Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SAB/Bd 63/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2013-09-09 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 658
645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: odmówiono przyznania prawa pomocy
odmówiono przyznania prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 1i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 9 września 2013 r. na posiedzeniu niejawnym na posiedzeniu niejawnym wniosku G. P. i S. P. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi G. i S. P. na bezczynność Wójta Gminy I. w przedmiocie wydania odpisu decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego postanawia odmówić przyznania prawa pomocy.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 24 czerwca 2013 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy oddalił wniosek G. P. i S. P. o przyznanie prawa pomocy, w sprawie ze skargi na bezczynność Wójta Gminy I. w przedmiocie wydania odpisu decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego.

Jak wynika z przedłożonego przez skarżących formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz dokumentów, skarżący prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Wnioskodawcy są współwłaścicielami nieruchomości rolnej o powierzchni [...] ha. Oświadczyli, że nie posiadają oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Łączny miesięczny dochód gospodarstwa domowego z tytułu świadczeń emerytalnych wynosi [...] netto ([...]brutto). Ponadto wnioskodawcy uzyskują dochód z tytułu najmu w wysokości [...] zł miesięcznie. Podali, że miesięcznie ponoszą wydatki rzędu [...] zł.

Pismem z dnia 28 lipca 2013 r. skarżący wnieśli sprzeciw podtrzymując wniosek o przyznanie prawa pomocy zakresie całkowitym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Ogólną zasadą, wyrażoną w art. 199 p.p.s.a. jest, że strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej.

Instytucja prawa pomocy stanowić ma wsparcie tych osób, których sytuacja majątkowa jest taka, że nie są one w stanie same ponieść kosztów toczącego się postępowania, a to pozbawiłoby je możliwości skorzystania z konstytucyjnie zagwarantowanego prawa do sądu. Tym samym ma ona charakter wyjątkowy. Prawo pomocy w pierwszej kolejności winno być przyznawane osobom bezrobotnym, samotnym, bez stałego źródła dochodu i bez majątku.

Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wówczas, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie natomiast częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jedynym kryterium, jakim kieruje się Sąd rozpatrując wniosek strony w tym przedmiocie są możliwości zarobkowe i sytuacja finansowa strony. Inicjatywa dowodowa zmierzająca do wykazania, iż zachodzą przesłanki pozytywne do uwzględnienia wniosku, w całości spoczywa na wnioskodawcy, który obowiązany jest rzetelnie i rzeczowo przedstawić swoją sytuację majątkową w sposób umożliwiający jej ocenę.

Jak wynika z zawartych w przedłożonym przez skarżących formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy informacji, są one tożsame z informacjami zawartymi w uprzednio składanych przez skarżących wnioskach o przyznanie prawa pomocy. Sytuacja skarżących nie zmieniła się na ich niekorzyść od czasu złożenia poprzednich wniosków o przyznanie prawa pomocy do momentu rozpoznania przedmiotowego wniosku

W związku z powyższym, przy braku istotnej zmiany sytuacji majątkowej skarżącej, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.