Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 535/05
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2006-06-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6012 Wstrzymanie robót budowlanych, wznowienie tych robót, zaniechanie dalszych robót budowlanych
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wanda Antończyk Sędziowie Asesor WSA Katarzyna Krzysztofowicz Sędzia NSA Stanisław Nowakowski (spr.) Protokolant Agnieszka Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 7 czerwca 2006 r. na rozprawie sprawy ze skargi G. L.-T. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 6 maja 2005 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie robót budowlanych oddala skargę.


UZASADNIENIE

W związku z prowadzeniem przez R. L. i K. L. robót budowlanych przy rozbudowie i nadbudowie budynku mieszkalnego przy ul. K. w G. w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na inwestorów obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Po jego przedłożeniu organ pierwszej instancji decyzją z dnia 1 lutego 2005 r. nr [...] powołując się na art. 51 ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt 1, art. 81 ust. 1 pkt 1 i 2, art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207 poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 k.p.a. zatwierdził projekt budowlany zamienny i udzielił pozwolenia na wznowienie robót.

Odwołanie od opisanej decyzji złożyła współwłaścicielka przedmiotowej nieruchomości, skarżąca G. L.-T. Zarzuciła w nim, iż projekt nie rozwiązuje kwestii doprowadzenia wody do węzłów sanitarnych znajdujących się nad zajmowaną przez nią częścią budynku i odprowadzania ścieków oraz, że eksploatacja węzłów sanitarnych zakłócać będzie jej spokój.

Inwestorzy w wykonaniu wezwania Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego przedłożyli projekt instalacji wodno-kanalizacyjnej projektowanej rozbudowy i nadbudowy budynku oraz rozwiązanie zabezpieczenia przeciwwodnego podłogi w części projektowanych pomieszczeń sanitarnych znajdujących się nad zajmowaną przez skarżącą częścią budynku. Ustosunkowując się do tego projektu skarżąca w piśmie z dnia 21 kwietnia 2005 r., jak to ujęła, stawiła wobec niego sprzeciw stwierdzając, że usytuowanie dwóch łazienek nad jej salonem i jadalnią będące zmianą funkcji pomieszczeń jest niedopuszczalne z powodu zagrożenia zalaniem. Według G. L.-T. jako współwłaściciel mieszkający na parterze ma ona prawo decydować o zmianach w trakcie rozbudowy mogących mieć wpływ na jej warunki życia.

Organ drugiej instancji decyzją z dnia 6 maja 2005 r. nr [...] powołując się na art. 51 ust. 4, art. 80 ust. 2 pkt 2, art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutów skarżącej wyjaśnił, że pomieszczenia sanitarne nad jej mieszkaniem zostały zaprojektowane zgodnie z wolą inwestora, dotyczą wyłącznie jego części mieszkalnej i w związku z ich wykonywaniem nie będą wykonywane żadne roboty budowlane w mieszkaniu skarżącej. Lokalizowanie pomieszczeń sanitarnych nad pomieszczeniami mieszkalnymi nie jest sprzeczne z przepisami techniczno - budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej. Rozwiązanie doprowadzenia wody i odprowadzenia ścieków zaprojektowane jest całkowicie poza elementami konstrukcyjnymi oddzielającymi dwa lokale mieszkalne, a projekt zawiera również rozwiązania izolacji przeciwwilgociowej i akustycznej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną wyżej decyzję skarżąca zarzuciła organowi, iż ten nie ustosunkował się do jej zastrzeżeń związanych z emisją hałasu. Skarżąca przyznała, że lokalizowanie pomieszczeń sanitarnych nad pomieszczeniami mieszkalnymi nie jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi, ale w sytuacji, gdy pomieszczenia mieszkaniowe użytkowane mają być przez odrębne rodziny, problematyka hałasu powinna być brana pod uwagę. G. L.-T. powołała się m.in. na ust. 2 art. 5 Prawa budowlanego, zgodnie z którym ochrona osób trzecich obejmuje ochronę przed uciążliwościami spowodowanymi przez hałas. Wyraziła również wątpliwości, czy inwestor zapewni właściwy nadzór nad robotami budowlanymi.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie utrzymując, że zarzut skarżącej dotyczący uciążliwości akustycznej zaprojektowanych pomieszczeń jest bezzasadny z uwagi na fakt, że w strefie "podschodowej", gdzie biegną wszystkie rury wodno-kanalizacyjne – całkowicie poza elementami konstrukcyjnymi oddzielającymi dwa lokale mieszkalne - zaprojektowano izolację akustyczną. Dla organu nadzoru budowlanego domniemane wadliwe wykonanie projektowanych rozwiązań nie może stanowić podstawy odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego. Powołane przez skarżącą przepisy §§ 323-327 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie odnoszą się do instalacji i urządzeń stanowiących techniczne wyposażenie budynku, które mogą powodować powstawanie nadmiernych hałasów i drgań utrudniających eksploatację lub uniemożliwiających ochronę użytkowników pomieszczeń przed ich oddziaływaniem. Nie można zdaniem organu uznać za takie zasadniczych elementów wyposażenia sanitarnego, które nie emitują hałasów i drgań.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżona decyzja nie narusza prawa.

Zgodnie z art. 50 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003 r. nr 207 poz. 2016 ze zm.) właściwy organ wstrzymuje postanowieniem

prowadzenie robót budowlanych wykonywanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach. Stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3 w takim przypadku nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian. Zgodnie z art. 51 ust. 4 organ sprawdza wykonanie tego obowiązku i wydaje decyzję w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i pozwolenia na wznowienie robót budowlanych.

Organ pierwszej instancji stwierdziwszy prowadzenie przez inwestorów robót budowlanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę prawidłowo zastosował przepisy Prawa budowlanego wstrzymując ich prowadzenie i nakładając obowiązek przedłożenia projektu zamiennego, a w końcu zatwierdzając go.

Postępowanie administracyjne prowadzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego należy uznać za prowadzone zgodnie z prawem, wobec tego organ drugiej instancji zasadnie utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, zobowiązując uprzednio inwestorów w wyniku uznania za zasadne zarzutów skarżącej do uzupełnienia projektu zamiennego. Należy podkreślić, że skarżąca w piśmie z dnia 14 stycznia 2005 r. (s. 44 akt administracyjnych) wyraziła zgodę na przedłożone w projekcie zmiany, chociaż zastrzegła sobie prawo do wglądu po ostatecznej redakcji.

Nie znajduje podstaw w zebranym materiale dowodowym zarzut skarżącej dotyczący naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a. Organ administracji drugiej instancji powziął wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu sprawy, czego skutkiem i zarazem dowodem jest wezwanie inwestorów do uzupełnienia projektu zamiennego zgodnie z żądaniem skarżącej zawartym w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, a dotyczącym rozwiązania kwestii doprowadzenia wody, odprowadzenia ścieków i zabezpieczenia przeciwwilgociowego pomieszczeń sanitarnych. Organ administracji odniósł się do podnoszonego przez skarżącą zagadnienia hałasu związanego z umieszczeniem przez inwestorów pomieszczeń sanitarnych nad jej mieszkaniem poprzez stwierdzenie, że lokalizowanie takich pomieszczeń nad pomieszczeniami mieszkalnymi nie jest sprzeczne z obowiązującymi przepisami techniczno-budowlanymi i zasadami wiedzy technicznej.

Powołane przez skarżącą przepisy prawa budowlanego oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. dotyczą instalacji i urządzeń, które mogą powodować powstawanie nadmiernych hałasów i drgań, utrudniających eksploatację lub uniemożliwiających ochronę użytkowników pomieszczeń przed ich oddziaływaniem. Nie można uznać za takie elementów wyposażenia sanitarnego, które nie emitują hałasów i drgań. Obawy skarżącej dotyczące zapewnienia przez inwestorów właściwego nadzoru nad robotami budowlanymi nie mogą mieć wpływu na treść zaskarżonej decyzji, a ewentualne uchybienia w tym zakresie mogą być przedmiotem postępowania w toku prowadzonych robót budowlanych.

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skargę oddalił.