Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 148/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2013-04-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6133 Informacja o środowisku
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art.139  par.1 pkt.1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski WSA Wojciech Jakimowicz (spr.) Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 kwietnia 2013 r. sprawy ze skargi [...] S.A w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 listopada 2012 r. nr [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody dla przedsięwzięcia skargę oddala


UZASADNIENIE

Prezydent Miasta K. decyzją z dnia 15 czerwca 2012 r., Nr [....] ustalił - na wniosek [....] Sp. z o.o. w K. - środowiskowe uwarunkowania dla realizacji przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa zespołu zabudowy handlowo-biurowo-usługowej, z trzypoziomowymi garażami podziemnymi i naziemnymi miejscami parkingowymi, układem drogowym, małą architekturą, stacjami transformatorowymi oraz infrastrukturą techniczną na działkach nr: nr nr [....] obr. [....] w rejonie ulicy [....] w K".

W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił przebieg postępowania w sprawie, wskazał na uzyskane w toku postępowania uzgodnienia oraz na mające w sprawie zastosowanie przepisy prawa.

Od powyższej decyzji odwołanie w ustawowym terminie złożyła [....] Agencja [....] S. A. W odwołaniu podniesiono, że po zrealizowaniu inwestycji zwiększeniu ulegnie ilość powierzchni utwardzonej, z której odprowadzane będą wody opadowe, zaś zgodnie z uzgodnieniami z MPWiK do odbiorników kanalizacji ogólnospławowej mogą być odprowadzane ścieki w ilości dotychczasowej. Podniesiono również zarzut zbyt ogólnego zapisu punktu 3 lit. f decyzji, zgodnie z którym pozostałą ilość wód i ścieków opadowych należy retencjonować zgodnie z przedłożoną koncepcją, podczas gdy w decyzji nie określono o jaką koncepcję chodzi. Zarzucono również, że w decyzji nie wskazano jakiej wielkości mają być zbiorniki retencyjne, do których odprowadzane byłyby wody opadowej, czy ich wielkość byłaby wystarczająca do odbioru nadwyżki ścieków i czy uniemożliwiłaby spływanie wód opadowych na teren sąsiedni. W odwołaniu wskazano, że w decyzji nie przytoczono żadnych obliczeń i wyników bilansu ilości wód deszczowych, co powoduje, że w przyszłości nie będzie można zweryfikować, czy i jakie są minimalne wymogi dla gromadzenia wód opadowych.

Zwrócono także uwagę, że w wydanej przez MPWiK opinii technicznej z dnia 10 listopada 2011 r. w punkcie 13 wskazano, że ewentualne odprowadzenie wód opadowych z terenu przedmiotowej inwestycji w oparciu o instalację kanalizacyjną [....] S.A. uzależnione jest od uzyskania stosownej zgody właściciela, podczas gdy [....] takiej zgody inwestorowi nie udzieliło.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 8 listopada 2012 r., znak: [....] działając na podstawie art. 59, art. 66, art. 71, art. 77, art. 80, art. 82 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz w ocenach oddziaływania na środowisko, § 2 i § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 200 4. W sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko i art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K. z dnia z dnia 15 czerwca 2012 r. Nr [....] .

W uzasadnieniu podano, że w dniu 22 października 2009 r. do Wydziału Kształtowania Środowiska Urzędu Miasta K. wpłynął wniosek (skorygowany pismem z dnia 7 stycznia 2010 r.) [....] Sp. z o.o. w K. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia pod nazwą: "Budowa zespołu zabudowy handlowo-biurowo-usługowej, z trzypoziomowymi garażami podziemnymi i naziemnymi miejscami parkingowymi, układem drogowym, małą architekturą, stacjami transformatorowymi oraz infrastrukturą techniczną na działkach nr: [....] nr nr [....] obr. [....] w rejonie ulicy [....] w K".

Wyjaśniono, że przez ocenę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko rozumie się postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, obejmujące w szczególności: weryfikację raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskanie wymaganych ustawą opinii i uzgodnień, zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199 poz. 1227), decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia. Uzyskanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagane dla planowanych: przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko; przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Podano, że przedmiotowe przedsięwzięcie zalicza się do przedsięwzięć wyszczególnionych w § 3 ust. 1 pkt 53 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 257 poz. 2573) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko, tj. do przedsięwzięć, dla których może być nałożony obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Regulacja § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. (Dz. U. Nr 213 poz. 1397) w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko stanowi, że do postępowań o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczętych przed dniem w życie rozporządzenia, tj. przed 15 listopada 2010 r. stosuje się przepisy dotychczasowe.

Dalej Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z art. 59 ust. 1 pkt 2 ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wymaga realizacja planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko, jeżeli obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony na podstawie art. 63 ust. 1. Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia mogącego potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko stwierdza, w drodze postanowienia, organ właściwy do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, po zasięgnięciu opinii: 1) regionalnego dyrektora ochrony środowiska; 2) państwowego powiatowego inspektora sanitarnego.

Kolegium wskazało, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. w opinii z dnia 18 lutego 2010 r. Nr [....] - stwierdził obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla przedmiotowego przedsięwzięcia i wskazał, że raport powinien zawierać i spełniać wszystkie wymagania określone w art. 66 ustawy. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. w opinii z dnia 7 lutego 2010 r. Nr [....] , wyraził stanowisko, że przedsięwzięcie wymaga przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko i opracowania raportu w zakresie: ochrony zdrowia i życia ludzi, ochrony przed hałasem, ochrony powietrza atmosferycznego, ochrony wód, ochrony gleby, gospodarki odpadami.

Po uzyskaniu opinii Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w K. i Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. , Prezydent Miasta K. wydał postanowienie z dnia 19 maja 2010 r. Nr [....] o nałożeniu obowiązku przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko dla planowanego przedsięwzięcia.

Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie wnioskodawca przedłożył Raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wraz z aneksem, który jest zgodny z wymaganiami ustawy.

Organ podniósł, że ocena oddziaływania inwestycji na środowisko winna być przeprowadzona wszechstronnie i wyczerpująco. Ocena inwestycji musi opierać się na dowodach i ustaleniach faktycznych. Żeby dokonać obiektywnej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko, a przede wszystkim jej uciążliwości, należy ustalić dane związane m.in. z gospodarką odpadami, emisją hałasu, emisji zanieczyszczeń do środowiska. Oczywiście nie zwalnia to jednak inwestora od podania szacunkowych danych liczbowych oraz dokonania starannej oceny wpływu inwestycji na środowisko. Tym samym więc wymagane jest, aby raport był rzetelny, spójny i wolny od niejasności i nieścisłości. Zaaprobowanie przez organ raportu zawierającego którąkolwiek z wymienionych wad i nie podjęcie próby wyeliminowania wadliwości stanowi naruszenie przepisów postępowania w stopniu znacznym, mogącym mieć wpływ na treść rozstrzygnięcia.

Zdaniem Kolegium Raport sporządzony w niniejszej sprawie wolny jest wad i nie ma podstaw, aby odmówić mu waloru wiarygodności. W ocenie Kolegium zakres raportu w rozważanej sprawie jest dostosowany do charakteru i wielkości oddziaływania zamierzonego przedsięwzięcia na środowisko. Raport sporządzony jest ze szczegółowością odpowiadającą rozwiązaniom na etapie koncepcji.

Podkreślono, że Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w K. w postanowieniu z dnia 29 lutego 2012 r., Nr [....] dokonał pozytywnego uzgodnienia przedsięwzięcia (w zakresie ochrony środowiska). Natomiast Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w K. zaopiniował (pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych) przedsięwzięcie w opinii sanitarnej z dnia 16 marca 2011 r. Nr [....] , a w piśmie z dnia 4 kwietnia 2012 r. podtrzymał swoje stanowisko.

Biorąc pod uwagę wyniki uzgodnień i opinii, ustalenia zawarte w raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko oraz wyniki postępowania z udziałem społeczeństwa - Prezydent Miasta K. ustalił środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia: "Budowa zespołu zabudowy handlowo-biurowo-usługowej, z trzypoziomowymi garażami podziemnymi i naziemnymi miejscami parkingowymi, układem drogowym, małą architekturą, stacjami transformatorowymi oraz infrastrukturą techniczną na działkach nr: nr nr [....] obr. [....] w rejonie ulicy [....] w K".

Wskazano, że przedmiotowa decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa rodzaj i miejsce realizacji przedsięwzięcia, warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji lub użytkowania przedsięwzięcia, wymagania dotyczące ochrony środowiska konieczne do uwzględnienia w projekcie budowlanym dla przedsięwzięcia, dodatkowe warunki dotyczące zapobiegania, ograniczania oraz monitorowania oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko.

W punkcie V decyzji organ I instancji wskazał, że przedsięwzięcie nie wymaga przeprowadzenia ponownej oceny oddziaływania na środowisko oraz postępowania w sprawie transgranicznego oddziaływania na środowisko w ramach postępowania w sprawie wydania decyzji o pozwolenie na budowę.

Odnosząc się do treści odwołania, Kolegium wyjaśniło, że w aktach sprawy znajduje się pismo inwestora z dnia 13 grudnia 2011 r. uzupełniające raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko w zakresie rozwiązania technicznego dotyczącego retencjonowania wód opadowych. Natomiast, co istotne, w załączniku do decyzji stanowiącym charakterystykę przedsięwzięcia, przedstawiono sposób odprowadzenia ścieków i wód opadowych z terenu przedsięwzięcia, w tym pojemność retencyjnego zbiornika. Zapis ten stanowi, że "odprowadzanie ścieków i wód opadowych z terenu planowanej inwestycji odbywać się będzie w oparciu o kanał ogólnospławny na zasadzie przyłącza, kanalizacyjnego z jednoczesną retencją wód opadowych. Dzięki zastosowaniu zbiornika retencyjnego (o pojemności retencyjnej 115,40 m3 bądź 114,50 m3 - zgodnie z przedłożoną przez wnioskodawcę koncepcją) wraz z regulatorem odpływu z terenu planowanej zabudowy do kanalizacji ogólnospławnej będzie odprowadzana tylko ilość ścieków opadowych równa lub mniejsza od tej z przed projektowanej inwestycji".

Ponadto wyjaśniono, że w punkcie 13 opinii technicznej Miejskiego Przedsiębiorstwa Wodociągów i Kanalizacji poinformowano inwestora, że ewentualne odprowadzenie wód opadowych z terenu przedmiotowej inwestycji w oparciu o instalację kanalizacyjną znajdującą się po północnej i wschodniej stronie lokalizacji (m.in......) uzależnione jest od uzyskania stosownych zgód właścicieli tego uzbrojenia. Zwrócono jednak uwagę, że w punkcie 9 tej opinii wskazano, że [....] S.A. może przyjąć do kanalizacji ogólnospławnej wody opadowe w ilości jaka powstaje na terenie przed jego zagospodarowaniem (przy współczynniku spływu 0,1). Pozostała ilość wód i ścieków opadowych określona z uwzględnieniem współczynników zależnych od docelowego zagospodarowania terenu winna zostać retencjonowana na terenie nieruchomości. Stosowne obliczenia w tym zakresie przedstawić w dokumentacji projektowej".

Kolegium podniosło, że ilość ścieków opadowych będzie równa lub mniejsza od tej sprzed projektowanej inwestycji (dzięki zastosowaniu zbiornika retencyjnego wraz z regulatorem odpływu), wobec tego nie będzie konieczności korzystania z instalacji kanalizacyjnej znajdującej się po północnej i wschodniej stronie lokalizacji, a która nie jest w posiadaniu [....] S.A.

Podsumowując Kolegium stwierdziło, że decyzja organu pierwszej instancji zawiera wszystkie elementy określone przez przepisy ustawy. Ponowna natomiast ocena materiału dowodowego w sprawie, dokonana przez Kolegium zbieżna jest z oceną organu pierwszej instancji.

Skargę na powyższą decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 listopada 2012 r., znak: [....] złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie [....] Agencja [....] S.A. z siedzibą w K. wnosząc o uchylenie decyzji obydwu instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa przez radcę prawnego według norm przepisanych.

Decyzji zarzucono:

1) rażące naruszenie następujących przepisów postępowania:

- art. 7 k.p.a. w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. poprzez błędną ocenę zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, brak rozważenia wszystkich okoliczności mogących mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia oraz niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji z dnia 15 czerwca 2012 r.,

- art. 8 k.p.a. w zw. z art. 107 k.p.a. poprzez pominięcie przez organ twierdzeń strony w zakresie dotyczącym zarzutów do treści raportu o oddziaływaniu, w tym uwzględnienie tego dowodu, pomimo nieokreślenia w nim sposobu retencjonowania pozostałej ilości wód i ścieków opadowych,

- art. 80 k.p.a. w zw. z art. 104 k.p.a. poprzez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów i wydanie decyzji z pominięciem prawideł logiki, nauki i doświadczenia życiowego oraz niedostateczne wyjaśnienie w uzasadnieniu podstaw uznania materiału dowodowego za kompletny i w konsekwencji uznanie za udowodniony fakt, że ilość ścieków opadowych po realizacji inwestycji będzie równa lub mniejsza od tej, sprzed inwestycji i dostatecznym sposobem zabezpieczenia przed szkodą w środowisku będzie odprowadzenie ścieków i wód opadowych w oparciu o kanał ogólnospławny na zasadzie przyłącza kanalizacyjnego z jednoczesną retencją wód opadowych,

- art. 15 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a. poprzez ograniczenie się organu II instancji do kontroli decyzji organu I instancji, brak merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ II instancji w zakresie rozważenia wszystkich okoliczności mających znaczenie dla sprawy oraz wszystkich dowodów w sprawie zgromadzonych, w ich wzajemnej łączności;

2) naruszenie przepisu prawa materialnego, a to: art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. z 2008 r. Nr 199, poz. 1227 ze zm.) w zw. z art. 75 k.p.a. poprzez błędną jego wykładnię i w konsekwencji dopuszczenie dowodu z raportu o oddziaływaniu na środowisko nie zawierającego wszystkich elementów wymienionych w powołanym przepisie.

W ocenie strony skarżącej stanowisko Kolegium zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie może zasługiwać na uwzględnienie w stanie faktycznym i prawnym przedmiotowej sprawy, albowiem w postępowaniu w przedmiocie ustalenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację danego przedsięwzięcia inwestycyjnego inwestor jest zobowiązany wykazać, że przewidział wszystkie możliwe zagrożenia związane z oddziaływaniem na środowisko i grunty sąsiednie oraz przedsięwziąć wszelkie środki, aby je zminimalizować lub im zapobiec. Z tego względu istotnym elementem postępowania dowodowego jest przedłożenie przez inwestora dowodu z raportu o oddziaływaniu na środowisko, którego elementy zostały wymienione w art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Podkreślono, że na organie ciąży obowiązek dokonania samodzielnej oceny z urzędu, czy raport uwzględnia wszystkie ewentualne zagrożenia związane z realizacją zamierzenia inwestycyjnego, nawet w sytuacji, gdy strony nie zakwestionują prawidłowości sporządzenia raportu oraz danych w nim zawartych.

Zdaniem strony skarżącej w przedmiotowej sprawie nie budzi wątpliwości fakt, że w/w raport nie zawiera żadnych obliczeń i wyników bilansu ilości wód deszczowych, jak również nie określono w nim sposobu ich odprowadzania, w tym wielkości zbiorników retencyjnych. Organ odwoławczy w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia ograniczył się wyłącznie do przytoczenia treści pisma inwestora z dnia 13 grudnia 2011 r., w którym wskazano, ze pojemność zbiornika retencyjnego 115,40 m3 lub 114,50 m3, jak również sposób odprowadzenia ścieków i wód opadowych z terenu przedsięwzięcia przedstawione zostały w załączniku do decyzji, w ten sposób że umieszczono w tym dokumencie zapis, wedle którego odprowadzenie ścieków i wód opadowych odbywać się będzie w oparciu o kanał ogólnospławny na zasadzie przyłącza kanalizacyjnego z jednoczesną retencją wód opadowych.

Strona skarżąca twierdzi w związku z powyższym, że organy obu instancji nie dokonały ustalenia, czy wielkość w/w zbiorników retencyjnych byłaby wystarczająca do odbioru nadwyżki ścieków i uniemożliwienia spływania wód na teren sąsiedni, jak również w warunkach wymienionych w decyzji pod którymi możliwe będzie realizowanie inwestycji, nie wskazały sposobu retencjonowania pozostałej ilości wód i ścieków opadowych. Decyzja została zatem wydana z przekroczeniem granic swobodnej oceny dowodów, z pominięciem prawideł logiki, nauki i doświadczenia życiowego poprzez uznanie przez organ za udowodniony faktu wskazanego przez inwestora, że ilość ścieków opadowych, po realizacji inwestycji będzie równa lub mniejsza od tej sprzed inwestycji i dostatecznym sposobem zabezpieczenia przed szkodą w środowisku będzie odprowadzenie ścieków i wód opadowych w oparciu o kanał ogólnospławny na zasadzie przyłącza kanalizacyjnego z jednoczesną retencją wód opadowych. Zgodnie natomiast z przyjętym w literaturze przedmiotu poglądem, raport powinien mieć charakter kompleksowy i winien odnosić się do wszystkich potencjalnych zagrożeń związanych z realizacją przedsięwzięcia oraz wskazywać, jakie w tym zakresie obowiązują standardy ochrony środowiska. Przedmiotowy raport nie spełnia wymogów określonych w art. 66 ustawy z 2008 r., a tym samym organ odwoławczy dopuścił się naruszenia art. 8 w zw. z art. 107 k.p.a. pomijając twierdzenia strony skarżącej w zakresie dotyczącym zarzutów do treści raportu, a także art. 7 w zw. z art. 77 § 1 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. dokonując błędnej oceny zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, pomijając okoliczności mogące mieć znaczenie dla rozstrzygnięcia oraz niedostatecznie wyjaśniając motywy rozstrzygnięcia zawartego w decyzji z dnia 15 czerwca 2012 r.

Naruszenia zasady dwuinstancyjności postępowania administracyjnego (art. 15 k.p.a.) strona skarżąca upatruje w tym, że organ odwoławczy w podsumowaniu uzasadnienia swojej decyzji ograniczył się do stwierdzenia, że decyzja organu I instancji zawiera wszystkie elementy określone przez przepisy ustawy a ocena materiału dowodowego dokonana przez organ II instancji jest zbieżna z oceną organu I instancji. Organ II instancji nie przedstawił merytorycznego rozpoznania sprawy w zakresie oceny dowodów, ograniczając się jedynie do ustalenia stanu faktycznego sprawy i odniesienia do treści odwołania. W rezultacie nie można stwierdzić na podstawie uzasadnienia organu II instancji, że organ ten dokonał własnej samodzielnej oceny materiału dowodowego, nie przyjmując rozważań organu I za własne.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie w pełni podtrzymując swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zakwestionowanej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, że sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz.U. z 2012 r., poz. 270). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonej decyzji podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Ze względu na powyższą zasadę oraz treść art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, przedmiotem kontroli Sądu w przedmiotowej sprawie była decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 8 listopada 2012 r., znak: [....] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań inwestycji.

Zgodnie z art. 71 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz.U. z 2009 r., nr 199, poz. 1227 ze zm.) decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach określa środowiskowe uwarunkowania realizacji przedsięwzięcia, a jej uzyskanie jest wymagane dla planowanych: 1) przedsięwzięć mogących zawsze znacząco oddziaływać na środowisko oraz 2) przedsięwzięć mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko.

Przedsięwzięcie pod nazwą: "Budowa zespołu zabudowy handlowo-biurowo-usługowej z trzypoziomowymi garażami podziemnymi i naziemnymi miejscami parkingowymi, układem drogowym, małą architekturą, stacjami transformatorowymi oraz infrastrukturą techniczną na działkach nr: nr nr [....] obr. [....] w rejonie ulicy [....] w K." zalicza się do przedsięwzięć wyszczególnionych w § 3 ust. 1 pkt 53 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 257 poz. 2573) w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzania raportu o oddziaływaniu na środowisko, tj. do przedsięwzięć, dla których może być nałożony obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania na środowisko oraz sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Regulacja § 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2010 r. (Dz. U. Nr 213 poz. 1397) w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko stanowi, że do postępowań o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wszczętych przed dniem w życie rozporządzenia, tj. przed 15 listopada 2010 r. – a zatem i do postępowania, w której wydano zaskarżoną decyzję wszczętego na wniosek z dnia 22 października 2009 r. - stosuje się przepisy dotychczasowe.

Obowiązek przeprowadzenia oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko został stwierdzony z zachowaniem przesłanek i trybu określonych w art. 59 ust. 1 pkt 2 i art. 63 ust. 1 cyt. wyżej ustawy przez Prezydenta Miasta K. postanowieniem z dnia 19 maja 2010 r. Nr [....] . W konsekwencji – jak zasadnie podkreślono w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji – postępowanie w niniejszej sprawie wymagało weryfikacji przedłożonego przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, uzyskania wymaganych ustawą opinii i uzgodnień oraz zapewnienie możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu.

Dokonana przez Sąd analiza zgromadzonej w sprawie dokumentacji wykazuje, że w sprawie uzyskano wymagane ustawą opinie i uzgodnienia oraz zapewniono możliwość udziału społeczeństwa w postępowaniu, zgodnie z przepisami cytowanej ustawy. Sąd nie dopatrzył się z urzędu uchybień organów w powyższym zakresie, również strona skarżąca nie kwestionuje w tym zakresie poprawności działań organów.

Sąd nie stwierdził również naruszenia prawa w zakresie postępowania administracyjnego dotyczącego weryfikacji przedłożonego przez wnioskodawcę raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Raport taki został przez wnioskodawcę przedłożony przy piśmie z dnia 2 listopada 2010 r. i był następnie uzupełniany aneksami dołączanymi do pism wnioskodawcy z dnia 14 stycznia 2011 r., z dnia 1 marca 2011 r., z dnia 13 grudnia 2011 r.

Przedłożony raport został sporządzony przez biegłego z listy Wojewody [....] w zakresie sporządzania ocen oddziaływania na środowisko mgra W.W. i zawiera elementy określone w art. 66 ust. 1 ustawy z dnia 3 października 2008 r., tj. opis planowanego przedsięwzięcia, opis elementów przyrodniczych środowiska objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na środowisko, opis istniejących w sąsiedztwie lub w bezpośrednim zasięgu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia zabytków chronionych na podstawie przepisów o ochronie zabytków i opiece nad zabytkami, opis analizowanych wariantów i określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, uzasadnienie proponowanego przez wnioskodawcę wariantu, opis metod prognozowania zastosowanych przez wnioskodawcę oraz opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, wskazanie, czy dla planowanego przedsięwzięcia jest konieczne ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. - Prawo ochrony środowiska, przedstawienie zagadnień w formie graficznej i kartograficznej, analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, przedstawienie propozycji monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na etapie jego budowy i eksploatacji, streszczenie w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w raporcie, w odniesieniu do każdego elementu raportu, nazwisko osoby lub osób sporządzających raport, źródła informacji stanowiące podstawę do sporządzenia raportu.

W związku z zastrzeżeniami [....] Agencji [....] S.A. w K. skierowanymi do opracowanego raportu wyrażonymi w piśmie z dnia 24 maja 2011 r. a dotyczącymi m.in. zagrożeń spowodowanych spływem wód opadowych z terenu objętego wnioskiem Spółki z o.o. [....] w K. na teren należący do Agencji i zwiększeniem ilości ścieków do obowiązującej na terenie Agencji rozdzielczej kanalizacji deszczowej, organ uzyskał stanowisko Miejskiego Przedsiębiorstwa [....] S.A. w K. wyrażone w piśmie z dnia 14 listopada 2011 r., w którym stwierdzono dopuszczalność odprowadzania ścieków sanitarnych i wód opadowych z terenu planowanej inwestycji w oparciu o kanał ogólnospławny biegnący przez południowo-zachodni narożnik terenu objętego inwestycją – na zasadzie budowy przyłącza kanalizacyjnego z jednoczesną retencją wód opadowych. Wskazano, że [....] S.A. w K. może przyjąć do kanalizacji ogólnospławnej wody opadowe w ilości, jaka powstaje na terenie przed jego zagospodarowaniem, a "pozostała ilość wód opadowych określona z uwzględnieniem współczynników zależnych odo docelowego zagospodarowania terenu winna zostać retencjonowana na terenie nieruchomości. Stosowne obliczenia w tym zakresie przedstawić w dokumentacji projektowej". Inwestor przedłożył na wezwanie organu przy piśmie z dnia 13 grudnia 2011 r. uzupełnienie raportu o bilans ilości wód deszczowych oraz określenie pojemności zbiornika retencyjnego – sporządzone przez mgra inż. M.C. – uprawnionego do projektowania m.in. w zakresie sieci, instalacji i urządzeń wodnych i kanalizacyjnych. W konkluzji tego dokumentu stwierdzono, że "dzięki zastosowaniu zbiornika retencyjnego wraz z regulatorem odpływu z terenu projektowanej zabudowy do kanalizacji ogólnospławnej będzie odprowadzana tylko ilość ścieków opadowych równa lub mniejsza od tej sprzed projektowanej inwestycji".

Niewątpliwie raport oddziaływania inwestycji na środowisko jest dokumentem opracowywanym na zlecenie podmiotu zainteresowanego realizacją przedsięwzięcia i oceniany przez organ administracji przeprowadzający ocenę oddziaływania na środowisko zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej wyrażoną w art. 7 k.p.a. Ocena ta nie może być dowolna, a sam raport powinien mieć charakter kompleksowy. Ugruntowany jest już pogląd zachowujący aktualność w stosunku do art. 66 cyt. ustawy, zgodnie z którym "raport o oddziaływaniu na środowisko sporządzany na użytek postępowania wiążącego się z realizacją inwestycji budowlanych jest dokumentem prywatnym będącym dowodem w sprawie administracyjnej przedkładanym przez inwestora, zaś inne podmioty uczestniczące w postępowaniu administracyjnym jako strony lub na prawach strony mają wynikającą z przepisów o postępowaniu dowodowym w administracji, normowanym przepisami kodeksu postępowania administracyjnego, możliwość zgłoszenia wniosków dowodowych zmierzających do podważenia miarodajności tego dowodu, np. w postaci opinii sporządzonej przez inną osobę posiadającą odpowiednią wiedzę" (wyrok NSA z dnia 23 lutego 2007 r., II OSK 363/06, Nieruchomości 2007, nr 7, s. 15). W sytuacji, gdy organ po zasygnalizowaniu przez którąś ze stron zastrzeżeń do raportu uzyskuje dodatkowe wyjaśnienia, bilansy czy analizy odnoszące się do tych zastrzeżeń sporządzone przez osoby z odpowiednimi uprawnieniami, które w jego ocenie eliminują wcześniejsze wątpliwości, a jednocześnie autor zastrzeżeń nie przedstawia nowej argumentacji popartej fachowymi opiniami poprzestając jako nieprzekonany na dotychczasowym stanowisku, nie znajduje podstaw zarzut dowolności ustaleń organu administracji. Strona skarżąca nie skorzystała zwłaszcza z możliwości przedłożenia na poparcie swojego stanowiska opinii osoby o wiadomościach specjalnych. Działanie takie nie było oczywiście obowiązkiem strony skarżącej, jednakże rezygnując z niego nie powinna oczekiwać, że jedynie w oparciu o jej subiektywne stanowisko organ zakwestionuje bilans i jego wnioski przedstawione przez osobę ze stosownymi uprawnieniami.

W tym stanie rzeczy w ocenie Sądu ocena przedłożonego raportu dokonana przez Kolegium nie jest obarczona wadliwością, która uzasadniałaby uchylenie zaskarżonej decyzji. Organ nie naruszył art. 7 - 8 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., art. 104 k.p.a. i art. 107 § 3 k.p.a. Nie dokonał również wadliwej wykładni art. 66 ustawy z dnia 3 października 2008 r. Trafnie wskazano na istotę i charakter raportu jako dokumentu podlegającego ocenie organu, a treść tego raportu w żaden sposób nie uzasadnia twierdzenia strony skarżącej, że nie zawiera on wszystkich elementów wymienionych w powołanym art. 66 ustawy.

Nie znajduje również podstaw twierdzenie, że organ pominął twierdzenia strony w zakresie dotyczącym zarzutów do treści raportu o oddziaływaniu, w tym nie zasadnie uwzględnił ten dowód pomimo nieokreślenia w nim – jak twierdzi strona skarżąca - sposobu retencjonowania pozostałej ilości wód i ścieków opadowych. Kolegium wyraźnie i trafnie wskazało bowiem, że szczegółowość raportu może odpowiadać co najwyżej szczegółowości właściwej rozwiązaniom na etapie koncepcji. W istocie w tych granicach nie ma podstaw na etapie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia określania szczegółowych warunków w zakresie "retencjonowania pozostałej ilości wód i ścieków opadowych". Kwestie warunków zagospodarowania terenu, a następnie zabudowy nieruchomości są przedmiotem kolejnych postępowań administracyjnych w ramach szeroko rozumianego procesu inwestycyjnego. Wskazanie przez Kolegium na treść opinii technicznej Miejskiego Przedsiębiorstwa [....] w K. oraz treść dokumentacji uzupełniającej raport oddziaływania na środowisko dołączony do pisma wnioskodawcy z dnia 13 grudnia 2011 r., zawierającej wskazanie konkretnych parametrów, którego wnioski uwzględniono w treści załącznika decyzji organu pierwszej instancji, spełnia w ocenie Sądu wymóg ustalenia środowiskowych uwarunkowań dla realizacji przedsięwzięcia objętego wnioskiem. Nie można podzielić stanowiska strony skarżącej, że poprzez zaakceptowanie stanowiska organu pierwszej instancji, czemu organ odwoławczy dał wyraz w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, naruszona została zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego. Jeżeli organ odwoławczy podziela stanowisko organu pierwszej instancji szczegółowo przedstawione i umotywowane – jak to miało miejsce w niniejszej sprawie – w niezmienionym stanie prawnym i faktycznym i na tym tle rozważa zarzuty odwołania, nie można przyjąć, że nie dokonuje ponownego rozpatrzenia sprawy administracyjnej.

W tym stanie rzeczy należy stwierdzić, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a zatem skargę należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30 sierpnia 2002 r., zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.