Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt I SA/Sz 85/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-03-08 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w zakresie całkowitym
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1 w zw. z art. 245 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie- -Iwona Golec po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. G. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. znak [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania p o s t a n a w i a: przyznać K. G. prawo pomocy w zakresie całkowitym w postaci: 1) zwolnienia od kosztów sądowych, 2) ustanowienia adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...].


UZASADNIENIE

Skarżący K. G., w związku ze skargą złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.

Z uzasadnienia wniosku, nadesłanych dokumentów oraz z akt sprawy wynika, co następuje.

K. G. prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie, jest rozwodnikiem zobowiązanym do przekazywania alimentów na rzecz córki

w wysokości po [...] zł miesięcznie – wyrok rozwodowy k. [...]. Skarżący mieszka

w [...] w mieszkaniu rodziców.

W uzasadnieniu wniosku podał, że jako osoba skazana prawomocnym wyrokiem miał problemy ze znalezieniem pracy, po długich poszukiwaniach znalazł pracę w E. Sp. z o.o. w [...] (umowa zlecenie). Jego praca uzależniona jest od potrzeb zleceniodawcy, dlatego jego wynagrodzenie nie jest stałe, w okresie od [...] do [...] r. otrzymał wynagrodzenie w wysokości brutto [...] zł ( PIT-11 za [...] r. k. [...]) Skarżący oświadczył, że nie ma innych źródeł utrzymania. Z przedłożonej kopii zeznania podatkowego za [...] rok (PIT-37 k. [...]), wynika, że skarżący zadeklarował do opodatkowania przychód w kwocie [...] zł.

Z akt sprawy wynika, że Naczelnik Urzędu Skarbowego określił skarżącemu kwotę podatku od towarów i usług za okres od [...] do [...] r. w łącznej kwocie [...] zł, a postanowieniem z dnia [...] r. Dyrektor Izby Skarbowej stwierdził, że odwołanie skarżącego od tej decyzji zostało wniesione z uchybieniem terminu. Z tego tytułu prowadzone jest wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne (zajęcie rachunku bankowego i zajęcie wierzytelności z tytułu umowy zlecenia – k. [...]).

Z zawiadomienia o zajęciu (k. [...]) wynika, że według stanu na dzień [...] r. stan zaległości wraz z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi wynosiła [...] zł. Skarżący poinformował, że wynagrodzenie z tytułu umowy zlecenia za [...] r. i [...] r. w całości zostało przekazane Naczelnikowi Urzędu Skarbowego.

K. G. oświadczył, że nie posiada żadnych nieruchomości, wartościowych rzeczy ruchomych oraz oszczędności.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje.

Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów oraz ustanowienie adwokata następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.).

Mając na uwadze okoliczności niniejszej sprawy uznać należy, że skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej go do przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uwzględniając wysokość otrzymywanych środków pieniężnych, brak oszczędności oraz prowadzone wobec skarżącego postępowanie egzekucyjne należy stwierdzić, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Dlatego na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 ww. ustawy, należało orzec jak w sentencji.