Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 538/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-11-23 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Hasła tematyczne: Policja
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono decyzję II i I instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 88,  art. 91,  art. 94 ust. 1,  art. 95 ust. 1 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2011 nr 287 poz 1687
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji - tekst jednolity.
article: par. 3 ust. 1-2
journal: Dz.U. 2001 nr 131 poz 1468
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 listopada 2012 r. sprawy ze skargi R. K. na decyzję Komendanta Policji z dnia 12 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Komendanta Policji nr [...] z dnia 30 kwietnia 2012 r.


UZASADNIENIE

Decyzją nr [...] z dnia 30 kwietnia 2012 r., wydaną na podstawie art. 104 kpa oraz art. 95 w zw. z art. 94 ust. 1 i art. 88 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (tj. z 2011 r. Dz. U. 2011 r. Nr 287 poz. 1687 ze zm.) w związku z § 1 ust. 1, § 2,3,4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów ( Dz.U.Nr105, poz.884 ze zm.) i § 3a ust.1 pkt. 6 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów (Dz. U. 2001 r. Nr 131 poz. 1468 ze zm.), Komendant Miejski Policji w G. odmówił przyznania R. K. pomocy finansowej na zakup lokalu mieszkalnego nr 3 przy ul. [...] w G..

W uzasadnieniu organ I instancji wskazał, iż R. K. został przyjęty do służby w Policji w dniu 20 sierpnia 2000 r., a funkcjonariuszem w służbie stałej jest od dnia 20 sierpnia 2003 r. Rodzina wnioskującego składa się z 6 osób: żony i czwórki dzieci. Podano, że małżonkowie K. byli najemcami lokalu mieszkalnego nr 12 przy ul. [...] w G. z zasobów Towarzystwa Budownictwa Społecznego "A" o pow., mieszkalnej 43,40 m kw., użytkowej – 63,80 m kw.

na podstawie umowy najmu z dnia 12.02.2007 r. ( w decyzji – błędnie 2012 r.) W dniu 5 kwietnia 2012 r. funkcjonariusz zwrócił się z wnioskiem o przyznanie pomocy finansowej na zakup mieszkania przy ul. [...] w G., który to lokal wraz z żoną kupił na własność.

Wraz z wnioskiem skarżący przedłożył: akt notarialny z dnia 31.01.2012r. , zawiadomienie o wpisie prawa własności do KW oraz – umowę najmu z TBS "A", rozwiązaną z dniem 29 lutego 2012 r.

Organ podniósł, iż na podstawie art. 95 ust. 1 ustawy o Policji, lokalu mieszkalnego nie przydziela się – w drodze decyzji administracyjnej – policjantowi, który:

- skorzystał z pomocy finansowej, o której mowa w art. 94 ustawy;

- posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy,

- którego małżonek posiada lokal mieszkalny lub dom określony w pkt. 2,

- w razie zbycia przez niego lub małżonka własnościowego prawa do lokalu spółdzielczego /...../.

Zdaniem organu, z przepisów cyt. ustawy wynika jednoznacznie, że R. K., który rozwiązał umowę najmu lokalu odpowiadającego normom zaludnienia i położonego w miejscowości pełnienia służby, nie można byłoby przydzielić lokalu na podstawie decyzji o przydziale, a tylko w sytuacji , gdyby można było taki lokal przydzielić, można udzielić pomocy finansowej na zakup lokalu.

Powołano wyjaśnienia zawarte w uchwale 7 sędziów NSA z dnia 29 marca 1999 r., sygn. akt I OPS1/99, ONSA 1999, poz. 77, zgodnie z którą: "Stosownie do art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179 ze zm.) policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli policjant nie ma prawa do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego, określonego w art. 90 tej ustawy, w drodze decyzji administracyjnej, ponieważ posiada inny odpowiedni lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej (art. 95 powołanej ustawy)".

Prezentowane w cytowanej uchwale stanowisko znalazło potwierdzenie w innych, wskazywanych przez organ wyrokach sądów administracyjnych i – zdaniem organu – skoro R. K. wspólnie z żoną był w okresie od 12 lutego 2007 r. do 29 lutego 2012 r. najemcą lokalu mieszkalnego nr 12 przy ul. [...] w G., z zasobów TBS, lokal odpowiadał wielkością powierzchni mieszkalnej potrzebom 6-osobowej rodziny (przysługująca pow. minimalna to 42 m kw. a lokal przy ul. [...] miał 43,40 m kw) oraz dobrowolnie zrzekł się prawa do zajmowania tego lokalu wypowiadając umowę najmu, to - mając już wcześniej zaspokojone potrzeby mieszkaniowe - nie może uzyskać pomocy finansowej na zakup lokalu przy. ul. [...] w G..

Od powyższej decyzji R. K. złożył odwołanie, w którym podnosząc zarzut naruszenia prawa materialnego, a mianowicie – art. 94 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r, o Policji, wniósł o uchylenie decyzji i w uzasadnieniu podkreślił, iż nie można zgodzić się z poglądem, że umowa najmu miałaby być tytułem posiadania uniemożliwiającym otrzymanie pomocy finansowej, o jakiej mowa w przepisach ustawy o Policji.

Odwołujący się podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy dokonał prawidłowej wykładni art. 95 ust.1 pkt. 2 ustawy o Policji, wyjaśniając wprost, że :

" umowy najmu lokalu przez policjanta nie można traktować na równi z posiadaniem lokalu w znaczeniu unormowanym w art. 95 ust. 1 pkt. 2 ustawy o Policji".

Jest tak również i dlatego, że zgodnie ze słownikowym pojęciem znaczenie wyrazu "posiadać" jest rozumiane jako "mieć coś jako swoją własność, być właścicielem czegoś, zwykle mającego dużą wartość materialną, np. nieruchomość ziemską, zasoby pieniężne itp.

Ponieważ najem lokalu jest stosunkiem zobowiązaniowym, nie można treści tego prawa traktować analogicznie jak treści prawa własności, a więc – w rozumieniu art. 95 ust.1 pkt. 2 ustawy o Policji nie można na równi traktować terminu "posiadanie lokalu" mieszkalnego z "najmem lokalu".

Za takim rozumieniem pojęcia "posiadanie lokalu mieszkalnego" przemawia również – zdaniem piszącego, treść przepisów § 3 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych i Administracji w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, z którego wynika, że do wniosku o przyznanie pomocy finansowej dołącza się:

dokumenty potwierdzające fakt ubiegania się przez policjanta lub jego małżonka pozostającego z nim we wspólności majątkowej o lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, a w szczególności:

1) zaświadczenie o członkostwie ze spółdzielni mieszkaniowej albo

2) wyciąg z księgi wieczystej oraz umowę kupna lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzoną w formie aktu notarialnego lub umowę przedwstępną, albo

3) w przypadku budowy domu jednorodzinnego - aktualny wyciąg z księgi wieczystej potwierdzający własność gruntu (prawo wieczystego użytkowania) oraz pozwolenie właściwego organu na budowę domu, albo

4) pozwolenie na budowę lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość.

Z powyższego wynika, że, zdaniem odwołującego się, ani przepis art. 94 ust. 1 ustawy o Policji, ani też wydane na podstawie art. 94 ust. 2 ustawy rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. nie powinny stanowić w jego sprawie podstawy do odmowy przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, ponieważ zostały spełnione wszystkie określone prawem wymagania. Podkreślił, iż nie posiada lokalu mieszkalnego przyznanego na podstawie decyzji administracyjnej, a obecnie uzyskał (współwłasność z żoną) lokal stanowiący odrębną nieruchomość i złożył stosowny wniosek wraz z dokumentacją potwierdzającą zawarcie umowy kupna lokalu w formie aktu notarialnego.

Decyzją nr [...] z dnia 12 czerwca 2012 r. Komendant Wojewódzki Policji w G. utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 88 ust. 1 ustawy o Policji funkcjonariuszowi przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej. Z przepisem tym, zdaniem organu, koresponduje art. 95 ust. 1 pkt 2 i 3 ustawy, wyłączający z grona policjantów, którym przydziela się lokal mieszkalny na podstawie decyzji administracyjnej tych policjantów, którzy posiadają odpowiedni lokal mieszkalny lub których małżonek taki lokal posiada. W myśl art. 94 ust. 1 ustawy, pomoc finansowa przysługuje tylko temu policjantowi, który nie uzyskał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej, a powinien był taki lokal otrzymać.

Komendant wyjaśnił, że zgodnie z art. 336 kc posiadaczem rzeczy jest zarówno ten, kto nią faktycznie włada jak właściciel (posiadacz samoistny), jak i ten, kto nią faktycznie włada jako użytkownik, zastawnik, najemna, dzierżawca lub mający inne prawo, z którym łączy się określone władztwo nad cudzą rzeczą (posiadacz zależny).

Dalej organ odwoławczy podniósł, że dofinansowanie w zakresie zabezpieczenia potrzeb mieszkaniowych policjantów ma charakter pomocniczy, związany z należytym funkcjonowaniem organów bezpieczeństwa i porządku publicznego, nie ma zaś ogólnego charakteru zaspokajania potrzeb mieszkaniowych wszystkich policjantów, co powoduje, że przepisu art. 94 ust. 1 ustawy nie można interpretować rozszerzająco, w oderwaniu od innych przepisów, a w szczególności art. 88 i art. 95 ustawy. Powyższą tezę zdaniem organu odwoławczego potwierdza uchwała składu siedmiu sędziów NSA z dnia 29 marca 1999 r. OSP 1/99 oraz wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 14 maja 2001 r. SK1/2000, który m.in. wywiódł, że inne jest prawo policjantów ubiegających się o pomoc finansową na zabezpieczenie potrzeb mieszkaniowych, jeżeli mieszkania nie posiadają, a inne tej grupy funkcjonariuszy, która ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Przyznanie pomocy finansowej tylko pierwszej wskazanej wyżej grupie funkcjonariuszy jest uzasadnione przepisami ustawy o Policji i nie stanowi naruszenia zasady równego traktowania funkcjonariuszy Policji wobec prawa.

W ocenie organu, sytuacja skarżącego na tle przedstawionej interpretacji przepisów ustawy o Policji, podlega jednoznacznej kwalifikacji: dotychczasowe zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych poprzez zawarcie umowy najmu lokalu mieszkalnego na podstawie umowy najmu z Towarzystwem Budownictwa Społecznego "A" w G.. a lokal mieszkalny zaspakajający potrzeby mieszkaniowe rodziny R. K.( 6 norm zaludnienia na dzień składania wniosku) powoduje, że R. K. miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe w miejscu pełnienia służby, a zatem – w świetle omówionych unormowań nie posiada uprawnień do otrzymania pomocy finansowej na podstawie art. 94 ust. 1 ustawy o Policji.

W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku R. K. podnosząc zarzut naruszenia art. 94 ust. 1, art. 95 i art. 97 w zw. z art. 88 ustawy o Policji poprzez ich błędną wykładnię, przez przyjęcie, że umowa najmu wyłącza prawo funkcjonariusza do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, podczas gdy wyłączenie prawa do pomocy finansowej może mieć miejsce tylko wtedy, gdy policjant w służbie stałej ma w sposób trwały prawo do lokalu mieszkalnego i zarzut naruszenia przepisów postępowania poprzez błędne uzasadnienie decyzji, wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji.

W uzasadnieniu skargi skarżacy podniósł, iż w zaskarżonej decyzji przywołano błędne daty i okoliczności faktyczne.

Skarżący nigdy nie uzyskał decyzji administracyjnej o przydziale lokalu mieszkalnego ani nie uzyskał pomocy finansowej na pokrycie chociażby wkładu do TBS A.

W chwili urodzenia się czwartego dziecka rodzina skarżącego zajmowała mieszkanie nie odpowiadające normom zaludnienia przewidzianym dla miasta G. i skarżący poczynił starania o zakup odpowiedniego lokalu mieszkalnego.

Odmowa udzielenia skarżącemu pomocy finansowej jest nieuzasadniona i krzywdząca. Skarżący dodał, iż uchwała składu siedmiu sędziów z dnia 29 marca 1999 r., na którą powołał się organ odwoławczy, dotyczy odmiennego stanu faktycznego – w tamtej sprawie funkcjonariusz domagał się pomocy mimo, iż wcześniej przydzielono mu lokal na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale lokalu.

Skarżący podniósł, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 13 października 2006 r. I OSK 1332/05 stwierdził, że wyłączenie prawa do pomocy finansowej może mieć miejsce tylko, gdy w sposób trwały policjant w służbie stałej ma prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej.

W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji w G. podtrzymując stanowisko zaprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

.

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.

Natomiast w myśl art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( dalej - ppsa) (Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.) sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie:

1) uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, jeżeli stwierdzi:

a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2) stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3) stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub innych przepisach.

Z treści powyższych przepisów wynika, że sąd bada z urzędu zgodność zaskarżonego aktu lub czynności z prawem materialnym oraz przepisami normującymi postępowanie przed organami administracji.

Skarga R. K. zasługuje na uwzględnienie

Istotą rozpatrywanej sprawy jest kwestia przyznania pomocy mieszkaniowej funkcjonariuszowi Policji. Zgodnie z treścią art. 88 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. 2011 r. Nr 287 poz. 1687 ze zm.) policjantowi w służbie stałej przysługuje prawo do lokalu mieszkalnego w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej, z uwzględnieniem liczby członków rodziny oraz ich uprawnień wynikających z przepisów odrębnych. Jest to podstawowe prawo przysługujące funkcjonariuszowi policji, aby mógł w sposób prawnie skuteczny wykonywać ciążące na nim obowiązki. W przypadku, gdy nie ma możliwości zapewnienia lokalu mieszkalnego, funkcjonariusz ten może skorzystać z zastępczych form wsparcia umożliwiających mu prawidłowe wykonywanie obowiązków. Tymi zastępczymi formami są: równoważnik pieniężny przysługujący wówczas, gdy funkcjonariusz lub członkowie rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej (art. 92 ust. 1 powyższej ustawy), jak również zwrot kosztów dojazdu do miejsca pełnienia służby, gdy zajmuje lokal mieszkalny w miejscowości pobliskiej miejsca pełnienia służby. Dodatkowym prawem przewidzianym art. 94 ust. 1 wyżej wymienionej ustawy jest pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość. Natomiast stosownie do brzmienia art. 95 ust. 1 pkt 2 i 3 wskazanej ustawy, lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi, który skorzystał z pomocy finansowej, o której mowa w art. 94, jak również posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy oraz którego małżonek posiada opisany wyżej lokal mieszkalny lub dom.

Przywołane powyżej przepisy regulują zasady przyznawania pomocy mieszkaniowej policjantom i wynika z nich, że - jako zasadę - należy uznawać przydzielenie lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, natomiast wszelkie pozostałe formy mają funkcję zastępczą występującą jedynie wówczas, gdy nie ma możliwości zapewnienia pomocy podstawowej. Z brzmienia przywołanych przepisów prawa wynika, że podstawową formą zapewnienia funkcjonariuszowi policji prawa do lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej jest decyzja administracyjna o przydziale lokalu, natomiast inne formy pomocy z zasady związane są z tym, że taka decyzja nie została wydana. Z takiego ujęcia wyłamuje się jedynie zwrot kosztów dojazdu z miejscowości pobliskiej oraz równoważnik pieniężny przyznany z uwagi na treść § 1 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002 r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. 2002 r. Nr 100 poz. 918 ze zm.).

Przenosząc powyższe rozważania prawne na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, iż z akt administracyjnych wynika bezspornie, że R. K. nie uzyskał od organów Policji lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale .Do dnia 29 lutego 2012 r. 6-osobowa rodzina skarżącego zajmowała lokal TBS o pow. mieszkalnej 43,4o m kw. na podstawie umowy najmu, ale lokalu tego, jak wyjaśnia skarżący, nie traktowano jako mieszkania docelowego ze względu na niewielki metraż, rodzaj budownictwa, położenie.

Postanowiwszy zaspokoić potrzeby mieszkaniowe rodziny, małżonkowie K. zakupili mieszkanie o pow. 76 m kw. przy ul. [...] w G. i w dniu 5 kwietnia 2012 r. skarżący wniósł o przyznanie pomocy finansowej na zakup tego lokalu.

Odmowa udzielenia takiej pomocy w oparciu o przepisy ustawy o Policji, regulujące te kwestie, nie jest uzasadniona w okolicznościach faktycznych sprawy.

Skoro – jak słusznie wywodzą zarówno organy obu instancji jak i skarżący, prawem policjanta jest uzyskanie lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji o przydziale takiego lokalu ( odpowiadającego normom zaludnienia od 7 do 10 m kw na osobę) ( patrz art. 88 ust. 1-4 ustawy o Policji), to w sytuacji, gdy policjantowi ( w służbie stałej) lokalu odpowiedniego nie przydzielono, może on czynić starania o uzyskanie pomocy finansowej na zakup lokalu.

Z przepisów Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów ( Dz. U. Nr 131, poz. 1468 ze zm.), a w szczególności z § 3 ust.1-2 rozporządzenia wynika, że wniosek można złożyć po dokonaniu zakupu lokalu i wniosek R. K. zawierał dokumenty , o jakich mowa w § 3 ust. 2 pkt. 2 cyt. aktu.

Składając wniosek R. K. nie był już najemcą lokalu przy ul. [...] w G., gdyż umowa o najem lokalu rozwiązania została w dniu 29 lutego 2012 r.

Z tej przyczyny Sąd nie podziela poglądu, prezentowanego przez organy Policji, że R. K., po rozwiązaniu umowy najmu tego lokalu, nie spełniałby warunków do uzyskania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej.

Gdyby przepisy ustawy o Policji, w tym - znaczenie określenia "posiadania" lokalu - rozumieć tak, jak na użytek tej sprawy wyjaśniały to organy w zaskarżonych decyzjach, to również policjant w służbie stałej, mieszkający np. w domu swoich rodziców, nigdy nie uzyskałby prawa do przydziału własnego lokalu, gdyż byłby posiadaczem zależnym (użytkownikiem) czy najemcą lokalu rodziców.

W ocenie Sądu w składzie orzekającym przedstawiona powyżej interpretacja przepisów ustawy o Policji pozostaje w pełnej harmonii z przywoływanymi przez organy orzeczeniami sądów administracyjnych i TK, a w szczególności - z powoływaną przez organy uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 marca 1999 r. OPS 1/99, który wyjaśnił, że :" Stosownie do art. 94 ust. 1 w związku z art. 88 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. Nr 30, poz. 179 ze zm.) policjantowi nie przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu lub domu, jeżeli policjant nie ma prawa do uzyskania przydziału lokalu mieszkalnego, określonego w art. 90 tej ustawy, w drodze decyzji administracyjnej, ponieważ posiada inny odpowiedni lokal mieszkalny w miejscowości, w której pełni służbę, lub w miejscowości pobliskiej (art. 95 powołanej ustawy)".

R. K. w chwili składania wniosku o pomoc finansową nie posiadał innego odpowiedniego lokalu mieszkalnego w G., a przepisy art. 95 w ust. 1 pkt. 4 wyłączają możliwość przydzielenia lokalu z dyspozycji organów Policji w razie zbycia własnościowego prawa do spółdzielczego lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość albo domu, natomiast w ust. 2 pkt. 8 tego artykułu mowa jest o zrzeczeniu się uprawnień do lokalu, o którym mowa w art.. 90, co nie odnosi się do stanu faktycznego tej sprawy.

Mając powyższe na uwadze i stwierdziwszy, że zaskarżona decyzja i poprzedzająca ja decyzja organu I instancji podjęte zostały z naruszeniem przepisów prawa materialnego – art. 94 ustawy o Policji i przepisów wykonawczych tj. rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżone decyzje na podstawie art. 145 § 1 pkt. 1 lit. a ppsa, bowiem stwierdzone naruszenia prawa miały istotny wpływ na wynik sprawy.

Wskazania co do dalszego postępowania dla organów wynikają z przedstawionych wyżej wyjaśnień.