Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 836/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2019-04-17 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 168 §1
journal: Dz.U. 2017 poz 201
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzena Kowalewska Sędziowie Sędzia WSA Kazimierz Maczewski (spr.) Sędzia WSA Jolanta Kwiecińska po rozpoznaniu w Wydziale II w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 kwietnia 2019 r. sprawy ze skargi Z. K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia odwołania bez rozpoznania oddala skargę.


UZASADNIENIE

W dniu 22 lutego 2018 r. Naczelnik Z. Urzędu Celno– Skarbowego w S. wydał decyzję nr [...], na podstawie której wymierzył Z. K. (dalej: Skarżący, Strona) prowadzącemu działalność gospodarczą pod nazwą: Z. K. Przedsiębiorstwo "[...]" ul. [...], [...], karę pieniężną w wysokości [...] zł za urządzanie w dniu 7 maja 2014 r. gier na dwóch automatach ([...]), poza kasynem gry, tj. w lokalu gastronomicznym "[...] mieszczącym się w P. przy ulicy [...]. Decyzja organu została doręczona Stronie za pośrednictwem poczty w dniu 28 lutego 2018 r. pod adresem: Z. K. Przedsiębiorstwo "[...], ul. [...], [...].

W dniu 16 marca 2018 r. do Naczelnika Z. Urzędu Celno-Skarbowego w S. wpłynęło odwołanie od ww. decyzji datowane na dzień 13 marca 2018 r., które zostało przekazane przy piśmie nr [...] z dnia 28 marca 2018 r. do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej jako organu odwoławczego.

W treści odwołania Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji względnie o jej zmianę i umorzenie postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Odwołanie poza wydrukiem maszynowym o treści Z. K. nie zawierało podpisu.

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej na podstawie art. 169 § 1, art. 138a, art. 138e w związku z art. 235 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U.2018.800 j.t.) - dalej: O.p - pismem nr [...] z dnia 3 kwietnia 2018 r. wezwał Skarżącego do uzupełnienia braków formalnych odwołania poprzez nadesłanie odwołania uzupełnionego o podpis, względnie osobiste podpisanie egzemplarza znajdującego się w aktach sprawy w siedzibie organu odwoławczego. W treści wezwania wskazano termin 7 dniowy do dokonania ww. czynności, oraz przytoczono przepis prawa w tym zakresie - art. 168 § 3 O.p., oraz pouczono, że niewykonanie wezwania we wskazanym terminie będzie skutkować pozostawieniem bez rozpatrzenia odwołania z dnia 13 marca 2018 r. (art. 169 § 4 O.p.).

W dniu 25 kwietnia 2018 r. do organu wpłynęła przesyłka zawierająca ww. wezwanie z dnia 3 kwietnia 2018 r. z adnotacją poczty: "Zwrot nie podjęty w terminie" (po dwukrotnej awizacji, tj. w dniach 6 i 16 kwietnia 2018 r.).

Po otrzymaniu zwrotu ww. przesyłki, w dniu 27 kwietnia 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, ponownie sprawdził na Portalu usług elektronicznych, czy Skarżący ustanowił pełnomocnictwo ogólne jak również aktualność danych adresowych na stronie internetowej CEIDG "Centralna Ewidencja i Informacja o Działalności Gospodarczej" (https://prod.ceidg.gov.pl).

W dniu 7 maja 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, na podstawie art. 169 §1 i § 4 w związku z art. 235 O.p., zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu z 3 kwietnia 2018 r. - pozostawił odwołanie z dnia 13 marca 2018 r. bez rozpatrzenia. Postanowienie zostało doręczone Stronie w dniu 9 maja 2018 r.

Pismem datowanym na dzień 14 maja 2018 r. Skarżący złożył zażalenie na wyżej wymienione postanowienie. Do zażalenia dołączono egzemplarz odwołania z dnia 13 marca 2018 r., określony jako "odpis", zawierający poza maszynowym tekstem o treści Z. K. także odręczny podpis.

Zaskarżone postanowienie Strona zakwestionowała w całości, zarzucając jednocześnie, iż zostało ono wydane z rażącym naruszeniem prawa procesowego.

W uzasadnieniu zażalenia Skarżący zakwestionował prawidłowość doręczenia wezwania do uzupełnienia braków formalnych odwołania z dnia 13 marca 2018 r., wskazując, że Poczta Polska nie doręczyła mu wezwania ani nie zawiadomiła o przesyłce poleconej. Nadto wskazał, że nie mieszka przy ul. [...] w P., więc wysyłanie na ten adres przesyłek jest nieprawidłowe.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie odwołania do merytorycznego rozpoznania.

Postanowieniem z dnia 7 czerwca 2018 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej utrzymał w pomocy postanowienie organu I instancji.

Organ II instancji wskazał, że podanie (odwołanie) z dnia 13 marca 2018 r. nie zostało podpisane przez wnoszącego i w ustawowym terminie wskazanym przez organ odwoławczy w wezwaniu nr [...] z dnia 3 marca 2018 r., Strona nie usunęła tego braku, zatem podanie to zgodnie z pouczeniem zawartym w wezwaniu z 3 kwietnia 2018 r., pozostawiono bez rozpatrzenia. Wezwanie zostało doręczone w trybie art. 150 O.p. ze skutkiem doręczenia w dniu 20 kwietnia 2018 r.

Zgodnie z treścią art. 168 § 3 O.p. podania wniesione do organu podatkowego czy to w formie pisemnej, czy to ustnej do protokołu powinny być podpisane przez jego autora, a protokół przez pracownika organu. Na wymóg złożenia podpisu pod treścią podania (złożonego w formie papierowej) wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 3 lipca 2008 r. sygn. akt III SA/Wa 613/08: "Dopiero złożenie podpisu pod treścią podania oznacza, że mamy do czynienia z uzewnętrznionym oświadczeniem woli bądź też wiedzy określonej osoby, która podpis złożyła. Podpis powinien być własnoręczny (czytelny lub nieczytelny). Brak takiego podpisu oznacza tyle, że określona w treści podania osoba nie złożyła takiego oświadczenia. Jest to brak, który może zostać usunięty w trybie przewidzianym w art. 169 O.p.".

W niniejszej sprawie pismo Strony zostało skierowane do organu w formie papierowej, a więc nie mają zastosowania przepisy prawa regulujące przesyłanie pism drogą elektroniczną przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego (art. 168 § 1 i § 3a O.p.).

W zakresie prawidłowości doręczenia organ szeroko przywołał przepisy prawa zawarte w rozdziale 5 ("Doręczenia") ww. ustawy Ordynacja podatkowa.

Przepis art. 146 § 1 O.p. stanowi, że w toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń, lub adresu elektronicznego. Z kolei § 2 tego przepisu określa konsekwencje braku zawiadomienia organu podatkowego o zmianie adresu, tj. w razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w § 1, w przypadku doręczania pism za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, pismo uważa się za doręczone pod dotychczasowym adresem z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (art. 146 § 2 O.p.). W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149 O.p., operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego.

Pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju (art. 148 §1 O.p.), pisma osobom fizycznym mogą być także doręczane w siedzibie organu podatkowego (art. 148 § 2 pkt 1 O.p.), w miejscu zatrudnienia lub prowadzenia działalności przez adresata - adresatowi lub osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji (art. 148 § 2 pkt 2 O.p., a w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (art. 148 § 3 O.p.).

Organ zauważył także, że postępowanie odwoławcze zostało zainicjonowane przez Stronę, która przesyłając odwołanie z dnia 13 marca 2018 r. (bez własnoręcznego podpisu) na kopercie w górnym lewym rogu podała - odręcznym pismem - adres nadawcy: "Nad. [...]". W treści samego odwołania wskazano dane: "Skarżący: [...]", nie podając adresu do korespondencji. Natomiast dopiero w zażaleniu z dnia 14 maja 2018 r. skarżący [...] wskazał nowy adres: [...], zam. [...].

Należy podkreślić, że organ odwoławczy przesłał wezwanie do uzupełnienia braków formalnych odwołania za pośrednictwem operatora pocztowego na adres wskazany na kopercie przesyłki nadawczej zawierającej to odwołanie.

Z analizy dokumentu "potwierdzenie odbioru" i adnotacji urzędowych na kopercie wynika, że z powodu niemożności doręczenia przesyłki w sposób wskazany w punkcie 1 potwierdzenia odbioru, tj. adresatowi (art. 148 § 1 O.p.), pełnoletniemu domownikowi sąsiadowi, dozorcy domu, który podjął się oddania pisma adresatowi (art. 149 O.p.), przesyłkę pozostawiono w Urzędzie Pocztowym w P. awizując ją dwukrotnie (6 i 16.04.2018 r.) zawiadamiając o tym fakcie w miejscu wymienionym w art. 150 § 2 O.p. (na drzwiach mieszkania adresata) - tj. pod adresem, który podała Strona na kopercie z odwołaniem - oraz - że upłynął czternastodniowy okres przechowywania przesyłki. Świadczy to, że placówka pocztowa zawiadomiła adresata w sposób niebudzący wątpliwości o nadejściu pisma i miejscu, gdzie może je odebrać. Oznacza to dokonanie skutecznego doręczenia wezwania w trybie art. 150 O.p.

Na powyższe postanowienie, pismem z 10 lipca 2018 r., Skarżący wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie. Orzeczeniu zarzucił:

naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 169 § 1 O.p. poprzez przyjęcie, że właściwym miejscem do doręczeń wcześniejszych orzeczeń i wezwań organów podatkowych było miejsce w P. przy ul. [...] nr [...],

naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art. 168 § 3 O.p. poprzez przyjęcie, że brak podpisu pod treścią zażalenia w formie własnoręcznej zamiast w formie "maszynowej" jest uchybieniem pozwalającym na uznanie odwołania od decyzji objętego wadą formalną, co miało istotny wpływ na treść zaskarżonego postanowienia, poprzez nierozpoznanie istoty sprawy i przedmiotu postępowania przed organem II Instancji.

Mając powyższe na wstępie Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego i przekazanie akt organowi do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Organ w odpowiedzi na skargę podtrzymał dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie z w a ż y ł, co następuje:

Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U.2017.2188 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast według art. 3 § 1 i 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2017. 1369 ze zm.) - dalej: "p.p.s.a." - sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd administracyjny w ramach kontroli działalności administracji publicznej przewidzianej w art. 3 p.p.s.a. uprawniony jest do badania, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym zarzutami skargi (art. 134 p.p.s.a.).

Zgodnie z art. 168 O.p.: "§ 1. Podania (żądania, wyjaśnienia, odwołania, zażalenia, ponaglenia, wnioski) mogą być wnoszone pisemnie lub ustnie do protokołu, a także za pomocą środków komunikacji elektronicznej przez elektroniczną skrzynkę podawczą organu podatkowego, utworzoną na podstawie ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne, lub portal podatkowy. [pominięto § 1a – nie mający znaczenia w sprawie].

§ 2. Podanie powinno zawierać co najmniej treść żądania, wskazanie osoby, od której pochodzi, oraz jej adres (miejsca zamieszkania lub zwykłego pobytu, siedziby albo miejsca prowadzenia działalności) lub adres do doręczeń w kraju, identyfikator podatkowy, a w przypadku nierezydentów - numer i serię paszportu lub innego dokumentu stwierdzającego tożsamość, lub inny numer identyfikacyjny, o ile nie posiadają identyfikatora podatkowego, a także czynić zadość innym wymogom ustalonym w przepisach szczególnych.

§ 3. Podanie wniesione pisemnie albo ustnie do protokółu powinno być podpisane przez wnoszącego, a protokół ponadto przez pracownika, który go sporządził. Jeżeli podanie wnosi osoba, która nie może lub nie umie złożyć podpisu, podanie lub protokół podpisuje za nią inna osoba przez nią upoważniona, czyniąc o tym wzmiankę obok podpisu." [pominięto kolejne paragrafy – nie mające znaczenia w sprawie].

Ponadto, zgodnie z art. 169 § 1 O.p.: "Jeżeli podanie nie spełnia wymogów określonych przepisami prawa, organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie do usunięcia braków w terminie 7 dni, z pouczeniem, że niewypełnienie tego warunku spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

§ 1a. Jeżeli podanie nie zawiera adresu, organ pozostawia je bez rozpatrzenia. W tym przypadku nie dokonuje się wezwania, o którym mowa w § 1, oraz nie wydaje postanowienia, o którym mowa w § 4. [pominięto § 2 i 3 – nie mające znaczenia w sprawie].

§ 4. Organ podatkowy wydaje postanowienie o pozostawieniu podania bez rozpatrzenia, na które przysługuje zażalenie."

Stwierdzić zatem należy, że Dyrektor Izby Administracji Skarbowej prawidłowo uznał, że wniesione przez Skarżącego drogą pocztową odwołanie z dnia 13 marca 2018 r. od decyzji ww. organu podatkowego I instancji nie zawierało wymogów formalnych takiego pisma, nie zostało bowiem podpisane przez wnoszącego odwołanie, czyli przez Skarżącego. Nie można przy tym zgodzić się ze Skarżącym, że "jeżeli strona wpisała swoje imię i nazwisko w formie ‘maszynowej’ to nie ma podstaw by taki podpis nie uznać za podpis strony". Sąd podziela w tym zakresie pogląd wyrażony przez P. Pietrasza (Komentarz aktualizowany LEX/el. do art. 168 O.p.), którym wskazał, że: "Wymagania formalne, jakim powinno odpowiadać podanie, określa art. 168 § 2 i 3 o.p. Są to jednocześnie wymogi minimalne, które powinno spełniać podanie. Tym samym są to elementy obligatoryjne każdego podania (z wyjątkiem wyjaśnień). (...). Dopiero złożenie podpisu pod treścią podania oznacza, że mamy do czynienia z uzewnętrznionym oświadczeniem woli bądź też wiedzy określonej osoby, która złożyła podpis. Brak takiego podpisu oznacza tyle, że określona w treści podania osoba nie złożyła takiego oświadczenia. Jest to brak, który może zostać usunięty na zasadach określonych w art. 169 o.p. Podpis powinien być własnoręczny (czytelny lub nieczytelny)."

Zasadnie więc organ wezwał Stronę do usunięcia tego braku formalnego odwołania, poprzez nadesłanie odwołania uzupełnionego o podpis albo osobiste podpisanie egzemplarza znajdującego się w aktach sprawy w siedzibie organu odwoławczego. W wezwaniu wskazano termin 7-dniowy do dokonania takiej czynności, a także pouczono, że niewykonanie wezwania we wskazanym terminie będzie skutkować pozostawieniem bez rozpatrzenia odwołania z dnia 13 marca 2018 r. (art. 169 § 4 O.p.).

Odnosząc się do zarzutu skargi, że wezwanie to nie zostało Skarżącemu doręczone "w sposób skuteczny i właściwy", stwierdzić należy, iż przesyłka zawierająca ww. wezwanie została zwrócona organowi z adnotacją poczty: "Zwrot nie podjęty w terminie", po dwukrotnym jej awizowaniu (w dniach 6 i 16 kwietnia 2018 r.), a zatem mogło zostać uznane za skutecznie doręczone – stosownie do art. 150 O.p.

Zauważyć przy tym należy, że powyższe wezwanie zostało wysłane do Skarżącego za pośrednictwem poczty na adres wskazany na kopercie w której przesłał on odwołanie, tj. ul. [...], [...].

Na ten sam adres wysyłana była do Skarżącego korespondencja w toczącym się postępowaniu administracyjnym ("Z. K., prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą: Z. K. Przedsiębiorstwo "[...]" ul. [...], [...], w tym postanowienie o wszczęciu postępowania w sprawie wymierzenia przedmiotowej kary pieniężnej i decyzja o wymierzeniu takiej kary, odebrana osobiście przez Skarżącego. Adres taki wskazany był w znajdującym się w aktach sprawy wydruku z Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej. W ewidencji tej ww. adres wpisano jako "główne miejsce prowadzenia działalności gospodarczej" jak i "adres dla doręczeń".

Takie działanie nie naruszało więc – przytoczonych w zaskarżonym postanowieniu – przepisów ustawy Ordynacja podatkowa, zawartych w rozdziale 5 "Doręczenia", tj.: art. 144 § 1, art. 145, art. 146 § 1 i § 2, art. 148 § 1 i § 2 pkt 2 i § 3, art. 149 i art. 150.

Wskazać tu m.in. należy, że zgodnie z art. 144 § 1 pkt 1 O.p., organ podatkowy doręcza pisma za pokwitowaniem, za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, pracowników urzędu obsługującego ten organ, funkcjonariuszy lub upoważnionych pracowników innego organu podatkowego, lub przez organy lub osoby uprawnione na podstawie odrębnych przepisów.

Stosownie do art. 146 § 1 O.p.: "W toku postępowania strona oraz jej przedstawiciel lub pełnomocnik mają obowiązek zawiadomić organ podatkowy o zmianie adresu, pod którym dokonuje się doręczeń, lub adresu elektronicznego.

§ 2. W razie niedopełnienia obowiązku przewidzianego w § 1, w przypadku doręczania pisma za pośrednictwem operatora pocztowego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe, pismo uważa się za doręczone pod dotychczasowym adresem z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w art. 150 § 1 pkt 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.".

Zgodnie natomiast z art. 148 O.p.:

"§ 1. Pisma doręcza się osobom fizycznym pod adresem miejsca ich zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju.

§ 2. Pisma osobom fizycznym mogą być także doręczane:

1) w siedzibie organu podatkowego;

2) w miejscu zatrudnienia lub prowadzenia działalności przez adresata - adresatowi lub osobie upoważnionej przez pracodawcę do odbioru korespondencji;

§ 3. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w innych uzasadnionych przypadkach pisma doręcza się w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie.".

W myśl art. 149 zdanie pierwsze O.p., w przypadku nieobecności adresata w miejscu zamieszkania albo pod adresem do doręczeń w kraju pisma doręcza się za pokwitowaniem pełnoletniemu domownikowi, a gdyby go nie było lub odmówił przyjęcia pisma - sąsiadowi, zarządcy domu lub dozorcy - gdy osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi.

Zgodnie z art. 150 O.p.:

"§ 1. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 148 § 1 lub art. 149:

1) operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego;

2) pismo składa się na okres 14 dni w urzędzie gminy (miasta) - w przypadku doręczania pisma przez pracownika organu podatkowego lub przez inną upoważnioną osobę.

§ 2. Zawiadomienie o pozostawaniu pisma w miejscu określonym w § 1, wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie 7 dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, lub miejsca wskazanego jako adres do doręczeń w kraju, na drzwiach jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata.

§ 3. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż 14 dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy.

§ 4. W przypadku niepodjęcia pisma, doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy.".

Możliwość doręczania pism osobie fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą w miejscu jej prowadzenia została więc wprost potwierdzona w ww. przepisach art. 148 § 2 pkt 2 i art. 150 § 2 O.p., przy czym w rozpatrywanej sprawie adres ten wynikał z urzędowego dokumentu, tj. z wydruku z CEIDG.

Zauważyć tu należy, że dane w takiej ewidencji dokonywane są na wniosek przedsiębiorcy. Ponadto podkreślić należy, że pod ww. adresem doręczono Skarżącemu decyzję o wymierzeniu kary pieniężnej, odebraną osobiście.

Nie jest więc także zasadny zarzut skargi, iż na posesji przy ul. [...] nie mogą być pozostawiane awiza – z powodów wskazanych przez Skarżącego w zażaleniu, tj. że "nigdy nie mieszkałem i nie mieszkam przy ul. [...] w P.. (...) Pod tym adresem znajduje się wyłącznie sala bankietowa, a nie jest to miejsce prowadzenia działalności gospodarczej ani też miejsce mojego zamieszkania".

Z powodów podanych powyżej brak było zatem podstaw do przyjęcia – jak podnosi Skarżący, że doręczenie ww. wezwania do uzupełnienia braku formalnego odwołania było nieskuteczne a organ nie podjął żadnych czynności w celu zweryfikowania takiego twierdzenia Skarżącego.

Sąd nie znalazł więc podstaw do stwierdzenia, ze zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem wskazanych w skardze przepisów prawa procesowego, tj. art. 169 § 1 i 168 § 3 O.p. lub innych przepisów tej ustawy, bowiem złożone przez Stronę odwołanie nie zawierało podpisu wnoszącego, organ prawidłowo wezwał wnoszącego do uzupełnienia odwołania o podpis oraz, że wezwanie przesłano pod właściwy adres a Skarżący w zakreślonym terminie nie uzupełnił takiego braku formalnego.

Mając wszystko powyższe na względzie Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.