Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 181/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2012-07-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność aktu prawa miejscowego w części
Powołane przepisy: article: art. 17 pkt 10,11,13, art. 19, art.28
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Roleder, Sędziowie sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska (spr.),, sędzia NSA Anna Sobolewska-Nazarczyk, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 26 czerwca 2012 r. sprawy ze skargi O. W. na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] października 2009 r. nr [...] w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie dotyczącym wyznaczenia w części rysunkowej planu, na działce o numerze geodezyjnym [...], przebiegu linii rozgraniczającej tereny zabudowy oznaczone symbolami 1.1 MN i UH; 2. stwierdza, że zaskarżona uchwała w zakresie opisanym w pkt 1 niniejszego wyroku, nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Rady Miejskiej w S. na rzecz skarżącej O. W. kwotę 300 (słownie: trzysta) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego.


UZASADNIENIE

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia faktyczne.

Uchwałą z dnia [...] października 2007 r. nr [...]Rada Miejska

w S. przystąpiła do zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S.

Zawiadomieniem z dnia [...] stycznia 2008 r. Burmistrz Miasta S. poinformował o podjęciu przez Radę Miejską S. uchwały nr [...]z dnia [...] października 2007 r. oraz o możliwości składania wniosków do planu miejscowego do dnia [...] lutego 2008 r. w siedzibie Urzędu Miejskiego w S.

W tym samym dniu Burmistrz zwrócił się z prośbą o zamieszczenie na łamach gazety ogłoszenia o przystąpieniu do sporządzenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S.

W dniu [...] lipca 2009 r. Burmistrz S. ogłosił o wyłożeniu do publicznego wglądu projektu zmiany ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przedmiotowym ogłoszeniu poinformowano, że w dniu [...] sierpnia 2009 r. odbędzie się dyskusja publiczna oraz, że do [...] września 2009 r. osoby fizyczne, prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej mogą wnosić uwagi do ww. projektu zmiany planu miejscowego.

W dniu [...] sierpnia 2009 r. sporządzono protokół z dyskusji publicznej nad przyjętymi w projekcie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rozwiązaniami.

Uwagi do planu złożyli: w dniu [...] września .2009 r. S. K.,

w dniu [...].09.2009 r. A. D. i A. C.

Zarządzeniem z dnia [...] września 2009 r. nr [...]Burmistrz Miasta S. uwzględnił jedynie uwagę A. D. do projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m.in. w części przeznaczenia działki nr [...] pod tereny usług handlowych oraz nie uwzględnił uwag A. D.

w pozostałym zakresie oraz uwag S. K. oraz A. C.

W dniu [...] października 2009 r. A. D. złożył wniosek o udzielenie głosu na posiedzeniu Komisji Infrastruktury, Ochrony środowiska i Porządku Publicznego Rady Miejskiej w S. w dniu [...] października 2009 r.

Zaskarżoną do Sądu uchwałą z dnia [...] października 2009 r. nr [...]Rada Miejska w S. zmieniła miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy Sokółka uchwalonego uchwałą nr [...]Rady Miejskiej w S. z dnia [...]marca 2006 r. obejmującą teren określony jako obszar opracowania o łącznej powierzchni 43,69 ha. Ww. uchwała wprowadziła zmiany w zakresie przeznaczenia działki, której współwłaścicielem jest O. W.

W dniu [...] listopada 2011 r. O. W. (zwana dalej Skarżącą) wezwała Radę Miejską w S. do zmiany w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego miasta S. i części gminy, która objęła jej działkę o nr geod. [...]położoną w S. przy ul. Ś. zabudowanej budynkiem mieszkalnym murowanym, budynkiem gospodarczym i budynkiem mieszkalnym drewnianym, którego obecnie jest współwłaścicielem w ¾ części. Podała, że na skutek wniosku Pana D. z dnia [...] września 2009 r. (w dniu jego składania nie był współwłaścicielem przedmiotowej działki), gmina bez żadnego zawiadomienia zmieniła przeznaczenie działki o nr geod. [...]z budownictwa mieszkaniowego na budownictwo mieszkaniowe, a w części na handel i usługi.

W związku z powyższym strona skarżąca wniosła o wszczęcie procedury unieważnienia miejscowego planu zagospodarowania w zakresie części działki

o nr [...] zabudowanej budynkiem mieszkalnym murowanym, budynkiem gospodarczym i budynkiem mieszkalnym drewnianym.

W dniu [...] stycznia 2012 r. Skarżąca złożyła skargę do tutejszego Sądu na uchwałę Rady Miejskiej w S. z dnia [...] października 2009 r. Nr [...], wnosząc jednocześnie o stwierdzenie jej nieważności. Zaskarżonej uchwale zarzuciła naruszenie:

1) art. 17 pkt 13 w zw. z art. 19 ust. 1 z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu

zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 2003 r. Nr 80 poz. 717 ze zm.) poprzez zaniechanie ponowienia procedury planistycznej, a w szczególności ponownego wyłożenia projektu planu do publicznego wglądu, wobec wprowadzenia zmian do projektu planu miejscowego wynikających z uwzględnienia uwag, o których mowa w art. 17 pkt 11 ww. ustawy w sytuacji, gdy zmiany te miały charakter istotny, albowiem miały charakter merytoryczny, dotyczyły przeznaczenia terenu,

a przy ich wprowadzeniu istnieje konflikt różnych grup interesów indywidualnych.

2) art. 17 pkt 13 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez zaniechanie powtórzenia procedury związanej z uzyskaniem opinii i uzgodnień

w oparciu o art. 17 pkt 6 lit. a i b ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym w sytuacji, gdy wystąpiła rozbieżność pomiędzy projektem planu uzgadnianym z odpowiednimi organami a projektem planu po uwzględnieniu uwag.

3) art. 21 ust. 1 i art. 64 Konstytucji RP oraz art. 140 Kodeksu cywilnego poprzez zastosowanie takiego rozwiązania w zakresie przeznaczenia działki oznaczonej numerem geodezyjnym [...], które bez jakiegokolwiek uzasadnienia ogranicza skarżącą w uprawnienia właścicielskie uniemożliwiając jej racjonalne zagospodarowanie działki zgodnie z dotychczasowym przeznaczeniem;

4) art. 1 ust. 2 pkt 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym poprzez zastosowanie rozwiązania sprzecznego z wymaganiami ładu przestrzennego i objęcie nieruchomości oznaczonej jako działka o numerze ewidencyjnym [...]założeniem planistycznym polegającym na ustaleniu różnego przeznaczenia dla jej poszczególnych części.

W uzasadnieniu strona skarżąca podniosła, że zaskarżona uchwała w związku z tym, że wprowadza zmiany w zakresie przeznaczenia działki, której jest współwłaścicielem na nowo kształtuje sposób wykonywania prawa własności nieruchomości, a konsekwencji wkracza w sferę jej interesu prawnego. Jako podstawę prawną stwierdzenia nieważności Skarżąca wskazała art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Autorka skargi zaznaczyła także, że doszło do naruszenie zasad sporządzania planu miejscowego poprzez uwzględnienie uwag zgłoszonych przez A. D. , któremu w dniu składania wniosku, tj. [...] września 2009 r. nie przysługiwał tytuł prawny do nieruchomości (dopiero w dniu [...] lutego 2010 r. Spółka jawna "D" M\.

i A. D. nabyli ¼ spadku po A. B., obejmującym również działkę nr [...]). Zdaniem Skarżącej uwzględnienie wniosku A. D. doprowadziło do zmiany planu miejscowego, a przez to do naruszenia przez Burmistrza i Radę Miejską władztwa planistycznego.

Strona skarżąca zarzuciła także naruszenie zasady racjonalnego zagospodarowania przestrzennego. Skarżąca podniosła, że ww. zasada w żaden sposób nie tłumaczy przyjętego w planie ustalenia, iż działka o pow. 526 m2 położona w S. przy ul. Ś. [...]będzie przeznaczona

w około połowie pod tereny handlu i usług, a w pozostałej części pod budownictwo mieszkaniowe. Zdaniem Skarżącej przedmiotowa działka nie może być podzielona ani rozpatrywana jako dwie odrębne części bowiem nie zezwala na to zapis planu określony w § 5 ust. 5 oraz w ust.6.

Ponadto strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej uchwale istotne naruszenia trybu sporządzania planu. Podniosła, że zmiany do projektu planu, które zostały wprowadzone przez organ wykonawczy gminy wpłynęły na interes indywidualny innych podmiotów, a w konsekwencji winny skutkować ponowieniem uzgodnień

z właściwymi organami i ponownym wyłożeniem projektu planu do publicznego wglądu. Zaniechanie ponownego wyłożenia zmienionego projektu planu do publicznego wglądu, w ocenie Skarżącej, spowodowało brak możliwości obrony interesów tych podmiotów, które kwestionują zmienione rozwiązania planistyczne

i które jednocześnie będąc w opozycji do owych zmian będą miały możliwości ich zakwestionowania w formie uwag do projektu planu.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie . W ocenie Burmistrza S. nie została spełniona żadna z ustawowych przesłanek określonych w art. 28 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, uzasadniająca stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały. Organ wyjaśnił, że z wykładni językowej art. 17 pkt 12 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym wynika, że ustawodawca nie wprowadził żadnych ograniczeń w odniesieniu do podmiotów, które mogą składać uwagi dotyczące projektu planu. Zdaniem Burmistrza, gdyby wolą ustawodawcy było ograniczenie kręgów uprawnionych do wniesienia uwag do projektu planu, znalazłoby to odzwierciedlenie w zapisie ustawowym. W związku z powyższym organ stwierdził, że trudno uznać za uzasadniony zarzut uwzględnienia uwagi podmiotu nie będącego właścicielem nieruchomości, której uwaga dotyczy. Dodał również, że w zmienionym planie zagospodarowania nie ustalono zasad podziału nieruchomości dla terenów usług oznaczonych symbolem UH, wobec czego dopuszczalność podziału uzależniona jest od spełnienia warunków wynikających z przepisów szczególnych, tak aby można było zagospodarować i użytkować nieruchomość zgodnie z jej przeznaczeniem.

W ocenie organu w przedmiotowej sprawie nie doszło do naruszenia zasad sporządzania planu ani władztwa planistycznego w zakresie zarzucanym przez Skarżącą. Burmistrz wskazał, że w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta S. w granicach administracyjnych i części obszaru gminy S., nie ustalono innego sposobu tymczasowego zagospodarowania terenu nieruchomości nr [...], co oznacza, że obowiązuje zasada określona w art. 35 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, tj. możliwość wykorzystywania działki nr [...] w sposób dotychczasowy do czasu zagospodarowania zgodnie z planem.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia trybu sporządzania planu miejscowego, organ powołując się na wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2010 r. II OSK 1948/10, opubl. LEX nr 746855, stwierdził, że nie każda uwzględniona przez Burmistrza uwaga wymaga ponowienia uzgodnień oraz powtórzenia procedury wyłożenia planu. Organ podniósł, że wprawdzie uwaga zgłoszona przez A. D. dotyczyła działki nr [...], której ww. nie był właścicielem, ale uwaga była uzasadniona z punktu widzenia zasad kształtowania ładu przestrzennego, co potwierdził również planista sporządzający zmianę planu. Uwzględnienie uwagi spowodowało ujednolicenie granic obszarów o różnym przeznaczeniu ( UH oraz 1. 1 .MN i 2. 1 .MN oraz U ) w tej części ścisłego centrum S., w której zlokalizowana jest nieruchomość nr [...], co potwierdza załącznik graficzny do uchwały. Burmistrz zaznaczył, że z uwagi na treść art. 35 ww. ustawy, powtórzony w § 25 uchwały, trudno było w chwili uwzględniania uwagi i uchwalania zmiany planu spodziewać się, iż zapis służący jedynie ujednolicaniu granic obszarów o różnym przeznaczeniu spowoduje tak gwałtowną reakcje współwłaścicieli działki nr [...], tym bardziej, iż linia rozgraniczająca dwa obszary o różnym przeznaczeniu nie może być utożsamiana z linią podziału nieruchomości, a dopuszczalność podziału uzależniona jest od spełnienia warunków wynikających z przepisów szczególnych.

Pismem procesowym z dnia 17 marca 2012 r. Skarżąca ustosunkowała się do odpowiedzi na skargę.

Podczas rozprawy w dniu 26 czerwca 2012 r. pełnomocnik Skarżącej sprecyzował skargę w ten sposób, że wniósł o stwierdzenie nieważności części skarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr [...]. Strona skarżąca złożyła do akt sprawy pismo P. Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w B.

z dnia [...] czerwca 2012 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zakwestionowany przez skarżącą miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego miasta Sokółka zmieniony uchwałą Rady Miejskiej z dnia

[...] października 2009 r. został uchwalony w trybie przepisów ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r. nr 80, poz. 717 ze zm.) – powoływanej dalej jako u.p.z.p. Uchwała w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, także jego zmiana, może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego wnoszonej na podstawie art. 101 ustawy z dnia 08 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jedn. Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) – powoływana dalej jako u.s.g. Stosownie do tego przepisu każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może

– po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia prawa – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.

Przystępując do analizy spełnienia przez skarżącą warunków niezbędnych do skutecznego wniesienia skargi w oparciu o powołany wyżej przepis, wskazać trzeba na uchwałę z dnia 02 kwietnia 2007 r. w sprawie sygn. akt II OPS 2/07, w której Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, iż do terminu wniesienia skargi opartej na art. 101 u.s.g. ma zastosowanie termin z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wynosi on trzydzieści dni od dnia doręczenia skarżącym odpowiedzi organu na wezwanie lub też sześćdziesiąt dni od dnia wniesienia wezwania, jeśli organ takiej odpowiedzi nie udzielił. Naczelny Sąd Administracyjny sprecyzował, iż prawidłowe wniesienie skargi po bezskutecznym wezwaniu organu do usunięcia naruszenia prawa ma miejsce również wówczas, gdy wniesiono ją przed otrzymaniem odpowiedzi na wezwanie, ale z zachowaniem terminu sześćdziesięciu dni od dnia wezwania i w przypadku późniejszego nieuwzględnienia wezwania przez organ. W ocenie NSA tak złożona skarga nie jest przedwczesna.

Skarga, w sprawie niniejszej została wniesiona z zachowaniem terminu. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało doręczone organowi dnia [...] listopada 2011 r. Rada Miejska w S. nie udzieliła odpowiedzi. Skarżąca złożyła więc skargę do Sądu dnia 02 stycznia 2012 r.

Nie budzi również wątpliwości kwestia istnienia po stronie skarżącej O. W. legitymacji materialnej do wniesienia skargi na podstawie art. 101 u.s.g. Skarżąca jest współwłaścicielką nieruchomości nr [...], przez którą w zmienionym planie zagospodarowania przestrzennego przebiega linia rozgraniczająca dwa tereny o różnym przeznaczeniu: teren zabudowy jednorodzinnej (1,1 MN) i usługowej (UH). Do chwili zmiany planu, działka była przeznaczona tylko pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną. Przyjęte planem rozwiązanie modyfikuje dotychczasowy sposób korzystania z działki skarżącej.

Ustalenie zachowania terminu do wniesienia skargi oraz stwierdzenie naruszenia interesu lub uprawnienia strony zaskarżoną uchwałą otworzyło sądowi drogę do poddania jej ocenie z punktu widzenia legalności.

Przedmiotem kontroli sądowej jest nie tylko treść planu, ale także procedura jego sporządzenia i uchwalenia, w toku której powinny być przestrzegane podstawowe, konstytucyjne zasady wykonywania zadań administracji publicznej (art. 2, 7 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej), gwarantujące obywatelowi ochronę przed nazbyt władczym wkraczaniem przez organy tej administracji w sferę jego interesów prawnych.

Stosownie do przepisu art. 28 u.p.z.p. uchwała w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego jest nieważna w całości lub w części

w przypadku naruszenia zasad sporządzania planu, istotnego naruszenia trybu jego sporządzenia bądź naruszenia właściwości organów w tym zakresie. Tryb procedury uchwalania planu odnosi się do kolejno podejmowanych czynności planistycznych, określonych przepisami ustawy, gwarantujących udział zainteresowanych podmiotów w procesie planowania (składanie wniosków i uwag) i do kontroli legalności podejmowanych rozwiązań w granicach uzyskiwanych opinii i uzgodnień. Pojęcie zasad sporządzania planu wiąże się z merytorycznymi wartościami kształtowania polityki przestrzennej.

Efektem kontroli przeprowadzonej w sprawie niniejszej było dopatrzenie się przez skład orzekający istotnych nieprawidłowości w procedurze planistycznej, której rezultatem jest zaskarżona uchwała. Sąd dostrzegł uchybienia podstawowym zasadom wykonywania administracji publicznej, w szczególności zasadzie zaufania obywateli do organów władzy publicznej i dostępu do rzetelnej informacji

o działaniach, których skutki są istotne z punktu widzenia interesów jednostki.

Z przepisu art. 17 u.p.z.p. regulującego tryb postępowania prowadzącego do uchwalenia zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego wynika, m.in., że wprowadzenia zmian do projektu planu miejscowego może nastąpić

w następstwie rozpatrzenia uwag zgłoszonych, po wyłożeniu projektu, przez zainteresowane podmioty, lecz następstwem tych zmian ma być ponowienie uzgodnień w niezbędnym zakresie (art. 17 pkt 13 u.p.z.p.).

Z kolei art. 19 u.p.z.p. stanowi, iż po dokonaniu zmian w projekcie planu,

w tym także w wyniku uwzględnienia uwag do projektu, ponawia się czynności zakresie niezbędnym do dokonania tych zmian. Ponowienie procedury z art. 17 u.p.z.p. oznacza zdaniem Sądu w uzasadnionych wypadkach konieczność ponownego wyłożenia planu do publicznej oceny (art. 17 pkt 10 u.p.z.p.) przy czym może ona dotyczyć tylko części projektu objętego zmianą (art. 19 ust. 2).

Sąd podziela zarzuty skargi uważając, że w/w przepisy zostały naruszone przy uchwalaniu uchwały nr [...]Rady Miejskiej w S. z dnia [...].10.2009 r.

w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w zakresie zmiany przeznaczenia działki nr[..].

Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu (a wbrew twierdzeniu skarżącej), że p. A. D. miał prawo zgłosić uwagi co do przeznaczenia działki

nr [...], chociaż w dniu [...].09.2009 r. (w dacie zgłoszenia uwag) mnie był jeszcze jej współwłaścicielem. Art. 17 pkt 11 u.p.z.p. nie wymaga bowiem legitymowania się przez wnoszącego uwagi interesem prawnym.

W literaturze przedmiotu, a także w orzecznictwie sądowo-administracyjnym prezentowany jest pogląd, iż powtórzenie czynności planistycznych, po uwzględnieniu uwag do projektu planu, nie jest obligatoryjne w każdym przypadku, który jednak musi być oceniony indywidualnie. Zależy to od charakteru prawnego zgłoszonych i uwzględnionych uwag. Jeżeli w jego następstwie miałoby dojść do konfliktu interesów jakiejś grupy osób, to ponowne wyłożenie zmienionego projektu planu jest niezbędne (vide: wyrok WSA w Krakowie z dnia 28.01.2008 r.

– IISA/Kr 29/07, teza nr 5; wyrok WSA w Łodzi z dnia 20.12.2007 r. – IISA/Łd 981/07; wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 15.07.2010 r. – IISA/Wr 292/10, teza nr 2).

W sprawie niniejszej organ zaniechał dokonania oceny prawnej zgłoszonej przez A. D. uwagi do projektu planu, a winien to uczynić zwłaszcza, że zgłaszający nie był właścicielem działki nr [...], zaś zmiany dokonywały się poza wiedzą i wolą osoby wykonującej prawo własności na tejże działce – O. W. Ta okoliczność powinna dawać organowi asumpt do przewidywania konfliktu interesów w obrębie działki nr[...]. Nie ma przy tym znaczenia, zdaniem Sądu, że uwzględnienie uwagi p. A. D. dawało dodatkowo korzyść planistyczną w postaci ujednolicenia granic obszarów o różnym przeznaczeniu (UH oraz 1.1 MN i 2.1 MN oraz V).

W ocenie Sądu została naruszona zasada ochrony własności skarżącej poprzez zaniechanie stworzenia jej możliwości wypowiedzenia się co do zmiany przeznaczenia działki nr [...] z funkcji mieszkaniowej na funkcję o charakterze mieszanym: mieszkaniowo-usługową i to z linią rozgraniczającą te dwa obszary na małej działce zabudowanej, liczącej 526 m2. Brak wyłożenia zmiany do projektu planu należało uznać w ocenie Sądu, jako istotne naruszenie trybu sporządzania zmienionego planu, skutkujące w świetle art. 28 u.p.z.p. nieważnością części uchwały.

Następna przyczyną powodująca nieważność części zaskarżonej uchwały jest istotne naruszenie art. 17 ust. 7 pkt b w związku z pkt 13 tego artykułu u.p.z.p. poprzez brak dokonania uzgodnienia zmiany projektu planu z P. Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków w B. Z pisma tegoż organu

z dnia[..].06.2012 r. (które zostało złożone na rozprawie sądowej w dniu[...].06.2012r.) wynika jednoznacznie, że zmiana przeznaczenia działki nr[...], która leży w obszarze wpisanym do rejestru zabytków, nie została przedstawiona Konserwatorowi do zaopiniowania, po fakcie uwzględnienia uwag do projektu planu.

Naruszenie trybu sporządzania planu opisanego powyżej powoduje niemożność wypowiadania przez Sąd stanowiska merytorycznego, tj. w kwestii naruszenia prawa własności skarżącej w aspekcie art. 140 k.c. oraz sprzeczności z wymogami ładu przestrzennego (zarzuty skargi nr 3 i 4).

Wykonując niniejsze orzeczenie organ winien powtórzyć procedurę planistyczną w takim zakresie, w jakim stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały.

Mając na uwadze powyższe oraz okoliczność, iż tekst miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie zawiera zapisu odnoszącego się wprost do linii rozgraniczającej różne przeznaczenie terenu na działce o nr[...], sąd na podstawie art. 147 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 28 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w zakresie wyznaczenia przebiegu linii rozgraniczającej różne obszary przez działkę o numerze geodezyjnym [...].

Konsekwencją uwzględnienia skargi było stwierdzenie na podstawie art. 152 cytowanej ustawy, że zaskarżona uchwała w opisanej powyżej części nie może być wykonana do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Z mocy art. 200 wskazanej ustawy orzeczono o zwrocie skarżącej kosztów postępowania.