Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1244/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2013-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 134 par. 1,  art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a,  art. 200
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 1 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 4 ust. 1,  art. 1,  art. 10,  art. 13
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Mysiak (spr.), Sędzia NSA Danuta Strzelecka-Kuligowska,, Sędzia WSA Arkadiusz Windak, Protokolant Aneta Kukla, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 13 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Z. N. na pkt I decyzji Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie udzielenia informacji publicznej I. uchyla pkt I zaskarżonej decyzji, II. zasądza od Prezesa Sądu Apelacyjnego na rzecz skarżącego Z. N. kwotę [...] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Z.N. pismem z dnia [...] zwrócił się do Prezesa Sądu Okręgowego z żądaniem udostępnienia informacji publicznej w zakresie:

1. udostępnienia wszystkich protokółów pokontrolnych, powizytacyjnych oraz polustracyjnych, a także kontroli doraźnych – wytworzonych po [...] r.,

a dotyczących Wydziału [...] Sądu Okręgowego, z prawem sporządzania

z nich kopii we własnym zakresie – aparatem fotograficznym, po uprzednim dokonaniu anonimizacji,

2. podania danych, kto był adwokatem (o ile taki był wskazany) w postępowaniach

o wydanie wyroku łącznego, które zostały po [...] przekazane do decernatu sędziego M.S.,

3. przekazanie kopii wniosku skierowanego do Rzecznika Odpowiedzialności Dyscyplinarnej a dotyczącego M.S.

Prezes Sądu Okręgowego, rozpatrując powyższy wniosek, decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071) oraz art. 16 ust. 1 w związku z art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 5 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2011 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U.

Nr 1198, poz. 112 ze zm.), odmówił udzielenia informacji publicznej.

Zdaniem Prezesa Sądu Okręgowego udzielenia informacji należało odmówić, albowiem żądanie dotyczyło informacji o charakterze przetworzonym, dla udzielenia której niezbędne jest wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego. Żądane informacje stanowią informacje przetworzone, gdyż wymagają przejrzenia wszystkich - celem wyselekcjonowania żądanych przez wnioskodawcę - protokółów z lustracji, wizytacji i kontroli doraźnych wszystkich wydziałów Sądu Okręgowego, które były poddawane lustracji i wizytacji w okresie po roku [...], a więc przez okres ponad pięciu lat. Z tak wyselekcjonowanych danych winny być usunięte dane osobowe podlegające ochronie.

Odnośnie zaś żądania udzielenia danych adwokatów, którzy występowali

w sprawach o wydanie wyroku łącznego, które zostały przekazane do decernatu Sędziego S. po dniu [...] Prezesa Sądu Okręgowego

wskazał, że w Sądzie nie prowadzi się informacji, odrębnego repertorium czy wykazu, w którym w prosty sposób można uzyskać takie informacje.

Reasumując organ I instancji uznał, że w obu przypadkach mamy do czynienia z informacją przetworzoną, a odmowa jej udostępnienia znajduje uzasadnienie

w art. 3 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 5 ust. 1 i 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż wnioskodawca nie wykazał szczególnego interesu publicznego uzasadniającego jej wytworzenie.

W odwołaniu od tej decyzji, złożonym do Prezesa Sądu Apelacyjnego, Z.N. wniósł o uchylenie tej decyzji i udostępnienie wnioskowanej informacji publicznej. Wskazał, że anonimizacja żądanych dokumentów nie jest przetwarzaniem informacji publicznej, a odmowa w zakresie, w jakim dotyczy wydania protokółów pokontrolnych jest naruszeniem ustawy o dostępie informacji publicznej i stanowi delikt dyscyplinarny, a także podlega ściganiu w trybie przepisów karnych. Na poparcie swojego stanowiska jednocześnie wskazał, że takie dokumenty otrzymuje bez żadnych problemów z innych sądów oraz prokuratur. Co do podania wykazu postępowań, w których w sprawach o wydanie wyroku łącznego orzekał Sędzia S., jedyny nakład pracy ogranicza się do wydrukowania z systemu informatycznego wykazu tych spraw i anonimizacji nazwisk osób, których te sprawy dotyczą i podaniu, a to już po "otwarciu" akt nazwiska pełnomocnika. W tym zakresie wnioskodawca ograniczył swoje żądanie do spraw "o których mowa we wniosku o odwołanie M.S. z funkcji Przewodniczącego Wydziału".

Prezes Sądu Apelacyjnego, rozpoznając wniesione odwołanie, decyzją z dnia [...], nr [...], na podstawie art. 138 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) w związku z art. 21 oraz art. 5

i art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm.), w pkt I utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy udzielenia informacji obejmującej udostępnienie protokółów pokontrolnych, powizytacyjnych oraz polustracyjnych,

a także kontroli doraźnych dotyczących Wydziału Karnego Sądu Okręgowego, w pkt II uchylił zaskarżoną decyzję w pozostałej części i w tym zakresie przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Prezesowi Sądu Okręgowego.

W uzasadnieniu Prezes Sądu Apelacyjnego podał,

że zasadniczym dla rozpoznania wniosku było stwierdzenie, czy żądane przez wnioskodawcę informacje są prostymi czy informacjami przetworzonymi

w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. Nr 112, poz. 1198 z 2001 r. ze zm., zwanej dalej "d.i.p."), które to dopiero rozstrzygniecie implikuje do kolejnej oceny czy wnioskodawca wykazał dostatecznie usprawiedliwione żądanie do udzielenia mu informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego.

Zdaniem Prezesa Sądu Apelacyjnego żądana informacja o udostępnienie protokółów pokontrolnych, powizytacyjnych oraz polustracyjnych i z kontroli doraźnych, wytworzonych po [...]r., a dotyczących Wydziału Karnego Sądu Okręgowego jest informacją publiczną przetworzoną, aczkolwiek nie do końca z przyczyn, które stanowiły zasadniczą argumentację organu I instancji. Okoliczność bowiem, że jej udzielenie wymaga pewnych "zabiegów" technicznych niezbędnych tak do jej odszukania, jak i przekształcenia w formę wskazaną we wniosku, nie czyni z niej informacji przetworzonej (art. 14 i art.15 d.i.p.).

Prezes zgodził się ze stanowiskiem odwołującego, znajdującym potwierdzenie w orzecznictwie sądów administracyjnych (min. wyroku WSA w Krakowie, w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1258/08 z dnia 30 stycznia 2009 r.), iż "przetworzenie informacji, o jakim mowa w art. 3 ust. 1 pkt 1 d.i.p., polega na dokonaniu zmian w jej treści, a nie na odjęciu z jakiegoś dokumentu elementów niezwiązanych z jego treścią", nawet gdyby było to czasochłonne i to w nadmiernym zakresie. W sytuacji zaś udostępnienia protokołów wnioskiem żądanych polegające na usunięciu z nich treści odnoszących się do innych sędziów (a także do sędziego M.S.

w zakresie nie obejmujących oceny wykonywania funkcji Przewodniczącego Wydziału), na wykreśleniu z niej niektórych elementów formalnych, dotyczących danych osobowych stron, sygnatury akt, podstawy prawnej skazania czy przesłanek ległych u podstaw rozstrzygania, np. w zakresie stosowania bądź odmowy stosowania tymczasowego aresztowania zamieszczonych w tych protokółach niewątpliwie powoduje jakościową zmianę informacji wytworzonej i posiadanej przez adresata wniosku czyli Prezesa Sądu Okręgowego, jako podmiotu władzy publicznej zobligowanego do udzielenia - co do zasady - informacji

w zakresie posiadanej informacji publicznej. W tej sytuacji, skoro dla potrzeb zgłoszonego wniosku żądana informacja musi być wytworzona, przeto jest niewątpliwie informacją przetworzoną, bo nieistniejącą w treści wnioskiem określonej. W ocenie Prezesa Sądu Apelacyjnego uczynienie zadość wnioskowi wymaga więc dokonania odpowiednich ustaleń, a to wskazuje, że żądana informacja należy do kategorii informacji przetworzonych, dla udzielenia której niezbędnym było wykazanie przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego, istnienie którego jedynie uzasadnia udzielenie takowej informacji.

Ustalając zatem, że żądana przez wnioskodawcę informacja jest informacją przetworzoną w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 d.i.p., Prezes Sądu Apelacyjnego dokonał oceny, czy wnioskodawca wykazał dostatecznie usprawiedliwione żądanie do udzielenia mu informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Zdaniem Prezesa zasadniczym dla rozpoznania wniosku, obejmującego informację przetworzoną, było zadośćuczynienie przez wnioskodawcę wezwaniu organu (Prezesa Sądu Okręgowego) do uzupełnienia wniosku poprzez wykazanie szczególnie istotnego interesu publicznego. Okoliczność, że informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego jest przesłanką prawa materialnego

(art. 3 ust. 1 d.i.p.), wykazanie której obciąża wnioskodawcę. Wnioskodawca musi wykazać, że informacja, o uzyskanie której zabiega, nie dotyczy wyłącznie jego interesu, a co może uczynić także poprzez wskazanie okoliczności i faktów mających uzasadniać działanie w interesie publicznym, dla którego istotne znaczenie mają sprawy, o poinformowanie których wystąpił. Norma zawarta w art. 3 ust. 1 d.i.p. obowiązek ten nakłada na ubiegającego się o uzyskanie takowej informacji, a nie na podmiot zobowiązany do udzielenia informacji. Podmiot zobowiązany do udzielenia informacji jest natomiast zobligowany do oceny, czy wskazane okoliczności i fakty, czynią zadość ustawowemu określeniu przesłanki "szczególnie istotnej dla interesu publicznego". Oceny takowej organ w przedmiotowym postępowaniu nie mógł nawet dokonać, bowiem wnioskodawca nie odniósł się w ogóle do nałożonego obowiązku wykazania przedmiotowego interesu, nie wskazał, jakie znaczenie dla interesu publicznego (czyli ogółu obywateli) czy funkcjonowania instytucji państwa mają mieć żądane protokoły, a okoliczności sprawy nie wskazały, jakie wnioskodawca ma możliwości wykorzystania żądanych informacji w interesie publicznym (por. np. wyrok WSA w Warszawie - sygn. akt Il SA/Wa 1721/05). Wnioskodawca musi wykazać,

że informacja o uzyskanie której zabiega, nie dotyczy wyłącznie jego interesu, a co może uczynić także poprzez wskazanie okoliczności i faktów mających uzasadniać działanie w interesie publicznym, dla którego istotne znaczenie mają sprawy,

o poinformowanie których wystąpił. Nie wykazanie (w sytuacji wnioskodawcy)

w ogóle, że żądana informacja publiczna jest szczególnie istotna dla interesu publicznego nie tylko że uniemożliwia odniesienie się do podstaw braku jej udzielania, ale także pozbawia możliwości podważania przesłanki ległej u podstaw wykazania tego interesu. Bezwzględną bowiem przesłanką umożliwiającą rozpatrzenie wniosku merytorycznie (nawet, gdyby wsteczne stanowisku podmiotu zobowiązanego okazało się błędnym co do oceny, że żądana informacja publiczna jest przetworzoną) jest co najmniej wskazanie (pozytywne rozpatrzenie wymaga wykazania) przez wnioskodawcę na szczególnie istotny - w ocenie wnioskodawcy - interes publiczny. Brak w ogóle wskazania na ten interes - i to mimo wezwania, pod rygorem odmowy udzielenia informacji - skutkuje odmową udzielenia informacji. Powyższe okoliczności czynią zasadnym odmowę udzielenia informacji publicznej zakreślonej pkt 1 wniosku, bowiem żądanie wniosku w tym zakresie obejmowało udostępnienie informacji o charakterze przetworzonym, a wnioskodawca, mimo wezwania, nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego uzasadniającego żądanie. Mając zatem na uwadze, że wnioskodawca nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego mającego uzasadniać jego wniosek o udzielenie przez Prezesa Sądu Okręgowego informacji przetworzonej na podstawie d.i.p., Prezes Sądu Apelacyjnego orzekł, jak w pkt I sentencji decyzji.

Prezes Sądu Apelacyjnego zauważył jednocześnie, że w przypadku uznania, że tylko część wnioskowanych informacji jest informacjami przetworzonymi, to ciągle istnieje obowiązek udostępnienia wnioskowanych informacji, które nie wymagają przetworzenia, bowiem stanowią prostą informację publiczną. W ocenie Prezesa Sądu Apelacyjnego, do takowych należy żądanie udzielenia informacji w zakresie wskazania spraw obejmujących wyrok łączny, a przydzielonych do rozstrzygnięcia Sędziemu M.S., wraz z podaniem występujących w sprawie "pełnomocników". Sprawy tyczące wydania wyroku łącznego, a rozpoznawane

w postępowaniu karnym, co prawda nie podlegają symbolizacji taksatywnie wymienionej w załączniku do Zarządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 12 grudnia 2003 r. w sprawie organizacji i zakresu działania sekretariatów sądowych oraz innych działów administracji sądowej (Dz. Urz. MS z dnia 31 grudnia 2003 r. ze zm.), jednak na pisemnych wokandach publicznie udostępnianych w miejscu orzekania, zamieszczane są dane sędziego sprawozdawcy (imię i nazwisko), przedmiot rozstrzygania, np. wyrok łączny, jak też i nazwisko obrońcy, a wokanda o takiej treści jest generowana z elektronicznego systemu informatycznego, w jaki wyposażony jest Sąd Okręgowy, tzw. system SAWA. Skoro tak, to decyzja w ten sposób przygotowana jest informacją publiczną nieprzetworzoną, która powinna być ujawniona bez żadnych dodatkowych warunków. W ocenie zatem Prezesa Sądu Apelacyjnego uczynienie zadość wnioskowi nie wymaga zmiany treści w żądanej informacji w tej części, a jedynie przejrzenia zbioru wokand i wyselekcjonowania

z nich spraw tyczących wyroków łącznych, a w których referentem był Sędzia M.S. Czynności te z kolei w żaden sposób nie zmieniają kategorii żądanej informacji na przetworzoną, dla udzielenia której niezbędne byłoby wykazanie przez wnioskodawcę szczególnie istotnego interesu publicznego usprawiedliwiającego udzielenie takowej informacji i jednocześnie czyni bezprzedmiotowym ocenę istnienia tego interesu.

Mając na uwadze, że informacja publiczna żądana przez wnioskodawcę może być, w świetle art. 7, 8, 10 i art. 11 d.i.p. udzielona przez organ nie decyzją administracyjną, lecz w drodze czynności materialno-technicznej, to uchylając zaskarżoną decyzję organ odwoławczy przekazał w tym zakresie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, bo organ ten, jeśli uwzględni wniosek, udziela żądanej informacji nie decyzją administracyjną i w takiej sytuacji Prezes Sądu Apelacyjnego nie był władny wydać decyzji reformatoryjnej na podstawie art.138 § 1 pkt 2 K.p.a., bo nie ma podstaw prawnych, jako organ odwoławczy, do dokonywania czynności materialno-technicznych decyzją administracyjną (tak też min. Wyrok NSA z 20.06.2002r.-IISA/Lu 507/02).

Na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego

złożył Z.N., wnosząc o jej uchylenie w zakresie w jakim nie została uchylona decyzja Prezesa Sądu Okręgowego.

W uzasadnieniu skargi podał, że zgodnie z utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, praktyką innych sądów, a także prokuratur w zakresie, w jakim dokonuje się usuwania z wydawanych kopii dokumentów danych osobowych jednoznacznie wynika, że czynność anonimizacji danych nie jest przetworzeniem informacji publicznej i to bez względu na skalę.

Skarżący podniósł, że Sąd Okręgowy jest jednym Sądem

w Polsce, który odmawia od lat wydania skarżącemu choćby jednego tego rodzaju dokumentu, zawsze powołując się na to, że usuniecie danych osobowych, nawet

z jednego dokumentu czy też wyszukanie konkretnego dokumentu pokontrolnego jest przetworzeniem informacji bo ta czynność wymaga "wysiłku intelektualnego".

W przypadku tego wniosku skarżący otrzymał od Sądu Apelacyjnego wykaz postępowań kontrolnych i następnie je wskazał Sądowi Okręgowemu, zatem nie można twierdzić, iż odszukanie żądanej informacji stanowi znaczne utrudnienie działalności.

W odpowiedzi na skargę Prezes Sądu Apelacyjnego wniósł

o oddalenie skargi, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Przedmiotem kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa

w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Decyzja administracyjna jest zgodna z prawem, gdy jest zgodna z przepisami prawa materialnego i przepisami prawa procesowego. Uchylenie jej przez sąd administracyjny następuje w sytuacjach określonych w art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", tj. w przypadku uchybienia przepisom prawa materialnego, jeżeli uchybienie to miało wpływ na wynik sprawy.

Zgodnie z art. 134 § 1 powołanej wyżej ustawy sąd dokonuje również z urzędu kontroli rozstrzygnięć administracji publicznej pod względem ich zgodności z prawem i nie jest związany w tym zakresie zarzutami, podstawą prawną

i wnioskami sformułowanymi w skardze.

Dokonując w oparciu o powyższe uregulowania oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził, że skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Materialnoprawną przesłanką żądania Z.N., zawartego we wniosku z dnia [...], są przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r.

o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., Nr 112, poz. 1198 ze zm.) – zwanej dalej "u.d.i.p". Ustawa ta jest rozwinięciem art. 61 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który przewiduje, że obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Prawo to obejmuje również uzyskiwanie informacji o działalności organów samorządu gospodarczego i zawodowego, a także innych osób oraz jednostek organizacyjnych w zakresie, w jakim wykonują one zadania władzy publicznej

i gospodarują mieniem komunalnym lub majątkiem Skarbu Państwa. Przy czym prawo do uzyskiwania informacji obejmuje dostęp do dokumentów oraz wstęp na posiedzenia kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów, z możliwością rejestracji dźwięku lub obrazu (ust. 2). Ograniczenie prawa, o którym mowa w ust. 1 i 2, może nastąpić wyłącznie ze względu na określone

w ustawach ochronę wolności i praw innych osób i podmiotów gospodarczych oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (ust. 3). Ustawa o dostępie do informacji publicznej, reguluje zasady i tryb dostępu do informacji, mających walor informacji publicznych, wskazując, w jakich przypadkach dostęp do informacji publicznej podlega ograniczeniu i kiedy żądane przez wnioskodawcę informacje nie mogą zostać udostępnione.

Z kolei przepis art. 4 ust. 1 u.d.i.p. określa katalog podmiotów zobligowanych do udostępniania informacji publicznej, stanowiąc że są nimi: władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności: organy władzy publicznej, organy samorządów gospodarczych i zawodowych, podmioty reprezentujące zgodnie z odrębnymi przepisami Skarb Państwa, podmioty reprezentujące państwowe osoby prawne albo osoby prawne samorządu terytorialnego oraz podmioty reprezentujące inne państwowe jednostki organizacyjne albo jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego, podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji

i konsumentów.

W świetle powyższej regulacji, nie ulega wątpliwości, że Prezes Sądu Okręgowego mieści się w zakresie podmiotowym stosowania ustawy

o dostępie do informacji publicznej, a zatem jest podmiotem zobowiązanym na gruncie tej ustawy do udzielenia informacji, mającej walor informacji publicznej, będącej w jego posiadaniu.

Poza sporem w niniejszej sprawie jest, że żądane przez skarżącego informacje są informacjami publicznymi w rozumieniu art. 1 i art. 4 u.d.i.p. Sporny natomiast jest charakter informacji, której udostępnienia domaga się skarżący, tj. czy żądana informacja jest informacją prostą, czy przetworzoną, albowiem tryb ich udostępniania jest odmienny.

Ustawa o dostępie do informacji publicznej nie zawiera normatywnej definicji "informacji prostej" i "informacji przetworzonej". Zakres tych pojęć ukształtowało orzecznictwo sądów administracyjnych oraz poglądy doktryny.

W wyroku z dnia 17 października 2006 r. sygn. akt I OSK 1347/05 Naczelny Sąd Administracyjny wyraził pogląd, że informacja publiczna przetworzona to taka informacja, na którą składa się pewna suma tzw. informacji publicznej prostej, dostępnej bez wykazywania przesłanki interesu publicznego. Ze względu jednak na treść żądania, udostępnienie wnioskodawcy konkretnej informacji publicznej nawet

o wspomnianym wyżej prostym charakterze, wiązać się może z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem. Takie zabiegi czynią zatem takie informacje proste, informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia przesłanki szczególnie istotnego interesu publicznego.

W świetle przedstawionego powyżej stanowiska Naczelnego Sądu Administracyjnego, należałoby zgodzić się z zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji argumentacją Prezesa Sądu Apelacyjnego, co do zaliczenia żądanej przez skarżącego informacji publicznej do informacji przetworzonej, gdyby żądanie skarżącego udostępnienia protokółów pokontrolnych, powizytacyjnych oraz polustracyjnych, a także kontroli doraźnych ograniczone zostało do osoby sędziego M.S. w zakresie nie obejmującym oceny wykonywania funkcji Przewodniczącego Wydziału, jako to podał w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Prezes.

Tymczasem z treści wniosku skarżącego nie wynika takie ograniczenie.

We wniosku skarżący żąda udostępnienia protokółów pokontrolnych, powizytacyjnych oraz polustracyjnych, a także kontroli doraźnych dotyczących Wydziału Karnego Sądu Okręgowego. Przy tym brak jest jakichkolwiek wskazań, że dokumenty te dotyczyć mają Sędziego M.S. w zakresie wykonywania funkcji Przewodniczącego Wydziału. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dokumentu wskazującego na to, że skarżący zmodyfikował wniosek. A zatem argumenty Prezesa, że udostępnienie dokumentów wnioskiem żądanych wymagać będzie usunięcia z nich treści odnoszących się do innych sędziów, a także do sędziego M.S. w zakresie nie obejmującym oceny wykonywania funkcji Przewodniczącego Wydziału, nie znajdują oparcia w złożonym wniosku, ani w aktach sprawy.

W tej sytuacji uznać należało, że zaskarżona decyzja, poprzez brak odniesienia się do rzeczywistej treści wniosku skarżącego z dnia [...], wydana została z naruszeniem przepisów art. 10 i art. 13 u.d.i.p., nakazujących udostępnienie na wniosek informacji publicznej, która nie została udostępniona

w Biuletynie Informacji Publicznej lub centralnym repozytorium.

W tym stanie rzeczy, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a P.p.s.a. orzekł jak w sentencji. W kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono w pkt II wyroku na podstawie art. 152 P.p.s.a., natomiast o kosztach (pkt III) na podstawie art. 200 P.p.s.a.

Ponownie rozpoznając sprawę Prezes Sądu Apelacyjnego uwzględni ocenę prawną wyrażoną przez Sąd w niniejszym orzeczeniu, ze szczególnym uwzględnieniem rodzaju informacji publicznej, której udostępnienia domaga się skarżący.