Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 413/15
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2015-09-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska po rozpoznaniu w dniu 3 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 18 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Gl 799/15 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia ... lutego 2015 r., nr ... w przedmiocie kary pieniężnej postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny G. postanowieniem z 18 maja 2015 r. (sygn. akt III SA/Gl 799/15) odmówił A. C. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w K. z [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej.

W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm. – dalej: p.p.s.a.), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarżący, wbrew ciążącemu na nim obowiązkowi, nie wykazał we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż w sprawie zachodzą okoliczności uzasadniające możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że Wojewódzki Sad Administracyjny błędnie przyjął,. że skarżący nie wykazał istnienia żadnej z przesłanek wymienionych w art. 61 p.p.s.a.

A. Ch. wyjaśnił, że natychmiastowe wyegzekwowanie kary pieniężnej w wysokości 24.000 złotych spowoduje negatywne i nieodwracalne skutki związane z prowadzeniem działalności, a natychmiastowe uiszczenie tej kwoty spowoduje niemożność regulowania zobowiązań związanych z prowadzeniem działalności, wypłacaniem wynagrodzeń pracownikom oraz będzie skutkować narastaniem zadłużenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, sąd może na wniosek skarżącego, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności. Powołany przepis przewiduje zamknięty katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, co oznacza, że sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli poprzez ich wykonanie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków dla strony.

Skorzystanie z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy do strony postępowania, która powinna mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. np. postanowienie NSA z 26 listopada 2007 r., sygn. akt II FZ 338/07). Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek powinien zostać poparty stosow¬nymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji.

Pod pojęciem wyrządzenia znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę –majątkową lub niemajątkową – której nie będzie można wynagrodzić przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (por. postanowienie NSA z 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04).

Natomiast trudne do odwrócenia skutki, to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe, spowodują istotną bądź trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Słusznie więc Wojewódzki Sąd Administracyjny podkreślił w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. również postanowienie NSA z 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 496/2004 niepubl.).

W związku z tym stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Należy zauważyć, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący jedynie ogólnikowo stwierdził, ze w jego sprawie, w przypadku niewstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, może dojść do wystąpienia przesłanek wymienionych w art. 61 p.p.s.a., jednocześnie nie przedstawił żadnych dokumentów, które pozwoliłyby ocenić Sądowi czy te twierdzenia mają oparcie w faktach. A. C. we wniosku ograniczył się jedynie do przytoczenia utrwalonych poglądów przyjmowanych w orzecznictwie sądów administracyjnych dotyczących wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji

Również ogólnikowe zażalenie nie pozwoliło ocenić, czy w istocie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji zajdzie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.