Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 206/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2021-05-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6166  Łowiectwo
6393 Skargi na uchwały sejmiku województwa, zawierającej przepisy prawa miejscowego w przedmiocie ... (art. 90 i 91 ustawy o
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Sejmik Województwa
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 5a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Jarosław Piątek po rozpoznaniu w dniu 19 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Koła Łowieckiego [...] na uchwałę Sejmiku Województwa nr [...] z dnia [...] r., w przedmiocie podziału województwa [...] na obwody łowieckie oraz zaliczenia obwodów łowieckich do kategorii postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Sejmik Województwa uchwałą nr [...] z dnia [...] listopada 2020 r., podjętą na podstawie art. 18 pkt 20 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie województwa (Dz. U. z 2020 r., poz. 1668 ze zm.) oraz na podstawie art. 27 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1683, dalej: u.p.ł.) dokonał podziału województwa [...] na obwody łowieckie oraz zaliczył obwody łowieckie do kategorii, o których mowa w art. 26a ust. 1 u.p.ł.

Na powyższą uchwałę pismem z dnia [...] stycznia 2021 r. Koło Łowieckie "[...], reprezentowane przez profesjonalnego pełnomocnika, wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp., zarzucając jej naruszenie art. 27 u.p.ł. i zlikwidowanie obwodu łowieckiego dla skarżącej, podczas gdy istniały faktyczne i prawne możliwości utworzenia obwodu dla strony, z części obwodu łowieckiego nr [...] (ok. 1000 ha plus grunty dotąd dzierżawione przez stronę w województwie).

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów strona skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej uchwały i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz o zasądzenie od organu na jej rzecz kosztów postępowania sądowego, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W treści skargi strona podniosła, że w wyniku podziału województwa na obwody łowieckiego dotychczas dzierżawiony przez Koło Łowieckie [...] obwód łowiecki zlikwidowano, co skutkuje również likwidacją Koła Łowieckiego [...]".

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i wskazał, że zaskarżona uchwała została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Projekt uchwały przed jej podjęciem uzyskał stosownie do art. 27 ust. 8 u.p.ł. wymagane opinie i uzgodnienia, nadto projekt uchwały został zaakceptowany przez zespół opiniodawczo-doradczy powołany przez Marszałka Województwa, zgodnie z art. 27 ust. 15 u.p.ł. Organ podał także, że strona skarżąca nie posiada ustawowej powierzchni do utworzenia obwodu łowieckiego na terenie województwa [...], tj. nie mniej niż 3000 ha (art. 23 ust. 1 u.p.ł.), zatem jej obwód łowiecki ze względu na brak podstaw prawnych został zlikwidowany. Organ podkreślił również, że to od liczby członków koła łowieckiego (co najmniej 10 osób fizycznych, należących do Polskiego Związku

Łowieckiego), nie zaś od posiadania obwodu łowieckiego zależy istnienie koła (art. 33a ust. 1 u.p.ł.)

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny zobowiązany jest zbadać jej dopuszczalność, gdyż zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) sąd odrzuca skargę jeżeli interes prawny lub uprawnienie wnoszącego skargę na uchwałę lub akt, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 5 i 6, nie zostały naruszone stosownie do wymagań przepisu szczególnego.

Zgodnie z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie zaś z art. 3 § 2 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Na podstawie art. 90 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 roku o samorządzie województwa (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1668, dalej: u.s.w.), każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone przepisem aktu prawa miejscowego, wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej, może zaskarżyć przepis do sądu administracyjnego. Należy stwierdzić, że zaskarżona uchwała jest aktem prawa miejscowego wydanym w sprawie z zakresu administracji publicznej (art. 9 i 89 u.s.w.) (por. wyrok WSA w Gorzowie Wlkp. z 23 listopada 2016 r., II SA/Go 710/16, www.orzeczenia.nsa.gov.pl – dalej CBOSA).

Rozważenia zatem wymaga kwestia legitymacji strony skarżącej. Kryterium naruszenia interesu prawnego, na którym oparta jest legitymacja do wniesienia skargi z art. 90 u.s.w., oznacza, że skarżąca musi wykazać naruszenie indywidualnego interesu prawnego, polegającego na istnieniu bezpośredniego związku pomiędzy zaskarżoną uchwałą a jej własną, indywidualną i prawnie chronioną sytuacją. Interes ten powinien mieć charakter bezpośredni, konkretny i realny. O tym, czy konkretnemu podmiotowi przysługuje w danej sprawie chroniony interes prawny, decyduje przepis prawa. Najczęściej będą to przepisy prawa materialnego, jednakże mogą to być również przepisy procesowe lub ustrojowe (por. wyroki NSA z dnia 18 stycznia 2007 r., II OSK 1627/06, 315977, z dnia 11 maja 2006 r., II OSK 145/06, CBOSA).

Od interesu prawnego należy odróżnić interes faktyczny, kiedy to konkretny podmiot jest wprawdzie zainteresowany rozstrzygnięciem sprawy administracyjnej, lecz dla którego z przepisu prawa nie wynikają żadne uprawnienia lub obowiązki. Podmiot taki nie posiada zatem uprawnień lub obowiązków chronionych przepisami

prawa. Nawet ewentualna sprzeczność uchwały z prawem nie daje legitymacji do wniesienia skargi, jeżeli uchwała ta nie narusza prawem chronionego interesu prawnego lub uprawnienia skarżącego (por. wyrok NSA z 23 stycznia 2020 r., I OSK 1503/18, CBOSA).

W świetle opisanego wyżej, kwalifikowanego charakteru legitymacji do zaskarżenia aktu prawa miejscowego samorządu województwa uznać należy, że strona skarżąca Koło Łowieckie "[...] nie spełniła przewidzianej w art. 90 ust. 1 u.s.w. przesłanki wniesienia skargi na uchwałę Sejmiku Województwa z [...] listopada 2020 r., nr [...], w sprawie podziału województwa [...] na obwody łowieckie oraz zaliczenia obwodów łowieckich do kategorii.

Z zawartej w skardze argumentacji wynika, że strona skarżąca uprawnienie do wniesienia skargi wywodzi z naruszenia przepisów prawa materialnego – art. 27 ustawy z dnia 13 października 1995 r. Prawo łowieckie (t.j. Dz. U. z 2020 r., poz. 1683, dalej: u.p.ł.), i zlikwidowania obwodu łowieckiego dzierżawionego przez stronę. W ocenie Sądu powołane przez skarżącą okoliczności przemawiają za istnieniem jej interesu faktycznego, nie świadczą natomiast o naruszeniu jej interesu prawnego lub uprawnienia.

Odnosząc się do podniesionego przez stronę zarzutu naruszenia art. 27 u.p.ł. należy wskazać, że przepis ten reguluje kwestię podziału na obwody łowieckie, zaliczenia obwodów łowieckich do kategorii, zmiany granic obwodu, zmiany zaliczenia obwodu do kategorii i związaną z tym konieczność podjęcia uchwały przez sejmik województwa. Wyjaśnić należy, że zarówno w przepisach u.p.ł., jak i w przepisach wykonawczych do tej ustawy nie ma przepisu uprawniającego koło łowieckie do formułowania stanowiska w kwestii podziału na obwody łowieckie czy ustalania granic obwodów łowieckich (por. art. 27 ust. 9 u.p.ł., wyroki: WSA w Lublinie z 26 listopada 2009 r., III SA/Lu 340/09, WSA w Kielcach z 30 września 2008 r., II SA/Ke 236/08, NSA z 9 lipca 2009 r., II OSK 123/09, CBOSA.). Takie uprawnienie nie wynika ze wskazanego w skardze art. 27 u.p.ł. Stwierdzić zatem należy, że strona skarżąca nie wskazała przepisu prawa powszechnie obowiązującego z którego wynikałby jej interes prawny a także nie wykazała również związku pomiędzy chronionym przez taki przepis prawem lub uprawnieniem, który zostałby naruszony przez zakwestionowany akt. Tym samym strona nie wykazała, że zaskarżona uchwała narusza jej interes prawny lub uprawnienie.

Na marginesie wskazać należy, że likwidacja obwodu łowieckiego nie przesądza o likwidacji koła łowieckiego, bowiem stosownie do art. 33a ust. 1 u.p.ł.

istnienie koła łowieckiego uzależnione jest od liczby jego członków (co najmniej 10 osób fizycznych będących członkami Polskiego Związku Łowieckiego).

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 5a p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.