Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt I SA/Wa 300/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2008-06-13 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6144 Szkoły i placówki oświatowo-wychowawcze
Hasła tematyczne: Oświata
Skarżony organ: Minister Edukacji i Nauki
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 58  ust. 3 w zw. z  art. 7  ust. 3
journal: Dz.U. 2004 nr 256 poz 2572
law: Ustawa z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Gabriela Nowak Sędziowie: sędzia WSA Maria Tarnowska asesor WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant Marta Maciejkowicz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi Centrum [...] "[...]" Sp. z o. o. z siedzibą w B. na postanowienie Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2007 r. nr [...] w przedmiocie negatywnej opinii w sprawie wniosku o nadanie uprawnień szkoły publicznej 1) uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2007 r., nr [...]; 2) stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu; 3) zasądza od Ministra Edukacji Narodowej na rzecz skarżącego Centrum [...] " [...]" Sp. z o. o. z siedzibą w B. kwotę 340 (trzysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Minister Edukacji Narodowej, po rozpatrzeniu zażalenia Centrum [...] "[...]" Sp. z o. o. w B., postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r., nr [...] utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] negatywnie opiniujące nadanie [...] Liceum Ogólnokształcącemu dla Dorosłych w B. uprawnień szkoły publicznej.

Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy.

[...] Kurator Oświaty, po rozpoznaniu wniosku Centrum [...] "[...]" Sp. z o. o. w B., postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] negatywnie zaopiniował nadanie [...] Liceum Ogólnokształcącemu dla Dorosłych w B. uprawnień szkoły publicznej. W uzasadnieniu organ wskazał, że przesłanką wydania negatywnej opinii było stwierdzenie niespełnienia przez szkołę warunków określonych w art. 7 ust. 3 pkt 2 i 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 2004 r. Nr 256, poz. 2572).

Na powyższe postanowienie Centrum [...] "[...]" Sp. z o. o. wniosło zażalenie.

Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. utrzymał w mocy postanowienie [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2007 r. W uzasadnieniu organ wskazał, że w oparciu o art. 85 ust. 3 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty organ prowadzący - Centrum [...]"[...]" Sp. z o. o. wystąpił w dniu 9 lutego 2007 r. do [...] Kuratora Oświaty z wnioskiem o wydanie pozytywnej opinii w zakresie spełniania przez [...] Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w B. wymogów art. 7 ust. 3 tejże ustawy. Szkoła została wpisana do ewidencji placówek niepublicznych, funkcjonuje od 1 września 2005 r. W ocenie Ministra organ pierwszej instancji wydając i uzasadniając zaskarżone postanowienie przeanalizował wszystkie konieczne do spełnienia przez [...] Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w B. przesłanki. Zgodnie z art. 7 ust. 3 pkt 2 ustawy o systemie oświaty, szkoła niepubliczna może uzyskać uprawnienia szkoły publicznej jeśli realizuje zajęcia edukacyjne w cyklu nie krótszym oraz wymiarze nie niższym niż łączny wymiar obowiązkowych zajęć edukacyjnych określony w ramowym planie nauczania szkoły publicznej danego typu. Zgodnie zaś z § 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. z 2002 r. Nr 15 poz. 142 ze zm.), ramowy plan nauczania określa (...) wymiar zajęć edukacyjnych dla odpowiednich okresów nauczania (...) stanowiących całość dydaktyczną. Jeżeli więc ramowy plan nauczania dla dwuletniego uzupełniającego liceum ogólnokształcącego (załącznik 39 do rozporządzenia), w części dotyczącej formy zaocznej szkoły dla dorosłych, przewiduje, w pkt 16, w ramach obowiązkowych zajęć edukacyjnych, godziny do nauczania przedmiotów ujętych w podstawie programowej w zakresie rozszerzonym, to szkoła, która ubiega się o uprawnienia szkoły publicznej zobowiązana jest realizować wszystkie te godziny. Przewiduje się łącznie 604 godziny obowiązkowych zajęć edukacyjnych w uzupełniającym liceum ogólnokształcącym dla dorosłych, prowadzonym w formie zaocznej. Organ odwoławczy stwierdził, że szkoła zrealizowała w dwuletnim cyklu nauczania 426 godzin, tj. o 178 mniej niż zostało to określone w ramowym planie nauczania.

W ocenie Ministra, analiza dokumentacji przekazanej do Ministerstwa Edukacji Narodowej wskazuje również, iż szkoła nie spełnia wymogów określonych w art. 7 ust. 3 pkt 3 ustawy o systemie oświaty. Szkoła niepubliczna może bowiem uzyskać uprawnienia szkoły publicznej, jeżeli stosuje zasady klasyfikowania i promowania uczniów oraz przeprowadzania egzaminów i sprawdzianów ustalone przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania, z wyjątkiem egzaminów wstępnych. Organ zauważył, że [...] Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w B. nie przestrzega terminów klasyfikacji, które określone były w rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 7 września 2004 r. w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (Dz. U. z 2004 roku Nr 199, poz. 2046 ze zm.). [...] Liceum Ogólnokształcące dla Dorosłych w B. pracuje w trybie zaocznym zatem w zakresie klasyfikowania i promowania słuchaczy powinien mieć zastosowanie przepis § 22 tego rozporządzenia, ze szczególnym uwzględnieniem ust. 5, który precyzuje terminy zdawania egzaminów w terminach dodatkowych w szkołach dla dorosłych prowadzonych w formie zaocznej. Tymczasem, składający zażalenie powołuje się na przepis § 15 tego rozporządzenia, który dotyczy możliwości przeprowadzania egzaminów klasyfikacyjnych w szkołach dla dorosłych funkcjonujących w trybie stacjonarnym i przewiduje, że termin przeprowadzenia egzaminu klasyfikacyjnego uzgadnia się z uczniem. Zdaniem Ministra, w efekcie tak prowadzonej klasyfikacji słuchaczy, staje się niemożliwe ustalenie listy promowanych słuchaczy po zakończeniu semestru.

Od postanowienia Ministra Edukacji Narodowej z dnia [...] grudnia 2007 r. Centrum [...] "[...]" w B. wniosło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia [...] Kuratora Oświaty z dnia [...] maja 2007 r. i wydania pozytywnej opinii o spełnianiu przez szkołę wymagań z art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. W skardze zarzuciło organom naruszenie prawa materialnego i przepisów procesowych oraz błędy w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę wydania rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu podniosło, że postępowanie opiniodawcze było prowadzone przewlekle. Skarżący podał, że po interwencji u Ministra Edukacji Narodowej Kuratorium podjęło w stosunku do szkoły działania represyjne z naruszeniem art. 225 KPA. Postępowanie kontrolne przeprowadzono z naruszeniem art. 10 i 61 KPA, ponieważ organ pierwszej instancji przedstawił protokół z kontroli stronie dopiero wraz z postanowieniem załatwiającym wniosek o wydanie opinii, uniemożliwiając w ten sposób stronie składanie wyjaśnień, co pozbawiło ją praw z art. 33 ust. 5-7 ustawy o systemie oświaty. Skarżący zauważył, że kontrola przeprowadzona w dniu 23 kwietnia 2007 r. przeprowadzona została wadliwie. Wniosek o wydanie opinii został złożony w dniu 10 czerwca 2005 r. w oparciu o art. 82 ust. 2a ustawy o systemie oświaty, wniosek ten nie mógł być więc załatwiony w trybie art. 85 ust. 3 tej ustawy, jak to przyjął Minister. Zarzut zaś, że szkoła w całym cyklu nauczania realizuje tylko 426 godzin zamiast 640 jest nieprawdziwy. Skarżący zauważył, że w tej kwestii występuje różnica stanowisk pomiędzy organami obu instancji. Kurator stwierdza, iż zrealizowano za mało o 214 godzin, a Minister, że o 178 za mało. Niezrozumiałe jest przy tym to, iż Kuratorium Oświaty w B. dopiero po dwóch latach stwierdziło, iż plan ten jest niewłaściwy.

Zdaniem Centrum [...] "[...]" Sp. z o. o. sposób oceny obowiązujących przepisów przez organy obu instancji jest chybiony. Podstawowym dokumentem normującym pracę szkoły jest statut szkoły. Zgodnie z § 7 załącznika nr 5c do rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej z dnia 1 maja 2001 r. w sprawie ramowych statutów publicznego przedszkola oraz publicznych szkół (Dz. U. Nr 61, poz. 624 ze zm.) dyrektor szkoły w oparciu ramowy planowy plan MEN opracowuje szkolny plan nauczania zgodnie z obowiązującymi przepisami, zainteresowaniami uczniów oraz możliwościami organizacyjnymi, kadrowymi i finansowymi szkoły, co zostało zrobione. Natomiast w zakresie zdawania matury, to słuchacz podejmuje decyzje czy chce zdawać maturę w zakresie podstawowym, czy rozszerzonym lub całkowicie rezygnuje ze zdawania matury. Dyrektor szkoły nie ma zaś instrumentów prawnych do obligatoryjnego wprowadzenia realizacji przedmiotów nauczania w zakresie rozszerzonym i dla tego nie może z tego tytułu ponosić konsekwencji prawnych. § 25 ust. 2 pkt 2 powyższego rozporządzenia, dopuszcza możliwość organizowania konsultacji indywidualnych w wymiarze 20 % ogólnej liczby zajęć, co nie zostało przekroczone. Mimo tego, przepis ten jest kwestionowany przez organy obu instancji. Zgodnie z § 2 ust. 5 rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej i Sportu z dnia 12 lutego 2002 r. w sprawie ramowych planów nauczania w szkołach publicznych (Dz. U. Nr 15, poz. 142 ze zm.), godziny przeznaczone do dyspozycji dyrektora szkoły wykorzystywane są fakultatywnie zgodnie z potrzebami uczniów szkoły, miedzy innymi na naukę języka mniejszości narodowej lub historię grupy etnicznej - ale takie potrzeby w szkole nie występują, dlatego nie mogły być realizowane. Ramowy plan nauczania MEN jest ogólnym schematem, w oparciu o który dyrektor, uwzględniając specyfikę szkoły i potrzeby słuchaczy, opracowuje szkolny plan nauczania zgodnie z § 3 powyższego rozporządzenia, co zostało uczynione. W roku 2005 r. wraz ze statutem szkoły do Kuratorium Oświaty w B. przekazany został szkolny plan nauczania, do którego nie było żadnych zastrzeżeń, a teraz jest kwestionowany. W ocenie skarżącego nie można pozbawić praw słuchaczy do egzaminów (klasyfikacyjnych wynikających z rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów i egzaminów w szkołach publicznych (do dnia 31 sierpnia 2007 r. - Dz. U. z 2004 r. Nr 199, poz. 2046, od dnia 1 września 2007 r. - Dz. U. z 2007 r. Nr 83, poz. 562). Oprócz egzaminów semestralnych wynikających z § 22 przed nowelizacją i § 24 po nowelizacji powyższego rozporządzenia, tj. w sytuacji kiedy słuchacz chodził na zajęcia i ma cząstkowe oceny semestralne (§ 22 ust. 2 lub § 24 ust. 2) lub chodził niesystematycznie ale również posiada cząstkowe oceny semestralne (§ 22 ust. 3 lub § 24 ust. 3) ale z przyczyn obiektywnych nie przystąpił do egzaminu semestralnego w terminie, może przystąpić do tych egzaminów w terminie dodatkowym (§ 22 ust. 5 i § 24 ust. 5) i tylko ten termin przyjęły organy obu instancji co jest ograniczeniem obowiązujących praw słuchacza. Zgodnie z delegacją prawną wynikającą z art. 21 ust. 1 lub art. 23 ust. 1 powyższego rozporządzenia słuchaczowi szkoły dla dorosłych przysługuje egzamin klasyfikacyjny w przypadku kiedy nie uczęszczał na zajęcia, bo nie chciał go zwalniać na zajęcia pracodawca lub z innych przyczyn usprawiedliwionych, oraz nie posiada żadnych ocen cząstkowych pozwalających na ocenianie i klasyfikowanie w terminie podstawowym. Tryb przeprowadzania niniejszych egzaminów normuje § 15 ust. 1-3, 7-10 i 14-16 oraz § 16 ust. 1 powyższego rozporządzenia przed nowelizacją lub § 17 ust. 1-3, 10 i 14-16 oraz § 18 ust. 1 po nowelizacji. Z tego wynika, że organy obu instancji bezprawnie kwestionowały niniejsze egzaminy klasyfikacyjne. Reasumując skarżący zauważył, że poprzez swoje działania organy, prócz przepisów merytorycznych, naruszyły też art. 6-12, 35, 61,73 i 76-81 KPA, a na żadnym etapie rozpatrywania sprawy nie uwzględniono ważnego interesu społecznego oraz słusznego interesu słuchaczy szkoły.

W odpowiedzi na skargę Minister Edukacji Narodowej wniósł o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymał stanowisko prezentowane dotychczas w sprawie.

W piśmie z dnia 12 czerwca 2006 r. Centrum [...] "[...]" sp. z o .o. w B. wniosło o uchylenie wydanych w sprawie postanowień, zarzucając organom naruszenie art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o systemie oświaty i naruszenie art. 8, 10 § 1, 107 § 3, 126 KPA bądź stwierdzenie nieważności wydanych postanowień z uwagi na ich wydanie z rażącym naruszeniem art. 7 ust. 3 pkt 1 ustawy o systemie oświaty. W uzasadnieniu dodatkowo podniosło, że zgodnie z dyspozycją art. 7 ust. 3 pkt 1 w zw. z ust. 1 pkt. 4 a ustawy o systemie oświaty niepubliczna szkoła starająca się o uprawnienia szkoły publicznej nie musi realizować ramowych planów nauczania, a zatem wydane w sprawie postanowienia rażąco naruszają ten przepis, skoro orzekają o nieistniejącym w ustawie obowiązku. Niezależnie od powyższego Centrum stwierdziło, że [...] Kurator Oświaty prowadząc postępowanie uniemożliwił stronie odniesienie się do treści protokołu z kontroli [...] Liceum Ogólnokształcącego dla Dorosłych w B. z dnia [...] kwietnia 2007 r.

i sformułowanie wniosków dowodowych mogących podważyć ustalenia pokontrolne oraz ewentualnych wniosków o wyłączenie pracowników administracji od udziału w postępowaniu z uwagi na dyspozycję art. 24 § 1 pkt 1 KPA. W uzasadnieniu postanowienia brak wskazania dowodów na których swoje postanowienie oparł organ administracji oraz na jakiej podstawie uznał przytoczone w uzasadnieniu fakty za udowodnione. W ocenie skarżącego Minister Edukacji Narodowej postanowieniem z dnia [...] grudnia 2007 r. utrzymał w mocy postanowienie Kuratora Oświaty pomijając całkowicie w uzasadnieniu decyzji rażące braki dowodowe w sprawie (brak zeznań dyrektora szkoły w zakresie konsultacji indywidualnych, brak kopii dzienników lekcyjnych), szeroko zaś omówił wyniki przeprowadzonej kontroli, co do których również na tym etapie postępowania odmówiono skarżącemu prawa odniesienia się do nich. Zdaniem skarżącego obydwa powyższe postanowienia z tych przyczyn w istotny sposób naruszają wyrażoną w 8 KPA zasadę prowadzenia postępowania administracyjnego w sposób pogłębiający zaufanie obywateli do organów państwa i jako takie winny zostać usunięte z obrotu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skarga jest uzasadniona.

Na wstępie należy zauważyć, że zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu i na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu (art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi- Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Sąd stwierdził zasadniczą przeszkodę w rozpoznaniu skargi spowodowaną brakiem całości akt sprawy zakończonej kwestionowanym postanowieniem Ministra Edukacji Narodowej. Zgodnie z art. 54 § 2 powołanej wyżej ustawy organ, którego działanie jest przedmiotem skargi, obowiązany był przekazać skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie 30 dni od dnia jej wniesienia. Tymczasem przekazane Sądowi przez Ministra dokumenty są niekompletne. Przedłożone przez Ministra akta sprawy nie zawierają dowodów, na podstawie których sporządzono protokół z kontroli Liceum przeprowadzonej w dniu 23 kwietnia 2007 r., który z kolei stanowił podstawę do wydania negatywnych opinii w trybie art. 85 ust. 3 ustawy o systemie oświaty. Dowody te, mimo wezwania Sądu, nie zostały w sprawie przedłożone. To zaś, że, jak wyjaśnił [...] Kurator Oświaty w piśmie z dnia 30 maja 2008 r., nr [...], arkusz kontroli stanowiący podstawę do sporządzenia protokołu wraz z dokumentacją przebiegu nauczania znajduje się w Liceum, nie stało na przeszkodzie dokonaniu przez pracowników kontrolujących oględzin dokumentów w siedzibie szkoły i omówienia ich w protokole oraz sporządzenia z nich odpisów jako załączników do protokołu [§ 23 rozporządzenia MENiS z dnia 19 lutego 2002 r. w sprawie sposobu prowadzenia przez publiczne przedszkola, szkoły i placówki dokumentacji przebiegu nauczania, działalności wychowawczej i opiekuńczej oraz rodzajów tej dokumentacji (Dz. U. Nr 23, poz. 225 ze zm.) przewiduje możliwość wydawania przez dyrektora szkoły dokumentów (a więc i ich odpisów) zgodnych z posiadaną dokumentacją przebiegu nauczania].

Jak już wspomniano wyżej, Sąd wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy, na podstawie akt sprawy. Podstawą orzekania Sądu jest więc materiał zgromadzony przez organy administracji publicznej w toku całego postępowania toczącego się przed organami obydwu instancji, przy czym przez akta sprawy administracyjnej należy rozumieć pełną dokumentację, stanowiącą dowód przeprowadzonych przez organy administracyjne i strony czynności prawnomaterialnych i procesowych, pozwalający na kontrolę prawidłowości ustaleń poczynionych w sprawie przez organy prowadzące postępowanie administracyjne, jak również ocenę zarzutów zawartych w skardze i w rezultacie kontrolę zgodności z prawem podjętego rozstrzygnięcia. Wobec braku całości akt administracyjnych (w szczególności dokumentacji przebiegu nauczania w szkole ponadgimnazjalnej dotyczącej realizacji obowiązkowych zajęć edukacyjnych i postępowań z egzaminów semestralnych) nie była więc możliwa kontrola merytorycznego stanowiska zawartego w postanowieniu Ministra Edukacji Narodowej i postanowieniu [...] Kuratora Oświaty. Nie zostały też spełnione warunki określone w art. 55 § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. dopuszczające rozpoznanie sprawy przez Sąd w oparciu o samą treść skargi. Z powyższych przyczyn należało uznać, że w postępowaniu administracyjnym nie doszło do wyjaśnienia prawdy obiektywnej, czym naruszono w istotny sposób zasadę określoną w art. 7 KPA, jak również przepis art. 77 § 1 i 80 KPA, gdyż okoliczności przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonych rozstrzygnięć nie znajdują pokrycia w materiale dowodowym sprawy (nie zostały omówione w protokole i nie są udokumentowane). Z uwagi na to, że wykazane naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy, zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji podlegały uchyleniu przez Sąd. W niniejszej sprawie jest to o tyle istotne, że w skardze Centrum [...]"[...]" kwestionuje ustalenia organów co do tego, że szkoła w całym cyklu nauczania zrealizowała tylko 426 godzin zamiast 640 oraz zarzuca, że organy bezprawnie kwestionują terminy dodatkowe prowadzonych przez szkołę egzaminów semestralnych.

Odnosząc się do sformułowanych przez skarżącego zarzutów nie związanych z merytorycznym stanowiskiem organów (do których Sąd nie może się ustosunkować z podanych wyżej względów) trzeba wskazać że nie ma racji skarżący twierdząc, że wydane w sprawie postanowienia organów obu instancji rażąco naruszają prawo. Z przepisu art. 7 ust. 1 i pkt 4 lit. b i ust. 3 pkt 2 w związku z art. 85 ust. 3 ustawy o systemie oświaty wynika bowiem, że szkoła ponadgimnazjalna niepubliczna aby nabyć status szkoły publicznej musi realizować ramowe plany nauczania, ale tylko w zakresie w jakim dotyczą one minimum cyklu i łącznego wymiaru obowiązkowych zajęć edukacyjnych określonych w tym planie dla danego typu szkoły. Nie można również podzielić stanowiska skarżącego, co do tego, że w sprawie miał zastosowanie tryb opiniowania z art. 82 ust. 2a ustawy o systemie oświaty. W sytuacji, gdy po wpisie szkoły do ewidencji szkół i placówek niepublicznych nadal pozostawał nierozpoznany przez kuratora wniosek o wydanie opinii o spełnieniu wymagań z art. 7 ust. 3 ustawy o systemie oświaty, organ pierwszej instancji prawidłowo przyjął, że do działającej już szkoły należy zastosować przepis art. 85 ust. 3 tej ustawy. Z akt sprawy którymi dysponuje Sąd wynika natomiast, że rację ma skarżący twierdząc, iż w postępowaniu opiniującym organy naruszyły przepis art. 10 § 1 KPA. Materiał dokumentacyjny, a zwłaszcza treść protokołu z kontroli, nie potwierdza, aby strona miała zapewnione prawo do wypowiedzenia się w sprawie przed wydaniem zaskarżonych postanowień, w szczególności miała możliwość złożenia wyjaśnień, wniosków dowodowych i procesowych, zastrzeżeń do zaleceń i wniosków pokontrolnych, (art. 79 i 81 KPA, art. 33 ust. 5 ustawy o systemie oświaty).

W ponownie prowadzonym postępowaniu [...] Kurator Oświaty uzupełni materiał dowodowy niezbędny do wydania postanowienia opiniującego o wymaganą dla szkół ponadgimnazjalnych dla dorosłych prowadzonych w trybie zaocznym dokumentację i na tej podstawie wyda stosowne rozstrzygnięcie w oparciu o aktualny w dacie orzekania stan prawny, a przed wydaniem postanowienia zapewni stronie czynny udział w każdym stadium postępowania.

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c, art. 152 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji wyroku.

O zwrocie należnych skarżącemu kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1348 ze zm.).