Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 353/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2014-07-24 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodnicząca: Sędzia WSA Halina Chitrosz po rozpoznaniu w dniu 24 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. M.-B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe "A." sp. z o.o. w P. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008r., 2010r. i 2011r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego postanawia: - wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r. w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe "A." sp. z o.o. w P. w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008r., 2010r. i 2011r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego, pełnomocnik skarżącej J. M.–B. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji złożył wniosek o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu podniósł, że skarżąca nie posiada żadnego majątku, oszczędności które pozwoliłby na spłatę należności wynikających z zaskarżonej decyzji w wysokości 86.518,13 zł. Skarżąca jest wdową, utrzymuje się z renty w wysokości 2862, 67 zł miesięcznie. Jest właścicielem 50 udziałów w spółce z o.o. A., nie przedstawiających żadnej realnej wartości oraz 1/3 udziału w samochodzie Seat (we współwłasności z synem) rok produkcji 2004 o wartości 15.000 zł. Zamieszkuje w domu jednorodzinnym należącym do syna, który udostępnił jej oddzielną kuchnię, łazienkę i pokój. Obecnie zmuszona była do pokrycia kosztów zaliczki w wysokości 1200 zł na poczet remontu pierwszego piętra domu w związku z jego zalaniem i w następstwie zawilgoceniem i popękaniem sufitu. Remont ma na celu także dostosowanie łazienki do ograniczeń ruchowych skarżącej związanych z chorobą kręgosłupa. Skarżąca w czerwcu 2014r., będzie zobligowana do pokrycia pozostałych kosztów remontu w kwocie 2500 zł. Skarżąca cierpi na dyskopatię kręgosłupa i z uwagi na dużą bolesność schorzenia, wymaga stałej rehabilitacji i leczenia. Od około roku, kiedy dolegliwości się nasiliły, z uwagi na długi okres oczekiwania na rehabilitację w ramach NFZ, trzy razy w tygodniu korzysta z zabiegów w Nałęczowie, których miesięczny koszt to kwota 1000 zł. Co pół roku skarżąca poddaje się dwutygodniowym cyklom rehabilitacyjnym, których jednorazowy koszt to kwota 1000 zł. Z uwagi na dużą bolesność schorzenia wydatkuje także znaczne kwoty na leki przeciwbólowe i przeciwzapalne (ok. 150 zł miesięcznie).

Ponadto skarżąca cierpi na zaćmę obu oczu, która wymaga zabiegu operacyjnego. Zabieg był dwukrotnie przekładany z uwagi na brak miejsc w Klinice Okulistycznej. Okoliczność postępowania choroby sprawia, iż w przypadku braku możliwości zrealizowania operacji do listopada 2014r. w ramach NFZ, skarżąca będzie zmuszona sfinansować operację, której koszt to 12.000 zł.

Skarżąca nie może liczyć na pomoc finansową rodziny, zarówno związaną z codziennym utrzymaniem, rehabilitacją, zabiegiem operacyjnym, jak i remontem.

W piśmie procesowym z dnia 14 lipca 2014r., pełnomocnik skarżącej poinformował, że organ egzekucyjny dokonał zajęcia rachunku bankowego skarżącej, w konsekwencji jej renty, zajęcie to nie uwzględnia kwoty wolnej spod egzekucji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270 ze zm. – dalej ppsa) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże – jak wynika z § 3 tego artykułu - na wniosek skarżącego sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (z wyjątkiem niemającym zastosowania w przedmiotowej sprawie), chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania, dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Kryterium ocenne zawarte w cytowanym przepisie nie zostało wprawdzie zdefiniowane przez ustawodawcę, jednakże przyjmuje się, iż chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (postanowienie NSA z 20.12.2004r., sygn.akt GZ 138/04).

Z uzasadnienia wniosku powinny wynikać konkretne okoliczności, świadczące o istnieniu przynajmniej jednej z ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków musi być przy tym realne.

W niniejszej sprawie skarżona wnosi o wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w przedmiocie odpowiedzialności podatkowej członka zarządu za zaległości podatkowe w podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2008r., 2010r. i 2011r. wraz z odsetkami i kosztami postępowania egzekucyjnego w łącznej wysokości 86.518,13 zł.

Analiza sytuacji majątkowej, rodzinnej i zdrowotnej skarżącej prowadzi do wniosku, że wykonanie skarżonej decyzji może skutkować znacznymi trudnościami w zaspokajaniu bieżących potrzeb skarżącej oraz doprowadzić do nieodwracalnych skutków w zakresie jej sytuacji zdrowotnej. We wniosku wskazano na schorzenia na które cierpi skarżąca, niezbędność rehabilitacji oraz potrzebę operacji oczu, która wymaga nakładu znacznych środków finansowych. Nadto dom w którym zamieszkuje skarżąca, na skutek zalania wymaga remontu oraz dostosowania do ograniczeń ruchowych skarżącej, co także pociąga konsekwencje finansowe. Ponadto skarżąca wskazała, że nie może liczyć na pomoc rodziny, a utrzymuje się wyłącznie z renty, która obecnie została zajęta przez organ egzekucyjny.

Dlatego w ocenie Sądu uprawnione jest twierdzenie, że istnieje niebezpieczeństwo, iż wykonanie zaskarżanej decyzji spowoduje dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki. Wobec powyższego Sąd uznał, że w sprawie zaistniały przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji z art. 61 ppsa.

Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 61 § 3 w związku z § 5 ppsa, należało postanowić jak w sentencji.