Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 1097/10
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-11-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6313 Cofnięcie zezwolenia na broń
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Alicja Plucińska-Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Z. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 września 2010 r., sygn. akt II SA/Wa 927/09 odmawiające przyznania Z. S. prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi Z. S. na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palna myśliwską postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 8 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, oddalił wniosek Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, w sprawie ze skargi tego skarżącego na decyzję Komendanta Głównego Policji z dnia [...] kwietnia 2009 r., w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na broń palna myśliwską.

W uzasadnieniu wskazano, że mimo żądania Sądu, skarżący nie przedstawił wskazanych dokumentów czym uniemożliwił obiektywną ocenę jego sytuacji materialnej. Tym samym nie było możliwe przyznanie mu prawa pomocy we wnioskowanym zakresie bowiem skarżący nie wykazał, że została spełniona przesłanka do zwolnienia go od kosztów sądowych, a zatem przyznanie prawa pomocy nie byłoby zgodne z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.).

Zażalenie na powyższe postanowienie wniósł Z. S. nie zgadzając się z rozstrzygnięciem Sądu I instancji, podnosząc, że złożone dotychczas oświadczenia były wystarczające do zwolnienia go od kosztów sądowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Zasadą ogólną postępowania przez sądami administracyjnymi jest ponoszenie przez stronę kosztów tego postępowania związanych z jej udziałem w sprawie (art. 199 ppsa). Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Stosownie zaś do art. 246 § 1 pkt 2 ppsa przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego siebie i rodziny.

Orzeczenie w tej sprawie Sąd wydaje na podstawie oświadczeń strony mając na uwadze okoliczności podane w tym oświadczeniu i w razie potrzeby przedstawione przez stronę dowody. Z powyższego wynika, że to na wnioskodawcy ciąży obowiązek wykazania, iż znajduje się w sytuacji materialnej uprawniającej do przyznania prawa pomocy w zakresie przez nią wnioskowanym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, rozpoznając wniosek Z. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, wezwał skarżącego do przedłożenia wskazanych dokumentów /zaświadczeń z urzędu pracy i opieki społecznej/, które miały być uzupełnieniem oświadczenia odnośnie stanu majątkowego. Skarżący nie przedstawił żądanych dokumentów stwierdzając jedynie, iż nie otrzymałby żadnych zaświadczeń bowiem nie jest zarejestrowany i nie korzysta z opieki społecznej. Zasadnie zatem Sąd I instancji doszedł do przekonania, że uchylanie się skarżącego od nałożonego obowiązku szczegółowego wykazania, iż znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym powoduje, że wniosek nie może być uwzględniony. W rozpatrywanej sprawie Sąd I instancji dokonał oceny sytuacji finansowej i możliwości płatniczych skarżącego, uwzględniając jego brak współdziałania w zakresie przedstawienia rzeczywistej sytuacji materialnej skarżącego, co zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasługuje na aprobatę.

Zaskarżone postanowienie jest zatem słuszne i zgodne z prawem, wniesiony przez skarżącego środek odwoławczy nie zawiera argumentów, które mogłyby podważyć jego prawidłowość, w konsekwencji czego zażalenie należało oddalić.

Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art.197 ppsa.