Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 17/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2009-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6115 Podatki od nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 252 § 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Grzegorz Krzymień po rozpoznaniu w dniu 22 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2282/08 w zakresie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia 4 lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2006 r. postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Wa 2282/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pozostawił bez rozpoznania wniosek J. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie z jego skargi na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławcze w O. z dnia 10 czerwca 2008 r. w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie podatku od nieruchomości za 2006 r. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, iż w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu Skarżący wniósł o zwolnienie z tej opłaty. Pismem z dnia 29 września 2008 r. skarżący został wezwany do złożenia przedmiotowego wniosku na dołączonym do pisma urzędowym formularzu PPF. Mimo upływu terminu wskazanego w wezwaniu Skarżący nie złożył wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu (PPF). Pozostawiając wniosek bez rozpoznaniu Sąd wskazał na treść art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – zgodnie z którym wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. W myśl zaś art. 257 tej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania.

Od powyższego postanowienia Skarżący wniósł zażalenie, w którym stwierdził, iż nie jest prawnikiem, ma trudności w wypełnianiu dokumentów, a także, że "dawniej sprawa byłaby rozstrzygnięta na szczeblu powiatu". W uzasadnieniu środka odwoławczego odniesiono się również do kwestii prawidłowości funkcjonowania Urzędu Miasta P.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie może być uwzględnione, ponieważ zaskarżone orzeczenie nie narusza prawa, a Sąd I instancji słusznie pozostawił wniosek bez rozpoznania. Zgodnie bowiem z przytoczonym w zaskarżonym postanowieniu art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Powołany przepis nie przewiduje żadnych wyjątków od tego wymogu. W niniejszej sprawie Skarżącemu przesłano wymagany formularz oraz pouczono o skutkach jego nieprzesłania do Sądu. Wprawdzie Strona podnosi w zażaleniu, że ma trudności z wypełnianiem dokumentów, jednakże z akt sprawy nie wynika, aby podjęła jakiekolwiek próby złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy w wymaganej formie formularza. Gdyby Skarżący podjął próbę w granicach własnych możliwości wypełnienia formularza PPF, Sąd I instancji miałby możliwość wezwania do uzupełnienia jego braków, nadesłania dodatkowych oświadczeń czy dokumentów źródłowych dotyczących stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego. Procedura ta jest jednak wyłączona w przypadku nienadesłania wypełnionego formularza.

Do pozostałych okoliczności podnoszonych w treści zażalenia (funkcjonowanie Urzędu Miasta P.) Naczelny Sąd Administracyjny nie może się odnieść na obecnym etapie postępowania. Przedmiotem kontroli w chwili obecnej jest bowiem prawidłowość działania Sądu I instancji w zakresie pozostawienia bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 u.p.p.s.a.