Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SAB/Po 65/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2019-04-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
659
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Maria Grzymisławska-Cybulska po rozpoznaniu w dniu 16 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta Gminy w przedmiocie warunków zabudowy postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącej H. W. uiszczony wpis w kwocie [...]zł (sto złotych)


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 06 lutego 2019 r. S. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, za pośrednictwem organu, skargę na przewlekłe załatwienie przez Wójta Gminy sprawy zakończonej odmowną "decyzją [...]" w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla działki nr [...] w Sadach – domagając się:

1) uwzględnienia skargi przez uznanie, że organ dopuścił się przewlekłości w prowadzonym postępowaniu,

2) wymierzenia organowi grzywny w wysokości określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a.,

3) zasądzenia od organu na rzecz skarżącego kosztów postępowania, według norm przepisanych.

Do skargi S. W. załączył pełnomocnictwo udzielone jemu przez żonę H. W..

We wskazanym terminie uiszczono wymagany wpis od skargi (k.24 akt sąd.), a na zarządzenie Sądu z dnia 22 marca 2019 r. S. W. został wezwany do wykazania, że H. W. przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na przewlekłe załatwienie przez Wójta Gminy sprawy zakończonej odmowną decyzją WZP.[...] złożyła stosowne ponaglenie. Pełnomocnikowi Skarżącej udzielono terminu 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 28 akt sąd.). Wezwanie doręczono w dniu 06 kwietnia 2019 r., a pismem złożonym w Biurze Podawczym Sądu w dniu 09 kwietnia 2019 r. pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że wycofuje skargę (k. 30 akt sąd.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

1. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2018 r. poz. 2107, z późn. zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.; dalej w skrócie "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a.

2. Merytoryczne rozpatrzenie skargi przez sąd musi być każdorazowo poprzedzone zbadaniem dopuszczalności jej wniesienia, co w szczególności oznacza konieczność ustalenia przez sąd, czy przed wniesieniem skargi doszło do wyczerpania środków zaskarżenia.

W ocenie Sądu ta przesłanka dopuszczalności skargi nie została w niniejszej sprawie spełniona, co musiało skutkować odrzuceniem skargi jako "niedopuszczalnej z innych przyczyn" w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Przemawiają za tym następujące względy.

3. Niewyczerpanie środka zaskarżenia.

1. Zgodnie z art. 52 § 1 p.p.s.a., skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie. Z kolei art. 53 § 2b p.p.s.a. stanowi, że skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania można wnieść w każdym czasie po wniesieniu ponaglenia do właściwego organu.

Dodać jeszcze należy, że w aktualnym stanie prawnym, zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a., stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:

1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);

2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).

Stosownie do art. 37 § 2 k.p.a.: "Ponaglenie zawiera uzasadnienie". W myśl zaś przepisu art. 37 § 3 k.p.a., ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie (pkt 1), bądź do organu prowadzącego postępowanie – jeżeli nie ma organu wyższego stopnia (pkt 2).

2. Z treści cytowanych przepisów jasno wynika, że uprzednie wniesienie ponaglenia stanowi niezbędny warunek dopuszczalności złożenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego na bezczynność organu administracji publicznej lub na przewlekłe prowadzenie postępowania przez ten organ. Zarazem nie ulega wątpliwości, że obowiązek wyczerpania środków zaskarżenia odnosi się do strony wnoszącej skargę do sądu administracyjnego, a więc że obowiązek ten nie może być zrealizowany – niejako "w zastępstwie" – przez inny podmiot. Innymi słowy, między podmiotem wnoszącym ponaglenie, a podmiotem wnoszącym następnie skargę do sądu administracyjnego musi zachodzić tożsamość (zob. np. wyrok WSA z 04.10.2016 r., IV SAB/Po 116/18, CBOSA).

3. Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy wypada stwierdzić w pierwszej kolejności, że jest poza sporem, iż skargę w tej sprawie wniosła H. W. – wyraźnie zostało to oświadczone w skardze do której załączono pełnomocnictwo, którego H. W. udzieliła mężowi.

Nie umyka uwadze Sądu, że do skargi załączono ponaglenie w tej sprawie – nazwane błędnie "zażaleniem na przewlekłość i bezczynność postępowania" – które jednak wniósł S. W. w imieniu własnym (k. 7 akt sądowych). Należy zauważyć, że tak właśnie owo ponaglenie – jako wniesione imieniem własnym przez S. W. – zostało też odczytane przez rozpatrujące je SKO w P., czemu dało ono wyraz w rubrum załatwiającego to ponaglenie postanowienia z 26 marca 2018 r. załączonego do skargi (k. 8 akt sądowych).

Z tej przyczyny pełnomocnik Skarżącej został wezwany do wykazania, że składająca skargę H. W. przed wniesieniem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargi na przewlekłe załatwienie przez Wójta Gminy sprawy zakończonej odmowną decyzją WZP.[...] złożyła stosowne ponaglenie. Na skutek tego wezwania, w terminie otwartym do dokonania tej czynności pełnomocnik Skarżącej oświadczył, że cofa skargę.

Wyjaśnić jednak należy, że w tych okolicznościach cofnięcie skargi nie stanowi przesłanki umorzenia postępowania z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Cofnięciu podlega, bowiem skarga skutecznie wniesiona do sądu, co w niniejszej sprawie nie nastąpiło

W konsekwencji należało uznać, że wniesienie przez H. W. przedmiotowej skargi na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Wójta nie zostało poprzedzone wymaganym środkiem zaskarżenia (ponagleniem), a więc że było ono niedopuszczalne "z innych przyczyn" w rozumieniu art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.

4. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie ww. przepisu, skargę odrzucił (pkt 1 sentencji postanowienia). O zwrocie kwoty wpisu (pkt 2 sentencji postanowienia) orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.