Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 1478/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-07-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6199 Inne o symbolu podstawowym 619
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 1, art. 3 par. 2, art. 5 pkt 2, art. 58 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Grochowska - Jung po rozpoznaniu w dniu 19 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.K. na czynność Prokuratora Generalnego z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie niepowołania na stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej postanawia: - odrzucić skargę-


UZASADNIENIE

Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga A.K. na czynność Prokuratora Generalnego w przedmiocie niepowołania na stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej z dnia [...] marca 2011 r.

nr [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.

Stwierdzić należy, iż powyższa sytuacja ma miejsce na gruncie niniejszej sprawy. Przedmiotem skargi skarżący uczynił pismo z dnia [...] marca 2011 r.

nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o powołanie

na stanowisko prokuratora Prokuratury Generalnej, które nie mieści się w katalogu określającym akty, i czynności podlegające kontroli sądów administracyjnych. Zgodnie bowiem z art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym,

na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane

w indywidualnych sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego

i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a.

Tymczasem zaskarżone pismo miało charakter informacyjny. Nie stanowi ono decyzji administracyjnej w rozumieniu ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.). Brak jest przepisu materialnego uprawniającego do jej wydania, jak również pouczenia

o dopuszczalności i trybie wniesienia. Przedmiotowe pismo nie jest także innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Ponadto należy zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż dana sprawa dotyczy stosunków służbowych. Stosunki między prokuratorami prokuratur różnych szczebli cechuje zależność służbowa, a sądy administracyjne na mocy art. 5 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie są właściwe w sprawach wynikających z podległości służbowej. Art. 5 cytowanej ustawy określa katalog spraw, w których wyłączona jest z mocy ustawy możliwość dokonywania przez sądy administracyjne kontroli działalności administracji publicznej. Z treści art. 5 pkt 2 wynika, że sądy administracyjne nie są właściwe między innymi w sprawach wynikających z podległości służbowej między przełożonymi i podwładnymi (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2010 r. sygn. akt I OSK 1759/09). Do takich spraw niewątpliwie należy sprawa ze skargi A.K.

Z uwagi na powyższe zaskarżony akt nie podlega kontroli sądów administracyjnych, dlatego też, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie,

na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.