Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 95/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2022-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 9, art. 79a § 1
journal: Dz.U. 2021 poz 735
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jedn.
article: art. 153, art. 170
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Halina Chitrosz-Roicka Sędziowie WSA Monika Kazubińska-Kręcisz (sprawozdawca) WSA Andrzej Niezgoda Protokolant specjalista Marta Wawrzecka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 maja 2022 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek - uchyla zaskarżoną decyzję.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] grudnia 2021 r. Prezes Z. U. S., po ponownym rozpatrzeniu sprawy z wniosku S. S. (skarżący, strona, płatnik), utrzymał w mocy decyzję Zakładu z [...] września 2021 r. odmawiającą prawa do zwolnienia z opłacania należności z tytułu składek należnych za okres od dnia 1 grudnia 2020 r. do dnia 31 stycznia 2021 r.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, że płatnik w dniu [...] lutego 2021 r. wystąpił o zwolnienie z obowiązku opłacania należności z tytułu składek należnych za grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r.

Zgodnie z § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19 (Dz. U. z 2021 r. poz. 152), płatnika składek prowadzącego, na dzień 30 listopada 2020 r. działalność oznaczoną według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007, jako rodzaj przeważającej działalności, kodami: 49.32.Z, 49.39.Z, 52.23.Z, 55.10.Z, 55.20.Z, 55.30.Z, 56.10.A, 56.10.B, 56.21.Z, 56.29.Z, 56.30.Z, 59.11.Z, 59.12.Z, 59.13.Z, 59.14.Z, 59.20.Z, 74.20.Z, 77.21.Z, 79.11.A, 79.12.Z, 79.90.A, 79.90.C, 82.30.Z, 85.51.Z, 85.52.Z, 85.53.Z, 85.59.A, 85.59.B, 86.10.Z w zakresie działalności leczniczej polegającej na udzielaniu świadczeń w ramach lecznictwa uzdrowiskowego, o którym mowa w art. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 2005 r. o lecznictwie uzdrowiskowym, uzdrowiskach i obszarach ochrony uzdrowiskowej oraz o gminach uzdrowiskowych, lub realizowanej w trybie stacjonarnym rehabilitacji leczniczej, 86.90.A, 86.90.D, 90.01.Z, 90.02.Z, 90.04.Z, 91.02.Z, 93.11.Z, 93.13.Z, 93.19.Z, 93.21.Z, 93.29.A, 93.29.B, 93.29.Z, 96.01.Z, 96.04.Z, którego przychód z tej działalności w rozumieniu przepisów podatkowych uzyskany w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku był niższy co najmniej o 40 % w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego, jeżeli był zgłoszony jako płatnik składek przed dniem 1 listopada 2020 r., zwalnia się z obowiązku opłacania należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych lub Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od dnia 1 grudnia 2020 r. do dnia 31 stycznia 2021r. wykazanych w deklaracjach rozliczeniowych złożonych za ten okres.

Warunkiem zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek było przesłanie deklaracji rozliczeniowych lub imiennych raportów miesięcznych należnych za grudzień 2020 r. i styczeń 2021 r., nie później niż do dnia 28 lutego 2021 r., chyba że płatnik składek zwolniony jest z obowiązku ich składania.

Decyzją z [...] marca 2021 r. Zakład odmówił skarżącemu prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za okres od 1 grudnia 2020 r. do 31 stycznia 2021 r. Wyrokiem z 29 czerwca 2021 r. w sprawie sygn. akt III SA/Lu 225/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] uchylił zaskarżoną decyzję i zobowiązał Zakład do ponownego rozpatrzenia sprawy.

W wykonaniu wytycznych sądowych skarżący w dniu [...] sierpnia 2021 r. został wezwany do złożenia dowodów na okoliczność rodzaju prowadzonej - jako przeważająca - działalności gospodarczej. W piśmie z [...] sierpnia 2021 r. skarżący wyjaśnił, że prowadzona przez niego działalność gospodarcza w przeważającej części polega na przewozach kwalifikowanych jako pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej nieskalsyfikowany - co wynika z historii wpisów w CEIDG. Zgodnie z nimi, od 1 lipca 2020 r. wiodącym kodem PKD jest [...] (zgłoszenia skarżący dokonał [...] grudnia 2020 r.). Płatnik wyjaśnił, że od wielu lat większość działalności polega na świadczeniu usług transportowych pasażerskich na trasach krajowych i międzynarodowych, a przewóz na trasach podmiejskich i lokalnych świadczy w małym zakresie. Wskazał, że większość dochodów firmy przed okresem pandemii osiągał z tytułu przewozów na trasach międzynarodowych i krajowych (zlecenia biur turystycznych, przewozy wycieczek zorganizowanych do kurortów zagranicznych bądź krajowych). Większość taboru samochodowego, będącego głównym majątkiem firmy, była zaangażowana do świadczenia usług na trasach międzynarodowych, które muszą być komfortowe i niezawodne. Z powodu pandemii ucierpiały głównie przewozy świadczone na trasach międzynarodowych, zaś linie obsługiwane lokalnie nie zostały ograniczone w znacznym zakresie. W 2019 r. oraz w styczniu i lutym 2020 r. skarżący osiągnął normalne przychody, a od chwili rozpoczęcia pandemii, tj. od marca 2020 r. dochody spadły o ponad 30% (w miesiącach od kwietnia do sierpnia 2020 r. skarżący uzyskiwał średnio zaledwie 1/3 dochodu z 2019 r.). Powyższe świadczy o tym, że 2/3 działalności przed wybuchem pandemii polegało na przewozach międzynarodowych i krajowych, nie zaś na lokalnych i podmiejskich. We wrześniu i październiku 2020 r. sytuacja wraz z luzowaniem obostrzeń nieco się poprawiła, choć w stosunku do roku ubiegłego pozostała gorsza. W listopadzie 2020 r. wraz z nadejściem drugiej fali oraz w pierwszych miesiącach 2021r. nastąpił duży spadek dochodów w stosunku do analogicznych miesięcy 2019 r. Skarżący wyrejestrował czasowo sześć autobusów służących do transportu osób na dalekich trasach międzynarodowych i krajowych.

S. S. wskazał, że jego działalność według PKD w przeważającej części polega na transporcie lądowym pasażerskim, miejskim i podmiejskim- PKD 49.31.Z, podczas gdy w rzeczywistości działa w zakresie ujętym pod kodem PKD 49.39.Z- pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej nieskalsyfikowany. Jako dowody dołączył zestawienia dochodów w poszczególnych miesiącach za rok 2019, 2020 i 2021, rozliczenia przychodów za rok 2019, 2020 i 2021, osiem decyzji wydanych przez Starostwo Powiatowe w L. o czasowym wycofaniu pojazdów z ruchu.

Organ podniósł, że w § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 stycznia 2021 r. w sprawie wsparcia uczestników obrotu gospodarczego poszkodowanych wskutek pandemii COVID-19, ustawodawca wprowadził dwie materialnoprawne przesłanki udzielenia ulgi:

1) prowadzenia jako działalności przeważającej o określonym kodzie według Polskiej Klasyfikacji Działalności (PKD) 2007 dokonuje się na podstawie danych zawartych w rejestrze REGON w brzmieniu na 30 listopada 2020 r. (albo wskazanej w nim działalności),

2) utratę przychodu w jednym z dwóch miesięcy poprzedzających miesiąc złożenia wniosku o co najmniej 40% w stosunku do przychodu uzyskanego w miesiącu poprzednim lub w analogicznym miesiącu roku poprzedniego lub w lutym 2020 r., lub we wrześniu 2020 r.

W ocenie Prezesa ZUS, przedłożona dokumentacja nie potwierdza, że na 30 listopada 2020 r. skarżący prowadził przeważającą działalność gospodarczą oznaczoną kodem PKD 49.39.Z. Według stanu na 30 listopada 2020 r. w rejestrze CEIDG i bazie REGON figurował kod PKD 49.31.Z, który nie uprawnia do zwolnienia z opłacenia składek. Zmiany kodu PKD z 49.31.Z na 49.39.Z płatnik dokonał dopiero [...] grudnia 2020 r., z okresem wstecznym od 1 lipca 2020 r. Brak aktualizacji w odpowiednich rejestrach i w odpowiednim terminie, błędne zadeklarowanie przeważającej działalności, obciąża płatnika jako przedsiębiorcę.

Organ przyznał, że domniemanie prawdziwości wpisów w rejestrze REGON w zakresie rodzaju przeważającej działalności może być obalone przez przedsiębiorcę za pomocą dokumentów wykazujących procentowy udział poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów lub, jeżeli nie jest to możliwe - udziału pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności, w ogólnej liczbie pracujących. Przedłożone przez skarżącego dokumenty nie potwierdzają jednak wysokości przychodów osiąganych z działalności gospodarczej oznaczonej kodem PKD 49.39.Z. Oznacza to, że nie ma podstaw do zwolnienia z opłacenia należności z tytułu składek za powyższy okres.

S. S. złożył skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...], zarzucając naruszenie:

- art 7, 77 § 1 i art 80 k.p.a. polegające na niewyczerpującym zebraniu i rozpatrzeniu całego materiału dowodowego i niepodjęciu wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy, w tym błędne ustalenie, że na 30 listopada 2020 r. prowadzona działalność gospodarcza w przeważającej części polegała na transporcie lądowym pasażerskim, miejskim i podmiejskim - PKD 49.31.Z, podczas gdy w rzeczywistości działał w zakresie ujętym pod kodem PKD 49.39.Z - pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany, co wynika z historii wpisów w CEIDIG, zgodnie z którą od 1 lipca 2020 roku (w wyniku zgłoszenia z 28.12.2020 r.) wiodącym kodem działalności jest PKD 49.39.Z;

- art 31zq ust 1 i 7 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (dalej: ustawa o COVID-19) poprzez odmowę prawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie społeczne, na ubezpieczenie zdrowotne, na Fundusz Pracy, Fundusz Solidarnościowy, Fundusz Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych oraz Fundusz Emerytur Pomostowych za okres od 1 grudnia 2020 do 31 stycznia 2021 roku, podczas gdy skarżący kwalifikował się do udzielenia tej pomocy.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi.

W uzasadnieniu skargi podniósł, że wyroku z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 225/21 Sąd krytycznie ocenił oparcie decyzji jedynie na ustaleniu treści wpisów w CEIDG. Wskazał również, że organ winien wziąć pod uwagę fakt, że płatnik złożył wniosek o zmianę wpisu w zakresie wiodącego kodu PKD, z którego wynika, że zmiana tego kodu została zgłoszona od lipca 2021 roku, nakazał zbadać faktyczny zakres prowadzenia działalności gospodarczej.

W trakcie prowadzonego ponownie postępowania administracyjnego skarżący złożył wyjaśnienia, w których wskazał dowody na okoliczność, że prowadzona działalność gospodarcza w przeważającej części polegała na świadczeniu usług transportowych pasażerskich na trasach krajowych i międzynarodowych, czyli w zakresie ujętym pod kodem PKD 49.39.Z - pozostały transport lądowy pasażerski, gdzie indziej niesklasyfikowany. Jako dowód wskazał dane księgowe, z których wynikał nagły i głęboki spadek dochodów, po pojawieniu się pandemii oraz dokumenty, z których wynika, że w związku z pandemią wyrejestrował autokary służące do transportu osób na długich trasach krajowych i zagranicznych. Zadeklarował gotowość złożenia dodatkowych wyjaśnień, gdyby przedstawiona argumentacja okazała się niepełna. Mimo to Zakład wydał w obu instancjach niekorzystne decyzje. Nie podjął przy tym polemiki z wnioskami, które skarżący wysnuł z materiału dowodowego, ale po raz wtóry skupił się jedynie na brzmieniu art 31zq ustawy o COVID-19. Tymczasem, przyjęcie zasady pierwszeństwa wykładni językowej nie oznacza braku obowiązku przeprowadzenia wykładni kompleksowej. Innymi słowy, należy dać przewagę wynikowi wykładni językowej, ale pod warunkiem, że uprzednio przeprowadzono kompleksową wykładnię tekstu, to znaczy rozważono również aspekty systemowe i celowościowo-funkcjonalne.

Powyższym – w ocenie skarżącego - naruszono podstawowe zasady postępowania administracyjnego zawarte w art. 7, 7a, 9, 10 i 11 k.p.a., zgodnie z którymi organy mają obowiązek zapewniać stronie czynny udział w postępowaniu, wyjaśniać stronie zasadność przesłanek, którymi się kierują, a wątpliwości rozstrzygać na korzyść strony.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, popierając stanowisko prezentowane w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, bowiem zaskarżona decyzja nie realizuje wytycznych sądowych zawartych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 225/21.

Należy bowiem stanowczo podkreślić, że kontrolowana decyzja zapadła w warunkach związania organu prawomocnym wyrokiem wskazanym powyżej (art. 170 p.p.s.a.). Związanie to dotyczy nie tylko organu, ale również sądu w niniejszej sprawie. Nadto, co istotne, zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie organy, których działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie.

We wskazanym wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] zdyskredytował ocenę prawną dokonaną przez Zakład w decyzji z dnia [...]. W uzasadnieniu wyroku, którym uchylono tę decyzję wskazano, że poprzestanie przez organ na stwierdzeniu, że skarżący dokonał zmiany kodu przeważającej działalności na kod PKD 49.39.Z w dniu [...] grudnia 2020 r., a w dniu 30 listopada 2020 r. prowadził jako przeważającą działalność PKD 49.31.Z, i odmówienie z tej tylko przyczyny zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek jest nieuzasadnione. Sąd podkreślił, że w toku prawidłowo prowadzonego postępowania przedsiębiorca ma prawo do obalenia domniemania wynikającego z wpisu w rejestrze przedsiębiorców i podmiotów REGON. Może to uczynić dowodząc, że rzeczywisty stan faktyczny jest inny niż wynikający z danych widniejących w rejestrze. Rodzaj przeważającej działalności gospodarczej określa się przy tym zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 listopada 2015 r. w sprawie sposobu i metodologii prowadzenia i aktualizacji krajowego rejestru urzędowego podmiotów gospodarki narodowej, wzorów wniosków, ankiet i zaświadczeń (Dz.U z 2015 r., poz. 2009 ze zm.). W przypadku osób fizycznych prowadzących działalność gospodarczą ustaleniu podlega wówczas procentowy udział poszczególnych rodzajów działalności w ogólnej wartości przychodów ze sprzedaży lub, jeżeli nie jest możliwe zastosowanie tego miernika, ustaleniu podlega udział pracujących, wykonujących poszczególne rodzaje działalności w ogólnej liczbie pracujących (§9 ust. 2 pkt 3 lit a rozporządzenia).

Sąd podkreślił, że ustalenie rodzaju przeważającej działalności gospodarczej należy do sfery ustaleń stanu faktycznego. Ograniczenie się organu wyłącznie do sprawdzenia wpisów w CEiDG i REGON zaprzecza celom przyjętych regulacji w zakresie zwalczania skutków epidemii COVID-19 oraz narusza konstytucyjną zasadę równości wobec prawa. Jakkolwiek to na stronie spoczywa obowiązek wykazania rodzaju przeważającej działalności gospodarczej, to również na organie ciążą obowiązki procesowe wynikające z art. 7, art. 77 § 1, art. 9, art. 10 i art. 79a § 1 k.p.a.

Zdaniem Sądu, organ nie umożliwił skarżącemu przedstawienia dowodów dla wykazania, że spełnia kryterium prowadzenia na dzień 30 listopada 2020 r. prowadzenia przeważającej według kodu PKD wskazanego w §10 ust. 1 rozporządzenia o COVID-19. Organ wziął wprawdzie pod uwagę fakt zmiany wpisu w CEiDG dokonany na skutek zgłoszenia z [...] grudnia 2020 r., pominął jednak istotną w sprawie okoliczność, a mianowicie to, że zmiana przeważającego kodu działalności gospodarczej dokonana została od dnia 1 lipca 2020 r.

W ponownie prowadzonym postępowaniu Zakład wystąpił pismem z dnia [...] sierpnia 2021 r. do skarżącego, wzywając go do "złożenia dowodów, innych niż dotychczas dołączono do akt sprawy, które wskazywałyby, że istnieje podstawa do zwolnienia z obowiązku opłacania składek". W zakreślonym terminie skarżący złożył pismo z dnia [...] sierpnia 2021 r. wraz z dowodami z dokumentów. Wyjaśnił w nim, że od 1 lipca 2020 r. klasyfikacja jego działalności posiada kod PKD uprawniający do udzielenia ulgi – 49.39.Z. Od wielu bowiem lat przeważającą działalnością prowadzonej przez niego firmy są przewozy pasażerskie na trasach krajowych i międzynarodowych. Przewozy na trasach podmiejskich i lokalnych stanowią i stanowiły znikomą część usług. Świadczą o tym zdaniem skarżącego zestawienia wysokości dochodów za lata 2019 – 2021, z których wynika, że wprowadzenie ograniczeń pandemicznych drastycznie obniżyła dochodowość firmy (ograniczenia dotyczyły tylko przewozów dalekobieżnych). Nadto skarżący przedstawił decyzje Starostwa Powiatowego w L. o czasowym wycofaniu z ruchu 6 pojazdów (autokarów) stwierdzając, że przed okresem pandemii służyły one do obsługi tras międzynarodowych. Dowody te, zdaniem strony, świadczą o tym, że 2/3 działalności przed pandemią polegało na przewozach międzynarodowych i krajowych, które w okresie pandemii ustały lub zostały znacząco ograniczone, zaś przewozy lokalne utrzymywały się na takim samym, jak przed pandemią poziomie. W okresie locdownu obroty ograniczyły się do 1/3 normalnego dochodu (sprzed ograniczeń covidowych).

Skarżący zaznaczył też, że jest gotowy do współpracy z organem i na jego ewentualne żądanie złoży inne dokumenty księgowe, niezbędne do ustaleń w zakresie przyznania ulgi.

Organ ponownie nie uwzględnił wniosku strony (decyzja Zakładu z dnia [...] września 2021 r., utrzymana w mocy decyzją kontrolowaną) wskazując, że według stanu na dzień 30 listopada 2020 r. zarówno w CEiDG, jak i w bazie REGON figurował kod PKD 39.31.Z nie uprawniający do przyznania zwolnienia. Zmiany kodu dokonano dopiero w dniu [...] grudnia 2020 r. z okresem wstecznym od 1 lipca 2020 r.

W ocenie organu, "przedstawione przez stronę dowody nie podważają treści danych zawartych w rejestrze REGON, a tym samym nie mogą stanowić podstawy do uznania innego stanu faktycznego w zakresie kodu PKD ustalonego na 30 listopada 2020 r.". Zdaniem Zakładu, brak aktualizacji danych w rejestrach obciąża przedsiębiorcę.

W ponownie prowadzonym postępowaniu Prezes Zakładu nie uzupełnił postępowania dowodowego, a w decyzji z dnia [...] grudnia 2021 r. wskazał, że skarżący nie spełnił warunków do zwolnienia z obowiązku opłacania należności z tytułu składek za wskazany we wniosku okres. Jakkolwiek organ przywołał stanowisko skarżącego zawarte w piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r., to w żadnym razie do stanowiska tego się nie odniósł, co zasadnie wskazano w skardze. Organ nie ocenił przedstawionych dowodów, nie wykonał też wytycznych sądowych dotyczących oceny zmiany kodu PKD z datą wsteczną od 1 lipca 2020 r., pomimo że według oceny Sądu okoliczność ta pozostaje istotna dla rozstrzygnięcia sprawy. Enigmatycznie wskazano, że dane przedstawione przez skarżącego nie dowodzą wysokości przychodów osiąganych przez płatnika z działalności z kodem PKD 49.39.Z.

W ocenie Sądu, organ zlekceważył wyrok WSA [...] z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 225/21 i ponownie nie dokonał rzetelnej oceny realiów sprawy. Nie tylko nie ocenił dowodów i twierdzeń płatnika, ale też (a może nawet przede wszystkim) nie odniósł się do faktu dokonania zmiany wpisu PKD od lipca 2020 r. To zaś oznaczałoby, że aktualny na dzień 30 listopada 2020 r. kod przeważającej działalności gospodarczej skarżącego uprawniałby go do przyznania ulgi. Wpisu tego dokonano wprawdzie po tej dacie, jednak z mocą wsteczną, a w dacie wydania decyzji organowi bez wątpliwości taka treści wpisu była znana.

Organ nie wykonał też obowiązków procesowych wynikających z art. 9 i art. 79a § 1 k.p.a. Nie wskazano na te przesłanki zależne od strony, które nie zostały na dzień wysłania informacji spełnione lub wykazane, co może skutkować wydaniem decyzji niezgodnej z żądaniem. Wystosowane do płatnika wezwanie – pomimo wskazań sądowych – nie zawierało zobowiązania do wykonania konkretnych obowiązków zmierzających do wykazania istotnych dla sprawy okoliczności, ale ogólne wezwanie do złożenia nowych dowodów. Kompletowanie dowodów i wszelkie decyzje w tym przedmiocie pozostawiono skarżącemu, deklarującemu pełną gotowość do współpracy z organem. Przy takim działaniu organu, inicjatywę dowodową strony skwitowano w decyzji jednym zdaniem, nie uznając jej za wystarczającą.

Tymczasem rzeczą organu było pełne wykonanie wytycznych zawartych we wskazanym wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego [...] oraz zawarcie w decyzji wszelkich argumentów, które legły u podstaw decyzji, a które wprost odnoszą się do zagadnień, jakie w ocenie Sądu powinny zostać przez organ rozważone. Uzasadnienie decyzji ma charakter informacyjny (głównie dla strony), a zatem organ jest zobowiązany szczegółowo odnieść się do prezentowanego w postępowaniu stanowiska i zgłoszonych dowodów, szczególnie kiedy uznaje je za niezasadne.

Mając to na uwadze, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c p.p.s.a. orzekł jak w wyroku, zobowiązując organ do wykonania zaleceń zawartych w wyroku z dnia 29 czerwca 2021 r. sygn. akt III SA/Lu 225/21, szczegółowo opisanych na str. 9 – 10 uzasadnienia. W ponownie prowadzonym postępowaniu organ odniesie się też szczegółowo do dowodów i stanowiska skarżącego, zawartego w piśmie z dnia [...] sierpnia 2021 r. Uwzględni reguły prowadzenia postępowania administracyjnego, które w sprawie naruszono, a które stanowią gwarancję zapewnienia praw strony w postępowaniu.