Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2326/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-05-13 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Powołane przepisy: article: art. 254 § 1; art. 260
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA – Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 13 maja 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi E.K. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lipca 2010 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu płatności dla gospodarstwa niskotowarowego postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Skarżąca wystąpiła - na urzędowym formularzu PPF – z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W jego uzasadnieniu wskazała, iż jej wynagrodzenie z tytułu pracy wynosi [...] zł brutto miesięcznie, jednakże po dokonaniu potrącenia przez komornika, pozostaje jej [...] zł, a do spłacenia dług w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni podniosła również, iż spłaca zadłużenie wobec KRUS, co miesiąc [...] zł. Skarżąca oświadczyła, iż prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe a mieszkanie, w którym mieszka należy do teściowej. Wyjaśniła, iż nie może liczyć na pomoc męża, ponieważ żyją w separacji, nie ma też wiedzy dotyczącej wysokości jego dochodów.

Następnie, w związku z wezwaniem Sądu, skarżąca złożyła dodatkowe oświadczenie, w którym podniosła, iż jej miesięczne wydatki związane, m.in. z utrzymaniem i wyżywieniem wynoszą [...] zł. Do nadesłanego dodatkowego oświadczenia wnioskodawczyni dołączyła zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia, zaświadczenie o zaległościach wobec ZUS oraz zaświadczenie o prowadzonym przez komornika postępowaniu egzekucyjnym. W piśmie z dnia 2 maja 2011 r. skarżąca poinformowała, iż obecnie jest osobą bezrobotną, gdyż zakład pracy nie przedłużył zawartej z nią umowy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Zakres przyznawanego prawa pomocy określa art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., stanowiąc, że prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (§1). Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo tylko od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (§3). Wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych, skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt. 2 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Przez uszczerbek utrzymania koniecznego dla siebie, o którym mowa w ww. przepisie, należy rozumieć zachwianie sytuacji materialnej i bytowej strony skarżącej w taki sposób, iż nie jest ona w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych. Oceniając złożone oświadczenia wskazujące na obecną sytuację finansową wnioskodawczyni można przyjąć, iż wykazała ona, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie. Podkreślić bowiem należy, iż skarżąca w chwili obecnej pozostaje bez pracy. Ponadto, jak wynika ze złożonego wniosku o prawo pomocy, nie posiada żadnego majątku (nieruchomości, oszczędności pieniężnych, czy przedmiotów wartościowych). Wobec powyższego stwierdzić należy, iż skarżąca nie będzie zatem w stanie ponieść jakichkolwiek opłat sądowych.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 254 § 1 i art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.