Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 696/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
644  Środki zapewniające wykonanie orzeczeń Sądu
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 18 § 1 pkt. 6 a, art. 19
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

1 2 Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Morys po rozpoznaniu w dniu 10 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. K. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 czerwca 2014 r., sygn. akt III SA/Kr 911/13 o oddaleniu wniosku A. K. S. o wyłączenie sędziego w sprawie ze skargi A. K. S. na niewykonanie przez Burmistrza Miasta Chrzanowa wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2010 r. sygn. akt III SA/Kr 146/09 postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Na rozprawie w dniu 28 maja 2014 r. skarżący A. K. S. złożył wniosek o wyłączenie od orzekania w niniejszej sprawie Sędziego WSA B. P. Będąc zobowiązanym do przedstawienia w terminie 7 dni uzasadnienia wskazanego wniosku, skarżący w piśmie z dnia 4 czerwca 2014 r. podniósł, iż z uwagi na to, że wymieniona Sędzia orzekała w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 146/09, o którego niewykonanie przez Burmistrza Miasta Chrzanowa toczy się przedmiotowa sprawa, będzie ona zdaniem skarżącego stronnicza i nieobiektywna. Ponadto wskazał, iż Sędzia WSA B. P. orzekała w sprawie zakończonej wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1364/12, również w przedmiocie niewykonania wyroku z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 146/09, jednakże w tej sprawie niewykonanie wyroku skarżący zarzucał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w Krakowie.

Postanowieniem z dnia 10 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił wniosek o wyłączenie wskazanego Sędziego. W uzasadnieniu Sąd podniósł, iż wniosek nie mógł zostać uwzględniony, bowiem nie zachodzą okoliczności uzasadniające wątpliwości co do bezstronności Sędziego, co wynika ze złożonego przez Sędziego B. P. oświadczenia. Podniesione zaś we wniosku okoliczności, że brała ona udział w rozpoznaniu wcześniejszej sprawy, w której skarga została oddalona, nie świadczą w ocenie Sądu o istnieniu wątpliwości co do bezstronności tego Sędziego, tym bardziej, że wyroki są wydawane w składzie trzech sędziów, zgodnie z brzmieniem art. 16 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: P.p.s.a. Sąd I instancji podkreślił, że podstawą wyłączenia sędziego nie mogą być jedynie gołosłowne twierdzenia i subiektywne przekonanie wnioskodawcy, że dany sędzia nie jest bezstronny. Konieczne jest wskazanie konkretnych okoliczności, czy to wymienionych enumeratywnie w art. 18 P.p.s.a., czy też innych, z których wynika, że istnieją wątpliwości co do bezstronności tego sędziego zgodnie z treścią art. 19 P.p.s.a. Takich okoliczności zdaniem Sądu Wojewódzkiego wnioskodawca nie wykazał.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożył A. K. S., postulując jego uchylenie i wyłączenie Sędziego WSA B. P. od rozpoznania przedmiotowej sprawy. W uzasadnieniu zażalenia skarżący powtórzył argumenty podniesione w piśmie z dnia 4 czerwca 2014 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie jest zasadne.

Instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek strony jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego, we wszystkich procedurach sądowych sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy. Przepis art. 19 P.p.s.a. określa tzw. względne przesłanki wyłączenia. Przepis ten wskazuje mianowicie, że niezależnie od wymienionych w art. 18 P.p.s.a. przyczyn wyłączenia z mocy samej ustawy, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Wskazane przepisy, podobnie jak inne przepisy dotyczące wyłączenia sędziego, stanowią gwarancję procesową bezstronności sędziego. Oznacza to, że o skutecznym wniosku o wyłączenie sędziego można mówić wówczas, gdy odnosi się on do określonych sędziów i oparty jest na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny, czy wątpliwości co do bezstronności sędziego są uzasadnione.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego skoro sędzia, której przedmiotowy wniosek dotyczył złożyła oświadczenie, iż nie zachodzą żadne okoliczności określone w art. 18 i art. 19 P.p.s.a., dające podstawę do jej wyłączenia od rozpoznawania niniejszej sprawie (karta nr 90 akt sądowych) i prawdziwość tego oświadczenia nie budzi wątpliwości, to Sąd I instancji zasadnie uznał, że wniosek skarżącego nie zasługiwał na uwzględnienie (p. postanowienie NSA z 19 listopada 2010 r., I OZ 864/10, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych - http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W niniejszej sprawie skarżący argumentuje swój wniosek tym, iż wskazana sędzia orzekała we wcześniejszych sprawach dotyczących rozgraniczenia jego nieruchomości. Jak wynika z akt sprawy wyrokiem z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 146/09, wydanym przez trzyosobowy skład sędziowski Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, w którym zasiadała m.in. Sędzia WSA B. P., skarga A. K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], została uwzględniona, a zaskarżona decyzja jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały uchylone. Następnie wyrokiem z dnia 25 kwietnia 2013 r., sygn. akt III SA/Kr 1364/12, oddalono skargę A. K. S. na niewykonanie wyroku z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 146/09, przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie. W składzie sędziowskim wydającym powyższe orzeczenie zasiadała m.in. Sędzia WSA B. P. Z kolei przedmiotem niniejszej sprawy jest również niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 21 grudnia 2010 r., sygn. akt III SA/Kr 146/09, jednakże tym razem przez Burmistrza Miasta Chrzanowa.

Zgodnie z art. 18 § 1 pkt 6a P.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie. Taka sytuacja nie miała miejsca w niniejszej sprawie, albowiem ani sprawa prowadzona pod sygnaturą III SA/Kr 1364/12, ani niniejsza sprawa nie są sprawami dotyczącymi skarg na decyzje albo postanowienia. Uszło zatem uwadze skarżącego, że przedmiotem obu tych spraw nie była kontrola żadnej decyzji ani postanowienia lecz niewykonanie wyroku. Wyjaśnić należy, że wymóg orzekania w sprawie dotyczącej skargi na decyzję albo postanowienie, należy odnieść do orzekania w sprawie konkretnie oznaczonego i wydanego już aktu administracyjnego. Oznacza to, że kluczowe znaczenia dla zastosowania art. 18 § 1 pkt 6a P.p.s.a. ma przedmiot zaskarżenia. Jeżeli zatem sprawa dotyczy niewykonania wyroku, to wyłącza to możliwość uznania, że sprawa ta dotyczy konkretnie oznaczonego aktu administracyjnego.

W konsekwencji Sąd I instancji trafnie uznał, że złożony w niniejszej sprawie wniosek o wyłączenie sędziego na podstawie art. 22 § 1 i 2 P.p.s.a. podlegał oddaleniu.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji niniejszego postanowienia.