Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 644/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2013-10-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia NSA Halina Kremis po rozpoznaniu w dniu 1 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy N. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu opróżnienia budynku mieszkalnego wielorodzinnego w terminie natychmiastowym oraz umieszczenia na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz o zakazie jego użytkowania, a także wykonania doraźnego zabezpieczenia tylnej wybrzuszonej ściany budynku poprzez jego podparcie postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. decyzją z dnia [...] r. nr [...] nakazał Gminie N., D. N., U. G., N. K. i M. K. opróżnienie budynku mieszkalnego wielorodzinnego zlokalizowanego we W. nr [...] w terminie do dnia 15 lipca 2013 r. oraz zarządził umieszczenie na budynku zawiadomienia o stanie zagrożenia bezpieczeństwa ludzi i mienia oraz o zakazie jego użytkowania, a także wykonanie doraźnego zabezpieczenia tylnej wybrzuszonej ściany budynku poprzez jego podparcie w terminie do dnia 31 sierpnia 2013 r.

W skardze Gminy N. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji przez organ, a w razie jego nieuwzględnienia, o rozpatrzenie tego wniosku przez sąd. W skardze podniesiono wobec decyzji DWINB zarzuty naruszenia prawa materialnego i procesowego, a dodatkowo wskazano, że skarżąca miała tylko 12 dni kalendarzowych na realizację obowiązku opróżnienia lokalu, co uniemożliwiło Gminie N. zapewnienie lokali zamiennych. Stwierdzono, że przesunięcie terminu opróżnienia budynku do dnia 30 listopada 2013 r. umożliwi sprawną realizację nałożonego obowiązku.

D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego we W. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie.

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższego wynika, że wstrzymanie wykonalności aktu przez sąd administracyjny następuje zawsze na wniosek strony, a zatem wykazanie, że istnieją pozytywne przesłanki, od których ustawa uzależnia wstrzymanie wykonania aktu, spoczywa na stronie składającej taki wniosek. Nie jest zatem zasadny wniosek o wstrzymanie wykonalności decyzji, w którym strona nie wskazuje, jakie szkody wystąpią w razie wykonania tej decyzji czy też jakie nieodwracalne skutki wykonanie decyzji spowoduje, oraz nie uzasadnia swojego stanowiska uprawdopodabniając te okoliczności (zob. postanowienie NSA z dnia 28 września 2011 r. sygn. akt I FZ 219/11, postanowienie WSA w Krakowie z dnia 28 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Kr 968/11, orzeczenia.nsa.gov.pl). Natomiast przez niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy rozumieć taki stan, w wyniku którego może zostać wyrządzona szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy jej pierwotnych cech (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2013 r., sygn. akt II OZ 322/13, orzeczenia. nsa.gov.pl).

W świetle powyższego jest oczywiste, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na stronie spoczywa jedynie obowiązek uprawdopodobnienia, nie zaś udowodnienia wystąpienia przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Zdaniem sądu, wniosek zawarty w skardze Gminy N. do sądu administracyjnego pozbawiony jest uzasadnienia. Wszystkie argumenty przywołane w skardze dotyczą w zasadzie prawidłowości czy też legalności zaskarżonej decyzji, natomiast nie odnoszą się do kwestii tego, czy jej wykonanie spowoduje możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub też wywoła trudne do odwrócenia skutki. Również kwestia tego, że na wykonanie zaskarżonej decyzji skarżąca miała tylko 12 dni nie może być uznana za podlegającą rozpoznaniu przy ocenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Tym samym należało dojść do przekonania, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ nie zostało przez wnioskodawcę wykazane (lub choćby uprawdopodobnione), iż spełniona została którakolwiek z omówionych przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Jednocześnie należy podkreślić, że ocena sądu co do wniosku o wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu nie wiąże sądu w zakresie rozstrzygnięcia dotyczącego samej skargi. Wszelkie zastrzeżenia wobec zaskarżonej decyzji będą bowiem podlegały ocenie sądu na etapie merytorycznego rozpoznania zarzutów skargi.

Biorąc pod uwagę powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.