Wyrok WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 770/08
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2009-01-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6155 Uzgodnienia w sprawach z zakresu zagospodarowania przestrzennego
Hasła tematyczne: Zagospodarowanie przestrzenne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53  ust. 4  pkt 9 w zw. z  art. 60  ust. 1
journal: Dz.U. 2003 nr 80 poz 717
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym

SENTENCJA

20 stycznia 2009r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Saniewski Sędziowie WSA: Sędzia WSA Małgorzata Włodarska Sędzia WSA Wojciech Jarzembski (spr.) Protokolant Jakub Jagodziński po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 6 stycznia 2009r. sprawy ze skargi S. K. i B. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2008r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy oddala skargę.


UZASADNIENIE

II SA/Bd 770/08

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia [...] [...] działający z upoważnienia Zarządu Województwa [...], Dyrektor Zarządu Dróg w B., na podstawie art. 53 ust. 4 pkt 9 i ust. 5 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717) oraz art. 106 § 1 i 5 Kpa, uzgodnił projekt decyzji o warunkach zabudowy dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku gospodarczego z częściową zmianą sposobu użytkowania na garaż na terenie obejmującym działki o numerze ewidencyjnym [...] i [...] w obrębie miasta N. nad N. w ciągu drogi wojewódzkiej G Nr [...] T. R. Zgodnie z jednym z zawartych w nim warunków do obsługi komunikacyjnej z drogi dojazdowej gminnej przewidziano ulice B. bądź A.

Na powyższe postanowienie S. i B. K. złożyli zażalenie wnosząc o jego zmianę. Wskazali, iż obsługa komunikacyjna planowanej inwestycji jest możliwa jedynie od strony ulicy M.

Postanowieniem z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. na podstawie ww. przepisów ustawy z 27 marca 2003 r. oraz art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kpa utrzymało w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie, stwierdzając, iż organ nie rozstrzyga merytorycznie o obsłudze komunikacyjnej dla planowanej inwestycji, a jedynie uzgadnia bądź odmawia uzgodnienia projektu rozstrzygnięcia w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Oznacza to, iż organ I instancji dokonał wymaganego prawem uzgodnienia w rezultacie wydając korzystne dla strony rozstrzygnięcie. Tym samym w ocenie organu odwoławczego brak było podstaw do uwzględnienia żądania zawartego w zażaleniu. Organ uzgadniający nie ma bowiem prawa merytorycznie ingerować w przedłożony do uzgodnienia projekt, zamieniając jego ustalenia.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy S. i B. K. podtrzymali swoje dotychczasowe stanowisko żądając umiejscowienia wyjazdu od ulicy M.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy zważył, co następuje:

Skarga nie podlega uwzględnieniu wobec braku naruszenia przepisów zarówno prawa materialnego jak i procesowego.

Stosownie bowiem do treści art. 1 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności organów administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, iż zadaniem sądu administracyjnego jest zbadanie zgodności zaskarżonej decyzji z przepisami zarówno prawa materialnego jak i procesowego w odniesieniu do stanu faktycznego istniejącego w chwili wydania zaskarżonej decyzji.

Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 i art. 133 § 1 zd. 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy i wydaje wyrok po zamknięciu rozprawy na podstawie akt sprawy.

Z akt sprawy wynika zaś, że skarżący zwrócili się do Burmistrza Miasta i Gminy N. nad N. w dniu 7 kwietnia 2006 r. z wnioskiem o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, wskazując, że chodzi o rozbudowę budynku gospodarczego z przeznaczeniem części na garaż, a planowane zamierzenie dotyczy dwóch działek położonych w N. nad N. przy ul. M. nr [...].

Z akt administracyjnych wynika, że Burmistrz Miasta i Gminy N. nad N. zwrócił się do Zarządu Dróg Wojewódzkich w B. o uzgodnienie w trybie art. 106 Kpa inwestycji polegającej na rozbudowie budynku gospodarczego z częściową zmianą sposobu użytkowania na garaż na terenie obejmującym działki nr ewidencyjny [...] i [...] w obrębie miasta N. nad N. przedkładając projekt decyzji.

Burmistrz Miasta i Gminy N. nad N. postąpił zgodnie z treścią art. 60 ust. 1 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. z 2003 r., Nr 80, poz. 717 ze zm.), który stanowi, że decyzję o warunkach zabudowy wydaje wójt, burmistrz albo prezydent miasta, po uzgodnieniu z organami, o których mowa w art. 53 ust. 4 i uzyskaniu uzgodnień lub decyzji wymaganych przepisami odrębnymi. Jednym z organów uzgadniających jest właściwy zarządca drogi – w odniesieniu do obszarów przyległych do pasa drogowego (art. 53 ust. 4 pkt 9 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym).

Zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych jak i doktrynie wielokrotnie wskazywano, że w postępowaniu w przedmiocie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy organ administracji powinien wypowiedzieć się wyłącznie, co do zgodności z prawem projektu decyzji o warunkach zabudowy. Zajęcie stanowiska w sprawie przez inny organ nie może wykraczać poza zakres kompetencji organu współdziałającego w postępowaniu, wyznaczony przepisami prawa materialnego (vide m.in. wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 listopada 2005 r. – IV SA/Wa 1798/5, wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 lutego 2000 r., V SA 1451/99 oraz z dnia 10 października 2001 r., V SA 609/01). Również i w niniejszej sprawie rozpoznając skargę skarżących z dnia 14 sierpnia 2007 r. na poprzednie postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [..] – [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyraził w swym wyroku z dnia 13 grudnia 2007 r. – II SA/Bd 742/07 pogląd, iż słusznie podniosło Samorządowe Kolegium Odwoławcze, że nie ma prawa ingerować w przedłożony do uzgodnienia projekt decyzji i zmieniać jego ustalenia i współdziałanie nie polega na ingerowaniu w projekt decyzji, a na wypowiedzeniu się w przedmiocie uzgodnienia. Do organu współdziałającego przechodzi kontrola zamierzenia inwestycyjnego z regulacją materialną prawa administracyjnego. Godzi się zaś w tym miejscu podkreślić, iż w pkt 5a przedłożonego do uzgodnienia projektu decyzji znajdują się ustalenia, dotyczące obsługi komunikacyjnej dla planowanej inwestycji, z których wynika, że obsługa komunikacyjna nastąpi z istniejącego zjazdu z drogi publicznej, drogi dojazdowej gminnej – ul. W. B. lub z projektowanego zajazdu z ul. A. A. i że zakazuje się budowy bezpośredniego zjazdu z ulicy M. , a skarżący w swoim wniosku z dnia 7 kwietnia 2006 r. o wydanie decyzji wskazali właśnie, że zamierzenie inwestycyjne będzie realizowana na obu działkach.

Wydając więc zaskarżone postanowienie organ nie naruszył prawa. Wydając to postanowienie organ wykonał wiążące go po myśli art. 153 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazania zawarte w ww. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 13 grudnia 2007 r.

W tym stanie rzeczy wobec braku przesłanek wskazanych treścią art. 145 § 1 i 2 ww. ustawy z 30 sierpnia 2002 r. na podstawie art. 151 tej ustawy skargę oddalono.

W. Jarzembski G. Saniewski M. Włodarska