Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 88/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2021-10-07 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Zobowiązano do dokonania czynności
Stwierdzono, że organ dopuścił się bezczynności
Stwierdzono, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa
Zasądzono zwrot kosztów postępowania

SENTENCJA

Dnia 7 października 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Aleksandra Kiersnowska-Tylewicz Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 7 października 2021 roku sprawy ze skargi Ł. M. na bezczynność Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych [...] w przedmiocie dostępu do informacji publicznej I. zobowiązuje Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych [...] do załatwienia wniosku z dnia [...] lutego 2021 r. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku; II. stwierdza, że Dziekan Okręgowej Izby Radców Prawnych [...] dopuścił się bezczynności; III. stwierdza, że bezczynność nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych [...] na rzecz skarżącego kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] lutego 2021 r. Ł. M. (zwany dalej "wnioskodawcą" lub "Skarżącym") złożył wniosek o udostępnienie informacji publicznej przez Dziekana Okręgowej Izby Radców Prawnych [...] (zwanego dalej "Dziekanem OIRP"). Przedmiotem wniosku było przedłożenie:

- kserokopii umów, z których wynika powierzenie G. W. – Prezes Regionalnej Izby Obrachunkowej w P. prowadzenia szkoleń na aplikacji radcowskiej w latach 2018, 2019, 2020 oraz 2021;

- informacji ile godzin w skali ostatnich 5 lat szkoleń przeprowadziła G. W. dla uczestników aplikacji radcowskiej;

- informacji o wskazanie łącznej kwoty wynagrodzenia z ostatnich 5 lat, jakie otrzymała G. W. za prowadzenia szkoleń;

- informacji o obecnym statusie G. W. w Izbie Radców Prawnych tj. czy jest ona czynnym radcą, czy jej status jest w chwili obecnej zawieszony.

Wnioskodawca poprosił o udostępnienie tych informacji przez przekazanie drogą elektroniczną na wskazany przez siebie adres e-mail.

W dniu [...] marca 2021 r. wnioskodawca został powiadomiony drogą mailową przez OIRP, iż G. W. jest aktywnym członkiem samorządu radcowskiego i jest wpisana na listę radców prawnych OIRP w P.. W mailu stwierdzono, że ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 2176 ze zmianami, zwanej dalej "u.d.i.p.") nie jest środkiem udostępnienia każdej informacji. Zakres ustawy wytycza i obejmuje dostęp tylko do informacji publicznej, a nie publiczny dostęp do wszelkich informacji. Osoby prowadzące zajęcia na aplikacji radcowskiej nie są podmiotami wykonującymi zadania publiczne. Informacje, o które wnioskuje wnioskodawca są informacjami wewnętrznymi samorządu radcowskiego dokumentującymi wewnętrzny proces kształcenia aplikantów. Skoro zatem wykładowcy nie są podmiotami informacji publicznej, informacje o planach, godzinach zajęć oraz o wynagrodzeniach wykładowców nie stanowią informacji publicznej.

Skarżący wniósł skargę na bezczynność Dziekana OIRP do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu działając samodzielnie. Skarżący podniósł zarzut naruszenia:

1) art. 61 ust. 1 Konstytucji RP w zakresie, w jakim przepis ten stanowi podstawę prawa do uzyskania informacji publicznej poprzez jego niezastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek;

2) art. 10 ust. 1 w związku z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. przez brak zastosowania, polegający na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

Na tej podstawie, Skarżący wniósł o zobowiązanie Dziekana OIRP do załatwienia wniosku o udzielenie informacji publicznej z dnia [...] lutego 2021 r., stwierdzenie, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa oraz o zasądzenie kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi stwierdzono, że termin do udzielenia odpowiedzi na informację publiczną wynosi 14 dni. Ten zaś upłynął, a odpowiedzi nie było. Organ nie poinformował Skarżącego o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem. To oznacza, że Dziekan OIRP pozostaje w bezczynności.

Zdaniem Skarżącego OIRP wykonuje zadania publiczne, co prowadzi do wniosku, że jest zobowiązana do udostępnienia informacji publicznej. Informacja o stanie majątkowym samorządu radcowskiego jest także informacją publiczną, ponieważ podmiot publiczny gospodaruje majątkiem. Wynagrodzenie pochodzi bowiem z majątku publicznego, na który składają się m. in. składki członków tego samorządu.

Brak odpowiedzi Dziekana OIRP wskazuje, zdaniem Skarżącego, na rażącą bezczynność. Odpowiedź nie wpłynęła w terminie.

W odpowiedzi na skargę Dziekan OIRP wniósł o jej oddalenie i obciążenie Skarżącego kosztami postępowania. W uzasadnieniu pisma, zdaniem Dziekana OIRP żaden z przedstawionych zarzutów nie jest zasadny. Odpowiedź została udzielona Skarżącemu w dniu [...] marca 2021 r. Zdaniem Dziekana OIRP, te z informacji, o które wnioskował Skarżący nie stanowią informacji publicznej, tylko wewnętrzne informacje samorządu radcowskiego. Nie są zatem skierowane do podmiotów zewnętrznych, stąd nie podlegają udostępnieniu. Przepisy u.d.i.p. dają prawo dostępu do informacji publicznej, jednakże nie każda informacja posiadana przez adresata wniosku. Z powołaniem na orzecznictwo, Dziekan OIRP wskazał, że wnioskowane dane należą do kategorii takich danych jak: wewnętrzna korespondencja elektroniczna, informacje techniczne dotyczące narzędzi używanych przez podmiot, opinie ekspertów, terminarz spotkań oraz inne dokumenty związane z planowaniem działalności podmiotu.

Zakres wnioskowanych informacji dotyczy wewnętrznej organizacji szkoleń aplikantów i nie wiąże się ze sprawą publiczną, a w konsekwencji nie jest informacją publiczną.

Odpowiedź na skargę skonstatowano twierdzeniem, że skoro udzielono odpowiedzi na wniosek, podmiot zobowiązany nie jest w bezczynności.

Pismem z dnia [...] czerwca 2021 r. Skarżący złożył replikę na odpowiedź na skargę. Skarżący wyjaśnił, że odpowiedź OIRP w przedmiocie jego wniosku rzeczywiście trafiła na jego skrzynkę mailową, jednakże znalazła się w folderze "SPAM", stąd o udzielonej odpowiedzi dowiedział się gdy doręczono mu odpis odpowiedzi na skargę. Mimo to, Skarżący uważa, że jego skarga jest zasadna. Wykładowcy OIRP są podmiotami wykonującymi zadania publiczne, a co za tym idzie informacje o planach, godzinach zajęć, czy też wynagrodzeniach są informacją publiczną. Skarżący twierdzi, że powołane przez niego orzecznictwo jasno dowodzi temu, że składki tworzące budżet samorządu radcowskiego stanowią majątek podmiotu publicznego, a jego gospodarowanie podlega transparentności w związku z gospodarowaniem nim. Stąd twierdzenia i żądania zawarte w skardze zostały podtrzymane.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.

Skarga zasługiwała na uwzględnienie.

Na wstępie należy wskazać, że sprawa została rozpoznana w trybie art. 119 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami, zwanej dalej "p.p.s.a."). Powołany przepis stanowi: "Sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania." Niewątpliwie wniesiona skarga dotyczy bezczynności Dziekana OIRP w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Z tych względów zarządzeniem z dnia [...] sierpnia 2021 r. Przewodniczący Wydziału II. tut. Sądu wyznaczył termin posiedzenia niejawnego na dzień [...] października 2021 r. zaznaczając, że sprawa ma być skierowana do rozpoznana w trybie uproszczonym. Na podstawie art. 120 p.p.s.a. w trybie uproszczonym sąd rozpoznaje sprawy na posiedzeniu niejawnym w składzie trzech sędziów.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej przyjmując jako kryterium kontroli zgodność z prawem. Ponadto zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. w zakresie realizowanej kontroli, Sąd nie jest związany granicami skargi, w związku z czym zarzuty podniesione w jej treści nie wyznaczają kierunku analizy podejmowanej przez Sąd.

Podkreślenia wymaga legitymacja Skarżącego do wniesienia skargi na bezczynność organu. Jest ona wywodzona z art. 21 u.d.i.p., w której wskazuje się, że do skarg rozpatrywanych w postępowaniach o udostępnienie informacji publicznej stosuje się przepisy p.p.s.a. W świetle art. 3 § 2 pkt 8 i 9 p.p.s.a. sądowa kontrola administracji publicznej, dokonywana w oparciu o kryterium legalności, obejmuje m.in. orzekanie przez sądy administracyjne w sprawach skarg na bezczynność. Należy zatem uznać, że skarga na bezczynność Dziekana OIRP mogła zostać wniesiona i podlegała rozpoznaniu przez tut. Sąd.

Przedmiotem zaskarżenia jest bezczynność wspomnianego podmiotu w sprawie udostępnienia informacji publicznej w związku z wnioskiem Skarżącego z dnia [...] lutego 2021 r.

Należy rozpocząć od zagadnienia związanego z ustaleniem, czy Dziekan OIRP jest podmiotem zobowiązanym do udostępnienia informacji publicznej. Odpowiedź na to pytanie musi być jednoznacznie twierdząca, co wynika z faktu, iż realizuje zadania publiczne korzystając przy tym z majątku publicznego przeznaczonego na te cele. To z kolei wynika z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. (wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. akt II SAB/Go 192/19, dostępny na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA"). Powołany przepis stanowi, że organy samorządów gospodarczych i zawodowych są zobowiązane do udostępnienia informacji publicznej, tak jak każda władza publiczna oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne. Z przywołanej regulacji wynika, że ustawodawca w zakresie obowiązku udzielania informacji publicznej, zrównał organy samorządów zawodowych i gospodarczych z władzami publicznymi, a przepis ten jest kompatybilny z uregulowaniem zawartym w przepisie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP. Regulacje konstytucyjne zostały bowiem w pełni inkorporowane do u.d.i.p. (wyrok WSA w Warszawie z dnia 17 października 2019 r., sygn. akt II SAB/Wa 213/19, dostępny w CBOSA).

W tym miejscu należy przywołać treść art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 75 ze zmianami, zwanej dalej "u.r.p."), zgodnie z którym radcowie prawni zorganizowani są na zasadach samorządu zawodowego. Samo już literalne brzmienie powołanych przepisów dowodzi temu, że Dziekan OIRP jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej, gdyż samorząd radców prawnych jest samorządem zawodowym, a Dziekan OIRP jego organem, a właściwie członkiem jego organu. Nie ulega wątpliwości, że OIRP jako samorząd zawodowy wykonuje zadania publiczne. Sąd w składzie orzekającym stwierdził, że samorząd radców prawnych – jako samorząd zawodowy – powołany do udzielania pomocy prawnej, niewątpliwie wypełnia dyspozycję cytowanego przepisu art. 4 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p., w zakresie wykonywania zadań publicznych, co wynika bezpośrednio z art. 2 u.r.p. (zob. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 2016 r., sygn. akt I OSK 1473/15, dostępny w CBOSA). Świadczenie pomocy prawnej, która ma na celu ochronę prawną interesów podmiotów, na których rzecz jest wykonywana, a w związku z tym i cały proces przygotowujący do wykonywania tych zadań przyszłych radców prawnych przesądza o konieczności przypisania samorządowi radców prawnych cechę podmiotu wykonującego zadania publiczne. To prowadzi do jednoznacznego wniosku, że OIRP jest podmiotem, którego działalność podlega dostępowi do informacji publicznej.

Obowiązek obarczający Dziekana OIRP wynika z kolei z art. 52 ust. 1 i 2 u.r.p. Pierwsza jednostka redakcyjna stanowi, iż OIRP kieruje rada okręgowej izby radców prawnych. Kierowanie izbą radców prawnych przez jej radę oznacza wykonywanie zadań ustawowych, które mają wpływ na kierunek działalności tego lokalnego samorządu. Druga jednostka redakcyjna wskazuje z kolei, że prezydium okręgowej izby radców prawnych jest organem wykonawczym w stosunku do działań rady. W skład prezydium wchodzą dziekan, wicedziekani, skarbnik, sekretarz oraz członkowie. Każdy zatem członek Prezydium Rady OIRP jest zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej. To dotyczy także Dziekana OIRP.

Wbrew twierdzeniom Dziekana OIRP, wnioskowane informacje stanowią informacje publiczne, które podlegają udostępnieniu w trybie u.d.i.p. W myśl art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. b i c u.d.i.p. organy samorządu zawodowego są zobowiązane do udostępnienia w szczególności informacji o ich organizacji, a także przedmiocie działalności i kompetencjach. Mając na względzie fakt, że jednym z podstawowych przejawów działalności OIRP jest organizacja aplikacji radcowskiej, mającej na celu przygotowanie przyszłych radców prawnych do wykonywania zawodu zaufania publicznego, nie można nie zauważyć, że organizacja aplikacji obejmująca harmonogram zajęć z wyszczególnieniem ich ilości z podziałem na konkretne działy prawa stanowi informację publiczną. Udostępnienie tej informacji pozwala na powzięcie wiadomości o tym, jakie aspekty prawa i, w jakiej ilości są zgłębiane przez aplikantów radcowskich. P. tej informacji spełnia także funkcję kontrolną, jaka stanowi nierozerwalny związek z działalnością samorządu radców prawnych. Dzięki tym informacjom wnioskodawca może skontrolować, czy aplikanci są kształceni wszechstronnie w każdej dziedzinie prawa, czy też większy nacisk kładzie się na poszczególne jego gałęzie i dziedziny. To z kolei przekłada się na obraz poziomu przygotowania merytorycznego przyszłego radcy prawnego do wykonywania tego zawodu, który ma na celu świadczenie pomocy na rzecz jego przyszłych klientów.

Nie ulega najmniejszej wątpliwości, że majątek samorządu zawodowego również stanowi przedmiot informacji publicznej – art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f w związku z art. 6 ust. 1 pkt 5 lit. c u.d.i.p. Zarówno wynagrodzenie szkoleniowca, jak i dokument zawiązujący stosunek prawny stanowiący podstawę do odpłatnego świadczenia usług w postaci prowadzenia zajęć i wykładów stanowią informację publiczną. Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego, który co prawda wypowiedział się w tej materii w odniesieniu do samorządu adwokatów, jednakże per analogiam znajduje ono zastosowanie także w niniejszej sprawie. "Wiedza o majątku samorządu zawodowego, który realizuje zadania publiczne określone w Konstytucji RP oraz w przepisach ustawy z 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2017 r., poz. 2368) jest informacją publiczną (art. 6 ust. 1 pkt 2 lit. f i pkt 5 lit. c u.d.i.p.). Wynagrodzenie pochodzi z majątku publicznego w rozumieniu art. 6 ust. 1 pkt 5 u.d.i.p., dla którego źródłem finansowania są między innymi obowiązkowe składki członków, ustalane corocznie w oparciu o art. 40 pkt 3 ustawy z 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2017 r., poz. 2368). Jednocześnie informacja ta wiąże się z funkcjonowaniem i działalnością samorządu zawodowego w ramach zadań publicznych wynikających z powołanych przepisów. (...) Pełnienie funkcji szkoleniowych aplikantów nie jest objęte sferą niepubliczną (prywatną), lecz stanowi realizację ustawowego zadania samorządu zawodowego wynikającego z art. 3 ust. 1 ustawy z 1982 r. Prawo o adwokaturze (Dz. U. z 2017 r., poz. 2368) w zw. z art. 17 ust. 1 Konstytucji RP." (wyrok NSA z dnia 24 kwietnia 2018 r., sygn. akt II GSK 231/18, dostępny w CBOSA). Majątek samorządu radcowskiego stanowią w dużej mierze składki jego członków, a także opłaty uiszczane przez aplikantów związane z odbywaniem aplikacji radcowskiej. Członkowie tego samorządu współtworzą majątek, który wydatkowany na cele ustawowe tj. m.in. organizacja aplikacji radcowskiej podlega transparentności. Jej przejawem jest dostęp na zasadach określonych w u.d.i.p.

Wydatkowanie środków finansowych pochodzących z majątku samorządu radcowskiego w postaci umów zawieranych z wykładowcami jest konsekwencją wspomnianej powyżej jawności. To prowadzi do wniosku, że zakresem u.d.i.p. objęte są także umowy cywilnoprawne zawierane przez organy samorządów zawodowych w zakresie wykonywanych przez nie zadań publicznych, jako dotyczące majątku publicznego (por. wyrok WSA w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 września 2018 r., sygn. akt II SAB/Go 77/18, dostępny w CBOSA). Skarżący ma zatem prawo wiedzieć, jakie umowy zostały zawarte, a w związku z tym, jakie przewidywały wynagrodzenie dla wykładowców aplikacji radcowskiej. Stan finansów tworzonych przez członków samorządu zawodowego, a także ich wykorzystywanie na realizację celów ustawowych stanowi ogólną gospodarkę finansową, która jest jawna.

Status G. W. w ramach OIRP również stanowi informację publiczną. Dziekan OIRP wskazał co prawda, że G. W. jest aktywnym członkiem samorządu radcowskiego i jest wpisana na listę radców prawnych OIRP w P., jednakże z tej odpowiedzi nie wynika, czy jej prawo do wykonywania zawodu zostało zawieszone w związku z zajmowaniem przez nią funkcji Prezesa Regionalnej Izby Obrachunkowej w P.. Ponadto stwierdzenie "jest aktywnym członkiem" może wskazywać na jej zaangażowanie w pracę organów samorządu radców i niekoniecznie oznaczać czynne wykonywanie zawodu radcy prawnego, chociażby z uwagi na zajmowane przez nią stanowisko w Regionalnej Izbie Obrachunkowej w P.. Należy dodatkowo zauważyć, że bycie wpisanym na listę radców prawnych nie oznacza wykonywania tego zawodu. Zawieszone prawo do wykonywanie tego zawodu nie oznacza tego, że radca prawny nie jest wpisany na listę. "Cechą prawa do prywatności jest to, że ochroną tą objęta jest dziedzina życia osobistego (prywatnego), rodzinnego i towarzyskiego człowieka. Ochrona ta nie obejmuje jednak działalności publicznej osoby ani też sfery działań i zachowań, które ogólnie są pojmowane jako osobiste lub prywatne, jeżeli działania te lub zachowania wiążą się ściśle z działalnością publiczną" (wyrok WSA we Wrocławiu z dnia 13 lipca 2017 r., sygn. akt IV SAB/Wr 12/17, dostępny w CBOSA). Udzielając odpowiedzi na ostatnie pytanie Skarżącego, Dziekan OIRP powinien precyzyjnie wskazać, jaki jest obecny stan rzeczy z uwzględnieniem określenia odpowiadającemu tekstowi prawnemu tj. czy jest czynnym radcą prawnym, czy też prawo do wykonywania zawodu jest zawieszone.

Stanowisko Dziekana OIRP doprowadziło go do błędnego przekonania, że wnioskowane informacje nie mają charakteru informacji publicznej, co spowodowało, że nie udostępniono ich. Powyższa argumentacja Sądu dowodzi jednak, że przedmiotowe informacje powinny być udostępnione w trybie u.d.i.p., w związku z czym należało, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 p.p.s.a., zobowiązać Dziekana OIRP do załatwienia wniosku Skarżącego z dnia [...] lutego 2021 r. w terminie 14 dni od dnia otrzymania odpisu prawomocnego wyroku (pkt I. sentencji wyroku).

Nieudostępnienie przez Dziekana OIRP informacji publicznej w terminie ustawowym świadczy o tym, że podmiot zobowiązany dopuścił się bezczynności, o czym orzeczono na podstawie art. 149 § 1 pkt 3 p.p.s.a. (pkt II. sentencji wyroku). Nie można jednak uznać, że bezczynność Dziekana OIRP miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, tak jak sugeruje to Skarżący (pkt III. sentencji wyroku). Sąd orzekł w tym zakresie na podstawie art. 149 § 1a p.p.s.a. Rażące naruszenie prawa w rozumieniu art. 149 § 1a p.p.s.a. to naruszenie ciężkie, które nosi cechy oczywistej i wyraźnej sprzeczności z obowiązującym prawem, niepozwalające na zaakceptowanie w demokratycznym państwie prawa i wywołujące dotkliwe skutki społeczne lub indywidualne. Dla uznania rażącego naruszenia prawa nie jest wystarczające samo przekroczenie przez organ ustawowych obowiązków, czyli także terminów załatwienia sprawy. Ponadto odmienny pogląd w zakresie interpretacji przepisów prawa, do którego uprawniony jest podmiot stosujący prawo nie przesądza o rażącym naruszeniu prawa.

Przekroczenie musi być zatem bardzo znaczne i wskazywać na złą wolę organu lub powodować jakieś wyjątkowo dolegliwe dla strony skutki. "Rażącym naruszeniem prawa jest taka wadliwość, którą cechuje szczególnie duży ciężar gatunkowy. Ma ona miejsce, gdy brak jest oczywistego podejmowania czynności lub gdy dochodzi do oczywistego lekceważenia wniosków strony. Taka sytuacja występuje też, gdy organ jawnie wykazuje brak chęci załatwienia sprawy lub gdy ewidentnie nie stosuje się do przepisów." (wyrok NSA z dnia 8 grudnia 2020 r., sygn. akt II OSK 1589/20, dostępny w CBOSA). Na gruncie niniejszej sprawy nie da się wyprowadzić wniosku, że Dziekan OIRP działał w sposób lekceważący wobec obowiązku prawnego w postaci rozpoznania wniosku Skarżącego w terminie ustawowym. Działanie organu nie nosiło również cech celowego unikania załatwienia sprawy. Dziekan OIRP niewątpliwie wiedział o obowiązku wynikającym z art. 1 ust. 1 i art. 14 ust. 2 u.d.i.p. Stąd nie można twierdzić, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa.

O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 oraz art. 205 § 1 p.p.s.a. w związku z § 2 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021, poz. 535). Sąd zasądził zwrot kosztów w wysokości [...] zł, co stanowi równowartość wpisu od skargi (pkt IV. sentencji wyroku).