Postanowienie NSA, sygn. akt II OSK 1059/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-08-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 221
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: par. 5 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 221 poz 2193
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi

SENTENCJA

II OSK 1059 / 08 POSTANOWIENIE Dnia 7 sierpnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Maria Czapska - Górnikiewicz po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej M. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 9 maja 2008 r. sygn. akt II SA/Ol 259/08 w zakresie odrzucenia skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 maja 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie odrzucił skargę M. P. wniesioną na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w O. z dnia [...].

W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził, że w dniu 4 kwietnia 2008 r. reprezentujący skarżącą pełnomocnik - adw. M. T. złożył za pośrednictwem organu II instancji skargę na wspomnianą wyżej decyzję i nie uiścił od niej wpisu, naruszając art. 221 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - zwanej dalej p.p.s.a.) wobec czego skarga podlegała odrzuceniu.

W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie, występujący w imieniu skarżącej M. P. pełnomocnik, wniósł o jego uchylenie zarzucając naruszenie:

- art. 221 p.p.s.a. polegające na tym, że w sytuacji wnoszenia skarg do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, nie ma możliwości spełnienia wymogu przepisanego w § 5 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 - zwanego dalej rozporządzeniem), poprzez podanie sygnatury akt przy uiszczaniu wpisu. W związku z tym pełnomocnik nie mógł dokonać wpłaty,

- przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 1 § 1 i 2 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych w związku z art. 80 k.p.a. przez niewystarczające rozpatrzenie wszystkich aspektów sprawy związanej z opłaceniem skargi przez adwokata, a w szczególności pominięcie § 5 ust 1 rozporządzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.

W związku z zarzutami skargi kasacyjnej należy zauważyć, iż wyrokiem Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05 orzeczono o niezgodności § 5 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) z art. 221 p.p.s.a. i art. 2 Konstytucji RP oraz o zgodności art. 219 i art. 221 p.p.s.a. z przepisami art. 45 i art. 77 Konstytucji RP.

Zważywszy na treść przepisu art. 221 p.p.s.a. przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia doznaje ograniczenia w jego zastosowaniu o tyle, że przy wnoszeniu opłaty do sądu przez działającego za stronę pełnomocnika będącego radcą prawnym albo adwokatem nie ma możliwości wskazania sygnatury akt sprawy ze skargi, którą opłaca. Fakt ten nie uzasadnia jednak bierności po stronie pełnomocnika i nie upoważnia go do oczekiwania na wezwanie sądu do uiszczenia opłaty. Uiszczenia bowiem wpisu stałego od skargi wnoszonej przez adwokata lub radcę prawnego należy dokonać w terminie, wskazanym do wniesienia skargi i to bez wezwania sądu. Brak sygnatury akt sądowych stanowi niewątpliwie pewne nieudogodnienie. Okoliczność ta nie powoduje jednak tego, że uiszczenie opłaty stałej przez pełnomocnika stanowi czynność tą ani niewykonalną, ani też na tyle utrudnioną, aby zamykała drogę stronie do sądu. Pełnomocnik bowiem wraz z wniesieniem skargi do organu winien uiścić np.: na konto sądu należny wpis stały wskazując przy tym tytuł wpłaty, rodzaj pisma, od którego wpis jest uiszczany, a kopię tegoż kwitu dołączyć do wniesionej skargi. Wskazany wyżej przepis § 5 ust. 1 rozporządzenia przewiduje bowiem oznaczenie pisma nie tylko poprzez przytoczenie sygnatury akt sprawy sądowej, ale również w inny sposób pozwalający na zindywidualizowanie sprawy, od której opłatę wniesiono.

Przepis art. 221 p.p.s.a. wyraźnie stanowi, że pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Z regulacji ustawowej wynika zatem, że jeśli skarga podlega opłacie stałej, a takiej podlegała skarga w przedmiotowej sprawie, to istnieje obowiązek uiszczenia należnej opłaty bez wezwania.

W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 p.p.s.a. skargę kasacyjną oddalił.