Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1088/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2009-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 pkt 1 lit. b
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 10, art. 106
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: art. 35
journal: Dz.U. 1994 nr 89 poz 414
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie WSA Renata Czeluśniak (spr) WSA Ewa Rynczak Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2009 r. sprawy ze skargi M.S., I.S., J.S. K.S., N. Z. , T.B , i Przedsiębiorstwa "A. " Sp. z o.o. w K. na decyzję Wojewody z dnia 29 września 2003r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji , II. określa , że zaskarżona decyzja nie może być wykonana , III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżących M.S., T.B. po 10 zł ( dziesięć złotych ) oraz na rzecz Przedsiębiorstwa "A. " spółki z o.o. w K. 267 zł ( dwieście sześćdziesiąt siedem złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania .


UZASADNIENIE

Wójt Gminy decyzją z dnia [...] lipca 2003 r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4, art. 36 i art. 82 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), art. 104 kpa oraz na podstawie porozumienia z dnia 14 stycznia 2000 r. pomiędzy Starostą, a Gminą po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia 16 grudnia 2002 r., zatwierdził projekt budowlany i wydał dla Parafii Rzymsko - Katolickiej w S. pozwolenie na budowę parafialnego cmentarza grzebalnego wraz z obiektami towarzyszącymi, tj. studnią kopaną, osłoną śmietnikową, drogą dojazdową wraz z dwoma przepustami pod drogą i parkingiem zlokalizowanymi na działce 1 położonej w miejscowości S. Inwestor nie został zobowiązany do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego.

W uzasadnieniu podano, że uprzednio wydana w tej sprawie decyzja Wójta Gminy w [...] z dnia [...] marca 2003r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę parafialnego cmentarza grzebalnego została przez Wojewodę uchylona i przekazana do ponownego rozpatrzenia. Zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 24 września 2002 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 179, poz. 1490) cmentarz został zakwalifikowany do przedsięwzięć, które mogą wymagać sporządzenia raportu o oddziaływaniu inwestycji na środowisko. Dlatego też Wójt Gminy w [...] po zasięgnięciu wymaganych opinii (Starostwa Powiatowego oraz Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K.) nałożył obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko projektowanego cmentarza. Inwestor uzupełnił projekt budowlany o przedmiotowy raport, do którego uwagi zgłosili: Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. w K., T. i M. B. oraz M. S.. Strony podniosły, że nie wyrażają zgody na budowę cmentarza w tym miejscu oraz że raport nie został sporządzony prawidłowo. Organ wskazał, że projekt budowlany wraz z raportem o oddziaływaniu na środowisko projektowanego cmentarza został pozytywnie zaopiniowany w zakresie ochrony środowiska przez Starostwo Powiatowe w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. oraz przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. decyzją z dnia [...] czerwca 2003r. Organy uzgadniające nie wniosły uwag co do przedłożonej dokumentacji w uzasadnieniu podając, że projektowane przedsięwzięcie nie będzie mieć ujemnego wpływu na walory przyrodnicze i krajobrazowe [...] Parku Krajobrazowego.

Ponadto organ l instancji wskazał, że teren projektowanego cmentarza znajduje się poza strefą ochrony pośredniej ujęcia wody w Z., a lej depresji ujęcia nie obejmuje swym zasięgiem obszaru, na którym przewidziana jest lokalizacja cmentarza. Podkreślił też, że ze względu na niekorzystne warunki gruntowo - wodne zaprojektowano rozwiązania techniczne pozwalające na przechwycenie i odprowadzenie wód opadowych z terenu cmentarza do rowu odwadniającego, a na wykonanie przepustów i odprowadzenie wód opadowych do rowu otwartego inwestor uzyskał pozwolenie wodnoprawne na mocy decyzji Starostwa Powiatowego w K. z dnia [...] lipca 2003r. W ocenie organu budowa cmentarza nie przewiduje zmian w ukształtowaniu terenu, zakłócenia stosunków wodnych, wzrostu emisji zanieczyszczeń do powietrza i emisji hałasu. Organ wskazał też, że projektowany cmentarz zlokalizowany jest na terenie działki nr 1 stanowiącej własność Parafii Rzymsko - Katolickiej w S., zaś inwestor przedłożył komplet wymaganych dokumentów wraz ze wszystkimi uzgodnieniami.

Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody wnieśli T. i M. B. oraz Przedsiębiorstwo "A" w K.

T. i M. B. w swoim odwołaniu podnieśli, że zaskarżona decyzja narusza obowiązujące przepisy Prawa budowlanego i Prawa ochrony środowiska. Zdaniem odwołujących się przedmiotowy cmentarz został zlokalizowany na terenie podmokłym, nieskanalizowanym i nienadającym się pod taki obiekt. Ponadto w ich ocenie nieprawidłowo zaprojektowano odprowadzenie wód z cmentarza do rowu otwartego i stan taki będzie powodował zagrożenie dla środowiska poprzez jego skażenie, wzrost emisji zanieczyszczeń i hałasu, a także zakłócenie stosunków wodnych.

Przedsiębiorstwo "A" w K. zarzuciło decyzji organu l instancji naruszenie przepisów: ustawy o cmentarzach i grzebaniu zmarłych oraz rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze poprzez błędne przyjęcie, że teren planowanego cmentarza odpowiada warunkom przewidzianym prawem, a także naruszenie przepisów postępowania administracyjnego poprzez niezapewnienie skarżącym czynnego udziału w sprawie, nienależyte wyjaśnienie stanu faktycznego, błąd w ustaleniach faktycznych będących podstawą rozstrzygnięcia, lakoniczne uzasadnienie decyzji, oparcie decyzji na raporcie niespełniającym wymogów rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko.

W trakcie prowadzonego postępowania odwoławczego dodatkowe pismo z dnia 16 września 2003r. wniosła M. S., w którym zakwestionowała zasadność lokalizacji przedmiotowego cmentarza na działce Nr 1 w S. oraz stwierdziła, że wybudowanie cmentarza uniemożliwi zagospodarowanie jej działki.

Wojewoda decyzją z dnia 29 września 2003r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2003r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) oraz art. 138 § 1 pkt 1 kpa, utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu Wojewoda podał, że Parafia Rzymsko - Katolicka w S. wystąpiła z wnioskiem o zatwierdzenie projektu budowlanego i wydanie pozwolenia na budowę parafialnego cmentarza grzebalnego w S. na działce Nr 1 w dniu 16 grudnia 2002r, czyli w okresie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu (decyzja Wójta Gminy z dnia [...] sierpnia 2002r. utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 września 2002r), która była ważna do dnia 31 grudnia 2005r. Ponadto projekt budowlany pozytywnie uzgodniono w zakresie wpływu na środowisko i zdrowie ludzi oraz w zakresie ochrony środowiska. W toku postępowania uzyskano także pozwolenie wodnoprawne na budowę dwóch przepustów rurowych pod drogą powiatową prowadzącą do projektowanego cmentarza oraz pozytywną opinię Zarządu [...] i [...] Parków Krajobrazowych w K. Organ odwoławczy wskazał, że inwestor przedstawił dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane, projekt budowlany zawierający: projekt zagospodarowania terenu i projekt architektoniczne -budowlany inwestycji, opinię geotechniczną o warunkach gruntowo - wodnych i środowiskowych terenu przeznaczonego pod cmentarz oraz raport oddziaływania na środowisko wraz z oceną warunków wodnych terenu pod cmentarz.

W ocenie Wojewody zaskarżona decyzja jest zgodna z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji oraz ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego, ponieważ zgodnie z planem teren wskazany pod inwestycję położony jest w obrębie jednostki strukturalnej oznaczonej symbolem [...], czyli w "terenie projektowanej lokalizacji cmentarza parafialnego z pasem parkingowym wzdłuż drogi P.". Wojewoda uznał, że wskaźnikowa strefa uciążliwości o zasięgu 50 m od granic cmentarza do zabudowy mieszkaniowej korzystającej z wodociągu lokalnego oraz 150 m od zabudowy mieszkalnej korzystającej z wody ze studni kopanych została zachowana, a projekt budowlany jest kompletny, zgodny z wymaganiami techniczno - budowlanymi i został sporządzony przez osoby posiadające stosowne uprawnienia. Dlatego też Wojewoda uznał, że zaskarżona decyzja jest prawidłowa, a jedynie jej podstawa prawna wymaga uzupełnienia o art. 46 ust. 1, ust. 3, ust. 4 pkt 2 i ust. 9 i art. 48 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

W kwestii podniesionych zarzutów Wojewoda wyjaśnił, że z projektu zagospodarowania terenu wynika, że teren cmentarza został podzielony na dwie strefy, czyli pas "ochronny" szerokości 37 m wzdłuż drogi dojazdowej, należący do 50-metrowej strefy uciążliwości oraz teren w granicach ogrodzenia przeznaczony pod kwatery mogił oraz część zarezerwowaną dla sprawowania nabożeństw i uroczystości związanych z pogrzebami bądź świętami, projektowaną w otoczeniu zieleni. Teren posiada sieć wodociągową, do której podłączone są wszystkie gospodarstwa i stan taki pozwala, w myśl przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 sierpnia 1959r. w sprawie określenia, jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze, zmniejszyć odległość cmentarza od zabudowań mieszkalnych do 50 m. Ponadto działka pod projektowany cmentarz znajduje się poza strefą ochrony pośredniej ujęcia wody w Z., a lej depresji ujęcia nie obejmuje swym zasięgiem obszaru, na którym przewidziana jest lokalizacja cmentarza.

Organ odwoławczy podkreślił, że zgodnie ze sporządzonym w sprawie raportem oddziaływania projektowanego cmentarza grzebalnego na środowisko:

- zakres prac ziemnych związanych z organizacją cmentarza będzie niewielki i nie będzie powodował znaczących ingerencji w ukształtowanie powierzchni terenu;

- kopanie grobów nie będzie miało praktycznie żadnego wpływu na warunki krążenia wód gruntowych;

- specyfika projektowanego przedsięwzięcia nie spowoduje wzrostu emisji zanieczyszczeń do powietrza ani wzrostu emisji hałasu;

- projektowany cmentarz nie będzie mieć praktycznie żadnego ujemnego wpływu na walory przyrodnicze i krajobrazowe [...] Parku Krajobrazowego;

- zastosowane rozwiązania urbanistyczne podporządkowano kierunkowi naturalnego spływu wód gruntowych podziemnych, tak by uniknąć zmiany stosunków wodnych;

- całe projektowane przedsięwzięcie wraz z oddziaływaniem mieści się w obrębie terenu własności Parafii Rzymskokatolickiej w S., a zatem nie będą naruszone interesy właścicieli gruntów sąsiednich.

Wojewoda wskazał też, że wydanie decyzji przez organ l instancji zostało poprzedzone postępowaniem w sprawie oceny oddziaływania na środowisko przy udziale społeczeństwa oraz organów, zgodnie z ustawą Prawo ochrony środowiska, organ l instancji obwieścił o prowadzonym postępowaniu, obwieszczenie zostało umieszczone w okresie od 30 maja do 23 czerwca 2003 r. w miejscach zwyczajowo uczęszczanych przez mieszkańców gminy [...]. Ponadto zawiadomieniem z dnia 25 lipca 2003r. Wójt Gminy podał do publicznej wiadomości, że w publicznie dostępnym wykazie danych o dokumentach zawierających informacje o środowisku i jego ochronie zamieszczona została zaskarżona decyzja.

Zdaniem Wojewody z akt sprawy wynika, że Przedsiębiorstwo "A" w K. było na każdym etapie informowane o prowadzonym postępowaniu i przyjętych rozstrzygnięciach, a pozytywne uzgodnienia przedsięwzięcia przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. oraz Starostę [...] sprawia, że organy administracji architektoniczne - budowlanej nie mają podstaw do podważania zawartości raportu. Zatem, zgodnie z przepisem art. 35 ust. 4 Prawa budowlanego, właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli stwierdzi, iż wymagania określone w ust. 1 i 2 tego artykułu oraz w art. 32 ust. 4 zostały spełnione. Skoro zaś w niniejszej sprawie nie zostały naruszone te przepisy, Wojewoda nie znalazł podstaw do odmowy wydania pozwolenia na budowę wnioskowanej inwestycji. Wojewoda uznał też, że M. S. nie posiada przymiotu strony w postępowaniu z uwagi na fakt, że jej budynek mieszkalny, zlokalizowany na działce Nr 2 w S., oddalony jest o ok. 280 m od granicy działki Nr 1 objętej pozwoleniem na budowę, lecz mimo to przekazał jej swoją decyzję do wiadomości.

Skargę na powyższą decyzję Wojewody do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wnieśli M. S., I. S., K. S., N. Z., T. B. oraz Przedsiębiorstwo "A" sp. z o.o. w K. W skardze spółki z o. o. zarzucono:

- naruszenie art. 7, 8, 10, 77 i 106 § 2 kpa polegające na niedokładnym wyjaśnieniu wszelkich okoliczności sprawy i niezapewnieniu stronie skarżącej Przedsiębiorstwu "A" czynnego udziału w każdym stadium postępowania administracyjnego;

- naruszenie art. 46 pkt 10 i art. 52 ust 1 i ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo ochrony środowiska polegające na oparciu decyzji na raporcie o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, niespełniającym wymogów wskazanych w odnośnych przepisach prawa;

- nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, zwłaszcza nie ustosunkowanie się do wszystkich argumentów przytoczonych w odwołaniu;

- naruszenie ustawy z dnia 13 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych i rozporządzenia Ministra Gospodarki Komunalnej z dnia 25 września 1959 r. w sprawie określenia jakie tereny pod względem sanitarnym są odpowiednie na cmentarze (Dz.U. Nr 52, poz.315) przez błędne przyjęcie, że teren planowanego cmentarza odpowiada warunkom przewidzianym prawem.

Skarżący Przedsiębiorstwo "A" wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji, umorzenie postępowania, zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody i trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący podkreślił, że z obwieszczenia o wszczęciu postępowania z dnia 28 maja 2003r. strona wiedziała o dacie jego rozpoczęcia, jednak od tego dnia do strony nie została wysłana przez organ l instancji żadna korespondencja w przedmiotowej sprawie, a tym samym strona nie była zawiadomiona o obowiązkowych uzgodnieniach, których następstwem były wydane decyzje. Organ l instancji nie zawiadomił strony, że zwraca się do Państwowego Powiatowego Inspektora w K. oraz Starosty o uzgodnienia dotyczące raportu, jak nakazuje to art. 106 § 2 kpa, przez co strona skarżąca została pozbawiona uprawnień wynikających z art. 106 § 5 kpa i uniemożliwiono ewentualne przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego dotyczącego raportu, którego pozytywne uzgodnienie stało się następnie podstawą do wydania zaskarżonej decyzji.

Oprócz tego skarżący podniósł, że raport oddziaływania na środowisko, opracowany dla potrzeb niniejszej sprawy, nie może być podstawą wydania decyzji w przedmiotowej sprawie, gdyż został sporządzony w 2001 roku, a więc nie mógł przedstawiać stanu faktycznego w czasie, kiedy wydawane były decyzje administracyjne. Ponadto raport o oddziaływaniu na środowisko nie zawiera innych obligatoryjnych elementów wskazanych przez ustawę m.in. opisu możliwych wariantów realizacji inwestycji wraz z uzasadnieniem wyboru jednego z nich, ani też analizy możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, co jest szczególnie istotne w przypadku przedsięwzięcia budzącego tak duży sprzeciw, jak w przedmiotowej sprawie.

Zdaniem skarżącego teren przeznaczony na cmentarz jest silnie nasiąknięty wodą. W odwiertach wykonanych na przeznaczonym na inwestycje terenie, poziom wody utrzymuje się niezmiennie na wysokości 1 m, a w okresie opadów jest on jeszcze wyższy, co potwierdza także opinia sanitarna. Kierunek spływu wód gruntowych prowadzi bezpośrednio ku zabudowaniom Państwa B. i Państwa K., co wykazuje analiza mapy sytuacyjno - wysokościowej. Tym samym, w ocenie skarżącego nie są spełnione obligatoryjne warunki wskazane w rozporządzeniu. Zgodnie z nimi teren cmentarza powinien znajdować się na wzniesieniu, nie podlegać zalewom, posiadać ukształtowanie terenu umożliwiające łatwe spływanie wód deszczowych, zaś zwierciadło wody powinno się znajdować nie wyżej niż 2,5 metra poniżej poziomu gruntu, z zastrzeżeniem, że nie może ono być nachylone ku zabudowaniom lub ujściom wody, w tym studniom. Ponadto grunt planowanego cmentarza składa się z nieprzepuszczalnych iłów, a opinia sanitarna potwierdza także obecność w nim węglanu wapnia. Zgodnie z art. 5 przeznaczenie posiadającego takie właściwości terenu na cmentarz jest niedopuszczalne. Planowany cmentarz znajduje się też w bezpośrednim sąsiedztwie zabudowań Państwa T. i M. B. (20 m), natomiast § 1 cyt. rozporządzenia wyraźnie mówi o konieczności izolacji takich terenów od zabudowań. Nadto § 3 wyznacza 150 m jako konieczną odległość cmentarza od zabudowań oraz studzien. Odległość ta może być zmniejszona do 50 m, pod warunkiem istnienia na tym terenie sieci wodociągowej. Organy podejmujące kolejne decyzje w tej sprawie przyjęły błędne założenie, że w tym przypadku będą miały zastosowanie przepisy umożliwiające zmniejszenie odległości, ze względu na fakt, że na terenie S. istnieje sieć wodociągowa. Założenie to jest błędne, ponieważ sieć ta nie jest sprawna. Odnotowuje się częste przypadki jej zamarzania w zimie i spadków napięć latem, co zmusza mieszkańców wsi do korzystania z przydomowych studni.

Skarżący zarzucił też, że organ odwoławczy pominął w uzasadnieniu swojej decyzji zarzuty podniesione w odwołaniu, co stanowi naruszenie przepisów dotyczących zawartości uzasadnienia, w tym uzasadnienia decyzji w sprawach dotyczących inwestycji z zakresu ochrony środowiska.

T. B. w swojej skardze również podniosła zarzuty odnoszące się do lokalizacji cmentarza, wskazując, że w żadnym razie nie spełnia ona wymogów stawianych przez prawo takiej inwestycji.

Podobnie M. S., K. S., I. S., J. S. i N. Z. zakwestionowali zgodność lokalizacji cmentarza z przepisami prawa, jak również podnieśli, że zostali bezpodstawnie pozbawieni możliwości czynnego udziału w sprawie, pomimo tego, że granica ich działki znajduje się w odległości mniejszej niż 50 m od planowanego cmentarza

W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Zarzucił też, że M. S. nie przysługuje w niniejszej sprawie status strony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 31 maja 2007r. sygn. akt II SA/Kr 2679/03 zawiesił postępowanie sądowe, ponieważ w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji wydany został przez WSA w Krakowie w dniu 2 czerwca 2006 r. wyrok (sygn. akt II SA/Kr 2908/02) uchylający decyzję wzizt, a skarga kasacyjna od tego wyroku oczekiwała na rozpoznanie przez Naczelny Sąd Administracyjny.

Wyrokiem z dnia 7 marca 2008 r. sygn. akt II OSK 1742/06 NSA oddalił w/w skargę kasacyjną.

Postanowieniem z dnia 13 listopada 2008 r. WSA w Krakowie podjął z urzędu postępowanie sądowe w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę kasacyjną podniesiono, że cmentarz został zrealizowany i funkcjonuje od 2004 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Na wstępie zauważyć należy, iż sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na przepis art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, póz. 1271 ze zm.), który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sąd Administracyjny bada legalność zaskarżonego aktu administracyjnego, nie będąc w sprawowaniu tej kontroli związany granicami skargi (art. 3 § 1 i art. 134 § 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

W przedmiotowej sprawie przedmiotem kontroli ze strony Sądu jest decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę. Wydanie takiej decyzji, stosownie do art. 35 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, musi być poprzedzone zbadaniem m.in., czy przedstawiony projekt budowlany jest zgodny z ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, dalej zwanej "decyzją wzizt". Zatem ww. ocena zgodności projektu z wzizt stanowi jeden z elementów oceny prawidłowości decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę. Tymczasem dla niniejszej inwestycji decyzja wzizt wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w dniu 30 września 2002r. została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2006 r. Wyrok ten uprawomocnił się - Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 7 marca 2008 r. oddalił skargę kasacyjną wniesioną przez SKO w [...]. Zatem decyzja wzizt, dotycząca inwestycji polegającej na budowie parafialnego cmentarza grzebalnego wraz z obiektami towarzyszącymi w S., została wyeliminowana z obiegu prawnego. Jak wynika z uzasadnienia w/w wyroków WSA w Krakowie oraz NSA, podczas wydawania decyzji wzizt organy administracji naruszyły przepisy art. 42 ust. 1 pkt 4 i 6 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jak również art. 10 kpa poprzez brak zapewnienia czynnego udziału w postępowaniu osobom, których zabudowania znajdują się w odległości od 50 do 150 m od projektowanego cmentarza.

Skoro decyzja wzizt została prawomocnie uchylona, to decyzja o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na budowę dotycząca tej samej inwestycji utraciła swoją podstawę, ponieważ, jak wskazano wyżej, treść decyzji wzizt stanowi niejako ramy, w których musi zmieścić się projekt budowlany stanowiący integralną część pozwolenia na budowę. Zatem skoro decyzja o pozwoleniu na budowę jest wydawana w oparciu o decyzję wzizt, zaś zgodnie z art. 145 § 1 pkt 8 kpa uchylenie decyzji, która stanowiła oparcie dla innej, jest podstawą do wznowienia postępowania w sprawie wydania tej innej decyzji, to stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa zaistnienie podstawy do wznowienia postępowania obliguje sąd administracyjny do uchylenia decyzji objętej skargą i decyzji ją poprzedzającej.

Ponadto w nin. sprawie zachodzą również inne przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego. Mianowicie z akt sprawy (pismo z dnia 12 września 2006 r.) wynika, że uczestnik M. B. zmarł podczas trwania postępowania przed organem odwoławczym, a Wojewoda nie ustalił jego następców prawnych i tym samym nie zapewnił im czynnego udziału w postępowaniu. Stanowi to naruszenie art. 10 § 1 kpa, a więc również podstawę do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.

Należy również wskazać, że w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym brak jest jednoznacznego określenia kręgu stron postępowania oraz czytelnego wskazania przesłanek, jakimi organy administracji kierowały się przyznając status strony lub go odmawiając, co jest istotne w każdym postępowaniu administracyjnym, a zwłaszcza w sprawie takiej inwestycji jak budowa cmentarza, którą zainteresowane są nie tylko osoby zamieszkujące w bezpośrednim sąsiedztwie planowanej inwestycji, lecz także cała społeczność lokalna. Dlatego też organy administracji są zobowiązane do starannego ustalenia kręgu stron wraz ze wskazaniem podstaw prawnych dla swoich rozstrzygnięć w tym zakresie.

Ponieważ w niniejszej sprawie dokonywane były uzgodnienia ze Starostą [...] oraz Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w K., powyższe wskazówki dotyczące ustalenia kręgu stron odnoszą się również do postępowań toczących się na podstawie art. 106 kpa, tym bardziej, że w zakończonym postępowaniu wystąpiły nieprawidłowości, takie jak brak doręczania postanowień uzgadniających Przedsiębiorstwu "A" sp. z o.o. w K., jak i pozostałym osobom, uznanym za strony postępowania.

W związku z powyższym, Sąd uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu l instancji na podstawie art. 145 pkt 1 lit. b ppsa, zaś na podstawie art. 152 ppsa orzekł, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.

W przedmiocie kosztów orzeczono na podstawie art. 200 ppsa, zasądzając na rzecz skarżących M. S., T. B. równowartość uiszczonych przez nich wpisów, natomiast na rzecz Przedsiębiorstwa "A" sp. z o.o. w K. kwotę 267 złotych, na którą składają się kwota uiszczonego wpisu (10 zł), koszty zastępstwa procesowego (240 zł) ustalone stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu oraz kwota 17 zł opłaty za pełnomocnictwo.

Ponownie rozpoznając sprawę organ l instancji winien w pierwszej kolejności sprawdzić informację, czy budowa cmentarza została zakończona, a jeżeli nie -przeprowadzić ponowne postępowanie w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowego cmentarza, zapewniając w nim udział wszystkim stronom postępowania.