Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 818/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2008-03-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6032 Inne z zakresu prawa o ruchu drogowym
Hasła tematyczne: Ruch drogowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 122 ust. 1 pkt 4
journal: Dz.U. 2005 nr 108 poz 908
law: Ustawa z dnia  20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Wiesław Czerwiński Sędziowie: Sędzia WSA Grażyna Malinowska - Wasik (spr.) Sędzia WSA Anna Klotz Protokolant Justyna Straka po rozpoznaniu w II Wydziale na rozprawie w dniu 4 marca 2008r. sprawy ze skargi J. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie skierowania na badania lekarskie oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] kwietnia 2007r. sygn. [...] Starosta G.-D. orzekł na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (teks jednolity Dz.U. z 2005r. nr 108 poz. 908 ze zm.) o skierowaniu Jerzego P. posiadającego prawo jazdy kategorii ABT na badania lekarskie do Wojewódzkiego Ośrodka Medycyny Pracy w T.

Powyższa decyzja wydana została w wyniku złożenia przez Prokuratora Okręgowego w T. wniosku o wszczęcie postępowania administracyjnego w przedmiocie wydania decyzji o kierowaniu wyżej wymienionego na badania lekarskie celem stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami mechanicznymi. Wniosek został uzasadniony rozpoznaniem u Jerzego P. choroby psychicznej pod postacią schizofrenii przewlekłej podczas badania lekarskiego przeprowadzonego w toku postępowania przygotowawczego prowadzonego przeciwko niemu o czyn nie związany z bezpieczeństwem w komunikacji.

Odwołując się od decyzji organu I instancji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. Jerzy P. zarzucił, że opinia lekarska wydana w sprawie sygn. [...], na którą powołano się w prokuratorskim wniosku, jest nieaktualna, a z opinii późniejszej z dnia [...] stycznia 2006r. załączonej do odwołania nie wynika, że jest chory psychicznie. Nadto zakwestionował prawo prokuratora do zainicjowania postępowania administracyjnego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. decyzją z dnia [...] lipca 2007r. nr SKO-[...] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Organ II instancji wskazał, iż skierowanie na badanie lekarskie przez Starostę może nastąpić w razie powzięcia przez niego wiarygodnej informacji o zastrzeżeniach dotyczących stanu zdrowia osoby posiadającej uprawnienia do kierowania pojazdami, zaś w przypadku odwołującego się okolicznościami uzasadniającymi takie skierowanie były: znaczny ubytek słuchu (40%), przebyte zaburzenia lewego błędnika, a także choroba psychiczna w postaci schizofrenii przewlekłej, stwierdzona opinią sądowo-psychiatryczną z dnia [...] maja 2005r. przez biegłych psychiatrów.

Organ II instancji dostrzegł formalny brak decyzji Starosty G.-D. w postaci nie zamieszczenia w niej uzasadnienia faktycznego i prawnego, lecz uznał, że uchybienie to nie ma wpływu na merytoryczną ocenę sprawy.

Jerzy P. wniósł na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy wnosząc o jej uchylenie. Skarżący zarzucił, że na badanie lekarskie mógł być skierowany tylko na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 5 Prawa o ruchu drogowym jako osoba niepełnosprawna w związku z zawiadomieniem zespołu do spraw orzekania o stopniu niepełnosprawności. Ponadto ponownie zakwestionował opinię lekarzy psychiatrów z 2005r. jako nieaktualną, wnosząc jednocześnie o skierowanie go przez Sąd na badanie przez dwóch biegłych psychiatrów sądowych. Wskazał także, że przyczyną wszelkich jego kłopotów jest sąsiad.

W odpowiedzi na skargę organ II instancji wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 153 poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę legalności działalności organów administracji publicznej, co oznacza, że kontrola ta sprowadza się do oceny, czy wydając zaskarżone rozstrzygnięcie organ nie naruszył przepisów prawa materialnego lub przepisów procedury w stopniu wpływającym na wynik sprawy. Poza tym podstawę rozstrzygnięć sądu stanowi materiał zawarty w aktach sprawy. Wyjątkowo tylko sąd może przeprowadzić dowód z dokumentów, jeżeli jest to niezbędne do wyjaśnienia istotnych wątpliwości i nie spowoduje nadmiernego przedłużenia postępowania w sprawie. Stąd też nie mógł być uwzględniony wniosek skarżącego o spowodowanie dodatkowego przebadania go przez lekarzy psychiatrów.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Rację ma skarżący, że na badanie lekarskie w celu stwierdzenia istnienia lub braku przeciwwskazań zdrowotnych do kierowania pojazdami może – na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 5 ustawy z dnia 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. nr 108 poz. 908 ze zm.) być przez Starostę skierowana osoba niepełnosprawna na skutek zawiadomienia powiatowego lub wojewódzkiego zespołu do spraw orzekania o niepełnosprawności.

Jednakże, niezależnie od powyższego, stosownie do art. 122 ust. 1 pkt 4 cytowanej ustawy, kierujący pojazdem jest decyzją administracyjną Starosty kierowany na tego rodzaju badanie w przypadku nasuwających się zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia.

Z kolei rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 7 stycznia 2004r. w sprawie badań lekarskich kierowców i osób ubiegających się o uprawnienia do kierowania pojazdami (Dz.U. nr 2 poz. 15) w § 2 ust. 5 precyzuje, że starosta może skierować na badanie lekarskie osobę, co do której powziął wiarygodną informację o zastrzeżeniach o stanie zdrowia tej osoby, mogących powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. Badania te są, w myśl wskazanego rozporządzenia przeprowadzane przez uprawnionego lekarza w wojewódzkim ośrodku medycyny pracy.

Wprowadzenie tych unormowań podyktowane zostało koniecznością zapewnienia odpowiedniego bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Z wymienionych wyżej przepisów wynika, że bezwzględnie wymaganymi przesłankami dla wydania na ich gruncie decyzji o skierowaniu osoby uprawnionej do kierowania pojazdami na badanie lekarskie są: otrzymanie przez starostę wiarygodnej informacji dotyczącej stanu zdrowia tej osoby oraz stwierdzenie (ustalenie) przez starostę w oparciu o powyższą informację, że istnieją zastrzeżenia co do stanu jej zdrowia mogące powodować niezdolność do prowadzenia pojazdów. To ostatnie oznacza, iż muszą być ustalone okoliczności uprawdopodabniające istnienie stanów chorobowych wpływających na zdolność psychofizyczną do kierowania pojazdami.

Taką wiarygodną informację o której wyżej mowa, stanowi niewątpliwie treść wniosku Prokuratora Okręgowego w T. wskazującego na opinię biegłych lekarzy psychiatrów z [...] maja 2005r. w przedmiocie stanu zdrowia psychicznego skarżącego.

Wbrew zarzutom skarżącego, uprawnienie prokuratora do złożenia wniosku o wydanie na podstawie art. 122 ust. 1 pkt 4 Prawa o ruchu drogowym przez Starostę decyzji wynikało z art. 182 Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie z tym przepisem prokuratorowi służy prawo zwrócenia się do właściwego organu administracji publicznej o wszczęcie postępowania w celu usunięcia stanu niezgodnego z prawem, zaś tego rodzaju stanem jest naruszająca prawo bezczynność organu w sytuacji, gdy organ ten władny jest wszcząć postępowanie z urzędu.

Omawianemu uprawnieniu prokuratora odpowiada obowiązek przeprowadzenia przez organ administracji publicznej odpowiedniego postępowania..

Jakkolwiek do wniosku z dnia [...] marca 2007r. prokurator nie załączył opinii lekarskiej, na którą się powołał, jak również nie zażądano jej na etapie postępowania pierwszoinstancyjnego, dysponował nią organ odwoławczy i odniósł się do niej w motywach swojej decyzji. Ze wspomnianej opinii z dnia [...] maja 2005r. wynika, że u skarżącego rozpoznano objawy choroby psychicznej w postaci schizofrenii przewlekłej. Nadto treść poprzedzającego diagnozę lekarską i wnioski opinii wywiadu wskazuje, że posiada on ubytek słuchu rzędu 40% i związane z nim ustalone prawo do renty inwalidzkiej II grupy oraz w przeszłości chorował na zaburzenia błędnika ucha lewego. Powyższe rozpoznanie oraz fizyczne upośledzenie skarżącego potwierdzone zostały załączoną przez niego do odwołania kserokopią opinii sądowo-psychiatrycznej z dnia [...] stycznia 2006r. sporządzonej w innej sprawie – sygn. [...] Sądu Rejonowego Wydziału Grodzkiego w T. Opinia ta zawiera też stwierdzenie, na które powołuje się skarżący w odwołaniu od decyzji I instancji, iż nie jest on upośledzony umysłowo.

W ocenie Sądu schorzenia wymienione w obydwu opiniach lekarskich wskazują z dużym prawdopodobieństwem na nieposiadanie przez skarżącego wystarczającej sprawności psychofizycznej do prowadzenia pojazdów i mimo naruszenia przez organ I instancji przepisów administracyjnej procedury (brak uzasadnienia decyzji, niepowiadomienie skarżącego o wyniku postępowania administracyjnego) uzasadniają oddalenie skargi na kwestionowaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w przedmiocie skierowania skarżącego na badanie od ośrodka medycyny pracy celem zweryfikowania zastrzeżeń co do stanu jego zdrowia jako kierowcy.

W tym stanie rzeczy na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 153 poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.