Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 1204/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 32 ust. 4
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Mariola Kowalska, , Sędzia WSA Tadeusz Nowak (spr), Asesor WSA Jolanta Augustyniak-Pęczkowska, Protokolant Joanna Piątek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2008 r. sprawy ze skargi M. [...] Sp. z o.o. w W. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. znak: [...] Wojewoda [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, po rozpatrzeniu odwołania M. Sp. z o. o. z siedzibą w W., od decyzji Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Centrum targowo -wystawienniczego (etap I) na działce nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] zlokalizowanej przy ul. [...] [...] w W.

- utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ II instancji wskazał, że w myśl art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane warunkiem wydania pozwolenia na budowę jest złożenie przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana. Organ wskazał także, że organ administracji architektoniczno-budowlanej, stosownie do treści art. 35 ust. 1 pkt 1 wymienionej ustawy, przed wydaniem decyzji ma obowiązek sprawdzenia zgodności projektu zagospodarowania działki z warunkami określonymi w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, a także wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, o której mowa w ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

W rozpoznawanej sprawie inwestor – M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożył wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w dniu 24 listopada 2006 r., a więc w momencie, gdy decyzja Burmistrza Gminy W. z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu straciła ważność. Decyzja ta w punkcie 6 zawierała zapis "decyzja niniejsza jest ważna dwa lata od dnia wydania".

Argumentując swoje stanowisko organ odwoławczy stwierdził, że zarzut inwestora dotyczący braku podstaw do żądania przedłożenia wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia jest niesłuszny. Zdaniem Wojewody [...] obowiązek taki winien być ustalany zgodnie z treścią przepisów obowiązujących w dniu złożenia wniosku i fakt, iż w dacie wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania inwestycja nie podlegała obowiązkowi przeprowadzenia postępowania, nie oznacza, że w związku ze zmianą przepisów inwestor będzie zwolniony z tego obowiązku.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania Wojewoda [...] uznał, iż w rozpoznawanej sprawie inwestor wykazał swoje prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto powołując się na orzecznictwo sądów administracyjnych wyjaśnił, że żądania odwołującego się "jednoczesnego stwierdzenia nieważności decyzji" nie może być rozpoznane w ramach prowadzonego postępowania odwoławczego. Art. 156 kpa dopuszcza co prawda możliwość stwierdzenia nieważności decyzji nieostatecznej jednakże pod warunkiem, że nie wniesiono od niej odwołania. Postępowanie zwykłe ma zawsze pierwszeństwo przed postępowaniem w trybie nadzoru (zob. wyrok WSA z dnia 6 lutego 2006 r., I SA/Wa 1760/05 LEX nr 220015, wyrok NSA z dnia 24 lipca 1998 r.,II SA 642/97 LEX nr 35491).

Skargę na powyższą Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, złożyła M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji.

Podobnie jak w odwołaniu Spółka zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie:

- naruszenie art. 32 ust. 4 i art. 35 ust. 3 ustawy Prawo budowlane;

- naruszenie art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. (ewentualnie art. 64 ust. 1 w związku z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym);

- naruszenie art. 7, art. 8 i art. 77 kpa;

- naruszenia art. 2 i art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej.

Przedstawiając swoje stanowisko Skarżąca zauważyła, że zgodnie z art. 47 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z 1994 r. jak również art. 64 ust. 1 w związku z art. 55 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym warunki i zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę. Zdaniem Spółki zgodnie z wyraźnym brzmieniem powołanej wyżej ustaw dopóki decyzja Burmistrza Gminy W. Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu funkcjonuje w obrocie prawnym, organy wydające pozwolenie na budowę są związane jej ustaleniami.

W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji, wnosząc o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga M. Sp z o.o. z siedzibą w Warszawie nie jest zasadna.

Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej jedynie pod względem zgodności z prawem, a więc prawidłowości zastosowania przepisów obowiązującego prawa oraz trafności ich wykładni. Uwzględnienie skargi następuje tylko w przypadku stwierdzenia przez Sąd naruszenia przepisów prawa materialnego lub istotnych wad w prowadzonym postępowaniu (art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

W rozpoznawanej sprawie tego rodzaju wady i uchybienia nie wystąpiły, wobec czego skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

W niniejszej sprawie przedmiotem w/w kontroli sprawowanej przez Sąd jest decyzja Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta W. z dnia [...] grudnia 2007 r. Nr [...], którą odmówiono zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę Centrum targowo - wystawienniczego (etap I) na działce nr ew. [...] i [...] z obrębu [...] zlokalizowanej przy ul. [...] [...] w W.

Zgodnie z art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tj. Dz.U. z 2006 r. Nr 156, poz. 1118 z późn. zm.) zwanej dalej Prawem budowlanym, warunkiem wydania pozwolenia na budowę jest złożenie przez inwestora wniosku o pozwolenie na budowę w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Do wniosku należy dołączyć decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (art. 33 ust. 2 pkt 3 w/w ustawy).

Ostateczna decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w okresie swej ważności, z jednej strony upoważnia inwestora do wystąpienia z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, z drugiej zaś strony - stosownie do art. 55 w zw. z art. 64 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), wiąże organ architektoniczno - budowlany wydający pozwolenie na budowę w zakresie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w niej ustalonych.

Zauważyć trzeba, że sformułowanie "okres ważności decyzji" zawarte w art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane wyraźnie wskazuje, że chodzi o określenie czasu, w którym decyzja ma moc obowiązującą, a więc upływ "okresu ważności decyzji" powoduje ten skutek, że po jego upływie zarówno inwestor jak i organ architektoniczno – budowlany orzekający w sprawie pozwolenia na budowę nie może już powoływać się na tę decyzję, gdyż utraciła ona swoją ważność.

W przypadku gdy wniosek o zatwierdzenie projektu i wydanie pozwolenia na budowę złożony został po "okresie ważności decyzji" decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, to organ architektoniczno – budowlany zobligowany jest odmówić zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę.

Stwierdzić trzeba, że złożenie wniosku o wydanie pozwolenia na budowę przez inwestora jedynie w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, spowoduje, że mimo późniejszego upływu okresu ważności tej decyzji, zachowa ona swoje znaczenie prawne w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Jeżeli warunek ten nie został spełniony, to decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z uwagi na upływ czasu traci swoją ważność i w żadnym postępowaniu nie jest możliwe przywrócenie ważności tej decyzji. Nie chodzi więc o nieważność takiej decyzji spowodowaną upływem czasu, ale o ważność decyzji w określonym czasie, w tym znaczeniu, że po upływie wyznaczonego czasu decyzja traci znaczenie prawne i przestaje obowiązywać (zob. wyrok NSA z dnia 7 marca 2007 r. II OSK 1465/05 LEX nr 337475).

Z akt niniejszej sprawy wynika, że inwestor M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. złożyła wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę w dniu 24 listopada 2006 r. Z akt sprawy wynika również, że do wniosku tego inwestor dołączył decyzję Burmistrza Gminy W. z dnia [...] września 2002 r. Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania tereny, która w punkcie 6 zawierała zapis, że decyzja ta jest ważna dwa lata od dnia wydania.

Stwierdzić należy, iż proste zestawienie dat tj. daty złożenia przez M. Sp. z o.o. z siedzibą w W. wniosku zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenie na budowę oraz daty wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu przy jednoczesnym uwzględnieniu okresu ważności tej decyzji (2 lata od dnia jej wydania), pozwala na dokonanie bezspornego ustalenia, że wniosek inwestora został złożony po "okresie ważności" decyzji Burmistrza Gminy W. Nr [...] tj. w momencie gdy utraciła ona ważność.

Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego naruszenia przez Wojewodę [...] naruszenie art. 7, art. 8 i art. 77 kpa stwierdzić trzeba, iż jest on bezzasadny.

Zdaniem Sadu ocena materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie dokonana została zgodnie z normami prawa procesowego oraz z zachowaniem reguł tej oceny, co wyklucza zarzut dowolności. Uzasadniając swe rozstrzygnięcie z dnia [...] maja 2008 r. Wojewoda [...] wskazał fakty, które uznał za udowodnione, dowody na których się oparł oraz przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej. Organ zajął stanowisko wobec całego materiału procesowego, czym uczynił zadość wymaganiom określonym w art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 kpa.

Ponadto stwierdzić należy, iż Wojewoda [...] uzasadniając zaskarżoną decyzję uczynił również zadość wymogom określonym art. 7, art. 77, art. 80 i art. 107 § 3 kpa bowiem odniósł się do zarzutów odwołania tj. kwestii czy wykazane zostało przez inwestora prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz czy istniała podstawa do żądania przedłożenia przez inwestora wraz z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę, decyzji ustalającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia.

Mając na względzie powyższe na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) skargę jako bezzasadną należało oddalić.