Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 323/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-09-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 28 par. 1, art. 29, art. 49 par. 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 21 września 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – Sędzia WSA Jacek Kaute po rozpoznaniu w dniu 21 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej kwotę 100 zł (słownie: sto złotych) uiszczoną tytułem wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 4 stycznia 2021 r. G. z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich (dalej jako "Skarżąca") wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W.

z dnia [...] listopada 2020 r. w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku

o zwrot nadpłaty w podatku dochodowym od osób prawnych.

Powyższa skarga została podpisana przez pełnomocnika doradcę podatkowego A.S. Do skargi dołączono pełnomocnictwo dla Pana A.S., którego udzielił w imieniu Skarżącej Pan M.H.

Na podstawie zarządzenia z 6 czerwca 2021 r. wezwano pełnomocnika Skarżącej do usunięcia braku formalnego skargi, w terminie 7 dni od doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez złożenie dokumentu wraz z jego tłumaczeniem na język polski, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej w dacie jego udzielenia.

W odpowiedzi na wezwanie pismem z dnia 24 czerwca 2021 r. pełnomocnik Skarżącej nadesłał ponownie pełnomocnictwo z 16 września 2019 r. wraz

z tłumaczeniem przysięgłym na język polski oraz złożył szereg uwierzytelnionych przez siebie dokumentów w wersji angielskiej/arabskiej, w tym listę członków Rady Dyrektorów Strony wraz z tłumaczeniem przysięgłym na język polski.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm., dalej zwana: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono

w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Zgodnie z art. 28 § 1 i art. 29 p.p.s.a. osoby prawne dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu, które mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Realizacja obowiązku wynikającego z art. 29 p.p.s.a. w praktyce sądowej oznacza obowiązek złożenia dokumentu, z którego wynikałoby umocowanie osób które udzieliły pełnomocnictwa do reprezentacji strony w dacie jego udzielenia. Jak wyjaśnił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 listopada 2012 r. sygn. akt I GSK 1463/12 (CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl) brak dokumentu stwierdzającego umocowanie do reprezentacji strony (art. 29 p.p.s.a.) stanowi brak formalny, którego usunięcie w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. polega na przedstawieniu dokumentu, z którego wynikałoby takie umocowanie. Nieuzupełnienie takiego braku formalnego, poprzez nieprzedłożenie stosownego dokumentu w wyznaczonym terminie, obliguje sąd do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, że Pan A.S. do skargi składanej w imieniu G. z siedzibą w Zjednoczonych Emiratach Arabskich dołączył uwierzytelniony odpis dokumentu pełnomocnictwa z dnia 16 września 2019 r.,

w którym Pan M.H. "działając w imieniu i na rzecz G. (zwanego dalej: Spółką) (...) niniejszym udzielamy [m.in.] (...) Panu A.S., licencjonowanemu doradcy podatkowemu nr [...], nr dowodu osobistego (...) do samodzielnego działania, jako nasi pełnomocnicy w zakresie reprezentacji Spółki przed polskimi organami podatkowymi oraz sądami administracyjnymi, w tym Naczelnym Sądem Administracyjnym, w tym także do sporządzania i składania wniosków, odwołań, skarg i skarg kasacyjnych oraz wszelkich innych niezbędnych pism, w postępowaniach dotyczących stwierdzenia i zwrotu nadpłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od odsetek i/lub dywidend, a także do gromadzenia wszelkich dokumentów ora deklaracji podatkowych niezbędnych w toku tych postępowań".

Na trzeciej stronie wskazanego odpisu pełnomocnictwa znajdował się (jak wynika z tłumaczenia przysięgłego z języka arabskiego – k. 11 akt sądowych)

"z lewej strony: ślad arabsko-angielskiej naklejki poświadczeniowej (...) o treści

w jęz. arabskim: "Zjednoczone Emiraty Arabskie. Ministerstwo Sprawiedliwości. Nr poświadczenia: [...]. Data: [...] 09.2019. Poświadcza się prawdziwość podpisu

i pieczęci Głównego Urzędu ds. Świadczeń Emerytalnych i Ubezpieczeń Społecznych, bez żadnej odpowiedzialności ze strony Ministerstwa za treść dokumentu. (...)". Również na trzeciej stronie wskazanego odpisu pełnomocnictwa znajdował się (jak wynika z ww. tłumaczenia) "obok ślad arabsko-angielskiej naklejki legalizacyjnej (...) o treści w jęz. arabskim "Zjednoczone Emiraty Arabskie. Ministerstwo Spraw Zagranicznych i Współpracy Międzynarodowej. Data [...] 09.2019, godz. 09:26 (...); Centrum Poświadczeń A.; (...) Poświadcza się prawdziwość pieczęci i podpisu Głównego Urzędu ds. Świadczeń Emerytalnych i Ubezpieczeń Społecznych, bez żadnej odpowiedzialności [ze strony ministerstwa] za treść dokumentu (...)".

Zważywszy na to, że z załączonych dokumentów wynikał fakt udzielenia pełnomocnictwa wnoszącemu niniejszą skargę Panu A.S. przez Pana M.H. (gdzie prawdziwość podpisu – bez odpowiedzialności za treść dokumentu-pełnomocnictwa – potwierdziło Ministerstwo Sprawiedliwości oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych), nie wynikał natomiast umocowanie M.H. do udzielenia takiego pełnomocnictwa (prawdziwość jedynie pieczęci Skarżącej na dokumencie – bez odpowiedzialności za treść dokumentu-pełnomocnictwa – potwierdziło Ministerstwo Sprawiedliwości oraz Ministerstwo Spraw Zagranicznych), pismem z dnia 11 czerwca 2021 r. Sąd wezwał pełnomocnika do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, braku formalnego skargi poprzez "złożenie dokumentu wraz z jego tłumaczeniem na język polski, z którego wynikałoby upoważnienie osoby, która udzieliła pełnomocnictwa do reprezentacji skarżącej w dacie jego udzielenia" (k. 31 akt sądowych) – pod rygorem odrzucenia skargi. W wyznaczonym terminie 7 dni (wezwanie doręczono w dn. 17 czerwca 2021 r. – k. 54 akt sądowych, odpowiedź na wezwanie nadana w placówce pocztowej w dn. 24 czerwca 2021 r. – k. 53 akt sądowych), Pan A.S., oprócz dołączonego uprzednio do skargi odpisu pełnomocnictwa i tłumaczenia przysięgłego z języka arabskiego (k. 34-36), złożył szereg uwierzytelnionych przez siebie dokumentów – w wersji angielskiej/arabskiej (k. 37-42v.) oraz w wersji polskiej (wynikającej z tłumaczeń przysięgłych – k. 43-52v.).

W ocenie Sądu, ze złożonych dokumentów, nie wynika, ażeby Pan M.H. był upoważniony do działania w imieniu Skarżącej

w zakresie umożliwiającym udzielenie pełnomocnictwa do występowania przed sądem administracyjnym. W tym zakresie niezbędne jest odniesienie się do treści poszczególnych dokumentów.

I tak z dokumentu zat. "Zaktualizowana lista upoważnionych sygnatariuszy dla dostawców usług finansowych" z dn. [...] kwietnia 2015 r. (k. 45 akt sądowych odpowiednio k. 37 akt sądowych – Sąd jedynie dla celów porządkowych wskazuje również na dokumenty oryginalne) wynika, że "(...) niniejsze pismo zawiera poprawną listę upoważnionych sygnatariuszy Urzędu na potrzeby odbiorcy. Upoważnienia i stosowne funkcje sygnatariuszy przedstawiono poniżej. Nazwiska, stanowiska oraz wzory podpisów upoważnionych sygnatariuszy określone są w załączonych odpisach Aneksu do Uchwały Naczelnika, Uchwały Komitetu Wykonawczego oraz Załącznika. Załącznik określa upoważnienia udzielone przez Dyrektora Wykonawczego ds. Inwestycji. Załącza się odpisy stosownych stron paszportów rzeczonych sygnatariuszy w charakterze dowodu tożsamości". W dalszej części tego dokumentu (k. 45v akt sądowych i odpowiednio k. 37 akt sądowych) wskazano sygnatariuszy i ich funkcje w odniesieniu do:

1. upoważnienia do "wyznaczania poniższych podmiotów, a także otwierania i zamykania rachunków u kierowników ds. majątku oraz inwestycji, banków inwestycyjnych, powierników, brokerów i innych instytucji finansowych prowadzących działalność na terenie Zjednoczonych Emiratów Arabskich lub poza nim ("Instytucje Finansowe")"

2. upoważnienia do "składania podpisów na kontraktach i umowach

z Instytucjami Finansowymi lub ich dotyczących"

3. upoważnienia do "nabywania, sprzedawania, likwidowania (oraz korzystania lub wykonywania powiązanych praw) inwestycji, środków lub funduszy stanowiących część funduszy Urzędu, a także wydawanie Instytucjom Finansowym poleceń w powyższych sprawach"

4. "w odniesieniu do rachunku prowadzonych w imieniu Urzędu w bankach

i innych instytucjach finansowych ("Banki"), upoważnienie do wydawania Bankom poleceń w sprawie transferów, depozytów i zarządzania funduszami i środkami Urzędu

5. upoważnienia do "przedkładania Instytucjom Finansowym i Bankom powiadomień w sprawie Listy Upoważnionych Sygnatariuszy".

Odnosząc się do powyższego dokumentu Sąd zauważa, że jest on kierowany do "dostawców usług finansowych" (ang. Financial Services Providers), jednocześnie stosowne upoważnienia dotyczą relacji z instytucjami finansowymi oraz bankami. Ze wskazanego dokumentu w żaden sposób nie wynika, że wskazani w nim sygnatariusze (sprawujący określone funkcje) są upoważnieni do występowania przed sądami (i/lub udzielania pełnomocnictw w tym zakresie), w szczególności do udzielania pełnomocnictw do występowania przed tut. Sądem.

W odniesieniu do Uchwały Przewodniczącego Rady Dyrektorów nr 3 w sprawie warunków odniesienia, uprawnień i upoważnień Dyrektora Wykonawczego ds. Inwestycji w Generalnym urzędzie Emerytur i Opieki Społecznej z dn. 21 października 2012 r. (k. 46, k. 46v., 47 akt sądowych i odpowiednio k. 37v., 38 i 38v. akt sądowych) – gdzie został załączony wyciąg z tego dokumentu obejmujący art. 1, 7-10, w art. 1 wskazano, że "Poniższe terminy i wyrażenia stosowane w niniejszej Uchwale Rady mają znaczenie przypisane im poniżej, chyba że kontekst stanowi inaczej (...) Urząd: Generalny Urząd Emerytur i Opieki Społecznej, (...) Dyrektor Wykonawczy: Dyrektor Wykonawczy Urzędu ds. Inwestycyjnych".

Zgodnie z art. 7 tej uchwały "Sygnatariusze wymienieni poniżej mają prawo podejmować wszelkie środki lub czynności wymagane na terytorium Zjednoczonych Emiratów Arabskich lub w innej jurysdykcji w związku z realizacją uprawnień Dyrektora Wykonawczego, uprawnień przez niego przeniesionych na rzecz pracowników Departamentu ds. Inwestycji oraz wszelkich kontraktów i umów sporządzanych na podstawie niniejszej uchwały Rady, w tym m.in. sporządzanie wyciągów i innych powiązanych dokumentów, a także uzyskiwanie ich poświadczenia notarialnego.

1. uprawnienia Dyrektora Wykonawczego: w wyłącznej dyspozycji dowolnego sygnatariusza kategorii B w Załączniku lub Radcy Prawnego Urzędu ds. Inwestycji

2. kontrakty i umowy w wyłącznej dyspozycji Dyrektora Wykonawczego, dowolnego sygnatariusza kategorii B w Załączniku lub Radcy Prawnego Urzędu ds. Inwestycji

3. uprawnienia przeniesione przez Dyrektora Wykonawczego na rzecz pracowników Departamentu ds. Inwestycji w wyłącznej dyspozycji Dyrektora Wykonawczego". Pozostałe art. 8-10 są nieistotne dla sprawy.

Zgodnie z Załącznikiem do ww. dokumentu (k. 47 akt sądowych i odpowiednio k. 39 akt sądowych) Pan M.H. należy do Kategorii A: Dyrektor Wykonawczy ds. Inwestycji. W Kategorii B: Członkowie Komitetu Inwestycyjnego zostały wymienione trzy inne osoby.

Wprawdzie jak wskazuje tytuł rzeczonej uchwały dotyczy ona "(...) uprawnień

i upoważnień Dyrektora Wykonawczego ds. Inwestycji w Generalnym Urzędzie Emerytur i Opieki Społecznej" [ang. "(...) Powers and Authorities of the Executive Director of Investments of the G."], gdzie zgodnie z załącznikiem Pan M.H. (a więc osoba, która udzieliła Panu A.S. pełnomocnictwa) jest Dyrektorem Wykonawczym ds. Inwestycji (ang. Executive Director of Investments), jednak

z załączonego przez Pana A.S. wyciągu z tej uchwały (obejmującego art. 1, 7-10) zasadniczo nie wynika, jaki jest zakres uprawnień Dyrektora Wykonawczego ds. Inwestycji (tj. w tym przypadku Pana M.H.). Art. 7 tej uchwały stanowi o wykonywaniu uprawnień Dyrektora Wykonawczego, przez którego rozumie się zgodnie z definicją zawartą

w art. 1 Dyrektora Wykonawczego Urzędu ds. Inwestycyjnych (ang. The Executive Director of Investment Authority), a nie wykonywaniu uprawnień przez Dyrektora Wykonawczego ds. Inwestycji (ang. (the) Executive Director of Investments)

i w tymże artykule określa jakie uprawnienia Dyrektora Wykonawczego Urzędu ds. Inwestycyjnych przysługują poszczególnym osobom w nim wymienionym, wśród których brak jest Dyrektora Wykonawczego ds. Inwestycji. Co więcej, nawet zakładając, że we wskazanej uchwale nieprecyzyjnie posłużono się dwoma odmiennymi terminami, tj. Dyrektor Wykonawczy ds. Inwestycji [w Generalnym Urzędzie Emerytur i Opieki Społecznej] (ang. Executive Director of Investments [of the G.) oraz Dyrektor Wykonawczy Urzędu ds. Inwestycyjnych (ang. Executive Director of Investment Authority) dla określenia jednego i tego samego stanowiska (które zajmuje Pan M.H.) to i tak ze wskazanego art. 7 nie wynika, ażeby był On uprawniony do reprezentowania Skarżącej przed sądami (i udzielania w tym zakresie stosownych pełnomocnictw). We wskazanym przepisie art. 7 mowa o wszelkich kontraktach i umowach sporządzanych na podstawie niniejszej uchwały Rady, w tym m.in. sporządzaniu wyciągów i innych powiązanych dokumentów, a także uzyskiwanie ich poświadczenia notarialnego, a także delegowaniu uprawnień na pracowników Departamentu ds. Inwestycji.

W odniesieniu do uchwały Komitetu Wykonawczego nr 9/6 z 2014 r. (k. 48

i 48v i odpowiednio 39v akt sądowych), wskazać należy, że przedmiotowa uchwała oprócz preambuły oraz art. 2 dotyczącego wejścia jej w życie z dniem jej podjęcia (tj. 24 czerwca 2014 r.) zawiera jedynie art. 1, zgodnie z którym "Treść paragrafu (6) art. (2) Uchwały Przewodniczącego Rady Dyrektorów nr (3) z 2012 r. zmienia się w następujący sposób: "Delegacja na piśmie na rzecz Pracowników Urzędu pewnych posiadanych przez niego uprawnień* [uwaga tłumacza – wyrażenie w tekście źródłowym niejasne]"". W tym miejscu Sąd zauważa, że załączony wyciąg z Uchwały Przewodniczącego Rady Dyrektorów nr (3) z 2012 r. zawiera jedynie art. 1, art. 7-10, nie zawiera natomiast art. 2 (patrz k. 46 i 46v. akt sądowych oraz odpowiednio k. 37v, 38-38v akt sądowych), stąd wskazana zmiana w tej uchwale jest niezrozumiała (niezależnie od tego, że sam tłumacz w uwadze wskazuje, że wyrażenie jest niejasne).

Nie wskazuje również na uprawnienie Pana M.H. do reprezentowania Skarżącej przed sądami (i udzielania w tym zakresie stosownych pełnomocnictw), co oczywiste, załączone pismo z dn. 3 czerwca 2013 r. dotyczące tego, gdzie mieści się siedziba Generalnego Urzędu Emerytur i Opieki Społecznej (k. 50-50v akt sądowych oraz odpowiednio k. 42 akt sądowych). Podobnie również lista członków Rady Dyrektorów Generalnego Urzędu Emerytur

i Opieki Społecznej z dn. 8 kwietnia 2014 r. (k. 51-51v akt sądowych oraz odpowiednio k. 42v. akt sądowych), wśród których nie został wymieniony Pan M.H., nie świadczy o zakresie upoważnień tego ostatniego.

Wreszcie o zakresie upoważnień Pana M.H. nie świadczy, co oczywiste, Jego paszport (k. 43-43v akt sądowych

i odpowiednio k. 40 akt sądowych), jak również paszporty trzech innych osób (k. 52-52v; k. 49-49v; k. 44-44v akt sądowych i odpowiednio k. 40v, 41, 41v).

W związku z powyższym Sąd uznał, że pełnomocnik Skarżącej nieprawidłowo wykonał wezwania Sądu i nie uzupełnił braków formalnych skargi. W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić, gdyż

w wyznaczonym terminie nie został uzupełniony jej brak formalny,

o czym orzeczono w pkt 1 sentencji. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt 2 sentencji.