Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 790/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 52 par. 1 i 2, art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 6, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 113 par. 2, art. 144, art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., znak: [...] w przedmiocie odmowy uzupełnienia postanowienia z dnia [...] r., znak [...] p o s t a n a w i a odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] r., wydanym na podstawie art. 113 § 2 w związku z art. 144 k.p.a., Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło uwzględnienia wniosku W. W. o uzupełnienie postanowienia tego organu z dnia [...] r., znak: [...] w zakresie nazwy organu, do którego można wnieść wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W treści postanowienia, które zostało doręczone W. W. w dniu 7 października 2009 r., zawarte było pouczenie o prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie w terminie 30 dni od daty doręczenia postanowienia

W dniu 6 listopada 2009 r. W. W. wniósł bezpośrednio do Sądu skargę na powyższe postanowienie, podnosząc, iż zaskarżone postanowienie jest niezgodne z prawem, gdyż, wbrew jego wnioskowi, wydane zostało w oparciu o art. 113 § 2 k.p.a., nie zaś art. 111 k.p.a.

Skarga została nadana przez Sąd na adres organu administracyjnego w dniu 12 listopada 2009 r.

W odpowiedzi na skargę organ administracji wniósł o jej odrzucenie.

Sąd zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna, a ponadto wniesiona z uchybieniem terminu.

Zaskarżone postanowienie wydane zostało w oparciu o art. 113 § 2 k.p.a. W myśl art. 113 § 3 k.p.a. przysługuje na nie zażalenie.

W związku z tym, iż postanowienie to wydane zostało przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze , zastosowanie ma art. 127 § 3 k.p.a. w związku z art. 144 k.p.a., zgodnie z którym, od postanowienia wydanego w pierwszej instancji przez samorządowe kolegium odwoławcze nie służy zażalenie, jednakże strona niezadowolona z postanowienia może zwrócić się do tego organu z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Sądu, nie zwracając się uprzednio do samorządowego kolegium odwoławczego z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Zgodnie z art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich, przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W związku z tym, iż skarżący w niniejszej sprawie nie wyczerpał toku postępowania przed organem administracji, skarga do sadu administracyjnego jest niedopuszczalna i, jako taka, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

Ponadto skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia.

W myśl art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi.

W przedmiotowej sprawie termin do złożenia skargi, liczony od dnia doręczenia skarżącemu postanowienia (7 października 2009 r.), upłynął w dniu 7 listopada 2009 r.

Skarżący nadał skargę bezpośrednio na adres Sądu w dniu 6 listopada 2009 r., skarga wpłynęła do Sądu w dniu 10 listopada 2009 r., po czym Sąd przekazał skargę właściwemu organowi w dniu 12 listopada 2009 r.

O zachowaniu terminu do wniesienia skargi określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. decyduje data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji (postanowienie SN z dnia 14 listopada 1973 r., II CZ 183/73, OSPiKA 1974, nr 5, poz. 97).

W związku z tym, iż skarga została nadana na adres właściwego organu w dniu 12 listopada 2009 r., należy uznać ją za złożoną po upływie terminu do jej wniesienia, co uzasadnia jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.

Wymaga podkreślenia, iż z uwagi na to, że skarga wpłynęła do tutejszego Sądu w dniu 10 listopada 2009 r., a zatem po upływie terminu do jej wniesienia, Sąd nie miał możliwości nadać jej we właściwym terminie na adres organu administracji publicznej, którego działanie było przedmiotem skargi.

W tym miejscu wskazać należy, iż błędne pouczenie przez organ o trybie zaskarżenia orzeczenia może stanowić podstawę uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.

Mając powyższe na względzie, orzeczono jak w sentencji.