Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 700/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2008-07-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6343 Świadczenia pieniężne z tytuły pracy przymusowej
Hasła tematyczne: Kombatanci
Skarżony organ: Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych
Treść wyniku: Uchylono zaskarżone zarządzenie
Powołane przepisy: article: art. 185 par. 1 w zw. z art. 197 par. 2 i art. 198
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Stahl po rozpoznaniu w dniu 3 lipca 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S. Z. na zarządzenie Sędziego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 981/08 w zakresie pozostawienia bez rozpoznania pisma S. Z. w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego postanawia: uchylić zarządzenie


UZASADNIENIE

Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2008 r., sygn. akt V SA/Wa 981/08 pozostawiono bez rozpoznania pismo S. Z. "dotyczące decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania uprawnienia do świadczenia pieniężnego". W uzasadnieniu tego zarządzenia wskazano, że złożone pismem z dnia 17 marca 2008 r. "oświadczenie" nie jest skargą w rozumieniu art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), co wynika z jego treści oraz wyjaśnień S. Z. zawartych w piśmie z dnia 21 kwietnia 2008 r.

Na zarządzenie to S. Z. wniósł zażalenie, w którym podniósł, że wnosząc oświadczenie miał na myśli "zażalenie" na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...] o odmowie przyznania uprawnień do świadczeń pieniężnych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie należało uwzględnić. Nie ulega wątpliwości, że pismo skarżącego z dnia 17 marca 2008 r. zatytułowane zostało "oświadczenie", niemniej jednak z akt sprawy wynika, że w istocie stanowi ono skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...]. Na wezwanie Sądu do wyjaśnienia, czy pismo to stanowi skargę do sądu administracyjnego i na jaki akt, S. Z. w piśmie wniesionym do Sądu w dniu 21 kwietnia 2008 r. wyjaśnił, że jego pismo z dnia 17 marca 2008 r. stanowi "wyjaśnienie do decyzji" Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...], nr [...].

Z treści "oświadczenia" z dnia 17 marca 2008 r. wynika, że skarżący odnosi się w nim do uzasadnienia decyzji Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]. Oświadczenie to zostało potraktowane przez organ, jako skarga, na którą organ ten sporządził odpowiedź i przesłał do sądu zgodnie z treścią art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wraz z aktami sprawy. Z obecnie wniesionego zażalenia wynika, że intencją skarżącego był wniesienie skargi na powyżej powoływaną decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, skarżący podnosi bowiem, że "oświadczenie" stanowiło zażalenie na tę decyzję.

W tej sytuacji oświadczenie z dnia 17 marca 2008 r. należy potraktować jako skargę na decyzję Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych z dnia [...]. Sąd mając wątpliwości co do rzeczywistych zamiarów skarżącego, wobec niejasnej odpowiedzi na wezwanie, mógł ponownie wezwać skarżącego do określenia, jak ma potraktować jego pismo z dnia 17 marca 2008 r. pouczając stronę o skutkach prawnych dokonywanych czynności, stosownie do art. 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jak wynika z akt sprawy skarżący nieumiejętnie formułował swoje stanowisko, niemniej jednak z faktu tego nie można wywodzić negatywnych konsekwencji, skoro skarga do sądu administracyjnego nie podlega rygorowi sporządzenia przez podmiot profesjonalny.

Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.