Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 2187/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2022-08-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6100 Nabycie mienia państwowego z mocy prawa przez gminę
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art.61a § 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marek Stojanowski Sędziowie: Sędzia NSA Jerzy Siegień Sędzia NSA Marian Wolanin (spr.) po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej T. S., R. S., K. A., L. K. i J. A. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 lutego 2019 r. sygn. akt I SA/Wa 1484/18 w sprawie ze skargi T. S., R. S., K. A., L. K. i J. A. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 18 czerwca 2018 r., nr DAP-WN-727-234/2017/WWP w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z 28 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Wa 1484/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę T. S., R. S., K. A., L. K. i J. A. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 18 czerwca 2018 r., nr DAP-WN-727-234/2017/WWP, w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji.

W skardze kasacyjnej od powołanego wyroku pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie przepisów:

- prawa materialnego, tj. art. 3 ust. 1 ustawy o księgach wieczystych i hipotece przez jego błędne zastosowanie i błędne oparcie się na założeniu, że obalenie domniemania wynikającego z tego przepisu możliwe jest jedynie przed sądem powszechnym w trybie powództwa określonego w art. 10 tej ustawy,

- przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) w zw. z art. 151 i art. 134 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, z późn. zm.) – dalej ppsa, przez zaniechanie przez Sąd I instancji poprawnej kontroli zastosowania przez organ nadzorczy przepisów postępowania administracyjnego, tj.:

a) art. 7, art. 77 § 1, art. 80 i art. 107 § 3 kpa przez nieuwzględnienie skargi i nieuchylenie zaskarżonego postanowienia w całości pomimo tego, że Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji dopuścił się naruszenia przepisów postępowania mającego istotny wpływ na rozstrzygniecie sprawy, w konsekwencji czego Sąd I instancji błędnie uznał, że w postępowaniu administracyjnym nie zachodził brak wszechstronnego wyjaśnienia sprawy z uwagi na niedostateczne ustalenie faktów i ich znaczenia według obowiązujących przepisów prawa oraz w zakresie uzasadnienia zaskarżonego postanowienia, a to brak ustalenia losów prawnych działki gruntu posiadającego w dacie 27 maja 1990 r., oznaczenie geodezyjne nr [...], obręb [...] od chwili jej przejęcia przez Skarb Państwa oraz jej rzeczywistego stanu pranego i podstaw nabycia prawa własności przez Skarb Państwa, tj.:

- pominięcia prawomocnego wyroku ustalającego Sądu Okręgowego w N. z [...] kwietnia 2005 r., sygn. akt [...], którego to wyroku załącznikiem jest opinia mgr inż. J. P. z luty-kwiecień 2004 r.,

- błędnej oceny opinii mgr inż. J. P. z luty-kwiecień 2004 r.; wniosku z 11 września 1973 r., Dz. Kw. [...]; decyzji z 31 maja 1966 r., znak GKM.III-7/96/65 oraz decyzji z 4 czerwca 1966 r., znak GKM.III-7/96/65, z których wynika jakie były podstawy ujawnienia prawa własności do działki ew. [...] obręb [...] na rzecz Skarb Państwa,

- oparcie ustaleń będących podstawą wydania zaskarżonego postanowienia wyłącznie na bezkrytycznie ocenionym dokumencie - piśmie z Sądu Rejonowego w N. z [...] lutego 2012 r. i pominięcie pozostałych dowodów w sprawie,

- pominięcie treści zapisów w wykazach hipotecznych: Iwh [...] i [...], oba gm. kat. N. oraz wpisów w księgach wieczystych KW nr [...] i Kw nr [...] oraz zaniechanie dokonania ich analizy,

b) art. 16 § 1 w zw. z art. 110 kpa przez nieuzasadnione uznanie, iż do rozpoznania niniejszej sprawy konieczna jest zmiana okoliczności faktycznych, gdy tymczasem rozpoznaniu niniejszej sprawy nie stoi na przeszkodzie decyzja Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 kwietnia 2016 r. z uwagi na odmienny status skarżących, którzy wykazali swój tytuł prawnorzeczowy do nieruchomości w szczegółowy sposób uzasadnili swój wniosek, odwołując się do prawomocnego wyroku Sądu Okręgowego w N. z [...] kwietnia 2005 r., sygn. akt I C [...] oraz stanowiącej jego załącznik opinii mgr inż. J. P. z luty-kwiecień 2004 r. wraz ze szczegółowym opisem dokonanych przekształceń geodezyjnych.

W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono szczegółową argumentację mającą przemawiać za uchyleniem zaskarżonego wyroku. Również w piśmie z 15 czerwca 2022 r. pełnomocnik skarżących kasacyjnie zawarł dodatkowe uzasadnienie zarzutów kasacyjnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia, dlatego podlega oddaleniu. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje bowiem sprawę tylko w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 ppsa), z urzędu biorąc pod uwagę jedynie nieważność postępowania, co oznacza związanie przytoczonymi w skardze kasacyjnej jej podstawami, określonymi w art. 174 ppsa. Wobec niestwierdzenia zaistnienia przesłanek nieważności postępowania, oceniając wyrok Sądu I instancji w ramach zarzutów zgłoszonych w skardze kasacyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny uznał te zarzuty za niezasadne.

Wbrew twierdzeniom zawartym w skardze kasacyjnej, prawidłowo organ administracji i Sąd I instancji uznały tożsamość sprawy administracyjnej objętej zaskarżonym postanowieniem ze sprawą zakończoną decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 kwietnia 2016 r. W obu bowiem sprawach przedmiotem wniosku skarżących jest żądanie stwierdzenia nieważności tej samej decyzji komunalizacyjnej Wojewody Nowosądeckiego z 6 lipca 1992 r. Powołany przez skarżących kasacyjnie wyrok Sądu Okręgowego w N. z [...] kwietnia 2005 r., sygn. akt [...], nie zmienia ich statusu w postępowaniu zakończonym zaskarżonym do Sądu I instancji postanowieniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 18 czerwca 2018 r., skoro wyrok ten istniał już w obiegu prawnym w chwili wydania decyzji przez Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 kwietnia 2016 r., którą organ umorzył postępowanie z wniosku skarżących. Status skarżących był zatem determinowany powołanym wyrokiem z 21 kwietnia 2005 r. już w chwili wydania decyzji Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 14 kwietnia 2016 r., niezależnie od tego, czy wyrok ten został przez organ uwzględniony i czy wyrok ten został organowi przedłożony. Pozostawanie tej decyzji w obiegu prawnym wyklucza zatem ponowne rozpatrywanie sprawy z wniosku skarżących w tym samym przedmiocie, który został rozstrzygnięty powołaną decyzją.

W związku z powyższym, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 i art. 193 zdanie drugie ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku.