Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 2515/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-08-27 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6160 Ochrona gruntów rolnych i leśnych
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Środowiska
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Korzeniowski po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Gminy K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sprawy ze skargi Gminy K. na decyzję Dyrektora Generalnego Lasów Państwowych z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia należności z tytułu trwałego wyłączenia z produkcji gruntów leśnych postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Gmina K. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...], którą Dyrektor Generalny Lasów Państwowych utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Regionalnej Dyrekcji Lasów Państwowych we W. z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] o umorzeniu części należności w kwocie 37 631 zł oraz odmowie umorzenia pozostałej części należności w kwocie 92 367 zł z tytułu trwałego wyłączenia z produkcji gruntów leśnych.

W skardze Gmina wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji i podniosła, że organ uprawniony ma podstawy do skierowania decyzji do egzekucji, co narazi Gminę na szkodę. Wyegzekwowanie z budżetu Gminy K. kwoty 92 367 zł może zakłócić prawidłową realizację budżetu gminy w bieżącym roku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadą przyjętą w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi [(Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej w skrócie: P.p.s.a.] wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji czy postanowienia. Natomiast w myśl art. 61 § 3 tej ustawy, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Powyższy przepis zawiera dwie przesłanki warunkujące wstrzymanie wykonania zaskarżonego orzeczenia, mianowicie niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog tych przesłanek jest więc zamknięty. Na etapie rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji lub postanowienia Sąd nie bada zasadności samej skargi.

Z treści powołanego art. 61 § 3 P.p.s.a. wynika, że to strona, która żąda "ochrony tymczasowej" jest zobowiązana do wskazania przesłanek jej zastosowania. Oczywiście, na etapie rozpoznawania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd powinien wziąć pod rozwagę wszelkie okoliczności, jednak przyjęcie takiego poglądu nie może prowadzić do całkowitego zwolnienia strony z podania jakichkolwiek przyczyn mających uzasadniać wstrzymanie wykonania i w konsekwencji do przerzucania w całości ciężaru wskazania tych przesłanek na sąd administracyjny.

Podkreślenia wymaga, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie stanowi wymogu formalnego, lecz jest materialnoprawną argumentacją wniosku. Dlatego treść uzasadnienia wniosku nie podlega badaniu pod względem formalnym i ewentualnemu wezwaniu do jego uzupełnienia, natomiast jest oceniana z punktu widzenia zasadności wniosku.

Skarżąca, wnosząc o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, uzasadniła swoje żądanie w sposób niewystarczający. Zastosowanie instytucji wstrzymania wykonania aktu nie może być poprzedzone oceną zasadności skargi, ponieważ takie działanie sądu, dokonywane w ramach posiedzenia niejawnego, oznaczałoby niedopuszczalną ocenę legalności zaskarżonego aktu, sprowadzającą się do przedsądu. Gmina nie przedstawiła swojej aktualnej sytuacji finansowej, wskazała jedynie, że wyegzekwowanie wskazanej kwoty może zakłócić prawidłową realizację budżetu gminy.

W uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania aktu wymaga się od strony skarżącej szczególnej staranności w wykazaniu okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu. Skarżąca tej staranności nie dochowała. Nie ulega wątpliwości, że zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.) zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy, jednakże wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest możliwe tylko wtedy, gdy skarżący wskaże konkretne okoliczności pozwalające wywieść, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżąca nie określiła precyzyjnie, których zadań przewidzianych w budżecie na 2015 r. nie mogłaby zrealizować, ani też czy i w jaki sposób mogłoby się to odbić negatywnie na społeczności lokalnej z punktu widzenia realizacji budżetu gminy.

W ten sposób uzasadniony wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie stanowi podstawy do udzielenia ochrony tymczasowej. We wniosku nie wskazano bowiem, aby zachodziło niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, o czym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Skarżąca nie wyjaśniła, jaka jest jej dokładna sytuacja materialna, ani nie wskazała skutków uiszczenia należności lub wszczęcia egzekucji, które miałyby nieodwracalny charakter. Argumenty przywoływane w uzasadnieniu zarzutów skargi w żaden sposób nie przemawiają za wstrzymaniem wykonania aktu, nie wskazują też, by okoliczności sprawy mogły spowodować zaistnienie ustawowej przesłanki warunkującej wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., należało orzec jak w sentencji.