Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt II SAB/Łd 53/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2008-02-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 27 lutego 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi - Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.Ś. na bezczynność Administracji Nieruchomościami Ł.-B. "A" w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. AR


UZASADNIENIE

II SAB/Łd 53/07

UZASADNIENIE

W dniu 5 października 2007r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi wpłynęła skarga J.Ś. na Administrację Nieruchomościami Ł.-B. "A" z powodu nieudzielania przez Administrację informacji na temat: kto wydał zgodę na poprowadzenie po ścianie bloku przy ul. A 66-77a kabla zasilającego w energię elektryczną, biegnącego od cukierni do środkowej klatki, czy pomiot który udzielił takiego zezwolenia był do tego uprawniony i czy zezwolenie to jest jednocześnie umową na użyczenie ściany bloku a ponadto kto będzie ponosił szkody ewentualnego przełożenia kabla i czy prace instalacyjne wykonywała firma posiadająca stosowne uprawnienia. Strona żądała również wydania kserokopii umowy użyczenia ściany w celu położenia kabla, jeżeli taka umowa została zawarta.

Uzasadniając skarżący wyjaśnił, iż w odpowiedzi na pismo z dnia 8 sierpnia 2007r. Administracja Nieruchomościami nadesłała pismo z dnia 14 sierpnia 2007r., w którym odmówiła udzielenia żądanych informacji. Od pisma tego strona odwołała się, jednakże pismem z dnia 22 sierpnia 2007r. Administracja Nieruchomościami podtrzymała dotychczasowe stanowisko i stwierdziła, iż sprawę uważa za zakończoną.

W odpowiedzi na skargę Administracja Nieruchomościami Ł.-B. podniosła, iż nie jest organem administracji państwowej, ani samorządowej i nie wydaje decyzji administracyjnych. Natomiast pismo z dnia 14 sierpnia 2007r. miało charakter informacyjny, wskazane w nim zostało, iż żądanie udzielenia informacji winno zostać skierowane do Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej, gdyż Administracja Nieruchomościami tylko administruje budynkiem, którego dotyczą żądane przez stronę informacje, nie ma uprawnień do ich udzielenia, nadto strona nie jest członkiem tej wspólnoty mieszkaniowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz. 1269 ze zm.) powoływanej dalej jako "p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Stosownie zaś do treści art. 3 § 2 p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie,

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Kognicja Sądu ograniczona jest do oceny legalności kwestionowanego skargą aktu lub czynności organów administracji publicznej i obejmuje ocenę prawidłowości zastosowanych przepisów prawa i ich wykładni przez organy administracji. Sąd administracyjny nie jest władny orzekać merytorycznie w danych sprawach, zatem nie ma uprawnienia by wydać orzeczenia przyznające stronie uprawnienia lub obciążające ją jakimś obowiązkiem opartym na obowiązujących przepisach prawa materialnego.

W świetle powyższego do zakresu właściwości sądów administracyjnych należy również orzekanie w sprawach skarg na niepodejmowanie przez organy administracji nakazanych prawem aktów lub czynności w sprawach indywidualnych. Przy czym w przypadku skargi na bezczynność organu, przedmiotem sądowej kontroli nie jest określony akt lub czynność organu lecz ich brak, ale wyłącznie w sytuacji, gdy dany organ miał obowiązek podjąć działania w określonej formie i w określonym przez prawo terminie.

Celem skargi na bezczynność jest zatem wymuszenie na organie administracji publicznej zachowań, określonych w art. 3 §2 pkt 1-4 p.p.s.a. Zgodnie zaś z art. 149 p.p.s.a. sąd administracyjny uwzględniając skargę na bezczynność organów w sprawach wymienionych w art. 3 §2 pkt 1-4 p.p.s.a., zobowiązuje organ do wydania w określonym terminie aktu lub dokonania czynności. Tym samym zaskarżenie bezczynności organu jest dopuszczalne tylko w takim zakresie w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia oraz innych aktów lub czynności. Konsekwentnie wywieść należy, iż strona składając skargę na bezczynność organów administracji winna wykazać w sposób niewątpliwy, że jej żądanie musi być rozpatrzone w drodze decyzji administracyjnej.

Z kolei w świetle przepisów ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej (Dz.U. Nr 112, poz. 1198 ze zm.) odmowa udostępnienia informacji wymaga wydania decyzji tylko wtedy, gdy chodzi o informacje publiczną w rozumieniu tej ustawy. Udzielenie informacji następuje w drodze czynności technicznej, zatem musi istnieć wyraźna podstawa prawna do wydania decyzji w sprawie. Jeśli natomiast w danej sprawie nie ma zastosowania powołana ustawa o dostępie do informacji publicznej, nie można zastosować art. 16 powołanej ustawy, nakazującego wydanie decyzji w razie odmowy udzielenia informacji.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać trzeba, iż w odpowiedzi na wniosek o udzielenie informacji Administracja Nieruchomościami przesłała pismo, które zakwalifikować należy jako pisemną informację, która z pewnością nie może zostać uznana za decyzję administracyjną. Przedmiotowa informacja to oświadczenie wiedzy, zaś decyzja to oświadczenie woli, tym samym informacja niczego nie rozstrzyga, nie jest nakierowana na wywołanie bezpośrednich skutków prawnych, nie zmienia sytuacji prawnej danej osoby. Istotne jest również, iż skarżący żądał informacji na temat: kto wydał zgodę na poprowadzenie po ścianie bloku przy ul. A 66-77a kabla zasilającego w energię elektryczną, biegnącego od cukierni do środkowej klatki, czy podmiot, który udzielił zezwolenia był do tego uprawniony, czy zezwolenie jest jednocześnie umową na użyczenie ściany bloku, kto będzie ponosił szkody ewentualnego przełożenia kabla i czy prace instalacyjne wykonywała firma posiadająca stosowne uprawnienia. Analiza treści powyższych pytań strony w świetle przepisu art. 6 ustawy o dostępie do informacji publicznej, prowadzi do stwierdzenia, iż żądanych informacji nie można zakwalifikować do informacji publicznych, których można żądać na podstawie przepisów powołanej ustawy. Informacje publiczne są informacjami, które ze względu na swój charakter i wpływ na funkcjonowanie państwa i organów administracji publicznej wymagają szczególnego zapewnienia możliwie daleko idącej jawności i publicznego dostępu do informacji, które ich dotyczą. Informacje, których domaga się strona stanowią materię regulowaną przepisami prawa (właściwość organów uprawnionych do wykonywania prac remontowych, montażu urządzeń elektrycznych) lub w drodze umowy pomiędzy inwestorem i wykonawcą prac, dotyczą również kwestii odszkodowawczych regulowanych przepisami prawa cywilnego. Z uwagi na powyższe nie można uznać przedmiotowych informacji za informacje publiczne co za tym Administracja Nieruchomościami nie mogła tych informacji udzielić, natomiast pismo, które wystosowała do skarżącego nie podlega kognicji sądu administracyjnego.

Zwrócić należy również uwagę na przepis art. 4 ust 3 ustawy o dostępie do informacji publicznej w myśl którego obowiązane do udzielenia informacji są podmioty, wymienione w ust. 1 i 2, będące w posiadaniu takich informacji. Interpretując powołany przepis racjonalne wydaje się przyjęcie takiej interpretacji zgodnie, z którą zobowiązany do udzielenia informacji jest każdy podmiot, który posiada informację lub powinien ją posiadać. Organ nie jest w stanie udzielić informacji, którą nie dysponuje.

Jak wskazuje natomiast Administracja Nieruchomościami Ł.-B., informacje których żąda skarżący dotyczą budynku należącego do wspólnoty mieszkaniowej nieruchomości przy ul. A 66/70, którą reprezentuje zarząd, do którego strona powinna się zwrócić. Administracja Nieruchomościami nie jest dysponentem przedmiotowego budynku i nie posiada informacji związanych z pracami podejmowanymi w nim.

Podzielić należy stanowisko wyrażone w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 24 stycznia 2006r., sygn.akt I OSK 928/2005, iż nie można przyjąć, że charakteru aktu i czynności, o których mowa w art. 3 §2 pkt 4 p.p.s.a. nabiera pismo z uwagi na to, iż dotyczy kwalifikacji prawnej informacji publicznej. Pismo informacyjne, o tym, że informacja nie ma charakteru informacji publicznej, nie podlega kognicji sądów administracyjnych, nie mieści się bowiem w zakresie art. 3 §2 pkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (publ. Lex Nr 167166).

Odrzucenie skargi z uwagi na brak właściwości sądu administracyjnego nastąpi w szczególności w wypadku, gdy skarga dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sadów administracyjnych (art. 3 §2 i 3 oraz art. 4 p.p.s.a.) lub gdy dotyczy sprawy wyłączonej z właściwości tych sądów (art. 5 p.p.s.a.) - B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2005, str.157.

Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 58 §1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.

AR