Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 470/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 46 par. 1 i 3, art. 58 par. 1 pkt. 3, art. 37 par. 1, art. 220 par. 1, art. 214-217, art. 231
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Asesor WSA Barbara Brandys - Kmiecik po rozpoznaniu w dniu 2 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi ,,A.’’ sp. z o.o. w J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem procesowym datowanym z dnia [...] ,,A.’’ sp. z o.o. w J. wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach pismem z dnia [...] wezwał stronę skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu spółki, złożenie dokumentu potwierdzającego umocowanie do reprezentowania spółki przy udzielaniu pełnomocnictwa oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia - w terminie siedmiu dni od daty doręczenia pisma pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwanie wysłano na adres Kancelarii [...] w J. wskazany w skardze; zostało ono doręczone w dniu [...]. W dniu [...] wpłynęło do Sądu pismo strony skarżącej w 1 egzemplarzu wraz z dołączonym pełnomocnictwem i kopiami postanowienia Sądu [...] w G. – na potwierdzenie umocowania pełnomocnika do działania we wszystkich 8 sprawach ozn. sygn. akt III SA/Gl od 466/08 do 473/08. Jednocześnie wyjaśniono, że w sprawach o sygn. akt III SA/Gl 468/08, 470/08 – 473/08 nie można określić wartości przedmiotu zaskarżenia, ponieważ wydane decyzje są konsekwencją wydania decyzji za [...], w której organ ograniczył podatek naliczony do przeniesienia i tym samym w kolejnych miesiącach podatek naliczony został ograniczony; uchylenie decyzji za [...] winno więc skutkować uchyleniem decyzji dot. następnych miesięcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Pod pojęciem przesłanek dopuszczalności zaskarżenia należy rozumieć wszystkie warunki wymagane przez przepisy prawne do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego jako pisma procesowego. Zatem skarga, jako pierwsze pismo strony (skarżącego) w postępowaniu sądowym, powinna czynić zadość wymaganiom formalnym określonym w art. 46 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 46 § 1 tejże ustawy każde pismo strony powinno zawierać m.in. imię i nazwisko lub nazwę stron, określenie ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Dlatego też do skargi należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa bądź inną formę umocowania do działania w imieniu danego podmiotu.

W rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania pełnomocnika skarżącej Spółki o uzupełnienie braków formalnych w postaci nadesłania dokumentu pełnomocnictwa oraz np wypisu z Krajowego Rejestru Sądowego potwierdzającego skład osobowy organu zarządzającego i sposób reprezentacji, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych nieuzupełnienia tychże braków, stwierdzone uchybienia formalne nie zostały usunięte w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania pisma. Strona złożyła bowiem konieczne dokumenty wyłącznie w jednym egzemplarzu, co zostało dołączone do akt o sygn. III SA/Gl 466/08. Natomiast nie dołączyła stosownych odpisów tychże dokumentów do pozostałych 7 spraw, w tym do przedmiotowej. Jak wynika z postanowień art. 58 § 1 pkt 3 powoływanej ustawy sąd administracyjny wydaje postanowienie o odrzuceniu skargi, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skoro więc strona złożyła 8 skarg na kolejne decyzje podatkowe, wszczynając 8 odrębnych postępowań sądowych to zgodnie z wyż. cyt. przepisami zobligowana była do uzupełnienia braków formalnych oddzielnie dla każdej ze skarg. Do każdego bowiem pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa (art. 46 § 3)

Od obowiązku określonego w art. 46 § 3 w związku z art. 37 § 1 ww. ustawy nie zwalnia fakt, że pełnomocnictwo zostało złożone w innym postępowaniu. W takiej sytuacji obowiązkiem pełnomocnika jest dołączenie drugiego jego egzemplarza albo sporządzenie uwierzytelnionego odpisu pełnomocnictwa z dokumentu (vide: Wyrok NSA z dnia 7.10.2005 r. o sygn. akt FSK 2137/2004).

Ponadto art. 220 § 1 powyższej ustawy stanowi, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W sprawie bowiem, w której przedmiotem sporu jest należność pieniężna, stosownie do przepisu art. 231 wymienionej ustawy, należy uiścić wpis stosunkowy. Natomiast zgodnie z art. 214 w/w ustawy obowiązek uiszczenia kosztów sądowych spoczywa na osobie, która wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Dlatego też w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty (art. 215 § 1 ppsa). Obowiązek zaś pisemnego podania wartości przedmiotu zaskarżenia dotyczy spraw, których przedmiotem są należności pieniężne. Jeżeli bowiem przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia (art. 216 ppsa). Należy przy tym podkreślić, że wartość tę stanowi należność główna, liczona bez należnych odsetek i kosztów z nią związanych (art. 217). Od tych pism pobiera się bowiem wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem (art. 230 i 231 zd. 1 oraz § 1 i 3 rozp. w spr. wpisu).

W konsekwencji więc niedopełnienie wymogu podania wartości przedmiotu zaskarżenia stanowi brak formalny pisma strony, który podlega powyżej wskazanym reżimom.

Reasumując zatem powyższe ustalenia należało stosownie do postanowień art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 wyżej wymienionej ustawy postanowić jak w sentencji.