Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt SA/Rz 1169/02
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2004-08-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 633  Zatrudnienie i sprawy bezrobocia
Hasła tematyczne: Bezrobocie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Józefczyk /spr./ Sędziowie WSA Robert Sawuła AWSA Joanna Zdrzałka Protokolant: sekr. sądowy Anna Mazurek-Ferenc po rozpoznaniu w dniu 18 sierpnia 2004 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. D. na decyzję Wojewody z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia przedemerytalnego skargę oddala


UZASADNIENIE

SA/Rz 1169/02

U z a s a d n i e n i e

Decyzją z dnia [...].V.2002 r. Nr [...] Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania E. D. od decyzji Starosty [...] z dnia [...].I.2002 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji.

Jako podstawę prawną powołano przepis art. 6c ust. 2 pkt 2, art. 37k, art. 37l ust. 1 ustawy z 14.XII.1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. Nr 6, poz. 56/ w związku z art. 11 ust. 2 ustawy z 17.XII.2001 r. o zmianie ustawy (...) /Dz.U. Nr 154, poz. 1793/.

Jak wynika z akt administracyjnych oraz uzasadnienia decyzji E. D. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy w dniu [...].V.1998 r. Wówczas spełniał warunki określone w ustawie do uzyskania statusu bezrobotnego, zaś nie spełniał przesłanek do uzyskania prawa do zasiłku określonego w art. 23 ust. 1 i 2 cyt. ustawy. W związku z tym decyzją z [...].V.1998 r. uznano go za osobę bezrobotną oraz odmówiono przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych.

W dniu 31.XII.2001 r. złożył wniosek o przyznanie mu prawa do świadczenia przedemerytalnego.

W oparciu o przepis art. 11 ust. 2 ustawy z dnia 17.XII.2001 r. o zmianie ustawy (...) osoby zarejestrowane przed dniem wejścia w życie nowelizacji w urzędzie pracy i spełniające warunki do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego (...) nabywają oraz zachowują do nich prawo na dotychczasowych zasadach.

W myśl art. 37l ust. 1 prawo do zasiłku przedemerytalnego lub świadczenia przedemerytalnego przysługuje na wniosek osobie, która w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy lub w okresie pobierania zasiłku posiadała lub spełniła warunki do ich nabycia.

Warunki nabycia świadczenia przedemerytalnego określone zostały w art. 37k cyt. ustawy.

Zgodnie z ust. 1 tegoż art. w brzmieniu do 31.XII.2001 r. świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie spełniającej określone w ustawie warunki do: uzyskania statusu bezrobotnego, uzyskania prawa do zasiłku oraz jeżeli osiągną wiek 63 lata /mężczyzn/ i posiada okres uprawniający do emerytury lub w roku kalendarzowym, w którym został rozwiązany.

Stosunek pracy lub stosunek służbowy z przyczyn dotyczących zakładu pracy ukończyła co najmniej 60 lat /mężczyzn/ oraz posiada okres uprawniający do emerytury (...).

Z akt administracyjnych wynika, iż w dniu rejestracji w PUP tj. 11.V.1998r. nie był uprawniony do przyznania mu prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a zatem spośród przesłanek, które są niezbędne do uzyskania prawa do świadczenie przedemerytalnego nie spełniał jednej z nich.

W odwołaniu podniósł, iż przepracował 30 lat i obecnie pozostaje bez możliwości podjęcia jakiejkolwiek prawy.

Organ II instancji po rozpatrzeniu odwołania utrzymał w mocy orzeczenie organu I instancji.

Decyzję tą zaskarżył E. D. do NSA nie wskazując kierunku jej weryfikacji.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Z mocy art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz.U. Nr 153, poz. 1269/ stanowi, że sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej /§ 1/. Kontrola ta wykonywana jest co do zasady pod względem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej /§ 2/.

Jej zakres wyznacza przepis art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270/ stanowiący, że Sąd orzeka w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną /§ 1/.

Uwzględnić skargę może tylko wówczas gdy stwierdzi naruszenie prawa w stopniu określonym w art. 145 § 1 cyt. ustawy.

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Z akt sprawy wynika, że E. D. zarejestrował się w Powiatowym Urzędzie Pracy 11 maja 1998 r. jako osoba bezrobotna bez prawa do zasiłku z tytułu pozostawania bez pracy ponieważ nie spełniał warunków do jego uzyskania określonych w art. 23 ust. 1 i 2 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu. Decyzja ta ma walor ostateczności.

W dniu 31.XII.2001 r. złożył wniosek o przyznanie prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Zgodnie z art. 37k ust. 1 cyt. ustawy świadczenie przedemerytalne przysługuje osobie, spełniającej określone w ustawie warunki do uzyskania statusu bezrobotnego i prawa do zasiłku, jeżeli (...).

Nie budzi wątpliwości, iż jedną z przesłanek wymaganych do nabycia prawa do świadczenia przedemerytalnego jest spełnienie warunków do uzyskania prawa do zasiłku dla bezrobotnych wymienionych w art. 23 ust. 1 i 2 ustawy.

Zatem skoro bezsprzeczny jest fakt, że E. D. nie ma prawa do przyznania zasiłku dla bezrobotnych, więc nie spełnia jednego z ustawowych warunków do przyznania świadczenia przedemerytalnego, o którym mowa w art. 37 k ustawy.

Natomiast brak propozycji pracy, trudności w znalezieniu pracy, nie stanowią przesłanki do przyznania prawa do świadczenia przedemerytalnego.

Z tych względów na zasadzie przepisów art. 151 ustawy z dnia 30.VIII.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm./ Sąd skargę oddalił.