Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 57/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2009-03-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6157 Opłaty związane ze wzrostem wartości nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 50 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 232 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Jędrkowiak po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wójta Gminy na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2008 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia 1. odrzucić skargę. 2. zwrócić Wójtowi Gminy ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku kwotę 362,00 zł (trzysta sześćdziesiąt dwa złote).


UZASADNIENIE

Wójt Gminy wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 14 listopada 2008 r. Nr [...] uchylającą decyzję Wójta Gminy z dnia 30 września 2008r. Nr [...] - w której ustalono jednorazową opłatę z tytułu wzrostu wartości nieruchomości nr 613/06 oraz udziału w działce nr [...] obr. N. W. L. na skutek wydania decyzji o warunkach zabudowy. Kolegium umorzyło również postępowanie w pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej odrzucenie wskazując, że stroną w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie może być organ, który z mocy przepisów prawa został powołany do wydania decyzji administracyjnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga Wójta Gminy podlega odrzuceniu.

Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

Zgodnie z treścią art. 50 § 1 powołanej powyżej ustawy, uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. W § 2 tego przepisu wskazano ponadto, iż uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi.

Z analizy akt wynika, iż skargę do sądu administracyjnego wniósł organ, który w toku postępowania administracyjnego wydał decyzję w I instancji.

Zgodnie z przyjętym orzecznictwem, w tym też przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. min. postanowienie NSA z dnia 15 października 1990 r. SA/Wr 990/90 Lex nr 10166, wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1994 r. sygn. akt II SA 1971/93 Lex nr 11746, uchwała NSA z dnia 9 października 2000 r. OPK 14/00 Lex nr 44493, uchwała NSA z dnia 19 maja 2003 r. sygn. OPS 1/03 Lex nr 79089, postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 3 sierpnia 2005 r. sygn. akt III SA/Gd 333/05 niepubl.) w świetle cytowanego powyżej art. 50 § 1 i 2 omawianej ustawy organowi nie przysługuje legitymacja do wniesienia skargi.

Na szczególną uwagę zasługują tezy zawarte w uzasadnieniu wskazanej powyżej uchwały składu 7 sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2003 r. (sygn. akt OPS 1/03 publ. ONSA 2003/4/115) gdzie wskazano, iż powierzenie organowi jednostki samorządu terytorialnego właściwości do orzekania w sprawie indywidualnej w formie decyzji administracyjnej, niezależnie od tego, czy nastąpiło to na mocy ustawy, czy też w drodze porozumienia, wyłącza możliwość dochodzenia przez tę jednostkę jej interesu prawnego w trybie postępowania administracyjnego bądź sądowoadministracyjnego. W takiej sytuacji jednostka samorządu terytorialnego nie ma w takim postępowaniu legitymacji procesowej strony, nie jest również podmiotem uprawnionym do zaskarżania decyzji administracyjnych do NSA ani legitymowanym do wystąpienia z powództwem do sądu powszechnego.

Ponadto w wyroku NSA z dnia 29 listopada 2005 r. (por. Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 listopada 2005 r. sygn. akt FSK 2631/2004, LexPolonica nr 1074260) wskazano, iż powierzenie organom gminy w drodze ustawowej właściwości do orzekania w indywidualnych sprawach w formie decyzji administracyjnej wyłącza możliwość składania przez te organy skarg do sądu administracyjnego na decyzje wydane w tych sprawach przez organ odwoławczy (art. 50 § 1 i 2 w związku z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.).

Mając na uwadze powyższe, wskazać należy, iż organ, który w postępowaniu administracyjnym orzekał w I instancji w żaden sposób nie może spełnić jednego z podstawowych warunków formalnych niezbędnych do skutecznego złożenia skargi.

Z treści art. 58 § 1 pkt 6 omawianej ustawy wynika, iż sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn, wskazanych w pkt 1-5 omawianego przepisu, wniesienie skargi jest niedopuszczalne.

Stwierdzić należy, iż skarżący nie jest stroną w przedmiotowej sprawie, tym samym nie jest uprawnionym do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Uwzględniając powyższe, oraz na mocy powołanych przepisów, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.

O zwrocie uiszczonego po terminie wpisu sądowego Sąd orzekł zgodnie z treścią art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowiącego, iż sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego, jeżeli odrzucenie nastąpiło przed wysłaniem odpisu skargi organowi, którego działanie lub bezczynność zaskarżono.