Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 130/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2020-08-26 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6189 Inne o symbolu podstawowym 618
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: *Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 178 w zw. za art. 175 par. 1 i  par. 2
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Władysław Kulon (spr.) po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 26 sierpnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej P. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 marca 2020 r. sygn. akt II SA/Wr 130/20 w sprawie ze skargi P. B. na zawiadomienie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postepowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania w związku z realizacją inwestycji w zakresie dróg publicznych postanawia: odrzucić skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia

[...] marca 2020 r. odrzucił skargę P. B. na zawiadomienie Prezydenta [...] z dnia [...] lipca 2019 r., nr [...] w przedmiocie wszczęcia postepowania w sprawie ustalenia i wypłaty odszkodowania w związku z realizacją inwestycji w zakresie dróg publicznych.

Pismem z dnia [...] maja 2020 r. P. B. wniósł skargę.

Zarządzeniem z dnia [...] czerwca 2020 r. wezwano skarżącego do wskazania, czy złożone pismo z dnia [...] maja 2020 r. stanowi skargę kasacyjną od postanowienia WSA we Wrocławiu z dnia 19 marca 2020 r. odrzucającego skargę.

W piśmie z dnia [...] czerwca 2020 r. skarżący wniósł o skierowanie skargi do NSA w Warszawie.

Wobec zajętego stanowiska przez skarżącego, pismo z dnia [...] maja 2020 r. należało uznać za skargę kasacyjną, która została sporządzona osobiście.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z przepisem art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, z wyłączeniem przypadków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 2-4, art. 161 § 1 oraz art. 220 § 3, przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W myśl art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.

Stosownie do art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem, albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). W myśl art. 175 § 3 p.p.s.a. skarga kasacyjna może być sporządzona przez: doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami (pkt 1); rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej (pkt 2).

W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym sporządzenie skargi kasacyjnej przez podmiot nieuprawniony jest brakiem nieusuwalnym, skutkującym odrzuceniem skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej, tym samym wojewódzki sąd administracyjny powinien odrzucić skargę na podstawie art. 178 p.p.s.a. bez wzywania do usunięcia braków, w sytuacji, gdy skargę podpisze osoba niewymieniona w art. 175 p.p.s.a. (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 4 stycznia 2012 r., sygn. akt I OZ 1088/11, lex nr 1104008).

Analiza akt rozpoznawanej sprawy nie dała podstaw do przyjęcia, że skarżący, który wniósł skargę kasacyjną jest którymkolwiek z podmiotów uprawnionych do sporządzenia skargi kasacyjnej wymienionych w art. 175 § 1 lub

§ 2 i § 3 p.p.s.a.

Z tych przyczyn, skoro wniesiona skarga kasacyjna została sporządzona osobiście przez P. B., który nie jest podmiotem uprawnionym do jej sporządzenia, to należało ją odrzucić jako niedopuszczalną.

Mając powyższe na uwadze, Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1, § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.