Postanowienie NSA, sygn. akt I OSK 927/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2012-05-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6219 Inne o symbolu podstawowym 621
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 52 § 3, art. 58 § 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 59 § 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Arkadiusz Despot - Mładanowicz po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 28 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1275/11 o odrzuceniu skargi E. K. na czynność Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej K. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 28 grudnia 2011 r., sygn. akt III SA/Kr 1275/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę E. K. na czynność Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r., znak [...] w przedmiocie odmowy przyznania lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej K.

Sąd wskazał, że E. K. wniosła pismem datowanym na dzień 20.09.2011r. (data nadania: 23.09.2011r.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na odmowę przyznania jej przez Prezydenta Miasta K. lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej K.

Wezwaniem z dnia 1.12.2011r., w wykonaniu zarządzenia Sędziego z dnia 29.11.2011r., pełnomocnik skarżącej został zobowiązany do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez sprecyzowanie (określenie charakteru prawnego) przedmiotu skargi pod rygorem odrzucenia skargi, zauważając, że ze skargi wynika jedynie ogólnie, że odnosi się do pisma Prezydenta Miasta K. z dnia [...]maja 2011r. znak [...], w którym Prezydent w trybie art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r., Nr 153, poz. 1270), dalej p.p.s.a. odpowiedział skarżącej na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Skarga jednocześnie kwestionowała sposób załatwienia przez organ wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Pełnomocnik skarżącej, odpowiadając w wyznaczonym terminie, w dniu 14.12.2011r., sprecyzował przedmiot skargi w ten sposób, że przedmiotem zaskarżenia jest czynność z zakresu administracji publicznej – pismo Prezydenta Miasta K. z [...].03.2011r. znak [...].

Z akt administracyjnych wynika, że E. K. wniosła w dniu 17.12.2010r. do Prezydenta Miasta Krakowa o przyznanie jej lokalu mieszkalnego z zasobów Gminy Miejskiej K. ze względów społecznych (bezdomności). Prezydent Miasta K. odpowiedział jej pismem z dnia [...].03.2011r. znak [...], że w oparciu o uchwałę Nr XXIV/288/07 Rady Miasta Krakowa z 24 października 2007r. w sprawie zasad wynajmowania lokali wchodzących w skład mieszkaniowego zasobu Gminy Miejskiej Kraków (Dz.Urz. Woj. Małop. z 5 grudnia 2007r. , Nr 850, poz. 5589 ze zm.) lokal jej nie przysługuje, gdyż nie stanowi w rozumieniu tej uchwały osoby o niezaspokojonych potrzebach mieszkaniowych. Na podstawie bowiem skierowania nr [...] z [...].02.1998r. skarżąca została uprawniona do wspólnego zamieszkiwania m.in. z A. K.

Pismo Prezydenta Miasta K. doręczone zostało E. K. w dniu 30.03.2011r.

W dniu 21.04.2011r. E. K. wezwała Prezydenta Miasta K. do usunięcia naruszenia prawa w trybie przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. polegającego na nieprzyznaniu jej lokalu mieszkalnego. Jednocześnie skarżąca wniosła do Prezydenta Miasta K. o przywrócenie terminu do wniesienia w/w wezwania ze względu na mylne w ocenie skarżącej pouczenie organu o trybie zaskarżenia w/w czynności Prezydenta Miasta K.

W odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa Prezydent Miasta K. odpowiedział skarżącej pismem z dnia [...] maja 2011r. znak [...], że nie znajduje podstaw do zmiany stanowiska i uważa tym samym, że wezwanie jest bezzasadne. W piśmie tym odniósł się również do wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa w ten sposób, że pouczenie organu o trybie zaskarżenia było prawidłowe, a związku z tym nie można uznać, że skarżąca bez własnej winy nie dochowała terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa.

W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na złożenie jej z uchybieniem terminu z art. 53 § 2 p.p.s.a, względnie o odrzucenie z uwagi na niezachowanie trybu zaskarżenia z art. 52 § 3 p.p.s.a i wniesienie wezwania Prezydenta Miasta K. do usunięcia naruszenia prawa po upływie terminu, lub o oddalenie z uwagi na argumentacją zawartą w uzasadnieniu pisma Prezydenta Miasta K. z [...].03.2011r. znak [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że wniesienie skargi na czynność Prezydenta powinno być zgodnie z art. 52 § 3 ustawy p.p.s.a. poprzedzone wezwaniem organu na piśmie, w terminie 14 dni od dowiedzenia się o podjęciu takiej czynności, do usunięcia naruszenia prawa.

Niewyczerpanie powyższego trybu (w tym terminu wniesienia wezwania) powoduje, że skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy p.p.s.a. podlega odrzuceniu.

Sąd stwierdził, że spełniona została przesłanka z w/w artykułu, gdyż E. K. nie zachowała ustawowego trybu zaskarżenia czynności Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011r. znak [...]. Co prawda poprzedziła skargę wezwaniem Prezydenta Miasta K. o usunięcie naruszenia prawa, ale wezwanie zostało wniesione po upływie 14 – dniowego terminu liczonego od dnia otrzymania pisma Prezydenta Miasta K. odmawiającego przyznania jej lokalu mieszkalnego. Skoro pismo to doręczono jej w dniu 30.03.2011r. to wezwanie powinno być wniesione do organu najpóźniej w dniu 13.04.2011r. Skarżąca uczyniła to dopiero w dniu 21.04.2011r., co oznacza, że po terminie.

Sąd wskazał, że miał na uwadze, że E. K. równocześnie z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wniosła do Prezydenta Miasta K. o przywrócenie terminu do wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, a organ pismem z dnia 16.05.2011r. (stanowiącym jednocześnie odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa) odmówił jej przywrócenia terminu, jednak okoliczności te nie mają znaczenia dla rozpoznania w niniejszej sprawie (nie stanowią o zakresie rozpoznania) z tego względu, że przedmiot skargi został ostatecznie sprecyzowany w ten sposób, iż jej przedmiotem jest czynność Prezydenta Miasta K. z [...] marca 2011r. znak [...], na podstawie której Prezydent odmówił skarżącej przyznania lokalu mieszkalnego.

Z powyższych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzucił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła E. K., zaskarżając postanowienie w całości, zarzucając mające istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisu postępowania w postaci art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na niesłusznym przyjęciu, iż wniesienie skargi jest niedopuszczalne wobec złożenia jej z domniemanym pominięciem wyczerpania trybu opisanego w art. 52 § 3 p.p.s.a.

W związku z powyższym skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyznanie pełnomocnikowi kosztów pomocy prawnej udzielonej w postępowaniu kasacyjnym z urzędu, które nie zostały pokryte ani w całości, ani w części.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do dokonania wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa nie został rozpoznany w drodze postanowienia stosownie do art. 59 § 1 k.p.a. Jednocześnie organ rozstrzygnął merytorycznie przedmiotowe wezwanie, co zdaniem skarżącej świadczy o tym, że wniosek o przywrócenie terminu został w istocie uwzględniony przez organ w sposób dorozumiany.

Odpowiedź na skargę kasacyjną złożył Prezydent Miasta K., wnosząc o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.

W postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, prowadzonym na skutek wniesienia skargi kasacyjnej, obowiązuje generalna zasada ograniczonej kognicji tego sądu (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny jako sąd drugiej instancji rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, wyznaczonych przez przyjęte w niej podstawy, określające zarówno rodzaj zarzucanego zaskarżonemu orzeczeniu naruszenia prawa, jak i jego zakres. Z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania. Ta jednak nie miała miejsca w rozpoznawanej sprawie.

Na wstępie należy zauważyć, że – jak podniesiono również w skardze kasacyjnej - skarżąca uchybiła 14-dniowemu terminowi na dokonanie wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa w trybie art. 52 § 3 p.p.s.a. Składając przedmiotowe wezwanie wniosła jednocześnie o przywrócenie terminu do dokonania powyższej czynności. Z akt sprawy wynika jednak, że wniosek o przywrócenie terminu nie został rozpoznany (stosownie do art. 59 § 1 k.p.a. w drodze postanowienia), co oznacza, że wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie zostało skutecznie dokonane. Należało zatem uznać, że skarżąca nie zachowała ustawowego trybu zaskarżenia czynności Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r., co prawidłowo stwierdził Sąd I instancji.

Zatem rozpoznanie przez organ powyższego wniosku i ewentualne przywrócenie terminu do dokonania w/w czynności, może dopiero otworzyć stronie termin do skutecznego złożenia skargi na czynność Prezydenta Miasta K. z dnia [...] marca 2011 r.

W świetle powyższego należało uznać, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny zasadnie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., odrzucił wniesioną przez E. K. skargę, gdyż została ona wniesiona bez skutecznego wyczerpania trybu określonego w art. 52 § 3 p.p.s.a.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r., poz. 270), orzekł jak w sentencji postanowienia.

Odnosząc się do wniosku pełnomocnika skarżącej, ustanowionego z urzędu, o przyznanie wynagrodzenia za wykonaną pomoc prawną, należnego mu od Skarbu Państwa, Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, iż stosownie do art. 250, 258 § 2 pkt 8 i § 3 oraz art. 259 i 260 p.p.s.a. następuje to przed wojewódzkim sądem administracyjnym, który jest w tym przedmiocie Sądem pierwszej instancji. Stosownie do § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.) pełnomocnik skarżącej złoży temu Sądowi stosowne oświadczenie, o jakim mowa w tym przepisie.