Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SAB/Wa 9/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. L. na bezczynność [...] Wojewódzkiego Komendanta Policji z siedzibą w R. w sprawie niewydania decyzji administracyjnej postanawia : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] grudnia 2009 r. P. L. (dalej jako skarżący) wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, skargę na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R. w sprawie odmowy wydania decyzji administracyjnej w sprawie wypłaty równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu mieszkalnego za lata 2007-2009.

W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, iż Komendant Miejski Policji w P. (organ I instancji) pismem z dnia [...] marca 2009 r. poinformował go, że organy Policji od 2006 r. utraciły kompetencje do wydawania decyzji administracyjnych w sprawach dotyczących ustalania prawa do równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego dla emerytów i rencistów policyjnych. Na to zachowanie organu I instancji skarżący zażalił się do [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji i złożył skargę na bezczynność organu I instancji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, bowiem w ocenie skarżącego powinna być wydana decyzja administracyjna (sprawa II SAB/Wa 171/09 rozstrzygnięta wyrokiem z dnia 9 lutego 2010 r., w którym Sąd zobowiązał organ I instancji do rozpoznania wniosku skarżącego w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy).

[...] Komendant Wojewódzki Policji z siedzibą w R. pismem z dnia [...] czerwca 2009 r., nr [...], powiadomił skarżącego, iż postępowanie organu I instancji było prawidłowe. Przedmiotowe pismo stało się przyczyną wniesienia w dniu [...] listopada 2009 r. zażalenia do Komendanta Głównego Policji oraz skargi na bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji z siedzibą w R., która jest przedmiotem rozpoznania w niniejszej sprawie.

Komendant Główny Policji w piśmie z dnia [...] grudnia 2009 r. poinformował skarżącego, iż wydanie decyzji administracyjnej w kwestii równoważnika pieniężnego w stosunku do emerytów i rencistów naruszałoby przepisy o właściwości, co byłoby przesłanką do stwierdzenia nieważności takiej decyzji.

Skarżący podniósł, iż sprawy o przyznanie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego rozstrzygane są w formie decyzji administracyjnych, dlatego stwierdzenie, że emerytowi, czy renciście policyjnemu nie przysługuje prawo do ww. równoważnika pieniężnego winno nastąpić w formie decyzji administracyjnej. Brak merytorycznego rozpatrzenia wniosku skarżącego i udzielenie odpowiedzi w formie pisma, a nie decyzji administracyjnej zamyka skarżącemu drogę do dochodzenia jego praw przed sądem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności organów administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Z kolei, zgodnie z art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach, a ponadto - na podstawie art. 4 p.p.s.a. - do zadań tych sądów należy również rozstrzyganie sporów o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, jak również sporów kompetencyjnych między organami tych jednostek a organami administracji rządowej.

Podkreślić należy, że powyższe wyliczenie ma charakter zupełny, a co za tym idzie, sąd administracyjny nie jest właściwy do zajmowania się sprawami, które nie zostały wyraźnie wskazane w zacytowanych przepisach.

Zaskarżone zachowanie - bezczynność [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji przejawiająca się w niewydaniu decyzji administracyjnej, lecz załatwieniu sprawy wydaniem pisma z dnia [...] czerwca 2009 r. nie mieści się we wskazanym katalogu. Niniejszy skład orzekający podziela pogląd wyrażony w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2001 r., sygn. akt IV SAB 177/00 (niepublikowane, zamieszczone na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl), zgodnie z którym rozpoznanie zażalenia na podstawie przepisu art. 37 K.p.a. "nie następuje ani w formie decyzji administracyjnej, ani w formie postanowienia, na które przysługiwałoby zażalenie, ale w drodze czynności nadzorczej która - gdyby nawet została ujęta w formę postanowienia - nie mogłaby być zaskarżona" do sądu administracyjnego. Dalej, w komentowanym postanowieniu słusznie zauważono, że "wyczerpanie przez stronę trybu zażaleniowego określonego w art. 37 K.p.a. warunkuje wprawdzie wniesienie skargi na bezczynność, ale na bezczynność organu I instancji, a nie organu wyższego stopnia, do którego wniesiono zażalenie". Zgodzić się trzeba też z poglądem, że stanowisko wyrażone przez organ wyższego stopnia ma zatem charakter wpadkowy (incydentalny) i stronie nie przysługuje prawo wniesienia na nie zażalenia (wyrok NSA w Warszawie z dnia 24 maja 2001 r., sygn. akt IV SA 572/99, ONSA 2002, nr 3, poz.116).

Biorąc pod uwagę powyższe stwierdzić trzeba, że poza właściwością tut. Sądu pozostaje rozpoznanie skargi na bezczynność - pismo [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w R. z dnia [...] czerwca 2009 r., Nr [...]. Nadto zauważyć należy, że wyrokiem Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 lutego 2010 r. zapadłym w sprawie II SAB/Wa 171/09 zobowiązano organ I instancji do rozpoznania wniosku skarżącego w terminie 30 dni od dnia otrzymania prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy.

W tym stanie rzeczy skarga, jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.