Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1942/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Minister Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 165b par. 1, par. 3 pkt 2, art. 68 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Waksmundzka-Karasińska (sprawozdawca), Sędziowie Sędzia WSA Piotr Przybysz, Sędzia WSA Aneta Trochim-Tuchorska, Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kalinowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2016 r. sprawy ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych za wrzesień 2009 r. 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezesa Zarządu Państwowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych z dnia [...] października 2014 r. nr [...], 2) zasądza od Ministra Rodziny, Pracy i Polityki Społecznej na rzecz T. sp. z o.o. z siedzibą w W. kwotę 1569 zł (słownie: tysiąc pięćset sześćdziesiąt dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją z [...] października 2014 r. Prezes Zarządu PFRON określił Skarżącej– T. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wysokość zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON

w związku z niedotrzymaniem terminu przekazania środków zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych za wrzesień 2009 r. w łącznej wysokości 8.797 zł.

Od powyższej decyzji Skarżąca złożyła odwołanie. Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie: art. 165b § 1 w zw. z art. 165b § 3 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (j.t. Dz.U z 2012 r., poz. 749 ze zm., dalej "O.p."); art. 187 w zw. z art. 165b § 1 O.p.; art. 201 § 1 pkt 2 i 3 O.p.; art. 8, art. 33 ust. 4a pkt 2 w zw. z art. 33 ust. 3 pkt 3 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudni aniu osób niepełnosprawnych (j.t. Dz.U. z 2011 r., Nr 127, poz. 721 ze zm. dalej – ustawa o rehabilitacji) w zw. z § 2 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Społecznej z dnia 19 grudnia 2007 r. w sprawie zakładowego funduszu rehabilitacji osób niepełnosprawnych; art. 49 ustawy o rehabilitacji w zw. z art. 70 § 1 w zw. z art. 68 § 2 w zw. z art. 208 O.p.

Uzasadniając zarzut naruszenia art. 165b O.p. Skarżąca wskazała, że powyższy przepis wiąże początek biegu 6-miesięcznego terminu, w którym organ uprawniony był wszcząć postępowanie, z datą zakończenia postępowania kontrolnego. Skarżąca zauważyła, że z pisma Naczelnika Urzędu Skarbowego we W. z [...] października 2014 r. wynika, że informacja o ustaleniach kontroli przekazana została do PFRON Oddział D. dnia [...] października 2009 r. Natomiast wynik kontroli zostały doręczony [...] listopada 2009 r. Zdaniem Skarżącej, skoro PFRON posiadał informację o wynikach przeprowadzonego postępowania kontrolnego już w 2009 r., to nie było podstaw do wszczynania postępowania

w 2014 r. Skarżąca zarzuciła również, że organ I instancji w żaden sposób nie odniósł się do jej wyjaśnień w kwestii wykorzystania nieprzekazanych środków. Ponadto, podniosła zarzut przedawnienia argumentując, że obowiązek podatkowy z tytułu wpłat na PFRON za 2008 r. powstał najpóźniej [...] grudnia 2008 r. tym samym decyzja ustająca to zobowiązanie została doręczona po upływie terminu, o którym mowa w art. 68 § 2 O.p.

Decyzją z [...] maja 2015 r. Minister Pracy i Polityki Społecznej utrzymał

w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 3 maja 2014 r. wpłynęło do PFRON pismo Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W.

z dnia 30 kwietnia 2014 r. wraz z protokołem kontroli podatkowej oraz załącznikami. Kontrola została przeprowadzona w zakresie m.in. realizacji przepisów zawartych w art. 33 ust. 1 pkt 1-4a ustawy o rehabilitacji za okres od lipca 2008 r. do marca 2009 r. Przesłany materiał dowodowy wskazywał na występowanie nieprawidłowości w zakresie objętym kontrolą. Protokół doręczono Skarżącej w dniu 10 września 2009 r., co obligowało ją do złożenia deklaracji DEK-II-a za 09/2009 i dokonania obowiązkowej wpłaty na PFRON na podstawie art. 33 ust. 4a ustawy o rehabilitacji. Organ odwoławczy podkreślił, że PFRON dowiedział się o ustaleniach poczynionych w trakcie kontroli dopiero w dniu [...] maja 2014 r., kiedy otrzymał protokół, a nie jak twierdzi Skarżąca już w 2009 r., tj. po kontroli Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. w dniu [...] listopada 2009 r. (data doręczenia przez ww. Naczelnika US ww. protokołu do Oddziału Dolnośląskiego PFRON wynikająca z odpowiedzi ww. Naczelnika z dnia 21 października 2014 r. na pismo Skarżącej). Organ II instancji zauważył, że o tym, że ww. Naczelnik przesłał protokół do Oddziału Dolnośląskiego PFRON w 2009 r. organ I instancji tj. Prezes Zarządu PFRON dowiedział się dopiero z odwołania. Minister Pracy i Polityki Społecznej podkreślił że Oddziały PFRON są jednostkami organizacyjnymi Funduszu powołanymi do realizacji ściśle określonych zadań i kierownicy tych jednostek nie są upoważnieni przez Prezesa Zarządu PFRON do prowadzenia postępowań i wydawania rozstrzygnięć w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu jakichkolwiek wpłat na PFRON. Zdaniem organu, ze zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego wynika jednoznacznie, że osoby działające z upoważnienia Prezesa Zarządu PFRON nie posiadały informacji o wynikach kontroli podatkowej przeprowadzonej przez Naczelnika Pierwszego US we Wrocławiu. W związku z powyższym, PFRON nie mógł wszcząć postępowania w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania z tytułu wpłat na PFRON, bo nie miał na temat tych nieprawidłowości wiedzy.

Niezależnie od powyższego Minister Pracy i Polityki Społecznej stanął na stanowisku, że w sprawie nie ma zastosowania § 1 i § 2 art. 165b O.p., który przewiduje jedynie sześciomiesięczny okres do wszczęcia postępowania podatkowego licząc od zakończenia kontroli.

Odnosząc się do meritum sprawy organ II instancji wskazał, że w jego ocenie, organ I instancji w sposób prawidłowy ustalił, że Skarżąca w okresie od lipca 2008 r. do marca 2009 r. nie dotrzymała terminu przekazania środków z tytułu zwolnień z podatku dochodowego od osób fizycznych na rachunek bankowy ZFRON w łącznej kwocie 29.322 zł, co zobowiązywało Skarżącą do złożenia na podstawie art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy o rehabilitacji deklaracji i dokonania wpłaty sankcji w wysokości 8.797 zł.

Odnosząc się do zarzutów Skarżącej dotyczących naruszenia art. 49 ustawy o rehabilitacji w zw. z art. 70 § 1 w zw. z art. 68 § 2 w zw. z art. 208 O.p, organ odwoławczy zauważył, że zobowiązanie z tytułu wpłat na PFRON przedawnia się na zasadach określonych w art. 70 § 1 O.p., czyli z upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatności podatku. Przewidziana w art. 70 § 1 O.p. instytucja przedawnienia zobowiązań podatkowych w odniesieniu do obowiązków pracodawców wynikających z ustawy o rehabilitacji, ma zastosowanie jedynie w zakresie, w jakim ustawa o rehabilitacji odsyła do przepisów O.p. Zasadnicze znaczenie w tej kwestii ma treść przepisu art. 49 ust. 1 ustawy o rehabilitacji, który enumeratywnie wymienia do jakich wpłat, określonych w jakich przepisach, mają zastosowanie przepisy O.p., w tym dotyczące przedawnienia zobowiązania podatkowego. Organ II instancji wskazał, że oznacza to, że obowiązek tych wpłat pozostaje poza zakresem stosowania przepisów O.p., w tym także przepisów dotyczących przedawnienia zobowiązania.

Minister Pracy i Polityki Społecznej podkreślił również, że zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 1 O.p., zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem zaistnienia zdarzenia, z którym ustawa podatkowa wiąże powstanie takiego zobowiązania. Dniem zaistnienia zdarzenia jest dzień, w którym nastąpiło ujawnienie m.in. niedotrzymania terminu, o którym mowa w art. 33 ust. 3 pkt 3 ustawy o rehabilitacji, tj. w przedmiotowej sprawie data doręczenia pracodawcy protokołu kontroli. Ww. protokół został doręczony w dniu 10 września 2009 r., co nakładało na Skarżącą obowiązek złożenia deklaracji DEK-II-a w terminie do 20 dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło ujawnienie niezgodności. Zdaniem organu odwoławczego, nie ma wątpliwości, że w takim przypadku nie może być mowy o powstaniu stosunku prawnopodatkowego, tj. powstania zobowiązania na skutek wydania decyzji ustalającej to zobowiązanie.

W skardze na powyższą decyzję Skarżąca zarzuciła:

- naruszenie art. 165b § 1 w zw. z art. 165b § 3 pkt 2 w zw. z art. 208 § 1 O.p., poprzez błędną jego wykładnię i przyjęcie, że nie ma on zastosowania w przedstawionym stanie faktycznym, co doprowadziło do nałożenia sankcji publicznoprawnej w terminie 5 lat po zakończeniu kontroli podatkowej i powzięciu przez PFRON informacji o ewentualnych nieprawidłowościach, a także błędną ocenę stanu faktycznego polegającą na przyjęciu, że PFRON uzyskał informację o wynikach kontroli dopiero w dacie przekazania tegoż protokołu do siedziby PFRON, nie zaś w dacie (wcześniejszej) złożenia protokołu kontroli w PFRON Oddział Dolnośląski,

- naruszenie art. 33 ust. 4a pkt 2 w zw. z 49 ustawy o rehabilitacji w zw. z art. 70 § 1 w zw. z art. 68 § 2 w zw. z art. 208 § 1 O.p., poprzez błędną jego wykładnię, a w konsekwencji uznanie, że zobowiązanie Skarżącej nie uległo przedawnieniu;

- naruszenie art. 33 ust. 4a pkt 2 ustawy o rehabilitacji, w zw. z. art. 120-122, art. 124, art. 187 § 1, art. 191 i art. 210 § 4 O.p. polegające na nieprzeprowadzeniu w całości postępowania dowodowego oraz oparciu rozstrzygnięcia na dowolnej ocenie dowodów.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca wskazała, że wbrew twierdzeniom organu, przepis art. 165b § 1 O.p. miał w sprawie zastosowanie. Zdaniem Skarżącej, z uwagi na fakt zakończenia kontroli dnia [...] września 2009 r. (data doręczenia protokołu kontroli), termin określony art. 165b § 1 O.p. do wszczęcia postępowania podatkowego upłynął dnia [...] marca 2010 r., a więc już w pierwszej połowie roku 2010. Z uwagi na fakt, iż niniejsze postępowanie zostało wszczęte po tej dacie (tj. dnia [...] sierpnia 2014 r., co jest datą doręczenia postanowienia) w istocie postępowanie powinno ulec umorzeniu na podstawie art. 208 § 1 O.p.

Skarżąca zwróciła również uwagę, iż odstępstwo od związania organu podatkowego terminem sześciomiesięcznym, o którym mowa w art. 165b § 1 O.p. statuuje art. 165b § 3 pkt 2 O.p. Tym samym, postępowanie podatkowe może być wszczęte także po upływie 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej, jeżeli:

1) podatnik dokona ponownej korekty deklaracji, w której nie zostaną uwzględnione nieprawidłowości ujawnione w kontroli podatkowej; 2) organ podatkowy otrzyma informacje od organów podatkowych lub od innych organów, uzasadniające wszczęcie postępowania podatkowego.

Skarżąca wskazała, że nie dokonywała korekty deklaracji, zatem nie zachodzą przesłanki z art. 165b § 3 pkt 1 O.p. W opinii Skarżącej, nie zachodzą również przesłanki opisane w art. 165b § 3 pkt 2 O.p., które umożliwiały organom I i II instancji prowadzenie z jej udziałem postępowania w przedmiocie wpłat na ZFRON. Skarżąca podkreśliła, że informacja o ustaleniach poczynionych w przedmiotowym postępowaniu została przekazana do PFRON Oddział Dolnośląski 22 października 2009 r. Natomiast wedle potwierdzenia odbioru, wyniki kontroli zostały skutecznie doręczone 3 listopada 2009 r. Informacja ta została przekazana organowi niezwłocznie po zakończeniu postępowania kontrolnego. Tym samym, zdaniem Skarżącej, Prezes Zarządu PFRON był związany terminem sześciomiesięcznym, o którym mowa w art. 165b § 1 O.p. liczonym od dnia doręczenia protokołu kontroli Skarżącej ([...] września 2009 r.), ewentualnie od daty późniejszej, a mianowicie od dnia doręczenia protokołu kontroli do PFRON Oddział D. ([...] listopada 2009 r.). Ponadto, w ocenie Skarżącej, doręczenie na adres oddziału osoby prawnej jest tożsame z doręczeniem korespondencji tej właśnie osobie prawnej - bez względu na to, czy główny adres tej osoby (jej siedziby) pozostaje różny od adresu jej oddziału. Skarżąca nie może być obciążana negatywnymi konsekwencjami błędnej komunikacji wewnątrz struktury między oddziałem a centralą PFRON.

W dalszej części skargi Skarżąca podniosła, iż organ nie wziął pod uwagę faktu, że obowiązek przekazania środków na rachunek bankowy ZFRON uległ w części przedawnieniu i w chwili obecnej nie jest już ona zobligowana do rozliczenia się z części kwot rzekomo nieprzekazanych na wydzielony rachunek bankowy ZFRON. Zobowiązania za okres od lipca do grudnia 2008 r. uległy przedawnieniu odpowiednio z datą 31 grudnia 2013 r.

Ponadto, zdaniem Skarżącej, organ II instancji nie rozpoznał w sposób wnikliwy i wyczerpujący całego materiału dowodowego.

Mając powyższe na uwadze Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Prezesa Zarządu PFRON a także zasądzenie kosztów postępowania.

W odpowiedzi na skargę Minister Pracy i Polityki Społecznej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zasadny okazał się bowiem zarzut naruszenia art.165b O.p. w zw. z art. 49 ust.1 ustawy o rehabilitacji.

W myśl pierwszego z przywołanych przepisów, w przypadku ujawnienia przez kontrolę podatkową nieprawidłowości co do wywiązywania się przez kontrolowanego z obowiązków wynikających z przepisów prawa podatkowego oraz niezłożenia przez podatnika deklaracji lub niedokonania przez niego korekty deklaracji w całości uwzględniającej ujawnione nieprawidłowości, organ podatkowy wszczyna postępowanie podatkowe w sprawie, która była przedmiotem kontroli podatkowej, nie później niż w terminie 6 miesięcy od zakończenia kontroli.

W art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej wprowadzono zatem swoisty obowiązek wszczęcia postępowania w przypadku zaistnienia określonych ustawowo przesłanek. Chodzi tu o wszczęcie postępowania podatkowego w zakresie, który był uprzednio przedmiotem kontroli podatkowej. Podstawowym warunkiem stosowania tej regulacji jest to, aby zaistniała tożsamość przedmiotowa kontroli i postępowania (por. analogicznie pkt 1 i 3 w P. Pietrasz Komentarz do art.165b ustawy - Ordynacja podatkowa, publ. LEX/el). Podkreślenia wymaga także, że analizowany przepis nie wymaga tożsamości podmiotowej organu, który przeprowadził kontrolę i organu, który jest zobowiązany do wszczęcia postępowania i określenia lub ustalenia zobowiązania podatkowego lub innych należności, o ile znajdują do nich zastosowanie przepisy Ordynacji podatkowej w zakresie wszczęcia i prowadzenia postępowania (por. wyrok NSA z dnia 16 czerwca 2016r. sygn. FSK 1616/14).

Ogólne odesłanie do "odpowiedniego" stosowania norm O.p. zawarte zostało w art. 49 ust. 1 ustawy o rehabilitacji. Zakres tego odesłania jest ograniczony, dotyczy bowiem tylko niektórych wpłat regulowanych ustawą o rehabilitacji, w tym wymienionych w art. 33 ust. 4a ustawy o rehabilitacji, a zatem tych, do których odnosi się zaskarżona decyzja. Z treści przywołanego przepisu wynika także, że odpowiednie zastosowanie dotyczy (z pewnymi tylko wyjątkami) całej ustawy O.p., a Prezesowi Zarządu Funduszu przysługują uprawnienia organów podatkowych. Jak stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 21 kwietnia 2016 r. sygn. akt II FSK 2519/14 "postępowanie wszczęte przez Prezesa Zarządu Funduszu w sprawie wpłat wymienionych w art. 49 ust. 1 ustawy o rehabilitacji należy traktować jak postępowanie podatkowe w rozumieniu art. 165b § 1 O.p. Właściwe jest również odniesienie do Prezesa Zarządu Funduszu użytego w art. 165b § 3 pkt 2 O.p. określenia "organ podatkowy". W ocenie rozpatrującego sprawę składu orzekającego, uregulowania art. 165b Ordynacji podatkowej, zakreślające termin wszczęcia postępowania podatkowego po zakończeniu kontroli podatkowej, znajdą zastosowanie do postępowania w sprawie wpłat, o których mowa w art. 49 ust. 1 ustawy o rehabilitacji z pewnymi modyfikacjami". Pogląd ten Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela.

W judykaturze nie budzi także wątpliwości, że termin wskazany w art. 165b § 1 O.p. ma charakter przedawniający (por. wyrok NSA z dnia 9 kwietnia 2015 r., sygn. akt I FSK 279/14). Oznacza to, że oprócz przypadków wymienionych w § 2 i 3, upływ wskazanego terminu pozbawia organ możliwości wszczęcia postępowania podatkowego. Postępowanie takie jednakowoż może zostać wszczęte po upływie 6 miesięcy od zakończenia kontroli podatkowej, jeżeli organ podatkowy otrzyma informacje od organów podatkowych lub od innych organów, uzasadniające wszczęcie postępowania podatkowego (art. 165b § 3 pkt 2 O.p.).

Reasumując, analiza treści art. 165b § 3 pkt 2 O.p. w zw. z art. 165b § 1 O.p. oraz w powiązaniu z art. 49 ust. 1 i 6 ustawy o rehabilitacji prowadzi do wniosku, że organ nie może w dowolnym czasie dokonać wszczęcia postępowania w sprawie określenia zobowiązania w zakresie wpłat. Postępowanie takie winno zostać wszczęte w terminie 6 miesięcy od uzyskania stosownej informacji.

W rozpatrywanej sprawie bezspornym jest, że informacja o ustaleniach przeprowadzonej w spółce kontroli w zakresie prawidłowości wpłat na PEFRON w okresie od 1 lipca 2007r. do 31 marca 2009r. została przekazana do PEFRON Oddział D. w piśmie z dnia 22 października 2009r. Z treści znajdującego się w aktach sprawy pisma Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego we W. wynika, że Spółka nie odprowadzała środków Zakładowego Funduszu Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych na przeznaczony do tego rachunek bankowy i tym samym dopuściła się naruszenia przepisu art. 33 ust.3 pkt 3 ustawy o rehabilitacji. Pismo to zostało doręczone adresatowi w dniu [...] listopada 2009r (karta 159 akt administracyjnych). W zaskarżonej decyzji, nie było przy tym kwestionowane, iż w tej dacie do Oddziału Dolnośląskiego PEFRON przesłano także protokół kontroli. Od tej daty PEFRON posiadał zatem informacje o wynikach kontroli. Zatem od tej daty rozpoczął swój bieg 6 miesięczny termin do wszczęcia postępowania w przedmiocie określenia zobowiązania w zakresie wpłat.

Sąd w składzie orzekającym nie podziela przy tym zawartej w zaskarżonej decyzji argumentacji, jakoby z faktem doręczenia pisma do oddziału PEFRON nie należało wiązać jakichkolwiek skutków prawnych, z uwagi na fakt, że kierownik oddziału nie jest upoważniony przez Prezesa PEFRON do prowadzenia postępowań i wydawania decyzji w przedmiocie określenia wysokości zobowiązań z tytułu wpłat na PEFRON. Przypomnieć należy, że zgodnie z art. 45 ust. 1 i 2 w zw. z art. 50 ust.1 w/w. ustawy, Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych jest państwowym funduszem celowym posiadającym osobowość prawną, którego organami jest Rada Nadzorcza i Zarząd. Przepis art. 52 ust.1 ustawy o rehabilitacji zawiera normę kompetencyjną do tworzenia i znoszenia oddziałów oraz określenia ich zakresu i obszaru działania. Zasady działania oddziałów regulowane są również materią statutową Funduszu, który to statut został zatwierdzony przez Ministra właściwego do spraw zabezpieczenia społecznego na wniosek Prezesa Zarządu (art. 45 ust.4 ustawy o rehabilitacji). Zgodnie z uregulowaniami § 12 i 16 statutu PEFRON, oddziały stanowią terenowe jednostki organizacyjne Funduszu służące do wykonywania ustawowych zadań Zarządu. Skoro zatem oddziały składają się na strukturę organizacyjną osoby prawnej, jaką Jest Fundusz, to uznać należy, że doręczenie korespondencji na adres oddziału (osoby prawnej) wywiera te same skutki prawne, co doręczenie na adres centrali. Rację ma Strona podnosząc, iż niewłaściwe funkcjonowanie osoby prawnej w zakresie wewnętrznego obiegu korespondencji między oddziałem a centralą, nie może być, w okolicznościach rozpatrywanej sprawy, wykorzystywane przeciw Skarżącej .

W związku z powyższym stwierdzić należy, że Prezes Zarządu PEFRON wszczynając postępowanie postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2014r., doręczonym Skarżącej w dniu [...] sierpnia 2014r. naruszył przepis art. 165 b §1 O.p. Wbrew argumentacji zawartej w zaskarżonej decyzji, w sprawie nie mógł mieć zastosowania przepis § 3 pkt 2 art. 165b O.p. Po pierwsze, jak wskazuje się w orzecznictwie przepis ten stanowi wyjątek od zasady przedawnienia prawa do wszczęcia postępowania podatkowego, po drugie powinny to być informacje nowe, nie ujęte uprzednio w protokole kontroli. Te same informacje nie mogą jednocześnie stanowić podstawy do wszczęcia postępowania na podstawie art. 165b §1 O.p. i stanowić podstawy do niestosowania instytucji przedawnienia prawa do wszczęcia postępowania na podstawie art. 165b § 3 pkt 2 O.p.

Biorąc pod uwagę powyższe, bezprzedmiotowe stało się odnoszenie do pozostałych zarzutów skargi.

Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) oraz art. 135 p.p.s.a orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji (pkt 1 wyroku). Orzeczenie o zwrocie kosztów postępowania (pkt 2) wydano w oparciu o art. 200 tej ustawy zasądzając na rzecz strony skarżącej zwrot kosztów postępowania obejmujących uiszczony wpis od skargi, opłatę od pełnomocnictwa i koszty zastępstwa procesowego.