Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 945/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-10-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 175 par. 2 , art. 194 par. 4
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia del. WSA Jerzy Siegień po rozpoznaniu w dniu 20 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia J.S. i H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08 odrzucające zażalenie J. S. i H. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08 odrzucające skargę kasacyjną H. S. w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: oddalić zażalenia.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia J. S. i H. S. z dnia 11 kwietnia 2009 r. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 7 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 293/08 odrzucające skargę kasacyjną H. S. w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Podkarpackiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Rzeszowie z dnia [...] marca 2008 r., w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia, odrzucił zażalenie.

W uzasadnieniu postanowienia z dnia 23 lipca 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie wskazał, że stosownie do treści art. 194 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", zażalenie, którego przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, przy czym "przymus adwokacki" obowiązuje jedynie w zakresie sporządzenia zażaleń na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej.

Zgodnie zaś z treścią art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny na posiedzeniu niejawnym. Pomimo stosownego pouczenia J. i H. S. wnieśli zażalenie na postanowienie tutejszego Sądu z dnia 7 kwietnia 2009 r. – sporządzonej podpasane osobiście przez skarżącego J. S., bez zachowania wymogu "przymusu adwokackiego". Niezachowanie przymusu adwokacko-radcowskiego w odniesieniu do zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej jest równoznaczne z brakiem, który nie podlega uzupełnieniu w trybie art. 49 p.p.s.a.

Zażalenie na postanowienie z dnia 23 lipca 2009 r. wniósł J. S. i H. S., przedstawiając w nim okoliczności przedmiotowej sprawy i kwestionując wydane przez Sąd I instancji orzeczenia, nie odnosząc się do oceny prawnej zwartej w zaskarżonym postanowieniu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenia nie posiadają usprawiedliwionych podstaw. Przepis art. 194 § 4 p.p.s.a. w sposób jednoznaczny określa, że zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego, wskazując jednocześnie, iż odpowiednie zastosowane znajdują przepisy art. 175 § 2 p.p.s.a., w których określony został katalog podmiotów zwolnionych od obowiązku zachowania przymusu adwokacko-radcowskiego. J. S. i H. S. pomimo pouczenia udzielonego przez Sąd I instancji, sporządzili osobiście zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 23 lipca 2009 r., którym została odrzucona skarga kasacyjna również sporządzona osobiście przez stronę. A zatem zasadne było stanowisko Sądu I instancji, który uznał, że zażalenia były niedopuszczalne, a zatem postanowienie o ich odrzuceniu jest zgodne z prawem.

Mając na uwadze powyższe, Sąd na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.