Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 809/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Fita po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2009 r. w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Lublinie z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2009 r. pełnomocnik skarżącej A. D. wnioskował również o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując że, wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować będzie wyrządzeniem skarżącej znacznej szkody, w sytuacji gdy jest ona rolnikiem, a jej dochody są ściśle uzależnione od zbiorów z użytkowanych przez nią gruntów rolnych. Ze względu na prowadzone postępowania podatkowe w przedmiocie podatku od towarów i usług oraz nieuiszczonych zaliczek z tytułu podatku dochodowego, dokonano zajęć egzekucyjnych rachunku bankowego skarżącej w kwocie ponad 30.000 zł. W tym stanie faktycznym została ona pozbawiona środków finansowych niezbędnych do utrzymania oraz pokrycia kosztów prowadzenia własnego gospodarstwa rolnego. Pełnomocnik zwrócił uwagę, że łączna kwota obciążeń podatkowych za okres od 2006 do 2010 roku wynosi ponad 132.000 zł (wraz z należnymi odsetkami) i zapłata takiej sumy ograniczy w sposób znaczący jej płynność finansową, co będzie skutkowało brakiem możliwości realizowania w sposób terminowy swoich zobowiązań.

W jego ocenie wstrzymanie wykonania decyzji ostatecznej w sytuacji, gdy wykazano podstawy do jej uchylenia, zagwarantuje, że obowiązek nałożony tą decyzją poddany nadzorowi sądowoadministracyjnemu, będzie zgodny z przepisami prawa, a poza tym stanowić będzie ochronę interesu publicznego, gdyż pozwoli uniknąć konieczności poniesienia przez Skarb Państwa kosztów postępowania egzekucyjnego, przeprowadzonego na podstawie uchylonej decyzji, ponieważ stronę obciążają tylko te koszty, które wynikają z jej winy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji obliguje Wojewódzki Sąd Administracyjny do jego rozpatrzenia i wydania w tym przedmiocie rozstrzygnięcia, zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi – Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: "ppsa".

Warunkiem wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest wykazanie przez stronę, że wykonanie decyzji stwarza zaistnienie realnego niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku ma wskazywać konkretne okoliczności, świadczące o spełnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W ocenie Sądu, okoliczności podane we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie uzasadniają stanowiska, że wskazane w art. 61 § 3 ppsa przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji faktycznie w sprawie niniejszej zaistniały. Nie zostały one bowiem poparte żadnymi dowodami.

W szczególności nie można uznać za okoliczność uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, samego obowiązku zapłaty wynikającego z niej zobowiązania podatkowego. Zapłata podatku nie może być bowiem utożsamiana ze szkodą (por. postanowienie NSA z dnia 3 września 2010 r., sygn. akt: I GZ 292/10). Zobowiązanie podatkowe ma bowiem charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki jego wykonania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 21 lipca 2010 r. sygn. akt: I SA/Bk 289/10, także postanowienie NSA z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt: I FSK 547/11, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

W świetle powyższego sam fakt egzekwowania zobowiązania podatkowego nie stanowi nieodwracalnej szkody, a co za tym idzie, nie może stanowić przesłanki wstrzymania wykonania decyzji.

Skarżąca nie wykazała natomiast, czy (a jeśli tak to w jaki sposób) podjęte przez organ czynności egzekucyjne wpływają na jej sytuację majątkową i jak ta sytuacja się przedstawia. Nie przedstawiła żadnej dokumentacji źródłowej na tę okoliczność. Nie wykazała (nie udokumentowała) swoich twierdzeń, że egzekucja z rachunku bankowego pozbawiła ją środków finansowych niezbędnych do utrzymania.

Zważyć należy, że w sytuacji, gdy chodzi o decyzję rodzącą obowiązek zapłaty konkretnej sumy pieniężnej, a zatem rozporządzenia majątkiem podatnika, koniecznym jest, w świetle regulacji art. 61 § 3 ppsa, wykazanie konkretnych przesłanek wskazujących na trudną sytuację materialną oraz wykazanie, że uszczuplenie tego majątku o kolejne sumy grozi wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem skutków trudnych do odwrócenia

Samo zaś ogólnikowe stwierdzenie, stanowiące w istocie powtórzenie brzmienia przepisu, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody po stronie skarżącej, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.

Z tych względów, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ppsa, orzeczono jak w sentencji.