Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 102/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2008-02-22 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6019 Inne, o symbolu podstawowym 601
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maria Taniewska- Banacka po rozpoznaniu w dniu 22 lutego 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. M. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego – w kwestii wniosku skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia p o s t a n a w i a oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] r. skarżący T. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] r., nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...] r. uznające zgłoszone przez skarżącego zarzuty w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie rozbiórki obiektu budowlanego za nieuzasadnione.

W treści powyższej skargi zawarto także wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z treścią art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek strony wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zaistnieją szczególne okoliczności uzasadniające takie orzeczenie, tj. gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Uwzględnienie wniosku o udzielenie tymczasowej ochrony w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zatem uwarunkowane uprzednim stwierdzeniem, że spełniona została któraś z powołanych powyżej przesłanek.

W przedmiotowej sprawie Sąd stwierdza jednak, iż złożony przez stronę skarżącą wniosek nie zawiera żadnych informacji bądź argumentów, odnoszących się do przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia mogących uprawdopodobnić, iż wykonanie postanowienia istotnie zrodzi niebezpieczeństwo wywołania po jej stronie znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący w żaden sposób nie wykazał, iż w przypadku wykonania zaskarżonego postanowienia spełnione zostaną przesłanki, o których jest mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi podnoszone są przede wszystkim zarzuty co do treści zaskarżonych aktów, wyjaśniając jedynie, dlaczego w przekonaniu wnioskodawcy rozstrzygnięcia organu pierwszej i drugiej instancji są obarczone wadami. Brak jest natomiast uzasadnienia rozpoznawanego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. Do okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, nie można bowiem zaliczać przeświadczenia skarżącego o ewentualnej wadliwości wskazanych rozstrzygnięć, te bowiem zarzuty będą badane przez Sąd dopiero przy rozpoznawaniu skargi co do meritum.

To zaś sprawia, że Sąd z urzędu zobowiązany jest rozważyć możliwość ich wystąpienia przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności sprawy. Analiza tej kwestii doprowadziła jednakże do wniosku, iż w niniejszej sprawie tego rodzaju przesłanki nie zachodzą. Zważyć bowiem przyjdzie, iż postanowienie uznające za nieuzasadnione zgłoszone w postępowaniu egzekucyjnym zarzuty nie podlega wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć bowiem spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania, a co za tym idzie nie każdy wymaga wykonania. Nie kwalifikują się do wykonania te spośród aktów prawnych, które dla sprowadzenia stanu prawnego lub faktycznego w nim określonego nie wymagają czynności podmiotów uprawnionych. Problem wykonania aktu administracji dotyczy zatem jedynie aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania oraz aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone obowiązki (por. np. T. Woś /w:/ T. Woś, H. Krzysiak-Molczyk, M. Romańska: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Warszawa 2005, s. 295-296). Cech tych nie posiada kontrolowane w niniejszym postępowaniu zaskarżone przez skarżącego postanowienie uznające zarzuty za nieuzasadnione.

Wobec powyższego, z braku ustawowych przesłanek, wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia należało oddalić w oparciu o art. 61 § 3 p.p.s.a.