Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 739/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-03-12 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 par. 5
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 12 marca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirella Ławniczak po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2021 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi T. W. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w P. z dnia [...] września 2020 roku nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego; postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR z dnia [...] lipca 2020 roku, którą ustalono kwotę nienależnie pobranych płatności za rok 2019 w łącznej wysokość [...] zł.

W treści skargi do sądu zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Strona skarżąca wskazała, że prowadzenie postępowania egzekucyjnego, czy też wyegzekwowanie żądanej kwoty, narazi ją na szkodę.

Dyrektor ARiMR nie ustosunkował się do żądania wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2019, poz. 2325 ze zm.), po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Strona skarżąca nie wykazała okoliczności uzasadniających uwzględnienie żądania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności faktycznych pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne w odniesieniu do wnioskodawcy i jego indywidualnej sytuacji.

Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, jest przedstawienie tez, twierdzeń oraz dokumentów, które pozwolą ocenić zasadność wniosku. Braki wniosku w tym zakresie uniemożliwiają Sądowi merytoryczną ocenę, a przez to czynią niemożliwym uwzględnienie, zgłoszonego żądania. Powtórzenie treści przepisu określającego warunki udzielenia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie stanowi o zaistnieniu przesłanek do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd podkreśla jednocześnie, że wykonanie obowiązku o charakterze pieniężnym z punktu widzenia następstw prawnych, co do zasady, nie wywołuje niebezpieczeństw określonych w treści przesłanek dla orzeczenia o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji. Zobowiązany posiada bowiem roszczenie o zwrot bezpodstawnie uiszczonych należności wraz z odsetkami; restytucja całkowita jest zasadą.

Ponadto w toku postępowania egzekucyjnego zobowiązany posiada ochronę prawną z mocy prawa oraz ochronę prawną warunkowaną rozstrzygnięciem organu administracji publicznej, które umożliwiają zachowanie i prowadzenie działalności gospodarczej, a także gwarantują minimum egzystencji dla zobowiązanego, pomimo stosowania środków egzekucyjnych. Stąd jedynie obawa przed zastosowaniem środków egzekucyjnych nie stanowi o zaistnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Analiza akt sprawy, w tym akt dotyczących prawa pomocy o sygn. akt III SPP [...], nie daje podstaw do przyjęcia stanowiska, że wykonanie zaskarżonej decyzji, nawet w trybie egzekucji, niesie realne zagrożenie o znamionach znacznej lub nieodwracalnej szkody.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 §3 i §5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd postanowił jak w sentencji.