Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1671/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Własność przemysłowa
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 132 ust. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2003 nr 119 poz 1117
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Romanowski Sędziowie Sędzia WSA Andrzej Czarnecki Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz (spr.) Protokolant Agnieszka Gajewiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi A. AF, Dania na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia sprzeciwu wobec udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] po rozpoznaniu sprawy o unieważnienie prawa ochronnego udzielonego na znak towarowy ONLY FOR YOU o numerze R-168291 na rzecz S. Spółka Jawna z siedzibą w B. na skutek sprzeciwu firmy A. z siedzibą w B., Dania na podstawie art. 246, art. 247 ust. 2 i art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (tekst jednolity Dz. U. z 2003 r. Nr 119, poz. 1117 ze zm.) oraz art. 98 k.p.c. w związku z art. 256 ust. 2 p.w.p. oddalił sprzeciw ww. podmiotu oraz przyznał S. Spółka Jawna w B. od wnoszącego sprzeciw A. kwotę 1600 złotych kosztów postępowania.

Do wydania niniejszego rozstrzygnięcia doszło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Urząd Patentowy RP decyzją z dnia [...] października 2005 r. udzielił na rzecz Spółki Cywilnej PPHU S. (obecnie S. Spółka Jawna z siedzibą w B.) prawa ochronnego na słowno-graficzny znak towarowy ONLY FOR YOU, nr R-168291 przeznaczony do oznaczenia towarów i/lub usług wymienionych w załączniku do zgłoszenia klasyfikacja nicejska: 16, 18, 20, 22, 24, 25, 26, 35, 40, klasyfikacja wiedeńska 27.5.29.1.

W dniu 30 listopada 2006 r. do Urzędu Patentowego RP wpłynął sprzeciw firmy A. z siedzibą w B. w Danii (dalej strona skarżąca) ww. wobec decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...] października 2005 r. w części dotyczącej towarów z klasy 24, 25, 26 i usług z klasy 35, 40. W złożonym sprzeciwie wskazano, że prawo ochronne zostało udzielone z naruszeniem art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej. Strona skarżąca wskazała, że jest on podobny w stopniu mogącym wprowadzić w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów do słownego znaku towarowego ONLY, nr R-99857, zarejestrowanego na jego rzecz z pierwszeństwem od dnia 28 kwietnia 1995 r. W jej ocenie, przeciwstawione znaki są przeznaczone dla oznaczania identycznych towarów w zakresie 25 klasy towarowej w pozostałym zaś zakresie dla towarów podobnych i usług kompatybilnych. O podobieństwie oznaczeń, zarówno na płaszczyźnie wizualnej jak i fonetycznej świadczy zaś fakt, że słowo ONLY, stanowiące element wyróżniający porównywanych znaków, będące od lat znakiem towarowym strony skarżącej zostało w całości implementowane do spornego znaku towarowego.

W odpowiedzi na sprzeciw PPHU S. z B., obecnie spółka S. Spółka Jawna z siedzibą w B., zwana dalej uprawnioną, nie zgodziła się z zarzutami wnoszącego sprzeciw uznając je za bezzasadne. Zdaniem uprawnionej znak towarowy ONLY FOR YOU różni się pod względem wizualnym, fonetycznym i znaczeniowym od znaku sprzeciwiającego się ONLY w stopniu eliminującym możliwość wystąpienia w zwykłych warunkach obrotu ryzyka skojarzenia pomiędzy tymi znakami. Kwestionowany znak towarowy składający się z trzech zapisanych wyraźną czcionką słów w języku angielskim tworzy hasło, w tłumaczeniu na język polski: tylko dla ciebie, w którym element słowny będący znakiem sprzeciwiającego (ONLY, w tłumaczeniu na język polski: tylko, jedynie) odgrywa jedynie rolę spójnika, partykuły. Przedstawiając przykłady znaków towarowych zawierających element słowny "only" stwierdziła, że słowo to nie ma charakteru wyróżniającego. Odnośnie podobieństwa towarów uprawniona przyznała, że zbieżność dotyczy części towarów mianowicie odzieży, obuwia i nakryć głowy w 25 klasie towarowej, podważyła zaś tezę o podobieństwie pozostałych towarów i komplementarności usług.

Na rozprawie strona skarżąca podtrzymała stanowisko zawarte w sprzeciwie. Jednocześnie, odnośnie przedstawionych przez uprawnioną przykładów znaków towarowych zawierających słowo "only" podniosła, że część z nich nie korzysta z ochrony, pozostałe zaś należą do skarżącej. Natomiast w kontekście podobieństwa znaków, spółka stwierdziła ponownie, że słowo ONLY jest w spornym znaku głównym elementem odróżniającym, powołała się także na wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 26 października 2005 r. (w sprawie C-120/04 opubl: www.curia.eu) oraz wyrok WSA z dnia 30 listopada 2005 r. sygn. akt VI SA/WA 995/05. Odnosząc się do powyższego stanowiska, uprawniona podniosła, że przytaczany przez sprzeciwiającego wyrok ETS nie ma w niniejszej sprawie zastosowania, gdyż nie dotyczy ona nazwy przedsiębiorstwa. Zaznaczyła, że odzież nie jest towarem nabywanym pod wpływem impulsu, ponadto udzielenia ochrony na znak ONLY nie można traktować jako zawłaszczenia tego oznaczenia przez jeden podmiot.

Rozpoznając niniejszą sprawę Urząd Patentowy RP wskazał na przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej regulujące postępowanie w sytuacji uznania sprzeciwu za bezzasadny. Jednocześnie organ podkreślił, że sporny znak towarowy ONLY FOR YOU został zgłoszony do ochrony w dniu 25 kwietnia 2002 r., tj. pod rządami ustawy Prawo własności przemysłowej, a zatem przepisy tej ustawy w brzmieniu ogłoszonym w Dzienniku Ustaw z 2001 r. (Nr 49, poz. 508) będą stanowić podstawę oceny ustawowych warunków wymaganych do uzyskania prawa ochronnego.

Strona skarżąca postawiła zarzut naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej. W ocenie organu, przeciwstawione znaki przeznaczone są do oznaczania identycznych towarów w 25 klasie towarowej. Kostiumy plażowe i kąpielowe, majtki, bielizna osobista, odzież damska, męska, młodzieżowa, dziecięca, szale, nakrycia głowy, obuwie, wyroby pończosznicze, skarpety, rękawiczki znajdujące się w wykazie towarów spornego znaku zawierają się w zakresie pojęciowym towarów, dla których oznaczania przeznaczony został znak przeciwstawiony, tj. odzieży, obuwia i nakryć głowy. Ponadto etykiety z materiału włókienniczego (w klasie 24) a także dodatki ubraniowe (w klasie 26) jako zamieszczane bezpośrednio na odzieży, nakryciach głowy czy obuwiu (w przypadku etykiet) można uznać za towary uzupełniające. W odniesieniu do usług krawieckich i pośrednictwa handlowego - mogą one posiadać charakter uzupełniający w stosunku działalności przedsiębiorstwa zajmującego się produkcją odzieży, jednak zdaniem organu, ryzyko konfuzji w omawianym przypadku nie istnieje skoro znak przeciwstawiony nie jest znakiem usługowym, a korzystanie z usługi związane jest z dokonywaniem ustaleń jej dotyczących, które przyczyniają się do zwiększenia uwagi klienta.

W ocenie organu, trzy warstwy porównywania znaków ONLY i ONLY FOR YOU wizualna, fonetyczna i znaczeniowa wskazują na brak podobieństwa tych znaków, które mogłoby wprowadzić w błąd odbiorców co do pochodzenia towarów nimi oznaczanych. Element słowny "only" pełni w spornym znaku taką funkcję, że nie istnieje ryzyko konfuzji - wprowadzenia w błąd co do pochodzenia towarów, ani co do związków organizacyjnych lub ekonomicznych pomiędzy oferującymi je przedsiębiorstwami.

Analizując poszczególne elementy składowe podobieństwa oznaczeń, organ wskazał, że znak towarowy strony skarżącej jest znakiem słownym składającym się ze słowa "only" zapisanego standardową czcionką natomiast sporny znak towarowy jest znakiem słowno-graficznym utworzonym przez trzy słowa: ONLY FOR YOU, zapisane pogrubioną czcionką dużymi literami alfabetu w kolorze niebieskim. Grubość liter, niebieski kolor czcionki i odstępy pomiędzy słowami powodują, że całość znaku jest dobrze czytelna.

Według oceny organu odmienność porównywanych oznaczeń w płaszczyźnie wizualnej, poprzez różną liczbę składających się na te znaki słów, wzmocnioną grafiką spornego znaku towarowego w postaci niebieskiej pogrubionej czcionki znajduje odzwierciedlenie w warstwie fonetycznej. Natomiast słowo "only" tworzące znak strony skarżącej składa się z dwóch sylab i będzie odczytywane przez odbiorców jako on-li, podczas gdy trójwyrazowy sporny znak towarowy jest wyrażeniem przyjmującym brzmienie on-li for ju wypowiadanym łącznie czterema sylabami. Organ stwierdził, że w spornym znaku towarowym słowo "only" nie dominuje nad całością oznaczenia. Nie wyróżnia się graficznie spośród pozostałych członów znaku; jest jednym z elementów wyrażenia, w którym wszystkie trzy tworzące je słowa zapisane są w linii prostej z użyciem tej samej wielkości liter i jednego rodzaju czcionki. W połączeniu ze zwrotem "for you" tworzy hasło, w przełożeniu na język polski tylko dla ciebie, zrozumiałe w oryginalnym brzmieniu dla większości krajowych odbiorców ze względu na upowszechnienie języka angielskiego i stopień trudności użytych w nim słów. Hasło to niesie ze sobą wyraźny przekaz, wskazuje, że towar oznaczony tym znakiem jest przeznaczony dla osoby je odczytującej i posiada jednocześnie charakter sloganu reklamowego sugerując, że towar został wyprodukowany dla konkretnej osoby, z myślą o niej. Odmiennie przedstawia się warstwa znaczeniowa znaku przeciwstawionego; sprowadzając się do pojedynczego słowa - "only" w tłumaczeniu na język polski tylko, jedynie nie nasuwa wyraźnych sugestii, nie wskazuje, do czego to słowo się odnosi, czy ewentualnie dla kogo przeznaczony jest towar oznaczony tym znakiem.

Rozpoznając niniejszą sprawę organ uznał, że nie można twierdzić, że przeciętny odbiorca mając dostęp do towarów oznaczonych przeciwstawionymi znakami towarowymi nie dostrzeże występujących w nich różnic. Przeciętny klient to osoba należycie poinformowana, uważna i ostrożna, świadomie dokonująca wyboru pomiędzy oferowanymi przez sprzedawców markami. W niniejszej sprawie istotne znaczenie ma również specyfika towarów objętych rejestracjami przeciwstawionych znaków. Odzieży, obuwia, nakryć głowy nie można zaliczyć do grupy tzw. produktów impulsowych czyli takich, których zakup odbywa się pod wpływem nagłego impulsu (jak np. słodyczy, alkoholu, kosmetyków) gdy odbiorca najczęściej nie analizując bliżej znaku może być łatwiej wprowadzony w błąd co do pochodzenia towarów. Odzież, obuwie nie są towarami nabywanymi codziennie, a każdorazowy zakup poprzedzany jest choćby chwilową (w zależności od ceny i potrzeb klienta) analizą.

Jednocześnie, organ stanął na stanowisku, zgodnie z którym w rozpatrywanej sprawie nie ma zastosowania przywołany przez stronę skarżącą wyrok Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 października 2005 r. (w sprawie C-120/04).

Na decyzję z dnia [...] marca 2008 r. strona skarżąca złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której zarzuciła:

1. naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej,

2. naruszenie prawa materialnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej,

3. naruszenie przepisów postępowania mających istotny wpływ na wynik sprawy tj. art. 7 i 77 § 1 k.p.a. polegające na naruszeniu zasady praworządności i pominięciu szeregu istotnych okoliczności sprawy mających wpływ na rozstrzygnięcie zawarte w decyzji, a ponadto naruszenie art. 107 § 3 k.p.a. polegające na braku prawidłowego uzasadnienia faktycznego i prawnego decyzji.

W ocenie strony skarżącej, organ z okoliczności wysokiego podobieństwa towarów nie tylko nie wyprowadził wniosku o konieczności zastosowania surowszych kryteriów oceny samych oznaczeń ale nadto dokonał wadliwej oceny przeciętnego odbiorcy, z którym mamy do czynienia w przypadku takich towarów jak odzież i innych towarów komplementarnych. Jednocześnie stanęła na stanowisku, że przeciętny odbiorca rzadko ma możliwość dokonywania bezpośredniego porównania znaków towarowych, częściej musi polegać na ich niedoskonałym obrazie zachowanym w pamięci. Trzeba także pamiętać, iż poziom spostrzegawczości przeciętnego konsumenta może się różnić w zależności od rodzaju towarów lub usług. W ocenie skarżącej w przeprowadzonym postępowaniu, organ dokonał w sposób nieprawidłowy oceny modelu przeciętnego odbiorcy oraz nie uwzględnił konieczności stosowania zaostrzonych kryteriów ocennych podczas badania podobieństwa samych oznaczeń co skutkowało naruszeniem zasad wyrażonych w art. 7 i 77 § 1 k.p.a., nakazujących organom dążyć do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do rozpatrywania spraw w sposób wnikliwy i wyczerpujący.

Analizując niniejszą sprawę, skarżąca wskazała również, że organ w sposób nieprawidłowy przeprowadził postępowanie w zakresie analizy podobieństwa oznaczeń. Jej zdaniem, postępowanie to miało na celu wydobycie różnic pomiędzy obydwoma znakami towarowymi, co skutkowało nieprawidłową konkluzją, że użycie znaku towarowego ONLY nr R-99857 w złożonym oznaczeniu ONLY FOR YOU nie świadczy o naruszeniu art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy Prawo własności przemysłowej. Postępowanie takie jest sprzeczne z utrwalonym w orzecznictwie i literaturze przedmiotu poglądem odnośnie sposobu porównywania znaków towarowych. Podobieństwo oznaczeń powinno być bowiem analizowane w oparciu o zbieżne cechy oznaczeń, a nie występujące pomiędzy nimi różnice. Argumentując niniejsze stanowisko, strona skarżąca wskazała, ponownie na orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości z dnia 6 października 2005 r. w sprawie C-120/04. Według skarżącej powyższy wyrok przełamał dotychczasową zasadę oceny znaków towarowych, która nakazywała badanie podobieństwa znaków jedynie przez pryzmat ich elementów dominujących. W orzeczeniu tym rozważano bowiem kwestię, czy osoba trzecia może sobie rościć prawo do wcześniejszego oznaczenia chronionego jako znak towarowy, nawet jeśli ma ono zwykły charakter odróżniający i jaki to ma wpływ na ryzyko konfuzji. Na poparcie tego stanowiska, strona skarżąca przedstawiła kilka tez orzeczeń ETS, które wskazują jednoznacznie, iż inkorporacja wcześniejszego znaku towarowego w znaku późniejszym, nawet jeśli znak ten nie stanowi elementu dominującego w znaku późniejszym może mieć wpływ na ryzyko konfuzji.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Uczestnik postępowania S. Spółka Jawna w B. wniosła o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153 z 2002 r., poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne sprawują więc kontrolę aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.).

Rozpoznając skargę w świetle powołanych wyżej kryteriów należy uznać, że nie zasługuje ona na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

W skardze podniesione zostały dwojakiego rodzaju zarzuty: 1) naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawo własności przemysłowej 2) naruszenie przepisów postępowania tj. art. 7, 77 § 1 i 107 § 3 k.p.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.

Sąd uznał, iż w pierwszej kolejności rozważenia wymagają zarzuty natury procesowej, albowiem dopiero po stwierdzeniu ich braku, tj. w prawidłowo ustalonym stanie faktycznym sprawy można podnosić naruszenie prawa materialnego.

Zdaniem skarżącej, organ uchybił przepisom art. 7, 77 i 107 § 3 k.p.a., albowiem nie rozpoznał sprawy w sposób prawidłowy i dokonał wadliwych ustaleń faktycznych, jak równie nieprawidłowo uzasadnił decyzję. Dotyczyło to nieprawidłowej oceny w zakresie podobieństwa towarów i oznaczeń jak również modelu przeciętnego odbiorcy.

Według oceny Sądu podnoszone wyżej zarzuty nie są trafne. Urząd Patentowy RP w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji prawidłowo wskazał, iż aby rejestracja znaku towarowego była niedopuszczalna ze względów określonych w art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej muszą wystąpić następujące przesłanki: 1) rejestracja znaku dla towarów identycznych lub im podobnych, 2) podobieństwo do znaku zarejestrowanego na rzecz innego podmiotu, 3) możliwość wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów polegającego w szczególności na skojarzeniu między znakami.

Przystępując do porównania obu znaków należy najpierw ocenić podobieństwo lub identyczność towarów do oznaczania których służą oba znaki. Dopiero przesądzenie o jednorodzajowości towarów implikuje konieczność dokonania porównania oznaczeń. Z kolei ustalenie ryzyka błędu co do źródła pochodzenia towarów i/lub usług będzie polegało na określeniu wypadkowej identyczności (podobieństwa) towarów i/lub usług oznaczanych przeciwstawionymi znakami towarowymi oraz identyczności (podobieństwa) samych oznaczeń. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji, organ dokonał szczegółowej analizy identyczności lub podobieństwa towarów. Stwierdził, iż przeciwstawione znaki przeznaczone są do oznaczania identycznych towarów w klasie 25, natomiast etykiety z materiału włókienniczego (w klasie 26) jako zamieszczane bezpośrednio na odzieży, nakryciach głowy czy obuwiu (w przypadku etykiet) można uznać za towary uzupełniające. Odnosząc się do usług krawieckich i pośrednictwa handlowego organ podniósł, że mogą posiadać charakter uzupełniający w stosunku do działalności przedsiębiorstwa zajmującego się produkcją odzieży, jednakże zdaniem Urzędu Patentowego RP, ryzyko konfuzji w omawianym przypadku nie istnieje albowiem znak przeciwstawiony nie jest znakiem usługowym, a korzystanie z usługi związane jest z dokonywaniem ustaleń jej dotyczących, które przyczyniają się do zwiększenia uwagi klienta. Sąd w całości podzielił stanowisko organu co do podobieństwa towarów, zaś dokonaną ocenę w tym względzie uznał za wnikliwą i wyczerpującą.

Nie można również zarzucić, aby Urząd Patentowy RP wadliwie ocenił podobieństwo oznaczeń w obu znakach towarowych. Analiza, poczyniona przez organ dotyczyła wszystkich trzech płaszczyzn postrzegania: wizualnej, fonetycznej i znaczeniowej i doprowadziła do wniosku o braku podobieństwa oznaczeń na którejkolwiek z wyżej wymienionych płaszczyzn. Zdaniem Sądu, stanowisko organu, co do braku podobieństwa oznaczeń jest prawidłowe i zostało wyrażone po dokładnej analizie porównawczej obu znaków towarowych. W szczególności Sąd zgadza się z poglądem organu, że w spornym znaku towarowym słowo "only" nie ma pozycji dominującej. To, że znajduje się na początku znaku nie ma znaczenia w sprawie bowiem taka sama jest grafika pozostałych członów wyrażenia, w którym wszystkie trzy tworzące je słowa zapisane są w linii prostej z użyciem tej samej wielkości liter i jednego rodzaju czcionki. Poza tym kolorystyka poszczególnych elementów znaku jest taka sama.

Nie bez znaczenia jest to, że słowo "only" nie ma szczególnego charakteru odróżniającego, jest to partykuła, która występuje w wielu innych zarejestrowanych znakach towarowych.

Porównanie podobieństwa towarów i oznaczeń doprowadziło Urząd Patentowy RP do słusznego stanowiska, iż nie istnieje ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów polegającego w szczególności na skojarzeniu między znakami. Wbrew twierdzeniom strony skarżącej, organ wziął pod uwagę dominujący w doktrynie i orzecznictwie pogląd, że przeciętnym odbiorcą jest osoba należycie poinformowana, uważna i ostrożna, świadomie dokonująca wyboru pomiędzy oferowanymi przez sprzedawców markami. Jeżeli chodzi o odzież czy obuwie, to nie są to towary, które nabywa się codziennie, a więc odbiorcy, a zwłaszcza kobiety dokonują szczegółowej analizy tego, co kupują.

Trafnie podniósł Urząd Patentowy RP w odpowiedzi na skargę, że przywoływana przez skarżącą okoliczność organizowania w sklepach wyprzedaży towarów nie jest obiektywnym miernikiem oceny uwagi przeciętnego (świadomego, dobrze poinformowanego) klienta w normalnych warunkach obrotu gospodarczego. W okresie wyprzedaży czynnikiem decydującym o wyborze towaru jest nie tyle marka, co obniżona cena towaru.

Sąd nie zgadza się również z twierdzeniami skargi, iż organ niewłaściwie ocenił podobieństwo oznaczeń w obu znakach towarowych, bowiem skupił się na różnicach zachodzących między obydwoma znakami towarowymi, tymczasem powinien uwzględnić ogólne wrażenie, jakie porównywane oznaczenia wywierają na odbiorcę. Przede wszystkim należy wskazać, że Urząd Patentowy RP zgodnie z poglądem utrwalonym w doktrynie i orzecznictwie sądów administracyjnych porównał całościowo oba znaki. Ta ocena doprowadziła go do konstatacji, że wspólne dla obu znaków słowo "only", w spornym znaku towarowym nie jest elementem dominującym, natomiast w porównaniu przeważają różnice a więc ryzyko konfuzji jest mało prawdopodobne u przeciętnego, dobrze zorientowanego i rozważnego odbiorcy tego rodzaju towarów.

Zdaniem Sądu strona skarżąca błędnie przyjmuje, że z orzecznictwa sądów europejskich wynika bezwzględny zakaz inkorporacji znaków wcześniejszych w znakach późniejszych niezależnie od charakteru odróżniającego znaku wcześniejszego. Wyroki ETS zapadają w konkretnych okolicznościach sprawy, które nie są bez znaczenia dla oceny podobieństwa znaków. Pogląd skarżącej doprowadziłby do niesłusznego zawłaszczenia słowa "only" w sytuacji, gdy tak jak w niniejszej sprawie jest ono pozbawione silnej zdolności odróżniającej i jest partykułą łączącą pozostałe elementy spornego znaku towarowego.

W tym stanie rzeczy chybiony jest zarzut skarżącej dotyczący naruszenia prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 Prawa własności przemysłowej.

Z tych wszystkich względów Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł o oddaleniu skargi.