Postanowienie NSA, sygn. akt I OZ 725/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-09-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 1, art. 87 § 2, art. 184 w zw. z art. 197 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 16 września 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia P.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 16 maja 2014 r. sygn. akt III SA/Kr 199/14 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi P.T. na decyzję Rektora Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie z dnia [...] listopada 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyjęcia na studia doktoranckie postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odmówił P.T. przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, iż jako przyczynę uchybienia skarżący wskazał swoją długotrwałą chorobę, na okoliczność której przedstawił zaświadczenia lekarskie. Zarządzeniem z dnia 28 lutego 2014 r. Sąd wezwał skarżącego do wykazania braku winy w uchybieniu, bowiem z przedstawionych zaświadczeń nie wynikało, czy skarżący w okresie choroby mógł chodzić. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż skarżący nie wykazał, aby uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez jego winy i odmówił przywrócenia tego terminu. Ponadto Sąd podkreślił, iż skarga złożona została w dniu 3 stycznia 2014 r., a więc w trakcie trwania zwolnienia, które kończyło się w dniu 5 stycznia 2014 r.

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł P.T. wskazując, iż nie ma podstaw do podważania przedstawionych przez niego zaświadczeń lekarskich, które wskazywały na niemożność docierania przez skarżącego do pracy czy na pocztę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie wniesione w niniejszej sprawie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw.

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności w postępowaniu sądowoadmninistracyjnym możliwe jest tylko wówczas, gdy uchybienie to nastąpiło bez winy strony. Przy tym podkreślenia wymaga, iż o braku winy można mówić jedynie wtedy, gdy strona nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wskazać trzeba też, że obowiązek wykazania braku winy spoczywa na stronie, co wynika z art. 87 § 2 tej ustawy. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uznał, iż powołane przez P.T> okoliczności nie mogą stanowić przesłanki dla przywrócenia terminu do wniesienia skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Stanowisko to uznać należy za zasadne.

Słusznie bowiem Sąd podniósł, iż przedstawione przez skarżącego zaświadczenia lekarskie nie precyzowały, czy w okresie choroby skarżący zmuszony był do przebywania w domu z zaleceniem leżenia. Prawidłowo też Sąd wezwał skarżącego do wskazania, czy takie zalecenie wobec niego zostało wydane. Niewypełnienie wezwania Sądu skutkowało tym, że Sąd I instancji mógł ocenić okoliczności sprawy jedynie w oparciu o dokumenty zgromadzone w sprawie, a te nie wskazywały na brak winy strony w uchybieniu. Podkreślenia wymaga bowiem, że – wbrew twierdzeniom zażalenia – nie podważa się faktu, iż skarżący przebywał na zwolnieniu lekarskim, jednakże z przedstawionych zaświadczeń wynika jedynie, że nie mógł on brać udziału w zajęciach, bez doprecyzowania, czy zmuszony on był do pozostawania w domu z zaleceniem leżenia. A tylko w takim przypadku wyłączona byłaby możliwość osobistego załatwienia przez skarżącego kwestii złożenia w terminie skargi w niniejszej sprawie. Ponadto skarżący w żaden sposób nie wykazał, że nawet jeśli istotnie nie mógł on osobiście dokonać czynności procesowej, to ewentualnie nie mógł zlecić jej dokonania któremuś ze swoich domowników.

Mając na uwadze powyższe i uznając, że skarżący nie wykazał, aby uchybienie terminu nastąpiło bez jego winy, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie za w pełni prawidłowe, a zażalenie za podlegające oddaleniu na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.