Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1799/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 61 ust. 8 pkt 2
journal: Dz.U. 2014 poz 1146
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Michał Sowiński (spr.), Sędzia WSA - Dorota Mydłowska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec – Kudiura, Protokolant - st. spec. Mariusz Dzierzęcki, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 listopada 2017 r. sprawy ze skargi Powiatu P. na rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] września 2017 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu; oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez Powiat P. jest rozstrzygnięcie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] września 2017 r., nr [...] w przedmiocie protestu dotyczącego oceny wniosku o dofinansowanie projektu pn. Wzmocnienie potencjału kulturalnego powiatu p. poprzez dostosowanie istniejącego obiektu Szkoły Rolniczej do nowych funkcji kulturalnych powiatu, w tym Szkoły Muzycznej I stopnia w P.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym oraz prawnym.

Powiat P. (dalej: skarżący/wnioskodawca) złożył wniosek o dofinansowanie ww. projektu w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 dla VIII Osi priorytetowej: Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury, Działanie 8.1: Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury.

Następnie, komisja oceny projektów dokonała oceny wniosku w oparciu o kryteria merytoryczne pierwszego stopnia. Przedmiotowy projekt został oceniony na 26 pkt z 55 możliwych do zdobycia.

Wobec powyższego Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego (dalej: MKiDN), pełniące funkcję instytucji organizującej konkurs, pismem z dnia [...] lipca 2017 r. o sygn. [...] poinformowało wnioskodawcę o negatywnej ocenie projektu wynikającej z braku uzyskania wymaganej liczby punktów, wystarczającej do skierowania do kolejnego etapu oceny.

Wnioskodawca - pismem z dnia [...] lipca 2017 r. - wniósł protest, w którym nie zgodził się z podjętym przez MKiDN rozstrzygnięciem. Protest dotyczył wybranych kryteriów merytorycznych I stopnia, w ramach których projekt uzyskał niższą niż maksymalna punktację, tj.:

- kryterium nr 2: Doświadczenie Wnioskodawcy,

- kryterium nr 5: Ocena popytu,

- kryterium nr 6: Długotrwałe efekty ekonomiczno-społeczne projektu,

- kryterium nr 8: Analiza opcji,

- kryterium nr 15: Potencjał turystyczny projektu.

Minister Rozwoju i Finansów, pełniący funkcję Instytucji Zarządzającej Programem Operacyjnym Infrastruktura i Środowisko, nie uwzględnił protestu (pismo z dnia [...] września 2017 r., nr [...]).

Uzasadniając podjęte rozstrzygnięcie, odnośnie kryterium nr 2 - Doświadczenie Wnioskodawcy - Minister wskazał, że punktację w ramach tego kryterium otrzymuje projekt złożony przez wnioskodawcę, który łącznie spełnia następujące wymagania:

- w ciągu 6 lat poprzedzających rok złożenia wniosku o dofinansowanie zrealizował i rozliczył co najmniej 1 projekt infrastrukturalny,

- projekt mieści się przedmiotowo w obszarze kultury, edukacji artystycznej lub ochrony dziedzictwa narodowego,

- wartość projektu nie może być niższa niż 2,0 mln zł kosztów całkowitych, przy czym obligatoryjnie część tych kosztów powinna zostać sfinansowana z udziałem środków publicznych.

Minister zaznaczył, iż spornym jest czy wnioskodawca posiada doświadczenie w realizacji projektów w obszarze kultury, edukacji artystycznej lub ochrony środowiska. Jednocześnie wyjaśnił, iż w grę mogą wchodzić tylko takie zrealizowane i rozliczone projekty infrastrukturalne, których przedmiot był analogiczny do obecnego zakresu interwenci w ramach VIII Osi priorytetowej PO liŚ 2014-2020 (tj. przykładowo: obejmował prace związane z przebudową lub rozbudową obiektów zabytkowych lub działania infrastrukturalne, mające na celu ochronę i zachowanie otoczenia zabytkowych obiektów, jak również zabytkowych parków i ogrodów, lub przedsięwzięcia polegające na rozbudowie, przebudowie i remoncie niezabytkowej infrastruktury kultury i edukacji artystycznej z przeznaczeniem na cele kulturalne itp.), ponieważ tylko tego rodzaju doświadczenie można uznać za rękojmię należytej realizacji w przyszłości projektu dofinansowanego w ramach VIII Osi priorytetowej Programu.

W ocenie Ministra, wnioskodawca nie zwarł w dokumentacji aplikacyjnej informacji potwierdzających, że zrealizował i rozliczył co najmniej 1 projekt spełniający wszystkie przesłanki wskazane w zasadach oceny kryterium nr 2.

Odnośnie kryterium nr 5 - Ocena popytu - podniesiono, iż oszacowana przez wnioskodawcę liczba osób korzystających z obiektów objętych wsparciem po zrealizowaniu projektu (na poziomie 10 000 osób rocznie) nie znajduje poparcia w wynikach badan zewnętrznych podczas gdy w myśl ustalonych zasad oceny w ramach kryterium nr 5 analiza popytu powinna opierać się właśnie na nich. Minister wyjaśnił, iż podstawę dla oszacowania wartości danych dotyczących przyszłego popytu na usługi generowane przez zrealizowany projekt powinny stanowić przede wszystkim wyniki badania zewnętrznego przeprowadzonego przez firmę zajmującą się badaniem rynku, a nie informacje zaczerpnięte przez wnioskodawcę ze wskazanych przez niego dokumentów strategicznych. Ponadto - w ocenie IZ PO liŚ - wyniki badania przeprowadzonego przez firmę Agencja Artystyczna B.S. nie stanowią wystarczającego źródła dla uznania za prawidłową przeprowadzonej analizy popytu. Nie można zatem uznać przeprowadzonej przez wnioskodawcę analizy popytu za poprawną, a jej wyników za wiarygodne

W zakresie kryterium nr 6 - Długotrwale efekty ekonomiczno-społeczne projektu - wyjaśniono, iż wnioskodawca - w ramach opracowania dokumentacji aplikacyjnej - zobowiązany był do przeprowadzenia analizy finansowej i wykazania w jej wyniku (w treści opracowanego studium wykonalności) pozytywnych i negatywnych bezpośrednich efektów ekonomiczno-społecznych oraz pośrednich korzyści społeczno-ekonomicznych, związanych z realizacją projektu. Jednakże w rozdz. 9 studium wykonalności pn. Opis długotrwałych efektów społeczno-ekonomicznych, wśród danych na temat zidentyfikowanych istotnych społecznych, gospodarczych, turystyczno-rekreacyjnych oraz środowiskowo-przestrzenno-terytorialnych skutków realizacji projektu, nie zawarł on żadnych informacji o udostępnieniu dodatkowej infrastruktury w obiektach będących przedmiotem projektu. Zatem, wobec braku w dokumentacji aplikacyjnej jednoznacznych informacji co do planowanego udostępnienia w obiektach będących przedmiotem projektu - jako efektu pośredniego jego realizacji - dodatkowej infrastruktury, niemożliwe jest stwierdzenie, że projekt zasługuje na maksymalną liczbę punktów w ramach przedmiotowego kryterium.

W odniesieniu do kryterium nr 8 - Analiza opcji - zaznaczono, że wnioskodawca nie objął analizą opcji co najmniej dwóch wariantów inwestycyjnych, których cel jest tożsamy z celem jego projektu, a co z kolei stanowi niezbędną podstawę dla prawidłowego przeprowadzenia analizy wariantów realizacji inwestycji, zgodnie z postanowieniami ww. dokumentacji konkursowej. Wyjaśniono, że wnioskodawca co prawda wskazuje w pkt 6.2.2 studium wykonalności trzy analizowane warianty inwestycji, jednak przedstawione informacje nie pozwalają na uznanie, że co najmniej dwa z nich zakładają cel analogiczny z celem projektu.

W zakresie kryterium nr 15 - Potencjał turystyczny projektu - zarzucono, iż wnioskodawca nie wykazał unikalnego charakteru obiektu objętego projektem, dodatkowo nie udowodnił, iż w ramach obecnego regionalnego rynku turystycznego znajduje się na pierwszych pięciu miejscach w województwie pod względem liczby odwiedzających, ponadto w studium wykonalności w pkt 6.3.6 pn. Potencjał turystyczny projektu - nie dokonał uproszczonej kwantyfikacji w oparciu o dane z analizy popytu, zatem nie spełnił co najmniej trzech spośród wszystkich przesłanek wskazanych w zasadach oceny powyższego kryterium.

Skarżący nie zgodził się z powyższym rozstrzygnięciem i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.

W skardze zarzucił:

1) nieprawidłową ocenę projektu w zakresie kryterium 2, 5, 6, 8 i 15 oraz przyjęcie, iż dokonana przez MKiDN ocena jest zasadna i prawidłowa;

2) pominięcie, iż wbrew zapisom art. 37 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 217, z późn. zm.); dalej: "u.z.r.p." MKiDN nie dokonało wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny;

3) pominięcie, że reguły oceny i konstrukcja poszczególnych kryteriów (nr 2, 5, 6, 8 i 15) wyboru projektów (załącznik nr 3 do Szczegółowego opisu osi priorytetowych PO liŚ 2014-2020) była niejasna, nieprecyzyjna, niejednoznaczna i lakoniczna, wymagająca dokonania interpretacji na różnych płaszczyznach, w tym:

- dokonanie nieuzasadnionej interpretacji zawężającej kryterium nr 2 "Doświadczenie wnioskodawcy" i odniesienie go jedynie do zakresu interwencji w ramach VIII Osi priorytetowej PO liŚ 2014-2020, podczas gdy z opisu kryterium wynikało jednoznacznie, że ocenie podlegać miało doświadczenie wnioskodawcy w realizacji i rozliczeniu wszelkiego rodzaju projektów infrastrukturalnych w obszarze kultury, edukacji artystycznej lub ochrony dziedzictwa narodowego z udziałem środków publicznych;

- dokonanie niczym nieuzasadnionego ustalenia, że badaniem ankietowym w ramach kryterium nr 5 należało objąć szerszą grupę odbiorców, podczas gdy kryterium to nie zawierało żadnych ograniczeń, co do wyboru grupy docelowej;

- nieuzasadnione przyjęcie, że stworzenie dodatkowej infrastruktury, którą przewidział skarżący w projekcie nie oznacza jej udostępnienia w obiekcie, którego dotyczył projekt;

- nieuzasadnione przyjęcie, że opcja 1 i 2 wskazana w kryterium 8 nie zakładały celu tożsamego z projektem;

- przyjęcie, że "unikalny wyjątkowy charakter obiektu", o którym mowa w kryterium nr 15, to jedynie cechy samego obiektu, podczas gdy unikalny charakter obiektu, to również wyjątkowe funkcje i przeznaczenie tego obiektu na rynku turystycznym w Powiecie P.

Skarżący podniósł, iż argumentacja zawarta w zaskarżonym rozstrzygnięciu jest dowolna i oderwana od kryteriów wynikających z regulaminu. Ponadto narusza kryteria takie jak: równość, przejrzystość, bezstronność, niezmienność i rzetelność.

W odpowiedzi na skargę Minister Rozwoju i Finansów podtrzymał stanowisko wyrażone w rozstrzygnięciu protestu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z przepisem art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, z późn. zm.); dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Akty poddane kontroli sądów administracyjnych zostały wymienione w § 2 tego przepisu, natomiast § 3 stanowi, że sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Przedmiotem niniejszej sprawy jest rozstrzygnięcie zawarte w piśmie Ministra Rozwoju i Finansów z [...] września 2017 r., na które skarga została wniesiona w trybie ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020. Dodać należy, iż art. 50 u.z.r.p. stanowi, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów.

Poddając rozstrzygnięcia właściwej instytucji kontroli sądowej, ustawodawca w art. 61 ustanowił szczegółowy tryb wnoszenia i rozpoznawania skarg, odbiegający od ogólnego modelu, wskazując w art. 64 zakres stosowania przepisów p.p.s.a. Zaskarżone negatywne oceny projektów nakazuje traktować jak akty lub czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 u.z.r.p. Sąd może uwzględnić skargę, jeżeli stwierdzi, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo.

Analizując sprawę w tym zakresie przede wszystkim przypomnieć trzeba, iż sprawa ta została zainicjowana wnioskiem skarżącej o dofinansowanie w ramach Programu Operacyjnego Infrastruktura i Środowisko 2014-2020 (PO IR) Priorytet VIII: Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury Działanie 8.1: Ochrona dziedzictwa kulturowego i rozwój zasobów kultury w konkursie nr [...].

Zdaniem Skarżącego, ocena wniosku w zakresie kryteriów merytorycznych I stopnia: nr 2, nr 5, nr 6, nr 8 i nr 15 została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Wskazano, iż MKiDN nie dokonało wyboru projektów do dofinansowania w sposób przejrzysty, rzetelny i bezstronny.

W ocenie Sądu, skarżący nie powołał się na okoliczności, które dowodziłyby nieprawidłowej oceny projektu na etapie oceny merytorycznej I stopnia.

Za niezasadny uznać należy zarzut dokonania nieuzasadnionej interpretacji zawężającej opisu i zasad oceny kryterium merytorycznego l stopnia nr 2: Doświadczenie Wnioskodawcy. Skarżący podejmując polemikę z zasadami oceny przedmiotowego kryterium dokonał rozszerzającej wykładni językowej pojęcia "kultura" jako jednej z przesłanek decydujących o przyznaniu punktacji, czyniąc to jednakże w sposób sprzeczny z istotą i założeniami samego kryterium. Użyty w opisie spornego kryterium zwrot "projekty infrastrukturalne w obszarze kultury, edukacji artystycznej lub ochrony dziedzictwa narodowego" odpowiada zakresowi interwencji VIII osi priorytetowej PO liŚ 2014-2020, natomiast przyjęcie za prawidłową wykładni przedstawionej przez skarżącego doprowadziłoby do sytuacji, w której w istocie każdy wcześniej zrealizowany przez niego projekt infrastrukturalny, wypełniający pozostałe warunki, jako wytwór ludzki - w myśl przywołanej przez wnioskodawcę definicji "kultury" - spełniałby wymagania tego kryterium. Należy podkreślić, iż kryteria merytoryczne I stopnia celowo mają charakter różnicujący i rankingujący, ponieważ - w myśl art. 39 ust. 2 u.z.r.p. - mają doprowadzić do wyboru do dofinansowania tych projektów, które w najpełniejszym stopniu przyczynią się do realizacji celów szczegółowych i rezultatów danej Osi priorytetowej, której dotyczą.

Podkreślić należy, że zakres interwencji VIII Osi priorytetowej PO liŚ 2014-2020 obejmuje m.in. wsparcie przedsięwzięć polegających na rozbudowie, przebudowie i remoncie niezabytkowej infrastruktury kultury i edukacji artystycznej z przeznaczeniem na cele kulturalne jako miejsca prezentacji dziedzictwa kulturowego. Przedmiotowy projekt dotyczy natomiast nie tylko realizacji samej inwestycji infrastrukturalnej, ale też wdrożenia zaproponowanej przez nią nowej oferty kulturalno - edukacyjnej, opartej o wnioskowaną inwestycję, co w efekcie doprowadzić ma do osiągnięcia założonego poziomu wskaźników opisanych w pkt G.2 złożonego wniosku o dofinansowanie. Analiza przedstawionego przez wnioskodawcę w dokumentacji aplikacyjnej zakresu przedmiotowego projektu pn. Dyfuzja procesów rozwojowych na terenie Północnego [...] poprzez kompleksowe uzbrojenie terenów inwestycyjnych w północnej części powiatu p. - etap 1, prowadzi do wniosku, iż projekt nie spełnia wymagań kryterium nr 2, ponieważ w ramach VIII Osi priorytetowej POiiŚ 2014-2020 nie przewiduje się wsparcia projektów inwestycyjnych polegających na uzbrojeniu terenu. Nie można także stwierdzić, iż dzięki realizacji projektu wnioskodawca nabył wymagane doświadczenie w zakresie prowadzenia działań kulturalnych w oparciu o powstałą infrastrukturę, które gwarantowałoby prawidłową realizację projektu z dziedziny kultury.

W odniesieniu do kryterium nr 5: Ocena popytu skarżący zarzucił IZ PO liŚ, iż bezzasadnie odmówiła wiarygodności analizie przeprowadzonej przez Agencję Artystyczną B.L. Należy jednak zauważyć, iż IZ PO IiŚ nie kwestionując tego aspektu, który został wskazany w skardze, zgodziła się ze stanowiskiem IOK w zakresie braku możliwości uznania za wiarygodne - na podstawie informacji przedstawionych w dokumentacji aplikacyjnej - wyników oszacowanego przez skarżącego wzrostu popytu. Należy bowiem zauważyć, iż - zgodnie z informacjami zawartymi w SzOOP, powtórzonymi także w pkt 11 Regulaminu konkursu - w ramach VIII Osi priorytetowej PO liŚ 2014-2020 w odniesieniu do projektów szkół i uczelni artystycznych możliwe będzie wsparcie w zakresie związanym z prowadzoną działalnością kulturalną i artystyczną, przy czym wsparcie to nie obejmuje działalności stricte dydaktycznej. Zgodnie z brzmieniem opisu kryterium merytorycznego I stopnia nr 5: Ocena popytu, weryfikacji w toku prowadzonej oceny - pod kątem poprawności i wiarygodności - podlega przeprowadzona dla projektu analiza popytu, która powinna opierać się na wynikach wykonanego przez firmę zajmującą się badaniem rynku konkretnych badań określających społeczne zapotrzebowanie na dany projekt (wraz z określeniem metodologii tych badań). Zasadnie zatem w rozstrzygnięciu z [...] września 2017 r. nie została zakwestionowana sama możliwość objęcia badaniem rynku uczniów, rodziców uczniów, nauczycieli i instruktorów, a jedynie okoliczność, że wyniki badania zewnętrznego nie stanowią wystarczającego uzasadnienia dla wskazanych wartości dotyczących przyszłego zainteresowania działaniami kulturalnymi, wymienionymi w pkt. 5.3.2 studium wykonalności. Nie sposób bowiem zidentyfikować logicznego powiązania pomiędzy brzmieniem pytań zawartych w formularzu ankiety, stanowiącym podstawę przeprowadzonego badania zewnętrznego, a oszacowanym poziomem przyszłego zainteresowania wskazanymi usługami kulturalnymi.

Należy zauważyć, iż w skardze wskazano, że oferta kulturalna, powstała w wyniku realizacji inwestycji objętej projektem, skierowana jest przede wszystkim do odbiorców działalności dydaktycznej Szkoły - podczas gdy, jak wyjaśniono powyżej, w ramach konkursu wyklucza się wsparcie inwestycji dotyczących działalności stricte dydaktycznej. Zawarte w skardze oświadczenie jest przy tym niespójne z informacjami przedstawionymi przez wnioskodawcę w dokumentacji aplikacyjnej. Należy bowiem zauważyć, że w pkt 5.2.2 studium wykonalności - w ramach informacji o przyszłym popycie - wskazano, że popyt ten (tj. wzrost liczby osób korzystających z wszystkich obiektów kultury) przekroczy 10% (co zgodnie z zawartym w skardze oświadczeniem obejmuje wyłącznie nowych odbiorców oferty kulturalno - edukacyjnej, przewidzianej do realizacji w wyniku projektu), natomiast w pkt 5.2.1 studium wykonalności - wśród danych na temat bieżącego popytu - zawarto informację wskazującą na to, że ten przewidywany przez skarżącego 10% wzrost obejmuje przede wszystkim uczniów szkoły (czyli odbiorców działalności dydaktycznej), a nie odbiorców nowej oferty kulturalno - edukacyjnej, przewidzianej do realizacji w wyniku projektu.

W odniesieniu do zarzutu nieuzasadnionego przyjęcia, że stworzenie dodatkowej, przewidzianej przez wnioskodawcę w projekcie infrastruktury, nie oznacza jej udostępnienia w obiekcie, którego dotyczył projekt wskazać należy, iż w ramach kryterium nr 6: Długotrwałe efekty ekonomiczno-społeczne projektu ocenie podlegają bezpośrednie i pośrednie korzyści społeczno-ekonomiczne generowane przez projekt (dobór korzyści dostosowanych do specyfiki projektu). Należy zaznaczyć, iż w dokumentacji aplikacyjnej skarżący nie przedstawił żadnych informacji (choćby w formie oświadczenia czy deklaracji) co do planowanego udostępnienia w obiektach objętych wnioskowanym projektem - jako pośredniego efektu jego realizacji - żadnej dodatkowej infrastruktury. Natomiast samo stworzenie warunków do współpracy, umożliwiających ewentualne przyszłe wyposażenie obiektu, modernizowanego w ramach wnioskowanego projektu, w niesprecyzowaną, nieokreśloną i nieopisaną na etapie aplikowania o dofinansowanie dodatkową infrastrukturę, nie mogło stanowić okoliczności, od której uzależnione jest - zgodnie z zasadami oceny ww. kryterium - przyznanie maksymalnej liczby punktów w jego ramach.

Odnośnie zarzutu wadliwej oceny w ramach kryterium nr 8: Analiza opcji, należy stwierdzić, że dwa spośród trzech przedstawionych przez skarżącego w dokumentacji aplikacyjnej wariantów realizacji inwestycji nie spełniają wymagań wynikających z dokumentacji konkursowej, tj. z instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie Wytycznych do przygotowania studium wykonalności dla projektów w ramach VIII Osi priorytetowej POliŚ 2014-2020. Z przywołanych dokumentów jednoznacznie wynika bowiem, iż przeprowadzona przez wnioskodawcę analiza opcji powinna obejmować porównanie co najmniej dwóch wariantów realizacji inwestycji objętej przedmiotem projektu, przy czym każdy z nich powinien prowadzić do osiągnięcia konkretnego celu projektu - tożsamego z tym przewidzianym w dokumentacji aplikacyjnej, a nie, jak podniesiono w skardze, zakładać osiągnięcie różnych celów, chociaż generalnie zbieżnych z celem VIII Osi priorytetowej PO liŚ 2014-2020.

W zakresie kryterium nr 15: Potencjał turystyczny projektu, należy zauważyć, iż skarżący nie wykazał, w jaki sposób obiekt, którego dotyczy projekt, jest wyjątkowy na tle innych obiektów o podobnej funkcjonalności, co mogłoby świadczyć o jego potencjale na rynku turystycznym. Odnosząc się natomiast do argumentów dotyczących różnorodnej działalności kulturalnej prowadzonej w obiekcie, zważyć trzeba, że tego rodzaju okoliczności nie mogą przesądzać o unikalnym charakterze danej infrastruktury.

Odnosząc się do zarzutu niejasnej i nieprecyzyjnej konstrukcji poszczególnych kryteriów merytorycznych I stopnia, należy podkreślić, iż kryteria te obowiązują wszystkich uczestników postępowania o udzielenie dofinansowania. Kryteria stają się znane wszystkim uczestnikom konkursu co najmniej w momencie ogłoszenia naboru wniosków o dofinansowanie projektów - a tym samym każdy podmiot na jednakowych warunkach może zapoznać się z ich treścią, uzyskując wiedzę na temat koniecznych do spełnienia przesłanek - w celu otrzymania przez projekt pozytywnej oceny oraz przyznania mu wsparcia finansowego. Kryteria - w przypadku oceny merytorycznej l stopnia - celowo mają charakter różnicujący i rankingujący, ponieważ istota i idea postępowania konkursowego sprowadza się do tego, aby wskazać te projekty, które w największym stopniu spełniają kryteria ich wyboru - zgodnie z art. 39 ust. 2 uz.r.p. Kryteria wyboru muszą mieć przy tym na tyle ogólny oraz uniwersalny charakter aby według zawartych w nich przesłanek możliwa była ocena poszczególnych projektów, przygotowywanych przez różne podmioty startujące w konkursie.

Minister Rozwoju i Finansów zasadnie wskazał w powyższym zakresie, iż konieczność dokonywania wykładni celowościowej danego kryterium dla potrzeb oceny konkretnego projektu wynika z jednej strony z uniwersalnego charakteru brzmienia opisu i zasad jego oceny, natomiast - z drugiej strony - podyktowana jest właśnie obowiązkiem sporządzenia uzasadnienia wyniku oceny: rzetelnego, wyczerpującego wszystkie okoliczności oraz wypełniającego wymagania wynikające z ustawy wdrożeniowej. Stanowisko to znajduje oparcie w art. 125 ust. 3 lit. a rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylającego rozporządzenia Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. U. UE L 347, str. 320), zgodnie z którym w odniesieniu do wyboru operacji instytucja zarządzająca sporządza i, po zatwierdzeniu, stosuje odpowiednie procedury wyboru i kryteria, które: zapewniają, że operacje przyczynią się do osiągnięcia celów szczegółowych i rezultatów odpowiednich priorytetów; są niedyskryminacyjne i przejrzyste; uwzględniają ogólne zasady ustanowione w art. 7 i 8. System weryfikacji spełnienia kryteriów albo przyznawania oceny punktowej (w zależności od ich rodzaju) nie może zatem ulegać żadnym zmianom w odniesieniu do sytuacji poszczególnych wnioskodawców: ani podczas składania dokumentacji aplikacyjnej, ani na etapie dokonywania przez IOK oceny wniosków czy też w toku rozpatrywania protestu przez instytucję odwoławczą.

Podkreślenia wymaga, iż MKiDN dokonując oceny projektu opierało na dokumentacji aplikacyjnej przygotowanej przez wnioskodawcę, który miał pełną autonomię w kreowaniu kształtu i zakresu swojego przedsięwzięcia. Na wnioskodawcy zgłaszającym do konkursu swój wniosek o dofinansowanie projektu ciążył zatem obowiązek uważnego zapoznania się z priorytetami konkretnego programu operacyjnego oraz z dostępną dokumentacją konkursową, a następnie sporządzenia dokumentacji aplikacyjnej, która odpowiadałaby założeniom danego programu operacyjnego.

Z tych względów Sąd uznał, że ocena wniosku nie narusza prawa.

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 2 u.z.r.p. orzekł, jak w sentencji wyroku.