Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1420/16
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2016-12-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6365 Inne zezwolenia, zgody i nakazy z zakresu ochrony zabytków
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Inne
Skarżony organ: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 184, art. 197 § 1 i 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Dnia 29 grudnia 2016 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka po rozpoznaniu w dniu 29 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia E. [...] Sp. z o.o. S.K.A. w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zawarte w pkt II wyroku z dnia 13 października 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2775/15 w przedmiocie kosztów postępowania w sprawie ze skargi E. [...] Sp. z o.o. S.K.A. w L. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] września 2015 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na roboty budowlane postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 13 października 2016 r., sygn. akt VII SA/Wa 2775/15, po rozpoznaniu skargi E. [...] Sp. z o.o. S.K.A. w L., uchylił zaskarżoną decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z [...] września 2015 r. w przedmiocie odmowy wydania pozwolenia na roboty budowlane (pkt I) oraz zasądził od organu na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania sądowego w wysokości 460 zł (pkt II). Postanowienia zawartego w pkt II wyroku, wydanego na podstawie art. 200 p.p.s.a., Sąd pierwszej instancji nie uzasadnił.

W zażaleniu na postanowienie dotyczące zwrotu kosztów postępowania sądowego skarżąca zarzuciła naruszenie rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, twierdząc, że w sprawie uiściła wpis sądowy w wysokości 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 1 tego rozporządzenia. Ponadto, zarzuciła Sądowi pierwszej instancji niezastosowanie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Stwierdziła, że przed Sądem była reprezentowana przez radcę prawnego i dlatego stawka minimalna z tytułu zastępstwa procesowego – zgodnie z § 14 tego rozporządzenia – powinna wynosić 480 zł. W związku z tymi wyliczeniami zasądzona kwota 460 zł nie odpowiada, zdaniem skarżącej, wysokości poniesionych przez nią kosztów postępowania.

We wnioskach zażalenia wniesiono o zmianę wyroku WSA w Warszawie z 13 października 2016 r. w zakresie pkt II dotyczącego kosztów postępowania sądowego i "wydanie stosownego postanowienia w tym zakresie uwzględniającego uiszczony wpis oraz koszty zastępstwa radcy". Nadto wniesiono o zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.

Rozpoznając zażalenie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie jest zasadne. Skarżąca we wniesionym zażaleniu podnosi dwie kwestie, które w jej ocenie złożyły się na błędnie wyliczoną kwotę rzeczywistych – przez nią poniesionych – kosztów postępowania. Po pierwsze stwierdza, że nieprawidłowo wyliczono kwotę uiszczonego wpisu sądowego. W tej materii wyjaśnić należy, że jakkolwiek skarżąca uiściła wpis sądowy od wniesionej skargi w wysokości 500 zł, to jednak Sąd pierwszej instancji – na skutek zarządzenia Przewodniczącej Wydziału VII z 11 grudnia 2015 r. – zwrócił skarżącej w dniu 17 grudnia 2015 r. kwotę 300 zł tytułem nadpłaconego wpisu od skargi (k. 29, 30 i 34 akt sądowych). Uiszczony wpis sądowy w przedmiotowej sprawie wyniósł zatem 200 zł. Po drugie, skarżąca domaga się wyliczenia wynagrodzenia dla ustanowionego przez nią radcy prawnego według stawek minimalnych określonych w § 14 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U. z 2015 r. poz. 1804). Tymczasem w tej sprawie rozporządzenie to, jakkolwiek weszło w życie z dniem 1 stycznia 2016 r., nie miało zastosowania. Zaskarżone rozstrzygnięcie Sądu pierwszej instancji pochodzi wprawdzie z 13 października 2016 r., jednak skarga skarżącej została wniesiona w październiku 2015 r. Z § 21 tego rozporządzenia wynika zaś, że do spraw wszczętych i niezakończonych przed dniem wejścia w życie rozporządzenia stosuje się przepisy dotychczasowe do czasu zakończenia postępowania w danej instancji. Dlatego w tej sprawie zastosowanie miało rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.), a ściślej jego § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c. Stąd wyliczona przez Sąd pierwszej instancji kwota 240 zł, która łącznie z uiszczonym wpisem od skargi oraz opłatą skarbową dała kwotę 460 zł zasądzonych kosztów postępowania sądowego.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z zw. z art. 197 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), postanowił jak w sentencji.