Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 302/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2017-07-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 207
journal: Dz.U. 2015 poz 613
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Jarosław Szaro Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska / spr./ Asesor WSA Jacek Boratyn Protokolant sekr. sąd. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lipca 2017 r. sprawy ze skargi “A" Sp. z o. o. w R. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie uchylenia Numeru Identyfikacji Podatkowej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] marca 2017 r. Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, po rozpatrzeniu odwołania "A" Sp. z o.o. (dalej: spółka/skarżąca) od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] listopada 2016 r., nr [...] w przedmiocie uchylenia Numeru Identyfikacji Podatkowej, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że w dniu [...] października 2015 r. w Krajowym Rejestrze Sądowym został ujawniony wpis dotyczący zmiany adresu spółki na [...].

W dniu [...] listopada 2015 r. spółka złożyła do Urzędu Skarbowego formularze: NIP-8, oraz VAT-R w których zgłosiła odpowiednio: aktualizację w zakresie danych uzupełniających oraz aktualizację danych, wskazując: [...], (bez podania nazwy ulicy), jako adres siedziby oraz miejsca prowadzenia działalności.

Naczelnik Urzędu Skarbowego, biorąc pod uwagę, że w miejscowości [...] są ulice, pismem z dnia [...] listopada 2015 r., wezwał "A" sp. z o.o. do "przedłożenia tytułu do zajmowanego lokalu celem wyjaśnienia zaistniałej sytuacji". W odpowiedzi na wezwanie spółka poinformowała organ, że prawidłowym adresem siedziby spółki jest [...] oraz dołączyła kserokopię umowy najmu z dnia [...] października 2015 r., kserokopię aneksu z dnia [...] listopada 2015 r. oraz zgłoszenia aktualizacyjne: VAT-R i NIP-8.

W dniu [...] sierpnia 2016 r. pracownicy Urzędu Skarbowego udali się pod adres [...] - zgłoszony przez "A" sp. z o.o. jako adres siedziby oraz miejsce prowadzenia działalności, w celu wszczęcia kontroli podatkowej. Pod wymienionym adresem nie zastano kogokolwiek oraz nie stwierdzono oznak prowadzenia działalności gospodarczej. Budynek był w stanie ruiny, również teren wokół budynku był zaniedbany i zarośnięty. Pracownik firmy M., znajdującej się po drugiej stronie ul. [...] stwierdził, że w budynku tym nikt nie prowadzi działalności gospodarczej. Na powyższą okoliczność sporządzono notatkę.

W dniu [...] września 2016 r. w Urzędzie Skarbowym, S. C. - prezes zarządu spółki oraz A. N. – wspólnik "A" poinformowali, że siedziba spółki znajduje się przy ul [...], jednak budynek wymaga remontu, po przeprowadzeniu którego będzie możliwe jego użytkowanie i prowadzenie w nim działalności gospodarczej. Potwierdzili ustalenia udokumentowane notatką z dnia [...] sierpnia 2016 r.

Natomiast w piśmie do organu z dnia [...] października 2016r. S. C. wskazał, że budowa nowej siedziby pod wskazanym adresem była zaplanowana na I i II kwartał 2016r., lecz nie doszła do skutku ze względów finansowych.

Naczelnik Urzędu Skarbowego, decyzją z dnia [...] listopada 2016 r. nr [...], uchylił z urzędu Numer Identyfikacji Podatkowej: [...] z powodu posługiwania się przez "A" sp. z o.o. fikcyjnymi, fałszywymi danymi w zakresie adresu siedziby oraz adresu miejsca wykonywania działalności gospodarczej określanej jako [...].

Organ stwierdził, że pod wskazanym przez spółkę adresem brak jest jakichkolwiek oznak prowadzenia działalności gospodarczej. Podczas kontroli nie zastano żadnej osoby związanej z podmiotem. Na budynku, który jest w stanie ruiny brak było jakiegokolwiek oznaczenia (informacji, szyldu, napisu, tablicy) świadczącego, że działa w nim firma "A" sp. z o.o.

W ocenie organu spółka posługiwała się fałszywymi danymi adresowymi siedziby tj. [...] zgłoszonymi w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego i wskazanymi równocześnie w formularzu NIP-8 (jako miejsce prowadzenia działalności), co zobligowało Naczelnika Urzędu Skarbowego do uchylenia z urzędu Numeru Identyfikacji Podatkowej [...], do czasu ustania przesłanki uzasadniającej uchylenie NIP na skutek zmiany danych adresowych

w odpowiednim rejestrze.

Jako podstawę prawną decyzji organ wskazał art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz.613 ze zm., dalej: "O.p") w zw. z art. 8c ust.4 i art. 8d ustawy z dnia 13 października 1995 r. o zasadach ewidencji i identyfikacji podatników i płatników (Dz. U. z 2016 r. poz. 476 ze zm., dalej: "ustawa o NIP").

Od ww. decyzji spółka wniosła odwołanie. W uzasadnieniu wskazała, że wynajęła plac wraz z budynkiem w miejscowości [...] i z tego tytułu ponosiła koszty najmu. Wyjaśniła, że realizacja niektórych podjętych przez nią inwestycji nie przyniosła założonego zysku i dlatego przeniosła siedzibę na teren województwa podkarpackiego, co miało mieć istotne znaczenie dla rozwoju firmy. Wskazała, że przedłużające się kłopoty finansowe i organizacyjne spowodowały odwleczenie w czasie planowanego remontu nowej siedziby w miejscowości [...] przy ul. [...].

W wyniku całej skomplikowanej sytuacji z dniem [...] grudnia 2016 r. podjęła decyzję o zmianie siedziby pod adresem dotychczasowego oddziału tj. [...].

Na okoliczność zmiany adresu siedziby spółka dołączyła wypis aktu notarialnego Rep. A [...] z dnia [...] grudnia 2016 r. z Nadzwyczajnego Zgromadzenia Wspólników wraz z uchwałą nr [...].

Dyrektor Izby Administracji Skarbowej, decyzją z dnia [...] marca 2017 r., opisaną na wstępie, utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ wskazał, że Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w orzeczeniu w sprawie C-527/11 stwierdził, że państwa członkowskie mają obowiązek zagwarantowania prawdziwości wpisów do rejestru podatników w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu podatku VAT. Mają więc prawo podejmować środki mogące zapobiegać nadużywaniu numerów identyfikacyjnych. Natomiast organy podatkowe mając wiedzę o istniejących rozbieżnościach lub nieprawidłowościach w zakresie danych identyfikacyjnych podatnika są zobowiązane do ich weryfikacji. Posiadanie przez organy podatkowe aktualnych i rzetelnych danych ma bowiem istotne znaczenie chociażby dla potwierdzania danych dotyczących podmiotów uczestniczących w obrocie gospodarczym.

Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z art. 10 rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) Nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 r. ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej (Dz. UUE.L.2011.77.1 ze zm.), na użytek stosowania art. 44 i 45 tej dyrektywy, "miejscem siedziby podatnika'' jest miejsce, w którym wykonywane są funkcje naczelnego zarządu przedsiębiorstwa. W celu ustalenia miejsca, o którym mowa w ust. 1 art. 10 powołanego rozporządzenia, uwzględnia się miejsce, w którym zapadają istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem, adres zarejestrowanej siedziby przedsiębiorstwa i miejsce posiedzeń zarządu przedsiębiorstwa. W przypadku, gdy te kryteria nie pozwalają z całkowitą pewnością określić miejsca siedziby działalności gospodarczej podatnika, decydującym kryterium jest miejsce, w którym zapadają istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządzania przedsiębiorstwem (ust. 2). Sam adres pocztowy nie może być uznany za miejsce siedziby działalności gospodarczej (ust. 3).

Organ wyjaśnił, że w podobny sposób pojęcie "siedziby spółki" zdefiniował również Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku w sprawie C-73/06 (pkt 61-63), wskazując, że jest to miejsce, w którym są podejmowane istotne decyzje dotyczące ogólnego zarządu spółką oraz w którym są wykonywane jej centralne zadania administracyjne. Organ zwrócił uwagę, że istotna jest wykładnia językowa analizowanego pojęcia. Wyjaśnił, że w znaczeniu potocznym "siedziba" jest miejscem, gdzie ktoś stale przebywa, gdzie znajduje się jakaś instytucja (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 20.05.2008 r. sygn. akt II UK 291/07, dostępny w LEX, pod nr 491449). Organ podkreślił, że w orzeczeniu tym wskazano również, że poprzez "miejsce" rozumieć należy część jakiejś przestrzeni, na której ktoś przebywa, coś się znajduje lub odbywa; także pomieszczenie służące określonym celom.

Mając na uwadze powyższe definicje organ uznał, że pojęcie "adres siedziby" spółki jest ściśle związane z faktycznie wykonywanymi pod określonym adresem (w konkretnym lokalu lub nieruchomości) czynnościami zarządczymi oraz administracyjnymi.

W ocenie organu w przedmiotowej sprawie spółka "A" posługiwała się fałszywymi danymi adresowymi siedziby tj [...], zgłoszonymi w Rejestrze Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego i wskazanymi równocześnie

w formularzu NIP-8 jako miejsce prowadzenia działalności, co uzasadniało wydanie decyzji na podstawie art.8c ust.4 ustawy o NIP.

Organ podniósł, że samo posiadanie tytułu prawnego do nieruchomości w postaci umowy najmu oraz ponoszenie z tego tytułu wydatków nie przesądza, iż pod adresem tym mieści się siedziba spółki. Organ podkreślił, że zgromadzony materiał dowodowy potwierdza, że budynek w [...] był w stanie ruiny i nie był użytkowany przez "A" sp. z o.o. Przyznali to zgodnie w dniu [...] września 2016 r. S. C. – prezes zarządu i A. N. - wspólnik "A" sp. z o.o. Bezspornym jest więc, że budynek położony przy ul. [...] nie był wykorzystywany przez "A" sp. z o.o. jako jej siedziba.

Odnosząc się do informacji o zmianie siedziby spółki organ wskazał, iż zgodnie z art. 8c ust. 4 ustawy o NIP, z chwilą ustania przesłanek uzasadniających uchylenie NIP na skutek zmiany danych adresowych w odpowiednim rejestrze lub ewidencji, następuje przywrócenie NIP w CRP KEP.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji oraz zasądzenie na rzecz skarżącego zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Spółka zarzuciła naruszenie:

1) art. 120 w zw. z art. 121 § 1 O.p., przez dokonanie ustaleń w zakresie prawidłowości wskazania adresu siedziby w oparciu o wadliwe kryteria ocen oraz pominięcie wyjaśnień składanych przez spółkę w toku postępowania,

2) art. 8c ust. 4 ustawy o NIP, przez jego wadliwe zastosowanie w sytuacji, gdy nie zostały spełnione przesłanki jego stosowania i wydania decyzji uchylającej skarżącej spółce Numeru Identyfikacji Podatkowej,

3) art. 5 ust. 3 ustawy o NIP, poprzez jego błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, że z obowiązku wskazania w zgłoszeniu identyfikacyjnym adresu siedziby podmiotu wynika obowiązek wykonywania prowadzenia pod tym adresem działalności gospodarczej i stałego przebywania pod tym adresem organu zarządzającego,

4) art. 10 rozporządzenia wykonawczego Rady UE nr 282/2011 ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, poprzez jego nieuzasadnione zastosowanie w realiach niniejszej sprawy, podczas gdy regulacja ta nie odnosi się do postępowania dotyczącego numeru ewidencji podatkowej.

Skarżąca podniosła, że organ drugiej instancji co prawda wskazuje, że spółka dysponuje tytułem prawnym do nieruchomości w postaci umowy najmu oraz ponosi z tego tytułu wydatki, jednak w ocenie organu nie przesądza to o fakcie, że pod danym adresem mieści się siedziba spółki.

W uzasadnieniu skargi spółka odniosła się do orzecznictwa sądów administracyjnych, wypracowanego na gruncie spraw dotyczących odmowy nadania Numeru Identyfikacji Podatkowej.

W ocenie spółki żaden przepis ustawy ani nie nakłada na podmiot zobowiązany do rejestracji obowiązku wykazania, że znajdujący się pod wskazanym adresem lokal spełnia warunki do prowadzenia zgłoszonej działalności gospodarczej, ani nie określa kryteriów, jakie decydować miałyby o przydatności budynku (lokalu) dla uznania go za siedzibę spółki. Żaden też przepis ustawy nie nakłada na podmiot zobowiązany do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego obowiązku wykazania, że w znajdującym się pod wskazanym adresem lokalu mogą być wykonywane czynności zarządcze, czy też, że może być prowadzona działalność gospodarcza (poza obowiązkiem wykazania tytułu prawnego do lokalu w postępowaniu o wpis do KRS).

Spółka zarzuciła, że przywołane przez organ w zaskarżonej decyzji przepisy Rozporządzenia wykonawczego Rady (UE) nr 282/2011 z dnia 15 marca 2011 roku ustanawiającego środki wykonawcze do dyrektywy 2006/112/WE w sprawie wspólnego systemu podatku od wartości dodanej, nie mają zastosowania w sprawie nadania, czy też uchylenia NIP.

Zarzuciła, że przeprowadzone w dniu [...] sierpnia 2016 r. przez pracowników Urzędu Skarbowego oględziny dokonane pod adresem [...] zostały nieprawidłowo udokumentowane w formie notatki. Tymczasem przepis art. 172 § 2 pkt 3 O.p. w zw. z art. 8d ustawy o NIP, nakłada na organ obowiązek sporządzenia protokołu oględzin dokonanych przy udziale pracownika organu podatkowego. Zarzuciła ponadto, że organ nie wywiązał się z obowiązku zawiadomienia strony o miejscu i terminie przeprowadzenia dowodu z oględzin (art. 190 § 1 O.p. w zw. z art. 8d ustawy o NIP).

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz.1066) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U.

z 2016 r., poz. 718 - dalej: P.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

Skarga jest niezasadna.

Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie była ocena istnienia przesłanek uzasadniających uchylenie z urzędu nadanego spółce Numeru Identyfikacji Podatkowej.

Stosownie do treści art.8c ust.4 ustawy o NIP, naczelnik urzędu skarbowego uchyla z urzędu w drodze decyzji NIP, jeżeli podatnik posługuje się fałszywymi lub fikcyjnymi danymi adresowymi swojej siedziby lub miejsca wykonywania działalności gospodarczej. Z chwilą ustania przesłanek uzasadniających uchylenie NIP na skutek zmiany danych adresowych w odpowiednim rejestrze lub ewidencji, następuje przywrócenie NIP w CRP KEP.

Postępowanie w przedmiocie nadania numeru NIP, odmowy jego nadania, unieważnienia lub uchylenia nadanego NIP, uregulowane zostało w ustawie o NIP, z tym, że w zakresie nieuregulowanym w art.8b i art.8c, do postępowań w sprawie nadania NIP, unieważnienia lub uchylenia nadanego NIP oraz do innych postępowań z zakresu ewidencji i identyfikacji podatników i płatników, stosuje się odpowiednio przepisy działu IV Ordynacji podatkowej. Natomiast zgodnie z art. 8d ust. 2 ustawy o NIP, do postępowania w sprawie uchylenia NIP nie stosuje się art. 165 § 2 i 4 i art. 200 § 1 Ordynacji podatkowej.

Celem istnienia systemu NIP jest m.in. umożliwienie organom państwa sprawowania kontroli nad prawidłowością rozliczeń podatkowych, a możliwość ustalenia adresu siedziby podatnika ma istotne znaczenie dla zapewnienia skuteczności takiej kontroli. Z mocy art.5 ustawy o NIP, podatnicy są zobowiązani do dokonania zgłoszenia identyfikacyjnego, a zgłoszenie takie w przypadku podatników niebędących osobami fizycznymi zawiera m.in. adres siedziby i adresy miejsc prowadzenia działalności (art.5 ust.3 ustawy o NIP).

W orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości prezentowane jest stanowisko, że państwa członkowskie mają obowiązek zagwarantowania prawdziwości wpisów do rejestru podatników w celu zapewnienia prawidłowego funkcjonowania systemu podatku VAT. Mają więc prawo podejmować środki mogące zapobiegać nadużywaniu numerów identyfikacyjnych, zwłaszcza przez przedsiębiorców, których działalność - a w konsekwencji status podatnika - jest całkowicie fikcyjna (por. wyrok w sprawie C-527/11, Ablessio, ECLI:EU:C:2013:168, pkt 28 – 30 i powołane tam orzecznictwo). Oczywistym jest bowiem, że posługiwanie się przez podatnika danymi fikcyjnymi lub fałszywymi budzi wątpliwości co do jego uczciwości w rozliczeniach podatkowych. Nie istnieje bowiem żadna okoliczność, która uzasadniałaby ukrywanie przed organami podatkowymi rzeczywistego miejsca prowadzenia działalności.

Z kolei wymóg posiadania przez podatnika siedziby, umożliwiającej organom utrzymywanie z nim kontaktu, jest istotny chociażby w świetle art. 151 §1 O.p., zgodnie z którym osobom prawnym oraz jednostkom organizacyjnym niemającym osobowości prawnej pisma doręcza się w lokalu ich siedziby lub w miejscu prowadzenia działalności - osobie upoważnionej do odbioru korespondencji, czy z uwagi na instytucję tzw. doręczenia zastępczego, o której mowa w art.150 Ordynacji podatkowej, a której skuteczność może nastąpić jedynie w przypadku spełnienia przesłanek z art.151 O.p.

Sąd podziela pogląd wyrażony w wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 sierpnia 2015 r., sygn. akt I FSK 112/15, że przez "adres siedziby" podatnika podany dla celów zgłoszenia rejestracyjnego w formularzu VAT-R (...) należy uznać adres zawierający co najmniej nazwę miejscowości i ulicy, numer budynku oraz lokalu, w którym faktycznie funkcjonuje zarząd przedsiębiorstwa podatnika i zapadają istotne decyzje dotyczące ogólnego nim zarządzania".

W rozpoznawanej sprawie niesporna jest okoliczność, że na nieruchomości wskazanej przez spółkę jako adres siedziby i jedno z miejsc wykonywania działalności ([...]) znajduje się budynek w stanie ruiny, bez szyldu i oznaczeń, nikt tam nie pracuje, nie jest prowadzona żadna działalność, nie przebywa tam też żadna z osób zarządzających czy reprezentujących spółkę. Teren wokół budynku jest zaniedbany i zarośnięty. Brak jest znamion prowadzenia tam działalności gospodarczej. Wynika to z ustaleń organu dokonanych w oparciu o notatkę sporządzoną przez pracownika Urzędu Skarbowego z dnia [...] sierpnia 2016r. na okoliczność zamiaru wszczęcia kontroli podatkowej, jak i notatkę z dnia [...] września 2016r. sporządzoną przez tego pracownika w związku z informacjami udzielonymi przez osoby reprezentujące spółkę. Prezes zarządu S. C. oraz wspólnik ( w pewnym czasie również pełnomocnik) spółki A. N. potwierdzili powyższe ustalenia dotyczące stanu nieruchomości i dodali, że budynek wymaga remontu, po przeprowadzeniu którego będzie możliwe jego użytkowanie i prowadzenie działalności. Dodatkowo w piśmie z dnia [...] października 2016r. S. C. wyjaśnił przyczyny opóźnienia budowy nowej siedziby spółki na terenie dzierżawionej nieruchomości w [...].

A zatem zgłoszona przez spółkę siedziba i jednocześnie miejsce prowadzenia działalności ([...]) nie może być – w okolicznościach rozpoznawanej sprawy – uznana za miejsce, w którym zapadają istotne dla spółki decyzje, a zgłoszony adres umożliwia realny kontakt z podatnikiem. Posiadanie jedynie tytułu prawnego do nieruchomości i ponoszenie w związku z tym wydatków nie wystarcza do uznania podanego adresu za miejsce siedziby czy za miejsce prowadzenia działalności. W niniejszej sprawie brak było możliwości wszczęcia kontroli podatkowej spółki pod wskazanym adresem (budynek znajdował się w stanie ruiny, teren wokół niego był zaniedbany, na posesji nikogo nie zastano, nie stwierdzono żadnych oznak prowadzenia działalności gospodarczej), co przeczy podnoszonym w skardze twierdzeniom, że spółka zapewniła możliwość skutecznego kontaktowania się pod tym adresem.

Na podstawie uzyskanych informacji organ podatkowy miał prawo uznać, że pod wskazanym adresem spółka nie prowadzi działalności gospodarczej, ani nie posiada swojej siedziby. Oznacza to, że dane adresowe wskazane przez spółkę w formularzu NIP-8 i VAT-R były fałszywe, co uzasadniało uchylenie nadanego spółce NIP, stosownie do treści art.8c ust.4 ustawy o NIP.

Z powyższych względów za niezasadne należy uznać zarzuty naruszenia art.5 ust. 3 i art.8c ust.4 ustawy o NIP.

Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi należy wskazać, że w niniejszej sprawie organ nie przeprowadził oględzin, nie było zatem potrzeby sporządzania protokołu w rozumieniu art.172 § 2 pkt 3 O.p., ani obowiązku zawiadamiania strony o tej czynności. Zalegające w aktach notatki zostały sporządzone w związku z brakiem możliwości wszczęcia kontroli podatkowej w siedzibie spółki i dotyczyły stanu faktycznego zastanego przez pracowników w miejscu wskazanym jako siedziba spółki oraz przyjęcia wyjaśnień osób zarządzających spółką na temat adresu spółki. Z uwagi na to, że stwierdzone przez organ okoliczności były niesporne i zostały przyznane przez spółkę, to nawet gdyby przyjąć, że organ dopuścił się w tym zakresie naruszeń procedury podatkowej (tj. sporządził notatkę zamiast protokołu, nie zawiadomił strony o czynności), to nie można uznać, że naruszenia te mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu organy nie naruszyły przepisów art. 120 w zw. z art. 121 §1 O.p., bowiem swoje ustalenia oparły na zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym, uwzględniając wyjaśnienia strony w zakresie stanu faktycznego i wyjaśniając w wydanych decyzjach podstawy prawne podejmowanych rozstrzygnięć. Wprawdzie rację ma strona skarżąca, że organy niezasadnie powołały art. 10 rozporządzenia wykonawczego nr 282/2011 (mającego zastosowanie do ustalania miejsca prowadzenia działalności gospodarczej dla potrzeb wyznaczenia miejsca świadczenia usług w regulacjach podatku VAT tj. art. 44 i 45 dyrektywy 2006/112), niemniej jednak nie miało to wpływu na rozstrzygnięcie, bo podstawą uchylenia NIP był przepis art. 8c ust. 4 ustawy o NIP, a nie powołane rozporządzenie.

W związku z powyższym Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, dlatego na podstawie art. 151 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.