Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 96/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2017-04-10 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postępowania sądowego
Powołane przepisy: article: art.280 par.1
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krzysztof Przasnyski po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. J. o wznowienie postępowania sądowego, zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 marca 2016r. sygn. akt I SA/Gd 1899/15 oddalającym skargę B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 października 2015 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania, 2. zwrócić skarżącej uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 22 marca 2016 r. sygn. akt I SA/Gd 1899/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę B. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 26 października 2015 r. w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Wyrok ten uprawomocnił się w dniu 5 lipca 2016 r.

Pismem z dnia 13 stycznia 2017r. B. J. wniosła skargę o wznowienie postępowania zakończonego nieznanym wyrokiem, wydanym w trybie uproszczonym w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1899/15 z powodu nieważności tego wyroku z mocy prawa, tj. z powodu rażącego naruszenia praw przez Sąd, Kolegium i Gminę, a także z powodu "zatajenia decyzji kolegium z 2015 r., niewykonanych przez gminę i ukrycia przez gminę postępowań przed sądem cywilnym".

Uzasadniając skargę skarżąca, podniosła, że w sprawie zapanowała zmowa oszustwa na jej szkodę oraz wymiaru sprawiedliwości, bowiem na żadnym etapie nie zbadano legalności decyzji podatkowych i postępowań egzekucyjnych ani jej zarzutów, czego dowodem jest także wyrok sygn. akt I SA/Gd 1899/15 i tryb jego wydania, tj. bez jej wiedzy i udziału. Zmowa oszustwa miała doprowadzić do ugruntowania fałszywych oskarżeń przez Sąd, a w tym celu zignorowano prawo, tj. Ordynację podatkową, kodeks postępowania administracyjnego i Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Do skargi o wznowienie postępowania sądowego B. J. załączyła kopie: wniosku z dnia 3 listopada 2016 r. o podjęcie zawieszonego postępowania egzekucyjnego, pisma skierowanego do Samorządowego Kolegium Odwoławcze przez Wójta Gminy, pisma Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 stycznia 2017 r., decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 12 maja 2015 r. oraz postanowienia Sądu Okręgowego z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem w przypadkach wskazanych w przepisach art. 271-274 p.p.s.a. Skargę o wznowienie postępowania, stosownie do art. 277 p.p.s.a., wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy.

Na mocy art. 280 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga o wznowienie postępowania jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Na żądanie sądu zgłaszający skargę o wznowienie postępowania obowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności stwierdzające zachowanie terminu lub dopuszczalność wznowienia.

W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie skarżąca nie zachowała terminu do wniesienia skargi. W przedmiotowej sprawie skarżąca powzięła wiedzę o wydaniu przez Sąd w dniu 22 marca 2016 r. wyroku w sprawie o sygn. akt I SA/Gd 1899/15 w dniu 2 czerwca 2016 r., to jest w dniu doręczenia jej w trybie, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem. Termin trzymiesięczny do wniesienia skargi o wznowienie liczony od tej daty upłynąłby w dniu 4 września 2016 r. Termin trzymiesięczny do złożenia skargi o wznowienie postępowania nie może jednak zacząć swojego biegu wcześniej niż przed dniem uprawomocnienia się orzeczenia, gdyż dopiero po tym zdarzeniu złożenie takiej skargi jest dopuszczalne (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. I OSK 443/08 LEX nr 466170). Uprawomocnienie wyroku nastąpiło w dniu 5 lipca 2016 r., zatem termin trzymiesięczny upłynął w dniu 5 października 2016 r. Skargę o wznowienie postępowania wniesiono natomiast w dniu 18 stycznia 2017 r. (data stempla pocztowego).

Niezależnie od powyższego, podnieść należy, że złożona skarga o wznowienie postępowania nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia.

Podstawy wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego wymieniają przepisy art. 271 - 273 p.p.s.a. Pierwszy ze wskazanych ostatnio przepisów stanowi, iż można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności: a) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia; b) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Art. 272 p.p.s.a. stanowi z kolei, że można żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie (art. 272 § 1). Można również żądać wznowienia postępowania w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską (art. 272 § 3).

Wreszcie, zgodnie z treścią art. 273 p.p.s.a., można żądać wznowienia na tej podstawie, że: a) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym; b) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa.

Można również żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2). Można także żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3).

Mając na uwadze powyższe regulacje prawne, stwierdzić należy, że wniesiona przez B. J. skarga o wznowienie postępowania nie została w niniejszej sprawie oparta na żadnej ustawowej podstawie, o jakiej mowa w art. 273 § 3 p.p.s.a. Taka skarga więc podlega odrzuceniu (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z 28 października 1999 r., II UKN 174/99, OSNAP 2001, Nr 4, poz. 133, wydany na tle analogicznego do art. 280 § 1 p.p.s.a. art. 410 § 1 k.p.c.; por. także np. postanowienie SN z 29 września 1968 r., I CZ 122/67, OSNCP 1968, nr 8 - 9, poz. 154, oraz postanowienia NSA z: 25 września 2001 r., II SA/Gd 970/01; 19 kwietnia 2005 r., GSK 1242/04; 23 lutego 2011 r., II OSK 257/11).

Zdaniem Sądu, skarga o wznowienie postępowania wniesiona przez stronę zmierza do kwestionowania prawidłowości działań organów administracyjnych, a w konsekwencji trafności samego rozstrzygnięcia zawartego w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 22 marca 2016 r., którym Sąd oddalił skargę strony. Tymczasem należy zauważyć, że wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego uzasadniają tylko te przesłanki wznowienia postępowania, które są następstwem zdarzeń powstałych w samym postępowaniu sądowym, nie zaś w postępowaniu administracyjnym, w którym ostatecznie rozstrzygnięto co do istoty sprawę administracyjną (por. wyrok NSA z 30 kwietnia 1986 r., SA/Wr 137/86, LexPolonica nr 297569, ONSA 1986, nr 1, poz. 29, z glosą J. Borkowskiego, OSP 1987, nr 4, poz. 82 oraz wyrok NSA z 9 maja 2006 r., II FSK 743/2005, LexPolonica nr 2608674). Podstawy wznowienia dotyczą bowiem wad, którymi dotknięte było postępowanie przed sądem administracyjnym; wznowienie postępowania nie służy natomiast podważaniu trafności rozstrzygnięcia zawartego w prawomocnym wyroku sądu.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a., wniesioną skargę odrzucił.

O zwrocie z urzędu uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.