Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 219/11
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-06-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 125 § 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 21 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia Dyrektora Izby Celnej w K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 26 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 1949/10 w zakresie zawieszenia postępowania w sprawie ze skargi M. G. Spółki z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie gier losowych postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 26 stycznia 2011 r., III SA/Gl 1949/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. G. Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] czerwca 2010 r., nr [...], w przedmiocie gier losowych.

Sąd I instancji podał, że stanowisko strony skarżącej wyrażone w skardze opierało się między innymi na zarzucie niezgodności przepisu art. 129 § 2 z ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540, zwanej dalej u.g.h.) z zasadami konstytucyjnymi oraz przepisami wspólnotowymi w tym art. 8 ust. 1 akapit pierwszy Dyrektywy nr 98/34/WE. W związku z tym, iż przy rozstrzyganiu sprawy istotne znaczenie będą miały kwestie prawne, które stały się przedmiotem pytania prejudycjalnego do ETS zawartego w postanowieniu Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 16 listopada 2010 r., sygn. akt III SA/Gd 352/10, o treści: czy przepis art. 1 pkt 11 Dyrektywy nr 98/34/WE powinien być interpretowany w ten sposób, że do "przepisów technicznych", których projekty powinny zostać przekazane Komisji zgodnie z art. 8 ust. 1 wymienionej dyrektywy należy taki przepis ustawowy, który zakazuje przedłużania zezwoleń na działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych, Sąd działając w oparciu o art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., zwana dalej p.p.s.a.) zawiesił z urzędu postępowanie do czasu wydania przez ETS rozstrzygnięcia.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Dyrektor Izby Celnej w K., żądając jego uchylenia i przekazania sprawy do rozpoznania WSA w G. Zdaniem organu ustawa z 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych nie zawiera przepisów technicznych i z tego powodu projekt tej ustawy nie podlegał notyfikacji. Dlatego też za niezasadne należy uznać zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., a co za tym idzie nierozpoznanie sprawy i niewydanie rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. Dla sądu administracyjnego kwestią wstępną jest wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne dla sformułowania wypowiedzi, czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem (por. wyrok NSA z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II OSK 694/06). Wprawdzie w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie wymieniono wprost Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej, jednakże - zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego - nie przesądza to o braku podstawy zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, gdyż Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej jest sądem wspólnotowym w znaczeniu ustrojowym (A. Wróbel, [w:] Wprowadzenie do prawa Wspólnot Europejskich (Unii Europejskiej), Zakamycze 2002, s. 154). Postępowanie prowadzone przed nim jest zatem postępowaniem sądowym, które bez wątpienia mieści się w pojęciu "postępowania sądowego", użytym w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.

Sąd pierwszej instancji zawieszając postępowanie zasadnie uznał, że udzielenie odpowiedzi na pytanie prawne odnośnie interpretacji przepisów prawa unijnego, zadane Europejskiemu Trybunałowi Sprawiedliwości przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. w sprawie o sygn. III SA/Gd 352/10, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie. Zarzuty podniesione przez skarżącą dotyczyły bowiem między innymi naruszenia ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych. Kwestie obejmujące zgodność tej ustawy, będące podstawą prawną zaskarżonej decyzji z przepisami prawa wspólnotowego, mają niewątpliwie wpływ na ocenę legalności decyzji w niniejszej sprawie, a w konsekwencji na wynik kontroli sądowej.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczność zadania pytania prawnego w innym postępowaniu, w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. uznał, znając treść tego pytania, iż odpowiedź na nie może mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, wypełnia dyspozycję art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., co z kolei stanowi o jego prawidłowym zastosowaniu przez Sąd pierwszej instancji w sprawie.

Ponadto wymaga podkreślenia, że przedmiotem zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego jest postanowienie Sądu pierwszej instancji o zawieszeniu postępowania. Zatem pozostałe kwestie podnoszone w zażaleniu dotyczące braku podstaw do występowania z pytaniem prawnym przez Wojewódzki Sąd Administracyjny, nie mogły być rozpoznawane w niniejszym postępowaniu.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.