Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 1647/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6170 Adwokaci i aplikanci adwokaccy
Hasła tematyczne: Wyłączenie sędziego
Skarżony organ: Minister Sprawiedliwości
Treść wyniku: Odrzucono wniosek
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6, art. 64 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Frąckiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku K. K. o wyłączenie od orzekania w sprawie niniejszej wszystkich sędziów sądów administracyjnych orzekających w Rzeczypospolitej Polskiej w sprawie ze skargi K. K. na postanowienie Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od uchwały w przedmiocie zawieszenia w czynnościach zawodowych adwokata postanawia odrzucić wniosek o wyłączenie od orzekania w sprawie niniejszej wszystkich sędziów sądów administracyjnych orzekających w Rzeczypospolitej Polskiej


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 1 lipca 2008 r. K. K. (dalej także jako skarżący) wniósł za pośrednictwem Ministra Sprawiedliwości do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie ww. organu z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania od uchwały w przedmiocie zawieszenia w czynnościach zawodowych adwokata.

W dniu 25 sierpnia 2008 r. wpłynęło do Sądu pismo skarżącego, w którym złożył wniosek o wyłączenie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Następnie zarządzeniem z dnia 27 sierpnia 2008 r. Sąd wezwał skarżącego do wskazania w terminie 7 dni wszystkich imion i nazwisk sędziów, których dotyczy ww. wniosek o wyłączenie pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania (doręczenie wezwania nastąpiło w dniu 5 września 2008 r. – zwrotne potwierdzenie w aktach sprawy). Następnie w dniu 12 września 2008 r. skarżący wniósł do Sądu pismo w którym sprecyzował swój wniosek wskazując, iż dotyczy on wyłączenia sędziów Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Jednocześnie w dniu 8 września 2008 r. wpłynął do WSA w Warszawie wniosek skarżącego o ujawnienie wszystkich imion i nazwisk sędziów (pismo z dnia

5 września 2008 r.). Ponadto taki wniosek wpłynął również do NSA, przekazany potem według właściwości do WSA w Warszawie (pismo z dnia 6 września 2008 r.) Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI z dnia 23 września 2008 r. przedmiotowy wniosek (tj. pismo z dnia 5 i 6 września 2008 r.) został przekazany do Wydziału Informacji Sądowej w celu udzielenia skarżącemu informacji na temat imion i nazwisk sędziów. Jak wynika z informacji uzyskanej z Wydziału Informacji Sądowej, pismem z dnia 2 października 2008 r. (sygn. [...]) przesłano skarżącemu listę imion i nazwisk sędziów oraz asesorów tutejszego Sądu według stanu na dzień 5 września 2008 r. (sygn. sprawy w WIS: SK 234/08). Skarżący odebrał ww. pismo w dniu 8 października 2008 r.

W omawianym przypadku termin 7 dni, który został wyznaczony przez Sąd w zarządzeniu z dnia 27 sierpnia 2008 r. należy liczyć od dnia doręczenia pisma Wydziału Informacji Sądowej z dnia 2 października 2008 r. dotyczącego wskazania imion i nazwisk sędziów, które to doręczenie nastąpiło w dniu 8 października 2008 r. Mając powyższe na uwadze, zarządzeniem Przewodniczący Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, pozostawił bez rozpoznania wniosek K. K. o wyłączenie sędziów Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uznając, że wniosek ten nie mógł otrzymać prawidłowego biegu wskutek nieuzupełnienia przez wnioskodawcę warunków formalnych wniosku w wyznaczonym terminie.

W wyniku rozpoznania zażalenia na ww. zarządzenie Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, Naczelny Sąd Administracyjny uchylił to zarządzenie, wskazując na treść pisma skarżącego z dnia 12 września 2008 r. Sąd ten uznał, że skarżący sprecyzował swój wniosek w ten sposób, że wniósł o wyłączenie sędziów Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Sprecyzowane w tym piśmie żądanie, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowiło uzupełnienie wniosku i umożliwiało jego rozpoznanie przez skład orzekający wyznaczony spośród sędziów innego wydziału. Ponadto pismo to zostało nadane w urzędzie pocztowym w dniu 12 września 2008 r., a więc z zachowaniem terminu wyznaczonego do uzupełnienia warunków formalnych wniosku. Sąd ten jednocześnie zwrócił uwagę na kolejne

pismo skarżącego z dnia 13 września 2008 r., w którym dokonał modyfikacji swojego wniosku, ograniczając zawarte w nim żądanie do wyłączenia sędziów Z. R. i D. W.

Po wydaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowienia z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II GZ 134/09, skarżący nadesłał pismo z dnia 20 lipca

2009 r. w którym wymienił enumeratywnie sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Wniósł w nim również, że "powyższe nie odnosi się wyłącznie do wskazanych Sędziów, w składzie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Odnosi się do wszystkich Sędziów w granicach Rzeczypospolitej Polskiej, którzy nie wprowadzili w życie naprawienia mi szkody".

Sąd mając na względzie wszystkie dotychczasowe modyfikacje wniosków skarżącego o wyłączenie sędziów oraz treść postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2009 r., sygn. akt II GZ 134/09, wezwał skarżącego do sprecyzowania treści wniosku, poprzez wskazanie, czy jego pismo stanowi:

1. wniosek o wyłączenie sędziów Z. R. i D. W.,

2. wszystkich sędziów Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie,

3. wszystkich sędziów sądów administracyjnych orzekających w Rzeczypospolitej Polskiej.

Jednocześnie wskazał skarżącemu, iż powyższe wątpliwości wynikają między innymi z użytego w treści jego pisma z dnia 20 lipca 2009 r., sformułowania w którym wskazał, że "powyższe nie odnosi się wyłącznie do wskazanych Sędziów, w składzie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Odnosi się do wszystkich Sędziów w granicach Rzeczypospolitej Polskiej." Poinformował skarżącego, iż w przypadku nienadesłania w terminie 7 dni informacji omawiane pismo zostanie potraktowane jako wniosek o wyłączenie wszystkich sędziów sądów administracyjnych orzekających w Rzeczypospolitej Polskiej.

W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia 13 sierpnia 2009 r. wskazał argumenty odnoszące się do konieczności uchylenia zaskarżonego w sprawie niniejszej postanowienia Ministra Sprawiedliwości z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...], ogólnej sytuacji związanej z jego wypadkiem

samochodowym, który miał miejsce w połowie 1999 r. oraz samym sprawcą. Nie odniósł się natomiast do zakresu swojego żądania dotyczącego wyłączenia sędziów.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 24 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) – cytowana dalej jako "p.p.s.a." przepisy niniejszego rozdziału (czyli od art. 18 do 23 p.p.s.a.) stosuje się odpowiednio do wyłączenia protokolanta, referendarza sądowego, asesora sądowego oraz prokuratora.

Zgodnie z art. 18 § 1 p.p.s.a. sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach:

1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki;

2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia;

3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli;

4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron;

5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą;

6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator;

7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej.

Ponadto, jak stanowi art. 19 p.p.s.a. niezależnie od przyczyn wymienionych w wyżej wymienionym art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie.

Wniosek o wyłączenie sędziego, w myśl art. 20 p.p.s.a., strona zgłasza na piśmie lub ustnie do protokołu posiedzenia w sądzie, w którym sprawa się toczy, uprawdopodabniając przyczyny wyłączenia.

W rozpoznawanym przypadku skarżący wielokrotnie modyfikował swój

wniosek w zakresie wyłączenia sędziów. Ostatecznie, wobec braku jednoznacznego stanowiska skarżącego w tej sprawie, Sąd przyjął, stosownie do treści zarządzenia z dnia 5 sierpnia 2009 r., iż skarżący domaga się wyłączenia wszystkich sędziów sądów administracyjnych orzekających w Rzeczypospolitej Polskiej.

Jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 15 grudnia 2006 r. (sygn. akt OZ 3/04) instytucja wyłączenia sędziego zarówno z mocy prawa, jaki i na wniosek strony jest istotną gwarancją, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd, w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się bowiem do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznawaniu danej sprawy.

Wobec powyższego wniosek o wyłączenie sędziego musi dotyczyć konkretnie wskazanych sędziów, przy jednoczesnym wskazaniu, na jakich ustawowych przesłankach jest oparty. Należy także podnieść, że przedmiotowy wniosek w istocie zmierzał do podważenia funkcjonowania sądów administracyjnych w Polsce, gdyż zawiera żądanie wyłączenia z góry wszystkich sędziów orzekających w tych sądach na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.

Takie postępowanie skarżącego nie stanowi więc korzystania z przysługujących stronie uprawnień procesowych, ale jest działaniem obliczonym na podważenie autorytetu sądownictwa administracyjnego w Polsce jako takiego i ma

na celu przedłużenie postępowania sądowoadministracyjnego.

Stwierdzić zatem należy, że przedmiotowy wniosek jest niedopuszczalny i podlega odrzuceniu na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 64 § 3

p.p.s.a.