Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 306/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2020-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6180 Wywłaszczenie nieruchomości i odszkodowanie, w tym wywłaszczenie gruntów pod autostradę
Hasła tematyczne: Odrzucenie sprzeciwu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono sprzeciw od orzeczenia wydanego na podstawie art.138 par. 2 k.p.a.
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 3 ,art. 64b § 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 18 czerwca 2020 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Magdalena Sieniuć po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2020 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze sprzeciwu J. T., I. T. i H. T. w sprawie ze sprzeciwów D. T., J. T., I. T. i H. T. od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za utracone korzyści na skutek posadowienia gazociągu na nieruchomości p o s t a n a w i a: odrzucić sprzeciw J. T., I. T. i H.T.. a.bł.


UZASADNIENIE

D. T., J. T., I. T. i H. T. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi sprzeciw od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za utracone korzyści na skutek posadowienia gazociągu na nieruchomości, wnosząc o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania na rzecz skarżących, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

W piśmie z dnia 27 marca 2020 r. przesyłającym powyższy sprzeciw Wojewoda [...] wniósł o jego oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Na podstawie zarządzenia Sędziego sprawozdawcy z dnia 28 kwietnia 2020 r. radca prawny występujący w imieniu skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych sprzeciwu w terminie 7 dni, pod rygorem jego odrzucenia, przez przedłożenie dokumentu, z którego będzie wynikało uprawnienie do reprezentowania J. T., I. T. i H. T. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Wezwanie to zostało doręczone w dniu 19 maja 2020 r.

Pismem z dnia 25 maja 2020 r. w odpowiedzi na powyższe wezwanie, radca prawny działający w imieniu skarżących, przedłożył pełnomocnictwa, które zostały wcześniej załączone do sprzeciwu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Sprzeciw J. T., I. T. i H. T. podlega odrzuceniu.

Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", jednoznacznie wskazują, jakie wymogi formalne powinna spełniać skarga wnoszona do sądu administracyjnego - art. 46 § 1 - 5, art. 47 § 1 w zw. z art. 57 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpisy strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Stosownie natomiast do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem.

Natomiast stosowanie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, co może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 64b § 1 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie z uwagi na fakt, iż sprzeciw nie czynił zadość powyższym wymaganiom, radca prawny działający w imieniu skarżących został wezwany do usunięcia braków formalnych poprzez przedłożenie dokumentu, z którego będzie wynikało uprawnienie do reprezentowania J. T., I. T. i H. T. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Przy piśmie z dnia 25 maja 2020 r. ww. radca prawny przedłożył ponownie takie same pełnomocnictwa, jakie zostały wcześniej załączone do wniesionego sprzeciwu.

Analizując przedłożone pełnomocnictwa należy stwierdzić, iż tylko pełnomocnictwo z dnia 23 lipca 2018 r. udzielone przez D. T. zawiera umocowanie do reprezentowania go przed sądami wszystkich instancji przez radcę prawnego R. P., który wniósł m.in. w jego imieniu sprzeciw od decyzji Wojewody [...] z dnia [...]. W pełnomocnictwie tym wyraźnie wskazano, iż dotyczy ono tylko osoby D. T., nie obejmuje ono pozostałych skarżących.

Natomiast pozostałe przedłożone pełnomocnictwa udzielone przez J. T., I. T. i H. T. nie zawierają umocowania do działania w ich imieniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, przez radcę prawnego, który wniósł sprzeciw w przedmiotowej sprawie.

W ocenie Sądu przedłożone pełnomocnictwo notarialne H. T. zawiera umocowania do działania w jej imieniu przez D. T., ale nie zawiera umocowania do reprezentowania jej przez D. T. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnictwo to nie zawiera umocowania do udzielania dalszych pełnomocnictw. Nie zostało zatem przedłożone pełnomocnictwo do działania w jej imieniu przez radcę prawnego w sprawie ww. sprzeciwu przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi.

Przedłożone notarialne pełnomocnictwo z dnia 8 listopada 2011 r. udzielone przez J. T. D. T. zawiera umocowanie do reprezentowania jej przed sądami, ale nie zawiera umocowania do udzielania dalszych pełnomocnictw. Taka sama sytuacja ma miejsce w przypadku notarialnego pełnomocnictwa z dnia 3 października 2013 r. udzielonego przez I. T. D. T..

W sprawie nie został zatem przedłożony dokument, z którego wynikałoby umocowanie radcy prawnego R. P. do reprezentowania J. T., I. T. i H. T. przez radcę prawnego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w sprawie wniesionego sprzeciwu. Podkreślić przy tym należy, że sprzeciw, jak wynika z jego treści został wniesione przez wskazanego radcę prawnego w imieniu wszystkich skarżących.

Jednocześnie należy wyjaśnić, że w przepisie art. 35 § 1 p.p.s.a. wymieniono podmioty, które w postępowaniu sądowoadministracyjnym mogą pełnić rolę pełnomocnika skarżącego i należą do nich: adwokat, radca prawny, inny skarżący lub uczestnik postępowania, małżonek, rodzeństwo, wstępni lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości udzielenia przez osobę fizyczną, skutecznego pełnomocnictwa radcy prawnemu na zasadzie dalszego pełnomocnictwa (substytucja) w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Z tego względu nie jest możliwe udzielenie pełnomocnictwa radcy prawnemu przez D. T. do działania w imieniu pozostałych skarżących.

Mając na uwadze powyższe należy stwierdzić, że sprzeciw J. T., I. T. i H. T. nie mógł otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. Pomimo prawidłowego wezwania oraz pouczenia o konsekwencjach, nie został uzupełniony powyższy brak formalny sprzeciwu w terminie. Wobec powyższego sprzeciw J. T., I. T. i H. T. podlega odrzuceniu.

Natomiast sprzeciw D. T. zostanie rozpoznany w odrębnym trybie.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 64b § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.

a.bł.