Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 507/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6091 Przywrócenie stosunków wodnych na gruncie lub wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom
Hasła tematyczne: Wodne prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 29 ust. 1 pkt 1, ust. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 145
law: Ustawa z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 77, art. 107 par. 3
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Sędziowie sędzia WSA Jakub Linkowski, sędzia WSA Agnieszka Łąpieś-Rosińska (spr.), Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 maja 2013 r. sprawy ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zobowiązania do przywrócenia stanu poprzedniego działki I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] listopada 2012 roku nr [...]; II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.


UZASADNIENIE

M. Z. pismem z dnia 10 maja 2010 r., zwróciła się do Wójta Gminy S. z prośbą o odwodnienie działki sąsiadującej z jej posesją, na której przez cały rok stoi woda. Wskazała, że w momencie podwyższenia i utwardzenia drogi gminnej zostały zakłócone stosunki wodne. Na skutek przesiąkania gruntu jej budynek został uszkodzony. Gromadząca się woda w piwnicy może powodować zwarcie instalacji elektrycznej,

Zawiadomieniem z dnia 22 lutego 2011 r. Wójt Gminy S. wszczął postępowanie w sprawie zakłócenia stosunków wodnych na działce nr [...] w miejscowości N.

W dniu 16 marca 2011 r. zostały przeprowadzone oględziny na działkach nr [...],[...],[...],[...]. Stwierdzono, ze na działce nr [...] jest woda stojąca, która małym strumieniem odpływa z działki poprzez działkę nr [...]. Właściciele działek przedstawiali propozycje usytuowania rowu odwadniającego.

Postanowieniem Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. Wójt Gminy S. dopuścił dowód z opinii biegłego z zakresu melioracji wodnych.

W dniu 28 kwietnia 2011 r. zostały przeprowadzone oględziny na działkach nr [...],[...].[...],[...].

W dniu 22 czerwca 2011 r. przeprowadzono w Urzędzie Gminy S. rozprawę administracyjną w sprawie zmiany stosunków wodnych na działkach nr [...] i [...] w miejscowości N., w której udział wzięli M.a Z., A. Z., L. K. oraz biegły Z. P. W charakterze świadków udział wzięli J. G., Z. K., S. B.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 2011 r., Wójt Gminy S. nie stwierdził dokonania przez właściciela nieruchomości oznaczonej nr działki [...] będącej drogą położonej w miejscowości N., działań polegających na podniesieniu terenu w obszarze tej działki, skutkujących zakłóceniem odpływu wody z zagłębienia terenowego znajdującego się na sąsiedniej działce gruntu oznaczonej nr [...]. Wobec powyższego nie zobowiązano właściciela działki nr [...] do obniżenia terenu tej działki gruntu oraz nie zobowiązano właściciela działki nr [...] do wykonania urządzeń odprowadzających wodę.

W wyniku odwołania wniesionego przez M. Z. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją Nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2011 r. Wójt Gminy S. zobowiązał Gminę S. - właściciela działki gruntu nr [...] położonej w miejscowości N.do przywrócenia stanu poprzedniego poprzez obniżenie poziomu powierzchni tej działki będącej drogą gruntową tj. przez zdjęcie i usunięcie wierzchniej warstwy gruntu o grubości 20 cm z całej szerokości działki, z części tej działki przylegającej do działek nr [...] i nr [...], na odcinku o długości 10 m, poczynając od miejsca będącego granicą działki nr [...] z działkami nr [...],[...] i [...] - w terminie 3 miesięcy od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna.

Od powyższej decyzji odwołanie złożyła M. Z.

Rozpatrując powyższe odwołanie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2012 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji wskazując w uzasadnieniu na konieczność rozważenia możliwości wystąpienia do tutejszego Kolegium z wnioskiem w trybie art. 26 § 2 k.p.a. o wyznaczenie do załatwienia sprawy innego podległego Kolegium organu.

W wyniku skargi L.K. na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 25 maja 2012 r.(sygn. akt IV SAM/a 507/12) uchylił zaskarżoną decyzję.

Rozpatrując odwołanie M. Z. z dnia 2 grudnia 2011 r. kolegium decyzją Nr [...] z dnia [...] września 2012 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Wójt Gminy S. decyzją Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. zobowiązał Gminę S.- właściciela działki gruntu nr [...] położonej w miejscowości N. do przywrócenia stanu poprzedniego poprzez obniżenie poziomu powierzchni tej działki będącej drogą gruntową tj. przez zdjęcie i usunięcie wierzchniej warstwy gruntu o grubości 20 cm z całej szerokości działki, z części tej działki przylegającej do działek nr [...] i nr [...], na odcinku o długości 10 m, poczynając od miejsca będącego granicą działki nr [...] z działkami nr [...],[...] i [...] - w terminie 3 miesięcy od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna.

Odwołanie od powyższej decyzji złożyła M. Z. zarzucając decyzji naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego oraz przepisów postępowania administracyjnego tj. art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a., art. 77 k.p.a. oraz prawa materialnego tj. art, 29 ust. 3 w zw. z art. 29 ust. 1 Prawo wodne.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2013 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. po rozpoznaniu odwołania złożonego przez M. Z. od decyzji administracyjnej wydanej przez Wójta Gminy S. Nr [...] z dnia [...] listopada 2012 r. uchyliło zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków i zobowiązało Gminę S. - właściciela działki gruntu nr [...] położonej w miejscowości N. do przywrócenia stanu poprzedniego poprzez obniżenie poziomu powierzchni tej działki będącej drogą gruntową tj. przez zdjęcie i usunięcie wierzchniej warstwy gruntu o grubości 20 cm z całej szerokości działki, z części tej działki przylegającej do działek nr [...] i nr [...], na odcinku o długości 10 m, poczynając od miejsca będącego granicą działki nr [...] z działkami nr [...],[...] i [...].

Zdaniem organu odwoławczego zebrany w sprawie materiał dowodowy pozwolił na uznanie w sposób który nie budzi wątpliwości, że nastąpiło podwyższenie drogi gruntowej nr [...], której władającym jest Gmina S. W ocenie organu podwyższenia drogi dokonano o 20 cm poprzez nawiezienie żwiru w celu poprawienia jej przejezdności. Po wnikliwej ocenie opinii biegłego organ nie dał wiary ustaleniom biegłego, iż wyniesienie drogi nastąpiło o około 80 cm. Biegły na tę okoliczność nie poczynił żadnych pomiarów rzędnych w terenie.

W ocenie Kolegium organ pierwszej instancji zasadnie uznał, że nadmierne zawilgocenie działki M. Ż. spowodowane jest podniesieniem drogi. Nie mniej jednak w tym miejscy wskazać należy, iż biegły w swojej opinii stwierdził, że teren miejscowości obfituje w liczne naturalne źródła, z których następują wysiąki wody, co jest widoczne także przy wyżej położonej drodze asfaltowej obok posesji pani Z. Biegły wyraził opinię, że podwyższona droga gruntowa jest przyczyną główną podtapiania posesji odwołującej, ponieważ po ulewnych deszczach blokowany jest spływ wody w kierunku działki nr [...].

Z ustaleń poczynionych w toku postępowania wyjaśniającego wynika, że przed podniesieniem drogi woda gromadząca się w zaniżeniu terenowym na działce nr [...] przy wysokim jej stanie, po szczególnie obfitych opadach deszczu lub roztopach przelewała się przez część terenu działki nr [...] na działkę nr [...]. Podniesienie nawierzchni drogi spowodowało, że poziom lustra wody spływającej z okolicznych terenów na działkę nr [...] mógł być w pewnych okresach wyższy, co jak stwierdził biegły jest niekorzystne dla działki nr [...].

Zdaniem Kolegium organ pierwszej instancji w sposób niewątpliwy wykazał istnienie związku przyczynowego pomiędzy zmiana stanu na gruncie (podwyższenie drogi) a szkodami na gruncie sąsiednim (zawilgocenie działki nr [...]). Zasadnie także uznał, iż przywrócenie stanu poprzedniego w istniejących okolicznościach faktycznych będzie środkiem najkorzystniejszym. Wykonanie prac polegających na zdjęciu warstwy gruntu (nawiezionego wcześniej żwiru) z niewielkiego obszaru działki pozwoli na obniżenie poziomu działki do stanu, który istniał przed wykonaniem prac ziemnych poprawiających nawierzchnię drogi. Obniżenie poziomu drogi nie wpłynie w istotnym stopniu na korzystanie z niej jako drogi dojazdowej (do kilku nieruchomości) a ewentualne ponowne utwardzenie jej nawierzchni (na obniżonym poziomie) należy do zadań samorządu gminnego. Usunięcie wierzchniej warstwy gruntu już z niewielkiego odcinka działki nr [...] znajdującego się przy granicy z działka nr [...] pozwoli na przemieszczanie się nadmiaru wody (która spłynie do zagłębienia na działce nr [...]) na teren działki nr [...], co miało miejsce wcześniej.

Jednocześnie Kolegium wyjaśniło, że zgodnie z obowiązującym orzecznictwem administracyjnym z przepisu art. 29 ust. 3 ustawy nie można wyprowadzić wniosku o konieczności ustalania w decyzji terminu wykonania nałożonych obowiązków. W związku z powyższym zasadne jest uchylenie zaskarżonej decyzji w części i orzeczenie o zobowiązaniu Gminy S. - właściciela działki gruntu nr [...] położonej w miejscowości N. do przywrócenia stanu poprzedniego poprzez obniżenie poziomu powierzchni tej działki będącej drogą gruntową tj. przez zdjęcie i usunięcie wierzchniej warstwy gruntu o grubości 20 cm z całej szerokości działki, z części tej działki przylegającej do działek nr [...] i nr [...], na odcinku o długości 10 m, poczynając od miejsca będącego granicą działki nr [...] z działkami nr [...],[...] i [...] bez orzekania o terminie wykonania nałożonego obowiązku. Konsekwencją nie wywiązania się z nałożonego obowiązku po uzyskaniu przez decyzję przymiotu ostateczności jest wszczęcie postępowania egzekucyjnego w celu doprowadzenia do jego wykonania.

Pismem z dnia 12 lutego 2012 r. M. Z. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję zarzucając jej:

1. Naruszenie podstawowych zasad postępowania administracyjnego oraz przepisów postępowania administracyjnego tj.: art. 6 k.p.a., art. 7 k.p.a , art. 77 i nast. k.p.a. poprzez brak wszechstronnego i dokładnego rozważenia zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz jego niewłaściwą ocenę, polegającą w szczególności na akceptacji przez organ II Instancji faktu oparcia przez Wójta Gminy S. rozstrzygnięcia w przedmiocie sposobu przywrócenia stosunków wodnych (korzystnego stanu wody na gruntach działek) na własnych ocenach dokonanych przez organ I Instancji w oparciu o wybiórczo rozpatrzony materiał dowodowy, z pominięciem wypowiedzi w tym przedmiocie biegłego - specjalisty z zakresu melioracji wodnych w sprawie zmiany stosunków wodnych zawartych w opinii z dnia 9.05.2011 r. oraz zeznań wszystkich przesłuchanych w sprawie świadków (całkowite pominięcie zeznań świadków: A. P. i A. P.).

2. Naruszenie art. 107 § 3 w zw. art. 8 k.p.a. poprzez brak jakiegokolwiek ustosunkowania się przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. w uzasadnieniu decyzji do konkretnych zarzutów podnoszonych przez skarżącą w odwołaniu dotyczących oceny zgromadzonego przez Wójta materiału dowodowego i ograniczenie się jedynie do ogólnych stwierdzeń "akceptujących" tę ocenę.

3. Naruszenie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez wydanie przez organ II Instancji decyzji o sprzecznej sentencji, a mianowicie uchylającej zaskarżoną decyzję jedynie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków (pkt 1) z jednoczesnym orzeczeniem co do istoty sprawy w pozostałym zakresie (pkt 2) w sytuacji, gdy w tym zakresie organ ten nie uchylił skarżonej decyzji,

4. Naruszenie prawa materialnego, a mianowicie art. 29 ust. 3 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne poprzez jego błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie w niniejsze] sprawie w konsekwencji wadliwego uznania, że organ może samodzielnie - z pominięciem przeprowadzonego w sprawie dowodu z opinii biegłego - specjalisty z zakresu melioracji wodnych określić sposób przywrócenia właściwych stosunków wodnych na gruncie, jak również nieuzasadnionego przyjęcia, że w niniejszej sprawie - w świetle całokształtu okoliczności faktycznych niniejszej sprawy - przywrócenie stanu poprzedniego jako sposób przywrócenia właściwych stosunków wodnych ma pierwszeństwo przed wykonaniem urządzeń zapobiegających szkodom, jak również, że określony w sentencji decyzji sposób "przywrócenia stanu poprzedniego" pozwoli na przywrócenie właściwych stosunków wodnych na działkach należących do skarżącej w sytuacji, gdy w sprawie brak było obiektywnych dowodów do przyjęcia takiej tezy.

W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] stycznia 2013 r. i orzeczenie do co istoty sprawy poprzez zobowiązanie Gminy S. - właściciela działki Nr [...] połażonej w miejscowości N. do wykonania przepustu pod jego działką z rur betonowych o średnicy 0,6 m i długości 6 m z przyczółkami z darniny, którego dno należy wykonać 1 m poniżej nawierzchni drogi w miejscu oznaczonym na mapie załączonej do opinii biegłego— specjalisty z zakresu melioracji wodnych z dnia 9.05.2011 r. W uzasadnieniu skargi skarżąca rozwinęła powyższe zarzuty.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę administracji publicznej, przy czym w świetle przepisu § 2 powołanego artykułu, kontrola ta jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Ponadto, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. zwanej dalej p. p. s. a.).

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi art. 29 ust. 3 w zw. z art. 29 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r.-Prawo wodne (t.j. z 2012r.Dz.U. Nr 145), zgodnie z którym właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu znajdującej się na jego gruncie wody opadowej ani kierunku odpływu ze źródeł - ze szkodą dla gruntów sąsiednich (ust. 1 pkt 1). Jeżeli spowodowane przez właściciela gruntu zmiany stanu wody na gruncie szkodliwie wpływają na grunty sąsiednie, wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego lub wykonanie urządzeń

Cytowany przepis odnosi się do sytuacji, gdy na skutek pewnych zdarzeń doszło do naruszenia naturalnych stosunków wodnych, przy czym musi to być naruszenie tego rodzaju, iż powoduje szkodę dla gruntów sąsiednich. W sytuacji, gdy doszło do naruszenia stosunków wodnych, organ ma dwie możliwości. Po pierwsze może nakazać naruszającemu wykonanie urządzeń zapobiegających szkodom, po drugie - może nakazać właścicielowi gruntu przywrócenie stanu poprzedniego.

Z treści zaskarżonej decyzji wynika, że Gmina S. została zobowiązana do przywrócenia stanu poprzedniego poprzez obniżenie powierzchni działki nr [...] tj. poprzez zdjęcie i usunięcie wierzchniej warstwy gruntu o grubości 20 cm z całej szerokości działki, z części tej działki przylegającej do działek nr [...] i nr [...], na odcinku o długości 10 m, poczynając od miejsca będącego granicą działki nr [...] z działkami nr [...],[...] i [...].

Zdaniem Sądu orzeczenie to uznać należy za przedwczesne, albowiem na uwzględnienie zasługują zarzuty skargi, iż w niniejszej sprawie organy administracji nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego do czego zobowiązane są na podstawie art. 7 i 77 k.p.a., nie wykazując należytej dbałości o dokładne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy. Zebrane natomiast w sprawie dowody oceniły z naruszeniem zasady zawartej w art. 80 k.p.a. tj. swobodnej oceny dowodów. W konsekwencji uzasadnienia wydanych decyzji nie spełniają wymogów określonych w art. 107 § 3 k.p.a.

Skarżąca konsekwentnie w toku prowadzonego postępowania wskazywała, iż przyczyną zalewania jej nieruchomość jest fakt podwyższenia działki nr [...] stanowiącej drogę gminną. Orzekające w sprawie potwierdziły powyższą okoliczność poprzez zobowiązanie Gminy S. do przywrócenia stanu poprzedniego poprzez obniżenie powierzchni działki nr [...] tj. poprzez zdjęcie i usunięcie wierzchniej warstwy gruntu.

W ocenie Sądu rację ma jednak skarżąca, iż organy w sposób dowolny przyjęły, iż poziom przedmiotowej drogi został podwyższony przez "nieznanych sprawców" jedynie o 20 cm., albowiem wniosek taki nie wynika z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym zeznań przesłuchanych świadków.

Jednocześnie organ nie dał wiary ustaleniom biegłego, iż wyniesienie drogi nastąpiło o około 80 cm, stwierdzając iż biegły na tę okoliczność nie poczynił żadnych pomiarów rzędnych w terenie.

Organ dopuszczając w niniejszej sprawie dowód z opinii biegłego (oceny rzeczoznawcy), uznał iż niezbędne dla rozstrzygnięcia sprawy jest uzyskanie wiadomości specjalnych, które konieczne są do oceny, czy nastąpiła zmiana stosunków wodnych. Fachowej wiedzy wymaga również stwierdzenie, czy dokonana zmiana stanu wód na gruncie spowodowała szkody oraz ustalenie sposobu zapobiegania szkodom, to jest określenie odpowiednich urządzeń, do wykonania których organ powinien zobowiązać stronę na podstawie art. 29 ust. 3 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. Prawo wodne.

W tej sytuacji obowiązkiem organu było wyjaśnienie tak istotnej dla rozstrzygnięcia sprawy kwestii, chociażby poprzez zwrócenie się do biegłego o złożenie wyjaśnień lub uzupełnienie opinii w tym zakresie.

Niezależne od powyższego zauważyć należy, iż twierdzenia organu, że droga podwyższona została przez "nieznanych sprawców" jedynie o 20 cm., pozostają w sprzeczności z dotychczasowymi ustaleniami organu.

W uzasadnieniu decyzji z dnia [...] sierpnia 2011 r. [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. powołało się na pismo Wójta Gminy S. z dnia 9 czerwca 2010r., w którym Wójt poinformował skarżącą, iż nawierzchnia drogi nr [...] została poprawiona ponieważ droga ta stanowi dojazd do działki zabudowanej do działek rolnych. Usunięcie nawiezionego żwiru jest niemożliwe, ponieważ spowoduje że droga będzie nieprzejezdna. Wójt wyjaśnił, że przebieg drogi został odtworzony na podstawie istniejących w terenie geodezyjnych znaków granicznych - słupków granicznych, wyznaczających granicę drogi przy udziale właścicieli działek sąsiadujących z drogą. Powyższe zostało potwierdzone w uzasadnieniu do uchwały nr [...] Rady Gminy w S. z dnia [...] stycznia 2011 r.

Organ nie poczynił również ustaleń czy możliwy jest inny sposób odprowadzania wody z działki nr [...] wykonanym w tym celu przepustem pod działką z rur betonowych o średnicy 0,6 m i długości 6 m z przyczółkami z darniny, którego dno należy wykonać 1 m poniżej nawierzchni drogi - niż jak wskazano w opinii biegłego do stawu na działce nr [...]. Żaden z organów nie zwrócił się do biegłego o uzupełnieni opinii w tym zakresie.

Ponadto nie wzięto pod uwagę, iż skarżąca proponowała, aby woda odprowadza była na działkę nr [...] również stanowiącąjej własność.

Na uwzględnienie zasługuje również zarzut naruszenia przez organy art. 80 k.p.a.. Zgodnie z zasadą wyrażoną w art. 80 k.p.a organ administracji ocenia na podstawie całokształtu materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona. Przepis ten wyraża równocześnie zasadę prawdy obiektywnej jak też zasadę swobodnej oceny dowodów. Organ prowadzący postępowanie musi dążyć do ustalenia prawdy materialnej i według swej wiedzy, doświadczenia oraz wewnętrznego przekonania ocenić wartość dowodową poszczególnych środków dowodowych. W orzecznictwie wskazuje się iż "organ administracji państwowej, dysponując sprzecznymi ze sobą zeznaniami stron i świadków, nie może uchylić się od oceny wiarygodności tych dowodów, a tym samym i od dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy (art. 7, 77 § 1, art. 80 KPA). Jeżeli spośród dwóch twierdzeń jedno jest prawdziwe, a drugie fałszywe, należy dokonać stosownego wyboru, wskazując kryteria, jakimi kierował się organ uznając daną okoliczność za udowodnioną" (B. Adamiak, J. Borkowski Kodeks postępowania administracyjnego Komentarz, Wydawnictwo C.H.Beck Warszawa 2004 , str.397 i cytowane tam orzecznictwo). Powyższa ocena musi znaleźć odzwierciedlenie w treści uzasadnienia wydanej decyzji.

Jak wynika z uzasadnień wydanych w sprawie decyzji organy w ogóle pominęły obszerne zeznania złożone przez A. P. (zięcia) i A. P. - córkę skarżącej dotyczące podwyższeni przedmiotowej drogi.

W ocenie Sądu za uzasadniony uznać należy zarzut dotyczący naruszenia przez organ odwoławczy art. 138 § 1 pkt 2. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S., które zaskarżoną decyzją uchyliło decyzję Wójta Gminy S. jedynie w części dotyczącej terminu wykonania nałożonych obowiązków i brak było podstaw do ponownego orzekania w przedmiocie nałożenia na gminę obowiązku przywrócenia działki nr [...] do stanu poprzedniego.

Za prawidłowe w ocenie Sądu uznać należy stanowisko organu odwoławczego, iż treści art. 29 ust.3 Prawa wodnego nie sposób wyprowadzić wniosku o podstawie ustalania terminu wykonania nałożonych na stronę obowiązków. Wobec takiego brzmienia art.29 ust.3 ustawy Prawo wodne uznać należy, iż wykonanie nałożonych na stronę obowiązków powinno nastąpić niezwłocznie.

Mając na uwadze powyższe Sąd doszedł do przekonania, że sprawa wymaga ponownej szczegółowej analizy we wskazanym wyżej kierunku, sąd administracyjny nie czyni bowiem własnych ustaleń w sprawie, a jedynie ocenia zaskarżony akt pod względem jego zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi. Taka kontrola jest jednak możliwa tylko w warunkach wyczerpujących istotę zagadnień ustaleń faktycznych i prawnych dokonanych przez organ administracyjny rozstrzygający sprawę, których w niniejszej sprawie nie poczyniono.

Dlatego też Sąd działając na podstawie art. 145 § 1 pkt c) p. p. s. a. orzekł jak w punkcie I sentencji. Na podstawie art. 152 orzekł o niewykonywaniu zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.