Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 100/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2019-04-02 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania czynności
Odmówiono wstrzymania wykonania czynności
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Sędzia WSA Dariusz Skupień po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 kwietnia 2019 r. wniosku skarżących o "wstrzymanie czynności egzekucyjnych" w sprawie ze skargi A.M., S.M. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania czynności egzekucyjnych.


UZASADNIENIE

Małżonkowie A. i S. M. wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej Administracji z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...] uchylające postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji.

W ww. skardze skarżący wnieśli o wstrzymanie czynności egzekucyjnych do czasu prawomocnego rozpatrzenia sprawy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. – powoływanej dalej jako "P.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Po myśli § 3 tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

W orzecznictwie przyjmuje się, że użyte w treści ww. przepisu sformułowanie "w granicach tej samej sprawy" należy interpretować na tle art. 3 § 2 P.p.s.a., który wskazuje na przedmiot sądowej kontroli, a także art. 134 i 135 P.p.s.a., które regulują zakres sądowej kontroli. Ten ostatni przepis stanowi, że sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga. Można więc powiedzieć, że terminy "granice tej samej sprawy" i "granice sprawy, której dotyczy skarga" zakreślają zbliżone ramy prawne. W związku z tym treścią art. 61 § 3 P.p.s.a. objęte będą zarówno akty wydane w pierwszej instancji, jak i np. akty, w stosunku do których toczy się postępowanie w trybie nadzwyczajnym lub w trybie autokontroli. Odnosząc się do zwrotu normatywnego "w granicach danej sprawy", zaznaczyć należy, że chodzi o sprawę w ujęciu materialnym, w związku z czym o postępowaniach prowadzonych w granicach danej sprawy będzie można mówić wówczas, gdy przedmiotem tych postępowań będzie sprawa wykazująca tożsamość podmiotową i przedmiotową (por: B. Dauter [w:] Dauter. B., Kabat A., Niezgódka-Medek M. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. VI, Lex - tezy do art. 61 oraz powołane tam orzecznictwo).

Stosownie do treści art. 3 § 2 P.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23) oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613, z późn. zm.) oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;

9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.

Sąd administracyjny działając na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a nie ma zatem prawnej możliwości udzielenia ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie wykonania postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w myśl przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Podejmowanie rozstrzygnięć w tym przedmiocie nie mieści się bowiem w kompetencji sądów administracyjnych, których zadaniem jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej o której mowa w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017r. poz. 2188). Sąd administracyjny, jak wynika to z zacytowanego wyżej przepisu, jest właściwy w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do niego aktów lub czynności organów administracji, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Nie ma natomiast kompetencji do wstrzymania czy też zawieszania samego postępowania egzekucyjnego. W wyniku wstrzymania przez sąd wykonania aktu nakładającego na strony określony w tym akcie obowiązek może wprawdzie dojść do wstrzymania wykonania czynności egzekucyjnych, jednakże także w tym wypadku będzie to wyłącznie wynikiem wstrzymania wykonania aktu, a nie wynikiem bezpośredniej i władczej ingerencji sądu w postępowanie egzekucyjne (por. postanowienie NSA z dnia 27 kwietnia 2017 r. sygn. akt II FZ 148/17 dostępne na stronie internetowej orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zauważyć w tym miejscu nadto należy, że przedmiotem skargi w rozpoznawanej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej uchylające postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2018 r. w przedmiocie odmowy uznania zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości i przekazujące sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. W orzecznictwie i literaturze konsekwentnie podkreśla się, że akty administracyjne uchylające, ze względu na brak przedmiotu wykonania, nie kwalifikują się do zastosowania wobec nich instytucji wstrzymania. Akty te nie są bowiem źródłem żadnych obowiązków, nakazów czy zakazów. Nie wywołują żadnych skutków materialnoprawnych i nie dotykają bezpośrednio sfery prawnej strony skarżącej. Ich konsekwencją jest rozpoznanie sprawy na nowo celem jej załatwienia. Tymczasem rozważany art. 61 § 3 P.p.s.a. stanowi ściśle o wykonalności, nie o każdej postaci skuteczności zaskarżonego aktu lub czynności. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. W świetle powyższego należy zatem stwierdzić, że ponowne prowadzenie postępowania przez organ I instancji nie jest wykonywaniem aktu. Poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia nie nastąpiło bowiem merytoryczne "załatwienie sprawy", lecz uchylenie postanowienia organu I instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia temu organowi.

Dodatkowo zauważyć należy, że zaskarżone postanowienie dotyczy zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości, co również powoduje, że ww. postanowienie ze swej istoty nie nadaje się do wykonania w powyższym rozumieniu.

Tym samym, nawet gdyby przyjąć, że intencją skarżących było wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia wniosek ten, jako dotyczący aktu nie nadającego się do wykonania, nie mógł być uwzględniony.

Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. postanowił jak w sentencji.