Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 1100/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2008-11-06 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3,5 art. 127 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu I Wydział w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi [...] W., W., P. Spółka Jawna na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od sierpnia 2005r. do czerwca 2006r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji /-/ J. Małecki


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 lipca 2008r. spółka jawna [...] W., W., P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego za poszczególne miesiące od sierpnia 2005r. do czerwca 2006r.

Postanowieniem z dnia 23 października 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu działając na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zawiesił postępowanie w niniejszej sprawie do czasu rozstrzygnięcia przez Trybunał Konstytucyjny pytania prawnego zadanego przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 sierpnia 2008r. sygn. akt I FSK 817/07 w kwestii zgodności z art. 2 Konstytucji Rzeczpospolitej Polskiej § 4 ust. 5 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 kwietnia 2004r. w sprawie obniżenia stawek podatku akcyzowego (Dz.U. Nr 87, poz. 825 ze zm).

Pismem z dnia 31 października 2008r., pełnomocnik skarżącej złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadniając przedmiotowy wniosek podniesiono, że "Skarb Państwa ma w pełni zabezpieczone należności poprzez hipotekę i już zrealizowane czynności egzekucyjne. Dla skarżącej najbardziej dolegliwą czynnością egzekucyjną jest zajęcie rachunku bankowego, praktycznie blokujące funkcjonowanie przedsiębiorstwa Spółki."

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.

Wykonanie aktu administracyjnego, określającego zobowiązanie podatkowe, zwykle wiąże się z dolegliwością dla podatnika, ale taka dolegliwość nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Analiza orzecznictwa sądów administracyjnych wskazuje, że warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uzasadnienie wniosku winno zatem odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione.

Twierdzenia powinny zostać poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (post. NSA z 30 listopada 2004r., GZ 120/04).

Z kolei do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Niezbędne jest, na przykład wskazanie, że w przypadku wykonania decyzji skarżącemu grozi szkoda, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Wykonanie bowiem decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie w każdym przypadku musi łączyć się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonej kwoty (szerzej: Jan Paweł Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydanie 2, Komentarz, Warszawa 2006 oraz post. NSA z 15 grudnia 2004r. , GZ 127/04 i z 20 grudnia 2004, GZ 138/040).

Zauważyć należy, że w niniejszej sprawie strona nie przedstawiła żadnych dokumentów pozwalających na uznanie, że w jej przypadku istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody.

Z akt sprawy nie wynika , jakie kwoty skarżąca przeznacza na działalność, czy ma majątek ruchomy, nieruchomości, ile i jakie samochody posiada, ilu pracowników zatrudnia, czy dysponuje oszczędnościami, jak kształtują się przepływy środków na rachunkach bankowych spółki. Ustanowienie hipoteki przymusowej kaucyjnej na nieruchomościach należących do spółki i zajęcie samochodu ciężarowego nie są wystarczającymi argumentami przemawiającymi za zastosowaniem instytucji wstrzymania wykonania skarżonej decyzji. Nie wystarczy też samo powtórzenie treści przepisu lub stwierdzenie, że "dla skarżącej najbardziej dolegliwą czynnością egzekucyjną jest zajęcie rachunku bankowego".

Konkludując należy podkreślić, iż uzasadnienie wniosku nie stanowi jego wymogu formalnego, lecz materialno-prawną jego argumentację. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, podlega natomiast ocenie z punktu widzenia zasadności wniosku.

Należy również podkreślić, że w świetle art. 61 § 3 ustawy o ppsa, to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania decyzji. Okoliczności te nie mogą być przedmiotem domniemań sądu, skoro strona skarżąca w uzasadnieniu wniosku nie odniosła się do nich w sposób pozwalający na uznanie, że w sprawie zaistniały przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 oraz 127 § 3ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł Sąd jak w sentencji postanowienia.

/-/ J. Małecki