Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 2870/13
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-12-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania wyroku
Powołane przepisy: article: art. 284,
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska - Nowacka, po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku A. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego wyroku w sprawie ze skargi A. S. o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r. sygn. akt II FSK 1356/08 oddalającym skargę kasacyjną A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 713/07 w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 30 kwietnia 2007 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r. (sygn. akt II FSK 1356/08).


UZASADNIENIE

Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2010 r., II FSK 1356/08, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną A. S. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 3 października 2007 r., sygn. akt I SA/Gd 713/07, w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodu.

Pismem z dnia 9 września 2013 r. pełnomocnik A. S. wniósł skargę o wznowienie postępowania zakończonego powołanym powyżej prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, w której to skardze zawarto wniosek o wstrzymanie jego wykonania. W uzasadnieniu strona wskazała, iż podstawę prawną jej żądania stanowi art. 284 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". W ocenie strony wykonanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego grozi niepowetowaną szkodą, a ponadto wykonanie go przed rozpatrzeniem skargi o wznowienie postępowania, zważywszy znaczną wysokość zaległości podatkowej oraz niskie dochody skarżącej, niewątpliwie doprowadzi do wyrządzenia niepowetowanej szkody oraz skutków nieodwracalnych, w szczególności do pozbawienia skarżącej niezbędnych minimalnych środków utrzymania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 284 p.p.s.a. wniesienie skargi o wznowienie postępowania nie tamuje wykonania zaskarżonego orzeczenia, jednakże w razie upodobnienia, iż zgłaszającemu wniosek grozi niepowetowana szkoda, sąd może wstrzymać wykonanie orzeczenia. Zaznaczyć należy, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu.

W pierwszej kolejności podkreślić należy, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, czy też orzeczenia jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego orzeczenia na podstawie art. 284 p.p.s.a. nie oznacza, iż Sąd jest zobligowany w każdym przypadku - niezależnie od okoliczności sprawy - uwzględnić wniosek strony skarżącej. Wniesienie skargi nie pociąga za sobą automatycznego skutku suspensywności i wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu zależy od oceny Sądu, czy istnieją przesłanki uzasadniające takie rozstrzygnięcie (por. T. Woś [w:] T. Woś, H. Knysiak - Molczyk, M. Romańska - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2008, s. 335 i n.). Na stronie składającej wniosek w trybie art. 284 p.p.s.a. ciąży zatem obowiązek wykazania, że zachodzą warunki uzasadniające wstrzymanie określonego aktu. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności. Sąd ma obowiązek zbadać, czy argumenty przedstawione przez stronę przemawiają za wydaniem postanowienia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Okoliczności wskazane we wniosku muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, pozwalający ustalić, iż wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do danego wnioskodawcy. Co do zasady, uprawdopodobnienie nie może opierać się na samych twierdzeniach strony. Ustaleniom faktycznym dokonanym za pomocą tego środka zastępczego nie przysługuje walor pewności, a jedynie prawdopodobieństwa, stąd ocena Sądu musi opierać się na dodatkowych materiałach (przede wszystkim dokumentach źródłowych) przedstawionych przez stronę.

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny zwraca uwagę na dwie kwestie. Po pierwsze, skarżąca domaga się wstrzymania wykonania wyroku Naczelnego Sądy Administracyjnego z dnia 7 stycznia 2010 r. (sygn. akt II FSK 1356/08), którym oddalono skargę kasacyjną oraz zasądzono od A. S. na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w G. kwotę 3600,- zł tytułem zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego. Powyższe orzeczenie, w zakresie rozstrzygnięcia merytorycznego, nie nadaje się w ogóle do wykonania. Wyrokiem z dnia 7 stycznia 2010 r. Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił środka zaskarżenia wywiedzionego przez stronę skarżącą od wyroku Sądu pierwszej instancji. Ponadto z orzeczenia nie wynikają, oprócz rozstrzygnięcia w sprawie zwrotu kosztów, żadne prawa lub obowiązki, do których realizacji można by wykorzystać środki przymusu państwowego. Orzeczenie takie nie może zatem wywołać bezpośrednich następstw w postaci niepowetowanej szkody, która nie będzie mogła być naprawiona poprzez wydanie kolejnego wyroku. Po drugie, wnioskodawczyni nie przedstawiła żadnych okoliczności, które miałyby przemawiać za koniecznością wstrzymania wykonania orzeczenia. Do wykazania, że wnoszącemu skargę o wznowienie postępowania grozi niepowetowana szkoda nie jest wystarczający sam wniosek strony ani powtórzenie treści przepisu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 lutego 2012 r., II FSK 1169/11, dostępne: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Wniosek taki musi zawierać uzasadnienie, które powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających przyjąć, że wstrzymanie wykonania orzeczenia jest w danej sprawie obiektywnie zasadne. Argumentacja wnioskodawca winna być dodatkowo wsparta dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej składającego wniosek. W niniejszej sprawie wnioskodawczyni wymogów tych nie spełniła. Należy zauważyć ponadto, że konieczność wstrzymania wykonania wyroku z dnia 7 stycznia 2010 r. nie wynika również z akt sprawy.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 284 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.