Wyrok WSA we Wrocławiu, sygn. akt III SA/Wr 79/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2009-05-28 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego
Treść wyniku: *Oddalono skargę o wznowienie postępowania
Powołane przepisy: article: art. 270, art 273 par. 2 , art. 277, art.280 par. 1, art 281
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Józef Kremis Sędziowie Sędzia WSA Bogumiła Kalinowska (sprawozdawca) Sędzia WSA Marcin Miemiec Protokolant Renata Sawińska po rozpoznaniu w Wydziale III na rozprawie w dniu 28 maja 2009 r. sprawy ze skargi A. R. o wznowienie postępowania w sprawie zakończonej prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2008 r. (sygn. akt III SA/Wr 616/07) w przedmiocie braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 19 lutego 2009 r. A. R. złożył skargę o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2008 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wr 616/07 - mocą którego oddalono skargę skarżącego na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie braku stwierdzenia choroby zawodowej z tytułu uszkodzenia narządu słuchu.

Wnosząc o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego skarżący - powołując się na nowe dowody w sprawie, które w jego ocenie nie były znane Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu w dacie orzekania w przedmiocie choroby zawodowej - podał między innymi, że wypowiadające się w toku postępowania placówki medycyny pracy nie wzięły pod uwagę schorzeń kręgosłupa skarżącego, które niewątpliwie mają związek z niedosłuchem, ponadto uszkodzenie kręgosłupa jest wymienione w wykazie chorób zawodowych jako choroba wibracyjna, na którą narażony był skarżący. Nie godząc się z prawomocnym wyrokiem oraz decyzją administracyjną przywołał okoliczności faktyczne co do okresu i przebiegu zatrudnienia. Wskazał, że ostatnio odnalazł audiogramy z badania słuchu, których nie udostępnił wcześniej organom Inspekcji Sanitarnej. Potwierdzają, one, że upośledzenie słuchu ulegało stałemu pogorszeniu. Załączając kserokopie - audiogramów z lat 1974, 1989, 1990, 1995,1998, 2002 i 2005, karty porady specjalistycznej wydanej przez otolaryngologa z [...]r., informacji dla lekarza kierującego z [...]r., wyników badań laryngologicznych z [...]r. , [...]r., [...]r., [...]r., [...]r., [...]r., [...]r., wyników badań radiologicznych z 1998r., oraz charakterystykę stanowiska pracy z [...]. - wywodził, że organy nie znalazły rzeczywistych przyczyn niedosłuchu oraz uszkodzenia kręgosłupa. Na tej podstawie wniósł o zmianę wyroku.

Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny we W. wniósł o oddalenie skargi argumentując, że załączone przez skarżącego dokumenty nie wnoszą niczego nowego do sprawy i potwierdzają pozazawodowy charakter niedosłuchu. Stwierdzone u skarżącego pozaślimakowe uszkodzenie słuchu nie figuruje w wykazie chorób zawodowych, wskazywane schorzenie kręgosłupa może być jedną z pozazawodowych przyczyn stwierdzonego niedosłuchu, natomiast zespół wibracyjny stanowi odrębne schorzenie, które nie było w ogóle rozpatrywane przez jednostki medyczne i co do którego nie prowadzono postępowania administracyjnego. Zdaniem organu nie zachodzi żadna z podstaw uzasadniająca wznowienie postępowania sądowego, a w szczególności nie zostały spełnione przesłanki wymienione z art. 273 § 2 p.p.s.a. albowiem żadna z informacji zawarta w przedstawionej przez skarżącego dokumentacji lekarskiej nie ma wpływu na treść decyzji o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej, jak również skarżący nie wyjaśnił z jakiego powodu nie mógł przedstawić tej dokumentacji w poprzednim postępowaniu.

Na rozprawie w dniu 28 maja 2009 r. skarżący wyjaśnił, że w toku postępowania administracyjnego przedłożone wówczas dokumenty uważał za wystarczające.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga jest bezzasadna.

Należy zauważyć, że instytucja wznowienia postępowania sądowoadmininistracyjnego uregulowana została w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) - zwanej w skrócie "p.p.s.a." Według art. 270 tej ustawy w przypadkach przewidzianych w dziale niniejszym można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem, przy czym chodzi tu o zakończenie postępowania wszczętego przed sądem administracyjnym na skutek wniesienia skargi w rozumieniu art. 52 p.p.s.a. W świetle unormowań zawartych w Dziale VII wznowienie postępowania obwarowane jest przesłankami formalnymi, od spełnienia których zależy dopuszczalność wznowienia. W szczególności stosownie do art. 280 § 1 p.p.s.a. przewidziane jest badanie wstępne skargi w zakresie zachowania terminu do jej wniesienia oraz czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci na posiedzeniu niejawnym, w przeciwnym razie wyznacza rozprawę. Na rozprawie - jak wynika z brzmienia art. 281 p.p.s.a. - sąd poza ponownym badaniem wymagań formalnych obowiązany jest przede wszystkim zbadać dopuszczalność skargi o wznowienie, dokonać oceny, czy wskazana przez wnioskodawcę podstawa wznowieniowa jest merytorycznie uzasadniona.

Badając wymóg formalny odnośnie terminowości skargi, podnieść trzeba, iż zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia. Przedmiotowy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 8 października 2008 r. w sprawie o sygnaturze akt III SA/Wr 616/07 - mocą którego oddalono skargę skarżącego na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego we W. z dnia [...]r. Nr [...]w przedmiocie braku stwierdzenia choroby zawodowej z tytułu uszkodzenia narządu słuchu - uprawomocnił się w dniu [...]. Skarżący skargę o wznowienie postępowania złożył w dniu [...]roku, zatem termin został zachowany. Wskazał również w istocie na ustawową podstawę wznowienia, o której mowa w przepisie art. 273 § 2 p.p.s.a. określającym, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Przechodząc do merytorycznej oceny zasadności przytoczonej podstawy wznowienia należy zauważyć, iż w wiąże się ona z koniecznością łącznego spełnienia wszystkich przesłanek wymienionych w cytowanym przepisie.

Z brzmienia art. 273 § 2 jasno wynika przede wszystkim, że podstawą do wznowienia nie mogą być dowody powstałe po zakończeniu postępowania sądowoadministracyjnego, lecz późniejsze - to jest po uprawomocnieniu się orzeczenia - wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które istniały przed zakończeniem sprawy sądowoadministracyjnej, w której ma nastąpić wznowienie postępowania i które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. (vide A. Kabat w: "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Zakamycze 2005,str.645). W doktrynie i orzecznictwie podkreśla się (por. np. wyrok NSA z dnia 19 maja 2004r. GSK 5/04; Monitor Prawniczy z 2004r. Nr 12, str. 535), że użyty w omawianym przepisie termin "wykrycie" odnosi się do okoliczności i dowodów w poprzednim postępowaniu w ogóle nieujawnionych i podówczas nieujawnionych, bo nieznanych stronom. Nie odnosi się ono zatem do okoliczności i dowodów jawnych z materiału poprzedniego postępowania, a tylko niedostrzeżonych przez stronę bądź nie przedłożonych przez nią na skutek opieszałości, zaniedbania, błędnej oceny co do potrzeby ich powołania. Inaczej bowiem skarga o wznowienie służyłaby korygowaniu błędów popełnionych przez stronę przy prowadzeniu poprzedniej sprawy, co nie należy do jej funkcji.

Tymczasem powoływane przez skarżącego środki dowodowe nie spełniają określonych przesłanek. Część z nich była jawna w toku prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego i znajdowała się w aktach sądowych oraz administracyjnych sprawy. Dotyczy to charakterystyki stanowiska pracy skarżącego z [...]r. oraz audiogramów z lat 1998 i 2002. Z kolei "Informacja dla lekarza kierującego" datowana jest na [...]r., więc jako dowód, który powstał po uprawomocnieniu się wyroku z dnia [...]r., nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania (por. uchwała składu 7 sędziów SN z 21 lutego 1969r., III PZP 63/68, OSNCP 1969,nr 12, poz.208). W aspekcie natomiast wyników badań radiologicznych kręgosłupa z 1998 roku oraz audiogramów z lat 1974, 1989, 1990, 1995, 2005 - po pierwsze - skarżący sam przyznał na rozprawie, że w toku uprzednio prowadzonego postępowania nie dostrzegał potrzeby ich wykorzystania, a po drugie, tak okoliczności faktyczne stwierdzone tymi dowodami były znane zarówno stronie skarżącej, organom, jak i Sądowi oraz stanowiły przedmiot rozważań, a nawet ustaleń, by wskazać chociażby na orzeczenie lekarskie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego w S. z [...]r. i kartę wypisową z [...] r., z których wynika, że Instytut rozpoznał zmiany zwyrodnieniowe kręgosłupa szyjnego oraz dyskopatię, nadto, iż cyt. "skarżący gorzej zaczął słyszeć od około 8-miu lat obustronnie, zgłasza również szumy uszne oraz zawroty głowy o typie wirowania. Na uszy nie chorował." Analiza akt wskazuje, że skarżący podnosił zarzuty co do występujących dolegliwości kręgosłupa już w początkowej fazie postępowania administracyjnego np. w piśmie z [...]r. do organu I instancji (karta 4 akt administracyjnych), a później powielał je wielokrotnie.

Z kolei wnioski oraz twierdzenia skarżącego dotyczące choroby wibracyjnej są całkowicie bezzasadne z tej racji, że przedmiotem kontrolowanej pod względem legalności przez Sąd decyzji z dnia [...]r. nr [...]nie była w ogóle kwestia choroby wibracyjnej, lecz uszkodzenie słuchu. Skoro toczące się wówczas postępowanie administracyjne nie rozstrzygało owej materii, nie odnosiło się również do niej także postępowanie sądowoadministracyjne, nie zachodzą więc jakichkolwiek podstawy do formułowania żądania wznowienia postępowania sądowego w tej mierze.

W przedstawionym świetle, wobec niespełnienia ustawowych przesłanek z art. 273 § 2 p.p.s.a. skarga o wznowienie postępowania podlegała oddaleniu na mocy art. 282 § 2 p.p.s.a., co oznacza, że Sąd nie mógł przystąpić do ponownego rozpoznania sprawy w przedmiocie rzeczonej choroby zawodowej.