Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA 2528/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2005-01-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Jolanta Bożek, Asesor WSA - Andrzej Kania [spr.], Sędzia WSA - Barbara Mleczko-Jabłońska, Protokolant - Monika Włochińska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2005 r. sprawy ze skargi M P A Sp. z o. o. w U. na decyzję Dyrektora Izby Celnej Port Lotniczy w W. z dnia [...] maja 2003 r. nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe; - oddala skargę -.


UZASADNIENIE

M P A - Spółka z o.o. w U. sprowadziła do Polski profile aluminiowe służące do wytwarzania okien i drzwi. W poz. 3 dokumentu SAD z [...] marca 1999 r. Nr [...] towar został zgłoszony do kodu PCN 7610 90 90 0 jako "elementy konstrukcji aluminiowych" ze stawką celną 0% i podatkiem VAT 7%.

Postanowieniem z [...] marca 2000 r. Dyrektor Urzędu Celnego w W. w związku z przeprowadzeniem kontroli w siedzibie Spółki, wszczął z urzędu postępowanie w sprawie ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej towaru i stawki celnej.

Decyzją z dnia [...] sierpnia 2000 r. nr [...] Dyrektor Urzędu Celnego w W. uznał w/w zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej i zaklasyfikował towar do kodu 7604 29 900.

Rozpatrując sprawę w wyniku odwołania Spółki M. P. A. Prezes Głównego Urzędu Ceł decyzją z [...] maja 2001 r. Nr [...] , utrzymał w mocy ww. decyzję Dyrektora Urzędu Celnego .

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że sporny towar to profile ze stopów aluminiowych, o niezmiennym przekroju na całej długości sztangi. Spółka sprowadzała ten wyrób w postaci kilkumetrowych odcinków przyciętych w fabryce (co według organu administracji stanowi "długość fabryczną"), o różnych przekrojach poprzecznych. Profile te następnie przycinano stosownie do potrzebnego w konkretnym wypadku wymiaru okna lub drzwi, lakierowano, mocowano do nich uszczelki i okucia, a następnie składano w gotowy wrób (okna i drzwi).

Zdaniem organu celnego, towar jest półfabrykatem o długości fabrycznej i w stanie surowym, wymagającym dalszej obróbki. To przesądziło o zmianie kodu klasyfikacyjnego. Zgodnie z zarządzeniem Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia 17 września 1997 r. Wyjaśnienia do taryfy celnej - M. P. Nr 76, poz. 715 (t. V, s. 2309, cz. IV Opinie klasyfikacyjne), "kształtowniki wykonane z aluminium" powinny być klasyfikowane do kodu 7604. Pozycja ta obejmuje: "profile wykonane z aluminium, przedstawione do odprawy celnej w postaci kilkumetrowych odcinków (długości fabrycznej) o niezmiennym przekroju, nie przecięte na wymiar..., będące produktem wyjściowym do produkcji ram okiennych i drzwiowych".

Zdaniem Spółki towar powinien być zakwalifikowany do pozycji 7610, obejmującej "Konstrukcje z aluminium..., części takich konstrukcji..., płyty, pręty, kształtowniki, rury i podobne wyroby z aluminium, przygotowane do użycia w konstrukcjach, kształtowniki..., przygotowane do użycia w konstrukcjach".

Spółka wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł.

W wyniku rozpoznania skargi Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 27 maja 2002 r. wydanym w sprawie V SA 1810/01 uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że skarga jest uzasadniona w zakresie, w jakim zarzuca niewłaściwe zgromadzenie i analizę materiału dowodowego. NSA wskazał, że kwestią podstawową w niniejszej sprawie jest wątpliwość, co do charakteru sprowadzonego towaru i stopnia jego przetworzenia, a w szczególności czy konieczne operacje przeprowadzane w celu zmontowania ze sprowadzonych profili aluminiowych okien i drzwi są dalszym przetworzeniem towaru. Wyjaśnienia, co do kwalifikacji do kodów 7604 i 7610 oparte są na różnych kryteriach, przy czym prawidłowe zaklasyfikowanie przedmiotowego towaru do właściwego kodu nie jest kwestią oczywistą, która wynikałaby wprost z samego zestawienia opisów poszczególnych kodów taryfowych. Istnieją w tym zakresie zasadnicze, niewyjaśnione wątpliwości, powodujące zresztą, iż praktyka na tle kwalifikacji profili aluminiowych nie jest jednolita.

W przypadku, gdy cechy sprowadzanego towaru budzą wątpliwości, zaś treść taryfy celnej (objaśnień towarzyszących jej stosowaniu) nie pozwala na jednoznaczne ustalenie kryteriów rozgraniczenia klasyfikacji towarów, pomocna zdaniem sądu byłaby opinia biegłego z zakresu techniki budowlanej, która pomogłaby określić, czy to, co Skarżąca czyniła z profilami aluminiowymi, jest dalszym ciągiem procesu produkcyjnego okien i drzwi, czy też montażem gotowej konstrukcji. Sąd wskazał ponadto, że cechy wyrobu podane w zaskarżonej decyzji mające przesądzić o konieczności kwalifikowania do kodu 7604 nie w pełni odnoszą się do cech sprowadzonego towaru.

Dotyczy to m.in. sprawy rozumienia "długości fabrycznej"; okoliczności, jakie znaczenie ma typizacja profili (co wiąże się z ich wykorzystaniem do wytworzenia wyrobu na które wydano poszczególne aprobaty techniczne); braku potrzeby używania przy montażu gwintowania i frezowania otworów (z uwagi na istnienie wpustu gwintowego).

Po ponownym rozpoznaniu sprawy, decyzją z dnia [...] maja 2003 r. Nr [...] Dyrektor Izby Celnej w W. ponownie utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w W. z dnia [...] sierpnia 2000 r. W uzasadnieniu decyzji Dyrektor Izby Celnej wskazał, że zgodnie z wytycznymi sądu został uzupełniony materiał dowodowy poprzez przeprowadzenie dowodu z opinii biegłego sądowego mgr inż. Z. S. na temat oceny importowanych kształtowników aluminiowych w zakresie charakteru i stopnia przetworzenia przed ostatecznym wykorzystaniem do montażu m.in. okien i drzwi, następnie biegłego przesłuchano w charakterze świadka; stronie i jej pełnomocnikowi umożliwiono zadawanie pytań. Zgodnie z treścią ww. opinii przedmiotowe kształtowniki stanowią produkt wyjściowy do wykonywania elementów (części składowych) przeznaczonych do montażu konstrukcji okien i drzwi, ścianek, tj. wyrobów objętych "Katalogiem Montażowym" firmy "M. P. A." Sp. z o.o. posiadających Aprobaty Techniczne Instytutu Techniki Budowlanej. Przetwarzanie kształtowników na elementy (części składowe) nie pociąga za sobą zmiany, struktury, prostoliniowości i profili przekroju poprzecznego kształtowników, a jedynie obejmuje konieczność wykonania n.w. czynności metodą obróbki skrawaniem t.j.:

-cięcia na wymaganą długość przy zachowaniu odpowiedniego położenia krawędzi cięcia w stosunku do przekroju,

-wiercenia i frezowania otworów oraz wycięć wg wymogów wymiarowych dokumentacji wykonawczej.

Ponadto opinia ta wskazuje, iż ww. czynności wykonane na zaimportowanych kształtownikach są konieczne do wytworzenia elementów (części składowych) przystosowanych do montażu konstrukcji wyrobów ujętych w "Katalogu Montażowym" firmy M., przy zastosowaniu wymaganych łączników i połączeń gwintowych oraz tzw. uzbrojenia w postaci zamków, dźwigni, klamek, zawiasów, uszczelek oraz wypełnienia ram w postaci odpowiednich szyb zespolonych, co w końcowej fazie montażowej daje gotowy wyrób. W konkluzji opinii biegły sądowy stwierdza, iż czynności wykonane na zaimportowanych kształtownikach są integralną częścią procesu technologicznego wytwarzania m.in. okien i drzwi. Na tej podstawie, zdaniem organu celnego, można stwierdzić, że sporne kształtowniki wymagają zastosowania obróbki cięcia, wiercenia i frezowania, a więc nie można mówić, że były one przystosowane do użycia w konstrukcjach, a jedynie takie kształtowniki są klasyfikowane do poz. 7610.

Operacje wykonywane na kształtownikach, o których mowa powyżej, są integralną częścią procesu technologicznego wyrobów finalnych, a nie montażem gotowej konstrukcji.

Biegły ponadto wyjaśnił, iż przedmiotowe kształtowniki importowane były w postaci prętów o wymiarach objętych programem produkcyjnym dostawcy i w takim stanie wymagają zamierzonych czynność technologicznych, które umożliwiłyby dokonanie z nich montażu wyrobów objętych katalogiem. W ocenie biegłego czynności dokonywane na kształtownikach: cięcie na wymiar, wiercenie, frezowanie itp. nie wchodzą w zakres pojęcia montażu, montaż polega tylko i wyłącznie na montażu gotowych elementów.

Biegły podał również, że długość fabryczna jest to długość objęta programem produkcyjnym danego wytwórcy. Zdaniem organu daje to podstawę do twierdzenia, że długość wskazana na fakturze dołączonej do zgłoszenia celnego to długość producenta, która w niniejszej sprawie pokrywa się z długością fabryczną, czyli długością, z jaką kształtownik opuszcza fabrykę wytwórcy. O takim rozumieniu pojęcia "długości fabrycznej" świadczy zdaniem organu również pismo strony z dnia 12.02.2001 r. oraz katalogi wyrobów - włoskiej firmy "M." i firmy M. P. A., a także zeznanie przesłuchanej w charakterze strony dyrektor generalnej skarżącej firmy pani A. W. - C., która zeznała m. in. "Materiał ten stanowią przede wszystkim: kształtowniki tłoczone ze stopu aluminium, surowe w długościach fabrycznych 6m i 6,5m (...)".

Przyjęte jako dowody w sprawie opinie Instytutu Techniki Budowlanej nie wyjaśniają kwestii spornej tzn. czy importowane przez firmę kształtowniki zostały sprowadzone w takiej postaci, która umożliwia dokonanie bezpośredniego montażu, czy też w takiej, że przed tym montażem podlegają dalszym obróbkom.

Zdaniem organu celnego, nie mogła również mieć zastosowania w niniejszej sprawie, przedłożona przez stronę opinia Urzędu Statystycznego w W. z [...].04.2000 r. oraz opinia Głównego Urzędu Statystycznego z [...] .06.2002 r., albowiem dla potrzeb klasyfikacji towarowej kod urzędu statystycznego nie ma zastosowania.

Dyrektor Izby Celnej w W. odniósł się ponadto do przedstawionej przez skarżącą opinii Naczelnej Organizacji Technicznej nr [...] - w sprawie klasyfikacji towaru w postaci profili aluminiowych, wskazał, że ten zakres opinii dyskwalifikuje ją jako dokument, który miałby przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, gdyż do ustalania klasyfikacji towarowej są uprawnione organy celne.

Ostatecznie organ celny stwierdził, że na podstawie uzupełnionego materiału dowodowego, po jego wyczerpującym rozpatrzeniu należy uznać, że importowane kształtowniki aluminiowe zostały przez organy celne prawidłowo zaklasyfikowane do kodu taryfy celnej 7604 .

Z przedstawioną argumentacją nie zgodziła się ponownie Spółka z o.o. M. P. A., która w skardze z dnia 17 czerwca 2003 r. wniosła o stwierdzenie nieważności decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. lub jej uchylenie i zasądzenie kosztów postępowania. Zaskarżonej decyzji zarzuciła rażące naruszenie przepisu prawa materialnego - art. 13 § 5 Kodeksu celnego, oraz przepisów postępowania - art. 122, art. 123 § 1 i art. 200 § 1, art. 187, art. 192 i art. 197 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

Skarżąca spółka zarzuciła, że powołany przez Dyrektora Izby Celnej biegły nie dysponował w rzeczywistości specjalistyczną wiedzą z zakresu techniki budowlanej, lecz wiedzą z zakresu mechaniki maszyn, przyrządów, form, urządzeń do obróbki wiórowej i plastycznej metali oraz konstrukcji metalowych. Nadto, zdaniem strony opinia biegłego zawiera błędy i została wydana na podstawie wyrywkowego materiału dokumentacyjnego, bez przeprowadzenia przez biegłego oględzin przedmiotowego towaru, a Dyrektor Izby Celnej nie uwzględnił wniosku Strony o ponowne sporządzenie opinii - tym razem przez biegłego z zakresu techniki budowlanej, po dokonaniu oględzin towaru w siedzibie firmy.

Ponadto skarżąca zarzuciła, iż organ celny nie wyznaczył jej terminu do wypowiedzenia się na temat materiału zgromadzonego w sprawie, a to uchybienie mogło mieć wpływ na wynik postępowania. Skarżąca zarzuciła również niesłuszne zdezawuowanie przez organ przedstawionych opinii Naczelnej Organizacji Technicznej; wszystkie te uchybienia powodują jej zdaniem, że organ wbrew zaleceniom NSA nie ustalił charakteru sprowadzonego przez skarżącą towaru, kwestii długości fabrycznej tego towaru oraz stopnia jego przetworzenia, jak również kryteriów klasyfikowania towarów do kodów PCN 7610 i 7604.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o jej oddalenie, podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) sprawy, w których skargi, tak jak w niniejszej sprawie, zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Przedmiotem sporu w sprawie jest klasyfikacja taryfowa importowanych kształtowników z aluminium. Organ celny uznaje za prawidłową klasyfikację przedmiotowych kształtowników do kodu PCN 7604 29 90 0, natomiast zdaniem skarżącej powinny one być klasyfikowane do kodu PCN 7610 90 90 0.

Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tu w myśl przepisu art. 85 § 1 ustawy - Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego. Podstawę prawną ww. klasyfikacji stanowi reguła nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zgodnie, z którą "dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów".

Faktem niespornym w niniejszej sprawie, uznanym za nie budzący zastrzeżeń również przez Naczelny Sąd Administracyjny w powołanym wyżej wyroku, jest fakt, że sprowadzone profile są używane do produkcji okien i drzwi. Wątpliwości budzi natomiast czy konieczne operacje przeprowadzone na profilach w celu zmontowania z nich okien i drzwi są dalszym przetworzeniem towaru, czy też nie. W wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję Prezesa GUC, NSA stwierdził, iż niezbędna jest opinia biegłego z zakresu techniki budowlanej, która pomogłaby określić "(...) czy czynności jakim należałoby poddać profile przed ich zastosowaniem stanowią dalszy ciąg procesu produkcyjnego okien i drzwi, czy też są montażem gotowej konstrukcji".

W ocenie Sądu, organ odwoławczy prowadząc postępowanie wyjaśniające kierował się wytycznymi NSA oraz nie naruszył przepisów postępowania w sprawach celnych. W szczególności jako niezasadny należy uznać zarzut naruszenia art. 197 Ordynacji podatkowej poprzez powołanie biegłego nie dysponującego wiadomościami specjalistycznymi z zakresu techniki budowlanej. NSA w uzasadnieniu ww. wyroku zaznaczył, iż chodzi o opinię, która pomogłaby określić czy to, co skarżący czynił z profilami aluminiowymi jest dalszym ciągiem procesu produkcyjnego okien i drzwi czy też montażem gotowej konstrukcji. W tym też kontekście należy rozumieć wskazanie na specjalizację biegłego z zakresu techniki budowlanej, jako pomocną w ustaleniu cech wyrobu lub procesów jego obróbki, które stanowiłyby wyznaczniki w zakresie wyboru kryterium kwalifikacji do pozycji 7604 czy 7610 Taryfy celnej. W istocie zatem sąd określił biegłego nie jako rzeczoznawcę budowlanego lecz jako eksperta z dziedziny produkcji metalowych elementów stolarki budowlanej. Należy się zgodzić z opinią organu wyrażoną w odpowiedzi na skargę, iż posiadanie przez biegłego, zgodnie z wpisem na listę biegłych sądowych, wiedzy specjalistycznej z zakresu konstrukcji metalowych uprawniało go do sporządzenia opinii, w zakresie wskazanym przez NSA i następnie w wykonaniu zaleceń NSA w postanowieniu Dyrektora Izby Celnej z [...] .06.2002 r. Na marginesie można jedynie zauważyć, iż zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z 20 stycznia 2004 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) (Dz. U. Nr 33, poz. 289 ze zm.) produkcja metalowych elementów stolarki budowlanej stanowi podklasę zawierającą się w grupie produkcja metalowych elementów konstrukcyjnych, co może jedynie wzmacniać argumentację za stanowiskiem, iż organ powołał biegłego posiadającego wiadomości specjalne w dziedzinie techniki, z którą wiąże się rozpatrywane zagadnienie. Tak samo kwestia ta była uregulowana w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 7 października 1997 r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji działalności (PKD) (Dz. U. Nr 128, poz. 829 z późn. zm.) obowiązującym w dacie sporządzania opinii przez biegłego.

Również powołane przez skarżącą argumenty mające świadczyć o nikłej znajomości przez biegłego nowoczesnej technologii aluminiowych wyrobów budowlanych nie mogą podważać przedmiotowej opinii jako dowodu w sprawie, skoro sama skarżąca przyznaje, iż błędne określenie okien i drzwi jako części konstrukcji budowlanej jest absolutnie nieistotne w sprawie. Nie podważa prawidłowości opinii także okoliczność, iż biegły nie widział ani jednego, importowanego przez skarżącą profilu aluminiowego, skoro dysponował fakturami, "Katalogiem Montażowym" firmy "M. P. A." oraz Aprobatami Technicznymi Instytutu Techniki Budowlanej.

W konsekwencji, za niezasadny należy również uznać zarzut naruszenia zasady prawdy obiektywnej, wyrażonej w art. 122 Ordynacji podatkowej. Określony w postanowieniu o powołaniu biegłego z [...] .06.2002 r. zakres dowodu pokrywa się z wytycznymi zawartymi w wyroku NSA uchylającym zaskarżoną decyzję Prezesa GUC. Organ odwoławczy ustalił zakres dowodu z opinii biegłego stosując kryterium oceny stopnia obróbki kształtowników, jako pomocne w określeniu czy mamy do czynienia z procesem produkcyjnym czy też montażem gotowej konstrukcji. Opinia przygotowana przez biegłego wskazuje w sposób jednoznaczny na czynności, które należy wykonać na kształtownikach, metodą obróbki skrawaniem, tj.: cięcie na wymiar, wiercenie, frezowanie itp., w ramach procesu technologicznego wytwarzania m.in. okiem i drzwi. Zasadnie organ uznał, iż wskazane w opinii czynności, którym muszą podlegać kształtowniki przetwarzane na elementy (części składowe) przystosowane do montażu konstrukcji wyrobów m.in. okien i drzwi stanowią integralną część procesu technologicznego wytwarzania wyrobów finalnych. Czynności te nie wchodzą w zakres pojęcia montażu, który polega tylko na montażu gotowych elementów. Również z protokołu przesłuchania w charakterze strony dyrektora spółki M. P. A. A. W.-C. wynika niezbicie, iż na terenie zakładu kształtowniki surowe są poddawane obróbce chemicznej, a potem lakierowane piecowo i dopiero z tak zabezpieczoną powłoką towar trafia do klienta, gdzie jest poddawany cięciu na wymiar, nawiercaniu, frezowaniu i ostatecznemu montażowi. W ocenie Sądu organ celny realizując zasadę prawdy obiektywnej należycie zebrał i w sposób wyczerpujący rozpatrzył cały zgromadzony w sprawie materiał dowody. Opierając prowadzone postępowanie wyjaśniające na wskazanym w wytycznych zawartych w wyroku NSA kryterium stopnia przetworzenia kształtowników, które w świetle opisu pozycji 7610 Taryfy celnej klasyfikowane są do tej pozycji jedynie jako wyroby przygotowane do użycia w konstrukcjach, organ dokonał oceny całego zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego w granicach swobodnej oceny dowodów.

Oceny powyższej nie podważa odmienna od prezentowanej przez skarżącą ocena organu w zakresie dowodu z opinii Instytutu Techniki Budowlanej, skoro Dyrektor Izby Celnej w sposób logiczny wyjaśnił przyczyny takiej oceny wskazując na zastosowane w przedmiotowych opiniach kryterium konstrukcji i przeznaczenia kształtowników aluminiowych systemowych jako nie mające istotnego znaczenia jako kryterium kwalifikacji kształtowników do pozycji 7604 i 7610 Taryfy celnej. Przyjęcie przez organ celny, jako decydującego o kwalifikacji celnej towaru, w wykonaniu zalecenia Sądu, kryterium stopnia przetworzenia (obróbki) kształtowników spowodowało takie ukształtowanie prowadzonego przez organ postępowania wyjaśniającego, aby przy braku innych precyzyjnych kryteriów kwalifikacji towaru, zarówno w opisach spornych pozycji w Taryfie celnej, jak również w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej, możliwe stało się przede wszystkim wyodrębnienie czynności wykonywanych na kształtownikach, rozgraniczających kolejne etapy procesu produkcyjnego okien i drzwi od montażu gotowej konstrukcji. Z tego punktu widzenia dokonaną przez organ celny ocenę przydatności dla prowadzonego postępowania dowodowego dowodów z opinii ITB należy uznać za zasadną. Również opinia rzeczoznawcy Naczelnej Organizacji Technicznej nie jest oparta na pogłębionej analizie kryterium przetworzenia profili, wzmiankując jedynie o czynnościach obróbki w kontekście użycia profili w konstrukcjach budowlanych z aluminium. Podobnie opinie urzędów statystycznych, jako oparte na innych niż stosowane w postępowaniu celnym klasyfikacjach statystycznych stosowanych w obrocie krajowym, nie mogą mieć istotnego znaczenia dla oceny prawidłowości klasyfikacji taryfowej.

Zasady swobodnej oceny dowodów nie narusza także analiza pojęcia "długości fabrycznej", która w ocenie biegłego powołanego przez organ celny stanowi "długość objętą programem produkcyjnym danego wytwórcy". Procedurą dopuszczenia do obrotu objęte zostały kształtowniki o długościach fabrycznych wynikających z faktury stanowiącej załącznik do zgłoszenia celnego , które w celu umożliwienia dokonania z nich montażu wyrobów objętych katalogiem wymagały wykonania szeregu czynności metodą obróbki skrawaniem, w tym m.in. docięcia wymiarowego, co w świetle opinii klasyfikacyjnej zawartej w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej (tom V, s. 2309, cz. IV Opinie klasyfikacyjne) uzasadnia dokonanie klasyfikacji importowanych wyrobów do poz. 7604 Taryfy celnej.

W świetle powyższych ustaleń , wobec zakwalifikowania przez organy celne towaru do prawidłowego kodu taryfy celnej niezasadny jest również zarzut naruszenia art. 13§5 kodeksu celnego.

Również zarzut naruszenia art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej nie może zostać uznany za zasadny. W rozpatrywanej sprawie całość materiału dowodowego stanowiącego podstawę rozstrzygnięcia zebrana została w toku postępowania przed organem II instancji, który to organ umożliwił skarżącej zgodnie z art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej wypowiedzenie się, co do tego materiału. Biegły sądowy przedłożył opinię organowi II instancji dnia 17 lipca 2002 r. Pismem z dnia 7 sierpnia 2002 r. strona, zgodnie z art. 200 Ordynacji podatkowej została zawiadomiona o zakończeniu postępowania i możliwości zapoznania się z aktami sprawy oraz o 3 dniowym terminie do wypowiedzenia się. Strona wniosła pisemne uwagi do opinii biegłego sądowego, a dnia 21 listopada 2002 r. brała czynny udział w przesłuchaniu biegłego, skorzystała z możliwości zadawania biegłemu pytań. Złożenie przez biegłego wyjaśnień do opinii, które odbyło się przy czynnym udziale strony nie nakłada w ocenie sądu na organ celny obowiązku ponownego wyznaczania stronie terminu do wypowiedzenia się w sprawie.

Na marginesie należy zaznaczyć, że nawet przy odmiennej interpretacji art. 200 Ordynacji podatkowej i przyjęciu, że po przeprowadzeniu dodatkowych czynności dowodowych stronie pomimo czynnego w nich udziału powinien być ponownie wyznaczony termin do wypowiedzenia się w sprawie, to w sytuacji, która miała miejsce w niniejszym postępowaniu, tzn. w sytuacji gdy strona już o upływie wyznaczonego jej pierwotnie terminu do wypowiedzenia się w sprawie brała czynny udział w przeprowadzanych czynnościach dowodowych, należałoby uznać, że to naruszenie przepisów postępowania nie miałoby wpływu na wynik sprawy, szczególnie wobec faktu, że decyzja została wydana po upływie 5 miesięcy od dnia uczestniczenia strony w przesłuchaniu biegłego.

W ocenie Sądu, zaskarżona decyzja wydana została na podstawie prawidłowo zebranego materiału dowodowego, który uzasadnia oceny i rozstrzygnięcia orzekającego w sprawie organu i nietrafne są zarzuty skargi naruszenia powinności wyczerpującego zebrania dowodów i dokładnego ustalenia stanu faktycznego oraz zasady prawdy obiektywnej.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem i na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.], orzekł jak w sentencji wyroku.