Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 309/09
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 83 par. 3, art. 258 par. 2 pkt 6-8, art. 259 par. 1 i 2.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 14 stycznia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. O. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 9 lutego 2009 r. sygn. akt III SA/Gl 967/08 w zakresie odrzucenia sprzeciwu od postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi M. O. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Cz. z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych oraz odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej i nałożenia sankcji postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 15 grudnia 2008 r., sygn. akt III SA/Gl 967/08 w sprawie skargi M. O. na decyzję Dyrektora Ś. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Cz. z dnia [...] czerwca 2008 r., nr [...] w przedmiocie przyznania płatności do gruntów rolnych oraz odmowy przyznania uzupełniającej płatności obszarowej i nałożenia sankcji, referendarz sądowy rozpoznając wniosek M. O. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym odmówił przyznania tego prawa.

Postanowienie to doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącego w dniu 29 grudnia 2008 r. wraz z pouczeniem o przysługującym prawie do wniesienia sprzeciwu w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia pod rygorem jego odrzucenia w przypadku przekroczenia terminu.

Pismem datowanym na dzień 2 stycznia 2009 r. pełnomocnik M. O. wniósł sprzeciw od powyższego postanowienia. Przesyłka nadana została w Urzędzie Pocztowym w K. dnia 19 stycznia 2009 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z dnia 9 lutego 2009 r. odrzucił przedmiotowy sprzeciw wskazując, iż przesyłka zawierająca tenże sprzeciw z dnia 2 stycznia 2009 r., nadana została w Urzędzie Pocztowym w K. w dniu 19 stycznia 2009 r., na co wskazywała data odcisku pieczęci pocztowej.

Sąd I instancji wskazał, iż przepis art. 259 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., przewiduje siedmiodniowy termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia wydanego przez referendarza sądowego, zaś sprzeciw wniesiony został po terminie, który upływał w dniu 5 stycznia 2009 r., zatem w oparciu o art. 259 § 2 p.p.s.a. podlegał on odrzuceniu.

Na powyższe postanowienie pełnomocnik M. O. wniósł zażalenie podnosząc w jego uzasadnieniu, iż sprzeciw nadany został przez niego w dniu 2 stycznia 2009 r. listem zwykłym w Urzędzie Pocztowym w T. (skrzynka pocztowa) i niezrozumiałym jest dla niego z jakich powodów na kopercie odcisk pieczęci wskazywał datę 19 stycznia 2009 r. zaś miejscem nadania był Urząd Pocztowy w K..

Zażalenie nie zawiera wniosków co do sposobu rozstrzygnięcia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zażalenie nie znajduje uzasadnionych podstaw.

Zgodnie z treścią art. 259 § 1 p.p.s.a. od postanowień referendarza sądowego, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., a więc między innymi w zakresie przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy przysługuje stronie sprzeciw, który może wnieść do wojewódzkiego sądu administracyjnego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia. Przepis § 2 cytowanego art. 259 p.p.s.a. stanowi natomiast, iż sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym sprzeciw wniesiony po terminie.

W niniejszej sprawie postanowienie z dnia 15 grudnia 2008 r. odmawiające przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym skarżącemu zostało mu doręczone w dniu 29 grudnia 2008 r. na co wskazuje zwrotne poświadczenie odbioru podpisane i opatrzone powyższą datą przez J. O..

Jak zatem trafnie wskazał Sąd I instancji, siedmiodniowy termin, o którym mowa w cytowanym art. 259 § 1 p.p.s.a. upływał w dniu 5 stycznia 2009 r.

Koperta zawierająca sprzeciw strony datowany na dzień 2 stycznia 2009 r., opatrzona jest odciskiem stempla placówki pocztowej w K. i nosi datę 19 stycznia 2009 r.

Wskazać w tym miejscu należy, iż zgodnie z art. 83 § 3 p.p.s.a. oddanie pisma w polskim urzędzie pocztowym (...) jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Oznacza to, iż dla ustalenia terminu wniesienia pisma do sądu za pośrednictwem urzędu pocztowego decydujące znaczenie ma data stempla pocztowego.

Skoro w niniejszej sprawie jedynym dowodem co do daty nadania sprzeciwu w urzędzie pocztowym jest odcisk stempla pocztowego placówki pocztowej w K., z którego wynika, iż przesyłka nadana została w dniu 19 stycznia 2009 r., to wobec powyższych ustaleń odnoszących się do końcowego terminu do skutecznego wniesienia przedmiotowego sprzeciwu uznać należy, iż został on wniesiony z przekroczeniem terminu, o którym mowa w art. 259 § 1 p.p.s.a., a czego konsekwencją było prawidłowe zastosowanie przez Sąd I instancji art. 259 § 2 p.p.s.a. i odrzucenie sprzeciwu.

Zauważyć również należy, iż przepisy ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie nakładają na stronę obowiązku nadania pisma procesowego w polskim urzędzie pocztowym jako przesyłki poleconej jednakże wobec faktu, iż przy obliczaniu terminu decydujące znaczenie będzie miała data stempla pocztowego posłużenie się taką formą nadania pisma stanowić będzie, poprzez otrzymanie dowodu nadania gwarancję co do daty nadania pisma (vide: post. SN z 6 maja 1988 r., sygn. akt IV PZ 39/88).

Podnoszona w uzasadnieniu zażalenia przez skarżącego okoliczność nadania przesyłki zawierającej sprzeciw listem zwykłym w T. (skrzynka pocztowa) nie znajduje potwierdzenia w dowodzie jakim jest odcisk pieczęci Urzędu Pocztowego w K. a nie w T. zawierającego datę nadania 19 a nie 2 stycznia 2009 r. Za powyższe zaniedbania nie może być obarczony odpowiedzialnością operator świadczący usługi pocztowe, a tym bardziej sąd.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny w oparciu o art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.