Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt II SAB/Sz 125/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2015-11-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Burmistrz Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 271, art.  272 par. 1,art. 273, art. 277, art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Sokołowska Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Makowska Sędzia WSA Renata Bukowiecka - Kleczaj po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. C. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SAB/Sz 144/14, zakończonej prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 marca 2015 r. postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

J. C. wniósł o wznowienie postępowania sądowego w sprawie II SAB/Sz 144/14. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że przyczyną złożenia skargi o wznowienie postępowania sądowego jest sfałszowanie akt i ukrycie dokumentu z dnia [...] r., który stanowił podstawę do wprowadzenia zmian geodezyjnych bez wiedzy i zgody skarżącego. Nadto skarżący podniósł, że bez odpowiedzi pozostają jego pisma z dnia 17 i 30 września 2015 r. kierowane do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w innych sprawach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył co następuje:

Skarżący domaga się wznowienia postępowania sądowego w sprawie II SA/Sz 144/14, zakończonego prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. z dnia 13 marca 2015 r., którym odrzucono jego skargę na bezczynność Burmistrza Ł. Przyczyną odrzucenia skargi była okoliczność, iż J. C. – wezwany do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu wyczerpał środek zaskarżenia w postaci wniesienia zażalenia na niezałatwienie sprawy w terminie, nie udzielił odpowiedzi zgodnej z treścią kierowanego do niego wezwania.

Przypadki, w których można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem zostały szczegółowo wymienione w Dziale VII ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - dalej: P.p.s.a.

Na podstawie art. 271 P.p.s.a. można żądać wznowienia z powodu nieważności:

1) jeżeli w składzie sądu uczestniczyła osoba nieuprawniona albo jeżeli orzekał sędzia wyłączony z mocy ustawy, a strona przed uprawomocnieniem się orzeczenia nie mogła domagać się wyłączenia;

2) jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo nie była należycie reprezentowana lub jeżeli wskutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możności działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed

uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe.

W oparciu o art. 272 § 1 P.p.s.a można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Na podstawie art. 272 § 3 P.p.s.a można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy potrzeba taka wynika z rozstrzygnięcia organu międzynarodowego działającego na podstawie umowy międzynarodowej ratyfikowanej przez Rzeczpospolitą Polską. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio, z tym że termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania biegnie od dnia doręczenia stronie lub jej pełnomocnikowi rozstrzygnięcia organu międzynarodowego.

Stosownie do art. 273 P.p.s.a. można żądać wznowienia na tej podstawie, że:

1) orzeczenie zostało oparte na dokumencie podrobionym lub przerobionym albo na skazującym wyroku karnym, następnie uchylonym;

2) orzeczenie zostało uzyskane za pomocą przestępstwa (§ 1).

Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (§ 2).

Można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia prawomocnego orzeczenia dotyczącego tej samej sprawy. W tym przypadku przedmiotem rozpoznania przez sąd jest nie tylko zaskarżone orzeczenie, lecz są również z urzędu inne prawomocne orzeczenia dotyczące tej samej sprawy (§ 3).

Skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji – od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub przedstawiciel ustawowy, o czym stanowi art. 277 P.p.s.a.

Przed przystąpieniem do merytorycznego badania zarzutów skargi sąd - na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a., bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia.

Przystępując do rozpoznania skargi, w pierwszej kolejności należy zwrócić uwagę na okoliczność, że skarżący nie zachował terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania, który w tym przypadku (biorąc pod uwagę, iż przywoływana okoliczność mająca stanowić podstawę wznowienia, była znana już w dacie wydania postanowienia o odrzuceniu skargi), biegł od dnia uprawomocnienia się orzeczenia, to jest od dnia 18 kwietnia 2015 r. Bieg terminu do złożenia wniosku upłynął zatem w dniu 18 lipca 2015 r. Skarga o wznowienie postępowania została złożona w dniu 5 października 2015 r. (data nadania w urzędzie pocztowym), a więc po upływie trzymiesięcznego terminu określonego w art. 277 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie J. C. nie określił z jakiej przyczyny domaga się wznowienia postępowania, wskazując jedynie, że orzeczenie zostało wydane w sprawie, w której ukryto sfałszowany dokument sporządzony w dniu [...] r. Okoliczność ta nie może stanowić podstawy wznowienia postępowania sądowego z tej przyczyny, że fakt podrobienia i ukrycia tego dokumentu był przez skarżącego podnoszony w skardze złożonej w sprawie II SAB/Sz 144/14 i stanowiącym załącznik do skargi piśmie z dnia 7 listopada 2014 r. Jest to zatem okoliczność znana sądowi, jednak nie została ona zbadana w toku postępowania II SAB/Sz 144/14, bowiem skarga w tej sprawie została odrzucona z przyczyn formalnych - skarżący nie wykonał zobowiązania sądu. W konsekwencji sąd nie rozpoznał sprawy merytorycznie i skargę odrzucił.

Wnosząc o wznowienie postępowania sądowego skarżący musiałby zatem wykazać, że postanowienie o odrzuceniu skargi zostało oparte o dokument z dnia [...] r., który został podrobiony lub przerobiony. Sytuacja taka nie miała miejsca w niniejszej sprawie, bowiem jak już wyżej wskazano, sąd nie przystąpił do merytorycznego rozpoznania sprawy, a odrzucenie skargi nastąpiło z przyczyn formalnych. Jednocześnie skarżący w najmniejszym stopniu nie uprawdopodobnił, że ewentualne podrobienie bądź przerobienie tego dokumentu miało wpływ na treść postanowienia o odrzuceniu skargi.

Z tych względów, wobec stwierdzenia iż skarga o wznowienie postępowania została wniesiona po terminie oraz nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, sąd odrzucił skargę na podstawie art. 280 § 1 P.p.s.a.