Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2106/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 247
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA – Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 7 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych sprawy ze skargi M. S. na pismo Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] maja 2014 r. znak [...] w przedmiocie ustalenia dodatkowej kwoty do refundacji postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych


UZASADNIENIE

W dniu [...] lipca 2014 r. M. S. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rozstrzygnięcie z dnia [...] maja 2014 r., znak [...], w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy w zakresie dokonanej korekty kwoty pomocy dla operacji o znaku sprawy [...] realizowanej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Postanowieniem z dnia [...] października 2014 r. r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę M. S., albowiem jest ona niedopuszczalna.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [Dz. U. z 2012 r., poz. 270] zwanej dalej p.p.s.a prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi.

Oczywista bezzasadność skargi zachodzi, gdy dla każdego prawnika z góry, bez konieczności dokonywania głębszej analizy stanu faktycznego i prawnego, jest zupełnie oczywiste, że skarga nie może zostać uwzględniona (por. postanowienia SN z 18 stycznia 1966 r., I CZ 124/65 i z 8 października 1984 r., II CZ 112/84 ). Będą to zatem tego rodzaju sytuacje, w których przepisy obowiązującego prawa niepodlegające różnej wykładni w sposób jasny i jednoznaczny wykluczają możliwość uwzględnienia żądania skarżącego (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz , Warszawa 2004, s. 321; por. też orzeczenie SN z 19 marca 1947 r., C.III. 149/47, OSN 1948, nr 1, poz. 12 i postanowienie SN z 8 września 1970 r., II CZ 115/70, OSNCP 1971, nr 6, poz. 104).

W przedmiotowej sprawie M. S. złożył skargę na rozstrzygnięcie ARiMR z dnia [...] maja 2014 r., znak [...], w przedmiocie ponownego rozpatrzenia sprawy w zakresie dokonanej korekty kwoty pomocy dla operacji o znaku sprawy [...] realizowanej w ramach działania "Tworzenie i rozwój mikroprzedsiębiorstw" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Zakwestionowane przez Skarżącą pismo z [...] maja 2014 r. nie stanowi autorytatywnej wypowiedzi władzy administracyjnej, lecz dotyczy konsekwencji niewykonania przez Skarżącą zobowiązań przewidzianych umową zawartą [...] października 2010 r. Agencja działa jako strona stosunku cywilnoprawnego, realizująca swoje uprawnienia kontraktowe, a nie jako organ administracji publicznej.

Zdaniem Sądu spór zaistniały między Agencją a skarżącą jest sprawą cywilną, która nie podlega kognicji sądów administracyjnych. W związku z tym, stwierdzić należy, iż na pismo z [...] maja 2014 r. r. skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje. Mając powyższe na uwadze skarga M. S. jest oczywiście bezzasadna i wniosek o przyznanie prawa pomocy w takim wypadku nie podlega merytorycznej ocenie.

W tej sytuacji na podstawie art. 247 ww. ustawy, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji postanowienia.