Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt III SA/Lu 685/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2020-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6120 Ewidencja gruntów i budynków
Hasła tematyczne: Ewidencja gruntów
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego I Kartograficznego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: §68 ust. 1 pkt. 1;
journal: Dz.U. 2011 nr 263 poz 1572
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania  geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu  geodezyjnego i kartograficznego.
article: § 36; § 30; § 34; § 44; § 46 ust. 3; § 61; § 62;
journal: Dz.U. 2016 poz 1034
law: Rozporządzenie Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków.
article: art. 3; art. 12b; art. 20 ust. 1 pkt. 1; art. 22 ust. 1; art. 24 ust. 2a, ust. 2b;
journal: Dz.U. 2017 poz 2101
law: Ustawa z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne - tekst jedn.
article: art. 13 § 1; art. 78 § 2; art. 15; art. 107 § 3; art. 7; art. 77;
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Ibrom Sędziowie Sędzia WSA Robert Hałabis Sędzia WSA Anna Strzelec (sprawozdawca) Protokolant Asystent sędziego Arleta Bednarczyk-Chagowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2020 r. sprawy ze skargi K. K. i J. K. na decyzję Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] października 2019 r. nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] października 2019 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego (dalej też jako organ II instancji, organ odwoławczy), po rozpatrzeniu odwołania K. K. i J. K. (dalej też jako skarżący) utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] (dalej też jako organ I instancji) z dnia [...] września 2018 r. o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], jednostka ewidencyjna [...] w stosunku do działek o numerach [...], [...] i [...].

Z akt sprawy wynika, że Starosta B. prowadził z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie aktualizacji powierzchni ewidencyjnej działek oznaczonych nr [...],[...] i [...], położonych w obrębie H., jednostka ewidencyjna J.. Organ I instancji zlecił firmie Usługi Geodezyjne P. J. wykonanie pracy geodezyjnej polegającej na przeprowadzeniu analizy wyznaczenia działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] w świetle danych ujawnionych w operatach technicznych zdeponowanych w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym. W dniu [...] grudnia 2017 r. za nr [...] przyjęto do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego wykonany w oparciu o powyższe zlecenie operat techniczny, w skład którego wchodziła opinia techniczna geodety uprawnionego J. P..

W konsekwencji, decyzją z [...] września 2018 r. organ I instancji orzekł o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], jednostka ewidencyjna [...] w odniesieniu do działek o numerach [...], [...] oraz [...] w następujący sposób:

- zmianie powierzchni działki o numerze [...], z pow. 3,58 ha (pow. użytków: PsIV - 0,12 ha, S-RIVa - 2,11 ha, S-RIVb - 1,25 ha, S-RV - 0,10 ha) na pow. 3,6071 ha (pow. użytków: S- IVa - 2,1840 ha, S-IVb - 1,3017 ha, S-V - 0,1214 ha);

- zmianie powierzchni działki o numerze [...], z pow. 0,54 ha (pow. użytków: PsIV - 0,10 ha, Br-RIVa - 0,38 ha, S-RIVb - 0,06 ha) na pow. 0,5776 ha (pow. użytków: PsIVa - 0,1116 ha, Br-IVa - 0,4465 ha, RIVb - 0,0195 ha);

- zmianie powierzchni działki o numerze [...], z pow. 1,47 ha (pow. użytków: PsIV - 0,28 ha, Br-RIVa - 0,52 ha, RIVa - 0,67 ha) na pow. 1,4340 ha (pow. użytków: PsIVa - 0,2740 ha, Br- RIVa - 0,4762 ha, RIVa - 0,6838).

W uzasadnieniu organ I instancji podkreślił, że dotychczasowe postępowania obejmujące przedmiotowe działki świadczą o niezgodności w wykazaniu ich powierzchni. Wyjaśnił, że aktualnie w operacie geodezyjnym wykazana jest powierzchnia działek według danych z operatu z podziału działek [...], zaewidencjonowanym w powiatowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym pod nr [...] podczas gdy istnieją nowsze opracowania geodezyjne ([...] – operat z wyznaczenia granicy działki [...], operat wznowienia granicy pomiędzy działkami [...] i [...] z 2016 r., operat nr [...] ze wznowienia znaków granicznych i wyznaczenia punktów granicznych m.in. działek o nr [...], [...] i [...]), w których w sposób odmienny wykazano pole powierzchni działek. Organ I instancji zauważył też, że w 2006 r. dokonano wznowienia granic działki o nr [...], a wyznaczona granica została zaakceptowana przez strony (właścicieli nieruchomości [...] i [...]), o czym świadczą podpisy w sporządzonym protokole.

Organ I instancji uzasadniał, że sporządzony na potrzeby niniejszego postępowania przez P. J. operat techniczny dotyczący wznowienia znaków granicznych i wyznaczenia punktów granicznych dla działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...], w skład którego wchodzi opinia techniczna sporządzona przez geodetę uprawnionego J. P. wykorzystuje m.in. operat z pomiaru do ewidencji gruntów nr [...], operat podziałowy nr [...], operat ze wznowienia ww. działek nr [...] i wykonanie pomiaru kontrolnego. Z przedmiotowej opinii wynika, że dane dotyczące punktów granicznych przedmiotowych działek wykazane w operacie ewidencyjnym, operacie z podziału działek nr [...] oraz późniejszych opracowaniach geodezyjnych są tożsame.

K. K. i J. K. wnieśli odwołanie od powyższej decyzji. Ponadto w toku postępowania odwoławczego skarżący w piśmie z dnia [...] listopada 2018 r. zatytułowanym jako "Analiza" w obszerny sposób uzasadnili swoje stanowisko i wnieśli o przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego. Powołując się na protokół graniczny [...] skarżący zwrócili uwagę, że podczas konsylium, które odbyło się w dniu [...] marca 1995 r., zmieniono podział działki nr [...] z czterech części na trzy części, bez udziału Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa. Wymiary działki nr [...], w ich ocenie, zostały obliczone w błędny sposób, z czego wynika także błędnie wykazana powierzchnia tej działki. Wskazywali, że ta działka została przesunięta o 6 m w stronę drogi, o czym świadczy karta nr [...] [...] Pole powierzchni działki nr [...] zostało również obliczone w nieprawidłowy sposób, ponieważ szerokość działki, według skarżących, wynosi 80,50 m, a nie 82 m. Kolejnym przytoczonym uchybieniem jest okoliczność, że działka nr [...] (droga), mająca zgodnie z ewidencją z 1965 r. powierzchnię 0,1723 ha, została zmniejszona podczas pomiarów do 0,1362 ha. Skarżący powoływali się na liczne błędy wynikające z obliczeń wymiarów działek nr [...], [...], [...] i [...] oraz bezprawną zmianę usytuowania drogi (działki nr [...]) powodującej zmianę granic sąsiadujących z nią działek nr [...] Zarzucili organowi I instancji bezprawne wprowadzenie zmian w bazie numerycznej oraz sformułowali zarzuty w stosunku do geodetów, którzy wykonywali czynności pomiarowe ze wskazania granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...], co zdaniem skarżących w konsekwencji doprowadziło do powielania ich błędów przez kolejnych geodetów. W ocenie skarżących czynności wykonywane na gruncie przez geodetów J. P. i J. P. nie zostały wykonane w sposób właściwy, w związku z czym skarżący zażądali dołączenia dziennika pomiarowego z obmiaru punktu granicznego nr [...]. Zarzucili nadto zaniechanie dokonania kontrolnego pomiaru sytuacyjnego działek, pomiaru usytuowania na działce nr [...] budynków gospodarczych oraz innych szczegółów terenowych oraz pomiaru budynku byłej stajni, murów kuźni i komina na działce nr [...]. Zdaniem skarżących geodeta bezpodstawnie wrysował na mapę tylko niektóre, wybrane elementy znajdujące się na gruncie, posługiwał się błędnymi danymi, w sposób niewłaściwy przeprowadził czynności pomiarowe na gruncie oraz przeprowadził zmianę poszczególnych rodzajów użytków.

Skarżący wnieśli też o przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego przez dołączenie: akt nr [...], akt nr [...], odpowiedzi Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] lutego 2016 r., odpowiedzi Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, która wpłynęła do Głównego Geodety Kraju [...] lutego 2017 r. oraz o wystąpienie do Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddziału Terenowego w L. w celu uzyskania odpisu pisma z [...] września 1995 r., nr [...], w sprawie sprzedaży działki nr [...] o powierzchni 0,54 ha zabudowanej budynkiem mieszkalnym w trybie bezprzetargowym.

Decyzją z [...] listopada 2018 r., L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Organ odwoławczy przychylił się do stanowiska zawartego w decyzji organu I instancji, zgodnie z którym ewidencja rejestruje jedynie stany prawne wynikające z określonych dokumentów urzędowych, a zatem stany ustalane w innym trybie lub przez inne uprawnione organy orzekające.

Powyższa decyzja organu odwoławczego została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 23 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Lu 657/18. W ocenie Sądu organ odwoławczy wydając zaskarżoną decyzję, na podstawie art. 138 § 1 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (obecnie Dz.U. z 2020 r. poz. 256 – dalej też jako k.p.a.), przedstawił ustalenia i ocenę, zbieżne z ustaleniami i oceną przedstawioną przez organ I instancji. Nie odniósł się w sposób wystarczający do zarzutów podniesionych przez skarżących w postępowaniu odwoławczym. Organ przywołał treść obszernych zarzutów skarżących, jednakże stwierdził, że przedstawiona przez skarżących analiza dotyczyła okoliczności związanych z podziałem nieruchomości, podczas gdy przedmiot rozpatrywanej obecnie sprawy stanowiło wprowadzenie zmian w ewidencji gruntów i budynków. Jak zauważył Sąd, w piśmie z [...] listopada 2018 r. skarżący sformułowali zarzuty dotyczące zarówno poszczególnych opracowań geodezyjnych oraz zarzuty odnoszące się do samego sposobu opracowania operatu nr [...] Podnieśli oni, między innymi, wadliwości w zakresie czynności pomiarowych wykonywanych na gruncie przez geodetów J. P. i J. P., ze wskazaniem określonych, wadliwie zdaniem skarżących wyznaczonych punktów i wymiarów, niedokonanie kontrolnych pomiarów usytuowania budynków, bezpodstawne wrysowanie na mapę tylko niektórych, wybranych elementów znajdujących się na gruncie, posługiwanie się błędnymi danymi, zmianę poszczególnych rodzajów użytków, a także bezprawne zdaniem skarżących posługiwanie się numerami punktów granicznych, które nie są ujawnione w ewidencji gruntów i budynków, brak zmierzenia odległości pomiędzy wskazanymi w piśmie punktami geodezyjnymi, wadliwą interpretację danych źródłowych operatu z 1968 r., co w ocenie skarżących skutkuje błędami przy określaniu punktów granicznych, powielanie zarzucanych przez skarżących błędów z poprzednich operatów.

Zdaniem Sądu, uwzględniając szczegółowy charakter zarzutów skarżących, nie można uznać za wystarczające odniesienia do nich przez organ wyłącznie poprzez powołanie przepisu art. 78 § 2 k.p.a. Ponadto, w ocenie Sądu, organ odwoławczy w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji nie odniósł się do wniosków skarżących o przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego i dołączenie wskazywanych akt. Nie wyjaśnił czego dotyczyły postępowania w powołanych przez skarżących sprawach oraz wymienione przez skarżących pisma. Wskazane braki w zakresie rzeczywistego odniesienia się przez organ II instancji do zarzutów i argumentów powoływanych przez skarżących nie pozwalały, zdaniem Sądu, na przyjęcie, iż organ odwoławczy zrealizował wynikającą z art. 15 k.p.a. zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego i stoją w sprzeczności z treścią art. 107 § 3 k.p.a.

W wyniku ponownego rozpoznania sprawy organ odwoławczy decyzją z [...] października 2019 r., ponownie utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] września 2018 r. Odnosząc się do wyjaśnień wnioskodawcy i wniosków składanych w toku postępowania, organ wyjaśnił zakres toczących się przed nim postępowań. Wyjaśnił, że akta sprawy o znaku IGK- [...] dotyczyły wniosku skarżących z [...] lutego 2015 r. o dokonanie ekspertyzy geodezyjnej dotyczącej prawidłowości i zgodności z dokumentacją źródłową podziału działek nr [...], położonych w obrębie ewidencyjnym [...] [...] dokonanego w 1995 r. przez geodetę uprawnionego J. S.. Pismem z [...] lutego 2016 r. skierowanym w odpowiedzi na zapytanie Głównego Geodety Kraju organ II instancji zajął stanowisko dotyczące skargi skarżących na działania organu w przedmiocie nierozpatrzenia wniosku z [...] lutego 2015 r. i wyjaśnił, że w jego ocenie projekt podziału działek nr [...] został wykonany w sposób poprawny za wyjątkiem "zaprojektowania" przebiegu granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...], przecinającej istniejący budynek. Przedmiotowa linia graniczna została zatwierdzona decyzją administracyjną i stanowi granicę prawną. Skarga została uznana przez Głównego Geodetę Kraju w zakresie przewlekłości postępowania. W zakresie poprawności wykonywanych czynności przez geodetę uprawnionego J. S. G. Geodeta Kraju podzielił stanowisko [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Ponadto stwierdził, że z uwagi na upływ terminu, o którym mowa w art. 46c ust. 1 ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2020 r. poz. 276 ze zm.) nie jest możliwe złożenie wniosku do rzecznika dyscyplinarnego o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego w stosunku do ww. geodety uprawnionego.

Natomiast akta sprawy znak: [...] dotyczą skargi K. K. i J. K. z [...] listopada 2016 r. (uzupełnionej pismem z [...] grudnia 2016 r.) na działalność geodety uprawnionego Z. S., który [...] listopada 2016 r. wykonywał czynności geodezyjne w ramach pracy geodezyjnej polegającej na wyznaczeniu punktów granicznych działek nr [...] i [...]. Organ odwoławczy wyjaśnił, że pismem z [...] kwietnia 2017 r., znak: [...] poinformował skarżących, iż w jego ocenie przeprowadzona analiza wykonanej pracy geodezyjnej nie budzi zastrzeżeń, gdyż wykazany przez geodetę przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...] jest zgodny z dokumentami archiwalnymi. Poddane analizie opracowanie geodezyjne zawiera uchybienia, jednakże w ocenie organu odwoławczego nie stanowią one istotnej przeszkody do wykazania przedmiotowej granicy. Analiza dostępnej dokumentacji technicznej wykazała, że wskazane w skardze zastrzeżenia względem czynności geodety były niezasadne. Zarzuty [...] i J. K. zawarte w skardze z [...] maja 2017 r. na działalność L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w sprawie oceny pracy geodezyjnej geodety uprawnionego Z. S. zostały uznane przez Głównego Geodetę Kraju za nieuzasadnione.

Organ odwoławczy zwrócił ponadto uwagę na pismo z [...] lutego 2017 r., w którym wskazał na uchybienia postępowania, uznając je jednocześnie za pozostające bez znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy. Jak podkreślił nie są one istotne do wykazania w ewidencji przedmiotowej granicy, mogą mieć znaczenie dla jakości sporządzonej dokumentacji. Odnosząc się do wniosku skarżących o wystąpienie do Agencji Własności Rolnej Oddział Terenowy L. w celu uzyskania odpisu pisma w sprawie sprzedaży działki nr [...] z [...] września 1995 r., nr [...], zawartego w piśmie z [...] listopada 2018 r., zatytułowanym "Analiza", organ odwoławczy poinformował, że okoliczność ta nie ma bezpośredniego wpływu na rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy.

Uwzględniając część wniosków skarżących zawartych w ww. piśmie zatytułowanym "Analiza" organ odwoławczy włączył do akt postępowania:

pismo L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] lutego 2016 r., znak: [...],

pismo Głównego Geodety Kraju z [...] lipca 2016 r" znak: [...],

pismo L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] kwietnia 2017 r., znak: [...],

pismo Głównego Geodety Kraju z [...] września 2017 r., znak" NG- [...] [...],

pismo L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] lutego 2017 r., znak: [...]

Jednocześnie organ wskazał, że uwzględnione pisma odnosiły się do poprzednich prac geodezyjnych, archiwalnych w stosunku do pracy geodezyjnej wykonanej przez geodetę uprawnionego J. P., przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w B. za numerem [...] w dniu [...] grudnia 2017 r.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2019 r., nr [...], organ odwoławczy odmówił wyłączenia pracowników Wojewódzkiej Inspekcji Geodezyjnej i Kartograficznej w L. wskazanych we wniosku skarżących z dnia [...] lipca 2019 r., uznając że nie wystąpiły przesłanki wyłączenia z art. 24 § 1 k.p.a..

Dokonując analizy operatu nr [...] organ II instancji wskazał, że dane dotyczące punktów granicznych działek o numerach [...], [...], [...], [...], [...] i [...] wykazane w operacie ewidencyjnym, operacie z podziału działek nr [...] oraz późniejszych opracowaniach geodezyjnych objętych niniejszym postępowaniem są tożsame. W ocenie organu odwoławczego operat techniczny wykonany przez firmę Usługi Geodezyjne - P. J., zawiera niezbędne dokumenty pozwalające na zmiany opisowych danych ewidencyjnych, dotyczących działek ewidencyjnych lub budynków, ustalonych w trakcie wykonywania prac geodezyjnych. Organ II instancji podkreślił, że powierzchnia działki jest jedynie pochodną prawidłowo określonych granic. Przypomniał, że ewidencja gruntów i budynków rejestruje jedynie stany prawne wynikające z określonych dokumentów urzędowych, a zatem stany ustalane w innym trybie lub przez inne uprawnione organy orzekające. Moc wiążącą mają tylko dane dotyczące opisu gruntów (ich położenia, konturu granic, rodzaju użytków, itp.). Ewidencja nie rozstrzyga natomiast żadnych sporów co do gruntów i budynków. Organ odwołał się do uregulowań rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 9 listopada 2011 r. w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego (Dz. U. Nr 263, poz. 1572) i wyjaśnił, że pomiar punktów granicznych przedmiotowych działek, wykazany w operacie technicznym nr [...] przez wykonawcę prac geodezyjnych - geodetę uprawnionego J. P., wykonany został z większą dokładnością, zgodnie z obowiązującymi standardami technicznymi, w stosunku do operatu technicznego z 1995 r., sporządzonego przez geodetę uprawnionego J. S.. Organ wyjaśnił również, że co do stwierdzonych w operatach nieprawidłowości, głównie o charakterze formalno-prawnym strony były informowane, natomiast ze względu na przedawnienie nie można wszcząć postępowania dyscyplinarnego, gdyż od chwili popełnienia czynu upłynęły trzy lata.

Organ II instancji wyjaśnił także, że w przedmiotowej sprawie prowadzono dwojakiego rodzaju prace geodezyjne, tj. wznowienie znaków granicznych oraz wyznaczenie punktów granicznych, które zostały udokumentowane, zgodnie z przepisami, oddzielnymi protokołami.

Organ odwoławczy wskazał również, że w związku z wnioskiem skarżących z [...] października 2019 r. do akt przedmiotowej sprawy włączono także pismo Głównego Geodety Kraju z [...] marca 2017 r., nr [...] i odwołał się do jego treści. W kontekście żądania skarżących o podjęcie działań naprawczych dotyczących nieprawidłowości w pracy geodezyjnej i kartograficznej geodety J. S., wyjaśnił, iż z treści przedmiotowego pisma wynika, że odpowiedzialność za nieprawidłowości przy wykonaniu prac geodezyjnych ponoszą wykonujący te prace uprawnieni przedsiębiorcy. Niedopuszczalnym jest obarczanie "naprawą pracy geodezyjnej" organu administracji publicznej. Jednakże, zlecenie przez Starostę [...] geodecie uprawnionemu sporządzenia dokumentacji geodezyjnej w celu weryfikacji błędów występujących w dokumentach archiwalnych, jest jak najbardziej działaniem uzasadnionym. Ponadto organ odwoławczy wyjaśnił, że analiza dokumentów archiwalnych wykonana przez J. P. nie oznacza powielania błędów występujących w archiwalnych opracowaniach geodezyjnych, ale ma za zadanie ich weryfikację.

W skardze z [...] listopada 2019 r. K. K. i J. K. wnieśli o uchylenie decyzji L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] października 2019 r. i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Skarżący zarzucili rażące naruszenie prawa geodezyjnego oraz art. 7 i art. 77 k.p.a. W ocenie skarżących w świetle stanowiska Głównego Geodety Kraju z [...] lipca 2016 r.:

- zaprojektowana granica pomiędzy działkami jest niezgodna z załącznikiem z planu zagospodarowania przestrzennego do uzgodnienia projektu podziału znajdującego się w operacie technicznym geodety J. S.;

- geodeta J. S. nie dołączył wyników obmiarów punktów granicznych wznawianych — ustalanych (w wyniku podziału) działek;

- mapa z [...] kwietnia 1995 r. nie jest załącznikiem do decyzji zatwierdzającej podział.

Skarżący podnieśli, że Główny Geodeta Kraju w piśmie z [...] marca 2017 r. stwierdził, że geodeta R. G. wyznaczył przebieg granicy pomiędzy działkami [...] i [...] w oparciu o punkty graniczne oznaczone [...] — nie mając do takich działań podstawy prawnej. W kontekście operatu z 2017 r. zarzucili, że:

- w sprawie brak jest protokołów pozytywnej weryfikacji operatów, będących przedmiotem postępowania;

- nie wykonano pomiaru kontrolnego obejmującego wszystkie szczegóły terenowe działek, zgodnie z zawiadomieniem starosty z [...] września 2017 r., nie spisano zastrzeżeń stron — uczestników czynności;

- operat nie spełnia podstawowego zadania — analizy wyznaczenia działek powstałych z podziału działek nr [...] i nr [...], nie uwzględnia stanowiska GGK z [...] marca 2017 r.;

- żaden z punktów operatu z 2017 r. nie odpowiada numerom punktów z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego;

- punkty nie spełniają standardów – sam geodeta J. P. w swojej opinii przyznaje, że błędy sięgają 3,38 m, a według skarżących sięgają 7,80 m;

- prawnym punktem granicznym jest istniejący kamień nr [...] karta nr [...] w/w operatu.

Skarżący w piśmie z [...] lutego 2020 r. wnieśli o uzupełnienie materiału dowodowego o pismo Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddziału Terenowego z dnia [...] września 1995 r., nr [...]

Swoje stanowisko skarżący potrzymali w piśmie z [...] października 2020 r. zatytułowanym "Mistyfikacja stosowania prawa w postępowaniu" podnosząc, iż nieodzowne jest uchylenie zaskarżonych decyzji aby umożliwić organowi I instancji dokonanie działań naprawczych i opracowanie poprawnego operatu, który dookreśli zasięg prawa własności.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Na wstępie przypomnieć należy, że przedmiotem oceny pod względem legalności jest decyzja Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] października 2019 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z [...] września 2018 r. o wprowadzeniu zmian w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...], jednostka ewidencyjna [...] w stosunku do działek o numerach [...], [...] (należących do skarżących) i [...] (należących do A. D. i P. D.) po przeprowadzeniu z urzędu postępowania aktualizacyjnego w zakresie powierzchni ewidencyjnej przedmiotowych działek.

Przebieg postępowania utrwalony w aktach wskazuje, że prawa strony skarżącej do czynnego udziału w postępowaniu zostały zachowane, skarżący czynnie w tym postępowaniu uczestniczyli, składając liczne pisma procesowe, wyjaśnienia i wnioski dowodowe. Zakres postępowania administracyjnego był skarżącym znany i niekwestionowany. Zakres tego postępowania wyznaczył również granice sprawy, a tym samym granice sądowej kontroli legalności. Zgodnie bowiem z art. 134 § 1 ustawy z [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej p.p.s.a.) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (niemającym w sprawie zastosowania). Granice sprawy wyznaczył zakres postępowania administracyjnego i rozstrzygnięcie organu I instancji w przedmiocie wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków obrębu [...] gm. J. w zakresie powierzchni działek nr [...], [...] i [...]. Tym samym wszelkie zarzuty i stanowisko skarżących dotyczące innych działek w tym działki nr [...] pozostaje poza granicami sprawy. Natomiast, zgodzić się należy z organem odwoławczym, że organ ewidencyjny ma prawo zlecenia wykonania pracy geodezyjnej w zakresie obejmującym większą liczbę działek ewidencyjnych w stosunku do liczby działek będących przedmiotem postępowania administracyjnego z uwagi na fakt, iż taka praca geodezyjna może być podstawą do aktualizacji danych ewidencyjnych będących przedmiotem innego postępowania administracyjnego.

W dalszej kolejności wskazać należy, że kontrolowana decyzja organu odwoławczego została wydana po uchyleniu pierwotnej decyzji tego organu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z [...] kwietnia 2019 r. sygn. akt III SA/Lu [...]. W ocenie Sądu, organ II instancji nie odniósł się w sposób wystarczający do zarzutów i wniosków podnoszonych przez skarżących w postępowaniu odwoławczym, co pozostaje w sprzeczności z art. 107 § 3 k.p.a, ale przede wszystkim z wynikającą z art. 15 k.p.a zasadą dwuinstancyjności postępowania. Sąd zwrócił uwagę, że skarżący w toku postępowania odwoławczego złożyli pismo zatytułowane "Analiza", w którym podnieśli zarzuty dotyczące zarówno poszczególnych opracowań geodezyjnych, które stanowiły przedmiot analizy i podstawę do opracowania operatu nr [...] ze wznowienia znaków granicznych i wyznaczenia punktów granicznych dla działek o numerach: [...], [...], [...], [...], [...] i [...], w tym opracowań geodezyjnych dotyczących podziału nieruchomości w postaci działek nr [...], ale również szczegółowe zarzuty odnoszące się do samego sposobu opracowania operatu nr [...] Ponadto wnieśli o przeprowadzenie dodatkowego postępowania wyjaśniającego przez dołączenie do akt postępowania wskazanych przez nich dokumentów. Tymczasem organ odwoławczy nie odniósł się do tych zarzutów i składanych wniosków dowodowych.

Zarówno organ administracji, jak i Sąd orzekający w niniejszej sprawie, na mocy art. 153 p.p.s.a. są związane oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi w przywołanym wyroku. Kwestia zaś, czy po ponownym rozpatrzeniu sprawy organ podporządkował się wskazaniom sądu i jego ocenie prawnej stanowi główne kryterium kontroli poprawności wydanej w sprawie nowej decyzji.

Dokonując zatem kontroli legalności zaskarżonej decyzji z zastosowaniem art. 153 p.p.s.a., w ocenie składu orzekającego w niniejsze sprawie, organ odwoławczy zrealizował wytyczne zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z 23 kwietnia 2019 r., sygn. akt III SA/Lu 657/18. Zaskarżona decyzja, tak jak oczekiwał tego sąd pierwotnie orzekając w sprawie, zawiera obszerną i szczegółową analizę stanowiska skarżących, co wynika wprost z jej uzasadnienia. Organ odwoławczy w sposób szczegółowy odniósł się do wskazywanych przez skarżących dokumentów, dokonał ich analizy, każdego dowodu z osobna i we wzajemnej ze sobą łączności oraz ocenił ich wpływ na wynik sprawy.

W ocenie Sądu zaskarżona decyzja nie narusza ani przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, ani przepisów prawa materialnego, a już tym bardziej w stopniu rażącym, jak wskazują skarżący w skardze. Dla porządku wskazać tylko należy, że rażące naruszenie prawa zachodzi w przypadku naruszenia przepisu niepozostawiającego wątpliwości co do jego bezpośredniego rozumienia. Rażące naruszenie prawa jest więc oczywiste, wyraźne, bezsporne. Można zatem mówić o nim tylko wówczas, gdy proste zestawienie treści rozstrzygnięcia z treścią zastosowanego przepisu prawa wskazuje na ich oczywistą niezgodność. Skarżący nie wskazali, który przepis prawa materialnego został przez organy błędnie zastosowany, wbrew jego jednoznacznej treści. Skarżący podnieśli jedynie, że w ich ocenie organ w sposób rażący naruszył "prawo geodezyjne". Brak sprecyzowania tego zarzutu uniemożliwia Sądowi kompleksowe jego rozpatrzenie. Ponadto aby mówić o rażącym naruszeniu prawa, to rozstrzygnięcie zawarte w decyzji, dotyczące praw lub obowiązków stron postępowania musi zostać ukształtowane sprzecznie z przesłankami wprost określonymi w przepisie prawnym dającym podstawę do wydania decyzji administracyjnej. Takiego stanu rzeczy skarżący nie wykazali, a i Sąd nie dopatrzył się takiej sytuacji z urzędu.

W ocenie Sądu wbrew zarzutom skargi postępowanie administracyjnej zostało przeprowadzone bez naruszenia art. 7 i art. 77 k.p.a, a podjęte rozstrzygnięcie jest zgodne z przepisami prawa materialnego dotyczącymi wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków. Zgodnie z wytycznymi zawartymi w ww. wyroku organ odwoławczy przeanalizował wnioski dowodowe składane przez skarżących i jak wskazano w części wstępnej uzasadnienia włączył do akt postępowania: pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] lutego 2016 r., znak: [...]; pismo Głównego Geodety Kraju z [...] lipca 2016 r., znak: [...]; pismo L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] kwietnia 2017 r., znak: [...]; pismo Głównego Geodety Kraju z [...] września 2017 r., znak [...]; pismo L. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z [...] lutego 2017 r., znak: [...] oraz dokonał ich oceny. Organ szczegółowo wskazał czego każdy z tych dokumentów dotyczy i krok po kroku wyjaśnił zakres postępowań toczących się przed organami (Głównym Geodetą Kraju i [...] Wojewódzkim Inspektorem Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego) zainicjowanych przez skarżących i ich wpływu na wynik sprawy niniejszej (str. 11-14 zaskarżonej decyzji). Organ przeanalizował również i dokonał oceny sporządzonego na potrzeby niniejszego postępowania operatu nr [...]

Zdaniem Sądu ocena materiału dowodowego przeprowadzona przez organ nie wykracza poza zakres swobodnej oceny dowodów, jest zgodna z art. 80 k.p.a. Wnioski organu są spójne, logiczne i zostały wyprowadzone w oparciu o materiał dowodowy wystarczający do rozstrzygnięcia sprawy.

Należy przy tym wskazać, że odniesienie się do wniosku nie musi skutkować jego uwzględnieniem. Każdorazowo jednak organ orzekający powinien dokładnie uzasadnić swoje stanowisko. Szczegółowe wyjaśnienia organu odwoławczego pozwalają uznać, że określona w art. 15 k.p.a. zasada dwuinstancyjności postępowania administracyjnego, obligująca organ II instancji do samodzielnego i niezależnego od organu I instancji rozstrzygnięcia sprawy w wyniku wniesionego odwołania została zrealizowana, a wydana w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy decyzja organu II instancji jest prawidłowa i odpowiada wymogom określonym w art. 107 k.p.a.

W kontekście wniosków dowodowych i zarzutów skargi wyjaśnić również należy, że zgodnie z art. 78 § 1 k.p.a żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy. Organ odnosząc się wniosku skarżących o wystąpienie do Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddział Terenowy L. celem uzyskania odpisu pisma z [...] września 1995 r., w sprawie sprzedaży działki nr [...] o powierzchni 0,54 ha zabudowanej budynkiem mieszkalnym w trybie bezprzetargowym, ocenił, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż przedmiotowy dokument nie ma bezpośredniego związku i wpływu na rozstrzygnięcie niniejszej sprawy, a Sąd tę ocenę podziela. Zresztą skarżący w zakresie tego wniosku nie sprecyzowali bliżej na jaką okoliczność istotną dla sprawy (aktualizacji danych ewidencyjnych) przedmiotowe pismo powinno zostać włączone do akt. W tym miejscu zauważyć tylko należy, o czym będzie jeszcze mowa poniżej, że powierzchnia działki jest jedynie pochodną prawidłowo określonych granic. Prawidłowa również pozostaje ocena organu, poparta stanowiskiem judykatury, w zakresie wniosku skarżących o wyłączenie pracowników.

Materialnoprawną podstawę decyzji stanowiły miedzy innymi przepisy art. 22, art. 24 ust. 2a i 2b ustawy z 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2017 r. poz. 2101 ze. zm. obecnie Dz.U. z 2020 r., poz. 276 ze zm.), w związku z § 44 pkt 2, rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z [...] marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. z 2016 r., poz. 1034 ze zm. obecnie Dz. U. z 2019 r. poz. 393).

Zgodnie z art. 2 pkt 8 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (dalej Prawo geodezyjne) ewidencja gruntów i budynków (kataster nieruchomości) to system informacyjny zapewniający gromadzenie, aktualizację oraz udostępnianie, w sposób jednolity dla kraju, informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych podmiotach władających lub gospodarujących tymi gruntami, budynkami lub lokalami. Obejmuje ona m.in. informacje dotyczące gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas bonitacyjnych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty (art. 20 ust. 1 pkt 1 Prawa geodezyjnego).

Ewidencja gruntów i budynków, jako podstawowy system informacji o terenie dostarcza danych na potrzeby planowania przestrzennego, gospodarki gruntami, wymiaru podatków i świadczeń, oznaczania nieruchomości w księgach wieczystych, statystki publicznej, ewidencji gospodarstw rolnych. Jako rejestr publiczny musi ona zawierać dane wiarygodne, aktualne i spójne.

Jedną z zasad prowadzenia ewidencji gruntów i budynków jest zasada aktualności, zgodnie z którą starostowie są zobowiązani do utrzymywania operatu ewidencyjnego w stanie zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. W przypadku stwierdzenia, że ewidencja gruntów i budynków stała się nieaktualna, organy administracji geodezyjnej i kartograficznej zobowiązane są podjąć działania niezbędne do jej zaktualizowania.

Przepisy ustawy Prawo geodezyjne oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (dalej rozporządzenie w sprawie ewidencji gruntów) wyraźnie precyzują, kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji, na podstawie której właściwy organ dokonuje aktualizacji operatu ewidencyjnego, musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie ewidencyjnym.

Informacje zawarte w ewidencji gruntów i budynków podlegają aktualizacji (art. 24 ust. 2a Prawa geodezyjnego):

1. z urzędu, jeżeli zmiany tych informacji wynikają z:

a) przepisów prawa,

b) dokumentów, o których mowa w art. 23 ust. 1-4,

c) materiałów zasobu,

d) wykrycia błędnych informacji;

2. na wniosek podmiotów, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1, lub władających gruntami na zasadach samoistnego posiadania.

Postępowanie mające na celu aktualizację operatu ewidencyjnego, co organ II instancji wielokrotnie podkreślał w swoim rozstrzygnięciu, ma charakter rejestrowy, czyli wtórny względem zdarzeń prawnych i geodezyjnych, z których wynikają zmiany danych podlegających ujawnieniu w ewidencji gruntów i budynków. Aktualizacja ewidencji następuje bowiem poprzez wprowadzenie udokumentowanych, bezspornych zmian do bazy danych. Odnotowana przez starostę zmiana może być wprowadzona do ewidencji gruntów i budynków w trybie czynności materialno-technicznych (tryb podstawowy) lub decyzji administracyjnej (tryb kwalifikowany).

Aktualizacja informacji zawartych w ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z art. 24 ust. 2b Prawa geodezyjnego następuje:

1) w drodze czynności materialno- technicznej na podstawie

a. przepisów prawa,

b. wpisów w księgach wieczystych,

c. prawomocnych orzeczeń sądu, a w przypadkach dotyczących europejskiego poświadczenia spadkowego - orzeczeń sądu,

d. ostatecznych decyzji administracyjnych,

e. aktów notarialnych,

ea. aktów poświadczenia dziedziczenia oraz europejskich poświadczeń spadkowych,

f. zgłoszeń budowy budynku, zawiadomień o zakończeniu budowy budynku oraz zgłoszeń rozbiórki budynku, o których mowa odpowiednio w art. 30, art. 54 oraz art. 31 ust. 1 ustawy z [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane, oraz zgłoszeń dotyczących zmiany sposobu użytkowania budynku lub jego części, o których mowa w art. 71 ust. 2 ustawy z [...] lipca 1994 r. - Prawo budowlane, do których właściwy organ nie wniósł sprzeciwu,

g. wpisów w innych rejestrach publicznych,

h. wniosku zainteresowanego podmiotu ewidencyjnego i wskazanej w tym wniosku dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, jeżeli wnioskowana zmiana obejmuje informacje gromadzone w ewidencji gruntów i budynków dotyczące nieruchomości znajdujących się w wyłącznym władaniu wnioskodawcy albo wnioskodawców.

2) w drodze decyzji administracyjnej – w pozostałych przypadkach.

Istotą ewidencji gruntów i budynków, zgodnie z jej nazwą, jest zatem ewidencjonowanie, czyli spisywanie istniejącego stanu prawnego gruntu lub budynku. Ewidencja gruntów jest tylko specjalnie prowadzonym i wywierającym określone skutki prawne zbiorem informacji o gruntach, który pełni funkcje informacyjno-techniczne, nie rozstrzygając sporów o prawo, ani nie nadaje czy ujmuje praw. Deklaratoryjny charakter wpisów w niej zawartych oznacza, że nie kształtuje ona nowego stanu prawnego, a jedynie potwierdza stan prawny wynikający z dokumentów. (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 kwietnia 2015 r., I OSK 1718/13, LEX nr 1723906).

Jak już wskazano to na starostach spoczywa obowiązek utrzymania ewidencji w stanie aktualności Obowiązek ten wynika z przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (art. 22 ust. 1), jak również z przepisów rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów (§ 44 pkt 2).

W myśl § 45 ust. 1 ww. rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:

1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi;

2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych;

3) wyeliminowania danych błędnych.

Zatem procedura aktualizacji danych ewidencyjnych ma sformalizowany charakter i obejmuje dwie sytuacje. Przede wszystkim jest to wymiana (uaktualnienie) danych ewidencyjnych polegająca na wprowadzeniu nowych informacji wynikających z dokumentów źródłowych. W pojęciu aktualizacji mieścić się będzie również usuwanie (prostowanie) błędnych wpisów znajdujących się w bazie danych ewidencyjnych, jednakże tylko takich, które mają charakter oczywistych, w świetle złożonych dokumentów, pomyłek. Czym innym jest prostowanie błędnych wpisów w ewidencji, mających charakter oczywistych pomyłek, a czym innym merytoryczne ustalanie przez organ prowadzący ewidencję m.in. przebiegu granic pomiędzy sąsiadującymi działkami.

(por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 maja 2008 r., I OSK 719/07, LEX nr 505313).

Źródła danych wykorzystywanych do aktualizacji operatu ewidencyjnego wskazują § 35 – 37 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów. Przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji m.in. na podstawie dokumentacji geodezyjnej, przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej: na potrzeby postępowania sądowego lub administracyjnego, a następnie wykorzystanej do wydania prawomocnego orzeczenia sądowego lub ostatecznej decyzji administracyjnej; w wyniku geodezyjnego pomiaru sytuacyjnego istniejących lub wznowionych znaków granicznych albo wyznaczonych punktów granicznych (§ 36 pkt 5, 8 ww. rozporządzenia). Starosta dokonuje aktualizacji w oparciu o dokumentację geodezyjną sporządzoną przez geodetę uprawnionego.

W ocenie Sądu przebieg postępowania utrwalony w aktach wskazuje już od samego początku (pismo z [...] czerwca 2014 r. – k. 1 akt adm. tom I), że zastrzeżenia skarżących sięgają w istocie ustalenia granic nieruchomości powstałych w wyniku podziału nieruchomości obejmujących działki [...] położonych we wsi H.. Wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji skarżący żądają w postępowaniu aktualizacyjnym jak to nazwali "dookreślenia prawa własności", co, jak już po części była mowa, nie może mieć miejsca w postępowaniu ewidencyjnym, rejestracyjnym, które nie rozstrzyga sporów o prawa do gruntów ani nie ustala tych praw. Jak trafnie i wielokrotnie podkreślały organy, jak również i Główny Geodeta Kraju, do którego wpływały skargi skarżących na działania organu, opracowany w 1995 r. projekt podziału przedmiotowych działek został zatwierdzony ostateczną decyzją Kierownika Urzędu Rejonowego w B. z [...] kwietnia 1995 r. (decyzja tom I akt adm.), a zatem mamy do czynienia z granicą prawnie ustaloną. W wyniku podziału powstały z działki nr [...] postały 3 działki [...] o pow. 3,58 ha, [...] o po. 0,54 ha i [...] o pow. 1,47 ha. Przebieg granicy pomiędzy działkami nr [...] i [...], przecinał istniejący budynek. Organy nie twierdziły, że jest to działanie poprawne niemniej jednak nie można pomijać, że nastąpiło określanie granicy według stanu prawnego, a zmiana bądź korekta zaistniałego stanu prawnego może być dokonana wyłącznie w stosownym postępowaniu administracyjnych lub sądowym, nie w postępowaniu dotyczącym aktualizacji danych ewidencjach. Jak zresztą podkreślił w piśmie z [...] marca 2017 r. Główny Geodeta Kraju, na które skarżący się również powołują w swojej argumentacji, prawo własności, m. in. działki [...] zostało przeniesione na rzecz J. i jego żony K. K., na mocy umowy spisanej aktem notarialnym Rep. A Nr [...] z [...] marca 1996 r., co oznacza, iż stosownie do ustaleń tego aktu notarialnego skarżący stali się właścicielami gruntu w granicach określonych przez podział nieruchomości, ujawnionej w Księdze Wieczystej Kw. Nr [...] na podstawie decyzji Urzędu Rejonowego w B. i znali granice zakupionych działek. Zgodzić się należy ze stanowiskiem zawartym w powyższym piśmie i prezentowanym konsekwentnie przez organ, że zasięg prawa własności nieruchomości określają jej granice, natomiast powierzchnia nieruchomości jest wielkością wtórną, wynikającą wprost z usytuowania punktów granicznych wyznaczających jej granicę. W przedmiotowym piśmie, co istotne Główny Geodeta Kraju podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w piśmie z [...] lipca 2016 r., dotyczące oceny dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej podziału nieruchomości, wykonanej przez geodetę uprawnionego, J. S. podnosił, że ocena tej pracy wskazuje na szereg nieprawidłowości, przede wszystkim, w sposobie opracowania dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej, jednakże większość tych nieprawidłowości ma charakter formalno - prawny, a ich znaczenie nie skutkowało błędami w określeniu położenia punktów granicznych wyznaczających granice działek, powstałych w wyniku podziału nieruchomości.

Zgodzić się przy tym należy z organem, że włączone do akt pisma i prowadzone postępowania wyjaśniające, których one dotyczyły odnosiły się do poprzednich prac geodezyjnych, archiwalnych w stosunku do pracy geodezyjnej wykonanej przez geodetę uprawnionego J. P., przyjętej do PZGiK w B. za numerem [...] w dniu [...] grudnia 2017 r.

Istotne, w okolicznościach niniejszej sprawy, jest to, że jak wynika opinii technicznej wchodzącej w skład operatu technicznego nr [...], geodeta uprawniony J. P., działający jako przedstawiciel firmy Usługi Geodezyjne - P. J. z B., przy sporządzaniu niniejszej dokumentacji wziął po uwagę archiwalną dokumentację zdeponowaną w państwowym zasobie geodezyjnym i kartograficznym, m. in. operat z pomiaru do ewidencji gruntów nr [...] operat podziałowy z 1995 r., nr [...], operat ze wznowienia działek oznaczonych numerami [...], [...], [...], [...], [...] i [...], nr [...], a także operat z wznowienia granicy pomiędzy działkami [...] i [...] z listopada 2016 r. pomimo nieuwzględnienia tego w zleceniu uznając go za materiał ważny i mający znaczenie dla całości zadania.

Wbrew zarzutom skargi pomimo zatytułowania pracy geodezyjnej jako wznowienie znaków granicznych i wyznaczenie punktów granicznych dla działek nr [...], [...], [...], [...] i [...] uprawniony geodeta nie zmieniła zakresu zleconego zadania, które zgodnie z umową dotyczyło m.in. analizy wyznaczenia tych działek w oparciu o dokumentację znajdująca się w ośrodku dokumentacji geodezyjnej i kartograficznej oraz wykonanie pomiaru kontrolnego na gruncie ww. działek wraz z obliczeniami i wskazaniami powierzchni do 1m2 (§ 1 umowy k.299 akt adm. tom I). Dokumentacja geodezyjna z 2017 r. została sporządzona właśnie w celu potwierdzenia lub odrzucenia zarzutów przypisywanych archiwalnym dokumentom. W ocenie Sądu skarżący nie podważyli oceny organu odwoławczego, że ww. dokumentacja została sporządzona w sposób prawidłowy, z zachowaniem standardów technicznych. Skarżący nie podważali również stanowiska organu, że przedmiotowy operat zawiera niezbędne elementy wskazane w § 46 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów pozwalające na dokonanie zmian opisowych danych ewidencyjnych, dotyczących działek ewidencyjnych lub budynków, ustalonych w trakcie wykonywania prac geodezyjnych, tj. wyniki przetwarzania rezultatów pomiarów sytuacyjnych w postaci zestawień zawierających: współrzędne punktów granicznych obliczonych przez wykonawcę, wykaz współrzędnych punktów granicznych włączonych do roboczej bazy danych, wykazy zawierające pola powierzchni obiektów obszarowych objętych pomiarem (działek ewidencyjnych, konturów użytków gruntowych, konturów klas gleboznawczych, klasoużytków oraz budynków).

Analizując poszczególne karty operatu organ ocenił, że pola powierzchni przedmiotowych działek obliczone są w sposób prawidłowy, a dokładność z jaką wyznaczono punkty graniczne tych działek wynosi, zgodnie z § 61 ust. 1 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów 011 - 030 m (błąd średni położenia punktu względem osnowy BPP = 2). Powierzchnie działek ewidencyjnych zostały obliczone przy pomocy współrzędnych prostokątnych płaskich z dokładnością 0,0001 ha, zgodnie z § 61 i 62 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów. Wykazane powierzchnie działek objętych pomiarem wynoszą odpowiednio: działka [...] - 3,6071 ha, [...] - 05776 ha i [...] - 1,4340 ha. Skarżący tych ustaleń nie podważyli. Sam natomiast fakt wskazywanych przez skarżących odchyłek, na które również zawraca uwagę geodeta przy analizie otrzymanych materiałów nie świadczy o wadliwości dokonanej pracy geodezyjnej. Jak bowiem wynika z przedłożonej opinii technicznej (Analiza otrzymanych materiałów) na podstawie operatu z pomiaru do ewidencji gruntów obrębu [...] nr [...] oraz miar z operatu z podziału działek [...] położonych w [...] nr [...] obliczono współrzędne punktów granicznych działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Obliczenia prowadzono w obowiązującym układzie współrzędnych 2000 strefa "8". Następnie transformowano współrzędne z operatu wyznaczenia dz. nr [...] obręb H. nr [...] z układu 1965 do układu 2000 strefa "8". Tak przeprowadzona analiza położenia poszczególnych punktów wskazywała na odchyłki od 0,04 do 3,38 m. Jednakże, jak już wynika z analizy wyników otrzymanych po wykonaniu pomiaru sytuacyjnego odchyłki wynoszą od 0,00 do 0,06m.

Istotne w okolicznościach niniejszej spawy jest jednak to, że z opinii technicznej geodety uprawnionego J. P. jasno wynika, że dane dotyczące punktów granicznych przedmiotowych działek wykazane w operacie ewidencyjnym, operacie z podziału działek [...] oraz późniejszych opracowaniach geodezyjnych są tożsame.

W sprawozdaniu technicznym z wykonanej pracy geodezyjne uprawniony geodeta także wskazał, że na podstawie operatu z pomiaru do ewidencji nr [...] i operatu podziałowego nr [...] sporządzono szkic podstawowy i obliczono współrzędne punktów granicznych działek nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...]. Następnie transferowano w programie Winkalk współrzędne z operatu wyznaczenia punktów granicznych nr [...] do układu 2000 strefa "8". Przeprowadzono analizę otrzymanych wyników. Na tej podstawie stwierdzono, iż w sposób jednoznaczny można wyznaczyć w terenie obliczone punkty graniczne.

Jak już zaś wskazano, powierzchnia działki jest jedynie pochodną prawidłowo określonych granic, a zasady ujawnienia powierzchni zostały szczegółowo opisane w § 61 i 62 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów. Zgodnie z § 61 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia numerycznego opisu granic jednostek ewidencyjnych, obrębów oraz działek ewidencyjnych dokonuje się za pomocą odpowiednich zbiorów punktów granicznych, których położenie względem osnowy geodezyjnej 1 klasy zostało określone na podstawie geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych z błędami średnimi nieprzekraczającymi 0,30 m, w sposób zapewniający odwzorowanie położenia i kształtu tych obiektów przestrzennych oraz wzajemnego powiązania między nimi. Położenie punktów granicznych użytych do numerycznego opisu obiektów, o których mowa w ust. 1, a także położenie innych punktów sytuacyjnych użytych w szczególności do numerycznego opisu budynków, konturów użytków gruntowych oraz konturów klasyfikacyjnych określa się w układzie współrzędnych prostokątnych płaskich 2000, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy, zwanym dalej "układem 2000". Pole powierzchni działek ewidencyjnych oblicza się za pomocą współrzędnych prostokątnych płaskich, o których mowa w § 61, i koryguje o wartość powierzchniowej poprawki odwzorowawczej wynikającej ze zniekształcenia obiektów powierzchniowych prezentowanych na płaszczyźnie odwzorowania w stosunku do tych samych obiektów prezentowanych na powierzchni elipsoidy stanowiącej geodezyjny system odniesienia, o którym mowa w przepisach wydanych na podstawie art. 3 ust. 5 ustawy.

Jak już wskazano organy nie kwestionowały, że poprzednie dokumentacje geodezyjne będące archiwalnymi w stosunku do operatu technicznego przyjętego do PZGiK w B. [...] grudnia 2017 r. zawierały nieprawidłowości, o których wypowiadał się zarówno Główny Geodeta Kraju, jak i L. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego. Dlatego też Starosta B. zlecił wykonanie ww. dokumentacji oraz wszczął z urzędu niniejsze postępowanie w sprawie aktualizacji danych zawartych w ewidencji gruntów i budynków w celu zbadania, czy dane dotyczące przedmiotowych działek zawierają błędy. Jak się okazało błędy poprzednich dokumentacji nie skutkowały błędami w określeniu położenia punktów granicznych wyznających granice działek ukształtowane prawem własności.

Geodeta uprawniony wykonujący prace geodezyjne oraz sporządzający w 2017 r. operat techniczny ([...]) miał obowiązek analizy dokumentów archiwalnych (tj. wcześniejszych operatów technicznych sporządzonych np. przez J. S., czy Z. S.) i tej analizy dokonał, o czym świadczy wchodzące w skład tego operatu sprawozdanie techniczne. Analiza zaś dokumentów archiwalnych wykonana przez J. P., jak trafnie zauważył organ, nie oznacza powielania błędów występujących w archiwalnych opracowaniach geodezyjnych.

Jak trafnie zauważa organ odwoławczy uprawniony geodeta w sporządzonym w 2017 r. operacie technicznym, krok po kroku wskazuje z jakich dokumentów archiwalnych korzystał, jakie pozyskał z Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej i jakie działania wykonywał. W sprawozdaniu technicznym i opinii technicznej geodeta uprawniony zaznaczył, że rodzajem i celem niniejszej pracy jest "analiza wyznaczenia działek położonych w obrębie H. gmina J. oznaczonych nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] wraz z opinią techniczną wykorzystując operaty:

a) z pomiaru do ewidencji gruntów nr [...]/44/68

b) operat podziałowy nr [...]/11/95

c) operat ze wznowienia działek oznaczonych nr [...], [...], [...], [...], [...] i [...] nr [...] 0006- [...]

d) wykonanie pomiaru kontrolnego na gruncie ww. działek wraz z obliczeniem i wykazaniem powierzchni do 1 m2

Geodeta uprawniony szczegółowo wymienił materiały archiwalne, które brał pod uwagę podczas sporządzania niniejszej dokumentacji.

Wbrew zarzutom skargi dokonał ich szczegółowej analizy.

Wykonując zlecone zadanie i zachowując standardy techniczne wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowywania i przekazywania wyników geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, o czym świadczy fakt przyjęcia przedmiotowej dokumentacji do zasobu geodeta zaznaczył, że pomimo, iż w zleceniu nie uwzględniono operatu ze wznowienia granicy pomiędzy działkami [...] i [...] z listopada 2016 r. (operat z wznowienia dwóch znaków granicznych stanowiących punkty trójmiedzy pomiędzy działkami [...], [...] i [...] oraz [...], [...] i [...]) wzięto go pod uwagę przy analizie danych, jako materiał ważny i mający znaczenie dla całości zadania. W wyniku prac terenowych odnaleziono dwa znaki graniczne. Stwierdzono poprawność ich położenia oraz wykonano ponowny pomiar sytuacyjny odnalezionych znaków granicznych metodą GPS RTN podnosząc dokładność pomiaru tych znaków granicznych oraz nadając im nowe współrzędne. Jak wskazano z kolei w sprawozdaniu technicznym podczas czynności wznowienia znaków granicznych odnaleziono trzy znaki graniczne, dla których wykonano pomiar kontrolny. Natomiast 4 znak oznaczony na szkicu podstawowym jako punk 84 z uwagi na odchyłkę liniową wynosząca 0,25 m został wznowiony i zamarkowany drewnianym palikiem. Pozostałe punkty graniczne wyznaczono i zamarkowano drewnianymi palikami. W punkcie nr [...] odnaleziono drewniany metrowy pal i kontrolnie wykonano jego pomiar sytuacyjny. Z wykonanych czynności sporządzono odpowiednie protokoły.

Geodeta w sporządzonej opinii technicznej zwrócił uwagę, że analiza otrzymanych materiałów wykazała np. że punkty nr [...] (punkty graniczne działki [...] i [...] od strony przecinającej istniejący budynek) zostały wyznaczone w 2006 r. zgodnie z obliczeniami. Współrzędne z obliczeń i z pomiaru z 2006 r. różnią się odpowiednio dla punktu nr [...] - 0,06m i dla punktu nr [...] - 0,04m. Współrzędne z pomiaru z 2006 r. zostały ujawnione w zbiorze danych. W 2016 r. został wykonany ponowny pomiar sytuacyjny odnalezionych znaków granicznych i współrzędne punktów nr [...] zostały określone na nowo z podniesieniem ich dokładności poprzez zastosowanie dokładniejszej technologii pomiarowej. Różnice pomiędzy współrzędnymi z 2006r. i z 2016r. wynoszą dla punktu nr [...] - 0,12m i dla punktu nr [...] - 0,08m. Natomiast analiza wyników otrzymanych po wykonaniu pomiaru sytuacyjnego wykazała, że dla punktów 83 i 88 podczas wywiadu terenowego odnaleziono znaki graniczne w postaci metalowych rurek i dokonano ich pomiaru sytuacyjnego. Odchyłki liniowe z ostatnim pomiarem z 2016 r. wynoszą odpowiednio dla punktu nr [...] - 0,02m i dla punktu nr [...] - 0,06m. Co do punktów nr [...] (punkty graniczne działki [...] i [...]) uprawniony geodeta w opinii stwierdził, że analiza otrzymanych materiałów wskazała, że punkty te zostały wyznaczone w 2006r. w zgodnie z obliczeniami. Współrzędne z obliczeń i z pomiaru z 2006r. różnią się odpowiednio dla punktu nr [...] - 0,05m i dla punktu nr [...] -0,08m. Współrzędne z pomiaru z 2006 r. zostały ujawnione w zbiorze danych. Analiza wyników otrzymanych po wykonaniu pomiaru sytuacyjnego wskazuje zaś, że co do punktu nr [...] podczas wywiadu terenowego odnaleziono znak graniczny w postaci metalowej rurki i dokonano ponownego pomiaru sytuacyjnego. Odchyłka liniowa w porównaniu z pomiarem z 2006 r. wynosi 0,11m. Z uwagi na podniesienie poziomu dokładności przyjęto nowe współrzędne. Natomiast w przypadku

punkt nr [...] podczas wywiadu terenowego odnaleziono znak graniczny w postaci metalowej rurki. Po skontrolowaniu stwierdzono iż został on przesunięty o 0,25m. Z uwagi na toczące się postępowanie administracyjne [...] przed Starostą [...] znak pozostał nienaruszony, a punkt 84 został zamarkowany palikiem drewnianym i zmierzony sytuacyjnie.

Na podstawie otrzymanych wyników policzono powierzchnię działek zgodnie z § 62 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów, w tym:1) dz. nr [...] pow. obliczona wynosi 3,6071 ha, a ewidencyjna 3,58 ha; 2) dz. nr [...] pow. obliczona wynosi 0,5776 ha, a ewidencyjna 0,54 ha;3) dz. nr [...] pow. obliczona wynosi 1,4340 ha, a ewidencyjna 1,47 ha;

Z opinii technicznej, wchodzącej w skład przedmiotowego dokumentu geodeta uprawniony wskazał, że "powstał operat techniczny zawierający wszystkie materiały źródłowe, obliczenia i wykazy zmian gruntowych". W protokole wznowienia znaków granicznych wskazano natomiast (pkt 9), że działka [...] ogrodzona jest parkanem z siatki na stalowych słupkach - granica jest zgodna z danymi z ewidencji gruntów.

W świetle powyższego nietrafne pozostają zarzuty skargi, iż przedmiotowy operat nie dotyczy analizy działek powstałych z podziału działek nr [...] i nie uwzględnia stanowiska Głównego Geodety Kraju z [...] marca 2017 r.

Przebieg granic działek ewidencyjnych wykazuje się w ewidencji gruntów i budynków na podstawie dokumentacji geodezyjnej przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zgodnie z § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów. Ponadto, zgodnie z § 68 ust. 1 pkt 1 obowiązującego wówczas rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego z dnia [...] listopada 2011 r. (Dz. U. Nr 263, poz. 1572) w roboczej bazie danych ujawnia się pole powierzchni działki ewidencyjnej obliczone na podstawie wyników pomiaru, jeżeli pomiar punktów granicznych tej działki wykonany został z większą dokładnością niż pomiar będący źródłem danych ewidencyjnych pozyskanych z PZGiK. W przedmiotowej sprawie organ ustalił, a skarżący tych ustaleń nie podważyli, że pomiar punktów granicznych przedmiotowych działek, wykazany w operacie technicznym nr [...] przez wykonawcę prac geodezyjnych - geodetę uprawnionego J. P., wykonany został z większą dokładnością, zgodnie z obowiązującymi standardami technicznymi, w stosunku do operatu technicznego z 1995 r., sporządzonego przez geodetę uprawnionego J. S.. Ponadto zgodnie z § 46 ust. 3 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów - zmiany opisowych danych ewidencyjnych, dotyczące działek ewidencyjnych lub budynków, ustalone w trakcie wykonywania prac geodezyjnych utrwala się w wykazie zmian danych ewidencyjnych. Jak uzasadniał organ operat techniczny sporządzony przez geodetę uprawnionego J. P. zawiera wykaz zmian danych ewidencyjnych stanowiący podstawę do aktualizacji EGiB.

W ocenie Sądu stanowisko organu, w kontekście zgromadzonego materiału dowodowego nie jest dowolne. Podobnie jak ocena, że treść sprawozdania technicznego z pracy geodezyjnej wykonanej w 2017 r. wskazuje na fakt, iż geodeta uprawniony zastosował się do § 30 ww. rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego.

Zgodnie z art. 12b ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne organ Służby Geodezyjnej i Kartograficznej, do którego przekazane zostały zbiory danych lub inne materiały stanowiące wyniki prac geodezyjnych lub prac kartograficznych, niezwłocznie weryfikuje je pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii, w szczególności dotyczącymi wykonywania pomiarów, o których mowa w art. 2 pkt 1 lit. a, oraz opracowywania wyników tych pomiarów, a także kompletności przekazywanych wyników wykonanych prac geodezyjnych lub prac kartograficznych. Przyjęcie przedmiotowego operatu do ewidencji materiałów państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego świadczy, że organ weryfikacyjny nie dopatrzył się uchybień w tej dokumentacji. Z analizy zaskarżonej decyzji także wynika, dlaczego organ odwoławczy pozytywnie ocenił wykonanie przedmiotowej pracy geodezyjnej dla potrzeb niniejszego postepowania, a skarżący tej oceny nie podważyli. Protokół weryfikacji ma znaczenie przede wszystkim dla wykonawcy prac i ma dla tej osoby charakter gwarancyjny, bowiem tylko w zakresie dostrzeżonych przez organ nieprawidłowości, uzewnętrznionych w precyzyjny sposób w takim właśnie protokole, wykonawca robót geodezyjnych lub kartograficznych ma prawo ustosunkować się do wyników weryfikacji. Natomiast sam brak w aktach protokołu weryfikacji danej pracy geodezyjnej nie świadczy o wadliwości tej pracy, w sytuacji, gdy dokumentacja ta została przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, a z akt wynika, że praca ta podlegała ocenie organu administracji pod kątem jej zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w geodezji i kartografii. Ponadto skarżący nie postawili w istocie konkretnych zarzutów co do wadliwości sporządzonej dokumentacji technicznej. Jak wskazał NSA w sprawie sygn. akt I OSK 512/18, LEX nr 3065858 aby móc skutecznie podważyć ocenę dokumentacji geodezyjno-kartograficznej dokonaną przez organy, w szczególności co do przebiegu granicy, należy odwołać się do innej dokumentacji przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, sporządzonej w postępowaniach wymienionych w § 36 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów, której treść wskazywałaby na odmienny przebieg granicy. Jak wskazał organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji skarżący nie wykazali dokumentacji, która w sposób bezsporny podważyłaby dokumentację przyjętą do Państwowego Zasobu Geodezyjnego i Kartograficznego - Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w B. w grudniu 2017 r. Dodać też należy, że w świetle stanowiska judykatury przyjęcie opracowania geodezyjnego i kartograficznego do zasobu nie podlega kontroli sądowoadministracyjnej (zob. np. wyrok w sprawie I OSK 2896/16, Lex nr 2255967).

Trafnie również zauważa organ, że z przepisów ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków oraz rozporządzenia w sprawie standardów technicznych wykonywania geodezyjnych pomiarów sytuacyjnych i wysokościowych oraz opracowania i przekazywania wyników tych pomiarów do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wznowienie znaków granicznych i wyznaczenie punktów granicznych stanowią dwie różne roboty geodezyjne, z których sporządza się oddzielny protokół. Dlatego też, operat techniczny, będący podstawą do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w niniejszej sprawie, zawiera zarówno protokół ze wznowienia znaków granicznych (str. 93 - 94), jak i protokół z wyznaczenia punktów granicznych (str. 95 - 96).

Jeszcze raz zaznaczyć trzeba, że ewidencja gruntów i budynków ma charakter techniczno – deklaratoryjny, ujawnianie w niej określonych praw do gruntu spełnia jedynie funkcję informacyjną. Wpis w ewidencji gruntów i budynków nie kreuje zatem stanu prawnego nieruchomości (tj. np. nie przyznaje nikomu prawa własności), a jedynie potwierdza ten stan prawny. Oznacza to, że organ ewidencyjny jedynie rejestruje w ewidencji gruntów i budynków stany prawne, które zostały ustalone w innym trybie przez inne organy orzekające i wynikają z potwierdzających je dokumentów. Nie jest on natomiast uprawniony do rozstrzygania sporów dotyczących tego, komu przysługuje prawo własności określonej działki ewidencyjnej, jeśli nie jest to możliwe do ustalenia na podstawie przedłożonych dokumentów. Obowiązek starosty utrzymania operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi, o którym mowa w § 44 pkt 2 rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów, nie może być więc rozumiany jako automatyczne "prostowanie" wszelkich danych operatu na każde żądanie wnioskodawcy, zwłaszcza jeśli miałoby to skutkować rozstrzygnięciem sporu granicznego bądź własnościowego. Przepisy ustawy Prawo geodezyjne oraz powołanego rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów wyraźnie precyzują, kiedy i pod jakimi warunkami aktualizacja operatu jest możliwa, a brak wymaganej prawem dokumentacji musi prowadzić do odmowy wprowadzenia zmian w operacie (wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 4 grudnia 2019 r., sygn. akt III SA/Kr 1028/19, LEX nr 2763024).

Podsumowując, w ocenie Sądu organy rozważyły wszystkie istotne okoliczności dla rozstrzygnięcia tej sprawy. Dokumentacja geodezyjna przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego mogła w niniejszej sprawie stanowić podstawę orzeczenia o aktualizacji informacji zawartych w operacie ewidencji gruntów i budynków.

Organ wykonał wytyczne Sądu zawarte w wyroku z [...] kwietnia 2019 r. Organ odwoławczy w sposób szczegółowy odniósł się do zarzutów skarżących sformułowanych w postępowaniu odwoławczym zarówno tych w zawartych w piśmie zatytułowanym "Analiza", na które zwracał uwagę Sad, jak i nowych składanych w kolejnych pismach procesowych po przekazaniu organowi sprawy do ponownego rozpoznania, m. in. w piśmie z [...] sierpnia 2019 r., z [...] października 2019 r. czy też skargi strony skarżącej z [...] sierpnia 2019 r. skierowanej do Wojewody [...]. Szczegółowa i wieloaspektowa analiza operatu z 2017 r., który stanowił podstawę podjętego w sprawie rozstrzygnięcia, a której elementy oraz wyniki zostały omówione szeroko w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wskazuje na prawidłowość pomiarów i zasadność dokonania aktualizacji powierzchni działek nr [...], [...] i [...]. Organ ustosunkował się też do wniosków dowodowych składanych przez skarżących, co również znalazło wyraz w szczegółowej argumentacji zaprezentowanej w zaskarżonej decyzji.

Wbrew twierdzeniom skargi, organy dokonały wnikliwej i poprawnej oceny dowodów w granicach ich swobodnej oceny. Zebrany w toku postępowania materiał dowodowy, w ocenie Sądu, jest kompletny dla podjęcia rozstrzygnięcia, a wyprowadzone z jego analizy wnioski należało uznać za spójne i logiczne. Nie można też zarzucić organowi odwoławczemu naruszenia wymogów art. 107 § 3 k.p.a. Organ ten w sposób obszerny przytoczyły nie tylko okoliczności stanu faktycznego, ale i treść przepisów prawa mających zastosowanie w sprawie i ich wykładnię. Nie można podzielić ogólnikowego zarzutu skargi co do naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego. Organ nie naruszył reguł postępowania dowodowego, a okoliczność, że skarżący nie zgadzają się z oceną organu nie świadczy o tym, że reguły procedowania zostały naruszone. W ocenie Sądu, organy działały na podstawie i w granicach prawa, stosując odpowiednie przepisy prawa materialnego i procesowego. Skarżący mieli zapewniony udział w postępowaniu i z tego uprawnienia korzystali, a organy, jak już wskazano, wyjaśniły stronie podstawy przyjętego stanowiska zarówno od strony faktycznej jak i prawnej.

W kontekście wniosków dowodowych skarżących sformułowanych na etapie postępowania sądowego wskazać trzeba, że jak stanowi art. 106 § 3 p.p.s.a. sąd może z urzędu lub na wniosek stron przeprowadzić dowody uzupełniające z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Co do zasady nie jest zatem możliwe prowadzenie postępowania dowodowego przed sądem administracyjnym, który kontrolę legalności opiera na materiale dowodowym zgromadzonym w postępowaniu przed organem administracji wydającym zaskarżoną decyzję i sam nie dokonuje ustaleń stanu faktycznego. W ocenie Sądu zgromadzony w sprawie materiał dowodowy był kompletny i wystarczający do podjęcia rozstrzygnięcia i nie zaistniały niezbędne do wyjaśnienia istotne dla wyniku sprawy wątpliwości, dlatego też Sąd nie uwzględnił wniosku dowodowego skarżących w przedmiocie uzupełnienie materiału dowodowego o pismo Agencji Własności Rolnej Skarbu Państwa Oddziału Terenowego z [...] września 1995 r., nr [...], podzielając w pełni stanowisko organu odwoławczego w tym zakresie.

Mając wszystko powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie działając na podstawie art. 151 p.p.s.a, zobowiązany był skargę oddalić .