Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1557/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2017-09-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Zasądzono zwrot kosztów postępowania
Powołane przepisy: article: art. 200 i art. 205 par. 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 29 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" Sp. z o.o. w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego (odmowy stwierdzenia nadpłaty) postanawia: zasądzić od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 11.663,00 zł (słownie: jedenaście tysięcy sześćset sześćdziesiąt trzy złote) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 6 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną decyzję oraz zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. na rzecz strony skarżącej kwotę 11.743,00 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Na skutek zażalenia pełnomocnika strony skarżącej Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 lipca 2017 r., sygn. akt I GZ 167/17 uchylił zawarte w pkt 2 w/w wyroku rozstrzygnięcie w przedmiocie zwrotu kosztów postępowania sądowego przekazując sprawę do ponownego rozpoznania w tym zakresie. Stwierdził bowiem, że orzeczenie w zaskarżonej części nie zawierało uzasadnienia, a zatem niemożliwym było ustalenie, czy w sprawie zastosowanie miał art. 206 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając wniosek o przyznanie kosztów postępowania zważył, co następuje.

Zgodnie z dyspozycją art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Stosownie zaś do art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony.

W niniejszej sprawie skarga Sp. z o.o. "A" została uwzględniona w całości, zatem strona skarżąca ma możliwość ubiegania się o zasądzenie na jej rzecz od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w K. zwrotu kosztów postępowania. W tym stanie rzeczy należało zasądzić od organu odwoławczego kwotę w wysokości 11.663,00 zł w skład, której wchodzi 4.343,00 zł tytułem wpisu sądowego od skargi (vide: § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) oraz 7.200,00 zł tytułem wynagrodzenia radcy prawnego za reprezentowanie strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Zgodnie bowiem z § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. w Dz. U. z 2013 r., poz. 490), stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi stawka obliczona na podstawie § 6 rozporządzenia. Z uwagi na to, że wartość przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie wynosi 434.326,00 zł zastosowanie będzie miał § 6 pkt 7 rozporządzenia, zgodnie z którym stawki minimalne, przy wartości przedmiotu zaskarżenia (sporu) powyżej 200.000 zł wynoszą 7.200 zł.

Należy w tym miejscu zauważyć, że rozpoznając ponownie sprawę, Sąd uwzględnił przepisy przejściowe zawarte w § 21 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804), które weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r. (§ 23 tego rozporządzenia). Zgodnie z tą normą intertemporalną, do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie tego rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji.

Taką samą normę intertemporalną zawiera rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz. 1667), którym znowelizowano z dniem 27 października 2016 r. cytowane wyżej rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (rozporządzenie z dnia 22 października 2015).

Ponieważ w niniejszej sprawie postępowanie pierwszoinstancyjne wszczęte zostało w dniu [...] r. (data nadania w urzędzie pocztowym przesyłki zawierającej skargę – vide: koperta). Uwzględniając przepisy intertemporalne w obu aktach normatywnych, stwierdzić należy, że sprawa niniejsza wszczęta została przed wejściem w życie rozporządzenia z dnia 22 października 2015 r. i rozporządzenia nowelizującego to rozporządzenie i nie została zakończona przed wejściem obu tych aktów w życie.

Dlatego też przyjąć należało, że w sprawie stosować należało przepisy obowiązującego w dniu wszczęcia postępowania rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (tj. w Dz. U. z 2013 r., poz. 490), albowiem wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 września 2016 r., sygn. akt I GSK 1393/14, uchylający pierwotny wyrok tutejszego Sądu z dnia 12 marca 2014 r., sygn. akt III SA/Gl 577/13 i przekazujący sprawę do ponownego rozpoznania tutejszemu Sądowi, zakończył fazę drugoinstancyjną postępowania sądowoadministracyjnego i sprawa powróciła tym samym do fazy postępowania pierwszoinstancyjnego.

Dodatkowo należało zasądzić stronie kwotę 120,00 zł tytułem stawki minimalnej należnej radcy prawnemu w postępowaniu zażaleniowym (na podstawie § 14 ust. 2 pkt 2 lit. d).

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.