Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1491/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2012-02-23 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 1, par. 3, par. 5
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Bożenna Blitek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2012r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Przedsiębiorstwa "A" Sp. z o.o. w W o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Przedsiębiorstwa "A" Sp. z o.o. w W na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 września 2011r. Nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności pieniężnej p o s t a n a w i a : odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia 29 września 2011r. Nr [...] Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2011r. Nr [...] o odmowie rozłożenia Przedsiębiorstwu "A" Sp. z o.o. w W na raty należności pieniężnej w kwocie 25.650 zł za naruszenie ustawy o transporcie drogowym.

W piśmie z dnia 7 listopada 2011r. Przedsiębiorstwo "A" Sp. z o.o. zawarło wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 29 września 2011r. Nr [...]. Strona skarżąca wskazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji może wywołać dla niej trudne do odwrócenia skutki finansowe. Strona skarżąca oświadczyła, iż wprawdzie płaci wszystkie zobowiązania publicznoprawne – rozlicza się z Urzędem Skarbowym oraz z Zakładem Ubezpieczeń Społecznych, ale jest też zadłużona wobec swoich kontrahentów. Równocześnie strona skarżąca ma problemy z windykowaniem należności od swoich klientów. Poza tym strona skarżąca ma problemy z pozyskiwaniem środków na bieżącą działalność i posiłkuje się kredytem bankowym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej p.p.s.a.:

"Art. 61. § 1. Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.

(...)

§ 3. Po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. (...)"

Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wykazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powołanego wyżej przepisu wynika, że wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania może dotyczyć wyłącznie aktów lub czynności, które podlegają wykonaniu. Brak cechy wykonalności zaskarżonego aktu czyni bezcelowym postępowanie w przedmiocie rozpoznania wniosku o wstrzymanie jego wykonania. Stąd też istotne znaczenie ma okoliczność czy zaskarżony akt posiada wyżej wymienioną cechę.

Wniosek strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji dotyczy decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego utrzymującej w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] 2011r. Nr [...] o odmowie rozłożenia na raty kary pieniężnej w kwocie 25.650 zł. Z uwagi na specyfikę regulowanego nią przedmiotu decyzja ta nie posiada cechy wykonalności w rozumieniu art. 61 p.p.s.a. W niniejszej sprawie decyzja objęta skargą dotyczy bowiem odmowy rozłożenia na raty kary pieniężnej. Rozstrzygnięcie to w żadnej mierze nie nakłada na stronę skarżącą żadnego prawa, ani obowiązku, a zatem jej wykonanie nie jest możliwe.

Mając powyższe na względzie Sąd – na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 61 § 5 p.p.s.a. – orzekł jak w sentencji.