Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 64/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-03-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6294 Przejęcie mienia na podstawie umów międzynarodowych
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 7, art. 71 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Teresa Zyglewska, Sędziowie Sędzia WSA Grzegorz Czerwiński, Sędzia WSA Marian Wolanin (spr.), Protokolant sekr. sąd. Izabela Urbaniak, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 marca 2012 r. sprawy ze skargi E. L. i M. M. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia przejścia na rzecz Skarbu Państwa własności nieruchomości 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2011 r. znak [...]; 2. zasądza od Ministra Finansów na rzecz skarżących E. L. i M. M. kwotę 474 (czterysta siedemdziesiąt cztery) złote tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. Nr [...], po rozpatrzeniu wniosku E. L. i M. M. o ponowne rozpatrzenie sprawy, utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...] lutego 2011 r. stwierdzającą przejście na rzecz Skarbu Państwa prawa własności nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], pierwotnie oznaczonej Kw nr [...], która na dzień wydania przez Komisję Stanów Zjednoczonych do Spraw Uregulowania Roszczeń Zagranicznych decyzji [...] o przyznaniu odszkodowania M. W. i M. A. M., stanowiła ich współwłasność w udziale po 1/2 części.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji stwierdzono, że obecnie dla przedmiotowej nieruchomości jest urządzona księga wieczysta KW [...], a w dziale II ujawnieni są właściciele wyodrębnionych lokali. Podstawą do wydania decyzji Ministra Finansów były:

- dokumentacja amerykańska składająca się m.in. z wniosku ([...]) wraz z kartą dodatkową złożonego przez M. W. i M. A. M., zawierającego oznaczenie nieruchomości objętej wnioskiem, a także informacje dotyczące udziałów oraz spadkodawców; decyzji ([...]) proponowanej z dnia [...] lutego 1965 r. potwierdzonej decyzją ostateczną z poprawkami z dnia [...] marca 1966 r., wydanej na podstawie przeprowadzonego przez Komisję samodzielnego dochodzenia, polskiej dokumentacji urzędowej i innej dokumentacji rejestrowej; zrzeczeń złożonych przez M. W. i M. A. M.,

- treść ksiąg wieczystych wymienionych w sentencji decyzji prowadzonych dla wyodrębnionych lokali. Treść sentencji oraz uzasadnienia decyzji Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2011 r. nie pozostawia wątpliwości co do jej zgodności z prawem, zawiera bowiem wszystkie składniki decyzji administracyjnej przewidziane w art. 107 kpa oraz w rozporządzeniu Ministra Sprawiedliwości z dnia 9 maja 1968 r. w sprawie trybu dokonywania w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych (Dz.U. Nr 17, poz. 109). Uzasadnienie faktyczne jak i prawne, na które składa się przytoczenie przepisów prawa wraz z wyjaśnieniem podstawy prawnej rozstrzygnięcia, zostało sformułowane w sposób czytelny, zrozumiały oraz oparto je na orzecznictwie Trybunału Konstytucyjnego oraz sądów administracyjnych. Przyjęcie logiki rozumowania pełnomocnika skarżących, iż posiadanie obywatelstwa polskiego przy jednoczesnym posiadaniu obywatelstwa innego państwa wyłącza stosowanie ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r., prowadziłoby do absurdalnych wyników wykładni przepisów tej ustawy w związku z ustawą z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim. W przypadku wątpliwości co do tego, czy należy dać prymat wykładni językowej, czy też celowościowej i funkcjonalnej, zasadą jest nadanie pierwszeństwa wykładni językowej, chyba, że prowadzi ona do nonsensownych wyników. Akceptując, iż w niniejszym przypadku należy dać pierwszeństwo wykładni językowej, należałoby zgodzić się ze stanowiskiem, iż tej samej osobie przysługuje prawo do pobrania odszkodowania na mocy międzynarodowej umowy indemnizacyjnej, albowiem osoba ta posiada obywatelstwo państwa strony układu, a jednocześnie służą jej wszelkie prawa do odszkodowanego mienia wynikające z faktu bycia obywatelem drugiego państwa również strony układu. Taka wykładnia prowadziłaby do bezpodstawnego wzbogacenia po stronie beneficjentek Układu, albowiem otrzymały one za swoje udziały w prawie własności nieruchomości położonej w G. przy ul. [...] odszkodowanie z przeznaczonych na ten cel środków państwa polskiego. Umorzenie przedmiotowego postępowania doprowadziłoby do takiego wzbogacenia. Niedopuszczalny byłby stan, w którym osoby objęte układami indemnizacyjnymi oraz spadkobiercy takich osób pomimo przyznanego odszkodowania nadal pozostają właścicielami zrekompensowanych nieruchomości. Ustawy i dekrety dotyczące przeniesienia prawa własności wywołały skutki w stosunku do ogółu obywateli polskich, niezależnie od tego, czy zamieszkiwali oni w kraju, czy też za granicą oraz, czy przyjęli obywatelstwo obcego państwa, czy też nie. Wykładnia językowa prowadziłaby do zaakceptowania nierównego traktowania obywateli polskich w zależności od okoliczności posiadania przez nich podwójnego obywatelstwa. Różnica sytuacji prawnej obywateli polskich nieposiadających innego obywatelstwa i tych, którzy uzyskali obywatelstwo innych państw (w tym przypadku obywatelstwo USA) polegała na tym, że o ile pierwsza grupa nie uzyskała rekompensaty za utracone mienie, o tyle druga grupa, na podstawie Układu otrzymała odszkodowanie wypłacone przez rząd amerykański ze środków przekazanych na ten cel przez rząd polski. Minister Finansów oparł swoją argumentację na stanowisku Trybunału Konstytucyjnego wyrażonym w postanowieniu z dnia 24 października 2000 r. (sygn. akt SK 31/99). Z posiadanej dokumentacji amerykańskiej wynika jednoznacznie, iż M. W. była obywatelką USA od swych narodzin w C., I., w dniu [...] sierpnia 1909 r., zaś M. M. jest obywatelką USA poprzez matkę od momentu urodzenia (wniosek [...] wraz z kartą dodatkową, proponowana decyzja Komisji [...] z dnia [...] lutego 1965 r. potwierdzona decyzją ostateczną z poprawkami z dnia [...] marca 1966 r.). Twierdzenie o braku obywatelstwa USA jest zatem sprzeczne zarówno z urzędowym potwierdzeniem tego faktu w decyzji Komisji, jak i oświadczeniem samej M. M. złożonym w postępowaniu odszkodowawczym. Ponieważ zarzut nie został poparty żadnymi dowodami, ani nie przedstawiono jakichkolwiek okoliczności podważających ustalenia poczynione w tym zakresie przez Komisję, uznać należy, że M. M. była ponad wszelką wątpliwość obywatelką USA.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] listopada 2011 r. E. L. i M. M. zarzuciły naruszenie:

- prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, tj. art. 10 §1, art. 61 §4 i art. 109 §1 w zw. z art. 28 kpa, polegające na niezapewnieniu udziału w postępowaniu (poprzez zawiadomienie o jego wszczęciu oraz doręczenie decyzji) wskazanym w sentencji decyzji właścicielom odrębnych lokali w budynku położonym w G., przy ul. [...], mimo iż postępowanie w oczywisty sposób dotyczy ich interesów prawnych,

- przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7 i art. 8 kpa, polegające na niedokładnym wyjaśnieniu stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, bez uwzględnienia interesu społecznego, słusznego interesu obywateli oraz zasady zaufania do organów Państwa,

- przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 77 i art. 80 kpa, polegające na niedokonaniu przez Ministra Finansów wyczerpującej i kompleksowej analizy zebranego w niniejszej sprawie materiału dowodowego,

- prawa materialnego, mające wpływ na wynik sprawy, przez jego nieprawidłowe zastosowanie, tj. art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych (Dz.U. Nr 12, poz. 65) w zw. z art. 2 ustawy z dnia 15 lutego 1962 r. o obywatelstwie polskim (Dz.U. Nr 10 poz. 49) polegające na uznaniu, że pierwsza z tych ustaw znajduje zastosowanie w niniejszej sprawie, mimo bezspornego faktu posiadania obywatelstwa polskiego przez M. W. i M. M.

W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że w sentencji decyzji obydwu instancji Minister stwierdził przejście na własność Skarbu Państwa nieruchomości, której aktualnymi współwłaścicielami są nie tylko skarżące, ale i szereg innych osób, będących właścicielami wyodrębnionych lokali. Fakt ich wymienienia w sentencji decyzji pozwala stwierdzić, że osobom tym przysługuje charakter strony w rozumieniu art. 28 kpa. Wydanie względem skarżących analogicznej decyzji (dotyczącej budynku przy ul. [...] w G.) skutkowało wytoczeniem przez Skarb Państwa serii powództw, w których pozwanymi były nie tylko skarżące, ale również właściciele wyodrębnionych lokali. Groźba otrzymania szeregu pozwów, których odpieranie może wymagać podnoszenia argumentów zastrzeżonych dla postępowania administracyjnego (a więc takich, na które w postępowaniu cywilnym może być już za późno), definitywnie przesądza o posiadaniu przez wskazane w decyzji osoby statusu stron postępowania. Tym samym całkowite pominięcie tych stron przez Ministra, przejawiające się między innymi w zaniechaniu zawiadomienia ich o wszczęciu postępowania, jak również zaniechanie doręczenia im przedmiotowych decyzji należy niewątpliwie uznać za naruszenie przepisów procedury, dające podstawę do wznowienia postępowania. Abstrahując od kwestii, czy M. M. posiadała wyłącznie obywatelstwo polskie, czy też obywatelstwa obydwu państw, ani ona, ani jej matka M. W. nie mogą być uznawane za "obywateli państw obcych", o których mowa w art. 1 ust. 1 ustawy o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych, zgodnie bowiem z art. 2 ustawy o obywatelstwie polskim, obywatel polski w myśl prawa polskiego nim może być równocześnie uznawany za obywatela innego państwa. Obywatel polski nie może być zatem uznany za obywatela innego państwa, w związku z czym, przyjęcie interpretacji Ministra Finansów za prawidłową oznaczałoby przystanie na działanie organów administracji w sprzeczności z powszechnie obowiązującymi przepisami prawa. Minister Finansów stara się niejako "usprawiedliwić" swoją błędną interpretację przepisów ustawy, opierając się na racjach sprawiedliwościowych i wskazując, że nieuczciwa byłaby interpretacja, na mocy której osoba posiadająca dwa obywatelstwa otrzymałaby zarówno odszkodowanie za pozbawienie jej nieruchomości jak i prawo do tej nieruchomości. Jednakże Minister opiera swoje stanowisko na błędnym przekonaniu że M. W. i M. M. otrzymały jakiekolwiek odszkodowanie. Fakt złożenia wniosku do Komisji, na który powołuje się organ administracji, nie może być wprost utożsamiany z otrzymaniem odszkodowania. Organ opiera swoją "sprawiedliwościową" interpretację jedynie na niepotwierdzonych w żaden sposób twierdzeniach, że przyznane skarżącym odszkodowanie zostało im w istocie wypłacone, z czym nie można się zgodzić, bowiem powyższe nie miało w rzeczywistości miejsca. Konsekwencje wynikające z ewentualnego wypłacenia drobnych sum pieniężnych M. W. i M. M. przez amerykańską Komisję, pomimo braku podstaw do ich wypłacania, mogłyby co najwyżej stanowić podstawę ewentualnych roszczeń cywilnoprawnych amerykańskiej Komisji o zwrot tych kwot, nie zaś rzekomych praw rzeczowych polskiego Skarbu Państwa do spornej nieruchomości. Sposób wykorzystania przez Stany Zjednoczone puli środków przekazanych przez rząd Polski na wypłatę odszkodowań (i ewentualne błędy popełnione przy jej rozdysponowaniu na ten cel) nie mają bowiem żadnego znaczenia dla interpretacji i zastosowania polskich aktów prawnych. Prowadzenie postępowania i wydanie merytorycznych decyzji na podstawie powołanych aktów prawnych było w stosunku do obywateli polskich niedopuszczalne, a zatem zgodnie z art. 105 kpa należało je umorzyć, uprzednio uchylając decyzję wydaną przez Ministra w I instancji z naruszeniem przepisów.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie przytaczając motywy zaskarżonej decyzji.

W piśmie dnia [...] lutego 2012 r. uczestnik postępowania Prezydent Miasta G. wniósł o oddalenie skargi wskazując, że organ działał na podstawie właściwej normy kompetencyjnej oraz w oparciu o stan prawny przeszły wynikający ze skutków zawartych umów. Do późniejszego obrotu prawami wynikającymi z orzeczenia Ministra Finansów stosuje się ogólne reguły cywilistyki i jest on przedmiotem - co do skutków takiego obrotu - kompetencji sądów cywilnych, w sytuacji, gdy stan wynikający z decyzji Ministra Finansów nie odpowiada stanowi aktualnemu ksiąg wieczystych. Zarzut skargi, iż pominięte zostały osoby, które winny być stronami w sprawie, a które do sprawy nie przystąpiły (właściciele lokali) nie znajduje uzasadnienia w regulacji ustawy z 9 kwietnia 1968 r. Inne zarzuty skarżącego, identyczne z zarzutami negatywnie rozstrzygniętymi oceną prawną NSA wyrażoną w wyroku z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt I OSK 947/06, a podnoszonymi między tymi samymi stronami w sprawie o takiej samej podstawie prawnej a dotyczącej nieruchomości [...] w G. winny być ocenione stosownie do stanowiska wyrażonego przez NSA.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy podkreślić, iż uchyleniu obu decyzji Ministra Finansów nie stoi na przeszkodzie wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2011 r. sygn. akt IV SA/Wa 830/11. Wyrokiem tym Sąd uchylił bowiem uprzednią decyzję Ministra Finansów z dnia [...] kwietnia 2011 r. pozostawiając jednocześnie w obrocie prawnym decyzję Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2011 r., jednakże uchylenie to nastąpiło wyłącznie ze względu na naruszenie przez organ orzekający przy wydaniu decyzji z dnia [...] kwietnia 2011 r. przepisów art. 24 §1 pkt 5 w zw. z art. 127 §3 kpa. Sąd nie sformułował poza tym jakiejkolwiek oceny prawnej wobec decyzji z dnia [...] lutego 2011 r., dlatego taka ocena jest obecnie możliwa wobec tej decyzji w niniejszym postępowaniu sądowoadministracyjnym.

Wbrew zarzutowi skargi organ orzekający prawidłowo ocenił spełnienie przez M. W. i M. M. ustawowej przesłanki traktowania ich za obywateli USA w 1960 r. na potrzeby zastosowania wobec nich ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych. Fakt przysługiwania im obywatelstwa USA nie był kwestionowany w postępowaniu przed Komisją amerykańską przy ubieganiu się o odszkodowanie na podstawie umowy z dnia 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych. Nie można zatem z okoliczności przysługiwania im także obywatelstwa polskiego wywodzić skutku w postaci braku zastosowania wobec nich ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych, skoro skutkiem takiego działania byłoby zachowanie przez nie praw do nieruchomości, za które ubiegały się o odszkodowanie z tytułu utraty tych nieruchomości. Takiemu rozumieniu traktowania M. W. za obywatela USA dla potrzeb stosowania powołanej ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. dał wyraz Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 22 maja 2007 r. sygn. akt I OSK 947/06 dotyczącym decyzji Ministra Finansów wydanej na podstawie tej ustawy wobec nieruchomości położonej w G. Przy ul. [...]. Pogląd ten należy w niniejszej sprawie odnieść także wobec M. A. M., jako uprzedniej współwłaścicielki nieruchomości położonej w G. przy ul. [...], obok M. W., gdyż obie te osoby wystąpiły w przeszłości do Komisji amerykańskiej o odszkodowanie za tę nieruchomość na podstawie umowy z dnia 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych.

Minister Finansów nieprawidłowo natomiast przyjął, iż wskazane przez niego w zaskarżonej decyzji dokumenty amerykańskie potwierdzają uzyskanie przez M. W. i M. M. odszkodowania za nieruchomość położoną w G. przy ul. [...] na podstawie umowy z dnia 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych.

Wniosek o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w G. przy ul. [...] zarejestrowany został w Komisji amerykańskiej pod nr [...], pod którym zarejestrowano także wniosek o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w G. przy ul. [...]. W decyzji Komisji z dnia [...] marca 1966 r., oznaczonej jako decyzja ostateczna z poprawkami, skorygowano wysokość przyznanego odszkodowania i wskazano na potwierdzenie decyzji ostatecznej we wszystkich innych aspektach, którą to decyzją była decyzja podjęta w dniu [...] stycznia 1966 r. W aktach sprawy brak jest jednak decyzji z dnia [...] stycznia 1966 r., jak również Minister Finansów nie wskazał na jej istnienie. Z treści decyzji ostatecznej z poprawkami z dnia [...] stycznia 1966 r. nie wynika bowiem, której nieruchomości decyzja ta dotyczy, gdy tymczasem w decyzji tej odniesiono się do wniosku oznaczonego nr [...], którym oznaczono dwa odrębne wnioski odszkodowawcze dotyczące dwóch różnych nieruchomości położonych w G.

Również w aktach zrzeczenia się praw do nieruchomości przez M. W. oraz przez M. A. M. z dnia [...] kwietnia 1966 r. wskazano, że akty te dotyczą pozycji majątkowych dokładniej zidentyfikowanych i opisanych w decyzji Komisji z dnia [...] marca 1966 r. Tymczasem, z treści egzemplarza decyzji Komisji z dnia [...] marca 1966 r. znajdującego się w aktach administracyjnych nie wynika, których pozycji majątkowych, a więc których nieruchomości decyzja ta dotyczy. Przedmiot zrzeczenia się nie może być natomiast domniemany, lecz musi wynikać z jednoznacznych ustaleń organu, jeżeli wynik tych ustaleń ma skutkować wydaniem decyzji na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych, potwierdzając odebranie praw do określonej nieruchomości.

Z uwagi na brak w aktach sprawy decyzji Komisji z dnia [...] stycznia 1966 r., i nie poczynienie przez organ orzekający stosownych ustaleń w tym zakresie nie jest wiadome, czy M. W. i A. M. M. uzyskały odszkodowanie na podstawie umowy z dnia 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych, co skutkowałoby dopuszczalnością wydania decyzji na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych.

Niewyjaśnienie wskazanych powyżej okoliczności przez organ orzekający narusza art. 7 i art. 77 §1 kpa w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ponieważ nie jest wiadome, czy zgromadzone dotychczas przez ten organ dokumenty amerykańskie z postępowania odszkodowawczego dotyczą nieruchomości położonej w G. przy ul. [...].

Warunkiem wydania decyzji na podstawie ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych, jest bowiem wypłata skarżącym odszkodowania indemnizacyjnego na podstawie umowy z dnia 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych. Okoliczność wypłaty przedmiotowego odszkodowania, uwzględniając pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarty w wyroku z dnia 17 maja 1999 r. sygn. akt OSA 2/98 (OSA 3/98, OSA 4/98, OSA 5/98, OSA 6/98) – opublik. w ONSA z 1999 z. 4, poz. 110, oraz pogląd Trybunału Konstytucyjnego zawarty w postanowieniu z dnia 24 października 2000 r. sygn. akt SK 31/99 - opublik. w OTK z 2000 r. z. 7, poz. 262, przemawiałaby bowiem za zastosowaniem ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych, w związku z Układem zawartym 16 lipca 1960 r. między Rządem Stanów Zjednoczonych Ameryki a Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej dotyczącym roszczeń obywateli Stanów Zjednoczonych. Przyznanie bowiem odszkodowania przez Komisję amerykańską jest wynikiem zrzeczenia się praw do nieruchomości, co pozostaje w związku z powołaną umową z dnia 16 lipca 1960 r., która jest umową międzynarodową w rozumieniu art. 1, art. 2 i art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 1968 r. Decyzja Ministra Finansów ma zaś jedynie charakter deklaratoryjny i odnosi się do stanu istniejącego w dniu wejścia w życie ustawy o dokonywaniu w księgach wieczystych wpisów na rzecz Skarbu Państwa w oparciu o międzynarodowe umowy o uregulowaniu roszczeń finansowych, tj. w dniu 17 kwietnia 1968 r.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 145 §1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji.

O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 §2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przy ponownym rozpatrywaniu organ orzekający wyjaśni, czy skarżące uzyskały odszkodowanie za nieruchomość położoną w G. przy ul. [...], wskazując na źródło swoich ustaleń.