Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 1280/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2014-01-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Podatek akcyzowy
Podatkowe postępowanie
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 art. 100 ust. 1 pkt 2 ust. 2 ust. 4
journal: Dz.U. 2009 nr 3 poz 11
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym
article: art. 21 par. 1 pkt 1 art. 108 par. 2 pkt 2 art. 115 par. 1 par. 2 art. 122 art. 180 par. 1 art. 181 art. 187 par. 1 art. 188 art. 191 art. 194 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 749
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa - tekst jednolity.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 28 stycznia 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie WSA Małgorzata Górecka WSA Mirella Ławniczak ( spr.) Protokolant: st.sekr.sąd. Izabela Kaczmarczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2014r. przy udziale sprawy ze skargi G. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] lipca 2013 roku nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności za zaległości podatkowe w podatku akcyzowym i określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego oddala skargę


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2012 roku nr [...] Naczelnik Urzędu Celnego w [...], w pkt I stwierdził o solidarnej odpowiedzialności osób trzecich L. H. i G. W. – wspólników rozwiązanej spółki cywilnej "A" s. c. L. H., G. W. za zaległości podatkowe spółki z tytułu zobowiązania w podatku akcyzowym oraz odsetek, w pkt II stwierdził powstanie obowiązku podatkowego w podatku akcyzowym w dniu 17 kwietnia 2009r r. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki mitsubishi L200 o nr nadwozia [...] przez powyższą spółkę cywilną oraz określił wysokość podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym (41 260,00 zł) i wysokość należnego podatku akcyzowego (7 674,00 zł).

W uzasadnieniu decyzji organ wyjaśnił, że podatnik po nabyciu wewnątrzwspólnotowym pojazdu nie złożył wymaganej deklaracji uproszczonej i nie uiścił podatku akcyzowego.

W ocenie organu zebrana w sprawie dokumentacja, w tym protokół oględzin przedmiotowego auta, są wystarczającą podstawą do uznania, że należy go klasyfikować do pozycji 8703 Nomenklatury Scalonej (CN). Posiada on wszelkie cechy pojazdu przeznaczonego zasadniczo do przewozu osób i takim był też w momencie dokonania nabycia wewnątrzwspólnotowego w Belgii. Nadwozie pojazdu jest bowiem jednobryłowe, 5-cio drzwiowe zamknięte. Samochód jest samochodem typu pick-up o podwójnej kabinie z zamkniętą platformą do transportu towarów, posiada 5 stałych miejsc z wyposażeniem zabezpieczającym w postaci pasów bezpieczeństwa, jednolite skórzane skórzane fotele, szyby opuszczane elektrycznie, schowki, głośniki oraz uchwyty dla pasażerów , część ładunkowa wyłożona matą z tworzywa sztucznego , część ładunkowa zawiera przeszkloną nadbudówkę , na dachu części ładunkowej relingi , pojazd posiada aluminiowe felgi. Z wyceny uzyskanej w systemie EurotaxGlass`s wynika, że pojazd posiada dodatkowe komfortowe wyposażenie m. in. 2 poduszki powietrzne, systemy bezpieczeństwa – ABS, EBD, instalacje radiową, nawiew wentylacji na tylne siedzenia, ,zamek centralny, wpomaganie układu kierowniczego.

Organ dodał, że zakwalifikowanie do pojazdów ciężarowych w oparciu o przepisy Prawa o ruchu drogowym, nie miało wpływu na klasyfikację taryfową według Nomenklatury Scalonej, stosowanej na potrzeby podatku akcyzowego w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym powyższego samochodu.

Naczelnik UC wskazał ponadto na przepis art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej zgodnie z którym wspólnik spółki cywilnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Dotyczy to również odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, kiedy był on wspólnikiem (§ 2). Orzeczenie o odpowiedzialności z tytułu zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa (art. 21 § 1 pkt. 1) nie wymaga przy tym uprzedniego wydania decyzji w trybie art. 108 § 2 pkt. 2 Ordynacji podatkowej.

Obowiązek podatkowy powstał w niniejszej sprawie 17 kwietnia 2009 r r. (data sprowadzenia auta), w czasie kiedy funkcjonowała spółka cywilna "A" s.c., wobec tego były podstawy do orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jej byłych wspólników.

W oparciu o art.104 ust.9 podstawa opodatkowania ustalona została przez organ podatkowy z uwzględnieniem systemu wyceny wartości pojazdów Eurotaxglass, złego stanu technicznego auta i faktu, iż był to samochód uszkodzony i powypadkowy. W odwołaniu od tej decyzji L. H. i G. W. zarzucili:

– naruszenie art. 107 § 1 O. p. w zw. z art. 2 pkt. 1 i 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 4, art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 5, art. 76, art. 80 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 sierpnia 2004 r. o podatku akcyzowym w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym przez ich błędną wykładnię i przyjęcie, że L. H. i G. W. jako osoby trzecie ponoszą odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki z tytułu nabycia spornego pojazdu oraz przyjęcie, że w dniu 28 października 2008 r. powstał obowiązek podatkowy, podczas gdy ze stanu faktycznego wynika, że zobowiązanie podatkowe w ogóle nie powstało,

– naruszenie obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez ich błędną wykładnię i zastosowanie w niniejszej sprawie, naruszenie przepisów załącznika nr 1 do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658 /87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędną jego wykładnię i zastosowanie polegające na błędnym przyjęciu , iż samochód marki Mitsubishi L200 jest pojazdem osobowym.

– naruszenie art. 2 pkt. 42 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niezastosowanie w sprawie,

– naruszenie art. 120, 121, 122 i 187 O. p. poprzez niepodjęcie niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nierozpatrzenia całego materiału dowodowego.

W uzasadnieniu odwołania podkreślono, że z faktury zakupu pojazdu, jego zagranicznego dowodu rejestracyjnego, zaświadczenia o badaniu technicznym i karty informacyjnej wynika, że pojazd został zakupiony jako ciężarowy. Organ nie ustalił, z jaką homologacją pojazd opuścił salon samochodowy i dowolnie przyjął datę sprowadzenia samochodu do Polski.

Decyzją z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w [...] uchylił decyzję organu i instancji w części dotyczącej określenia podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, w pozostałym zakresie decyzję utrzymano w mocy.

W uzasadnieniu organ odwoławczy wyjaśnił, że zasadniczym kryterium klasyfikacji pojazdów samochodowych w nomenklaturze CN jest ich przeznaczenie. Szczególnie istotne w tym względzie jest przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta, który tworzy konstrukcję danego pojazdu - zgodnie z odpowiednimi przepisami i normami w tym zakresie, odpowiadającą jego przeznaczeniu. Z kolei użytkownicy samochodów, decydując o sposobie korzystania z nich, mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza, dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia tych samochodów.

Organ odwoławczy wskazał, że do wykładni zakresu pozycji taryfowych przyczyniają się Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów ("Explanatory Notes"), wydane i uaktualnione przez Światową Organizację Celną w Brukseli (inaczej wyjaśnienia do Taryfy Celnej), które można potraktować jako część opisową do Scalonej Nomenklatury (CN). Do jednolitej interpretacji klasyfikacyjnej przyczyniają się także: Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej (CN) Wspólnot Europejskich, będące efektem pracy Sekcji Nomenklatury Taryfowej i Statystycznej Komitetu Kodeksu Celnego, przyjmowane przez Komisję Europejską. Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej mogą odwoływać się do Not Wyjaśniających do Systemu Zharmonizowanego, jednakże nie zastępują tych ostatnich, uważane są za ich dopełnienie oraz są stosowane w połączeniu z nimi.

W przypadku samochodów typu pickup ich klasyfikacja uzupełniona jest dodatkowym warunkiem, zawartym w Notach wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (CN) przyjętych zgodnie z procedurą określoną w art. 10 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.VII.1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.Urz.UE z 2007 nr C74 s 1), który może być brany pod uwagę dopiero po właściwym określeniu przeznaczenia danego pojazdu (tj. zasadniczo do przewozu osób, czy zasadniczo do przewozu towarów).

Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że cechy pojazdu i jego wyposażenie jednoznacznie wskazują, że przedmiotowy pojazd powinien zostać sklasyfikowany jako samochód osobowy objęty pozycją CN 8703 przeznaczony zasadniczo do przewozu osób. Organ odwoławczy uwzględnił dane z Systemu Wyceny Wartości Pojazdów EurotaxGlass’s oraz wyniki oględzin i uznał , iż pojazd został wyprodukowany jako samochód osobowy i tak też powinien być klasyfikowany (5 miejsc siedzących, ABS, airbag kierowcy i pasażera, EBD, zamek centralny itd.).

Organ uznał nadto, że nie jest sporne, iż samochód ten służyć może zarówno do przewozu towarów jak i osób. Natomiast o przyjęciu, że sporny pojazd służy przede wszystkim do przewozu osób a nie towarów przeważyły m. in. następujące cechy: wyposażenie w dwa rzędy siedzeń: 2 fotele z przodu pojazdu (kierowca i pasażer) , rodzaj i wyposażenie kabiny pasażerskiej.

Organ wyjaśnił, że związanie sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwiło uwzględnienie przez organy podatkowe zasad klasyfikacji wyrobu (w sprawie pojazdu) dla innych celów np. rejestracji pojazdu w oparciu o przepisy ustawy Prawo o ruchu drogowym. Stąd zarejestrowanie przedmiotowego pojazdu jako ciężarowego poza granicami Polski, jak i w kraju nie ma żadnego znaczenia dla klasyfikacji pojazdu do odpowiedniego kodu CN. Dane w postaci dowodu rejestracyjnego, homologacje, zaświadczenia o przeprowadzonym badaniu technicznym itd. nie są wiążące przy ustalaniu klasyfikacji taryfowej spornego towaru, gdyż decydujące w tym zakresie są wyłącznie przepisy z zakresu prawa celnego (Taryfa celna, Noty Wyjaśniające i inne uregulowania prawne).

Dyrektor Izby Celnej wskazał również, że prawidłowo przyjęto jako datę powstania obowiązku podatkowego dzień 17 kwietnia 2009 r. na podstawie dokumentów potwierdzających wykonanie pierwszej czynności na terenie kraju. Wyjaśnił też, że L. H. i G. W. prowadzili działalność w formie spółki cywilnej od 29 grudnia 2005 r. do 1 kwietnia 2011 r. i w związku z tym przesłanka warunkująca przeniesienie odpowiedzialności za zaległość podatkową spółki cywilnej na nich (wspólników spółki cywilnej) została spełniona. Wyjaśniono również sposób określenia podstawy opodatkowania , co w konsekwencji stanowiło powód uchylenia decyzji organu I instancji w tej części.

W skardze skierowanej do WSA w Poznaniu G. W. zarzucila:

– naruszenie art. 107 § 1 O. p. 115 par 1, par 2 i 4 O.p w zw z art. 2 pkt 1 i 11, art. 3 ust. 2, art. 4 ust. 1 pkt 5 i ust. 4, art. 6 ust. 1, art. 10 ust. 1 pkt 2 i ust. 5, art. 76, art. 80 ust. 1 i ust. 2 pkt 2 i ust. 3 pkt 3, art. 81 ust. 1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym w zw. z art. 154 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym poprzez ich błędną wykładnię i uznanie, że strony jako osoby trzecie ponoszą odpowiedzialność solidarną za zaległości podatkowe spółki z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia spornego pojazdu, podczas gdy ze stanu faktycznego sprawy wynika, że zobowiązanie podatkowe w ogóle nie powstało,

– naruszenie obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie Wyjaśnień do Taryfy Celnej oraz rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 przez błędną wykładnię i zastosowanie w niniejszej sprawie

– naruszenie przepisów załącznika nr 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/97 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej poprzez błędne uznanie spornego pojazdu za osobowy,

– naruszenie art. 2 pkt 42 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym poprzez jego niezastosowanie w sprawie.

– Naruszenie przepisu art. 100 ust.1 pkt 2 i ust.4 , art.101 ust.2 pkt 2, art.102 ust.1 , art.104 ust.1 pkt 2, ust.7 ,ust.8, ust.9, ust.11, art.105 pkt 1 i art.106 ust.2 , ust.3 ustawy o podatku akcyzowym poprzez błędną wykładnię i zastosowanie w sprawie , to jest błędne przyjęcie ,że sporny samochód jest pojazdem osobowym oraz zastosowanie ich w odniesieniu do pojazdu ciężarowego

– naruszenie przepisów postępowania, tj. art. 120, 121, 122 i 187 O. p. poprzez nie podjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, dokonanie niewyczerpujących ustaleń faktycznych w sprawie i błędne ustalenie, że przedmiotowy pojazd jest samochodem osobowym (bez przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego) oraz błędne ustalenie daty jego sprowadzenia do Polski, a także przez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.

Zdaniem skarżącej nabyty przez nich pojazd winien być zaliczony do pozycji 8704, gdyż służy on przede wszystkim do przewozu towarów. Potwierdzają to, w ocenie strony skarżącej, faktura zakupu, zaświadczenie z badania technicznego i karta informacyjna pojazdu.

Dyrektor Izby Celnej w [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie, powołując się na argumenty zwarte w uzasadnieniu swojej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje:

Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie. Skarżona i poprzedzająca ją decyzja odpowiadają prawu.

Istota sporu dotyczy tego, czy zakupiony i sprowadzony na terytorium kraju, w ramach nabycia wewnątrzwspólnotowego, samochód marki Mitsubishi L200, rok prod. 2008, [...], poj. silnika 2477 cm3 jest pojazdem przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób czy też przeznaczonym do transportu towarowego. Ma to bowiem wpływ na ocenę zgodności z prawem zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji uznających, że skarżąca jako była wspólniczka spółki cywilnej "A" s. c. L. H. i G. W. jest zobowiązana do uiszczenia podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tego pojazdu, który zdaniem organów podatkowych winien być klasyfikowany do pozycji 8703.

Zgodnie z treścią art. 100 ust.1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 –O podatku akcyzowym opodatkowaniu akcyzą podlega nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu osobowego niezarejestrowanego wcześniej na terytorium kraju zgodnie z przepisami o ruchu drogowym . artykuł 102 ust 1 stanowi natomiast , iż podatnikiem jest osoba fizyczna , osoba prawna oraz jednostka organizacyjna mniemająca osobowości prawnej, która dokonuje czynności , o których mowa w art.100 ust.1 lub 2. Z kolei

" samochód osobowy" zgodnie z definicją zawartą w art. 100 ust.4 w/w ustawy to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo o przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702 , włącznie z samochodami osobowo-towarowymi oraz samochodami wyścigowymi z wyłączeniem skuterów śnieżnych o kodzie CN 8703 10 11, pojazdów typu meleks o kodzie CN 8703 1018 oraz pojazdów typu ruad o kodzie 8703 1018.

Z regulacji tej wynika , iż opodatkowaniu akcyzą z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego podlegają samochody osobowe niezarejstrowane wcześniej na terytorium kraju , przy czym o uznaniu danego pojazdu za samochód osobowy w rozumieniu ustawy o podatku akcyzowym decyduje jego klasyfikacja taryfowa do pozycji 8703 CN i jego zasadnicze przeznaczenie do przewozu osób. Stosownie do art.3 ust.1 u.p.a do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. We L 256 z 7 września 1987, str.1 ze zm0 .Prawidłowej klasyfikacji dokonuje się zgodnie z ogólnymi Regułami Interpretacji Scalonej w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 zmieniającym załącznik I do rozporządzenia rady (EWG) nr 2659/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej taryfy Celnej. W myśl reguły ORINS klasyfikację towarów należy uzgadniać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji i działów .Natomiast zgodnie z brzmieniem pozycji 8703 obejmuje ona pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702 , włącznie z samochodami osobowo-towarowymi(kombi0 oraz samochodami wyścigowymi. Z powyższego brzmienia pozycji 8703 wynika zatem , iż o klasyfikacji samochodu do tejże pozycji decyduje jego zasadnicze przeznaczenie. Zasadnicze przeznaczenie z kolei ustalane jest na podstawie ogólnego wyglądu i ogółu cech samochodu .Nie chodzi przy tym o subiektywne przekonanie czy nawet sposób faktycznego użytkowania konkretnego pojazdu , które zwłaszcza w przypadku samochodów osobowo-towarowych może być podwójne ,lecz o obiektywne cechy samochodu pozwalające na stwierdzenie jego zasadniczego przeznaczenia , a więc głównego , dominującego charakteru. Szczególnie istotne w tym względzie jest niewątpliwie przeznaczenie określonego pojazdu przez producenta , który tworzy konstrukcję danego pojazdu. Sami użytkownicy samochodów decydując o sposobie korzystania mogą dokonywać określonych przeróbek wnętrza , dostosowując je w ten sposób do indywidualnych potrzeb użytkowych , co zasadniczo nie zmienia jednak konstrukcyjnego przeznaczenia takich samochodów. Powyższe wynika również z treści Wyjaśnień do Taryfy Celnej –Not wyjaśniających do zharmonizowanego systemu Oznaczania i Kodowania towarów stanowiących załącznik do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006r w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej ( M. P. Nr 86 ,poz.880), które zawierając określone cechy charakteryzujące pojazd ,pomocne przy określaniu zasadniczego przeznaczenia samochodów , do których organy prawidłowo odwołały się w celu ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu. Według tychże wyjaśnień w pozycji 8703 określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz kierowcą) , których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.

Klasyfikacja pewnych pojazdów mechanicznych objętych niniejszą pozycją (87030) jest wyznaczona przez pewne cechy , które wskazują ,że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób , niż do transportu towarów (pozycja 8704). Cechy te są szczególnie pomocne przy określaniu klasyfikacji pojazdów mechanicznych, których masa brutto wynosi 5 ton i które posiadają pojedyńczą zamkniętą przestrzeń wewnątrz dla kierowcy i zwierają inna przestrzeń dla pasażerów , którą można wykorzystać do transportu zarówno osób, jak i towarów .do tej kategorii pojazdów mechanicznych włączone są te powszechnie znane jako pojazdy "Wielozadaniowe" (np. pojazdy typu VAN, SUV-Y, czyli Sports Utility Vehicles, niektóre pojazdy typu pickup).Przejawem cech projektowych zwykle stosowanych do pojazdów , które są tą pozycją objęte są następujące cechy:

-obecność stałych siedzeń z wyposażeniem zabezpieczającym (np. pasy bezpieczeństwa lub punkty kotwiące oraz wyposażenie do zainstalowania pasów bezpieczeństwa) dla każdej osoby lub obecność stałych punktów kotwiących i wyposażenie do zainstalowania siedzeń i wyposażania zabezpieczającego w przestrzeni tylnej powierzchni dla kierowcy i przestrzeni siedzeń pasażerów ;takie siedzenia mogą być zamocowane na stałe , składające się ze zdejmowanych z punktów kotwiących lub składanych.

-obecność tylnych okien wzdłuż dwubocznych paneli

-obecność przesuwnych , wahadłowych lub podnoszonych drzwi (jedne lub więcej0 z oknami na bocznych panelach lub z tyłu

-brak stałego panela lub przegrody pomiędzy przestrzenią dla kierowcy i przednich siedzeń pasażerów a przestrzenią tylną , która może być używana do pzrewozu8 zarówno osób, jak i towarów

-wyposażenie całego wnętrza pojazdu w sposób kojarzony z częścią pojazdu przeznaczoną dla pasażerów (np. dywaniki, wentylacja, oświetlenie, popielniczki).

Odnosząc powyższe do okoliczności rozpoznawanej sprawy Sąd stwierdził, że organy dokonały w sposób prawidłowy ustaleń świadczących o tym, że główną funkcją nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu marki Mitsubishi L200 jest przewóz osób. Należy zaznaczyć, że istotny dla ustalenia zasadniczego przeznaczenia pojazdu jest moment powstania obowiązku podatkowego. W rozpoznawanej sprawie organy podatkowe także prawidłowo przyjęły, jako moment powstania obowiązku podatkowego, dzień 17 kwietnia 2009 . Wbrew twierdzeniom strony takie dane wynikają z dokumentów przesłanych ze Starostwa Powiatowego w [...]. Pierwsze badanie badanie techniczne Polsce odbyło się 2 grudnia 2009 r , a sama strona na certyfikacie EPI (k.2 akt sprawy) określiła datę wprowadzenia pojazdu jako 2 kwietnia 2009.Skarżąca wskazywała na błędne i dowolne ustalenia organów w zakresie momentu powstania obowiązku podatkowego, jednak ani w samej skardze, ani w toku postępowania podatkowego w jakikolwiek sposób nie powołali się na okoliczności faktyczne potwierdzające inną datę powstania obowiązku podatkowego w akcyzie.

W toku postępowania podatkowego, w tym w szczególności na podstawie protokołu oględzin, danych z Systemu Wyceny Wartości Pojazdów EurotaxGlass`s oraz opisu wyposażenia zawartych w danych technicznych Mitsubishi L200 Double Cab ustalono, że przedmiotowy samochód jest samochodem typu Pick-up o podwójnej kabinie z zamkniętą platformą do transportu towarów. Ponadto jest samochodem 5 – miejscowym, a wszystkie miejsca siedzące są wyposażone w pasy bezpieczeństwa i zagłówki. Kabina przeznaczona do transportu osób jest wyposażona w typowe elementy wyposażenia kojarzone z wyposażeniem wnętrza pojazdu przeznaczonego do transportu osób. Samochód posiada jednolite skórzane fotele, szyby opuszczane elektrycznie, schowki, głośniki oraz oświetlenie w drzwiach , dywaniki, tapicerka drzwi z tworzywa sztucznego, dwa uchwyty dla pasażerów. Część ładunkowa wyłożona jest matą z tworzywa sztucznego i zawiera przeszkoloną nadbudówkę, na dachu części ładunkowej relingi ,auto posiada też aluminiowe felgi. Ustalono także , iż długość rozstawu osi wynosi 300 cm , a długość podłogi części przeznaczonej do transportu towarów wynosi 130 cm. Zasadnie uznano w decyzji, iż wyposażenie wnętrza można uznać za ponadstandardowe, wskazujące na dbałość producenta o komfort pasażerów i wskazują że zasadniczym przeznaczeniem pojazdu jest transport osób.

W konsekwencji organy podatkowe obu instancji bez naruszenia prawa uznały, że w dniu powstania obowiązku podatkowego, przedmiotowy samochód był zasadniczo przeznaczony do przewozu osób, posiadając 5 miejsc siedzących. Przemawiało za tym większość cech pojazdu, ogólny wygląd i wyposażenie.

Wbrew zarzutom skargi w sprawie nie doszło do naruszenia przepisów Ordynacji podatkowej. Organy podatkowe uwzględniły całokształt okoliczności sprawy, w tym dokumenty rejestracyjne złożone przez stronę skarżącą. To natomiast, że organy wyprowadziły z zebranych materiałów dowodowych wnioski dotyczące zasadniczego przeznaczenia pojazdu Mitsubishi L200 odmienne od tych, które wskazywali skarżący, nie stanowi o naruszeniu zasady prawdy obiektywnej ani zasady swobodnej oceny dowodów, a także nie uchybia prawidłowemu przeprowadzeniu całego postępowania (art. 122, art. 180 § 1, art. 181, art. 187 § 1, art. 188, , art. 191 i art. 194 § 1 O. p.). Podsumowując prawidłowa była zatem klasyfikacja nabytego pojazdu dokonana przez Naczelnika Urzędu Celnego w [...] i Dyrektora Izby Celnej, jako samochodu osobowego, stanowiącego wyrób akcyzowy objęty pozycją CN 8703.

Trzeba podkreślić, że organy podatkowe nie kwestionowały zapisów zawartych w przedłożonych przez skarżących dokumentach zagranicznych i krajowych, w których nabyty w 2009 r. pojazd został określony jako: samochód ciężarowy. Nie mogło to jednak automatycznie, dla celów podatkowych (akcyza) skutkować przyjęciem, że pojazd ten jest samochodem ciężarowym. Na gruncie klasyfikacji taryfowej kluczowe znaczenie przypisano bowiem przeznaczeniu samochodu do przewozu osób bądź do przewozu towarów, ustalanemu na podstawie całokształtu okoliczności dotyczących konkretnego samochodu. W niniejszej sprawie powyższe dokumenty zostały wzięte pod uwagę przez organy, jednak w świetle pozostałych okoliczności dotyczących cech i ogólnego wyglądu samochodu, zawarte w tych dokumentach zapisy dotyczące określenia pojazdu jako ciężarowy, nie mogły mieć decydującego znaczenia dla klasyfikacji przedmiotowego samochodu na użytek podatku akcyzowego. Skutki podatkowe rodzi klasyfikacja pojazdu do odpowiedniej pozycji CN, a więc także jego rejestracja na terytorium kraju lub poza nim jako samochodu ciężarowego pozostaje bez istotnego znaczenia w sprawie. Również, na co szczególnie kładła nacisk strona skarżąca, nie było potrzeby dokonania ustaleń z jaką homologacją samochód ten opuścił salon sprzedaży. Wyjaśnić przy tym należy, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntował się pogląd , w świetle którego klasyfikacji pojazdów dla celów ustalenia wyrobów akcyzowych nie ustala się na podstawie ustawy-prawo o ruchu drogowym i wydanych na jej podstawie aktów wykonawczych .Powyższe przepisy odnoszą się jedynie do potrzeb rejestracji pojazdu , a nie mają zastosowania do ustalania podatku akcyzowego. Przepisy podatkowe są przepisami autonomicznymi względem innych przepisów niepodatkowych. Ustawa z dnia 6 grudnia 2008 – O podatku akcyzowym jednoznacznie wskazuje ,że do celów podatku akcyzowego należy stosować przepisy i definicje zawarte w tej ustawie. A zatem w kontekście ustawy podatkowej należy dokonywać oceny rodzaju nabytego przez skarżącą pojazdu i skutków tego nabycia dla powstania obowiązku w podatku akcyzowym.

Zasadnie również organy podatkowe stwierdziły solidarną odpowiedzialność za zaległości podatkowe rozwiązanej spółki cywilnej "A" s. c. L. H., G. W. jej wspólników. Zgodnie bowiem z przepisem art. 115 § 1 Ordynacji podatkowej wspólnik spółki cywilnej odpowiada całym swoim majątkiem solidarnie ze spółką i pozostałymi wspólnikami za zaległości podatkowe spółki. Dotyczy to również odpowiedzialności byłego wspólnika za zaległości podatkowe z tytułu zobowiązań, których termin płatności upływał w czasie, kiedy był on wspólnikiem (§ 2). Orzeczenie o odpowiedzialności z tytułu zobowiązań podatkowych powstających z mocy prawa (art. 21 § 1 pkt. 1) nie wymaga przy tym uprzedniego wydania decyzji w trybie art. 108 § 2 pkt. 2 Ordynacji podatkowej. Obowiązek podatkowy powstał w dniu 17.IV.2009 r., tj. w czasie kiedy L. H. i G. W. prowadzili działalność w formie spółki cywilnej, wobec tego były podstawy do orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności byłych wspólników za zaległość podatkową spółki cywilnej.

W tym stanie rzeczy, skoro zaskarżona i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji nie naruszają prawa Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku.