Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 578/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2007-08-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2006 nr 139 poz 992
law: Ustawa z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska Sędziowie Asesor WSA Arkadiusz Windak Asesor WSA Joanna Wojciechowska /spr./ Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 sierpnia 2007 r. sprawy ze skargi W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego o d d a l a skargę


UZASADNIENIE

W dniu [...]r. W. S. złożyła w Ośrodku Pomocy Społecznej wniosek o ustalenie prawa do zasiłku pielęgnacyjnego wraz z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności Powiatowego Zespołu ds. Orzekania

o Niepełnosprawności z dnia [...]r., w którym stwierdzono

u wyżej wymienionej niepełnosprawność stopnia lekkiego, istniejącą od dzieciństwa

z terminem ważności do [...]r.

Burmistrz decyzją z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 104, art. 130 § 4 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz.1071 z póź. zm./, art. 16 ust. 1,2 pkt 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003r.

o świadczeniach rodzinnych / Dz. U. z 2003r., Nr 228, poz. 2255 z późn. zm./ odmówił W. S. świadczenia w formie zasiłku pielęgnacyjnego.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że W. S. nie spełniła przesłanki art. 16 ustawy o świadczeniach rodzinnych by mógł jej być przyznany zasiłek pielęgnacyjny, bowiem legitymuje się ona orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności istniejącej od dzieciństwa, zamiast wymaganego przepisem co najmniej umiarkowanego stopnia niepełnosprawności.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia

14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /Dz. U. z 2000 r., Nr 98 poz.1071 z póź. zm./ w zw. z art. 16 ust. 2 pkt 2 i ust. 3 ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o świadczeniach rodzinnych / Dz. z 2006r., Nr 139, poz. 992 z późn. zm./ po rozpatrzeniu odwołania W. S. od decyzji Burmistrza z dnia [...]r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania zasiłku pielęgnacyjnego , utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Z uzasadnienia decyzji wynika, że zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy

o świadczeniach rodzinnych zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się w celu częściowego pokrycia wydatków wynikających z konieczności zapewnienia osobie niepełnosprawnej opieki i pomocy innej osoby w związku z niezdolnością do samodzielnej egzystencji.

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje:

1) niepełnosprawnemu dziecku;

2) osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności;

3) osobie, która ukończyła 75 lat ( art. 16 ust. 2 w/w ustawy).

Ponadto zasiłek pielęgnacyjny przysługuje osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia legitymującej się orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia ( art. 16 ust. 3 w/w ustawy).

Kolegium wskazało, że strona legitymuje się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności, tym samym nie spełnia przesłanek z art. 16 ustawy

o świadczeniach rodzinnych i przedmiotowy zasiłek nie może zostać jej przyznany.

Nadto organ zaznaczył, że strona mogła złożyć odwołanie od powyższego orzeczenia o stopniu niepełnosprawności zgodnie zawartym w orzeczeniu pouczeniem, jeżeli nie zgadzała się z nim.

W. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję, podając, iż jest ona dla niej krzywdząca.

Skarżąca wskazała, że jest osobą schorowaną, a wydane w dniu [...]r. orzeczenie o stopniu niepełnosprawności stoi w sprzeczności z opinią lekarza spondylisty.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie i podtrzymało argumentację jak w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych / Dz. U. Nr 153, poz. 1269 / sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Skarga nie jest zasadna.

Zasiłek pielęgnacyjny przysługuje osobie niepełnosprawnej, jeżeli spełnia ona przesłanki z art. 16 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Zgodnie z art. 16 ust. 2

i ust. 3 powyższej ustawy zasiłek pielęgnacyjny przyznaje się osobie niepełnosprawnej w wieku powyżej 16 roku życia, jeżeli legitymuje się orzeczeniem

o znacznym stopniu niepełnosprawności lub orzeczeniem o umiarkowanym stopniu niepełnosprawności, jeżeli niepełnosprawność powstała w wieku do ukończenia 21 roku życia.

Skarżąca legitymuje się orzeczeniem o lekkim stopniu niepełnosprawności, która istnieje od jej dzieciństwa i w związku z tym brak jest podstaw prawnych do przyznania jej przedmiotowego zasiłku.

Podniesiony przez skarżącą zarzut o niezgodności przedmiotowego orzeczenia o niepełnosprawności z opinią lekarza spondylisty jest spóźniony. Jeżeli strona nie zgadzała się z powyższym orzeczeniem winna była dążyć do jego zmiany przed wydaniem decyzji przez organ I instancji w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego.

Zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 1997 r. o rehabilitacji zawodowej i społecznej oraz zatrudnianiu osób niepełnosprawnych / Dz. U. Nr 123, poz. 776 z późn. zm./ podstawą do wydania decyzji w przedmiocie zasiłku pielęgnacyjnego dla organu administracyjnego jest orzeczenie ustalające stopień niepełnosprawności i organ nie ma uprawnień do kwestionowania powyższego orzeczenia. Takich uprawnień nie ma również sąd administracyjny, którego rolą jest jedynie zbadanie czy zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

W niniejszej sprawie Sąd uznał, że decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]7r. wydana w oparciu o zebrany materiał dowodowy była prawidłowa.

Wobec powyższego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz. U. Nr 153, poz.1270 z późn. zm./, orzekł jak w sentencji.