Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VII SA/Wa 614/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-10-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Nadzór budowlany
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 113 § 2 kpa
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Paweł Groński (spr.), Sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędzia WSA Halina Emilia Święcicka, Protokolant spec. Eliza Jędrasik, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2014 r. sprawy ze skargi A.K. i H. K. na postanowienie Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] stycznia 2014 r. znak: [...] w przedmiocie wyjaśnienia treści decyzji skargę oddala


UZASADNIENIE

Sygnatura akt VII SA/Wa 614/14

UZASADNIENIE

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] listopada 2013 r. na podstawie art. 113 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2013 r. poz. 267), po ponownym rozpatrzeniu wniosku A. K. i H. K. o wykładnię części decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].09.2009 r. nr [...], mocą której uchylono decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...].07.2009 r. w części dotyczącej rozbudowy budynku gospodarczego, wyjaśnił, iż nakaz rozbiórki tej części obiektu nie obejmuje fundamentów i posadzek.

W uzasadnieniu postanowienia wskazał, że decyzją nr [...] z dnia [...].07.2009 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał E. i J. P. jako współwłaścicielom zakładu stolarskiego położonego w [...], przy ul. [...]:

- rozbiórkę ścian zewnętrznych, stropu oraz komina, wykonanych jako rozbudowa garażu a także ścian zewnętrznych oraz stropu części budynku za dawnym budynkiem gospodarczym z pozostawieniem słupa podtrzymującego stalową konstrukcje wiaty - zaznaczonych na załączniku graficznym a wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę jako rozbudowa zakładu stolarskiego położonego w [...], ul. [...], na działce nr [...] - w oparciu o art. 37 ustawy Prawo budowlane z 1974r.

- wykonanie ścian zewnętrznych oraz drzwi, zgodnie ze stanem pierwotnym, a także odtworzenie warstwy spadkowej stropodachu z odpowiednim pokryciem oraz obróbkami blacharskimi i orynnowaniem - w celu doprowadzenia samowolnie wykonanej rozbudowy budynku gospodarczego zaznaczonej w załączniku graficznym do stanu zgodnego z przepisami - w oparciu o art. 40 ww. ustawy

- doprowadzenie do stanu poprzedniego budynku garażu poprzez odtworzenie warstwy dachu z odpowiednim spadkiem w stronę własnej działki i odpowiednim pokryciem bitumicznym, oraz doprowadzenie do stanu poprzedniego zabudowań gospodarczych znajdujących się za budynkiem mieszkalnym, poprzez odtworzenie drewnianej konstrukcji dachów o kształcie określonym w załączniku graficznym - w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy Prawo budowlane z 1994r.

Po rozpatrzeniu odwołań stron od ww. decyzji [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].09.2009 r. nr [...]:

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazu rozbiórki określonych części obiektu, wydanej na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlane z 1974r.,

- uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej wykonania określonych robót budowlanych w celu doprowadzenia części rozbudowy budynku gospodarczego do stanu zgodnego z prawem, wydanej na podstawie art. 40 Prawa budowlane z 1974r. i jednocześnie na podstawie art. 37 ust. 1 pkt 1 ustawy jw. nałożył obowiązek rozbiórki tej części obiektu,

- utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję w części dotyczącej nakazu doprowadzenia garażu i budynku gospodarczego do stanu poprzedniego, wydanej na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego z 1994r.

Powyższa decyzja nie została zaskarżona do sądu administracyjnego.

A. i H. K. zwrócili się do [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego o dokonanie wykładni decyzji tego organu z dnia [...].09.2009 r. poprzez wyjaśnienie, czy decyzja ta w części w jakiej organ II instancji uchylił zaskarżoną decyzję PINB w [...] z dnia [...].07.2009 r. nr [...] i orzekł obowiązek rozbiórki tej części obiektu dotyczy również rozbiórki fundamentów i posadzek pozostałych po budynku podlegającym rozbiórce (rozbudowa budynku gospodarczego).

Po rozpoznaniu ww. podania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia z dnia [...].03.2013 r. wyjaśnił, iż nakaz rozbiórki tej części nie obejmuje fundamentów i posadzek.

Na ww. postanowienie A. i H. K. wnieśli odwołanie do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].06.2013 r. nr [...] uchylił w całości zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego. W motywach orzeczenia organ centralny podniósł, iż w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia [...] WINB wskazał, że intencją organu odwoławczego było doprowadzenie do rozbiórki istniejących w dacie orzekania fragmentów ścian zewnętrznych i stropu pomieszczenia, które dobudowano do budynku gospodarczego - oznaczonego w załączniku graficznym do decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...].07.2009 r. jako wymagającego odtworzenia dwóch jego ścian i zadaszenia.

Wynika to z treści uzasadnienia decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].09.2009 r. w której organ wskazuje, że zdaniem organu odwoławczego na uwzględnienie zasługuje odwołanie A. i H. K., ale tylko w części dotyczącej fragmentu pomieszczenia dobudowanego do budynku gospodarczego, w stosunku do którego Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nakazał wykonanie określonych robót w trybie art. 40 Prawa budowlanego z 1974 r. Jest bezsporne, że ta część obiektu powstała w warunkach samowoli budowlanej i nie ma żadnych podstaw do uznania, że jej stan prawny jest inny niż pozostałej części pomieszczenia warsztatu, w stosunku do której orzeczono przymusową rozbiórkę. Fragment ten nie stanowi odrębnego pomieszczenia, przez co, by wydzielić go z przestrzeni organ I instancji był zmuszony do nałożenia obowiązku wykonania brakujących ścian zewnętrznych i stropodachu.

Dodał, że w decyzji Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...].07.2009 r. także nie ma mowy o rozbiórce fundamentów i posadzek samowolnie wzniesionych części obiektu.

GINB stwierdził ponadto, że z uzasadnienia ww. postanowienia nie wynikało w sposób jednoznaczny, dlaczego orzeczony decyzją [...] WINB z dnia [...].09.

2009 r. nakaz rozbiórki rozbudowy budynku gospodarczego nie obejmuje fundamentów i posadzek, skoro w sentencji ww. decyzji mowa jest o rozbiórce "części obiektu".

Ponownie rozpatrując sprawę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał powołane na wstępie postanowienie z dnia [...] listopada 2013 r.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazał, że ostateczna decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].09.2009 r. nr [...] wydana została po rozpoznaniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...].07.2009 r. W sentencji ww. częściowej decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] mowa jest wyłącznie o konkretnych nadziemnych (znajdujących się powyżej poziomu posadzki) częściach (elementach) ww. obiektu, powstałych w wyniku rozbudowy istniejących wcześniej na ww. posesji budynków: garażu i budynku gospodarczego. Z tego powodu i decyzja organu wyższego stopnia nie może być rozumiana w taki sposób, że obejmuje ona szerszy zakres sprawy.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zmienił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] w ten sposób, że nakazał rozbiórkę "części rozbudowy budynku gospodarczego" - tzn. tych fragmentów ścian i stropu części pomieszczenia warsztatu w budynku zakładu stolarskiego (pomieszczenia usytuowanego przy dawnym budynku gospodarczym), w stosunku do których organ I instancji niezasadnie odstąpił od orzeczenia o ich przymusowej rozbiórce.

Postanowienie organu wojewódzkiego z dnia [...].11.2013 r., zostało zaskarżone przez A. i H. K. do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...] stycznia 2014 r. znak: [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kodeksu postępowania administracyjnego utrzymał w mocy postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].11.2013 r.

W uzasadnieniu wskazał, że podziela stanowisko organu pierwszej instancji. Odnośnie budynku gospodarczego nakaz dotyczy rozbudowanej części budynku gospodarczego i tylko ta część powinna podlegać rozbiórce. Decyzja PINB w [...] z dnia [...].07.2009 r., w części dotyczącej nakazu wykonania ścian zewnętrznych oraz drzwi, zgodnie ze stanem pierwotnym, a także odtworzenie warstwy spadkowej stropodachu z odpowiednim pokryciem oraz obróbkami blacharskimi i orynnowaniem - w celu doprowadzenia samowolnie wykonanej rozbudowy budynku gospodarczego do stanu zgodnego z przepisami została uchylona przez [...] WINB decyzją z dnia [...].09.2009 r. Organ wojewódzki uchylając we wskazanej części decyzję PINB w [...] z dnia [...].07.2009 r., orzekł o obowiązku wykonania rozbiórki rozbudowanej części obiektu. Ww. decyzje organów nadzoru budowlanego nie zawierały żadnych ustaleń dotyczących fundamentów i posadzek, wobec tego bezpodstawne byłoby rozszerzanie zakresu objętego rozbiórką o te elementy.

Mając powyższe na uwadze, GINB nie stwierdził podstaw do uchylenia postanowienia [...] WINB z dnia [...].11.2013 r.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożyli A. i H. K..

W treści skargi wskazali, że dokonana przez organ interpretacja decyzji jest nie tylko sprzeczna w sentencją decyzji, jej uzasadnieniem, ale nawet twierdzeniami organu zawartymi w zaskarżonym postanowieniu. Zarówno w decyzji (sentencji jak i uzasadnieniu), jak również w uzasadnieniu spornego postanowienia jest mowa o pomieszczeniu dobudowanym do budynku gospodarczego. W sentencji swojej decyzji z dnia [...].09.2009 r. WINB używa pojęcia "tej części obiektu" w stosunku do pomieszczenia, które - inaczej niż PINB - nakazuje rozebrać. O tym, że chodzi tu o pomieszczenie dobudowane do budynku gospodarczego, a nie o jego poszczególne fragmenty świadczy również argument powtórzony przez organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, a mianowicie nie miał organ żadnej wątpliwości, że pomieszczenie to tj. dobudowane do budynku gospodarczego. Zaś, jak sam podkreślił organ celem tego postępowania administracyjnego było usunięcie tych niezgodności. Skoro, zatem ustalił organ, że decyzja [...] WINB z dnia [...].09.2009 r. nie zawierała żadnych ustaleń dotyczących fundamentów i posadzek, to brak jest jakichkolwiek racjonalnych przesłanek do twierdzenia, że ustalenie to nie odnosi się do fundamentów i posadzek. Wg skarżących organ dokonując takiej interpretacji sam sobie przeczy.

Skarżący powołali się także na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 10.10.2013 r. sygn. akt II SA/GI 1105/13 mocą którego Sąd ten oddalił skargę na postanowienie [...] WINB w [...]z dnia [...] marca 2013 r. w przedmiocie wyjaśnienia wątpliwości co do treści decyzji prawomocnej nr [...] z dnia [...].07.2009 r. nakazującej E. i J. P. zam. w [...], jako współwłaścicielom zakładu stolarskiego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zauważył, że w ocenie Sądu istotne w niniejszej sprawie jest to, że w nakazie rozbiórki wskazano konkretne elementy obiektów budowlanych. Ta okoliczność w istotny sposób różni ten nakaz od rozstrzygnięcia zawartego w decyzji [...] WINB z [...] września 2009 r., którym uchylono decyzję organu I instancji w części dotyczącej wykonania określonych robót i orzeczono obowiązek rozbiórki tej części obiektu. Co więcej posługując się kategorią "obiektu" czy też "tej części obiektu", organ w sentencji decyzji nie wyszczególnił konkretnych elementów podlegających rozbiórce".

Treść orzeczonego nakazu jest jasna i zgodna z brzmieniem decyzji. Motywem, którym kierował się organ w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia nie są dla sprawy istotne, albowiem wykładni podlega treść decyzji, a nie powody, dla których zostało ono podjęte.

Wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia, jak i uchylnie postanowienia organu I Instancji.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

Zgodnie z przepisem art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), sądy administracyjne kontrolują działalność administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym nie mogą być brane pod uwagę argumenty natury słusznościowej czy celowościowej. Badana jest wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa do zaistniałego stanu faktycznego, trafność ich wykładni oraz prawidłowość przyjętej procedury.

Ponadto, stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a., Sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Oznacza to, że Sąd bierze z urzędu pod uwagę wszelkie naruszenia prawa proceduralnego i materialnego niezależnie od treści podnoszonych w skardze zarzutów, jednakże w zakresie oceny legalności nie może wykraczać poza sprawę, która była lub winna być przedmiotem postępowania przed organami administracji publicznej i której dotyczy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

Dokonując tak rozumianej kontroli zakwestionowanego rozstrzygnięcia, Sąd stwierdził, że zarówno zaskarżone postanowienie jak i postanowienie je poprzedzające nie zostały wydane z naruszeniem prawa.

W niniejszej sprawie przedmiotem zaskarżenia jest postanowienie wydane na podstawie art. 113 § 2 K.p.a., stanowiącego, że organ, który wydał decyzję, wyjaśnia w drodze postanowienia na żądanie organu egzekucyjnego lub strony wątpliwości, co do treści decyzji.

Ustawa nie ustala zakresu wyjaśnień, co do treści decyzji, pozostawiając to ocenie organu. W nauce prawa administracyjnego przyjmuje się, że wyjaśnienie wątpliwości co do treści decyzji jest konieczne wtedy, gdy jest ona niejednoznaczna lub dotknięta zawiłością utrudniającą ustalenie sensu rozstrzygnięcia sprawy (por. B. Adamiak i J. Borkowski K.p.a. - komentarz s. 516). Ponadto wyjaśnienie wątpliwości w trybie art. 113 K.p.a. nie może prowadzić ani do nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego, ani powodować zmiany merytorycznej rozstrzygnięcia. W trybie art. 113 § 2 K.p.a. nie można zatem zmieniać decyzji ani jej uzupełniać, nie można dokonywać nowej oceny stanu faktycznego lub prawnego czy też dostosowywać decyzji do wymogów ukształtowanych zmienionym już po jej wydaniu stanem prawnym. Ustalenia faktyczne, przyjęte jako przesłanki wydanej decyzji, podobnie jak nieprawidłowa subsumpcja, błędna wykładnia czy też niewłaściwe zastosowanie prawa materialnego, mogą być zwalczane w trybie odwoławczym bądź też w trybach kontroli nadzwyczajnej zewnętrznej (skarga do sądu) oraz wewnętrznej (wznowienie postępowania, stwierdzenie nieważności decyzji), których uruchomienie zależy od spełnienia prawem przewidzianych przesłanek. W procesie rektyfikacji należy mieć na uwadze treść decyzji, nie zaś całokształt materiału zgromadzonego w aktach sprawy albowiem odmienne podejście prowadziłoby do wydania ponownego rozstrzygnięcia.

Z powyższego wynika, że zakres instytucji wyjaśniania treści decyzji na gruncie art. 113 § 2 K.p.a. ma ograniczony charakter. Dotyczy przede wszystkim sentencji, odnosząc się do uzasadnienia decyzji jedynie w takim zakresie, w jakim może być to pomocne przy interpretacji rozstrzygnięcia. W zakresie ustaleń organu wyjaśniającego leżało stwierdzenie, że decyzja została sformułowana w sposób nie pozwalający na zrozumienie jej sensu lub zrozumienia w sposób, który prowadził do różnych wykluczających się wyników wykładni. Dotyczyć to może zatem uchybień językowych (semantycznych lub syntaktycznych) lub uchybień w zakresie spójności jej treści (wewnętrznej koherencji). Wyjaśnienie treści decyzji nie może natomiast co do zasady obejmować pytań o niezawarte w jej treści elementy, bowiem oznaczałoby to żądanie przeprowadzenia rozumowań inferencyjnych, opartych na wnioskowaniach prawniczych i wiązałoby się w istocie z żądaniem sformułowania nowej treści decyzji, jeśli nie wydania nowej decyzji.

Przechodząc na grunt niniejszej sprawy, należy zatem pamiętać, że organy administracji nie rozstrzygały sprawy od początku, a jedynie dokonywały wyjaśnienia treści już zapadłej i ostatecznej decyzji. W tej sytuacji rola Sądu ogranicza się do oceny prawidłowości wydania postanowień o wyjaśnieniu treści decyzji i zamyka w treści tych postanowień. Nie zmierza zatem do oceny sprawy jako całości.

Wniosek o wyjaśnienie treści decyzji złożony w niniejszej sprawie dotyczył wyjaśnienia czy decyzja [...] WINB z dnia [...].09.2009 r., w części, w której organ ten uchylał decyzję PINB i orzekł o obowiązku rozbiórki tej części obiektu, dotyczy również rozbiórki fundamentów i posadzek pozostałych po budynku podlegającym rozbiórce.

[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego dokonując wykładni własnej decyzji z dnia [...].09.2009 r. wyjaśnił, iż nakaz rozbiórki tej części obiektu nie obejmuje fundamentów i posadzek.

Decyzja PINB w [...]z dnia [...].07.2009 r., w części dotyczącej nakazu wykonania ścian zewnętrznych oraz drzwi, zgodnie ze stanem pierwotnym, a także odtworzenia warstwy spadkowej stropodachu z odpowiednim pokryciem oraz obróbkami blacharskimi i orynnowaniem - w celu doprowadzenia samowolnie wykonanej rozbudowy budynku gospodarczego do stanu zgodnego z przepisami została uchylona przez [...]WINB decyzją z dnia [...].09.2009 r.

Organy administracji dokonując wykładni wskazanego orzeczenia oparły się na okoliczności, iż mocą decyzji z dnia [...].09.2009 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego rozpoznał odwołanie od decyzji Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] z dnia [...].07.2009 r. Organ wojewódzki uchylając cześć ww. decyzji organu powiatowego nakazał rozbiórkę samowolnie wykonanej rozbudowy budynku gospodarczego. Wskazał przy tym że rozbiórce powinna być poddana, jak wskazał, "ta część" ww. budynku. Skarżący wnosząc o wyjaśnienie zwrócili się o wskazanie, czy określenie "ta część budynku" odnosi się także do fundamentów i posadzek. Rozstrzygając ten problem [...] WINB, a za nim GINB wskazali, że w sentencji ww. decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] nr [...] mowa jest wyłącznie o konkretnych nadziemnych - znajdujących się powyżej poziomu posadzki – częściach ww. obiektu, powstałych w wyniku rozbudowy istniejących wcześniej na ww. posesji budynków: garażu i budynku gospodarczego. Swoje stanowisko organy wyprowadziły z faktu, że skoro decyzja organu powiatowego nie zawiera treści wskazujących na obejmowanie nią fundamentów budynku gospodarczego, to także decyzja organu odwoławczego – zarazem decyzja podlegająca wyjaśnieniu – nie może odnosić się i nie może być rozumiana w taki sposób, że obejmuje ona szerszy zakres sprawy. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zmieniając decyzję Powiatowego Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] w ten sposób, nakazał rozbiórkę "części rozbudowy budynku gospodarczego" - tzn. tych fragmentów ścian i stropu części pomieszczenia warsztatu w budynku zakładu stolarskiego (pomieszczenia usytuowanego przy dawnym budynku gospodarczym), które zostały samowolnie rozbudowane. Ww. decyzje organów nadzoru budowlanego nie zawierały żadnych ustaleń dotyczących fundamentów i posadzek, wobec tego bezpodstawne byłoby rozszerzanie zakresu objętego rozbiórką o te elementy. Zgodzić się należy, że odnośnie budynku gospodarczego nakaz dotyczył rozbudowanej i nadziemnej części tego budynku i tylko ta część powinna podlegać rozbiórce. Tym samym Sąd uznał wyjaśnienie zawarte w zaskarżonych postanowieniach za prawidłowe, nie wykraczające poza zakres rozstrzygnięcia zapadłego w oparciu o przepis art. 113 § 2 K.p.a.

Należało zatem uznać, że organ I jak i II instancji prawidłowo wyjaśniły treść decyzji objętej wnioskiem. Nie przekroczyły granic wyjaśnienia decyzji i w tym zakresie wskazali co do sposobu rozstrzygnięcia.

Tym samym wskazać należy, że organy nie dopuściły się naruszenia prawa przy wydawaniu zaskarżonych postanowień.

Odnosząc się do zarzutów skargi należy wskazać, że nie mają one wpływu na wynik sprawy, gdyż faktycznie wykraczają poza zakres rozpoznania sprawy. Wniosek o wyjaśnienie treści decyzji został sformułowany w sposób jasny i dotyczył ustalenia czy decyzja [...] WINB w zakresie w jakim uchylała decyzję organu powiatowego obejmuje również nakaz rozbiórki fundamentów i posadzek pozostałych po budynku, który podlega rozbiórce. Do tego zakresu sprawy organy administracji w treści zaskarżonych postanowień się odniosły wskazując, że nakaz rozbiórki nie odnosi się do tej części obiektu, a więc rozbudowanej części budynku gospodarczego.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę oddalił.