Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1316/12
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2013-07-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 1, 3 i 4, art. 193
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa, , , po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku K. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej K. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 grudnia 2011 r. sygn. akt I SA/Kr 700/11 w sprawie ze skargi K. P. i P. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 9 marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2004 r. postanawia: oddalić wniosek.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 19 lipca 2012 r., Naczelny Sąd Administracyjny odmówił K. P. - dalej jako "Skarżąca" wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że zawarty w skardze kasacyjnej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji ograniczał się do stwierdzenia: "że wykonanie decyzji Dyrektora Izby Skarbowej lub poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. spowodowałoby nieodwracalne szkody". Sąd stwierdził, że z uwagi na lakoniczne uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie jest możliwe dokonanie oceny zaistnienia przesłanki wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia Skarżącej znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wynikającej z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a.".

W dniu 29 maja 2013 r., wpłynął do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, gdzie jako podstawę wskazano art. 61 § 3 P.p.s.a. W uzasadnieniu wniosku Skarżąca podniosła, iż doszło do zajęcia nieruchomości oraz posiadanych dwóch rachunków bankowych, dołączając kserokopie zawiadomień o zajęciu. W ocenie Skarżącej, przedmiotowe zajęcie nieruchomości doprowadzi do jej oszacowania i licytacji, a co za tym idzie utratę prawa własności do nieruchomości. Natomiast w odniesieniu do zajęcia rachunków bankowych Skarżąca argumentowała, że wpłynie to w znaczący sposób na płynność finansową prowadzonej działalności gospodarczej, co w rezultacie może wiązać się z koniecznością jej zawieszenia lub likwidacji. Dalej Skarżąca powołała się na okoliczność znajdowania się jej męża na bezrobociu i pozostawania na jej utrzymaniu małoletniej córki.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Rozpoznawany wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez sąd, będąca formą tymczasowej ochrony sądowej udzielanej stronie postępowania, stanowi wyjątek od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 P.p.s.a., zgodnie z którą wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu. Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, o których mowa w § 1 cytowanego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Natomiast z art. 61 § 4 P.p.s.a. wynika, że postanowienia w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności, co oznacza, iż strona domagająca się zmiany lub uchylenia postanowienia winna wykazać taką zmianę okoliczności, która czyni zasadnym jej wniosek.

Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego strona nie wykazała, aby w stosunku do niej zaszły przesłanki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Głównym argumentem, na jaki powołuje się Skarżąca jest zajęcie nieruchomości i mające nastąpić - opis i oszacowanie tej nieruchomości, co w konsekwencji doprowadzi do licytacji oraz zajęcie dwóch rachunków bankowych, które może doprowadzić do likwidacji prowadzonej działalności gospodarczej. Skarżąca nie przedstawiła jednak żadnych informacji pozwalających na ustalenie jej stanu majątkowego i finansowego. Nie załączono także żadnych dokumentów sytuację tę obrazujących, które mogłyby przekonać Sąd o konieczności udzielenia ochrony tymczasowej. Sam fakt zajęcia nieruchomości nie jest przesłanką do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, gdyż jest to prawna konsekwencja wszczętej egzekucji i nie ma związku z przesłankami sformułowanymi w cytowanym przepisie. Wiąże się ona bowiem nie ze szkodliwymi skutkami, jakie może wywołać wykonanie decyzji, ale z kwestią samej możliwości jej wykonania. Także w odniesieniu do argumentacji związanej z zajęciem rachunków bankowych Skarżąca nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swojego stanowiska. Twierdzenia w tym zakresie podnoszone są nader ogólnikowe. Poza bowiem powołaniem się na ewentualność wystąpienia ewentualnych skutków wykonania decyzji, Skarżąca nie przedstawiła żadnych argumentów uprawdopodabniających tę okoliczność. Zauważyć należy, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek choćby uprawdopodobnienia, iż jego wniosek zasługuje na uwzględnienie. Aby wniosek mógł być rozpatrzony pozytywnie, strona musi poprzeć go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Sąd musi bowiem dysponować wiarygodnie wykazanymi faktami, które pozwolą mu na zastosowanie przedmiotowej instytucji.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.