Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 949/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6330 Status  bezrobotnego
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 33 ust 4 pkt 7
journal: Dz.U. 2004 nr 99 poz 1001
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek Sędziowie Sędzia WSA Teresa Kurcyusz - Furmanik Sędzia WSA Andrzej Matan (spr.) Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2011 r. sprawy ze skargi H. C. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie statusu bezrobotnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r. znak: [...] Zastępca Dyrektora Powiatowego Urzędu Pracy w C. , działając z upoważnienia Prezydenta Miasta C. (dalej: PUP), na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. a oraz art. 2 ust. 1 pkt 2 w związku z art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001 z późn. zm., dalej: u.p.z.), orzekł o utracie przez H. C. statusu osoby bezrobotnej z dniem [...]r.

W uzasadnieniu decyzji podniesiono , iż H. C. otrzymał skierowanie do udziału w projekcie partnerskim mającym na celu aktywizację zawodową - "[...] strefa aktywizacji i zatrudnienia", prowadzonym przez "A" sp. z o.o. Został zapoznany z informacją zawartą w Edukacyjnym Planie Działania Uczestnika, zgodnie z którą szkolenie miękkie (kurs "Podróż") rozpoczynało się w dniu [...] r. Jak wynika z listy obecności nie uczestniczył w żadnym module szkolenia oraz nie pojawił się na spotkaniu z doradcą osobistym. W dniu [...]r. stawił się w PUP i potwierdził swoją zdolność i gotowość do podjęcia pracy. W związku z prowadzonym postępowaniem w sprawie pozbawienia statusu bezrobotnego, w dniu [...]r. złożył oświadczenie w tej sprawie, nie stanowiące jednak usprawiedliwienia faktu przerwania udziału w programie. Wobec tego, ze względu na przerwanie z własnej winy tej formy pomocy zaistniały podstawy do pozbawienia go statusu bezrobotnego na podstawie art. 33 ust. 4 pkt. 7 ustawy o promocji zatrudnienia. Odzyskanie statusu osoby bezrobotnej może nastąpić w wyniku ponownej rejestracji po upływie co najmniej 120 dni w wyniku ponownej rejestracji.

Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Wojewoda [...], po rozpoznaniu odwołania H. C. , utrzymał w całości w mocy decyzję organu I instancji.

W pierwszej części uzasadnienia zostały przedstawione argumenty podnoszone w odwołaniu oraz przebieg postępowania prowadzonego przez organ pierwszej instancji. W części drugiej przeprowadzono analizę stanu prawnego i faktycznego sprawy. W szczególności podkreślono, że posiadanie statusu bezrobotnego wiąże się z określonymi przywilejami, ale również z obowiązkami wyrażającymi się m.in. korzystaniem z pewnych form aktywizacji zawodowej. Konsekwencję nałożenia tego rodzaju obowiązków stanowi możliwość pozbawienia statusu bezrobotnego w trybie określonym w art. 33 ust. 4 pkt. 7 ustawy o promocji zatrudnienia. Jak wynika z treści tego przepisu dla zastosowania wyżej wskazanej sankcji konieczne jest zaistnienie dwu przesłanek, w postaci bezprawności zachowania bezrobotnego polegającego na niewykonaniu lub nienależytym wykonaniu nałożonego na niego obowiązku oraz jego winy, rozumianej jako naganny stosunek do podejmowanego działania uzewnętrzniający się w podjęciu lub zaniechaniu podjęcia określonych czynności i wyrażający się w zachowaniu umyślnym lub nieumyślnym (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 12 lutego 2009 r. , sygn. akt. IV SA/Wr 480/90).

H. C. brał udział w projekcie "[...] strefa aktywizacji i zatrudnienia", prowadzonego w ramach Poddziałania 7.2.1. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki. Projekt ten, realizowany przez "A" , Urząd pracy oraz Centrum Przedsiębiorczości, zakładał reintegrację społeczno-zawodową 120 mieszkańców C. zagrożonych wykluczeniem społecznym z powodu długotrwałego bezrobocia. W ramach projektu zaplanowano m.in. indywidualne wsparcie osobiste opiekuna oraz 8-dniowe szkolenie motywacyjne "Podróż" oraz szkolenia zawodowe. Strona została zapoznana z regulaminem uczestnictwa w projekcie, jak również z warunkami skreślenia z listy uczestników, Zobowiązała się do punktualnego i aktywnego uczestnictwa w działaniach projektowych. H. C., nie będąc przekonany co do powodzenia działań podejmowanych w ramach projektu, uzyskał od doradcy zawodowego czas na przemyślenie co do dalszego w nim udziału do [...]r. W tymże dniu podjął decyzję o kontynuacji projektu i w ślad za tym za tym został skierowany na szkolenie miękkie "Podróż", rozpoczynające się [...]r. Kolejny termin spotkania ustalono na [...]r., co strona potwierdziła własnym podpisem w karcie edukacyjnej planu działania uczestnika. Pismami z dnia [...]r. jednostka realizująca projekt powiadomiła organ zatrudnienia , iż bezrobotny , pomimo zapoznania się z miejscem i harmonogramem szkolenia "Podróż", nie uczestniczył w żadnym z modułów kursu, jak również nie stawił się na spotkanie z doradcą zawodowym. Wobec tego został podjęta decyzja o skreśleniu go z listy uczestników projektu z dniem [...]r.

H. C. stawił się w organie zatrudnienia w dniu [...]r. potwierdzając swą zdolność i gotowość do podjęcia pracy , nie informując jednak o okolicznościach, które uniemożliwiły mu uczestnictwo w szkoleniu oraz w spotkaniu z doradcą zawodowym. Dopiero po otrzymaniu w dniu [...]r. pisma zobowiązującego go do złożenia wyjaśnień w tej sprawie, poinformował o swoich wątpliwościach oraz zastrzeżeniach co do sposobu realizacji projektu.

W ocenie organu odwoławczego, przerwanie przez stronę udziału w projekcie wiązało się z wątpliwościami co do efektów projektu, a tym samym z brakiem wiary w możliwość zmiany jej sytuacji. Nie usprawiedliwia to jednak odstąpienia strony od udziału w projekcie. Jak podkreślono w uzasadnieniu, mając w tym zakresie zastrzeżenia H. C. powinien zgłosić je doradcy zawodowemu oraz organowi zatrudnienia.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, H. C. zarzuca decyzji Wojewody [...] naruszenie prawa materialnego, sprzeczność ze stanem faktycznym oraz ze zdrowym rozsądkiem. Nie uzasadnia tych zarzutów, natomiast odnosi się do pewnych wątków podnoszonych w uzasadnieniu decyzji, nie mających jednak istotnego znaczenia dla przedmiotowej sprawy. W szczególności zwraca uwagę, iż wbrew twierdzeniu organu odwoławczego nie prosił o ksero dokumentów dotyczących przebytych przez niego chorób, bowiem to on informacji tych udzielił. Natomiast prosił o ksero dokumentów sporządzonych w dniu [...]r. oraz odtworzonych ze względu na ich wady. Jako wytwór fantazji urzędnika ocenia zarzuty wobec placówki realizującej projekt.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie

i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) Sąd sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji, obejmującą badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.),zwanej dalej: p.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W odniesieniu do decyzji, bo tego rodzaju rozstrzygnięcie jest przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, Sąd może ją uchylić lub stwierdzić jej nieważność wyłącznie w przypadkach określonych w art. 145 § 1 p.p.s.a. – tj. gdy stwierdzi naruszenie prawa materialnego mające wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania, inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono wpływ na wynik sprawy lub gdy wystąpią przyczyny nieważności wskazane w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach.

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji należy w pierwszym rzędzie podnieść , iż u.p.z. do podstawowych usług rynku pracy zalicza pośrednictwo pracy, poradnictwo zawodowe i informację zawodową (por. komentarz do art. 38), pomoc w aktywnym poszukiwaniu pracy (por. komentarz do art. 39) oraz organizację szkoleń (por. komentarz do art. 40 i n.).

Szkolenia bezrobotnych w celu podniesienia ich kwalifikacji zawodowych i innych kwalifikacji zwiększających szansę na podjęcie lub utrzymanie zatrudnienia, innej pracy zarobkowej lub działalności gospodarczej inicjuje, organizuje i finansuje z Funduszu Pracy starosta (art. 40 ust. 1 u.p.z.). Organizacja szkoleń, zgodnie z art. 40 ust. 2a u.p.z. polega na:

1) wyborze instytucji szkoleniowej i zawieraniu umów szkoleniowych z instytucjami szkoleniowymi lub powierzaniu przez starostę przeprowadzenia szkolenia zakładanej i prowadzonej przez siebie instytucji szkoleniowej;

2) kierowaniu osób na szkolenia;

3) monitorowaniu przebiegu szkoleń;

4) prowadzeniu analiz skuteczności i efektywności szkoleń.

W przedmiotowej sprawie, Prezydent Miasta C. , wykonujący kompetencje starosty, wraz z instytucją szkoleniową – "A" sp. z o.o. przystąpił do realizacji projektu "[...] strefa aktywizacji i zatrudnienia", prowadzonego w ramach Poddziałania 7.2.1. Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki zakładającego reintegrację społeczno-zawodową 120 mieszkańców C. zagrożonych wykluczeniem społecznym z powodu długotrwałego bezrobocia. W ramach projektu zaplanowano m.in. indywidualne wsparcie osobiste opiekuna oraz 8-dniowe szkolenie motywacyjne "Podróż" oraz szkolenia zawodowe.

Zgodnie z art. 33 ust. 4 pkt 7 ustawy o promocji zatrudnienia, stanowiącym podstawę materialno prawną kontrolowanej decyzji, organ zatrudnienia pozbawia statusu bezrobotnego osobę, która z własnej winy przerwała szkolenie, staż lub wykonywanie prac, o których mowa w art. 73a, lub inną formę pomocy określoną w ustawie. Stosownie do postanowień przywołanego powyżej przepisu, organ zatrudnienia w przypadku zaistnienia sytuacji w nim przewidzianej zobowiązany jest pozbawić osobę statusu bezrobotnego na przewidziany w nim okres. Decyzja zapadająca w takiej sprawie ma charakter aktu związanego , o ile zostaną wykazane (ustalone) przesłanki w przepisie określone. Chodzi tu o dwie przesłanki , które muszą zachodzić równocześnie: po pierwsze – przerwanie szkolenia, stażu lub wykonywania prac określonych w art. 73a ustawy o promocji zatrudnienia; po drugie – przerwanie, o jakim stanowi się w przepisie, powinno nastąpić "z własnej winy" bezrobotnego. Próbę interpretacji tego sformułowania w odniesieniu do stażu podjął WSA w Gliwicach w wyroku z dnia 10 października 2008 r. (IV SA/Gl 390/08, LEX nr 505841), stwierdzając, iż "nieuzasadniona, a więc nieznajdująca usprawiedliwienia w obiektywnych, niezależnych od woli bezrobotnego przyczynach rezygnacja z proponowanych przez organ form przeciwdziałania bezrobociu, w tym aktywizacji bezrobotnych w formie odbywania stażu pracy, powinna być traktowana jako zawinione niewywiązywanie się z reguł obowiązujących bezrobotnego, skutkujące utratą przywilejów wynikających ze statusu bezrobotnego". Pozbawienie tego statusu wymaga zatem jedynie ustalenia, czy miało miejsce przerwanie stażu (innej formy pomocy) i czy było zawinione, nie jest natomiast konieczne ustalanie np. przesłanek związanych z celowością skierowania bezrobotnego na staż.

Nie budzi wątpliwości to, że H. C. przystąpił do tego projektu oraz zaakceptował również udział w szkoleniu motywacyjnym , jak również i to, że w szkoleniu tym nie uczestniczył.

Przenosząc te ustalenia na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić przyjdzie, iż organ odwoławczy, podobnie jak i organ I instancji, zasadnie przyjęły stanowisko zgodnie, z którym brak udziału bezrobotnego w szkoleniu realizowanym w ramach przyjętego programu, ze względu na jego wątpliwości co do skuteczności podejmowanych przez organ zatrudnienia działań w zakresie zmiany jego sytuacji na rynku pracy, wypełnia hipotezę przepisu art. 33 ust. 4 pkt. 7 u.p.z. Tym samym zachodzi podstawa do pozbawienia skarżącego statusu bezrobotnego na okres wskazany w decyzji.

Zważywszy wszystkie przedstawione wyżej okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał, że zaskarżone rozstrzygnięcie wydane zostało zgodnie z obowiązującym prawem i dlatego działając na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.