Postanowienie WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 294/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2016-06-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Przywrócono termin
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
Teza: Nie można uznać za zawinione spóźnienie strony w dokonaniu czynności procesowej w sytuacji, kiedy strona próbuje działać aktywnie procesowo, zaś jej czynności są nieskuteczne tylko dlatego, że nie wybiera właściwej formy działania, której nie wskazuje jej profesjonalny, wyznaczony do sprawy pełnomocnik.

TEZY

Nie można uznać za zawinione spóźnienie strony w dokonaniu czynności procesowej w sytuacji, kiedy strona próbuje działać aktywnie procesowo, zaś jej czynności są nieskuteczne tylko dlatego, że nie wybiera właściwej formy działania, której nie wskazuje jej profesjonalny, wyznaczony do sprawy pełnomocnik.


SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział II w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Danuta Tryniszewska - Bytys (spr.), po rozpoznaniu w dniu 9 czerwca 2016 r. w Białymstoku na posiedzeniu niejawnym wniosku S. B. o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi S. B. na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] lutego 2015 r. znak [...] w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej postanawia : przywrócić termin do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku ,


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2015 r. wydanym w sprawie niniejszej oddalono skargę S. B. na decyzję P. Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w B. z dnia [...] lutego 2015 r. w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej. Wyrok uprawomocnił się w dniu 11 września 2015 r. (k. 185 verte). Żadna ze stron nie złożyła w terminie wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku ani nie złożyła skargi kasacyjnej.

W piśmie z dnia 24 marca 2016 r. skarżąca złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku.

Postanowieniem z dnia 7 kwietnia 2016 r. tutejszy Sąd odrzucił wniosek o przywrócenie terminu uznając go za spóźniony, jednakże NSA postanowieniem z dnia 24 maja 2016 r. w sprawie II OZ 526/16 uchylił zaskarżone postanowienie. Ocenił, że termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku zaczął dla Skarżącej biec w dniu 17 marca 2016 r. tj. w dniu uzyskania informacji (z pisma procesowego złożonego przez jej pełnomocnika wyznaczonego do innej sprawy), że zamiast skargi o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem z dnia 11 sierpnia 2015 r. wydanym w sprawie niniejszej II SA/Bk 294/15 powinna złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie wyroku. Skoro zatem złożyła ona wniosek o przywrócenie terminu w dniu 24 marca 2016 r. to nie był on spóźniony.

Skierowany do merytorycznego rozpoznania, na skutek powyższego postanowienia NSA, wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku jest argumentowany brakiem prawidłowej reprezentacji wykonywanej na rzecz Skarżącej przez wyznaczonego jej w sprawie niniejszej profesjonalnego pełnomocnika. Jak wskazała Skarżąca, zachowanie ustanowionego jej z urzędu pełnomocnika w osobie adwokat A. D. było skandaliczne i doprowadziło do uprawomocnienia się niekorzystnego dla niej wyroku zamykającego drogę do dochodzenia stwierdzenia wystąpienia choroby zawodowej, bowiem pełnomocnik nie wystąpiła z wnioskiem o sporządzenie i doręczenie jego uzasadnienia. Nie poinformowała nadto o wydaniu wyroku w dniu 11 sierpnia 2015 r. Z wyznaczonym jej do sprawy pełnomocnikiem wielokrotnie próbowała kontaktować się (w czerwcu, we wrześniu i w listopadzie 2015 r., k. 222), jednakże kontakt był utrudniony i była wprowadzana w błąd. Dlatego złożyła na adwokat A. D. skargę i zażądała wszczęcia postępowania dyscyplinarnego (k. 227-231). Skarżąca opisała wszystkie dotychczas podejmowane przez nią czynności w sprawie niniejszej oraz czynności podejmowane przez nią równolegle w sprawie ze skargi o wznowienie postępowania, w tym m.in. to, że w dniu 17 listopada 2015 r. zapoznała się z aktami sprawy niniejszej oraz złożyła wniosek o wydanie kserokopii z akt sądowych, w dniu 1 grudnia 2015 r. poinformowała sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa ustanowionemu z urzędu adwokatowi A. D. oraz złożyła skargę o wznowienie postępowania, która została odrzucona postanowieniem tutejszego Sądu z dnia 12 stycznia 2016 r. Po wyznaczeniu jej do sprawy ze skargi o wznowienie postępowania pełnomocnika z urzędu – adwokat P. M., wyznaczony pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie (k. 213 – 219). Po zmianie pełnomocnika do tej ostatnio wskazanej sprawy i wyznaczeniu kolejnego – adwokat M. P., również i ten pełnomocnik sporządził opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od postanowienia odrzucającego skargę o wznowienie (k. 204, 207 – 211). Motywowana treścią tej opinii w dniu 22 marca 2016 r. zaczęła szukać porady prawnej w różnych miejscach, czego konsekwencją było złożenie w dniu 24 marca 2016 r. wniosku o przywrócenie terminu. Jak wskazała nadto, w trakcie rozmów z Dziekanem Rady Adwokackiej była zapewniana o udzieleniu jej pomocy, co jednak nie nastąpiło. Skarżąca do wniosku o przywrócenie terminu załączyła wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku (k. 232).

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 86 § 1 i art. 87 § 1, 2 i 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływanej dalej jako p.p.s.a., przywrócenie terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowym powinno nastąpić gdy: uchybienie terminowi było niezawinione przez stronę, wniosek o przywrócenie terminu został złożony w ciągu 7 dni od ustania przyczyny uchybienia terminowi, wskazano okoliczności uprawdopodobniające brak winy w niedotrzymaniu terminu, a równocześnie z wnioskiem strona dokonała spóźnionej czynności.

Pozostając związanym stanowiskiem NSA w sprawie II OZ 526/16, zgodnie z którym wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, przystąpić należało do jego merytorycznego rozpoznania.

Bezspornie wniosek o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku, co do którego terminu wniesienia Skarżąca żąda przywrócenia, został wniesiony jako spóźniony. Siedmiodniowy termin na dokonanie tej czynności biegł od dnia następującego po dniu wyrokowania i upływał we wtorek 18 sierpnia 2015 r., zaś wniosek został złożony faktycznie w dniu 24 marca 2016 r. Jednakże okoliczności towarzyszące złożeniu tego żądania wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu, uprawdopodabniają brak winy Skarżącej w tymże spóźnieniu.

Zauważyć należy, że Skarżąca podjęła intensywne działania mające na celu odwrócenie niekorzystnej dla niej sytuacji procesowej, a jedynie splot niepomyślnych dla niej okoliczności, w tym jak sama twierdzi – nieprawidłowe działanie profesjonalnego pełnomocnika – spowodowały, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku został wniesiony znacznie po terminie. Aktywność Skarżącej przemawia za przyjęciem, że mimo stosowanej w prawie zasady ingorantia iuris nocet w tym akurat przypadku działanie tej zasady powinno podlegać wyłączeniu. Nie może bowiem ponosić winy w spóźnieniu dokonania czynności procesowej strona, która bardzo aktywnie próbuje działać procesowo, a jej czynności są nieskuteczne tylko dlatego, że nie wybiera właściwej formy działania, której nota bene nie wskazuje jej profesjonalny, wyznaczony do sprawy pełnomocnik. W tym zatem konkretnym przypadku nie sposób przypisać stronie pełnej winy w zaistniałym spóźnieniu, a to powoduje, że jej wniosek o przywrócenie terminu należy ocenić jako uprawdopodobniony w stopniu uzasadniającym przywrócenie terminu.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.