Postanowienie WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 940/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2008-09-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Izba Skarbowa
Treść wyniku: Przyznano wynagrodzenie adwokatowi
Powołane przepisy: article: art. 258 par. 2 pkt 8
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Alicja Polańska po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 10 września 2008 r. wniosku pełnomocnika wyznaczonego z urzędu - adwokata A.B. o przyznanie i wypłatę wynagrodzenia za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej w ramach pomocy prawnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie w sprawie ze skargi C.D. na decyzję Dyrektora Izy Skarbowej z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 200 r. oraz odsetek za zwłokę od zaległości podatkowych p o s t a n a w i a: przyznać pełnomocnikowi ustanowionemu z urzędu – adwokatowi A.B. wynagrodzenie w kwocie [...] (w tym 22 % podatku VAT).


UZASADNIENIE

Z akt sądowych wynika, iż wyrokiem z dnia 17 listopada 2004 r. sygn. akt SA/Sz 940/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie oddalił skargę A.B. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. oraz z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odsetek od zaległości podatkowych.

Pismem z dnia [...] skarżąca wystąpiła z wnioskiem o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 14 czerwca 2005 r. odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym, a następnie zmienił je i postanowieniem z dnia 9 października 2006 r. sygn. akt SA/SZ 940/03 przyznał skarżącej prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata z urzędu.

Ustanowiony z urzędu pełnomocnik – adwokat B.B. sporządziła i wniosła skargę kasacyjną od ww. wskazanego wyroku Sądu, dołączając do niego wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Wyrokiem z dnia 3 kwietnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w sprawie ze skargi A.B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] znak [...] oraz znak: [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000 r. oraz odsetek za zwłokę oddalił skargę kasacyjną, od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 listopada 2004 r. sygn. akt SA/Sz 940/03.

Z uzasadnienia wyroku wynika, iż Sąd nie odniósł się do wniosku pełnomocnika o zasądzenie kosztów sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej wobec nieprzedłużenia przez pełnomocnika oświadczenia, o jakim mowa w § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej.

Następnie adwokat B.B. złożyła w tut. Sądzie wniosek o zasądzenie kosztów udzielonej z urzędu pomocy prawnej, oświadczając jednocześnie, iż koszty te nie zostały uiszczone ani przez skarżącą, ani przez inną osobę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:

Stosownie do przepisu art. 244 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej zwanej "P.p.s.a.", ustanowienie adwokata stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków tego adwokata. W myśl art. 250 P.p.s.a., wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Zgodnie zaś z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., o przyznaniu wynagrodzenia adwokatowi za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy oraz o zwrocie niezbędnych udokumentowanych wydatków, orzeka sąd na posiedzeniu niejawnym.

Przepis § 18 ust. 1 pkt 2 lit. "b" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka minimalna wynosi 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Według § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c stawka minimalna w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wynosi 240 zł. Ponadto stosownie do § 2 ust. 3 tego aktu, orzekając o wysokości opłaty za czynności adwokata ustanowionego z urzędu, sąd obowiązany jest do podwyższenia opłaty za czynności adwokata z tytułu zastępstwa prawnego o kwotę podatku od towarów i usług, liczoną według stawki obowiązującej w dniu orzekania.

W tym stanie sprawy, uznano, że pełnomocnikowi należy przyznać wynagrodzenie za zastępstwo prawne w kwocie [...], tj. obejmujące kwotę [...] powiększoną o stawkę podatku od towarów i usług w oparciu o art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wobec powyższego, na podstawie art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a., postanowiono jak na wstępie.