Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt IV SA/Wr 281/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2008-11-26 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: *Sprostowano wyrok
Powołane przepisy: article: art. 156
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wrocław 26 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Sędzia NSA Mirosława Rozbicka-Ostrowska po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Wojewody Dolnośląskiego o sprostowanie wyroku z dnia 17 września 2008 r. syg. IVSA/Wr 281/08 w sprawie ze skargi Wojewody Dolnośląskiego na uchwałę Rady Gminy Stoszowice z dnia 7 marca 2008 r. Nr II/20/2008 w przedmiocie ustalenia regulaminu określającego na rok 2008 wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania dodatków za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego, za warunki pracy, szczegółowy sposób obliczania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw, wysokość nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego i wiejskiego oraz szczegółowe zasady jego przyznawania i wypłacania, a także tryb i kryteria nagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach, dla których organem prowadzącym jest Gmina Stoszowice postanawia: sprostować wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 września 2008 roku w sprawie o sygn. akt IV SA/Wr 281/08 w ten sposób, że w punkcie I sentencji zamiast błędnie wpisanego numeru ustępu "1" § 15 zaskarżonej uchwały wpisać prawidłowy numer ustępu "6".


UZASADNIENIE

Wojewoda Dolnośląski wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na wyżej oznaczoną uchwałę Rady Gminy Stoszowice w sprawie ustalenia regulaminu określającego na rok 2008 wysokość stawek i szczegółowe warunki przyznawania dodatków za wysługę lat, motywacyjnego, funkcyjnego, za warunki pracy, szczegółowy sposób obliczania wynagrodzenia za godziny ponadwymiarowe i godziny doraźnych zastępstw, wysokość nauczycielskiego dodatku mieszkaniowego i wiejskiego oraz szczegółowe zasady jego przyznawania i wypłacania, a także tryb i kryteria nagradzania nauczycieli zatrudnionych w szkołach, dla których organem prowadzącym jest Gmina Stoszowice. Według organu nadzoru zaskarżona uchwał narusza przepisy art. 30 ust. 6, art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2006 r., Nr 97, poz. 674 ze zm.), § 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 31 stycznia 2005 r. w sprawie wysokości minimalnych stawek wynagrodzenia zasadniczego nauczycieli, ogólnych warunków przyznawania dodatków do wynagrodzenia zasadniczego oraz wynagradzania za pracę w dniu wolnym od pracy (Dz. U. Nr 22, poz. 181 ze zm.). W związku z tym organ wniósł o stwierdzenie nieważności § 5 ust. 1, § 9 ust. 5 we fragmencie "[...] środowiskowe i społeczne [...], § 10 ust. 1, § 12 ust. 1 oraz § 15 ust. 6 zaskarżonej uchwały.

Wyrokiem z dnia 17 września 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu stwierdził nieważność § 5 ust. 1, § 9 ust. 5 we fragmencie "[...] środowiskowe i społeczne [...]", § 10 ust. 1, § 12 ust. 1, § 15 ust. 1 uchwały Rady Gminy Stoszowice z dnia 7 marca 2008 r. Nr II/20/2008. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia Wojewódzki Sąd Administracyjny odniósł się do wszystkich zakwestionowanych przez organ nadzoru zapisów przedmiotowej uchwały.

Pismem z dnia 13 listopada 2008 r. – wniesionym po doręczeniu skarżącemu wyroku wraz z uzasadnieniem - Wojewoda Dolnośląski wniósł o sprostowanie przedmiotowego wyroku poprzez poprawne określenie w sentencji wyroku, stwierdzenia nieważności § 15 ust. 6 zaskarżonej uchwały. W uzasadnieniu powyższego wniosku Wojewoda wskazał, że w skardze domagał się stwierdzenia nieważności § 15 ust. 6 uchwały i zarazem uzasadnienie wydanego w sprawie wyroku zawiera poprawne oznaczenie postanowienia uchwały objętego sankcją nieważności, tj. § 15 ust. 6.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

W myśl art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) (zwanej dalej p.p.s.a.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Niezależnie od tego sprostowanie wyroku może mieć miejsce również na wniosek strony postępowania sądowo-administracyjnego, o czym stanowi art. 159 p.p.s.a. Wymaga jednak podkreślenia, że wskazane w przepisie art. 156 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, to znaczy nie budzący wątpliwości. Oczywistość wadliwości może wynika z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami (por. B. Dauter, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006. str. 337). W ocenie Sądu z taką sytuacją mamy do czynienia w analizowanym przypadku.

Jak wynika z akt badanej sprawy w punkcie I sentencji wyroku z dnia 17 września 2008 r. popełniono omyłkę w oznaczeniu zapisu ustępu § 15 uchwały, podlegającego sankcji nieważności, albowiem błędnie wpisano, że taką sankcją dotknięty jest ust. 1 zaskarżonej uchwały, zamiast żądanego przez organ nadzoru ust. 6 § 15 tej uchwały. Zestawienie bowiem treści sentencji wyroku z treścią uzasadnienia rozstrzygnięcia jednoznacznie wskazuje na to, że popełniony błąd ma charakter oczywistej omyłki pisarskiej. Wskazują na to z jednej strony sformułowane przez Wojewodę Dolnośląskiego wnioski, zawarte w skardze na przedmiotową uchwałę, w której organ nadzoru domagał się m. In. stwierdzenia nieważności § 15 ust. 6 zaskarżonej uchwały. A z drugiej strony potwierdzają to wyrażenia zawarte w uzasadnieniu wyroku na stronie 13 i 14, odwołujące się wprost do regulacji ust. 6 § 15 i powodu, dla którego stwierdzono nieważność tego konkretnego ustępu. Stwierdzenie powyższego obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny do sprostowania oczywistej w tym zakresie omyłki, co orzeczono na podstawie art. 156 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).