Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt I SA/Gd 156/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2008-07-03 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sławomir Kozik po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. U. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia odpowiedzialności członka zarządu za zaległości podatkowe spółki postanawia wstrzymać wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

P. U. w skardze z dnia 8 stycznia 2008 r. na opisaną powyżej decyzję zawarł wniosek o wstrzymanie jej wykonania.

W uzasadnieniu wniosku skarżący podniósł, że wykonanie decyzji prowadziłoby do pozbawienia środków utrzymania skarżącego i jego małoletniej córki. Skarżący wyjaśnił, że uzyskuje dochody w łącznej kwocie [...],- zł brutto miesięcznie, które w całości wydatkuje na utrzymanie siebie i córki. Nie posiada żadnych innych źródeł zarobkowania.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), zwanej dalej p.p.s.a., Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji spoczywa na stronie skarżącej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2004 roku, FZ 496/2004).

Podkreślić należy, że zgodnie z poglądem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 września 2004 r., sygn. akt FZ 358/04, który w pełni podziela Sąd orzekający w niniejszej sprawie, stanowisko strony skarżącej, że skarżona decyzja jest merytorycznie niesłuszna i narusza prawo, nie stanowi przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 61 p.p.s.a.

Podkreślić należy, że przepis art. 61 p.p.s.a. wskazuje na szkodę (majątkową, bądź niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, a który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, zaś jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo utraty życia lub zdrowia (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 grudnia 2004 roku, GZ 138/2004).

Sąd w pełni podziela pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który w postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2005 roku wydanym w sprawie sygn. akt II OZ 201/2005 uznał, że wnioskujący musi dokładnie przytoczyć okoliczności, które przemawiają za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody i negatywnych skutków zależy orzeczenie Sądu, które także musi dokładnie wskazywać przyczyny wstrzymania lub odmowy wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji lub aktu.

Sąd uznał, że wnioskodawca wykazał, iż wykonanie decyzji może spowodować skutki, o których mowa w przytoczonym przepisie. Dane niezbędne do oceny sytuacji życiowej i majątkowej wnioskodawcy Sąd ustalił w oparciu o oświadczenia i dokumenty przedłożone wraz z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy.

Na podstawie złożonego przez wnioskodawcę oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz przedłożonych przy sprawie o sygn. akt

I SA/Gd 157/08 dokumentów, Sąd ustalił, że na utrzymaniu skarżącego pozostaje małoletnia córka, na rzecz której uiszcza on alimenty w kwocie [...] zł miesięcznie. Wnioskodawca do końca stycznia 2008 r. uzyskiwał dochody ze stosunku pracy

w wysokości [...],- zł brutto (¼ etatu), przy czym dochody te utracił ze względu na rozwiązanie z nim umowy o pracę. W związku z tak trudną sytuacją finansową wnioskodawcy wspomaga go matka. Jedyny majątek wnioskodawcy stanowi samochód marki [...] rok produkcji 1999 o wartości około [...],- zł. Innego majątku, w tym nieruchomości, czy oszczędności skarżący nie posiada.

Biorąc pod uwagę powołane okoliczności, Sąd uznał, że wykonanie decyzji faktycznie mogłoby wyrządzić skarżącemu i jego córce znaczne szkody lub spowodować nieodwracalne skutki. Skarżący nie jest w stanie dobrowolnie uiścić kwot określonych z decyzji. W tej sytuacji jedyną rysującą się możliwością wykonania decyzji byłoby zajęcie i sprzedaż samochodu w trybie egzekucji z ruchomości.

Ze względu na bardzo trudną sytuację finansową skarżący nie jest w stanie zaspokoić podstawowych potrzeb życiowych dziecka i własnych, zmuszony jest korzystać z pomocy osób trzecich. Jedyną możliwością pozyskania przez wnioskodawcę dodatkowych środków na bieżące utrzymanie (do czasu znalezienia stałego zatrudnienia), jest, w ocenie Sądu, sprzedaż samochodu. Pozbawienie zaś skarżącego tego jedynego zabezpieczenia dalszego bytu mogłoby spowodować nieodwracalne skutki w postaci narażenia na uszczerbek zdrowia, a może i życia rodziny wnioskodawcy, a są to wartości nadrzędne, fundamentalne, chronione prawem.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.