Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 149/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-04-29 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6293 Przejęcie gospodarstw rolnych
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Monika Kramek po rozpoznaniu w dniu 29 kwietnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku T.P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie ze skargi T.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia 1. przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata 2. zwrócić się do właściwej Okręgowej Rady Adwokackiej o wyznaczenie adwokata dla T.P. zam. [...]


UZASADNIENIE

T.P. wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata w sprawie z jej skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w R. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.

Z uzasadnienia wniosku, zaświadczenia o zatrudnieniu oraz informacji Ośrodka Pomocy Społecznej o sytuacji materialno – bytowej wynika, że skarżąca prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe, jest zatrudniona w ramach prac publicznych na czas określony do końca sierpnia 2009 r. i z tego uzyskuje dochód w wysokości [...] zł netto. Ponadto otrzymuje alimenty od byłego męża w kwocie [...] zł oraz ma przyznany dodatek mieszkaniowy w wysokości [...] zł. W okresie do czerwca 2006 r. do marca 2009 r. skarżąca korzystała z pomocy finansowej Ośrodka Pomocy Społecznej w postaci zasiłków celowych i okresowych. Skarżąca wyjaśniła, że ze względu na długotrwałe ubóstwo i bezrobocie osiągany przez nią dochód nie zaspakaja wszystkich jej potrzeb materialnych.

Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje:

W myśl art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku.

Zgodnie zaś z art. 245 § 1 - 3 powołanej ustawy prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego.

Przedmiotowy wniosek dotyczy przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje - gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 1).

Celem występującej w postępowaniu sądowoadministracyjnym instytucji "prawa pomocy" jest zapewnienie realizacji prawa do sądu stronie, która ze względu na dochody, stan majątkowy i rodzinny nie może ponieść kosztów związanych ze swym udziałem w sprawie. Zawarte w art. 246 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sformułowanie "gdy osoba ta wykaże" oznacza zaś, że to na wnoszącym wniosek o przyznanie prawa pomocy spoczywa obowiązek udowodnienia, iż znajduje się on w tej szczególnej sytuacji uprawniającej do skorzystania z prawa pomocy.

Mając na uwadze wyjaśnienia skarżącej znajdujące potwierdzenie w dokumentach źródłowych uznać należy, że jej wniosek zasługuje na uwzględnienie. Wprawdzie skarżąca aktualnie utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę, jednakże dochód z tego tytułu jest niewielki, pozwalający na zaspokojenie jedynie podstawowych potrzeb życiowych. Poza tym po długim okresie pozostawania bez pracy została ona zatrudnia jedynie na czas określony tj. do końca sierpnia 2009 r. a więc jej przyszła sytuacja materialna także jest niepewna. Niezależnie od powyższego zauważyć należy, że skarżąca korzysta ze wsparcia właściwej jednostki do spraw opieki społecznej w postaci dodatku mieszkaniowego, zaś do czasu podjęcia pracy tj. do 31 marca 2009 r. nieprzerwanie przez okres trzech lat korzystała z zasiłków stałych i celowych.

W tej sytuacji uznano, że skarżąca nie jest w stanie partycypować w kosztach postępowania sądowego, ani też ustanowić w sprawie profesjonalnego pełnomocnika bez uszczerbku w utrzymaniu koniecznym.

W związku z powyższym w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowiono, jak w sentencji.