Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 2784/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-10-22 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 art. 61 par. 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Sobocha, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.S. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności wspólnika spółki akcyjnej za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące 2006 r. postanawia: - odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji -


UZASADNIENIE

P. S. (dalej jako: "Skarżący") złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] lipca 2012 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w W. z [...] grudnia 2011 r. orzekającą o solidarnej odpowiedzialności podatkowej Skarżącego, jako członka zarządu H. S.A. z siedzibą w W., wraz z pozostałymi członkami zarządu, za poszczególne miesiące 2006 r. i odsetki za zwłokę od tych zaległości oraz umarzającej postępowanie podatkowe w zakresie odpowiedzialności Skarżącego za koszty postępowania egzekucyjnego.

W skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniósł, że jej wykonanie może spowodować wyrządzenie mu znacznej szkody oraz wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący od niedawna jest zatrudniony na umowę o pracę i otrzymuje stałe wynagrodzenie. Z wynagrodzenia pracodawca - E. potrąca mu miesięcznie kwotę 890 zł tytułem pożyczki udzielonej w związku z przyjęciem do pracy i koniecznością przejścia przeszkolenia w zakresie [...]. Skarżący nie dysponuje gotówką, która umożliwiłaby jednorazową zapłatę tych zobowiązań na łączną kwotę 45.000 zł. Wdrożenie natomiast trybu egzekucyjnego i zajęcie wynagrodzenia spowodowałoby konieczność natychmiastowej zapłaty całej pożyczki. Z uwagi na fakt, że nie dysponuje on środkami umożliwiającymi natychmiastową spłatę pożyczki w kwocie 45.000 zł, w wyniku braku zapłaty mógłby zostać zwolniony z pracy i pozbawiony jedynego źródła przychodów. Taki obrót sprawy uniemożliwiłby mu rozwój kariery zawodowej, spowodował wygaśnięcie uprawnień do wykonywania zawodu [...] i utratę szans na awans zawodowy oraz szkolenie na kolejny typ [...]. Oznaczałoby to utratę szansy podjęcia zatrudnienia z uwagi na utracone uprawnienia. Zajęcie natomiast rachunku bankowego spowodowałoby postawienie w stan wymagalności kredytu hipotecznego. Zarówno Skarżący jak i jego żona są pod presją zaistniałej sytuacji, która ma negatywny wpływ na relacje rodzinne.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) – dalej jako: "P.p.s.a." zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie z § 3 powołanego wyżej artykułu sąd może - po przekazaniu mu skargi - na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji poprzedzić należy analizą przedstawionego uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym powyżej przepisie. Nieodzowne jest wykazanie jednej z przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a. tj. zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniach: z dnia 25 maja 2004 r., sygn. akt FZ 71/04 (niepublikowane) i sygn. akt FZ 87/04 (niepublikowane) oraz z dnia 18 maja 2004 r. sygn. akt FZ 65/04 (niepublikowane) podkreślił, iż na stronie ciąży obowiązek uzasadnienia wniosku, a w tym wskazania okoliczności uzasadniających jego uwzględnienie. Sąd administracyjny nie dokonuje żadnych ustaleń faktycznych w sprawie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Sąd orzekający w niniejszej sprawie podziela przedstawiony wyżej pogląd i stwierdza, że Skarżący nie powołał okoliczności, które wskazywałyby, że egzekucja należności podatkowych doprowadzi w jego sytuacji do następstw trudnych do odwrócenia czy też będzie skutkować powstaniem znacznej szkody.

O spełnieniu przesłanek warunkujących uwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności można mówić dopiero wówczas, gdy zostanie wykazane, że wykonanie tego aktu lub czynności spowoduje szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce np. w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. GZ 138/04, niepubl.).

Przenosząc powyższe na grunt rozpoznawanej sprawy należy stwierdzić, że Skarżący tylko hipotetycznie wskazał na ewentualność utraty zatrudnienia oraz prawa do wykonywania zawodu. Skarżący nie odniósł się w sposób uprawniający do wstrzymania wykonania decyzji do konkretnych okoliczności.

Sąd przeanalizował dokumenty złożone przez niego do akt sprawy w związku z wnioskiem o przyznanie mu prawa pomocy. Wynika z nich, iż Skarżący uzyskuje dochód ze stosunku pracy w wysokości 8.100 zł brutto a jego żona 5.800 zł brutto.

Mimo więc, że bez wątpienia kwota zobowiązania podatkowego ustalona decyzją jest znaczna, a wykonanie tejże decyzji może wywołać konsekwencje finansowe dla Skarżącego, jednak nie musi to być równoznaczne z powstaniem trudnych do odwrócenia skutków, czy wyrządzeniem znacznej szkody. Należy podkreślić, że przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest należność pieniężna, a więc z natury rzeczy świadczenie odwracalne, którego zwrot (wraz z odsetkami) może nastąpić w wyniku ewentualnego uwzględnienia skargi.

Wykonanie zaskarżonej decyzji polega w istocie na wydaniu zarządzenia zabezpieczenia, które w dalszej kolejności przedstawiane jest do wykonania organowi egzekucyjnemu. W świetle art. 164 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005r nr 229 poz 1954 ze zm.) organ egzekucyjny, po wydaniu zarządzenia zabezpieczenia dokonuje zabezpieczenia należności pieniężnej, np. przez zajęcie pieniędzy, wynagrodzenia za pracę, wierzytelności z rachunków bankowych, innych wierzytelności i praw majątkowych lub ruchomości; obciążenie nieruchomości zobowiązanego hipoteką przymusową, w tym przez złożenie dokumentów do zbioru dokumentów w przypadku nieruchomości, która nie ma urządzonej księgi wieczystej. Tym samym istnieje możliwość restytucji stanu sprzed zabezpieczenia, o ile okaże się, że decyzja o zabezpieczeniu, po skontrolowaniu jej przez Sąd, była wadliwa.

Sąd wskazuje ponadto, że prowadząc egzekucję organy administracji mają obowiązek przestrzegania wielu zasad jak: zasada gospodarczego prowadzenia egzekucji, zasada poszanowania minimum egzystencji, zasada stosowania racjonalnych środków i in. Niewątpliwie egzekwowanie zaległości podatkowych powoduje dolegliwość w postaci "uszczerbku finansowego", który, ponoszony przez Skarżącego przy regulowaniu zobowiązań podatkowych - nawet znacznych - nie jest jednak pojęciem tożsamym z groźbą wyrządzenia znacznej szkody w konsekwencji wykonania zaskarżonej decyzji, czy też z pojęciem spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.