Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 5/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2012-02-29 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 1, 2, art. 58 par. 1 pkt 1 i par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Dnia 29 lutego 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Sędzia NSA Janusz Furmanek po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. K. na bezczynność Prezydenta Miasta Z. W. w przedmiocie wykonania prawomocnych wyroków sądów apelacyjnych postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

T. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na bezczynność Prezydenta Miasta Z. W. polegającą na niewykonaniu dwóch prawomocnych wyroków: Sądu Apelacyjnego w W. – [...] i Sądu Apelacyjnego w Ł. – [...] w zakresie wypłacenia zaległych poborów orzeczonych powyższymi wyrokami sądowymi.

W odpowiedzi na skargę, Prezydent Miasta Z. W. wniósł o jej oddalenie i wyjaśnił, iż powyższe wyroki zapadły w postępowaniach sądowych zainicjowanych przez skarżącego. Wskazał, iż organ nie wszczynał postępowań administracyjnych w zakresie dotyczącym wypłacenia skarżącemu zaległych poborów gdyż do zakresu zadań własnych gminy oraz zadań zleconych z zakresu administracji rządowej nie należy rozstrzyganie wniosków o wypłatę wynagrodzeń i realizacja wyroków sądowych dotyczących stosunku między pracodawcą i pracownikiem, zaś kwestia wykonalności wyroków sądów powszechnych nie jest sprawą administracyjną, która mogłaby być rozstrzygnięta w drodze aktu administracyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne, obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:

1) decyzje administracyjne;

2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;

3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie;

4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa;

4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych

sprawach;

5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;

6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;

7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;

8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4.

Zgodnie zaś z § 3 art. 3 sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.

W rozpoznawanej sprawie skarżący zarzuca Prezydentowi Miasta Z. W. bezczynność polegającą na niewykonaniu dwóch prawomocnych wyroków, wydanych przez sądy powszechne.

Skarga na bezczynność organów, co wynika z jednoznacznego brzmienia art. 3 § 2 pkt 8 w/w ustawy, może dotyczyć tylko przypadków określonych w pkt 1-4 tego przepisu. Chodzi tu zatem o sytuacje, gdy organ administracyjny pozostaje w bezczynności, mimo iż jego obowiązkiem jest podjęcie stosownego aktu administracyjnego (decyzji, postanowienia albo też aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa).

W świetle powyższych uwag, zasadny jest zdaniem Sądu wniosek, iż kwestia bezczynności dotyczącej wykonalności wyroków sądów powszechnych nie jest sprawą administracyjną, która mogłaby zostać rozstrzygnięta w drodze aktu administracyjnego, o którym mowa w cytowanym wyżej przepisie.

Skoro zatem, skarga T. K. nie mieści się w zakresie kognicji sądów administracyjnych, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia.

O powyższym Sąd orzekł w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 1253, poz. 1270 ze zm.).

A. B.