Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 183/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2013-09-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: Stwierdzono przewlekłość postępowania  administracyjnego i że przewlekłość postępowania  nie miała charakteru rażącego
Powołane przepisy: article: art. 149 par. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: art. 35, art. 36
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Alina Balicka (spr.), Sędziowie sędzia WSA Łukasz Krzycki, sędzia WSA Marta Laskowska-Pietrzak, Protokolant sekr. sąd. Marek Lubasiński, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 września 2013 r. sprawy ze skargi W. S. na przewlekłe działanie Wójta Gminy K. w przedmiocie rozpoznania wniosku I. stwierdza przewlekłość postępowania administracyjnego w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 roku i uznaje, że przewlekłość postępowania nie miała charakteru rażącego; II. wymierza Wójtowi Gminy K. grzywnę w wysokości 100 (sto) złotych; III. zasądza od Wójta Gminy K. na rzecz skarżącego W. S. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 5 października 2012 r. W. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność lub rażącą przewlekłość w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. dotyczącego wszczęcia postępowania w sprawie zakazu prowadzenia przez M. S. działalności produkcyjnej na działce nr ew. [...] w W.. Skarżący odwołał się do postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r., nr [...], wskazując na brak zakończenia stosowną decyzją postępowania z jego wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r.

Z akt sprawy wynika, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] października 2012 r., nr [...], wydanym na podstawie art. 37 § 2 k.p.a. uznało zażalenie W. S. na bezczynność Wójta Gminy K. w przedmiocie nie rozpatrzenia wniosku dot. wprowadzenia zakazu prowadzenia przez M. S. działalności produkcyjnej na działce nr ew. [...] w W. za nieuzasadnione.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o odrzucenie skargi, ewentualnie o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269, ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle § 2 powołanego wyżej artykułu, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Stosownie do przepisu art. 3 § 2 pkt. 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., 270, ze zm.), dalej p.p.s.a., kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na przewlekłe prowadzenie postępowania przez organy w przypadkach określonych w pkt. 1 – 4a tego artykułu.

Rozpoznając skargę w przedmiotowej sprawie, Sąd uznał jej zasadność w zakresie przewlekłego prowadzenia postępowania w zakresie rozpoznania wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. dotyczącego wszczęcia postępowania w sprawie zakazu prowadzenia przez M. S. działalności produkcyjnej na działce nr ew. [...] w W.

Z akt administracyjnych wynika, że w dniu 7 kwietnia 2011 r. do Wójta Gminy K. wpłynął wniosek W. S. z dnia [...] kwietnia 2011 r., w którym wnioskodawca domaga się wszczęcia postępowania administracyjnego wobec M. S. w przedmiocie zakazu prowadzenia na działce nr ew. [...] we wsi W. działalności produkcyjnej – roślinnej i zwierzęcej.

Pismem z dnia 4 maja 2011 r. Wójt Gminy K. wezwał wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku poprzez wykazanie interesu prawnego lub obowiązku w przedmiotowej sprawie.

W odpowiedzi, wnioskodawca w piśmie z dnia 12 maja 2011 r. wskazał, że jego interes prawny wynika wprost z § 39 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miejscowości W. oraz prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 czerwca 2009 r. sygn. akt IV SA/Wa 297/09. Jednocześnie wnioskodawca wskazał, że w jego interesie leży zakazanie prowadzenia na sąsiedniej działce szkodliwej działalności dla środowiska w oparciu o art. 363 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Wójt Gminy K. odmówił wszczęcia postępowania w sprawie zakazu prowadzenia przez M. S. działalności produkcyjnej – roślinnej i zwierzęcej na terenie działki nr ew. [...] we wsi W.

Na skutek zażalenia W. S. od ww. postanowienia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...] września 2011 r. na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. uchylił postanowienie Wójta Gminy K. z dnia [...] czerwca 2011 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Kolegium wskazało, że wnioskodawca w piśmie z dnia 12 maja 2011 r., w sposób jednoznaczny wskazał, iż żąda wydania decyzji na podstawie art. 363 ustawy Prawo ochrony środowiska. Tym samym organ I instancji w pierwszej kolejności winien zbadać interes prawny wnioskodawcy w żądaniu wszczęcia postępowania w tym trybie, a następnie wydać stosowne rozstrzygnięcie w sprawie objętej wnioskiem.

Wójt Gminy K. ponownie rozpoznając sprawę uznał, że wniosek W. S. z dnia [...] kwietnia 2011 r., uzupełniony pismem z dnia 12 maja 2011 r., dotyczył działalności produkcyjnej - roślinnej i zwierzęcej, prowadzonej przez M. S. na terenie działki nr ew. [...] położonej we wsi W. We wniosku wnioskodawca wniósł o zakazanie prowadzenia działalności produkcyjnej jako niezgodnej z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz o zakazanie prowadzenia działalności jako negatywnie oddziałującej na środowisko. Z uwagi na dwa żądania zawarte w jednym wniosku organ I instancji uznał za zasadne odrębne rozpatrzenie każdej części wniosku.

Postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r., Wójt Gminy K., działając na podstawie art. 61a § 1 k.p.a. oraz art. 6 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. w części dotyczącej działalności prowadzonej przez M. S. na terenie działki nr ew. [...] we wsi W. w aspekcie jej zgodności z zapisami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego odmówił wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zakazu prowadzenia przez M. S. działalności produkcyjnej – produkcja roślinna i zwierzęca na terenie działki nr ew. [...] we wsi W.

Natomiast decyzją z dnia [...] marca 2012 r., Wójt Gminy K. działając na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. w związku z art. 363 ustawy Prawo ochrony środowiska umorzył postępowanie dotyczące oddziaływania na środowisko działalności prowadzonej przez M. S. na działce nr ew. [...] we wsi W.

Z treści skargi z dnia 5 października 2012 r. wynika, że dotyczy ona bezczynności lub rażącej przewlekłości w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. dotyczącego wszczęcia postępowania w sprawie zakazu prowadzenia przez M. S. działalności produkcyjnej na działce nr ew. [...] w W.

W ocenie Sądu, rozstrzygnięcie wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. w tym zakresie, zostało zawarte w postanowieniu Wójta Gminy K. z dnia [...] lutego 2012 r. W skardze do sądu administracyjnego, skarżący swoje roszczenie sformułował jako bezczynność Wójta Gminy K. lub rażącą przewlekłość w rozpatrzeniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2011 r. Sąd na podstawie okoliczności sprawy i toku postępowania administracyjnego uznał, że w sprawie nie wystąpiła bezczynność, wobec wydania przez Wójta Gminy K. w dniu [...] lutego 2012 r. postanowienia o odmowie wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie zakazu prowadzenia przez M. S. działalności produkcyjnej – produkcja roślinna i zwierzęca na terenie działki ew. nr [...] we wsi W. Postanowienie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 17 lutego 2012 r. Zgodnie z art. 124 § 1 k.p.a. postanowienie powinno zawierać m.in. podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. Z akt administracyjnych wynika, że postanowienie z dnia [...] lutego 2012 r. zostało podpisane z upoważnienia Wójta Gminy K. przez S. Z.– Kierownika Referatu Inwestycji i Rozwoju Gminy. Postanowienie to zawiera oświadczenie woli organu i dopiero złożenie na nim podpisu powoduje, że oświadczenie woli w nim zawarte zostało wyrażone w formie pisemnej. Na ważność tego postanowienia pozostaje bez wpływu fakt, że skarżącemu został doręczony egzemplarz postanowienia jedynie z pieczęcią Wójta Gminy K. bez podpisu osoby upoważnionej do wydania postanowienia.

Natomiast Sąd uznał zasadność skargi w zakresie przewlekłości postępowania administracyjnego. Skarga na przewlekłość postępowania ma za zadanie stwierdzenie, że postępowanie prowadzone było w sposób przewlekły i to bez względu na to, czy sprawa została załatwiona przed wydaniem orzeczenia, czy też nie. W orzecznictwie przyjmuje się, że z przewlekłością postępowania mamy do czynienia wówczas, gdy postępowanie trwało dłużej niż to konieczne do wyjaśnienia okoliczności faktycznych i prawnych, które są istotne dla rozprzęgnięcia sprawy.

W przedmiotowej sprawie, organ I instancji ponownie rozpatrując wniosek skarżącego z dnia [...] kwietnia 2011 r. dopuścił się przewlekłości postępowania. Postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] września 2011 r. zostało doręczone organowi I instancji w dniu 19 września 2011 r. Postanowienie to było postanowieniem ostatecznym w trybie instancyjnym. Wójt Gminy K. nie prowadził żadnego postępowania uzupełniającego, ani wyjaśniającego i rozpoznał wniosek z dnia [...] kwietnia 2011 r. w zakresie objętym skargą dopiero postanowieniem z dnia [...] lutego 2012 r. Wskazuje to, że w postępowaniu tym zostały naruszone ustawowe terminy załatwienia sprawy wynikające z art. 35 § 3 k.p.a. oraz organ nie zawiadamiał strony o zwłoce w załatwieniu sprawy zgodnie z art. 36 § 1 i 2 k.p.a. Oceniając całość postępowania administracyjnego w przedmiotowej sprawie, w ocenie Sądu, stwierdzona przewlekłość postępowania nie miała charakteru rażącego naruszenia prawa. Jednocześnie stwierdzone uchybienia prowadzonego postępowania, które doprowadziły do jego przewlekłości uzasadniają wymierzenie organowi I instancji grzywny w wysokości 100 zł na podstawie art. 149 § 2 p.p.s.a.

Z tych wszystkich względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 149 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.