Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 1171/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję
Powołane przepisy: article: art. 31 ust. 7
journal: Dz.U. 2008 nr 170 poz 1051
law: Ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego - tekst jednolity
journal: Dz.U.UE.L 2004 nr 141 poz 18  art. 28
law: Rozporządzenie Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiające szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji  oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla  systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Cezary Kosterna, Sędziowie Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda /sprawozdawca/, Sędzia WSA Leszek Kobylski, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 kwietnia 2011 r. sprawy ze skargi L.W. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. z dnia [...] października 2010 r. nr [...] w przedmiocie płatności bezpośrednich 1) uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. z dnia [...] maja 2010 r. nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do chwili uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 3) zasądza od Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. na rzecz skarżącej L.W. kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Decyzją Nr [...] z dnia [...] października 2010 r. Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (ARiMR) w W. po rozpatrzeniu odwołania L. W. w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego na 2009 r. utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w L. Nr [...] z dnia [...] maja 2010 r.

Decyzja zapadła na tle następującego stanu faktycznego i prawnego:

W dniu [...] maja 2009 r. L. W. (dalej: "skarżąca") złożyła wniosek o przyznanie płatności bezpośrednich na 2009 r. Zadeklarowała, m.in. działkę ewidencyjną nr [...], a na niej położoną działkę rolną "C"; działkę ewidencyjną nr [...], a na niej położone działki rolne "D" i "E". Łącznie we wniosku zadeklarowała do przyznania jednolitej płatności obszarowej działki rolne o pow. [...] ha, do uzupełniającej płatności obszarowej działki rolne o pow. [...] ha oraz do uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych (płatność zwierzęca) działki rolne o pow. [...] ha.

W dniu [...] sierpnia 2009 r., w oparciu o art. 27 Rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniu Rady (WE) nr 1782/2003 ustanawiającego wspólne zasady dla systemów pomocy bezpośredniej w zakresie wspólnej polityki rolnej oraz określonych systemów wsparcia dla rolników (Dz. U. L 141, 30/04/2004 P. 0018 - 0058) została przeprowadzona przez inspektorów terenowych w gospodarstwie skarżącej (w jej obecności) kontrola na miejscu. W jej wyniku stwierdzono na deklarowanych działkach rolnych C, D, E kod błędu DR13+ informujący o tym, że zadeklarowana powierzchnia działki rolnej jest większa od powierzchni stwierdzonej. Z przeprowadzonych czynności kontrolnych sporządzono raport o nr [...], z którego wynika, iż:

– działka rolna o identyfikatorze "C" powierzchnia deklarowana [...] ha, a stwierdzona – [...]ha;

– działka rolna o identyfikatorze "D" powierzchnia deklarowana [...] ha, a stwierdzona – [...] ha;

– działka rolna o identyfikatorze "E" powierzchnia deklarowana [...] ha, a stwierdzona – [...]ha;

Mając na względzie powyższe, Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w L. decyzją z dnia [...] maja 2010 r. przyznał skarżącej płatności na rok 2009 w łącznej wysokości [...]zł, na które składają się:

– jednolita płatność obszarowa w wysokości [...] zł pomniejszona o kwotę [...]zł ze względu na stwierdzone nieprawidłowości;

– uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni grupy upraw podstawowych w wysokości [...]zł;

– uzupełniająca płatność obszarowa do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych w wysokości [...]zł.

Jako podstawę materialnoprawną wskazał na art. 51 ust. 1 oraz art. 71 a rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 z dnia 21 kwietnia 2004 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wdrażania zasady współzależności, modulacji oraz zintegrowanego systemu administracji i kontroli przewidzianych w rozporządzeniach Rady (WE) nr 1782/2003 i (WE) nr 73/2009 oraz wdrażania zasady współzależności przewidzianej w rozporządzeniu Rady (WE) nr 479/2008 (Dz.U. WE L 141 z 30.04.2004 r., str. 18 ze zm. dalej: "rozporządzenie Komisji (WE) Nr 796/2004").

W uzasadnieniu wskazał, iż w wyniku kontroli na miejscu stwierdzono zawyżoną deklarację powierzchni działek rolnych występującą na działkach ewidencyjnych o nr [...] i [...] położonych w B.. Różnica między powierzchnią deklarowaną, a powierzchnią stwierdzoną przekroczyła 3%. W związku z tym, płatność na obszarze JPO została pomniejszona o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę. Przestawiając w formie tabelarycznej powierzchnie działek rolnych, organ I instancji przyjął:

– działka rolna o identyfikatorze "C" powierzchnia deklarowana [...] ha, a stwierdzona – [...]ha;

– działka rolna o identyfikatorze "D" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha;

– działka rolna o identyfikatorze "E" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha.

Konkludując wskazał, iż łączna powierzchnia wykluczonych z płatności JPO gruntów wynosi [...]ha. Uzasadniając przyznaną uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych organ I instancji wskazał, iż skarżąca zadeklarowała powierzchnię trwałych użytków zielonych na [...]ha. Natomiast w wyniku kontroli na miejscu stwierdzono powierzchnię [...]ha.

W złożonym odwołaniu skarżąca zakwestionowała wyniki przeprowadzonej kontroli. Stwierdziła, iż nie zgadzają się podane areały działek o nr [...] i nr [...], co spowodowało zbyt duże ich pomniejszenie, a w konsekwencji zmniejszyło przyznaną płatność. Wniosła o ponowne wykonanie pomiarów ww. działek.

Rozpoznając sprawę ponownie Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w W. wskazaną na wstępie ostateczną decyzją z dnia [...] października 2010 r. utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu przedstawił przebieg postępowania w niniejszej sprawie. Podniósł, iż powierzchnia zmierzona w kontroli na miejscu została uznana za powierzchnię uprawnioną do przyznania płatności. Wskazał, iż powierzchnie działek ewidencyjnych zawarte w Ewidencji Gospodarstw i Budynków nie mogą stanowić podstawy żądania objęcia gruntów płatnościami obszarowymi. Podniósł, że powierzchnie w nich ujawnione to całe powierzchnie działek, a nie powierzchnie kwalifikowane w świetle obowiązujących przepisów z uwzględnieniem stanu faktycznego istniejącego w danym roku gospodarczym.

W ocenie organu odwoławczego kontrole przeprowadzone zostały w sposób prawidłowy i rzetelny w oparciu o obowiązujące w tym zakresie przepisy. Jednocześnie organ II instancji wskazał, iż zgodnie z art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 ze zm.) ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Podniósł, iż skarżąca nie przedstawiła żadnego nowego dowodu. Dlatego też, w jego ocenie protokół z czynności kontrolnych należy uznać za prawidłowo sporządzony i nie ma powodu, aby podważyć wiarygodność danych z niego wynikających.

Od decyzji tej skarżąca złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę, zarzucając jej naruszenie przepisów art. 6-8 k.p.a. Wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie zapłaty kwoty [...] zł tytułem dwukrotnie pomniejszonej jednolitej płatności obszarowej przypadającej na powierzchnię [...] ha. W jej uzasadnieniu podniosła, iż we wniosku o przyznanie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego zadeklarowała uprawę trwałych użytków zielonych (dalej: "TUZ") na powierzchni [...] ha na działce rolnej oznaczonej literą "D". Wskazała, iż według jej pomiarów powierzchnia TUZ wynosi [...] ha, natomiast ortofotomapa, którą posługuje się ARiMR zawiera błędy, gdyż granice klas bonitacyjnych użytków rolnych na jej działce oznaczono jako granicę ewidencyjną działki [...]. Jednocześnie podniosła, iż inspektor dokonujący pomiarów nie uwzględnił informacji dotyczących granic działek wynikających z map geodezyjnych.

W odpowiedzi na skargę, organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie należy podkreślić, że w myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Z kolei art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. W wyniku takiej kontroli decyzja może zostać uchylona w razie stwierdzenia, że naruszono przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy lub doszło do takiego naruszenia przepisów prawa procesowego, które mogłoby w istotny sposób wpłynąć na wynik sprawy, ewentualnie w razie wystąpienia okoliczności mogących być podstawą wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), b) i c) p.p.s.a.). Z treści art. 134 § 1 p.p.s.a. wynika, że Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Wykładnia powołanego wyżej przepisu wskazuje, że Sąd ma prawo, ale i obowiązek dokonania oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu administracyjnego, nawet wówczas, gdy dany zarzut nie został w skardze podniesiony.

Kierując się tymi przesłankami i badając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w L. z [...] maja 2010 r. w granicach określonych przepisami powołanych wyżej ustaw, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie – także z przyczyn, które Sąd wziął pod uwagę z urzędu, niezależnie od jej treści. W ocenie Sądu, obie w/w decyzje wydane zostały z naruszeniem przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a to uzasadniało ich uchylenie na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a..

Przed przystąpieniem do wskazania dostrzeżonych nieprawidłowości w kontrolowanym postępowaniu Sąd zauważa, że skarżąca ubiegała się o przyznanie płatności bezpośrednich do gruntów rolnych.

W niniejszej sprawie organy administracji zastosowały przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2008 r. Nr 170, poz. 1051 j.t.; dalej: "ustawa z dnia 26 stycznia 2007 r."). Podstawę rozstrzygnięcia w sprawie stanowił, m.in. przepis art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., w myśl którego jednolita płatność obszarowa przysługuje rolnikowi na będące w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli:

1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009, z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha;

2) wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności;

3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Płatność przyznaje się, zgodnie z art. 18 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. na wniosek rolnika.

Organ I instancji po rozpoznaniu wniosku skarżącej przyznał jednolitą płatność obszarową na rok 2009, uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych oraz uzupełniającą płatności obszarową do powierzchni roślin przeznaczonych na paszę, uprawianych na trwałych użytkach zielonych. Wskazaną wyżej jednolitą płatność obszarową przyznano w pomniejszonej kwocie ze względu na stwierdzone różnice między powierzchnią deklarowaną kwalifikowaną działek rolnych ([...]ha), a powierzchnią stwierdzoną ([...]ha). Wyliczona procentowa różnica wyniosła [...]%. Jako podstawę prawną organ powołał przepis art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004, zgodnie z którym, jeżeli różnica między powierzchnią zadeklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną przekracza 3% lub 2 ha, lecz nie więcej niż 20% powierzchni stwierdzonej, wówczas kwota, jaka ma być przyznana zostaje pomniejszona w danym roku o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę.

Zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji wydane zostały w oparciu o raport z czynności kontrolnych przeprowadzonych w gospodarstwie skarżącej w dniu [...] sierpnia 2009 r. (nr dokumentu [...]).

W tym miejscu zauważyć należy, iż mające zastosowanie w niniejszej sprawie przepisy Unii Europejskiej muszą być stosowane z poszanowaniem wewnętrznego porządku prawnego państw członkowskich, chyba że z unormowań rozporządzenia wynika, iż ustanawiają one odrębne zasady proceduralne lub określają inne reguły tej procedury niż wynikające z regulacji krajowej. Skoro zaś zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy, płatności obszarowe przyznawane są w drodze decyzji administracyjnej, wydanie tego aktu musi być poprzedzone postępowaniem administracyjnym. Pomimo więc charakteru głównego świadczenia i w związku z tym stosowanych przepisów wspólnotowych rozpatrzenie sprawy winno nastąpić również zgodnie z przepisami ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.; dalej: k.p.a.).

Wskazać trzeba przede wszystkim, iż obowiązkiem każdego organu administracji jest jak najstaranniejsze wyjaśnienie podstawy faktycznej i prawnej decyzji, co wypływa z zasad ogólnych wyrażonych w przepisach kodeksu postępowania administracyjnego, tj. w art. 6 (zasada legalności działania), art. 7 (zasady prawdy obiektywnej), art. 8 (zasada pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa), art. 9 (zasada informowania stron), art. 10 (zasada czynnego udziału stron w postępowaniu), art. 11 (zasada przekonywania).

Przepisy te zobowiązują zaś organ do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy i jej rozstrzygnięcia w oparciu o cały zgromadzony materiał dowodowy. Organ rozstrzygający sprawę winien bowiem stać na straży praworządności i podejmować wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy (art. 7 k.p.a.). Obowiązany jest też w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.). Obowiązek ten obciąża zarówno organ I instancji, jak i organ odwoławczy ponownie rozstrzygający sprawę. Z kolei przepis art. 107 § 3 k.p.a. nakłada na wszystkie organy administracji publicznej obowiązek uzasadnienia faktycznego, które w szczególności powinno zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł oraz przyczyn z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej i uzasadnienia prawnego wydawanych decyzji.

Rozwijając powyższe Sąd zauważa, że w sprawie niniejszej zgodnie z przepisami rozporządzenia Komisji (WE) Nr 796/2004 przeprowadzono kontrolę na miejscu. Art. 23 ust. 1 ww. rozporządzenia stanowi, iż kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przewidziane w niniejszym rozporządzeniu przeprowadza się tak, aby skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Oczywiste jest zatem, że kontrola na miejscu ma doprowadzić do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia, czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie upraw i ich rodzaj odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie. Z kontroli tej należało sporządzić – stosownie do treści art. 28 - raport i taki dokument znajduje się w aktach sprawy. Ważne jest również i to, że w myśl ust. 2 art. 28 w przypadku wykrycia nieprawidłowości rolnik otrzymuje kopię raportu z przeprowadzonej kontroli. Tymczasem z akt sprawy niniejszej nie wynika, by umożliwiono skarżącej podpisanie raportu z kontroli oraz by go otrzymała.

Z protokołu kontroli znajdującego się w aktach sprawy niniejszej wynika, iż skarżąca była obecna przy kontroli (o czym świadczy wpisanie jej danych osobowych w części VIII raportu zatytułowanej "Przeprowadzenie kontroli"). Jednocześnie nie uzupełniono stosownych rubryk raportu, tj. brak wskazania numeru dokumentu tożsamości, jak i brak podpisu skarżącej, jako osoby obecnej przy kontroli. A zatem nie odzwierciedla on w pełni okoliczności faktycznych. Raport ten wbrew dyspozycji wynikającej z cyt. wyżej art. 28 ust. 2 rozporządzenia nie został podpisany przez rolnika. Brak jest również w nim stosownej adnotacji o odmowie podpisania raportu przez podmiot kontrolowany. Bez dodatkowych wyjaśnień trudno ocenić czy organ zachował obowiązek spoczywający na nim z mocy w/w przepisu unijnego a sprowadzający się do zapewnienia praw strony toczącego się postępowania administracyjnego. Jednocześnie Sąd zauważa, iż w uzasadnieniu skargi skarżąca podnosi, że inspektor dokonujący pomiarów nie uwzględnił jej informacji na temat granic działek wynikających z map geodezyjnych. Tymczasem w omawianym raporcie brak jest jakichkolwiek uwag osoby obecnej przy kontroli. Kwestie te wymagają stosownych wyjaśnień.

Sąd zauważa, iż w sporządzonym w niniejszej sprawie raporcie z czynności kontrolnych wskazano na następujące powierzchnie działek rolnych, tj.:

– działka rolna o identyfikatorze "C" powierzchnia deklarowana [...] ha, a stwierdzona – [...]ha;

– działka rolna o identyfikatorze "D" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha;

– działka rolna o identyfikatorze "E" powierzchnia deklarowana [...]ha, a stwierdzona – [...]ha;

Powyższe znalazło swoje odzwierciedlanie w rozstrzygnięciu wydanym w dniu [...] października 2010 r. przez organ odwoławczy. Tymczasem organ I instancji w decyzji z dnia [...] maja 2010 r. wskazuje inne powierzchnie działek rolnych oznaczonych literą "C" i "D", niż te wskazane w ww. raporcie. Przyjmuje działkę rolną "C" o powierzchni deklarowanej [...] ha, a powierzchni stwierdzonej [...]ha oraz działkę rolną "D" o powierzchni deklarowanej [...]ha, a powierzchni stwierdzonej [...]ha.

Organy obu instancji orzekające w przedmiotowej sprawie nie wyjaśniły skąd wynikają powyższe rozbieżności w wielkości ww. działek rolnych.

Bezsporne jest, iż sporządzane w postępowaniu kontrolnym raporty winny być dokumentami oddającymi rzetelnie stwierdzony stan faktyczny. Natomiast obowiązkiem organów obu instancji było oparcie się przy wydawaniu decyzji na kompletnym materiale dowodowym, pozyskanym w ramach przeprowadzonego postępowania kontrolnego.

W aktach sprawy brak jest również pisma organów orzekających informujących skarżącą o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.

Z uwagi na to, że wielkość powierzchni gruntów rolnych, które mają być objęte płatnością obszarową winna być bezspornie ustalona w toku postępowania administracyjnego, zaniechanie podjęcia dodatkowego postępowania dowodowego stanowi naruszenie art. 7, 77 § 1 i 80 kpa w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podkreślenia wymaga także, iż w dniu [...] maja 2009 r. skarżąca wystąpiła jednym wnioskiem o przyznanie płatności: płatności bezpośredniej, płatności zwierzęcej oraz płatności z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania. Dlatego też, zdaniem Sądu należałoby dodatkowo stan faktyczny sprawy rozważyć z uwzględnieniem ust. 2a art. 51 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004. W myśl tego przepisu, jeżeli rolnik zgłasza więcej niż jedno uprawnienie do płatności a zgłoszony obszar spełnia wszelkie pozostałe wymogi - kwalifikowania, zmniejszenia lub wykluczenia przewidziane w ust. 1 i 2 nie stosują się.

Rozpoznając ponownie sprawę, organ rozważy wskazane wyżej okoliczności, przeprowadzi postępowanie administracyjne stosownie do zasad ogólnych zawartych w kodeksie postępowania administracyjnego oraz z uwzględnieniem przepisu art. 31 ust. 7 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r., a wydane rozstrzygnięcie uzasadni zgodnie z wymogami określonymi w art. 107 § 3 k.p.a.

Reasumując, z tych wszystkich względów Sąd uznał, że zaskarżona decyzja oraz decyzja ją poprzedzająca zostały wydane z naruszeniem art. 7, 77 § 1 i art. 80 kpa oraz art. 107 § 3 kpa., a także art. 28 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796/2004 – w stopniu który mógł mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy. W ponownie przeprowadzonym przez organ I instancji postępowaniu należy uwzględnić powyżej uczynione przez Sąd uwagi.

Jednocześnie Sąd zauważa, iż akta administracyjne powinny odzwierciedlać chronologię zdarzeń i to na organie spoczywa obowiązek ich skompletowania i przesłania stosowanie do art. 54 § 2 p.p.s.a..

W tym stanie rzeczy, w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1 lit c), art. 152 p.p.s.a., Sąd orzekł, jak w sentencji.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.