Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 389/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2014-06-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Zawieszenie/podjęcie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Zawieszono postępowanie
Powołane przepisy: article: art. 125  par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Henryka Łysikowska, Sędziowie Sędzia WSA Marta Semiczek (sprawozdawca), Sędzia WSA Marek Olejnik, Protokolant sekretarz sądowy Anna Terlecka, po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2014 r. w Wydziale I na rozprawie sprawy ze skargi R. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za październik 2009 r. postanawia z urzędu zawiesić postępowanie.


UZASADNIENIE

Skarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego we W. z dnia [...] r. określające R. S. prowadzącemu działalność pod firmą PPHU "A" w J. zobowiązanie w podatku akcyzowym za październik 2009 r.

Organ odwoławczy podzielił pogląd organu pierwszej instancji, że dokonując sprzedaży oleju opałowego skarżąca obowiązana była do zastosowania stawki akcyzy przewidzianej w art. 89 ust. 4 pkt 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r., nr 3, poz. 11 ze zm. - dalej: u.p.a.). Wyjaśnił, że skarżący nie składał miesięcznych zestawień oświadczeń nabywców ww. oleju o przeznaczeniu tego oleju na cele opałowe, czym naruszył normę wynikającą z art. 89 ust. 14 u.p.a.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Celnej, skarżący zarzucił między innymi naruszenie:

-art. 89 ust. 16 w związku z art. 31 ust. 3 oraz art. 2 Konstytucji, który godzi w zasady porządku prawnego i proporcjonalności, w zakresie w jakim zezwala na zastosowanie sankcyjnej stawki podatkowej w sytuacji, gdy możliwe jest ustalenie rzeczywistego przeznaczenia paliwa;

-naruszenie art. 89 ust. 16 u.p.a w związku z art. 3 Dyrektywy Rady 95/60/WE, art. 89 ust. 4 pkt 1 oraz art. 73a § 1-3 kks poprzez przyjęcie, że powołany przepis nakazuje zastosowanie sankcyjnej stawki także wówczas, gdy możliwe jest zbadanie przeznaczenia paliwa; wskazała także na błędną wykładnię art. 89 ust. 1 pkt 9, 10 i 15 u.p.a. w związku z art. 4 i art. 9 ust. 1 Dyrektywy 2003/96/WE i przyjęcie, że stawka na oleje napędowe dla celów opałowych jest stawką obniżoną, co ma skutkować wykładnią zawężającą.

Tak stawiając zarzuty, skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji

i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zawiesił postępowanie w sprawie, z uwagi na pytanie prawne WSA we Wrocławiu skierowane do Trybunału Konstytucyjnego, mające na celu zbadanie zgodności art. 89 ust. 16

w zw. z art. 89 ust. 14 u.p.a. z art. 2 i art. 31 ust. 3 Konstytucji RP.

Wyrokiem z dnia 11 lutego 2014 r. (P24/12) Trybunał Konstytucyjny nie dopatrzył się naruszenia przez ww. przepisy u.p.a. zasad konstytucyjnych.

W związku z ustaniem przyczyny zawieszenia, WSA we Wrocławiu podjął zawieszone postępowanie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Postępowanie sądowe podlegało zawieszeniu z urzędu.

Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej: u.p.p.s.a.), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.

W ocenie Sądu, taka sytuacja zachodzi w niniejszej sprawie. Wskazać bowiem trzeba, że postanowieniem z dnia 4 czerwca 2013 r. (I SA/Wr 562/14) tut. Sąd skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej (dalej: TSUE) pytanie prejudycjalne dotyczące wykładni przepisów prawa wspólnotowego o następującej treści:

"1. czy art. 5 w zw. z art. 2 ust. 3 i w zw. z art. 21 ust. 4 dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. Urz. UE z dnia 31 października

2003 r. nr L 283, s. 51 i nast.; dalej dyrektywa 2003/96) należy interpretować

w ten sposób, że sprzeciwia się on regulacji krajowej przewidzianej w treści art. 89 ust. 16 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U.

z 2009 r. nr 3 poz. 11 ze zm.; dalej u.p.a.), która nakazuje zastosowanie stawki podatku akcyzowego przewidzianej dla paliw silnikowych do oleju opałowego na skutek braku spełnienia przez podatnika wymogu formalnego przewidzianego w art. 89 ust. 14 - 15 u.p.a.?

2. czy zasada proporcjonalności nie sprzeciwia się wymogowi formalnemu przewidzianemu w art. 89 ust. 14-15 u.p.a. uzależniającemu zastosowanie obniżonej stawki akcyzy przewidzianej dla olejów opałowych od konieczności sporządzenia i złożenia zestawienia oświadczeń nabywców w ustawowym terminie, abstrahując od zaistnienia warunku materialnego w postaci sprzedaży paliwa na cele opałowe?;

3. czy zgodna z zasadą proporcjonalności jest sankcja przewidziana w treści art. 89 ust. 16 u.p.a. polegająca na obciążeniu sprzedawcy podatkiem akcyzowym, jak w okolicznościach przedmiotowej sprawy, wyliczonym według stawki przewidzianej dla paliw silnikowych (art. 89 ust. 4 pkt 1 u.p.a.) w odniesieniu do oleju opałowego na skutek niespełnienia warunku formalnego przewidzianego w treści art. 89 ust. 14-15 u.p.a.?".

Wprawdzie na gruncie regulacji art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a., jako przesłanki zawieszenia postępowania, ustawodawca wprost nie wymienił postępowania przed TSUE, to niewątpliwie przepis ten obejmuje swoim zakresem również wspomniane postępowanie sądowe.

W niniejszej sprawie, po dokonaniu analizy jej stanu faktycznego i prawnego, Sąd powziął tożsame wątpliwości co skład orzekający występujący z powołanym pytaniem. Mając jednak na uwadze ekonomikę postępowania Sąd, uznał za niecelowe kierowanie pytania prejudycjalnego o takiej samej treści.

W tych okolicznościach, uzasadnionym jest zawieszenie postępowania przed WSA we Wrocławiu do czasu podjęcia rozstrzygnięcia przez TSUE, gdyż odpowiedź TSUE, udzielona na pytania przedstawione w ww. postanowieniu, będzie miała zasadnicze znaczenie dla oceny zagadnienia spornego występującego w niniejszej sprawie.

Z tych też względów, WSA we Wrocławiu - na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 u.p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji postanowienia.