Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 395/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2010-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6152 Lokalizacja innej inwestycji celu publicznego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Zwrócić uiszczony wpis w sprawie
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 47, art. 57 par. 1, art. 46 par. 1 pkt 4, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia SO (del.) Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2010r. w Rzeszowie na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2010r. znak: [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego - postanawia – I. odrzucić skargę, II. zwrócić A. Sp. z o.o. w W. kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem uiszczonego w sprawie wpisu.


UZASADNIENIE

A. Sp. z o.o. w W. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2010r. znak: [...] utrzymujące w mocy postanowienie Burmistrza Gminy i Miasta [...] z dnia [...] stycznia 2010r. znak: [...], które zawieszało postępowanie administracyjne w sprawie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego pod nazwą:" Budowa stacji bazowej [...] sieci [...] nr [...] w skład której wejdą: wieża typu Pfleiderer, system anten nadawczo-odbiorczych wraz z okablowaniem, kontener techniczny, ogrodzenie oraz zasilanie z budową stacji transformatorowej na działce oznaczonej nr ewid. [...] położonej w miejscowości N.

Skargę podpisał radca prawny. Z uwagi na fakt, iż udzielone mu pełnomocnictwo nosiło datę 22 września 2009r., natomiast dołączony do skargi odpis z Krajowego Rejestru Sądowego dotyczył stanu na dzień 9 października 2009r., wezwano tego radcę prawnego do nadesłania odpisu z KRS aktualnego na datę udzielenia pełnomocnictwa bądź też odpisu pełnego dotyczącego strony skarżącej.

W odpowiedzi radca prawny nadesłał odpis pełny z KRS odnoszący się jednak do innego niż jego mocodawca podmiotu (tj. Spółki B. z K.).

W zaistniałej sytuacji wezwano A. Sp. z o.o. w W. do podpisania skargi, wskazując jednocześnie wymienione wyżej powody takiego działania. W wezwaniu zaznaczono, iż należy go dokonać w terminie 7 dni oraz podano rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek niezastosowania się do jego treści.

Wezwanie to doręczone zostało skarżącej Spółce dnia 30 czerwca 2010r.

Tygodniowy termin upłynął bezskutecznie z dniem 7 lipca 2010r.

W dniu 8 lipca 2010r. radca prawny, który sporządził skargę złożył w urzędzie pocztowym podpisany przez siebie egzemplarz skargi wraz z pełnym odpisem z KRS dotyczącym strony skarżącej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 28 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Podmioty te – stosownie do art. 29 P.p.s.a. - mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu.

Strona może też działać przez pełnomocnika, który przy pierwszej czynności jest zobowiązany przedłożyć pełnomocnictwo wykazując przy tym, iż zostało ono w istocie udzielone (art. 37 § 1 P.p.s.a.).

Składana do sądu administracyjnego skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym – art. 57 § 1 P.p.s.a. Jednym z takich wymagań jest – stosownie do art. 47 P.p.s.a. - konieczność dołączenia do skargi odpowiedniej liczby jej odpisów wraz z odpisami wszystkich jej załączników, przy czym dokumenty te winny zostać złożone w oryginale bądź też w odpisach poświadczonych za ich zgodność z oryginałem przez uprawnione do tego podmioty.

W świetle powyższego nie może budzić wątpliwości, iż składająca skargę osoba prawna winna dołączyć do niej stosowny dokument, wskazujący zasady jej reprezentacji. W przypadku spółek tego rodzaju dokumentem jest odpis z Krajowego Rejestru Sądowego. Brak powyższego skutkuje koniecznością wezwania strony skarżącej po myśli art. 49 § 1 P.p.s.a. do uzupełnienia poprzez nadesłanie stosownego dokumentu w przewidzianym w tym przepisie siedmiodniowym terminie.

Skarżąca Spółka była wzywana (do rąk radcy prawnego, który sporządził skargę) do przedłożenia odpowiedniego odpisu z KRS. W odpowiedzi nadesłano jednak dokument odnoszący się do innego niż strona skarżąca podmiotu. W ocenie Sądu pełnomocnik nie wykazał więc swego umocowania. Wówczas wezwano, tym razem samą Spółkę, do podpisania skargi (ze względu na brzmienie art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.), wyznaczając jej, zgodnie z powołanym wyżej art. 49 § 1 P.p.s.a., termin 7 dni i wskazując rygor w postaci odrzucenia skargi na wypadek nie uczynienia zadość wezwaniu. Jak już wyżej zaznaczono, wezwanie doręczone zostało Spółce w dniu 30 czerwca 2010r., natomiast w dniu 8 lipca 2010r., a zatem z jednodniowym opóźnieniem nadano w urzędzie pocztowym skierowaną do tut. Sądu przesyłkę zawierającą żądany wcześniej odpis z KRS dotyczący Spółki. Stosownie do art. 85 P.p.s.a. – czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest jednak bezskuteczna.

Wobec powyższego należało odrzucić skargę A. Sp. z o.o. w W. Pomimo stosownego wezwania nie uzupełniła ona bowiem braku formalnego skargi w postaci właściwego odpisu z KRS (najpierw dla wykazania prawidłowości pełnomocnictwa procesowego stosownie do art. 34 P.p.s.a.), w wyznaczonym jej siedmiodniowym terminie. Nadto organ uprawniony do reprezentacji Spółki nie podpisał skargi w siedmiodniowym terminie, również nie stosując się do stosownego wezwania w tym przedmiocie.

Z podanych przyczyn orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 47 i art. 57 § 1 oraz art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a.

Rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu wpisu opiera się o art. 232 § 1 pkt 1

i §2 P.p.s.a.