Postanowienie WSA w Opolu, sygn. akt II SA/Op 561/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu
Data orzeczenia: 2008-11-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Roman Ciąglewicz po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Z. w przedmiocie zaświadczenia o powierzchni gruntu postanawia 1) odrzucić skargę, 2) oddalić wniosek Gminy K. o zasądzenie na jej rzecz od skarżącego kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

J. Z. w dniu 7 lipca 2008 r. złożył w Urzędzie Miasta i Gminy w K. ustnie do protokołu skargę na działalność Burmistrza, domagając się odprowadzania składek emerytalno - rentowych do KRUS z pobieranego przez jego żonę H. Z. zasiłku stałego, po drugie zaś zarzucając, iż wystawione przez Burmistrza zaświadczenia konieczne do otrzymania przez niego renty strukturalnej, zostały wydane niezgodnie z treścią ewidencji gruntów, w zakresie jakim ustalały powierzchnię jego gospodarstwa.

Uchwałą z dnia [...], Nr [...] wydaną w sprawie załatwienia powyższej skargi Rada Miejska w K., w oparciu o treść art. 18 ust. 2 pkt 15 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.) uznała skargę J. Z. za nieuzasadnioną, wskazując w uzasadnieniu, iż z pobieranego zasiłku stałego nie opłaca się składki emerytalno - rentowej do KRUS, a opisane przez skarżącego zaświadczenia prawidłowo ujmowały dane ewidencji gruntów.

W dniu 8 sierpnia 2008 r. wpłynęła do tutejszego Sądu skarga J. Z., spisana przez niego odręcznie na doręczonym mu piśmie Rady Miejskiej z dnia 28 lipca 2008 r., informującym o podjętej w dniu [...] uchwale. W skardze tej J. Z. stwierdził, iż został pozbawiony prawa wypowiedzenia się w trakcie sporządzania przez właściwe komisje zaświadczenia o powierzchni gruntu stanowiącego jego własność. Nadto skarżący podał, że do czasu, gdy jego żona sprawowała opiekę nad osobą niezdolną do egzystencji i pobierała zasiłek stały, była objęta ubezpieczeniem emerytalno - rentowym. Obecnie, jak wyjaśnił skarżący, żona nie pobiera już zasiłku stałego, jednak została pozbawiona możliwości odwołania się od zaistniałego stanu.

Wobec faktu, iż skarga ta została wniesiona wprost do Sądu, z pominięciem pośrednictwa organu, który wydał zaskarżony akt, Sąd, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II, pismem z dnia 11 sierpnia 2008 r., przesłał skargę Radzie Miejskiej w K.

Rada Miejska w K., odnosząc się do skargi J. Z. przesłanej jej przez Sąd, podjęła w dniu 12 września 2008 r. kolejną uchwałę nr [...], w której w oparciu o tę samą podstawę prawną w całości podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko wyrażone w poprzedniej uchwale.

W dniu 19 września 2008 r. J. Z. wniósł do tutejszego Sądu kolejne pismo, również sporządzone własnoręcznie, tym razem na doręczonym mu przez Radę Miejską w K. piśmie z dnia 16 września 2008 r., w którym został on powiadomiony o podjęciu uchwały z dnia 12 września 2008 r. W piśmie swym J. Z. wyraził niezadowolenie z działalności Urzędu Miasta w K., a następnie, powołując się na przepisy art. 10, art. 90 i art. 95 K.p.a., podniósł, iż został pozbawiony prawa do wypowiedzenia się zarówno przed komisją sporządzającą zaświadczenie o powierzchni jego gospodarstwa, jak i na sesji Rady Miejskiej. W ocenie J. Z., Przewodniczący Rady Miejskiej stwierdzając nieobecność strony na posiedzeniu, w toku którego została podjęta zaskarżona uchwała, nie powinien był dopuścić do jej powzięcia. Obowiązku dopuszczenia go do udziału w pracach komisji oraz Rady Miejskiej skarżący upatrywał w treści art. 237 § 3 K.p.a., który zobowiązuje organy do zawiadomienia skarżącego o sposobie załatwienia sprawy.

W dniu 24 września 2008 r. tut. Sąd wezwał J. Z. do usunięcia braków formalnych skargi z dnia 8 sierpnia 2008 r., uzupełnionej pismem z dnia 19 września 2008 r., poprzez oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy, wskazanie numeru i daty zaskarżonego aktu lub czynności, jak również określenie naruszenia prawa bądź interesu prawnego we wniesieniu skargi. J. Z. został pouczony, iż jeżeli w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, nie uzupełni wskazanych braków, jego skarga na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. zostanie odrzucona.

Pismo Sądu zostało odebrane w dniu 30 września 2008 r. przez żonę skarżącego - H. Z., która jednak odmówiła potwierdzenia podpisem faktu i daty jego odbioru, co zostało odnotowane przez doręczającego.

Pismem z dnia 24 września 2008 r. Gmina K., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału, została przez Sąd wezwana do zwrotu skargi J. Z. przesłanej Radzie Miejskiej przez Sąd w dniu 11 sierpnia 2008 r., a także do nadesłania w trybie art. 54 § 2 P.p.s.a. odpowiedzi na skargę. Sąd zaznaczył przy tym, iż podjęcie uchwały z dnia 12 września 2008 r., nie jest tożsame z udzieleniem odpowiedzi na skargę.

Skarżący w dniu 6 października 2008 r. złożył w Sądzie odpowiedź na wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi. Odpowiedź ta, tak jak poprzednie pisma została sporządzona odręcznie na adresowanym do niego druku, którym było wezwanie z dnia 24 września 2008 r. J. Z. nie uzupełnił żadnego z braków formalnych skargi, określonych w zarządzeniu Przewodniczącego. Stwierdził, iż przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego nie zobowiązują go do wyjaśniania podstaw skargi. Dla jej przyjęcia wystarczające jest wyrażenie niezadowolenia z załatwienia sprawy. J. Z. wskazał ponadto, iż sąd administracyjny ma wyznaczony przez ustawodawcę obowiązek kontroli działalności organów administracji. Skarżący powołał się także na treść nieobowiązującej już ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, zgodnie z którą Sąd ten powołany jest do orzekania w sprawach skarg, o skargach natomiast stanowi art. 227 K.p.a. Ostatecznie skarżący podniósł, iż każdy obywatel ma prawo wnoszenia odwołań i nie powinny one podlegać odrzuceniu.

Rada Miejsca w K. w wykonaniu doręczonego jej wezwania, złożyła w dniu 9 października 2008 r. oryginał skargi J. Z., jak również uchwałę z dnia [...] oraz uchwałę z dnia 12 września 2008 r.

W dniu 13 października 2008 r. dodatkowo wpłynęła do Sądu odpowiedź Rady Miejskiej w K. na skargę J. Z., w której organ ten wniósł o jej odrzucenie oraz o zasądzenie na jego rzecz kosztów procesu wg norm przepisanych. W uzasadnieniu organ ten wskazał, iż J. Z. skarży uchwałę Rady w trybie art. 227 K.p.a., ponieważ materia będąca przedmiotem skargi mieści się w zakresie postępowania skargowego uregulowanego w Dziale VIII K.p.a. i w związku z tym nie podlega kognicji sądów administracyjnych.

Zarządzeniem z dnia 30 października 2008 r. wydzielono ze sprawy o sygn. akt II SA/Op 527/08, skargę w przedmiocie zaświadczenia o powierzchni gruntu dla potrzeb postępowania o przyznanie renty strukturalnej i skargę w przedmiocie składek emerytalno-rentowych opłacanych za osobę pobierającą zasiłek stały. Sprawa ze skargi w przedmiocie zaświadczenia o powierzchni gruntu wpisana została pod sygn. akt II SA/Op 561/08.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają akty wydawane w postępowaniu o wydanie zaświadczenia i akty w przedmiocie pomocy społecznej. Skarżący w skardze zasygnalizował takie przedmioty żądań, niezależnie do skargi na uchwałę rady gminy wydaną w postępowaniu skargowym. Z tego powodu wzywano skarżącego do usunięcia braków skargi w tym zakresie. Orzeczenia odnoszące się do skargi na uchwałę Rady Gminy w K. z dnia [...], nr [...] oraz skargi dotyczącej składek emerytalno-rentowych zostaną podjęte przez tut. Sąd odrębnie. Według bowiem art. 57 § 3 P.p.s.a., jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg.

W niniejszej sprawie rozpoznaniu podlega skarga dotycząca zaświadczenia o powierzchni gruntu. Z uwagi na to, że skarga nie precyzowała zaskarżonego aktu, nie wskazywała zaskarżonego organu oraz nie określała naruszenia prawa lub interesu prawnego, wezwano skarżącego, na podstawie art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), do uzupełnienia w/w warunków formalnych pisma, z tym, że wobec treści art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., pouczono skarżącego o skutku w postaci odrzucenia skargi, w razie nie uzupełnienia braków formalnych w terminie siedmiu dni.

Skoro skarżący nie uzupełnił braków skargi dotyczącej zaświadczenia o powierzchni gruntu należało, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., odrzucić tę skargę. Za zaskarżony organ uznano Gminę K., gdyż pod adresem jej organu, tj. Rady Miejskiej, skarżący kierował uwagi wyrażające niezadowolenie związane z niezałatwieniem jego żądań, także w przedmiocie zaświadczenia o powierzchni gruntu.

Rozpatrując wniosek Rady Miejskiej w K. o zasądzenie na jej rzecz od skarżącego kosztów postępowania, sąd mając na uwadze treść art. 199 P.p.s.a., oddalił wniosek. Zgodnie z przywołanym przepisem zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie. Wyjątki od tej zasady, w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, przewidują przepisy art. 200 i art. 201 P.p.s.a. Nie wynika z nich możliwość zasądzenia od skarżącego na rzecz organu kosztów postępowania w razie odrzucenia skargi.

-----------------------

1