Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 680/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-02-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178,  art. 175 par. 1,  art. 73 par. 4
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Alicja Palus po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 6 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D. W. i M. W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 680/16 o odrzuceniu skargi D. W. i M. W. o wznowienie postępowania zakończonego postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt II SA/Wr 863/12 w sprawie ze skargi D. W., M. W., M. W. i J. W. na postanowienie Burmistrza Gminy T. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu do załatwienia wniosku dotyczącego rozgraniczenia działek postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

D. W. i M. W. pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. (data nadania w placówce Poczty Polskiej SA) wnieśli osobiście przez siebie sporządzoną skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 25 listopada 2016 r. sygn. akt II SA/Wr 680/16.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu z dwóch powodów.

Po pierwsze przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej jest okoliczność, że skarga kasacyjna została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżących. Tymczasem zgodnie z art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej RP albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Natomiast jak Sądowi wiadomo, żadna ze skarżących osób nie jest adwokatem, radcą prawnym lub innym uprawnionym podmiotem, o którym mowa w art. 175 p.p.s.a.

Z tego powodu Sąd stwierdził, że wniesiona skarga kasacyjna jest niedopuszczalna, a zastosowanie znajdzie przepis art. 178 p.p.s.a., w myśl którego w takim wypadku wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym.

W drugiej kolejności przyczyną odrzucenia skargi kasacyjnej jest okoliczność, że Sąd ustalił, iż odpisy postanowienia Sądu z dnia 25 listopada 2016 r. doręczono D. W. i M. W. w ten sposób, że w dniu 2 grudnia 2016 r. przesyłki zawierające postanowienie pozostawiono na okres 14 dni w placówce pocztowej w T., o czym zawiadomienie pozostawiono w skrzynce oddawczej adresatów (dowody doręczenia: k. 33 i 35 akt sądowych). W myśl art. 73 § 4 p.p.s.a., doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, na który pozostawiono przesyłkę w placówce pocztowej. Wobec tego należy stwierdzić, że zaskarżone postanowienie Sądu doręczono każdemu ze skarżących w dniu 16 grudnia 2016 r.

Wprawdzie na zwrotnych potwierdzeniach odbioru przesyłek widnieją podpisy D. W., która potwierdziła odbiór przesyłek zawierających postanowienie w dniu 19 grudnia 2016 r., jednak zdaniem Sądu okoliczność ta nie ma znaczenia dla istnienia domniemania, że zaskarżone postanowienie należy uważać za doręczone w dniu 16 grudnia 2016 r. W świetle art. 73 § 4 p.p.s.a. za datę doręczenia postanowienia przyjmować należy datę jego odebrania przez adresata lub datę, w której upłynął termin jego odbioru, jeżeli przed jego upływem adresat nie zgłosił się po odbiór. Nawet jeśli po upływie terminu odbioru pisma pismo to zostanie w sposób nieprawidłowy wydane adresatowi, datą doręczenia jest ostatni dzień określonego w zawiadomieniu terminu wydania pisma, a nie data faktycznego jego odebrania (por. postanowienia NSA: z dnia 10 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 992/08, i z dnia 30 października 2014 r., sygn. akt I FZ 313/14, Orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z akt sądowych, w niniejszej sprawie odpisy postanowienia odebrano po upływie 14 dni od złożenia przesyłek w placówce pocztowej, a zatem przyjąć należy, że domniemanie wynikające z art. 73 § 4 p.p.s.a. nie może być obalone.

Dalej powiedzieć trzeba, że zgodnie z art. 177 § 1 p.p.s.a. skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. W realiach niniejszej sprawy ostatni dzień 30-dniowego terminu na wniesienie skargi kasacyjnej wypadał w dniu 15 stycznia 2017 r. a że był to dzień wolny od pracy (niedziela), trzeba w zgodzie z art. 83 § 2 p.p.s.a. przyjąć, że termin ten upłynął z dniem 16 stycznia 2017 r. Tymczasem skargę kasacyjną wniesiono pismem z dnia 18 stycznia 2017 r. (data nadania w placówce Poczty Polskiej SA), a więc z uchybieniem ww. terminu ustawowego, co jest również wystarczającym uzasadnieniem dla odrzucenia skargi kasacyjnej.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 178 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.