Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 44/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-01-26 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 2, par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 26 stycznia 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] S.A. w W. IV Oddział w P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie nieuznania zarzutów zgłoszonych w toku postępowania egzekucyjnego postanawia: odrzucić skargę. /-/ Włodzimierz Zygmont


UZASADNIENIE

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zaskarżonym postanowieniem utrzymało w mocy postanowienie wierzyciela - Dyrektora Zarządu Dróg Miejskich w P. - uznające za niezasadne zarzuty [...] S.A. na prowadzone postępowanie egzekucyjne.

Organ odwoławczy pouczył zobowiązanego o prawie do wniesienia, na jego rozstrzygnięcie, skargi bezpośrednio do Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodka Zamiejscowego w Poznaniu przy ul. 3 – Maja 46 w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.

Postanowienie Kolegium doręczone zostało zobowiązanemu 4 listopada 2008r.

Zobowiązany wniósł skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu w dniu 4 grudnia 2008r.

Skarga przekazana została do Samorządowego Kolegium Odwoławczego 8 grudnia 2008r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 oraz art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Terminy oblicza się wg przepisów prawa cywilnego, przy czym, jeśli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy (art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a.). Natomiast stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu trzydziestodniowego terminu decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd bądź organ administracji publicznej do organu właściwego (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LexisNexis 2005, s. 248).

W rozpoznawanej sprawie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego doręczone zostało skarżącemu 4 listopada 2008r. (zwrotne potwierdzenie odbioru znajdujące się w aktach organu II instancji, bez numeru karty). Termin do wniesienia skargi upłynął więc w dniu 4 grudnia 2008r. (czwartek), a zatem przekazanie skargi do organu właściwego nastąpiło już po upływie terminu do jej wniesienia.

Na marginesie podnieść należy, iż w myśl art. 112 w zw. z art. 126 ustawy z 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2000, Nr 98, poz. 1071, z późn. zm.) w zw. z art. 18 ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2005, Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.) błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania albo wniesienia powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia.

Zastosowanie się do pouczenia, zgodnie z którym skargę wnosi się bezpośrednio do sądu, może więc stanowić, w świetle art. 87 § 2 p.p.s.a., okoliczność wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi.

Z tych względów postanowiono, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., jak w sentencji.

/-/ Włodzimierz Zygmont