Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt I SA/Rz 1096/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2016-01-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6550
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: załącznik nr 3 dział IV ust. 2 pkt 4 lit. a
journal: Dz.U. 2013 poz 361
law: Rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy  finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju obszarów wiejskich na lata 2007-2013.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S. WSA Grzegorz Panek Sędziowie WSA Małgorzata Niedobylska WSA Tomasz Smoleń / spr./ Protokolant ref. staż. Joanna Kulasa po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 stycznia 2016r. sprawy ze skargi J. O. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] września 2015 r. nr [...] w przedmiocie płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości za 2014 r. oddala skargę.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi J. O. jest decyzja Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) z [...] września 2015 r. nr [...], w sprawie przyznania płatności rolnośrodowiskowej w pomniejszonej wysokości.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało oparte o następujące okoliczności faktyczne i prawne: w dniu 15 maja 2014 r. wpłynął do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa (dalej ARiMR) wniosek J. O. o przyznanie płatności na rok 2014, w ramach którego ww. domagała się przyznania m.in. płatności rolnośrodowiskowej (PROW 2007-2013). W formularzu deklaracja pakietów rolnośrodowiskowych w ramach PROW 2007-2013 w 2014 r., J. O. zadeklarowała realizację: 1) pakietu nr 2 - Rolnictwo ekologiczne i w jego ramach w wariancie nr 2.1 - Uprawy rolnicze (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 13,87 ha; w wariancie nr 2.9 - Uprawy sadownicze i jagodowe (dla których zakończono okres przestawiania) na powierzchni 7,74 ha; w wariancie nr 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) na powierzchni 12,40 ha, 2) pakietu nr 5 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, i w jego ramach: - wariant nr 5.1 - Ochrona siedliska lęgowych ptaków na powierzchni 3,24 ha.

W dniach od 23 do 27 lutego 2015 r. w gospodarstwie J. O. odbyła się kontrola na miejscu z zakresu programu rolnośrodowiskowego. Pełnomocnik J. O. złożyła zastrzeżenia do raportu z czynności kontrolnych, które nie zostały uwzględnione z powodu braku zasadności. Ze sporządzonego w toku kontroli raportu (programu rolnośrodowiskowego) wynika, że zostały ujawnione nieprawidłowości, tj. stwierdzono rozbieżności między deklaracją we wniosku, a stanem faktycznym.

Decyzją z [...] maja 2015 r. nr [...], Kierownik Biura Powiatowego ARiMR przyznał J. O. płatność rolnośrodowiskową w łącznej wysokości 30 339,40 zł.

Kierownik Biura Powiatowego wydał ww. decyzję w pomniejszonej wysokości, w której przyznał płatność z tytułu realizowania wariantów w następujący sposób:

płatność w ramach Pakietu nr 5: Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarach Natura 2000, i w jego ramach: 1) wariant nr 5.1 - ochrona siedliska lęgowych ptaków - Natura 2000 została przyznana do powierzchni 2,85 ha w kwocie 2 055,00 zł,

płatność w ramach Pakietu 2: Rolnictwo ekologiczne i w jego ramach: 1) wariant nr 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (w okresie przestawiania) została przyznana do powierzchni 10,56 ha w kwocie 6 408,00 zł, 2) Wariant nr 2.9 - Uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności) została przyznana do powierzchni 7,67 ha w kwocie 11 811,80 zł., 3) Wariant 2.1 - Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) została przyznana do powierzchni 12,74 ha w kwocie 10 064,60 zł.

J. O. reprezentowana przez radcę prawnego wniosła odwołanie od tej decyzji w części dotyczącej nałożenia sankcji 100 % powierzchni działki rolnej M w związku z wystąpieniem nieprawidłowości E7 dla wariantu 2.9 na płatność rolnośrodowiskową, i w konsekwencji pomniejszenie jej o kwotę 12 600 zł oraz w części dotyczącej nałożenia sankcji zmniejszającej płatność o 10 % w zakresie stwierdzającym nieprawidłowość N020 na działce rolnej T. Odwołująca wniosła o uchylenie decyzji w zaskarżonej części oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, względnie o uchylenie decyzji w zaskarżonej części, i w tym zakresie przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w pełnym zakresie.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR decyzją z [...] września 2015 r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu stwierdził, iż ustalenia organu I instancji nie budzą żadnych wątpliwości. Nie ma również podstaw do kwestionowania ustaleń dokonanych w trakcie kontroli na miejscu i zapisanych w protokole z czynności kontrolnych. Organ odwoławczy wskazał, że z przeprowadzonej kontroli wynika, że uprawa deklarowana na działce rolnej M obejmowała swym zasięgiem obszar większy niż zadeklarowany przez J. O. we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 tj. powierzchnię 7,76 ha. Jednocześnie wyjaśnił, że zgodnie z art. 16 ust. 3 akapit pierwszy rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. - w przypadku działki rolnej M płatność została naliczona do powierzchni zadeklarowanej przez stronę we wniosku czyli 7,00 ha i do tej powierzchni naliczona została sankcja za nie utrzymanie minimalnej obsady drzew, określona w załączniku nr 7 do rozporządza Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy" objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013.

Dyrektor wyjaśnił, że beneficjent we wniosku o przyznanie płatności określa na jakiej działce ewidencyjnej prowadzi produkcję rolniczą, natomiast na załączniku graficznym, który stanowi integralną część wniosku określa granice faktycznego użytkowania w ramach działki ewidencyjnej i na podstawie art. 12 rozporządzenia Komisji (WE) nr 1122/2009 z dnia 30 listopada 2009 r. w związku z art. 7 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r., to na producencie rolnym ciąży obowiązek wskazania na załączniku granic użytkowania rolniczego w ramach działki ewidencyjnej. Powierzchnia działki rolnej M stwierdzona w kontroli na miejscu wynosząca 7,76 ha jest powierzchnią zgodną ze stanem faktycznym i obejmuje obszary zaznaczone przez wnioskodawczynię jako użytkowane w celu rolniczym na załączniku graficznym dołączonym do wniosku. Dokonując porównania załącznika graficznego ze szkicem kontrolowanej działki rolnej M sporządzonym w trakcie kontroli na miejscu, stwierdzić należy, iż miejsce wykonania pomiaru, tzw. "ślad GPS" został przeprowadzony po granicy działki wskazanej przez J. O. na załączniku graficznym. Pomiar ten jednoznacznie wskazuje, że sad jabłoniowy zadeklarowany przez wnioskodawczynię na działce rolnej M położonej na działce ewid. nr 700, obejmuje powierzchnię 7,76 ha, zatem minimalna obsada drzew dla działki rolnej M wynosi 970 szt. jabłoni (ewentualnie 922 sztuk - z granicą błędu do 5%).

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. oraz naruszenia rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r., w zakresie załącznika nr 3 do ww. rozporządzenia i w zakresie załącznika nr 7 - organ uznał je za bezzasadne. W ocenie Dyrektora ww. przepisy zostały zastosowane w sposób prawidłowy w oparciu o stan faktyczny stwierdzony w trakcie kontroli na miejscu na działkach zadeklarowanych przez J. O. we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej. W związku z tym, uznał, że zarzut naruszenia art. 6 K.p.a. również jest bezzasadny, gdyż podstawową zasadą sformułowaną w ww. przepisie jest to, że ograny administracji działają na podstawie przepisów prawa czyli na podstawie obowiązujących norm prawnych. Zawarta w art. 6 K.p.a. zasada praworządności wynika z art. 7 Konstytucji RP, który stanowi, iż organy administracji działają na podstawie i w granicach prawa. Zastrzeżenie to zakreśla możliwość działania organu administracji publicznej, który posiada kompetencje do załatwienia sprawy, nie może jednak granic prawa przekroczyć.

J. O. przystępując do programu rolnośrodowiskowego i składając wniosek o przyznanie płatności na 2012 r. (jak i na 2014) złożyła podpis pod częścią IX ww. wniosku (oświadczenia i zobowiązania). Tym samym potwierdziła ona znajomość przepisów określających zasady uzyskania płatności rolnośrodowiskowych oraz jakie sankcje wynikają z niewykonania zobowiązań rolnośrodowiskowych. Podkreślono, iż do protokołu kontroli, inspektorzy terenowi dołączyli obszerną dokumentację fotograficzną dotyczącą kontrolowanych działek, obejmującą ponumerowane zdjęcia z odniesieniami na mapie do poszczególnych działek z oznaczeniem miejsca i kierunku ich wykonania. Działka rolna T została udokumentowana zdjęciami od nr 171 do nr 242. Fotografie te jednoznacznie wskazują, że w dniu wykonania kontroli tj. 24 lutego 2015 r. na działce rolnej T nie stwierdzono okrywy śnieżnej, zaś stan działki pozwalał na prawidłowe określenie sposobu jej użytkowania. Dodatkowo wskazano, że czynności kontrolne zostały przeprowadzane przez inspektorów terenowych, którzy posiadają stosowne uprawnienia i kwalifikacje potwierdzone egzaminami i uzyskanymi uprawnieniami. Protokół z kontroli oraz dołączone do niego zdjęcia cyfrowe nie budzą wątpliwości co do ich rzetelności i merytorycznej poprawności, a weryfikacja dokumentacji zdjęciowej potwierdza słuszność zapisów dokonanych w raporcie z czynności kontrolnych. Wobec powyższego brak jest podstaw do kwestionowania ustaleń dokonanych w trakcie kontroli i zapisanych w protokole. Podkreślono, że przepisy regulujące prawo przyznawania płatności oraz stosowanie sankcji mają charakter bezwzględnie obowiązujący, tzn. organ ma obowiązek ich zastosowania przy zaistnieniu określonych przesłanek - ich stosowanie nie jest zależne od uznania organu. Powyższe ma na celu zagwarantowanie wszystkim producentom równego traktowania w takim samym stanie faktycznym.

Dokonując oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego organ odwoławczy stwierdził, że stanowiący podstawę niniejszego rozstrzygnięcia protokół z czynności kontrolnych w zakresie programu rolnośrodowiskowego, sporządzony przez Biuro Kontroli na Miejscu, w sposób obiektywny pozwala na określenie zakresu i sposobu użytkowania działek rolnych zadeklarowanych przez J. O. do płatności rolnośrodowiskowej na 2014 r. Ww. nie przedstawiła żadnych dowodów, które mogłyby zakwestionować ustalony przez organ I instancji stan faktyczny mimo, iż zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz. U. z 2013 r., poz. 173) - ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z tego faktu wywodzi skutki prawne.

J. O. reprezentowana przez radcę prawnego skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR w Rzeszowie z [...] września 2015 r., wnosząc o uchylenie decyzji obu instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji oraz zasądzenia kosztów postępowania według norm przepisanych, w tym kosztów zastępstwa procesowego w wymiarze 6-cio krotnej minimalnej stawki.

Zaskarżonej decyzji zarzucono:

1) wydanie z naruszeniem art. 7 i 77, art. 78, 80 K.p.a. oraz art. 21 ust 2 o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich - polegającym na nierozpoznaniu istoty sprawy, niewyczerpującym zebraniu i rozpoznaniu materiału dowodowego jako, że nie podjęto działań mających na celu wyjaśnienie okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, a postępowanie dowodowe organów obu instancji ograniczono do przeprowadzenia dowodu z protokołu kontroli i dokumentacji zdjęciowej, sporządzonej w trakcie kontroli dokonanej z końcem lutego 2015 r. w sytuacji gdy skarżąca informowała organ o podjętych przez nią w okresie od 12- 21 lutego 2015 r. licznych działaniach agrotechnicznych mających wpływ na wynik kontroli, a także innych nieprawidłowościach w zakresie kontroli, oraz dowolnej, błędnej ocenie materiału dowodowego wyrażającej się m.in. w przyjęciu, że kontrola, z której sporządzony został raport - przesądza o uchybieniach w zakresie obsady drzewek, powierzchni czy terminu i sposobu koszenia trawy, jakie miały miejsce w 2014 r., szczególnie, że kontrola została wykonana w sposób nierzetelny, z naruszeniem zasad podstawowej wiedzy rolniczej i agrotechnicznej, zbyt późno (bo z końcem zimy 2015 r.) by można było dokonać poprawnej oceny zgodności obszaru czy stanu uprawy z danymi zadeklarowanymi we wniosku o przyznanie płatności,

2) naruszenie reguł wskazanych w art. 8 i 107 § 3 K.p.a. jako, że uzasadnienie decyzji jest wewnętrznie sprzeczne, niekonsekwentne, miejscami zbyt ogólne i niejasne, również z uwagi na pominięcie w uzasadnieniu decyzji odniesienia się do niektórych zarzutów i okoliczności podnoszonych przez stronę, a istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy, jak chociażby okoliczności, że zadeklarowana przez skarżącą powierzchnia działki oznaczonej symbolem M (nr ewid. 700) wynosiła 7 ha i w stosunku do tej, zadeklarowanej we wniosku o przyznanie płatności na 2014 r. powierzchni, obsada drzewek była zachowana prawidłowo, co za tym idzie nie było podstaw do zastosowania w tym zakresie sankcji w kwocie 12.600 zł,

3) naruszenie art. 6 K.p.a. przez jego niezastosowanie i powołanie w zaskarżonej decyzji treści przepisu art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 sprzecznej z rzeczywistym brzmieniem art. 16 ust. 3 wynikającym z rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie wsparcia rozwój u obszarów wiejskich,

4) naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 i § 2 w zw. z art. 77 § 1 K.p.a. przez bezzasadne utrzymanie w mocy decyzji organu I instancji, podczas gdy na podstawie stanu faktycznego sprawy w odniesieniu do wszystkich zarzutów strony prawidłowym rozstrzygnięciem niniejszej sprawy było uchylenie ww. decyzji w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji względnie uchylenie decyzji w zaskarżonej części i w tym zakresie przyznanie płatności rolnośrodowiskowej w pełnym zakresie,

5) naruszenie art. 136 K.p.a. przez zaniechanie przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego, które w oczywisty sposób mogłoby się przyczynić do wyjaśnienia sprawy,

6) naruszenie art. 8 K.p.a. poprzez działania ARiMR powodujące podważenie zaufania skarżącej do funkcjonowania organu, w szczególności zlekceważenie jej zarzutów co do wyników kontroli, w zakresie chociażby terminu jej wykonania, przeprowadzonych przez skarżącą w 2015 r. prac agrotechnicznych jak i błędnie ustalonej powierzchni zadeklarowanej działki nr ewid. 700, a w konsekwencji bezkrytyczne przyjęcie wyników kontroli, braku inicjatywy w zakresie wyjaśnienia wątpliwości związanych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym,

7) naruszenie art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiającego szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich przez jego błędną wykładnię i w konsekwencji błędne przyjęcie, że w przypadku, gdy powierzchnia zadeklarowana we wniosku przekracza powierzchnię stwierdzoną, płatność przysługuje do powierzchni stwierdzonej, podczas gdy z ww. przepisu wynika wprost, że "jeżeli stwierdzi się, że zatwierdzony obszar przypisany do danej grupy upraw jest większy niż obszar zadeklarowany we wniosku o płatność, do obliczenia pomocy stosuje się obszar zadeklarowany",

8) naruszenie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "program rolnośrodowiskowy" objętego programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007-2013, w zakresie załącznika nr 3 do ww. rozporządzenia w zw. z art. 16 ust. 3 rozporządzenia Komisji (UE) nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustanawiające szczegółowe zasady wykonania rozporządzenia Rady (WE) nr 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz do zasady wzajemnej zgodności w zakresie wsparcia rozwoju obszarów wiejskich poprzez ich błędną wykładnię i w konsekwencji przyjęcie, że strona odwołująca nie spełniła wymogu minimalnej obsady drzew, podczas gdy w obowiązującym stanie prawnym zgodnie z ww. przepisami - strona spełniła ww. wymóg w zakresie obsady w stosunku do deklarowanej powierzchni tj. 7 ha.

9) naruszenie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r., w zakresie załącznika nr 7 do ww. rozporządzenia, przez jego niewłaściwe zastosowanie i w konsekwencji nałożenie na stronę odwołującą sankcji z niego wynikającej w zakresie nieutrzymywania minimalnej obsady drzew, podczas gdy w okolicznościach niniejszej sprawy nie zaistniały przesłanki do nałożenia sankcji, gdyż strona dopełniła obowiązku minimalnej obsady drzew,

10) naruszenie rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r., w zakresie załącznika nr 3, załącznika nr 7 do ww. rozporządzenia, przez jego niewłaściwe zastosowanie i stwierdzenie pozostawienia nieskoszonej niewłaściwej części działki rolnej podczas gdy zarówno termin przeprowadzania kontroli (23-27 lutego 2015 r.) jak i panujące wówczas warunki pogodowe uniemożliwiały dokonanie takich twierdzeń w sposób obiektywny i jednoznaczny, a nadto bezpodstawne uznanie przez organ kontrolny, iż stan z dnia kontroli miał miejsce w okresie przyznanych dotacji, tj. w 2014 r.

W uzasadnieniu rozwinięto powyższe zarzuty i stwierdzono, że nałożenie sankcji na skarżącą jest w całości pozbawione podstaw.

Dyrektor Oddziału Regionalnego ARiMR odpowiadając na skargę wniósł o jej oddalenie, z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. 2014 poz. 1647) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badana jest co do zasady wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowym zastosowaniu przepisów prawa, obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu, do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość przyjętej procedury. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 roku poz. 270 ze zmiana dalej - PPSA), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenie prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W razie niewystąpienia wskazanych uchybień, na mocy art. 151 PPSA skarga podlega oddaleniu.

Mając na uwadze tak określony zakres kognicji Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Przedmiot niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena legalności decyzji Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR utrzymującej w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego ARiMR o przyznaniu J. O. (dalej zwana – Skarżąca) płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 w pomniejszonej łącznej wysokości 30 339,40 zł.

Zasady i warunki dotyczące składania i przyznawanie płatności rolnośrodowiskowych za rok 2014 znajdują podstawę w przepisach prawa zarówno krajowego, jaki i unijnego. Zastosowanie mają w tym zakresie przepisy, ustawy z dnia 7 marca 2007 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich z udziałem środków Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (Dz.U. 2013 poz. 173 dalej zwana - u.w.r.o.w), rozporządzenie Komisji (UE) Nr 65/2011 z dnia 27 stycznia 2011 r. ustalającego szczegółowe zasady wykonywania rozporządzenia Rady (WE) 1698/2005 w odniesieniu do wprowadzenia procedur kontroli oraz zasady wzajemnej zgodności w zakresie środków wspierania rozwoju obszarów wiejskich (Dz.Urz. UE L 25/8 z 28. 01.2011 r. str. 8 z późniejszymi zmianami, zwane dalej - rozporządzenie 65/2011), Rozporządzenie Rady (WE) nr 1698/2005 z dnia 20 września 2005 r. w sprawie wspierania rozwoju obszarów wiejskich przez Europejski Fundusz na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich (EFRROW) (Dz. Urz. UE L277 z 20.10.2005 r, str. 1 z późn. zm., dalej zwane - rozporządzenie 1698/2005) czy też rozporządzenie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 13 marca 2013 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy“ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz. Urz. 2013, poz. 361 z późn. zm. dalej zwane - rozporządzenie rolnośrodowiskowe).

Pomoc przyznawana jest na wniosek rolnika, w drodze decyzji administracyjnej przez kierownika biura powiatowego ARiMR.

W myśl § 2 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego płatność rolnośrodowiskową przyznaje się rolnikom w rozumieniu art. 2 lit. a rozporządzenia nr 73/2009 jeżeli:

1. został mu nadany numer identyfikacyjny w trybie przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności;

2. łączna powierzchnia posiadanych przez niego działek w rozumieniu przepisów o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności, na których jest prowadzona działalność rolnicza w rozumieniu art. 2 lit. c rozporządzenia nr 73/2009 wynosi co najmniej 1 ha;

3. realizuje 5-letnie zobowiązanie rolnośrodowiskowe, o którym mowa w art. 39 rozporządzenia nr 1698/2005, obejmujące wymogi wykraczające ponad podstawowe wymagania w ramach określonych pakietów i ich warunków, zgodnie z planem działalności rolnośrodowiskowej;

4. spełnia warunki przyznania płatności rolnośrodowiskowej w ramach określonych pakietów wariantów określony w rozporządzeniu.

W myśl § 11 w rozporządzenia rolnośrodowiskowego, płatność rolnośrodowiskowa jest przyznawana w przypadku pakietów wymienionych w § 4 ust. 1 pkt 1-6 i 8 do działek rolnych. Zgodnie §18 ust. 3 tegoż rozporządzenia, przy ustalaniu wysokości płatności rolnośrodowiskowej przysługującej do działek rolnych uwzględnia się powierzchnie tych działek, nie większą jednak niż maksymalny kwalifikowalny obszar, o których mowa w art. 6 rozporządzenia nr 1122/2009, określony w systemie identyfikacji działek rolnych, o których mowa w przepisach o krajowym systemie ewidencji producentów, ewidencji gospodarstw rolnych oraz ewidencji wniosków o przyznanie płatności.

Stosownie do § 25 ust. 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego, agencja udostępnia rolnikowi, który złożył wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, materiał graficzny z oznaczeniem, co najmniej granic i numerów ewidencyjnych działek, na których jest realizowane zobowiązanie rolnośrodowiskowe oraz z oznaczeniem granic położonych na obszarze jego gospodarstwa rolnego: 1) rezerwatów przyrody, parków krajobrazowych, parków narodowych i obszarów Natura 2000 utworzony na podstawie ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o ochronie przyrody oraz obszarów o których mowa w art. 33 ust. 2 tej ustawy, 2) obszarów szczególnie narażonych - nie później niż do dnia 14 marca roku następujące po roku, w którym rolnik złożył wniosek o przyznanie pierwszej płatności rolnośrodowiskowej. Zgodnie z art. 25 ust. 2 rozporządzenia rolnośrodowiskowego rolnik zaznacza na materiale graficznym: 1) granice działek rolnych, na których realizuje poszczególne pakiety i warianty objęte zobowiązaniem rolnośrodowiskowym oraz występujący w jego gospodarstwie rolnym i określone w planie działań rolnośrodowiskowych trwałe użytki zielone oraz elementy krajobrazu rolniczego nieużytkowane rolniczo, o których mowa w § 4 ust. 2 pkt 1, 2) część działki rolnej, która ma pozostać nieskoszona w danym roku - w przypadku realizacji pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 punkt 3,4 lub 5, 3) miejsca na działce rolnej, w których są zasadzone poszczególne drzewa odmian wymienionych w ust. 3 pkt 3 załącznika numer A do rozporządzenia lub odmian tradycyjnie uprawianych na terenach Rzeczpospolitej Polskiej przed 1950 r. - w przypadku realizacji wariantu czwartego pakietu wymienionego w § 4 ust. 1 pkt 6, a następnie dołącza ten materiał graficzny do wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej, począwszy od drugiego roku realizacji zobowiązania rolnośrodowiskowego.

W przedmiotowej sprawie Skarżąca, składając wniosek o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014 zadeklarowała: Pakiet 2 - Rolnictwo ekologiczne i w jego ramach Wariant 2.1 - uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności) o powierzchni 13,87 ha; Wariant 2.9 - Uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności) o powierzchni 7,74 ha; Wariant 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (po okresie przedstawienia) o powierzchni 10,83 ha; oraz Pakiet 5 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarze Natura 2000 i w jego ramach Wariant 5.1 - Ochrona siedlisk lęgowych ptaków o powierzchni 3,24 ha. Do wniosku załączony został materiał graficzny (wydruki zdjęć poszczególnych działek) z wyznaczonymi przez Skarżącą granicami działek rolnych, na których realizuje ona poszczególne pakiety i warianty objęte zobowiązaniem rolnośrodowiskowym oraz część działki rolnej, która ma pozostać nie zgłoszona w danym roku w przypadku realizacji wariantu 5.1.

Podkreślić należy, że przyznanie płatności rolnośrodowiskowej możliwie jest wówczas, gdy zadeklarowana powierzchnia działek rolnych jest zgodna z rzeczywistym stanem faktycznym i przestrzegane są przez rolnika wymogi w ramach określonych wariantów poszczególnych pakietów. Zgodnie bowiem z § 8 pkt 1 rozporządzenia rolnośrodowiskowego wysokość płatności rolnośrodowiskowej w danym roku ustala się jako iloczyn stawek płatności za hektar gruntu i powierzchni działek rolnych po uwzględnieniu zmniejszeń lub włączeń wynikających ze stwierdzonych nieprawidłowości lub niezgodności.

Narzędzie weryfikacji w tym zakresie stanowi kontrola przeprowadzona przez uprawnione organy z zachowaniem wymogów określonych przez przepisy prawa. Na podstawie art. 4 ust. 1 rozporządzenia 65/2011 państwa członkowskie ustanawiają system kontroli, który zapewnia przeprowadzenie wszystkich niezbędnych kontroli w celu skutecznego sprawdzenia zgodności z warunkami przyznania pomocy. Zgodnie z art. 10 ust. 1 i 2 tego rozporządzenia:

1. Państwa członkowskie korzystają z impregnowanego systemu zarządzania i kontroli (ZSZiK) przewidzianego w tytule II rozdziału 4 rozporządzenia nr 73/2009,

2. Sprawdzanie zgodności z kryterium kwalifikowalności obejmuje kontrole administracyjne i kontrole na miejscu.

Stosownie do art. 11 ust. 1 rozporządzenia 65/2011, wszystkie wnioski o wsparcie, wnioski o płatności i inne deklaracje, które beneficjent lub osoba trzecia muszą złożyć, poddaje się kontrolom administracyjnym, obejmującym wszystkie elementy, w których kontrola za pomocą środków administracyjnych jest możliwa i stosowna. Procedury te zapewniają rejestrację podjętych działań kontrolnych, w wyniku weryfikacji i środków podjętych w odniesieniu do rozbieżności. Kontrole administracyjne obejmują kontrole krzyżowe tam, gdzie jest to możliwe i stosowne. Aby zapobiec wszelkim nienależnym wypłatom pomocy, kontrole krzyżowe odnoszą się przynajmniej do działek i zwierząt gospodarskich objętych danym środkiem wsparcie. Wykazane nieprawidłowości w trakcie kontroli krzyżowej powoduje wszczęcie odpowiedniej procedury administracyjnej, jeżeli to konieczne, przeprowadzenie kontroli na miejscu (art. 11 ust. 4 rozporządzenia 65/2011).

Zgodnie z art. 31 u.w.r.o.w. czynności w ramach kontroli na miejscu oraz czynności w ramach wizytacji w miejscu są wykonywane przez osoby posiadające imienne upoważnienie do ich wykonania wydane przez organ agencji płatniczej lub przez właściwy organ podmiotu wdrażającego (ust. 1). Osoby wykonujące czynności kontrolne mają prawo do: 1) wstępu na grunty i do obiektów związanych z działalnością, których dotyczy pomocy lub pomoc techniczna; 2) żądania pisemnych lub ustnych informacji związanych z przedmiotem kontroli na miejscu lub wizytacji w miejscu; 3) wglądu do dokumentów związanych z przedmiotem kontroli na miejscu lub wizytację w miejscu, sporządzenie z nich odpisów, wyciągów lub kserokopii oraz zabezpieczenia tych dokumentów; 4) sporządzenia dokumentacji fotograficznej z przeprowadzonej kontroli na miejscu lub wizytacji w miejscu; 5) pobierania próbek do badań (ust. 4). Osoby wykonujące czynności kontrolne sporządzają z tych czynności raport (ust. 5). Raport podpisuje osoba wykonująca czynności kontrolne oraz podmiot kontrolowany (ust. 6) w przypadku, gdy podmiot kontrolowany nie zgadza się z ustaleniami zawartymi w raporcie może zgłosić umotywowane zastrzeżenia co do tych ustaleń osobie, która sporządziła raport (ust. 8). Powinien to uczynić w terminie 7 dni od dnia otrzymania raportu.

W gospodarstwie Skarżącej przeprowadzona została w dniach od 23 - 27 lutego 2015 r. kompleksowa kontrola na miejscu w zakresie programu rolnośrodowiskowego. Kontrola przeprowadzona została przez uprawnionych inspektorów terenowych Biura Kontroli na Miejscu Oddziału Regionalnego ARiMR. Raport z czynności kontrolnych w zakresie programu rolnośrodowiskowego numer [...] został skutecznie doręczony Skarżącej w dniu 12 marca 2015 r., a w dniu 19 marca 2015 r. pełnomocnik Skarżącej złożył zastrzeżenia do raportu z czynności kontrolnych, który nie został uwzględniony z powodu braku zasadności.

W protokole kontroli wskazane zostały działki objęte kontrolą, metody przy wykorzystaniu, których zostały przeprowadzone pomiary, obwód zmierzonych działek, stwierdzenie powierzchni upraw oraz opis nieprawidłowości. Zawarte w protokole z czynności kontrolnych wyniki oględzin działek znajdują oparcie w dołączonym do protokołu materiale graficznym i dokumentacji fotograficznej.

Przeprowadzona kontrola wykazała w Wariancie 2.1 - Uprawy rolnicze (z certyfikatem zgodności), że powierzchnia deklarowana działek rolnych w nim wynosiła 12,84 ha, a powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej, kontroli na miejscu z uwzględnieniem danych przekazanych przez jednostkę certyfikującą wyniosła 12,74 ha. Różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną wyniosła 0,14 ha. W wariancie 2.9 powierzchnia deklarowana działek rolnych w wariancie 2.10 - Uprawy sadownicze i jagodowe (z certyfikatem zgodności) wynosiła 7,74 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej, kontroli na miejscu z uwzględnieniem danych przekazanych przez jednostkę certyfikującą wyniosła 7,67 ha. Różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną wyniosła 0,07 ha. Powierzchnia deklarowana działek rolnych kwalifikowane w wariancie 2.10 - Uprawy sadowniczej i jagodowe (po okresie przedstawienia) wyniosła 10,83 ha. Powierzchnia działek rolnych stwierdzona w kontroli administracyjnej, kontroli na miejscu z uwzględnieniem danych przekazanych przez jednostkę certyfikującą wyniosła 10,56 ha. Różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną we wniosku, a powierzchnią stwierdzoną wyniosła 0,27 ha. Dodatkowo inspektorzy terenowi w przedmiotowej kontroli stwierdzili nieprawidłowości w stosunku do wymogów dla poszczególnych pakietów i ich wariantów zgłoszonych przez producenta do płatności rolnośrodowiskowej. Na dzień kontroli na działce rolnej M o powierzchni stwierdzonej 7,76 ha inspektorzy stwierdzili 888 sztuk drzewek jabłoni o średniej wysokości 1,5 m, średnicy pnia 2,5 cm oraz 2 sztuki drzewek obumarłych.

Zgodnie z załącznikiem nr 3 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy“ objętego Programy Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013 (Dz.U. nr 33 poz. 262 ze zmianami) określającego wymogi dla poszczególnych pakietów i wariantów, podmioty realizujące program rolnośrodowiskowy w zakresie pakietu rolnictwo ekologiczne, zobowiązany jest do utrzymania minimalnej obsady drzew i krzewów, który dla upraw "jabłoń domowa“ wynosi 125 szt./ha. Dlatego Skarżąca dla działki rolnej M o powierzchni 7,76 ha powinna utrzymać minimalną obsadę wynoszącą 970 sztuk jabłoni. Powierzchnia zadeklarowana działki rolnej M to 7,00 ha, natomiast kontrola na miejscu stwierdziła sad jabłoniowy na powierzchni 7,76 ha z liczbą drzew 888 sztuk w związku z tym zastosowano kod nieprawidłowości E7 (nie utrzymywanie minimalnej obsady drzew i krzewów).

Zdaniem Sądu sposób przeprowadzenia kontroli na miejscu oraz jego wyniki nie budzą zastrzeżeń. Ustalenie zawarte w raporcie z czynności kontrolnych dotyczących stwierdzenia nieprawidłowości zostały dokonane przez kontrolerów terenowych w wyniku dokonanych czynności kontrolnych, których wyniki nie tylko opisano w tym protokole, ale także wykonano dokumentację fotograficzną obrazującą rzeczywisty stan upraw na zadeklarowanych przez skarżącą działkach rolnych (dokumentacja zgromadzona została na płycie CD). Dokonując porównania tak sporządzonej dokumentacji z przeprowadzonej kontroli w wyniku wniosku Skarżącej o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na rok 2014, a w szczególności z załącznikami załączonymi do wniosku materiałem graficznym przedstawiającym działki rolne należy stwierdzić, że ustalenia organów w tym zakresie odpowiadają stanowi rzeczywistemu i brak jest podstaw do zakwestionowania dokonanych przez organ w tym zakresie oceny zgromadzonego materiału dowodowego.

Odnosząc się do zarzutów zawartych w skardze należy zauważyć, że w odniesieniu do działki rolnej M, położonej na działce ewidencyjnej nr 700, zadeklarowanej do płatności rolnośrodowiskowej przez Skarżącą, to polegała ona kontroli na miejscu w wyniku, której stwierdzono, iż uprawa zadeklarowana na tej działce rolnej swym zasięgiem obejmuje obszar większy (7,76 ha) niż zadeklarowany (7,00 ha) we wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowych na rok 2014.

Obowiązkiem beneficjenta jest wskazanie we wniosku o przyznanie płatności na jakiej działce ewidencyjnej prowadzi produkcję rolną, natomiast na załączniku graficznym, który stanowi integralną część wniosku określa granice faktycznego użytkowania w ramach działki ewidencyjnej. To na producencie rolnym ciąży obowiązek wskazania na załączniku granic użytkowania rolniczego w ramach działki ewidencyjnej. Powierzchnia działki rolnej M wynosi 7,76 ha co stwierdzono w wyniku kontroli na miejscu i jest powierzchnią zgodną ze stanem faktycznym. Obejmuje obszar zaznaczony przez Skarżącą jako użytkowane w celu rolniczym na załączniku graficznym dołączonym do wniosku. Porównując załącznik graficzny ze szkicem działki rolnej sporządzonym w trakcie kontroli na miejscu organ stwierdził, że miejsce wykonania pomiaru, tzw. "ślad GPS“ został przeprowadzony po granicy działki wskazanej przez Skarżącą na załączniku graficznym.

Należy zauważyć, że zobowiązanie rolnośrodowiskowe jest podejmowane przez rolnika dobrowolnie na okres co najmniej 5 lat i obejmuje ono wymogi wykraczające ponadpodstawowe wymagania. Dla uzyskania płatności z tytułu działalności rolniczej w ramach Pakietu 2 - rolnictwo ekologiczne, obejmujący prowadzenie upraw w postaci plantacji jabłoni przede wszystkim wymagane jest prowadzenie tego rodzaju działalności rolniczej przez okres wskazany w planie rolnośrodowiskowym, przy jednoczesnym zachowaniu wymogu dotyczącego zachowania minimalnej obsady, to jest w przypadku jabłoni domowej w ilości 125 sztuk na 1 ha. W związku z powyższym w przypadku działki rolnej o powierzchni 7,76 ha Skarżąca powinna utrzymać minimalną obsadę wynoszącą 970 sztuk jabłoni (w granicy błędu do 5 % to 922 sztuki), które spełniają wymagania dotyczące wysokości grubości elitarnego i kwalifikowanego materiału szkółkarskiego.

W czasie przeprowadzonej w dniach 23 - 27 lutego 2015 r. kontroli na miejscu w zakresie programu rolnośrodowiskowego, na działce rolnej M inspektorzy terenowi stwierdzili sad jabłoniowy oraz 888 sztuk drzewek jabłoni domowej i 2 drzewka obumarłe, dlatego dla działki prawidłowo zastosowano kod nieprawidłowości E7 wskazujący na nieutrzymanie minimalnej obsady drzew i krzewów. Wobec powyższego organy prawidłowo pomniejszyły płatność przysługującą do działki rolnej M ze względu na stwierdzone nieutrzymanie minimalnej obsady drzew. Współczynnik zmniejszenia płatności za stwierdzoną nieprawidłowość wynosi 100 % co wynika z załącznika nr 7 rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 26 lutego 2009 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu przyznawania pomocy finansowej w ramach działania "Program rolnośrodowiskowy“ objętego Programem Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007 - 2013.

W ocenie Sądu nie można zaakceptować stanowiska Skarżącej, że utrzymała minimalną obsadę drzew i krzewów albowiem stwierdzono 888 sztuk jabłoni domowej, przy powierzchni 7 ha działki M zadeklarowanej przez Skarżącą. Jak wyżej wskazano załącznik graficzny jest integralną częścią wniosku. Ponadto pomiar działki M został wykonany zgodnie ze stanem faktycznym na gruncie i obejmuje teren wskazany przez Skarżącą na załączniku graficznym. Skarżąca na załączniku graficznym nie wskazała, w której części działki ewidencyjne nr 700, na których położona jest działka rolna M nie deklaruje do płatności. Dlatego organ prawidłowo przy obliczaniu minimalnej obsady działki rolnej M przyjął jej powierzchnię wynoszącą 7,76 a.

W zakresie działki rolnej T zadeklarowanej w pakiecie 5 - Ochrona zagrożonych gatunków ptaków i siedlisk przyrodniczych na obszarze Natura 2000, w raporcie pokontrolnym programu rolnośrodowiskowego stwierdzono nieprawidłowości N020, która oznacza pozostawienie nieskoszonej niewłaściwej części działki rolnej w szczególności zaznaczono innej niż na materiale graficznym, oraz nieprawidłowość N017 oznaczająca pozostawienie mniejszej niż 5 % nieskoszonej powierzchni działki rolnej, a w przypadku wystąpienia wodniczki - mniejszej niż 30 % nieskoszonej powierzchni działki rolnej.

Skarżąca zadeklarowała działkę rolną T do realizowania Wariantu 5.1 użytkowanej w sposób kośny. Zgodnie z wymogami zgłoszonego i realizowanego pakietu Skarżąca zobowiązana była do pozostawienia 5 - 10 % powierzchni działki rolnej nieskoszonej, a w przypadku wystąpienia wodniczki - 30 - 50 %, przy czym w każdym roku powinno to dotyczyć innej części tej działki. Obowiązek ten wynika z załącznika nr 3 dział IV ust. 2 pkt 4 lit. a rozporządzenia rolnośrodowiskowego. W trakcie kontroli na miejscu stwierdzono, że wymogu tego Skarżąca nie spełniła pozostała 3,86 % powierzchni nieskoszonej, a nadto obszar nieskoszenia działki rolnej T pozostawiono w innym miejscu niż wskazano na załączniku graficznym. Jednocześnie organy stwierdziły, że Skarżąca nie złożyła zmiany do wniosku, zatem zastosowane kody niezgodności są prawidłowe. Stwierdzone niezgodności skutkują pomniejszeniem płatności rolnośrodowiskowej jaka przysługiwałaby do tej działki o 10 %.

W ocenie Sądu za nietrafny należy uznać zarzut Skarżącej, że podjęte przez działania agrotechniczne, oczyszczenia, karczowanie, wycinka celem zwiększenia powierzchni upraw, oraz nasadzeń, itp. miały wpływ na wynik kontroli bowiem zmieniły one stan działek i ich zagospodarowanie. Należy zgodzić się z organem, że wyniki kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie Skarżącej w dniach 23 - 27 lutego 2015 r. mogły być wykorzystane do weryfikacji złożonego przez nią wniosku o przyznanie płatności rolnośrodowiskowej na 2014 r. Jak w wynika z rejestru działalności rolnośrodowiskowej z 2014 r. oraz z 2015 r. w przypadku działki rolnej M położonej na działce ewidencyjnej nr 700, zabiegi agrotechniczne zostały przeprowadzone przez Skarżącą w dniach 11 - 15 marca 2014 r., a następne miały miejsce w dniu12 lutego 2015 r., a także w dniach 17 - 21 lutego 2015 r. w czasie, których dokonano przegląd i uzupełnienie brakujących palików oraz czyszczenie działki z zakrzewień, karczowanie.

Zaaprobować należy wyniki analizy dokonanej przez organ z raporcie z kontroli na miejscu przeprowadzonej w gospodarstwie Skarżącej w roku 2013. W oparciu, o ten raport ustalono, że powierzchnia stwierdzone na działce rolnej M o zadeklarowanej do płatności powierzchni 7,00 ha wynosiła 7,93 ha. Biorąc pod uwagę fakt, że kontrolę na miejscu przeprowadzono w dniach 23 - 27 lutego 2015 r., która stwierdziła na działce rolnej M uprawę jabłoni na powierzchni 7,76 ha zaś na powierzchni 0,15 ha ugór, to łączna powierzchnia działki rolnej wyniosła 7,91 ha co wskazuje, że powierzchnia przedmiotowej działki w stosunku do roku 2013 nie zmieniła się. Z tego wynika, że zabiegi agrotechniczne na działce rolnej dokonane przez Skarżącą nie wpłynęły na stan działki stwierdzonej w kontroli na miejscu.

W przypadku działki rolnej T, na której stwierdzono pozostawienie nie skoszonej niewłaściwej części działki rolnej innej niż zaznaczonej na materiale graficznym oraz pozostawienie mniejszej niż 5 % nieskoszonej powierzchni działki rolnej zabiegi agrotechniczne zostały przeprowadzone w dniach 2 - 10 sierpnia 2014 r. i było to koszenie i zbiór trawy. Kolejne działania agrotechniczne zostały dokonane w dniu 17 sierpnia 2015 r. Powyższe zabiegi nie mogły, więc mieć wpływu na wynik kontroli przeprowadzonej na przedmiotowej działce w dniach 23 - 27 lutego 2015 r.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny w sprawie, należycie przeprowadziły postępowanie i zastosowały przepisy prawa przyznając Skarżącej płatność rolnośrodowiskową w pomniejszonej wysokości. Dokonane przez organy wyliczenie kwoty przyznanej płatności nie budzi zastrzeżeń z punktu widzenia zgodności z prawem. Podniesione w skardze zarzuty stanowią jedynie nieudolną polemikę z prawidłowymi ustaleniami i rozstrzygnięciami organów.

Z powyższych względów, Sąd w oparciu o przepis art. 151 PPSA, oddalił skargę.