Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2212/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6159 Inne o symbolu podstawowym 615
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodnicząca sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anita Wielopolska, sędzia WSA Wanda Zielińska-Baran, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 17 listopada 2016 r. sprawy ze skargi R. K. i J. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz utrzymane nim w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz R. K. i J. K. solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] czerwca 2014 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], dalej organ II instancji, na podstawie art. 1 i 2 ustawy z dnia 12 .10.1994 r. o samorządowych kolegiach odwoławczych (t.j. 2001, Nr 79, poz. 856 ze zm.), oraz art. 17 pkt 1 i 127 § 2, 138 § 1 ust. 1 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013, poz. 267), dalej K.p.a., utrzymał w mocy postanowienie Prezydenta [...] nr [...] z dnia [...] kwietnia 2016 r. odmawiające wydania zaświadczenia o zgodności zamierzonego sposobu użytkowania lokalu mieszkalnego Nr [...] zlokalizowanego na I piętrze budynku mieszkalnego wielorodzinnego położonego na działce nr [...], obręb [...] przy ulicy [...] w Dzielnicy [...] na lokal usługowy o funkcji biurowej, z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego rejonu [...], zatwierdzonego uchwałą nr [...] Rady Gminy [...] z dnia [...] stycznia 2001 r (D.U. Woj. [...] nr [...], poz. [...]), dalej zwanego "Planem".

Organ ustalił, podobnie jak organ II instancji, że przedmiotowa działka, zgodnie z ustaleniami Planu znajduje się w strefie terenów mieszkalno-usługowych, oznaczona jest na rysunku Planu symbolem [...] dla którego plan w § 39 przewiduje zabudowę mieszkaniową wielorodzinną o podwyższonym standardzie z usługami w parterach i zabudowę biurowo-administracyjną oraz obiekty kultury (przeznaczenie podstawowe). Analiza Planu wskazuje, że w przypadku zabudowy mieszkaniowej wielorodzinnej o podwyższonym standardzie – usługi mogą być lokalizowane jedynie w parterach. Organ stwierdził, że faktycznie jako przeznaczenie podstawowe przewidziana jest również zabudowa biurowo-administracyjna jednakże nie można się, zdaniem organu, zgodzić że może być ona realizowana w jednym obiekcie budowlanym razem z zabudową mieszkaniową wielorodzinną, chyba że jest usytuowana na parterze. W niniejszej sprawie lokal, którego ma dotyczyć zmiana sposobu użytkowania z lokalu mieszkalnego na lokal usługowy o funkcji biurowej znajduje się na I piętrze w budynku wielorodzinnym a nie w budynku biurowo-administracyjnym a zatem w obiekcie budowlanym dla którego usługi przewidziane są jedynie w parterze.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiedli R. K. i J. K.

Zaskarżonemu postanowieniu zarzucili naruszenie:

-§ 39 pkt 2.1. Planu poprzez jego błędną interpretację i uznanie, że zaproponowana zmiana sposobu użytkowania jest niegodna z ww ustaleniami planu podczas gdy jest ona zgodna z drugim z podstawowych przeznaczeń określonych w § 39 pkt 2.1. jakim jest zabudowa biurowo-administracyjna;

-§ 6 pkt 14 Planu poprzez jego błędne zastosowanie i uznanie przez organ, wbrew definicji zawartej w tym przepisie, że strona skarżąca chce dokonać zmiany sposobu użytkowania na cele usługowe podczas gdy strona chce przeznaczyć go na cele biurowe;

-art. 11 w zw. z art. 7, 8, 107 § 3 K.p.a. poprzez brak szczegółowego wyjaśnienia przyczyn dla których organ uznał, że zamierzony sposób użytkowani lokalu na cele biurowe jest niezgodny z jednym z podstawowych przeznaczeń przewidzianych dla jednostki urbanistycznej [...];

-art. 77 § 4 K.p.a. w zw. z art. 77 § 1 i 80 K.p.a. poprzez nieuwzględnienie faktu znanego organowi I instancji z urzędu, że część budynku w którym znajduje się lokal skarżących przeznaczona jest nie tylko na cele mieszkaniowe ale i usługowo-biurowe również na II kondygnacji budynku, co wskazuje na zgodność sposobu użytkowania lokali usługowo-biurowych znajdujących się na II kondygnacji budynku z Planem.

Wnieśli o uchylenie obu postanowień i zasądzenie kosztów postępowania wg norm przypisanych.

W uzasadnieniu skargi skarżący podali że lokal ma być użytkowany wyłącznie jako biuro na potrzeby własnej działalności m.in. właściciela lokalu a dostęp do niego nie będzie potrzebny i zarezerwowany wyłącznie dla osób, które właściciel lokalu zgodzi się wprowadzić. Tymczasem, zgodnie z postanowieniami Planu, pod pojęciem "usług" należy rozumieć działalność której celem jest zaspokajanie potrzeb ludności a nie wytwarzanie bezpośrednio przemysłowych dóbr materialnych. W lokalu nie mają być zaspokajane ogólnodostępne usługi polegające na zaspokajaniu potrzeb ludności a jedynie biuro na potrzeby działalności właścicieli. Zdaniem skarżących, dopuszczane są na tym terenie możliwość lokowania lokali usługowych i biurowych połączonych z częścią mieszkalną budynku, o czym świadczą dołączone do skargi zdjęcia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Na wstępie należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej: "P.p.s.a.", sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym na które służy zażalenie albo kończące postępowanie a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienie wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie. W związku z tym niniejsza sprawa której przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie kończące sprawę, mogła być rozpoznana w tym trybie.

Sądowa kontrola działalności administracji, sprawowana zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), obejmuje badanie zaskarżonych aktów pod względem ich zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zakres tej kontroli wyznacza art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Z 2012 r., poz. 270, ze zm.) – zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Dokonując takiej kontroli w niniejszej sprawie Sąd stwierdził, że w toku rozpoznawania sprawy organ dopuścił się naruszenia § 25 pkt 14 w zw. z § 39.2.1. Planu w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy.

Po pierwsze należy podkreślić, że organ związany był treścią wniosku a ten wskazywał, że stanowiący własność skarżących lokal mieszkalny mają zamiar przeznaczyć na cele biurowe. Nie wynikało z niego aby lokal miał być wykorzystywany na cele usługowe, bo te co oczywiste a wynikające z treści Planu, mogą być realizowane wyłącznie na parterze – o czym stanowi § 39 1.2 Planu. Dla terenu oznaczonego symbolem [...] jako przeznaczenie podstawowe ustalono zabudowę mieszkaniową wielorodzinną o podwyższonym standardzie z usługami w parterze oraz zabudowę biurowo administracyjną oraz obiekty kultury.

Wynika z tego, że w zakresie funkcji obiektów dopuszcza się zarówno zabudowę mieszkaniową wielorodzinną z usługami w paterze jak i zabudowę biurowo-administracyjną oraz obiekty kultury. Są to dwa rodzaje przeznaczenia. Nie użyto jednak w odniesieniu do terenu oznaczonego symbolem [...] w odniesieniu do ww możliwości zabudowy zwrotu "lub" (oznaczający wybór jednego, drugiego lub obu przeznaczeń czy "albo" (wybór jednego z dwu przeznaczeń), co oznacza, zdaniem sądu, że zabudowa mieszkaniowa wielorodzinna o podwyższonym standardzie z usługami w parterze nie wyklucza jednocześnie innego przeznaczenia tj. zabudowy biurowo-administracyjnej oraz obiektów kultury z zabudową wielorodzinną. Gdyby zamiarem planistycznym było dopuszczenie albo zabudowy wielorodzinnej z usługami lub administracyjno-biurowej z obiektami kultury to użyłby spójnika "albo", który zgodnie z zasadami logiki prawniczej oznaczał dwie wykluczające się możliwości przeznaczenia nieruchomości. W świetle zapisów planu, dopuszczalne jest więc wybudowanie budynku mieszkalnego wielorodzinnego z zabudową biurowo administracyjną. Nie jest natomiast wybudowanie budynku wielorodzinnego z usługami na II piętrze.

W ocenie Sądu brak było podstaw, mając na względzie treść wniosku, do przyjęcia, że proponowana zmiana przeznaczenia oznacza przeznaczenie o charakterze usługowym. Organ arbitralnie przyjął taki zamiar skarżących, co nie znajduje uzasadnienia w ich twierdzeniach. Poza tym organ dokonał zrównania przeznaczenia administracyjno-biurowego z usługami, co jest sprzeczne z postanowieniami Planu. Pojęcie "usług" zostało zdefiniowane w § 6 pkt 14 planu jako "obiekty budowlane, pomieszczenia w budynkach o innym przeznaczeniu podstawowym niż usługowe i urządzenia służące do działalności, której celem jest zaspokajanie potrzeb ludności lub wytwarzanie bezpośrednio metodami przemysłowymi dóbr materialnych".

W realiach niniejszej sprawy nie wiadomo czy proponowane przez skarżących przeznaczenie biurowe będzie takiego rodzaju, że rzeczywiście należałoby przyjąć, że w istocie będą to usługi. Organ nie zwrócił się do skarżących o dokładniejsze sprecyzowanie na jaki cel będzie wykorzystywany dany lokal (duży, bo o pow. 85 m2). To pozwoliłoby na precyzyjne określenie czy rzeczywiście proponowane przeznaczenie jest przeznaczeniem administracyjno-biurowym czy usługowym. W przypadku gdyby rzeczywiście przeznaczenie to należałoby zakwalifikować jako przeznaczenie o charakterze usługowym – nie byłoby możliwe wydanie zaświadczenia żądanej treści.

Arbitralne stwierdzenie, że proponowane przeznaczenie ma charakter usługowy nie znajduje uzasadnienia ani w zebranych dowodach ani w argumentacji organu.

Powyższe stanowi naruszenie art. 7, 8 77 § 1, 8, 11 i 107 K.p.a. w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy.

Skarżący powołują się na okoliczności związane z wykorzystaniem budynku wielorodzinnego na cele usługowe na II piętrze, które powinny być znane organowi z urzędu. Na poparcie tych twierdzeń skarżący nie przedstawili wiarygodnych dowodów. Załączone do skargi zdjęcie nie daje podstaw do takich stwierdzeń gdyż przedstawia prawdopodobnie budynek w całości usługowy. Nie doszło zatem do naruszenia art. 77 § 4, w zw. z art. 77 § 1 i 80 K.p.a. w związku z zarzutem nie wzięcia pod uwagę okoliczności faktycznych znanych organowi z urzędu.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy, organ mający na uwadze wyżej zaprezentowaną wykładnię postanowień Planu, zażąda od skarżących szczegółowych informacji na temat planowanego wykorzystania lokalu w kontekście proponowanej funkcji biurowo-administracyjnej i prowadzonej przez nich działalności, co pozwoli na ustalenie czy rzeczywiście, tak jak twierdzi organ, skarżący zamierzają w istocie wykorzystywać lokal jako usługowy. Jeżeli dojdzie jednak do odmiennych jednak wniosków, zobowiązany będzie do wydania zaświadczenia żądanej treści.

Z tych wszystkich względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c, 135, i 200 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji wyroku.