Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SAB/Lu 7/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2010-12-16 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie - Anna Puton - Mazurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 16 grudnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi J. O. na bezczynność Wójta Gminy w przedmiocie ustalenia dojazdu do nieruchomości postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Skarżąca wnioskiem o przyznanie prawa pomocy z dnia 14 grudnia 2010r., złożonym na urzędowym formularzu, zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż z powodu niskich zarobków nie ma możliwości poniesienia kosztów pomocy prawnej.

Referendarz sądowy stwierdził, co następuje:

Zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego jest żądaniem przyznania prawa pomocy w całkowitym zakresie (art. 245 § 2 p.p.s.a.).

Oceniając zasadność wniosku należy wziąć pod uwagę z jednej strony wysokość obciążeń finansowych związanych z danym postępowaniem, a z drugiej, istniejące w chwili składania wniosku możliwości finansowe strony wnoszącej o przyznanie prawa pomocy.

Koszty niniejszego postępowania tworzą koszty sądowe i koszt ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Część kosztów sądowych została już przez stronę uiszczona, bowiem w dniu 26 maja 2010r. strona uiściła wpis sądowy od skargi w kwocie 100 zł (k-29 akt sprawy). Pozostałe koszty sądowe tj. wpis sądowy od skargi kasacyjnej, opłata kancelaryjna za odpis orzeczenia z uzasadnieniem doręczanego na skutek wniosku o sporządzenie uzasadnienia oraz wpis sądowy od ewentualnego zażalenia, nie przekroczą każdorazowo kwoty 100 zł (§ 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 i rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przez sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2193/ oraz § 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości opłat kancelaryjnych pobieranych w sprawach sądowoadministracyjnych /Dz.U. z 2003 r. Nr 221, poz. 2192/). Natomiast stawka minimalnego wynagrodzenia radcy prawnego ustanowionego dla reprezentowania strony skarżącej w sprawie niniejszej wynosi 240 złotych netto (§ 14 ust. 2 pkt 2 lit. a) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) i 292,80 złotych brutto (§ 2 ust. 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu w związku z art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług / Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm./).

W oparciu o przedstawioną przez stronę w urzędowym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy sytuację materialną oraz mając na uwadze wysokość kosztów niniejszego postępowania, stwierdzić należy, że wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie ani w zakresie całkowitym, ani w zakresie częściowym.

Z oświadczenia skarżącej złożonego na urzędowym formularzu wynika, że skarżąca prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, nie ma nikogo na utrzymaniu. W skład majątku nieruchomego strony wchodzi mieszkanie o pow. [...] m2 oraz nieruchomość rolna o pow. [...] ha. Strona uzyskuje dochód z wynagrodzenia za pracę w wysokości [...] zł netto. Wykazane miesięczne wydatki na koszty utrzymania koniecznego, na które składają się opłata za mieszkanie, rata kredytu mieszkaniowego, opłaty licznikowe, telefon, zakup leków i koszty zakupu karty miejskiej, wynoszą łącznie – [...] zł.

W tym miejscu podnieść należy, że przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym bądź częściowym oznacza, że ciężar tych kosztów w zakresie objętym prawem pomocy poniesie zamiast strony budżet państwa, czyli faktycznie inni obywatele. Dlatego też instytucja przyznania prawa pomocy, stanowiąca w istocie pomoc państwa, powinna być stosowana wobec osób, które ze względu na szczególnie trudną sytuację materialną, pomimo największych starań, nie mogą uiścić jakichkolwiek kosztów postępowania, bądź też pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza sądowego strona skarżąca nie wykazała, aby nie miała możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów niniejszego postępowania bądź pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sytuacja materialna strony jest stabilna. Strona ma zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, posiada majątek nieruchomy, nie ma nikogo na utrzymaniu. Uzyskuje stały dochód z pracy przewyższający wykazane miesięczne wydatki, ponadto może czerpać korzyści i pożytki z posiadanej nieruchomości rolnej. W tej sytuacji brak jest podstaw do uznania, że strona nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych, które każdorazowo nie przekroczą kwoty 100 zł, jak też kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika w wysokości 292,80 zł. Skarżąca nie wykazała zatem, aby nie miała realnych możliwości poniesienia kosztów niniejszego postępowania.

Reasumując powyższe, brak jest podstaw do przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym, jak również częściowym.

Z tych względów oraz działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.