Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 682/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-08-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 par 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Jaśkowska po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J. S.A. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 26 lutego 2013 r., sygn. akt II SA/Kr 199/13 o oddaleniu wniosku J. S.A. z siedzibą w N. o wstrzymanie wykonania postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek J. S.A. z siedzibą w N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego przez Spółkę postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Tarnowie z dnia [...] listopada 2012 r., znak: [...] w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione.

Z uzasadnienia zaskarżonego orzeczenia wynika, że strona skarżąca wskazała, iż na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] lipca 2012 r. wystawionego przez Burmistrza R. organ egzekucyjny wszczął postępowanie zmierzające do wyegzekwowania od Spółki kwoty 571091,41 zł. Jak wynika z przedłożonych akt administracyjnych powyższa kwota stanowi należność wraz odsetkami do której uiszczenia strona skarżąca została zobowiązana na podstawie decyzji Burmistrza R. z dnia 4 września 2009 r., którą nałożono karę pieniężną za usunięcie bez zezwolenia drzew. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania wspomnianego postanowienia został uzasadniony wyrządzeniem znacznej szkody w majątku Spółki, a także powstaniem stanu niezgodnego z prawem.

WSA w Krakowie w motywach zaskarżonego postanowienia na wstępie podkreślił, że to wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania aktu zaskarżonego do sądu administracyjnego, poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Tymczasem strona skarżąca nie uzasadniła bliżej swojego wniosku, nie wykazała na czym miałoby polegać niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, poprzestając na przytoczeniu ustawowej przesłanki. Sąd I instancji wskazał, że poddana egzekucji należność stanowi niemałą kwotę, jednakże – wobec nieprzedłożenia jakichkolwiek dokumentów czy też nawet przytoczenia konkretnych okoliczności świadczących o aktualnej kondycji majątkowej spółki – nie sposób ustalić, czy rzeczywiście takie niebezpieczeństwo istnieje. Sąd I instancji zauważył, że z przedłożonego odpisu z KRS-u wynika, że kapitał zakładowy spółki wynosi 32500000 zł, co pozwala przypuszczać, że strona skarżąca dysponuje znacznym majątkiem.

Od powyższego postanowienia zażalenie złożyła J. S.A. z siedzibą w N. wnosząc o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości, jak również poprzedzających go postanowienia SKO w Tarnowie z dnia [...] listopada 2012 r. oraz postanowienia Burmistrza R. z dnia [...] września 2012 r. w przedmiocie uznania zarzutów za nieuzasadnione. Ponadto pełnomocnik skarżącej Spółki wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w całości, umorzenie postępowania egzekucyjnego oraz wstrzymanie czynności egzekucyjnych do czasu rozpoznania skargi, a także o zasądzenie kosztów postępowania w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono:

1. naruszenie art. 33 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez uznanie, iż przesłanki określone w niniejszym przepisie nie zostały spełnione w powyższej sprawie podczas, gdy wszczęcie oraz prowadzenie egzekucji w tej sprawie jest niedopuszczalne.

2. naruszenie artykułu 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez jego niezastosowanie, błędnie przyjmując, że nie zachodzi przesłanka zawarta w cytowanym przepisie podczas, gdy postępowanie umarza się jeżeli obowiązek nie jest wymagalny, został umorzony lub wygasł z innego powodu albo jeżeli obowiązek nie istniał

3. naruszenie art. 7, art. 77 § 1 oraz art. 80 kodeksu postępowania administracyjnego poprzez nie wyczerpujące zebranie materiału dowodowego oraz arbitralne ustalenie oraz uznanie, że zarzuty wnioskodawcy są nieuzasadnione.

4. naruszenie art. 7 i 8 kodeksu postępowania administracyjnego, poprzez przekroczenie zasad orzekania na zasadach uznania administracyjnego i wydanie postanowienia sprzecznego ze słusznym interesem strony.

W uzasadnieniu zażalenia jego autor stwierdził, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Spółce znacznej szkody lub spowodowania nieodwracalnych skutków. Wskazał, że Spółka notuje mniejszą ilość zamówień na swoje produkty i jest zmuszona ze względu na ciężką sytuację ekonomiczną do redukcji zatrudnienia oraz reorganizacji struktur przedsiębiorstwa. Obecnie przed Sądem Rejonowym w R., Wydział IV Pracy i Ubezpieczeń Społecznych zawisło osiem spraw z powództwa byłych pracowników przeciwko spółce J. S.A. Poza tym w uzasadnieniu zażalenia zostały podniesione argumenty związane z zasadnością postanowienia SKO w Tarnowie będącego przedmiotem skargi w niniejszej sprawie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie J. S.A. nie zasługuje na uwzględnienie i jako takie podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego prawa złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Powołany przepis zobowiązuje jednocześnie wnioskodawcę do uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Oznacza to, że sąd administracyjny wstrzyma wykonanie zaskarżonej decyzji jedynie w sytuacji, gdy uzasadnienie wniosku odnosi się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy. Zatem to na skarżącym ciąży obowiązek wykazania, że wykonanie zaskarżonej decyzji czy postanowienia będzie skutkowało wyrządzeniem znacznej szkody lub spowodowaniem trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem NSA słuszne jest stanowisko zaprezentowane przez Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków i ich konkretyzacja w przedstawionym co do zasady przez stronę materiale dowodowym. Nie wystarczy więc samo powtórzenie treści przepisu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

W niniejszej sprawie skarżąca Spółka ani we wniosku o wstrzymanie wykonania postanowienia SKO w Tarnowie z dnia [...] listopada 2012 r., ani w zażaleniu nie uzasadniła w dostateczny sposób swojego żądania. Wskazanie, że zapłata kwoty 571091,41 zł będzie stanowiło znaczną uciążliwość dla Spółki jest stwierdzeniem oczywistym. Jednakże bez ujawnienia całościowej sytuacji finansowej i organizacyjnej Spółki brak jest możliwości ustalenia, jaki wpływ na funkcjonowanie Spółki będzie miało uiszczenie wskazanej kwoty. Argumenty przedstawione w zażaleniu, nie poparte żadnymi innymi środkami dowodowymi, o zmniejszeniu ilości zamówień oraz konieczność redukcji zatrudnienia również nie mogły przynieść zamierzonych skutków. Brak wykazania rzeczywistej sytuacji Spółki np. określonymi dokumentami świadczącymi o przychodach i wydatkach skarżącej uniemożliwiło wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wstrzymanie wykonania przez sąd administracyjny zaskarżonego aktu przed rozstrzygnięciem skargi jest wyjątkiem od zasady, co oznacza obowiązek szczególnie starannego wykazania przez zainteresowaną stronę postępowania przesłanek określonych w art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Należy jednocześnie zauważyć, że katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia jest zamknięty. Podkreślenia wymaga, ze sąd administracyjny nie bada zasadności samej skargi na etapie rozpoznania wniosku, bada natomiast zasadność zastosowania w konkretnym przypadku tzw. ochrony tymczasowej do czasu oceny przez Sąd legalności aktu administracji w ramach głównego postępowania sądowoadministracyjnego i wydania w tym zakresie stosownego orzeczenia. W związku z powyższym przedstawione w petitum zażalenia argumenty dotyczące zasadności zarzutów zgłoszonych przez stronę skarżącą w postępowaniu egzekucyjnym, jak również zasadności wymierzenia Spółce kary administracyjnej za usunięcie drzew bez zezwolenia, nie mogły być wzięte pod uwagę w niniejszym postępowaniu wpadkowym.

Z tych samych względów NSA ograniczony w niniejszym postępowaniu do kontroli prawidłowego zastosowania przez Sąd I instancji art. 61 § 3 p.p.s.a. nie posiadał kompetencji do umorzenia postępowania egzekucyjnego, o co wnosił autor zażalenia.

W świetle powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny stosownie do art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. NSA nie orzekł o wnioskowanych przez wnoszącego zażalenie kosztach postępowania, gdyż w świetle art. 203 i 204 p.p.s.a. zasądzenie kosztów postępowania następuje jedynie w sytuacjach opisanych w tych przepisach.