Wyrok NSA, sygn. akt I GSK 326/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2020-11-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6532 Sprawy budżetowe jednostek samorządu terytorialnego
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 252 ust. 1, ust. 6 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 869
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych - tekst jedn.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący - Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz (spr.), Sędzia NSA Dariusz Dudra, Sędzia WSA (del.) Piotr Kraczowski, po rozpoznaniu w dniu 25 listopada 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej R. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 31 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1525/16 w sprawie ze skargi R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie określenia kwoty dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem podlegającej zwrotowi do budżetu gminy oddala skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 31 maja 2017 r., sygn. akt I SA/Gl 1525/16, oddalił skargę R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z [...] września 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z [...] września 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta Ż. z [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w sprawie: 1. ustalenia kwoty dotacji 3.261,73 zł pobranej w 2014 r. przez Prywatne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w Ż. przypadającej do zwrotu do budżetu Gminy Miejskiej Ż. przez Pana R., jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem; 2. określenia terminu naliczania odsetek należnych od kwoty wymienionej w pkt 1 - naliczanych jak od zaległości podatkowych, zgodnie z art. 252 ust. 1 i 6 pkt 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych (Dz. U. z 2009 r., poz. 869, dalej: ustawa o finansach publicznych), tj. - od dnia 15 grudnia 2014 r. będącego dniem przekazania z budżetu Gminy Miejskiej Ż. dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem do dnia dokonania wpłaty.

Organ odwoławczy wskazał, że w dniach 9-10 czerwca 2015 r. została przeprowadzona kontrola w siedzibie prywatnego Liceum Ogólnokształcącego w Ż. z której został sporządzony protokół. W dniu 27 października 2015 r. sporządzono wystąpienie pokontrolne.

Pismem z 22 lutego 2016 r. organ I instancji wszczął z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie określenia wysokości dotacji pobranej w 2014 r. przez Prywatne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w Ż., podlegającej zwrotowi do budżetu Gminy Miejskiej Ż. jako wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem.

Organ odwoławczy odwołał się do postanowień art. 90 ust. 2, ust. 2a, ust. 3, ust. 3d oraz art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572, z późn. zm.; dalej: u.s.o.), a także wskazał, że z akt sprawy wynika, iż w wyniku kontroli stwierdzono nieprawidłowość w zakresie rozliczenia dotacji wynagrodzenia właściciela szkoły za okres od 1-31 grudnia 2014 r. W ww. okresie R. zgodnie z przedstawioną informacją pisemną oraz rozliczeniem przekazanym do ZUS nie świadczył pracy, ponieważ przebywał na zwolnieniu lekarskim, więc zaistniał brak możliwości rozliczenia ww. kwoty z dotacji. Kwota wypłaconego wynagrodzenia za ww. okres wynosi 3261,73 zł., zgodnie z historią rachunku bankowego. Okres niezdolności do pracy ustalono na podstawie imiennego raportu miesięcznego ZUS RS A o wypłaconych świadczeniach i przerwach w opłacaniu składek R. Ponadto, na potwierdzenie okresu niezdolności do pracy wzięto pisemną informację R. przekazaną do Zespołu Audytu i Kontroli Urzędu Miasta Ż., w której strona informuje: "że w dalszym ciągu przebywa na zwolnieniu lekarskim L4 nieprzerwanie od 22.09.2014 r. do 5.01.2015 r." Raport ZUS RSA świadczy o niezdolności do pracy R. w okresie od 1 grudnia 2014 r. do 31 grudnia 2014 r. W raporcie użyto kodu nr 313 definiującego rodzaj świadczenia jako "zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego". Co za tym idzie, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 25.06.1999 r. o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa zasiłek chorobowy przysługuje ubezpieczonemu, który stał się niezdolny do pracy z powodu choroby w czasie trwania ubezpieczenia chorobowego. Ponadto Pan R. pozostawał na zwolnieniu przez okres ponad 30 dni - zgodnie z informacją przekazaną do organu I instancji. Po upływie 30 dni R. nabył prawo do zasiłku chorobowego z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Co za tym idzie, wypłata wynagrodzenia za grudzień 2014 r. ze środków przyznanej dotacji miała charakter podwójnego finansowania wydatku, poniesionego z tego samego tytułu ze środków publicznych. Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie z art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego: wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem; pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2.

Końcowo organ odwoławczy podkreślił, że dokonując interpretacji pojęcia "wykorzystania dotacji niezgodnie z przeznaczeniem" uznać należy, że polega ono w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji za inne zadania niż te, na które dotacja została udzielona. Osoba prowadząca Prywatne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych z dotacji przekazanych w 2014 r. wydatkowała niezgodnie z przeznaczeniem kwotę w wysokości 3.261,73 zł. Kolegium stwierdziło, że nie były to wydatki ściśle związane z kształceniem, wychowaniem i opieką, w tym profilaktyką społeczną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazał, że istota sporu sprowadza się do oceny tego czy wobec przebywania właściciela szkoły na zwolnieniu lekarskim istniała możliwość rozliczenia dotacji w kwocie 3.262,73 zł, która stanowiła wynagrodzenie skarżącego będącego właścicielem szkoły.

Sąd stwierdził, że stosownie do art. 90 ust. 2 i 2a u.s.o. niepubliczne szkoły podstawowe specjalne i gimnazja specjalne oraz szkoły ponadgimnazjalne o uprawnieniach szkół publicznych, w tym z oddziałami integracyjnymi, otrzymują dotacje z budżetu powiatu. Dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych, w których realizowany jest obowiązek szkolny lub obowiązek nauki, przysługują na każdego ucznia w wysokości nie niższej niż kwota przewidziana na jednego ucznia danego typu i rodzaju szkoły w części oświatowej subwencji ogólnej otrzymywanej przez jednostkę samorządu terytorialnego, o której mowa w ust. 1 i 2, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę poda organowi właściwemu do udzielenia dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji.

Z kolei zgodnie z art. 90 ust. 3 u.s.o. dotacje dla szkół niepublicznych o uprawnieniach szkół publicznych niewymienionych w ust. 2a przysługują na każdego ucznia uczestniczącego w co najmniej 50% obowiązkowych zajęć edukacyjnych w danym miesiącu, w wysokości nie niższej niż 50% ustalonych w budżecie odpowiednio danej gminy lub powiatu wydatków bieżących ponoszonych w szkołach publicznych tego samego typu i rodzaju w przeliczeniu na jednego ucznia, pod warunkiem że osoba prowadząca szkołę niepubliczną poda organowi właściwemu do udzielania dotacji planowaną liczbę uczniów nie później niż do 30 września roku poprzedzającego rok udzielenia dotacji, z zastrzeżeniem ust. 3h oraz 3i. W przypadku braku na terenie gminy lub powiatu szkoły publicznej danego typu i rodzaju podstawą do ustalenia wysokości dotacji są wydatki bieżące ponoszone przez najbliższą gminę lub powiat na prowadzenie szkoły publicznej danego typu lub rodzaju.

Stosownie do postanowień art. 90 ust. 3d pkt 1 u.s.o. dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego.

Stosownie zaś do postanowień art. 5 ust. 7 u.s.o. organ prowadzący szkołę lub placówkę odpowiada za jej działalność. Do zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę należy w szczególności:

1) zapewnienie warunków działania szkoły lub placówki, w tym bezpiecznych i higienicznych warunków nauki, wychowania i opieki;

2) wykonywanie remontów obiektów szkolnych oraz zadań inwestycyjnych w tym zakresie;

3) zapewnienie obsługi administracyjnej, w tym prawnej, obsługi finansowej, w tym w zakresie wykonywania czynności, o których mowa w art. 4 ust. 3 pkt 2-6 ustawy z dnia 29 września 1994 r. o rachunkowości (Dz. U. z 2013 r. poz. 330, z późn. zm.) i obsługi organizacyjnej szkoły lub placówki;

4) wyposażenie szkoły lub placówki w pomoce dydaktyczne i sprzęt niezbędny do pełnej realizacji programów nauczania, programów wychowawczych, przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów oraz wykonywania innych zadań statutowych.

Sąd podzielił stanowisko organów, że wobec bezspornego faktu przebywania skarżącego na zwolnieniu lekarskim w okresie przekraczającym 30 dni (według ustaleń od 22.09.2016 r. do 5.01.2017 r.) przy rozliczaniu dotacji przeznaczonej na jego wynagrodzenie za okres od 1 do 31 grudnia 2014 r. doszło do naruszenia prawa. W tym okresie skarżący nie świadczył pracy i co w sprawie bezsporne przebywał na zwolnieniu lekarskim oraz pobierał zasiłek chorobowy.

W konsekwencji WSA podzielił pogląd organów, że wypłata wynagrodzenia za grudzień 2014 r. ze środków przyznanej dotacji miała charakter podwójnego finansowania wydatku, poniesionego z tego samego tytułu ze środków publicznych.

Następnie Sąd wskazał, że zgodnie zaś z art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2. Dotacjami pobranymi w nadmiernej wysokości są dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania (ust. 3), zaś dotacjami nienależnymi są dotacje udzielone bez podstawy prawnej (ust. 4). Zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego podlega ta część dotacji, która została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem, nienależnie udzielona lub pobrana w nadmiernej wysokości (ust. 5).

Wykorzystanie dotacji niezgodnie z przeznaczeniem polega w szczególności na zapłacie ze środków pochodzących z dotacji, za inne zadania niż te, na które dotacja była udzielna albo na realizację innych celów niż cele wskazane w przepisach odrębnych stanowiących o sposobie udzielania i rozliczania dotacji.

Skoro osoba prowadząca Prywatne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych z uwagi na uzyskanie zasiłku chorobowego z ubezpieczenia społecznego, z dotacji przekazanych w 2014 r. wydatkowała w grudniu 2016 r. kwotę w wysokości 3.261,73 zł jako wynagrodzenie osoby prowadzącej szkołę, to wydatek ten miał charakter wydatku niezgodnego z przeznaczeniem. Skoro osoba prowadząca szkołę przebywała na zwolnieniu lekarskim to nie można uznać, że sporna kwota na wynagrodzenie była wydatkiem ściśle związanym z kształceniem, wychowaniem i opieką, w tym profilaktyką społeczną.

Sąd ze względów wyrażonych w przedmiotowym uzasadnieniu nie dopatrzył się zatem zasadności zarzutów skargi, zarówno w zakresie naruszenia przepisów prawa materialnego jak i procesowego.

Za bezzasadne Sąd uznał wszystkie zarzuty podniesione w skardze a dotyczące naruszenia przepisów k.p.a.

R. wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia i uchylenia zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji, a także umorzenia postępowania z uwagi na jego bezprzedmiotowość, ewentualnie uchylenia zaskarżonego wyroku i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Wniósł także o zasądzenie kosztów postępowania.

Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:

naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325; dalej: p.p.s.a.) w związku z art. 107 § 1 i 3 k.p.a. poprzez błędne uznanie przez Sąd, że w niniejszej sprawie zamieszczono w uzasadnieniu decyzji uzasadnienie faktyczne i prawne decyzji, w szczególności:

poprzez uznanie, że wyjaśniono stronie skarżącej zastosowania art. 90 ust. 3d u.s.o. do stanu faktycznego niniejszej sprawy;

poprzez uznanie, że powołanie się w treści uzasadnienia decyzji na art. 90 ust. 3d u.s.o., w sytuacji gdy został wskazany przez organ jako podstawa prawna wydanego rozstrzygnięcia stanowi uchybienie niemające znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy;

a także poprzez uznanie, że niezamieszczenie w decyzji organu II instancji konkretnych postanowień uchwały dotacyjnej stanowi uchybienie niemające znaczenia dla sprawy;

naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 7 k.p.a. w związku z art. 77 § 1 k.p.a., poprzez:

uznanie, że w sprawie zostało przeprowadzone postępowanie dowodowego;

poprzez uznanie, że poczynienie ustaleń faktycznych w sprawie nie odbyło się jedynie w oparciu o dane zebrane w postępowaniu kontrolnym, w sytuacji gdy strona nie miała prawnej możliwości zakwestionowania ich w sposób wiążący dla organu a dokonanych podczas postępowania kontrolnego i zawartych we wnioskach pokontrolnych;

poprzez uznanie, że podjęto działania zmierzających do wyjaśnienia stanu faktycznego przedmiotowej sprawy, a tym samym bezzasadny jest zarzut braku wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego przedmiotowej sprawy;

poprzez uznanie, że brak odniesienia się do twierdzeń podnoszonych przez skarżącego w toku postępowania i prezentowania odmiennego stanowiska w sprawie nie uniemożliwił weryfikacji wydanej decyzji z punktu widzenia prawidłowości zastosowania art. 80 k.p.a. zarówno w postępowaniu przed organem I jak i II instancji;

naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. c) p.p.s.a. w związku z art. 15 k.p.a. zasady dwuinstancyjności poprzez uznanie, iż na gruncie sprawy nie doszło do naruszenia ww. przepisu w sytuacji gdy organ II instancji w sposób całkowicie bezkrytyczny przyjął stanowisko organu I instancji bez jakichkolwiek ustaleń własnych;

naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 252 ust. 6 pkt 1 w związku z art. 252 ust. 1 ustawy o finansach publicznych poprzez uznanie, iż nie został bezpodstawne zastosowany co do zaistnienia przesłanek do zwrotu dotacji i uznanie, iż dotacje zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem oraz wskazano prawidłowy sposób naliczania odsetek od dotacji podlegających zwrotowi;

naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 90 ust. 3d u.s.o. poprzez jego nieprawidłową wykładnię i w konsekwencji uznanie, że skarżący wydatkował dotację niezgodnie z przeznaczeniem;

naruszenie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a) p.p.s.a. w związku z art. 5 ust. 7 w związku z art. 2 u.s.o., poprzez ich błędną wykładnię polegającą na przyjęciu, iż sfera zadań organu prowadzącego szkołę lub placówkę niepubliczną oraz zadań tej szkoły lub placówki, ma charakter działalności zarobkowej, która uniemożliwia pobieranie dotacji oświatowej na szkołę oraz świadczeń z ZUS dla jej właściciela będącego jednocześnie organem prowadzącym szkołę.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna nie jest zasadna.

Zgodnie z art. 183 § 1 zd. pierwsze p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W rozpoznawanej sprawie nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania, określone w § 2 powołanego przepisu, co pozwoliło na rozpoznanie sprawy w zakresie wyznaczonym zarzutami skargi kasacyjnej i stosownie do art. 193 zd. drugie p.p.s.a. – przedstawienie w odniesieniu do tych zarzutów motywów rozstrzygnięcia.

Przystępując do rozpoznania podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów wypada wskazać, że przedmiotem postępowania była decyzja ustalająca zwrot części dotacji pobranej przez Prywatne Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w 2014 r. Podstawą materialnoprawną wydania tej decyzji był art. 252 ust. 1 pkt 1 u.f.p. określający przesłankę zwrotu dotacji (Dotacje udzielone z budżetu jednostki samorządu terytorialnego wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem podlegają zwrotowi do budżetu wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, w ciągu 15 dni od dnia stwierdzenia okoliczności, o których mowa w pkt 1 lub pkt 2), w kontekście art. 90 ust. 3d u.s.o. określającego przesłanki do uzyskania dotacji ((Dotacje, o których mowa w ust. 1a-3b, są przeznaczone na dofinansowanie realizacji zadań szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki w zakresie kształcenia, wychowania i opieki, w tym profilaktyki społecznej. Dotacje mogą być wykorzystane wyłącznie na: 1) pokrycie wydatków bieżących szkół, przedszkoli, innych form wychowania przedszkolnego i placówek, obejmujących każdy wydatek poniesiony na cele działalności szkoły, przedszkola, innej formy wychowania przedszkolnego lub placówki, w tym na wynagrodzenie osoby fizycznej prowadzącej szkołę, przedszkole, inną formę wychowania przedszkolnego lub placówkę, jeżeli odpowiednio pełni funkcję dyrektora szkoły, przedszkola lub placówki albo prowadzi zajęcia w innej formie wychowania przedszkolnego, z wyjątkiem wydatków na inwestycje i zakupy inwestycyjne, zakup i objęcie akcji i udziałów lub wniesienie wkładów do spółek prawa handlowego; 2) zakup środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, obejmujących: a) książki i inne zbiory biblioteczne, b) środki dydaktyczne służące procesowi dydaktyczno-wychowawczemu realizowanemu w szkołach, przedszkolach i placówkach, c) sprzęt sportowy i rekreacyjny, d) meble, e) pozostałe środki trwałe oraz wartości niematerialne i prawne o wartości nieprzekraczającej wielkości ustalonej w przepisach o podatku dochodowym od osób prawnych, dla których odpisy amortyzacyjne są uznawane za koszt uzyskania przychodu w 100% ich wartości, w momencie oddania do używania)).

Z przepisów tych wynika, że uzyskanie dotacji jest uzależnione od spełnienia łącznie przesłanek określonych w art. 90 ust. 3d u.s.o. Pomoc finansowa dla podmiotów prowadzących szkoły i inne placówki edukacyjno – wychowawcze ma charakter subsydiarny, a więc nie może odnosić się do wydatków sfinansowanych w inny sposób i musi być bezpośrednio związana z działalnością oświatową tych podmiotów. W przeciwnym razie podlega zwrotowi jako wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem.

Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego wynika, że wnoszący skargę kasacyjną przebywał w okresie od 22 września 2014 r. do 5 stycznia 2015 r. na zwolnieniu lekarskim, z prawem do zasiłku chorobowego. Organ uznał więc, co następnie zaakceptował Sąd I instancji, że w tej sytuacji wypłacone za grudzień 2014 r. wynagrodzenie nie mogło być sfinansowane z dotacji oświatowej, a tym samym wypłacona w tej części dotacja podlegała zwrotowi.

Stwierdzenie okoliczności, że dotacja została wykorzystana niezgodnie z przeznaczeniem należy do stanu faktycznego sprawy i podlega wykazaniu w ramach postępowania wyjaśniającego, według reguł określonych w k.p.a. (v. art. 67 ust. 1 u.f.p.). Przeprowadzone przez organ postępowanie wyjaśniające odpowiada wymogom ustawowym. Przede wszystkim wypada wskazać, że podstawą wszczęcia postępowania w sprawie było niewykonanie przez stronę zaleceń zawartych w wystąpieniu pokontrolnym z 27 października 2015 r., po tym jak strona odmówiła podpisania protokołu z kontroli oraz zwrotu dotacji pobranej niezgodnie z przeznaczeniem. Odmowa podpisania protokołu z kontroli nie niweczy tego dokumentu jako dowodu w sprawie. Organ był więc uprawniony do włączenia tego dokumentu (wraz załącznikami) do akt sprawy. Zgodnie z § 9 pkt 7 uchwały nr [...] Rady Ż. z [...] lutego 2014 r. w sprawie ustalania trybu udzielania i rozliczania dotacji z budżetu Miasta Ż. dla przedszkoli, szkół i placówek niepublicznych oraz trybu i zasad kontroli prawidłowości ich wykorzystywania (Dz. Urz. woj. Śląskiego, poz. 1369 z 2014 r.) odmowa podpisania protokołu przez osobę prowadzącą nie stanowi przeszkody do realizacji ustaleń kontroli. O fakcie tym strona została powiadomiona w dniu 19 lipca 2016 r. w momencie odebrania zawiadomienia z 30 czerwca 2016 r. Wbrew twierdzeniom wnoszącego skargę kasacyjną również zaskarżona decyzja odpowiada prawu. Organ odwoławczy zgromadził materiał dowodowy w stopniu pozwalającym na podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu tej decyzji. Zawiera ona zarówno uzasadnienie prawne jak i faktyczne. Niepodzielenie przez stronę wyrażonego w zaskarżonej decyzji stanowiska nie oznacza, że nie jest ono słuszne czy przekonywujące. Strona ma wprawdzie prawo oczekiwać jasnego i jednoznacznego stanowiska organu, niemniej jednak jego ocena powinna być dokonana według kryteriów obiektywnych a nie subiektywnych, postrzeganych wyłącznie przez pryzmat interesów ekonomicznych strony i bez poszanowania obowiązującego prawa.

W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niezrozumiałe są oczekiwania strony co do sfinansowania z dotacji wynagrodzenia za okres, którym strona pobierała zasiłek chorobowy. Okoliczność, że strona będąc na zwolnieniu lekarskim wykonywała zadania związane z prowadzeniem szkoły, wykonanie których jak podnosi strona było niezbędne do jej prawidłowego funkcjonowania, może co najwyżej pozwolić na zachowanie wypłaconego stronie zasiłku chorobowego, ale nie – dotacji przeznaczonej na ten cel. Pomijając fakt, że w czasie przebywania na zwolnieniu lekarskim świadczeniobiorca nie powinien wykonywać pracy, to trzeba też zauważyć, że zasiłek chorobowy stanowi swojego rodzaju rekompensatę za utracone zarobki w związku z chorobą. Słusznie więc podniósł organ, że nieuzasadnione jest, aby budżet Państwa był dwukrotnie obciążany. To, że prowadzenie szkół niepublicznych nie zalicza się do działalności gospodarczej niczego nie zmienia. Jak wcześniej zostało wskazane dotacja oświatowa ma charakter subsydiarny.

Nie można też podzielić poglądu wnoszącego skargę kasacyjną, co do zaniechania powtórnego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy, z naruszeniem art. 15 k.p.a. Jak słusznie zauważył Sąd I instancji w przypadku podzielenia stanowiska organu I instancji uzasadnienie decyzji organu odwoławczy będzie zawierało podobną treść, co nie oznacza, że sprawa nie została ponownie rozpoznana.

Nie ma też przeciwwskazań, aby za podstawę wydania decyzji przez organ I instancji został przyjęty materiał zgromadzony w postępowaniu kontrolnym przeprowadzonym na miejscu w siedzibie podmiotu prowadzącego szkołę, o ile pozwala on na podjęcie prawidłowego rozstrzygnięcia, a więc, gdy wyjaśnia on wszystkie istotne dla sprawy okoliczności.

Również brak wskazania w sentencji decyzji przepisów prawa materialnego, na których organ oparł swoje rozstrzygnięcie, nie stanowi wady powodującej wyeliminowanie z obrotu prawnego decyzji. W orzecznictwie przyjmuje się, że nie ma podstaw do wzruszenia decyzji, o ile podjęte rozstrzygnięcie ma oparcie w obowiązującym prawie. W stanie sprawy, wbrew twierdzeniom wnoszącego skargę kasacyjną, organ wskazał w uzasadnieniu decyzji właściwe przepisy u.f.p., u.s.o. oraz uchwały nr [...] Rady Ż..

Nie ma też wątpliwości, że kwota podlegającej zwrotowi dotacji odpowiada wysokości wypłaconego stronie w grudniu 2014 r. wynagrodzenia.

Organ wskazał też prawidłową podstawę naliczenia odsetek, tj. art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. (Odsetki od dotacji podlegających zwrotowi do budżetu jednostki samorządu terytorialnego nalicza się począwszy od dnia przekazania z budżetu jednostki samorządu terytorialnego dotacji wykorzystanych niezgodnie z przeznaczeniem.). Naliczenie odsetek w sposób wskazany przez wnoszącego skargę kasacyjną dotyczy przypadków, gdy dotacja została pobrana nienależnie lub w nadmiernej wysokości (art. 252 ust. 6 pkt 2 u.f.p.), co w sprawie nie miało miejsca. Za dotacje pobrane w nadmiernej wysokości ustawodawca uważa bowiem dotacje otrzymane z budżetu jednostki samorządu terytorialnego w wysokości wyższej niż określona w odrębnych przepisach, umowie lub wyższej niż niezbędna na dofinansowanie lub finansowanie dotowanego zadania (art. 252 ust. 3 u.f.p.), natomiast za dotacje nienależne – dotacje udzielone bez podstawy prawnej (art. 252 ust. 4 u.f.p.). W stanie sprawy taka sytuacja nie zachodziła, ponieważ jak ustalił organ dotacja została pobrana niezgodnie z przeznaczeniem. Z tych też względów do obliczenia należnych odsetek od tej dotacji ma zastosowanie art. 252 ust. 6 pkt 1 u.f.p. Trzeba też wskazać, że powołany przez autora skargi kasacyjnej art. 252 ust. 1 u.f.p. reguluje jedynie termin zwrotu dotacji wraz z odsetkami oraz sposób naliczania odsetek, a nie moment, od którego są one naliczane, tą kwestię reguluje powołany wcześniej art. 252 ust. 6 pkt 1 i 2 u.f.p.

Końcowo wypada również wskazać, że zarzuty skargi kasacyjnej zostały oparte na przepisach mających charakter wynikowy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. (w połączeniu z wskazanymi przepisami k.p.a., u.f.p. oraz u.s.o.), co wymagało stosownie do art. 174 pkt 2 i art. 176 § 1 pkt 2 p.p.s.a. wykazania na czym to naruszenie polegało oraz że mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a więc taki, że gdyby do niego nie doszło to rozstrzygnięcie sprawy byłoby inne, czego w sprawie zabrakło. Zarówno treść tych zarzutów, jaki i podniesiona w ramach tych zarzutów argumentacja ma charakter ogólnikowy nie wskazujący na okoliczności, które podważałyby ustalony w sprawie stan faktyczny i jego ocenę.

Podsumowując, skarga kasacyjna została oparta na nieusprawiedliwionych podstawach kasacyjnych.

Mając na względzie powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 15 zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (jt. Dz.U. z 2020 r., poz. 1842), orzekł jak w sentencji.