Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1677/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-11-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Minister Zdrowia
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par 2 pkt 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi N. Sp. Z o.o. z siedzibą w [...] na pismo Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w sprawie dostępu do informacji publicznej p o s t a n a w i a 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącemu wpis sądowy w kwocie 200 zł.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi z dnia 27 września 2010 r. N. Sp. z o.o. z/s w [...], reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego A. S., uczyniła pismo Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...].

W uzasadnieniu skargi pełnomocnik Spółki podniósł, że przywołanym powyżej pismem z dnia [...] lipca 2010 r. Prezes Urzędu odmówił skarżącej Spółce udostępnienia wnioskowanych pismem z dnia 10 czerwca 2010 r. informacji publicznych w postaci druków informacyjnych z zakresu ulotek dla pacjentów oraz oznakowania opakowań, o których mowa w rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 20 lutego 2009 r. w sprawie wymagań dotyczących opakowań produktu leczniczego i treści ulotki oraz zakresu dostępności treści ulotki w formie właściwej dla osób niewidomych i słabowidzących.

Zdaniem pełnomocnika, przyczyna odmowy udostępnienia informacji publicznej, tj. powołanie się przez Prezesa na prywatny charakter żądanych dokumentów, jest błędna i narusza art. 54 ust. 1 i art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej oraz uzasadniony interes prawny skarżącego.

Pełnomocnik Spółki uznając, że zaskarżone pismo stanowi czynność z zakresu administracji publicznej, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wniósł o stwierdzenie bezskuteczności zaskarżonej czynności. Jednocześnie wskazał, że dopełnił wymogu, o którym mowa w art. 52 § 3 ww. ustawy i pismem z dnia 9 sierpnia 2010 r. (nazwanym "wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy") wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa.

Do skargi pełnomocnik załączył oryginały dokumentów wymienionych w treści skargi, w tym wniosek o dostęp do informacji publicznej i zaskarżone pismo.

W odpowiedzi na skargę Prezesa Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych wniósł o jej odrzucenie, a w razie nieuwzględnienia tego wniosku - o jej oddalenie.

Uzasadniając tak zajęte stanowisko procesowe Prezes powtórzył dotychczasowe stanowisko, zgodnie z którym żądane informacje stanowią dokumenty prywatne. Są to bowiem załączniki składane do wniosku o dopuszczenie do obrotu produktu leczniczego, których obowiązek sporządzenia spoczywa na podmiocie odpowiedzialnym. Tak sporządzone dokumenty dołącza się następnie do wniosku, o czym stanowi przepis art. 10 ust. 1 pkt 12 ustawy z dnia 6 września 2001 r. – Prawo farmaceutyczne (Dz. U. z 2008 r. Nr 45, poz. 271 ze zm.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 3 § 2 pkt 1 – 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1/ decyzje administracyjne; 2/ postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3/ postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4/ inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a/ pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach oraz na bezczynność organów w wyżej wymienionych przypadkach.

Tymczasem przedmiotem skargi w niniejszej sprawie nie jest tego rodzaju decyzja, postanowienie, akt, czy czynność, lecz pismo informujące stronę, że żądane przez nią informację nie stanowią , w ocenie organu, informacji publicznej.

W swej treści zaskarżone pismo zawiera zatem jedynie wyjaśnienie przepisów prawa oraz prezentuje stanowisko organu co do charakteru prawnego wymienionych we wniosku o dostęp do informacji publicznej dokumentów.

W konsekwencji pismo to nie stanowi aktu administracyjnego, tzn. nie rozstrzyga w sposób władczy o prawach i obowiązkach skarżącego, a co za tym idzie w żaden sposób nie kształtuje jego sytuacji prawnej.

Należy jednocześnie zaznaczyć, iż w sprawie ze skargi na pismo informacyjne skierowane do skarżącego, Sąd, na gruncie ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), nie jest właściwy do oceny prawidłowości rozpoznania przez organ wniosku strony o udostępnienie takiej informacji. Właściwość Sądu do dokonania takiej oceny byłaby możliwa jedynie w sprawie ze skargi na bezczynność organu w przedmiocie dostępu do informacji publicznej, lecz tego rodzaju skarga nie jest przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie.

Oznacza to zatem, że sprawa ze skargi N. Sp. z o.o. z/s w [...] nie mieści się w katalogu spraw rozpoznawanych przez sądy administracyjne, a w takiej sytuacji skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w pkt 1 sentencji.

O zwrocie wpisu, w pkt 2 sentencji, orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 tejże ustawy.