Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt II SA/Ol 951/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2018-03-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu
Powołane przepisy: article: art.86 par.1,art.87 par.1,2 i 4, art.141 par.2;
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 26 marca 2018r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. M. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]" nr Rep. "[...]" w przedmiocie świadczenia pielęgnacyjnego postanawia odmówić przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie wyrokiem z dnia 4 stycznia 2018r. (sygn. akt II SA/Ol 951/17) oddalił skargę D. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]" w sprawie odmowy przyznania świadczenia pielęgnacyjnego.

Pismem z dnia 28 lutego 2018r. (data nadania pocztowego) skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku oraz o sporządzenie uzasadnienia wydanego w niniejszej sprawie wyroku. Podała, ze nie miała możliwości wcześniejszego kontaktu z powodu choroby syna i swojej, a ponadto wyjaśniła, ze nie ma nikogo, kto mógłby być z dziećmi na stałe i ciężko jej wszystkiemu sprostać. Na wezwanie Sądu o nadesłanie kopii zaświadczeń lekarskich potwierdzających chorobę jej i syna oraz o podanie, kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu podała, że nie była informowana i świadoma terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku, a działa bez pomocy prawnej. Wyjaśniła, że syn jest przewlekle chory od urodzenia, a skarżąca z powodu przeziębienia i nawału spraw związanych z opieką nad dziećmi nie była świadoma terminów. Powołała się także na swoją trudną sytuację życiową.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 141 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) w sprawach, w których skargę oddalono, uzasadnienie wyroku sporządza się na wniosek strony zgłoszony w terminie siedmiu dni od dnia ogłoszenia wyroku albo doręczenia odpisu sentencji wyroku.

Z kolei w myśl art. 86 § 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek przywraca termin. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu i należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 § 1, § 2 i § 4 p.p.s.a.).

Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu wiąże się z obowiązkiem strony do zachowania należytej staranności przy dokonywaniu czynności procesowych i można mówić o niej tylko wówczas, gdy dopełnienie czynności w terminie stało się niemożliwe z powodu trudnej do przezwyciężenia przeszkody niezależnej od strony. W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się, że "brak winy w uchybieniu terminowi powinien być oceniany z wykorzystaniem wszystkich okoliczności konkretnej sprawy, w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem" (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Wydawnictwo LexisNexis Warszawa 2005r., str. 333, postanowienia Sądu Najwyższego z dnia: 14 stycznia 1972r., III CRN 448/71, OSPiKA 1972, nr 7-8, poz. 144; 29 października 1999r., I CKN 556/98, LEX nr 50702; 12 stycznia 1999 r., II UKN 667/98, OSNAP - 2000, nr 12, poz. 488, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 marca 2004 r., FZ 13/04, niepubl.).

Rozpoznając niniejszą sprawę, Sąd uznał, że wnioskodawczyni nie uprawdopodobniła, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy.

Jak wynika z akt sądowych niniejszej sprawy wyrok tut. Sądu zapadł w dniu 4 stycznia 2018r., a skarga została oddalona. Zatem termin do złożenia wniosku o jego uzasadnienie upłynął w dniu 11 stycznia 2018r. Tymczasem skarżąca dopiero w dniu 28 lutego 2018r. (data nadania przesyłki pocztowej) skierowała do tut. Sądu wniosek o przywrócenie terminu złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wskazanego wyżej wyroku. W ocenie Sądu okoliczności podnoszone przez skarżącą nie uprawdopodobniają, że uchybienie terminu nastąpiło bez jej winy. Przede wszystkim niewiarygodne jest twierdzenie skarżącej, że nie została poinformowana o terminie do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Skarżąca osobiście odebrała zawiadomienie o terminie rozprawy (k. 7 akt sądowych) z jasnym i prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku oraz o skutkach uchybienia temu terminowi (pkt 2 i 3 zawiadomienia). Zatem brak wiedzy odnośnie do terminów składania wniosków, na co powołuje się skarżąca, nie świadczy o braku winy w uchybieniu terminu. Zresztą w toku postępowania sądowego skarżącej przywrócono termin do wniesienia skargi, a w związku z tym zdawała sobie sprawę ze znaczenia terminów procesowych. Skarżąca powołała się także m.in. na swoją chorobę, wskazując że uniemożliwiła jej to złożenie wniosku w terminie. Jednakże pouczona o treści art. 87 § 1 p.p.s.a. i wezwana do przedłożenia na tę okoliczność kopii zaświadczenia lekarskiego, nie przedłożyła Sądowi żadnej dokumentacji lekarskiej, wskazując jedynie ogólnikowo, że było to przewlekłe przeziębienie. Co więcej skarżąca nie podała – pomimo wezwania Sądu – kiedy ustała przyczyna uchybienia terminu, a w związku z tym nie sposób nawet ustalić, czy został zachowany siedmiodniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu, liczony od daty ustania przyczyny uchybienia terminu. W tej sytuacji sam fakt trudnej sytuacji życiowej skarżącej nie może usprawiedliwiać niedochowania terminu. W tych okolicznościach nie można bowiem przyjąć, że skarżąca dochowała wszelkiej staranności, a uchybienie terminu wyniknęło z przyczyn całkowicie od niej niezależnych. Należy zaś wyraźnie podkreślić, że przywrócenie uchybionego terminu może mieć miejsce tylko w przypadku uprawdopodobnienia przez wnioskodawcę, że dokonanie czynności procesowej w terminie nie było możliwe z powodu obiektywnej przeszkody, której przy zachowaniu należytej staranności nie dało się ominąć. Oznacza to, że strona musi wykazać, że pomimo podjętych starań, nie mogła dokonać czynności w terminie. Winna zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu, była od niej niezależna i strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 20 października 2004r., sygn. akt IV SA/Gl 647/04, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 lipca 2008r., sygn. akt II OZ 712/08, LEX 493641). W ocenie Sądu skarżąca nie uprawdopodobniła zaistnienia tych okoliczności.

W tym stanie sprawy, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.