Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 727/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2023-02-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jacek Kaute po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R.K. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2022 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w W. - po rozpatrzeniu zażalenia S.K. na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...] listopada 2021 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku S.K. o umorzenie postępowania egzekucyjnego - utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji

W dniu 24 lutego 2022 r. wpłynęła kierowana do Sądu, za pośrednictwem izby administracji skarbowej, skarga R.K. (Skarżący) na wymienione wyżej postanowienie.

Zarządzeniem z dnia 14 października 2022 r. wezwano Skarżącego

do usunięcia braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, z uwagi na istnienie którego wnosi skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2022 r. Dodatkowo w wezwaniu wskazano, że adresatem zaskarżonego postanowienia jest wyłącznie S.K. .

W odpowiedzi na ww. wezwanie Skarżący, pismem z 14 listopada 2022 r. wskazał, że zaskarżone postanowienie narusza jego interes prawny w ten sposób,

że z uwagi na brak rozdzielności majątkowej z S.K. wszelkie zobowiązania powstałe w okresie prowadzenia działalności gospodarczej przez żonę dotyczą także Skarżącego. Urząd stwierdził, że są to wspólne zobowiązania małżonków i ze względu na brak rozdzielności majątkowej solidarnie za nie odpowiadają.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2022 r. poz. 329), zwanej dalej P.p.s.a, skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (...). Jeżeli natomiast skarga nie spełnia wymagań przewidzianych dla każdego pisma w postępowaniu sądowym, to braki w tym zakresie mogą zostać uzupełnione w trybie przewidzianym w art. 49 P.p.s.a. Przepis ten stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba, że ustawa stanowi inaczej.

Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a., uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo wniesienia skargi (art. 50 § 2 P.p.s.a.).

Kryterium "interesu prawnego", na którym oparta jest legitymacja

do wniesienia skargi oznacza, że akt, czynność lub bezczynność organu administracji musi dotyczyć interesu prawnego skarżącego, który musi być własny, indywidualny i oparty o konkretny przepis prawa powszechnie obowiązującego. Mieć "interes prawny" to tyle, co wskazać przepis prawa uprawniający dany podmiot

do wystąpienia z określonym żądaniem w stosunku do organu administracji publicznej. Ze skargą może więc wystąpić, co do zasady, podmiot, który wykaże związek między chronionym przez przepisy prawa materialnego interesem prawnym, a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Osoba niemająca interesu prawnego nie może poszukiwać ochrony na gruncie postępowania sądowoadministracyjnego (zob. wyrok NSA z dnia 21 stycznia 2022 r.,

sygn. akt I OSK 1042/20).

Zdaniem Sądu, w rozpoznawanej sprawie nie istnieje żadna norma materialnego prawa administracyjnego, na podstawie której Skarżący może wywieść prawo do złożenia skargi do sądu administracyjnego na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. z dnia [...] lutego 2022 r. Zauważyć w tym miejscu należy, że zaskarżone postanowienie zostało skierowane jedynie do S.K. jako osoby, z udziałem której toczyło się postępowanie z wniosku o umorzenie postępowania egzekucyjnego. Postępowanie to rozstrzygało kwestię uprawnień S.K. do żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego, zatem nie może być przedmiotem zaskarżenia przez Skarżącego, ze względu na brak interesu prawnego.

Ponadto należy zauważyć, że Skarżący w niniejszej sprawie nie wykazał również, że działał jako pełnomocnik S.K. .

Odnosząc się natomiast do twierdzeń zawartych w piśmie z dnia 14 listopada 2022 r. (wpływ do Sądu – 17 listopada 2022 r., k. 13 akt sądowych) należy wskazać, że jak wynika z zaskarżonego postanowienia, R.K. złożył odrębne zażalenie na postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S.

z [...] listopada 2021 r, które zostało rozpoznane przez organ odrębnym rozstrzygnięciem (tj. postanowieniem z [...] stycznia 2022 r.

nr [...] k. 20 i n. akt administracyjnych). Nie zasługuje również na uwzględnienie argumentacja Skarżącego wywodząca interes prawny z tego, że Skarżący wraz z żoną nie mają rozdzielności majątkowej i wszelkie zobowiązania powstałe w okresie prowadzenia przez żonę działalności gospodarczej dotyczyły również odpowiedzialności Skarżącego. Należy przypomnieć, że postanowienie Naczelnika z [...] listopada 2021 r. dotyczy wyłącznie kwestii formalnych, tj. uprawnień S.K. do żądania umorzenia postępowania egzekucyjnego. Skarżący nie był inicjatorem tego postępowania, a wydane przez Naczelnika, a następnie Dyrektora postanowienia, nie rozstrzygają o jego prawach i obowiązkach, tym samym nie dają uprawnienia do ich zaskarżania.

Z tych powodów uznając, że R.K. nie był uprawniony do wniesienia skargi z powodu braku interesu prawnego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.