Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 2195/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2011-02-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6150 Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Planowanie przestrzenne
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny
Powołane przepisy: article: art. 141 § 4, art. 185 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska Sędziowie Sędzia NSA Wiesław Kisiel (spr.) Sędzia del. NSA Janina Kosowska Protokolant asystent sędziego Piotr Baryga po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2011 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej sprawy ze skargi kasacyjnej T. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 czerwca 2010 r. sygn. akt VIII SA/Wa 174/10 w sprawie ze skargi T. P. na uchwałę Rady Miejskiej w Radomiu z dnia 30 listopada 2009 r. nr 642/2009 w przedmiocie skargi na uchwałę Rady Miejskiej w Radomiu w sprawie zmiany studium uwarunkowań i zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżony wyrok i przekazuje sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania, 2. zasądza od Miasta Radom na rzecz T. P. kwotę 450 (czterysta pięćdziesiąt) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.


UZASADNIENIE

Rada Miejska w Radomiu uchwałą z dnia 30 listopada 2009 r., nr 642/2009 wprowadziła zmiany do "Studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy Radom" obejmujące tereny położone w rejonie Zalewu Borki w Radomiu.

W skardze na powyższą uchwałę T. P. zarzucił jej sprzeczność z art.1 ust.2 pkt 7, art.6 ust.2 punkty 1 i 2, art.10 ust.1 punkty 5 i 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80 poz.717 ze zm., powoływana dalej jako "u.plan.zagos.prz.") oraz § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 28 kwietnia 2004 r. w sprawie zakresu projektu studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy (Dz.U. nr 118, poz.1233). Skarżący jest właścicielem działek położonych przy ul. Skrajnej o numerach ewidencyjnych [...] i [...] oraz współwłaścicielem działki o numerze [...], które objęte są zmianami Studium. Na tych działkach skarżący, po uzyskaniu pozwolenia, buduje dom. Jego działki zaliczone zostały w Studium do "terenów zielonych otwartych" i nie zostały uwzględnione przy określaniu infrastruktury komunikacyjnej i technicznej (dostępu do mediów). Na terenie tym nie przewidziano możliwości prowadzenia działalności gospodarczej.

Wyrokiem z dnia 28 czerwca 2010 r., VIII SA/Wa 174/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. P. na powyższą uchwałę. W ocenie Sądu I. instancji skarżący nie wykazał, aby jego interes prawny lub uprawnienie zostało naruszone zaskarżoną uchwałą. Zmiany studium nie zmieniają sytuacji prawnej nieruchomości skarżącego. Naruszony został co najwyżej jego interes faktyczny skarżącego, ale ten nie jest chroniony prawem. Dlatego skarżący nie dysponuje legitymacją skargową w rozumieniu art.101 ust.1 u.s.g.

T. P. w skardze kasacyjnej wniósł o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I. instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie :

- art.101 ust.1 u.s.g. poprzez przyjęcie, że interes prawny skarżącego nie został przez uchwałę naruszony;

- art.1 ust.2 pkt 7, art.6 ust.2 pkt 1 i 2, art.10 ust.1 pkt 5 i 8 oraz art.28 u.plan.zagos.prz. poprzez ich całkowite pominięcie i nie zastosowanie.

- art.134 § 1 P.p.s.a. poprzez brak rozpoznania sprawy w granicach zgłoszonych zarzutów,

- art.141 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm. powoływana w dalszym ciągu niniejszego uzasadnienia jako "P.p.s.a. ") poprzez rozpoznanie sprawy bez oparcia się na całości akt sprawy, sprzeczności w treści uzasadnienia, brak ustosunkowania się do niektórych zarzutów skargi, brak jakichkolwiek wskazań dla Rady Miejskiej w Radomiu co do dalszego postępowania;

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Uwzględniony został zarzut skargi kasacyjnej mówiący o naruszeniu przez Sąd I.instancji art.141 § 4 P.p.s.a. Uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego orzeczono jak w sentencji.

Uzasadnienie wyroku sądowego powinno wskazywać te okoliczności sprawy, które orzekający Sąd uznał za istotne przesłanki przyjętego rozstrzygnięcia. Jest to szczególnie istotne w przypadku, jeżeli Sąd kwestionuje legitymację skargową podmiotu inicjującego postępowanie sądowe, albowiem tym rozstrzygnięciem Sąd odmawia merytorycznego rozpoznania zarzutów przedstawionych w skardze oraz sprawdzenia czy nie doszło do innych jeszcze naruszeń prawa, o których skarga nie wspomniała (art.134 § 1 P.p.s.a. ).

Sąd nie wskazał tych okoliczności faktycznych sprawy, które uzasadniałyby konkluzję o braku interesu prawnego skarżącego i braku jego naruszenia. Sąd I.instancji stwierdził, że skarżący ma w sprawie jedynie interes faktyczny – ale bez ustosunkowania się do stwierdzenia skargi, że na swoich działkach objętych zmianami Studium skarżący legalnie realizuje budowę domu, a Studium ma zaliczyć te działki do "terenów zielonych otwartych".

W skardze znalazł się zarzut, że studium nie przewiduje adekwatnego dostępu skarżącego do mediów. Najwyraźniej ten zarzut nawiązuje do przebiegu procedury poprzedzającej uchwalenie zaskarżonej uchwały, skoro ustosunkował się doń pełnomocnik Rady Miejskiej w Radomiu pisząc w odpowiedzi na skargę, że "ze skarżącym toczyły się liczne rozmowy na temat wykupu działek [...] jak również złożono propozycję zamiany na działkę [...] z dostępem do drogi publicznej i wszystkich urządzeń infrastruktury komunikacyjnej i technicznej" (s.4 odpowiedzi). W świetle takiej dokumentacji stwierdzenie Sądu w I.instancji o braku legitymacji skargowej T. P. wydaje się co najmniej przedwczesne, nieudokumentowane, abstrahujące od akt sprawy, a tym samym nie spełniające wymogów, określonych w art.141 § 4 P.p.s.a.

Naczelny Sąd Administracyjny wyraźnie podkreśla, że niniejszy wyrok w żadnym stopniu nie przesądza rozstrzygnięcia sporu na temat legitymacji skargowej T. P., a jedynie stwierdza, że sprawa ta musi zostać wystarczająco dokładnie przeanalizowana z uwzględnieniem wszystkich faktów ustalonych w toku postępowania planistycznego poprzedzającego podjęcie zaskarżonej uchwały.

Powyższe braki uzasadnienia zaskarżonego wyroku uniemożliwiają Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ustosunkowanie się do pozostałych zarzutów skargi kasacyjnej.

Mając powyższe na uwadze, orzekając na podstawie art.185 § 1 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł ja w sentencji.

O kosztach orzeczono na podstawie art.203 pkt 1 P.p.s.a.