Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 1175/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2014-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Renata Owczarzak Sędziowie: Sędzia WSA Wojciech Jarzembski Sędzia WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Katarzyna Kloska po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 9 grudnia 2014 r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T. z dnia [...] lipca 2014 r. nr [...] w przedmiocie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] lipca 2014 r. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w T., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 ze zm.), art. 10 ust. 2 ustawy z dnia 9 maja 2008 r. o Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (Dz. U. Nr 98, poz. 634 ze zm.), art. 3 oraz art. 7 ust. 1 i 1a ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164 ze zm.), art. 57 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. Nr [...] z dnia [...] lutego 2014 r. w sprawie przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego.

W uzasadnieniu organ przytoczył dotychczasowy przebieg postępowania administracyjnego w sprawie podając, że:

W dniu [...].05.2013 r. do Biura Powiatowego ARiMR wpłynął wniosek J. P. o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2013. Producent rolny ubiegał się o przyznanie jednolitej płatności obszarowej (JPO) i uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) do działek rolnych o łącznej powierzchni [...] ha.

Podczas kontroli wniosku stwierdzono, że powierzchnia gruntów rolnych na działce ewidencyjnej nr: [...],[...] i [...] ogółem jest różna od sumy powierzchni części działek rolnych w granicy działki ewidencyjnej oraz powierzchni niezgłoszonych do programów pomocowych oraz zalesionych. W związku z powyższym organ I instancji wezwał stronę do złożenia wyjaśnień. W odpowiedzi na wezwanie producent rolny złożył korektę do wniosku

W dniu [...].08.2013 r. w gospodarstwie rolnym strony została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni metodą inspekcji terenowej, a w dniu [...].08.2013 r. w zakresie wzajemnej zgodności. W wyniku przeprowadzonych czynności kontrolnych stwierdzono nieprawidłowości na działce rolnej: [...],[...], [...],[...], [...], [...],[...],[...], [...],[...], [...] i [...]. Ustalono, że powierzchnia działki rolnej: [...],[...], [...], [...],[...] i [...] jest mniejsza od powierzchni deklarowanej we wniosku. W przypadku wszystkich ww. działek rolnych inspektorzy terenowi zastosowali kod DR50 oznaczający, że granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej. Zostało ustalone, że powierzchnia działek rolnych jest mniejsza od powierzchni deklarowanej we wniosku i wynosi: [...] ha zamiast [...] ha, [...] ha zamiast [...] ha, [...] ha zamiast [...] ha, [...] ha zamiast [...] ha, [...] ha zamiast [...] ha, [...] ha zamiast [...] ha, [...] ha zamiast [...] ha, [...] ha zamiast [...] ha, [...] ha zamiast [...] ha, [...] ha zamiast [...] ha i [...] ha zamiast [...] ha.

Kopia raportu z czynności kontrolnych została przekazana producentowi, natomiast oryginał raportu został przekazany do Biura Powiatowego ARiMR celem odniesienia wyników w nim zawartych do toczącego się postępowania. Strona nie wniosła odwołania od wyników ww. kontroli.

W związku z powyższym, w dniu [...] lutego 2014 r. Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. wydał decyzję Nr [...] na mocy, której przyznał stronie płatność w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do powierzchni stwierdzonej podczas postępowania, tj. [...] ha i pomniejszoną w przypadku JPO o [...] zł i w przypadku UPO o [...] zł czyli o kwotę przypadającą na dwukrotną wykrytą różnicę pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku a powierzchnią stwierdzoną. Jednocześnie płatność JPO została zmniejszona przez organ I instancji z uwagi na zastosowanie współczynnika korygującego w związku z art. 11 rozporządzenia Rady (WE) Nr 73/2009 z dnia 19 stycznia 2009 r. ustanawiającego wspólne zasady dla systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników w ramach wspólnej polityki rolnej i ustanawiającego określony systemy wsparcia dla rolników, zmieniającego rozporządzenia (WE) nr 1290/2005, (WE) nr 247/2006, (WE) nr 378/2007 oraz uchylającego rozporządzenie (WE) nr 1782/2003 (Dz. U. L. 30 z 31.01.2009 r., str. 16, ze zm.) z uwzględnieniem przepisów art. 79 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1 ze zm.). Ponadto Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w B. przyznając wnioskodawcy uzupełniającą płatność obszarową do powierzchni grupy upraw podstawowych zastosował zmniejszenie przedmiotowej płatności zgodnie z art. 1 ust. 4 decyzji wykonawczej Komisji z dnia 11 lipca 2013 r. zatwierdzającej przyznanie przejściowego wsparcia krajowego w Polsce za rok 2013.

Od ww. decyzji J. P. złożył odwołanie. Odwołujący zakwestionował powierzchnię stwierdzoną przez kontrolę na miejscu podnosząc, że w dniach [...] - [...] .03 2014 r. pomierzył powtórnie swoje działki urządzeniem GPS 76 firmy G. Z pomiarów strony wynika, że powierzchnie działek są porównywalne z wynikami pomiarów działek wykonanych w ramach kontroli na miejscu. Z pomiarów J. P. wynika, że powierzchnia działki rolnej wynosi: [...]ha, [...]ha, [...]ha, [...]ha, [...]ha, [...]ha, [...]ha, [...]ha, [...]ha, [...]ha, [...]ha, [...]ha i [...] ha. W ocenie strony łączna powierzchnia wynosi [...] ha, a różnica między powierzchnią deklarowaną we wniosku, tj. [...] ha wynosi [...] ha, czyli 0,65 %.

Zaskarżoną, powołaną na wstępie decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu I instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że reguły ustalające przyznawanie płatności bezpośrednich i płatności uzupełniających zawarte są w przepisach prawa krajowego i w prawodawstwie wspólnotowym. Reguły te zawarte są w szczególności w ustawie o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego. Zgodnie z art. 7 ust. 1 ww. ustawy rolnikowi przysługuje jednolita płatność obszarowa do będącej w jego posiadaniu w dniu 31 maja roku, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności, powierzchni gruntów rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, kwalifikujących się do objęcia tą płatnością zgodnie z art. 124 ust. 2 akapit pierwszy rozporządzenia nr 73/2009, jeżeli: 1) posiada w tym dniu działki rolne o łącznej powierzchni nie mniejszej niż określona dla Rzeczypospolitej Polskiej w załączniku nr VII do rozporządzenia nr 1121/2009. z tym że w przypadku zagajników o krótkiej rotacji działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0.1 ha: 2)wszystkie grunty rolne są utrzymywane zgodnie z normami przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 2a) przestrzega wymogów przez cały rok kalendarzowy, w którym został złożony wniosek o przyznanie tej płatności; 3) został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Ponadto, zgodnie z art. 7 ust. 1a tej ustawy, jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej, niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009. określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Organ podkreślił, że decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR została wydana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa.

W niniejszej sprawie J. P. ubiegał się o przyznanie płatności JPO i UPO do powierzchni [...] ha. W dniu [...].08.2014 r. w gospodarstwie rolnym strony została przeprowadzona kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni, a w dniu [...].08.2013 r. w zakresie wzajemnej zgodności. Organ wyjaśnił, że kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się tak, by skutecznie zweryfikować zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc, oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności. Kontrola ta miała zbadać kwalifikowalność gospodarstwa do płatności przez kontrolę powierzchni działki rolnej i sposobu jej rolniczego wykorzystania. W wyniku podjętych czynności kontrolnych ustalono przedeklarowanie powierzchni zgłoszonej do płatności JPO i UPO o [...] ha.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR w T. po analizie raportu stwierdził, że kontrola gospodarstwa rolnego strony została przeprowadzona zgodnie z procedurami, wszystkie nieprawidłowości zostały utrwalone w dokumentacji a wyniki odzwierciedlają stan faktyczny istniejący w dniu kontroli. Pomiary działek rolnych przeprowadzono zgodnie z rolniczym użytkowaniem gruntów.

Organ podkreślił, że nie można dokonać płatności do powierzchni wykraczających poza działkę referencyjną (powierzchnia PEG). Maksymalną powierzchnię referencyjną (PEG) określoną w systemie LPIS dla danej działki ewidencyjnej stanowią grunty rolne, spełniające kryteria określone w art. 6 ust. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009 r., str. 1, ze zm.).

Odnosząc się do twierdzeń skarżącego, że jego pomiary wykazały mniejsze przedeklarowanie powierzchni (tylko o [...] ha) organ odwoławczy stwierdził, że w przypadku części działek rolnych poddanych kontroli na miejscu - [...],[...],[...],[...],[...],[...], [...], [...],[...] i [...] zastosowano kod DR50. Kod ten oznacza, że granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej. Taka sytuacja miała miejsce w sprawie. I tak w przypadku działki rolnej:

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...];

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...];

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...];

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...] ;

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...] ;

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce [...] ;

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...],[...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...];

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...];

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...];

-[...] część powierzchni znajduje się na niezadeklarowanych działkach ewidencyjnych, tj. [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] , [...] ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...].

Organ wyjaśnił, że powierzchnie stwierdzone, widniejące w protokole z czynności kontrolnych nie zawsze odpowiadają powierzchniom przyjętym do naliczenia płatności. Zgodnie zaś z art. 7 ust. 1a ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej, niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Na potrzeby systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar. Działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha.

W ocenie organu, zebrany w sprawie materiał dowodowy w całości potwierdza ustalenia zawarte w protokole z czynności kontrolnych. W wyniku powtórnej weryfikacji dokumentacji pokontrolnej organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zakwestionowania ustaleń dokonanych w postępowaniu przed organem I instancji.

Ponadto, organ podkreślił, że zgodnie z art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia, co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne. Ciężar wykazania, że producent rolny prowadzi działalność rolniczą na powierzchni deklarowanej we wniosku spoczywał na stronie, która wskazać powinna dowody podważające poczynione przez organy ustalenia, bądź przedstawić stosowne wnioski dowodowe. J. P. takich dowodów nie przedstawił.

Nadto organ wskazał, że zgodnie z art. 58 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina, jeśli w odniesieniu do danej grupy upraw obszar zadeklarowany przekracza obszar zatwierdzony zgodnie z art. 57 rozporządzenia, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru zatwierdzonego, pomniejszonego o dwukrotność stwierdzonej różnicy, jeśli różnica ta wynosi więcej niż 3% lub dwa hektary, ale nie więcej niż 20% zatwierdzonego obszaru.

W niniejszej sprawie różnica między powierzchnią zadeklarowaną a ustaloną dla płatności JPO i UPO została obliczona w następujący sposób: powierzchnia zadeklarowana we wniosku o przyznanie płatności wynosiła [...] ha; powierzchnia uprawniona do otrzymania płatności, co do której wniosek został rozpatrzony wynosiła [...] ha. Różnica pomiędzy tymi powierzchniami: [...] ha - [...] ha = [...] ha, co stanowi ponad 2 ha.

Wobec braku uchybień w procesie wydawania decyzji, organ II instancji nie znalazł podstaw do uwzględnienia odwołania.

Nie zgadzając się z dokonanym rozstrzygnięciem, skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy złożył J. P., wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

W uzasadnieniu skargi wskazał, że informacje, co do powierzchni maksymalnych kwalifikowanych obszarów, wykorzystane następnie w deklaracji skarżącego, pochodziły od samej ARMiR (informacja dotycząca działek deklarowanych do płatności). Skarżący nie kwestionował wyników pomiarów dokonanych w ramach kontroli na miejscu przeprowadzonej w 2013 r. albowiem wyniki pomiarów działek odbiegały od powierzchni działek deklarowanych przez skarżącego i wynikających ze stanu stwierdzonego w ewidencji gruntów tylko w granicach błędu pomiarowego. Po wtóre, dowolne było ustalenie organu, że "w przypadku części działek rolnych poddanych kontroli na miejscu - [...] zastosowano kod DR50" oznaczający, że granice uprawy wykraczają poza granice działki referencyjnej zadeklarowanej we wniosku, co w konsekwencji może skutkować redukcją powierzchni działki rolnej. Z analizy Raportu wynika, bowiem, że nie zastosowano kodu DR50 w przypadku działek [...],[...],[...],[...],[...], [...]. Nie można, zatem przyjąć, że oparte na tym stwierdzeniu ustalania (zawarte na stronie 4 uzasadnienia decyzji z [...].07.2014) organu są prawidłowe. Po trzecie, ustalona przez organ powierzchnia "przedeklarowana" nie znajduje oparcia w zgromadzonym materiale. Analizując bowiem powierzchnie deklarowane przez skarżącego, powierzchnie wynikające z "Raportu z czynności kontrolnych" oraz dane wskazane szczegółowo w decyzji z [...] lutego 2014 r. stwierdzić można, że:

1) powierzchnia działki rolnej [...] deklarowanej przez skarżącego wynosi [...] ha, taką samą wartość powierzchni stwierdzono w ramach kontroli na miejscu. Zgodnie z samodzielnie dokonanym przez skarżącego pomiarem powierzchnia tej działki wynosi [...] ha. Tymczasem zgodnie z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. wielkość tej działki to [...] ha,

2) powierzchnia działek rolnych w ramach działki ewidencyjnej [...] deklarowana przez skarżącego wynosi [...] ha, wedle wyników kontroli [...] ha, natomiast [...] ha wedle odwołania z [...] marca 2014 r. Zgodnie, jednak z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. działka ta zajmuje powierzchnię [...] ha,

3) powierzchnia działek rolnych w ramach działki ewidencyjnej [...] deklarowana przez skarżącego wynosi [...] ha, wedle wyników kontroli [...] ha, natomiast wedle odwołania z [...] marca 2014 r. -[...] ha. Zgodnie z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. działka ta ma powierzchnię [...] ha,

3) powierzchnia działek rolnych w ramach działki ewidencyjnej [...] deklarowana przez skarżącego wynosi [...] ha, wedle wyników kontroli [...] ha, natomiast [...] ha wedle odwołania z [...] marca 2014 r. Zgodnie, jednak z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. działka ta ma powierzchnię [...] ha.

4) powierzchnia działek rolnych w ramach działki ewidencyjnej [...] deklarowana przez skarżącego wynosi [...] ha, wedle wyników kontroli [...] ha, natomiast [...] ha wedle odwołania z [...] marca 2014 r. Zgodnie, jednak z uzasadnieniem decyzji z [...] lutego 2014 r. działka ta zajmuje powierzchnię [...] ha.

W ocenie skarżącego przykłady te wskazują, że Dyrektor ARiMR nie ustalił powierzchni gruntów użytkowanych rolniczo w gospodarstwie skarżącego, a w związku z tym zupełnie dowolnie stwierdził wielkość przedeklarowanej powierzchni.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Według art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, między innymi poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 § 2 tej ustawy).

Zakres kontroli administracji publicznej obejmuje również orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (art. 3 § 1 w związku z § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012r., poz. 270, zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a."), w tym także na decyzje wydawane w przedmiocie przyznawania rolnikom płatności obszarowych. Kryterium legalności przewidziane w art. 1 § 2 ustawy ustrojowej umożliwia sądowi administracyjnemu wyeliminowanie z obrotu prawnego zarówno decyzji administracyjnej uchybiającej prawu materialnemu, jeżeli naruszenie to miało wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a"), jak też rozstrzygnięcia dotkniętego wadą warunkującą wznowienie postępowania administracyjnego (lit. "b"), a także wydanego bez zachowania reguł postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. "c"). Natomiast stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. – rozstrzygając w granicach sprawy, sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi, ani powołaną w niej podstawą prawną.

Rozpoznając sprawę w świetle powołanych kryteriów Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżone rozstrzygnięcie zostało podjęte zgodnie z przepisami prawa.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz.U. z 2012 r., poz. 1164), zwanej dalej "ustawą o płatnościach", określające m.in. zasady i tryb przyznawania rolnikom jednolitej płatności obszarowej oraz płatności uzupełniającej do powierzchni grupy upraw podstawowych (art. 3, art. 7 ust. 1 i ust. 1a oraz art. 57 ust. 3 akapit 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 1 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1122/2009.

Stosownie do treści art. 3 ust. 1 ustawy o płatnościach, z zastrzeżeniem zasad i warunków określonych w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, do postępowań w sprawach indywidualnych rozstrzyganych w drodze decyzji stosuje się przepisy ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "K.p.a.", chyba że przepisy ustawy stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ust. 2 ustawy o płatnościach, w postępowaniu w sprawach dotyczących płatności bezpośredniej, płatności uzupełniającej, płatności cukrowej, płatności do pomidorów, pomocy do rzepaku oraz pomocy do plantacji trwałych organ administracji publicznej: stoi na straży praworządności (pkt 1); jest obowiązany w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy (pkt 2); udziela stronom, na ich żądanie, niezbędnych pouczeń, co do okoliczności faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania (pkt 3); zapewnia stronom, na ich żądanie, czynny udział w każdym stadium postępowania i na ich żądanie, przed wydaniem decyzji, umożliwia im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań; przepisu art. 81 K.p.a. nie stosuje się (pkt 4). Natomiast z art. 3 ust. 3 ww. ustawy wynika, że strony oraz inne osoby uczestniczące w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, są obowiązane przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek; ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

W przedmiotowej sprawie skarżący wnioskiem z dnia [...] maja 2013 r. wystąpił o przyznanie płatności do gruntów rolnych na rok 2013 w ramach jednolitej płatności obszarowej (JPO) i uzupełniającej płatności obszarowej do powierzchni grupy upraw podstawowych (UPO) do działek o łącznej powierzchni [...] ha. Kontrole przeprowadzone w gospodarstwie skarżącego w dniu [...] sierpnia 2013 r. (kontrola na miejscu w zakresie kwalifikowalności powierzchni metoda inspekcji terenowej) i w dniu [...] sierpnia 2013 r. (w zakresie wzajemnej zgodności) wykazały różnicę pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną w trakcie kontroli. W ramach postępowania objętego decyzją z dnia [...] lutego 2014 r. Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w B. przyznał stronie płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego do powierzchni [...] ha stwierdzonej podczas postępowania, pomniejszonej w przypadku JPO o [...] zł i w przypadku UPO o [...] zł.

Kontrola legalności przez Sąd sprowadza się do oceny poprawności przeprowadzonego postępowania przez organy obydwu instancji w oparciu o przepisy prawa materialnego uregulowane w przepisach unijnych, przepisach prawa krajowego oraz o przepisach Kodeksu postępowania administracyjnego, do którego odsyła ustawa o płatnościach. Tak więc postępowanie o przyznanie płatności w przedmiotowej sprawie powinno było nastąpić z zastosowaniem przepisów K.p.a.

W rozpoznawanej sprawie Sąd kontrolując czynności podejmowane przez organ I instancji nie dopatrzył się nieprawidłowości wskazujących na naruszenie przepisów prawa.

Głównym dokumentem który posłużył do przyznania płatności pomniejszonych jest raport z czynności kontrolnych w zakresie wzajemnej zgodności. Należy zwrócić uwagę, że z pkt XX i XXI tego raportu wynika, że skarżący nie był obecny przy kontroli. Organ zadeklarował, że kopia tego dokumentu zostanie przekazana skarżącemu drogą pocztową. Z raportu z czynności kontrolnych w zakresie kwalifikowanych powierzchni w pkt XIV również wynika zobowiązanie organu do doręczenia kopii raportu osobie nieobecnej podczas kontroli drogą pocztową.

Z akt administracyjnych sprawy (k- 38) wynika, że za pismem z dnia [...] listopada 2013 r. organ I instancji przekazał kopię raportów z czynności w zakresie kwalifikowalności powierzchni i wzajemnej zgodności. W dniu rozprawy skarżący do protokołu rozprawy oświadczył, że wraz z raportem dostał wyliczenie powierzchni działek według LPIS. Na tej podstawie Sąd uznał za skuteczne doręczenie raportu z czynności kontrolnych. Tak wiec organ doręczył skarżącemu raport z czynności kontrolnych, do którego skarżący nie wniósł zastrzeżeń pomimo prawidłowego pouczenia go o tym uprawnieniu.

Skarżący aktywność procesową wykazał dopiero w postępowaniu odwoławczym. W odwołaniu z dnia [...] marca 2014 r. poinformował, że w dniach [...] marca 2014 r. dokonał osobiście pomiarów działek urządzeniem GPS 76 firmy G. i stwierdził, że powierzchnie pomiarów działek wykonane przez niego są porównywalne z wynikami pomiarów działek wykonanych w ramach kontroli na miejscu przez wydział kontroli w dniu [...] września 2013 r. Skarżący podał wyniki dokonanych pomiarów.

Stanowisko organu odnośnie mocy dowodowej raportów z kontroli jest słuszne. Skarżący miał zapewniony czynny udział w postępowaniu i na etapie postępowania kontrolnego, doręczono jemu skutecznie raport z kontroli, do którego mógł wnieść zastrzeżenia, a z tego uprawnienia nie skorzystał. Dlatego na etapie postępowania odwoławczego dokonywanie samodzielnych pomiarów jest spóźnione z uwagi na zasady i tryb postępowania zawarty w ustawie o płatnościach.

Tryb przeprowadzania czynności kontrolnych uregulowany jest w ustawie o płatnościach. W myśl art. 31 ust. 6 i ust. 7 tej ustawy z czynności kontrolnych sporządza się raport zgodnie z art. 32 i art. 54 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 1122/2009, natomiast w przypadku, gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia, co do ustaleń zawartych w raporcie, osobie, która go sporządziła. Jak wynika z treści uzasadnienia tej decyzji głównym dowodem w sprawie był dla organu właśnie raport z przeprowadzonej w dniach [...] i [...] sierpnia 2013 r. kontroli w gospodarstwie skarżącego. Ustalenia kontroli pozwoliły organowi uznać, że miało miejsce przedeklarowanie powierzchni działek skutkujące pomniejszeniem płatności. O dacie przeprowadzenia przedmiotowych czynności kontrolnych skarżący nie został uprzedzony, co w ocenie Sądu nie narusza obowiązujących przepisów.

W rozpoznawanej sprawie pomiary wykonane osobiście przez skarżącego działek mogłyby odnieść zamierzony skutek, gdyby zostały zgłoszone w formie zastrzeżeń do raportu z kontroli. Tylko w ten sposób skarżący mógł podważać ustalenia kontrolne organu przeprowadzone w sposób narzucony przez przepisy prawa przez osoby uprawnione do kontroli, dysponujące wiedzą fachową w tym zakresie i co ważne posługujące się przy pomiarach sprzętem dopuszczonym przez przepisy prawa. Producent rolny właśnie na etapie postępowania kontrolnego, a zwłaszcza w chwili przekazania mu raportu z wyników kontrolnych powinien wykazać się szczególną czujnością, jeżeli nie zgadza się z ustaleniami kontrolnymi. Tylko zastrzeżenia do raportu umożliwiają weryfikację czynności kontrolnych i zapewnienie postępowania z udziałem skarżącego, który w tym momencie może podważyć ustalenia organu. Aktywność producenta rolnego na tym etapie postępowania daje mu możliwość poprzez złożenie zastrzeżeń do wyniku czynności kontrolnych w raporcie zweryfikowania prawidłowości danych wskazanych przez skarżącego we wniosku o przyznanie płatności.

To w tym momencie strona może na podstawie art. 3 ust. 3 ustawy uczestnicząc w postępowaniu, o którym mowa w ust. 2, przedstawiać dowody oraz dawać wyjaśnienia co do okoliczności sprawy zgodnie z prawdą i bez zatajania czegokolwiek, pamiętając o tym, że ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

Zgodnie z art. 30 ust. 1 ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego (Dz. U. z 2012 r., poz. 1164) agencja przeprowadza kontrole administracyjne i na miejscu, w tym kontrole w ramach wzajemnej zgodności wymogów lub norm z zastrzeżeniem art. 31a i 32; określone w przepisach Unii Europejskiej, do których należy również rozporządzenie Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie do zasady wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemu wsparcia ustanowionego dla sektora wina (Dz. Urz. UE L 316 z 02.12.2009, str. 65 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem nr 1122/2009".

Czynności kontrolne przeprowadzane przez agencję mają narzucony przez ustawę odpowiedni tryb stosowania. Zgodnie z art. 31 ww. ustawy czynności kontrolne w ramach kontroli na miejscu określonej w przepisach Unii Europejskiej, o których mowa w art. 1 pkt 1, przeprowadzanej przez Agencję, są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie wydane przez Prezesa Agencji. Z czynności kontrolnych sporządza się raport zgodnie z art. 32 i art. 54 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 1122/2009, który w przypadku stwierdzenia drobnej niezgodności, o której mowa w art. 24 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 73/2009, zawiera również informację, o której mowa w art. 54 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, oraz termin, o którym mowa w art. 71 ust. 3 rozporządzenia nr 1122/2009 (art. 31 ust. 6 ustawy). Uprawnienia rolnika do zakwestionowania wyników kontroli wynikają z art. 31 ust. 7 ustawy. Przepis ten stanowi, że w przypadku gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia, co do ustaleń zawartych w raporcie, osobie, która go sporządziła.

W związku z powyższym w badanej sprawie podstawą prawną do dokonania kontroli na miejscu są przepisy art. 26 i następne rozporządzenia Komisji (WE) nr 1222/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 73/2009 odnośnie wzajemnej zgodności, modulacji oraz zintegrowanego systemu zarządzania i kontroli w ramach systemów wsparcia bezpośredniego dla rolników przewidzianych w wymienionym rozporządzeniu oraz wdrażania rozporządzenia Rady (WE) nr 1234/2007 w odniesieniu do zasady wzajemnej zgodności w ramach systemów wsparcia ustanowionego dla sektora wina, a także przepisy art. 30, art. 31 ust. 1-8 ustawy. Przepisy rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 stanowią o obowiązku przeprowadzenia kontroli wniosków i określają tryb oraz zasady kontroli. Są to określone w przepisach rozporządzenia kontrole administracyjne oraz kontrole przeprowadzane na miejscu. Zgodnie z art. 26 ust. 1 rozporządzenia kontrole administracyjne i kontrole na miejscu przeprowadza się w taki sposób, aby skutecznie sprawdzić zgodność z warunkami, na jakich przyznawana jest pomoc oraz przestrzeganie wymogów i norm istotnych dla wzajemnej zgodności.

Kontrola na miejscu ma doprowadzić do jednoznacznego zweryfikowania i ustalenia, czy deklarowane we wniosku o dopłaty powierzchnie działek rolnych i rodzaj tych upraw odpowiadają stanowi faktycznemu w danym okresie. Kontrola na miejscu polega przede wszystkim na sprawdzeniu zgodności danych podanych we wniosku o przyznanie płatności ze stanem faktycznym w gospodarstwie i przestrzegania zasad dobrej kultury rolnej.

Ochrona interesów rolnika zapewniona jest przez obowiązek doręczenia rolnikowi raportu z kontroli i umożliwienie mu złożenia zastrzeżeń do wyników tego raportu.

Z czynności kontrolnych sporządza się bowiem raport (sprawozdanie) zgodnie z art. 32 i art. 54 ust. 1 i 3 rozporządzenia nr 1122/2009, który w przypadku stwierdzenia drobnej niezgodności, o której mowa w art. 24 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 73/2009, zawiera również informację, o której mowa w art. 54 ust. 2 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, oraz termin, o którym mowa w art. 71 ust. 3 rozporządzenia nr 1122/2009 (art. 31 ust. 6 ustawy płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego).

W przypadku, gdy rolnik nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie, może zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśmie, co do ustaleń w nim zawartych, dyrektorowi oddziału regionalnego Agencji, w terminie 14 dni od dnia doręczenia raportu, chyba że bezpośrednio po zakończeniu kontroli rolnik, który był obecny podczas kontroli, zgłosił umotywowane zastrzeżenia, co do ustaleń zawartych w raporcie, osobie, która go sporządziła (art. 31 ust. 7 ustawy).

Jak wskazuje się w piśmiennictwie, kontrola ma niezwykle doniosłe znaczenie dla skutecznego funkcjonowania systemu płatności bezpośrednich w całej Unii Europejskiej. Stanowi ona gwarancję rzetelnego wydatkowania wspólnotowych środków budżetowych przeznaczonych na finansowanie tego instrumentu wsparcia dochodowego producentów rolnych. Dopiero po zakończeniu procedury kontrolnej można wydawać decyzje dotyczące płatności (ich przyznania lub odmowy przyznania). Kontrola na miejscu polega przede wszystkim na sprawdzeniu zgodności danych podanych we wniosku o przyznanie płatności ze stanem faktycznym w gospodarstwie i przestrzegania zasad dobrej kultury rolnej. Kontrole na miejscu mają na celu: ustalenie granic i powierzchni działek rolnych, zweryfikowanie zadeklarowanej grupy upraw/uprawy na danej działce rolnej, sprawdzenie przestrzegania minimalnych wymagań (norm) utrzymania gruntów rolnych w dobrej kulturze rolnej (Bieluk Jerzy, Lobos-Kotowska Dorota - Komentarz do ustawy o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Wolters Kluwer Polska - Oficyna, komentarz do art. 30 ustawy).

W świetle powyżej przywołanych reguł przyznawania płatności stwierdzić trzeba, że organ prowadzący postępowanie z wniosku rolnika o przyznanie płatności, w trakcie postępowania wyjaśniającego ma możliwość weryfikacji deklaracji zawartych we wniosku, jak i ustaleń systemowych, poprzez wykorzystanie wszelkich, zgodnych z prawem narzędzi, w tym kontroli na miejscu, która jest w stanie najpełniej oddać rzeczywisty obraz danych zadeklarowanych we wniosku.

W rozpoznawanej sprawie kontrola na miejscu przeprowadzona została z zachowaniem reguł określonych cytowanymi wcześniej przepisami, a skarżący został pouczony o przysługujących mu uprawnieniach, bowiem otrzymał kopię raportu z kontroli w dniach [...] i [...] sierpnia 2013 r. Skarżący był powiadomiony o kontroli pkt VIII pole 01 raportu). Istotne w sprawie jest, że skarżący nie zgłosił zastrzeżeń do raportu. Z treści raportu na stronie 4, k- 35 akt administracyjnych, wynika jednak, że zawiera on wyraźne pouczenie, że po otrzymaniu raportu można zgłosić umotywowane zastrzeżenia na piśnie, co do ustaleń w nim zawartych, do Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR, właściwego ze względu na miejsce zamieszkania lub siedzibę złożenia wniosku, w terminie 14 dnia od doręczenia raportu. Natomiast w pkt XI raportu na stronach 3 oraz 3-1 przejrzyście opisane są wyniki ustaleń z podziałem na dane deklarowane i dane z kontroli, w tym powierzchnie działek rolnych deklarowanych oraz powierzchnie zmierzone. Podane są także kody ustaleń dotyczące poszczególnych deklarowanych działek rolnych. Raport zawiera opisane znaczenia poszczególnych kodów pokontrolnych w zakresie kwalifikowalności powierzchni.

Odnosząc się do zarzutów skarżącego dotyczących ustaleń w zakresie kwalifikowalności powierzchni należy wskazać, że w istocie skarżący nie wskazuje na żadne pominięte przez organy dowody lub okoliczności, które pozwalałyby na zakwestionowanie prawidłowości ustaleń dokonanych przez te organy lub zakwestionowanie prawidłowości postępowania organów prowadzących do tych ustaleń. Zarzuty skarżącego oparte są jedynie na przekonaniu, że on sam prawidłowo za pomocą urządzenia GPS określił powierzchnie kwalifikowane działek rolnych. Tak uzasadnione zarzuty nie dają podstawy do zakwestionowania prawidłowości zaskarżonej decyzji, Z przepisu art. 3 ust. 3 ustawy wynika bowiem, że to na stronie, nie zaś na organie administracji publicznej, spoczywa obowiązek przedstawienia dowodów na poparcie jej stanowiska, w sytuacji, gdy strona kwestionuje materiał dowodowy zgromadzony przez organ. Takich dowodów skarżący w toku postępowania przed organami administracji nie oferował i w rezultacie nie podważył skutecznie wniosków, jakie wypływają z materiału dowodowego, jakim dysponowała Agencja, w szczególności ustaleń poczynionych w wyniku kontroli na miejscu.

Sprawozdanie z kontroli na miejscu ma szczególną wartość dowodową. O wadze dowodu z protokołu kontroli świadczy fakt, że kontrole przeprowadzane mogą być tylko przez określone podmioty dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowanymi i technicznymi. W świetle powyższego dowodom z protokołu kontroli - właśnie z racji przeprowadzania kontroli przez podmioty wyspecjalizowane (dysponujące odpowiednimi warunkami organizacyjnymi, kadrowymi i technicznymi) i bezstronne - co do zasady przypisać należy przymiot wiarygodności (por. wyrok NSA z dnia 4 kwietnia 2008 r. w sprawie II GSK 492/07, Lex nr 469736).

W tym stanie rzeczy, szczególnie w sytuacji kiedy rolnik nie zgłosił we właściwym trybie zastrzeżeń do ustaleń zawartych w sprawozdaniu z kontroli na miejscu, mimo że był prawidłowo o takiej możliwości pouczony, a także przy braku właściwej inicjatywy dowodowej kontrolowanego producenta, jeżeli sprawozdanie z kontroli nie budzi uzasadnionych wątpliwości, nie można organowi postawić skutecznego zarzutu, że ograniczenie postępowania dowodowego do przeprowadzenia dowodu z protokołu kontroli stanowi o naruszeniu obowiązku podejmowania wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy. Przepis art. 3 ust. 3 ustawy inaczej bowiem niż przepisy K.p.a. reguluje kwestię ciężaru aktywności dowodowej, a znaczenie kontroli na miejscu sprawia, że poszukiwanie przez organ z własnej inicjatywy innych dowodów weryfikujących ustalenia kontroli na miejscu jest zbędne.

W rezultacie organy po dokonaniu prawidłowych ustaleń faktycznych prawidłowo zastosowały przepisy prawa materialnego, określając wysokość płatności ONW w ramach systemu wsparcia bezpośredniego należnej skarżącemu.

Według art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (WE) Nr 65/2011, gdy powierzchnia zadeklarowana kwalifikowana we wniosku, przekracza powierzchnię stwierdzoną, to płatność przyznaje się do powierzchni stwierdzonej, czyli w tym przypadku [...] ha. Płatność ONW naliczona za powierzchnię [...] ha została następnie pomniejszona o odpowiadająca dwukrotności wykrytej różnicy między powierzchnią zadeklarowaną do płatności ONW wynoszącą [...] ha, a powierzchnią stwierdzoną podczas kontroli na miejscu wynoszącą [...] ha.

Pomniejszenia tego dokonano na podstawie art. 7 ust. 1a ustawy. Jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

W ocenie Sądu, organ prawidłowo uzasadnił stanowisko co do niezgodności pomiędzy stwierdzoną powierzchnią działek w trakcie czynności kontrolnych na miejscu a powierzchniami ostatecznie przyjętymi do naliczenia płatności. Różnica ta uzasadniona jest tym, że do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar.

Sąd w całości akceptuje stanowisko organu, że zgodnie z art. 7 ust. 1a ustawy z dnia 26 stycznia 2007 r. o płatnościach w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, jednolita płatność obszarowa przysługuje do powierzchni gruntów rolnych nie większej, niż maksymalny kwalifikowany obszar, o którym mowa w art. 6 ust. 1 akapit drugi rozporządzenia Komisji (WE) Nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności. Na potrzeby systemu płatności jednolitej lub systemu jednolitej płatności obszarowej odnośnie do każdej działki referencyjnej określa się maksymalny kwalifikowany obszar. Z art. 7 ust. 1 pkt 1 cytowanej ustawy wynika, że działka rolna powinna obejmować jednolitą gatunkowo uprawę o powierzchni co najmniej 0,1 ha.

Istotną rolę odgrywa system identyfikacji działek rolnych, który pozwala na jednoznaczną identyfikację położenia działki rolnej w przestrzeni, aktualnej powierzchni działki rolnej i kontrolę pod względem kwalifikowalności w odniesieniu do danego schematu pomocy. System identyfikacji działek znajduje swoje umocowanie w art. 17 ww. rozporządzenia, zgodnie z którym to przepisem system identyfikacji działek rolnych ustanawiany jest na podstawie map lub dokumentów ewidencji gruntów lub też innych danych kartograficznych. Korzysta się z technik skomputeryzowanego systemu informacji geograficznych, w tym najlepiej ortoobrazów lotniczych lub satelitarnych, przy zastosowaniu jednolitego standardu gwarantującego dokładność co najmniej równą dokładności kartografii w skali 1:10 000. Istotna rolę odgrywają dane zawarte w LPIS, na których w przedmiotowej sprawie oparły się organy. Organ zatem prawidłowo wywiódł, że dane dotyczące działek rolnych zawarte w LPIS są dokładne, rzetelne i aktualne, a obszar kwalifikowany działek rolnych musi odpowiadać powierzchni rzeczywistej. Dzięki prawidłowo funkcjonującemu systemowi identyfikacji działek rolnych wspólnotowe środki finansowe są wydatkowane prawidłowo. W związku z etapowym tworzeniem w pełni funkcjonalnego systemu LPIS w latach 2004-2008 kwalifikowanie powierzchni do płatności bezpośrednich prowadzone było przez Agencję w oparciu o Ewidencję Gruntów i Budynków (EGiB) oraz w miarę wykonywania zdjęć satelitarnych i lotniczych, powierzchnię ewidencyjno-gospodarczą - PEG, wyznaczaną w oparciu o ortofotomapę.

Wedle powyższego system identyfikacji działek rolnych, o którym mowa w art. 17 rozporządzenia (WE) nr 73/2009, stosowany jest na poziomie działek referencyjnych takich jak działka katastralna lub na poziomie bloku produkcyjnego, co gwarantuje jednoznaczną identyfikację każdej działki referencyjnej. Działka referencyjna oznacza wyznaczony obszar geograficzny, któremu przypisany jest niepowtarzalny numer identyfikacyjny zarejestrowany w GIS w systemie identyfikacji działek rolnych. Granice takich działek to przejęte z Ewidencji Gruntów i Budynków granice działek ewidencyjnych skorygowane zgodnie z dopuszczalną tolerancją do stanu faktycznego użytkowania, widocznego na ortofotomapie.

Mając powyższe na uwadze Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną.