Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA/Wa 1083/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2006-10-09 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Inspektor Sanitarny
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Szymańska, Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Czerwiński (spr.), asesor WSA Aneta Opyrchał, Protokolant Marcin Lesner, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 października 2006 r. sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Głównego Inspektora Sanitarnego z dnia [...] kwietnia 2006 r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia - skargę oddala -


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2005 roku, Nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L. i uzgodnił środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji bazowej telefonii cyfrowej sieci [...] nr [...] Z. na działce o nr ew. [...] w miejscowości L. - pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych.

W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzki inspektor Sanitarny stwierdził, że według analizy obliczeń obszary pól elektromagnetycznych o ponadnormatywnym oddziaływaniu dla łącznego oddziaływania anten sektorowych i parabolicznych projektowanej stacji wystąpią w zasięgu maksymalnym do 50,7 m przed antenami na wysokości od 38,1 m n.p.t. Analiza rozkładu pól elektromagnetycznych w odniesieniu do istniejącego otoczenia projektowanej stacji pozwala stwierdzić, że ludność nie będzie miała fizycznego dostępu do obszaru, w którym przekroczony jest dopuszczalny poziom elektromagnetycznego promieniowania niejonizującego. Oznacza to, iż bez ograniczeń dopuszcza się przebywanie ludzi na poziomie terenu. wewnątrz okolicznych budynków i na dachach. Projektowana stacja nie będzie oddziaływała negatywnie na stan środowiska naturalnego. Urządzenia stacji nie wpłyną na pogorszenie klimatu akustycznego otoczenia stacji- Powstałe eksploatacji bądź likwidacji stacji odpady (w tym niebezpieczne) zagospodarowane zgodnie z ustawą o odpadach.

Na powyższe postanowienie zażalenie złożył M. J. podnosząc za' naruszenia art.53 ustawy Prawo ochrony Środowiska, gdyż jego zdani postanowienie dotyczy raportu oceny oddziaływania na środowisko sporządzonego przez operatora [...] we wrześniu 2005 roku, a postępowanie wszczęło w listopadzie 2005 roku. Uzgodnienie dotyczy wiec raportu niezgodnego z prawem

W dalszej części zażalenia stwierdził, że złożył zastrzeżenia i wnioski do postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko, które pominięte zostały przez Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego, co świadczy o działaniu inspektoratu na szkodę państwa i uzasadnia uchylenie zaskarżonego postanowienia-

Nadto zdaniem M. J. naruszony został art.21 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej oraz art.193 kk, a także przepisy Prawa budowlanego.

W zażaleniu zawarte zostało również żądanie potwierdzenia, że pole o wartościach wyższych od dopuszczalnych nie naruszy własności i tym samym nie wchodzi na należącą do niego działkę oraz potwierdzenia, że operator telefonii komórkowej ma prawo własności do całej nieruchomości nad którą stworzył obszar ograniczonego użytkowania.

Postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2006 roku, Nr [...] Główny Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w L. z dnia [...] grudnia 2005 roku podzielając zawarte w nim stanowisko.

Nadto stwierdził, że pole elektromagnetyczne o wartościach przekraczających wartość dopuszczalną 0,1 W/m2 określoną w rozporządzeniu Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 roku w sprawie dopuszczalnych poziomów pól elektromagnetycznych w środowisku oraz sposobów sprawdzania dotrzymania tych poziomów (Dz. U. 192, póz. 1883) wystąpi na wysokości powyżej 38,1 m n.p.t. oraz będzie miało zasięg maksymalny do 50,7 m od anten na kierunku promieniowania, a więc w wolnej przestrzeni w miejscach niedostępnych dla ludności. Zatem projektowana stacja bazowa nie będzie stwarzała zagrożenia dla zdrowia i życia ludzi zamieszkujących i przebywających w jej otoczeniu.

Zdaniem Głównego Inspektora Sanitarnego organy Państwowej Inspekcji Sanitarnej biorą udział w procesie uzgadniania m.in. instalacji radiokomunikacyjnych emitujących pola elektromagnetyczne, zgodnie z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 roku - Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, póz. 627 ze zmianami). Ich rolą w procesie uzgadniania jest sprawdzenie, czy przedstawiona dokumentacja jest opracowana zgodnie z wymaganiami określonymi dla tego typu inwestycji w przepisach prawnych. Przy dokonywaniu uzgadniania, na podstawie dokumentacji dotyczącej konkretnego przedsięwzięcia, brane są pod uwagę obowiązujące przepisy prawne i wymogi w nich zawarte. Uzgadniane są tylko te inwestycje, które nie stwarzają zagrożenia dla ludzi w dostępnych dla nich obszarach.

Kwestia zasięgu ponadnormatywnego oddziaływania inwestycji w odniesieniu do granic terenu prawnego zdaniem Głównego Inspektora Sanitarnego, należy do kompetencji organu administracji właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla planowanego przedsięwzięcia. Ponadto prognozowane ponadnormatywne pola elektromagnetyczne powodowane pracą planowanej stacji bazowej będą występowały w wolnej przestrzeni, w miejscach niedostępnych dla ludności, dla których przepisy prawa nie określają dopuszczalnych poziomów tych pól. Zarzut dotyczący występowania ponadnormatywnych pot elektromagnetycznych w granicach działki będącej własnością M. J. nie znajduje więc uzasadnienia. Nie zachodzi także konieczność utworzenia obszaru ograniczonego oddziaływania dla planowanej inwestycji.

Odnosząc się do raportu, w oparciu o który zostało dokonane uzgodnienie, zdaniem Głównego Inspektora Sanitarnego należy stwierdzić, że zawiera on informacje, na podstawie których Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w L. mógł zająć stanowisko w przedmiotowej sprawie. Podstawę prawną do jego sporządzenia stanowi ustawa Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 r. Nr 62, póz. 627 z późn. zm.), rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 roku w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych warunków związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. z 2004 r. Nr 257, póz. 2573). Natomiast wartość graniczną gęstości mocy 0,1 W/m2 określa rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 30 października 2003 roku. Zarzuty dotyczące: nie zapewnienia możliwości udziału społeczeństwa w postępowaniu, w ramach którego sporządzony jest raport o oddziaływaniu na środowisko, nie przeprowadzenia postępowania w sprawie oddziaływania na środowisko oraz nie uwzględnienia wniosków i zastrzeżeń stron postępowania, nie dotyczą organów Państwowej Inspekcji Sanitarnej. Zarzuty te dotyczą decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wydanych przez właściwy organ, a zaskarżone postanowienie nie jest decyzją. Celem postępowania prowadzonego przez inspekcję sanitarną jest uzgodnienie uwarunkowań środowiskowych, a nie wydanie decyzji lokalizacyjnych czy pozwolenia na budowę. Etap uzgadniania uwarunkowań środowiskowych nie przesądza o realizacji przedsięwzięcia.

W związku z tym, że stację bazową zaprojektowano tak, aby pola elektromagnetyczne o gęstości mocy powyżej 0,1 W/m2 nie występowały w miejscach dostępnych dla ludności oraz mając na względzie konieczność przeprowadzenia (przed uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie stacji bazowej) pomiarów kontrolnych rzeczywistego rozkładu pól elektromagnetycznych wytwarzanych przez urządzenia będące źródłem promieniowania, bezpośrednio po uruchomieniu stacji i po każdorazowej zmianie warunków jej pracy, co potwierdzi brak przekroczeń poziomu promieniowania w miejscach dostępnych dla ludności, a tym samym brak zagrożenia z tytułu sąsiedztwa przedmiotowej inwestycji - projektowana stacja bazowa, zrealizowana zgodnie z założonymi rozwiązaniami technicznymi, będzie spełniała wymagania w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem dla ludzi i środowiska. Na powyższe postanowienie skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył M. J. podnosząc zarzut naruszenia art.47, art.48, art.53 i art.135 ustawy Prawo ochrony środowiska poprzez bezprawne zaopiniowanie raportu sporządzonego na zlecenie inwestora zamiast oceny oddziaływania na środowisko. Uprawnionym do przeprowadzania oceny jest wyłącznie organ administracji prowadzący sprawę, a nie przedstawiciel operatora.

W postępowaniu brak informacji o oddziaływaniu pola elektromagnetycznego poniżej normy co przyjmując długoterminowe biologiczne oddziaływanie na organizmy żywe i rosnących doniesieniach o zachorowalności na choroby nowotworowe i inne przy stacjach bazowych telefonii komórkowej jest rażącym naruszeniem przepisów.

Nadto podniósł zarzut naruszenia art. 7 kpa i art. 77 kpa poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności oraz niezebranie i nierozpoatrzenie całego materiału dowodowego, a także art.80 kpa poprzez uznanie okoliczności sprawy za udowodnione bez wszechstronnego rozważenia materiału dowodowego.

Zdaniem skarżącego rozstrzygnięcie narusza też art.107§3 kpa, gdyż uzasadnienie decyzji nie spełnia wymogów określonych w tym przepisie.

Naruszono zdaniem skarżącego również art.32 Konstytucji Rzeczypospolitej poprzez przyjęcie, iż wnioski dowodowe przedstawiciela operatora telefonii komórkowej mają moc prawną i tylko on ma pełne prawo uczestnictwa w postępowaniu. Wnioski złożone przez skarżącego zostały zaś całkowicie pominięte.

Naruszono także, w ocenie skarżącego, art. 7 Konstytucji oraz art. 7 kpa poprzez wydanie postanowienia nie opartego na przepisach prawa.

Zdaniem skarżącego organy administracji ignorują Sąd Administracyjny i za wszelką cenę próbują udowodnić, że kodeksu postępowania administracyjnego nie należy stosować.

Główny Inspektor Sanitarny wypowiadając się, iż nie trzeba tworzyć obszaru ograniczonego użytkowania, zdaniem skarżącego rażąco naruszył prawo, gdyż twierdzenie to jest bezpodstawne i nie ma umocowania w przepisach albowiem konieczność utworzenia takiego obszaru ustala się na podstawie art.135 Prawo ochrony środowiska.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Sanitarny podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego postanowienia z prawem materialnym i procesowym. Zdaniem Sądu zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji nie naruszają prawa.

Zarzut skarżącego, iż Wojewódzki Inspektor Sanitarny zaopiniował raport oddziaływania na środowisko sporządzony przez inwestora zamiast oceny oddziaływania na środowisko jest zdaniem Sądu niezrozumiały. Raport oddziaływania na środowisko jest jednym ze środków dowodowych na podstawie którego organy administracji uzyskują informacje na temat oddziaływania inwestycji na środowisko. Nie można wymagać od organu administracji, by dokonując analizy materiału dowodowego nie odniósł się do raportu o oddziaływania na środowisko.

Zgodnie z treścią art.50 ust.1 ustawy z dnia ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2001 roku Nr 62, póz. 627 z późn. zm.) jeżeli wymagane jest sporządzenie raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko wnioskodawca dołącza go na wniosku o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach. Z mocy ustawy obowiązek sporządzenia raportu ciąży więc na inwestorze, a tym samym sporządzenie raportu na zlecenie inwestora nie może być uznane za uchybienie.

Zgodnie z treścią art.3 pkt.2 ustawy z dnia 14 marca 1985 roku o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (Dz. U. z 2006 roku Nr 122, poz.851 - tekst jednolity z póżn. zm.) do zakresu działania Państwowej Inspekcji Sanitarnej w dziedzinie zapobiegawczego nadzoru sanitarnego należy m. in. uzgadnianie dokumentacji projektowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych dotyczących budowy oraz zmiany sposobu użytkowania obiektów budowlanych.

Z kolei zgodnie z treścią art.57 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska organem właściwym do dokonania uzgodnienia przed wydaniem decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach w odniesieniu do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko jest państwowy wojewódzki inspektor sanitarny.

Przedmiotem rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego było;

uzgodnienie dokumentacji projektowej przedsięwzięcia w postaci budowy stacji telefonii cyfrowej pod względem wymagań higienicznych i zdrowotnych, a nie opiniowanie raportu oceny oddziaływania inwestycji na środowisko czy też oceny oddziaływania inwestycji na środowisko. Raport był jedynie dowodem, który stanowił podstawę ustaleń faktycznych w oparciu o które wydane zostało rozstrzygnięcie.

Za bezzasadny uznać należy zarzut skarżącego o braku informacji oddziaływaniu pola elektromagnetycznego poniżej normy. Przepisy prawa określają dopuszczalne poziomy pól promieniowania elektromagnetycznego. Jeśli natężenie pola elektromagnetycznego nie przekracza określonego w przepisach prawa poziomu, to dokonywanie analiz pod kątem skutków oddziaływania tego pola na środowisko jest zbędne. Ustawodawca uznaje bowiem poziom pola elektromagnetycznego, który nie przekracza dopuszczalnych norm za niezagrażający środowisku. Twierdzenia skarżącego, iż natężenia pola elektromagnetycznego poniżej dopuszczalnych powstałe na skutek użytkowania stacji bazowych telefonii komórkowej norm powodują zachorowalność na choroby nowotworowe i inne jest niczym nieuzasadnionym domniemaniem.

Brak jest podstaw do przyjęcia, iż postępowanie przeprowadzone przez Wojewódzkiego oraz Głównego Inspektora Sanitarnego zostało przeprowadzone z naruszeniem art.7 kpa, art.77 kpa oraz art.80 kpa. Zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, zdaniem Sądu, dawał organom administracji wszelkie podstawy do wydania rozstrzygnięcia. Uzasadnienie postanowienia zarówno organu pierwszej instancji jak i organu odwoławczego spełnia wymogi określone w art. 107§3 kpa, który to przepis ma odpowiednie zastosowanie do postanowień (art. 126 kpa).

Zarzut naruszenia art.32 Konstytucji Rzeczypospolitej poprzez przyjęcie, przez organy administracji, iż wnioski dowodowe przedstawiciela operatora telefonii komórkowej mają moc prawną i tylko on ma pełne prawo uczestnictwa w postępowaniu nie znajduje żadnego uzasadnienia. Jest to niczym nieuzasadnione twierdzenie skarżącego. Organy administracji ustosunkowały się do zarzutów skarżącego. Z faktu, iż organ administracji nie podziela poglądów skrzącego, uznając je za bezzasadne nie oznacza, iż narusza w ten sposób przepisy prawa w tym przepisy Konstytucji.

Również zarzut skarżącego naruszenia art. 7 Konstytucji oraz art. 7 kpa poprzez wydanie postanowienia nie opartego na przepisach prawa jest bezzasadny. Rozstrzygnięcia organów mają nie tylko podstawę prawną, ale również podstawę tę wskazują. Twierdzenie skarżącego oparte jest na jego własnej interpretacji prawa według przez niego przyjętych kryteriów i założeń, która są sprzeczne z powszechnie przyjętym rozumieniem przepisów prawa i metodami jego wykładni. Tym samym nie mogą być one podstawą uchylenia zaskarżonego rozstrzygnięcia.

Twierdzenia skarżącego, iż organy administracji ignorują Sąd Administracyjny i za wszelką cenę próbują udowodnić, że kodeksu postępowania administracyjnego nie należy stosować są wyrazem subiektywnej oceny skarżącego nie mając żadnego uzasadnienia.

Stwierdzenie Głównego Inspektora Sanitarnego iż nie trzeba tworzyć obszaru ograniczonego użytkowania jest jedynie przytoczeniem zapisu zawartego w raporcie oddziaływania na środowisko. Przytaczając je Główny Inspektor Sanitarny nie rozstrzygał w przedmiocie ustanowienia obszaru ograniczonego użytkowania.

Odnosząc się do zarzutów podniesionych na rozprawie przez przedstawiciela Stowarzyszenia [...], iż w innych sprawach organy administracji oraz sądy administracyjne uchylały rozstrzygnięcia dotyczące uzgodnień inwestycji mogących oddziaływać na środowisko nie mają znaczenia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy. Każda sprawa oceniana jest przez Sąd indywidualnie. W sprawie niniejszej zdaniem Sądu nie zachodzą przesłanki do uchylenia zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia go poprzedzającego. Sąd rozpoznając skargę nie jest związany orzeczeniem innego Sądu wydanym w podobnej sprawie.

Analiza raportu oddziaływania na środowisko znajdującego się w aktach sprawy pozwala zdaniem Sądu stwierdzić, iż jest to środek dowodowy przydatny do dokonywania przez organy administracji ustaleń faktycznych. Został sporządzony przez osoby posiadające wiedzę i doświadczenie niezbędne do jego opracowania. Zawarte w nim wnioski logicznie wypływają z dokonanych przez autorów raportu analiz. Raport zawiera analizę oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko jak również opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko (art.52 ust.1 pkt.6 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 roku Prawo ochrony środowiska) Nie zostało to wyodrębnione w raporcie w odrębny punkt jednakże okoliczność ta nie podważa wiarygodności i przydatności raportu.

Z powyższych względów na podstawie art. 151 Ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2000 roku Nr 153 póz. 1270) Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji wyroku.