Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 1550/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Rozgraniczenie nieruchomości
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o ustanowienie pełnomocnika
Oddalono wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Rzeszowie Agata Kosowska-Dudzik po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2016 roku w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym wniosku K. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia [...] sierpnia 2015 r. Nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości - postanawia - odmówić przyznania wnioskodawczyni prawa pomocy.


UZASADNIENIE

K. P. wezwana do uiszczenia kwoty 200 zł tytułem wpisu od skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego rozgraniczenia nieruchomości wniosła o zwolnienie od tej opłaty. We wniosku przedłożonym następnie na urzędowym formularzu – PPF, skarżąca wskazała natomiast, że ubiega się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. Zaznaczyła, że całość dochodów przeznacza na leczenie w związku z przeszczepem, opłaty za media, "zobowiązania bankowe i koszty utrzymania". Gospodarstwo domowe prowadzi wraz z mężem i matką w domu o pow. 120 m.kw. Dochody członków rodziny to świadczenia z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych pobierane przez wnioskodawczynię i jej matkę w wysokościach odpowiednio: 950 zł oraz 1400 zł i świadczenie z Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego uzyskiwane przez męża strony, wynoszące 850 zł. Jako comiesięczne wydatki K. P. wskazała: 300 zł – koszty leczenia, 300 zł – rata pożyczki, 150 zł – prąd, woda, gaz, 75 zł – koszt przejazdu do szpitala w K. Z kolei w odpowiedzi na wezwanie o uzupełnienie powyższych danych skarżąca podała dokładną wysokość pobieranych przez nią i męża świadczeń tj. 980,72 zł oraz 886,90 zł. Wskazała też następujące comiesięczne wydatki: 1500 zł – żywność, 39 zł – podatek, 39 zł – telewizja, 600 zł – lekarstwa, 60 zł – prąd, 40 zł – woda, 60 zł – gaz, 18 zł – telefon, 180 zł – opał, 16,50 zł – wywóz śmieci, 301,23 zł – raty dwóch pożyczek zaciągniętych na "leczenie i zaspokojenie podstawowych potrzeb", 623,10 zł – "kredyt konsumpcyjny matki".

Rozpoznając wniosek zważono, co następuje:

Żądanie K. P. obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, a więc prawo pomocy w całkowitym zakresie, na co wskazuje brzmienie art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.". Przesłankę jego przyznania ustanawia z kolei art. 246 § 1 pkt 1 P.p.s.a. w postaci niemożności poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania. Prawo pomocy może zostać także przyznane w mniejszym wymiarze tzn. częściowym, a zatem obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub też tylko ustanowienie adwokata (art. 245 § 3 P.p.s.a.) Przesłanką otrzymania takiego wsparcia jest brak możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Domagając się pomocy ze strony Państwa w jakiejkolwiek części wnioskodawca winien wykazać, że jego sytuacja kwalifikuje go do otrzymania powyższego. A zatem winien podać w sposób dokładny i jasny wszelkie okoliczności istotne z punktu widzenia przedmiotowej instytucji, takie jak odnoszące się do jego stanu rodzinnego, majątku i dochodów (art. 252 § 1 P.p.s.a.). Przedstawione informacje nie mogą budzić jakichkolwiek wątpliwości, bowiem takie poddają w wątpliwość wiarygodność złożonego przez stronę oświadczenia. W takiej zaś sytuacji trudno czynić rzetelne ustalenia w zakresie przesłanek przyznania prawa pomocy. W ocenie rozpoznającej niniejszy wniosek, tego rodzaju wątpliwości zachodzą jednak w przypadku żądania K. P. Porównanie bowiem wielkości uzyskiwanych przez rodzinę dochodów i wielkości środków wydatkowanych przez nią prowadzi do wniosku o nadwyżce tych ostatnich. Nie jest oczywiście możliwe istnienie takiej sytuacji, a zatem powstaje pytanie o dodatkowe źródło dochodów, z którego te wszystkie wydatki są finansowane. Możliwe jest także zawyżenie przez stronę niektórych wydatków na potrzeby złożonego wniosku o prawo pomocy. Na tę drugą ewentualność pośrednio wskazuje fakt, iż pierwotnie skarżąca podała, że na lekarstwa wydaje miesięcznie kwotę 300 zł, natomiast już w odpowiedzi na wezwanie o wskazanie dodatkowych danych strona podniosła, że na wskazany cel przeznacza 600 zł. Należy także zwrócić uwagę, iż rodzina skarżącej oprócz pożyczek zaciągniętych przez wnioskodawczynię (raty miesięczne wynoszą łącznie 301,23 zł) -zgodnie z jej twierdzeniem na leczenie i zaspokojenie podstawowych potrzeb - spłaca także kredyt zaciągnięty przez matkę strony, którego miesięczna rata to 623,10 zł. Skarżąca nie podała przeznaczenia tego ostatniego. Zasadniczo jednak zobowiązania o charakterze prywatnym nie mogą mieć pierwszeństwa przed zobowiązaniami publicznoprawnymi np. przed kosztami postępowania.

Należy też mieć na uwadze, że na aktualnym etapie postępowania nie istnieje wymóg występowania w sprawie za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, zaś wszelkie uchybienia zaistniałe w postępowaniu administracyjnym Sąd uwzględnia z urzędu (art. 134 § 1 P.p.s.a.). Ponadto, wedle art. 200 P.p.s.a., w przypadku uwzględnienia skargi, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw.

Z tych wszystkich względów uznano, że K. P. nie wykazała w dostateczny sposób, że nie jest w stanie samodzielnie sfinansować swojego udziału w niniejszej sprawie. Dlatego też odmówiono przyznania jej prawa pomocy, o czym orzeczono na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w zw. z art. 245 § 2, § 3 i art. 246 § 1 pkt 1 i pkt 2 P.p.s.a.