Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1708/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2019-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z art. 161 ustawy -PoPPSA
Powołane przepisy: article: art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. g), art. 20 ust. 1, art. 24 ust. 3 pkt 1
journal: Dz.U. 2017 poz 2200
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Kozik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Barbara Kołodziejczak-Osetek Sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska Protokolant st. sekr. sąd. Karolina Pilecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 listopada 2019 r. sprawy ze skargi S. z siedzibą w L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: umorzyć postępowanie sądowoadministracyjne


UZASADNIENIE

Stowarzyszenie "(...)"z siedzibą w "(...)" (dalej jako "skarżący") złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w "(...)"z "(...)" czerwca 2019 r., nr "(...)"w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego. Przedmiotowe postępowanie odwoławcze toczyło się na skutek wniesienia przez skarżącego odwołania od decyzji Marszałka Województwa "(...)" (dalej jako "organ") z "(...)" października 2018 r. udzielającego zezwolenie dla przedsiębiorcy "(...)"Sp. z o.o. z siedzibą w "(...)" (dalej jako "uczestnik") na wykonywanie regularnych przewozów osób w krajowym transporcie drogowym w ramach linii komunikacyjnej "(...)" (zezwolenie Nr "(...)"). Zezwolenie zostało wydane na podstawie art. 18 ust. 1 pkt 1 lit. g) i art. 20 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2200 ze zm., dalej "u.t.d.").

Na rozprawie 22 listopada 2019 r. pełnomocnik uczestnika złożył do akt sprawy kserokopię poświadczoną za zgodność z oryginałem decyzji Marszałka Województwa "(...)"z "(...)" listopada 2019 r. stwierdzającej wygaszenie z dniem 1 grudnia 2019 r. zezwolenia Nr "(...)"z 9 października 2018 r. na wykonywanie regularnych przewozów w krajowym transporcie drogowym na linii komunikacyjnej relacji: "(...)"udzielonego przedsiębiorcy "(...)"Sp. z o.o. z siedzibą w "(...)". Z uzasadnienia decyzji wynika, że uczestnik postępowania złożył do organu wniosek o zrzeczenie się ww. zezwolenia. Wniosek ten oparty był na art. 24 ust. 3 pkt 1 u.t.d. Jednocześnie pełnomocnik uczestnika na rozprawie wniósł o umorzenie postępowania sądowego i oświadczył, że uczestnik nie będzie składał odwołania od decyzji z "(...)" listopada 2019 r. (vide k. 44, 45).

Obecny na rozprawie pełnomocnik skarżącego, w świetle powyższego oświadczenia pełnomocnika uczestnika, poparł wniosek uczestnika postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z dyspozycją art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej "p.p.s.a") sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie to stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn niż wymienione w pkt 1-2 tego przepisu.

W judykaturze sądowoadministracyjnej ugruntował się pogląd, który skład orzekający aprobuje, że zwrot normatywny: "stało się bezprzedmiotowe" użyty w art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. oznacza, iż: "chodzi o przyczynę, która zaistniała dopiero w toku postępowania sądowego po wniesieniu skargi. Innymi słowy postępowanie przed sądem staje się bezprzedmiotowe, jeżeli w jego trakcie wystąpiły zdarzenia, w następstwie których przestaje istnieć sprawa sądowoadministracyjna. W powołanym przepisie chodzi o przeszkodę mającą charakter trwały, uniemożliwiającą prowadzenie dalszego postępowania w sprawie." (wyrok NSA w dnia 21 lutego 2017 r. sygn. akt II OSK 2798/15, LEX nr 2261496).

W niniejszej sprawie bezprzedmiotowość wyniknęła z przyczyn przedmiotowych, gdyż wydane zezwolenie, które było przedmiotem całego postępowania administracyjnego, decyzją organu z "(...)" listopada 2019 r. (wydaną po wniesieniu skargi do sądu) zostało wygaszone. Oznacza to, że niniejsze postępowanie nie może się toczyć, ponieważ w świetle wygaszenia zezwolenia Nr "(...)"bezprzedmiotowe stało się również postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie.

W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.