Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 323/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2006-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Stefan Kłosowski,, Sędzia WSA Maria Mysiak, Protokolant Agata Banc, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2006 r. sprawy ze skargi H. W. na decyzję Wojewody Z. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r., na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kpa utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] r., Nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą A. i M. D. pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego wraz z przyłączami: wody, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, gazu i energii elektrycznej, zlokalizowanego na terenie nieruchomości o nr ewid. [...] w m. [...], gm. [...].

Odwołanie od decyzji Starosty [...] złożył H. W. Odwołujący nie wyraża zgody na wykonanie jakichkolwiek przyłączy w działce nr [...], której jest współwłaścicielem. Jednocześnie nie wyraża zgody na służebność przejazdu przez w/w działkę a zatem nieruchomości objęte zaskarżoną decyzją o pozwoleniu na budowę (dz. nr [...]) nie mają dostępu do drogi publicznej.

Wojewoda [...] ustalił i zważył, co następuje:

A. i M. D. wystąpili do Starosty [...] z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę domu mieszkalnego jednorodzinnego na działkach nr [...] przy ul. [...] w [...] gm. [...] wraz z przyłączami: wodociągowymi, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji deszczowej, gazowym i energetycznym na działkach nr [...].

Działki nr [...] (ulica [...]) zostały wydzielone by zapewnić dojazd do nieruchomości przylegających oraz na odprowadzenie od tych nieruchomości urządzeń infrastruktury.

Inwestor dysponuje zgodą na przeprowadzenie przyłączy przez ulicę [...] wszystkich jej współwłaścicieli oprócz małżonków W. Zdaniem organu małżonkowie W. współwłaściciele działki nr [...] w udziale [...] mieli prawo do wycofania swojej zgody na budowę przyłączy na tej działce do momentu kiedy decyzja w tym zakresie nie stała się ostateczna.

Wobec powyższego faktu organ odwoławczy ocenił, czy zgoda małżonków W. jest niezbędna do udzielenia pozwolenia na budowę przyłączy.

Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 206 Kodeksu cywilnego każdy ze współwłaścicieli ma prawo do bezpośredniego korzystania z rzeczy wspólnej. Korzystanie z rzeczy wspólnej jest ograniczone tylko w ten sposób, że korzystanie przez jednego ze współwłaścicieli nie może stanowić przeszkody w analogicznym korzystaniu przez innych współwłaścicieli.

Właściciele ulicy [...] korzystają z tej nieruchomości w celach komunikacyjnych oraz posiadają przyłącza doprowadzające podstawowe media takie jak gaz, prąd, woda i kanaliza, do swoich zabudowań. Zatem prace, które chcą wykonać inwestorzy na działce nr [...] w żadnym stopniu nie pozbawi jej właścicieli współposiadania ani też nie zmieni w niczym charakteru tej działki bowiem przedmiotowa działka będzie wykorzystywana przez inwestorów w takim samym zakresie w jakim korzystają z niej jej właściciele.

Dlatego budowę przyłączy należy uznać za czynność zwykłego zarządu (w sprawie budowie przyłączy na współwłasności takie stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w [...] w wyroku z dnia 3 lipca 2002 r. Sygn. akt [...]).

Zgodnie z art. 201 Kc do czynności zwykłego zarządu wymagana jest zgoda większości współwłaścicieli. Zatem brak zgody skarżącego na przeprowadzenie przyłączy nie zmienia sytuacji prawnej inwestorów odnośnie posiadania prawa do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i nie ma wpływu na - ostateczne rozstrzygnięcie.

Zdaniem Wojewody [...] zarzut skarżącego, że działki budowlane nr [...] objęte pozwoleniem na budowę nie mają dostępu do drogi publicznej jest nie trafny.

Przepis art. 5 ust. 1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) zobowiązuje do projektowania i budowania obiektu budowlanego wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi w taki sposób aby zapewnić dostęp do drogi publicznej dla samego inwestora jak i osób trzecich. Przez pojęcie "dostęp do drogi publicznej" należy rozumieć bezpośredni dostęp do drogi publicznej albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej (art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).

Posesje inwestorów o nr ewid. [...] mają prawnie zapewniony dostęp do drogi publicznej poprzez część ulicy [...] tj. działkę nr [...]. W/w nieruchomość stanowi współwłasność inwestorów i posiada nieodpłatną służebność drogową na rzecz każdoczesnego właściciela działek oznaczonych numerami od [...]do [...].

Nadto organ stwierdza, iż inwestorzy spełnili ustawowe wymogi warunkujące wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a mianowicie złożyli wniosek o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji nr [...] z dnia [...] r. o warunkach zabudowy, oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomości na cele budowlanego oraz projekt budowlany sporządzony przez osoby uprawnione wraz z wymaganymi opiniami i uzgodnieniami.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył warunkach. W., który wnosi o stwierdzenie nieważności decyzji i zasądzenie kosztów procesu.

Zaskarżonej decyzji zarzuca naruszenie art. 64 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej art. 140 i art. 199 kc, art. 4, art. 5 ust. 1 pkt 9, art. 34 ust. 3 pkt 3, art. 35 ust. 1 pkt 2, art. 35 ust.3, art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane, art. 6 ust.1 pkt 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Wojewoda [...] wniósł o oddalenie skargi.

Pełnomocnik uczestników postępowania małżonków D. wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a do tych tylko kwestii sprowadza się sądowa kontrola decyzji administracyjnych.

Zgodnie z treścią art. 35 ust.4 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane /tj. Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze z./ w razie spełnienia wymagań określonych w ust. 1 oraz w art. 32 ust. 4 właściwy organie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę.

Sąd podziela stanowisko organu odwoławczego, że inwestorzy małżonkowie A. i M. D. spełnili ustawowe wymogi warunkujące wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę, a mianowicie złożyli wniosek o pozwolenie na budowę w terminie warności decyzji nr [...] z dnia [...]r. o warunkach zabudowy dla inwestycji obejmującej budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego z garażem na dwa samochody osobowe na działkach o numerach geodezyjnych [...] w miejscowości [...], w gminie [...], oświadczenie o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz projekt budowlany, sporządzony przez osoby uprawnione wraz z wymaganymi opiniami i uzgodnieniami.

Jest poza sporem, że inwestorzy nie uzyskali zgody małżonków W. na przeprowadzenie prac związanych z wykonaniem przyłączy w działce [...], której małżonkowie W. są współwłaścicielami w udziale [...]. Jest poza sporem również to, iż działka nr [...] została wydzielona by zapewnić dojazd do nieruchomości przylegających oraz na doprowadzenie do tych nieruchomości urządzeń infrastruktury.

Skoro więc inwestorzy posiadali zgodę większości współwłaścicieli nieruchomości - działki nr [...] na przeprowadzenie prac związanych z wykonaniem przyłączy, to uznać należy, że wykazali prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Budowa przez małżonków [...] na działce [...] przyłączy do budynku położonego na działce nr [...] jest normalnym korzystaniem z tej działki, nie zmianie niczym charakteru tej działki, nie pozbawia współwłaścicieli współposiadania spornej działki.

Zatem na wykonanie opisanych wyżej robót budowlanych na działce nr [...] jako czynności zwykłego zarządu wymagana była zgoda większości współwłaścicieli i warunek ten został spełniony.

W rozpoznawanej sprawie nie sposób dopatrzeć się naruszenia zagwarantowanego w konstytucji prawa własności. Skarżący jako współwłaściciel w udziale [...] działki nr [...] nie został pozbawiony współposiadania spornej działki ani korzystania z niej.

Sąd podziela w całości stanowisko Wojewody [...], że w rozpoznawanej sprawie nie został naruszony przepis art. 5 ust.1 pkt 9 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane.

Przepis art. 5 ust. 1 pkt 9 w/w ustawy zobowiązuje do projektowania i budowania obiektu budowlanego wraz ze związanymi z nim urządzeniami budowlanymi w taki sposób aby zapewnić dostęp do drogi publicznej dla samego inwestora jak i osób trzecich. Przez pojęcie "dostęp do drogi publicznej" należy rozumieć bezpośredni dostęp do drogi publicznej albo dostęp do niej przez drogę wewnętrzną lub przez ustanowienie odpowiedniej służebności drogowej (art. 2 pkt 14 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.).

Posesje inwestorów o nr ewid. [...] mają prawnie zapewniony dostęp do drogi publicznej poprzez część ulicy Wiatracznej tj. działkę nr [...]. W/w nieruchomość stanowi współwłasność inwestorów i posiada nieodpłatną służebność drogową na rzecz każdoczesnego właściciela działek oznaczonych numerami od [...] do [...].

Odnosząc się do dalszych zarzutów skarżącego podnieść należy, że w art. 34 ust. 3 pkt 3 w/w ustawy Prawo budowlane mowa jest o oświadczeniach właściwych jednostek organizacyjnych o zapewnieniu dostaw energii, ciepła, wody, gazu, odbioru ścieków oraz o warunkach przyłączenia obiektów do sieci dociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych oraz do sieci dróg publicznych. Te oświadczenia oraz określenia warunków przyłączenia do sieci nie są stanowiskami organów, wymaganymi przez przepisy szczególne, lecz ustosunkowaniem się właściwych jednostek gospodarczych do przedstawionych im potrzeb przygotowywanej inwestycji. Są jak gdyby wstępnymi etapami rokowań, które powinny doprowadzić do zawarcia umów o dostawę wody, energii, ciepła, gazu lub odbioru ścieków związanych z potrzebami zrealizowanej inwestycji. Oświadczenia i warunki przyłączeń obiektów inwestycji do sieci infrastruktury technicznej można uznać za należące do sfery stosunków umownych.

Nie należą więc do sfery prawa administracyjnego, a więc wyrażonych z powołaniem się na władztwo państwa.

Z tych względów zarzut naruszenia art. 34 ust. 3 pkt 3 Prawa budowlanego uznać należy za niezasadny.

Nietrafny okazał się również zarzut naruszenia przepisu art. 6 ust. 2 pkt 2 /skarżący omyłkowo wskazał art. 6 ust. 1 pkt 2/ ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U Nr 890, poz. 717/. Art. 6 ust. 2 pkt 2 statuuje prawo do ochrony własnego interesu prawnego przy zagospodarowywaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych. Zagospodarowanie terenu następuje w trybie określonym przez przepisy Prawa budowlanego, które gwarantują ochronę osób trzecich, a więc przyjmując perspektywę osoby nie będącej inwestorem - ochronę własnego interesu prawnego przy zagospodarowywaniu terenów należących do innych osób lub jednostek organizacyjnych.

Skarżący jako współwłaściciel w udziale [...] działki nr [...] był stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na budowę. Składał stosowne oświadczenia i podejmował działania mające służyć ochronie jego interesów. Do wszystkich zarzutów skarżącego podniesionych w odwołaniu Wojewoda [...] się ustosunkował.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 1532, poz. 1270/ skargę oddalił.