Wyrok WSA w Szczecinie, sygn. akt SA/Sz 887/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia: 2004-09-23 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Ubezpieczenie społeczne
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art 97,85
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grzegorz Jankowski Sędziowie: Sędzia NSA Henryk Dolecki Sędzia WSA Marzena Iwankiewicz/spr/ Protokolant st.sekr.sąd. Krzysztof Chudy po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 września 2004r. sprawy ze skargi U. K. na decyzję Wojewody z dnia [...] . Nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego I. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty II. II. z a s ą d z a od Wojewody na rzecz skarżącej kwotę [..,.] złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] . Starosta na podstawie art. 2 ust. 1 pkt. 2, art. 23 ust. 1 i 2 oraz art. 6 pkt 6 lit. a i b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( Oz.U. z 2001 r. Nr 6 poz. 56 z późno zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Oz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071 z późno zm.) orzekł o uznaniu [...] z dniem [...] . za osobę bezrobotną, z przysługującym prawem do zasiłku.

W dniu [...] . złożyła w Powiatowym Urzędzie Pracy wniosek o przyznanie świadczenia przedemerytalnego. W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż ma ukończony 50 rok życia oraz ponad 30 - letni staż pracy.

Starosta decyzją z dnia [...] . na podstawie art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 20 grudnia 2002r. o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu bezrobociu oraz ustawy o systemie oświaty (Dz.U. Nr 6, poz. 65) i art. 6 pkt 6 lit. b ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 z późno zm.) po rozpatrzeniu w/w wniosku odmówił przyznania prawa do zasiłku przedemerytalnego od dnia [...] . W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia [...] r. prawo do zasiłku przedemerytalnego na zasadach określonych w przepisach ustawy z dnia [...] r. . przysługuje bezrobotnym, którzy do dnia [...] . spełnili warunki do jego nabycia. Art 37 j ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia [...] . w brzmieniu obowiązującym w dniu [...] . określał, że prawo do zasiłku przedemerytalnego przysługiwało osobie spełniającej warunki do uzyskania statusu osoby bezrobotnej i prawa do zasiłku oraz posiadającej okres uprawniający do emerytury jeżeli posiadała okres uprawniający do zasiłku dla kobiet 25 lat, w tym co najmniej 15 lat wykonywania prac uznanych w przepisach emerytalnych za zatrudnienie w szczególnych warunkach, lub 30 lat pracy dla kobiet, przy czym art. 37 I ust. 1 ustawy w brzmieniu obowiązującym w dniu [...] r. wskazywał, że ustalenie prawa do zasiłku przedemerytalnego przysługiwało osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku posiadała lub spełniła warunki do jego nabycia; do okresu uprawniającego do zasiłku przedemerytalnego zalicza się okres aktualnie pobieranego zasiłku do dnia [...] .

Skarżąca rejestrując się w PUP w dniu [...] . na podstawie przedłożonych świadectw pracy udokumentowała 26 lat, 6 miesięcy stażu pracy, jednak nie udokumentowała 30 lat stażu pracy i nie figurowała na dzień [...] . w ewidencji jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku.

W odwołaniu od powyższej decyzji [...] podniosła, iż wnosiła o przyznanie nie zasiłku, lecz świadczenia przedemerytalnego i wg dokumentów złożonych w ZUS i w PUP, jej staż pracy przekracza 30 lat.

Decyzją z dnia [...] . działając na podstawie art. 132 i art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960L Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r., Nr 98, poz. 1071), art. 6 lit. b,art. 37 I ust. 1 i 2 w zw. z art. 37 k ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U.z 2001r. Nr 6, poz. 56 z późno zm.) po rozpatrzeniu odwołania [...] , Starosta uchylił swoją decyzję z dnia [...] ., nr [...]i orzekł o odmowie przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] .

W uzasadnieniu decyzji organ stwierdził, że zgodnie z art. 37 I ust. 2 cyt. ustawy świadczenia przedemerytalne przysługują od następnego dnia po dniu zarejestrowania się uprawnionej osoby w powiatowym urzędzie pracy albo od następnego dnia po dniu złożenia wniosku i dokumentów niezbędnych do ustalenia tych uprawnień z zastrzeżeniem art. 27 ust. 1 pkt 3-6 i ust. 2 pkt 2-4. Zgodnie z art. 37 k ust. 1 ww. ustawy świadczenie przedemerytalne przysługuje z zastrzeżeniem ust. 9, osobie spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli:

1/ osiągneła wiek co najmniej 58 lat i 63 lata mężczyzna i posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 20 lat dla kobiet i 25 dla mężczyzn, lub

2/ do dnia rozwiązania stosunku pracy lub stosunku służbowego z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, ukończyła co najmniej 50 lat kobieta i 55 lat mężczyzna oraz osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 30 lat dla kobiet i i 35 dla mężczyzn, lub

3/ do dnia rozwiązania stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy, w którym była zatrudniona przez okres nie krótszy niż 6 miesięcy, osiągnęła okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 35 lat dla kobiet i 40 lat dla mężczyzn

4/ do dnia 31 grudnia roku poprzedzającego rozwiązanie stosunku pracy, posiada okres uprawniający do emerytury wynoszący co najmniej 34 lata dla kobiet i 39 dla mężczyzn a rozwiązanie stosunku pracy nastąpiło w związku z niewypłacalnością pracodawcy w rozumieniu ustawy z dnia 29 grudnia 1993r. o ochronie roszczeń pracowniczych w razie niewypłacalności pracodawcy (Oz.U. z 1994r. Nr 1, poz. 1, z 1995r. Nr 87, poz. 435, z 1996r. Nr 5, poz. 34 oraz z 1997r. Nr 28, poz. 153 i Nr 123, poz. 776, z 1998r. Nr 106, poz. 668i Nr 137 poz. 887 oraz z 2000r. Nr 48, poz. 550),

5/ zakończyła okres zatrudnienia, o którym mowa wart. 19 ust. 2a i w wyniku zaliczenia go do okresu uprawniającego do emerytury spełnia warunki określone w pkt 1,3 lub 4.

Z przeprowadzonych ustaleń wynika, że [...] na ostatni dzień zatrudnienia miała ukończone 50 lat i okres zatrudnienia był dłuższy niż 365 dni, a okres uprawniający do emerytury wynosił 28 lat 2 miesiące i 16 dni, ostanie zatrudnienie trwało co najmniej 6 miesięcy, jednakże stosunek pracy został rozwiązany na podstawie art. 30 § 1 pkt 4 Kodeksu pracy, tj. z upływem czasu na jaki była zawarta umowa o pracę. Z tego wynika, że stosunek pracy nie został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy, gdyż zgodnie _ ustawą o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu ( art. 2 ust. 1 pkt 20 a) rozwiązanie stosunku pracy z przyczyn dotyczących zakładu pracy oznacza to rozwiązanie stosunku pracy z powodu ogłoszenia upadłości pracodawcy, jego likwidacji lub likwidacji stanowiska pracy z przyczyn ekonomicznych, organizacyjnych, produkcyjnych albo technologicznych a także wygaśnięcie' stosunku pracy w przypadku przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę i nie zaproponowania przez tego pracodawcę nowych warunków pracy i płacy.

W związku z tym organ uznał, iż skarżąca nie spełnia warunków określonych wart. 37 k ust. 1 pkt 1, 2, 3, 4, 5 uprawniających do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego, od dnia 18.02.2003r.

Rozpatrując odwołanie [...] od powyższej decyzji organ II instancji, decyzją z dnia 24.03.2003r. wydaną na podstawie art. 127 § 2 i art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego oraz art. 37 ust. 1 i 2 i art. 37 k ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu (Dz.U. z 2001r., Nr 6, poz. 56 z późn. zm) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu decyzji Wojewoda wskazał, iż skarżąca składając dokumenty w PUP. udokumentowała łączny okres uprawniający do emerytury 28 lat 2 miesiące i 16 dni, na który składają się okresy składkowe i nieskładkowe, zgodnie z odrębnymi przepisami. Kiedy osoba rejestrująca się, składając wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego spełnia określone warunki do jego nabycia, wówczas organ I instancji wydaje decyzję o przyznaniu tego świadczenia, ale w jego minimalnej wysokości czyli 120% kwoty zasiłku określonego wart. 24 ust. 1 ww. ustawy i pobiera go do czasu wydania decyzji przez organ rentowy zgodnie z art. 37 k ust. 3 ww. ustawy ustalającej tylko wysokość emerytury w celu ustalenia faktycznie przysługującej wysokości świadczenia przedemerytalnego. Wysokość tego świadczenia może zgodnie z ust. 2 wynosić 80% kwoty emerytury określonej w decyzji organu rentowego, nie mniej jednak niż 120% i nie więcej niż 200% zasiłku o którym mowa w art.24 ust. 1 tej ustawy.

[...] na dzień złożenia wniosku nie udokumentowała 30 - letniego okresu uprawniającego do emerytury, ponieważ nie przedłożyła żadnego dodatkowego dokumentu na dodatkowy okres składkowy czy nieskładkowy zaliczany do okresu uprawniającego do emerytury. Co prawda na ostatni dzień zatrudnienia miała ukończone 50 lat i okres zatrudnienia łącznie był dłuższy niż 6 miesięcy, jednak o tym, że stosunek pracy z nią nie został rozwiązany z przyczyn dotyczących zakładu pracy świadczy nie tylko świadectwo pracy z [...] ale również umowa o pracę zawarta z bankowym Towarzystwem Ubezpieczeń i Reasekuracji na okres od [...] . oraz aneksu do tej umowy z dnia [...] . na okres od [...] Stosunek pracy został zawarty na czas określony i z upływem tego czasu wygasł, nikt nie rozwiązywał ze skarżącą stosunku pracy. Dlatego też to wygaśnięcie stosunku pracy nie jest tym wygaśnięciem, o którym mowa w powołanym art. 2 ust. 1 pkt 20 a ww. ustawy, gdyż umowy wygasły z upływem czasu na jaki zostały zawarte i nie ma znaczenia fakt, że [...] zostało zlikwidowane.

Skarżąca na dzień złożenia wniosku nie spełniała żadnego z warunków określonych wart. 37 k ust. 1 ww. ustawy i dlatego należało odmówić jej przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Powyższą decyzję ostateczną do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Szczecinie zaskarżyła [...] . Skarżąca wnosząc, o ponowne rozpoznanie Jej sprawy podniosła, iż argumentem odmownego rozpatrzenia jej wniosku jest fakt, iż nie złożyła wniosku o świadczenie przedemerytalne w dniu rejestracji w PUP. Pracownice nie poinformowały jej o tym, mimo, że wielokrotnie pytała w jaki sposób należy starać się o ww. świadczenie. W ZUS-ie udokumentowała ponad 30 -letni staż pracy, jednakże PUP nie zwrócił się do ZUS o potwierdzenie tego faktu. Odnośnie wpisu na ostatnim świadectwie pracy o wygaśnięciu stosunku pracy bez podania faktycznej przyczyny, to skarżąca informowała Urząd Pracy, iż wygaśnięcie stosunku pracy nastąpiło z przyczyn dotyczących pracodawcy, bowiem Towarzystwo Ubezpieczeń na Życie. zostało wykupione przez [...] i zmieniło nazwę na [...] . Połączenie tych Towarzystw spowodowało zmiany organizacyjne w wyniku których zostało zlikwidowane przedstawicielstwo [...] , co potwierdza pismo z [...] W odpowiedzi Wojewoda podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny z w a ż y ł , co następuje:

Zgodnie z art.97 § 1 w związku z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/.

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej polegającej o ile ustawy nie stanowią inaczej na kontroli wg kryterium tej zgodności z prawem.

[...] wniosła odwołanie od decyzji Starosty do Wojewody za pośrednictwem Powiatowego Urzędu Pracy . Starosta powołując się na art. 132 i 104 jak decyzją z [...] . uchylił swoją wcześniejszą decyzję z [...] . i orzekł o odmowie przyznania prawa d świadczenia przedemerytalnego od [...] .

Zgodnie z treścią art. 132 § 1 kpa jeżeli odwołanie wniosły wszystkie strony, a organ administracji publicznej, który wydał decyzję uzna, że to odwołanie zasługuje w całości na uwzględnienie, może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję.

Uznanie przez organ I instancji w całości za słuszne wniesionego przez stronę odwołania upoważnia go do wydania nowej decyzji uchylającej lub zmieniającej tę zaskarżoną.

Starosta Koszaliński uchylając decyzję z [...] . uwzględnił odwołanie [...] uznając je tym samym za słuszne, gdyż decyzja z dnia [...] . dotyczyła rozstrzygnięcia w przedmiocie zasiłku przedemerytalnego nie zaś świadczenia przedemerytalnego, o które we wniosku zwróciła się skarżąca.

W tej samej decyzji z [...] . Starosta rozstrzygnął wniosek [...] odmawiając jej przyznania świadczenia przedemerytalnego od dnia [...] ..

Od decyzji tej skarżąca wniosła odwołanie do Wojewody

W ocenie Sądu wydana z powołaniem się przez organ na art. 132 kpa - decyzja, która w jakikolwiek sposób pogarsza sytuację strony odwołującej się jest decyzją wydaną z rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa. To samo dotyczy decyzji organu II instancji, który wadliwego orzeczenia nie poprawił.

W toku instancji odwoławczej Wojewoda nie zwrócił uwagi na niewłaściwe zastosowanie przez Starostę przepisów postępowania administracyjnego naruszających zasadę reformationis in peius.

W tym stanie rzeczy na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 i art. 200 ustawy ppsa należało orzec jak w sentencji.