Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 675/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2009-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 16 par 1 , art. 145 par 1 pkt 5
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 3 ust 1, art. 2 pkt 2
journal: Dz.U. 2009 nr 1 poz 7
law: Ustawa z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Iwona Tomaszewska /spr./, Sędziowie Sędzia WSA Katarzyna Grzegorczyk Meder, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Katarzyna Skrzetuska-Gajos, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 3 września 2009 r. sprawy ze skargi B. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego oddala skargę


UZASADNIENIE

Kierownik Działu Świadczeń Rodzinnych Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. decyzją z dnia [...]r. Nr [...] przyznał B. P. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na rzecz małoletniego M. P. od dnia [...]r. do dnia [...]r. w wysokości [...] zł miesięcznie.

Następnie organ pierwszej instancji, postanowieniem z dnia [...]r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 147, art. 149 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego, z urzędu wznowił postępowanie w sprawie przyznania B. P. świadczenia alimentacyjnego na rzecz syna M. P. przyznanego decyzją z dnia [...]r.. Organ wskazał, że w dniu [...]r. wpłynęła korekta zaświadczenia o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacjach z dnia [...]r., z której wynika, iż egzekucja tych świadczeń od dłużnika jest skuteczna.

Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w S. działając

z upoważnienia Burmistrza Miasta S. decyzją z dnia [...]r.

Nr [...] na podstawie art. 2 pkt 2, 10, 11, art. 25 ustawy z dnia

7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (t.j. Dz. U. z 2009r.,

Nr 1, poz. 7 ze zm.), art. 145 § 1 pkt 5 art. 151 § 1 pkt. 2 k.p.a. – 1) z urzędu uchylił decyzję Kierownika [...] z dnia [...]r. w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego B. P. na rzecz M. P. od dnia [...]r. do [...]r., 2) odmówił przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną M. P. od dnia [...]r.

Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji wskazał, że decyzją z dnia

[...]r. zostało przyznane B. P. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na osobę uprawnioną M. P. w okresie od [...]r. do [...]r., między innymi w oparciu o zaświadczenia komornika sądowego z dnia [...]r. o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych.

Ponowna analiza posiadanych dokumentów wykazała, że komornik w powyższym zaświadczeniu, wykazał iż egzekucja jest bezskuteczna, a jednocześnie podał, że kwota zobowiązań dłużnika alimentacyjnego na dzień wystawienia zaświadczenia wynosi [...] zł z tytułu wypłaconych zaliczek alimentacyjnych. Brak zobowiązań

z tytułu należności wierzyciela alimentacyjnego.

Wobec powyższego, organ zwrócił się do komornika o przesłanie korekty zaświadczenia. W dniu [...]r. wpłynęło skorygowane zaświadczenie

z którego wynika, że egzekucja świadczeń alimentacyjnych okazała się skuteczna, gdyż zobowiązania dłużnika wobec wierzyciela nie występują.

W tych okolicznościach organ uznał, że brak było podstaw do przyznania świadczeń

z funduszu alimentacyjnego od [...]r., bowiem egzekucja świadczeń alimentacyjnych okazała się skuteczna.

B. P. nie zgodziła się z powyższą decyzją i w złożonym odwołaniu podniosła, że w miesiącu [...]r. nie była wyegzekwowana pełna kwota alimentów, a w [...]r. była wyegzekwowana ponad stan. W ten sposób bilans obu miesięcy wyszedł na zero. Jednakże art. 2 pkt 2 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, stanowi o dwóch poprzedzających miesiącach, dlatego przepis ten nie ma zastosowania.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego po rozpatrzeniu odwołania B. P. - utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję.

Kolegium - jak wynika to z uzasadnienia decyzji – podzieliło w całości ustalenia i stanowisko organu I instancji wskazując, że świadczenie z funduszu alimentacyjnego na rzecz M. P. zostało przyznane na podstawie zaświadczenia komornika sądowego z dnia [...]r. o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych.

Podczas ponownej analizy akt, organ I instancji stwierdził, że zaświadczenie to zawiera informację o bezskuteczności egzekucji, a jednocześnie stwierdza brak zobowiązań z tytułu należności wierzyciela alimentacyjnego i wystąpił do komornika

o korektę zaświadczenia.

W dniu [...]r. wpłynęło do organu I instancji skorygowane przez komornika sądowego zaświadczenie z dnia [...]r., z którego wynikało że egzekucja świadczeń alimentacyjnych należnych od dłużnika jest skuteczna bowiem zobowiązania wierzyciela wobec dłużnika nie występują.

W tych okolicznościach organ I instancji zasadnie uchylił własną decyzję z dnia

[...]r. o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego na rzecz M. P. od [...] do [...]r. i odmówił przyznania świadczenia z funduszu alimentacyjnego od [...]r.

Organ odwoławczy podniósł też, że z zebranych dowodów wynika, iż wobec wierzycielki nie ma żadnych zaległych kwot alimentów i występuje nadpłata w kwocie [...] zł.

B. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

skargę na powyższą decyzję Kolegium domagając się jej uchylenia

w całości jako naruszającej prawo.

Skarżąca zarzuciła, że zgodnie z art. 20 ust.2 ustawy z dnia 7 września 2007r.

o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, decyzja z dnia [...]r. nie była natychmiast wykonana.

Zdaniem skarżącej decyzja organu I instancji z dnia [...]r. nie nabrała mocy natychmiastowej wykonalności czego konsekwencją było wstrzymanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Decyzję z dnia [...]r. o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego przesłano komornikowi sądowemu w dniu [...]r.

W międzyczasie, nie posiadając wiedzy o tym, że otrzyma świadczenie z funduszu, komornik przesłał stronie w dniu [...]r. kwotę [...] zł (we [...] również otrzymała [...] zł.)

W ocenie skarżącej, organ I instancji dopuścił sam do zaistniałej sytuacji poprzez zaniechanie natychmiastowego powiadomienia organu egzekucyjnego o podjętej decyzji w dniu [...]r..

Skarżąca zarzuciła też naruszenie art. 21 powyższej ustawy, gdyż nie było podstaw do wstrzymania wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego.

Podkreśliła, że zaistniała sytuacja nie była spowodowana przez Jej zaniedbanie, kłamstwo czy składanie nieprawdziwych oświadczeń. W dacie decyzji przyznającej świadczenia z funduszu alimentacyjnego, pomimo przesłania we [...] pieniędzy przez komornika, biorąc pod uwagę [...] ostatnie miesiące, egzekucja nadal była bezskuteczna ponieważ występowało zadłużenie w wysokości [...] zł

Samorządowe Kolegium Odwoławcze odpowiadając na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjnym z w a ż y ł, co następuje:

Skarga jest niezasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa w sposób zarzucany skargą, ani w żaden inny sposób w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

W rozpoznawanej sprawie Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej

w S., działając z upoważnienia Burmistrza Miasta S., decyzją z dnia [...]r., Nr [...], przyznał B. P. świadczenie z funduszu alimentacyjnego na rzecz małoletniego M. P. od dnia [...]r. do dnia [...]r. Decyzja ta uzyskała przymiot ostateczności.

Zgodnie z art. 16 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) dalej k.p.a. – wzruszenie takiej decyzji tj. jej uchylenie bądź zmiana, stwierdzenie nieważności oraz wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach przewidzianych

w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w przepisach szczególnych.

W ocenie Sądu, okoliczność uzyskania przez organ I instancji pisma komornika sądowego z dnia [...]r. stwierdzającego, że koryguje zaświadczenie z dnia [...]r., w którym podał, że egzekucja świadczeń alimentacyjnych jest bezskuteczna, stanowiła podstawę do rozważenia, czy nie zaistniała przesłanka do wznowienia postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. tj., jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Przez nową okoliczność istotną dla sprawy należy przy tym rozumieć taką okoliczność, która mogła mieć wpływ na odmienne rozstrzygnięcie sprawy. W kontekście pism komornika tj. pierwszego, którego treść stanowiła podstawę do wydania decyzji ostatecznej o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego oraz pisma drugiego z dnia [...]r., w którym komornik stwierdził, że pierwsze zaświadczenie (pismo z dnia

[...]r.) zawierało błąd, za zgodne z prawem uznać należy stanowisko organu, że zaistniała wyżej wymieniona przesłanka wznowieniowa.

Obiektywnie rzecz biorąc, w dacie wydania decyzji ostatecznej istniała bowiem okoliczność faktyczna, którą stanowiła skuteczność egzekucji. O skuteczności egzekucji organ nie wiedział dlatego, że pozostawał w błędnym przekonaniu wywołanym treścią zaświadczenia z dnia [...]r. stwierdzającym, że egzekucja jest bezskuteczna. Wyjście na jaw tego błędu w sytuacji gdy de facto egzekucja była skuteczna, stanowi o zaistnieniu przesłanki wznowieniowej określonej w art. 145 § 1 pkt 5 kpa, gdyż skuteczność egzekucji komorniczej miała istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia sprawy.

Zgodnie bowiem z art. 3 ust.1˛ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2009r. Nr 1, poz. 7 ze zm.) osobą uprawnioną do świadczeń z funduszu alimentacyjnego jest osoba uprawniona do świadczenia alimentacyjnego na podstawie tytułu wykonawczego, którego egzekucja jest bezskuteczna (w rozumieniu art. 2 pkt 2 tej ustawy).

Skorygowanie przez komornika sądowego zaświadczenia, a w konsekwencji brak podstaw do stwierdzenia bezskuteczności egzekucji oznacza ujawnienie okoliczności wcześniej organowi nieznanej.

Podkreślić należy, że przy wznowieniu postępowania w okolicznościach wskazanych

w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. nie jest istotne, czy ujawniane nowe okoliczności nie były znane organowi prowadzącemu postępowanie pierwotne w wyniku zaniedbań (np. niedokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego), czy z innych powodów (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego – Ośrodek Zamiejscowy we Wrocławiu z dnia

27 stycznia 1984r. SA/Wr 649/03, ONSA 1984/1/7).

W tych okolicznościach, skoro wystąpiła przesłanka uzasadniająca wznowienie postępowania określona w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., to trafne było wydanie decyzji stosownie do art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a., a więc decyzji o uchyleniu decyzji z dnia [...] r. o przyznaniu świadczenia z funduszu alimentacyjnego od dnia

[...]r. i o odmowie przyznania tego świadczenia od dnia [...]r.

Wbrew twierdzeniom skarżącej, nie jest istotna data doręczenia organowi egzekucyjnemu decyzji o przyznaniu świadczeń z funduszu alimentacyjnego, bowiem zgodnie z art. 20 ust.2 ustawy z dnia 7 września 2007r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, decyzja w sprawach świadczeń z funduszu alimentacyjnego są natychmiast wykonalne, z wyjątkiem decyzji w sprawach dotyczących nienależnie pobranych świadczeń. Nie jest też trafny zarzut, że

w rozpoznawanej sprawie organy naruszyły przepis art. 21 tej ustawy.

Przepis art. 21 określa przesłanki wstrzymania wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego i nie był podstawą prawną wydania zaskarżonej decyzji.

W związku z powyższym, Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 25002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł o oddaleniu skargi.