Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 469/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-06-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58 par. 1 pkt 1, par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2015r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K. i P. K. na czynność Ośrodka dla Osób Dotkniętych Przemocą w K. postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 19 marca 2015r. A. K. i P. K. wnieśli skargę na podjęte w dniu 2 marca 2012r. przez Ośrodek dla Osób Dotkniętych Przemocą w K. czynności polegające na przyjęciu i rozpatrzeniu wniosku A. K.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Ośrodka dla Osób Dotkniętych Przemocą w K. wyjaśnił, że w dniu 2 marca 2012r. do Ośrodka zgłosiła się A. K. wraz z dwójką dzieci twierdząc, że są ofiarami znęcania się przez jej męża – P. K. i z uwagi na stosowaną przez niego przemoc musieli uciekać z domu. W trakcie rozmowy A. K. oświadczyła, że postanowiła popełnić samobójstwo, a wcześniej zabić swoje dzieci, topiąc je w Wiśle. W związku z powyższym pracownicy Ośrodka zwrócili się o pomoc do pogotowia ratunkowego oraz Policji. Dyrektor Ośrodka podkreślił, że Ośrodek nie prowadził w sprawie A. K. żadnego postępowania administracyjnego ani nie występował w charakterze organu. Zdaniem Dyrektora Ośrodka, skarga jest nieuzasadniona i nie zasługuje na uwzględnienie. Poza tym sprawa nie wypełnia też przesłanek art. 3 § 2 p.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Przystępując do rozpatrywania skargi sąd administracyjny jest zobowiązany w pierwszej kolejności do ustalenia, czy jest ona dopuszczalna z punktu widzenia zakresu kognicji sądu administracyjnego. Zgodnie z treścią art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 z późn. zm., zwanej dalej p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Z kolei zgodnie z § 2 art. 3 p.p.s.a. kontrola ta obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.).

Zaskarżona w niniejszej sprawie czynność Ośrodka dla Osób Dotkniętych Przemocą w K. nie mieści się w katalogu aktów prawnych i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Nie jest ona bowiem ani decyzją administracyjną ani postanowieniem wydanym w toku postępowania administracyjnego czy egzekucyjnego ani inną czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Przedmiotowa czynność była wynikiem prośby A. K. o udzielenie jej pomocy z powodu przemocy stosowanej wobec niej i dzieci przez jej męża oraz oświadczenia skarżącej, że zamierza popełnić samobójstwo, a wcześniej zabić swoje dzieci. Czynność ta nie miała zatem charakteru władczego i nie rozstrzygała o prawach i obowiązkach jednostki, a jedynie miała na celu udzielenie pomocy skarżącej i ochronienie jej oraz jej dzieci przed śmiercią. W konsekwencji należy uznać, że zaskarżona czynność nie może być przedmiotem skargi do sądu administracyjnego.

Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż sprawa będąca przedmiotem skargi pozostaje poza zakresem właściwości sądów administracyjnych, a w związku z tym – na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.