Wyrok NSA, sygn. akt II OSK 1342/17
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-01-16 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6135 Odpady
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 7 par. 2, art. 27 par. 1 pkt 3, art. 33 par. 1 pkt 3 i 10
journal: Dz.U. 2014 poz 1619
law: Ustawa z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji - tekst jednolity
article: art. 3 ust. 1 pkt 19, art. 47 ust. 5
journal: Dz.U. 2016 poz 1987
law: Ustawa z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach - tekst jedolity

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Adamiak Sędziowie Sędzia NSA Maria Czapska – Górnikiewicz (spr.) Sędzia del. WSA Tamara Dziełakowska po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej [...] sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 1192/16 w sprawie ze skargi [...] sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej oddala skargę kasacyjną.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym wyrokiem z dnia 15 listopada 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę [...] sp. z o.o. w W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] marca 2016 r. w przedmiocie oddalenia zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej.

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło na tle następującego stanu faktycznego i prawnego sprawy.

Decyzją z dnia [...] lipca 2015 r. Starosta Płocki cofnął zezwolenie na przetwarzanie odpadów w instalacji związanej z odzyskiem odpadów w zakresie fermentacji odpadów, zlokalizowanej na działce o nr ew. [...], udzielone decyzją Starosty Płockiego z dnia [...] grudnia 2013 r. dla [...] sp. z o.o. w W. – bez odszkodowania – oraz nadał decyzji rygor natychmiastowej wykonalności. W dniu 28 lipca 2015 r. Starosta Płocki wystosował do Spółki upomnienie (doręczone w dniu 31 lipca 2015 r.) wzywające ją do wykonania, w terminie 7 dni, obowiązku usunięcia odpadów z ww. działki, objętej cofniętym zezwoleniem, na własny koszt – z zagrożeniem skierowania sprawy na drogę postępowania egzekucyjnego. Decyzją z dnia [...] września 2015 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Płocku utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] lipca 2015 r., zaś Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na tą decyzję wyrokiem z dnia 24 lutego 2016 r. sygn. akt IV SA/Wa 3609/15.

Z powodu niewykonania obowiązku wymienionego w upomnieniu, Starosta Płocki w dniu 22 października 2015 r. wystawił wobec zobowiązanej Spółki tytuł wykonawczy, którego odpis doręczono jej w dniu 9 listopada 2015 r.

W piśmie z 12 listopada 2015 r. [...] sp. z o.o. wniosła zarzuty w sprawie prowadzonej egzekucji administracyjnej oparte na podstawie art. 33 § 1 pkt 3, pkt 8 i pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2014 r., poz. 1619 ze zm.).

Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. Starosta Płocki na podstawie art. 34 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oddalił zarzuty w przedmiocie postępowania egzekucyjnego.

Po rozpatrzeniu zażalenia [...] sp. z o.o. postanowieniem z dnia [...] marca 2016 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Płocku na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w związku z art. 144 K.p.a. oraz art. 18, art. 34 § 5 w związku z art. 33 § 1 pkt 3, 8 i 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji o bezzasadności wniesionych w sprawie zarzutów. W tytule wykonawczym jako podstawę prawną obowiązku wskazano przepis art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach w związku z ostateczną decyzją Starosty Płockiego z dnia [...] lipca 2015 r. o cofnięciu zezwolenia na przetwarzanie odpadów, a porównanie treści tytułu wykonawczego i ww. przepisu nie daje podstaw do formułowania zarzutu z art. 33 § 1 pkt 3 ww. ustawy. Organ odwoławczy nie podzielił przy tym obaw Spółki, że powyższy tytuł stanowił będzie podstawę do egzekwowania usunięcia wszystkich odpadów, nawet tych, które nie są związane z działalnością. Z pisma Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 14 października 2015 r. wynika, że według ewidencji odpadów Spółka przyjęła do przetwarzania 9,1 tyś. Mg ton odpadów, a ubytek masy odpadów określono na 15-20%. Proces przetwarzania tych odpadów nie został zakończony i Spółka składuje je w pryzmach na terenie zakładu. Brak jest również podstaw do formułowania obaw, że obowiązek został w tytule wykonawczym sformułowany zbyt ogólnie. Nie zasługiwał również zdaniem Kolegium na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 7 § 2 w zw. z art. 33 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, gdyż organ winien zastosować najbardziej adekwatny i skuteczny w danych okolicznościach środek. Nie doszło wreszcie do błędnego określenia w tytule wykonawczym obowiązku podlegającego egzekucji.

Skargę na powyższe postanowienie wniosła [...] sp. z o.o., zarzucając mu naruszenie art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 47 ust. 5 ustawy z 14 grudnia 2012 r. o odpadach, art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 8 oraz art. 7 § 2 ww. ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r., art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 10 oraz art. 27 § 1 pkt 3 ww. ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r.

W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie.

Rozpoznając powyższą skargę, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że nie zawiera ona usprawiedliwionych podstaw.

Sąd pierwszej instancji nie podzielił zarzutu naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, uznając, że egzekwowany obowiązek został precyzyjnie określony w tytule wykonawczym. Analizując pozycję prawną posiadacza odpadów, któremu cofnięto zezwolenie, Sąd stwierdził, że z przedmiotowego tytułu wykonawczego wynika nakaz w postaci usunięcia odpadów z terenu wymienionej działki, który jest konsekwencją cofnięcia zezwolenia na przetwarzanie odpadów. Obowiązek ten wynika z kolei z prawa w znaczeniu przedmiotowym (art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach), a organy prawidłowo wskazały jego podstawę prawną. Tytuł wykonawczy stanowi podstawę do egzekwowania usunięcia odpadów, które były związane z działalnością skarżącej, której dotyczyło cofnięte zezwolenie. Sąd zauważył również, że wbrew twierdzeniom skarżącej na terenie ww. nieruchomości powinny znajdować się jedynie odpady powstałe w wyniku prowadzenia działalności objętej zezwoleniem. Skarżąca nie wskazuje natomiast, jakie jeszcze inne odpady mogą się tam znajdować. Z akt sprawy wynika, że Spółka przyjęła do przetwarzania 9,1 tyś. Mg ton odpadów, a proces przetwarzania tych odpadów nie został zakończony i skarżąca składuje je w pryzmach na terenie zakładu. Obowiązek usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności przez posiadacza odpadów (skarżącą) jest następstwem decyzji cofającej zezwolenie. Ma on charakter prewencyjny i sankcyjny, a jego nałożenie wynika z nienależytego eksploatowania instalacji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie zgodził się przy tym z zarzutem, że obowiązek w tytule wykonawczym został sformułowany zbyt ogólnie. Porównanie treści tytułu wykonawczego w zakresie określenia obowiązku podlegającego egzekucji z treścią art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach nie uzasadnia zarzutu naruszenia art. 33 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach.

Nie ma również racji skarżąca podnosząc, że usunięcie wszystkich odpadów z terenu działki nie jest obowiązkiem Spółki. Wynika to bowiem z art. 26 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, a jej konsekwencję stanowi zasada, że posiadacz odpadów jest obowiązany do niezwłocznego usunięcia odpadów z miejsca nieprzeznaczonego do ich składowania lub magazynowania podobnie jak domniemanie wyrażone w art. 3 ust. 1 pkt 19 ww. ustawy. Według niego, posiadaczem odpadów jest wytwórca odpadów lub osoba fizyczna, osoba prawna oraz jednostka organizacyjna nieposiadającą osobowości prawnej będąca w posiadaniu odpadów. Domniemywa się, że władający powierzchnią ziemi jest posiadaczem odpadów znajdujących się na nieruchomości.

Jako niezasadne ocenił również Sąd pierwszej instancji zarzuty naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 8 oraz art. 7 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jak podkreślił Sąd, podstawową przesłanką przy wyborze środka egzekucyjnego jest cel egzekucji, którym jest dążenie do wykonania ciążącego na zobowiązanym obowiązku. W okolicznościach niniejszej sprawy natomiast zastosowanie grzywny w celu przymuszenia byłoby niecelowe, gdyż skarżąca od stycznia 2015 r. nie wykonuje obowiązku usunięcia odpadów. Z uwagi na bezczynność skarżącej zastosowano grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 30.000 zł, jednak ta nie usunęła odpadów ani nie uiściła grzywny. Nałożenie na Spółkę kolejnej grzywny nie byłoby zatem celowe.

Jako niezasadny ocenił wreszcie Sąd pierwszej instancji zarzut naruszenia art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 10 oraz art. 27 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W pkt B. 2, 3 i 4 tytułu wykonawczego podano w sposób prawidłowy podstawę prawną podlegającego egzekucji obowiązku, a na podstawie art. 33 pkt 10 mogą być kwestionowane jedynie wymogi formalne, jakim musi odpowiadać tytuł wykonawczy. Wierzyciel powołał się na art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, którego zastosowanie wynika z wydania decyzji o cofnięciu zezwolenia na przetwarzanie odpadów w decyzji Starosty Płockiego z dnia [...] lipca 2015 r. Prawidłowo zatem podano podstawę prawną w tytule wykonawczym. Sąd nie dopatrzył się także w działaniach organu uchybienia art. 7 i art. 77 § 1 K.p.a.

Z przedstawionych wyżej przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a.) oddalił skargę.

Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła [...] sp. z o.o. w W., zaskarżając go w całości i zarzucając mu:

- naruszenie prawa materialnego:

1. art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach w zw. z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach i "art. 3 ust. pkt 19" ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez ich wadliwą wykładnię wyrażającą się w przyjęciu przez Sąd, iż obowiązek podlegający egzekucji został w niniejszej sprawie w tytule wykonawczym skierowanym do skarżącej prawidłowo określony, gdyż Spółka powinna usunąć z działki o nr ew. [...] wszystkie znajdujące się na niej odpady, z uwagi na wynikające z art. 3 ust. 1 pkt 19 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach domniemanie, iż jest ich właścicielem oraz obowiązek wynikający z art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, podczas gdy zgodnie z literalną, prawidłową wykładnią art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie na ich przetwarzanie, jak w niniejszej sprawie skarżąca na podstawie decyzji Starosty Płockiego z dnia [...] lipca 2015 r. jest obowiązana wyłącznie do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności, objętej cofniętym zezwoleniem i z tego też względu w toku egzekucji prowadzonej w niniejszej sprawie brak jest podstaw do egzekwowania od Spółki usunięcia wszystkich odpadów znajdujących się na działce nr [...], jak wskazano w tytule wykonawczym i jak uznał Sąd w zaskarżonym wyroku, błędnie oceniając, iż zarzuty spółki podniesione w przedmiocie prowadzonej egzekucji i zawarte w skardze są nietrafne,

- naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj.:

2. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach poprzez oddalenie skargi i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia wskutek wadliwego przyjęcia, iż niezasadny jest zgłoszony przez skarżącą zarzut w przedmiocie prowadzonej przez Starostę Płockiego egzekucji na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...] października 2015 r., dotyczący wadliwego określenia w powołanym tytule wykonawczym egzekwowanego obowiązku, gdyż w tytule wskazano na konieczność usunięcia przez skarżącą wszystkich odpadów z terenu działki o nr ew. [...], objętej cofniętym zezwoleniem na przetwarzanie odpadów w instalacji związanej z odzyskiem odpadów, podczas gdy zgodnie z treścią art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach posiadacz odpadów, któremu cofnięto zezwolenie na ich przetwarzanie, jest obowiązany do usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności objętej tym zezwoleniem, a tym samym skarżąca nie jest zobowiązana zgodnie z art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach do usunięcia wszystkich odpadów z nieruchomości, na której składowała odpady i w tytule wykonawczym poprawne określenie egzekwowanego obowiązku powinno przewidywać, iż skarżąca ma obowiązek usunięcia z terenu działki o nr ew. [...] wyłącznie odpadów objętych cofniętym zezwoleniem na przetwarzanie odpadów;

3. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 8 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 7 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz art. 134 § 1 P.p.s.a. poprzez oddalenie skargi i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia wskutek błędnego przyjęcia, iż zastosowany przez organ egzekucyjny w niniejszej sprawie środek egzekucyjny w postaci wykonania zastępczego jest adekwatny i prawidłowy, podczas gdy w świetle okoliczności niniejszej sprawy jest on zbyt uciążliwy dla Spółki, co wyraża się zwłaszcza w bardzo wysokich kosztach wykonania zastępczego, których Spółka nie jest w stanie ponieść, jak również jego zastosowanie jest niezasadne, gdyż organ nie wykorzystał w niniejszej sprawie w pierwszej kolejności w stosunku do skarżącej środków egzekucyjnych mniej uciążliwych zgodnie z art. 7 § 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak grzywna w celu przymuszenia, której zastosowanie było pożądane w sprawie i której niezastosowanie nie może być usprawiedliwione poprzez nieposiadające podstaw prawnych wcześniejsze stosowanie w stosunku do Spółki grzywny przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska w innej sprawie, którego powoływanie przez Sąd oznacza wyjście poza granice niniejszej sprawy administracyjnej wbrew treści art. 134 § 1 P.p.s.a.;

4. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 27 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji poprzez oddalenie skargi i utrzymanie w mocy zaskarżonego postanowienia wskutek błędnego przyjęcia, iż w treści tytułu wykonawczego w niniejszej sprawie spełniono wymogi z art. 27 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. prawidłowo wskazano treść podlegającego egzekucji obowiązku oraz jego podstawę prawną w postaci decyzji Starosty Płockiego o cofnięciu skarżącej zezwolenia na przetwarzanie odpadów z dnia [...] lipca 2015 r., podczas gdy podstawą egzekucji w niniejszej sprawie jest przepis ustawy tj. art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, a ponadto w tytule wykonawczym organ wskazał zbyt szeroko zakres obowiązku podlegającego egzekucji jako konieczność usunięcia przez skarżącą wszystkich odpadów z działki o nr ew. [...], skoro zgodnie z art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach egzekwowany obowiązek w niniejszej sprawie może dotyczyć wyłącznie usunięcia odpadów objętych cofniętym zezwoleniem na przetwarzanie odpadów Starosty Płockiego, tj. wskazaną powyżej decyzją tego organu z dnia [...] lipca 2015 r.;

5. art. 141 § 4 P.p.s.a. poprzez sporządzenie wadliwego uzasadnienia zaskarżonego wyroku, w którym przede wszystkim nie zostały w sposób wyczerpujący omówione i odparte zarzuty strony podniesione w skardze, w tym zwłaszcza zarzut dotyczący niespełnienia przez tytuł wykonawczy w niniejszej sprawie wymogów z art. 27 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, jak również zabrakło wnikliwego rozważenia przez Sąd stanu niniejszej sprawy oraz omówienia podstawy prawnej rozstrzygnięcia w postaci własnej, przeprowadzonej na potrzebny rozstrzygnięcia niniejszej sprawy, argumentacji prawnej Sądu uzasadniającej nieuwzględnienie zarzutów Skarżącej, podniesionych w skardze oraz w postępowaniu administracyjnym w przedmiocie prowadzonej przez Starostę Płockiego wobec Spółki egzekucji.

Wskazując na powyższe zarzuty, skarżąca Spółka wniosła o uchylenie w całości zaskarżonego wyroku oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie ewentualnie uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie sprawy poprzez uchylenie przez Naczelny Sąd Administracyjny w całości postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Płocku z dnia [...] marca 2016 r. i poprzedzającego go postanowienia Starosty Płockiego z dnia [...] listopada 2015 r. Nadto, skarżąca oświadczyła, że zrzeka się rozprawy oraz wniosła o przeprowadzenie uzupełniających dowodów z załączonych do niniejszej skargi dokumentów, tj. raportu oddziaływania na środowisko przedsięwzięcia polegającego na modernizacji działających instalacji do odzysku odpadów w zakresie kompostowania na działce nr [...] z maja 2012 r. na okoliczność tego, iż na działce skarżącej znajduje się obecnie o połowę mniej odpadów niż określił Starosta Płocki w prowadzonym postępowaniu egzekucyjnym przeciwko Spółce zawyżając znacząco koszty egzekucji, bilansu Spółki z 2015 r. oraz wezwania do zapłaty skierowanego do Spółki w dniu 8 maja 2015 r. przez Bank [...] na okoliczność złej sytuacji finansowej Spółki uwiarygodniającej możliwość wyrządzenia jej w toku prowadzonej egzekucji znacznej szkody majątkowej i tym samym uzasadniającej konieczność wstrzymania czynności egzekucyjnych w niniejszej sprawie. Skarżąca wniosła także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 182 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.): "Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje skargę kasacyjną na posiedzeniu niejawnym, gdy strona, która ją wniosła, zrzekła się rozprawy, a pozostałe strony, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skargi kasacyjnej, nie zażądały przeprowadzenia rozprawy. Na posiedzeniu niejawnym Naczelny Sąd Administracyjny orzeka w składzie jednego sędziego, a w przypadkach, o których mowa w § 2, w składzie trzech sędziów" (art. 182 § 3 P.p.s.a.). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie strona skarżąca złożyła stosowny wniosek, któremu pozostałe strony nie sprzeciwiły się, Sąd rozpoznał kasację poza rozprawą.

Oceniając wniesioną kasację w granicach określonych treścią art. 183 § 1 P.p.s.a. i nie dostrzegając przy tym przesłanek nieważności postępowania, o których mowa w § 2 tego przepisu za niezasadny trzeba uznać zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (zarzut 2). Podzielić należało ocenę Sądu pierwszej instancji oraz organów egzekucyjnych, w której nie dopatrzono się zaistnienia przypadku wymienionego w art. 33 § 1 pkt 3 ww. ustawy. Analizując tę kwestię, stwierdzić przede wszystkim trzeba, że obowiązek wskazany w art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach stanowi skutek prawny (z mocy prawa) wydania decyzji cofającej zezwolenie na zbieranie odpadów lub zezwolenie na przetwarzanie odpadów. Nie ma przy tym potrzeby prowadzenia kolejnego postępowania w tym przedmiocie, czy rozstrzygania sprawy w jakiejkolwiek formie administracyjnoprawnej, gdyż obowiązek usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności objętej tym zezwoleniem stanowi konsekwencję prawną wydania ww. decyzji. Ustawodawca w analizowanym przepisie nie wskazuje, że "wszczyna się postępowanie" (art. 47 ust. 6), "właściwy organ cofa to zezwolenie, w drodze decyzji" (art. 47 ust. 2 ww. ustawy), ale kategorycznie stwierdza, że "posiadacz odpadów (...) jest obowiązany". Z tych też przyczyn organ egzekucyjny w tytule wykonawczym z dnia 22 października 2015 r. podał prawidłową podstawę egzekwowanego obowiązku, wskazując na decyzję Starosty Płockiego z dnia [...] września 2015 r. o cofnięciu zezwolenia na przetwarzanie odpadów (...) oraz art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o opadach. Ich łączne podanie pozwala na odtworzenie pełnej podstawy prawnej egzekwowanego obowiązku. I choć Sąd pierwszej instancji wskazywał, niepodzielając obaw Spółki, że powyższy tytuł będzie stanowił podstawę do egzekwowania usunięcia wszystkich opadów, nawet tych niezwiązanych z działalnością, której dotyczyło cofnięte zezwolenie, to strona skarżąca błędnie dopatruje się wadliwości w stanowisku Sądu pierwszej instancji, stwierdzając, że tytuł ten winien przewidywać obowiązek skarżącej do usunięcia wyłącznie odpadów objętych cofniętym zezwoleniem. Sąd ten ani nie formułował takich ocen, ani nie można jej odtworzyć z analizy ww. przepisów ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach, czy treści samego tytułu wykonawczego. Charakterystyczne zresztą pozostaje również to, że skarżąca nie wskazała, jakie inne opady miałaby obowiązek jeszcze usunąć, skoro w toku postępowania ustalono, że były tam gromadzone tylko te związane z cofniętym zezwoleniem na przetwarzanie odpadów. Uściślenia tej kwestii, pomimo sygnalizowania jej przez Sąd pierwszej instancji, nie dokonano również w rozpoznawanej kasacji. Skarżąca nie podważyła również ustalenia, że jest posiadaczem odpadów. Z tych też przyczyn oddaleniu podlegał zarzut naruszenia art. 47 ust. 5 w związku z art. 26 ust. 1 i "art. 3 ust. pkt 19" ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (zarzut 1).

Nie miał również znaczenia dla podważenia trafności skarżonego wyroku wskazywanie przez stronę skarżącą na fakt modernizacji instalacji do odzysku odpadów w zakresie kompostowania, jak i powoływanie się w rozpoznawanej skardze kasacyjnej na raport oddziaływania na środowisko. Samo sporządzenie raportu nie świadczy bowiem o zrealizowaniu inwestycji, a ponadto pozostaje bez jakiegokolwiek związku z wynikającym z art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. obowiązkiem usunięcia odpadów i skutków prowadzonej działalności. Bilans Spółki z 2015 r. oraz wezwania do zapłaty mogły natomiast zostać ocenione jedynie w świetle wniosku z art. 61 § 3 P.p.s.a.

Z przyczyn powyżej wskazanych jako niezasadne należało ocenić zarzut art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 27 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (zarzut 4) oraz art. 141 § 4 P.p.s.a. w związku z art. 27 § 1 pkt 3 ww. ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r. (zarzut 5). Zakres obowiązku podlegający egzekucji został określony prawidłowo, a tytuł egzekucyjny zawiera wszystkie elementy określone w art. 27 § 1 pkt 3, co również czyni niezasadnym zarzut egzekucyjny z art. 33 § 1 pkt 10 ustawy z dnia 17 czerwca 1996 r.

Jako niezasadny należało wreszcie ocenić zarzut naruszenia art. 145 § 1 pkt 1 lit. c P.p.s.a. w zw. z art. 33 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji i art. 47 ust. 5 ustawy z dnia 14 grudnia 2012 r. o odpadach (zarzut 3). Sąd pierwszej instancji trafnie zaakceptował ocenę zaprezentowaną przez organy egzekucyjne, że jedynie wykonanie zastępcze może doprowadzić do realnego wykonania egzekwowanego w sprawie obowiązku, szczególnie uwzględniając fakt dotychczasowej długotrwałej bierności Spółki oraz to, że nałożona na nią w sprawie dotyczącej wstrzymania użytkowania instalacji grzywna w celu przymuszenia okazała się być bezskuteczna.

W tym stanie sprawy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 182 § 2 P.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.