Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 223/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2006-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: *Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 13 , 85  par. 1
journal: Dz.U. 1997 nr 23 poz 117
law: Ustawa z dnia 9 stycznia 1997 r. - Kodeks celny.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Moskała Sędziowie Sędzia NSA Krystyna Anna Stec (sprawozdawca) Asesor WSA Anetta Chołuj Protokolant Paulina Rosiak po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 11 sierpnia 2006 r. sprawy ze skargi A sp. z o. o. w S. D. na decyzję Dyrektora Izby Celnej we W. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej we W. na rzecz strony skarżącej 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania; III. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Nr [...] – wydaną po rozpoznaniu odwołania spółki z o.o. A z/s w S. D. od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego we W. Nr [...] z dnia [...] uznającej za nieprawidłowe zgłoszenie celne Nr [...] z dnia [...] – Dyrektor Izby Celnej we W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu takiego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wyjaśnił, że [...] strona zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu polskim obszarze celnym na podstawie dokumentu JDA SAD nr [...] towar określony w poz. 23 jako elementy połączeniowe, złącza - klasyfikując go do kodu PCN 8536 90 10 0.

W wyniku przeprowadzonej kontroli dokumentacji księgowej spółki A co do wyżej wymienionego zgłoszenia celnego powstały wątpliwości odnośnie klasyfikacji zaimportowanych towarów. Wskutek tego Naczelnik Urzędu Celnego we W. w dniu [...] wszczął z urzędu postępowanie zmierzające do określenia prawidłowego kodu Taryfy celnej tych towarów.

Decyzją nr [...] z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego we W. uznał wymienione wyżej zgłoszenie celne za nieprawidłowe i zaklasyfikował importowane towary do kodu PCN 8538 90 99 0.

W odwołaniu spółka wniosła o jej uchylenie decyzji w całości oraz umorzenie postępowania w sprawie lub uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Zaskarżonej decyzji strona zarzuciła błędną klasyfikację taryfową, niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy, niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego, naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów oraz przeprowadzenie postępowania w sposób naruszający zaufanie do organów podatkowych.

Dyrektor Izby Celnej we W. rozpoznając sprawę wywodził, iż obowiązująca na dzień przyjęcia zgłoszenia celnego Taryfa celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1983r. (załącznik do Dz. U. Nr 11, poz. 62 z dnia 7 lutego 1997 r.). Zgodnie z postanowieniem art. 13 ustęp 2 powyższej Konwencji "weszła ona w życie w stosunku do Polski od dnia 1 stycznia 1996r." (Oświadczenie rządowe z dnia 30 grudnia 1996 r. w sprawie przystąpienia przez Rzeczpospolitą Polską do Międzynarodowej Konwencji w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1993 r. - Dz. U. Nr 11, poz. 63 z dnia 7 lutego 1997 r.).

System Zharmonizowany – jak wyjaśnił dalej organ odwoławczy - jest wielozadaniową sześciocyfrową nomenklaturą opartą na serii podzielonych czterocyfrowych pozycji. Wielozadaniowa Nomenklatura identyfikowana przez sześciocyfrowy kod, jest zaopatrzona w niezbędne definicje i zasady w celu zapewnienia jej ujednoliconego stosowania. Dla celów klasyfikacji towarowej, HS zapewnia także poprawną i logiczną strukturę, w której całkowita ilość pozycji (4 cyfry) zgrupowana jest w 96 działach, a te ostatnie zgrupowane są w 21 sekcjach. Pozycje i podpozycje HS uzupełniane są także przepisami interpretacyjnymi i uwagami dotyczącymi sekcji, działów i podpozycji, które stanowią integralną część systemu. Całość zapewnia systematyczną i jednolitą klasyfikację towarów. Ośmioznakowa treść pozycji PCN pokrywa się z treścią Nomenklatury Scalonej (CN) opracowanej przez Komisję Wspólnot Europejskich i stosowanych przez Unię Europejską.

Dyrektor Izby Celnej podkreślił ponadto, że klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega pewnym warunkom określającym zasady, na których jest oparta oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji i podpozycji z wyłączeniem wszelkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną. Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej (ORINS) tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne. Dla celów prawnych taryfikację towarów ustala się zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, przy czym wiążący jest tutaj, wynikający z art. 85 § 1 ustawy Kodeks celny, stan towaru w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego.

Natomiast reguła 6 ORINS - jak wskazał organ - mówi, iż klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z pozostałych reguł ORINS, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Ponadto wykładnią Taryfy celnej obowiązującą w dniu dokonania wskazanego wyżej zgłoszenia celnego były "Wyjaśnienia do taryfy celnej", stanowiące załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74/99, poz. 830), które zdaniem Dyrektora Izby Celnej są pomocne przy ustalaniu prawidłowego kodu taryfowego.

Istota sporu w rozpatrywanej sprawie - co podkreślił organ - sprowadza się do odmiennej klasyfikacji taryfowej importowanych przez stronę towarów z pozycji 23 JDA SAD. Ze zgromadzonego materiału dowodowego wynika, że przedmiotowe towary to metalowe styki o symbolu SPH-002T-P0.5S, które mogą zostać umieszczone w odpowiedniej do ich rodzaju obudowie z tworzywa sztucznego. Powstały w wyniku zmontowania produkt posiada otwory, do którego mogą być wprowadzone wtyki. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej produkt taki, uwzględniając jego budowę i funkcję, odpowiada towarom objętym brzmieniem i zakresem przedmiotowym jednokreskowego kodu PCN 8536 - "oprawy lamp, wtyki i gniazda wtykowe". Utworzone z powyższych styków zamontowanych w obudowach mogą być połączone z elementami określanymi w katalogu B jako shrouded header, a tak połączone określane są mianem złącza typu PH. Organ odwoławczy wyjaśnił ponadto, że Shrouded header to elementy, które także składają się z obudowy z tworzywa sztucznego i zamontowanych w nich metalowych styków wykonanych w formie trzpienia. Są one więc w istocie wyrobami, które odpowiadają towarom określonym jako wtyki w pozycji 8536. W ocenie organu celnego klasyfikację tę potwierdza komentarz do pozycji 8536 zawarty w IV tomie cytowanych wcześniej Wyjaśnień do Taryfy celnej, który dla potrzeb Taryfy celnej określa ogólne pojęcie urządzeń służących do podłączania lub przyłączania do obwodów elektrycznych, a także precyzuje pojęcie wtyku (gniazda wtykowego), który "może mieć jedną lub więcej nóżek albo styków bocznych, które pasują w odpowiednie otwory lub styki w gnieździe". Zatem - jak zauważył organ - komentarz dotyczący wtyków (gniazd wtykowych) nie ogranicza zastosowania tych urządzeń, co świadczy o ich wszechstronności, a jedynie przytacza przykłady zastosowania: np. do łączenia dwóch przewodów lub do łączenia ruchomych przewodów lub urządzeń z instalacją, która jest w normalnym stanie stała. Z powyższego - zdaniem organu - jednoznacznie wynika, że elementy połączeniowe określane jako "złącze" odpowiadają nazwie taryfowej wtyk, gniazdo wtykowe.

Dyrektor Izby Celnej prezentował stanowisko, iż budowa omawianych towarów wskazuje, że złącza "żeńskie" to gniazda wtykowe, a złącza "męskie" to wtyki. Taryfa celna nie precyzuje, do jakiego rodzaju instalacji przeznaczone są gniazda wtykowe i wtyki, natomiast określa sposób współpracy: przewody koncentryczne, obwody drukowane oraz pozostałe. W związku z tym sformułowanie gniazdo wtykowe, jest sformułowaniem jak najbardziej precyzyjnym, w pełni oddającym budowę i przeznaczenie towarów, powstałych ze styków SPH-002T-P0.5S zamontowanych w obudowach.

Styki z technicznego punktu widzenia – jak wywodzi organ - nie mogą samodzielnie pełnić swojej funkcji, lecz dopiero po zamontowaniu w obudowach tworzą gniazda wtykowe. Są one zatem – udowadniał dalej Dyrektor - wyrobami stanowiącymi części gniazd wtykowych z pozycji 8536 i tym samym objęte są brzmieniem i zakresem przedmiotowym kodu PCN 8538 - "części stosowane wyłącznie lub zasadniczo w aparaturze z pozycji 8535, 8536 lub 8537". Uwzględniając powyższe, a jednocześnie fakt, że styki zostały zaimportowane samodzielnie (bez obudów) to zgodnie z art. 85 § 1 Kodeksu celnego, iż - "należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących" należało je zaklasyfikować do pozycji 8538 90 99 0.

Klasyfikacja dokonana przez organ celny oparta została o reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, zamieszczonych w Taryfie celnej, stanowiącej załącznik do cytowanego wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. Zgodnie z komentarzem do Ogólnej Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej nr 1, zawartym w tomie I Wyjaśnień do Taryfy celnej, klasyfikacji taryfowej dokonuje się zgodnie z brzmieniem pozycji i odpowiednimi uwagami do sekcji i działów. Powoduje to zdaniem organu, iż wiele towarów klasyfikuje się w Nomenklaturze bez uciekania się do jakichkolwiek dalszych rozważań interpretacyjnych.

Z taką sytuacją - według organu - mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie. Wtyki i gniazda wtykowe wymienione są wprost w Taryfie celnej na poziomie jednej kreski pozycji 8536, a ich kod PCN 8536 69 10 0, 8536 69 30 0 i 8536 69 90 0 wynika z zastosowania postanowień Ogólnej Reguły Interpretacji Nomenklatury Scalonej nr 6, natomiast części do nich są wymienione w pozycji 8538 - "części stosowane wyłącznie lub zasadniczo w aparaturze z pozycji 8535, 8536 lub 8537". Z powyższych wyjaśnień wynika jednoznacznie, że proponowana przez stronę skarżącą klasyfikacja obudów do kodu PCN 8536 90 10 0 nie może być zastosowana. Zgodnie bowiem z brzmieniem kodu PCN 8536 90 10 0 obejmuje on pozostałe urządzenia, niewymienione w innych podpozycjach pozycji 8536, co w świetle powyższego wywodu wyklucza klasyfikację obudów do kodu PCN 8536 90 10 0.

Organ odwoławczy stwierdził ponadto w uzasadnieniu decyzji, że zastosowanie klasyfikacji taryfowej, o którą wnosi strona byłoby naruszeniem obowiązujących przepisów prawa, a przede wszystkim § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 17 grudnia 2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, a także bezprawnie uprzywilejowałoby stronę w stosunku do innych podmiotów dokonujących obrotu towarowego z zagranicą.

W odniesieniu do stwierdzenia, że prawidłowość stosowanej przez stronę klasyfikacji potwierdza stanowisko Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Ł. przedstawione w piśmie z dnia [...] i [...], Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że Polska Klasyfikacja Wyrobów i Usług (PKWiU) wprowadzona została do stosowania w statystyce, ewidencji, dokumentacji, rachunkowości oraz w systemach informatycznych administracji publicznej i obowiązuje w obrocie krajowym dla potrzeb rynku krajowego. Natomiast Polska Scalona Nomenklatura Towarowa Handlu Zagranicznego (PCN) obejmuje towary i grupy towarowe przyjmowane w ewidencji i statystyce handlu zagranicznego. Wobec powyższego Dyrektor Izby Celnej we W. podkreślił, iż dla potrzeb klasyfikacji taryfowej podstawę stanowią postanowienia dotyczące nomenklatury Taryfy celnej nawet wówczas, gdyby towary traktowane były odmiennie w innych przepisach czy publikacjach. Tak więc ogłaszane i wydawane normy, nomenklatury czy klasyfikacje nie są w stosunku do siebie przepisami zależnymi lecz funkcjonują w polskim nazewnictwie autonomicznie i znajdują swoje własne umocowanie prawne oraz określone zastosowanie.

Klasyfikacji taryfowej - jak uzasadniał dalej organ - dokonuje się w oparciu o zapisy zawarte w Taryfie celnej, Wyjaśnieniach do Taryfy celnej oraz zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej. Natomiast nazewnictwo stosowane w różnych klasyfikacjach, wynikające z ustanowionych w tym zakresie odrębnych regulacji, może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej Taryfy celnej i tym samym nie powinno mieć zastosowania w sprawach dotyczących wymiaru cła. Taki pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny (sygn. akt. III SA 1233/91) stwierdzając jednoznacznie, że dla potrzeb celnych podstawą prawną wydawanych w tym zakresie decyzji są postanowienia dotyczące Taryfy celnej nawet wówczas, gdyby towary traktowane były odmiennie w innych przepisach, publikacjach, opiniach rzeczoznawców, czy dokumentach kraju eksportu, wydawanych na podstawie obowiązujących tam przepisów prawnych. Takie stanowisko jest zdaniem Dyrektora Izby Celnej zrozumiałe, zapewnia bowiem jednolitą klasyfikację w ramach określonej nomenklatury. W tym miejscu podkreślił organ, iż na podstawie art. 278 § 1 i § 2 oraz art. 280 Kodeksu celnego, organami właściwymi do ustalania odpowiedniego kodu PCN są naczelnik urzędu celnego jako organ pierwszej instancji i dyrektor izby celnej w postępowaniu odwoławczym. Organ celny dokonał klasyfikacji taryfowej spornych towarów w oparciu o zgromadzony materiał dowodowy, z uwzględnieniem Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, po przeprowadzeniu wnikliwej analizy treści odpowiednich pozycji Taryfy celnej.

Odnosząc się do formułowanego przez stronę zarzutu nieustosunkowania się przez organ pierwszej instancji do wiążących informacji taryfowych o numerach kolejnych DE M/B 616, 617, 618/99/01-01 z dnia 18 maja 1999 r., wydanych przez niemieckie władze celne, Dyrektor Izby Celnej zauważył, że przedmiotowe dokumenty zostały dołączone dopiero do odwołania. Jednocześnie organ odwoławczy powołał się na treść art. 15 § 1 Kodeksu celnego, zgodnie z którym minister właściwy do spraw finansów publicznych wydaje w formie decyzji, na pisemny wniosek osoby, wiążącą informację taryfową dotyczącą klasyfikacji towaru według kodu taryfy celnej. Decyzja taka wiąże organy celne i osobę, której udzielono tej informacji. Z uwagi na fakt, że wymienione WIT-y zostały wystawione dla firmy B GmbH nie mogą one mieć zastosowania w niniejszej sprawie.

Odpowiadając na zarzut strony naruszenia przez organ celny art. 121, art. 122, art. 187 oraz 191 Ordynacji podatkowej Dyrektor Izby Celnej stanął na stanowisku, że Naczelnik Urzędu Celnego we W. wskazał fakty, które uznał za udowodnione i którym dał wiarę oraz podał przyczyny, dla których innym dowodom odmówił wiarygodności, a przed wydaniem decyzji umożliwił stronie wypowiedzenie się w sprawie zgromadzonego materiału dowodowego. Uzasadnienie decyzji zawierało wyjaśnienie podstawy prawnej wraz z przytoczeniem treści przepisów. A zatem postępowanie w sprawie, zdaniem Dyrektora Izby Celnej, prowadzone było na podstawie i w granicach prawa, zgodnie z zasadą praworządności i zasadą prawdy obiektywnej na każdym etapie postępowania.

Uwzględniwszy powyższe a także fakt, że strona nie wykazała, na czym naruszenie prawa miałyby polegać, Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że zarzuty w przedstawionych kwestiach są bezzasadne. Fakt, że organy celne kierując się obowiązującymi przepisami prawa dokonały ustaleń odmiennych od tych, które przedstawiła strona, nie świadczy o naruszeniu przepisów prawa.

Nie godząc się z tym rozstrzygnięciem spółka z o.o. A wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji wraz z poprzedzającej ją decyzją Naczelnika Urzędu Celnego we W. oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżąca spółka zarzuciła ostatecznemu rozstrzygnięciu Dyrektora Izby Celnej we W. naruszenie norm prawa materialnego przez niewłaściwe zastosowanie postanowień zawartych w załączniku do Rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie ustanowienia Taryfy Celnej (Dz. U Nr 219, poz. 2153) i dokonanie błędnej klasyfikacji importowanych towarów w oparciu o regułę "2a" Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej. Ponadto również naruszenie norm prawa procesowego przez naruszenie postanowień art. 262 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku Kodeks celny w związku z art.120, art.122, art. 187 § 1, ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137 poz. 926 ze zm.). Zaskarżona decyzja narusza ponadto zdaniem strony art. 2, 7 Konstytucji RP.

Uzasadniając zarzuty wobec decyzji ostatecznej skarżąca spółka podniosła, że swoje stanowisko oparła na rozporządzeniu Rady Ministrów ustanawiającym Taryfę celną, Ogólnych Regułach Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej, brzmieniu pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz na Wyjaśnieniach do Taryfy celnej. Skarżąca nie zgadza się ze stanowiskiem Dyrektora Izby Celnej, ponieważ uważa, iż organ celny przeprowadził klasyfikacje towaru na podstawie Ogólnych Reguł Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej (ORIPNS) i zgodnie z regułą 1 i 6 zaklasyfikował części oznaczone symbolami SPH-002T-P0.5S do kodu PCN 8538 90 990.

Skarżąca nie zgadza się z tym stanowiskiem zaprezentowanym przez organy celne, że styki są częścią gniazda wtykowego i nie mogą samodzielnie pełni żadnych funkcji. W ocenie spółki organ celny, pomimo że klasyfikował towar według poprawnych reguł to błędnie określił kod PCN.

Spółka kwestionowała sposób montowania importowanych styków w obudowach, przedstawiony przez organ celny w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Reasumując swoje wywody zawarte w skardze skarżąca spółka podkreśliła, że Naczelnik Urzędu Celnego dokonał błędnej klasyfikacji spornych towarów, bowiem bezzasadnie uznał, iż styk nie jest elementem połączeniowym, lecz częścią gniazda wtykowego, przez co naruszył zasadę zawartą w regule 1.

Zdaniem skarżącej Dyrektor Izby Celnej ustalił stan faktyczny odmiennie od stanu faktycznego ustalonego przez Naczelnika Urzędu Celnego we W.

W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Po myśli art. 1 §1 i §2 ustawy z 25.07.2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153,poz.1269) - sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (§1), a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (§2). Nadto zgodnie z art. 3 §1 ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153,poz.1270 ze zm.) - sądy te sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone ustawą. Wyżej powiedziane oznacza, że skarga może zostać uwzględniona, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć wpływ na wynik sprawy (art.145-150 ustawy).

W pierwszej kolejności kontroli podlega prawidłowość zastosowania w postępowaniu administracyjnym przepisów postępowania. To te przepisy bowiem rzutują na prawidłowość ustaleń stanu faktycznego, a tylko należycie ustalony stan faktyczny sprawy pozwala ocenić zasadność zastosowania konkretnych norm prawa materialnego. Dodatkowo wyjaśnić należy, iż konieczne w sprawie ustalenia dotyczyć muszą faktów prawotwórczych, a więc mających wpływ na załatwienie sprawy, a zatem chodzi o ustalenia dotyczące stanu faktycznego wyrażonego w normie prawnej.

W sprawie, istota której sprowadza się do oceny prawidłowości taryfikacji celnej sprowadzonego towaru, materialnoprawną podstawę rozstrzygnięcia stanowią unormowania Kodeksu celnego i aktów wykonawczych do tej ustawy - odzwierciedlających międzynarodowe uregulowania (art. 2 Kodeksu celnego).

Zgodnie z art. 85 §1 ustawy z dnia 9.01.1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 23, poz. 117 ze zm.) należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.

Sporną zaś w sprawie kwestię taryfy celnej i klasyfikacji towarów reguluje przede wszystkim przepis art. 13 Kodeksu celnego. Zgodnie z treścią §1 powołanego artykułu "Cła określane są na podstawie taryfy celnej lub innych środków taryfowych". Omawiany przepis art.13 Kodeksu celnego zawiera ustawową delegację dla Rady Ministrów do ustanowienia, w drodze rozporządzenia, taryfy celnej (§6) oraz dla Ministra właściwego do spraw finansów publicznych do ogłoszenia, w drodze rozporządzenia, wyjaśnień do taryfy celnej, zapewniających jednolitą i właściwą interpretację Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, Scalonej Nomenklatury oraz Polskiej Scalonej Nomenklatury Towarowej Handlu Zagranicznego.

Wedle stanu prawnego obowiązującego w dacie dokonania zgłoszenia celnego (tj. [...]) obowiązującymi w tym zakresie były przepisy: rozporządzenia Rady Ministrów z 17.12.2002 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 226,poz.1885)tepnie rozporzadzeniem ie) jecia oceniono jako zbędne.ości.

ayjnego jest obligatoryjne a podjete cy masy upadlości oraz przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z 24.08.1999 r. w sprawie wyjaśnień do taryfy celnej (Dz. U. Nr 74, poz. 830 ze zm.)) - wydane w oparciu o wskazane wyżej ustawowe delegacje.

Przepisy te w pełni odzwierciedlają – jak już wskazano - postanowienia umów międzynarodowych. W szczególności pozostają w zgodzie z Międzynarodową konwencją w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzoną w Brukseli dnia 14 czerwca 1983r. (publ. Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62; oświadczenie rządowe z 30.12.1996 r. Dz. U. Nr 11, poz. 63). Na mocy powyższej Konwencji Polska zobowiązała się (art. 3) do stosowania Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego, a także wszystkich uwag dotyczących sekcji, działów i podpozycji, jak i że nie będzie modyfikowała zakresu sekcji, działów, pozycji lub podpozycji Systemu Zharmonizowanego (z zastrzeżeniem takiego przystosowania tekstowego, jakie może być konieczne dla efektywnego stosowania Systemu Zharmonizowanego w ustawodawstwie krajowym), oraz że będzie przestrzegała kolejności cyfrowych Systemu Zharmonizowanego.

Ogólne Reguły Interpretacji Polskiej Nomenklatury Scalonej (w skrócie: ORINS) - zamieszczone na początku Taryfy celnej - stanowią, że klasyfikacja towarów podlega wskazanym w nich zasadom. Reguły stanowią usystematyzowany, spójny system klasyfikacji towarowej, gdzie każdy towar może być klasyfikowany tylko do jednej pozycji określonej w nomenklaturze. Nadto do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni kod Taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną.

Zgodnie z regułą 1 ORINS tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów zaś prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, dalsze reguły Ogólnych Reguł (...) mają zaś zastosowanie o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Za pierwszeństwem reguły 1 w stosunku do ogólnych reguł interpretacyjnych oznaczonych numerami od 2 do 6 świadczy też chronologiczny układ tych uwag.

Nie jest sporne, że w Dziale 85 Taryfy celnej pozycja 8536, (do której skarżąca zaklasyfikowała sporny towar) obejmuje "Urządzenia elektryczne do łączenia i zabezpieczania obwodów elektrycznych lub służące do obwodów elektrycznych (np. przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, ograniczniki napięcia, wtyki, gniazda wtykowe, oprawki lampowe, skrzynki przyłączowe) do napięć nieprzekraczających 1000V".

Zgodnie z Wyjaśnieniami do taryfy celnej pozycja ta obejmuje (III) "Urządzenia do podłączania lub przyłączania do obwodów elektrycznych. Urządzenia te służą do łączenia ze sobą różnych części obwodu elektrycznego. Należą do nich : (A) wtyki, gniazda wtykowe i inne styki do łączenia ruchomych przewodów lub urządzeń z instalacją, która jest w normalnym stanie stała; kategoria ta obejmuje (1) wtyki i gniazda wtykowe (w tym do łączenia dwóch ruchomych przewodów). Wtyk może mieć jedną lub więcej nóżek albo styków bocznych, które pasują w odpowiednie otworki lub styki w gnieździe. Obrzeże lub jedna z nóżek mogą służyć do uziemienia".

Pozycja 8538 (uznana za zasadna przez organy celne) obejmuje zaś "Części stosowane wyłącznie lub głównie w aparaturze objętej pozycjami 8535, 8536 lub 8537".

W tym stanie rzeczy zatem dla prawidłowego wykluczenia importowanego towaru z pozycji zastosowanej przez stronę (8536) i zataryfikowania tego towaru do pozycji 8538 ustalenia wymagało czy sprowadzony metalowy styk o symbolu SPH-002T-P0.5S to urządzenie opisane w przytoczonych wyjaśnieniach czy też jest jedynie częścią stosowaną m.in. do tych urządzeń.

W ocenie Sądu poczynione w tym przedmiocie ustalenia uchybiają prawu w stopniu, który pozwala na skuteczne postawienie zarzutu, że organy celne nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego w sposób umożliwiający prawidłowe załatwienie sprawy, w uzasadnieniu nie przedstawiły analizy dowodów w sposób poddający się kontroli. Tym samym naruszyły - w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy - przepisy procesowe, a to art.122, art. 187 §1, art.191 oraz 210 §4 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego.

Przypomnieć należy, że – jak wynika z uzasadnienia zaskarżonej decyzji – organ odwoławczy ustalił, iż przedmiotem importu były metalowe styki o symbolu SPH-002T-P0.5S. Stwierdzono, że mogą one zostać umieszczone w odpowiedniej do ich rodzaju obudowie z tworzywa sztucznego. Z powyższego wywiedziono, że dopiero tak powstały produkt – uwzględniając budowę i funkcję – uznany może być za objęty kodem 8536. Według organu celnego przedmiotowy styk nie pełni samodzielnej funkcji, lecz dopiero po zamontowaniu w obudowach tworzy gniazdo wtykowe.

Ustalenia te (w szczególności najistotniejsza kwestia samodzielności pełnionych przez styk funkcji) pozostają w sprzeczności z twierdzeniami strony.

Trudno przyjąć, aby stanowisko zaprezentowane przez organ celny znajdowało oparcie w dowodach sprawy. Jak wynika z treści uzasadnienia decyzji organy nie wskazały w oparciu o jakie dowody poczyniły takie ustalenia.

Z załączonej do akt specyfikacji towarów wynika jedynie, że pod pojęciem elementy połączeniowe, złącza (a terminem takim spółka posłużyła się w dokonując zgłoszenia celnego) mieści się element o symbolu SPH-002T-P0.5S. Nie jest przy tym między stronami sporne, że element ten jest stykiem.

Jednakże pozycja 8536, jak wynika z cytowanych Wyjaśnień do taryfy celnej, obejmuje właśnie styki. Treść tych Wyjaśnień nie wskazuje - wbrew wywodom organu - że gniazdo wtykowe to styk umieszczony w plastikowej obudowie. Zwrócenia uwagi wymaga, że sam organ stwierdza jedynie, iż styk ten może (a nie musi) być umieszczony w obudowie. Jedyny załączony do akt dokument odnoszący się kwestii technicznych, związanych z taryfikowanym towarem (k-48 akt administracyjnych), nie tylko nie został przetłumaczony na język polski (sporządzony jest w języku angielskim), ale i nie był przedmiotem oceny co do jego znaczenia dla sprawy i mocy dowodowej. Poczynione ustalenia – bez wskazania, na jakich dowodach organ orzekający oparł się – powodują, że prawidłowość tych ustaleń wymyka się spod kontroli, nie można stwierdzić czy organ nie naruszył granic swobodnej oceny dowodów. Godzi się podnieść, że naruszenie wymogu prawidłowego uzasadnienie decyzji (art. 210 §4 Ordynacji podatkowej) nie tylko pozbawia sąd możliwości kontroli sądowoadministracyjnej, ale i uniemożliwia stronie prawidłowe wdanie się w merytoryczny spór.

Zauważyć też trzeba, że w uzasadnieniu decyzji organ odniósł się do przedłożonych przez stronę pism z [...] oraz z dnia [...] zawierających stanowisko Ośrodka Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego. Tymczasem pism tych brak w dołączonych do sprawy aktach administracyjnych.

Z podanych wyżej względów Sąd uznał, że zawarty w skardze wniosek o uchylenie zaskarżonej decyzji zasługiwał na uwzględnienie, decyzja ta uchybia bowiem wskazanym wyżej przepisom proceduralnym, zasadom postępowania celnego, w tym regułom postępowania dowodowego - w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. W konsekwencji powyższego brak podstaw do oceny czy w sprawie zastosowano prawidłowo prawo materialne.

Ponownie rozpoznając sprawę organ zobligowany będzie przede wszystkim do jednoznacznego wskazania w uzasadnieniu decyzji, na jakich dowodach oparł się czyniąc ustalenia stanu faktycznego sprawy, co do stanu towaru i na skompletowaniu dopuszczonych dowodów, w tym z tłumaczeniami na język polski.

Wobec powyższego, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c, powołanej na wstępie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji wyroku.