Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 635/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2010-09-17 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 176, art. 178
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Kurasz, po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 15 września 2010 r. skargi kasacyjnej M. H. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 maja 2010 r., sygn. akt III SA/Wa 635/10 w przedmiocie odrzucenia skargi postanawia odrzucić skargę kasacyjną


UZASADNIENIE

W skardze z dnia z 27 stycznia 2010 r. M. H., reprezentowany przez adwokata K. O. zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia odwołania od decyzji orzekającej o odpowiedzialności podatkowej prezesa zarządu za zaległości spółki z tytułu podatku od towarów i usług za styczeń 2005 r.

Postanowieniem z 31 maja 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę wobec nieuiszczenia wpisu stałego przez pełnomocnika Strony będącego adwokatem.

Pismem z 11 czerwca 2010 r. zatytułowanym jako "skarga kasacyjna" pełnomocnik Skarżącego nie formułując zarzutów kasacyjnych zaskarżył wyżej wskazane postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Pełnomocnik Skarżącego ponadto wniósł o zwolnienie jego mocodawcy z kosztów sądowych w niniejszej sprawie. W uzasadnieniu wskazał, iż Skarżący nie posiada wystarczających dochodów ani majątku niezbędnego do opłacenia skargi bez uszczerbku dla utrzymania siebie i rodziny.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Skargę kasacyjną należało odrzucić.

Zgodnie z art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej "p.p.s.a.") skarga kasacyjna powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany. Powyższe wymogi tego pisma procesowego wynikają stąd, iż Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.). Oznacza to konieczność powołania konkretnych przepisów prawa, którym uchybił sąd I instancji, uzasadnienia zarzutu ich naruszenia, a w razie zgłoszenia zarzutu naruszenia prawa procesowego - wykazania dodatkowo, że uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Skarga kasacyjna nieodpowiadająca tym wymaganiom uniemożliwia sądowi ocenę jej zasadności. W konsekwencji braki w zakresie wskazania podstaw kasacyjnych nie podlegają konwalidacji i czynią skargę kasacyjną nieskuteczną uniemożliwiając dokonanie merytorycznej oceny tego środka zaskarżenia przez sąd kasacyjny (vide wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 listopada 2009 r. sygn. akt II FSK 175/09).

Stosownie do treści art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się, że uchybienie polegające na zaniechaniu precyzyjnego sformułowania podstaw kasacyjnych, a więc takie, które zaistniało w niniejszej sprawie, implikuje konieczność odrzucenia skargi kasacyjnej jako niedopuszczalnej "z innych przyczyn" (vide postanowienie NSA z dnia 13 czerwca 2008 r. sygn. akt I FSK 780/08).

Sąd stwierdza, że w skardze kasacyjnej z dnia 11 czerwca 2010 r. nie wskazano, czy postanowienie odrzucające skargę jest zaskarżone w całości, czy w części. Pełnomocnik Skarżącego nie przytoczył także podstaw kasacyjnych i ich nie uzasadnił.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 176 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.