Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 19/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-05-08 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 105,  art. 138  par. 1,  art. 156
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Piechowiak Sędziowie Sędzia WSA Wojciech Jarzembski(spr.) Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Maciej Hoffman po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 8 maja 2013 r. sprawy ze skargi T. S. i W. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] października 2012 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego nawiezienia mas ziemi oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 19/13

Uzasadnienie

Decyzją z [...] lipca 2012 r. - [...] Wójt Gminy G. na podstawie art. 105 § 1 Kpa umorzył postępowanie w sprawie nawiezienia mas ziemi na działki [...],[...] i [...] w miejscowości M. R. i uznania ich za odpad z wniosku T. i W. S. uznając je za bezprzedmiotowe w całości.

SKO w T. decyzją z [...] października 2012 r. rozpatrzywszy odwołanie T. i W. S. na podstawie art. 105 § 1 i 138 § 1 Kpa utrzymało w mocy decyzję z [...] lipca 2012 r. wskazując, że ustalony stan faktyczny - brak nagromadzenia nawiezionej ziemi- nie daje podstaw do wydania decyzji orzekającej usunięcia mas ziemnych.

Składając skargę T. i W. S. wnieśli o uchylenie obu decyzji i zobowiązanie Wójta do wykonania wyroku WSA w Bydgoszczy z 9 marca 2011 r. - II SAB/Bd 49/10 i zwrot uiszczonego wpisu, wobec braku przesłanki bezprzedmiotowości postępowania, bowiem na wskazanych działkach znajduje się nawieziona ziemia.

Odpowiadając na skargę organ podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej bądź w postanowieniu z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonej decyzji bądź postanowienia w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Stosownie zaś do przepisu art. 134 § 1 oraz art. 133 § 1 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Tymczasem z akt niniejszej sprawy wynika przede wszystkim, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 9 marca 2011 r. w sprawie II SAB/Bd 49/10 uwzględniając skargę T. i W. S. na bezczynność organu zobowiązał organ pierwszej instancji tj. Wójta Gminy G. do wydania, w terminie jednego miesiąca od doręczenia akt sprawy, rozstrzygnięcia w sprawie wniosku T. i W. S. z dnia [...] marca 2009 r. dotyczącego usunięcia odpadów nawiezionych na działki [...],[...],[...] w M. R.. Oczywistym jest - niemniej wymaga to podkreślenia z uwagi na wywody, zarzuty i wnioski zawarte w skardze w niniejszej sprawie, że Sąd nakazał tylko i wyłącznie rozstrzygnięcie wniosku skarżących, nie wskazując (bo nie miał ku temu oczywiście jakichkolwiek ustawowych kompetencji) wyniku rozstrzygnięcie tegoż wniosku. Wniosek ów został przez organ pierwszej instancji rozstrzygnięty decyzją utrzymaną w mocy zaskarżoną decyzją.

Z akt sprawy wynika, że organ odwoławczy - Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z [...] marca 2012 r. ([...]) na podstawie art. 7, art. 77, art. 79, art. 80 i art. 138 § 2 Kpa uchylił poprzednią decyzję organu pierwszej instancji - Wójta Gminy G. z [...] listopada 2011 r. [...] umarzającą postępowanie w niniejszej sprawie z uwagi na naruszenie przepisów postępowania w związku z wizją lokalną.

Z akt wynika także, że prowadząc ponownie postępowanie - ponieważ nie mogła odbyć się kolejna wizja lokalna z przyczyn przez organ niezawinionych - w dniu [...] maja 2012 r. organ pierwszej instancji tj. Wójt Gminy G. powtórnie zawiadomił strony pismem z dnia [...] maja 2012 r. o terminie kolejnej wizji lokalnej przewidzianej na [...] czerwca 2012 r.

W dniu [...] czerwca 2012 r. przeprowadzono wizję lokalną z drogi sąsiadującej z działkami [...],[...] i[...] w m. M. R., z uwagi na fakt, iż żaden z właścicieli ww. działek nie odebrał zawiadomienia, ale z uwagi na skuteczne doręczenie zawiadomienia o terminie wizji pracownicy organu przeprowadzili wizję lokalną bez wchodzenia na grunt ww. działek. Skarżący T. i W. S byli obecni na wizji, składając w jej trakcie wnioski i oświadczenia, co wynika z protokołu w którym te wnioski i oświadczenie zostały zaprotokołowane znajdującego się w aktach administracyjnych, którzy skarżący podpisali. Z czynności tej sporządzono nie tylko protokół, ale także sporządzono odpowiednią dokumentację. W trakcie tych czynności pracownicy organu nie stwierdzili faktu zalegania na wskazanych przez skarżących działkach mas nawiezionej ziemi. Z akt sprawy wynika jedynie, że nawiezienie ziemi na wskazane działki [...],[...] i[...] w miejscowości M. R. miało miejsce w przeszłości i ziemia ta była magazynowana w miejscu związanym z planowaną budową trzech domów jednorodzinnych, które na przestrzenni lat 2004- 2009 budowano na tych działkach. Prace ziemne i magazynowanie materiałów (w tym mas ziemi) miały więc charakter prac towarzyszących budowie przeprowadzonej zgodnie z uzyskanym pozwoleniem na budowę. Przeprowadzone prace zostały zakończone i były zgodne z zatwierdzoną dokumentacją budowlaną i pozwoleniem na budowę, co potwierdził Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu G. w swoim piśmie z [...] września 2011 r., będącym odpowiedzią na odpowiednie zapytania organu pierwszej instancji z [...] lipca 2011 r. i [...] sierpnia 2011 r.

Trudno odmówić waloru wiarygodności dokumentacji fotograficznej sporządzonej w toku dokonanych w dniu [...] czerwca 2012 r. zgodnie z przepisem Kpa czynności oględzin wskazanych przez skarżących działek. Powyższego stwierdzenia dotyczącego wiarygodności dokumentacji fotograficznej nie można natomiast odnieść do dokumentacji fotograficznej przedłożonej przez skarżących przede wszystkim z uwagi na fakt, iż nie wiadomo w jakich okolicznościach została ona sporządzona, a ponadto na które z przedłożonych zdjęć dotyczą właśnie okresu realizacji inwestycji na wskazanych działkach i w tym zakresie mogą być właśnie potwierdzeniem prawidłowo dokonanych przez organ ustaleń.

W ustalonym w ocenie Sądu prawidłowo - tzn. z pełnym poszanowaniem zasad i przepisów ustawy Kodeks postępowania administracyjnego - stanie faktycznym stwierdzającym brak nawiezionych mas ziemnych, brak w ogóle jakichkolwiek podstaw do rozważenia zastosowania przepisów ustawy z 27 kwietnia 2001 r. o odpadach.

W tym stanie rzeczy uznając umorzenie postępowania za prawidłowe, nie znajdując przesłanek wskazanych w przywołanych powyżej przepisach art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a także nie znajdując przesłanek określonych w art. 156 Kpa uzasadniających stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji - stosownie do przepisu art. 151 ww. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wobec bezzasadności skargi - Sąd skargę w niniejszej sprawie oddalił.