Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 983/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2018-12-17 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Samorząd Województwa
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną informację
Powołane przepisy: article: art. 146 § 1
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 35 ust. 1
journal: Dz.U. 2018 poz 627
law: Ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz  Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 - tekst jedn.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Kazimierz Włoch /spr./ WSA Piotr Popek Protokolant ref. Anna Kotowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 grudnia 2018 r. sprawy ze skargi Gminy "A." na informację Samorządu Województwa z dnia [...] sierpnia 2018 r. [...], [...] w przedmiocie odmowy przyznania pomocy na realizację operacji pn. "Modernizacja Gminnego Domu Kultury w [...]" 1) uchyla zaskarżoną informację, 2) zasądza od Samorządu Województwa [...] na rzecz skarżącej Gminy "A." kwotę 680 (słownie sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Gmina "A" (dalej: Gmina/Skarżąca) złożyła 22 czerwca 2018 r. do Urzędu Marszałkowskiego Województwa [...] wniosek o przyznanie pomocy finansowej na realizację operacji pn. "Modernizacja Gminnego Domu Kultury w C.", w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Samorząd Województwa [...] pismem z dnia 13 sierpnia 2018 r. nr [...], działając na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 20 lutego 2015 roku o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 627, dalej: ustawa PROW 2014-2020), poinformował Gminę o odmowie przyznania pomocy.

W uzasadnieniu powołując się na § 11 ust. 2 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020 (Dz.U. z 2018 r. poz. 154, dalej: rozporządzenie) wskazano, że pomoc może być przyznana na realizację operacji, która uzyskała co najmniej 16 punktów. Przedmiotowy wniosek natomiast uzyskał 14 punktów – tym samym nie osiągnął minimalnej liczby punktów wymaganej przepisami prawa, co skutkowało odmową przyznania pomocy.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie zaskarżonemu aktowi Samorządu Województwa [...] zarzucono naruszenie:

1. art. 8 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, że wniosek Skarżącej Gminy złożony dnia 22 czerwca 2018 r. w przedmiocie przyznania pomocy na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020" nie spełnia w całości kryterium określonego w przywołanym przepisie, gdy tymczasem wniosek, w tym dokument załączony do wniosku (załącznik nr 21) w sposób oczywisty potwierdza spełnienie przez Skarżącą przedmiotowego kryterium.

Skarżąca podkreśliła, że do wniosku załączony został dokument w celu potwierdzenia, że po zrealizowaniu operacji w obiekcie budowlanym będącym jej przedmiotem będą realizowane zajęcia artystyczne, nauka języków obcych, zajęcia opiekuńczo-wychowawcze lub inne inicjatywy społeczne, które będą miały charakter stały lub będą się odbywały cyklicznie lecz nie rzadziej niż raz w miesiącu, przez co najmniej 9 miesięcy w danym roku w okresie trwałości operacji.

2. art. 8 ust. 1 pkt 3 rozporządzenia poprzez błędne przyjęcie, że wniosek Skarżącej Gminy złożony dnia 22 czerwca 2018 r. w przedmiocie przyznania pomocy na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020" nie spełnia w całości kryterium określonego w przywołanym przepisie, gdy tymczasem wniosek, w tym dokument załączony do wniosku (załącznik nr 20) w sposób oczywisty potwierdza spełnienie przez skarżącą przedmiotowego kryterium.

Skarżąca Gmina podkreśliła, że do wniosku dołączona została kopia dokumentu potwierdzająca innowacyjny charakter sytemu bibliotecznego MAK+. Program ten nie wymaga nakładów bezpośrednich w ramach zgłaszanego projektu, gdyż korzystanie z niego przez serwery Instytut Książki generował będzie wyłącznie miesięczne opłaty czynszowe. Według Gminy zapisy rozporządzenia nie wskazują na konieczność bezpośrednich nakładów w projekcie na zastosowanie rozwiązań, które są innowacyjne.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi.

Organ przedstawił kryteria, zasady i sposób wyliczania punktacji w sprawie. Wskazał, że w wyniku oceny punktowej operacja uzyskała 14 pkt, zgodnie natomiast z § 11 ust. 2 rozporządzenia, pomoc może być przyznana na realizację operacji, która uzyskała co najmniej 16 punktów.

Wskazał także, że ocena operacji w ramach kryterium nr 1 (dot. trwałości operacji) została dokonana na podstawie pkt III.6.5. oraz załącznika nr 21 do wniosku o przyznanie pomocy.

Organ argumentował, że załącznik nr 21 nie został prawidłowo wypełniony. Organ podkreślił, że załączniki 21.1 i 22.2 dołączone przez Wnioskodawcę zawierają kolumnę: Termin realizacji inicjatywy miesiąc/rok, jednak kolumna ta nie została wypełniona przez Wnioskodawcę z uwzględnieniem lat.

Organ wyjaśnił, że działając zgodnie z § 18 ust. 4 pkt 3 rozporządzenia – nie wezwał podmiotu ubiegającego się o przyznanie pomocy do usunięcia braków, bo dotyczą one danych niezbędnych do ustalenia spełnienia kryteriów wyboru operacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie natomiast z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) wojewódzkie sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania w sposób, który miał lub mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 P.p.s.a.). Sądowa kontrola legalności zaskarżonych orzeczeń administracyjnych sprawowana jest przy tym w granicach sprawy, a sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną (art. 134 § 1 P.p.s.a.).

Oceniając wydane w sprawie rozstrzygnięcie przy zastosowaniu powyższych kryteriów Sąd stwierdził naruszenie przez organ – Samorząd Województwa Podkarpackiego, przepisów prawa procesowego w stopniu uzasadniającym uchylenie kontrolowanego aktu, jednakże z innych powodów niż podniesione w skardze.

Materialnoprawną podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia stanowiła ustawa z dnia 20 lutego 2015 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich w ramach Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich 2014-2020 oraz rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 18 sierpnia 2017 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania oraz wypłaty pomocy finansowej na operacje typu "Inwestycje w obiekty pełniące funkcje kulturalne", operacje typu "Kształtowanie przestrzeni publicznej" oraz operacje typu "Ochrona zabytków i budownictwa tradycyjnego" w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014–2020.

Skarżąca złożyła w dniu 22 czerwca 2018 r. wniosek o przyznanie pomocy finansowej na realizację operacji pn. ""Modernizacja Gminnego Domu Kultury w C.", w ramach działania "Podstawowe usługi i odnowa wsi na obszarach wiejskich" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014-2020.

Odmowa przyznania pomocy dokonana została na podstawie art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020, zgodnie z którym w przypadku, gdy nie są spełnione warunki przyznania przedmiotowej pomocy, podmiot właściwy w sprawie o przyznanie pomocy informuje podmiot ubiegający się o przyznanie pomocy, w formie pisemnej, o odmowie jej przyznania z podaniem przyczyn odmowy. Zgodnie z art. 35 ust. 2 ustawy PROW 2014-2020, w przypadku odmowy przyznania pomocy podmiotowi ubiegającemu się o nią przysługuje prawo wniesienia do sądu administracyjnego skargi na zasadach i w trybie określonych dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.

W niniejszej sprawie skarżąca Gmina spełniła wskazane wymogi i skarga wniesiona została w terminie.

W ocenie Sądu przedmiotowe rozstrzygnięcie odmawiające przyznania pomocy nie spełnia ustawowego wymogu przewidzianego w art. 35 ust. 1 ustawy PROW 2014-2020, tj. podania przyczyn odmowy. Z analizy treści informacji z dnia 13 sierpnia 2018 r. wynika, że przyczyną odmowy przyznania pomocy jest uzyskanie przez wniosek 14 punktów, podczas gdy zgodnie z § 11 rozporządzenia, pomoc może być przyznana na realizację operacji, która uzyskała co najmniej 16 punktów. Przedmiotowe rozstrzygnięcie nie zawiera żadnej analizy złożonych przez wnioskodawcę dokumentów, nie przytacza również żadnych argumentów, które doprowadziły do takiej oceny wniosku, w efekcie której projekt otrzymał 14 punktów. Nie można zatem uznać, że organ podał przyczyny odmowy, o których mowa w art.31 ust.1 ustawy PROW 2014-2020, co czyni ocenę dowolną. W tej sytuacji, wnioskodawca pozbawiony został wyjaśnienia przyczyn, dla których jego wniosek nie został wybrany do dofinansowania, a Sąd został pozbawiony możliwości oceny zgodności z prawem zaskarżonego aktu.

Wydanie przez organ w dniu 3 września 2018 r. pisma nawiązującego do przyczyn odmowy przyznania pomocy, które nastąpiło na skutek pisma Gminy "A" z dnia 20 sierpnia 2018 r. żądającego szczegółowej analizy w zakresie punktacji wniosku, nie konwaliduje wyżej określonego uchybienia w zakresie wymogów zawartych w art. 31 ust. 1 wyżej cytowanej ustawy.

Oznacza to, że wydanie informacji z dnia 13 sierpnia 2018 r. nastąpiło z naruszeniem prawa, co skutkuje jej uchyleniem.

Obowiązkiem organu będzie ponowne rozstrzygnięcie sprawy, uwzględniające wskazania Sądu wyrażone w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Informacja o odmowie przyznania pomocy powinna wskazywać przyczyny odmowy, odnoszące się do okoliczności faktycznych i ich ocenę prawną wyrażoną w sposób pozwalający na weryfikację. Organ powinien zatem wyjaśnić, w jakim zakresie wniosek nie spełnia wymagań opisanych w poszczególnych kryteriach i dlaczego nie przyznano mu punktów.

Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 146 § 1 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji.

Stosownie do treści art. 35 ust. 2 ustawy PROW 2014-2020 oraz art. 200 i art. 205 § 2 P.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265) Sąd zasądził od Zarządu Województwa [...] na rzecz Skarżącej gminy kwotę 680 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania, obejmującą zwrot uiszczonego wpisu od skargi w wysokości 200 zł oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego w wysokości 480 zł.