Postanowienie NSA, sygn. akt I GZ 27/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-02-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne postępowanie
Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Korycińska po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia I. H. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 1 grudnia 2004 r. sygn. akt III SA/Po 591/04 o odmowie przyznania prawa pomocy w sprawie ze skargi I.H. PW "[...]" Import-Eksport na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu z dnia 30 sierpnia 2004 r. sygn. akt [...] w przedmiocie określenia długu celnego postanawia: - oddalić zażalenie - U Z A S A D N I E N I E Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu. W motywach postanowienia Sąd podał, iż skarżący był przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w znacznych rozmiarach i osiągającą w przeszłości (rok 2001 i 2002) znaczne zyski, a nadto, iż jakkolwiek w obecnej chwili nie osiąga dochodów to może liczyć na pomoc finansową rodziny (rodziców i brata), co sprawia, iż nie zachodzą przesłanki do zwolnienia go od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. W zażaleniu strona skarżąca domagała się uchylenia postanowienia, podnosząc przede wszystkim to, że przed sądem I instancji toczy się wiele postępowań z jej skarg, w których uiszczono już wpisy na łączną kwotę ponad 20.000 zł i nie jest w stanie wygospodarować więcej środków na "opłacenie kolejnych skarg". Odmowa udzielenia prawa pomocy, zdaniem wnoszącego zażalenie, narusza art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez ograniczenie prawa dostępu do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, gdyż po pierwsze kolejny wpis przekracza jego możliwości finansowe, po wtóre nie posiada jakichkolwiek dochodów. Ta druga okoliczność była przedmiotem analizy sądu I instancji, a wnioski wypływające z tej analizy Naczelny Sąd Administracyjny w pełni akceptuje. Nie sposób bowiem uznać za błędny pogląd, iż strona skarżąca prowadząc działalność gospodarczą i to z dobrym skutkiem nie była zobligowana do zabezpieczenia środków na ewentualne sprawy sądowe. Nie budzi również wątpliwości NSA to, że skarżący mając wsparcie finansowe w rodzicach i bracie nie jest osobą, która nie może uiścić wpisu od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Ustalenia sądu I instancji są zatem w tym zakresie prawidłowe i zgodne z przytoczonym w zaskarżonym postanowieniu orzecznictwem, które Naczelny Sąd Administracyjny w pełni aprobuje. Natomiast ten argument zażalenia, który dotyczy wielości zawisłych przed sądem spraw sądowych i wiążącej się z tym konieczności uiszczenia kolejnych wpisów od skarg, co zdaniem pełnomocnika strony skarżącej przekracza jej możliwości finansowe, nie został w żaden sposób wykazany. W szczególności skarżący nie udowodnił, iż ten właśnie sądowy wpis, jest wpisem, którego nie jest w stanie uiścić, zwłaszcza w sytuacji, gdy będąc w takiej samej kondycji finansowej, jak sam przyznaje, opłacił już wpisy od skarg na kwotę przekraczającą 20.000 zł. Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spoczywa na stronie, która żąda przyznania prawa pomocy. Nieudowodnienie ich musi prowadzić do odmowy udzielenia prawa pomocy, a w konsekwencji oddalenia zażalenia na postanowienie w tym przedmiocie w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 9 lutego 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie:

Sędzia NSA Małgorzata Korycińska

po rozpoznaniu w dniu 9 lutego 2005 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia I. H.

od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu

z dnia 1 grudnia 2004 r. sygn. akt III SA/Po 591/04

o odmowie przyznania prawa pomocy

w sprawie ze skargi I. H. PW "[...]" Import-Eksport

na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Poznaniu

z dnia 30 sierpnia 2004 r. sygn. akt [...]

w przedmiocie określenia długu celnego

postanawia:

- oddalić zażalenie -

U Z A S A D N I E N I E

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od wpisu.

W motywach postanowienia Sąd podał, iż skarżący był przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w znacznych rozmiarach i osiągającą w przeszłości (rok 2001 i 2002) znaczne zyski, a nadto, iż jakkolwiek w obecnej chwili nie osiąga dochodów to może liczyć na pomoc finansową rodziny (rodziców i brata), co sprawia, iż nie zachodzą przesłanki do zwolnienia go od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi.

W zażaleniu strona skarżąca domagała się uchylenia postanowienia, podnosząc przede wszystkim to, że przed sądem I instancji toczy się wiele postępowań z jej skarg, w których uiszczono już wpisy na łączną kwotę ponad 20.000 zł i nie jest w stanie wygospodarować więcej środków na "opłacenie kolejnych skarg". Odmowa udzielenia prawa pomocy, zdaniem wnoszącego zażalenie, narusza art. 6 ust. 1 Konwencji o Ochronie Praw Człowieka i Podstawowych Wolności, poprzez ograniczenie prawa dostępu do sądu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

W myśl art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wówczas, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W rozpoznawanej sprawie skarżący domagał się zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi, gdyż po pierwsze kolejny wpis przekracza jego możliwości finansowe, po wtóre nie posiada jakichkolwiek dochodów.

Ta druga okoliczność była przedmiotem analizy sądu I instancji, a wnioski wypływające z tej analizy Naczelny Sąd Administracyjny w pełni akceptuje.

Nie sposób bowiem uznać za błędny pogląd, iż strona skarżąca prowadząc działalność gospodarczą i to z dobrym skutkiem nie była zobligowana do zabezpieczenia środków na ewentualne sprawy sądowe. Nie budzi również wątpliwości NSA to, że skarżący mając wsparcie finansowe w rodzicach i bracie nie jest osobą, która nie może uiścić wpisu od skargi bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Ustalenia sądu I instancji są zatem w tym zakresie prawidłowe i zgodne z przytoczonym w zaskarżonym postanowieniu orzecznictwem, które Naczelny Sąd Administracyjny w pełni aprobuje.

Natomiast ten argument zażalenia, który dotyczy wielości zawisłych przed sądem spraw sądowych i wiążącej się z tym konieczności uiszczenia kolejnych wpisów od skarg, co zdaniem pełnomocnika strony skarżącej przekracza jej możliwości finansowe, nie został w żaden sposób wykazany.

W szczególności skarżący nie udowodnił, iż ten właśnie sądowy wpis, jest wpisem, którego nie jest w stanie uiścić, zwłaszcza w sytuacji, gdy będąc w takiej samej kondycji finansowej, jak sam przyznaje, opłacił już wpisy od skarg na kwotę przekraczającą 20.000 zł.

Ciężar udowodnienia okoliczności, o których mowa w art. 246 § 1 pkt 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi spoczywa na stronie, która żąda przyznania prawa pomocy.

Nieudowodnienie ich musi prowadzić do odmowy udzielenia prawa pomocy, a w konsekwencji oddalenia zażalenia na postanowienie w tym przedmiocie w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.