Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt I SA/Go 1092/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2008-06-05 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Hasła tematyczne: Celne prawo
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję
Powołane przepisy: article: art. 122, art. 187 par.1, art. 194
journal: Dz.U. 1997 nr 137 poz 926
law: Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Stefan Kowalczyk Sędziowie Sędzia WSA Dariusz Skupień (spr.) Asesor WSA Barbara Rennert Protokolant Specjalista Małgorzata Kosicka-Chilczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 5 czerwca 2008 r. sprawy ze skargi D.T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do wartości celnej towaru: wymiaru należności celnych, podatku akcyzowego oraz podatku od towarów i usług I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. określa, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana; III. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącego kwotę 348,00 ( trzysta czterdzieści osiem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

I SA/Go 1092/07

UZASADNIENIE

Skarżący D.T. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej z [...] października 2007 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji.

W dniu [...].01.2005 r. Pan D.T. zgłosił do procedury dopuszczenia do wolnego obrotu zakupiony w szwajcarskiej firmie [...] samochód osobowy marki [...], rok produkcji 2000, o pojemności silnika 1.242 cm3. Jako wartość celną importowanego pojazdu zadeklarowała kwotę 400,00 CHF.

Korzystając w postanowień art. 78 ust. 2 Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. UE z 1992r., seria L nr 302 ze zm.) organy celny przekazał do weryfikacji władzom celnym Szwajcarii załączony do zgłoszenia celnego rachunek zakupu pojazdu,

Przy piśmie z dnia [...].01.2006 r. szwajcarska administracja celna przekazała wyniki dochodzenia w sprawie autentyczności dokumentów transakcyjnych dot. pojazdów importowanych do Polski ze Szwajcarii. W wyniku weryfikacji podano iż Exporter nie istnieje - nie mógł on więc sporządzić załączonego do zgłoszenia celnego rachunku.

Dodatkowo przy piśmie z dnia [...].07.2006 r. szwajcarska administracja celna poinformowała, iż pojazd nr 88 został w rzeczywistości sprzedany przez firmę [...] za kwotę 3.500,00 CHF, a nie przez firmę [...] za 400,00 CHF. Jako załącznik do wyniku weryfikacji przekazano m.in. umowę sprzedaży z dnia [...].01.2005 r., zgodnie z którą importowany pojazd został sprzedany za kwotę 3.500,00 CHF.

W związku z powyższym postanowieniem z dnia [...].01.2007 r. organ celny l instancji wszczął z urzędu postępowanie celne w sprawie ustalenia wartości celnej importowanego pojazdu oraz określenia prawidłowej kwoty długu celnego i zobowiązania podatkowego z tytułu importu pojazdu.

Po zakończeniu postępowania decyzją z dnia [...].06.2007 r. Naczelnik Urzędu Celnego określił wartość celną importowanego pojazdu na kwotę 9.408,00 zł przyjmując, iż cena faktycznie należna wynosiła 3.500,00 CHF (co wynika z przekazanej przez szwajcarskie władze celne umowy). Tą samą decyzją określono kwotę długu celnego podlegającego retrospektywnemu zaksięgowaniu oraz kwotę zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu.

Od tej decyzji złożono odwołanie Dyrektora Izby Celnej , po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...].10.2007 r. utrzymał w mocy decyzję organu l instancji.

Na ww. decyzję ostateczną Pan D.T. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Skarżący zarzucił organowi celnemu naruszenie:

1. art. 29 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy kodeks Celny z uwagi na nieuzasadnione zakwestionowanie wartości celnej importowanego pojazdu,

2. art. 122 i 187 Ordynacji podatkowej poprzez nie zebranie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego,

3. art. 90 Traktatu ustanawiającego Unię Europejską z uwagi na uznanie, iż po dacie przystąpienia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej istnieje obowiązek zapłaty podatku akcyzowego od pojazdów samochodowych sprowadzanych ze Szwajcarii, 4. niesłuszne zastosowanie stawki celnej 10%.

Mając na uwadze powyższy zarzut Skarżący wniósł o:

1. uchylenie zaskarżonej decyzji w całości, ewentualnie

2. "przekazanie jej do ponownego rozpoznania",

3. zawieszenie postępowania w niniejszej sprawie do czasu zakończenia postępowania karnego prowadzonego przez Prokuraturę Rejonową .

Organ odwoławczy udzielając odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z treścią art. 245 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i art. 73 ust. 1 Prawa celnego, do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV Ordynacji podatkowej. Oznacza to, że należy stosować reguły wynikające z art. 122, 187§1, art. 191 i art. 194 Ordynacji podatkowej.

W rozpoznawanej sprawie organy celne dokonały określenia wartości celnej używanego samochodu osobowego marki [...], na podstawie nadesłanego przez organy szwajcarskie rachunku (k. 15 akt adm.).

Opierając na tym rachunku wydaną decyzję, organ odwoławczy przyjął, że w myśl art. 86 – Prawa celnego, można przyjąć jako dowód w postępowaniu dokumenty sporządzone przez organy celne państwa obcego lub inne uprawnione podmioty państwa obcego.

Przyjął ponadto, że nie ma uprawnień kwestionować uzyskanych drogą oficjalną wyników weryfikacji, ani domagać się od władz weryfikujących udowodnienia, że weryfikacja została przeprowadzona zgodnie z właściwością przepisów obowiązujących w danym kraju.

Z takim twierdzeniem organu odwoławczego należy się zgodzić, jednak nie wszystkie nadesłane przez organy szwajcarskie dokumenty, mogą być uznane jako dokumenty urzędowe.

Jako dokument urzędowy należy uznać, sporządzony przez organy szwajcarskie "raport z postępowania dochodzeniowego " z [...]. 01.2006 r., w którym stwierdzono nieistnienie względnie nie odnalezienie firmy [...] (k. 12 akt adm.).

Nie można jednak za taki uznać dołączony do pisma tych organów z [...] lipca 2006 r., rachunek (k. 15 akt adm.)

Rachunek (faktura) ujawniony w trakcie kontroli, opatrzona pieczęcią szwajcarskich władz celnych, nie stanowi dokumentu urzędowego w rozumieniu art. 194 Ordynacji podatkowej.

W myśl tego przepisu tylko dokumenty urzędowe, sporządzone w formie określonej przepisami prawa przez powołane do tego organy władzy publicznej stanowią dowód tego, co zostało w nich urzędowo stwierdzone. Rachunek nie jest więc dokumentem urzędowym, tylko prywatnym albowiem nie został on sporządzony przez organy władzy publicznej tylko strony umowy sprzedaży. Ordynacja podatkowa nie zawiera definicji pojęcia dokumentu prywatnego, należy zatem sięgnąć do przepisów procedury cywilnej.

Stosownie do art. 245 Kodeksu postępowania cywilnego, dokument prywatny stanowi wyłącznie dowód tego, że osoba która go podpisała złożyła oświadczenie zawarte w dokumencie.

W rozpoznawanej sprawie, skarżący zakwestionował przedłożony rachunek, podnosząc, że go nie podpisał, organ odwoławczy tej istotnej okoliczności nie zbadał przyjmując błędnie, że nadesłany rachunek jest dokumentem urzędowym, a jako dokument urzędowy korzysta z domniemania prawdziwości tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.

To błędne założenie, musiało także skutkować nieprawidłową oceną zebranego w sprawie materiału dowodowego.

Po zakwestionowaniu przez stronę skarżącą przedstawionego rachunku, organy celne powinny, co wynika z regulacji art. 122, 187 § 1 Ordynacji podatkowej przeprowadzić postępowanie w celu wyjaśnienia, czy dane zawarte w przedłożonym, a zakwestionowanym przez skarżącego rachunku odpowiadają rzeczywistości albowiem obowiązek przeprowadzenia postępowania dowodowego zmierzającego do ustalenia prawdy materialnej został nałożony na organy celne. Wynika to również z obowiązku ustalenia okoliczności istotnych z punktu widzenia art. 29 ust. 1 i 3 lit. a Wspólnotowego Kodeksu Celnego. Z tych względów organ odwoławczy powinien był wystąpić z wnioskiem do szwajcarskich władz celnych o przesłuchanie w charakterze świadka osobę, która podpisała w imieniu sprzedającego nadesłany przez szwajcarskie organy celne rachunek. Na okoliczność kto był nabywcą samochodu, skąd sprzedający miał dane skarżącego, czy podana w rachunku wartość odpowiadała rzeczywistej kwocie transakcji. Dla oceny tych zeznań oraz twierdzeń skarżącego będzie miał istotne znaczenie dokument, wskazujący że sprzedawca był przed zawartą a kwestionowaną przez skarżącego umową w posiadaniu importowanego samochodu.

Takim dokumentem może być dowód kupna lub komisu zawarty z poprzednim właścicielem samochodu.

Ponownie rozpatrując sprawę, organ odwoławczy przeprowadzi postępowanie z uwzględnieniem powyższych wskazań, a po przeprowadzeniu uzupełniającego postępowania dowodowego wyda decyzję stosowną do ich ustaleń.

Z tych też względów na podstawie art. 145 § 1 lit. c, art. 152 i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało orzec jak w sentencji.

|Sędzia WSA |Sędzia WSA |Asesor WSA |

|Dariusz Skupień |Stefan Kowalczyk |Barbara Rennert |