12.99 r., co w tym przypadku jest spełnione, gdyż inwestor przedmiotowy wniosek złożył dnia 10.06.1999 r. Zakres wydanego pozwolenia na budowę jak przedstawiono powyżej nie obejmuje przebudowy zewnętrznego układu komunikacyjnego dla potrzeb przedmiotowego obiektu. Przedmiotowa inwestycja posiada zapewniony dojazd poprzez dwa wjazdy od strony ul.[...] oraz dwa wjazdy od strony ul. [...]. Przebudowa ulic: [...] oraz [...] objęta prawomocną decyzją WZiZT nr [...] z dnia [...].01.2000r. (termin ważności do dnia [...].03.2001 r.), będzie odrębnym przedsięwzięciem. Odnośnie zarzutu odwołania, że nie wszystkie strony brały udział w postępowaniu (dot. Państwa M. i Z. N. ) wyjaśnił organ, że w postępowaniu brała udział B.P. jako kurator sądowy reprezentujący interesy P.P. N. Niesłuszny jest w ocenie organu również zarzut, że przedmiotowa inwestycja pozbawi stronę dojazdu do działek nr [...], [...], [...], [...] i [...], gdyż jak wynika ze znajdujących się w aktach wypisów z księgi wieczystej działka nr [...] jako dojazd do w/w działek jest obciążona służebnością przejazdu tylko na rzecz każdoczesnych właścicieli działki nr [...]. Dalej organ podnosi, że zgodnie z art. 133 kpa "Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, obowiązany jest przesłać odwołanie wraz z aktami sprawy organowi odwoławczemu w terminie siedmiu dni od dnia, w którym otrzymał odwołanie, jeżeli w tym terminie nie wydał nowej decyzji w myśl art. 132". Dwie strony postępowania złożyły odwołania w dniu 30.10.2000r. i pismem z dnia 07.11.2000r. Wydział Architektury Geodezji i Budownictwa przesłał je wraz z aktami do organu odwoławczego. Tak więc niesłuszny jest zarzut, że przed otrzymaniem przez stronę decyzji akta zostały przekazane od organu II instancji, uniemożliwiając zapoznanie się z nimi przed napisaniem odwołania. Na koniec organ stwierdza, że ograniczenie przez inwestora zakresu wniosku o pozwolenie na budowę o działki nr [...], [...], [...], [...] i [...] nie ma wpływu na funkcjonowanie całego obiektu., Ograniczony zakres planu zagospodarowania terenu został ponownie uzgodniony dnia 01.02.2001 r. z Zarządem Dróg i Komunikacji oraz dnia 09.01.2001 r. z Rzeczoznawcą d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych. Ponadto Inwestor dokonał poprawek i skreśleń w projekcie dostosowując go do ograniczonego zakresu przedmiotowego pozwolenia.

Na powyższą decyzję skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli K.N. imieniem własnym, M.H. oraz K. W.

Skarżący K.N. i M.H. zarzucili, iż w sprawie nie brali udziału Państwo N. , gdyż byli niewłaściwie reprezentowani, zarzucili, iż zostały naruszone przepisy dotyczące pełnomocnictw udzielonych przez inwestora, a nadto, że postępowanie było prowadzone nierzetelnie, niezgodnie z przepisami kpa, gdyż nie zostały rozpoznane zarzuty podnoszone w odwołaniach.

Skarżący K.W. zarzucił naruszenie art. 62 kpa poprzez połączenie do wspólnego rozpoznania spraw, co do których nie zachodziła tożsamość przedmiotu, naruszenie § 54 Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. poprzez uznanie, że bryła budynku Centrum Handlowego, jakkolwiek tylko w części przekraczająca wysokość 12m, spełnia wymóg zawarty w tym przepisie, naruszenie art. 34 kpa poprzez przyjęcie, że osoby wymienione w oświadczeniu z dnia 5 sierpnia 1999 r. są współwłaścicielkami nieruchomości na podstawie dziedziczenia, mimo, iż nie zostało przedstawione postanowienie spadkowe oraz, że B.B. mogła reprezentować uczestników N. , podczas gdy została wyznaczona kuratorem dla nieznanych z miejsca pobytu M. Z. N. w innym postępowaniu, a nadto kuratorzy dla nich zostali w postępowaniu przed sądem powszechnym zmienieni, naruszenie art. 136 kpa, gdyż zakres uzupełnienia nakazanego w toku postępowania odwoławczego przekracza w znacznym stopniu zakres wyznaczony przez ten przepis.

Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji.

W związku z wejściem w życie z dniem 1 stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed 1 stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi nie są uzasadnione gdyż zaskarżona decyzja oraz decyzja organu I instancji nie narusza prawa, a Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego (art. 3 § l ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Przedłożony przez inwestora projekt budowlany odpowiada wymogom określonym w art. 34 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 106 poz. 1126 z późn. zm.). Inwestor zgodnie z treścią art. 34 ust. 2 Prawa budowlanego przedłożył wszelkie konieczne uzgodnienia, jak też ocenę oddziaływania na środowisko inwestycji.

Zamierzona inwestycja jest zgodna z warunkami ostatecznych decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Pozostaje ona w zgodności z ustaleniami miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego miasta K.

Należy też podnieść, iż teren, na którym planowana jest przedmiotowa inwestycja (budowa centrum handlowego) leży w Obszarze Mieszkaniowo-Usługowym oznaczonym symbolem "[...] " z podstawowym przeznaczenie gruntów pod budownictwo usług komercyjnych.

Nie znajduje uzasadnienia zarzut naruszenia art. 62 kpa. Faktycznie organ I instancji połączył do wspólnego rozpoznania wnioski inwestora dotyczące pozwolenia na makroniwelację i stabilizację gruntu, pozwolenia na budowę centrum handlowego i pozwolenia na budowę przyłączy.

Wszystkie te wnioski dotyczyły jednej inwestycji, a to budowy Centrum Handlowego [...] wraz z infrastrukturą techniczną i wewnętrznym układem komunikacyjnym. Nie można zatem uznać, iż dotyczyły innych przedmiotów postępowania.

Zarzut naruszenia § 54 Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. należy uznać za nietrafny.

Przepis ten w punkcie 4 (ustalenia dla obszarów [...] ) ppkt c wprowadza zakaz realizacji obiektów o liczbie kondygnacji mniejszej niż 3 lub niższych niż 12 m.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgadza się z tym zakresie z podglądem organu II instancji, iż skoro część planowanego budynku ma wysokość powyżej 12 m, to zostały spełnione warunki określone we wskazanym wyżej przepisie.

Nie został w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego naruszony przepis art. 136 kpa. Faktycznie w trybie powołanego przepisu organ II instancji zwrócił się do I instancji o uzupełnienie akt sprawy przez dołączenie projektu zagospodarowania terenu sporządzonego na aktualnej kopii mapy zasadniczej lub mapy jednostkowej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego, wyjaśnienie zapisu "ograniczenie zakresu" który znajduje się na planszy opieczętowanej jako załącznik do decyzji, gdyż cała pozostała część dokumentacji nie przewiduje żadnego ograniczenia zakresu, aby doprowadzić do spójności pomiędzy poszczególnymi elementami zatwierdzonej dokumentacji, w przypadku rezygnacji przez inwestora z drogi dojazdowej od ul. [...] należy ustalić czy rozwiązanie takie posiada pozytywną opinię rzeczoznawcy d/s zabezpieczeń przeciwpożarowych, dołączenie załącznika graficznego do decyzji WziZT nr [...] z dnia [...].08.99r., wyjaśnienie zgodności decyzji o pozwoleniu na budowę z warunkami decyzji WZiZT w części zapisu ograniczającego możliwość realizacji obiektów wymagających dojazdu pojazdów dostawczych o ciężarze powyżej 3 ton, wyjaśnienie, jakie znaczenie należy przypisać warunkom zawartym w porozumieniu Zarządu Miasta K. z dnia [...] .09.2000r. w sprawie wyrażenia zgody na dysponowanie działkami nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...] i [...] na cele budowlane. Z treści w/w porozumienia nie wynika, czy zawarte w nim warunki mają charakter zawieszający, czy też są to zobowiązania innego typu, gdyż inwestor powinien się wykazać prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Sformułowane w w/w porozumieniu warunki nie są w chwili obecnej spełnione, co poddaje w wątpliwość, czy inwestor takie prawo posiada.

Uzupełnienie postępowania w wyżej wskazanym zakresie nie narusza zasady dwuinstancyjności, tym bardziej, że strony zostały powiadomione o możliwości zapoznania się z przedłożonymi przez inwestora dokumentami.

Odnośnie zarzutu, iż uczestnicy M. i Z. N. byli nieprawidłowo reprezentowani w toku postępowania administracyjnego, to należy stwierdzić, iż tak było faktycznie lecz jedynie do momentu wydania przez Sąd Rejonowy dla K. w K. postanowienia o zniesieniu współwłasności ([...].IX.2000 r.), na mocy którego to postanowienia nieruchomość będąca własnością tych uczestników przeszła na własność inwestora. Miało to miejsce przed wydaniem decyzji w pierwszej instancji, a zatem uchybienie to nie miało wpływu na wynik postępowania. Również spadkobierczynie po S.W. , a to B.W. , A.W. i T.W.W. , których praw do spadku nie zostało w żaden sposób podważone w toku postępowania administracyjnego, były prawidłowo reprezentowane przez pełnomocnika L. P.

Skarga K.N. musiała ulec oddaleniu, gdyż nie był on stroną postępowania administracyjnego, nie wykazał swojego interesu prawnego w złożeniu skargi. Posiadał on jedynie jednorazowe pełnomocnictwo od M.H. do przeglądnięcia akt.

W tym stanie rzeczy, nie dopatrując się w zaskarżonej decyzji, jak również w poprzedzającej ją decyzji organu I instancji naruszenia prawa, na mocy art. 151 ppsa w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.