Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 306/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2004-05-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Skarżony organ: Prezes Sądu
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 6 maja 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na wyrok Sądu Rejonowego w Z. z dnia , sygn. akt. w przedmiocie umieszczenia w Domu Pomocy Społecznej postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pani A. D. dnia [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pismo nazwane przez nią ,,podaniem" opisując swą sytuację rodzinną i finansową. Zarządzeniem z dnia [...] Sąd zwrócił się do skarżącej o sprecyzowanie treści żądania poprzez oznaczenie organu, którego działanie lub bezczynność chce zaskarżyć oraz wskazanie jakiej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności skarga dotyczy. W przypadku natomiast gdy przedmiotem skargi jest bezczynność organu- wskazanie na czym ta bezczynność polega. W odpowiedzi na powyższe skarżąca nadesłała do Sądu pismo datowane na dzień [...] z treści, którego wynika, iż zaskarża ona wyrok Sądu Rejonowego w Z. o umieszeniu jej w Domu Pomocy Społecznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga jest niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny władny jest orzekać zasadniczo w zakresie czynności, czy bezczynności organów administracji publicznej, innych organów państwowych, organów samorządowych, wyłącznie w zakresie w jakim działają one w formach władczych lub stanowiących, czyli formach właściwych dla działania administracyjnoprawnego. Stanowi o tym m. in. art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), wedle którego sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości generalnie przez kontrolę działalności administracji publicznej. Z kolei w myśl art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1. decyzje administracyjne;

2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty,

3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4. inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa,

5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt. 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt. 1-4.

Nadto w świetle art. 3 § 3 wyżej cytowanej ustawy sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wreszcie zgodnie z art. 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej.

Tymczasem skarżąca nie zaczepia żadnego aktu podlegającego kontroli sądowoadministracyjnej. Taki akt nie został bowiem wydany, gdyż nie jest nim wyrok Sądu Rejonowego w Z. Nie istnieje zatem możliwość kontroli rozstrzygnięcia wydanego przez sąd powszechny w ramach kontroli sądowoadministracyjnej w tym możliwość nakazania temuż sądowi załatwienia żądania skarżącej. Kontrolę taką regulują bowiem przepisy kodeksu postępowania cywilnego przewidujące możliwość skorzystania przez stronę niezadowoloną z rozstrzygnięcia wydanego przez Sąd I instancji ze środka zaskarżenia w postaci wniesienia apelacji do Sądu II instancji.

Z tych przyczyn skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt. 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.