Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 447/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2012-04-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6146 Sprawy uczniów
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: , Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Walentek, , , po rozpoznaniu w dniu 17 kwietnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie spraw uczniów w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia adwokata postanawia: ustanowić dla skarżącej adwokata


UZASADNIENIE

W sprawie ze skargi A.P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania stypendium szkolnego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 5 marca 2012r. oddalił skargę.

Wnioskiem z dnia 31 marca 2012r. złożonym na urzędowym formularzu, reprezentująca skarżącą E.P. wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienia adwokata oraz zwolnienie od kosztów sądowych. We wniosku wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z córką A.P., która się uczy oraz nie posiada żadnego majątku. Podniosła, że jest osobą bezrobotną, nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, przedmiotów wartościowych oraz nieruchomości. Jako źródło dochodów rodziny wskazała otrzymane w lutym 2012 r. zasiłki celowe na leki (160 zł) i zasiłek okresowy (202 zł), a nadto świadczenia rodzinne w kwocie 98 zł oraz alimenty w wysokości 200 zł zasądzone na rzecz A.P. Do wniosku dołączone zostało m.in. zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy w B. stwierdzające, iż E.P. jest zarejestrowana jako osoba bezrobotna od dnia 28 marca 2006r. oraz nie pobiera zasiłku dla bezrobotnych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej P.p.s.a. stronie na jej wniosek może być przyznane prawo pomocy. Natomiast stosownie do art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może zostać udzielone w zakresie całkowitym (obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego) lub w zakresie częściowym (obejmujące zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego).

Stosownie do art. 239 pkt 1 lit. a P.p.s.a., nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona skarżąca działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Skoro więc A.P. korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych, ta część jej wniosku o przyznanie prawa pomocy nie była przedmiotem rozpoznania.

W związku z tym, że wniosek skarżącej obejmuje swoim zakresem ustanowienie adwokata należało go rozpoznać w oparciu o normę określoną w art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Z brzmienia tego unormowania wynika, że przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym następuje wtedy, gdy wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

Przedstawione we wniosku okoliczności przemawiają za jego uwzględnieniem. A.P. jest uczennicą oraz nie posiada żadnego majątku. Zamieszkuje z matką E.P., która nie posiada żadnych zasobów finansowych, ani łatwego do spieniężenia majątku. Na dochód rodziny skarżącej składają się zasiłek rodzinny w wysokości 98 zł, alimenty w wysokości 200 zł oraz zasiłki z pomocy społecznej. Powyższe okoliczności wskazują, iż sytuacja finansowa rodziny skarżącej jest trudna, a otrzymywane środki pieniężne z pewnością nie mogą zaspokoić wszystkich kosztów utrzymania i nie pozwalają na poczynienie żadnych oszczędności.

Tym samym nie budzi wątpliwości, że skarżąca nie posiada środków na pokrycie kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.