Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt I SA/Wr 1009/21
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2022-01-03 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 3, art. 232 par. 1 pkt 1
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Dagmara Stankiewicz-Rajchman po rozpoznaniu w dniu 3 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z/s w S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we W. z dnia [...] sierpnia 2021 r., nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od II do IV kwartału 2016 r. oraz za m-ce: I, II, III i IV/2017 r. postanawia I. odrzucić skargę; II. zwrócić na rzecz strony skarżącej kwotę 500,00 zł (pięćset złotych 00/100) tytułem uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Strona skarżąca, wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu w przedmiocie podatku od towarów i usług za okres od II do IV kwartału 2016 r. oraz za m-ce: I, II, III i IV/2017 r.

Zarządzeniem z 13 października 2021 r. Przewodniczący Wydziału I wezwał stronę do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia przez: złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej – KRS oraz wyjaśnienie kto podpisał skargę.

Powyższe wezwanie doręczono stronie w dniu 3 grudnia 2021 r.

W piśmie z dnia 3 grudnia 2021 r. nadanym na adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu (data nadania w placówce pocztowej w dniu 9 grudnia 2021 r.) strona skarżąca wyjaśniła, że skarga została podpisana przez prezesa zarządu – R. M. i przedłożyła odpis KRS. Pismem wysłanym w dniu 20 grudnia 2021 r. organ przesłał pismo strony skarżącej zgodnie z właściwością na adres tutejszego Sądu. Pismo wpłynęło do Sądu w dniu 23 grudnia 2021 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z uwagi na uchybienie terminu do uzupełnienia jej braków formalnych.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), Sąd odrzuca skargę, gdy pomimo wezwania nie uzupełniono jej braków formalnych.

Z akt sprawy wynika, że wezwanie do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez złożenie dokumentu wykazującego umocowanie do wniesienia skargi i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej oraz wyjaśnienie kto podpisał skargę, zostało doręczone stronie w dniu 3 grudnia 2021 r. (data na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki). Termin do usunięcia braku formalnego skargi upływał zatem z dniem 10 grudnia 2021 r. Strona wyjaśniła wprawdzie kto podpisał skargę oraz złożyła odpis z Krajowego Rejestru Sądowego w piśmie z dnia 3 grudnia 2021 r., przedmiotowa przesyłka została jednak nadana w dniu 9 grudnia 2021 r. na adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej we Wrocławiu, który po otrzymaniu korespondencji, przesłał ją zgodnie z właściwością na adres Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu w dniu 20 grudnia 2021 r. (data stempla pocztowego na kopercie, w której nadano pismo).

W orzecznictwie sądowoadministracyjnym dominuje pogląd, zgodnie z którym, w przypadku złożenia przez skarżącego skargi do sądu lub organu niewłaściwego (w tym do organu pierwszej instancji), sąd lub organ powinien przesłać ją właściwemu organowi administracji publicznej celem nadania biegu. W tej sytuacji o zachowaniu trzydziestodniowego terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi przez sąd lub organ niewłaściwy w urzędzie pocztowym na adres właściwego organu administracji publicznej (por. postanowienia NSA: z dn. 27 lutego 2009 r., sygn. akt I FSK 1597/08; z dnia 12 stycznia 2009 r., sygn. akt II OSK 1918/08; z dnia 11 marca 2009 r., sygn. akt I OSK 234/09; z dnia 10 października 2007 r., sygn. akt II OSK 1433/07). Zdaniem Sądu, pogląd ten należy odnieść do sytuacji, gdy pismo stanowiące odpowiedź na wezwanie sądu do uzupełnienia braków formalnych zostaje wniesione do organu, którego decyzja jest przedmiotem zaskarżenia. Oznacza to, że o dacie zachowania terminu wyznaczonego wezwaniem do uzupełnienia braków formalnych decyduje - w przypadku złożenia go organowi odwoławczemu - data nadania tego pisma przez ten organ na adres właściwego sądu (por. postanowienie NSA z dnia 19 marca 2015 r., sygn. akt II FSK 3870/14; postanowienie WSA w Gliwicach z dnia 29 sierpnia 2014 r., sygn. akt I SA/Gl 736/14; postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 18 czerwca 2014 r., sygn. akt II SA/Gd 281/14).

Podnieść należy, że sformułowanie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi było jasne, precyzyjne i chociaż nie wskazano w nim wprost, że pismo uzupełniające brak formalny należy wnieść bezpośrednio do sądu, to całokształt jego treści wskazywał na to w sposób oczywisty - w nagłówku wezwania, w lewej części pisma, podano adres sądu, nigdzie nie podano adresu organu. Wniosek o złożenie pisma do sądu wyprowadzić można również z okoliczności wystosowania wezwania do uzupełnienia braku formalnego przez sąd, nie zaś przez organ podatkowy.

W tej sytuacji, wobec wysłania przesyłki na adres organu, dla oceny czy strona uzupełniła brak skargi w terminie, kluczowa jest data nadania przesyłki przez organ do tut. Sądu. Bez znaczenia jest natomiast fakt, iż przesyłka wskazująca wartość przedmiotu zaskarżenia została nadana w dniu 9 grudnia 2021 r., a więc jeszcze przed upływem zakreślonego siedmiodniowego terminu. Zasadniczą dla niniejszej sprawy jest okoliczność, iż pismo skarżącej spółki uzupełniające braki formalne skargi zostało przekazane przez organ podatkowy do tut. Sądu w dniu 20 grudnia 2021 r., a więc już po upływie siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków skargi.

W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz § 3 p.p.s.a., Sąd skargę odrzucił w pkt I sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu w kwocie 500,00 zł sąd orzekł na podstawie 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w pkt II sentencji.