Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 241/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Odmówiono przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA - Joanna Zabłocka po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. L. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia bezzasadności zarzutów zobowiązanego zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi


UZASADNIENIE

J. L. wniósł za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie ww. organu w sprawie stwierdzenia bezzasadności zarzutów zobowiązanego zgłoszonych w postępowaniu egzekucyjnym.

Zgodnie z zarządzeniem z dnia 5 lutego 2010 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie siedmiu dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem odrzucenia skargi.

Korespondencja zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu, skierowana na adres wskazany w skardze, pomimo tego, że była dwukrotnie awizowana – pierwsze awizo z dnia 15.02.2010 r., powtórne awizo z dnia 23.02.2010 r. – nie została podjęta. Zdaniem Sądu przesyłkę awizowano w sposób prawidłowy, więc należało uznać ją za doręczoną.

Z informacji udzielonej przez Oddział Finansowo- Budżetowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych, nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2010 r. na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. odrzucił skargę.

Pismem z dnia 4 maja 2010 r. (data nadania pocztowego) J. L. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Skarżący wskazał, że w związku z trudną sytuacją prowadzonej przez niego firmy i brakiem kontrahentów na nowe zamówienia, dokonał redukcji wszystkich etatów administracyjnych i rozwiązał umowy o pracę z pracownikami zakładu. Skarżący wskazał, że jedyna zatrudniona osoba mogąca odebrać korespondencję tj. D. T. pozostająca w zatrudnieniu w miesiącu lutym od dnia 1 lutego do 28 lutego 2010 r. sprawowała opiekę nad chorym dzieckiem i była nieobecna. J. L. wskazał, że w celu pozyskania nowych klientów i przywrócenia zamówień a w efekcie poprawienia kondycji finansowej firmy, w dniu 14 lutego 2010 r. udał się w podróż handlową do [...]. Wskazał również, że wyjazd początkowo zaplanował ma dwa tygodnie, jednak po zakończeniu rozmów biznesowych wraz z żoną i córką postanowił przedłużyć swój pobyt za granicą o kilka dni w celach wypoczynkowych. Do Polski wrócili w nocy z 06/07 marca 2010 r. Skarżący wyjaśnił, że w czasie, w którym przesyłka była awizowana w siedzibie firmy z uwagi na wcześniejsze zwolnienia oraz wyjazd ze skarżącym dwóch pracowników nie było nikogo kto mógłby ją odebrać i przekazać mu jej treść.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Wniosek o przywrócenie terminu uzasadniony okolicznościami wyżej przytoczonymi nie mógł zostać uwzględniony.

Zasadą wynikającą z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1270, ze zm. ) jest bezskuteczność czynności podjętej w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu. Jednakże w sytuacji, gdy strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu (art. 83 § 1). Warunkami skuteczności takiego wniosku jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, spowodowanie dla strony ujemnych skutków w zakresie postępowania sądowego, równoczesne ze złożeniem wniosku dokonanie uchybionej czynności oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu (art. 86 § 1 i § 2 oraz art. 87 § 1, § 2 i § 4 wskazanej ustawy). Wszystkie te przesłanki muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak jednej z nich skutkować musi odmową przywrócenia terminu.

Jak wynika z treści powołanych przepisów, strona składając wniosek o przywrócenie terminu powinna uprawdopodobnić, że do uchybienia terminu doszło bez jej winy, że wniosła wniosek o przywrócenie terminu we właściwym czasie oraz że dopełniła wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu tej czynności, dla której był ustanowiony termin.

W ocenie Sądu rozpatrującego niniejszą sprawę brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia należnego wpisu od skargi albowiem strona skarżąca nie przedstawiła faktów, które uprawdopodabniałyby okoliczności wskazujące na brak winy.

Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy, przy czym nawet lekkie niedbalstwo wskazuje na istnienie winy. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku.

Zdaniem Sądu nieobecność osoby uprawnionej do reprezentowania firmy spowodowana wyjazdem służbowym czy przebywaniem na urlopie i związana z tym niemożność odbioru przesyłki nie uzasadnia przywrócenia stronie skarżącej uchybionego terminu.

Skarżąca strona jest bowiem obowiązana do dołożenia należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw (post. NSA z dnia 10.02.2000 r., SA/Sz 1117/99, niepubl.), za taką nie może zaś być uznana sytuacja, w której wskutek nieobecności osób reprezentujących, firma nie ma możliwości regulowania zobowiązań i innych opłat. W ocenie Sądu dołożenie szczególnej staranności w niniejszej sytuacji wymagało upoważnienia do działania pracowników, którzy po 28.02.2010 r. wrócili z podróży służbowej zwłaszcza, iż wnosząc skargę skarżący winien mieć także świadomość konieczności poniesienia związanych z tym kosztów. Podkreślić należy, że przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi została zwrócona do Sądu w dniu 5 marca 2010 r. Ponadto, podejmując decyzję o wyjeździe w celach służbowych wraz żoną, córką i dwoma pracownikami oraz przedłużeniu swojego pobytu wraz rodziną za granicą w celach wypoczynkowych skarżący miał świadomość, iż jedyna osoba go zastępująca jest nieobecna z uwagi na sprawowanie opieki nad chorym dzieckiem, w związku z czym brak będzie pracowników posiadających upoważnienie do odbioru korespondencji, takie zaś działanie, wbrew twierdzeniom zawartym we wniosku, nie może być uznane za dołożenie należytej staranności, aby praca w firmie była dobrze zorganizowana, a zatem, że uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony (por. postanowienie NSA z 3 października 2008 r. sygn. akt I FZ 332/08).

Ponieważ przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w wypadku, gdy w ramach zaprezentowanej przez stronę argumentacji uprawdopodobni ona brak swojej winy a także wykaże, że pomimo podjęcia przez siebie wszelkich działań w celu dochowania terminu, okazało się to niemożliwe , Sąd niedopatrując się w niniejszej sprawie takich okoliczności, na podstawie art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U.Nr 153, poz.1270 ze zm.) odmówił przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi.