Wyrok WSA w Białymstoku, sygn. akt II SA/Bk 573/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Data orzeczenia: 2008-11-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Hasła tematyczne: Ochrona przyrody
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 2 i art. 51 ust. 1, 2, 3 i 4b
journal: Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Grażyna Gryglaszewska, Sędziowie asesor WSA Małgorzata Roleder (spr.),, sędzia NSA Elżbieta Trykoszko, Protokolant Marta Anna Lawda, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 04 listopada 2008 r. sprawy ze skargi W. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie postanowienia nie uzgadniającego pod względem wymagań ochrony środowiska warunków realizacji planowanego przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

U podstaw podjętego rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.

W dniu [...] kwietnia 2008 r. W. P. wystąpił do Wójta Gminy S. z wnioskiem o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego "B. W. [...]" wraz z procesami jej mechanicznego uszlachetniania w granicach działek gruntowych nr [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] obrębu B. W. gmina S.

W związku z powyższym Wójt Gminy S. zwrócił się do Starosty S. z prośbą o wydanie opinii w sprawie obowiązku sporządzenia raportu o oddziaływaniu wskazanego we wniosku przedsięwzięcia na środowisko.

Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 r. nr [...] Starosta S opowiedział się za brakiem konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko dla w/w przedsięwzięcia (punkt 1 sentencji), postanawiając jednocześnie o nie uzgodnieniu pod względem wymagań ochrony środowiska warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego "B. W. [...]" wraz z procesami jej mechanicznego uszlachetniania na działka wskazanych we wniosku (punkt 2 sentencji).

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia wskazano, iż w myśl § 3 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.) wydobywanie kopalin metodą odkrywkową zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko, dla których obowiązek sporządzenia raportu może być ustalony przez właściwy organ przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Tymczasem obszar projektowanej inwestycji wynosi [...] m² ([...] ha) i w znacznej części znajduje się na terenie chronionego krajobrazu - Pojezierze P S., ustalonym przez Wojewodę P. w rozporządzeniu Nr 20/05 z dnia 25 lutego 2005 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "Pojezierze P. S." (Dz. Urz. Woj. P. Nr 54, poz. 733). Zgodnie zaś z § 4 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia na obszarze tym obowiązuje zakaz wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu. W rozpoznawanej sprawie nie ma natomiast zastosowania § 4 ust. 2 rozporządzenia, gdyż nie zaistniała żadna z sytuacji opisanych w tym paragrafie. Dokumentacja geologiczna złoża kruszywa naturalnego "B. W. [...]" w kat. [...] została przyjęta bez zastrzeżeń przez Zarząd Województwa P. pismem znak: [...] z dnia [...] marca 2008 r.

Z rozstrzygnięciem odmawiającym uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia pod względem wymagań ochrony środowiska nie zgodził się inwestor i wniósł o uzgodnienie części złoża znajdującej się poza Obszarem Chronionego Krajobrazu "Pojezierze P. S.". Jednocześnie na dołączonej do zażalenia mapie, inwestor kolorem żółtym zaznaczył działki znajdujące się poza obszarem chronionym. Skarżący wniósł ponadto o opowiedzenie się za potrzebą sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko wyznaczonej części terenu złoża.

W wyniku rozpatrzenia powyższego zażalenia, Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie podzieliło jego zarzutów i postanowieniem z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] orzekło o utrzymaniu w mocy rozstrzygnięcia organu I instancji.

Organ odwoławczy podkreślił, iż pierwszym etapem postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko planowanego przedsięwzięcia, kończącym się wydaniem tzw. "decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach", jest rozważenie kwestii potrzeby sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129, poz. 902 ze zm.) w art. 51 ust. 1 i 2 określiła, iż sporządzenie raportu o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia na środowisko może mieć charakter obligatoryjny lub fakultatywny - ustalany w drodze postanowienia właściwego organu, określającego jednocześnie zakres raportu. Obowiązkowe jest sporządzenie raportu dla przedsięwzięć wykazanych w § 2, a fakultatywne dla przedsięwzięć określonych w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Inwestycją, którą planuje realizować skarżący mieści się w drugiej grupie, gdyż odpowiada opisowi zawartemu w § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a rozporządzenia. Zamiarem inwestora jest bowiem wydobywanie kopalin pospolitych metodą odkrywkową ze złoża "B. W. [...]", na obszarze o powierzchni przekraczającej 2 ha i rocznym wydobyciu w granicach [...] - [...] tysięcy ton.

Dalej stwierdzono, iż aby organ prowadzący postępowanie w sprawie wszczętej wnioskiem inwestora (tu Wójt Gminy S.) mógł wydać postanowienie w przedmiocie obowiązku sporządzenia raportu musi wcześniej zasięgnąć opinii organu ochrony środowiska, którym jest Starosta S. Takiej współpracy dwóch organów wymaga art. 51 ust. 3 Prawa ochrony środowiska. Ten sam artykuł ustawy w ustępie 4b upoważnia starostę wydającego opinię w sprawie braku potrzeby sporządzenia raportu do jednoczesnego uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia, w trybie art. 48 ust. 2. Ten ostatni przepis przewiduje kolejne współdziałanie organów w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, ale już na etapie końcowym, bezpośrednio poprzedzającym wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Nakazuje by organ prowadzący postępowanie uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia z organem ochrony środowiska.

Przechodząc do meritum sprawy stwierdzono, iż postanowienie Starosty S. wydane zostało właśnie w trybie przewidzianym w wyżej powołanym przepisie. Wyrażając stanowisko o braku potrzeby sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko zamierzonej eksploatacji kruszywa ze złoża "B. W. [...]" organ ochrony środowiska zasadnie postanowił nie uzgodnić warunków realizacji przedsięwzięcia. Prawidłowość tego rozstrzygnięcia wynika z przepisów ochrony środowiska odnoszących się do obszaru, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia, a konkretnie z postanowień rozporządzenia Nr 20/05 Wojewody P. z dnia 25 lutego 2005 r. w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "Pojezierze P. S." (Dz. Urz. Woj. P. Nr 54, poz. 733). § 4 ust. 1 tego rozporządzenia zawiera listę zakazów, jakie obowiązują na Obszarze, w tym określony w punkcie 3 zakaz wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu. W myśl § 4 ust. 2 rozporządzenia zakaz ten nie dotyczy części Obszaru, na których położone są złoża kopalin:

1. udokumentowane do dnia 31 grudnia 2004 r., których dokumentacje zostały zatwierdzone przez właściwy organ administracji geologicznej (do końca 2001 r. dokumentacje geologiczne zatwierdzane były w drodze decyzji właściwego organu, a od 2002 r. właściwy organ zawiadamia pisemne o przyjęciu dokumentacji bez zastrzeżeń lub w drodze decyzji żąda jej uzupełnienia bądź poprawienia - tak stanowi art. 45 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. Prawo geologiczne i górnicze (Dz. U. z 2005 r. Nr 228, poz. 1947 ze zm.),

2. udokumentowane na podstawie koncesji na poszukiwanie i rozpoznawanie, udzielonych do dnia 31 grudnia 2004 r.,

3. udokumentowane na podstawie informacji geologicznych zawartych w dokumentach sporządzonych i zatwierdzonych przez właściwy organ administracji geologicznej do dnia 31 grudnia 2004 r. (według art. 103 ust. 1 Prawa geologicznego i górniczego organem administracji geologicznej jest: starosta, marszałek województwa, minister właściwy do spraw środowiska).

W świetle akt sprawy bezspornym jest zdaniem Kolegium, że złoże "B. W. [...]" zlokalizowane w miejscowości B. W. gmina S. na dziesięciu działkach, w znacznej części znajduje się w granicach Obszaru Chronionego Krajobrazu "Pojezierze P. S." opisanych w § 1 ust. 1 rozporządzenia i ukazanych na załączniku do rozporządzenia Nr 20/05. Zatem na tej części projektowanego przedsięwzięcia obowiązują wszystkie zakazy określone w § 4 ust. 1 rozporządzenia, w tym zakaz wydobywania skał do celów gospodarczych. Stąd określone w § 4 ust. 2 rozporządzenia wyjątki od ogólnego zakazu wydobywania skał, w tym kopalin pospolitych, jakimi jest piasek i żwir według art. 5 ust. 3 Prawa geologicznego i górniczego nie mają zastosowania w niniejszej sprawie, ponieważ złoże "B. W. [...]" nie zostało udokumentowane do końca 2004 r. Dokumentacja geologiczna tego złoża została przyjęta przez właściwy organ dopiero w 2008 r.

Końcowo organ podniósł, iż nie jest również możliwe zaproponowane w zażaleniu uzgodnienie jedynie części planowanego przedsięwzięcia, położonej poza obszarem chronionym. Wskazane przez inwestora złoże, które zostało zaakceptowane przez organy geologiczne, stanowi bowiem całość. Zmiana przedmiotu sprawy (do czego sprowadza się wniosek skarżącego) wymaga przedstawienia Wójtowi Gminy S. nowych dokumentów, które wskazywałyby, że złoże "B. W. [...]" ma inną powierzchnię i inne granice, niż wskazane na znajdującej się w aktach sprawy mapie przebiegu granic terenu, sporządzonej przez uprawnionego geologa, stanowiącej załącznik do wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

W tym stanie rzeczy przyjęto, iż Starosta S. będący organem ochrony środowiska współdziałającym z Wójtem Gminy S. w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, nie mógł uzgodnić żadnych warunków realizacji przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kopaliny ze złoża w sytuacji, gdy przepisy ochrony środowiska zakazują realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia na obszarze chronionym.

W skardze na powyższe postanowienie wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. W. P. stwierdził, iż rozporządzenie Wojewody P jest niezgodne z Konstytucją Rzeczypospolitej Polskiej w kwestii ochrony własności prywatnej, gdyż ogranicza jego prawa właścicielskie bez należytego odszkodowania; nierówno traktuje obywateli – wyróżniając tych, co udokumentowali złoże do końca 2004 r. – również bez należytego odszkodowania pozostałych; a także ogranicza możliwości wykorzystania gospodarstwa stanowiącego jego własność od 1994 r., które zamierzał przystosować na cele turystyczne. Dodatkowo skarżący podał, iż poniósł duże koszty związane z przeprowadzeniem badań geologicznych i opracowania dokumentacji złoża, aby w 2007 roku otrzymać od Marszałka Województwa koncesję na poszukiwanie kopaliny. Końcowo podniósł, iż teren złoża można wykorzystać jedynie rolniczo, ale w sytuacji, gdy jest to ziemia klasy IV wybitnie żwirowa i zakamieniana, taka działalność nie ma sensu ekonomicznego, a nieeksploatowane złoże przyniesie straty nie tylko jemu, ale i dla Państwa.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. podtrzymało dotychczasowe stanowisko wyrażone w sprawie i wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się do argumentów skargi podniesiono, iż nie dotyczą one skarżonego aktu administracyjnego, lecz przepisów prawa miejscowego. Tymczasem rozporządzenie Wojewody P. zostało wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.) i jest przepisem prawa miejscowego powszechnie obowiązującego, którego organy obu instancji przy podejmowaniu przedmiotowego rozstrzygnięcia nie mogły pominąć, i obowiązane były przestrzegać.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. zważył, co następuje.

Zarzuty skargi są nieuzasadnione.

Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny bada legalność zaskarżonego postanowienia, to jest jego zgodność z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.

Sąd administracyjny nie ma uprawnień do merytorycznego rozpatrzenia sprawy, ma on wyłącznie uprawnienia kasatoryjne. Sąd rozpoznając sprawę nie może, zatem zmienić zaskarżonego rozstrzygnięcia a jedynie, uwzględniając skargę, może je uchylić, stwierdzić jego nieważność lub niezgodność z prawem. W przypadku zaś, gdy nie zachodzą okoliczności stanowiące podstawę uwzględnienia skargi wskazane w art. 145 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - skarga podlega oddaleniu. Sąd nie posiada również kompetencji do oceny celowości oraz słuszności skarżonego rozstrzygnięcia.

Zgodnie zaś z przepisem art. 134 § 1 powołanej wyżej ustawy wojewódzki sąd administracyjny orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że sąd ma obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem kwestionowanego rozstrzygnięcia nawet wówczas, gdy dany zarzut nie zostanie podniesiony w skardze.

Rozpoznając skargę w tak zakreślonej kognicji, Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. nie dopatrzył się, aby w zaskarżonym postanowieniu zostało naruszone prawo materialne oraz przepisy postępowania administracyjnego obowiązujące w chwili jego wydawania. W szczególności uznać należy, iż organy obu instancji prawidłowo ustaliły stan faktyczny zaistniały w niniejszej sprawie oraz właściwie zastosowały i zinterpretowały przepisy prawa będące podstawą kontrolowanego postanowienia.

Na wstępie rozważeń podnieść należy, iż postępowanie w niniejszej sprawie zostało zainicjowane wnioskiem skarżącego z dnia [...] kwietnia 2008 r. złożonym do Wójta Gminy S o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kopaliny ze złoża kruszywa naturalnego wraz z procesami jej mechanicznego uszlachetniania. Do wniosku dołączono mapę sytuacyjno – wysokościową ze szczegółowym przedstawieniem granic terenu, którego dotyczy wniosek oraz obejmującą obszar, na który będzie oddziaływało przedsięwzięcie (tożsame z granicą projektowanego obszaru górniczego) oraz informacją o planowanym przedsięwzięciu.

Zgodnie zaś z przepisami ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 129, poz. 902 ze zm.) – zwanej dalej ustawą, aby organ prowadzący postępowanie w sprawie wszczętej powyższym wnioskiem mógł wydać decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach musi w pierwszej kolejności rozważyć kwestię potrzeby sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko. Przed wydaniem zaś postanowienia w tym przedmiocie obowiązany jest do zasięgnięcia opinii organu ochrony środowiska. Takiej współpracy jak słusznie zauważa organ odwoławczy wymaga art. 51 ust. 3 ustawy. Jednocześnie przepis ten w ust. 4b upoważnia ten sam organ w razie braku potrzeby sporządzenia raportu do jednoczesnego uzgodnienia warunków realizacji przedsięwzięcia – tryb art. 48 ust. 2. Artykuł ten nakazuje, aby organ prowadzący postępowanie uzgodnił warunki realizacji przedsięwzięcia z organem ochrony środowiska.

Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy wskazać należy, iż zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane we właściwym trybie. Zaakceptować należy również stanowisko organów obu instancji, iż w konkretnej sprawie brak jest konieczności sporządzania raportu oddziaływania na środowisko zamierzonej eksploatacji. W myśl bowiem art. 51 ust. 1 i 2 ustawy sporządzenie raportu o oddziaływaniu danego przedsięwzięcia na środowisko może mieć charakter obligatoryjny lub fakultatywny - ustalany w drodze postanowienia właściwego organu, określającego jednocześnie zakres raportu. Obowiązkowe sporządzenie raportu przewidziane jest dla przedsięwzięć wykazanych w § 2, a fakultatywne dla przedsięwzięć określonych w § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.). Inwestycja, którą planuje realizować skarżący bezspornie mieści się w drugiej grupie, gdyż odpowiada opisowi zawartemu w § 3 ust. 1 pkt 40 lit. a rozporządzenia. Z informacji o planowanej inwestycji dołączonej do wniosku o wydanie decyzji wynika iż, zamiarem inwestora jest wydobywanie kopalin pospolitych metodą odkrywkową ze złoża "B. W. [...]", na obszarze o powierzchni przekraczającej 2 ha i rocznym wydobyciu w granicach [...] – [...] tysięcy ton.

Poprawność zaś rozstrzygnięcia w przedmiocie nie uwzględnienia warunków realizacji przedsięwzięcia wynika wprost z przepisów ochrony środowiska odnoszących się do obszaru, na którym planuje się realizację przedsięwzięcia. Tym przepisem w konkretnej sprawie jest rozporządzenie Wojewody P. z dnia 25 lutego 2005 r. Nr 20/05 w sprawie Obszaru Chronionego Krajobrazu "Pojezierze P.S." (Dz. Urz. Woj. P. Nr 54, poz. 733). Akt ten w swej treści zakazuje realizacji przedmiotowego przedsięwzięcia na obszarze objętym ochroną. W myśl bowiem postanowienia § 4 ust. 1 pkt 3 tego rozporządzenia na obszarze chronionym wprowadza się zakaz wydobywania do celów gospodarczych skał, w tym torfu oraz skamieniałości, w tym kopalnych szczątków roślin i zwierząt, a także minerałów i bursztynu. Tymczasem jak wynika z akt sprawy planowane przedsięwzięcie zlokalizowane w miejscowości B. W. na dziesięciu działkach, w znacznej części znajduje się w granicach obszaru chronionego opisanego w § 1 rozporządzenia oraz wskazanym na załączniku do tego rozporządzenia. Omawiane rozporządzenie określa wprawdzie w § 4 ust. 2 wyjątki od tej zasady, wskazując, iż w pewnych okolicznościach zakaz ten nie dotyczy części Obszaru, na których położone są złoża kopalin. Jednakże w realiach niniejszej sprawy nie odnoszą się one do przedsięwzięcia skarżącego. Dokumentacja geologiczna złoża B. W. [...] nie została udokumentowana do 2004 r. (jak wymaga tego przepis), lecz została złożona w 2008 r. Powyższe ustalenia organów obu instancji znajdują potwierdzenie w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym i jako takie nie budzą wątpliwości, nie są też kwestionowane przez stronę skarżącą.

W tych uwarunkowaniach uznać należy, iż kwestionowane postanowienie odpowiada prawu. O nieuwzględnieniu warunków realizacji przedsięwzięcia przesądził bowiem fakt zlokalizowania jego w znacznej części na obszarze chronionym, w którym obowiązuje zakaz prowadzenia wydobywania kopalin. Przy czym zakaz ten nie jest zależny od uznania organu, ale wprost wynika z obowiązujących przepisów prawa. Rozporządzenie Wojewody P. zostało wydane w oparciu o delegację ustawową zawartą w art. 23 ust. 2 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody (Dz. U. Nr 92, poz. 880 ze zm.), jest przepisem prawa miejscowego powszechnie obowiązującego, którego organy obu instancji obowiązane są w pełni przestrzegać.

Sąd nie podziela natomiast zarzutów skargi. Przede wszystkim podnieść należy, iż przedmiotem dokonywanej kontroli sądowej nie mogła być ocena rozporządzenia Wojewody P pod kątem naruszenia prawa własności nieruchomości skarżącego poprzez ograniczenie swobody z niej korzystania. Kontrolowane postępowanie administracyjne dotyczy wymagań ochrony środowiska realizacji planowanego przedsięwzięcia polegającego na wydobywaniu kopaliny i tylko w takim zakresie rozporządzenie to mogło być badane przez Sąd. Kontrola ta nie wykazała jednakże jego niezgodności z ustawą o ochronie przyrody, stanowiącą delegację dla tego rozporządzenia. Zasadności rozstrzygnięcia nie pozbawia również wskazywana przez skarżącego koncesja, która nota bene nie obowiązywała w dacie wydawania kontrolowanego rozstrzygnięcia (data ważności koncesji została określona na pięć miesięcy, tj. do [...] marca 2008 r.), czy też poniesione koszty badań geologicznych oraz opracowań dokumentacji złoża. Podnoszone kwestie mogą natomiast być przedmiotem odrębnego postępowania np. odszkodowawczego.

W tym stanie rzeczy Sąd w pełni podziela argumentację rozstrzygnięć organów administracji, albowiem jest ona zgodna z obowiązującym prawem, w tym specyfiką prowadzonego postępowania.

W realiach niniejszej sprawy nie zostały również naruszone przepisy prawa procesowego. Wydanie kwestionowanego postanowienia poprzedziło dokładne wyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności mających znaczenie dla podejmowanego w sprawie rozstrzygnięcia (art. 7 i 77 i 80 kpa). Ocena ta nie nosi cech dowolności (art. 80 kpa). Zgodnie zaś z art. 107 § 3 kpa w postanowieniu zawarto podstawowe jej elementy, wskazano uzasadnienie faktyczne i prawne. W szczególności uzasadniono stanowisko organu, wyjaśniono podstawy prawne rozstrzygnięcia z przytoczeniem przepisów prawa.

Mając powyższe na względzie zaskarżona decyzja odpowiada prawu, dlatego też skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2002 r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), o czym orzeczono jak na wstępie.