Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1016/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 207 poz 2016
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r.  - Prawo budowlane - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jan Zimmermann (spr.) Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Renata Czeluśniak Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2009 r. sprawy ze skargi W. P. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 6 kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki; skargę oddala


UZASADNIENIE

II SA/Kr 1016/09

UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. decyzją z dnia [...] kwietnia 2008 r. nakazał właścicielowi działki nr "1" obr. [...] w U. W. P., spadkobiercy inwestora, rozbiórkę [...] obiektów budowlanych [...].

W uzasadnieniu napisano, że na w/w działce znajduje się konstrukcja [...].. [...] ta powstawała etapami począwszy od 1993 r. i miała różnych właścicieli, a działka, na której [...] się znajduje - różnych dzierżawców. Obecnie dzierżawcą działki i [...] jest A. B. - K.. Pierwotna [...] została wybudowana na podstawie "zgody na lokalizację [...]", wydanej przez Urząd Gminy T. jako obiekt tymczasowy w 1993 r. i jako taka istniała do maja 2001 r., kiedy to została wymieniona na [...] marki "S" z pozostawieniem już wcześniej stojących baraków. Dodano, że w latach 1993 - 2006 dla działki nr "1" nie były wydawane pozwolenia na budowę ani decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu a plan zagospodarowania przestrzennego wygasł z dniem 1 stycznia 2004 r. Dlatego nie jest możliwe zalegalizowanie obiektu w trybie art. 48 ust. prawa budowlanego.

Dwa identyczne odwołania od powyższej decyzji wnieśli w dniu 28 kwietnia 2008 r. A. B. K. i W. P.. Zarzucili oni naruszenie art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i szeregu przepisów K.p.a. a zwłaszcza naruszenie zasady prawdy obiektywnej, gdyż ich zdaniem zaniechano przeprowadzenia szczegółowego postępowania wyjaśniającego. Wniesiono o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania a przynajmniej o przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia.

Po wniesieniu tych odwołań pełnomocnik A. B. - K. w piśmie z dnia 25 czerwca 2008 r. podniósł dodatkowe argumenty stwierdzając, że w aktach sprawy nie ma żadnej dokumentacji i że strony były pozbawione możliwości udziału w toczącym się postępowaniu. Okoliczności faktyczne opisane w uzasadnieniu decyzji l instancji nie zostały udowodnione.

Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 6 kwietnia 2009 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji.

W uzasadnieniu napisano, że organ l instancji nie uzasadnił podstawy prawnej swojego rozstrzygnięcia i nie zbadał charakteru spornych obiektów. Organ II instancji zwrócił uwagę na zmianę prawa budowlanego w 2008 r. a następnie uznał za uzasadnione zarzuty odwołujących się stwierdzając, że zostały naruszone w istocie wszystkie zasady ogólne K.p.a. Nie ustalono też kręgu stron postępowania a wskazanie adresata rozbiórki budzi wątpliwości. Ponadto organ II instancji szczegółowo zestawił i zakwestionował cały szereg innych uchybień procesowych, jakie miały miejsce w postępowaniu przed organem l instancji.

W dniu 14 maja 2009 r. W. P. skierował na powyższą decyzję skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając naruszenie art. 7, 8, 10 § 1, 11, 105 § 1, 107 § 1 i 3, 138 § 1 pkt 2, 138 § 2 i 140 K.p.a.

W uzasadnieniu skargi W. P. napisał, że postępowanie w sprawie rozbiórki betoniarni jest bezprzedmiotowe i powinno zostać umorzone. Nie zdołano bowiem zgromadzić dowodów świadczących o nielegalności obiektu [...]. Skarżący dodał, że organ II instancji nie zapewnił stronom udziału w swoim postępowaniu.

W odpowiedzi na skargę wniesiono o jej oddalenie. Zaznaczono, że zaskarżona decyzja uwzględnia wszystkie żądania stron wyrażone w odwołaniach. Stwierdzenie o bezprzedmiotowości postępowania uznano za bazzasadne. WIMB zaznaczył, że skarżący mógł wziąć udział w jego postępowaniu w każdym czasie z tym, że w zaistniałej sytuacji organ II instancji nie przeprowadzał postępowania dowodowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zgodnie z art. 138 § 2 Kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję i przekazać sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. Taka właśnie sytuacja ma miejsce w analizowanej tu sprawie. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego trafnie stwierdził, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. nie zbadał charakteru spornych obiektów, a także dopuścił się całego szeregi uchybień procesowych - łącznie z niepełnym ustaleniem kręgu stron postępowania. Okoliczności te w pełni uzasadniają wydanie decyzji kasacyjnej, gdyż popełnione błędy nie mogą być zweryfikowane w postępowaniu w II instancji. Należy bowiem od początku prowadzić postępowanie dowodowe i ustalić strony postępowania.

Pogląd skarżącego, że postępowanie w sprawie powinno być umorzone jest bezpodstawny. Art. 105 k.p.a. stanowi, że umorzenie postępowania następuje, gdy postępowanie to stało się z jakiejkolwiek przyczyny bezprzedmiotowe. Dla umorzenia konieczne jest więc zaistnienie takich okoliczności faktycznych, które oznaczałyby nieistnienie sprawy administracyjnej i brak jej przedmiotu. Tymczasem w niniejszej sprawie istnieje wniosek S. S. o "sprawdzenie legalności obiektu budowlanego - [...] Usłup...", który powinien być załatwiony i który konstruuje przedmiot sprawy administracyjnej.

W tych okolicznościach Sąd stwierdził, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).