Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 1127/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-04-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6116 Podatek od czynności cywilnoprawnych, opłata skarbowa oraz inne podatki i opłaty
6391 Skargi na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 100 i 101a ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58 par. 1 pkt 6,  art. 58 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Krystyna Kleiber, Przewodniczący Sędzia WSA, , po rozpoznaniu w dniu 19 kwietnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. O. na uchwałę Rady W. z dnia [...] kwietnia 2009 r. Nr [...] w przedmiocie zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłaty targowej postanawia: - odrzucić skargę -


UZASADNIENIE

W dniu [...] kwietnia 2009 r. Rada W. podjęła uchwałę nr [...] w sprawie zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłaty targowej.

W dniu 2 marca 2011 r. E. O. (dalej: Skarżąca ) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na ww. uchwałę.

W odpowiedzi na skargę pełnomocnik Rady W. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niedopuszczalność z powodu braku uprzedniego wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej: p.p.s.a.), ewentualnie o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skargę należało odrzucić.

Przed przystąpieniem do merytorycznego rozpoznania sprawy sąd administracyjny zobligowany jest zbadać, czy spełnione zostały niezbędne warunki dopuszczalności skargi. Należy do nich między innymi wniesienie skargi po wyczerpaniu środków zaskarżenia.

Dokonując oceny dopuszczalności skargi E. O. pod wyżej wskazanym kątem należy zauważyć, że w niniejszej sprawie zaskarżona jest uchwała Rady W. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie zasad ustalania i poboru oraz terminów płatności i wysokości stawek opłaty targowej w trybie art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie z ust. 1 art. 101 ustawy o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Z kolei, kwestię terminu wnoszenia skarg na uchwały organów samorządowych reguluje przepis art. 53 § 2 p.p.s.a., stanowiący, że w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4 p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa.

Zgodnie z dyspozycją art. 52 §1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przy czym przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.).

Postępowanie sądowoadministracyjne nie może, więc zostać uruchomione, jeżeli nie zostały wykorzystane środki weryfikacji kwestionowanych aktów lub czynności, dostępne podmiotowi w postępowaniu administracyjnym (por. T. Woś "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz." Wydawnictwo Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005r., s. 235).

Wobec powyższego, skoro skarżąca nie wezwała organu do usunięcia naruszenia prawa, nie wypełniła obowiązku wynikającego z przepisu art. 52 § 3 p.p.s.a. W tej sytuacji należało uznać, że brak wezwania Rady W. do usunięcia naruszenia prawa przed wniesieniem skargi do tut. Sądu, czyni tę skargę niedopuszczalną z innych przyczyn, jak stanowi art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 p.p.s.a. i na podstawie wyżej wymienionego przepisu Sąd orzekł o odrzuceniu tej skargi.