Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 438/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2010-09-08 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Zwolniono od uiszczenia wpisu
Powołane przepisy: article: art. 244 par. 1, art. 245 par. 1, 2, art. 246 par. 2 pkt 1, 2, , art. 252 par. 2,
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Surma po rozpoznaniu w dniu 8 września 2010r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi PPUH A. Sp.z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2005r. postanawia: 1. zwolnić stronę skarżącą od uiszczenia wpisu sądowego od skargi z dnia 17 czerwca 2010r.; 2. oddalić wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w pozostałym zakresie; 3. oddalić wniosek o ustanowienie doradcy podatkowego.


UZASADNIENIE

W odpowiedzi na zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego z dnia 24 lipca 2010r. w wysokości 808 zł od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń 2005r. skarżąca pismem z dnia 30 lipca 2010r. złożyła wniosek o zwolnienie od uiszczenia wpisu sądowego. W uzasadnieniu wniosku wskazała, że z uwagi na prowadzoną przez Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w K. egzekucję doszło do zajęcia jej rachunku bankowego, co uniemożliwia dokonanie zapłaty.

Mając na uwadze przepis art. 252 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej ustawa p.p.s.a, Sąd zobowiązał skarżącą do złożenia ww. wniosku na urzędowym formularzu PPF.

Skarżąca w zakreślonym w wezwaniu terminie złożyła wniosek na formularzu PPF wnosząc o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego. Wskazała w nim, że Spółka od kilku lat notuje straty. W roku ubiegłym wyniosły one 1,2 mln. Ponadto z rachunku bankowego skarżącej prowadzona jest egzekucja zaległego VAT przez organ podatkowy. Spółka nie posiada obecnie żadnych płynnych środków finansowych.

W odpowiedzi na wezwanie do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy, skarżąca przedstawiła oświadczenie, że pozostaje w zwłoce w stosunku do doradców podatkowych reprezentujących ją przed organami pierwszej i drugiej instancji, gdyż wynagrodzenie nie mogło być uregulowane z powodu nagłego pogorszenia sytuacji finansowej spółki. Skarżąca przesłała także kserokopie dokumentów, tj.: sprawozdanie finansowe za 2009r., zeznanie podatkowe za 2009r., deklaracje VAT za trzy ostatnie miesiące, wyciągi z posiadanych rachunków bankowych obrazujące operacje dokonywane w ich ramach w ciągu trzech ostatnich miesięcy, zawiadomienie o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego oraz tytuł wykonawczy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Na gruncie obowiązujących przepisów prawa dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie z którą koszty sądowe jak również koszty wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika, pokrywa strona dochodząca swoich roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy.

Zgodnie z przepisami art. 245 § 1 ustawy p.p.s.a, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

W niniejszej sprawie skarżąca ubiega się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, tj. o zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika.

W ocenie Sądu skarżąca nie spełnia przesłanek do przyznania jej prawa pomocy w zakresie całkowitym, określonych w art. 246 § 2 pkt 1 ustawy p.p.s.a. Nie wykazała bowiem, że nie ma żadnych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania.

Z jednej strony z zeznania podatkowego i bilansu skarżącej za 2009r. wynika strata, a wyciągi bankowe za okres od 1 maja 2010r. do 31 lipca 2010r. dotyczące operacji na rachunku bankowym skarżącej wskazują brak środków finansowych na tych rachunkach; drobne wpłaty na te rachunki są automatycznie przekazywane organowi egzekucyjnemu Naczelnikowi Pierwszego Urzędu Skarbowego w K. Z drugiej strony jednak ww. strata została pokryta z kapitału zapasowego skarżącej, kapitał zakładowy utrzymuje się na poziomie 50 000, a spółka ma 50% udziałów w ZPUH S. Spółka Cywilna oraz posiada (według bilansu) należności krótkoterminowe w kwocie 120 847,04 zł.

Pomimo słabej kondycji finansowej skarżącej z akt sprawy wynika, iż spółka kontynuuje działalność gospodarczą, nie wymaga podejmowania kroków naprawczych, czy też zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości. Jest w stanie ponosić koszty działalności (m.in. poprzez wynajem lokali do jej prowadzenia). Ponadto z protokołu Zwyczajnego Zgromadzenia Wspólników Spółki oraz sprawozdania z działalności za 2009r. wynika, że istnieją realne możliwości osiągnięcia w przyszłości zysków przez skarżącą i pokrycia nimi wygenerowanej straty.

Należy podnieść, że sytuacja spółki jest trudna, ale w ocenie Sądu są to trudności przejściowe i nie wskazują, iż spółka nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania. Podkreślić trzeba, iż ani zerowy (bądź ujemny) na dzień złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy stan rachunków bankowych, ani sam fakt obciążenia rachunków bankowych strony nie są wystarczające dla uznania, iż strona spełnia przesłanki do przyznania jej prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Sam zerowy stan konta bankowego nie obrazuje bowiem w pełni rzeczywistej sytuacji finansowej firmy. Z faktu tego można natomiast też wnioskować, że nie są na nim gromadzone wszystkie środki pieniężne skarżącej (por. postanowienie NSA z dnia 9 kwietnia 2009r., sygn. akt I FZ 66/09, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Zdaniem Sądu powyższe, jak oceniono, przejściowe jedynie trudności finansowe wskazują na brak dostatecznych środków na poniesienie pełnych kosztów postępowania. Nie uzasadniają jednak wniosku o udzielenie prawa pomocy w pełnym zakresie. Taki rodzaj zwolnienia ma charakter wyjątkowy i powinien być stosowany w stosunku do podmiotów znajdujących się w bardzo ciężkiej sytuacji finansowej, bez perspektyw wyjścia z kryzysu, która nie pozwala na kontynuowanie działalności gospodarczej. Przedsiębiorstwo, które nie wykazało, że utraciło płynność finansową i nadal funkcjonuje w obrocie gospodarczym, nawet pomimo trudności finansowych powinno partycypować w kosztach postępowania sądowego (por. postanowienie NSA z dnia 1 kwietnia 2008r., sygn. akt I OZ 208/08, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca nie wykazała też, że poniesienie przez nią kosztów pomocy profesjonalnego pełnomocnika w jakikolwiek sposób zakłóci jej bieżącą działalność.

Reasumując, Sąd postanowił o przyznaniu prawa pomocy skarżącej poprzez zwolnienie od wpisu od skargi z dnia 17 czerwca 2010r. W pozostałym zaś zakresie wniosek oddalił. Przy czym należy wskazać, że na obecnym etapie postępowania nie ma innych kosztów sądowych, które utrudniałyby skarżącej prawo dostępu do sądu.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 244 § 1, art. 245 § 1 i 2 oraz art. 246 § 2 pkt 2 ustawy p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.