Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 950/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2013-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Odrzucono skargę o wznowienie postepowania sądowego
Powołane przepisy: article: art. 272 par. 1-2, art. 278, art. 280 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 9 października 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. K. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu z dnia 10 maja 2005 r., o sygn. akt I SA/Po 2882/02, w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 1997 r. postanawia: 1. odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego, 2. zasądzić od Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz strony skarżącej kwotę [...] złotych ([...] złotych) tytułem zwrotu uiszczonego wpisu od skargi.


UZASADNIENIE

Skarżący, pismem z dnia [...] września 2013 r., wniósł do Wojewódzkiego Sąd Administracyjnego w Poznaniu skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu z dnia 10 maja 2005 r., o sygn. akt I SA/Po 2882/02, którym oddalono skargę L. K. na decyzję Izby Skarbowej w Z. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 1997 r.

Jako podstawę prawną wznowienia postępowania skarżący podał art. 4011 Kodeksu postępowania cywilnego. W uzasadnieniu skargi podniósł natomiast, że przepis, na podstawie którego organy podatkowe wydały zaskarżoną decyzję został uznany przez Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09, za niezgodny z Konstytucją RP. Zdaniem skarżącego, powołany wyrok Trybunału Konstytucyjnego stanowi podstawę do wznowienia postępowania sądowego. Ponadto autor skargi wskazał, że zachował termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania, gdyż przedmiotowe orzeczenie Trybunału Konstytucyjnego zostało opublikowane w dniu 12 września 2013 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Tytułem wstępu wyjaśnić należy, że zgodnie z art. 270 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie: "P.p.s.a."), w przypadkach przewidzianych w dziale VII ustawy można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do art. 280 § 1 P.p.s.a Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W przypadku braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Z kolei, w myśl art. 272 § 1 P.p.s.a. można żądać wznowienia postępowania również w przypadku, gdy Trybunał Konstytucyjny orzekł o niezgodności aktu normatywnego z Konstytucją, umową międzynarodową lub z ustawą, na podstawie którego zostało wydane orzeczenie. Skargę o wznowienie postępowania opartą na podstawie określonej w art. 272 § 2 P.p.s.a. wnosi się w terminie trzech miesięcy od dnia wejścia w życie orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego. Jeżeli w chwili wydania orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego orzeczenie sądowe nie było jeszcze prawomocne na skutek wniesienia środka odwoławczego, który został następnie odrzucony, termin biegnie od dnia doręczenia postanowienia o odrzuceniu. Natomiast zgodnie z art. 278 P.p.s.a. po upływie lat pięciu od uprawomocnienia się orzeczenia nie można żądać wznowienia, z wyjątkiem przypadku, gdy strona była pozbawiona możności działania lub nie była należycie reprezentowana.

Godzi się także zauważyć, że w świetle art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego (w rozpatrywanej sprawie skargi).

Z powołanych powyżej regulacji wynika zatem, że trzymiesięczny termin do wniesienia skargi o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego, o którym mowa w art. 272 § 2 P.p.s.a., określa czasową dopuszczalność żądania wznowienia postępowania, opierającego się na podstawie wskazanej w art. 272 § 1 P.p.s.a. Podkreślenia jednak wymaga, że przepis art. 278 P.p.s.a. określa czas, w którym – przy zachowaniu terminu z art. 272 § 1 P.p.s.a. – w ogóle dopuszczalne jest żądanie wznowienia postępowania opartego na treści art. 272 § 1 P.p.s.a. Nie budzi wątpliwości, że termin pięcioletni nie obowiązuje jedynie wówczas, gdy skarga o wznowienie postępowania opiera się na zarzucie pozbawienia strony możności działania lub braku należytej reprezentacji. W tych wypadkach nie ma terminu ograniczającego w sposób bezwzględny dopuszczalność wniesienia skargi o wznowienie postępowania, a jedynie terminem ograniczającym jej wniesienie jest termin trzymiesięczny wynikający z art. 277 P.p.s.a.

Przenosząc powyższe rozważania natury ogólnej na grunt badanej sprawy w pierwszej kolejności zauważyć należy, że z akt sprawy o sygn. akt I SA/Po 2882/02 jednoznacznie wynika, że wyrokiem z dnia 10 maja 2005 r. Naczelny Sąd Administracyjny OZ w Poznaniu oddalił skargę L. K. na decyzję Izby Skarbowej w Z. z dnia [...], nr [...], w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 1997 r. Skarżący, jako podstawę skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem, wskazał wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 18 lipca 2013 r., sygn. akt SK 18/09 (Dz. U. z 2013 r. poz. 985), w którym Trybunał stwierdził, że art. 20 ust. 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r. jest niezgodny z art. 2 w związku z art. 64 ust. 1 Konstytucji RP. Zaakcentować w tym miejscu jednak należy, że zaskarżona decyzja została wydana w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od dochodów nie znajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 1997 r., a zatem przepis, którego niekonstytucyjność stwierdził Trybunał Konstytucyjny nie stanowił podstawy zapadłego wobec skarżącego rozstrzygnięcia. Powyższe oznacza więc, że przepisy, na podstawie których Izba Skarbowa w Z. wydała decyzję z dnia [...], nr [...], są zgodne z Konstytucją RP, a tym samym nie można uznać, że w niniejszej sprawie znajdzie zastosowanie art. 272 § 1 P.p.s.a.

Abstrahując od powyższego, wskazać także należy, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Poznaniu z dnia 10 maja 2005 r. oddalający skargę L. K. na decyzję Izby Skarbowej w Z. z dnia [...], nr [...], uzyskał walor prawomocności z dniem 18 maja 2005 r. Pięcioletni termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wskazanym wyżej wyrokiem upłynął więc w dniu 18 maja 2010 r. W kontekście powyższego stwierdzić zatem należy, że skarga wniesiona po tej dacie, jako wniesiona po upływie terminu, o którym mowa w art. 278 P.p.s.a., jest niedopuszczalna. W rezultacie przyjąć także należy, że skarga w niniejszej sprawie została wniesiona z uchybieniem przepisu art. 278 P.p.s.a.

W tym stanie rzeczy, Sąd, działając na podstawie art. 280 § 1 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w pkt I sentencji. O zwrocie stronie skarżącej uiszczonego wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a., jak w pkt II sentencji.