Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2833/13
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Gry losowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 18 ust. 3; art. 129; art. 2 ust. 3 i 4 oraz ust. 7; art. 23b ust. 1;
journal: Dz.U. 2009 nr 201 poz 1540
law: Ustawa z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych.
journal: Dz.U. 2004 nr 4 poz 27
law: Ustawa z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych - tekst jednolity.
article: art. 9 ust. 1 i 2;
journal: Dz.U. 2011 nr 134 poz 779
law: Ustawa z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw.
article: par 15 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 312
law: Rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do  gier

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Pamela Kuraś-Dębecka (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Sławomir Kozik Sędzia WSA Zbigniew Rudnicki Protokolant sekr. sąd. Eliza Mroczek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 marca 2014 r. sprawy ze skargi F. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia zmian akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier na automatach oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] sierpnia 2013 r. Dyrektor Izby Celnej w W., działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 239 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749), dalej jako o.p. w zw. z art. 65, art. 19 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz. U. Nr 168, poz. 1323 ze zm.), dalej: "u.S.C.", po rozpatrzeniu zażalenia F. sp. z o.o. z siedzibą w W. (dalej: skarżąca) na postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w C. z [...] maja 2013 r. o odmowie zatwierdzenia zmian dotyczących dołączenia do akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier na automatach o niskich wygranych, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.

Do wydania postanowienia doszło w oparciu o następujące ustalenia:

W dniu [...] lutym 2013 r. do Urzędu Celnego w C. wpłynęło zgłoszenie nr [...] F. sp. z o.o. z siedzibą w W. dotyczące dołączenia do akt weryfikacyjnych punktu gier na automatach o niskich wygranych, zlokalizowanego w Sklepie M. G. W., P. [...],[...]-[...] W., dokumentu pod nazwą "Informacja uzupełniająca z dnia [...] stycznia 2013 r. do Opinii technicznej [...] wraz z Uzupełnieniem nr [...] z dnia [...] października 2012 r. dla automatu A. nr fabryczny [...]", dalej jako "Informacja Uzupełniająca".

W dniu [...] lutego 2013 r. przeprowadzono urzędowe sprawdzenie w zakresie zmian, podczas którego stwierdzono, że załączona do powyższego zgłoszenia Informacja Uzupełniająca nie dotyczy eksploatowanego w ww. punkcie gier automatu A. nr fabryczny [...].

W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w C. postanowieniem z [...] lutego 2013 r. wyznaczył spółce F., zgodnie z art. 64 ust. 5 u.S.C. termin do spełnienia warunków i środków określonych w art. 34 ust. 1 pkt 2 lit. h ww. ustawy do dnia 25 maja 2013 r., na co strona udzieliła stosownej odpowiedzi z 28 marca 2013 r.

W dniu [...] maja 2013 r. zostało przeprowadzone powtórne urzędowe sprawdzenie, podczas którego stwierdzono, że strona nie przedstawia opinii technicznej dotyczącej przedmiotowego automatu w zakresie zmian. Natomiast ponownie stwierdzono, że załączona do ww. zgłoszenia Informacja Uzupełniająca nie odnosi się bezpośrednio do eksploatowanego w przedmiotowym punkcie gier automatu A. nr fabryczny [...], lecz do automatu o tej samej nazwie, ale innym numerze fabrycznym, tj. [...]. Zdaniem organu I instancji z załączonych dokumentów nie wynikało, że sporny automat nr [...] został poddany badaniu technicznemu. Nie potwierdzono jednoznacznie, że przedmiotowy automat spełnia wymogi § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. ,poz. 312), tj. zaprogramowanej wartości wygranych poszczególnych gier w automacie, która nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek.

Na postanowienie o odmowie zatwierdzenia akt weryfikacyjnych skarżąca złożyła zażalenie , w którym zarzuciła naruszenie;

• art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw oraz §15 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier, przez błędną ich wykładnię polegającą na wadliwym przyjęciu, że powołane przepisy mają zastosowanie również do takich zarejestrowanych przed 14 lipca 2011 r. automatów, które od początku spełniały wymogi art. 18 ust. 3 u.g.h. podczas gdy z literalnego brzmienia ww. przepisów wynika jednoznacznie, iż art. 9 ust. 1 nowelizacji u.g.h. dotyczy wyłącznie automatów, które z uwagi na niespełnianie wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h. należało do tego wymogu dostosować, zaś § 15 Rozporządzenia z 9 marca 2012 r. reguluje wyłącznie sposób udokumentowania dostosowania automatów do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h., a nie udokumentowania zgodności z tym wymogiem bez żadnego dostosowywania;

• art. 187 § 1 oraz art. 180 § 1 o.p. w zw. z art. 65 u.S.C. poprzez nierozważenie całokształtu zebranego w sprawie materiału dowodowego, a oparcie rozstrzygnięcia na jedynie wyrwanej z kontekstu jego części, podczas gdy z całokształtu materiału dowodowego wynika, iż automat o niskich wygranych A. o nr fabr. [...] spełnia wymóg art. 18 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. z 2009 r., nr 201, poz. 1540 ze zm.), dalej u.g.h. od początku swego istnienia, a więc nigdy nie wymagał dostosowania do tego wymogu, gdyż zaprogramowana wartość wygranych w relacji do wpłaconych stawek od początku była zgodna z art. 18 ust.3 u.g.h. nawet zanim ten przepis został dodany do ustawy, a więc nie dotyczy go regulacja § 15 Rozporządzenia z 9 marca 2012 r. regulująca tylko i wyłącznie sposób udokumentowania prawidłowości dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h. czyli prawidłowości podwyższenia zaprogramowanej wartości wygranych do progu wymaganego przepisem art. 18 ust. 3 u.g.h.;

• art. 64 ust. 7 w zw. z art. 64 ust. 2 pkt. 3 u.S.C. i § 14 ust. 4 Rozporządzenia w sprawie urzędowego sprawdzenia, przez bezpodstawną odmowę zgłoszonych zmian do akt weryfikacyjnych, pomimo zapewnienia wszelkich warunków i środków do sprawnego przeprowadzenia urzędowego sprawdzenia, do których zapewnienia strona obowiązującym prawem była zobowiązana.

Wobec powyższych zarzutów wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i zatwierdzenie zmian do akt weryfikacyjnych dokonanych przedmiotowym zgłoszeniem, ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji.

Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Dyrektor Izby Celnej w W. wskazał, że instytucję urzędowego sprawdzenia regulują przepisy art. 64 u.S.C. oraz przepisy rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 14 grudnia 2009 r. w sprawie urzędowego sprawdzenia (tekst jedn. Dz. U. z 2013r. poz. 417). W przypadku podmiotów uprawnionych do prowadzenia działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych urzędowe sprawdzenie przeprowadza się w miejscu prowadzenia działalności gospodarczej. tj. lokalu handlowym, usługowym lub gastronomicznym, w którym usytuowany został punkt gier na automatach o niskich wygranych. W trakcie urzędowego sprawdzenia w miejscu usytuowania punktu gier na automatach o niskich wygranych właściwy organ Służby Celnej dokonuje sprawdzenia :

• zgodności zgłoszenia i załączonej dokumentacji ze stanem faktycznym:

• zgodności lokalizacji miejsca prowadzenia działalności oraz jego oznakowania z warunkami określonymi w przepisach odrębnych;

• prawidłowości oznaczenia automatów o niskich wygranych w sposób trwały i w widocznym miejscu,

• prawidłowości nałożenia i stanu plomb zabezpieczających.

W myśl § 4 ust. 4 pkt 1 ww. rozporządzenia do zgłoszenia, w przypadku punktów gier na automatach o niskich wygranych dołącza się opinie techniczne z badań poprzedzających rejestracje automatów.

Ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. nr 134. poz. 779) został wprowadzony przepis art. 18 ust. 3 u.g.h., zgodnie z którym w grach na automatach zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Dostosowanie eksploatowanych automatów do gier oraz automatów o niskich wygranych do przedmiotowego wymogu zgodnie z brzmieniem art. 9 ust. 1 i ust. 2 tej ustawy powinno nastąpić w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy zmieniającej. Tym samym podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych zobowiązane były do dostosowania eksploatowanych automatów do dnia 14 stycznia 2012 r.

Dalej organ odwoławczy stwierdził, że sposób udokumentowania obowiązku wynikającego z art. 18 ust. 3 u.g.h. uregulowany został w § 15 ust. 1 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. Zgodnie z brzmieniem tego przepisu dostosowanie eksploatowanych automatów do wymogu, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h. wymaga potwierdzenia jednostki badającej. Według dyspozycji § 15 ust. 2 tego rozporządzenia potwierdzenie wyraża się w uzupełnieniu do opinii w terminie nieprzekraczalnym 40 dni od dnia wejścia w życie rozporządzenia, tj. do dnia 21 maja 2012 r.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia przez organ pierwszej instancji art. 187 § l oraz art. 180 § 1 o.p., art. 9 ust. 1 ustawy zmieniającej oraz § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r. poprzez ich błędną wykładnię i przyjęcie, iż ww. przepisy mają zastosowanie do automatów zarejestrowanych przed dniem 14 lipca 2011 r. (dzień wejścia w życie ustawy zmieniającej), które od początku spełniały wymogi art. 18 ust. 3 u.g.h. organ II instancji stwierdził, że Naczelnik Urzędu Celnego w C. zastosował prawidłową interpretację ww. przepisów. Teoretyczna wypłacalność spornego automatu ustawiona programowo na poziomic 94% nie zwalnia Spółki z obowiązku przedłożenia właściwego potwierdzenia spełnienia przez ten automat warunku określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h. dla każdej gry. Takie stanowisko zajął także Wojewódzki Sąd Administracyjny w wyroku z 29 maja 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2592/12. Zdaniem Dyrektora Izby Celnej organ I instancji nie naruszył wskazanych w zażaleniu przepisów. Informacja Uzupełniająca została wydana po przebadaniu automatu, który nie jest eksploatowany w przedmiotowym punkcie. Ponadto organ I instancji słusznie nie uznał ww. dokumentu z uwagi na fakt, że dokument ten nie spełnia wymogu określonego w § 15 rozporządzenia z dnia 9 marca 2012 r., a zatem nie może stanowić podstawy potwierdzenia, że automat spełnia warunek, o którym mowa w art. 18 ust. 3 u.g.h. Zdaniem organu II instancji potwierdzenie to winno mieć formę uzupełnienia do opinii jednostki badającej, która stanowiła podstawę rejestracji automatu. Jednocześnie w trakcie przeprowadzania urzędowego sprawdzenia funkcjonariusze nie negowali zapisów opinii technicznej nr [...], dotyczących m. in. programu gry, w który wyposażony jest sporny automat oraz stwierdzono, że plomby zabezpieczające jednostki badającej są nienaruszone i zgodne zapisami zawartymi w tej opinii.

W złożonej w terminie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skardze skarżąca zarzuciła naruszenie;

1. art. 124 i art. 210 § 4 w zw. z art. 219, art. 239 oraz art. 235 o.p. w związku z art. 65 u.S.C. tj. brak uzasadnienia prawnego spełniającego wymagania zasady przekonywania wyrażonej w art. 124 o.p., co polegało na:

a. braku wskazania przez organ II instancji podstawy prawnej (konkretnej jednostki redakcyjnej przepisu prawnego) określającej warunek lub środek określony w art. 33 ust. 1 lub art. 34 ust. 1 u.S.C., który zdaniem organu nie został przez skarżącą (podmiot podlegający urzędowemu sprawdzeniu) zapewniony, co mogłoby uzasadniać odmowę zatwierdzenia zgłoszonych zmian do akt weryfikacyjnych w drodze postanowienia, a w konsekwencji utrzymanie go w mocy przez organ II instancji;

b. braku wyjaśnienia znaczenia przepisu art. 34 ust. 1 pkt. 2 lit. h) u.S.C. poprzez podanie jego wykładni przy jednoczesnym odniesieniu się do wynikającego ze zgromadzonego materiału dowodowego stanu faktycznego sprawy, w sytuacji gołosłownego stwierdzenia w postanowieniu organu I instancji, że odmowa zatwierdzenia zmian w aktach weryfikacyjnych nastąpiła z powodu rzekomego niezapewnienia warunku art. 34 ust. 1 pkt. 2 lit. h) u.S.C., podczas gdy z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie nie wynika, jakoby w ogóle wystąpiło jakiekolwiek zdarzenie związane ze stanem lub działaniem urządzeń do gier objętych kontrolą mogących mieć wpływ na urządzanie gier.

2. Naruszenie § 15 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012 r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. 2012, poz. 213) w związku z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 maja 2011 r., o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2011 r., nr 134, poz. 779) w zw. z art. 18 ust. 3 u.g.h. w zw. z art. 180 § 1o.p. w zw. z art. 65 u.S.C. przez błędną ich wykładnię, polegającą na wadliwym przyjęciu, że potwierdzenie zgodności automatu zarejestrowanego i eksploatowanego przed 14 lipca 2011 r. oraz po tej dacie z wymogiem art. 18 ust. 3 u.g.h. w sytuacji, gdy w grach na tym automacie od początku istnienia (nawet przed 14 lipca 2011 r.) zaprogramowana wartość wygranych wynosiła co najmniej 75% kwot wpłaconych stawek, co przesądza o braku konieczności jego dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h., wymaga potwierdzenia przez jednostkę badającą w uzupełnieniu do opinii w formie przewidzianej w § 15 Rozporządzenia z 9 marca 2013 r., podczas gdy przepis ten reguluje jedynie sposób udokumentowania dostosowania automatów do wymogów art. 18 ust. 3 u.g.h., czyli dotyczy tylko takich zarejestrowanych automatów, które w okresie przed 14 stycznia 2012 r. nie były zgodne z wymogiem art. 18 ust. 3 u.g.h., natomiast obowiązujące przepisy prawa nie regulują w sposób szczególny sposobu dowodzenia, że dany zarejestrowany automat nie wymagał dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h., wobec spełniania jego wymogów nawet przed wprowadzeniem tego przepisu do porządku prawnego, wobec czego do dowodzenia takiej okoliczności ma zastosowanie ogólna reguła dowodowa z art. 180 § 1 o.p., mająca w postępowaniu w sprawie urzędowego sprawdzenia odpowiednie zastosowanie w związku z art. 65 u.S.C;

3. Naruszenie art. 191 o.p. przez przekroczenie granic swobodnej oceny dowodów, polegającej na odmowie przyznania mocy dowodowej na okoliczność spełniania przez kontrolowany automat wymogów art. 18 ust. 3 u.g.h., bez podwyższania w nim zaprogramowanej wartości wygranych (tj. "dostosowania"), takim łącznie ocenianymi dowodom, jak:

a. opinia techniczna jednostki badającej z badania poprzedzającego rejestrację kontrolowanego automatu;

b. wydaną przez Wyższą Szkołę Informatyki w [...] informację uzupełniającą do opinii technicznej z badania poprzedzającego rejestrację;

c. protokołu z urzędowego sprawdzenia (zwłaszcza w zakresie potwierdzenia w nim, iż plomby jednostki badającej na podzespołach kontrolowanego automatu są nienaruszone);

d. z których łącznie wynika, że w kontrolowany automat ma konstrukcję oraz zainstalowany program gier gwarantujących spełnienie m.in. wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h. bez konieczności uprzedniego jego dostosowania do wymogu tego przepisu, tj. podwyższania zaprogramowanej wartości wygranych z poziomu niższego niż 75% kwot wpłaconych stawek, do wymaganego tym przepisem poziomy "co najmniej 75%", wobec tego, iż w automacie tym od początku istnienia parametr z art. 18 ust. 3 u.g.h. był spełniony, nawet przed wprowadzeniem tego przepisu do porządku prawego.

Skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia; ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz rozstrzygnięcia go poprzedzającego.

W obszernym uzasadnieniu skarżąca rozwinęła swoje stanowisko w sprawie wywodząc, że w świetle literalnego brzmienia art. 9 ust. 1 nowelizacji u.g.h. z 26 maja 2011 r. oraz § 15 Rozporządzenia z 9 marca 2012 r., spółka F. ma obowiązek posiadać wydane przez upoważnioną jednostkę uzupełnienie do opinii technicznej, o jakim mowa w § 15 ww. rozporządzenia, tylko i wyłącznie w stosunku do automatów, które przed 14 lipca 2011 r. i po tej dacie nie były zgodne z obowiązującym od 14 lipca 2011 r. wymogiem art. 18 ust. 3 u.g.h., a więc - stosownie do art. 9 ust. 1 nowelizacji - wymagały dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h., czyli zmiany zaprogramowanej wartości wygranych w relacji do wpłaconych stawek, do takiego poziomu, aby parametr ten wynosił co najmniej 75%. Natomiast jeżeli eksploatowany przed 14 lipca 2011 r. automat od początku miał zaprogramowaną wartość wygranych w wysokości 75% kwot wpłaconych stawek, lub wyższa, czyli nie wymagał dostosowania do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wnosząc o oddalenie skargi, podtrzymał stanowisko zajęte w zaskarżonym postanowieniu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze. zm.), dalej jako: p.p.s.a.

Przedmiotem skargi jest postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. [...] sierpnia 2013 r., utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Celnego w C. z [...] maja 2013 r. o odmowie zatwierdzenia zmian dotyczących dołączenia do akt weryfikacyjnych pomocniczych punktu gier na automatach o niskich wygranych.

Rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy sprowadza się do udzielenia odpowiedzi na pytanie, czy skarżąca jako podmiot prowadzący działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych eksploatując automaty - dopuszczone do gier w czasie obowiązywania ustawy z 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tj. Dz. U. 2004 r., Nr 4, poz. 27 ze zm.) – obowiązana była dostosować automat do gier o nazwie A. nr fabryczny [...], do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 u.g.h.

Wbrew zarzutom skargi stanowisko organu zasługuje na uwzględnienie.

Należy podkreślić, że od dnia 19 października 2009 r. działalność gospodarcza w zakresie gier losowych, zakładów wzajemnych i gier na automatach o niskich wygranych uregulowana została przepisami ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. nr 201, poz. 1540 ze zm.). Zgodnie z przepisem art. 129 tej ustawy działalność w zakresie m.in. gier na automatach o niskich wygranych na podstawie zezwoleń udzielonych przed dniem wejścia w życie tej ustawy jest prowadzona, do czasu wygaśnięcia tych zezwoleń, przez podmioty, których im udzielono, według przepisów ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. Nr 4, poz. 27 ze zm.).

Jednakże kwestia dalszej eksploatacji automatów i urządzeń do gier uregulowana została materią ustawową, a mianowicie w ustawie z dnia 26 maja 2011 r. (Dz. U. 2011 r., Nr 134, poz. 779) o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych ustaw.

Art. 9 ust. 1 i 2 powyższej ustawy stanowi bowiem:

Art. 9.1. Podmioty prowadzące działalność w zakresie gier na automatach są obowiązane dostosować automaty eksploatowane w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy do wymogu określonego w art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1, w terminie 6 miesięcy od dnia wejścia w życie niniejszej ustawy.

2. Przepis art. 18 ust. 3 ustawy zmienianej w art. 1 stosuje się również do podmiotów prowadzących na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy zmienianej w art. 1, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia, działalność w zakresie gier na automatach urządzanych w salonach gier na automatach oraz w zakresie gier na automatach o niskich wygranych. Do automatów i automatów o niskich wygranych eksploatowanych przez te podmioty w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy stosuje się przepisy ust. 1.

Należy przy tym zauważyć, że przepisy techniczne ustawy zmieniającej zostały zgłoszone Komisji Europejskiej do notyfikacji.

Zdaniem Sądu, przepis art. 18 ust. 3 u.g.h. nie może być rozumiany w ten sposób, że odnosi się do ogólnej wysokości wygranych ze wszystkich gier zaprogramowanych w danym automacie. Zgodzić się należy ze stanowiskiem organu, że wymóg przewidziany przez ten przepis odnosi się do zaprogramowanej wartości wygranych poszczególnych gier. W przepisie tym bowiem mowa jest, że zaprogramowana wartość wygranych w automacie nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek. Zdaniem Sądu, stawka odnosi się do konkretnej gry, jak wynika z uregulowań zawartych w art. 18 ust. 3 u.g.h. w zw. z art. 2 ust. 3 i 4 u.g.h. Zgodnie z art. 2 ust. 3 u.g.h. grami na automatach są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych lub elektronicznych, w tym komputerowych, o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których gra zawiera element losowości. Natomiast wygraną rzeczową w grach na automatach jest również wygrana polegająca na możliwości przedłużania gry bez konieczności wpłaty stawki za udział w grze, a także możliwość rozpoczęcia nowej gry przez wykorzystanie wygranej rzeczowej uzyskanej w poprzedniej grze, na mocy art. 2 ust. 4 u.g.h. Z uregulowań tych wynika więc, że stawkę wpłaca się za udział w konkretnej grze. W tej sytuacji, skoro unormowanie art. 18 ust. 3 u.g.h. odnosi zaprogramowaną wartość wygranych w automacie do kwoty wpłaconych stawek, to oznacza, że chodzi o stawki za udział w danej grze, a nie we wszystkich grach zaprogramowanych w danym automacie.

Tak też wynika z uzasadnienia projektu ustawy zmieniającej (pkt 5 druk sejmowy VI.3860): "Ustawa określa także, jakie wymogi muszą spełniać automaty do gier, w tym minimalną zaprogramowaną wartość wygranej na poziomie 75 %. Wprowadzenie minimalnego wskaźnika wygranej ma na celu ochronę interesów graczy, tak aby podmioty urządzające gry na automatach przeznaczały co najmniej 3/4 przychodów na wygrane, a jednocześnie, dokonując zmian jej wysokości, nie stosowały systemu zachęt, wprowadzając w określonych warunkach wskaźnik w znacznej wysokości, a następnie znacznie go obniżając". Opisana wyżej interpretacja przepisów dotyczących dostosowania automatów o niskich wygranych do wymogów obowiązujących przepisów została zaakceptowana przez Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie z wyroku z 29 maja 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2592/12, którą to argumentację Sąd orzekający również podziela.

Z akt sprawy wynika, że przedstawiona przez skarżącą organom tzw. Informacja Uzupełniająca, nie odnosi się bezpośrednio do eksploatowanego w przedmiotowym punkcie gier automatu A. nr fabryczny [...] lecz do automatu o tej samej nazwie, ale innym numerze fabrycznym, tj. [...]. Ponadto z załączonych przez stronę dokumentów nie wynikało, że sporny automat nr [...] został poddany badaniu technicznemu. Nie potwierdzono jednoznacznie, że przedmiotowy automat spełnia wymogi § 15 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 9 marca 2012r. w sprawie szczegółowych warunków rejestracji i eksploatacji automatów i urządzeń do gier (Dz. U. z 2012 r. poz. 312), tj. zaprogramowanej wartości wygranych poszczególnych gier w automacie, która nie może być niższa niż 75% kwoty wpłaconych stawek.

Nie można zatem podzielić zarzutów, że sporny automat ma konstrukcję oraz zainstalowany program gier dostosowany do wymogu art. 18 ust. 3 u.g.h.

Sąd podziela stanowisko organów celnych, że każda z gier w zaprogramowanych w badanym automacie musi spełniać wymóg z art. 18 ust. 3 u.g.h. W niniejszej sprawie taka okoliczność nie zaistniała, bowiem sporny automat A. nr fabryczny [...] nie został poddany badaniu, o którym mowa w ww. przepisach. Na tę okoliczność strona skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów, zaś za taki dowód nie może służyć badanie automatu o innym numerze fabrycznym.

Sąd zauważa, że w przypadku wątpliwości czy automat lub urządzenie do gier spełnia warunki ustawowe, procedura taka jest przewidziana w art. 23b u.g.h., który w ust. 1 nakłada na podmiot eksploatujący obowiązek poddania automatu lub urządzenia badaniu sprawdzającemu. Natomiast w przypadku wątpliwości co do rodzaju gry na automacie (czy jest to gra, czy też np. opcja), w myśl art. 2 ust. 7 u.g.h. uprawnienie do rozstrzygnięcia przysługuje Ministrowi Finansów.

Dlatego też Sąd nie dopatrzył się naruszenia przez organ podnoszonych przez skarżącą przepisów Ordynacji podatkowej oraz ustawy o grach hazardowych i ustawy o Służbie Celnej. Organ bowiem odniósł się do całego zebranego w sprawie materiału dowodowego, logicznie uzasadniał swoje stanowisko, opierając się na obowiązujących przepisach, co znalazło odzwierciedlenie w uzasadnieniu skarżonego rozstrzygnięcia. Strona miała zagwarantowane prawo czynnego udziału w postępowaniu, co potwierdzają pisma skarżącej, na które organy odpowiadały w trakcie postępowania.

Natomiast odmienna ocena prawna przedstawiona w skardze nie może oznaczać wadliwości stanowiska organu, skoro znalazło ono swoje oparcie w obowiązujących uregulowaniach.

Reasumując, skarga strony nie zasługuje na uwzględnienie, zaś zarzuty podniesione przez skarżącą są chybione.

W związku z powyższym, w myśl art. 151 p.p.s.a. Sąd skargę oddalił jako bezzasadną.