Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SAB/Wa 639/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-02-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 6
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Pisula – Dąbrowska (spraw.), Ewa Grochowska - Jung, Sędziowie WSA Stanisław Marek Pietras, Protokolant specjalista Marek Kozłowski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 lutego 2015 r. sprawy ze skargi M.S. na bezczynność Rady [...] Okręgowej Izby Architektów Rzeczypospolitej Polskiej w przedmiocie rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2014 r. o udzielenie informacji publicznej – oddala skargę –


UZASADNIENIE

Wnioskiem z dnia 27 maja 2014 r. M.S. zwróciła się do Prezesa [...] Okręgowej Izby Architektów RP w W. o udostepnienie informacji publicznej w zakresie:

1. W jakim trybie odpowiedzialności, zgodnie z art. 45 ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o samorządach zawodowych architektów, inżynierów budownictwa oraz urbanistów, [...] Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej skierował wniosek do Sądu Dyscyplinarnego przeciwko A.Z., wpisanej na listę architektów pod numerem [...], zamieszkałej przy [...] w W..

2. Zarzutów, jakie [...] Okręgowy Rzecznik Odpowiedzialności Zawodowej wniósł przeciwko A.Z., wpisanej na listę architektów pod numerem [...], zamieszkałej przy [...] w W..

W odpowiedzi na powyższy wniosek [...] Okręgowa Izba Architektów RP pismem z dnia 15 lipca 2014 r. poinformowała wnioskodawczynię, że żądana informacja nie jest informacją publiczną i nie podlega udostępnieniu na podstawie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność [...[ Okręgowej Izby Architektów RP skarżąca M.S. wniosła o zobowiązanie organu do udzielenia żądanej informacji publicznej i zasądzenia kosztów postępowania.

Podniosła, że żądane informacje stanowią informację publiczną. Wskazała, że pismo, w którym organ odmówił udostępnienia żądanych informacji nie jest decyzją administracyjną.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Podkreślił, że żądane informacje nie stanowią informacji publicznej, a zatem brak było podstaw do wydania decyzji administracyjnej w przedmiocie odmowy jej udostępnienia.

Na rozprawie w dniu 10 lipca 2015 r. skarżąca wyjaśniła, że z architekt K.Z. łączył ją stosunek zlecenia, a przedmiotem zlecenia był projekt budowy domu. W wyniku realizacji tego zlecenia doszło do konfliktu pomiędzy stronami umowy (skarżącą a architektem) na tle finansowym i wykonawczym. Skarżąca wyjaśniła, że wniosła skargę na architekt K.Z. do [...] Okręgowej Izby Architektów RP w W., w której zawarła wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego.

Skarżąca wskazała, że postępowanie dyscyplinarne zostało wszczęte, dlatego zainteresowana wynikiem tego postępowania złożyła wniosek w trybie ustawy o dostępie do informacji publicznej o udostępnienie informacji dotyczącej przebiegu tego postępowania. Skarżąca wyjaśniła, że jest osobiście zainteresowana wynikiem tego postępowania, albowiem jego wynik przełoży się na rozliczenie finansowe za wykonany projekt.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Bezczynność organu ma miejsce wówczas, gdy organ będąc właściwym w sprawie i zobowiązanym do podjęcia czynności, nie podejmuje jej w terminie określonym w przepisach prawa i w konsekwencji pozostaje w zwłoce. Skarga na bezczynność ma na celu spowodowanie wydania przez organ administracji publicznej oczekiwanego aktu lub podjęcia określonej czynności. Zatem, aby można było mówić o bezczynności organu należy przede wszystkim stwierdzić, że ciąży na nim, wynikający z przepisów prawa, obowiązek wszczęcia postępowania i podjęcia w nim stosownego rozstrzygnięcia (stosownej czynności), a dopiero później, iż obowiązku tego - w nakazanym terminie - organ nie wypełnia.

Stosownie do treści art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.), każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu i ponownemu wykorzystywaniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie.

Informacją publiczną jest każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa, o ile odnosi się do faktów i danych. Ustawodawca w przepisie art. 6 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej dokonał przykładowego wyliczenia, jaka informacja stanowi informację publiczną.

Zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 u.d.i.p. udostępnieniu podlega informacja publiczna m. in. o danych publicznych, w tym treść i postać dokumentów urzędowych, w szczególności treść aktów administracyjnych i innych rozstrzygnięć. Informacją publiczną jest zatem treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień, opinii, ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą. Ponadto walor informacji publicznej posiada treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu władzy publicznej lub podmiotu niebędącego takim organem, związanych z nimi bezpośrednio poprzez ich wytworzenie bądź też przez nie niewytworzonych, lecz używanych przy realizacji przewidzianych prawem zadań.

Odnośnie natomiast zakresu podmiotowego ustawy wskazać należy na treść przepisu art. 4 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, zgodnie z którym obowiązane do udostępnienia informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności podmioty reprezentujące inne osoby lub jednostki organizacyjne, które wykonują zadania publiczne lub dysponują majątkiem publicznym oraz osoby prawne, w których Skarb Państwa, jednostki samorządu terytorialnego lub samorządu gospodarczego albo zawodowego mają pozycję dominującą w rozumieniu przepisów o ochronie konkurencji i konsumentów.

Udostępnienie informacji publicznej dokonywane jest w formie czynności materialno-technicznej, w sposób i w formie zgodnej z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia w sposób i w formie określonych we wniosku (art. 14 ust. 1 u.d.i.p.). Jedynie odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji w przypadku określonym w art. 14 ust. 2 (...), następują w drodze decyzji (art. 16 ust. 1 u.d.i.p.). Natomiast w sytuacji, gdy podmiot obowiązany nie jest dysponentem żądanej informacji lub żądana informacja nie stanowi informacji publicznej, zawiadamia o tym fakcie wnioskodawcę na piśmie.

W ocenie Sądu, żądana informacja nie stanowi informacji publicznej w rozumieniu art. 1 i art. 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2014 r., poz. 782 ze zm.).

Wniosek M.S. dotyczy osobistej, indywidualnej sprawy skarżącej w przedmiocie zawartej przez nią z architektem umowy zlecenia (wykonania projektu). Skoro żądana informacja nie jest informacją publiczną, ustawa o dostępie do informacji publicznej nie znajduje zastosowania w przedmiotowej sprawie. A skoro powyższa ustawa nie znajduje w przedmiotowej sprawie zastosowania, skarga na bezczynność oparta na podstawie tej ustawy nie znajduje uzasadnienia i nie może zostać uwzględniona.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak w sentencji.