Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 243/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Burmistrz Miasta i Gminy
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 158 w zw. z art. 193
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wojewody W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 523/09 odmawiające dokonania wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. akt IV SA/Po 523/09 w sprawie ze skargi Wojewody W. na akt Burmistrza Gminy i Miasta J. w przedmiocie powierzenia stanowiska dyrektora postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewoda W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniosek o dokonanie wykładni wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2009 r., sygn. IV SA/Po 523/09 polegającej na wyjaśnieniu, czy w świetle wyroku Sądu, Dyrektor tej szkoły od dnia wydania wyroku przestał być Dyrektorem tej szkoły i czy w wyniku tego wyroku ustał stosunek pracy łączący Dyrektora Szkoły z tą Szkołą.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Poznaniu zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 marca 2010 r., sygn. akt IV SA/Po 523/09, odmówił dokonania wykładni wyroku tegoż Sądu z dnia 16 grudnia 2009 r., wskazując, że zgodnie z art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), Sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości, co do jego treści. Natomiast w niniejszej sprawie, zdaniem Sądu, sentencja wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r. jest jasna. Nie budzą też wątpliwości powołane w uzasadnieniu motywy oraz podana podstawa prawna orzeczenia.

Na to postanowienie zażalenie złożył Wojewoda W. reprezentowany przez radcę prawnego A. H., nie zgadzając się z Sądem pierwszej instancji, że wyrok jest jasny. Skarżący podniósł między innymi, że ma wątpliwość co do zapisu pkt 2 sentencji wyroku, zgodnie z którym "zaskarżony akt nie podlega wykonaniu". Skarżący ma wątpliwość co do znaczenia tego rozstrzygnięcia w kontekście faktu, że zaskarżony akt powierzenia stanowiska dyrektora szkoły jest wykonywany od dnia 22 lutego 2006 r.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

zgodnie z art. 158 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Oznacza to, że konieczność dokonania wykładni wyroku zachodzi wówczas, gdy jego treść sformułowana jest w sposób niejasny, mogący budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu wykonania wyroku (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zamykacze 2006, str. 345). Natomiast wykładnia orzeczenia nie może prowadzić do nowego rozstrzygnięcia.

W niniejszej sprawie w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji zasadnie uznał, że nie zachodzi konieczność dokonywania wykładni wyroku z dnia 16 grudnia 2009 r., gdyż nie mieści się w ramach wykładni żądanie wyjaśnienia przez Sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono uzasadnione w jego motywach.

W uzasadnieniu wyroku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu powołał się na przepis art. 152 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że w razie uwzględnienia skargi sąd w wyroku określa, czy i w jakim zakresie zaskarżony akt lub czynność nie mogą być wykonane. Rozstrzygnięcie to traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku.

W związku z tym uznać należy, że powołanie się przez Sąd pierwszej instancji w niniejszej sprawie na wskazany wyżej przepis stanowi wystarczające uzasadnienie rozstrzygnięcia w punkcie 2 wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 16 grudnia 2009 r.

Natomiast zupełnie inną kwestią jest ocena, czy w niniejszej sprawie miał zastosowanie przepis art. 94 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1591). Takie bowiem rozważania prowadzą w istocie do zmiany treści wyroku, czego nie można dokonać w formie wykładni tegoż wyroku.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 158 w związku z art. 193 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.