Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 3313/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2016-05-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6554
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 1 lit. a), art. 200
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 17, art. 19
journal: Dz.U. 2004 nr 62 poz 574
law: Ustawa z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak Sędziowie: WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak WSA Bożena Zwolenik (spr.) Protokolant starszy sekretarz sądowy Artur Dobrowolski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 maja 2016 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] maja 2015 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zezwolenia połowowego 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Ministra Gospodarki Morskiej i Żeglugi Śródlądowej na rzecz S.S. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia [...] maja 2015 r. Nr [...], Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi utrzymał w mocy Specjalne Zezwolenie Połowowe Nr [...] - udzielone decyzją z dnia [...] grudnia 2014 r. wydane na jednostkę [...], której armatorem jest S.S.

Zaskarżona decyzja została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym.

Pismem z dnia [...] stycznia 2015 r. S.S. – armator statku rybackiego [...], złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy poprzez przyznanie na 2015 r. następujących gatunków: śledzia do kwoty 20 000 kg, szprota do kwoty 20 000 kg, dorsza do kwoty 80 000 kg oraz łososia do kwoty 1000 szt.

W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż w Specjalnym Zezwoleniu Połowowym Nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r. nie przyznano S.S.:

- kwot połowowych łososia, ponieważ zgodnie z § 3 ust. 4 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej (Dz.U. Nr 282 poz.1653 ze zm.), dalej: "rozporządzenie MRiRW z dnia 23 grudnia 2011 r.", indywidualnej kwoty połowowej nie przyznaje się, jeżeli udział danego armatora statku rybackiego w całkowitych połowach łososia, obliczony zgodnie z ust. 2, wyniesie mniej niż 5 sztuk łososia, a w sprawie bezsporne jest, iż S.S. w latach 2005 – 2010 nie odłowił ani jednej sztuki łososia;

- kwot połowowych śledzia stada zachodniego, ponieważ w § 6 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2011 r. MRiRW określono, iż podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia stada zachodniego dokonuje się na wniosek armatora na statki rybackie armatorów, którym przyznano co najmniej raz w wydanych na lata 2005 – 2013 Specjalnych Zezwoleniach Połowowych kwotę połowową śledzia oraz którzy dokonali odłowienia co najmniej części przyznanej im kwoty połowowej, co najmniej w jednym roku w latach 2005 – 2013, a Strona w latach 2007 – 2009 nie wykazywała w dziennikach połowowych połowów śledzia stada zachodniego i nie przyznano jej w specjalnym zezwoleniu połowowym kwoty połowowej tego gatunku ryby;

- kwot połowowych śledzia stada centralnego, ponieważ w § 7 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2011 r. MRiRW określono, iż podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia - kwot połowowych śledzia stada centralnego, ponieważ w § 7 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2011 r. MRiRW określono, iż podziału ogólnej kwoty połowowej śledzia dokonuje się na wniosek armatora na statki rybackie armatorów, którym przyznano co najmniej raz w wydanych na lata 2005 – 2013 Specjalnych Zezwoleniach Połowowych kwotę połowową śledzia oraz którzy dokonali odłowienia co najmniej części przyznanej im kwoty połowowej, co najmniej w jednym roku w latach 2005 – 2013, a Strona w latach 2005 – 2013 nie wykazywała w dziennikach połowowych połowów śledzia stada centralnego i nie dokonała odłowienia tego gatunku ryby;

- kwot połowowych szprota, ponieważ w § 5 rozporządzenia MRiRW z dnia 23 grudnia 2011 r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej określono, iż podziału ogólnej kwoty połowowej szprota dokonuje się na wniosek armatora na statki rybackie armatorów, którym przyznano co najmniej raz w wydanych na lata 2005 – 2013 Specjalnych Zezwoleniach Połowowych kwotę szprota i którzy co najmniej w jednym roku dokonali odłowienia co najmniej części przyznanej im kwoty połowowej, a Strona w latach 2005 – 2013 nie wykazywała w dziennikach połowowych połowów szprota i nie dokonała odłowienia tego gatunku ryby.

Co do kwoty połowowej dorsza, organ stwierdził, iż Strona otrzymała ją w wysokości wynikającej z obowiązujących przepisów.

W skardze z dnia [...] czerwca 2015 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na ww. decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi S.S. wniósł o jej uchylenie i skierowanie sprawy do ponownego rozpoznania, a także o zasądzenie kosztów postepowania, zarzucając organowi rażące naruszenie art. 17 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1380/2013, z dnia 11 grudnia 2013 r. w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa, zmieniające rozporządzenia Rady (WE) Nr 1954/2003 i (WE) Nr 1224/2009 oraz uchylające rozporządzenia Rady (WE) nr 2371/2002 i (WE) Nr 639/2004 oraz decyzję Rady 2004/585/WE (Dz. U. UE L z dnia 28 grudnia 2013 r.), który to artykuł ustanawia Kryteria przydziału przez państwa członkowskie uprawnień do połowów: "Przy przydzielaniu uprawnień do połowów dostępnych państwom członkowskim, o którym mowa w art. 16, państwa członkowskie stosują przejrzyste i obiektywne kryteria, między innymi kryteria o charakterze środowiskowym, społecznym i ekonomicznym. Kryteria, które mają być stosowane, mogą obejmować między innymi wpływ połowów na środowisko, historię zgodności, wkład w lokalną gospodarkę i historyczne poziomy połowów. W ramach przydzielonych im uprawnień do połowów państwa członkowskie dążą do stworzenia zachęt dla statków rybackich wyposażonych w selektywne narzędzia połowowe lub stosujących techniki połowu o ograniczonym wpływie na środowisko, np. dzięki mniejszemu zużyciu energii lub niewielkim zniszczeniom siedlisk".

Skarżący podniósł także niezgodność przepisów § 3 ust. 4, § 5, § 6, § 7 rozporządzenia MRiRW z dnia 23 grudnia 2011 r. z art. 17 ustawy z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie wskazując, iż został przekroczony zakres upoważnienia ustawowego do wydania rozporządzenia, gdyż rozporządzenie miało dotyczyć wyłącznie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej, a nie przesłanek odmowy przydziału kwoty połowowej. Skarżący stwierdził, że poprzez nieprawidłową wykładnię i zastosowanie, które miało wpływ na wynik sprawy, został pozbawiony możliwości uzyskania zezwolenia na odławianie łososia, śledzia i szprota. Na poparcie swego stanowiska, Skarżący przywołał wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 maja 2007 r. sygn. II OSK 235/07.

W odpowiedzi na skargę Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi wniósł o jej oddalenie, przytaczając argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Uprawnienie wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: "p. p. s. a.", sprowadza się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem. W tym zakresie mieści się ocena, czy zaskarżona decyzja odpowiada prawu i czy postępowanie prowadzące do jej wydania nie jest obciążone wadami uzasadniającymi wyeliminowanie decyzji z obrotu prawnego. Wskazać również należy, że sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p. p. s. a.).

Badając zaskarżoną decyzję we wskazanym wyżej zakresie uznać należy, że skarga złożona na tę decyzję zasługuje na uwzględnienie.

| W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do oceny zgodności z ustawą z dnia 19 lutego 2004 r. o rybołówstwie (Dz.U. z |

|2014 r. poz. 1592), dalej: "ustawa o rybołówstwie", przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2011 r. w |

|sprawie sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej, którego przepisy stanowiły podstawę prawną rozstrzygnięcia zawartego w |

|kontrolowanej decyzji z dnia [...] maja 2015 r. |

|Analogicznym zagadnieniem na gruncie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 23 grudnia 2005 r. w sprawie sposobu i |

|warunków wykorzystania kwoty połowowej w 2006 r. zajmował się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 24 maja 2007 r., sygn. II OSK |

|235/07. Stanowisko NSA zachowało pełną aktualność w stanie prawnym obowiązującym w rozpoznawanej sprawie, a Sąd w składzie rozpoznającym |

|niniejszą sprawę, w całości je przyjmuje. |

|Zgodnie z art. 17 ustawy o rybołówstwie Minister właściwy do spraw rybołówstwa, po zasięgnięciu opinii organizacji społeczno-zawodowych |

|rybaków, określa, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki wykorzystania ogólnej kwoty połowowej: |

|1) w polskiej wyłącznej strefie ekonomicznej, na morzu terytorialnym, w Zatoce [...] i w Zatoce [...], |

|2) na akwenach położonych poza polskimi obszarami morskimi |

|- mając na względzie ochronę i racjonalne wykorzystanie żywych zasobów morza. |

|W artykule 19 ustawy dodano, iż organy określając sposób i warunki wykorzystania ogólnej kwoty połowowej, mogą uwzględnić historyczne prawa|

|połowowe poszczególnych armatorów. |

|Na podstawie tak sformułowanej delegacji ustawowej, Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi w § 3, 5, 6 i 7 rozporządzenia z dnia 23 grudnia 2011 |

|r. w sprawie sposobu i warunków wykorzystania kwoty połowowej dokonując podziału ogólnej kwoty połowowej łososia, śledzia i szprota |

|uzależnił przyznanie jej na rok 2015 dla poszczególnych armatorów od tego czy w latach 2005 - 2013 posiadali prawo do połowu, prowadzili |

|połowy ryb wskazanych gatunków, czy i ile sztuk odłowili. |

|Zdaniem Sądu rozpoznającego tę sprawę, podzielającego stanowisko NSA, przyjęta w rozporządzeniu zasada podziału kwot połowowych pozbawiła |

|armatorów, którzy w danym roku z przyczyn od nich niezależnych nie prowadzili połowów lub nie wykonali wskazanego limitu - prawa połowu |

|określonego gatunku ryb, nie tylko w danym roku, ale i w następnych. Zastosowana zasada nie ma żadnego oparcia w przedstawionych wyżej |

|wytycznych zawartych w art. 17 i 19 ustawy o rybołówstwie z dnia 19 lutego 2004 r. Konieczność uwzględnienia przy formułowaniu zasad |

|podziału ogólnej kwoty połowowej "ochrony i racjonalnego wykorzystania żywych zasobów morza", jak również możliwość brania pod uwagę |

|"historycznego prawa połowowego", nie upoważniały Ministra do formułowania w omawianym rozporządzeniu tego rodzaju sankcji. Zawarta w art. |

|17 ustawy delegacja ustawowa upoważniała Ministra jedynie do określenia sposobu i warunków wykorzystania ogólnej kwoty połowowej, a nie do |

|pozbawiania armatorów posiadanych uprawnień. |

|Te swoiste sankcje nie znajdują uzasadnienia ani w art. 2 ani w art. 17 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) NR 1380/2013 z|

|dnia 11 grudnia 2013 r., w sprawie wspólnej polityki rybołówstwa (...), które to przepisy formułują cele wspólnotowego systemu ochrony i |

|zrównoważonej eksploatacji zasobów rybołówstwa w ramach wspólnej polityki rybołówstwa oraz kryteria przydziału przez państwa członkowskie |

|uprawnień do połowów. |

|Pozbawienie armatorów przysługującego im prawa połowu łososia, śledzia i szprota wymagało regulacji ustawowej. |

|Uwzględniając powyższe Sąd stwierdził, iż wprowadzone w omawianych przepisach rozporządzenia kryterium podziału ogólnej kwoty połowowej |

|łososia, śledzia i szprota nie pozostaje w związku z realizacją wskazań zawartych w ustawie i wykracza poza zawartą w art. 17 tej ustawy |

|delegację ustawową. |

|Powyższe nie pozwala na przyjęcie za podstawę materialnoprawną zaskarżonej decyzji paragrafów 3, 5, 6 i 7 rozporządzenia z dnia 23 grudnia |

|2011 r. Tego rodzaju ocena leży w uprawnieniach sądu administracyjnego, który związany jest wyłącznie przepisem rangi ustawowej i |

|Konstytucją RP. W orzecznictwie sądowym, jak i w doktrynie, ugruntowany został pogląd uprawniający sąd, rozpoznający sprawę do oceny, czy |

|mający w sprawie zastosowanie przepis rangi podustawowej jest zgodny z ustawą i Konstytucją (por. postanowienie Trybunału Konstytucyjnego z|

|dnia 13 stycznia 1998 r. sygn. akt U 2197, OTK 1998 nr 1, poz. 4, uchwały NSA: z dnia 30 października 2000 r. OPK 13/00, ONSA 2001, nr 2, |

|poz. 63, z dnia 18 grudnia 2000 r. sygn. akt OPK 20-22/00, ONSA 2001, nr 3, poz. 104). Prawne uzasadnienie dla tego rodzaju uprawnień sądu |

|wywodzone jest wprost z przepisów Konstytucji RP, tj. art. 184 i art. 178 ust. 1. |

|Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podkreśla, iż wyrażony wyżej pogląd jest zgodny z linią orzecznictwa Naczelnego Sądu |

|Administracyjnego wyrażoną przez ten Sąd w sprawach: II OSK 1347/06, II OSK 1637/06, II OSK 235/07. |

|Równocześnie w stanie faktycznym niniejszej sprawy Sąd nie znalazł podstaw do zakwestionowania rozstrzygnięcia organu, co do przyznanego |

|Stronie limitu połowowego dorsza. Przyjęte w rozporządzeniu rozwiązanie odnoszące się do obiektywnego wskaźnika, jakim jest długość łodzi, |

|zostało przez organ prawidłowo zastosowane. |

|W toku ponownego rozpoznawania sprawy organ zobowiązany będzie do uwzględnienia przedstawionej wyżej oceny prawnej. |

|Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a p. p. p. s. a., uchylił zaskarżoną |

|decyzję. O kosztach postępowania Sąd orzekł w oparciu o art. 200 p. p. s. a. |

| |

| |