Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 775/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2006-07-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 601  Budownictwo, nadzór architektoniczno-budowlany i specjalistyczny, ochrona przeciwpożarowa
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Tuszyńska Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski (spr.) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant Monika Pilch po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 lipca 2006 r. sprawy ze skargi Ludowego Klubu Sportowego "O." w C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] lutego 2002 r. nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki postanawia skargę odrzucić


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...].10.2001r. znak:[...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w W., działając na podstawie art. 48 i 52 ustawy z dnia 7.07.1994r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 poz. 414 z późn. zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003r. nr.207 póz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994r.) nakazał Ludowemu Klubowi Sportowemu w C. dokonanie rozbiórki budynku szatni dla zawodników i szatni dla sędziów zlokalizowanych na działkach nr "1", "2" położonych w C. os. K.

Odwołanie Ludowego Klubu Sportowego "O." w C. nie zostało uwzględnione i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K., decyzją z dnia [...].02.2002r. znak: [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzje wywodząc w uzasadnieniu co następuje:

1/ Przedmiotem mniejszego postępowania była sprawa budowy budynku szatni dla zawodników i szatni dla sędziów, zlokalizowanych na działkach nr "1", "2" położonych w C. os. K. Organ I instancji w dniu 25.09.2001 r., dokonał oględzin z udziałem stron, w trakcie których ustalił, boisko sportowe zostało urządzone tj. wykonana została murawa porośnięta trawą, zamontowano 2 bramki. Zamontowano na kostkach betonowych 2 boksy z blachy ocynkowanej dla zawodników rezerwowych i trenerów wymiarach 3.55 x 1.02 m i wys. ok. 2.20 m. Ustawiono ponadto budynek szatni dla zawodników o wymiarach 4.0 x 8.90 m na peckach betonowych konstrukcji drewnianej oraz na terenie boiska zlokalizowany jeszcze jeden budynek drewniany o wym. 2.45 x 6.05m, obity blachą stanowiący pomieszczenie dla sędziów. Wg oświadczenia przedstawicieli Klubu mecze rozgrywają się od sierpnia 2001 r. a w/w obiekty zostały postawione na przełomie czerwca - lipca 2001r. Na powyższe dwa obiekty Klub nie posiada pozwolenia na budowę ani też nie były one objęte osobnym zgłoszeniem.

2/ Nie ulega wątpliwości, że w świetle art. 29 ust. 1 pkt. 3 w związku z art. 30 ust. 1 pkt. 1 nie jest wymagane uzyskanie ani pozwolenia na budowę ani zgłoszenia dla obiektów przeznaczonych do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych, położonych na terenie budowy, czyli obiektów, których istnienie funkcjonalnie i czasowo jest powiązane z prowadzonymi robotami budowlanymi. Po zakończeniu robót budowlanych obiekty tymczasowe podlegają rozbiórce a teren uporządkowaniu. Obiekty te nie mogą być przeznaczone na inne cele niż związane z robotami budowlanymi.

3/ do protokołu oględzin z dnia 25.09.2001r., przedstawiciele Klubu złożyli oświadczenie, że pierwszy z obiektów używany jest jako szatnia dla zawodników, drugi zaś jako szatnia dla sędziów a więc funkcja przedmiotowych obiektów została jednoznacznie określona.

4/ tymczasowy obiekt budowlany jest wyłączony spod wymogu uzyskania pozwolenia na budowę w przypadku określonym w art. 29 ust. 1 pkt 5a Prawa budowlanego tj: nie połączony trwale z gruntem i przewidziany do rozbiórki lub przeniesienia w inne miejsce w terminie określonym w zgłoszeniu, ale nie później niż w okresie 120 dni od dnia rozpoczęcia budowy określonego w tym zgłoszeniu. Zgodnie jednak z art. 30 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego dla jego wykonania konieczne jest dokonanie zgłoszenia. 5/ orzeczenie o rozbiórce obiektu budowlanego będącego w budowie lub wybudowanego bez pozwolenia na budowę lub zgłoszenia, jest obligatoryjnym obowiązkiem organu nadzoru budowlanymi, określonym przepisem art. 48 Prawa budowlanego. Nie powinno także budzić wątpliwości to, iż w pierwszym rzędzie nakaz rozbiórki powinien zostać skierowany do inwestora tj. osoby lub jednostki organizacyjnej - najogólniej rzecz czyniąc - realizującej lub organizującej realizację obiektu budowlanego.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył Ludowy Klub Sportowy "O." w C. i nie precyzując żądania skargi, podniósł, że decyzja wydana została w oparciu o art. 48 Prawa budowlanego. Kategoryczna treść "nakazu rozbiórki" zawarta w art. 48 Prawa budowlanego odnosi się "do obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie lub wybudowanego bez wymaganego pozwolenia lub zgłoszenia" a więc warunkiem "samowoli budowlanej" jest niedopełnienie przez inwestora wymogu uzyskania pozwolenia na budowę lub zgłoszenia właściwemu organowi. Obiekty o których mowa w decyzji stanowią tymczasowe obiekty budowlane nietrwale związane z gruntem. Położone są one na terenie budowy boiska sportowego i przeznaczone do czasowego użytkowania w trakcie realizacji robót budowlanych a więc jako takie nie wymagają uzyskania pozwolenia na budowę ani zgłoszenia. Budynki wykorzystywane są do przechowywania materiałów i drobnego sprzętu budowlanego jak również służą jako pomieszczenia socjalne dla pracowników wykonujących roboty budowlane. Fakt incydentalnego wykorzystania pomieszczeń do innych celów nie może być dla Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego podstawą do stwierdzenia zmiany funkcji i przeznaczenia obiektów a w konsekwencji stwierdzenia samowoli budowlanej. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] "dokonał kontroli prawidłowości postępowania administracyjnego organu I instancji natomiast w sposób wyczerpujący nie zebrał materiału dowodowego, nie przesłuchał innych świadków na okoliczność będącą przedmiotem postępowania".

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 4.02.2002 r. w przedmiocie nakazania rozbiórki złożył Ludowy Klub Sportowy "O." w C. Skarga została podpisana nieczytelnym podpisem pod pieczątką Prezes D. M.

Z uwagi na konieczność ustalenia prawidłowej reprezentacji osoby prawnej jaką jest strona skarżąca, zarządzeniem z dnia 14.03.2006r. zobowiązano ją aby w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, przedłożyła odpis z Krajowego Rejestru Sądowego - w części dotyczącej osób mających prawo reprezentacji stowarzyszenia w dniu złożenia skargi.

Zarządzenie to nie zostało wykonane choć skarżąca przedłożyła odpis statutu z dnia 17.03.1996 r., i odpisy z Krajowego Rejestru Sądowego z dnia ......

Z § 19 statutu wynika, że stowarzyszenie reprezentuje zarząd w liczbie 6 członków a w okresie pomiędzy posiedzeniami zarządu jego uprawnienia przysługują Prezesowi działającemu wspólnie z sekretarzem. Z przedłożonych odpisów KRS wynika, że stowarzyszenie reprezentuje Zarząd a "dla ważności oświadczeń w zakresie praw, podejmowania zobowiązań majątkowych oraz udzielania pełnomocnictw wymagane są podpisy dwóch osób spośród następujących Prezesa, Sekretarza, dwóch upoważnionych członków".

Po raz drugi zarządzeniem z dnia 21.04.2006r. wezwano stronę skarżącą o podpisanie skargi przez upoważnione osoby.

W aktach sprawy jest koperta nadana w UPT W. 28.04.2006 r., w której znajduje się odpis skargi podpisany przez D.M.- Prezes, G.L. - Viceprezes, A.M. - Skarbnik, J.F. Czyli, że podpisanych jest 4 osoby a zarząd jest 6 osobowy. Sekretarzem wg rejestru ma być B. G. - który skargi nie podpisał.

Tak więc strona skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu z dnia 14.03.2006r., bowiem nie przedłożyła żądanych dokumentów określających prawo reprezentacji w dniu złożenia Skargi tj. w dniu 18.03.2002 r. Z przedłożonych dokumentów wynika tylko to, że skarga nie została podpisana przez osoby uprawnione do reprezentacji stowarzyszenia.

Skarga musi czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym (art. 57 § l w związku z art. 46 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r.. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Tak więc do wymogów formalnych skargi należy wykazanie przez osobę podpisującą skargę - prawa do reprezentowania osoby prawnej. Skoro więc strona skarżąca nie uzupełniła w zakreślonym terminie powyższego braku, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - należało orzec jak w sentencji.