Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 683/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2005-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 37
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Asesor WSA Anna Klotz (spr.) Protokolant Agnieszka Jagiełłowicz po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Grzegorza K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. z dnia [...] 2004 roku, nr [...] w przedmiocie zasiłku okresowego postanawia odrzucić skargę


UZASADNIENIE

II SA/Bd 683/04

UZASADNIENIE

Grzegorz K. w dniu [...] 2004 r. złożył wniosek do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. o przyznanie zasiłku okresowego i celowego oraz o załatwienie wniosku z [...] 2003 r.

Z upoważnienia Rady Miejskiej w L., Kierownik Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. decyzją, z dnia [...] 2004 r. nr [...], odmówił Grzegorzowi K. przyznania zasiłku celowego oraz decyzją, również z dnia [...] 2004r. nr [...], przyznał wyżej wymienionemu zasiłek okresowy za miesiąc marzec 2004r.w wysokości 56,54 zł.

Decyzje powyższe zostały doręczone skarżącemu w dniu [...] 2004 r.

W dniu [...] 2004 r. Grzegorz K. wniósł odwołanie od decyzji z dnia [...] 2004 r. nr [...] odmawiającej przyznania zasiłku celowego. Zarzucił organowi I instancji bezczynność polegającą na nie wydaniu decyzji o przyznaniu, bądź odmowie przyznania zasiłku okresowego za miesiąc luty 2004r. i w tym zakresie zażądał przekazania sprawy do rozpoznania przez organ I instancji, a w związku z bezczynnością zażądał pociągnięcia do odpowiedzialności dyscyplinarnej osób winnych zaniedbań. Jednocześnie zarzucił organowi I instancji bezczynność w załatwieniu wniosku z dnia [...] 2003 r.

Zażądał nakazania organowi I instancji wydania ponownej decyzji w sprawach, w których wniósł w dniu [...] 2003 r. odwołania od decyzji MOPS z dnia [...] 2003r. nr [...] i nr [...].

W końcowej części odwołania zażądał od Skarbu Państwa odszkodowania w wysokości 8.000 zł tytułem działania na szkodę wnioskodawcy poprzez rażące naruszenie przepisów prawa.

Odwołanie organ I instancji przekazał Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu we W.

W dniu [...] 2004 r. Kolegium wydało postanowienie nr [...], na mocy którego uznało zażalenie Grzegorza K. na bezczynność Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w L. w sprawie zasiłku okresowego za miesiąc luty 2004 r. za nieuzasadnione. Postanowienie to wydane zostało na podstawie art. 37 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U z 2000 r. m 98, poz 1071 z późno zm.)-dalej kp.a. i zawierało pouczenie o przysługującej skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. w terminie 30 dni od dnia otrzymania postanowienia.

Swoje stanowisko Kolegium uzasadniło tym, iż wniosek z dnia [...] 2004 r. o przyznanie pomocy w formie zasiłku okresowego został zakończony decyzją, a sprawa została zakończona w terminie przewidzianym w art.35 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego.

Następnie Grzegorz K. złożył kolejne pismo w sprawie, zatytułowane "wniosek", skierowane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. za pośrednictwem MOPS w L. W piśmie tym domaga się doręczenia odpisu decyzji [...] i [...] z dnia [...] 2003r.uznając, iż odmowa wydania przez organ odpisów stanowi rażące naruszenie przepisu art. 73 § 2 kpc i art. 9 kpc. Jednocześnie wnioskodawca zażądał uchylenia postanowienia z dnia [...] 2004r. nr [...] w przedmiocie uznania zażalenia za nieuzasadnione na podstawie art. 359 kpc. Zasadność uchylenia postanowienia uzasadnił tym, iż organ nie orzekł o zasiłku okresowym za miesiąc luty 2004 r. zgodnie z żądaniem zawartym w jego wniosku z dnia 29 marca 2004 r.

Pismem z dnia [...] 2004r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. odpowiadając na wniosek skarżącego z dnia [...] 2004 r. wyjaśniło, że postanowienie [...] z dnia [...] 2004 r. doręczono skarżącemu w dniu [...] 2004r. za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, natomiast decyzje [...] i [...] z [...] 2003 r. zostały doręczone skarżącemu ze skutkiem prawnym wskazanym w art. 41 kpa. poprzez awizo.

W ten sposób organ zakończył żądanie zawarte we wniosku z dnia [...] 2004 r. w zakresie dotyczącym doręczenia odpisu decyzji [...] i [...] z dnia [...] 2003 r.

Pozostałą część żądania, dotyczącą uchylenia postanowienia z dnia [...] 2004r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze we W. potraktowało jako skargę, czego wyrazem jest odpowiedź na skargę przekazana do Sądu w piśmie z dnia 3 sierpnia 2004 r., w której organ wnosi o oddalenie skargi w całości.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest nie dopuszczalna i podlega odrzuceniu.

Stosownie do art. 3§2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U nr 153,poz 1270 z późno zm.) - dalej: P.p.s.a., sąd kontroluje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także rozstrzygające sprawę co do istoty.

Zaskarżone postanowienie z dnia [...] 2004r. nr [...], nie kończy postępowania, ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do jej istoty.

Na postanowienie organu administracji wydane w trybie art. 37 § 2 kp.a nie służy zażalenie.

Zgodnie z art. 141. § 1kp.a na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. Z treści przepisu art. 37 kp.a. nie wynika, aby postanowienie wydane w trybie tego przepisy było zaskarżalne.

Wyjaśnić należy skarżącemu, że merytoryczne rozstrzygnięcie zasadności jego zarzutów co do terminu rozpatrzenia jego sprawy oraz bezczynności organu może nastąpić wyłącznie po wniesieniu skargi do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.), a więc za pośrednictwem organu I instancji, właściwego do rozpatrzenia wniosku o wydanie decyzji w przedmiocie zasiłku okresowego, po wyczerpaniu trybu zażaleniowego do właściwego dla danej sprawy organu wyższego stopnia. Przy czym należy mieć na uwadze, że skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. (por. art. 3 § 2 pkt 8 P.p.s.a w związku z art. 52 § li 2 P.p.s.a oraz art. 37 § 1 kp.a.).

Skarga na bezczynność może być wniesiona do Sądu po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 § 1 k.p.a.

Sąd oceniając wniosek skarżącego z dnia [...] 2004r. podzielił stanowisko organu, że jest to skarga, gdyż w piśmie z dnia [..] 2004r., Grzegorz K. wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych i o ustanowienie adwokata z urzędu. Tym samym, zaakceptował stanowisko organu, że wniosek z dnia [...] 2004r. jest skargą skierowaną do sądu administracyjnego. Również błędne pouczenie w niezaskarżalnym postanowieniu, którego uchylenia domaga się Grzegorz K. wskazywało na możliwość wniesienia skargi do WSA w Bydgoszczy.

Wprawdzie skarżący zastosował się do błędnego pouczenia, zawartego w zaskarżonym postanowieniu o przysługującym prawie wniesienia skargi za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W. do sądu, wobec czego, to błędne pouczenie nie powinno wywierać negatywnych dla skarżącego skutków prawnych (art. 112 k.p.a), to jednak przepis ten nie ma zastosowania w postępowaniu sądowo-administracyjnym (przepisy k.p.a. nie mają zastosowania w postępowaniu przed sądami administracyjnymi na mocy postanowień ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) i nie może prowadzić do merytorycznego rozpoznania skargi przez sąd wniesionej bez wyczerpania przysługujących stronie środków prawnych. Praktyczne konsekwencje przepisu art. 112 kpa sprowadzają się do możliwości zgłoszenia wniosku o przywrócenie terminu.

Przy rozpoznawaniu niniejszej skargi w ramach sądowej kontroli sąd orzekł na podstawie akt sprawy, którymi dysponował stosownie do art. 133 § 1 P.p.s.a

W konsekwencji przyjąć należy, że skarga z żądaniem uchylenia postanowienia z dnia 9 czerwca 2004r. jako niedopuszczalna, na podstawie art. 58§ 1 pkt 6 związku z art. 3 §2 pkt 2 cytowanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, podlegała odrzuceniu, gdyż Sąd nie posiada uprawnień do skontrolowania niezaskarżalnego postanowienia w ramach posiadanych uprawnień.