Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 245/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-03-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6200 Choroby zawodowe
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: Art. 3 par. 2 i par. 3, art. 58 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: Par. 4 ust. 1, par. 8
journal: Dz.U. 2009 nr 105 poz 869
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Zawadzka po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. Ś. na orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego z dnia 24 października 2011 r., nr [...] w przedmiocie choroby zawodowej postanawia: odrzucić skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 8 stycznia 2012 r. skarżąca J. Ś. zaskarżyła do tut. Sądu orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego z dnia 24 października 2011 r., nr [...] o braku podstaw do rozpoznania u skarżącej choroby zawodowej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Skarga podlega odrzuceniu, albowiem jej wniesienie było niedopuszczalne.

Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 ww. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i

terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Katalog skarg na określone w art. 3 § 2 p.p.s.a. działania organów administracji publicznej lub ich bezczynność, rozszerzają przepisy ustaw szczególnych, które przewidują sądową kontrolę. Stosownie bowiem do treści art. 3 § 3 p.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach.

Natomiast stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Przedmiotowe orzeczenie Instytutu Medycyny Pracy i Zdrowia Środowiskowego z dnia 24 października 2011 r. zostało wydane w związku z toczącym się przed Powiatowym Inspektorem Sanitarnym postępowaniem w sprawie stwierdzenia u skarżącej choroby zawodowej.

Orzeczenie o stwierdzeniu choroby zawodowej bądź o braku podstaw do stwierdzenia choroby zawodowej następuje w drodze decyzji wydanej przez uprawniony organ administracji publicznej - właściwy państwowy inspektor sanitarny. Zasadniczo procedura związana z postępowaniem w takiej sprawie uregulowana jest w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 30 czerwca 2009 r. w sprawie chorób zawodowych (Dz. U. z 2009 r. Nr 105, poz. 869).

Zgodnie z § 8 w/w rozporządzenia rozstrzygnięcie organów winno być poprzedzone sporządzeniem karty oceny narażenia zawodowego oraz orzeczeniami uprawnionych jednostek badawczych. W tym celu, zgodnie z § 4 ust. 1 powołanego wyżej rozporządzenia właściwy państwowy inspektor sanitarny, który otrzymał zgłoszenie podejrzenia choroby zawodowej, wszczyna postępowanie, a w szczególności kieruje pracownika, którego dotyczy podejrzenie, na badanie w celu rozpoznania choroby zawodowej do jednostki orzeczniczej I stopnia. Pracownik, który nie zgadza się z treścią wydanego przez tę jednostkę orzeczenia lekarskiego o rozpoznaniu choroby zawodowej lub o braku podstaw do rozpoznania choroby zawodowej, może wystąpić z wnioskiem o przeprowadzenie ponownego badania przez jednostkę orzeczniczą II stopnia (§ 7 ust. 1 rozporządzenia). Orzeczenie tej jednostki nie podlega zaskarżeniu, podlega ono natomiast - podobnie jak orzeczenie jednostki orzeczniczej I stopnia - ocenie organu orzekającego w sprawie. Wskazuje się bowiem w orzecznictwie, że organ nie może oprzeć swojego rozstrzygnięcia na opinii lekarskiej lakonicznej i nie zawierającej przekonywującego uzasadnienia, tym samym, winno ono zostać przez organ pod tym kątem ocenione (por. wyroki NSA z 15.03.1994r. SA/Wr 147/94;18.08.1998r. I SA 823/98;05.11.1998r. I SA 1200/98; z 15.06.1999r. IV SA 1061/97). Orzeczenie takie stanowi zatem część materiału dowodowego, w oparciu o który organ – w tym przypadku państwowy powiatowy inspektor sanitarny - wydaje decyzję w przedmiocie stwierdzenia choroby zawodowej. Od decyzji tego organu przysługuje odwołanie do państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, a od jego decyzji przysługuje skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Z powyższego wynika, że na orzeczenie lekarskie jednostki orzeczniczej właściwej do wydania opinii w przedmiocie choroby zawodowej, nie będące decyzją administracyjną właściwego państwowego wojewódzkiego inspektora sanitarnego, skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 odrzucił skargę.