Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 2223/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-01-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2023 poz 259
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Radziszewska-Krupa po rozpoznaniu 12 stycznia 2023r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.D. na pismo Dyrektora Instytutu [...] Państwowego Instytutu Badawczego w [...] z [...] listopada 2022r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W. D. (zwany dalej "Skarżącym") wnioskiem z 11 listopada 2022r. wystąpił do Dyrektora Instytutu [...] – Państwowego Instytutu Badawczego w [...] (zwany dalej "Dyrektorem Instytutu"), na podstawie art. 61 Konstytucji RP i art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej z 6 września 2001r. (Dz.U. Nr 112, poz. 1198) oraz rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, o sporządzenie i przysłanie urzędowo potwierdzonej kopii projektu technicznego podstawowego instalacji c.o. w budynku przy ul. [...] w [...].

Dyrektor Instytutu pismem z 28 listopada 2022r., odnosząc się do pisma Skarżącego z 17 listopada 2022r., poinformował, że nie może udostępnić żądanej przez Skarżącego kopii dokumentacji technicznej węzła CO wraz instalacją grzewczą w ww. budynku, gdyż dokumentacja ta znajduje się w KPEC, który zarządza węzłem CO z instalacją zasilającą ogrzewanie przedmiotowego budynku.

Skarżący, pismem z 29 listopada 2022r. wniósł skargę na ww. pismo Dyrektora Instytutu z 28 listopada 2022r. w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Dyrektor Instytutu w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, zaznaczając, że nie wydał w ww. sprawie decyzji administracyjnej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu.

Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022r., poz. 329 ze zm., zwana dalej "P.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (art. 3 § 2a P.p.s.a.) i w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i wówczas stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).

Sąd administracyjny przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania skargi, mając na względzie ww. przepisy i określoną w nich kognicję Sądów administracyjnych, bada dopuszczalność skargi. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, skarga podlega odrzuceniu.

Skoro przedmiotem skargi Skarżącego jest ww. pismo Dyrektora Instytutu z 28 listopada 2022r., a nie jeden z aktów wskazanych w art. 3 § 2 P.p.s.a., należało uznać, że pismo to nie jest objęte kognicją Sądu administracyjnego. Ww. pismo, mające charakter informacyjny – zawiadamiające Skarżącego, że Dyrektor Instytutu nie posiada wnioskowanej informacji - nie rozstrzyga w sposób władczy sprawy ani nie stanowi aktu lub czynności wymienionej w art. 3 § 2 i § 3 P.p.s.a. Dodatkowo brak jest także przepisu szczególnego, który przewidywałby właściwość Sądów administracyjnych w stosunku do takich form działania Dyrektora Instytutu.

Sąd, wobec tego, w myśl art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., odrzucił skargę na pismo informacyjne, jako niedopuszczalną.