Postanowienie NSA, sygn. akt I FZ 494/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-01-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 67 par. 5, art. 177 par. 1, art. 178, art. 184, art. 197
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 29 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 625/13 o odrzuceniu skargi kasacyjnej W. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 16 lipca 2013 r. sygn. akt III SA/Gl 625/13 w sprawie ze skargi W. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 grudnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

1.1. Zaskarżonym postanowieniem z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 625/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach (dalej: sąd pierwszej instancji) odrzucił skargę kasacyjną W. K. (dalej: skarżący) od wyroku tego sądu z dnia 16 lipca 2013 r. w sprawie ze skargi skarżącego na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 28 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług.

1.2. Odrzucając skargę kasacyjną sąd pierwszej instancji wskazał na treść art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a), zgodnie z którym skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego otrzymał zaskarżony wyrok 28 sierpnia 2013 r., a skargę kasacyjną nadał w urzędzie poczty 30 września 2013 r., to tym samym uchybił trzydziestodniowemu terminowi przewidzianemu w art. 177 § 1 p.p.s.a. do jej wniesienia. Ten bowiem upłynął bezskutecznie w dniu 27 września 2013 r. (tj. w piątek). Dlatego też złożoną przez niego skargę kasacyjną - jako spóźnioną - należało odrzucić na podstawie art. 178 p.p.s.a.

2.1. Na powyższe postanowienie skarżący, działając przez pełnomocnika – adwokata złożył zażalenie i zaskarżył je w całości, wnosząc o jego uchylenie i przyjęcie skargi do rozpoznania. Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. art. 111 § 2 ustawy Kodeks Cywilny, którego wynikiem stało się naruszenie przepisów postępowania tj. art. 177 § 1 p.p.s.a. i uznanie przedmiotowej skargi za wniesioną po terminie.

2.2. W uzasadnieniu zażalenia skarżący podniósł, ze bieg przewidzianego prawem terminu rozpoczął się dopiero dnia następnego po dniu doręczenia, a co z tym idzie jego koniec przypadał na sobotę tj. dzień wolny od pracy, co dopuszczało w takim wypadku wniesienie skargi w następnym dniu roboczym, w tym przypadku w dniu 30 września 2013 r. W identycznym tonie wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 14 czerwca 2012 r. II GZ 208/2012. Wobec tego w tej sprawie skarga kasacyjna nie została wniesiona z naruszeniem ustawowego terminu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

3. Zażalenie skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.

4. Skargę kasacyjną wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie. Termin do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi trzydzieści dni i liczy się go od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem. Jeżeli strona ma pełnomocnika, doręczenia dokonuje się do jego rąk (art. 67 § 5 p.p.s.a.). Dzień doręczenia jest początkiem terminu, natomiast jego koniec następuje w momencie upływu trzydziestego dnia (art. 111 § 1 k.c. w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.). Przy obliczaniu, który dzień jest dniem trzydziestym, nie uwzględnia się dnia, w którym nastąpiło doręczenie (art. 111 § 2 k.c. w zw. z art. 83 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a.; por. B. Gruszczyński, [w:]. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Komentarz do art. 177 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, LEX 2013 r.).

5. W aktach sprawy (k. 54) znajduje się dowód doręczenia zaskarżonego wyroku wraz z uzasadnieniem, na którym odbiorca w kancelarii podpisał się pod datą 28 sierpnia 2013 r. (środa). Jak wskazał sam skarżący w uzasadnieniu zażalenia, jeżeli początkiem terminu oznaczonego w dniach jest pewne zdarzenie, nie uwzględnia się przy obliczaniu terminu dnia, w którym to zdarzenie nastąpiło. Trzydziestodniowy termin w tej sprawie zaczął więc biec od dnia 29 sierpnia 2013 r. (czwartek) i upłynął dnia 27 września 2013 r. tj. w piątek. Nie jest zatem zasadne twierdzenie skarżącego, że bieg terminu, o którym mowa wyżej upływał w dniu wolnym od pracy, tj. w sobotę a zatem wniesienie skargi było dopuszczalne w kolejnym dniu roboczym, tj. 30 września 2013 r. Przywołane w uzasadnieniu zażalenia postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2012 r. II GZ 208/2012 (powinno być II GZ 208/12) zostało wydane w innym stanie faktycznym – w tamtej sprawie ostatni dzień terminu faktycznie przypadał w sobotę, a spór dotyczył wątpliwości związanych z datą nadania skargi kasacyjnej, natomiast w tej sprawie data nadania nie jest sporna (z akt sprawy wynika, że skargę kasacyjną nadano 30 września 2013 r.; k. 56).

Prawidłowo więc sąd pierwszej instancji odrzucił skargę kasacyjną na podstawie art. 178 p.p.s.a.

6. Podobny pogląd wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 stycznia 2014 r. I FZ 511/13 w identycznej sprawie skarżącego.

7. Z tych względów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a oddalił zażalenie skarżącego.