Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1218/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2021-07-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 i par. 3, art. 58 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Marcinkowska po rozpoznaniu w dniu 1 lipca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. O. na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2020 r. [...] postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

W dniu [...] lutego 2021 r. (data wpływu do organu) K.O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Komendanta Głównego Policji polegającą na niewydaniu decyzji administracyjnej nakazującej realizację rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji w [...] z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] ustalającego skarżącemu uposażenie w wyższej wysokości. Jednocześnie, z ostrożności procesowej skarżący zaskarżył również pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2020 r. L.dz. [...], które to pismo skarżący uznał za decyzję administracyjną.

Wobec powyższego zarządzeniem z dnia [...] kwietnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału II rozdzielił skargę K. O. na skargę na bezczynność – sygn. akt II SAB/Wa 255/21 oraz na skargę na pismo z dnia [...] października 2020 r. – sygn. akt II SA/Wa 1218/21, będące przedmiotem rozpoznawanej sprawy.

Z dokumentów przedstawionych przy odpowiedzi na skargę wynika, że rozkazem personalnym z dnia [...] listopada 2019 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji w [...] zawiesił K. O. w czynnościach służbowych na okres od dnia [...] listopada 2019 r. do dnia [...] lutego 2020 r. Rozkazem personalnym z dnia [...] lutego 2020 r. ww. organ Policji przedłużył zawieszenie skarżącego w czynnościach służbowych na okres od [...] lutego 2020 r. do dnia zakończenia toczącego się przeciwko niemu postępowania karnego.

Nadto, rozkazem personalnym z dnia [...] maja 2020 r. nr [...] Komendant Powiatowy Policji w [...] ustalił skarżącemu uposażenie w wyższej wysokości.

Pismem z dnia [...] lipca 2020 r. skarżący wystąpił do Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] o wyjaśnienie powodów niewypłacenia uposażenia w wyższej wysokości. W odpowiedzi z dnia [...] lipca 2020 r. Komendant Wojewódzki Policji w [...] poinformował skarżącego o obowiązujących przepisach ustawowych, z których wynika, że w okresie zawieszenia policjanta w czynnościach służbowych nie wypłaca się nie tylko zawieszonej części uposażenia, ale również obligatoryjnych podwyżek wprowadzonych w czasie zawieszenia.

W dniu [...] września 2020 r. K. O. wniósł do Komendanta Głównego Policji skargę na bezczynność Zespołu w [...] Sekcji [...] Wydziału [...] Komendy Wojewódzkiej Policji z siedzibą w [...], na którą odpowiedzi udzielił Komendant Główny Policji pismem z dnia [...] października 2020 r. L.dz. [...].

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Komendanta Głównego Policji stwierdził, że stanowi ona polemikę ze stanowiskiem wyrażonym w zaskarżonym piśmie. Pełnomocnik organu wyjaśnił, że pismem z dnia [...] października 2020 r. organ poinformował skarżącego o ustawowym obowiązku zawieszenia o 50% należnego uposażenia w związku z zawieszeniem w czynnościach służbowych oraz konsekwencjami związanymi z zawieszeniem uposażenia. W piśmie wyjaśniono skarżącemu również, że dopiero po zakończeniu postępowania karnego lub dyscyplinarnego, będącego przyczyną zawieszenia w czynnościach służbowych, policjant otrzymuje zawieszoną część uposażenia oraz obligatoryjne podwyżki wprowadzone w okresie zawieszenia, jeśli nie został skazany prawomocnym wyrokiem sądu lub ukarany karą dyscyplinarną wydalenia ze służby.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 z późn. zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., skargę można wnieść na następujące akty:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Stosownie zaś do treści art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

Zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, jeżeli wniesienie skargi jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż brak właściwości sądu, uchybienie terminu do wniesienia skargi, nieuzupełnienie braków formalnych skargi, zawisłość sprawy przed sądem, brak zdolności sądowej jednej ze stron czy brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia. Sąd odrzuca skargę postanowieniem, a odrzucenie może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).

W pierwszej kolejności należy zbadać, czy skarga na pismo Komendanta Głównego Policji z dnia [...] października 2020 r. jest dopuszczalna. Przypomnieć należy, że zaskarżonym pismem Komendant Główny Policji poinformował skarżącego jedynie o ustawowych konsekwencjach pozostawania w okresie zawieszenia w czynnościach służbowych, w zakresie wypłaty uposażenia. Zatem w ocenie Sądu, wbrew twierdzeniom skarżącego, zaskarżone pismo nie jest decyzją administracyjną. Pismo to nie rozstrzyga bowiem władczo o uprawnieniach czy też obowiązkach skarżącego, nie wskazuje również podstawy prawnej rozstrzygnięcia, lecz powołuje przepisy jedynie informacyjnie. W konsekwencji nie można uznać, by zaskarżone pismo stanowiło decyzję administracyjną, o co wnosi skarżący.

Dodać również należy, że pismo informacyjne nie zostało wymienione jako akt, na który przysługuje skarga do sądu administracyjnego, nie zawiera nadto elementów pozwalających zakwalifikować je do którejkolwiek kategorii zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów wyszczególnionych w treści art. 3 § 2 pkt 1-7 P.p.s.a., w konsekwencji należy więc uznać, że skarga na takie pismo jest niedopuszczalna, stąd też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji.