Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1594/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2007-11-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 155
journal: Dz.U. 1960 nr 30 poz 168
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego
article: art. 76 ust. 3
journal: Dz.U. 1970 nr 16 poz 134
law: Ustawa z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Anna Mierzejewska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska, Asesor WSA Jarosław Trelka, Protokolant Monika Michnik-Misterek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 listopada 2007 r. sprawy ze skargi A. G. na decyzję Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w przedmiocie zwolnienia oficera z zawodowej służby wojskowej oddala skargę


UZASADNIENIE

Dyrektor Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r., na podstawie art. 78 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 10, poz. 55 ze zm.) oraz § 137 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 1997 r. Nr 7, poz. 38 ze zm.), wypowiedział A. G. stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej.

A. G. odmówił podpisania decyzji, co zostało potraktowane jako odwołanie od decyzji.

Minister Obrony Narodowej, decyzją nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r., utrzymał w mocy ww. decyzję.

W dniu 2 września 2003 r. A. G. złożył wniosek o zmianę podstawy zwolnienia z zawodowej służby wojskowej i przedłużenie okresu wypowiedzenia stosunku służbowego do dnia 15 stycznia 2004 r. Następnie w dniu 16 października 2003 r. złożył wniosek o uchylenie decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r. oraz o wycofanie decyzji Dyrektora Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego MON nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. w sprawie wypowiedzenia stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej. Jednocześnie w dniu 16 października 2003 r. złożył oświadczenie, w którym na podstawie art. 76 ust. 3 ww. ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, wniósł o zwolnienie z zawodowej służby wojskowej z dniem 15 stycznia 2004 r.

Dyrektor Departamentu Kadr i Szkolnictwa Wojskowego MON, rozkazem personalnym nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r., na podstawie § 131 ust. 2 i 3 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 19 grudnia 1996 r. w sprawie służby wojskowej żołnierzy zawodowych, wycofał wypowiedzenie stosunku służbowego nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r., dokonane przez organ wojskowy, a ponadto Minister Obrony Narodowej, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r., na podstawie art. 155 kpa uchylił decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r.

Minister Obrony Narodowej, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r., zwolnił A. G. z zawodowej służby wojskowej z dniem 15 stycznia 2004 r., za pisemną zgodą żołnierza, który nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu wysługi lat.

W dniu 30 stycznia 2007 r. A. G. wystąpił do Ministra Obrony Narodowej z wnioskiem o uchylenie w trybie art. 155 kpa decyzji o zwolnieniu z zawodowej służby wojskowej, tj. decyzji Ministra Obrony Narodowej z dnia [...] listopada 2003 r.

Minister Obrony Narodowej, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2007 r., odmówił uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie zwolnienia oficera z zawodowej służby wojskowej.

W dniu 21 maja 2007 r. A. G. wystąpił z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r.

Minister Obrony Narodowej w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, decyzją nr [...] z dnia [...] czerwca 2007 r., utrzymał w mocy swoją decyzję nr [...] z dnia [...] kwietnia 2007 r., dotyczącą odmowy uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. w sprawie zwolnienia oficera z zawodowej służby wojskowej.

W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że przeanalizował przesłanki określone w art. 155 kpa, dające możliwość organowi, który wydał ostateczną decyzję bądź organowi wyższego stopnia, uchylenia ostatecznej decyzji, na mocy której strona nabyła prawo, jeżeli przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony.

Powyższa decyzja stała się przedmiotem skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, w której skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji ją poprzedzającej.

W uzasadnieniu skargi podkreślił, iż złożenie wniosku o zwolnienie go z zawodowej służby wojskowej spowodowane było tym, że skoro i tak będzie zwolniony z zawodowej służby wojskowej, to korzystniejsze będzie zwolnić się na innych zasadach, tj. zgodnie z art. 76 ust. 3 ustawy pragmatycznej. Podkreślił również, że nie złożyłby przedmiotowego wniosku, gdyby nie to, że wcześniej organ kadrowy wypowiedział mu stosunek służbowy zawodowej służby wojskowej, które to wypowiedzenie w jego ocenie dokonane było wadliwie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, wywodząc, jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 13 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do rozpoznawania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona.

Natomiast zgodnie z treścią art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji administracyjnej i to z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania.

Skarga analizowana pod tym kątem nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.

Zgodnie z art. 155 kpa, decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji publicznej, który ją wydał lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Dokonując analizy cytowanego przepisu wskazać należy, że organ administracji publicznej może uchylić lub zmienić decyzję ostateczną, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki:

1. strona wyraziła zgodę na zmianę lub uchylenie decyzji,

2. przepisy szczególne nie sprzeciwiają się zmianie lub uchyleniu takiej decyzji,

3. za uchyleniem lub zmianą decyzji przemawia interes społeczny lub słuszny interes strony.

Przedmiotem prowadzonego postępowania w trybie art. 155 kpa jest zbadanie, czyli stwierdzenie istnienia przesłanek wymienionych w tym przepisie i wówczas organ może uchylić lub zmienić dotychczasową decyzję ostateczną.

W ocenie Sądu w przedmiotowej sprawie organ prowadząc postępowanie administracyjne prawidłowo skupił się na ustaleniu, czy wystąpiły wymienione w art. 155 kpa przesłanki do zmiany lub uchylenia decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r.

Organ podkreślił, że żaden przepis szczególny nie sprzeciwiał się uchyleniu decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r., a oficer, składając wniosek o jej uchylenie, wyraził zgodę na taką czynność, wobec czego zajął się kluczową kwestią dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie ustalenia, czy istnieje słuszny interes strony lub interes społeczny, który mógłby uzasadniać uchylenie przedmiotowej decyzji.

Zgodnie z art. 76 ust. 3 ustawy z dnia 30 czerwca 1970 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, który stanowił podstawę prawną decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r., żołnierza zawodowego w służbie stałej, który nabył prawo do zaopatrzenia emerytalnego z tytułu wysługi lat, można było zwolnić za jego pisemną zgodą z zawodowej służby wojskowej.

Podkreślić należy, że podnoszony zarzut, iż decyzja nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. została wydana w wyniku wymuszenia na żołnierzu oświadczenia woli, w wyniku wypowiedzenia mu "z rażącym naruszeniem prawa" przez organ kadrowy stosunku służbowego zawodowej służby wojskowej, nie znajduje potwierdzenia w materiale zgromadzonym w toku postępowania administracyjnego.

Również należy zgodzić się z oceną dokonaną przez organ administracji, że skarżący został zwolniony z zawodowej służby wojskowej w wyniku złożonego oświadczenia woli. W dniu 16 października 2003 r. złożył wniosek o zwolnienie z zawodowej służby wojskowej w trybie art. 76 ust. 3 wojskowej ustawy pragmatycznej, uznając, że korzystniejsze będzie dla niego zwolnienie ze służby w trybie art. 76 ust. 3, niż w trybie art. 78 ust. 2 pkt 2 cytowanej ustawy.

Minister Obrony Narodowej, decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r., uznając słuszny interes strony, na podstawie art. 155 kpa uchylił decyzję Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r.

Skarżący składając wniosek o uchylenie w trybie art. 155 kpa decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r., wskazywał na jej wadliwość, natomiast nie wykazał istnienia swojego słusznego interesu.

Pokreślić należy, że Minister Obrony Narodowej, wydając decyzję dnia [...] listopada 2003 r., uwzględnił wniosek skarżącego, tj. słuszny interes strony. Wobec wskazanych okoliczności ww. składając wniosek w trybie art. 155 kpa powinien ponownie wykazać istnienie słusznego interesu strony.

Zdaniem Sądu przedmiotowa decyzja nie narusza prawa, ponieważ w sprawie nie zaistniały przesłanki umożliwiające uchylenie ostatecznej decyzji Ministra Obrony Narodowej nr [...] z dnia [...] listopada 2003 r. w trybie art. 155 kpa, jak już Sąd podkreślił, skarżący nie wykazał istnienia słusznego interesu strony.

Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 151 w zw. z art. 132 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji.