Postanowienie NSA, sygn. akt II GSK 807/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-07-27 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Marszałek Województwa
Treść wyniku: Pozostawiono skargę kasacyjną bez rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 49 § 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 30c ust. 2 zd. 1, art. 30c ust. 5 pkt 2, art. 30d ust. 2 zd. 2
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Rafał Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 27 lipca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej B. Sp. z o.o. we W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2010 r. sygn. akt III SA/Wr 151/10 w sprawie ze skargi B. Sp. z o.o. we W. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej postanawia pozostawić skargę kasacyjną bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r., sygn. akt III SA/Wr 151/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu pozostawił bez rozpatrzenia skargę B. Sp. z o.o. z siedzibą we W. na rozstrzygnięcie Marszałka Województwa [...] z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...], w przedmiocie nieuwzględnienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy o dofinansowanie projektu z budżetu Unii Europejskiej.

W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 30c ust. 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (tekst jednolity: Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712 ze zm.) skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4; skarga podlega opłacie sądowej. Zgodnie natomiast z art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Sąd pierwszej instancji wskazał, że dołączony do skargi wniosek o dofinansowanie projektu nie ma charakteru oryginalnego dokumentu i jest to skserowany dokument nazwany wnioskiem bez potwierdzenia za zgodność z oryginałem i do tego bez podpisu wnioskodawcy. Także dołączone do wniosku kopie środków odwoławczych nie sposób uznać za wymagane ustawowo dokumenty, bowiem załączony formularz odwołania, jak i wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy to kopie prawdopodobnie części tych dokumentów, gdyż składają się z co drugiej strony (tylko stron nieparzystych) i do tego nie zawierają podpisu wnioskodawcy, natomiast wymagana informacja o wynikach procedury odwoławczej to prawdopodobnie ksero tego dokumentu, bez poświadczenia za zgodność z oryginałem. Zdaniem Sądu pierwszej instancji, powyższe oznaczało, że do skargi – zgodnie z wymaganiami ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – nie dołączono wniosku o dofinansowanie oraz kopii wniesionych środków odwoławczych. Skutkowało to pozostawieniem skargi bez rozpatrzenia.

Sąd stwierdził jednocześnie, że art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju w stosunku do skargi niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 2 tej ustawy znosi stosowanie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana również jako: p.p.s.a.), zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej.

Skargę kasacyjną (mylnie nazwaną zażaleniem) od powyższego postanowienia złożyła B. Sp. z o.o. z siedzibą we W., zaskarżając to orzeczenie w całości. Wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania.

Strona zarzuciła zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 49 § 1 p.p.s.a. przez zaniechanie wezwania strony skarżącej – działającej bez pełnomocnika – do uzupełnienia lub poprawienia braków formalnych skargi.

W uzasadnieniu skarżąca spółka stwierdziła, że art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wyraźnie stanowi, iż w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie stosuje się odpowiednio przepisy p.p.s.a. Skoro ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie reguluje kwestii uzupełniania braków formalnych, to w tym zakresie ma zastosowanie art. 49 § 1 p.p.s.a. Nie przeczy temu treść art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, zgodnie z którym wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia, bowiem skutek ten nie następuje automatycznie lecz dopiero wówczas, gdy strona wezwana do uzupełnienia braków nie dokona tego w wyznaczonym przez sąd terminie. W rozpoznawanej sprawie strona została wezwana do uzupełnienia braku formalnego polegającego na uiszczeniu opłaty od skargi. Nieuiszczenie opłaty jest brakiem zrównanym co do skutków prawnych z wniesieniem skargi niekompletnej. Skoro zatem strona została wezwana do uzupełnienia opłaty sądowej, to tego rodzaju wezwanie powinno nastąpić także odnośnie pozostałych braków formalnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga kasacyjna podlega pozostawieniu bez rozpatrzenia.

Zgodnie z art. 30d ust. 1 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wnioskodawca lub właściwa instytucja pośrednicząca lub zarządzająca może wnieść skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Rozstrzygnięciem, o którym mowa w cytowanym przepisie jest rozstrzygnięcie wojewódzkiego sądu administracyjnego określone w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, a zatem którekolwiek z tych wskazanych w art. 30c ust. 3 i ust. 5 omawianej ustawy. Oznacza to, że środkiem odwoławczym od rozstrzygnięcia wojewódzkiego sądu administracyjnego o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia, wydanego na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 3 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jest skarga kasacyjna. Wobec powyższego, złożony przez skarżącą spółkę środek odwoławczy od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 9 czerwca 2010 r. został potraktowany przez Naczelny Sąd Administracyjny jako skarga kasacyjna, mimo nazwania go przez stronę zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że nawet jeśli przyjąć, że do zaskarżania postanowień o pozostawianiu skarg bez rozpatrzenia zastosowanie znajdują przepisy p.p.s.a., to od takich postanowień, jako kończących postępowanie sądowoadministracyjne, przysługiwałaby skarga kasacyjna wobec regulacji zawartej w art. 173 § 1 p.p.s.a., którego stosowania ustawodawca nie wyłącza wprost w art. 30e ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Stosownie do treści art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, do skargi kasacyjnej stosuje się odpowiednio art. 30c ust. 5 tej ustawy, który zawiera regulację prawną dotyczącą trybu wnoszenia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Przepis ten stanowi, że wniesienie skargi po terminie 14 dni (pkt 1), skargi niekompletnej (pkt 2) lub bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie określonym w ust. 2 tego przepisu (pkt 3) powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wniesienie niekompletnej skargi kasacyjnej wywołuje zatem skutek w postaci pozostawienia jej bez rozpatrzenia.

Należy zauważyć, że ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie posługuje się pojęciem "skarga niekompletna". Powołana ostatnio ustawa w Rozdziale 1 Działu III pt. "Pisma w postępowaniu sądowym" (znajdującym zastosowanie także do skargi kasacyjnej – art. 176 in principio p.p.s.a.) odwołuje się do pojęcia "warunki formalne". Regulacje te dowodzą, że odnośnie skargi kasacyjnej przez "warunki formalne" z art. 49 § 1 p.p.s.a. należy rozumieć warunki określone w art. 46-48 p.p.s.a.

Ustawa o zasadach prowadzenia polityki rozwoju nie posługuje się pojęciem "warunki formalne". Do ustawy tej zostało wprowadzone pojęcie "niekompletna skarga". Zgodnie bowiem z art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wniesienie skargi niekompletnej powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia. Wprawdzie ostatnio powołany przepis nie precyzuje pojęć "skarga kompletna" i "skarga niekompletna", jednakże w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju ustawodawca wskazał, że skarga, o której mowa w ust. 1, jest wnoszona bezpośrednio do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją wymienioną w tym przepisie. Oznacza to, że skarga kompletna została zdefiniowana w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju. Powyższe prowadzi do wniosku, że skarga niekompletna w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 omawianej ustawy oznacza braki w zakresie kompletności dokumentacji, o której mowa w art. 30c ust. 2 zd. 1 tej ustawy. Innymi słowy, kompletność skargi, o której stanowi art. 30c ust. 5 pkt 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju odnosi się do kompletności dokumentacji w sprawie, która to dokumentacja szczegółowo została przez ustawodawcę określona w art. 30c ust. 2 tej ustawy. Powyższe uwagi dotyczące rozumienia zwrotu "niekompletna skarga" odnoszą się także do skargi kasacyjnej, skoro art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju określa, że art. 30c ust. 5 tej ustawy ma odpowiednie zastosowanie także do skargi kasacyjnej.

Zwrócić należy także uwagę, że skarga kasacyjna z art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, jako pismo procesowe w rozumieniu art. 45 p.p.s.a., musi spełniać wymagania z art. 46 p.p.s.a., a ponadto powinny być do niej dołączone odpisy, o jakich mowa w art. 47 § 1 p.p.s.a. – jednakże braki w tym względzie nie czynią skargi kasacyjnej niekompletnej w rozumieniu art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

Przedstawione wyżej uregulowania, a także treść art. 176 p.p.s.a. prowadzą do wniosku, że skarga kasacyjna, o której mowa w art. 30d ust. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – aby została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny – powinna być kompletna (a więc musi zawierać dokumentację wyraźnie określoną w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju), nie może zawierać braków formalnych jako pismo procesowe (a więc musi spełniać wymagania określone w art. 46 i art. 47 § 1 p.p.s.a.), a także powinna spełniać wymogi konstrukcyjne określone w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz".

Różne są natomiast skutki prawne w przypadku złożenia skargi kasacyjnej niekompletnej od skutków złożenia skargi kasacyjnej zawierającej usuwalne braki formalne (to jest takie, które nie dotyczą wymogów konstrukcyjnych skargi kasacyjnej określonych w art. 176 p.p.s.a. po słowie "oraz"). W przypadku wniesienia skargi kasacyjnej obarczonej usuwalnymi brakami formalnymi (to jest niespełniającej wymogów z art. 46 lub art. 47 § 1 p.p.s.a.) – z uwagi na brak odmiennej regulacji w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju – przewodniczący winien wezwać stronę wnoszącą skargę kasacyjną do uzupełnienia tychże braków formalnych w trybie art. 49 p.p.s.a. Odmiennie natomiast uregulowane są skutki złożenia skargi kasacyjnej niekompletnej (to jest niezawierającej dokumentacji określonej w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). W takim przypadku ustawodawca wyraźnie określił skutek w postaci pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia (art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju). Z uwagi na to, że kwestia kompletności skargi kasacyjnej oraz skutków braku tej kompletności została kompleksowo uregulowana w ustawie o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, nie ma w tej sytuacji możliwości zastosowania art. 49 p.p.s.a. w celu uzupełnienia tego rodzaju braków.

W rozpoznawanej sprawie do wniesionej skargi kasacyjnej strona nie dołączyła żadnego z dokumentów wymienionych w art. 30c ust. 2 zd. 1 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju, niezbędnych do uznania, że skarga kasacyjna jest kompletna.

W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany był do pozostawienia skargi kasacyjnej bez rozpatrzenia na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 w związku z art. 30d ust. 2 zd. 2 ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju.

-----------------------

6