Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 144/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2017-07-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski sędzia WSA Jarosław Wichrowski (spr.) Protokolant sekretarz sądowy Kamila Wesołowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 lipca 2017 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru B.w B. z dnia [...] grudnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowanie w sprawie zgłoszenia zarzutów dotyczących prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] października 2016 r., znak: [...], wydanym w sprawie zgłoszonych zarzutów, Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w T. na podstawie art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, dalej powoływana jako K.p.a.) i art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2016 r. poz. 599, dalej powoływana jako u.p.e.a.), po rozpatrzeniu zarzutów wniesionych w piśmie z dnia [...] października 2016 r. przez M. K. w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej wszczętej na skutek doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2016 r., nr: [...], postanowił nie uwzględnić wniesionych zarzutów.

Zażalenie na ww. postanowienie złożyła M. K. reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia wskazując, że motywy rozstrzygnięcia nie zostały dostatecznie wyjaśnione. Postanowieniu zarzucono naruszenie przepisów art. 7, 8, 9, 11, 107 § 3 K.p.a.

Zaskarżonym do Sądu postanowieniem z dnia [...] grudnia 2016 r., znak: [...],[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. na podstawie art. 123 w zw. z art. 144 i art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. poz. 290 ze zm.) oraz art. 18, art. 23 § 1 i § 4, oraz art. 27 § 1 pkt 7 w zw. z art. 34 u.p.e.a., postanowił uchylić zaskarżone postanowienie w całości i umorzyć postępowanie organu I instancji w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów.

W motywach rozstrzygnięcia organ wskazał, że na podstawie art. 26 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego. Zarzuty w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego są sformalizowanym środkiem prawnym. Ich wniesienie wszczyna postępowanie zmierzające do ich rozpoznania i rozstrzygnięcia o dopuszczalności egzekucji administracyjnej. Zarzuty dotyczące prowadzonego postępowania egzekucyjnego mogą być wnoszone przez zobowiązanego w fazie wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a nie w jego toku. Wynika to z art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a., który to przepis zakreśla zobowiązanemu do zgłoszenia takich zarzutów siedmiodniowy termin, liczony od dnia doręczenia mu odpisu tytułu wykonawczego.

Organ wskazał, że w przedmiotowej sprawie organ egzekucyjny wszczął egzekucję administracyjną na podstawie tytułu wykonawczego TW-2 z dnia [...] września 2016 r., nr [...]. Do tytułu dołączono postanowienie z dnia [...] września 2016 r., znak: [...] , o nałożeniu na M. K. grzywny w celu przymuszenia. Ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki listowej, zawierającej tytuł wykonawczy z dnia [...] września 2016 r. oraz postanowienie z tego samego dnia wynika, że została ona skutecznie doręczona M. K. w dniu [...] października 2016 r., zgodnie z art. 42 § 1 K.p.a. Termin do wniesienia zażalenia oraz zarzutów upływał w dniu [...] października 2016 r. M. K., reprezentowana przez pełnomocnika, wysłała za pośrednictwem Poczty Polskiej dnia [...] października 2016 r. do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zażalenie, uchybiając ustawowym terminom do wniesienia tych środków zaskarżenia. Wskutek powyższego, organ odwoławczy postanowieniem znak: [...] z dnia [...] listopada 2016 r. stwierdził uchybienie terminu do wniesienia zażalenia, natomiast Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał zaskarżone postanowienie z dnia [...] października 2016 r. znak: [...] o nieuwzględnieniu zarzutów.

Organ wyjaśnił, że zarzuty zgłoszone po upływie 7 dniowego terminu są spóźnione i w związku z tym nie mogą być rozpatrzone. Z wniesionego zaś przez pełnomocnika strony pisma wynika, że zostało ono sporządzone dnia [...] października 2016 r., a więc po upływie terminu do wniesienia środka zaskarżenia w postaci zarzutu, zatem organ I instancji winien odstąpić od ich merytorycznej oceny i wydać rozstrzygnięcie negatywne o charakterze formalnym, czego nie uczynił, rozpatrując zarzut oparty na podstawie art. 33 ust. 1 pkt 8 u.p.e.a.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższe postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła M. K., wnosząc o jego uchylenie oraz uchylenie postanowienia organu I instancji.

Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżąca zarzuciła naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wydane orzeczenie, tj. naruszenie art. 6, 7, 8, 9, 10 i 11 K.p.a., poprzez odstąpienie od wskazania merytorycznych przesłanek wydania postanowienia i niewyjaśnienie skarżącej podstawy prawnej. Pełnomocnik skarżącej zarzucił, że organ nie w pełni uzasadnił, dlaczego zastosował środek egzekucyjny w postaci grzywny w celu przymuszenia. Podkreślił ponadto, że organ nie doręczył jemu, jako pełnomocnikowi strony, tytułu wykonawczego i postanowienia w sytuacji, gdy z akt postępowania administracyjnego wynika, że pełnomocnikiem skarżącej M. K. był adw. A. G. Z akt sprawy nie wynika również, aby skarżąca cofnęła ustanowione pełnomocnictwo.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do rozstrzygnięcia kwestii skuteczności wniesionych przez zobowiązanego zarzutów na prowadzone przez organ postępowanie egzekucyjne.

Na wstępie niniejszych rozważań wskazać należy, że podstawą dla uznania zaskarżonego postanowienia organu za zgodne z prawem było przyjęcie przez Sąd stanu faktycznego sprawy, który organ przedstawił w uzasadnieniu wydanego postanowienia. Należy uznać, że został on ustalony w sposób prawidłowy.

Zgodnie z art. 26 § 1 u.p.e.a., organ egzekucyjny wszczyna egzekucję administracyjną na wniosek wierzyciela i na podstawie wystawionego przez niego tytułu wykonawczego. Stosownie do art. 32 u.p.e.a., organ egzekucyjny przystępując do czynności egzekucyjnych doręcza zobowiązanemu odpis tytułu wykonawczego. Stosownie zaś do art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a. zarzuty mogą być wniesione tylko w terminie 7 dni od dnia wszczęcia postępowania egzekucyjnego, którym jest dzień doręczenia zobowiązanemu odpisu tytułu wykonawczego (art. 26 § 5 pkt 1 u.p.e.a.).

Wskazać również należy, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym ugruntowany jest pogląd, że zarzuty zgłoszone po upływie 7-dniowego terminu są spóźnione i nie mogą być rozpatrzone (por. wyrok NSA z 26.08.2011 r., II FSK 368/2010, wyrok WSA w Warszawie z 27.05.2010 r., III SA/Wa 2103/2009, wyrok WSA w Krakowie z 7.12.2010 r., II SA/Kr 773/2010, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl).

Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt badanej sprawy w pierwszej kolejności wskazać należy, że odpis tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2016 r. został zobowiązanej skutecznie doręczony. W ocenie Sądu, nie ulega żadnej wątpliwości, że odpis ww. tytułu wykonawczego został doręczony zobowiązanej w dniu [...] października 2016 r. wraz z postanowieniem znak: [...] z dnia [...] września 2016 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Odpis tytułu wykonawczego doręczono zobowiązanej w trybie art. 42 § 1 K.p.a. Bezsporne jest, że doręczony zobowiązanej odpis tytułu wykonawczego zawierał pouczenie o przysługującym prawie zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej - w terminie 7 dni od daty doręczenia tytułu wykonawczego (art. 27 § 1 pkt 9 u.p.e.a.). Z powołanego przepisu wynika zatem, że termin do zgłoszenia zarzutów w odniesieniu do tytułu wykonawczego doręczonego w dniu [...] października 2016 r. upływał z dniem [...] października 2016 r.

W tym miejscu należy odnieść się do zarzutu podniesionego w skardze, dotyczącego niedoręczenia przez organ pełnomocnikowi skarżącej korespondencji, w tym tytułu wykonawczego z dnia [...] września 2016 r. Wskazać należy, że pełnomocnik został umocowany przez skarżącą dnia [...] października 2016 r., co znajduje potwierdzenie w aktach administracyjnych (k. nr 3), zatem po dokonaniu doręczenia skarżącej w dniu [...] października 2016 r. ww. tytułu wykonawczego. W aktach sprawy brak jest jakiegokolwiek dowodu potwierdzającego, że pełnomocnik został ustanowiony w tej sprawie wcześniej, w szczególności nie dołączył on do skargi takiego pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że był już wcześniej umocowany do reprezentowania skarżącej.

Analiza akt sprawy dowodzi jednoznacznie, że zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej zostały złożone w dniu [...] października 2016 r. (data nadania w placówce pocztowej), a zatem z uchybieniem terminu do dokonania tej czynności. Mając na uwadze wyżej powołane regulacje prawne należy uznać za prawidłowe zaskarżone postanowienie. Organ w szczególności prawidłowo umorzył postępowanie przed organem pierwszej instancji w przedmiocie rozpatrzenia zarzutów, z uwagi na ich wniesienie po terminie.

Reasumując, zaskarżone postanowienie odpowiada prawu, Sąd nie dopatrzył się bowiem naruszeń prawa materialnego, jak i procesowego.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł o oddaleniu skargi.