Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1265/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2014-02-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6030 Dopuszczenie pojazdu do ruchu
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 72 ust. 1, art. 73 ust. 5, art. 74 ust. 1, ust. 2 pkt 1, ust. 3, ust. 5, art. 81 ust. 3, ust. 5-6, art. 132 ust. 1 pkt 1-2, ust. 2-3
journal: Dz.U. 2012 poz 1137
law: Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity
article: par. 2 ust. 1, ust. 8, par. 8
journal: Dz.U. 2007 nr 186 poz 1322
law: Rozporządzenie Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002 r. w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 11 lutego 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Monika Krzyżaniak Sędzia NSA Teresa Rutkowska Protokolant specjalista Aneta Brzezińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 lutego 2014 roku sprawy ze skargi M. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy zarejestrowania pojazdu oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ł. z dnia [...] r. w sprawie odmowy zarejestrowania pojazdu marki Fiat Cinquecento za nr rej.: [...] na wniosek i nazwisko M.N. oraz zobowiązania strony do zwrotu pozwolenia czasowego [...] oraz tablic rejestracyjnych [...].

Podzielając stanowisko organu pierwszej instancji zajęte w decyzji z dnia 27 sierpnia 2013r., organ drugiej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. - Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 1137 z póź. zm.), zwanej dalej p.r.d., "rejestracji pojazdu dokonuje, na wniosek właściciela, starosta właściwy ze względu na miejsce jego zamieszkania (siedzibę), wydając dowód rejestracyjny i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne oraz nalepkę kontrolną, jeżeli jest wymagana, z zastrzeżeniem ust. 2-5". Stosownie do art. 72 ust. 1 tej ustawy, "rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; karty pojazdu, jeżeli była wydana; świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane; zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego; dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany; dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokolowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub brak obowiązku, o którym mowa w lit. a - jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 1a; dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub oświadczenia o podleganiu obowiązkowi zapewniania sieci zbierania pojazdów, o którym mowa w art. 11 ust. 4 tej ustawy, albo faktury zawierającej takie oświadczenie, jeżeli pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy". Stosownie do delegacji zawartej w art. 76 tej ustawy,Minister Infrastruktury wydał w dniu 22 lipca 2002r. rozporządzenie w sprawie rejestracji i oznaczania pojazdów (Dz.U. z 2007r. Nr 186, poz. 1322), gdzie w § 2 ust. 8 ustanowiono, że "jeżeli wymagane jest badanie techniczne pojazdu, właściciel pojazdu do wniosku o rejestrację pojazdu dołącza dokument, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy".

Następnie Kolegium podniosło, że organ pierwszej instancji wydając wskazaną decyzję wyjaśnił, iż jest ona konsekwencją nie przedłożenia przez stronę zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu. Za niesporne organ drugiej instancji uznał, że do wniosku o rejestrację pojazdu strona załączyła dowód rejestracyjny serii [...], w którym następny termin badania technicznego został wyznaczony do dnia 16 lipca 2013r., co oznacza, iż warunkiem koniecznym do jego rejestracji jest przedłożenie aktualnego zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym. Prezydent Miasta Ł. pismem z dnia 12 sierpnia 2013r. poinformował stronę o stanie faktycznym sprawy oraz wezwał do przedłożenia w oznaczonym terminie aktualnego zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu. Niemniej jednak pomimo doręczenia stronie wezwania w dniu 16 sierpnia 2013r. pozostało ono bezskuteczne do dnia wydania zaskarżonej decyzji. Strona pomimo posiadania wiedzy o konieczności przedłożenia badania technicznego nadal takowego zaświadczenia nie załączyła. Obowiązek załączenia do wniosku o rejestrację dokumentów wymaganych przepisami prawa spoczywa na osobie, na rzecz której dokonuje się rejestracji pojazdu. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Ł. pismem z dnia 8 października 2013r. wezwało M.N. do przedłożenia w terminie 7 dni od doręczenia wezwania – wymaganego art. 72 ust. 1 pkt 4 p.r.d. zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu pod rygorem rozpatrzenia sprawy w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy. Pomimo doręczenia wezwania w dniu 11 października 2013r., pozostało ono bezskuteczne.

W skardze na powyższą decyzję M.N., wnosząc o jej uchylenie, stwierdził, że bezspornie w dniu 2 lipca 2013r. pojazd spełniał wszelkie wymogi prawa do rejestracji. Został w tym dniu zarejestrowany i pobrano stosowne opłaty. Wydział Komunikacji UM nie informował go o innych wymaganiach, czym nie dopełnił obowiązku określonego w art. 9 K.p.a. W dniu 2 sierpnia 2013r. minął 30 – dniowy termin, według art. 35 § 3 K.p.a. Nie została w tym czasie wydana decyzja o odmowie rejestracji. Odmówiono wydania pisemnej decyzji w sprawie odmowy wydania dowodu rejestracyjnego. Nie sporządzono protokołu z ustnej decyzji odmawiającej wydania dowodu rejestracyjnego, czym naruszono art. 67 K.p.a. Bez znaczenia jest fakt, że w tym dniu upłynął ważność badań technicznych. Rozporządzenie Ministra Infrastruktury w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów zobowiązuje organ do zatrzymania dowodu rejestracyjnego w przypadku wygaśnięcia ważności badań technicznych. Jednak ten obowiązek dotyczy dnia rejestracji. Obowiązek ten nie dotyczy dnia rejestracji. Prawo zobowiązuje do potwierdzenia faktu kupna pojazdu poprzez rejestrację, ale nie ma przepisu, który stwarzałby prawny obowiązek jego eksploatacji i ponoszenia z tego tytułu kosztów. W dniu rejestracji, tzn. 2 lipca 2013r., nie informowano go o żadnych przeszkodach w rejestracji. Rozstrzygnięcia organów administracji są sprzeczne z KD oraz rozporządzeniem Ministra Infrastruktury. Nikt nie wymagał od niego takiego dokumentu w dniu rejestracji. Prawo do zatrzymania dowodu rejestracyjnego w momencie rejestracji nie jest tożsame z prawem do odmowy zarejestrowania pojazdu. O terminie badań technicznych decyduje właściciel pojazdu a nie urzędnik ze względu na istotę własności prywatnej. Nie istnieje obowiązek prawny eksploatacji pojazdu, lecz tylko obowiązek jego rejestracji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zajęte w zaskarżonej decyzji.

W piśmie z dnia 21 stycznia 2014r. M.N. podtrzymał dotychczasową argumentację. Podkreślił nadto, że wniosek o rejestrację został złożony w dniu 2 lipca 2013r. i spełniał wszelkie formalne warunki. Na dowód tego faktu pobrano stosowną opłatę. Decyzję o odmowie rejestracji wydano w dniu 28 sierpnia 2013r. i doręczono po upływie 2 miesięcy. Termin badań technicznych określa właściciel pojazdu w zależności od swoich i pojazdu możliwości. Przepisy upoważniają organ do zatrzymania dowodu rejestracyjnego w dniu rejestracji, a nie w dniu wydania dokumentu. Upoważnienie to nie jest tożsame z prawem odmowy rejestracji. Pojazd został poddany badaniom technicznym i powtórnie zarejestrowany w dniu 20 grudnia 2013r. W tym dniu odmówiono wydania dowodu rejestracyjnego, wymuszono powtórne opłaty i zarejestrowano samochód.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej ppsa, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż Sąd bada legalność zaskarżonej decyzji, tj. jej zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej. Sąd rozpoznający sprawę nie może zmienić zaskarżonej decyzji, a jedynie uwzględniając skargę może uchylić ją, stwierdzić jej nieważność lub niezgodność z prawem, a może to uczynić, stosownie do unormowania zawartego w art. 145 § 1 ppsa, jeśli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności wskazane w art. 145 § 1 ppsa, skarga zgodnie z art. 151 ppsa podlega oddaleniu. Wedle przepisu art. 134 § 1 ppsa rozstrzygając daną sprawę, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, może zastosować przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach, prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 ppsa).

Kontrolując w tak zakreślonej kognicji zaskarżoną decyzję Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają bowiem przepisów prawa w stopniu obligującym do ich wyeliminowania z obrotu prawnego.

W świetle załączonych akt administracyjnych nie budzi wątpliwości i nie jest też sporne między stronami, że skarżący złożył w dniu 2 lipca 2013r. wniosek o rejestrację samochodu Fiat Cinquecento, a do wniosku załączył umowę kupna sprzedaży tego samochodu, potwierdzającą prawo własności tego samochodu; że następny termin badania technicznego tego samochodu przypadał na dzień 16 lipca 2013r. oraz że na umowie znajduje się pieczątka urzędowa zawierająca dane, tj. numer rejestracyjny [...], datę 2 lipca 2013r. jako datę rejestracji oraz parafę urzędnika sporządzającego tę pieczęć. Nie budzi też wątpliwości, że dane te stwierdzają otrzymanie przez skarżącego pozwolenia czasowego [...] oraz tablic rejestracyjnych [...]. Z akt administracyjnych wynika również, że skarżący był dwukrotnie wzywany do przedłożenia zaświadczenia potwierdzającego ważne badania techniczne samochodu, najpierw przez organ pierwszej instancji, a następnie przez organ odwoławczy i pomimo doręczenia tych wezwań nie przedłożył tego dokumentu. Również w postępowaniu sądowym nie wykazał posiadania aktualnych badań technicznych samochodu. Sporne między stronami w tym stanie faktycznym jest natomiast to, czy wobec posiadania ważnego badania technicznego spornego samochodu w dacie złożenia wniosku o jego rejestrację, tj. w dacie 2 lipca 2013r., organy obowiązane były dokonać rejestracji samochodu i wydać dowód rejestracyjny tego samochodu w terminie miesiąca od daty złożenia wniosku o rejestrację samochodu.

W tym stanie faktycznym przedmiotem zaskarżenia jest odmowa zarejestrowania samochodu, a sytuację prawną skarżącego reguluje art. 72 ust. 1, art. 73 oraz art. 74 ust. 1 i ust. 2 pkt 1, ust. 3 i ust. 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. – Prawo o ruchu drogowym (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 1137 z późn. zm.), zwanej dalej p.r.d., oraz § 2 ust. 1 oraz ust. 8 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 22 lipca 2002r. w sprawie rejestracji i oznaczenia pojazdów (tekst jedn.: Dz.U. z 2007r., nr 186, poz. 1322 ze zm.), zwanego dalej rozporządzeniem.

Stosownie do tych przepisów rejestracji dokonuje się na podstawie dowodu własności pojazdu lub dokumentu potwierdzającego powierzenie pojazdu, o którym mowa w art. 73 ust. 5; karty pojazdu, jeżeli była wydana; świadectwa zgodności WE albo świadectwa zgodności wraz z oświadczeniem zawierającym dane i informacje o pojeździe niezbędne do rejestracji i ewidencji pojazdu, dopuszczenia jednostkowego pojazdu, decyzji o uznaniu dopuszczenia jednostkowego pojazdu albo świadectwa dopuszczenia indywidualnego WE pojazdu - jeżeli są wymagane; zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu, jeżeli jest wymagane albo dowodu rejestracyjnego pojazdu lub innego dokumentu wydanego przez właściwy organ państwa członkowskiego, potwierdzającego wykonanie oraz termin ważności badania technicznego; dowodu rejestracyjnego, jeżeli pojazd był zarejestrowany; dowodu odprawy celnej przywozowej, jeżeli pojazd został sprowadzony z terytorium państwa niebędącego państwem członkowskim Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; dokumentu potwierdzającego zapłatę akcyzy na terytorium kraju albo dokumentu potwierdzającego brak obowiązku zapłaty akcyzy na terytorium kraju albo zaświadczenia stwierdzającego zwolnienie od akcyzy, w rozumieniu przepisów o podatku akcyzowym, jeżeli samochód osobowy lub pojazd rodzaju "samochodowy inny", podrodzaj "czterokołowiec" (kategoria homologacyjna L7e) lub podrodzaj "czterokołowiec lekki" (kategoria homologacyjna L6e) został sprowadzony z terytorium państwa członkowskiego Unii Europejskiej i jest rejestrowany po raz pierwszy; zaświadczenia wydanego przez właściwy organ potwierdzający uiszczenie podatku od towarów i usług od pojazdów sprowadzanych z państw członkowskich Unii Europejskiej lub brak obowiązku, o którym mowa w lit. a - jeżeli sprowadzany pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy, z zastrzeżeniem ust. 1a; dowodu wpłaty, o którym mowa w art. 12 ust. 2 ustawy z dnia 20 stycznia 2005 r. o recyklingu pojazdów wycofanych z eksploatacji, lub oświadczenia o podleganiu obowiązkowi zapewniania sieci zbierania pojazdów, o którym mowa w art. 11 ust. 4 tej ustawy, albo faktury zawierającej takie oświadczenie, jeżeli pojazd jest rejestrowany po raz pierwszy (art. 72 ust. 1 p.r.d.). Czasowej rejestracji pojazdu dokonuje starosta właściwy ze względu na miejsce zamieszkania (siedzibę) właściciela pojazdu, wydając pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne (art. 74 ust. 1 p.r.d.). Czasowej rejestracji dokonuje się z urzędu - po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu (art. 74 ust. 2 pkt 1 p.r.d.). Czasowej rejestracji dokonuje się na okres nieprzekraczający 30 dni, z zastrzeżeniem ust. 4. Termin ten może być jednorazowo przedłużony o 14 dni w celu wyjaśnienia spraw związanych z rejestracją pojazdu. Po upływie terminu czasowej rejestracji pozwolenie czasowe i tablice rejestracyjne zwraca się do organu, który je wydał, z wyjątkiem przypadku, o którym mowa w ust. 2 pkt 2 lit. a. (art. 74 ust. 3 i 5 p.r.d.). W celu rejestracji pojazdu właściciel pojazdu, z zastrzeżeniem art. 72 ust. 1a-4 ustawy oraz ust. 2-13 i § 3, składa w organie rejestrującym wniosek o rejestrację pojazdu, zwany dalej "wnioskiem o rejestrację", do którego dołącza: dowód własności pojazdu; kartę pojazdu, jeżeli była wydana; dowód rejestracyjny, jeżeli pojazd był zarejestrowany, oraz tablice ((tablicę) rejestracyjne, jeżeli pojazd był zarejestrowany; w przypadku pojazdu sprowadzonego z zagranicy bez tablic rejestracyjnych lub konieczności zwrotu tych tablic do organu rejestrującego państwa, z którego pojazd został sprowadzony, właściciel pojazdu zamiast tablic rejestracyjnych dołącza stosowne oświadczenie - oświadczenie może być złożone na wniosku o rejestrację (§ 2 ust. 1 rozporządzenia). Jeżeli wymagane jest badanie techniczne pojazdu, właściciel pojazdu do wniosku o rejestrację pojazdu dołącza dokument, o którym mowa w art. 72 ust. 1 pkt 4 ustawy (§ 8 rozporządzenia).

Zgodnie natomiast z art. 81 ust. 3, ust. 5 i ust. 6 p.r.d. okresowe badanie techniczne po raz pierwszy jest przeprowadzane przed pierwszą rejestracją pojazdu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Okresowe badanie techniczne samochodu osobowego, samochodu ciężarowego o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t, motocykla lub przyczepy o dopuszczalnej masie całkowitej nieprzekraczającej 3,5 t przeprowadza się przed upływem 3 lat od dnia pierwszej rejestracji, następnie przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania technicznego, a następnie przed upływem kolejnego roku od dnia przeprowadzenia badania.

Analiza powołanych przepisów dowodzi, iż rejestracja samochodu osobowego wymaga m.in. przedłożenia dowodu stwierdzającego własność pojazdu lub powierzenie jego do użytkowania; karty pojazdu, jeśli była ona wydana; także zaświadczenia o pozytywnym wyniku badania technicznego pojazdu. Okresowe badania techniczne nie tylko zresztą samochodów osobowych dokonywane są: pierwsze przed pierwszą rejestracją na terytorium Polski, następne po 3 latach od pierwszej rejestracji, następne przed upływem 5 lat od dnia pierwszej rejestracji i nie później niż 2 lata od dnia przeprowadzenia poprzedniego badania, kolejne zaś każdorazowo przed upływem roku od dnia poprzedniego badania. Taka regulacja prawna oznacza w konsekwencji, że jeśli po złożeniu wniosku o rejestrację samochodu osobowego (podlegającego okresowemu badaniu stanu technicznemu) a przed jego zarejestrowaniem upływnie termin ważności badania technicznego wnioskodawca obowiązany jest przedłożyć na wezwanie organu rejestrowego zaświadczenie o ważnym badaniu technicznym. Jest to podyktowane wymogami bezpieczeństwa i ma zapobiec potencjonalnemu zagrożeniu bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Wynika to wprost z art. 132 ust. 1 pkt 1 i 2 oraz ust. 2 i ust. 3 p.r.d., na mocy którego policjant zatrzymuje dowód rejestracyjny (pozwolenie czasowe) w razie stwierdzenia uzasadnionego przypuszczenia, że pojazd zagraża bezpieczeństwu w szczególności po wypadku drogowym, w którym zostały uszkodzone zasadnicze elementy nośne konstrukcji nadwozia, podwozia lub ramy, zagraża porządkowi ruchu, narusza wymagania ochrony środowiska; oraz gdy pojazd nie został poddany badaniu technicznemu w wyznaczonym terminie lub termin badania nie został wyznaczony prawidłowo; a następnie wydaje kierowcy pokwitowanie, zaś zatrzymany dokument, z wyjątkiem niemających zastosowanie w tej sprawie przypadków określonych w ust. 1 pkt 4, 6 i 7, przesyła niezwłocznie organowi, który go wydał. Z tych przepisów wynika jednoznacznie, że skoro policjant posiada uprawnie do zatrzymania samochodu, co do którego brak jest ważnego badania technicznego, i obowiązek przesłania go organowi rejestrowemu, to tym bardziej organ rejestrowy ma kompetencję do odmowy zarejestrowania samochodu nie posiadającego ważnego badania technicznego i tym samym uniemożliwienie dopuszczenia takiego pojazdu do ruchu drogowego. Brak aktualnych badań technicznych i ich nie przedłożenie na wezwanie organu uzasadnia zatem przypuszczenie niespełnienia przez samochód wymogów dopuszczenia go do ruchu drogowego z uwagi na jego stan techniczny. W przeciwnym razie nie ma żadnych przeszkód do przedłożenia zaświadczenia o ważnym badaniu technicznym. Brak aktualnego badania technicznego w dacie rozpoznawania przez organ rejestrowy wniosku o rejestracje nie stanowi też przeszkody do tego by w późniejszym terminie samochód chociażby w wyniku dokonanych w nim napraw uzyskał zaświadczenie o ważnym badaniu technicznym i mógł być zarejestrowany i dopuszczony do ruchu drogowego. Z przepisów tych, jak i przepisów rozdziału 2 p.r.d. zatytułowanego Warunki dopuszczenia do ruchu drogowego, wynika też oczywisty wniosek, że ustawodawca daje priorytet wyższej wartości, jaką jest zapewnienie bezpieczeństwa w ruchu drogowym, ochrona zdrowia i życia ogółu uczestników ruchu drogowego, nad wartością niższą, jaką są prawa właściciela samochodu do jego używania zgodnie z przeznaczeniem. W orzecznictwie sądowym prezentowany jest akceptowany przez Sąd w tym składzie pogląd, wedle którego wszystkie przesłanki warunkujące rejestrację samochodu muszą być spełnione łącznie. Przepis art. 72 ust. 1 p.r.d. formułuje wymagania formalne rejestracji i musi być rozumiany restrykcyjne, co oznacza, że niespełnienie któregokolwiek z wymogów stanowi bezwzględną przeszkodę do zarejestrowania samochodu (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 13 grudnia 2012r., III SA/Łd 961/12).

Podnieść też należy, iż rejestracja samochodu jest poprzedzona obligatoryjną czasową jego rejestracją na okres 30 dni (wydłużany o kolejne 14 dni celem wyjaśnia sprawy), dokonywaną po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu, w wyniku której wnioskodawca uzyskuje pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice rejestracyjne. Wynika to wprost z zawartego w powołanym przepisie art. 74 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 p.r.d. zwrotu "czasowej rejestracji pojazdu dokonuje (...), wydając pozwolenie czasowe i zalegalizowane tablice (tablicę) rejestracyjne" oraz "czasowej rejestracji dokonuje się z urzędy – po złożeniu wniosku o rejestrację pojazdu". Celem tej regulacji prawnej jest umożliwienie organowi rejestrowemu zweryfikowanie prawdziwości załączonych do wniosku o rejestrację dokumentów oraz spełnienia warunków zarejestrowania pojazdu. Czasowa rejestracja jest dokonywana z urzędu każdorazowo po złożeniu spełniającego wymogi formalne wniosku o rejestrację pojazdu, natomiast rejestracja pojazdu jest dokonywana dopiero po zweryfikowaniu spełnienia warunków określonych w art. 72 ust. 1 p.r.d. Ustawodawca wprowadza więc dwa rodzaje rejestracji pojazdu, tj. czasową rejestrację i rejestrację. Potwierdza to też analiza pkt 2 i 3 art. 74 p.r.d., w którym wyraźnie ustawodawca wskazuje na czasową rejestrację na wniosek właściciela pojazdu lub jednostki badawczej producenta pojazdu. Czasowa rejestracja pojazdu w przypadku złożenia wniosku o rejestrację poprzedza przy tym rejestrację pojazdu i jest elementem postępowania rejestracyjnego samochodu. W tym przypadku rejestracja pojazdu ma niejako dwa etapy. Postępowanie rejestrowe pojazdu może zatem zakończyć się zarejestrowaniem pojazdu w przypadku pozytywnego wyniku weryfikacji wniosku o rejestrację pojazdu lub odmową zarejestrowania pojazdu w przypadku negatywnego wyniku tych czynności i obowiązkiem zwrotu czasowego pozwolenia i wydanych tablic rejestracyjnych. Oznacza to w konsekwencji, że określone w art. 72 ust. 1 p.r.d. warunki zarejestrowania pojazdu muszą być spełnione w momencie podejmowania przez organ rejestrowy decyzji w sprawie rejestracji samochodu. Tę organ rejestrowy może podjąć dopiero po dokonaniu czynności sprawdzających, weryfikacyjnych i pozytywnego ich wyniku i ewentualnemu wezwaniu wnioskodawcy do uzupełnienia wniosku. W orzecznictwie sądowym oraz doktrynie przedmiotu podnosi się wszak, że organ rozstrzyga sprawę wedle stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie wydawania decyzji. Gdyby było inaczej, zbędnym byłoby przeprowadzanie czynności wyjaśniających czy dowodowych w sprawie, jak i uwzględnianie w rozstrzygnięciu okoliczności zaistniałych czy ujawnionych w toku tego postępowania w okresie między złożeniem wniosku a wydaniem decyzji. Samo złożenie wniosku o rejestrację nie oznacza więc automatycznie zarejestrowania samochodu w dacie złożenia tego wniosku i obowiązku wydania dowodu rejestracyjnego samochodu. Dopiero w wyniku wydania pozytywnej decyzji samochód zostaje zarejestrowany, a decyzja ta stanowi podstawę wydania dowodu rejestracyjnego. Jak bowiem wynika z uchwały NSA z dnia 15 listopada 1999r., OPK 24/99, ONSA 2000, z. 2, poz. 54, rejestracji pojazdu na podstawie art. 73 ust. 1 p.r.d. dokonuje się w formie decyzji administracyjnej, z jej uzasadnienia zaś - "w art. 73 ust. 1 ustawy jest mowa o dwóch czynnościach organu rejestracyjnego: o dokonaniu rejestracji oraz o wydaniu dowodu rejestracyjnego i tablic (tablicy) rejestracyjnych. Samo wydanie dowodu rejestracyjnego jest tylko czynnością materialno-techniczną. Sama ta czynność jednak nie wyznacza sytuacji prawnej jednostki, gdyż zawsze musi być poprzedzona rozstrzygnięciem przez dany organ, czy w konkretnej sytuacji osoba ubiegająca się o rejestrację danego pojazdu spełnia wszystkie określone wymagania ustawowe. Takie działania organu autorytatywnie konkretyzują sytuację prawną podmiotu i noszą wszelkie znamiona procesu wydawania decyzji. Akt rejestracji pojazdu zatem ma cechy decyzji administracyjnej w znaczeniu materialnoprawnym. (...) Rejestracja pojazdu więc następuje w drodze rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej w formie decyzji administracyjnej po przeprowadzeniu postępowania w celu ustalenia okoliczności faktycznych i prawnych, od których ustawa i przepisy wykonawcze do niej uzależniają dokonanie rejestracji. Postępowanie w sprawie rejestracji pojazdu kończy się wydaniem decyzji administracyjnej i decyzja ta poprzedza czynność materialno-techniczną wydania dowodu rejestracyjnego i tablic".

Powyższe rozważania dowodzą, że rejestracja pojazdu stanowi – jak podnosi jednolite orzecznictwo i doktryna - złożony proces, w trakcie którego organ rejestrujący postanawia w drodze decyzji o jego zarejestrowaniu i wydaje dowód rejestracyjny. Dowód rejestracyjny spełnia przy tym dwojakiego rodzaju rolę; potwierdza decyzję o zarejestrowaniu pojazdu oraz jest dokumentem stanowiącym o dopuszczeniu zarejestrowanego pojazdu do ruchu. Sama czynność wydania dowodu rejestracyjnego nie wyznacza sytuacji prawnej jednostki, gdyż zawsze musi być poprzedzona rozstrzygnięciem przez organ rejestrujący, czy w konkretnej sytuacji osoba ubiegająca się o rejestrację spełnia wszystkie wymagania ustawowe.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy nie sposób zgodzić się ze skarżącym, że wymóg przedłożenia zaświadczenia o ważnym badaniu technicznym pojazdu dotyczy tylko daty złożenia wniosku o rejestrację pojazdu, a w dniu 2 lipca 2013r. samochód został zarejestrowany i organ rejestrowy obowiązany był mu wydać dowód rejestracyjny tego samochodu do dnia 2 sierpnia 2013r. W swojej argumentacji skarżący nie dostrzega bowiem tego, że w dniu 2 lipca 2013r., tj. w dacie złożenia wniosku o rejestrację spornego pojazdu, otrzymał stosownie do art. 74 ust. 2 pkt 1 p.r.d. jedynie czasowe pozwolenie, którego obligatoryjny termin upłynął 30 dni od daty złożenia wniosku o rejestrację. Co oznacza, że po upływie tego czasu straciło ono swoją ważność wobec nie wydana decyzji o rejestracji samochodu. Pomija też tę istotną okoliczność, że proces rejestracji samochodu składa się z dwu niezależnych, odrębnych etapów, pierwszego obejmującego czasową rejestrację samochodu, i drugiego w sprawie rejestracji samochodu. Spełnienie warunków w dacie czasowej rejestracji nie przesądza automatycznie ich spełnienia w dacie rejestracji samochodu, te bowiem w międzyczasie mogą ulec zmianie, co miało miejsce w niniejszej sprawie, kiedy to w dniu 16 lipca 2013r., a więc dwa tygodnie po złożeniu wniosku o rejestrację, badanie techniczne spornego samochodu utraciło swoją ważność. Ta okoliczność powodowała konieczność uzupełnienia braku formalnego wniosku o rejestrację o aktualne badanie techniczne. Skarżący, pomimo dwukrotnego wezwania organów, tj. w dniu 16 sierpnia 2013r. i w dniu 11 października 2013r., nie przedłożył zaświadczenia aktualnego badania technicznego spornego samochodu. Okoliczność ta ma istotne dla dopuszczenia samochodu do ruchu drogowego znaczenie nie tylko z uwagi na bezwzględny formalny wymóg ustawowy (dotyczący stanu technicznego samochodu gwarantującego bezpieczeństwo dla ruchu drogowego), ale także z uwagi na znaczny wiek samochodu wynikający chociażby z umowy kupna-sprzedaży. Bierną postawą skarżący uniemożliwił organowi rozpoznanie sprawy zgodnie z żądaniem. Pomimo bowiem tego, że ciężar dowodowy spoczywa stosownie do art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a. na organie administracji publicznej i to organ obowiązany jest zebrać wszystkie dowody konieczne dla rozpoznania sprawy, to jednak nie zwalnia to strony postępowania ze współdziałania z organem w zgromadzeniu koniecznych dowodów, zwłaszcza w tych wszystkich przypadkach, w których w interesie strony leży przedłożenie korzystnego dla niej dowodu, a postępowanie zostało wszczęte na jej wniosek celem przyznania lub stwierdzenia uprawnienia. Z tego względu pasywna postawa skarżącego nie może spotkać się z aprobatą Sądu, a wręcz jawi się ona jako swoistego rodzaju nieuzasadniony upór, skoro w późniejszym czasie skarżący jednak poddał samochód badaniu technicznemu i uzyskał – jak wynika z jego pisma z dnia 21 stycznia 2014r. – decyzję o rejestracji samochodu. Podnieść też należy, że czynność poddania samochodu badaniom technicznym nie jest ani nadmiernie uciążliwa, ani kosztowna. Warunkiem pozytywnego wyniku tego badania jest oczywiście to, by samochód był sprawny technicznie i spełniał warunki jego dopuszczenia do ruchu drogowego. Wobec dwukrotnego wzywania skarżącego do przedłożenia zaświadczenia o ważnym badaniu technicznym w znacznym odstępie czasu, wynoszącym dwa miesiące, trudno uznać działania organów za nieproporcjonalne do skutku, jakim stała się decyzja odmowna. Organy dały skarżącemu – w ocenie Sądu – wystarczająco długi okres czas na dokonanie badania technicznego samochodu, a mimo to skarżący z tej szansy nie skorzystał. Został też poinformowany o zakończeniu postępowania, możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym sprawy i wypowiedzenia się co do tego materiału. Z tego nie skorzystał. Nie wykazywał żadnej woli współpracy z organami.

Nie można też bez zastrzeżeń przyznać racji skarżącemu podnoszącemu kategorycznie i bezwarunkowo, że o terminie badań technicznych decyduje wyłącznie właściciel pojazdu. Wbrew przekonaniu skarżącego wymóg przedłożenia ważnego badania technicznego ma charakter normatywny, a jego termin nie jest – jak wynika z przytoczonych wcześniej przepisów – pozostawiony zupełnej i dowolnej decyzji właściciela pojazdu skoro najpóźniej w ostatnim dniu terminu ważności poprzedniego badania technicznego obowiązany jest przeprowadzić kolejne badania techniczne, jeśli zamierza korzystać z samochodu zgodnie z jego przeznaczeniem, a taki zamiar jak można sądzić zapewne skarżący miał wnosząc w dniu 2 lipca 2013r. wniosek o rejestrację pojazdu, zamiar skutecznie zrealizowany – co sam przyznał – w dniu 20 grudnia 2013r., tj. w dacie zarejestrowania samochodu. Wybór terminu badania technicznego jest pozostawiony właścicielowi tylko w tym sensie, że kolejne badanie może dokonać w każdym dniu przed upływem terminu ważności badania. Jeśli tego nie uczyni przed tym terminem traci uprawnienie do korzystania z samochodu zgodnie z jego przeznaczeniem, co z kolei stanowi zaprzeczenie istoty rzeczy, jaką jest pojazd mechaniczny. Oczywiście właściciel może zrezygnować z korzystania z rzeczy zgodnie z jej przeznaczeniem, jednakże okoliczności tej sprawy, tj. próba rejestracji samochodu i ostatecznie jego zarejestrowanie, na to nie wskazują.

Nie sposób też nie odnieść wrażenia, że skarżący – kwestionując zaskarżone skargą decyzje – w istocie zmierza do "zwrotu" uiszczonej w dniu 2 lipca 2013r. opłaty od wniosku o rejestrację samochodu. Świadczy o tym sformułowanie pisma z dnia 21 stycznia 2014r., w którym skarżący stwierdza, że w dniu 20 grudnia 2013r. odmówiono mu wydania dowodu rejestracyjnego, zarejestrowanego już samochodu, wymuszono powtórne opłaty i zarejestrowano samochód. Ze sformułowania tego wynika, że skarżący nie godzi się z dwukrotnym pobraniem opłaty od jego wniosków o rejestrację samochodu. Kwestia ta pozostaje jednakże poza zakresem tego postępowania, obejmującego skargę na decyzję o odmowie zarejestrowania samochodu. Sąd nie rozstrzyga też o kosztach postępowania administracyjnego, w tym zakresie żądanie należy skierować do organu administracji publicznej, który pobrał opłatę. Poza zakresem Sąd w tej sprawie pozostają też podniesione kwestie związane z odmową sporządzenia "protokołu ustnej decyzji odmowy wydania dowodu rejestracyjnego", jak i wydania pisemnej decyzji w tym przedmiocie. W tym zakresie skargę również należy skierować do właściwego organu administracji publicznej.

Dodatkowo Sąd wyjaśnia, iż nie stwierdził podstaw do umorzenia sądowoadministracyjnego na podstawie art. 161 ppsa. Co prawda z treści pisma skarżącego z dnia 21 stycznia 2014r. wynika, że ostatecznie sporny samochód został w dniu 20 grudnia 2013r. zarejestrowany, niemniej jednak nie budzi wątpliwości, że po wydaniu decyzji odmawiającej rejestracji samochodu skarżący wszczął nowym wnioskiem kolejne postępowanie w sprawie rejestracji spornego samochodu, a stan faktyczny w obu sprawach nie był tożsamy. Jak bowiem przyznał skarżący w tym piśmie poddał samochód badaniu technicznemu, a samochód został zarejestrowany.

Mając powyższe na uwadze Sąd, działając w oparciu treść art. 151 p.p.s.a., sąd skargę oddalił.

bg