Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 296/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2015-03-30 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: *Odmówiono wstrzymania wykonania  decyzji w całości
Powołane przepisy: article: art. 61  par. 3 i 5
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Borońska po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi S. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej we W. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zwrotu podatku od towarów i usług za marzec i maj 2013 r. i przybliżonej kwoty odsetek za zwłokę, określenia przybliżonej kwoty zobowiązania w podatku od towarów i usług za maj 2013 r. wraz z odsetkami za zwłokę oraz orzeczenia o zabezpieczeniu na majątku podatnika postanawia: odmówić wstrzymania wykonania orzeczenia.


UZASADNIENIE

Strona w skardze na oznaczoną w komparycji postanowienia decyzję w przedmiocie określenia przybliżonej kwoty zobowiązania oraz zabezpieczenia na majątku podatnika, zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, podnosząc, iż jej wykonanie może spowodować trudne do odwrócenia skutki.

Skarżący wywodził, że jako podmiot gospodarczy działający na rynku od 2008r. cieszył się nienaganną opinią w kręgu swoich kontrahentów, a także był cenionym przez banki i inne instytucje publiczne klientem. W tym stanie rzeczy zarzuty kierowane przeciw niemu przez organy podatkowe jak również dokonywane przez organy podatkowe zajęcia majątku skarżącego tytułem zabezpieczenia w istotny sposób wpływają na szereg dóbr osobistych skarżącego takich jak: dobre imię, renoma firmy, ugruntowana pozycja na rynku czy zaufanie kontrahentów.

Jednocześnie dokonywane przez organy podatkowe czynności polegające na zabezpieczeniu majątku podatnika na obecnym etapie postępowania utrudniają mu (ograniczenie zdolności kredytowej, utrata zaufania do podmiotu) chociażby zaciąganie kolejnych zobowiązań kredytowych, czynienie na ich podstawie inwestycji, które docelowo wpływałyby na wzrost wartości majątku podatnika. Wszelkie te "represje" stanowiące wynik dokonywanych przez organ zabezpieczeń na majątku podatnika powodują skutki, których odwrócenie (ponowne wypracowanie przez podatnika znaczącej pozycji na rynku, zdobycie zaufania) po upływie czasu może okazać się niemożliwe i uzasadnia wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Podstawę do rozpoznania wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji stanowi art. 61 § 3 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej p.p.s.a.). Na mocy tego przepisu Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, który jest przedmiotem wniesionej skargi, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z powyższych regulacji wynika, że zasadą jest, iż ostateczna decyzja administracyjna podlega wykonaniu. Natomiast instytucja "wstrzymania wykonania decyzji" ma charakter szczególny. Postępowanie w sprawie wstrzymania jej wykonania w trybie powołanego wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. wszczynane jest wyłącznie na wniosek strony, co oznacza, że to wnioskodawca winien wskazać okoliczności uzasadniające jego żądanie. Wartym podkreślenia jest to, że okoliczności te muszą mieć charakter konkretny i zindywidualizowany, a nie tylko potencjalny i hipotetyczny.

W ocenie Sądu, wniosek strony o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje w tym kontekście na uwzględnienie.

Strona w uzasadnieniu wniosku powołuje się na hipotetyczną możliwość utraty dobrego wizerunku wśród kontrahentów, co w konsekwencji, również hipotetycznie, może doprowadzić do utraty rynkowej pozycji. Powołuje się również na utrudnienia w prowadzeniu działalności gospodarczej, powołując przykład, także hipotetyczny, ograniczenia zdolności kredytowej i ewentualnych inwestycji.

Stwierdzić należy, że okoliczności powołane we wniosku nie odpowiadają ustawowemu pojęciu niebezpieczeństwa trudnych do odwrócenia skutków. Strona powołuje we wniosku okoliczności tylko potencjalne i określa je w sposób ogólny. Nie uzasadnia też, na czym ma polegać trudność w odwróceniu skutków. Strona nie wskazuje, że na skutek wykonania decyzji z braku środków finansowych nie zostanie zrealizowany konkretny kontrakt z konkretnym podmiotem lub że zamierzała w celu zrealizowania konkretnego i kluczowego dla strony przedsięwzięcia gospodarczego zaciągnąć kredyt, którego nie otrzyma na skutek wykonania decyzji. Jak wyżej wskazano, podstawą wstrzymania wykonania ostatecznej decyzji podatkowej może być wyłącznie niebezpieczeństwo trudnych do odwrócenia skutków, które muszą być określone w sposób konkretny, a nie ogólny oraz hipotetyczny. Zwrócić należy uwagę, że strona we wniosku nie twierdzi, że na skutek wykonania decyzji ostatecznej grozi jej utrata płynności finansowej i spowodowanie szkody, która nie mogłaby zostać naprawiona przez zwrot środków i uchylenie zabezpieczeń. Wskazać też należy, że wykonanie decyzji zawsze powoduje dla strony określone konsekwencje finansowe, a często także pozafinansowe. W ocenie Sądu, wskazane przez stronę hipotetyczne skutki wykonania decyzji nie są skutkami nadzwyczajnymi, które mogłyby uzasadnić wstrzymanie jej wykonania.

Reasumując, wniosek strony nie zawiera przekonywującej i popartej dokumentami argumentacji przemawiającej za jego uwzględnieniem, gdyż strona nie przedstawiła w nim szczegółowych danych i okoliczności dotyczących jej sytuacji gospodarczej, wskazując jedynie ogólnie na możliwość spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Z tych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.