Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 1042/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 220 § 1 i § 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Andrzej Skoczylas po rozpoznaniu w dniu 20 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia B. Sp. z o.o. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 29 czerwca 2016 r. sygn. akt V SA/Wa 863/16 o odrzuceniu skargi B. Sp. z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 29 czerwca 2016 r., sygn. akt V SA/Wa 863/16, odrzucił skargę B. Spółki z o.o. w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] lutego 2016 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.

Przedstawiając stan sprawy, Sąd I instancji stwierdził, że zarządzeniem z dnia 6 maja 2016 r. B. Spółka z o.o. została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1440 zł w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. WSA wskazał, że odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącej w dniu 23 maja 2016 r., jednakże należna opłata sądowa nie została zapłacona. W związku z powyższym, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; powoływanej dalej jako: p.p.s.a.), Sąd I instancji odrzucił skargę.

Zażalenie na powyższe postanowienie złożyła B. Sp. z o.o., zaskarżając orzeczenie w całości oraz wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 49 § 1 p.p.s.a., poprzez nieuzasadnione odrzucenie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z uwagi na nieuzupełnienie w terminie zawitym braków formalnych skargi w postaci uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1440 zł, podczas gdy zgodnie z oświadczeniem skarżącej wykonała ona zobowiązanie Sądu, co winno skutkować rozpoznaniem skargi w normalnym trybie postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak stanowi art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Zgodnie zaś z art. 220 § 1 w zw. z § 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczony należy wpis. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby uiścił wpis w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.

Jak wynika z akt sprawy, spółka nie uiściła w zakreślonym terminie wpisu od skargi, pomimo faktu, że zarządzenie Przewodniczącego Wydziału V WSA w Warszawie z dnia 6 maja 2016 r. doręczono jej w dniu 23 maja 2016 r. Z uwagi na brak reakcji strony na powyższe, siedmiodniowy termin na uiszczenie wpisu upłynął bezskutecznie. Okoliczność ta wynika również z notatki urzędowej Oddziału Finansowo - Budżetowego WSA w Warszawie z dnia 7 czerwca 2016 r., z której wynika, że do dnia 3 czerwca 2016 r. w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. W konsekwencji Sąd I instancji, zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił skargę.

Dodatkowo Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w sprawie nie zachodzi wyjątek od zasady ponoszenia kosztów sądowych, o którym mowa w art. 199 p.p.s.a., a zatem strona nie została zwolniona z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania ani na mocy ustawy, ani w drodze przyznania prawa pomocy.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.