Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1115/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-10-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 7, art. 8, art. 10, art. 36, art. 105 par. 1, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 26 ust. 1
journal: Dz.U. 2004 nr 116 poz 1206
law: Ustawa z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia NSA - Ewa Wrzesińska - Jóźków, Asesor WSA - Joanna Gierak – Podsiadły (spr.), Protokolant - Urszula Chojnacka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 21 października 2008r. sprawy ze skargi K. S. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] lutego 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie dofinansowania projektu ze środków z budżetu Unii Europejskiej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi K. S. jest decyzja Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lutego 2008 r. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] listopada 2007 r. o umorzeniu postępowania w sprawie przyznania pomocy w związku ze złożonym przez skarżącego wnioskiem o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Działania 1.1 "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 -2006".

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes ARiMR na wstępie opisał przebieg sprawy.

Wskazał, że Pan K.S. w dniu 16 kwietnia 2007 r. złożył wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" w ramach SPO "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 -2006". W wyniku przeprowadzonej weryfikacji kompletności i poprawności formalnej wniosku stwierdzono, że wniosek ten wymaga uzupełnienia/poprawienia. Wobec tego wystosowano do strony pismo z prośbą o dokonanie uzupełnień/wyjaśnień. Wezwanie do uzupełnienia/poprawienia wniosku kierowano do wnioskodawcy dwukrotnie, tj. w dniu 3 lipca i 24 lipca 2007 r. Jednocześnie, w toku weryfikacji wniosku przeprowadzonej przez organ I instancji stwierdzono, że pula dostępnych środków w ramach tzw. "koperty regionalnej" dla województwa [...] została wyczerpana na dzień [...] lipca 2007 r. przez wnioski, które uzyskały status kompletności i poprawności. To zaś spowodowało, iż Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego w dniu [...] listopada 2007 r. wydał decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.

Następnie Prezes ARiMR podał, iż od powyższej decyzji Pan K.S. złożył odwołanie.

Prezes ARiMR argumentując swoją decyzję wyjaśnił, iż zgodnie z ogłoszeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Prezesa ARiMR z 2 kwietnia 2007 r. w sprawie naboru wniosków o dofinansowanie realizacji projektu w ramach Działania 1.1 "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 -2006", wnioski złożone w terminie zostały poddane losowaniu, które ustaliło kolejność ich weryfikacji w poszczególnych OR ARiMR. Wskazał, że w [...] OR do losowania mającego miejsce w dniu 23 maja 2007 r. zostało zakwalifikowanych [...] wniosków. Wniosek skarżącego został wylosowany w poz. 231. Podał też, że wnioski, które uzyskały status kompletności i poprawności formalnej oraz zgodności z Programem przed wnioskiem strony, który wymagał uzupełnienia/wyjaśnienia, wyczerpały limit środków dla województwa [...].

Jednocześnie organ odwoławczy wyjaśnił, powołując się na rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 września 2004 r. w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 -2006" (Dz. U. Nr 207, poz. 2117 ze zm.), że projekty zgodne z wymaganiami określonymi dla Działania "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" przyjmowane są do realizacji w ramach dostępnych środków.

W konsekwencji Prezes ARiMR stwierdził, że decyzja wydana w I instancji o umorzeniu postępowania z uwagi na brak środków finansowych była zgodna z przepisami Kodeksu postępowania administracyjnego jak i zapisami Uzupełnienia SPO "Restrukturyzacja ...", a także ogłoszeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Prezesa ARiMR.

Nadto organ dodał, że w sytuacji wyczerpania środków finansowych rozpatrywanie argumentów przedstawionych w odwołaniu nie znajduje uzasadnienia. Zaznaczył jednak, mając na uwadze zgłoszone przez stronę w postępowaniu odwoławczym zarzuty, iż w toku postępowania w II instancji potwierdzona została zasadność ponownego uzupełnienia wniosku, o które pismem [...] z 27 lipca 2007 r. wystąpił organ I instancji.

W skardze na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z [...] lutego 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżący - K.S. wniósł o jej uchylenie. Zaskarżonej decyzji i decyzji organu I instancji zarzucił:

-naruszenie podstawowych zasad postępowania – art. 7, art. 8 oraz art. 10 § 1 k.p.a.;

-naruszenie art. 105 i art. 107 k.p.a., a także

-błędną ocenę stanu faktycznego oraz popełnienie innych naruszeń proceduralnych.

W uzasadnieniu skargi w pierwszej kolejności skarżący podniósł, że art. 105 k.p.a. nie powinien znaleźć zastosowania w sprawie, albowiem postępowanie nie było bezprzedmiotowe, gdyż wniosek został już rozpoznany merytorycznie. Organ winien więc odmówić lub przyznać dotację.

Następnie skarżący stwierdził, iż decyzja organu I instancji -w istocie odmawiająca prawa do dotacji- nie zawiera właściwej podstawy prawnej jak i uzasadnienia prawnego. Organ orzekł o umorzeniu postępowania z braku środków finansowych. Zdaniem skarżącego fakt ten nie może stanowić właściwej podstawy prawnej. Zwrócił przy tym uwagę, że podstawowym kryterium ubiegania się o dotację było szczęście w losowaniu. Skoro organ przyjął takie kryterium, to liczba wniosków dopuszczona do aplikacji w wyniku losowania musiała mieć -zdaniem skarżącego- pokrycie w możliwościach finansowych programu. Dlatego też w ocenie skarżącego wskazana podstawa -brak środków- nie jest w tej sytuacji właściwa.

Dalej, wskazując na art. 7, art. 8 i art. 10 § 1 k.p.a., skarżący podniósł, że postępowanie ARiMR nie było prowadzone w sposób prawidłowy. ARiMR, nie stosując się do ww. zasad proceduralnych, mogła wpływać na to, które wnioski zostaną odrzucone z przyczyn formalnych, a które załatwione pozytywnie. Nadto, skarżący podniósł, że wezwania do usunięcia braków wniosku w jego sprawie dotyczyły mało istotnych kwestii, nie mających merytorycznego znaczenia, a nadto – że braki wskazane w drugim piśmie organu mogły być wskazane już w pierwszym wezwaniu. Skarżący podniósł też, że procedura uzupełnienia wniosku nastąpiła dopiero po 4 miesiącach.

Dalej, skarżący zaznaczył, że decyzja została wydana [...] listopada 2007 r., gdy tymczasem jego wniosek mógł być załatwiony już na początku sierpnia 2007 r. Brak wydania decyzji w tym czasie uniemożliwił mu ubieganie się o pomoc na lata 2007-2013.

Nadto, skarżący zarzucił, iż Prezes ARiMR nie ustosunkował się do większości zarzutów podniesionych w odwołaniu, w szczególności dotyczących art. 7, art. 8 i art. 10 k.p.a.

W odpowiedzi na skargę Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Na wstępie Sąd wyjaśnia, iż uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a.). Uwzględnienie skargi następuje również w przypadku stwierdzenia, że zaskarżony akt jest dotknięty jedną z wad wymienionych w art. 156 k.p.a. (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji wydanej przez Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w granicach kompetencji przysługujących sądowi administracyjnemu, tj. badając zaskarżone orzeczenie pod względem jego zgodności z przepisami prawa, Sąd uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, albowiem przy jej wydaniu nie doszło do takich naruszeń prawa, które skutkować winny jej uchyleniem.

Skarżący – K.S. w dniu 16 kwietnia 2007 r. złożył w [...] Oddziale Regionalnym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wniosek o dofinansowanie realizacji projektu w zakresie Działania 1.1 "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" w ramach Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006".

W prawie krajowym sprawy związane z przyznawaniem pomocy w sektorze, którego dotyczy niniejsza sprawa, zostały uregulowane w ustawie z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju (Dz. U. Nr 116, poz.1206 ze zm.), zwanej dalej ustawą o NPR, oraz wydanym na podstawie tej ustawy rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 września 2004 r. w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006" (Dz. U. Nr 207, poz. 2117 ze zm.).

Na to, że ustawa o NPR obowiązywała nadal w 2007 r. wskazuje treść art. 44 ustawy budżetowej na 2007 r. (Dz. U. Nr 15, poz.90), stanowiący, iż "Limity kwot zobowiązań oraz wydatków w roku 2007 i kolejnych latach obowiązywania Narodowego Planu Rozwoju 2004-2006 są ujęte w wykazie stanowiącym załącznik nr 15".

Zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o Narodowym Planie Rozwoju ubiegający się o dofinansowanie z publicznych środków wspólnotowych w ramach sektorowych programów operacyjnych składa wniosek do instytucji zarządzającej, instytucji wdrażającej albo zarządu województwa, zgodnie z systemem realizacji określonym w tym programie. Zgodnie z ust. 2 art. 26 ustawy o NPR dofinansowanie projektów zgłoszonych do realizacji w ramach programów, o których mowa w art. 8 ust. 1 pkt 1 i 3 (tj. sektorowych programów operacyjnych i innych programów operacyjnych), przyznaje instytucja zarządzająca, działająca w jej imieniu instytucja wdrażająca albo instytucja pośrednicząca, jeżeli tak stanowi system realizacji danego programu. Zgodnie natomiast z art. 26 ust. 5 tej ustawy warunki dofinansowania określa umowa o dofinansowanie projektu zawarta z beneficjentami przez instytucję zarządzającą programem, instytucję wdrażającą lub działającą w imieniu instytucji zarządzającej instytucję pośredniczącą, lub decyzja gdy instytucja zarządzająca albo pośrednicząca jest równocześnie beneficjentem.

W postępowaniu dotyczącym realizacji zadań w ramach SPO "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich" instytucją zarządzającą jest Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi, a instytucją wdrażającą Agencja Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa na podstawie ww. rozporządzenia MRiRW oraz umowy zawartej z MRiRW w dniu 16 września 2004 r.

Kwestia charakteru prawnego orzeczenia wydawanego na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy o NPR była przedmiotem oceny Naczelnego Sądu Administracyjnego, który uchwałą podjętą w składzie 7 sędziów dnia 22 lutego 2007 r. (sygn. akt II GPS 3/06, ONSAiWSA 2007/3/59, Prok. i Pr. 2007/9/47), stwierdził, że orzeczenie to jest decyzją administracyjną. Uchwała podjęta została wprawdzie w sprawie dotyczącej wniosku o dofinansowanie projektu zgłoszonego w ramach Działania "Ułatwianie startu młodym rolnikom", jednak wobec faktu, iż orzeczenie w sprawie tamtego programu wydane było tak jak w niniejszej sprawie w oparciu o art. 26 ustawy o NPR, rozstrzygnięcie dokonane przez NSA ma zastosowanie również w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu uchwały NSA przyjął między innymi, że przepisy art. 26 ustawy o NPR wskazują na istnienie wyraźnie wyodrębnionych dwóch etapów postępowania w sprawach dotyczących dofinansowania z publicznych środków wspólnotowych projektów zgłaszanych w ramach sektorowych programów operacyjnych - unormowanych osobno, w dwóch różnych ustępach art. 26 tej ustawy. Pierwszy etap to postępowanie wszczynane na skutek wniosku podmiotu ubiegającego się o dofinansowanie z publicznych środków wspólnotowych projektu w ramach m.in. sektorowego programu operacyjnego. W tym etapie następuje rozpoznanie wniosku przez instytucję zarządzającą lub instytucję wdrażającą, stosownie do przyjętego systemu realizacji. Etap ten kończy się wydaniem rozstrzygnięcia na podstawie art. 26 ust. 2 ustawy. Dopiero po pozytywnym dla strony rozstrzygnięciu następuje drugi etap postępowania, którym jest zawarcie umowy określającej warunki dofinansowania projektu (art. 26 ust. 5 ustawy). Zdaniem składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego, w świetle art. 26 ust. 2 ustawy o NPR rozstrzygnięcia podejmowane w pierwszym etapie przedstawionej wyżej, złożonej procedury mają charakter indywidualnych rozstrzygnięć władczych i jednostronnych. Użyte przez ustawodawcę określenie "przyznaje dofinansowanie" należy interpretować jako stworzenie podstawy prawnej do wydania przez ARiMR decyzji administracyjnej.

Wobec przesądzenia powyższą uchwałą składu siedmiu Sędziów NSA, że określone w ustawie o NPR "przyznanie dofinansowania" ma charakter decyzji administracyjnej należy przyjąć, że złożenie wniosku o dofinansowanie wszczyna postępowanie administracyjne.

Procedura uzyskania pomocy uregulowana została w powyżej już wskazanym rozporządzeniu Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 września 2004 r. w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006". W ust. 3.1.1. Działanie 1.1. "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" (w stanie prawnym obowiązującym w dniu złożenia wniosku w niniejszej sprawie), w sposób następujący opisano system wdrażania:

-wniosek o dofinansowanie realizacji projektu składa się w OR ARiMR właściwym ze względu na miejsce realizacji projektu, zgodnie z trybem określonym w odrębnych przepisach;

-wniosek o dofinansowanie realizacji projektu podlega w OR ARiMR ocenie formalnej, w szczególności pod względem poprawności jego wypełnienia i kompletności załączników;

-w przypadku złożenia wniosku nieprawidłowo wypełnionego lub bez wymaganych załączników, instytucja wdrażająca wzywa, w formie pisemnej, ubiegającego się o dofinansowanie projektu do uzupełnienia wniosku w terminie 14 dni od dnia otrzymania wezwania;

-za dzień złożenia wniosku o dofinansowanie realizacji projektu uznaje się dzień złożenia wniosku poprawnie wypełnionego wraz z wymaganymi załącznikami do OR ARiMR; wniosek, który wymagał uzupełnienia, rejestrowany jest w kolejności wynikającej z daty wpływy do OR ARiMR ostatniego dokumentu dotyczącego uzupełnienia;

-wniosek o dofinansowanie realizacji projektu podlega weryfikacji pod względem zgodności z celami i zasadami działania;

-projekty zgodne z wymaganiami określonymi dla działania 1.1. "Inwestycje w gospodarstwach rolnych" przyjmowane są do realizacji według kolejności złożenia (rejestracji) wniosków, w ramach dostępnych środków;

-przyjęcie projektu do realizacji następuje z dniem zawarcia umowy o dofinansowanie projektu między ARiMR i wnioskodawcą; umowa o dofinansowanie projektu jest przesyłana wnioskodawcy, a jej podpisanie następuje w OR ARiMR.

Szczegółowe zasady rozpatrywania wniosków o dofinansowanie realizacji projektu i wniosków o płatność są określone w procedurach ARiMR zatwierdzonych przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi.

Zauważyć również trzeba, że procedura składania wniosków oraz ich weryfikacji została przedstawiona także w ogłoszeniu - wydanym wspólnie przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi oraz Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w dniu 2 kwietnia 2007 r. W ogłoszeniu tym wyznaczono dzień składania wniosków (16 kwietnia 2007 r.) oraz podano, że wnioski złożone w terminie zostaną poddane losowaniu, które ustali kolejność ich weryfikacji w poszczególnych Oddziałach Agencji. Nadto, we wskazanym ogłoszeniu zaznaczono, że nie gwarantuje się przyznania pomocy na realizację wszystkich projektów. W każdym województwie sfinansowanych będzie tyle projektów, na ile pozwoli wysokość limitu środków dla danego województwa.

Mając na uwadze powyższe Sąd analizując niniejszą sprawę nie stwierdził, aby ARiMR rozpatrując wniosek skarżącego dopuściła się naruszenia ww. procedur. Sąd podkreśla przy tym, iż każda osoba składająca wniosek o dofinansowanie miała świadomość, że jej wniosek zostanie poddany weryfikacji w kolejności ustalonej w drodze losowania, a także, że z uwagi na brak środków może nie zostać pozytywnie załatwiony.

Wniosek skarżącego, złożony w terminie – tj. w dniu 16 kwietnia 2007 r. za pośrednictwem urzędu pocztowego, znajdował się na poz. 231 na liście wniosków o dofinansowanie w Oddziale [...] ARiMR – po przeprowadzonym w dniu 23 maja 2007 r. losowaniu, mającym ustalić tylko kolejność weryfikacji formalnej tych wniosków (tj. wszystkich złożonych wniosków). Przeprowadzona w dniu 28 czerwca 2007 r. (i potwierdzona 3 lipca 2007 r. - k. 161 akt adm.) wstępna ocena wniosku skarżącego pod względem jego kompletności i poprawności wykazała, że wymaga on uzupełnienia/poprawienia. Skarżący został więc wezwany pismem z 3 lipca 2007 r. do uzupełnienia/poprawienia wniosku w terminie 14 dni. Pismem z 24 lipca 2007 r. ponowiono wezwanie skarżącego do uzupełnienia/poprawienia wniosku, albowiem wniosek nadal nie spełniał wymagań formalnych.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że wysłanie do wnioskodawcy drugiego wezwania do dokonania uzupełnienia lub poprawienia wniosku było uzasadnione. Zdaniem Sądu, powyższe twierdzenie organu odwoławczego znajduje odzwierciedlenie w aktach sprawy. Wynika z nich bezsprzecznie, że drugie wezwanie organu z 24 lipca 2007 r. skierowane do skarżącego celem uzupełnienia/poprawienia wniosku, w zakresie wskazanym w pkt 2 tego pisma, dotyczyło tych samych uchybień, co wskazane w pierwszym wezwaniu z 3 lipca 2007 r. Pozostałe uchybienia (pkt. 3 i 4 pisma), były zaś konsekwencją złożonych przez stronę w dniu 13 lipca 2007 r. uzupełnień. Tym samym, zdaniem Sądu, brak jest podstaw do uznania za skarżącym, iż wezwanie organu z 24 lipca 2007 r. do uzupełnienia/poprawienia wniosku nie było konieczne. Nadto, brak jest podstaw do przyjęcia, iż wskazane przez organ braki wniosku dotyczyły mało istotnych kwestii. Z wezwań kierowanych do skarżącego z 3 lipca i 24 lipca 2007 r. wynika, iż wniosek został w pewnych punktach wypełniony nieprawidłowo (niezgodnie z instrukcją), a nadto - nie zawierał wymaganej dokumentacji, w tym potwierdzającej prawo do dysponowania przez skarżącego zadeklarowanymi we wniosku gruntami.

Ostatecznie, w wyniku uzupełnień, wniosek skarżącego uzyskał status kompletności i poprawności formalnej z dniem 1 sierpnia 2007 r. Jednocześnie w toku prowadzonego postępowania, w trakcie którego wezwano dwukrotnie stronę do uzupełnienia/poprawienia wniosku, pula środków w ramach tzw. "koperty regionalnej" dla województwa [...] została wyczerpana.

W tej sytuacji słusznie -zdaniem Sądu- organ I instancji uznał, że należy orzec o umorzeniu postępowania administracyjnego wszczętego wnioskiem skarżącego z 16 kwietnia 2007 r. o dofinansowanie realizacji projektu, w oparciu o art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm., dalej: k.p.a.). Postępowanie o przyznanie pomocy, wobec wyczerpania środków finansowych stanowiących tę pomoc (a więc w sytuacji braku przedmiotu tego postępowania), stało się bowiem bezprzedmiotowe. Brak środków -a właściwie ich wyczerpanie- spowodował, że ARiMR nie mogła przyznać dofinansowania. Zgodnie bowiem z rozporządzeniem Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 września 2004 r. w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004 – 2006" projekty przyjmowane są do realizacji w ramach dostępnych środków. Oznacza to, że aby w ogóle możliwe było przyznanie dofinansowania, ARiMR musi posiadać środki na przyznanie tego dofinansowania. Natomiast, w momencie, gdy pula środków została wyczerpana, prowadzenie postępowania dotyczącego przyjęcia do realizacji wniosku o przyznanie pomocy staje się bezprzedmiotowe. Stosownie zaś do treści art. 105 § 1 k.p.a., gdy postępowanie z jakichkolwiek przyczyn stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania.

Dodatkowo Sąd zwraca uwagę, iż w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazał, że ostatecznie w Oddziale [...] finansowane były wnioski, których kompletność stwierdzono na dzień [...] lipca 2007 r. Nie oznacza to jednak, że już w dniu [...] lipca 2007 r. pula środków finansowych przypadających na województwo [...] została faktycznie wyczerpana. Środki te zmniejszały się bowiem sukcesywnie, wraz z zawieranymi umowami o dofinansowanie z tymi osobami, których wnioski okazały się poprawne i kompletne przed wnioskiem skarżącego (tj. właśnie na dzień [...] lipca 2007 r.). Dopóki więc wszystkie umowy o dofinansowanie nie zostały podpisane, zawsze istniała możliwość pozytywnego załatwienia występującego w sprawie wniosku (tym bardziej, że wniosek ten od 1 sierpnia 2007 r. był kompletny i poprawny).

Z wymienionych powodów organ I instancji nie mógł wydać decyzji na początku sierpnia 2007 r., a nadto - miał podstawy ku temu, aby przedłużać ostateczne załatwienie niniejszej sprawy, tj. do czasu rzeczywistego wyczerpania środków finansowych. Na podstawie art. 36 k.p.a. -w przypadku przekroczenia ustawowego terminu załatwienia sprawy- organ zobowiązany był zaś do powiadomienia strony postępowania o zaistniałej zwłoce (a także o przyczynach tej zwłoki), oraz o nowym terminie zakończenia sprawy.

Reasumując, Sąd stwierdza, że skarżona decyzja utrzymująca w mocy decyzję I instancji wydaną w oparciu art. 105 § 1 k.p.a., jest prawidłowa i zasadna w zaistniałym w sprawie stanie faktycznym i obowiązującym stanie prawnym, natomiast zarzuty skargi dotyczące art. 105 § 1, art. 107 oraz art. 7, art. 8 i art. 10 § 1 k.p.a. – nie zasługiwały na uwzględnienie.

Zarówno Dyrektor Oddziału Regionalnego jak i Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa orzekając w sprawie kierowali się przepisami ustawy o Narodowym Planie Rozwoju oraz rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 8 września 2004 r. w sprawie Uzupełnienia Sektorowego Programu Operacyjnego "Restrukturyzacja i modernizacja sektora żywnościowego oraz rozwój obszarów wiejskich 2004-2006", w zakresie w jakim przepisy te dotyczyły procedury postępowania. Organy orzekające stosowały także zasady określone w ogłoszeniu wydanym wspólnie przez MRiRW i Prezesa ARiMR, a podanym do wiadomości wszystkich zainteresowanych.

W decyzjach wydanych w sprawie tak Dyrektor Oddziału Regionalnego jak i Prezes Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa wskazali prawidłową podstawę prawną, jaki i uzasadnienie wydanych rozstrzygnięć, koncentrując się na wykazaniu bezprzedmiotowości niniejszego postępowania.

Niezależnie od powyższego Sąd dostrzega, iż uzasadnienie skarżonej decyzji winno być sporządzone z większą dokładnością (i odniesieniem się do wszystkich okoliczności, które były dla skarżącego istotne, oraz z odniesieniem się do wszystkich podniesionych przez niego zarzutów), a tym samym z poszanowaniem wymogów wynikających z art. 107 § 3 k.p.a. Uchybienie to jednak -zdaniem Sądu- z uwagi na treść art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., nie czyniło zasadnym uchylenia zaskarżonej decyzji.

Z tych względów i na podstawie art. 151 p.p.s.a. Sąd oddalił skargę jako niezasadną.