Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 124/05
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2005-12-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie następującym : , Sędzia NSA - Małgorzata Korycińska, , po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 874/05 odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. D. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 stycznia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne postanawia : oddalić zażalenie U Z A S A D N I E N I E Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 874/05 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 stycznia 2005 r., Nr [...] – (omyłkowo oznaczonej w sentencji postanowienia jako DE 400-61/05) - wydanej w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne – odmówił wstrzymania wykonania decyzji. W uzasadnieniu Sąd podał, iż wnioskowane wstrzymanie wykonania w całości dochodzenia należności przez ZUS nie dotyczy sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem skargi analizowanej przez Sąd i wobec tego nie ma do niej zastosowania instytucja z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – dalej: p.p.s.a. Dodatkowo Sąd I instancji stwierdził, że można wstrzymać wykonanie jedynie takich aktów, które nadają się do wykonania, zaś decyzja o odmowie umorzenia zaległości takim aktem nie jest, ponieważ wstrzymanie wykonania takiego aktu nie powoduje dla skarżącej skutków faktycznych i prawnych. W zażaleniu na powyższe postanowienie A. D. podała, że wszystkie roszczenia ZUS wobec Spółki "[...]" i jej właścicieli uległy przedawnieniu. W związku z tym wszelkie działania ZUS w tej sprawie są bezprawne. W odczuciu skarżącej zgoda na prowadzenie względem niej jakichkolwiek działań jest zgodą na wyrządzenie jej krzywdy, znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca oświadczyła ponadto, że nie wyraża zgody na dalsze prowadzenie rozpoznania w trybie uproszczonym bez jej obecności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności należy odnieść się do oświadczenia skarżącej zawartego w uzasadnieniu rozpoznawanego zażalenia. Zgodnie z art. 197 § 1 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym, zaś na podstawie art. 95 zd. drugie p.p.s.a. na posiedzenia niejawne mają wstęp tylko osoby wezwane. Sąd może zarządzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście albo przez pełnomocnika w celu dokładniejszego wyjaśnienia sprawy (art. 91 § 3 p.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że udział strony na posiedzeniu niejawnym nie jest obligatoryjny i następuje tylko w przypadku gdy stawienie się strony, stron lub ich pełnomocników zarządzi Sąd. W związku z tym żądanie skarżącej odnośnie rozpoznania zażalenia w innym trybie i z jej udziałem należało uznać za bezzasadne. Należy podkreślić, że zakres kontroli zaskarżonego postanowienia ograniczony jest do jego oceny zgodności z prawem. Sąd rozpatrując niniejsze zażalenie mógł jedynie zbadać – czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 184, 185 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, sąd ten może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Przepis ten obejmuje wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a więc decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Takiej cechy wykonalności (co do zasady) nie mają decyzje odmowne. Podkreślić należy w ślad za motywami zaskarżonego postanowienia, że decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 stycznia 2005 r. o odmowie umorzenia skarżącej zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne nie daje jej prawnomaterialnych uprawnień, ani też nie nakłada tego rodzaju obowiązków, a zatem pozbawiona jest cech wykonalności. Zasadnie zatem Sąd I instancji odmówił skarżącej wstrzymania zaskarżonej decyzji. Z wymienionych powodów oddalono zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. J.P.


UZASADNIENIE

P O S T A N O W I E N I E

Dnia 14 grudnia 2005 r.

Naczelny Sąd Administracyjny

w składzie następującym :

| |

|Sędzia NSA - Małgorzata Korycińska |

| |

po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2005 r.

na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej

zażalenia A. D.

na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie

z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 874/05

odmawiającego wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji

w sprawie ze skargi A. D.

na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych

z dnia 31 stycznia 2005 r., Nr [...]

w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne

postanawia :

oddalić zażalenie

U Z A S A D N I E N I E

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 24 czerwca 2005 r., sygn. akt III SA/Wa 874/05 po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym wniosku A. D. o wstrzymanie wykonania decyzji Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 stycznia 2005 r., Nr [...] – (omyłkowo oznaczonej w sentencji postanowienia jako DE 400-61/05) - wydanej w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne – odmówił wstrzymania wykonania decyzji.

W uzasadnieniu Sąd podał, iż wnioskowane wstrzymanie wykonania w całości dochodzenia należności przez ZUS nie dotyczy sprawy administracyjnej, która jest przedmiotem skargi analizowanej przez Sąd i wobec tego nie ma do niej zastosowania instytucja z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) – dalej: p.p.s.a.

Dodatkowo Sąd I instancji stwierdził, że można wstrzymać wykonanie jedynie takich aktów, które nadają się do wykonania, zaś decyzja o odmowie umorzenia zaległości takim aktem nie jest, ponieważ wstrzymanie wykonania takiego aktu nie powoduje dla skarżącej skutków faktycznych i prawnych.

W zażaleniu na powyższe postanowienie A. D. podała, że wszystkie roszczenia ZUS wobec Spółki "[...]" i jej właścicieli uległy przedawnieniu. W związku z tym wszelkie działania ZUS w tej sprawie są bezprawne. W odczuciu skarżącej zgoda na prowadzenie względem niej jakichkolwiek działań jest zgodą na wyrządzenie jej krzywdy, znacznej szkody oraz spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca oświadczyła ponadto, że nie wyraża zgody na dalsze prowadzenie rozpoznania w trybie uproszczonym bez jej obecności.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W pierwszej kolejności należy odnieść się do oświadczenia skarżącej zawartego w uzasadnieniu rozpoznawanego zażalenia.

Zgodnie z art. 197 § 1 p.p.s.a Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje zażalenie na posiedzeniu niejawnym, zaś na podstawie art. 95 zd. drugie p.p.s.a. na posiedzenia niejawne mają wstęp tylko osoby wezwane. Sąd może zarządzić stawienie się stron lub jednej z nich osobiście albo przez pełnomocnika w celu dokładniejszego wyjaśnienia sprawy (art. 91 § 3 p.p.s.a.). Z powyższego wynika zatem, że udział strony na posiedzeniu niejawnym nie jest obligatoryjny i następuje tylko w przypadku gdy stawienie się strony, stron lub ich pełnomocników zarządzi Sąd. W związku z tym żądanie skarżącej odnośnie rozpoznania zażalenia w innym trybie i z jej udziałem należało uznać za bezzasadne.

Należy podkreślić, że zakres kontroli zaskarżonego postanowienia ograniczony jest do jego oceny zgodności z prawem. Sąd rozpatrując niniejsze zażalenie mógł jedynie zbadać – czy zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, czy też to prawo narusza i w zależności od tej oceny orzec w sposób przewidziany w art. 184, 185 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.

Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a po przekazaniu skargi sądowi administracyjnemu, sąd ten może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Przepis ten obejmuje wszystkie akty i czynności wymienione w art. 3 § 2 pkt 1-7 p.p.s.a., które mogą być zaskarżone do sądu administracyjnego, a więc decyzje, postanowienia oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, przewidzianej w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Takiej cechy wykonalności (co do zasady) nie mają decyzje odmowne. Podkreślić należy w ślad za motywami zaskarżonego postanowienia, że decyzja Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 stycznia 2005 r. o odmowie umorzenia skarżącej zaległości z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne nie daje jej prawnomaterialnych uprawnień, ani też nie nakłada tego rodzaju obowiązków, a zatem pozbawiona jest cech wykonalności.

Zasadnie zatem Sąd I instancji odmówił skarżącej wstrzymania zaskarżonej decyzji.

Z wymienionych powodów oddalono zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.

J.P.