Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SAB/Kr 34/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2018-07-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3, art. 58
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Hanna Knysiak-Sudyka po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. L. na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w K. w przedmiocie uzupełnienia postanowienia postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Skarżący S. L. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie pismem z dnia 15 stycznia 2018 r. skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w K. polegającą na nieuzupełnieniu postanowienia z dnia 12 października 2017 r. uchylającego wcześniejsze postanowienie o zawieszeniu skarżącego w prawach doktoranta. Skarżący podniósł, że przedmiotowe postanowienie "nie zawierało jakichkolwiek dyspozycji odnośnie wykonywania praw i obowiązków doktoranta w okresie rzekomego zawieszenia oraz po jego odwieszeniu". Skarżący podniósł, że 23 października 2017 r. wniósł do organu wniosek o uzupełnienie "decyzji uchylającej postanowienie Rektora o zawieszeniu doktoranta", jednakże wniosek ten nie został uwzględniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302, zwanej dalej: "p.p.s.a.") sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1 – 4a, a więc w tych sprawach, w których są wydawane: decyzje administracyjne; postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających.

W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę na bezczynność Rektora Uniwersytetu [...] w K. w związku z brakiem uzupełnienia postanowienia z dnia 12 października 2017 r. uchylającego postanowienie o zawieszeniu skarżącego w prawach doktoranta.

Zauważyć wobec tego trzeba, że na tego typu postanowienia nie służy zażalenie, nie są to również postanowienia kończące postępowanie czy też rozstrzygające sprawę co do istoty, wobec tego nie należą one do kategorii aktów wymienionych w art. 3 § 2 pkt 2 i 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do treści art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a. skarga na bezczynność w przedmiocie uzupełnienia postanowienia jest zatem niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, ponieważ na tego rodzaju rozstrzygnięcie nie służy zażalenie, ani też rozstrzygnięcia w przedmiocie uzupełnienia nie kończą postępowania w sprawie (vide wyrok NSA z dnia 6 września 2001 r., sygn. akt II SAB 22/01).

W związku z powyższym Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.