Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 571/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-11-19 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 262, art. 263
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Renata Kubot-Szustowska, Sędziowie Sędzia WSA Barbara Rymaszewska (spr.), Sędzia WSA Arkadiusz Blewązka, Protokolant asystent sędziego Agata Brolik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2008 r. sprawy ze skargi H. i S. małżonków K. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] nr [...] znak: [...] w przedmiocie niedopuszczalności zażalenia oddala skargę. LS


UZASADNIENIE

II SA/Łd 571/08

UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. nakazał B. i B. K. oraz H. i S. K. wpłacenie na konto Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. kwoty 5490,00 zł tytułem zaliczki na poczet wykonania obowiązku, wynikającego z postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], nr [...]. Organ ustalił, iż osoby wyżej wymienione zostały zobowiązane do przedłożenia w terminie do dnia 28 lutego 2007 roku trzech egzemplarzy następujących dokumentów:

1. projektu zagospodarowania działki,

2. inwentaryzacji budowlanej wraz z orzeczeniem technicznym stwierdzającym prawidłowość wykonania robót budowlanych ( w tym również instalacyjnych),

3. w razie potrzeby projektu budowlanego zmian i przeróbek doprowadzających do zgodności z obowiązującym prawem wraz z oświadczeniem o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dotyczących komórki dobudowanej do budynku letniskowego (w zachodniej części działki), usytuowanej na terenie nieruchomości w Łodzi przy ul. A.

Poza sporem jest, iż obowiązki powyższe nie zostały przez żadnego ze zobowiązanych wykonane. W związku z tym organ ustalił koszt wykonania zastępczego na kwotę 5490,00 zł. Dalej organ wskazał, iż zgodnie z art. 262 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2000 roku, Nr 98, poz. 1071 ze zm., cytowanej dalej jako kpa) stronę obciążają te koszty postępowania, które wynikły z winy strony, a zgodnie z § 2 powyższego przepisu w uzasadnionych przypadkach organ administracji publicznej może zażądać od strony złożenia zaliczki w określonej wysokości na pokrycie kosztów postępowania. Do tych kosztów zalicza się właśnie wykonanie trzech egzemplarzy nakazanych postanowieniem z dnia [...] dokumentów, co wynika z treści art. 263 § 2 kpa.

Na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] zażalenie wnieśli H. i S. K., wskazując w nim, iż nie są już zainteresowani legalizacją samowoli budowlanej, tylko jej rozbiórką.

Postanowieniem z dnia [...], Nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. – działając na podstawie art. 134 w związku z art. 144 kpa – stwierdził niedopuszczalność zażalenia. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, iż zgodnie z art. 141 § 1 kpa, na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Postanowienie z dnia [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. dotyczy postanowienia wydanego na podstawie art. 262 i 263 kpa. Przepis ten nie daje możliwości wniesienia zażalenia na to postanowienie. Tym samym brak było podstaw prawnych do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], Nr [...].

Na decyzję organu II instancji skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi złożyli H. i S. K.. W swoim środku zaskarżenia podnieśli, iż jako właściciele większej części nieruchomości nie są zainteresowani legalizacją samowoli budowlanej tylko jej wyburzeniem. Wnieśli o wydanie nakazu rozbiórki w/w obiektu. W świetle powyższego skarżący wskazali, iż nierozumieją stanowiska organów administracji nakazującego im pokrycie kosztów wykonania ekspertyzy.

W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna. Zgodnie z treścią przepisu art. 1 par. 1 i 2 ustawy z dnia 25. lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) w związku z art. 3 par. 1 ustawy z dnia 30. sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 145 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./, zwanej w dalszej części rozważań p.p.s.a., sąd administracyjny uwzględnia skargę, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę wznowienia postępowania albo inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik postępowania.

Biorąc pod uwagę tak zakreśloną kognicję oraz przyczyny wzruszenia decyzji, Sąd nie stwierdził, by zaskarżone orzeczenie naruszało przepisy prawa materialnego lub też przepisy procedury administracyjnej w stopniu określonym w cytowanym przepisie.

Przedmiotem kontroli sądowej jest w rozpoznawanej sprawie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. – wydanego na podstawie art. 262 i 263 kpa - nakazującego skarżącym wpłacenie zaliczki. Zdaniem Sądu, treść zaskarżonego postanowienia nie narusza przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

W pierwszej kolejności zauważyć wypada, iż zgodnie z przepisem art. 141 § 1 kpa na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Zatem zażalenie można wnieść tylko na postanowienia enumeratywnie wyliczone w kodeksie. Powyższe ograniczenie wynika stąd, iż możność wnoszenia tego środka prawnego na każde postanowienie, zwłaszcza na postanowienia dowodowe utrudniałaby (a czasem nawet paraliżowałaby) prawidłowy tok postępowania i w konsekwencji - osiągnięcie celu postępowania, jakim jest w zasadzie rozstrzygnięcie co do istoty sprawy. Natomiast te postanowienia podejmowane w toku postępowania, co do których ustawodawca nie przewiduje środków zaskarżenia, mogą być kwestionowane (ich zasadność) w odwołaniu od decyzji kończącej postępowanie (art.142 kpa). .

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy zauważyć wypada, iż postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...], od którego skarżący wnieśli zażalenie zostało wydane na podstawie art. 262 § 2 kpa. Przepis ten dopuszcza zobowiązanie strony w uzasadnionych wypadkach do złożenia zaliczki na pokrycie kosztów postępowania, ale nie przewiduje możliwości zaskarżenia tego rozstrzygnięcia. Zaliczka z art. 262 § 2 kpa stanowi tylko jeden ze składników kosztów postępowania i jest pobierana w toku trwającego postępowania administracyjnego. Nie mają do niej zastosowania uregulowania dotyczące kosztów, zawarte w art. 264 kpa, który to przepis przewiduje w §2 możliwość złożenia zażalenia na postanowienie w sprawie kosztów postępowania, ale odnosi się wyłącznie do końcowych kosztów postępowania. Stanowisko takie jest powszechne w orzecznictwie (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 16 maja 2005 roku, sygn. akt VII SA/Wa 396/04, Lex nr 168042; wyrok WSA w Warszawie z dnia 22 czerwca 2004 roku, sygn. akt IV SA/82/03, Lex nr 160583).

W świetle poczynionych rozważań uznać należało, iż rozstrzygnięcie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. było w pełni prawidłowe.

Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę na podstawie art. 151 p.p.s.a,.

A.K.