Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 530/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2016-09-01 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przyznanie prawa pomocy
Powołane przepisy: article: art. 246 par.1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Starszy referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach - Łukasz Strzępek po rozpoznaniu w dniu 1 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie uprawnień do kierowania pojazdami w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych postanawia: oddalić wniosek o przyznanie prawa pomocy


UZASADNIENIE

Na druku urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżąca zwróciła się o zwolnienie od kosztów sądowych, powołując się na trudną sytuację materialną. W druku formularza podała, że w gospodarstwie domowym pozostaje wraz z synem, nie posiada żadnego majątku a jej jedynym źródłem utrzymania się jest świadczenie alimentacyjne w kwocie 900 zł oraz środki z programu "500+". Wskazała również, że koszty jej utrzymania ponosi obecnie rodzina.

Pismem z dnia 3 sierpnia 2016 r. referendarz sądowy wezwał stronę do uprawdopodobnienia okoliczności podniesionych we wniosku poprzez:

- udokumentowanie wysokości wydatków związanych z utrzymaniem się, tj. opłat za energię elektryczną, dostawy wody, odbiór śmieci, usługi telekomunikacyjne, wykup lekarstw, itp.,

- udokumentowanie aktualnej wysokości uzyskiwanych przez stronę dochodów,

- wskazanie do kogo należy nieruchomość, w której skarżąca zamieszkuje oraz jej powierzchni.

W odpowiedzi strona wyjaśniła, że zamieszkuje w nieruchomości należącej do jej ojca, który jednocześnie ponosi wszelkie opłaty związane z jej utrzymaniem, na co zostały dołączone rachunki.

Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważono co następuje:

Przepis art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – zwana dalej P.p.s.a.) konstytuuje zasadę odpłatności postępowania sądowoadministracyjnego. Wyjątkiem od niej jest możliwość przyznania prawa pomocy, które stosownie do treści art. 245 §1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi może zostać przyznane stronie w zakresie całkowitym lub częściowym.

Przyznanie prawa pomocy w formie zwolnienia od kosztów sądowych może nastąpić wobec osoby fizycznej, która wykaże że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania sądowego bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojej rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a.).

Oceniając sytuację materialną skarżącej z perspektywy przywołanych przepisów uznano, że brak jest podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku.

W pierwszej kolejności wskazać trzeba, że zasadniczym wydatkiem na obecnym etapie postępowania sądowego jest wpis od skargi wynoszący 200 zł. Z wyjaśnień strony wynika, że jej dochód to 1400 zł, a bieżące wydatki związane z utrzymaniem się ponosi jej ojciec. Taki układ wzajemnych relacji pozwala stwierdzić, że strona zamieszkując w nieruchomości należącej do jej ojca i pozostając w zasadzie na jego utrzymaniu pozostaje z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Tymczasem strona uchyliła się od podania źródła i wysokości dochodów tej osoby co ewentualnie umożliwiłoby ustalenie, na ile ojciec strony jest w stanie wesprzeć ją w opłaceniu kosztów sądowych. Biorąc zaś pod uwagę, że strona w zasadzie nie ponosi żadnych bieżących kosztów związanych z utrzymaniem się (energia elektryczna, dostawy wody itp.), z kwoty 1400 zł jest w stanie wygospodarować środki na uiszczenie wpisu od skargi oraz innych kosztów sądowych bez uszczerbku w utrzymaniu swoim i swojego potomka.

Z powyższych względów, w oparciu o art. 245 § 1 i § 3 P.p.s.a. w zw. z art. 246 § 1 pkt 3 tej ustawy, działając na podstawie art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. w związku z § 3 tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia.