Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1095/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2010-06-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.S. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług w kwestii wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu.


UZASADNIENIE

Skargą z dnia 2 marca 2009 r. skarżący – M.S. zaskarżył decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od towarów i usług.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 7 kwietnia 2010 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł.

Doręczenie skarżącemu odpisu wezwania nastąpiło dnia 6 maja 2010 r.

Dnia 14 maja 2010 r. skarżący osobiście złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, uiszczając jednocześnie wpis od skargi w pełnej wysokości.

We wniosku zostało wskazane, że "przekroczenie terminu spowodowane było wyjazdem na urlop z którego wróciłem 13.05.2010." Do wniosku nie dołączono żadnych załączników.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje.

Stosownie do treści art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd na wniosek strony postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Zgodnie z art. 87 § 1, 2, 3, 4 pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, ponadto w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.

Jedną z istotnych przesłanek w rozpatrywanej sprawie jest warunek braku winy w uchybieniu terminu. Kryterium "uprawdopodobnienia braku winy" polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności, przy dokonywaniu czynności procesowej. Zarówno w nauce postępowania administracyjnego (por. np. A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego II, s. 368-370), jak i postępowania cywilnego (M. Jędrzejewska, Kodeks postępowania cywilnego III, s. 362) panuje zgodność, że oceniając wystąpienie tej przesłanki, sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Stanowisko to zostało zaakceptowane w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 19 lutego 2009 r., sygn. akt II OZ 154/09).

W rozpatrywanej sprawie spełnienie przesłanki uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu nie zostało we wniosku o przywrócenie terminu wykazane, ponieważ strona skarżąca podała jedynie, że w dniach kiedy przesyłka była złożona w urzędzie pocztowym przebywała na urlopie wypoczynkowym. Skarżący nie przedstawił żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń np. w postaci kopii biletów potwierdzających wyjazd.

Ponadto należy wskazać, iż zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa o braku winy można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku było niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, tj. że strona nie mogła tej przeszkody usunąć nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku, a przy tym powstała ona w czasie biegu terminu do dokonania czynności procesowej i trwała aż do wystąpienia z wnioskiem o jego przywrócenie. Do okoliczności faktycznych uzasadniających brak winy w uchybieniu terminu zalicza się więc np. nagłe przerwy w komunikacji, nagłą chorobę, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą, powódź, pożar. Kryterium braku winy wiąże się z obowiązkiem strony do szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Przywrócenie terminu nie jest więc możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa w tym zakresie. Przy ocenie zawinienia w uchybieniu terminu przyjąć trzeba obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony należycie dbającej o swoje interesy.

Dla rozstrzygnięcie przedmiotowej kwestii istotnym jest, że przebywanie na urlopie w okresie awizowania przesyłki nie stanowi okoliczności uzasadniającej przywrócenie terminu (vide postanowienie WSA w Warszawie z 14.01.2004r., sygn. akt III SA/Wa 2384/03; postanowienie NSA z 28.10.2005r., sygn. akt II FZ 672/05). Takiego skutku nie wywiera również nieodebranie pisma z urzędu pocztowego (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 1 czerwca 2001 r., sygn. akt II SA/Po 54/01, niepubl.). Podobnie okoliczności takie jak zaniedbanie pracownika odpowiedzialnego za obieg korespondencji (sygn. akt I SA/Gd 1288/99) oraz nieprzebywanie pod adresem wskazanym jako adres dla doręczeń (postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2004 r., sygn. akt III SA/Wa 368/04) nie uzasadniają uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu.

O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wówczas, gdy skarżąca nie mogła usunąć przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2002 r., sygn. akt V SA 793/03, Mon. Praw. 2002r., nr 23, s.1059).

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach, na podstawie art. 86 § 1 i § 3 P.p.s.a., odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi, ponieważ skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminowi do dokonania tej czynności.

W związku z powyższym należało orzec jak w sentencji postanowienia, stosownie do treści art. 86 § 1 P.p.s.a.