Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SA/Rz 741/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2009-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6192 Funkcjonariusze Policji
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ryszard Bryk Sędziowie WSA Jolanta Ewa Wojtyna /spr./ WSA Joanna Zdrzałka Protokolant st. sekr. sąd. Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 4 lutego 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi J. R. na akt administracyjny Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania świadectwa służby - postanawia - odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

J. R. skierował do Sądu Rejonowego Wydziału Pracy

i Ubezpieczeń Społecznych pozew przeciwko Komendantowi Miejskiemu Policji

o sprostowanie świadectwa służby (data wpływu10 lipca 2008r.).

Postanowieniem z dnia 14 października 2008r., sygn. akt [...] Sąd ten stwierdził swą niewłaściwość i przekazał sprawę do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Rzeszowie.

Stan faktyczny w niniejszej sprawie przedstawia się następująco.

Wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 marca 2008r., sygn. akt II SA/Rz 757/07 oddalono skargę J. R. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji z dnia [...] lipca 2007r. nr [...], która utrzymywała w mocy decyzję Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] czerwca 2007r. rozwiązującą stosunek służbowy J. R. z dniem 4 czerwca 2007r.

W piśmie datowanym 14 maja 2008r. J. R. zwrócił się do Komendanta Miejskiego Policji o niezwłoczne wydanie świadectwa służby.

Żądane świadectwo zostało wystawione przez wskazany organ dnia 9 czerwca 2008r. (znak: [...]).

W dniu 23 czerwca 2008r. J. R. złożył u Komendanta Miejskiego Policji wniosek o sprostowanie świadectwa służby w zakresie danych o urlopie wypoczynkowym oraz prawa do uposażenia.

W odpowiedzi na powyższe Komendant Miejski Policji -

w piśmie datowanym [...] czerwca 2008r. (nr [...]) oświadczył, iż świadectwo służby wydane dnia 9 czerwca 2008r. zawiera informacje zgodne z dokumentacją znajdująca się w aktach osobowych wnioskodawcy, zatem przedmiotowy wniosek nie może zostać pozytywnie załatwiony. Odpowiedź tę doręczono J. R. w dniu 3 lipca 2008r.

Następnie J. R. wystąpił do Sądu Rejonowego ze wskazanym wyżej pozwem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie należy zaznaczyć, iż przedmiot sprawowanej przez sąd administracyjny kontroli działalności administracji publicznej określa art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Stanowi on w pkt 4, iż kontrola ta obejmuje skargi na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności

z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Trzeba zwrócić także uwagę na art. 58 § 4 P.p.s.a. wedle którego sąd administracyjny nie może odrzucić skargi z powodu, o którym mowa w § 1 pkt 1 (sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego), jeżeli w tej sprawie sąd powszechny uznał się za niewłaściwy. Brzmienie powyższego oznacza po pierwsze związanie sądu administracyjnego przekazaniem mu sprawy przez sąd powszechny. Po drugie zaś nie uniemożliwia odrzucenia skargi z innych niż w pkt 1 przyczyn wymienionych w art. 58 § 1 P.p.s.a.

W tym miejscu Sąd podkreśla, iż podziela stanowisko orzecznictwa co do tego, iż dochodzenie przez funkcjonariusza policji roszczeń ze stosunku służbowego przed sądem pracy jest niedopuszczalne, natomiast ich realizacja może nastąpić

w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Powyższe wynika z faktu, iż stosunek służbowy funkcjonariusza ma charakter administracyjnoprawny

Konsekwencją tego jest pozostawienie sporów powstałych na tle takich stosunków

w gestii organów służbowych. To z kolei pociąga za sobą możliwość ewentualnej weryfikacji zajętego przez te organy stanowiska w drodze skargi do sądu administracyjnego (tak np. uchwała Sądu Najwyższego - Izby Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 5 grudnia 1991 r. I PZP 60/91, OSNCP 1992/7-8 poz. 123, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 5 września 1991 r. I PRN 39/91, OSA 1992/10/3).

W kontekście powyższego Sąd przyjął, iż pismo Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] stanowi akt administracyjny w rozumieniu powołanego wyżej art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

Tryb wnoszenia skargi na tego rodzaju akty określa art. 52 § 3 P.p.s.a., który stanowi, iż w sytuacji, gdy ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty bądź czynności wskazane w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a. można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. Wezwanie takie należy skierować w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności.

Skargę w takim wypadku można natomiast złożyć w terminie 30 dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie, jeśli zaś organ takiej odpowiedzi nie udzielił - w terminie 60 dni od dnia wniesienia wezwania o usuniecie naruszenia prawa.

W niniejszej sprawie tryb wskazany w art. 52 § 3 P.p.s.a. nie został wyczerpany. J. R. po otrzymaniu w dniu 3 lipca 2008r. odpowiedzi Komendanta Miejskiego Policji z dnia [...] czerwca 2008r. na złożony uprzednio wniosek

o sprostowanie świadectwa służby, nie wystąpił bowiem do tego organu

z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. Skierował natomiast pozew do sądu powszechnego, który wobec przekazania tut. Sądowi stanowi skargę inicjującą postępowanie sądowoadministracyjne.

Wobec zatem niespełnienia warunku określonego w art. 52 § 3 P.p.s.a skargę J. R. należy uznać za niedopuszczalną. To z kolei powoduje konieczność jej odrzucenia po myśli art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.

Z podanych wyżej przyczyn orzeczono jak w sentencji, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a.

Ubocznie Sąd wskazuje, iż ze względu na upływ 14-dniowego terminu z art. 52 § 3 P.p.s.a. skarżący może wystąpić do Komendanta Miejskiego Policji

z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa wraz z wnioskiem

o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wniosek taki może zostać uwzględniony

o ile składający go uprawdopodobni, że uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy. Przy czym wniosek o przywrócenie terminu składa się w ciągu 7 dni od ustania przyczyny nieterminowego dokonania czynności (art. 58 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego - Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.).