Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt I SA/Gl 494/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2007-12-17 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 245 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Tyszkiewicz- Ziętek po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

W dniu 30 sierpnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach wpłynął urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy (druk PPF), który skarżący G. K. złożył w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych.

W uzasadnieniu wniosku strona podała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Z zawartego we wniosku oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawcy przysługuje spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego o powierzchni 54 m 2, nie jest on właścicielem nieruchomości, nie posiada jakichkolwiek zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej [...] euro, dysponuje jedynie akcjami A S.A. o wartości [...] zł. Miesięczny dochód gospodarstwa domowego, w którym poza wnioskującym o przyznanie prawa pomocy pozostają rodzice strony i pełnoletnia siostra stanowi kwotę [...] zł brutto, w tym miesięczne wynagrodzenie otrzymywane przez skarżącego – [...] zł.

W ramach postępowania zainicjowanego wnioskiem o przyznanie prawa pomocy referendarz sądowy, skierował do strony, w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wezwanie, w którym zobowiązano wnioskodawcę m.in. do udokumentowania wysokości wszelkich dochodów uzyskiwanych przez skarżącego i osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym i wskazano m.in. na konieczność przedłożenia wyciągów i wykazów z rachunków bankowych posiadanych przez skarżącego i osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym, obrazujących operacje dokonane w ich ramach w ciągu ostatnich trzech miesięcy oraz dokumentów dotyczących lokat i kont (zastrzeżono, że w przypadku, gdyby rachunki te były zajęte, należy przedstawić potwierdzające ten fakt zaświadczenie wystawione przez bank, informujące o wysokości zajęć oraz sposobie ich spłaty), a także nadesłania odpisów zeznań podatkowych za 2006 r., złożonych przez skarżącego i inne osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym oraz udokumentowania (za pomocą kopii stosownych faktur lub rachunków) wysokości wydatków z tytułu stałych opłat związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego.

W odpowiedzi na wspomniane wezwanie, wnioskodawca nadesłał odpis zaświadczenia o zarobkach (potwierdzającego, iż w lutym 2007 r. wynagrodzenie skarżącego wyniosło [...] zł i zawierającego adnotację iż "podano netto od wynagrodzenia zasadniczego, nie uwzględniono premii") oraz odpisy zeznań podatkowych złożonych przez jego rodziców i siostrę. Strona przedłożyła także kopię wniosku z dnia 24 września 2007 r., w którym G. K. reagując na doręczenie czterech tytułów egzekucyjnych zwrócił się do organu podatkowego o "wstrzymanie przymusowego ściągnięcia wymienionych w nich należności poprzez zastosowanie egzekucji z wynagrodzenia za pracę i rachunku bankowego" oraz o "wyrażenie zgody na spłatę wymienionych w nich należności poprzez dokonywanie wpłat po [...] zł miesięcznie, przynajmniej do czasu wydania ostatecznych rozstrzygnięć w postępowaniach, w związku z którymi tytuły te zostały wystawione" (w uzasadnieniu tego pisma skarżący wyeksponował w szczególności, że nie jest w stanie uiścić jednorazowo całej należności oraz że "ewentualna egzekucja z wynagrodzenia za pracę, prowadzona w konsekwencji braku zapłaty, spowoduje utratę przez stronę pracy, gdyż jako pracownik banku nie może mieć ona zajęć komorniczych"). Skarżący wniósł o wydłużenie terminu do przesłania pozostałych dokumentów do dnia 19 października 2007 r., jednakże do dnia dzisiejszego żadne dodatkowe dokumenty nie zostały przez stronę nadesłane.

Postanowieniem z dnia 7 listopada 2007 r. referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. W terminowo wniesionym sprzeciwie od tego rozstrzygnięcia strona skarżąca oświadczyła jedynie, że wnosi o zmianę orzeczenia

i przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Na wstępie stwierdzić należy, iż z uwagi na skutecznie wniesiony sprzeciw postanowienie referendarza, przeciwko któremu został on wniesiony utraciło moc,

a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlegała rozpoznaniu przez Sąd na posiedzeniu niejawnym. Konsekwencja taka wynika bowiem z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Rozpoznanie wniosku strony o przyznanie prawa pomocy (zgodnie

z wskazaniem strony wniosek ten obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych) sprowadza się zatem do ustalenia czy w niniejszej sprawie spełniona jest określona w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przesłanka przyznania prawa pomocy. Zgodnie bowiem z treścią powołanego przepisu przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym uzależnione jest od wykazania, że strona nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 17 marca 2005 r., sygn. akt II FZ 137/05, niepubl.).

Rozpoznanie wniosku skarżącego wymaga zatem ustalenia, czy strona wykazała, że poniesienie kosztów postępowania sądowego zainicjowanego skargą na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], zagrażałoby codziennej egzystencji wnioskodawcy i jego najbliższych.

Abstrahując od kwestii, iż skarżący, pomimo stosownego wezwania zaniechał przedłożenia wyciągu z posiadanego przez siebie rachunku bankowego (nie dołączył go także do sprzeciwu), co rzutuje ma ocenę rzeczywistych możliwości płatniczych strony, podkreślić należy, iż wnioskodawca otrzymuje stały dochód w kwocie stanowiącej co najmniej trzykrotność należnego w sprawie wpisu, posiada też papiery wartościowe, a nadto pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym

z bliskimi, którzy osiągają stałe dochody. Oznacza to, że poniesienie kosztów postępowania w niniejszej sprawie (na obecnym etapie obejmują one wpis od skargi w kwocie [...] zł) nie stanowi zagrożenia dla utrzymania koniecznego strony, a zatem nie zachodzą przesłanki do uwzględnienia rozpoznawanego wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia, działając w oparciu o art. 260 tej ustawy.