Postanowienie NSA, sygn. akt I FSK 1226/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-07-29 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Umorzenie postępowania
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Umorzono postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Powołane przepisy: article: art. 60, art. 161 par. 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Jarmasz, Sędzia NSA Krystyna Chustecka, Sędzia NSA Ryszard Mikosz (sprawozdawca), Protokolant Katarzyna Nowik, po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2010 r. na rozprawie w Izbie Finansowej skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 marca 2009 r. sygn. akt I SA/Wr 1056/08 w sprawie ze skargi D. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2004 r. postanawia: 1) umorzyć postępowanie kasacyjne, 2) nakazać zwrócić Dyrektorowi Izby Skarbowej w W. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu kwotę 121 (sto dwadzieścia jeden) złotych tytułem uiszczonego wpisu od skargi kasacyjnej.


UZASADNIENIE

1. Wyrokiem z dnia 24 marca 2009 r., sygn. akt I SA/Wr 1056/08 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu, działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływanej jako P.p.s.a.), uwzględnił skargę D. B. i uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 5 sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2004 r. Niezależnie od tego na podstawie art. 152 P.p.s.a. Sąd orzekł, że decyzja ta nie podlega wykonaniu, a na podstawie art. 200 P.p.s.a. zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w W. na rzez skarżącej kwotę 1458 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania.

2. Dyrektor Izby Skarbowej w W., reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniósł skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 24 marca 2009 r., domagając się jego uchylenia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten Sąd oraz zasądzenia na jego rzecz od strony przeciwnej zwrotu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Wyrokowi temu zarzucił naruszenie przepisów prawa materialnego oraz procesowego, które miało istotny wpływ na wynik sprawy. Zarzuty dotyczące prawa materialnego dotyczyły:

- błędnej wykładni art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.) w związku z pozycją 11 załącznika nr 4 do tej ustawy, "poprzez przyjęcie, że przepisy te dotyczą wyłącznie usług archiwów w znaczeniu usług świadczonych przez instytucje prawa publicznego",

- błędnej wykładni art. 13 część A ust. 1 lit. n VI Dyrektywy Rady UE z dnia 17 maja 1977 w sprawie harmonizacji ustawodawstwa Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa opodatkowania (77/388/EWG) poprzez przyjęcie, "że przepis ten ustanawia zwolnienia z VAT podejmowane w interesie publicznym pod warunkiem, że dotyczą usług kulturalnych i dostaw towarów ściśle z nimi związanych oraz, że usługi świadczone są przez instytucje prawa publicznego",

- niezastosowanie w sprawie art. 5 ust. 2 ustawy o podatku od towarów i usług, mimo, że powinien on być zastosowany w rozpatrywanej sprawie.

Zarzuty dotyczące naruszenia przepisów prawa procesowego dotyczyły natomiast:

- art. 145 § 1 lit. a w związku z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług oraz w związku z art. 13 część A ust. 1 lit. n VI przywołanej wyżej Dyrektywy Rady UE z dnia 17 maja 1977, "poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji pomimo braku naruszenia wskazanego prawa materialnego",

- art. 151 P.p.s.a. "poprzez jego niezastosowanie, podczas, gdy zachodziły przesłanki do oddalenia skargi",

- art. 133 § 1 P.p.s.a. "poprzez wydanie wyroku z pominięciem części akt sprawy".

3. Odpowiadając na skargę kasacyjną D. B., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła o jej oddalenie oraz o zasądzenie na jej rzecz "kosztów zastępstwa procesowego postępowania kasacyjnego wg przepisanych".

4. Pismem z dnia 26 lipca 2010 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej w W. cofnął złożoną skargę kasacyjną.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

5. Mimo, że przepisy dotyczące skargi kasacyjnej nie regulują wprost kwestii możliwości jej cofnięcia, nie powinno budzić wątpliwości, że stronie wnoszącej taką skargę przysługuje uprawnienie do podjęcia tego rodzaju czynności procesowej. Konstatacja taka znajduje uzasadnienie w regulacji zawartej w art. 60 P.p.s.a., która znajduje zastosowanie w związku z odesłaniem zawartym w art. 193 P.p.s.a. Z treści pierwszego z tych przepisów wynika bowiem, że skarżący może cofnąć skargę, co w zasadzie wiąże sąd, który jednak powinien uznać cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W myśl z kolei art. 193 P.p.s.a. in principio, jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym.

6. Zważywszy, że odesłanie zawarte w art. 193 P.p.s.a. nakazuje jedynie "odpowiednie" stosowanie do skargi kasacyjnej przepisów o postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, podzielić trzeba pogląd wyrażony w literaturze przedmiotu, że nie dotyczy ono zdania trzeciego art. 60 P.p.s.a. W przypadku cofnięcia skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny jest zatem związany wnioskiem strony ze względu na treść art. 183 § 1 zdanie pierwsze P.p.s.a., a wynikająca z tego przepisu zasada dyspozycyjności sprawia, że każde cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej (por. B. Gruszczyński [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Kraków 2006, s. 333; tak też postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 2009 r., sygn. akt II FSK 1230/08, zbiór orzeczeń LEX nr 564233 oraz z dnia 19 sierpnia 2010 r., sygn. akt I FSK 814/10, niepublikowane).

7. Mając na uwadze wszystkie podniesione dotychczas okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie pierwszym sentencji.

Rozstrzygnięcie o zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej oparto na przepisie art. 232 § 1 pkt 2 P.p.s.a.