Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 167/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2010-08-05 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2 art. 258 par. 1 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Sebastian Michalski – referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Poznaniu po rozpoznaniu w dniu 05 sierpnia 2010r. wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z. A. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2010r. Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia; postanawia odmówić przyznania prawa pomocy. /-/ S.Michalski


UZASADNIENIE

Skarżąca Z. A. wystąpiła z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienia od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podała, że nie ma pieniędzy, aby zapłacić 5000 zł tytułem grzywny w celu przymuszenia do czegoś, co jest niewykonalne.

Skarżąca oświadczyła, że prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Utrzymuje się z emerytury (1461 zł netto miesięcznie). Prowadzi także działalność gospodarczą, która przynosi jej tylko straty (- 6.453,35 zł). Na terenie miasta K. posiada mieszkanie i dwie zabudowane nieruchomości. Do wniosku załączyła pocztowy dowód przekazu świadczenia emerytalnego oraz kserokopię zestawienia przychodów i kosztów za okres od stycznia do czerwca 2010 roku.

Przede wszystkim należy wyjaśnić, że o zasadności żądania zwolnienia od kosztów sądowych nie przesądza wysokość grzywny w celu przymuszenia, czyli uciążliwości środka egzekucyjnej zastosowanego wobec Skarżącej celem skłonienia jej do wykonania obowiązków administracyjnoprawnych.

Wniosek o prawo pomocy został złożony wraz z zażaleniem na postanowienie tutejszego Sądu oddalającego wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżanego aktu administracyjnego. Zgodnie z §2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych wynosi 100 zł.

Zgodnie z art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje po wykazaniu, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Mając na uwadze wskazane kryterium wyjaśnić należy, że przesłanka "braku możliwości uiszczenia pełnych kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny" nie jest tożsama z ujemnym wynikiem rachunkowym z działalności gospodarczej.

Przez brak możliwości uiszczenia kosztów sądowych należy rozumieć brak realnych możliwości pozyskania środków na sfinansowanie kosztów sądowych, wskutek czego ogranicza się stronie, ponad funkcje przypisane kosztom sądowym, realizację prawa do sądu. Orzeczenie o przyznaniu prawa pomocy musi znajdować usprawiedliwienie w całej sytuacji majątkowej wnioskodawcy. Opłacalność prowadzonej działalności gospodarczej jest okolicznością, która może uzasadniać wniosek, lecz nie zawsze jest okolicznością wystarczającą dla przyznania prawa pomocy.

Przenosząc powyższe na grunt oceny zasadności żądania w niniejszej sprawie uznać należy, że Skarżąca nie wykazała, iż bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych niniejszego postępowania. Analiza przedłożonych dokumentów wskazuje, że łączny przychód Wnioskodawczyni za okres od stycznia do czerwca 2010 roku zamknął się kwotą 100.710,59 zł. Zatem jej średni przychód wynosi około 16.785 zł miesięcznie. Przychód na powyższym poziomie stwarza realne możliwości pokrycia kosztów sądowych związanych z rozpoznaniem wniesionego zażalenie oraz złożonej skargi.

Z tych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i § 2 pkt 7 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

/-/ S.Michalski