Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 756/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2021-04-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6181 Zajęcie nieruchomości i wejście na nieruchomość, w tym pod autostradę
Hasła tematyczne: Nieruchomości
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 124 ust. 1a
journal: Dz.U. 2020 poz 65
law: Ustawa z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mariola Jaroszewska Sędziowie sędzia WSA Jolanta Górska (spr.) sędzia WSA Diana Trzcińska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2021 r. w Gdańsku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. M. na decyzję Wojewody z dnia 15 lipca 2020 r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oddala skargę.


UZASADNIENIE

Skarga A. M. na decyzję Wojewody z dnia 15 lipca 2020 r., nr [..], wniesiona została w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych sprawy:

Wnioskiem z dnia 2 sierpnia 2019 r. A., w imieniu inwestora tj. B., wystąpił do Starosty ko ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..] położonej w obrębie W., gmina P., stanowiącej własność A.K., w celu wykonania czynności związanych z zakładaniem i przeprowadzeniem gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy DN500 wraz z infrastrukturą towarzyszącą. Ponadto, odrębnym wnioskiem z tej samej daty, wniesiono o udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie tej nieruchomości oraz o nadanie decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności.

Decyzją z dnia 27 stycznia 2020 r. Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, ograniczył sposób korzystania z części nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..], zaznaczając, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości polegać będzie na: (1) czasowym zajęciu nieruchomości w celu wybudowania zaprojektowanego gazociągu wraz z infrastrukturą towarzyszącą, korzystaniu z nieruchomości w zakresie niezbędnym do transportu gazu gazociągiem, prawie wstępu, przechodu, przejazdu, swobodnego dostępu do gazociągu, w celu wykonania czynności związanych z wybudowaniem, posadowieniem gazociągu, naprawami, remontami, eksploatacją, konserwacją, przebudowami, rozbudowami, a także modernizacjami gazociągu, (2) ograniczeniu w strefie kontrolowanej właściciela w zakresie działań mogących mieć negatywny wpływ na trwałość, prawidłową eksploatację oraz ewentualną naprawę gazociągu, w szczególności poprzez powstrzymanie od wznoszenia obiektów budowlanych, urządzania stałych składów i magazynów, nasadzania i utrzymywania drzew, stosownie do rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 26 kwietnia 2013 r. w sprawie warunków technicznych jakimi powinny odpowiadać sieci gazowe i ich usytuowanie, (3) prawie do wycinki drzew i krzewów znajdujących się w pasie montażowym, jeżeli zaistnieje taka koniczność.

Następnie, decyzją z dnia 4 marca 2020 r., nr [..], Starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej zezwolił B. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej jako działka nr [..] o powierzchni 1,1891 ha, położonej w obrębie W., gmina P., w celu wykonania czynności związanych z zakładaniem i przeprowadzeniem gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy DN500 wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w zakresie zgodnym z decyzją Starosty z dnia 27 stycznia 2020 r. i nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

W uzasadnieniu organ powołał się na art. 124 ust. 1a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami oraz art. 108 k.p.a. i wskazał, że przy wydaniu decyzji o zezwoleniu na niezwłoczne zajęcie nieruchomości wraz z rygorem natychmiastowej wykonalności spełnione muszą zostać następujące przesłanki: (1) podmiot, który będzie realizował cel publiczny musi złożyć stosowny wniosek, (2) uprzednio musi zostać wydana decyzja o ograniczeniu sposobu korzystania z nieruchomości, (3) muszą zaistnieć przesłanki z art. 108 k.p.a. lub wystąpić uzasadniony "ważny interes gospodarczy". Przypomniano, że budowa gazociągu odpowiada definicji celu publicznego, planowana inwestycja ma znaczenie ponadlokalne i będzie spełniać potrzeby wspólnot tworzących związki publicznoprawne, zatem mamy do czynienia z inwestycją o charakterze ogólnospołecznym, która jest nieodzowna dla rozwoju ekonomicznego regionu, będzie służyć zapewnieniu stałego dopływu gazu do licznych gospodarstw i przedsiębiorstw na większym obszarze oraz jest przedsięwzięciem strategicznym dla bezpieczeństwa energetycznego państwa. W ocenie organu zostały spełnione przesłanki interesu społecznego oraz wyjątkowo ważnego interesu strony określone w art. 108 k.p.a.

Po rozpoznaniu odwołania A. K. (obecnie M.) zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją z dnia 15 lipca 2020 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 4 marca 2020 r.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że bezspornie zaistniała przesłanka uprzedniego wydania decyzji ograniczającej sposób korzystania z nieruchomości w trybie art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, natomiast analizy wymagało, czy w sprawie została spełniona druga z przesłanek, tj. czy zaistniał którykolwiek z przypadków wskazanych w art. 108 k.p.a. albo czy zachodzi ważny interes gospodarczy. Niewątpliwie, stosownie do art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomosciami budowa gazociągu wysokiego ciśnienia jest realizacją celu publicznego. Zapewnienie dostaw gazu ma nie tylko podstawowe znaczenie dla poszczególnych jednostek, ale jest również istotne z punktu widzenia ogółu społeczeństwa, gdyż ma bezpośredni wpływ na poziom życia obywateli i jest elementem zaspokojenia zbiorowych potrzeb mieszkańców w zakresie lokalnej infrastruktury. W ocenie Wojewody, realizacja celu publicznego, w szczególności związana z zapewnieniem i utrzymaniem odpowiedniej ilości dostaw gazu oraz zwiększeniem bezpieczeństwa energetycznego całej aglomeracji, wskazuje na istnienie zarówno interesu społecznego, jak i ważnego interesu gospodarczego. Organ powołał się ponadto na orzecznictwo sądów administracyjnych dotyczące niezbędności niezwłocznej realizacji inwestycji liniowej. Zatem, zdaniem Wojewody, realizacja planowanego zamierzenia ma istotny wymiar społeczny i gospodarczy dla całego regionu a rozbudowa sieci gazowej w tym rejonie zapewni poprawę jakości i niezawodności zasilania odbiorców energii gazowej, wzrost bezpieczeństwa jej dostawy oraz zapewni stały dopływ gazu do licznych gospodarstw i przedsiębiorstw na większym obszarze.

W odniesieniu do zarzutu, że nie było podstaw do wydania przez Starostę decyzji z dnia 4 marca 2020 r., ponieważ skarżąca zaskarżyła decyzję Starosty z dnia 27 stycznia 2020 r., organ powołał się na wyrok WSA w Gdańsku z dnia 25 października 2017 r., wydany w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 233/17, wyjaśniając, że decyzja o niezwłocznym zajęciu umożliwia rozpoczęcie realizacji inwestycji w sytuacji, gdy decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości nie jest jeszcze ostateczna lub wykonalna. Co do pozostałych zarzutów, Wojewoda uznał je za bezzasadne, gdyż przedmiotem niniejszej sprawy jest wyłącznie zbadanie, czy zostały spełnione przesłanki wymienione w art. 124 ust. 1a ustawy o gospodarce nieruchomościami.

W skardze na decyzję Wojewody A. M. zarzuciła:

1) błędne przyjęcie, że zaistniały przesłanki określone art. 108 k.p.a., nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności w niniejszej sprawie stanowi obejście przepisów prawa dotyczących prowadzenia postępowań wywłaszczeniowych na podstawie tzw. specustawy,

2) błędne przyjęcie, że inwestycja planowana przez B. jest inwestycją w interesie społecznym,

3) brak uzasadnienia decyzji w zakresie zarzutu wydania przez Starostę decyzji z dnia 4 marca 2020 r. wobec skutecznego zaskarżenia decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości.

W ocenie skarżącej, nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji, mimo jej zaskarżenia, stanowi obejście przepisów. Gdyby planowana inwestycja rzeczywiście była kluczowa dla interesu społecznego, postępowanie wywłaszczeniowe byłoby prowadzone na postawie przepisów odpowiedniej specustawy, a nie na podstawie nadinterpretacji ogólnego przepisu o nadawaniu rygoru wykonalności nieprawomocnym, zaskarżonym decyzjom. Zdaniem skarżącej planowana inwestycja jest nakierowana na przeprowadzenie jej z maksymalną szkodą dla właścicieli gruntów, a decyzje wydawane przez organy państwowe skupiają się jedynie na prawach inwestora i szczegółowym ograniczeniu praw właściciela, nie dając właścicielowi żadnych uprawnień ani szans na ochronę swojej własności przed dewastacją i zniszczeniem nieruchomości należących do osób prywatnych. Zaskarżonej decyzji brakuje uzasadnienia w zakresie zarzutu wydania przez Starostę decyzji z dnia 4 marca 2020 r. wobec skutecznego zaskarżenia decyzji o ograniczeniu korzystania z nieruchomości. Umieszczone na końcu uzasadnienia krótkie odwołanie do wyroku WSA w Gdańsku nie może zostać uznane za jakiekolwiek merytoryczne uzasadnienie, odnosi się bowiem do fragmentu wyciągniętego z kontekstu i nie tłumaczy w żaden sposób, jak możliwe jest naruszanie podstawowych praw obywateli w świetle prawa. Reasumując, w ocenie skarżącej uzasadnienie zaskarżonej decyzji ogranicza się do ogólnych orzeczeń sądów administracyjnych nie odnosząc się merytorycznie do argumentów skarżącej.

W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

W odpowiedzi na skargę uczestnik postępowania B. wniósł o jej oddalenie, przedstawiając obszerną argumentację przemawiającą za bezzasadnością zarzutów skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

W niniejszej sprawie kontroli sądowej poddano decyzję Wojewody z dnia 15 lipca 2020 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty z dnia 4 marca 2020 r., zezwalającą Spółce B. na niezwłoczne zajęcie nieruchomości oznaczonej ewidencyjnie jako działka nr [..], obręb W., gmina P., w celu wykonania czynności związanych z zakładaniem i przeprowadzeniem gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy DN500 wraz z infrastrukturą towarzyszącą, w zakresie zgodnym z decyzją Starosty z dnia 27 stycznia 2020 r. oraz nadano tej decyzji rygor natychmiastowej wykonalności.

Podstawą kontrolowanych w niniejszej sprawie decyzji był przepis art. 124 ust. 1a ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2020 r., poz. 65 ze zm.) – zwanej dalej u.g.n., który stanowi, że po wydaniu decyzji, o której mowa w art. 124 ust. 1 u.g.n., starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, na wniosek podmiotu, który będzie realizował cel publiczny, udziela, w drodze decyzji, zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości, w przypadkach określonych w art. 108 k.p.a. lub uzasadnionych ważnym interesem gospodarczym. Decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.

Na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. starosta, wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Stosownie zaś do art. 108 § 1 k.p.a. decyzji, od której służy odwołanie, może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności, gdy jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami bądź też ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony.

Z regulacji tych wynika zatem, że udzielenie zezwolenia na niezwłoczne zajęcie nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. może nastąpić, gdy spełnione zostaną następujące przesłanki:

1. uprzednio wydana została decyzja na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości,

2. wniosek dotyczy realizacji inwestycji celu publicznego,

3. spełnione zostaną przesłanki wskazane w art. 108 k.p.a., tj.: konieczność ochrony zdrowia lub życia ludzkiego, konieczność zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami, interes społeczny, wyjątkowo ważny interes strony;

4. występuje ważny interes gospodarczy.

Przy czym, przesłanka zaistnienia okoliczności wskazanych w art. 108 k.p.a. i przesłanka ważnego interesu gospodarczego nie wymagają łącznego ich wystąpienia a zaistnienie jednej z nich uprawnia organ do wydania decyzji na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n.

Zdaniem Sądu, w okolicznościach faktycznych niniejszej sprawy orzekające organy prawidłowo uznały, że wystąpiły przesłanki do zastosowania dyspozycji art. 124 ust. 1a u.g.n.

Przede wszystkim, decyzją z dnia 27 stycznia 2020 r., Starosta zezwolił Spółce B. na założenie i przeprowadzenie na ww. nieruchomości gazociągu wysokiego ciśnienia o średnicy DN500 wraz z infrastrukturą towarzyszącą w celu realizacji inwestycji pod nazwą: "Budowa gazociągu dystrybucyjnego DN300/500 wysokiego ciśnienia (MOP 8,4Mpa) łączącego Zakład Uzdatniania Gazu z siecią OGP [..] w rejonie [..] wraz z infrastrukturą niezbędną do prawidłowej pracy układu", tym samym ograniczając sposób korzystania z nieruchomości skarżącej o nr [..], obr. W. w gminie P. Jednocześnie w decyzji określono zakres tego zezwolenia. Przy czym, choć jak wskazuje skarżąca, w dacie wydawania kontrolowanej obecnie decyzji, zezwolenie to nie było jeszcze ostateczne ze względu na złożenie odwołania, to okoliczność ta, wbrew zarzutom skargi, nie miała wpływu na kompetencje organu do wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1a u.g.n. W ocenie Sądu, wydanie decyzji na podstawie art. 124 ust. 1a u.g.n. nie wymaga, aby wcześniej została wydana ostateczna decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości, o jakiej mowa w ust. 1 tego samego artykułu. Celem wydania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości jest właśnie to, aby inwestor mógł rozpocząć inwestycję zanim decyzja ograniczająca sposób korzystania z nieruchomości poprzez zezwolenie na zakładanie na niej różnego rodzaju ciągów i przewodów stanie się ostateczna i wykonalna (zob. wyrok WSA w Kielcach z 6 września 2018 r., sygn. akt II SA/Ke 306/18, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sporny okazał się jednak charakter planowanej inwestycji jako inwestycji celu publicznego, jednakże, w ocenie Sądu, również zarzuty skarżącej w tym zakresie są chybione. Przede wszystkim, zauważyć należy, że kwestia ta była już przedmiotem rozważań zarówno organów na etapie ograniczania sposobu korzystania przez skarżącą z nieruchomości w związku z przeprowadzeniem przedmiotowego gazociągu, gdyż przymiot inwestycji celu publicznego jest wymogiem niezbędnym do wydania decyzji w trybie art. 124 ust. 1 u.g.n., jak i sąd administracyjny. Wyrokiem z dnia 10 lutego 2020 r., sygn. akt II SA/Gd 720/20, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę A. M. na decyzję Wojewody z dnia 30 czerwca 2020 r., którą utrzymano w mocy decyzję ograniczającą sposób korzystania z przedmiotowej nieruchomości. Kontrolując tę decyzję, Sąd zbadał przesłankę celu publicznego, uznając ją za spełnioną i szeroko uzasadniając swoje stanowisko w wydanym w tamtej sprawie wyroku. W związku z tym okoliczność, że budowa przedmiotowego gazociągu jest inwestycją celu publicznego została zaaprobowana, a Sąd orzekający obecnie w niniejszej sprawie w pełni podziela zajęte w ww. wyroku stanowisko.

Zauważyć bowiem należy, że zgodnie z art. 6 pkt 2 u.g.n. celem publicznym jest m.in. budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Inwestycja polegająca na budowie gazociągu wysokiego ma więc status inwestycji celu publicznego, gdyż jest przedsięwzięciem o znaczeniu ponadlokalnym (ma na celu urzeczywistnienie interesu publicznego, istotnego dla zbiorowości) oraz stanowi realizację celów, o których mowa w art. 6 u.g.n. (zob. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 9 lipca 2014 r., sygn. akt II SA/Go 367/14, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jest to inwestycja liniowa, przebiegająca przez szereg nieruchomości na terenie danej gminy lub kilku gmin, a nawet powiatów całego województwa. Ponadto inwestycja taka może stanowić element krajowej sieci zaopatrującej zarówno obiorców indywidualnych jak i publicznych w określone źródło energii (cieplnej), zwiększając jej zasięg oraz poprawiając bezpieczeństwo energetyczne, a jej realizacja jest uzasadniona ze względu na interes społeczny oraz gospodarczy. Inwestycja tego rodzaju ma znaczenie nadrzędne w odniesieniu do słusznego interesu właściciela nieruchomości, któremu ograniczono sposób korzystania z niej, a który to interes sprowadza się do możliwości niezakłóconego korzystania z nieruchomości (por. wyrok NSA z dnia 8 marca 2017 r., sygn. akt I OSK 2418/16, dostępny w CBOSA).

Analizując akta sprawy, w szczególności wniosek inwestora z sierpnia 2019 r. oraz odpowiedź tego uczestnika postępowania na skargę i zawarte w tych pismach uzasadnienie, Sąd uznał, że inwestycja ma znaczenie ponadlokalne, korzystne dla rozwoju ekonomicznego regionu i kraju, a ze względu na jego przebieg, między wyjściem ze stacji pomiarowej W., zlokalizowanej na terenie stacji uzdatniania gazu we W., a wejściem do stacji pomiarowej K., zlokalizowanej w pobliżu KPMG i gazociągu DN500 relacji [..] i jego cel w postaci tłoczenia gazu ze złóż położonych w wyłącznej strefie ekonomicznej Rzeczypospolitej Polskiej Morza Bałtyckiego do krajowego systemu sieci przesyłowej - inwestycja w znacznym stopniu zwiększy dywersyfikację dostaw gazu ziemnego ze złóż własnych państwa. To z kolei pozwoli na zwiększenie bezpieczeństwa energetycznego i uzyskanie niezależności od dostaw energii gazowej z innych krajów. Tym samym gazociąg służyć będzie zarówno interesom jednostek, jak i ogółu społeczeństwa – zwiększając dostępność i zapewniając stabilność dostaw gazu do domów lub obiektów użyteczności publicznej, tym samym pozwalając na prawidłowe funkcjonowanie ważnych społecznie instytucji, których działanie jest zależne m.in. od dostaw gazu, a także będzie korzystne dla interesów gospodarczych państwa poprzez zwiększenie krajowej sieci przesyłowej, niezależnej od innych rynków.

Natomiast w odniesieniu do przesłanek przemawiających za nadaniem decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności Sąd zauważa, że inwestor nie jest zobligowany do przedłożenia dowodów świadczących o konieczności jak najszybszej budowy. W szczególności nie jest konieczne wykazanie, że bezpieczeństwo energetyczne regionu jest zagrożone, a przedmiotowa inwestycja stan ten niweluje, czy też wykazanie wpływu realizacji inwestycji na stabilności dostaw energii cieplnej. Wystąpienie przesłanki ważnego interesu społecznego czy też ważnego interesu gospodarczego nie jest kwestią wykazania, a raczej argumentacji, nie odnosi się bowiem wyłącznie do sfery faktów, lecz wymaga ich ewaluacji dokonanej przez organ. Nie istnieje zatem potrzeba przedstawiania dowodów na okoliczność spełnienia powyższych przesłanek, a wystarczające jest ograniczenie się do przedstawienia cech, parametrów i przeznaczenia inwestycji (por. wyrok NSA z dnia 7 września 2016 r., sygn. akt I OSK 33/16, https://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu również planowana rozbudowa sieci i zwiększenie dostępności energii, wobec postępującego rozwoju cywilizacyjnego i rosnącego uzależnienia społeczeństwo od nieprzerwanych dostaw energii, w tym energii cieplnej, pełni szczególną rolę i działania w tym zakresie wypełniają przesłankę ważnego interesu gospodarczego. Zagadnienia związane z zaspokajaniem potrzeb energetycznych i gospodarki zasobami energetycznymi uznaje się bowiem za kluczowe i w związku z tym stanowią one zadania publiczne (por. wyrok NSA z dnia 14 listopada 2019 r., sygn. akt I OSK 1834/18, dostępny w CBOSA). Zatem minimalizowanie ryzyka awarii, poprzez rozwijanie sieci zaopatrującej w energię leży w interesie społecznym, a także niweluje ewentualne starty ekonomiczne państwa w przypadku awarii, gdyż umożliwia konserwację i naprawę sieci bez przestojów w dostawie energii. Rozbudowa sieci poprzez zakładanie i przeprowadzanie nowych odcinków gazociągu, jak ma to miejsce w niniejszej sprawie umożliwia też realizację nowych inwestycji, polepszając warunki rozwoju gospodarczego regionu.

W niniejszej sprawie inwestor wykazał zatem, że ze względu na parametry, a także lokalizację i zasięg inwestycji, jej realizacja jest uzasadniona zarówno interesem społecznym, jak i ważnym interesem gospodarczym, co też prawidłowo ustaliły organy.

Z tych względów zarzut, że przedmiotowy gazociąg nie stanowi inwestycji celu publicznego, jak i kwestionujący spełnienie w niniejszej sprawie przesłanki do nadania decyzji zezwalającej na niezwłoczne zajęcie nieruchomości rygoru natychmiastowej wykonalności, są zdaniem Sądu pozbawione podstaw. Treść art. 124 ust. 1a u.g.n. wprost przesądza o nadaniu decyzji o niezwłocznym zajęciu nieruchomości rygoru natychmiastowej wykonalności, a zatem tego rodzaju rozstrzygnięcie nie jest pozostawione uznaniu organu, ani uzależnione od jakichkolwiek dodatkowych przesłanek.

Mając to wszystko na uwadze, Sąd stwierdził, że decyzja zezwalająca na niezwłoczne zajecie nieruchomości skarżącej została wydana z zachowaniem wymogów określonych w art. 124 ust. 1a u.g.n. Przy tym, jej wydanie poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia, a dokonana przez orzekające w sprawie organy ocena materiału dowodowego nie nosi cech dowolności. Również uzasadnienie decyzji zawiera wszystkie elementy, o jakich mowa w art. 107 § 3 k.p.a., w szczególności zawiera faktyczne i prawne przesłanki orzeczenia.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę oddalił.

Sąd wydał wyrok na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z treścią art. 133 § 1 zdanie drugie p.p.s.a. wyrok może być wydany na posiedzeniu niejawnym w postępowaniu uproszczonym albo jeżeli ustawa tak stanowi. Przepis art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. z 2020 r., poz. 374 ze zm.) stanowi, że przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów. Z uwagi na intensyfikację rozwoju epidemii oraz niemożność przeprowadzenia rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku, sprawa została skierowana do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym, o czym strony zostały powiadomione. Ponadto, dopuszczalność rozpoznania przedmiotowej sprawy na posiedzeniu niejawnym na podstawie powołanego wyżej przepisu potwierdza stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego zawarte w uchwale składu 7 sędziów z dnia 30 listopada 2020 r., sygn. akt II OPS 6/19 (https://orzeczenia.nsa.gov.pl).