Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SAB/Gd 4/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2022-08-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych, zabezpieczenie zobowiązań podatkowych
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 3
journal: Dz.U. 2022 poz 329
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi  - t.j.

SENTENCJA

Dnia 9 sierpnia 2022 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Irena Wesołowska po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2022 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W.N. na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej p o s t a n a w i a: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

W.N. złożył skargę na bezczynność Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku, w przedmiocie zarzutów w sprawie egzekucji administracyjnej.

Zarządzeniem z dnia 15 lutego 2022 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Wnioskiem z dnia 10 marca 2022 r. strona zwróciła się o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 26 kwietnia 2022 r. wydanym w sprawie o sygn. akt I SPP/Gd 59/22 starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku odmówił wnioskodawcy przyznania prawa pomocy. Od powyższego rozstrzygnięcia strona nie wniosła sprzeciwu.

W związku z powyższym, zarządzeniem z dnia 22 czerwca 2022 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 15 lutego 2022 r. do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi.

Wezwanie zostało wysłane skarżącemu w formie elektronicznej w dniu 23 czerwca 2022 r. Skarżący nie odebrał wezwania w terminie czternastu dni od jego wysłania, w związku z czym zostało ono uznane za doręczone w dniu 7 lipca 2022 r. (Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, k. 52). Zakreślony termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.) – dalej w skrócie p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania, nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez Sąd.

W myśl art. 74a § 1 pkt 1 p.p.s.a., doręczenie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo. W związku z tym wezwanie do uiszczenia wpisu zostało wysłane do skarżącego w formie elektronicznej.

Zgodnie z § 5 ww. przepisu, datą doręczenia pisma jest data podpisania przez adresata pisma urzędowego poświadczenia odbioru w sposób, o którym mowa w § 3 pkt 2. Natomiast w myśl art. 74a § 8 p.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia.

W niniejszej sprawie skarżący był wzywany do uiszczenia należnego wpisu od skargi. Pomimo wysłania wezwania w formie elektronicznej oraz dwukrotnego zawiadomienia o możliwości odbioru pisma, zgodnie z art. 75a § 6 p.p.s.a., pismo nie zostało odebrane. W związku z tym wezwanie zostało uznane za doręczone po upływie 14 dni od przesłania pierwszego zawiadomienia (co miało miejsce w dniu 23 czerwca 2022 r.) a zatem w dniu 7 lipca 2022 r. Od tego dnia należało zatem liczyć termin do uiszczenia wpisu i kończył on swój bieg w dniu 14 lipca 2022 r. W powyższym terminie strona nie uiściła wpisu, a zatem zakreślony termin upłynął bezskutecznie.

Należy przy tym dodać, że skarżącemu nie przyznano prawa pomocy poprzez zwolnienie z obowiązku uiszczania kosztów sądowych, a rozstrzygniecie referendarza sądowego w tym przedmiocie stało się prawomocne wobec nie wniesienia sprzeciwu przez stronę postępowania.

Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, Sąd na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.