Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 699/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2020-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par 1 pkt 1 , par 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący - Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk - Meder po rozpoznaniu w dniu 19 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. J. na działania Sądu Apelacyjnego w S. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

D. J. w dniu 3 lipca 2020 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, drogą elektroniczną, skargę na działania Sądu Apelacyjnego w S..

W uzasadnieniu skarżący wskazał, że "od kilku miesięcy adres poczty elektronicznej sądu apelacyjnego [...]pl jest bezużyteczny ze względu na ciągłe przepełnienie skrzynki e-mail, z czym sąd najwyraźniej nie potrafi sobie poradzić lub celowo uniemożliwia realizowanie korespondencji e-mail zgodnie z obowiązującymi przepisami".

Prezes Sądu Apelacyjnego w S. w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie albo oddalenie, wskazując, że skarga na działania administracji Sądu Apelacyjnego w S. jest bezzasadna.

W uzasadnieniu odpowiedzi na skargę wskazano, że kwestia przepełnienia skrzynki poczty elektronicznej nie mieści się w pojęciu kontroli działalności administracji publicznej w rozumieniu art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegającej badaniu w ramach skargi do sądu administracyjnego i powinna podlegać odrzuceniu.

Z ostrożności procesowej, w sytuacji gdyby sąd uznał, iż prowadzenie skrzynki pocztowej przez sąd apelacyjny mieści się w zakresie kontroli działalności publicznej w rozumieniu art. 3 przywołanej ustawy wskazano, że skrzynka poczty elektronicznej "[...]" jest skrzynką techniczną i służy jedynie do dalszego przekierowywania wiadomości do pracowników Oddziału Administracyjnego Sądu Apelacyjnego w S.. Wszystkie wiadomości, które zostały wysłane na powyższy adres przekierowywane były i nadal są przekierowywane do kilku pracowników Oddziału Administracyjnego. Przepełnienie skrzynki, o którym mowa jest w skardze dotyczy tylko jednego pracownika Oddziału Administracyjnego - Pani J. S.: "[...]@[...] która od dłuższego czasu jest nieobecna w pracy. Wiadomość trafiła jednak na inną skrzynkę, obsługiwaną przez pracownika sekretariatu Prezes Sądu Apelacyjnego w S. . Skarga na przepełnienie skrzynki: [...] byłaby zasadna jedynie w przypadku, gdyby serwer poczty elektronicznej wysłał automatyczną wiadomość, że skrzynka odbiorcy jest przepełniona i wskazał na adres "[...]". W tym przypadku wskazał na adres ,[...]@[...] co wskazuje, że to nie skrzynka "[...] była przepełniona. Nadawca wiadomości nie zażądał potwierdzenia przeczytania wiadomości - opcji dostępnej w wybranych klientach poczty elektronicznej. Jest to jedyny, choć nie do końca skuteczny sposób, aby upewnić się, że odbiorca (w tym przypadku Sąd Apelacyjny) otrzymał wiadomość.

Ponadto podano, że wiadomość D. J. zatytułowana: "Skarga na Prezes Sądu Apelacyjnego w S. w zakresie poświadczenia nieprawdy - celem dalszego wykorzystania" z dnia 3 lipca 2020 r., co do której sugeruje skarżący, że nie wpłynęła do Sądu Apelacyjnego w S., z uwagi na przepełnienie skrzynki e-mail, odebrana została przez pracownika sekretariatu Prezes Sądu Apelacyjnego w S. , gdzie nadano jej bieg. Ww. pismo wnoszącego przekazane zostało do IV Wydziału Wizytacji, gdzie zarejestrowano je pod sygnaturą: [...]. Następnie w dniu 7 lipca 2020 roku, zgodnie z przepisami prawa, pismo skarżącego przesłane zostało do organu właściwego do rozpoznania skargi na Prezesa Sądu Apelacyjnego czyli Przewodniczącego Krajowej Rady Sądownictwa. Pismo dotyczące przekazania skargi D. J. z dnia 3 lipca 2020 roku do organu właściwego do rozpoznania skargi przesłane zostało również do D. J.. W załączeniu do odpowiedzi na skargę przesyłano kopię pisma Prezes Sądu Apelacyjnego w S. z dnia 7 lipca 2020 r. (nr [...]) opatrzone wypełnioną pieczęcią "wysłano dnia 7 lipca 2020 r.".

Wyjaśniono, że D. J. wnosi pisma do Sądu Apelacyjnego w S. za pośrednictwem poczty elektronicznej - na adres: [...], [...] a także za pośrednictwem platformy e-PUAP. Bardzo często ta sama wiadomość wpływa na wszystkie wymienione skrzynki poczty elektronicznej, a skarżący dziennie potrafi wygenerować kilkanaście pism. Wskazano, że na ogół sąd apelacyjny w ogóle nie jest właściwy do rozpoznania wniosków zawartych w pismach skarżącego.

Końcowo wskazano, że w przypadku potraktowania skargi D. J. jako skargi na bezczynność, nie został spełniony wymóg z art. 53 § 2b p.p.s.a., gdyż skarżący nie tylko nie ponaglał organu, ale nawet nie zechciał zawiadomić sądu o fakcie rzekomego przepełnienia skrzynki poczty elektronicznej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a ww. ustawy).

Sądy administracyjne orzekają również w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 ww. ustawy).

Z treści skargi wynika, że wnoszący zarzuca niewłaściwe działanie administracji Sądu Apelacyjnego w S. w zakresie czynności techniczno-organizacyjnych. Skarżący powołuje się na okoliczność, jego zdaniem, ciągłego przepełnienia skrzynki e-mail, uniemożliwiającego realizowanie korespondencji.

Natomiast z treści przytoczonego powyżej przepisu art. 3 p.p.s.a wynika, że żadne działania sądów powszechnych nie mieszczą się w katalogu spraw rozpatrywanych przez sądy administracyjne. Oznacza to, że działania te nie podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Kognicja sądu administracyjnego nie wynika w przedmiotowej sprawie także z przepisów szczególnych.

W tej sytuacji Sąd uznał, że skarga D. J. na działania Sądu Apelacyjnego w S., jest niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu przez sąd, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.