Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 414/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-01-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6182 Zwrot wywłaszczonej nieruchomości i rozliczenia z tym związane
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Umorzono postępowanie w przedmiocie wniosku
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 64 par. 3, art. 161 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Donata Starosta po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 29 stycznia 2013 r. sprawy z wniosku J. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata lub radcy prawnego w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Wojewody W. z dnia [...] kwietnia [...] r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego postanawia umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 414/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu (dalej WSA) oddalił skargę J. S. (dalej skarżący) na postanowienie Wojewody Wielkopolskiego (dalej Wojewoda) z dnia [...] kwietnia 2012 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego (k. 21 akt sądowych).

Na skutek wniesionego przez skarżącego środka odwoławczego od powyższego wyroku (k. 23, 29 akt sądowych) WSA postanowieniem z dnia 18 września 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 414/12, odrzucił skargę kasacyjną (k. 31-33 akt sądowych).

Z uwagi na złożony przez skarżącego wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym (k. 46-47 akt sądowych), referendarz sądowy postanowieniem z dnia 23 października 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 414/12, odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowił dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w P. (k. 49 akt sądowych).

Pismem nadanym w urzędzie pocztowym dnia 30 października 2012 r. skarżący wniósł sprzeciw od postanowienia referendarza sądowego wskazując na ponoszone tytułem utrzymania wydatki. Skarżący jednocześnie stwierdził, że zgadza się na uiszczenie wpłaty, ale nie stać Jego na poniesienie kosztów skorzystania z usługi pełnomocnika (k. 55-56 akt sądowych).

Na skutek zarządzenia Sędziego z dnia 6 listopada 2012 r. wzywającego skarżącego do podania, czy podtrzymuje wniesiony sprzeciw (k. 57-58 akt sądowych), skarżący pismem z dnia 14 listopada 2012 r. podtrzymał wniesiony sprzeciw oraz wniósł o rozpoznanie sprawy na Jego korzyść, a także o przekazanie sprawy do Naczelnego Sadu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący wniósł o ponowne rozpatrzenie wniosku o zwolnienie lub częściowe zwolnienie z opłat sądowych, dlatego że dużo wydaje na leki i inne opłaty. Skarżący podkreślił, że zgadza się na uiszczenie wpłaty i na nic innego Jego nie stać (k. 61 akt sądowych).

Zarządzeniem Sędziego z dnia 20 listopada 2012 r., sygn. akt IV SA/Po 414/12, skarżący został wezwany do uzupełnienia złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni pod rygorem jego rozpatrzenia na podstawie informacji przedstawionych w formularzu wniosku, przez wykazanie za pomocą kserokopii dokumentów, jakiego rzędu kwoty obciążają miesięcznie budżet domowy z tytułu stałych opłat związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, o przedłożenie wyciągów i wykazów za okres ostatnich 3 miesięcy ze wszystkich rachunków bankowych skarżącego i Jego małżonki oraz dokumentów dotyczących lokat i kont należących do skarżącego i Jego małżonki, o nadesłanie kopii odcinka przekazu pocztowego otrzymywanej przez Skarżącego i Jego małżonkę emerytury, o przedłożenie kserokopii rachunków za zakup lekarstw przez Skarżącego i Jego małżonkę (k. 63-64 akt sądowych).

W odpowiedzi skarżący pismem z dnia 26 listopada 2012 r. wskazał, że nie jest w stanie przedstawić wszystkich rachunków, ponieważ ich nie zbiera. Wobec tego skarżący oświadczył, że rezygnuje z dalszego postępowania i prosi o przesłanie Jemu niezbędnej dokumentacji, ponieważ ma zamiar wszcząć postępowanie przed sądem powszechnym (k. 67-68 akt sądowych).

Zarządzeniem Sędziego z dnia 10 grudnia 2012 r. skarżący został wezwany do podania, czy wobec treści pisma z dnia 26 listopada 2012 r. rezygnuje z dalszego postępowania w sprawie, w terminie 7 dni pod rygorem umorzenia postępowania (k. 70-71 akt sądowych).

Pismem z dnia 20 grudnia 2012 r. skarżący wskazując na brak obiektywnej możliwości zgromadzenia wszystkich żądanych rachunków stwierdził, że rezygnuje z dalszego prowadzenia postępowania w sprawie i zamierza wszcząć proces przed sądem powszechnym (k. 74 akt sądowych).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. 2012 r., poz. 270, dalej ppsa), prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do art. 64 § 3 ppsa, do wniosku, w tym również wniosku o przyznanie prawa pomocy, stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (postanowienie NSA z dnia 17 czerwca 2011 r., sygn. akt I OZ 427/11, baza orzeczeń NSA). Z kolei zgodnie z art. 60 ppsa skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.

Jak wynika z akt sprawy, skarżący w terminie otwartym do wniesienia zażalenia na postanowienie sądu I instancji o odrzuceniu skargi kasacyjnej wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, a następnie po wniesieniu sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego, cofnął złożony przez siebie wniosek. Oświadczenie woli w tym zakresie skarżący wyraził dwukrotnie, zarówno w piśmie z dnia 26 listopada 2012 r., jak i w piśmie z dnia 20 grudnia 2012 r.

Sąd rozpoznający niniejszą sprawę nie stwierdził, aby zachodziły przesłanki do uznania, że cofnięcie wniosku jest niedopuszczalne. Skoro zaś skarżący skutecznie cofnął wniosek o przyznanie prawa pomocy, postępowanie w niniejszej sprawie stało się bezprzedmiotowe.

Wobec powyższego, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 64 § 3 ppsa orzeczono jak w sentencji postanowienia.