Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 509/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6050 Obowiązek meldunkowy
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 255, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 243 par. 1, art. 252 par. 1,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 2 ust. 3 pkt 7
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu - Katarzyna Witkowicz-Dwornicka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 17 września 2009r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi L. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uchylenia czynności materialno-technicznej zameldowania postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/K. Witkowicz-Dwornicka


UZASADNIENIE

Skarżący L. K. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Argumentował, że jest emerytem otrzymującym świadczenie w wysokości [...] zł netto miesięcznie, nie posiada dodatkowych dochodów, w jego małżeństwie panuje rozdzielność majątkowa. Nadto wskazał, że jest współwłaścicielem nieruchomości położonej w K. przy ul. S. 6 w 1/24 części i oświadczył, że nie korzysta z należnych pożytków od 1991r. Mieszka w Ł. wspólnie z żoną. Do wniosku skarżący dołączył kserokopię decyzji ZUS, z której wynika wysokość emerytury w kwocie [...] zł netto miesięcznie oraz kserokopię wyroku Sądu Rejonowego w Ł. z dnia 28 listopada 1991r. o zniesieniu małżeńskiej wspólności ustawowej.

W oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwanej dalej p.p.s.a.) wnioskodawca został zobowiązany do osobistego uzupełniania wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, gdyż wniosek skarżącego był niepełny i nie dostarczał informacji dotyczących rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy oraz jego rodziny, więc informacji niezbędnych do jego merytorycznego rozstrzygnięcia. Wezwanie pozostało bez odpowiedzi (k. 23 akt).

Wpis w niniejszej sprawie wynosi 100 zł (§2 ust. 3 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193).

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest obowiązek ponoszenia przez stronę kosztów postępowania związanych z jej udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że jego sytuacja majątkowa i finansowa jest na tyle trudna, iż nie ma możliwości poniesienia chociażby części wydatków związanych z prowadzeniem postępowania sądowoadministracyjnego. W związku z tym zgodnie z treścią przepisu art. 243 §1 p.p.s.a. i art. 252 §1 p.p.s.a. na wnioskodawcy ciąży obowiązek złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy, który zawiera oświadczenie strony obejmujące dokładne dane o stanie rodzinnym, majątkowym i dochodach. Wniosek skarżącego okazał się natomiast niepełny i nie pozwalał na merytoryczne rozstrzygnięcie co do jego możliwości płatniczych.

Tymczasem wnioskodawca mimo wezwania, które stworzyło dodatkową możliwość uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy i wykazania, że rzeczywiście zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa tego prawa, nie przedłożył żadnych uzupełniających oświadczeń i informacji, które pozwoliłyby na rozstrzygniecie, czy wnioskodawca dysponuje wystarczającymi środkami na poniesienie kosztów postępowania, czy też nie.

Nie udzielił odpowiedzi na pytanie dotyczące osób, z którymi prowadzi wspólne gospodarstwo domowe. Okoliczność, że skarżący jest z żoną w separacji oraz mają rozdzielność majątkową nie wyklucza faktu, iż wspólnie ponoszą koszty utrzymania mieszkania, w którym razem mieszkają. W rezultacie koszty koniecznego utrzymania wnioskodawcy będą niższe, niż gdyby mieszkał samodzielnie. Nadto wnioskodawca nie wskazał, czy mieszka z nimi także córka, która jak podał jest także współwłaścicielką nieruchomości w Kaliszu oraz nie podał, czy uzyskując dochody dokłada się ona także do kosztów utrzymania mieszkania. Sytuacja rodzinna i majątkowa osób wspólnie zamieszkujących ze skarżącym nie została przez niego dostatecznie wyjaśniona.

Skarżący nie przedłożył także zeznań podatkowych, które odzwierciedlają wszystkie rzeczywiste dochody jakie uzyskał w poprzednim roku podatkowym.

Wnioskodawca nie poinformował, czy ma rachunek bankowy. Nie przedłożył także wyciągów z rachunku bankowego, które odzwierciedlają obroty i wskazują na wysokość środków finansowych jakimi wnioskodawca realnie dysponuje.

Nadto bez odpowiedzi pozostało oświadczenie dotyczące wyszczególnienia kosztów bieżącego utrzymania wnioskodawcy, co także pozwala na określenie jego możliwości finansowych.

Wobec braku pełnej informacji o rzeczywistej sytuacji majątkowej i finansowej wnioskodawcy niemożliwa okazała się prawidłowa ocena jego realnych możliwości płatniczych. Wobec powyższego brak jest podstaw do przyjęcia, że wnioskodawca zasługuje na skorzystanie z dobrodziejstwa prawa pomocy chociażby w części.

Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało odmówić wnioskodawcy przyznania prawa pomocy w całości, jak w postanowieniu.

/-/K. Witkowicz-Dwornicka