Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 947/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 51  ust. 1  pkt 2
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Zielińska-Śpiewak, Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska (spr.), Protokolant st. sekr. sąd. Magdalena Banaszek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2012 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] lutego 2012 r. nr [...] w przedmiocie nakazu doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem robót budowlanych skargę oddala


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...] Powiatowy Inspektor

Nadzoru Budowlanego [...], działając na podstawie art. 51 ust. 1 pkt

2 ustawy z dnia 7 lipca 1994r Prawo budowlane (tj. Dz. U z 2010 r. Nr 243 poz.

1623) nakazał J. B., M. B., R.

B. i W. B. ( współwłaścicielom budynku )

doprowadzenie do stanu zgodnego z prawem w zakreślonym terminie, robót

budowlanych polegających na wymianie stolarki okiennej w czterech otworach

okiennych o wymiarach 85cm x 130cm w ścianie budynku użytkowego przy ul.

[...] w [...], graniczącej z nieruchomością przy ul. [...] w [...], poprzez zamurowanie przedmiotowych otworów okiennych,.

Organ I instancji wskazał, że kwestionowane cztery otwory okienne o

wymiarach 85cm x 130cm usytuowane w ścianie budynku użytkowego przy ul.

[...], graniczącej z nieruchomością przy ul. [...], zostały

odtworzone po czasowym zamurowaniu bez uzyskania decyzji o pozwoleniu na

budowę. Wykonanie otworu okiennego w ścianie budynku usytuowanej w granicy

działki jest niezgodne z warunkami technicznymi w każdym z dotychczas

obowiązujących reżimów prawnych, tj. Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia

12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać

budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 2002r., Nr 75, poz. 690 z późn. zm.),

Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia

1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich

usytuowanie (Dz.U. z 1995r., Nr 10, poz. 46 z późn. zm.), Rozporządzenia Ministra

Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 03 lipca 1980r. w

sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki (Dz.U. z 1980,

Nr 17, poz. 62 z późn. zm ), Rozporządzenia Ministra Budownictwa i Przemysłu

Materiałów Budowlanych z dnia 11 czerwca 1966r. w sprawie warunków

technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa

powszechnego (Dz. U. z 1966r., Nr 26, poz. 157), Rozporządzenia

Przewodniczącego Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca

1961 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty

budowlane budownictwa powszechnego (Dz.U. z 1961 r., Nr38, poz. 196 z późn.

zm.). Ponadto wykonanie otworu okiennego w ścianie usytuowanej w granicy

nieruchomości jest sprzeczne z Rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z

dnia 16 lutego 1928r. o prawie budowlanym i zabudowaniu osiedli (Dz.U. z 1928r., Nr

23, poz. 202 z późn. zm.). Zgodnie z art. 277 ww. rozporządzenia budynki

posiadające od strony granicy otwory, prowadzące do pomieszczeń, przeznaczonych

na pobyt ludzi winny być wznoszone z zachowaniem odległości co najmniej 4 m, zaś

budynki nieposiadające od strony granicy otworów z zachowaniem odległości co

najmniej 3 m.

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] podkreślił,

że właściciel nieruchomości jest odpowiedzialny za aktualny stan obiektu oraz jego

zgodność z obowiązującymi w tym zakresie przepisami budowlanymi.

W sytuacji naruszenia przepisów techniczno-budowlanych na obecnym

właścicielu nieruchomości, spoczywa obowiązek wykonania określonych robót

budowlanych mających na celu doprowadzenie inwestycji do stanu zgodnego z

prawem.

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]

lutego 2012 r., nr [...] po rozpatrzeniu odwołania M. B. utrzymał

w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...]

z dnia [...] grudnia 2011 r.

Organ odwoławczy wskazał, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego

[...] dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego i prawnego

sprawy.

Bezspornym w sprawie jest ustalony przez organ I instancji oraz potwierdzony

zgromadzonym w aktach sprawy materiałem dowodowym fakt usytuowania czterech

otworów okiennych w ścianie budynku użytkowego przy ul. [...] w

[...], graniczącej z nieruchomością przy ul. [...] w [...].

Organ odwoławczy ustalił, że sporne otwory okienne w ścianie budynku

użytkowego przy ul. [...] w [...], graniczącej z nieruchomością przy

ul. [...] w [...]zostały wykonane w trakcie robót budowlanych

prowadzonych przez Fundację [...], będącą najemcą

przedmiotowego obiektu budowlanego w 1991 r. Fundacja [...]

w dniu [...]września 1991 r. zawarła z Przedsiębiorstwem Gospodarki Mieszkaniowej

[...]w [...]umowę najmu lokalu użytkowego usytuowanego na

nieruchomości przy ul. [...] w [...]. Umowa ta dawała prawo

najemcy do dokonywania ulepszeń i modernizacji lokalu.

W dniu [...]września 1991 r. Fundacja [...] zgłosiła do

Urzędu Dzielnicowego Gminy [...]zamiar rozpoczęcia remontu i adaptacji

dwukondygnacyjnego pomieszczenia przy ul. [...] w [...]. Do

zgłoszenia nie został dołączony projekt zakresu planowanych robót budowlanych.

W aktach administracyjnych - uprzednio Urzędu Dzielnicy-Gminy [...] Wydział Architektury - obecnie Urzędu Dzielnicy [...][...] Wydziału Architektury i Budownictwa znajduje się pismo mieszkańców domów na nieruchomości przy ul. [...] i [...]w [...]z dnia [...]listopada 1991 r skierowane do Wydziału Architektury i Nadzoru

Budowlanego [...] z treści którego wynika, iż w ścianie dzielącej

posesje między ul. [...]ul. [...], wybito otwory okienne na

stronę ul. [...]. Do wskazanego pisma zostało załączone pismo

mieszkańców z dnia [...] listopada 1991 r., które precyzuje, iż chodzi o ścianę

znajdującą się w ostrej granicy z nieruchomością sąsiednią a okna zostały wybite w

budynku parterowym, w którym prowadzone są roboty-remontowe. Powyższe pisma

wskazują jednoznacznie na okres powstania spornych otworów okiennych i jest to

okres czasu pomiędzy zgłoszeniem zamiaru wykonania robót remontowo-

adaptacyjnych w dniu [...]września 1991 r, a dniem wystosowania pisma tj., [...]

listopada 1991 r. Powyższe potwierdza również, iż inwestorem prowadzonych

wówczas robót budowlanych na nieruchomości przy ul. [...] w [...]

była Fundacja [...]. Ponadto w aktach sprawy znajduje się

inwentaryzacja budynku oficyny przy ul. [...] w [...]nie oznaczona

datą jej sporządzenia, ostemplowana pieczęciami Urzędu Dzielnicy-Gminy

[...], sporządzona przez mgr inż. M. J. B. z

której wynika, iż w przedmiotowej ścianie nie znajdują się żadne otwory okienne. W

aktach sprawy znajduje się również inwentaryzacja architektoniczna przedmiotowego

budynku wykonana w 1992 r. przez [...] Sp. z o.o., która

potwierdza istnienie okien w ścianie budynku przy ul. [...] w [...]w

ostrej granicy z nieruchomością sąsiednią. Tym samym w opinii organu

odwoławczego przed przystąpieniem do wykonywania robót budowlanych na w/w

nieruchomości w przedmiotowej ścianie nie było otworów okiennych, a zostały one

wykonane w okresie pomiędzy [...]września 1991 r, a [...] listopada 1991 r.

W powyższych aktach administracyjnych brak jest decyzji zezwalającej na

realizację okien w przedmiotowej ścianie budynku, a jest tam jedynie zawiadomienie

o przystąpieniu do prac remontowo-adaptacyjnych. Powyższe stanowi o wykonaniu

spornych otworów okiennych w warunkach samowoli budowlanej.

[...]Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podkreślił, że

wykonanie okna w ścianie budynku usytuowanej w granicy działki jest niezgodne z

warunkami technicznymi obowiązującymi w każdym z obowiązujących do tej pory

reżimów prawnych, a zatem zarówno z aktualnie obowiązującym § 12 ust. 3

Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie

warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać, budynki i ich usytuowanie (Dz.

U. 2002 r. Nr 75 poz.690 z późn. zm.) jak i Rozporządzeniem Przewodniczącego

Komitetu Budownictwa, Urbanistyki i Architektury z dnia 21 lipca 1961 r. w sprawie

warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa

powszechnego, Rozporządzeniem Ministra Budownictwa i Przemysłu Materiałów

Budowlanych z dnia 11 czerwca 1966 r. w sprawie warunków technicznych, jakim

powinny odpowiadać obiekty budowlane budownictwa powszechnego,

Rozporządzeniem Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony

Środowiska z dnia 3 lipca 1980 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny

odpowiadać budynki, Rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i

Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim

powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zdaniem organu odwoławczego nałożenie na właścicieli spornego budynku

obowiązku wypełnienia przedmiotowych otworów okiennych w inny sposób niż przez

ich zamurowanie, czyli wypełnienie ich materiałem o właściwej klasie odporności

ogniowej (mogącym być materiałem przepuszczającym światło) stanowiłoby

niedopuszczalne pogorszenie właściwości użytkowych działki sąsiedniej.

Przedmiotowy budynek zaprojektowany i zrealizowany został w ostrej granicy z

działką sąsiednią, w sytuacji gdy ściana znajdująca się w granicy była ścianą pełną.

Stan taki umożliwiał korzystanie z działki sąsiedniej w taki sposób, iż nie ograniczał

możliwości dokonania jej zabudowy poprzez dobudowę obiektu budowlanego do

przedmiotowego budynku.

W świetle obowiązujących przepisów prawa aktualny właściciel jest

odpowiedzialny za stan obiektu i jego zgodność z obowiązującymi przepisami.

Prawidłowo więc nakaz zamurowania otworów okiennych nałożono na

obecnych współwłaścicieli budynku jako osoby posiadające tytuł prawny do

nieruchomości.

Skargę na decyzję [...]Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru

Budowlanego wniósł M. B., jeden ze współwłaścicieli budynku.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów

postępowania. Decyzji organu odwoławczego zarzucił naruszenie przepisów

postępowania administracyjnego:

a) art. 107 §1 i 3 k.p.a., poprzez wydanie decyzji utrzymującej w mocy decyzję

PINB w której to osnowa jest sprzeczna z uzasadnieniem, gdyż wskazano w osnowie

decyzji organu I instancji, iż stan niezgodny z prawem jest wynikiem "wymiany

stolarki okiennej", zaś w uzasadnieniu wskazywano, iż przyczyną takiego stanu były

prace remontowe (wykucie nowych otworów okiennych) podjęte przez Fundację

[...],

b) art. 103 § 1 i 3 k.p.a, poprzez nieprecyzyjne wskazanie jakie zdarzenie (z

jakiego okresu), wywołało powstanie stanu niezgodnego z prawem, co biorąc pod

uwagę wykładnię językową osnowy decyzji ("wymiana stolarki okiennej") prowadzi do

wniosku, iż samowolą budowlaną była wymiana (a więc z istniejącej na nową)

stolarki, co mieści w kategoriach konserwacji budynku i nie może być traktowana

jako stan samowoli budowlanej;

c) art. 77 § i, 80 i 107 § 3 k.p.a., poprzez wybiórczą i dowolną ocenę

zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego i w konsekwencji przyjęcie, iż

przedmiotowy budynek został zaprojektowany i zrealizowany w ostrej granicy z

działką sąsiednią (w sytuacji gdy ściana znajdująca się w granicy była ścianą pełną),

podczas gdy brak jest w aktach pełnej dokumentacji projektowej budynku (w

szczególności z okresu przedwojennego), która wskazywałaby, iż w ścianie

granicznej nie były przewidziane otwory okienne, zaś istnieją pojedyncze dokumenty

- jak Opinia Prezydium Rady Narodowej w [...] z dnia [...]sierpnia 1951

r., która wskazywała, iż przedmiotowy budynek jest budynkiem mieszkalnym, co

może prowadzić do wniosku, iż przewidziane w nim były otwory okienne;

d) art. 107 § 3 w zw. z art. 138 §1 pkt. 1, poprzez pominięcie w uzasadnieniu

jakichkolwiek rozważań w zakresie zarzutów jakie wywiódł skarżący w środku

odwoławczym z dnia [...]grudnia 2011 r.,

skarżący zarzucił także naruszenie prawa materialnego tj.

a) art. 3 ust. 8 ustawy Prawo budowlane, poprzez jego niezastosowanie i w

konsekwencji przyjęcie, iż odtworzenie stolarki okiennej (która miała miejsce w

ramach remontu prowadzonego przez Fundację [...]) nie jest

remontem w rozumieniu tego przepisu i wymagało uzyskania pozwolenia na budowę,

co miało wpływ na treść orzeczenia, gdyż prowadziło do wniosku, iż odtworzenie tej

stolarki stanowiło samowolę budowlaną;

b) art. 29 ust 2 pkt 1 Ustawy Prawo Budowlane poprzez jego niezastosowanie

i w konsekwencji przyjęcie, iż dokonane prace remontowe (w tym odtworzenie

stolarki okiennej) przez Fundację [...] wymagały uzyskania

pozwolenia na budowę, podczas gdy inwestor dokonał stosownego zgłoszenia w

Wydziale Architektury i zakres tych prac był organowi znany, zaś prowadzone

postępowania (zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego IV SA

773/92 z dnia 5 lutego 1993 r. w przedmiocie wstrzymania robót) potwierdziły tylko, iż

prace prowadzone były zgodnie z prawem i nie wymagały uzyskania pozwoleń; - art.

§ 272 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 2 kwietnia 2002 r., w sprawie

warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie,

poprzez jego niezastosowanie i w konsekwencji niewskazanie w osnowie decyzji

alternatywnego rozwiązania polegającego na wypełnieniu otworów materiałem

ognioodpornym, podczas gdy byłoby to rozwiązanie jest dopuszczalne prawem i

zdecydowanie dla strony mniej uciążliwe;

W dodatkowym piśmie procesowym z dnia [...].10.2012r skarżący podniósł, iż "

celem właściciela działki nr [...], jak wynika z pisma [...] z dnia [...] września

2008r jest realizacja zabudowy tego terenu " w bezpośredniej bliskości" naszego

budynku poprzez posadowienie budynku bezpośrednio przy naszej nieruchomości tj.

na linii tej działki". W odpowiedzi na skargę [...]Wojewódzki Inspektor

Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał dotychczasowe

stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest nieuzasadniona

Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa, zaś w

myśl przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r Prawo o ustroju sądów

administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz 1269) sądowa kontrola działalności

administracji publicznej sprawowana jest jedynie pod względem zgodności z

prawem.

W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, iż w ścianie budynku użytkowego

przy ul. [...] w [...], usytuowanej w ostrej granicy z nieruchomością

przy ul. [...] w [...] (działka nr [...]) istnieją cztery otwory

okienne.

Z prawidłowych ustaleń organów nadzoru budowlanego wynika, że

przedmiotowe otwory okienne zostały wykonane w 1991 r w trakcie robót remontowo

- budowlanych prowadzonych przez Fundację [...], która była

najemcą budynku na podstawie umowy najmu zawartej z Przedsiębiorstwem

Gospodarki Mieszkaniowej [...] w [...].

Przeciwko robotom remontowym prowadzonym przez Fundację [...] w 1991 r protestowali mieszkańcy domów na nieruchomości przy ul.

[...] i [...]w [...]. W piśmie z dnia [...] listopada 1991r.

(znajdującym się w aktach administracyjnych Urzędu Dzielnicy-Gminy [...] Wydział Architektury) mieszkańcy domów przy ul. [...] i [...]

zwracali się "o pilne spowodowanie zaniechania wybijania okien w murze

rozdzielającym posesje między ulicami [...] , [...]".

W kolejnym piśmie z dnia [...]listopada 1991 r mieszkańcy domów przy ul.

[...] i [...]prosili o pilną interwencję informując, iż " w ścianie dzielącej

posesje między ul. [...], a ul. [...], wybito otwory okienne na

stronę ul. [...]. Uważamy, że jest to samowola i naruszenie podstawowego

prawa budowlanego odnośnie wykonywania otworów drzwiowych czy okiennych w

ścianach pełnych, posadowionych na ostrej granicy sąsiada".

W sprawie robót remontowych prowadzonych przez Fundację [...] na podstawie dokonanego zgłoszenia interwencję podjęli także

spadkobiercy byłego właściciela nieruchomości.

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 lutego 1993r, sygn. akt. IV SA

773/92 oddalił skargę J. B., R. B. i W.

B. w przedmiocie wstrzymania robót budowlanych.

Z uzasadnienia wyroku znajdującego się w aktach sprawy wynika, że w

sprawie nie zaistniała żadna z przesłanek wskazanych w art. 36 Prawa

budowlanego uzasadniająca wstrzymanie robót budowlanych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż toczące się postępowanie o zwrot

nieruchomości nie mogło uzasadniać decyzji o wstrzymaniu robót dlatego organ

odwoławczy słusznie uchylił zaskarżoną decyzję.

Jednocześnie Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że " zły stan techniczny

obiektu wykazywany przez skarżących, jak również wykonanie w nim robót

adaptacyjnych powodujących zmiany niedopuszczalne w świetle przepisów Prawa

budowlanego (np. wybicie okien w ścianie usytuowanej w granicy z działką

sąsiednią) mogłoby być podstawą do wszczęcia z urzędu postępowania w trybie art.

46 Prawa budowlanego, ale byłaby to już nowa sprawa, wykraczająca poza granice

wyznaczone przedmiotem ocenianej przez Sąd decyzji, a decyzja wydana w trybie

art. 46 Prawa budowlanego - byłaby adresowana do obecnego właściciela obiektu i

na niego nakładałaby obowiązek usunięcia stanu zagrożenia".

Zacytowane fragmenty uzasadnienia przeczą zarzutowi skargi, iż "

prowadzone postępowania (zakończone wyrokiem Naczelnego Sądu

Administracyjnego IV SA 773/92 z dnia 5 lutego 1993r. (w przedmiocie wstrzymania

robót ) potwierdziły, iż prace prowadzone były zgodnie z prawem i nie wymagały

uzyskania pozwoleń".

Niezasadny jest zarzut braku przeprowadzenia postępowania dowodowego w

zakresie ustalenia czy kiedykolwiek wcześniej budynek ten posiadał okna w ścianie

granicznej.

W piśmie z dnia [...] lutego 1988r Urząd Dzielnicowy [...]

Urbanistyki Architektury i Nadzoru Budowlanego informuje, że nie posiada

materiałów archiwalnych sprzed 1945r.

Skarżący także nie posiadał żadnych dokumentów związanych z budową

budynku przy ul [...] i dlatego po zwrocie nieruchomości w związku z

potrzebą dokonania wpisu do ksiąg wieczystych wystąpił z wnioskiem o wydanie

stosownego zaświadczenia.

Zaświadczenie takie otrzymał z Urzędu Dzielnicy [...]

Wydział Architektury - zaświadczenie z dnia [...]maja 1993r.

Z treści zaświadczenia wynika, że budynek przy ul. [...] został

wzniesiony przed 1939r, a zaświadczenie wydano w oparciu o pisemne

oświadczenie R. B. oraz w oparciu o inwentaryzację budowlaną

znajdującą się w aktach tutejszego Wydziału, opracowaną w 1992r przez firmę

[...] Sp. z o.o. z siedzibą przy ul. [...].

Ta właśnie inwentaryzacja budowlana została okazana przez zarządcę

budynku w trakcie oględzin przeprowadzonych w dniu [...]marca 2009r przez

Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...].

Z opisu technicznego do inwentaryzacji budynku gospodarczego w którym

obecnie mieści się hurtownia artykułów kosmetycznych wynika, że " otwory okienne

w płn., ścianie budynku (czasowo zamurowane) odtworzono wstawiając nową

stolarkę".

Podczas oględzin kierownik hurtowni oświadczył, że uprzednio istniejące okna

drewniane wymieniono na okna z tworzywa sztucznego w okresie letnim 2006r.

Okoliczność wymiany okien w 2006r została potwierdzona przez zarządcę budynku,

który oświadczył również, iż nie posiada dokumentacji pierwotnej budynku.

Wymiana stolarki okiennej przez skarżącego nie jest kwestionowana.

Zdaniem skarżącego takie działanie mieści się w pojęciu bieżącej konserwacji

budynku i nie wymaga zgody organu.

Sąd podziela stanowisko skarżącego, iż prace polegające na wymianie

stolarki okiennej mieszczą się w ramach bieżącej konserwacji budynku i na ich

przeprowadzenie nie jest wymagana zgoda organu.

Jednakże niniejsza sprawa nie dotyczy wymiany stolarki okiennej lecz dotyczy okien

w ścianie budynku, usytuowanej w granicy działki.

W tak właśnie określonym przedmiocie zostało wszczęte postępowanie

(zawiadomienie o wszczęciu postępowania ).

Sentencja decyzji pierwszo instancyjnej z dnia [...] grudnia 2011 r., nr [...]

została sformułowana w sposób odpowiadający ustaleniom, które wynikały z opisu

technicznego do inwentaryzacji budynku opracowanej w 1992r przez firmę [...] Sp. z o.o.

Ponieważ w opisie zawarto informację, że otwory okienne czasowo

zamurowane odtworzono wstawiając nową stolarkę dlatego też organ pierwszej

instancji nakazał doprowadzić do stanu zgodnego z prawem roboty budowlane

polegające na wymianie stolarki okiennej w czterech otworach okiennych w ścianie

budynku użytkowego przy ul. [...] w [...], graniczącej z

nieruchomością przy ul. [...] w [...]poprzez zamurowanie

przedmiotowych otworów okiennych.

Wbrew zarzutowi skargi osnowa decyzji nie pozostaje w sprzeczności z jej

uzasadnieniem.

Z sentencji decyzji wyraźnie wynika obowiązek zamurowania otworów

okiennych znajdujących się w ścianie budynku usytuowanej w granicy działki.

Przedmiotowe otwory okienne (czasowo zamurowane) zostały ponownie

odtworzone podczas prac związanych z wymianą stolarki okiennej.

Nie ulega wątpliwości, iż w wykonanie okna w ścianie budynku usytuowanej w

granicy działki jest niezgodne z warunkami technicznymi obowiązującymi w każdym z

obowiązujących do tej pory reżimów prawnych.

Organ prawidłowo nałożył obowiązek zamurowania otworów okiennych na

aktualnych właścicieli nieruchomości, którzy są odpowiedzialni za stan obiektu i jego

zgodność z obowiązującymi przepisami.

Niezasadny jest zarzut, iż organ w sposób niewystarczający uzasadnił

konieczność zamurowania otworów okiennych skoro przywrócenie do stanu

zgodnego z prawem może polegać także na ich wypełnieniu materiałem

ognioodpornym.

Organ należycie rozważył konieczność zamurowania otworów okiennych

biorąc pod uwagę możliwość korzystania z działki sąsiedniej, która podlegałaby

ograniczeniu w przypadku gdyby obowiązek polegał na wypełnieniu otworów

okiennych materiałem ognioodpornym.

Właściciel sąsiedniej działki nr [...]zamierza posadowić budynek bezpośrednio

przy nieruchomości skarżącego w granicy działki co wynika z pisma procesowego

skarżącego z dnia [...]października 2012 r.

Prawidłowe rozstrzygnięcie organów i bezzasadność zgłoszonych zarzutów

skargi powodują jej oddalenie stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia

2002r - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.

1270 ze zm).