Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 299/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2011-07-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Ibrom po rozpoznaniu w dniu 6 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak [...] w przedmiocie określenia kwoty długu celnego – w zakresie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Skarżący S. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie określenia kwoty długu celnego (w wysokości[...] zł), wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania decyzji. Skarżący uzasadnił wniosek tym, że jest osobą niezamożną i nie jest w stanie wpłacić tymczasowo żądanej kwoty bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego siebie i rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po przekazaniu sądowi skargi, sąd na wniosek skarżącego może na podstawie z art. 61 § 3 p.p.s.a. wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd jest więc związany zamkniętym katalogiem przesłanek: niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz niebezpieczeństwem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Nie budzi wątpliwości wyrażane w orzecznictwie stanowisko, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2010 r. I GZ 316/10). To na skarżącym spoczywa bowiem obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Oznacza to, że wnioskodawca powinien wskazać na konkretne okoliczności świadczące o tym, że w związku z wykonaniem decyzji zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Nie jest w tym zakresie wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno wskazywać takie okoliczności, które pozwolą na uznanie, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.

W sprawie niniejszej skarżący ogólnikowo tylko wskazuje w uzasadnieniu wniosku, że jest osobą niezamożną i nie jest w stanie wpłacić żądanej kwoty bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny. Nie wskazuje jednak jakichkolwiek konkretnych okoliczności, mogących jego sytuację materialną i rodzinną potwierdzić. Uzasadnienie wniosku nie wskazuje w szczególności stanu majątkowego skarżącego i jego rodziny, nie zawiera opisu jego sytuacji rodzinnej, ani nie pozwala na ocenę, na ile wskazywane zagrożenie jest realne. Ponadto stan finansowy skarżącego i jego rodziny nie jest wystarczającą przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonych decyzji. Tymi przesłankami są bowiem zajście niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w związku z wykonaniem decyzji. Faktu egzekwowania obowiązku pieniężnego wynikającego z ostatecznej decyzji, nawet przy istnieniu trudnej sytuacji materialnej strony, nie można utożsamiać z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody, czy spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczności te muszą być co najmniej uprawdopodobnione.

Zauważyć również należy, że przedmiotem decyzji jest należność pieniężna. Z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania pieniężnego są odwracalne. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje możliwość żądania zwrotu zapłaconej kwoty.

W świetle powyższego stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, określone w art. 61 § 3 p.p.s.a.

Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.