Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SAB/Po 35/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2009-09-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 35 § 3; art. 107 § 1; art. 110
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Wiesława Batorowicz Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant St. sekretarz sąd. Monika Pancewicz po rozpoznaniu w Poznaniu na rozprawie w dniu 09 września 2009r. sprawy ze skargi A. K., B. K., H. N., Z. N., O. G.-K., P. K. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w przedmiocie warunków zabudowy oddala skargę. /-/ W. Batorowicz /-/ B. Drzazga /-/ A. Łaskarzewska


UZASADNIENIE

W dniu 27 marca 2009r. Burmistrz K. przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. odwołanie A. i B. K., H. i Z. N. oraz O. G.-K. i P. K. na własną decyzję z dnia [..] 2009r. o warunkach zabudowy dotyczących budowy budynków mieszkalnych w zabudowie szeregowej, zaplanowanej na działce nr [..] w K. przy ul. A. Następnie 3 kwietnia 2009r. uczynił to samo z odwołaniem M. S.

W wyniku rozpoznania odwołań Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzją z dnia 23 kwietnia 2009r. uchyliło zaskarżoną decyzję i przekazało sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi A. i B. K., H. i Z. N. oraz O. G.-K. i P. K. – J. K. w dniu 14 maja 2009r.

Pomiędzy wydaniem przez Kolegium decyzji a jej doręczeniem pełnomocnikowi uczestników postępowania, wnieśli oni w dniu 11 maja 2009r. działając przez pełnomocnika racę prawnego G. W. skargę do Sądu na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. w niniejszej sprawie. Zażądali zobowiązania Kolegium do załatwienia sprawy, tj. rozpatrzenia odwołania w określonym terminie oraz zasądzenia od organu na rzecz skarżących kosztów postępowania w kwocie 597 zł (wynagrodzenie pełnomocnika – 480 zł tj. 2 x stawka minimalna, koszty sądowe – wpis 100 zł, koszty udzielonego pełnomocnictwa -17 zł).

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie. Organ wskazał, że bezzasadny jest zarzut bezczynności, bowiem po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego została wydana decyzja, którą skierowano do wszystkich stron postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga okazała się bezzasadna.

Wyjaśnić należy, że ustawa z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) nie definiuje pojęcia bezczynności organu administracji publicznej. W piśmiennictwie przyjmuje się, że bezczynność organu zachodzi wówczas, gdy w prawnie określonym terminie organ nie podjął w sprawie żadnych czynności, albo wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, jednakże mimo istnienia ustawowego obowiązku, nie zakończył postępowania stosownym aktem administracyjnym lub nie podjął wymaganej czynności (T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 86). Co istotne w sprawach ze skarg na bezczynność organów administracji publicznej sąd orzeka (jest to wyjątek), biorąc za podstawę stan prawny i faktyczny sprawy, istniejący w dacie orzekania, a właściwie w chwili zamknięcia rozprawy (por. wyrok WSA w Łodzi z dnia 17 kwietnia 2008r., III SAB/Łd 3/08, Lex nr 471127).

Biorąc powyższe pod uwagę Sąd uznał, że skarga A. i B. K., H. i Z. N. oraz O. G.-K. i P. K. nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w K. nie można zarzucić opieszałości w załatwieniu sprawy z odwołań skarżących i M. S.

Badając sprawę bezczynności istotne jest ustalenie w jakim terminie organ zobowiązany był do załatwienia sprawy. Zważywszy, że skarżący zarzucili bezczynność organowi odwoławczemu zastosowanie znajduje przepis art. 35 § 3 kpa, zgodnie z którym załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno w postępowaniu odwoławczym nastąpić w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania.

Przypomnieć należy, że odwołanie skarżących od decyzji Burmistrza K. z dnia [..] 2009r. Kolegium otrzymało w dniu 27 marca 2009r., a odwołanie M. S. w dniu 3 kwietnia 2009r. Skoro, stosownie do art. 35 § 3 kpa, organ odwoławczy miał miesiąc na rozpatrzenie odwołań, to wydanie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzji w dniu 23 kwietnia 2009r., a więc przed upływem miesięcznego terminu, uznać należy za prawidłowe i pozbawione cechy bezczynności, czy opieszałości organu.

W ocenie Sądu bez znaczenia jest fakt, że decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżących dopiero w dniu 14 maja 2009r., trzy dni po wniesieniu przez nich skargi do Sądu, ponieważ istotnym jest ustalenie daty wydania decyzji, a nie jej doręczenia. Podkreślenia wymaga, że decyzja Kolegium została wydana przed wniesieniem skargi na bezczynność, co oznacza, że w dacie wniesienia skargi organ odwoławczy nie był w stanie bezczynności. Wprawdzie w orzecznictwie sądowoadministracyjnym istnieją rozbieżności co do rozumienia pojęcia "wydanie" decyzji administracyjnej, jednakże Sąd orzekający w niniejszej sprawie opowiada się za poglądem nakazującym rozróżnić fakt wydania decyzji od jej doręczenia.

Przywołania wymaga wyrok Sądu Najwyższego z dnia 2 października 2002r., III RN 149/01 (OSNP 2003, nr 16, poz. 371), w którym zwrócono uwagę na istotne różnice dzielące wydanie decyzji i doręczenie decyzji. W uzasadnieniu tego wyroku Sąd Najwyższy stwierdził, że pojęcie "wydania decyzji" nie można rozumieć jako wydania decyzji adresatowi w znaczeniu w jakim używa się go w odniesieniu do wydania rzeczy. Jest to bowiem czynność procesowa organu administracji publicznej polegająca na podpisaniu decyzji zawierającej elementy określone w art. 107 § 1 kpa. W związku z tym datą wydania decyzji jest data jej podpisania przez osobę upoważnioną do jej wydania, przy czym w razie wątpliwości datą podpisania jest data umieszczona na decyzji.

Z kolei w uzasadnieniu uchwały składu siedmiu sędziów NSA z dnia 17 grudnia 2007r., I FPS 5/07 (ONSAiWSA 2008/2/22) Naczelny Sąd Administracyjny przyjął, iż "jeśli wziąć pod uwagę literalne znaczenie określenia "wydanie decyzji", wynikające w szczególności z przepisów procesowych – art. 210 § 1 pkt 2 i art. 212 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) należy uznać, że pojęcie to odnosi się do sporządzenia aktu zawierającego elementy, o których mowa w art. 210 Ordynacji podatkowej. Wyrazem sporządzenia decyzji jest m.in. jej podpisanie przez osobę upoważnioną i opatrzenie data wydania (art. 210 § 1 pkt 2 i 8). Potwierdza to brzmienie art. 212 Ordynacji podatkowej, z którego wynika jednoznacznie odmienność instytucji wydania i doręczenia decyzji, a także sekwencja tych czynności, z których pierwszą jest wydanie poprzedzające doręczenie ("Organ, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia"). W uzasadnieniu uchwały Sąd zwrócił również uwagę, iż okoliczność, że w przepisach Ordynacji podatkowej jest mowa zarówno o wydaniu, jak i doręczeniu decyzji potwierdza, przy założeniu racjonalności ustawodawcy, że pojęcia te mają odmienne znaczenie i pełnią różne funkcje.

Wprawdzie zaprezentowany pogląd odnosi się do przepisów Ordynacji podatkowej to ze względu na fakt, że przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego mają w tym zakresie prawie identyczne brzmienie (art. 107 k.p.a. i art. 210 § 1 o.p.; art. 110 k.p.a. i art. 212 zd. 1 o.p.) uzasadnione jest jego powołanie w rozpoznawanej sprawie.

Nadto uznanie, iż wydanie decyzji następuje dopiero z chwilą jej doręczenia prowadziłoby do skutków niemożliwych do zaakceptowania z punktu widzenia racjonalności prawa. W przypadku bowiem wielości stron (jak w niniejszej sprawie) każda z nich mogłaby przecież otrzymać taką decyzję w innej dacie, podczas gdy kontrola prawidłowości decyzji przez sąd administracyjny odbywa się według kryterium jej zgodności z prawem materialnym i formalnym obowiązującym właśnie w dacie wydania. W konsekwencji mogłoby to prowadzić do wniosku, iż wobec jednej strony, która otrzymała decyzję w określonym stanie prawnym, jest ona legalna, a wobec innej strony, która otrzymała ją po zmianie tego stanu prawnego, ta sama decyzja narusza prawo (vide wyrok NSA z 25 kwietnia 2006r., II OSK 714/05; wyrok NSA z 5 marca 2009r., I OSK 453/08, http://orzeczenia .nsa.gov.pl ).

Reasumując podkreślić należy, że datą wydania decyzji jest data wydania decyzji na piśmie lub data ogłoszenia decyzji ustnie, z tym że datą wydania decyzji pisemnej jest dzień podpisania decyzji zawierającej wymagane prawem elementy. W razie wątpliwości co do daty podpisania należy przyjąć, że datą tą jest data umieszczona na decyzji (vide wyrok NSA z 28 lutego 2008r., I OSK 175/07, http://orzeczenia .nsa.gov.pl ).

Mając na względzie powyższe stwierdzić należy, że Sąd oddala skargę na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. - w oparciu o przepis art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – uznając, że wbrew twierdzeniom skarżących organ nie pozostawał w bezczynności w dacie wniesienia skargi do sądu administracyjnego (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 369). Stąd w oparciu o powołany wyżej przepis orzeczono jak w sentencji wyroku.

/-/ W. Batorowicz /-/ B. Drzazga /-/ A. Łaskarzewska

BR