Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1593/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-05-10 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano adwokatowi  wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 10 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Sędzia WSA - Krystyna Napiórkowska po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi M. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] sierpnia 2006 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: - przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. P. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej kwotę 366 złotych (trzysta sześćdziesiąt sześć złotych), w tym: tytułem opłaty kwotę 300 złotych (trzysta złotych), tytułem 22% podatku od towarów i usług kwotę 66 złotych (sześćdziesiąt sześć złotych).


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 11 grudnia 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1888/06 przyznano skarżącej prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego, o którego Sąd zwrócił się do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w W.

Pismem z dnia 15 grudnia 2006 r. Okręgowa Izba Radców Prawnych w W. wyznaczyła radcę prawnego w osobie W. P. pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącej M. Z. we wskazanej sprawie.

Wyrokiem z dnia 8 lutego 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu pierwszej instancji, orzekł, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku oraz zasądził ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. P. kwotę 240 złotych oraz kwotę 52,80 zł należnego podatku VAT tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Pismem z dnia 26 marca 2007 r. (data nadania przesyłki w urzędzie pocztowym) reprezentowane przez pełnomocnika profesjonalnego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. złożyło skargę kasacyjną na ww. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnosząc jednocześnie o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.

Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 8 lipca 2008 r. pełnomocnik organu radca prawny poparł zarzuty zawarte w skardze kasacyjnej, natomiast pełnomocnik skarżącej radca prawny W. P. wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej jako nieusprawiedliwionej oraz wniosła o zasądzenie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu skarżącej.

W wyniku złożonej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 8 lipca 2008 r., sygn akt II OSK 785/07 uchylił zaskarżony wyrok i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Po ponownym rozpoznaniu sprawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 listopada 2008 r., sygn. akt IV SA/Wa 1593/08 oddalił skargę oraz przyznał ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz radcy prawnego W. P. kwotę 240 złotych oraz kwotę 52,80 złotych stanowiącą 22 podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.

Następnie 5 lutego 2009 r. (data prezentaty) pełnomocnik z urzędu skarżącej radca prawny W. P. złożyła skargę kasacyjną i wniosła m. in. o zasądzenie na rzecz pełnomocnika skarżącej kosztów zastępstwa procesowego. Złożyła jednocześnie oświadczenie, iż koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały opłacone. Stawiając na rozprawę przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 16 marca 2010 r. wniosła jak w skardze kasacyjnej.

W wyniku złożonej skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 16 marca 2010 r., sygn. akt II OSK 551/09 oddalił skargę kasacyjną. Wskazał również, iż nie orzekł w wyroku o przyznaniu pełnomocnikowi skarżącej wynagrodzenia na zasadzie prawa pomocy, bowiem wynagrodzenie dla pełnomocnika ustanowionego z urzędu za wykonywaną pomoc prawną, należną od Skarbu Państwa (art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej zwana P.p.s.a.), przyznawane jest przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w postępowaniu określonym przepisami art. 258 - 261 P.p.s.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 250 P.p.s.a. wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Aktem regulującym powyższe zasady jest Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).

Zgodnie z § 15 Rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4.

W myśl § 14 ust. 2 Rozporządzenia omawiane stawki są różnicowane wedle przedmiotu zaskarżenia. Wobec tego, iż w niniejszej sprawie skarga została wniesiona w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy, przyjąć należało dla wyliczenia kosztów zastępstwa procesowego stawkę minimalną określoną w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c Rozporządzenia, tj. 240 zł.

Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 2 lit. a oraz c cytowanego Rozporządzenia, stawka minimalna za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej oraz udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 75% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji nie prowadził sprawy ten sam radca prawny - 100% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł, natomiast stawka minimalna za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym wynosi 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75% tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

W przedmiotowej sprawie pełnomocnik został ustanowiony przed wydaniem pierwszego wyroku przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie czyli brał udział w postępowaniu sądowym w pierwszej instancji. Jednocześnie stawił się na obu rozprawach toczących się przed Naczelnym Sądem Administracyjnym - w dniu 8 lipca 2008 r., kiedy wnosił o oddalenie skargi kasacyjnej wniesionej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. oraz w dniu 16 marca 2010 r. kiedy składał skargę kasacyjną. Zatem przyjąć należy, iż należne wynagrodzenie w sprawie wynosi w pierwszym przypadku 50% stawki minimalnej, a w drugim - 75% stawki minimalnej.

Jednocześnie stosownie do treści § 2 ust. 3 Rozporządzenia, w sprawach, w których strona korzysta z pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu, opłaty (...) sąd podwyższa o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach.

Biorąc powyższe pod uwagę oraz wobec oświadczenia pełnomocnika ustanowionego z urzędu, że koszty pomocy nie zostały pokryte przez stronę skarżącą, na podstawie art. 250 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.