Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt II SA/Sz 1421/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2017-03-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6213 Inne  świadczenia finansowe związane z lokalem mieszkalnym
Hasła tematyczne: Pomoc publiczna
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 2016 poz 1782
law: Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji
article: art. 7 i 77 kpa
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
journal: Dz.U. 2016 poz 1066
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych - tekst jednolity
article: art. 145 par. 1 pkt 1 lit a i c P.p.s.a.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Strzelecka -Kuligowska, Sędziowie Sędzia WSA Maria Mysiak,, Sędzia WSA Patrycja Joanna Suwaj (spr.), Protokolant starszy sekretarz sądowy Joanna Białas-Gołąb, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 22 marca 2017 r. sprawy ze skargi M. W. na decyzję Komendanta Wojewódzkiego Policji w S. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Komendanta Miejskiego Policji w S. z dnia [...] Nr [...].


UZASADNIENIE

1. W dniu 21 września 2016 r. M.W. (dalej przywoływany jako: "Skarżący"), złożył wniosek w sprawie przyznania pomocy finansowej, w związku z uzyskaniem spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego położonego.

2. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Komendant Miejski Policji odmówił przyznania pomocy finansowej Skarżącemu na cel wskazany we wniosku, ponieważ uznał, że w dniu jego złożenia zainteresowany był w posiadaniu lokalu, o którym mowa wyżej co oznacza, że posiadał zabezpieczone potrzeby mieszkaniowe. Organ uznał tym samym, że Skarżący nie posiada prawa do lokalu mieszkalnego z zasobów Policji (art. 88 ust. 1, art. 90 i 95 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1782, dalej przywoływana jako: u.pol.) i analogicznie do pomocy finansowej określonej w art. 94 ust. 1 u.pol.

3. Od powyższego orzeczenia Skarżący złożył odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji .

4. Komendant Wojewódzki Policji, decyzją z dnia [...], działając na podstawie:

- art. 104, art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. : Dz. U. z 2016 r. poz. 23 z późn. zm.)

- art. 94 ust. 1 oraz 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j.: Dz. U. z 2016 r. poz. 1782)

- § 1 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów (t.j.: Dz. U. z 2013 r. poz. 864, dalej przywoływane jako: "rozporządzenie"),

postanowił utrzymać w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Organ wskazał, że problematyka pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu została uregulowana w rozdziale 8 "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" u. pol. Organ przywołał treść art. 94 ust. 1 i wskazał, iż pomoc ma wiązać się z pojęciem działań mających na celu w przyszłości doprowadzenie do uzyskania lokalu mieszkalnego, o czym świadczy pojęcie "uzyskanie," a nie czynności już dokonanych związanych z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych policjanta.

Z brzmienia wskazanego przepisu wynika, jak wskazał Organ, że pomoc finansowa jest alternatywną formą spełnienia prawa do lokalu mieszkalnego i konsekwencją nierealizowania uprawnienia funkcjonariusza do otrzymania lokalu mieszkalnego poprzez jego przydział w drodze decyzji administracyjnej z zasobów Policji (art. 88 ust. 1 i 95 ust. 1 u.pol.). Oba te uprawnienia tj. przydział lokalu oraz pomoc finansowa, powiązane są ze sobą przesłanką niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Celem tego unormowania jest bowiem stworzenie odpowiednich warunków, w których policjant w służbie stałej będzie mieszkał w miejscu pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej.

Organ jednocześnie podkreślił, że w art. 95 ust. 1 pkt 1-4 cyt. ustawy zostały wymienione przypadki, w których nie przydziela się funkcjonariuszowi lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej. Zgodnie z przepisem ust. 1 pkt. 2 powołanego wyżej artykułu nie przydziela się lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej posiadającego m.in. w miejscowości, w której pełni służbę, lub miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno - pensjonatowy, co oznacza że policjantowi mającemu zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, nie przysługuje przydział lokalu mieszkalnego z zasobów Policji, ani też pomoc finansowa o której mowa wart. 94 ust. 1 u.pol.

Organ powołał się także na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 kwietnia 2009 r. (sygn. akt I OPS 7/08) i wyjaśnił, że pomoc finansowa przysługuje nie w związku z uzyskaniem lokalu mieszkalnego (domu), ale na ich uzyskanie. Wskazał również, że przedmiotowe świadczenie jest świadczeniem szczególnym. Wykładania przepisów regulujących takie szczególne uprawnienia nie może być zatem rozszerzająca. Zaznaczył, że pomoc finansowa nie jest świadczeniem udzielanym z urzędu lecz na wniosek funkcjonariusza. A zatem po złożeniu wniosku wraz z wymaganą dokumentacją organ może prowadzić postępowanie w sprawie jej przyznania. Natomiast kwestia czy funkcjonariusz spełnia przesłanki do jej otrzymania może być rozważana tylko po zgłoszeniu roszczenia, a nie na dzień nabycia lokalu mieszkalnego (domu). Decydujące znaczenie ma sytuacja mieszkaniowa funkcjonariusza składającego wniosek o przyznanie pomocy finansowej, a pomoc przysługuje funkcjonariuszowi tylko wówczas, gdy zgłaszając roszczenie nie miał zaspokojonych potrzeb mieszkaniowych. Podobne stanowisko wyraził NSA w wyroku z dnia 13 lipca 2010 r. sygn. akt I OSK 222/10, który wydany został na tle regulacji zawartej w ustawie o Policji, a dotyczącej pomocy finansowej dla funkcjonariusza Policji.

Organ uznał w świetle powyższego, że Skarżący w dniu złożenia wniosku tj. 21.09.2016 r. miał zrealizowane od dnia 16.09.2016 r. prawo do lokalu mieszkalnego zgodnego z normami zaludnienia w miejscu pełnienia służby czyli - miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe. Organ podkreślił, że Skarżący posiadał uprawnienia do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego i ze składanych oświadczeń mieszkaniowych, na podstawie których Organ I instancji ustalił uprawnienie Skarżącego wynikało m.in., że Skarżący wraz z rodziną od [...]r. zamieszkiwał w lokalu teściów, który następnie kupił na podstawie załączonej do wniosku umowy sprzedaży.

Organ wskazał, że w sprawie jest okolicznością niesporną, że w dniu 16.09.2016 r. Skarżący z żoną nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Lokal mieszkalny położony, którego powierzchnia mieszkalna (m2) odpowiada przysługującym temu policjantowi normom zaludnienia wynikającymi z § 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów (Dz. U. z 2013 r. poz. 1170).- norma od 7m2 do 10m2 pow. mieszkalnej.

Na tej podstawie Organ uznał, że w dacie wystąpienia z wnioskiem o pomoc finansową tj. 21.09.2016 r. Skarżący miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe, gdyż posiadał w miejscowości pobliskiej w stosunku do miejsca pełnienia służby lokal mieszkalny, odpowiadający przysługującej policjantowi i jego rodzinie powierzchni mieszkalnej, zatem w konsekwencji nie spełnił warunków do uzyskania lokalu mieszkalnego z zasobów Policji ani też do przyznania pomocy finansowej o której mowa w art. 94 ust. 1 u.pol.

Odnosząc się do zarzutów Skarżącego Organ wyjaśnił, że w orzecznictwie utarła się zasada zgodnie z którą ze względu na zbliżony cel regulacji i zbliżone rozwiązania, można stosować analogicznie przepisy innych ustaw dotyczących służb mundurowych, odnoszących się do świadczenia jakim jest pomoc finansowa. Zwrócił na to uwagę Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 29 marca 1999 r. (sygn. akt OPS 1/99, ONSA 1999/3/77) oraz Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 14 maja 2001 r. (sygn. akt SK 1/00, OTK 2001/4/84). Orzecznictwa te wprawdzie dotyczą pomocy finansowej uzyskanej przez policjantów, jednakże zawarte w nich wywody w pełni odnoszą się do podobnych rozwiązań przyjętych w Służbie Więziennej.

Natomiast Naczelny Sąd Administracyjny w podjętej uchwale siedmiu sędziów w dniu 29 kwietnia 2009 r. (sygn. akt I OPS 7/08) wskazał uprawnienia do pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez funkcjonariusza Służby Więziennej, jednakże ze względu na analogiczne uregulowania prawne zawarte w ustawie o Policji ma ona także znaczenie przy wykładni przepisu art. 94 ust. 1 tejże ustawy dot. funkcjonariuszy Policji.

Organ nie zgodził się, że art. 107 u.pol. reguluje realizację świadczeń wynikających z rozdziału 8 u.pol. pt. "mieszkania funkcjonariuszy Policji". Wniosek o wszczęcie postępowania w sprawie przyznania pomocy finansowej można złożyć w każdym czasie to jednak, jak podkreślił Organ, właśnie "ten" czas decyduje o sposobie jego załatwienia co niejednokrotnie podkreślały Sądy w orzecznictwach. Zatem kwestia czy funkcjonariusz spełnia przesłanki do otrzymania przedmiotowego świadczenia może być rozważana po zgłoszeniu roszczenia. Organ bada czy w dacie złożenia wniosku policjant miał zaspokojone potrzeby mieszkaniowe.

Przepis prawa materialnego wyznacza ramy i granice czasowe, które wiążą organ w sposobie załatwienia wniosku, to nie ma znaczenia przyczyna zwłoki w działaniu strony. Dlatego policjant nie jest zwolniony od dołożenia należytych starań, aby zapoznać się z przepisami regulującymi jego uprawnienia i obowiązki w tym również wynikającymi z przyznania pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu.

Końcowo Organ podniósł, iż wszelkie zobowiązanie finansowe związane z uzyskaniem przedmiotowego lokalu, nie mogą stanowić uprawnień do żądania w każdym czasie pomocy finansowej na ich spłatę.

5. Niezadowolony z treści rozstrzygnięcia Skarżący złożył skargę, zarzucając:

- rażące naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię n/w przepisów art. 94 § 1 i 2 u.pol. oraz § 2 i 3 pkt 1 i 2 ust. 1, 2 rozporządzenia.

W uzasadnieniu wskazał, iż ani ustawa o Policji, ani rozporządzenie nie określają terminu, w którym uprawniony może wystąpić z wnioskiem ani też, że może to uczynić jedynie przed nabyciem lokalu mieszkalnego lub domu. Podkreślił, że § 3 ust. 2 rozporządzenia wymienia dokumenty jakie należy dołączyć do wniosku, w tym umowę kupna lokalu mieszkalnego, wyciąg z księgi wieczystej. Skarżący uwypuklił, że przepisy też nie przewidują wygaśnięcia prawa do pomocy finansowej na skutek upływu czasu lub zrealizowania celu na jaką pomoc jest przeznaczona. Natomiast, w ocenie Skarżącego, jednoznacznie wskazuje się wymóg nieotrzymania lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej oraz, iż pomoc finansowa jest jednorazowo przyznawana na wniosek policjanta będącego w służbie stałej.

Skarżący wskazał, że zgodnie z wymogiem rozporządzenia do wniosku o przyznanie pomocy finansowej zostały załączone dokumenty w postaci wyciągu z księgi wieczystej i umowy kupna lokalu w formie aktu notarialnego oraz też zaświadczenie o członkostwie ze spółdzielni mieszkaniowej. Skarżący podkreślił przy tym, iż aby uzyskać wskazane dokumenty trzeba najpierw nabyć daną nieruchomość, co umożliwia kolejno złożenie stosownego wniosku.

Skarżący uwypuklił, że nie posiadał wcześniej lokalu mieszkalnego lub domu; nie otrzymał także lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej; jest funkcjonariuszem w służbie stałej; nie była też przyznana mu wcześniej jednorazowa pomoc finansowa. Nadto wskazał, iż w decyzji odmownej przytoczono treść art. 95 u.pol., który to odnosi się jednak do wyłączenia możliwości otrzymania lokalu mieszkalnego w przypadku zwrócenia się o przyznanie takiego lokalu na podstawie decyzji administracyjnej. Skarżący podkreślił brak związku z treścią art. 94 u.pol.

Skarżący ponownie podkreślił, iż złożył wszystkie dokumenty i spełnił wszystkie warunki przewidziane przepisami Ustawy o Policji i rozporządzenia oraz, że we wcześniejszych latach pomimo, że przepisy uprawniające do pomocy finansowej w policji nie zmieniły się do dnia dzisiejszego, funkcjonariusze policji otrzymywali należną im pomoc także w późniejszym okresie od zakupu i złożeniu wniosku.

Skarżący, dalej argumentując, wskazał w związku z powyższym na naruszenie zasady równego traktowania z Konstytucji RP.

W ocenie Skarżącego, lokal mieszkalny przy [...], umową notarialną z dnia [...] został zakupiony z jednoczesnym przejęciem zobowiązania kredytowego i jest obciążony hipoteką z przewidzianym terminem spłaty przypadającym na [...] r. Wskazał tym samym, że jednoznaczne i pełnoprawne uzyskanie przedmiotowego lokalu mieszkalnego nastąpi po spłacie zobowiązania na nim ciążącego.

6. W odpowiedzi na skargę Organ wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

7. Stosownie do treści art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2016 r., poz. 1066 ze zm.), kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej: "p.p.s.a.")

- sprawowana jest przez sądy administracyjne w oparciu o kryterium zgodności

z prawem. W związku z tym, w celu wyeliminowania z obrotu prawnego aktu wydanego przez organ administracji publicznej konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia przepisu prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisu postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania lub ustalenie, że akt taki dotknięty jest wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a.).

W wyniku przeprowadzonej kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd uznał,

że skargę należało uwzględnić, bowiem zaskarżona decyzja narusza przepisy prawa materialnego.

8. Na wstępie wywodu należy nakreślić ramy prawne sprawy.

Przepis art. 88 ust. 1 ustawy o Policji statuuje generalną zasadę kształtującą uprawnienie policjanta do zaspokojenia jego potrzeb mieszkaniowych poprzez otrzymanie lokalu mieszkalnego w miejscowości pełnienia służby lub miejscowości pobliskiej. Uprawnienie to jest realizowane w różny sposób, poczynając od przydziału lokalu mieszkalnego (art. 90 u.pol.), poprzez przyznanie równoważnika pieniężnego (art. 92 ust. 1 tej ustawy) bądź poprzez pomoc finansową na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość (art. 94 ust. 1 tej ustawy). Przepis art. 94 ust. 1, na co zwraca uwagę orzecznictwo sądów administracyjnych, pozostaje w ścisłym związku z art. 95 ustawy. W szczególności pomoc finansowa przysługuje tylko temu policjantowi, który nie uzyskał lokalu mieszkaniowego na podstawie decyzji administracyjnej, a powinien był taki lokal uzyskać (wyrok WSA z dnia 24 lutego 2005 r., II SA/Bk 712/04, Lex nr 194650). Zgodnie natomiast z przepisem art. 95 ust. 1 pkt. 2 u.pol., lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej nie przydziela się policjantowi posiadającemu w miejscowości, w której pełni służbę lub w miejscowości pobliskiej lokal mieszkalny odpowiadający co najmniej przysługującej mu powierzchni mieszkalnej albo dom jednorodzinny lub dom mieszkalno-pensjonatowy.

Zgodnie z treścią art. 94 ust. 1 u.pol. Policjantowi, który nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale, przysługuje pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego w spółdzielni mieszkaniowej albo domu jednorodzinnego lub lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość.

Z kolei na podstawie § 2 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu przez policjantów, pomoc finansową przyznaje się jednorazowo policjantowi w służbie stałej. Pomoc finansową przyznaje się na wniosek policjanta. Wzór wniosku o przyznanie pomocy finansowej określa załącznik do rozporządzenia (§ 3 ust. 1 rozporządzenia). Ust. 2 tego paragrafu stanowi, iż do wniosku dołącza się dokumenty potwierdzające fakt ubiegania się przez policjanta lub jego małżonka pozostającego z nim we wspólności majątkowej o lokal mieszkalny lub dom jednorodzinny w miejscowości pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej, a w szczególności:

1) zaświadczenie o członkostwie ze spółdzielni mieszkaniowej albo

2) wyciąg z księgi wieczystej oraz umowę kupna lokalu (domu jednorodzinnego) sporządzoną w formie aktu notarialnego lub umowę przedwstępną, albo

3) w przypadku budowy domu jednorodzinnego - aktualny wyciąg z księgi wieczystej potwierdzający własność gruntu (prawo wieczystego użytkowania) oraz pozwolenie właściwego organu na budowę domu, albo

4) pozwolenie na budowę lokalu stanowiącego odrębną nieruchomość.

9. W sprawie wyłoniły się dwa problemy. Pierwszy - czy w sytuacji, w której policjant składa wniosek o przyznanie świadczenia na uzyskanie lokalu już po nabyciu mieszkania, świadczenie takie mu przysługuje. Orzekające w sprawie Organy przesądziły, że Skarżący, który najpierw nabył prawo do lokalu (w dniu [...] r.) a następnie wniósł w dniu [...] r. o pomoc finansową nie ma uprawnienia do wnioskowanej pomocy, gdyż na dzień złożenia wniosku o pomoc zamieszkuje już w tym właśnie stanowiącym jego własność lokalu i posiadającym powierzchnię mieszkalną m2, mieszczącą się w kryteriach norm.

Drugi natomiast – czy zakresem pomocy objąć można regulację (spłatę) zobowiązania finansowego zaciągniętego w związku z nabyciem lokalu mieszkalnego.

10. Pomoc finansowa w uzyskaniu mieszkania, o której mowa w art. 94 ust. 1 u.pol. jest konsekwencją niezrealizowania uprawnień policjanta, który ma prawo do otrzymania lokalu mieszkalnego o określonej powierzchni z zasobów o jakich mowa w art. 90 ustawy. Cel pomocy finansowej na zakup mieszkania jest jasny i skonkretyzowany, a jest nim szeroko rozumiane zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych, ale głównie po to aby policjant mógł w sposób właściwy pełnić służbę, a jednocześnie organ mógł się zwolnić od obowiązku przydzielenia mieszkania służbowego.

11. W rozpoznawanej sprawie bezsporne jest, że w dniu 16 września 2016 r. Skarżący z żoną nabyli spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego. Lokal mieszkalny położony jest przy, zaś jego powierzchnia mieszkalna (m2) odpowiada przysługującym temu policjantowi normom zaludnienia wynikającymi z § 3 rozporządzenia MSWiA z dnia 18 maja 2005 r. w sprawie szczegółowych zasad przydziału, opróżniania i norm zaludnienia lokali mieszkalnych oraz przydziału i opróżniania tymczasowych kwater przeznaczonych dla policjantów.

Jak wynika z treści aktu notarialnego Rep. [...], z dnia [...] r., sprzedający w celu nabycia spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu zaciągnęli kredyt zabezpieczony hipoteką i część tego kredytu została spłacona (§ 2 e); z promesy zwolnienia z długu wydanej przez Bank wynika, że bank ten deklaruje wstępne zwolnienie z długu sprzedających – kredytu hipotecznego zabezpieczonego hipoteką w przypadku gdy przedmiotowe spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego przysługiwać będzie wyłącznie Skarżącemu i jego żonie (§ 3); uzgodniona cena sprzedaży została już w całości zapłacona (§ 7); zaś Skarżący wraz z żoną oświadczają, iż przejmują od sprzedających w całości wszelkie zobowiązania na rzecz kredytującego banku zabezpieczone hipoteką na przedmiotowym spółdzielczym własnościowym prawie do lokalu mieszkalnego i zobowiązują się go spłacać na dotychczasowych warunkach a sprzedający wyrażają na to zgodę (§ 9).

12. W ocenie Sądu Organ dokonał ustaleń i poczynił wnioski jedynie na podstawie zdarzeń, które miały miejsce w dacie złożenia wniosku o pomoc finansową. Na gruncie ustawy o Policji stanowi to jednak nieuprawnione działanie organu, zbyt wąskie, gdyż jak wyjaśnia uchwała Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 kwietnia 2009 r. I OPS 7/08 (ONSAiWSA 2009/4/66), podjęta na podstawie co prawda ustawy z dnia 9 kwietnia 2010 r. o Służbie Więziennej (Dz.U.2010.79.523) ale z powodu podobnej regulacji prawnej znajdującej również zastosowanie w sprawach pomocy finansowej dla funkcjonariuszy Policji, nabycie przez funkcjonariusza Służby Więziennej domu mieszkalnego przed złożeniem wniosku o przyznanie pomocy finansowej (...) nie wyklucza samo przez się przyznania tej pomocy. Konieczne są dodatkowe ustalenia. Wyjaśniając Sąd wskazał w uzasadnieniu uchwały, że "nabycie" należy pojmować w znaczeniu materialnym i że ma oznaczać faktyczną możliwość zaspokojenia przez policjanta potrzeby mieszkaniowej. Zasadą jest możliwość udzielenia jej w razie niezaspokojenia potrzeb mieszkaniowych funkcjonariusza w dacie zgłoszenia żądania w tej materii, niemniej, jak podnosi Sąd, istotnym jest także dzień nabycia lokalu i okoliczności, które charakteryzują to zdarzenie.

Organ w niniejszej sprawie, co prawda poczynił ustalenia w zakresie zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych policjanta, przedstawiając chronologię zdarzeń, z ustaleń tych jednak wyciągnął wnioski jedynie na dzień złożenia przez policjanta wniosku, nie zaś, jak wskazano w powyższej uchwale także na dzień nabycia lokalu.

Z akt sprawy wynika natomiast, iż do dnia nabycia przedmiotowego lokalu, Skarżący mieszkania nie miał i uprawniony był do równoważnika pieniężnego z tytułu braku mieszkania (s. 3 decyzji Organu II instancji) – Skarżący nie otrzymał lokalu mieszkalnego na podstawie decyzji administracyjnej o przydziale i nie korzystał z resortowej pomocy finansowej na uzyskanie lokalu. Tym samym, w ocenie Sądu Organy dokonały nieprawidłowej wykładni normy zawartej w art. 94 ust. 1 w zw. z art. 95 ust. 1 pkt 2 u.pol.

13. Natomiast Organy nie poczyniły ustaleń w zakresie przeznaczenia pomocy na uzyskanie lokalu mieszkalnego, podczas gdy z akt sprawy wynika, że nabywając przedmiotowy lokal Skarżący wraz z żoną przejęli zobowiązanie kredytowe, zaciągnięte w związku z nabyciem lokalu przez poprzednich właścicieli.

Orzekające w sprawie Organy nie dokonały w istocie ustaleń, czy Skarżący, który najpierw nabył prawo do lokalu przy (w dniu r.) a następnie wniósł w dniu

21 września 2016 r. o pomoc finansową faktycznie miał na celu regulację zobowiązania zaciągniętego umową kredytową przez poprzednich właścicieli a przejętego przez Skarżącego na spłatę tego lokalu.

Podkreślić w tym miejscu wypada, co winien mieć Organ w szczególności na uwadze, że ustawa o Policji, jak też rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 17 października 2001 r. w sprawie pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego lub domu jednorodzinnego przez policjantów, nie wyklucza uzyskania pomocy finansowej na spłatę kredytu wziętego na cele mieszkaniowe. W ocenie Sądu ustawa posługując się pojęciem "uzyskanie lokalu mieszkalnego" nie określiła, tym bardziej w żaden sposób nie ograniczyła źródła finansowania lokalu, czy poprzez zapłatę w gotówce czy poprzez finansowanie z kredytu bankowego. Również wymienione rozporządzenie nie zawiera szczególnych warunków w tym zakresie (por. wyrok WSA z dnia 8 października 2013 r. (sygn. akt III SA/Kr 1697/12). Także pogląd wyrażony w wyroku NSA z dnia 18 listopada 1998 r. (sygn. akt I SA/743/98), zgodnie z którym "określenie pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego (art. 94 ust. 1 ustawy z 1990 r. o Policji) jest pojęciem szerokim, odnoszącym się także do przypadków udzielania pomocy na spłatę zobowiązań finansowych, zaciągniętych w związku z nabyciem lokalu mieszkalnego lub domu przez policjanta" pozostaje w pełni aktualnym, zaś Sąd orzekający w sprawie w pełni go popiera.

Biorąc pod uwagę powyższe Sąd wskazuje, że Organ w niniejszej sprawie nie poczynił w sposób wszechstronny i wymagany przepisami art. 7 i 77 K.p.a. postępowania wyjaśniającego, czym w istocie normy te naruszył.

14. W konsekwencji powyższych naruszeń, Sąd orzekł jak w sentencji w oparciu o art. 145 § 1 pkt 1) lit. a) i c) p.p.s.a.