Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1487/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-11-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Podatkowe postępowanie
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 169 par. 4, art. 180 par. 1, art. 187 par. 1
journal: Dz.U. 2005 nr 8 poz. 60
law: Obwieszczenie Marszałka Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 4 stycznia 2005 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy - Ordynacja podatkowa
article: art. 4 pkt 3, art. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 1999 nr 90 poz. 999
law: Ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim.
article: par. 2 pkt 3, par. 5 ust. 4 pkt 2, par. 5 ust. 5
journal: Dz.U. 2001 nr 67 poz. 690
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom.
article: art. 27
journal: Dz.U. 1997 nr 78 poz. 483
law: Konstytucja Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 2 kwietnia 1997 r. uchwalona przez Zgromadzenie Narodowe w dniu 2 kwietnia 1997 r., przyjęta przez Naród w referendum konstytucyjnym w dniu 25 maja 1997 r., podpisana przez Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 16 lipca 1997 r.
Teza: 1. Organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek podmiotu zagranicznego o zwrot podatku od towarów i usług, może zażądać od wnioskodawcy, by ten ostatni przedstawił przysięgłe tłumaczenie swojego zaświadczenia o zagranicznej rejestracji VAT.

2. Brak tłumaczenia przysięgłego powyższego zaświadczenia może być uznane za przesłankę pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

3. Aby sprawdzić zasadność wniosku, czyli jego merytoryczną treść, muszą zostać spełnione wszystkie warunki formalne, a więc również muszą zostać załączone wszystkie wymagane dokumenty.

4. Fakt dokonywania ustaleń dowodowych o kluczowym dla sprawy znaczeniu w oparciu o obcojęzyczny materiał dowodowy stoi w sprzeczności z art. 122, art. 180 par. 1 oraz art. 187 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. 2005 nr 8 poz. 60 ze zm./ w zw. z art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim /Dz.U. nr 90 poz. 999 ze zm./.

TEZY

1. Organ podatkowy, do którego wpłynął wniosek podmiotu zagranicznego o zwrot podatku od towarów i usług, może zażądać od wnioskodawcy, by ten ostatni przedstawił przysięgłe tłumaczenie swojego zaświadczenia o zagranicznej rejestracji VAT.

2. Brak tłumaczenia przysięgłego powyższego zaświadczenia może być uznane za przesłankę pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.

3. Aby sprawdzić zasadność wniosku, czyli jego merytoryczną treść, muszą zostać spełnione wszystkie warunki formalne, a więc również muszą zostać załączone wszystkie wymagane dokumenty.

4. Fakt dokonywania ustaleń dowodowych o kluczowym dla sprawy znaczeniu w oparciu o obcojęzyczny materiał dowodowy stoi w sprzeczności z art. 122, art. 180 par. 1 oraz art. 187 par. 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa /Dz.U. 2005 nr 8 poz. 60 ze zm./ w zw. z art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim /Dz.U. nr 90 poz. 999 ze zm./.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber, Sędzia WSA Małgorzata Długosz-Szyjko (spr.), Asesor WSA Sylwester Golec, Protokolant Marcin Bącal, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2005 r. sprawy ze skargi S. GmbH na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia wniosku o zwrot podatku od towarów i usług bez rozpoznania oddala skargę


UZASADNIENIE

Spółka S. GmbH z siedzibą w N. wnioskiem z dnia 20 czerwca 2003 r. wystąpiła do [...] Urzędu Skarbowego W. o zwrot podatku od towarów i usług w trybie określonym przepisami rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 67, poz. 690).

Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego W. postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r. o nr [...]- na podstawie art. 169 § 4 i art. 216 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.), dalej powoływanej jako : ord. pod., pozostawił wniosek strony bez rozpatrzenia.

W uzasadnieniu postanowienia organ podatkowy wyjaśnił, iż załączone do wniosku zaświadczenie o rejestracji podatnika podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze w kraju siedziby albo miejsca zamieszkania lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej (o którym mowa w § 5 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 ww. rozporządzenia) nie zostało wystawione w języku polskim, w związku z czym organ podatkowy nie mógł zweryfikować jego treści. Skarżąca Spółka – wezwana w trybie art. 169 § 1 ord. pod. – do uzupełnienia wniosku o tłumaczenie przysięgłe na język polski przedmiotowego zaświadczenia i pouczona o skutkach wynikających z niezastosowania się do wezwania organu – nie przedstawiła żądanego dokumentu, a więc nie uzupełniła w terminie braków złożonego wniosku.

Dyrektor Izby Skarbowej w W. - po rozpoznaniu odwołania strony - postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2005 r. utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu pierwszej instancji. Organ odwoławczy podtrzymał stanowisko Naczelnika Urzędu Skarbowego, iż obcojęzyczne dokumenty, bez ich urzędowego tłumaczenia na język polski – tj. język urzędowy w Rzeczypospolitej Polskiej (art. 27 Konstytucji RP oraz art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim, Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.) – nie mogą być uznane w świetle art. 180 § 1 ord. pod. za dowód w sprawie. Jak ustalił – tłumaczenie przysięgłe przedmiotowego zaświadczenia wraz z pismem strony z dnia 15 stycznia 2004 r. wpłynęło do urzędu skarbowego w dniu 19 stycznia 2004 r., czyli już po wydaniu postanowienia z dnia [...] stycznia 2004 r. Strona nie złożyła równocześnie wniosku o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności.

W dniu 10 maja 2005 r. strona - reprezentowana przez doradcę podatkowego -złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej. Zaskarżonemu orzeczeniu zarzuciła naruszenie :

- przepisów prawa materialnego – § 5 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 oraz § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 67, poz. 690) oraz

- przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a w szczególności art. 168 § 2, art. 169 § 1 i 4 oraz art. 123 § 1 ord. pod.

Uznała za nieuzasadnione żądanie dostarczenia tłumaczenia na język polski dwujęzycznego zaświadczenia, którego jednym z języków jest już w jego "podstawowej treści" język polski. W przekonaniu strony błędne jest przyjęcie, iż przetłumaczenie na język polski pozycji zaświadczenia dotyczącej rodzaju prowadzonej działalności lub branży ma decydujące znaczenie i jest niezbędne do oceny czy dany podmiot jest podmiotem uprawnionym do otrzymania zwrotu podatku, podczas gdy decydującymi i jedynymi przesłankami do tej oceny są przesłanki zawarte w § 2 pkt 3 rozporządzenia.

W związku z powyższym strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w W. podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonym orzeczniu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie u podstaw sporu legło uprawnienie organów do pozostawienia, zgodnie z dyspozycją art. 169 § 4 ord. pod., bez rozpatrzenia wniosku firmy S. GmbH z siedzibą w N. o zwrot podatku od towarów i usług w kwocie 73.809,57 zł za okres od stycznia do grudnia 2002 r. w związku z nieuzupełnieniem w wyznaczonym terminie braków formalnych wniosku.

Skarżąca Spółka ma siedzibę poza terytorium Polski i jest podmiotem zarejestrowanym w kraju siedziby jako podatnik podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze. Na tej podstawie – w związku z § 2 pkt 3 ww. rozporządzenia, wystąpiła ona o zwrot podatku od towarów i usług naliczonego przy nabyciu towarów i usług na terenie RP. Warunkiem otrzymania tego zwrotu, zgodnie z § 5 rozporządzenia, jest wystąpienie ze stosownym wnioskiem do [...] Urzędu Skarbowego W. do 30 czerwca roku następującego po roku kalendarzowym, którego wniosek dotyczy. Do wniosku - który wszczyna postępowanie w sprawie zwrotu podatku - podmiot uprawniony zobowiązany jest dołączyć oryginały faktur oraz dokumentów celnych, z których wynikają wnioskowane kwoty zwrotu podatku, a także zaświadczenie pochodzące od zagranicznego, właściwego urzędu podatkowego, wskazujące, że podmiot uprawniony jest podatnikiem podatku od towarów i usług lub podatku o podobnym charakterze w kraju siedziby.

Z akt sprawy wynika, że wraz z wnioskiem o zwrot podatku VAT strona złożyła zaświadczenie o rejestracji podatnika, wystawione na sporządzonym w dwu językach (polskim i angielskim) druku załącznika nr 2 do rozporządzenia (tj. zaświadczenie o rejestracji podatnika podatku od towarów i usług oraz podatku o podobnym charakterze w kraju siedziby albo miejsca zamieszkania lub miejsca prowadzenia działalności gospodarczej) przez właściwy organ podatkowy ([...]) w języku niemieckim.

Nie przesłała jednak – mimo otrzymanego wezwania organu z dnia 6 listopada 2003 r. – tłumaczenia przysięgłego na język polski przedmiotowego zaświadczenia, ze szczególnym uwzględnieniem rodzaju prowadzonej działalności, w terminie określonym w art. 169 § 1 ord. pod., pomimo pouczenia jej przez organ podatkowy o skutkach niedokonania powyższej czynności w tym terminie.

Wobec nieprzedłożenia wymaganych dokumentów w wyznaczonym terminie (z akt sprawy wynika, że tłumaczenie przysięgłe zaświadczenia zostało złożone, po terminie, bowiem strona otrzymała wezwanie organu w dniu 11 listopada 2003 r., zaś tłumaczenie przysięgłe zaświadczenia w żądanym przez organ zakresie wpłynęło do Urzędu Skarbowego w dniu 19 stycznia 2004 r.) Urząd Skarbowy zobowiązany był do pozostawienia wniosku o zwrot podatku bez rozpoznania. Zgodnie z art. 169 § 1 ord. pod., jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Jako że Spółka nie wnioskowała o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków wniosku, Sąd nie dopatrzył się w stanowisku organów podatkowych jakichkolwiek nieprawidłowości. Należy wskazać, że aby sprawdzić zasadność wniosku, czyli jego merytoryczną treść, muszą zostać spełnione wszystkie warunki formalne, a więc również muszą zostać załączone wszystkie wymagane dokumenty. W ocenie Sądu, fakt dokonywania ustaleń dowodowych o kluczowym dla sprawy znaczeniu w oparciu o obcojęzyczny materiał dowodowy stoi w sprzeczności z art. 122, art. 180 § 1 oraz art. 187 § 1 ord. pod. w zw. z art. 4 pkt 3 i art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim (Dz. U. Nr 90, poz. 999 ze zm.). W wyroku z dnia 9 lutego 2001 r. sygn. akt III SA 2339/99 (Prz. Pod. 2001/11/63) Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, iż obcojęzyczne dokumenty, bez ich urzędowego przetłumaczenia na język polski, w świetle art. 180 § 1 ord. pod. nie mogą być uznane za dowód w sprawie, gdyż posługiwanie się nimi w postępowaniu prowadzonym przez organ administracji publicznej jest sprzeczne z prawem - art. 27 Konstytucji, który stanowi, że językiem urzędowym w Rzeczypospolitej Polskiej jest język polski. Nie tylko rozstrzygnięcia organów administracji publicznej, ale również cały materiał dowodowy zgromadzony w sprawie musi być sporządzony w języku polskim, co obliguje organy do posługiwania się urzędowymi tłumaczeniami obcojęzycznych dokumentów.

W świetle powyższego niezłożenie stosownego tłumaczenia w wyznaczonym przez organ I instancji terminie uzasadniało pozostawienie wniosku o zwrot podatku od towarów i usług bez rozpatrzenia.

Sąd uznał za niezasadny zarzut naruszenia przepisów prawa materialnego – § 5 ust. 4 pkt 2 i ust. 5 oraz § 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 czerwca 2001 r. w sprawie zwrotu podatku od towarów i usług niektórym podmiotom (Dz. U. Nr 67, poz. 690) mając na uwadze, że postanowienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania wydaje w przypadku nie wykonania w terminie polecenia organu odnośnie usunięcia braków formalnych pisma na podstawie wyłącznie przepisu ordynacji podatkowej. Wydanie tego postanowienia nie jest zwiazane z merytorycznym rozpoznaniem sprawy dlatego podniesiony zarzut jest całkowicie chybiony.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 123 § 1 ord. pod. Sąd stwierdził, iż w aktach sprawy brak jest postanowienia Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego W. z dnia [...] stycznia 2004 r. wydanego w trybie art. 200 ord. pod., o którym mowa w skardze. Uchybienie to nie jest jednak na tyle istotne, aby mogło stanowić podstawę uchylenia zaskarżonego postanowienia. Brak ten został ponadto uzupełniony w postępowaniu odwoławczym. Organ odwoławczy na okoliczność zapoznania pełnomocnika strony z zebranym materiałem sporządził protokół zapoznania. W tym miejscu przypomnienia wymaga, iż w myśl postanowień art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) u.p.p.s.a. sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd zważył, iż stronie zapewniono prawo do zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w sprawie w postępowaniu odwoławczym, przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Strona skorzystała z przysługującego jej prawa, a następnie w terminie wniosła skargę do sądu administracyjnego. Sąd uznał zatem, iż to naruszenie przepisów procedury nie mogło mieć wpływu na wynik sprawy.

Mając powyższe na uwadze Sąd - na podstawie art. 151 u.p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.