Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1494/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6114 Podatek od spadków i darowizn
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Anna Zaorska po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od spadków i darowizn postanawia - odmówić przyznania prawa pomocy -


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III wzywające

do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 400 zł A. H. (dalej - "Skarżący" lub "Wnioskodawca") wniósł pismo zatytułowane zażaleniem, do którego załączył wypełniony formularz PPF. Pismo to, zgodnie z jego treścią, zostało potraktowane jako wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.

We wniosku Skarżący oświadczył, iż prowadzi wspólne gospodarstwo domowe

z żoną. Obydwoje zatrudnieni są na pół etatu. Ich łączny dochód brutto wynosi 1.258,50 zł. Do swojego majątku Skarżący zaliczył mieszkanie o pow. 18 m² przy ul. [...] w W. oraz odziedziczone wspólnie z siostrą mieszkanie przy ul. [...] w W.. Do wniosku Skarżący załączył kopię umowy o pracę z 1 kwietnia 2010 r., z której wynika, iż jego miesięczne wynagrodzenie za pracę wynosi 658,50 zł plus premia uznaniowa.

Z uwagi na fakt, iż oświadczenia zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy, złożonym na urzędowym formularzu PPF, okazały się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych Skarżącego, Referendarz sądowy, działając na podstawie art. 255 w zw. z art. 252 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej - "P.p.s.a"), wezwał Wnioskodawcę do nadesłana: zeznań podatkowych za 2009 r., wyciągów z rachunków bankowych za ostatnie 3 miesiące, przedstawienia zestawienia miesięcznych dochodów i wydatków.

W odpowiedzi Skarżący nadesłał kopie PIT-11 za 2009 r., wyciąg z rachunku bankowego (saldo na dzień 21 lipca 2010 r. wynosiło 7.057,34 zł) oraz przedstawił zestawienie miesięcznych wydatków.

Pismem z 30 lipca 2010 r. Referendarz sądowy wezwał Skarżącego do nadesłania: zaświadczenia o zarobkach Skarżącego i jego żony z ostatnie 3 miesiące (z uwzględnieniem ewentualnych premii), wyciągów z rachunków bankowych, na które wpływają wynagrodzenia Skarżącego i jego żony za ostatnie trzy miesiące, wyjaśnienia z jakich źródeł Skarżący uzyskał kwotę ponad 7 tyś. zł znajdującą się na jego rachunku bankowym.

Z nadesłanych zaświadczeń wynika, że zarówno Skarżący jak i jego żona osiągnęli średni dochód brutto za ostatnie 3 miesiące w wysokości 658,50 zł. Ponadto Skarżący wyjaśnił, iż wynagrodzenie odbierają z żoną w kasie. Kwota w wysokości 7.057,49 zł na koncie Skarżącego została wpłacona ok. 5-6 lat temu, pochodzi z oszczędności i jest przeznaczona na zapłatę podatku od nabycia spadku.

Mając na względzie powyższe zważono, co następuje:

Na podstawie art. 243 §1 oraz art. 245 §1 P.p.s.a., właściwy sąd administracyjny może na wniosek strony przyznać jej prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Stosownie do art. 258 §1 powołanej ustawy, czynności w zakresie postępowania o przyznanie prawa pomocy mogą wykonywać referendarze sądowi.

W niniejszej sprawie Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. tj. w zakresie częściowym.

Przepis art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a. stanowi, że przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Podkreślić należy, iż dla uzyskania prawa pomocy nie wystarczy subiektywne przekonanie wnioskodawcy o zasadności jego otrzymania. Prawo pomocy może być przyznane, jeżeli zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału

w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe.

Rozpoznając wniosek należało zatem uwzględnić sytuację majątkową Skarżącego oraz jego zdolności płatnicze na tle wysokości wymagalnych kosztów sądowych. W związku powyższym, wskazać trzeba, iż na dzień rozpoznania wniosku do kosztów sądowych zaliczyć można jedynie wpis sądowy w wysokości 400 zł.

Po przeanalizowaniu wniosku Skarżącego oraz przedstawionych przez niego danych o sytuacji finansowej, Referendarz sądowy stwierdza, że w jego przypadku przesłanki warunkujące udzielenie prawa pomocy nie występują. W ocenie Referendarza sądowego, kwota wpisu sądowego ciążącego na Wnioskodawcy nie jest obciążeniem ponad jego możliwości finansowe. Wydatki w tej wysokości nie spowodują uszczerbku w utrzymaniu koniecznym Skarżącego i jego żony.

Oceniając sytuację materialną Wnioskodawcy należy mieć na względzie, iż dysponuje on oszczędnościami w wysokości ponad 7 tyś zł. Skoro, jak oświadczył sam Skarżący, kwota ta nie służy zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych i nie jest wydatkowana na bieżące utrzymanie, to uznać należy, że są to wolne środki, którymi Skarżący może dowolnie dysponować. Jeśli Skarżący zamierza je w przyszłości wydatkować na zapłatę podatku od spadku, to w pierwszej kolejności z powyższej kwoty powinien wygospodarować środki na opłacenie kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym w przedmiocie ustalenia wysokości podatku od spadku.

Mając na względzie powyższe, na podstawie przepisów art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.