Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 353/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-06-18 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 650  Sprawy świadczeń społecznych w drodze wyjątku
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 175
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Sławomir Antoniuk po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej J. S. z dnia 11 maja 2009 r. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2008 r. sygn. akt II SA/Wa 353/08 w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku postanawia -odrzucić skargę kasacyjną-


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 3 września

2008 r. sygn. akt II SA/Wa 353/08 oddalił skargę J. S. na decyzję Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] stycznia 2008 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku.

Odpis wyroku wraz z uzasadnieniem doręczony został skarżącemu w dniu

14 października 2008 r. Skarżący został pouczony o prawie i trybie wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia. Postanowieniem z dnia 25 listopada 2008 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną z dnia 6 listopada 2008 r., bowiem nie spełniała ona wymogów określonych w art. 175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zażalenie na to orzeczenie odrzucone zostało przez Sąd postanowieniem z dnia 17 grudnia 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny

po rozpatrzeniu zażalenia na postanowienie z dnia 17 grudnia 2008 r. – postanowieniem z dnia 2 lutego 2009 r. sygn. akt I OZ 51/09 zażalenie oddalił.

Pismem z dnia 11 maja 2009 r. nazwanym "skarga" J. S. zakwestionował ustalenia Sądu zawarte w uzasadnieniu wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pismem z dnia 20 maja 2009 r. skarżący poinformowany został, że postępowanie w sprawie z jego skargi na decyzję

w przedmiocie świadczenia w drodze wyjątku zostało prawomocnie zakończone. Wskazując, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przewiduje możliwość wnoszenia skarg na akty wydane w postępowaniu administracyjnym Sąd wezwał skarżącego do udzielenia w terminie 7 dni informacji, jak należy traktować jego pismo z dnia 11 maja 2009 r. Sąd wskazał przy tym,

że w odniesieniu do prawomocnych orzeczeń sądowych ustawodawca przewidział możliwość wnoszenia skargi o wznowienie postępowania. Skarżącego pouczono o treści przepisów dotyczących ustawowych wymogów skargi o wznowienie postępowania.

W odpowiedzi na wezwanie J. S. nadesłał pismo z dnia 3 czerwca

2009 r. również nazwane "skarga", w którym wskazał, że pismo z dnia 11 maja 2009 r. stanowi skargę na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Skarżący zakwestionował uzasadnienie wyroku.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Na wstępie wskazania wymaga, że skarżący pouczony o prawnych możliwościach kwestionowania prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wskazał, że wnosi skargę na wyrok. W związku z tym, że skarżący kwestionuje treść uzasadnienia wyroku Sądu, a nadto wyjaśnienie z dnia

3 czerwca 2009 r. nie podaje, że "skargę" z dnia 11 maja 2009 r. należy traktować jako skargę o wznowienie postępowania, Sąd przyjął, że skarżący niezadowolony

z rozstrzygnięcia sprawy z jego skargi na decyzję Prezesa ZUS po raz kolejny wniósł skargę kasacyjną. Skarżący w żaden sposób nie odniósł się do ustawowych wymogów skargi o wznowienie postępowania, stąd brak było podstaw, aby inaczej potraktować pismo z dnia 11 maja 2009 r.

Zgodnie z art. 173 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie

w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie natomiast do art. 175 § 1 i § 2 powołanej ustawy skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten nie znajduje zastosowania w przypadku, gdy skargę sporządza sędzia, prokurator, notariusz albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem oraz prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Skargę kasacyjną wnosi się do sądu, który wydał zaskarżony wyrok lub postanowienie, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia stronie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 177 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).

Skarga kasacyjna jest sformalizowanym środkiem prawnym i z tego względu obwarowana jest przymusem adwokacko-radcowskim. Skarga kasacyjna z dnia

11 maja 2009 r. wniesiona w przedmiotowej sprawie nie spełnia wymogów określonych w art.175 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarga

ta nie została bowiem sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Z akt sprawy nie wynika również, aby skargę kasacyjną sporządziła osoba wymieniona przez ustawodawcę w art. 175 § 2 powołanej ustawy.

Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał skargę kasacyjną za niedopuszczalną i na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 ustawy Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.