Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB 352/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-02-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA - Iwona Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] w przedmiocie wydania decyzji dotyczącej wypłacenia dodatku za pracę w warunkach szkodliwych, za okres od sierpnia 2000 r. do maja 2002 r. p o s t a n a w i a - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

Pan A. P. wystąpił w dniu 17 kwietnia 2003 r. do Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...], z wnioskiem o wydanie decyzji dotyczącej wypłacenia dodatku za pracę w warunkach szkodliwych, za okres od sierpnia 2000 r. do maja 2002 r.

W dniu 23 czerwca 2003 r. Pan A. P. złożył skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na bezczynność Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...].

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Kwestię dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy reguluje rozporządzenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 10 października 2000 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy (Dz.U. Nr 90, poz. 1005 ze zm.) wydane na podstawie art. 45 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 17 grudnia 1974 r. o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. z 2002 r. Nr 76, poz. 693). Zgodnie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 16 marca 1993 r. w sprawie określenia organów wojskowych i organów wojskowych wyższego stopnia, właściwych w sprawach określonych w ustawie o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz w ustawie o uposażeniu żołnierzy (Dz.U. Nr 23, poz. 101) w sprawach dotyczących wypłacenia dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy organami wojskowymi wyższego stopnia w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego są przełożeni dowódców jednostek wojskowych.

Stosownie do regulacji art. 37 § 1 kpa na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 służy stronie zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia.

W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca nie wyczerpała przewidzianego w art. 37 kpa trybu zażaleniowego przed wniesieniem skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego Zgodnie z art. 52 par. 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.

W tym stanie rzeczy, na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 cyt. wyżej ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271), należało postanowić jak w sentencji.