Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1419/09
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2009-10-19 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Powołane przepisy: article: art. 199, art. 245 par. 2, art. 246 par. 1 pkt 1, art. 258 par. 1, par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Anna Michałowska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 19 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi J. K. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia ... lipca 2009 r. Nr ... w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu kary pieniężnej p o s t a n a w i a: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym tj. 1. zwolnić od kosztów sądowych; 2. ustanowić adwokata z urzędu, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W.


UZASADNIENIE

W skardze na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego J. K. złożył wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych oraz przyznanie pomocy prawnej. W dniu 12 października (data nadania w placówce pocztowej) uzupełnił brak formalny wniosku poprzez złożenie go na urzędowym formularzu PPF, w którym wskazał, iż zarabia około ... zł netto. Ma na utrzymaniu niepracującą żonę, która zarejestrowana jest jako bezrobotna bez prawa do zasiłku. Ponadto skarżący płaci alimenty na córkę w wysokości ... zł miesięcznie. Opłaca wszelkie opłaty związane z utrzymaniem domu (gaz, woda, ścieki, energia elektryczna, śmieci, abonament telewizyjny). Po opłaceniu alimentów i opłat obowiązkowych pozostaje na życie około ... zł. Skarżący nie posiada nieruchomości, oszczędności pieniężnych ani przedmiotów wartościowych. Do skargi załączył m.in. kopie zeznania podatkowego za 2008 r., zaświadczenie z Powiatowego Urzędu Pracy dotyczące małżonki, zaświadczenie o zarobkach (własnych), wyrok w sprawie obowiązku alimentacyjnego wobec dziecka.

Rozpoznając wniosek zważyć należało, co następuje:

Zasadą postępowania sądowoadministracyjnego jest - zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późniejszymi zmianami) - dalej ustawy p.p.s.a. - ponoszenie przez Strony kosztów postępowania związanych ze swym udziałem w sprawie. Przyznanie prawa pomocy ze środków publicznych jest instytucją wyjątkową i następuje tylko w przypadkach określonych w cytowanej ustawie, po spełnieniu przez stronę określonych przesłanek. Przesłanki te są każdorazowo odnoszone do stanu majątkowego osoby ubiegającej się o przyznanie rzeczonego prawa.

Treść i warunki przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym określa art. 245 §2 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy p.p.s.a. W myśl art. 245 §2 ustawy p.p.s.a. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Prawo pomocy w zakresie całkowitym, zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a, może być przyznane osobie fizycznej, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.

Na obecnym etapie postępowania na wysokość obciążeń finansowych, do poniesienia których wnioskujący byłby zobowiązany składają się wpis od skargi - 200 zł oraz wynagrodzenie dla profesjonalnego pełnomocnika.

Sytuacja materialna skarżącego jest trudna i uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych, jak również uzasadnia przyznanie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Wysokość bowiem dochodów skarżącego tj. około ... zł z uwzględnieniem wskazanych kosztów utrzymania, jak również obowiązku alimentacyjnego pozwala wyłącznie na zaspokojenie podstawowych potrzeb życiowych dwóch osób.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało orzec jak w sentencji postanowienia.