Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SO/Bk 29/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2011-01-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6322 Usługi opiekuńcze, w tym skierowanie do domu pomocy społecznej
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano prawo pomocy w części
Powołane przepisy: article: art. 245 par. 3 w zw. z art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału II: Barbara Romanczuk, po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] listopada 2010 r., Nr [...] w przedmiocie naliczenia opłaty za pobyt w domu pomocy społecznej p o s t a n a w i a 1. odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, 2. przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata.


UZASADNIENIE

J. G. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata (k. 2) podając we wniosku, iż ma [...] lat i jest inwalidką I grupy. Jedyny jej dochód stanowi emerytura w wysokości 2.054 zł miesięcznie. Skarżąca od trzech lat przebywa w Domu Pomocy Społecznej. Po opłaceniu Domu Pomocy Społecznej, z otrzymywanej emerytury wnioskodawczyni pozostaje kwota 609,88 zł. Z kwoty tej skarżąca musi jeszcze ponieść koszty leczenia, zakupu żywności i niezbędnych środków higieny osobistej. Poza tym skarżąca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 2-3).

W uzasadnieniu swego wniosku skarżąca podkreśliła, iż charakter sprawy, wiek (85 lata) oraz stan zdrowia wskazują, że w niniejszej sprawie niezbędna jest pomoc profesjonalnego pełnomocnika. Zaakcentowała także, iż po opłaceniu bieżących opłat nie jest w stanie bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie ponieść kosztów wynagrodzenie adwokata z wyboru.

Na wstępie należy odnieść się do wniosku J. G. w części dotyczącej zwolnienia od kosztów sądowych.

Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych.

Niniejsza sprawa dotyczy odpłatności za pobyt w domu pomocy społecznej, należy zatem do kategorii spraw wymienionych w powołanym przepisie.

W związku z tym, iż skarżąca korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. nie musi uiszczać tych kosztów w sprawie niniejszej z mocy samej ustawy na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, o czym orzeczono

w punkcie I sentencji.

Z uwagi na powyższe wniosek złożony przez skarżącą podlegał rozpoznaniu w części przyznania prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata.

Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W rozpatrywanym przypadku J. G. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia adwokata bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.

Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wskazała, iż jedynym źródłem jej dochodów pozostaje emerytura w wysokości 2.054,40 zł. Z kwoty tej po odliczeniu opłat na Dom Pomocy Społecznej, w którym skarżąca przebywa od trzech lat wnioskodawczyni pozostaje kwota 609,88 zł. Kwota ta jest przeznaczone głównie na zakup leków oraz inne niezbędne potrzeby bytowe i nie zawsze wystarcza na pokrycie podstawowych wydatków skarżącej. Ponadto wnioskodawczyni nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. W tej sytuacji należy stwierdzić, iż J. G. nie jest w stanie zgromadzić dostatecznej ilości środków finansowych do równoczesnego zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych oraz pokrycia kosztów ustanowienia adwokata w sprawie niniejszej, bez uszczerbku utrzymania koniecznego.

Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3

w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono w punkcie II sentencji.