Wyrok NSA, sygn. akt I OSK 1584/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-10-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6145 Sprawy dyrektorów szkół
6392 Skargi  na  uchwały rady powiatu  w przedmiocie ...  (art. 87  i  88  ustawy o  samorządzie powiatowym)
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Uchylono zaskarżony wyrok i stwierdzono, że zaskarżone zarządzenie zostało wydane z naruszeniem prawa
Powołane przepisy: article: art. 174, art. 183 § 1 i 2, art. 188, art. 193, art. 147 § 1, art. 203 pkt. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 38 ust. 1 pkt. 2, art. 34 ust. 2a
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge - Lissowska Sędziowie: Sędzia NSA Elżbieta Kremer (spr.) Sędzia del. NSA Roman Ciąglewicz Protokolant st. asystent sędziego Piotr Baryga po rozpoznaniu w dniu 14 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej E. G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt IV SA/Wr 692/13 w sprawie ze skargi E. G. na zarządzenie Prezydenta Wrocławia z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] we Wrocławiu 1. uchyla zaskarżony wyrok i stwierdza, że zarządzenie Prezydenta Wrocławia z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] zostało wydane z naruszeniem prawa, 2. zasądza od Prezydenta Wrocławia na rzecz E. G. kwotę 420 (czterysta dwadzieścia) zł tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wyrokiem z 27 lutego 2014 r., sygn. akt IV SA/Wr 692/13 oddalił skargę E. G. na zarządzenie Prezydenta Wrocławia z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] we Wrocławiu.

Wyrok zapadł na tle następujących okoliczności sprawy:

Zarządzeniem Prezydenta Wrocławia Nr [...] z dnia [...] lipca 2013 r. w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] we Wrocławiu, na podstawie art. 32 ust. 2 pkt 5, art. 92 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ustawy z dnia 5 czerwca 1998 r. o samorządzie powiatowym (t.j. Dz.U. z 2013 r. poz. 595 ze zm.) art. 5 ust. 5a, art. 5c pkt 2 oraz art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (t.j. Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) odwołano z dniem [...] lipca 2013 r. skarżącą ze stanowiska Dyrektora Zespołu Szkół Nr [...] we Wrocławiu. W uzasadnieniu zarządzenia wskazano, iż w ocenie organu prowadzącego, zgromadzony w postępowaniu materiał dowodowy, potwierdza, że nie jest możliwe pełnienie przez Dyrektora funkcji kierowniczej i zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania wykonywania funkcji z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły. Naruszenia mają charakter istotny i nie pozwalają na dalsze wykonywanie obowiązków przez skarżącą. Nieprawidłowości wykazane w toku kontroli przeprowadzonej przez Wydział Kontroli Urzędu Miejskiego Wrocławia noszą znamiona istotnego naruszenia obowiązków pracowniczych, bowiem stwierdzono m.in. co następuje:

1) w zakresie naruszenia przepisów ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela (j.t. z 2006 r. Dz. U. Nr 97, poz. 674 ze zm.), poprzez:

A) wykazywanie w "rozliczeniach godzin ponadwymiarowych", przez 5 wymienionych z inicjałów nauczycieli, ilości godzin zrealizowanych zajęć zgodnie z arkuszem organizacyjnym, pomimo braku potwierdzenia przeprowadzenia wszystkich zajęć, łącznie 565 godzin na kwotę 18 525 zł - art. 42 ust. 7a pkt 1,

B) dokumentowanie przez czterech wymienionych z inicjałów nauczycieli w "rozliczeniach godzin ponadwymiarowych" czasu odprowadzania uczniów na basen w godzinach, w których były realizowane inne zajęcia wynikające z planu lekcji tj. 48 godzin na kwotę 3 052,90 zł - art. 42 ust. 7a pkt 1 KN,

C) rozliczanie godzin nauczania indywidualnego trzech nauczycieli wymienionych z inicjałów pomimo braków udokumentowania przeprowadzenia zajęć przez nauczycieli, w wymiarze 10,5 godzin na kwotę 398,24 zł – art. 42 ust. 7a pkt 1 KN,

D) nieprawidłowe ewidencjonowanie i rozliczanie zajęć i czynności dodatkowych – art. 42 ust. 7 a pkt 2 KN, tj.:

a) realizowanie zajęć dodatkowych, przez dwóch nauczycieli, w wymiarze niższym aniżeli określona arkuszem organizacji Zespołu,

b) wykazywanie przez psychologa godzin zajęć dodatkowych równocześnie z godzinami realizowanymi, w ramach obowiązującego pensum w dniach 26, 27.10.2011 r. oraz 10, 11, 16, 17, 18.11.2011 r.,

E) brak obniżenia, w okresach półrocznych, tygodniowego wymiaru zajęć dodatkowych z tytułu niezdolności do pracy pięciu nauczycielom, co jest niezgodne z art. 42 ust. 3c KN,

2) w zakresie naruszenia przepisów ustawy z 21 listopada 2008 r, o pracownikach samorządowych (Dz.U. Nr 223, poz. 1458 ze zm.) poprzez:

a) przyznanie trzem pracownikom dodatku specjalnego na okresy zamknięte w sposób ciągły, co jest niezgodne z zasadami określonymi w art. 36 ust. 5 stanowiącym o periodycznym charakterze dodatku specjalnego,

b) niewskazanie w Regulaminie okresowej oceny pracowników samorządowych okresu, za który ma być sporządzana ocena, co narusza przepis art. 28 ustawy,

3) w zakresie naruszenia przepisów ustawy z 26 czerwca 1974 r, Kodeks pracy (t.j. z 1998 r., Dz. U. Nr 21, poz. 94 ze zm.) poprzez:

a) dopuszczenie do pracy pięciu pracowników, którzy nie posiadali aktualnego orzeczenia lekarskiego stwierdzającego brak przeciwwskazań do pracy na określonym stanowisku, co stanowiło naruszenie art. 229 § 4,

b) planowanie czasu pracy dwóch portierów objętych równoważnym systemem czasu pracy niezgodnie z art. 130, co skutkowało niewypracowaniem obowiązującej ich normy,

4) w zakresie naruszenia Regulaminu wynagradzania pracowników niebędących nauczycielami poprzez zawarcie w umowach o pracę z portierami prawa do dodatku za godziny nadliczbowe,

5) w zakresie nieprawidłowego ustalenia terminu nabycia uprawnienia do nagrody jubileuszowej dwóm pracownikom samorządowym, czym naruszono art. 38 ust. 5 ustawy o pracownikach samorządowych, art. 174 § 2 Kodeksu pracy oraz § 18 ust. 3 obowiązującego w Zespole Regulaminu wynagradzania pracowników niebędących nauczycielami,

6) w zakresie niezgodnego z postanowieniami § 4, § 5, § 6 rozporządzenia MPiPS z 19 grudnia 2002 r. w sprawie wysokości oraz warunków ustalania należności przysługujących pracownikowi zatrudnionemu w państwowej lub samorządowej jednostce sfery budżetowej z tytułu podróży służbowej na obszarze kraju (Dz.U. Nr 236, poz. 1990 ze zm.) rozliczenia kosztów podróży służbowych pracowników poprzez niedokonanie zwrotu kosztów przejazdu 2 pracownikom, niewypłacenie diety 2 pracownikom, niewypłacenie kosztów dojazdów 4 pracownikom,

7) w zakresie akceptowania przez wicedyrektora zawodowego ds. szkolenia zawodowego D.N. bez uprzedniej weryfikacji, rozliczeń godzin ponadwymiarowych sporządzonych przez nauczycieli, co było niedopełnieniem obowiązku wynikającego z zapisu w pkt. II.24 jego zakresu czynności,

8) w zakresie naruszenia przepisu art. 39 ust. 1 pkt 2 oraz pkt 5a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (j.t. Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) poprzez niewłaściwe dokumentowanie zajęć, nie wskazujące na faktyczne godziny sprawowania opieki nad uczniami.

W toku kontroli doraźnej stwierdzono, że Dyrektor nierzetelnie sprawował nadzór nad prowadzeniem dokumentacji przebiegu nauczania, wychowania i opieki nad uczniami, za co ponosi odpowiedzialność wynikającą z § 23 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. Nr 23, poz. 225 ze zm.). Nieprawidłowości polegały na: ustaleniu, w tygodniowym planie zajęć edukacyjnych nauczycieli, zajęć na boisku i na basenie w godzinach niezgodnych z wynikającymi z zawartych umów o udostępnienie boiska i basenu dla Zespołu; dokumentowaniu godzin zajęć na boisku i na basenie w dziennikach lekcyjnych oraz dziennikach zajęć dodatkowych niezgodnie z godzinami dostępności basenu i boiska dla Zespołu; wystąpieniu niezgodności pomiędzy zapisanymi godzinami w tygodniowym planie zajęć nauczycieli a godzinami wykazanymi w dzienniku zajęć na basenie oraz pomiędzy godzinami zajęć na basenie zapisanymi w dzienniku lekcyjnym klas a godzinami wynikającym z dzienników zajęć basenu tych klas; nieprawidłowym prowadzeniu dzienników zajęć dodatkowych polegających m. in. na braku wpisu tygodniowego planu zajęć w dziennikach nauczycieli, braku zaewidencjonowanej frekwencji uczniów w dziennikach prowadzonych przez nauczycieli; wykazywaniu w tym samym czasie obecności uczniów na różnych zajęciach; prowadzeniu przez psychologa szkolnego wspólnego dziennika dla zajęć realizowanych w ramach pensum oraz zajęć dodatkowych oraz brak określenia, w planie pedagoga i w dzienniku jego zajęć, dni i godzin realizacji zadań dodatkowych. Choćby wobec faktu, że uczniowie tej szkoły korzystają z basenu znajdującego się poza szkołą, opisane nieprawidłowości mają wpływ na właściwe zapewnienie bezpieczeństwa uczniom w czasie zajęć. Jest to podstawowy obowiązek dyrektora szkoły, określony w art. 39 ust. 1 pkt 3 oraz pkt 5a ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, a jego niedopełnienie oznacza, że szkoła funkcjonuje nieprawidłowo, co daje podstawę do odwołania dyrektora szkoły z pełnionej funkcji. Niewłaściwe dokumentowanie zajęć, nie wskazujące na faktyczne godziny sprawowania opieki nad uczniami, choćby niezawinione przez Dyrektora, powodują destabilizację w realizacji funkcji szkoły: dydaktycznych, wychowawczych i oświatowych. Ponadto, do Wydziału Kontroli wpłynęło pismo nauczyciela zawierające opis zdarzeń mogących świadczyć o niewłaściwym zachowaniu oraz bezprawnych działaniach podejmowanych przez Dyrektora. W piśmie poruszono min. kwestię otwierania przez Dyrektora korespondencji adresowanej imiennie do nauczycieli. Działanie takie może naruszać art. 49 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, który zapewnia wolność i ochronę tajemnicy korespondencji oraz art. 23 Kodeksu cywilnego, którym tajemnicy korespondencji przyznano status dobra osobistego. W dalszej części pisma wnosząca opisuje przebieg zdarzenia, do którego miało dojść 4 listopada 2012 r. w gabinecie Dyrektora szkoły. W związku z tym, że poruszane były kwestie dotyczące sprawy o zniesławienie wytoczonej przez wnoszącą nauczycielom uczestniczącym w spotkaniu z udziałem w nim osoby trzeciej, Dyrektor mógł dopuścić do udostępnienia danych osobowych pracownika osobom nieupoważnionym, co stanowiłoby przestępstwo z art. 51 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych. Według tego nauczyciela podczas spotkania osoba trzecia domagała się od niej, w tym również groźbą, wycofania sprawy z sądu. W takiej sytuacji mogło dojść do popełnienia przez osobę trzecią oraz Dyrektora Szkoły (w formie pomocnictwa) przestępstwa z art. 191 § 1 Kodeksu karnego, tj. stosowania groźby bezprawnej w celu zmuszenia do określonego działania. Ponadto opisane zdarzenia mogą świadczyć o tym, że Dyrektor swoim zachowaniem naruszył art. 111 Kodeksu pracy, zgodnie z którym pracodawca jest obowiązany szanować godność i inne dobra osobiste pracownika. Do Wydziału Kontroli wpłynęło również pismo Przewodniczącej Komisji Międzyzakładowej NSZZ "Solidarność", zawierające wg piszącej informacje o mobbingu i szykanowaniu nauczycieli oraz o działaniu na szkodę Gminy Wrocław przez Dyrektora Szkoły. Dopuszczenie do wystąpienia ryzyka nieprawidłowego wykorzystania środków finansowych określonych w planie finansowym poprzez naliczenie wynagrodzenia dwukrotnie za ten sam czas pracy i naliczenie wynagrodzenia za godziny nieudokumentowanych zajęć oraz liczne zaniedbania w zakresie szeroko rozumianej rachunkowości, jako naruszenia art. 39 ust. 1 pkt 5 ustawy o systemie oświaty, też nie pozostaje bez znaczenia przy ocenie wszystkich argumentów uzasadniających odwołanie Dyrektora. Podobnie jak naruszenia przepisu art. 43 ust. 2 pkt 3 ustawy z 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (j.t. z 2010 r. Dz.U. Nr 102, poz. 651 ze zm.) poprzez niezawiadomienie Prezydenta Wrocławia o zawarciu łącznie 57 umów najmu i dzierżawy. Przeprowadzenie i rozliczenie inwentaryzacji w sposób niezgodny z ustawą o rachunkowości wyczerpuje znamiona czynu określonego w art. 18 pkt. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 2004 r. o odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych (Dz. U. z 2005 r. Nr 14, poz. 114 ze zm.). W uzasadnieniu przytoczono najpoważniejsze nieprawidłowości, które wykazały przeprowadzone kontrole, pozwalające na pełne przedstawienie obecnej sytuacji. Szczegółowy opis wszystkich zaistniałych nieprawidłowości zawiera zgromadzana dokumentacja, w tym protokoły pokontrolne. Pierwsza kontrola była m.in. wynikiem zgłoszenia anonimowego nt. naruszenia prawa wobec kilku nauczycieli, natomiast druga przeprowadzona kontrola wykazała nie tylko, że opisane nieprawidłowości występują na szerszą skalę i dotyczą większej grupy nauczycieli ale również, że Dyrektor dopuszcza się znaczących nieprawidłowości na wielu płaszczyznach związanych z kierowaniem szkołą. Niepokój budzą m.in. sprawy związane z nie przestrzeganiem prawa pracy przez Dyrektora Szkoły, albowiem dotychczas sąd wypowiedział się w dwóch przypadkach, w których wskazane jest jednoznaczne naruszenie prawa przez pracodawcę (w sprawach: p. M. G - wyrok Sadu Rejonowego dla Wrocławia- Śródmieścia z dnia [...] maja 2013 r. oraz p. D. W. - wyrok Sądu Rejonowego dla Wrocławia-Śródmieścia z dnia [...] grudnia 2012 r.). Ponadto w posiadaniu organu prowadzącego znajdują się pisma związków zawodowych oraz oświadczenia nauczycieli w sprawie ich mobbingowania i dyskryminowania przez Dyrektora Szkoły. Wskazywane działania Dyrektora, będące źródłem konfliktu wśród nauczycieli, destabilizujące sytuację szkoły, mające negatywny wpływ na współpracę nauczycieli i uczniów, a także usankcjonowane sądownie naruszenia prawa przez dyrektora, potwierdzają niezdolność Dyrektora do sprawowania funkcji kierowniczej.

W dniu 3 lipca 2013 r., zgodnie z dyspozycją zawartą w art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, zwrócono się do Dolnośląskiego Kuratora Oświaty z prośbą o wydanie opinii w przedmiocie odwołania skarżącej ze stanowiska dyrektora Zespołu Szkół nr [...]. W odpowiedzi na przedmiotowe pismo Dolnośląski Kurator Oświaty pismem z dnia 9 lipca 2013 r., poinformował, że przedstawiony przypadek "nie wyczerpuje znamion «przypadku szczególnie uzasadnionego», a co za tym idzie brak jest podstaw do wydania przez Dolnośląskiego Kuratora Oświaty opinii (...)". Zgodnie z art. 38 ust. 2 niewydanie opinii, w terminie 5 dni roboczych od dnia otrzymania wystąpienia organu, jest równoznaczna z wydaniem opinii pozytywnej.

Mając na uwadze powyższe Prezydent Wrocławia na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (j.t. Dz.U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572 ze zm.) odwołał skarżącą ze stanowiska Dyrektora.

Skarżąca pismem z dnia 18 lipca 2013 r. zwróciła się do Prezydenta Wrocławia z prośbą o cofnięcie Zarządzenia. Stwierdziła, że przyczyny odwołania jej ze stanowiska Dyrektora Szkoły nie stanowią przypadków szczególnie uzasadnionych, o których mowa w art. 38 ust. 1 pkt 2 o systemie oświaty.

Prezydent Wrocławia odpowiadając na powyższe pismo w piśmie z dnia 14 sierpnia 2013 r. stwierdził, że po analizie przedstawionych argumentów nie znajduje podstaw do zmiany stanowiska, zawartego w przedmiotowym Zarządzeniu.

Wojewoda Dolnośląski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] sierpnia 2013 r. stwierdził nieważność Zarządzenia Nr [...] Prezydenta Wrocławia z dnia [...] lipca 2013 r. w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora.

Następnie Wojewoda Dolnośląski rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] września 2013 r. uchylił rozstrzygnięcie nadzorcze z dnia [...] sierpnia 2013 r. stwierdzające nieważność Zarządzenia Nr [...] Prezydenta Wrocławia z dnia [...] lipca 2013 r. w sprawie odwołania ze stanowiska Dyrektora.

Odwołana wniosła skargę na Zarządzenie Prezydenta Wrocławia z dnia [...] lipca 2013 r. Zaskarżonemu Zarządzeniu zarzuciła rażące naruszenie przepisów prawa materialnego – art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty polegające na błędnej jego wykładni i przyjęciu, że nieznaczne nieprawidłowości w prowadzeniu gospodarki finansowej placówki czy też uchybienia o organizacji pracy stanowią okoliczności przypadku szczególnie uzasadnionego, niewłaściwe zastosowanie i przyjęcie, że stwierdzone w toku kontroli uchybienia Dyrektora powodują destabilizację w realizacji funkcji dydaktycznych, wychowawczych i oświatowych, podczas gdy ze zgromadzonego w niniejszej sprawie materiału dowodowego wynika, że wszelkie uchybienia były przez skarżącą na bieżąco niwelowane, wraz z wprowadzeniem procedur zapobiegawczych, a na dzień wydawania zaskarżonego zarządzenia żadne z uchybień już nie istniało. Wskazując na powyższe uchybienie skarżąca w myśl art. 147 § 1 p.p.s.a. wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonego Zarządzenia oraz o zasądzenie na jej rzecz zwrotu kosztów postępowania. Nadto wniosła o zobowiązanie Zespołu Szkół do przedłożenia: pełnej dokumentacji dotyczącej kontroli przeprowadzonej u pozwanej w 2012 r. oraz 2013 r.; dziennika zajęć dodatkowych PPP rok szkolny 2011/2012; dziennika zajęć pedagoga szkolnego i psychologa rok szkolny 2011/2012; Regulaminu wprowadzonego Zarządzeniem nr 23 wraz z aneksem nr 1 z dnia 20 maja 2013 r.; Regulaminu pracy z 2009 r. wraz z aneksem; Zarządzenia Prezydenta Wrocławia nr [...] z dnia [...] września 2011 r.; Zarządzenia Prezydenta Wrocławia nr [...] z dnia [...] grudnia 2011 r. na okoliczności wskazane w uzasadnieniu pisma. W uzasadnieniu swojego stanowiska podała, że niniejsza sprawa w istocie stanowi kontynuację poprzedniej nieskutecznej próby odwołania skarżącej ze stanowiska Dyrektora Zarządzeniem Prezydenta z dnia [...] października 2012 r. Zostało ono jednak, cofnięte przez Prezydenta Zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2012 r. Już następnego dnia do Zespołu Szkół nr [...] została skierowana kontrola. Stwierdziła, iż nie sposób oprzeć się wrażeniu, że nastąpiło to nie jako w ramach odwetu i w celu znalezienia ponownie podstaw do odwołania jej ze stanowiska. A wszystko to, jak już powszechnie wiadomo dzieje się za sprawą działania grupy 5 nauczycieli zainteresowanych w dyskredytowaniu skarżącej. Co więcej, z samej treści uzasadnienia odwołania wynika wprost, że właśnie pisma kierowane przez członków tejże grupy zadecydowały o przyjęciu przez organ odwołujący stanowiska, że wykonywanie funkcji kierowniczej przez skarżącą stanowi zagrożenie dla interesu publicznego i dalszego funkcjonowania szkoły. Stwierdzenie to pozostaje jednak w oczywistej sprzeczności z rzeczywistym stanem rzeczy. Podała, iż jest wieloletnim, doświadczonym i niezwykle cenionym pedagogiem. Dotychczas za swoją oddaną pracę na rzecz dzieci, młodzieży i oddanych w jej ręce placówek była wielokrotnie nagradzana, zaś w kartach oceny jej pracy widniała ocena wyróżniająca, a zatem najwyższa. W międzyczasie pojawiła się informacja, że niechętnie nastawiona wobec skarżącej jest Międzyzakładowa Organizacja Związkowa NSZZ "Solidarność". Znajdowało to odzwierciedlenie w pismach tegoż związku oraz ocenach pracy skarżącej. Okoliczność ta była przedmiotem analizy także podczas dokonywania oceny pracy zainteresowanej w 2011 r. Jednakże pomimo faktu, że ww. związek zgłaszał swoje zastrzeżenia, w dalszym ciągu otrzymywała oceny wyróżniające za pracę i zasłużone nagrody. Zauważyła, że jest także członkiem ww. związku, jednakże pomimo usilnych prób wyjaśnienia przyczyn niechęci wobec jej osoby, ze strony związku brak jest woli współpracy i podjęcia rozmów. Dodała, że w dniu 31 października 2012 r. skarżącej zostało wręczone pismo, z którego treści wynikało, że została odwołana w trybie natychmiastowym na podstawie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Wskazane przyczyny odwołania nie polegały na prawdzie i dotyczyły roku 2011. Na skutek poczynionych przez skarżącą działań, Prezydent Wrocławia cofnął odwołanie z dnia 31 października 2012 r. Następna kontrola trwała od dnia 6 grudnia 2012 r. do dnia 28 lutego 2013 r. Jednakże dopiero w dniu 24 czerwca 2013 r. zostało skierowane do skarżącej wystąpienie pokontrolne, doręczone w dniu 25 czerwca 2013 r. Zainteresowana była uprawniona do wniesienia w ciągu 30 dni zastrzeżeń i uwag do wystąpienia pokontrolnego, jednakże przed upływem tegoż terminu w dniu [...] lipca 2013 r. zostało jej ponownie wręczone zarządzenie Prezydenta Wrocławia nr [...] o odwołaniu ze stanowiska Dyrektora. Podkreśliła, że żadna z okoliczności objętych kontrola nie istniała na chwilę wydawania zarządzenia o odwołaniu skarżącej ze stanowiska Dyrektora.

W dalszej części uzasadnienia wymieniono szereg naruszeń, w ocenie organu istotnych. Skarżąca podkreśliła, że bezpodstawność zasadniczej części tychże naruszeń była już przedmiotem wyjaśnień nie tylko ze strony skarżącej, lecz także weryfikacji Wojewody, skutkujących cofnięciem poprzedniego odwołania skarżącej ze stanowiska Dyrektora. Podkreśliła, że w toku prowadzonej kontroli skarżąca na bieżąco wyjaśniała kontrolującym wszystkie istotne kwestie i w każdym zakresie, w którym stwierdzono jakiekolwiek uchybienia, abstrahując od ich zasadności, wprowadzała na bieżąco zmiany mające usprawnić i ulepszyć sposób zarządzania jednostką. Z kontroli sporządzono protokół w dniu 17 maja 2013 r., skarżąca wniosła do niego szereg zastrzeżeń. W zakresie niezbędnym wprowadziła zmiany w systemie zarządzania i organizacji. Stwierdziła też, że w konsekwencji na dzień wydawania zarządzenia o odwołaniu ze stanowiska Dyrektora co miało miejsce dopiero w dniu [...] lipca 2013 r. nie istniały żadne szczególne okoliczności uzasadniające podjęcie takiej decyzji, w rozumieniu art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Podobnie jak w przypadku pierwszego odwołania, tak też i tym razem brak podstaw do odwołania skarżącej ze stanowiska stwierdził Dolnośląski Kurator Oświaty. Celem wykazania bezpodstawności odwołania zainteresowanej ze stanowiska Dyrektora skarżąca odniosła się do wszystkich naruszeń zawartych w uzasadnieniu zarządzenia. Stwierdzono, że zarządzenie Prezydenta z dnia [...] lipca 2013 r. jest niezgodne w przepisami prawa, w tym przede wszystkim z art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty. Żadna z wymienionych przyczyn odwołania, abstrahując od ich prawdziwości, nie mieści się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków. W tym stanie rzeczy skarżąca złożyła do Wojewody Dolnośląskiego wniosek o podjęcie przez Wojewodę z urzędu postępowania nadzorczego i stwierdzenie nieważności ww. zarządzenia. W konsekwencji Wojewoda rozstrzygnięciem nadzorczym z dnia [...] sierpnia 2013 r. stwierdził nieważność Zarządzenia. Słusznie zauważył w uzasadnieniu bowiem, że przyczynę odwołania skarżącej stanowiły w głównej mierze sprawy organizacyjno-prawne, kadrowo- płacowe, administracyjne i niepotwierdzone zarzuty mobbingu i szykanowania. Żadna z tych okoliczności nie miała nawet charakteru istotnej, w zasadniczej mierze były to drobne uchybienia, zaś rzekomy mobbing w żadnym zakresie nie został udowodniony. W tym stanie rzeczy brak zatem było podstaw do odwołania skarżącej ze stanowiska. Co więcej, po raz kolejny podkreślić należy, że na dzień wydawania skarżonego zarządzenia podstawy wymienione w jego uzasadnieniu nie istniały.

Na skutek skargi Prezydenta Wrocławia na ww. rozstrzygniecie nadzorcze Wojewoda uchylił swoje rozstrzygnięcie w dniu [...] września 2013 r., jednakże podkreślić należy, że nie zmienił stanowiska w zakresie charakteru, wagi i rodzaju zarzutów postawionych skarżącej w Zarządzeniu zaskarżonym. A jedynie wskazał, że zmiana stanowiska jest podyktowana interesem publicznym, przy uwzględnieniu bieżących uwarunkowań gospodarczych i politycznych. Z takim działaniem organu nadzorczego nie sposób się zgodzić. Przede wszystkim o tym, że w interesie szkoły, a zatem i publicznym, jest by skarżąca zajmowała w dalszym ciągu stanowisko Dyrektora świadczą jej dotychczasowe poczynania, sposób działania szkoły, osiągane wyniki. Nadto zaangażowanie nauczycieli, rodziców i klubów sportowych w walkę o pozostawienie skarżącej na stanowisku Dyrektora. Takie działania najdobitniej wyrażają rzeczywistą sytuację i rzeczywisty interes publiczny. Interes publiczny w tym zakresie bowiem to troska o dzieci, ich rozwój, rozwój szkoły, a w tej mierze skarżąca sprawdziła się w zupełności na zajmowanym stanowisku. Na większość wskazywanych okoliczności skarżąca wnioskowała o przesłuchanie w charakterze świadka wicedyrektora szkoły oraz osób, których dotyczyły wskazane w protokole kontroli uchybienia.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i zasądzenie kosztów postępowania. Stwierdził, że zarzut podjęcia zarządzenia z istotnym naruszeniem art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty jest bezzasadny. Wykazane uchybienia w ocenie organu noszą znamiona istotnych naruszeń obowiązków pracowniczych. Dalej stwierdził, że biorąc pod uwagę powyższy wyrok sądu administracyjnego organ rozważył i dokonał oceny w uzasadnieniu zarządzenia, iż naruszenia mają charakter istotny i rażący, a w konsekwencji nie pozwalają na dalsze wykonywanie obowiązków przez skarżącą. Ponadto stwierdził i poparł swoje stwierdzenia obszernym uzasadnieniem wraz zapodaniem podstaw prawnych naruszeń obowiązków prawnych przez Dyrektora w uzasadnieniu zarządzenia, iż nieprawidłowości wykazane w toku kontroli noszą znamiona istotnego naruszenia obowiązków pracowniczych. Dodał, że organ zakwalifikował ustalony stan faktyczny jako stan niedopełnienia obowiązków przez Dyrektora szkoły i naruszeń uprawnień określonych prawem a w ocenie skarżącego stwierdzone uchybienia Dyrektora powodują destabilizację w realizacji funkcji dydaktycznych, wychowawczych i oświatowych szkoły. Dalsze zajmowanie funkcji Dyrektora szkoły przez odwołaną osobę, zdaniem organu prowadziło do naruszenia interesu publicznego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę. Sąd wskazał, że ustawa nie zawiera normatywnego określenia pojęcia "przypadku szczególnie uzasadnionego". Lukę tę zapełniło orzecznictwo sądowoadministracyjne, w którym podkreśla się, że pojęcie szczególnie uzasadniony przypadek powinno być rozumiane wąsko i oznaczać takie sytuacje, w którym nie jest możliwe, spełnianie przez nauczyciela funkcji kierowniczej, ponieważ zachodzi konieczność natychmiastowego przerwania jego czynności z uwagi na zagrożenie dla interesu publicznego ponadto godziłoby w interes szkoły i powodowałoby destabilizację w jej funkcjonowaniu w zakresie zadań dydaktycznych i wychowawczych. Wskazuje się, że przepis ten odnosi się do konkretnych, poważnych, zawinionych przez Dyrektora lub niezależnych od niego przypadków. W ocenie sądu zarzuty pod adresem skarżącej, które mają ostatecznie wymiar finansowy a także zarzuty dotyczące stosunku na linii Dyrektor – nauczyciel są zarzutami istotnymi, które dają podstawę do sformułowania twierdzenia, że pozostawienie skarżącej na stanowisku Dyrektora godziłoby w interes szkoły jako interes publiczny. Sąd na poparcie tego twierdzenia wskazał liczne przykłady, powołując się na materiały znajdujące się w aktach sprawy.

Od tego wyroku skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie prawa materialnego, a to art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty, polegające na błędnej jego wykładni i przyjęciu, że nieznaczne nieprawidłowości w prowadzeniu dokumentacji w zakresie gospodarki finansowej placówki, wskazane w wynikach kontroli, zakwestionowanych przez skarżąca, a także istnienie konfliktu Dyrektora z grupą 5 nauczycieli, stanowią okoliczności przypadku szczególnie uzasadnionego;

Zarzuciła też naruszenie prawa procesowego mające istotny wpływ na wynik orzeczenia:

1) art.: 133 § 1 w zw. z 134 § 1 oraz 141 § 4 p.p.s.a. poprzez

a) pominięcie przez sąd następujących dokumentów znajdujących się w aktach sprawy: uchwały nr [...] Rady Pedagogicznej Zespołu Szkół nr [...] we Wrocławiu z dnia [...] r. w sprawie odwołania Dyrektora; pisma z dnia 08.11.2012 r.; pisma z dnia 18.07.2013 r.; pisma z dnia 19.07.2013 r.; pisma z dnia 22.07.2013 r.; pisma z dnia 17.07.2013 r.; pisma z dnia 15.07.2013 r.; skutkujące poczynieniem przez sąd błędnych ustaleń faktycznych jakoby rzekomo skarżąca miała niewłaściwe relacje z nauczycielami Zespołu Szkół nr [...], i nie podejmowała działań ukierunkowanych na rozwiązanie tego konfliktu, co stanowić miało wedle Sądu okoliczność przesądzającą o konieczności odwołania skarżącej ze stanowiska;

b) czynienie ustaleń w zakresie prawdziwości i rzetelności ankiety przeprowadzonej przez Międzyzakładową Organizację Związkową NSZZ Solidarność Pracowników Oświaty i Wychowania Wrocław-Krzyki pomimo tego, że w aktach sprawy brak jest przedmiotowej ankiety, a także informacji o jej treści i o tym kto tą ankietą wypełnił i w jakim czasie co skutkowało błędnym przyjęciem, że skarżąca ma niewłaściwe relacje z nauczycielami;

2) art., art.:106 § 3 w zw. z 134 § 1 141 § 4 - p.p.s.a. poprzez:

a) nierozpoznanie wniosku o dopuszczenie jako dowodu akt sprawy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu pod sygn.. akt IV SA/Wr 600/13 dotyczących wydania rozstrzygnięcia nadzorczego przez Wojewodę Dolnośląskiego, co skutkowało nie wyjaśnieniem istotnych okoliczności sprawy i pominięciem dowodów z dokumentów dotyczących kontroli legalności działania Prezydenta Wrocławia w niniejszej sprawie;

b) niedopuszczenie jako dowodu w sprawie protokołów rozpraw Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia, sygn. akt [...] na okoliczność rzeczywistych relacji skarżącej z nauczycielami Zespołu Szkół nr [...] i podejmowanych działań w przedmiocie rozwiązania konfliktu z grupą 5 nauczycieli a także bezpodstawności zarzutów zawartych w wynikach kontroli oraz wystąpieniu pokontrolnym co skutkowało nie wyjaśnieniem istotnych okoliczności sprawy w zakresie rzeczywistego sposobu zarządzania szkoła przez skarżącą oraz poczynieniem przez Sąd błędnych ustaleń faktycznych jakoby rzekomo skarżąca miała niewłaściwe relacje z nauczycielami Zespołu Szkół nr [...], i nie podejmowała działań ukierunkowanych na rozwiązanie tego konfliktu a tak ze wpływu istnienia sporu na sposób funkcjonowania szkoły;

Wniosła o dopuszczenie dowodu z:

1) protokołów rozpraw Sądu Rejonowego dla Wrocławia Śródmieścia, sygn. akt [...] na okoliczność rzeczywistych relacji skarżącej z nauczycielami i podejmowanych działań w przedmiocie rozwiązania konfliktu z grupą 5 nauczycieli oraz bezpodstawności zarzutów zawartych w wynikach kontroli oraz wystąpieniu pokontrolnym oraz

2) pisma z dnia 14.01.2011 r. na okoliczność zakwestionowania przez nauczycieli prawdziwości ankiety przeprowadzonej przez Międzyzakładową Organizację Związkową NSZZ Solidarność Pracowników Oświaty i Wychowania Wrocław-Krzyki;

3) wzoru ankiety na okoliczność jej treści i formy.

Wniosła o uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie kosztów postępowania. W uzasadnieniu wskazała, że sąd nie rozpoznał wszystkich okoliczności sprawy ani wniosku o dopuszczenie dowodu. Pominął też niektóre inne pisma. Skarżąca otrzymała wsparcie od różnych podmiotów, które wyraziły swoje zaniepokojenie w związku z zaistniałą sytuacją. Na dzień wydania aktu nie istniały żadne nieprawidłowości, gdyż zostały one wcześniej usunięte. Organ nie wykazał, aby istniały okoliczności wskazane w wynikach kontroli. Ponadto, żadna z okoliczności nie dawała podstaw do odwołania skarżącej w tym trybie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o jej oddalenie i zasadzenie kosztów postępowania. Wskazał, że zarzuty skargi kasacyjnej sformułowane są wadliwie, a ponadto stwierdził, że postępowanie zostało przeprowadzone prawidłowo. Naruszenia dokonane przez Dyrektora uzasadniały odwołanie w zastosowanym trybie.

Pismem procesowym skarżąca wniosła o dopuszczenie dowodu z wyroku SR dla Wrocławia Śródmieścia z [...] VI 2014 r., sygn. akt [...] wraz z uzasadnieniem na okoliczność ustaleń faktycznych poczynionych przez sąd w zakresie zarzutów zawartych w protokole kontroli, stanowiącym podstawę odwołania skarżącej. Wyrok ten zasądził na jej rzecz odszkodowanie za niesłuszne odwołanie ze stanowiska Dyrektora Szkoły.

Odpowiadając na pismo organu w swoim kolejnym piśmie procesowym skarżąca wskazała, że stanowisko organu jest bezzasadne i przytoczyła argumenty dotyczące przeprowadzania przez sąd postępowania dowodowego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim wskazać trzeba, że w świetle art. 174 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej zwanej p.p.s.a.) skargę kasacyjną można oprzeć na następujących podstawach:

1) naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie,

2) naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Podkreślić przy tym trzeba, że Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej, ponieważ w świetle art. 183 § 1 p.p.s.a. rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc z urzędu pod rozwagę jedynie nieważność postępowania. Jeżeli zatem nie wystąpiły przesłanki nieważności postępowania wymienione w art. 183 § 2 p.p.s.a. (a w rozpoznawanej sprawie przesłanek tych brak), to Sąd związany jest granicami skargi kasacyjnej.

Wobec tak przedstawionych granic rozpoznania sprawy Sąd stwierdził, że skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.

W orzecznictwie Sądu Najwyższego podkreśla się, że zarówno ocena, jak i uznanie organu, który powierzył nauczycielowi stanowisko kierownicze, a następnie odwołuje go z tego stanowiska, nie mogą mieć charakteru dowolnego ani arbitralnego, lecz powinny być dokładnie i szczegółowo wywiedzione i uargumentowane w uzasadnieniu podjętej decyzji (uchwały). Wywód ten i argumentacja powinny zaś podlegać wnikliwej kontroli zarówno organów nadzoru, jak i sądu. W innym wyroku myśl tę Sąd Najwyższy ujął w sposób szczególnie dobitny: "Zakres swobody służącej właściwemu organowi przy odwołaniu nauczyciela ze stanowiska dyrektora szkoły jest ograniczony przepisami prawa oświatowego. Sfera uznania kompetentnego organu jest co prawda znaczna, jednak niepełna, bo musi on uwzględniać m.in. ograniczenia wyraźnie ustanowione w art. 38 ustawy o systemie oświaty. Przepis ten - jako stwarzający gwarancje dla stabilności stosunku zatrudnienia nauczycieli - musi być zarówno przez organy decydujące, jak i przez organy nadzorujące, a także sprawujące kontrolę legalności decyzji podejmowanych w tym zakresie (także przez sąd pracy), traktowany ze szczególną uwagą. Jeśli bowiem ustawodawca stwarza dla pewnych wyraźnie określonych grup pracowników (w tym przypadku nauczycieli) szczególne i dosyć rygorystyczne gwarancje, to rzeczą organów kontroli prawnej jest dołożenie wszelkich starań, by gwarancje te stały się rzeczywiście funkcjonujące w praktyce. Użyte w art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy pojęcie "przypadki szczególnie uzasadnione" jest pojęciem ogólnym, niedookreślonym, swoistą klauzulą generalną, które winno być interpretowane wąsko. W utrwalonym orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego od szeregu lat prezentowany jest pogląd, że użyte w tym przepisie pojęcie "przypadki szczególnie uzasadnione" należy interpretować zawężająco i o ich wystąpieniu można mówić w sytuacji konkretnych poważnych przyczyn, czy to niezależnych od dyrektora, czy też przez niego zawinionych (np. gdy w sposób istotny zostały naruszone obowiązki pracownicze - art. 52 § 2 k.p.) gdy konieczne jest natychmiastowe zaprzestanie wykonywania przez dyrektora funkcji, bowiem dalsze jej wykonywanie godziłoby w interes szkoły i powodowałoby destabilizację w jej funkcjonowaniu w zakresie zadań dydaktycznych, wychowawczych i opiekuńczych. Przy czym z uwagi na uznaniowość zastosowania tego trybu odwołania ze stanowiska, przedmiotowe zarządzenie winno zawierać uzasadnienie, w którym m.in. przedstawione muszą być okoliczności spełniające, zdaniem organu, przesłankę "przypadku szczególnie uzasadnionego". W uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia wskazano wprawdzie okoliczności, które stanowiły podstawę odwołania Dyrektora ze stanowiska w czasie roku szkolnego bez wypowiedzenia, jednakże w żaden sposób nie wykazano, że naruszenia, jakich dopuścił się Dyrektor obligują do zastosowania pkt 2 ust. 1 art. 38 ustawy o systemie oświaty. Podkreślić bowiem należy, że art. 38 ust. 1 reguluje przesłanki odwołania nauczyciela ze stanowiska kierowniczego i może to nastąpić w sytuacji złożenia rezygnacji przez nauczyciela (pkt 1 lit. a); ustalenia negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonania zadań wymienionych w art. 34a ust. 2 w trybie określonym przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli (pkt 1 lit. b); w przypadku złożenia przez organ sprawujący nadzór pedagogiczny wniosku w sytuacji, o której mowa w art. 34 ust. 2a (pkt 1 lit. c) oraz w przypadkach szczególnie uzasadnionych (pkt 2). Wskazać należy, że w przypadku wystąpienia przesłanki, o której mowa w art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. a, b/, c/, to organ odwołuje dyrektora szkoły ze stanowiska stosując określone procedury. Tylko w przypadku szczególnie uzasadnionym możliwe jest zastosowanie trybu odwołania dyrektora ze stanowiska na podstawie pkt 2 ust. 1 art. 38 ustawy o systemie oświaty. Przy czym organ prowadzący szkołę może odwołać dyrektora bez wypowiedzenia w przypadku negatywnej oceny pracy lub negatywnej oceny wykonywania zadań określonych w art. 34a ust. 2, tj. prawidłowości dysponowania przyznanymi szkole środkami budżetowymi oraz pozyskanymi przez szkołę środkami pochodzącymi z innych źródeł, a także gospodarowania mieniem; przestrzegania przepisów dot. bezpieczeństwa i higieny pracy pracowników i uczniów oraz przestrzegania przepisów dot. organizacji pracy szkoły. A więc na tej podstawie kompetencje organu prowadzącego szkołę do odwołania dyrektora wynikają z nadzoru jaki organ sprawuje nad działaniem szkoły, tj. w zakresie spraw finansowych i administracyjnych. Natomiast w zakresie nadzoru pedagogicznego to tutaj stosowne uprawnienia posiada organ sprawujący ten nadzór.

Z uzasadnienia zaskarżonego zarządzenia wynika, iż organ prowadzący szkołę ma zastrzeżenia w sferze obowiązków administracyjno-organizacyjnych. Organ wskazuje na wiele uchybień Dyrektora, różnej natury, jednakże uchybienia te rozpatrywane nawet łącznie nie dają podstaw do odwołania Dyrektora w trybie art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, co oczywiście nie oznacza, że uchybienia takie nie zostały popełnione. W przedmiotowej sprawie istota powstałego sporu prawnego sprowadza się do odpowiedzi na pytanie, czy stwierdzone przez organ uchybienia w pracy skarżącej jako Dyrektora Szkoły uzasadniały odwołanie ze stanowiska w trybie, jaki zastosował organ, tj. art. 38 ust. 1 pkt 2 ustawy. Przypomnieć bowiem należy, że zgodnie z art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy odwołanie nauczyciela bez wypowiedzenia ze stanowiska kierowniczego następuje w przypadku ustalenia negatywnej oceny pracy, przeprowadzonej zgodnie z przepisami w sprawie oceny pracy nauczycieli. Dostrzegamy zatem, że fakt negatywnej oceny pracy nie uzasadnia odwołania nauczyciela ze stanowiska dyrektora w trybie art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy, może zaś stanowić podstawę do odwołania w trybie art. 38 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy. Tym samym wynikająca z art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy przesłanka "przypadków szczególnie uzasadnionych", która pozwala na odwołanie nauczyciela ze stanowiska dyrektora w czasie roku szkolnego, nie tylko nie może być utożsamiana z przesłanką negatywnej oceną pracy nauczyciela, ale nadto wskazuje na konieczność szybkiego odwołania, bo w trakcie roku szkolnego. Stąd też dla zachowania ustawowej przesłanki, przypadków szczególnie uzasadnionych istotna jest również szybka reakcja organu.

Jak wskazuje Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 19 marca 2013 r., sygn. akt I OSK 2448/12 brak szybkiej reakcji organu prowadzącego szkołę na postępowanie Dyrektora w naturalny sposób osłabia, a nawet z upływem czasu znosi możliwość jego odwołania z tej funkcji na podstawie przepisu art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. Jest on bowiem przewidziany dla przypadków wymagających natychmiastowego działania.

W przedmiotowej sprawie, jak wynika z akt administracyjnych, a także uzasadnienia wyroku Sądu I instancji, wskazano na szereg różnorodnych zarzutów dotyczących pracy skarżącej, które dotyczyły okresu lat 2011, 2012, 2013, a nawet wskazywano na rok 2009 r., z którego to roku pochodzą pisma rodziców uczniów co do nieprawidłowo prowadzonych zajęć nauczania indywidualnego, jak również pisma nauczycieli, wskazujące na istniejący konflikt pomiędzy skarżącą a częścią nauczycieli. Jak podkreśla w uzasadnieniu Sąd I instancji, w niniejszej sprawie Sąd nie dokonuje oceny po czyjej stronie leży wina w panujących stosunkach pomiędzy skarżącą a częścią nauczycieli. Istotne jest, że konflikt taki istnieje, trwa od paru lat, choć to do obowiązków skarżącej należy, by konflikt ten rozwiązać. Dalej Sąd stwierdza, że wskazywane w niniejszej sprawie okoliczności jako podstawa odwołania ze stanowiska dyrektora w trybie art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy o systemie oświaty nie miały charakteru nagłego, niemniej jednak taka naganna sytuacja zwalczających się nauczycieli powinna być przerwana i to w sposób szybki. Naczelny Sąd Administracyjny nie zgadza się z powyższą oceną prawną, tzn. z przyjęciem, że w tym stanie faktycznym zachodziły przesłanki do zastosowania trybu odwołania ze stanowiska dyrektora określonego w art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy, tryb ten, jak wskazywano już wcześniej, ma charakter wyjątkowy, pozwalający szybko reagować, gdy zachodzą szczególnie uzasadnione wypadki. Natomiast tryb ten nie może mieć zastosowania do odwołania dyrektora w przypadku, gdy uwagi czy zastrzeżenia co do jego pracy dotyczą okresu czasu trwającego już co najmniej od kilku lat. W takich przypadkach ustawodawca przewidział inną podstawę prawną do odwołania ze stanowiska dyrektora szkoły, a jest nią negatywna ocena pracy, określona w art. 38 ust.1 pkt 1 lit. b ustawy. Należy również zauważyć, co potwierdza także wyrok NSA z 21 stycznia 2014 r., sygn. akt I OSK 2473/13, że negatywna ocena działalności dyrektora szkoły przez organ prowadzący w zakresie gospodarki finansowej szkoły lub innych zaniedbań dotyczących organizacji pracy szkoły, nie mieści się w pojęciu szczególnie uzasadnionych przypadków zawartym w art. 38 ust. 1 pkt 2 u.s.o. i nie uzasadnia odwołania dyrektora szkoły w trybie tego przepisu.

Naczelny Sąd Administracyjny uwzględniając skargę kasacyjną i stwierdzając, że zarządzenie wydane zostało z naruszeniem prawa, miał na uwadze, że w przedmiotowej sprawie nie została spełniona przesłanka do zastosowania trybu, o którym mowa w art. 38 ust.1 pkt 2 ustawy – na brak spełnienia tej przesłanki wskazywał również w swej opinii kurator oświaty. Natomiast stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego nie oznacza pozytywnej oceny pracy skarżącej jako Dyrektora, przedmiotem sporu było bowiem ustalenie, czy spełniona została przesłanka "przypadków szczególnie uzasadnionych", a nie przesłanka "ustalenia negatywnej oceny pracy".

Z tych przyczyn, Naczelny Sąd Administracyjny uznając, że skarga kasacyjna była zasadna w części, w której zarzucała Sądowi pierwszej instancji naruszenie prawa materialnego - z mocy przepisu art. 188, w związku z art. 193 i art. 147 § 1 p.p.s.a. - orzekł jak w sentencji.

Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania sądowego zostało oparte na przepisie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.