Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 539/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-10-25 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Skarżony organ: Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 51 ust. 1 pkt 3, ust. 5, art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2, art. 35 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 50
journal: Dz.U. 2010 nr 243 poz 1623
law: Ustawa  z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane - tekst jednolity.
article: art. 4 ust. 1 i 2
journal: Dz.U. 2012 poz 647
law: Ustawa z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Pawlos-Janusz, Sędziowie Sędzia SO del. Iwona Tchórzewska,, Sędzia NSA Maria Wieczorek-Zalewska (sprawozdawca), Protokolant Starszy referent Agnieszka Wojtas, po rozpoznaniu w Wydziale II na rozprawie w dniu 18 października 2012 r. sprawy ze skargi A. K. i E. O.-K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazania wykonania określonych robót budowlanych oraz nałożenia obowiązku sporządzenia projektu budowlanego zamiennego 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r., nr [...]; 2. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w całości do czasu uprawomocnienia się wyroku.


UZASADNIENIE

Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. na skutek zawiadomienia A. D., właścicielki działki nr [...] sąsiadującej z terenem inwestycji, wszczął w dniu [...] lipca 2011 r. postępowanie administracyjne w przedmiocie legalności i prawidłowości robót budowlanych wykonanych przez inwestorów A. K. i E. O.-K. na działce nr [...] na podstawie decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] grudnia 1998 r. nr [...].

W toku postępowania i przeprowadzonych oględzin ustalono, że właściciele nieruchomości A. K. i E. O.-K. na działce nr [...] zrealizowali budynek mieszkalny z garażem w bryle niezgodnie z zatwierdzonym ww. decyzją projektem budowlanym.

W związku z powyższym PINB w L. decyzją z dnia [...] lutego 2012 r. wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał inwestorom: 1. wykonanie rozbiórki ściany wschodniej garażu, a następnie wykonanie nowej ściany na własnym fundamencie w odległości min. 1,5 m od granicy z działka nr [...]; 2.skrócenie ścian zewnętrznych północnej i południowej garażu, tak aby zachować odległość min. 1,5 m od granicy z działka nr [...]; 3. wykonanie zwieńczenia ścian północnej, południowej i wschodniej garażu; 4. skrócenie dachu, tak aby okap znajdował się w odległości min. 1,5 m od granicy z działka nr [...]; 5. wykonanie wentylacji grawitacyjnej; 6. przesunięcia wrót garażowych w ścianie północnej oraz wykonanie i przedstawienie projektu budowlanego zamiennego budynku mieszkalnego z częścią garażową z uwzględnieniem zmian wynikających z dotychczas wykonanych robót budowlanych, w terminie do [...] września 2012 r.

W uzasadnieniu organ podał, że inwestorzy posiadali pozwolenie na budowę budynku mieszkalnego wraz z przyłączami (decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] grudnia 1998 r. nr [...]). Pozwolenie to przewidywało przy budynku mieszkalnym wiatę na samochód, o dł. 6,25 m i szerokości 3,20 m, usytuowaną w odległości 2,0 m od granicy z działka nr [...], wykonaną ze słupków drewnianych z dachem jednospadowym pokrytym płytami falistymi PVC. Inwestorzy zamiast opisanej wiaty wykonali garaż o ścianach pełnych posadowiony w odległości około 1 m od granicy z działką nr [...], z okapem w odległości około 0, 60 m od granicy tej działki, co narusza § 12 ust. 2 i ust. 5 pkt 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zdaniem organu dokonane w opisany sposób prace stanowią istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego i warunków pozwolenia na budowę, gdyż dotyczą projektu zagospodarowania działki i charakterystycznych parametrów budynku. Konsekwencją dopuszczenie się takiego odstępstwa jest postępowanie naprawcze prowadzone z zastosowaniem art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, który nakłada obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego. Ponadto organ podniósł, że oprócz obowiązku przedłożenia projektu budowlanego zamiennego niezbędne jest również wykonanie określonych robót budowlanych mających na celu doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z przepisami prawa. W rozpatrywanej sprawie, organ z uwagi na fakt, że Wójt Gminy U. decyzją z dnia [...] września 2010 r. określił warunki zabudowy dla działki nr [...], stanął na stanowisku, że możliwe jest usytuowanie budynku w odległości 1,5 m od granicy z działką sąsiednią. W związku z tym inwestorzy winni wykonać nakazane roboty, a następnie sporządzić i przedłożyć projekt budowlany zamienny.

W odwołaniu od powyższej decyzji inwestorzy podali, że wydana decyzja jest nieobiektywna, co jest sprzeczne z art. 7, 8 i 77 k.p.a. Natomiast posadowienie budynku w granicy jest zgodne z prawem. Nadto podnieśli, że zwężenie garażu nie daje możliwości jego opuszczenie przez inwestorkę, która jest inwalidką I grupy.

Lubelski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. zaskarżoną decyzją z dnia [...] kwietnia 2012 r., utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu organ odwoławczy w całości podzielił stanowisko organu pierwszej instancji, że wobec faktu, iż pozwolenie na budowę Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] grudnia 1998 r. nr [...] obejmuje jedynie wykonanie wiaty w odległości 2 m od granicy działki to budowa w tym miejscu garażu murowanego o zwiększonych niż wiata wymiarach i znajdującego się w odległości 1 m od granicy z działką sąsiednią stanowi odstępstwo od tego pozwolenia, co uzasadnia nakaz doprowadzenia robót do zgodności z obowiązującymi przepisami stosownie do art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego.

W skardze inwestorzy domagali się uchylenia zaskarżonej decyzji podnosząc, że cała sprawa jest wynikiem pieniactwa właściciela nieruchomości sąsiedniej, którego celem jest zakłócenie dobrych stosunków sąsiedzkich wszystkich właścicieli okolicznych działek. Dodali, że na działce nr [...] posadowiony jest garaż w odległości 0,5 m od granicy, a zatem w odległości jeszcze mniejszej niż garaż inwestorów. Dlatego niezrozumiałe jest żądanie właścicieli działki sąsiedzkiej przesunięcia ściany garażowej. Podnieśli, że przedmiotowy garaż był w projekcie budowlanym stanowiącym załącznik do pozwolenia na rozbudowę z dnia [...] grudnia 2010 r., a ponadto jest on wykonany zgodnie ze sztuką budowlaną, posiada bowiem typowe fundamenty, ściany i zadaszenie. Na zakończenie podnieśli, że skarżąca jest inwalidką I grupy i musi wsiadać i wysiadać z samochody przy całkowicie otwartych drzwiach samochodu, co uniemożliwi jego zwężenie nakazane przez organ.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumentacje zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna, aczkolwiek nie z powodów, które w skardze zostały wskazane. Z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej jako p.p.s.a., wynika, że sąd administracyjny rozpoznający skargę nie jest związany jej zarzutami i wnioskami. Oznacza to, że może skargę uwzględnić także wtedy, gdy podniesione w niej zarzuty nie są trafne, ale zachodzą inne uchybienia dostrzeżone przez sąd z własnej inicjatywy. Należy również wskazać, iż Sąd rozpoznaje sprawę rozstrzygniętą w zaskarżonej decyzji ostatecznej z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa materialnego. Bez wpływu na wynik sądowej kontroli pozostają zatem takie aspekty jak poczucie naruszenia zasad współżycia społecznego czy pokrzywdzenie strony wydanym rozstrzygnięciem.

Przeprowadzone w określonych wyżej ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji wykazało, że są one dotknięte uchybieniami uzasadniającymi ich wzruszenie.

Podstawę prawną zaskarżonej decyzji stanowi przepis art. 51 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekst jedn. Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.).

W myśl tego przepisu w przypadku istotnego odstąpienia od zatwierdzonego projektu budowlanego lub innych warunków pozwolenia na budowę - organ nadzoru budowlanego nakłada, określając termin wykonania, obowiązek sporządzenia i przedstawienia projektu budowlanego zamiennego, uwzględniającego zmiany wynikające z dotychczas wykonanych robót budowlanych oraz - w razie potrzeby - wykonania określonych czynności lub robót budowlanych w celu doprowadzenia wykonywanych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem; przepisy dotyczące projektu budowlanego stosuje się odpowiednio do zakresu tych zmian.

O tym co stanowi istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego rozstrzyga z kolei wykładany a contrario art. 36a ust. 5 Prawa budowlanego. W świetle art. 36a ust. 5 pkt 1 i 2 Prawa budowlanego za istotne odstępstwo od zatwierdzonego projektu budowlanego należy uznać zarówno zmianę zakresu objętego projektem zagospodarowania działki jak i zmianę charakterystycznych parametrów obiektu budowlanego, a to m.in. jego kubatury, powierzchni zabudowy, długości lub szerokości. W ocenie Sądu w rozpoznawanej sprawie organ właściwie przeprowadził postępowanie dowodowe w tym zakresie, którego wyniki bezspornie świadczą o tym, że inwestorzy istotnie odstąpili od zatwierdzonych warunków pozwolenia na budowę. Ponadto, jak słusznie zauważyły organy, stwierdzone odstępstwo spowodowało, iż zostały naruszone przepisy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

W konsekwencji tego prawidłowo organ nadzoru budowlanego uruchomił postępowanie naprawcze celem doprowadzenia do zgodności z prawem zrealizowanych robót budowlanych. W przypadku kontrolowanej sprawy w postępowaniu takim należało ocenić, czy można wykonaną w części na podstawie pozwolenia na budowę inwestycję uznać (mimo naruszenia warunków pozwolenia na budowę) za zgodną z prawem, czy też nie. Innymi słowy czy dokonane przez inwestorów zmiany konstrukcyjne obiektu budowlanego nie naruszają obowiązujących przepisów prawa.

Aby dokonać takiej oceny prawidłowo zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. nałożył na inwestorów obowiązek przedłożenia projektu budowlanego zamiennego (pkt 7 decyzji) oraz określił termin wykonania tego obowiązku.

Zastrzeżenia Sądu rodzi natomiast zakres robót budowlanych określony w pkt 1-6 decyzji organu pierwszej instancji koniecznych do wykonania celem doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Przede wszystkim - zdaniem Sądu - organy ustalając zakres koniecznych do wykonania robót budowlanych bezpodstawnie określiły go w oparciu o decyzję Wójta Gminy U. z dnia [...] września 2010 r. o warunkach zabudowy.

W pierwszej kolejności należy jednak wskazać, że tryb postępowania przewidziany w art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zmierza do doprowadzenia obiektu do stanu zgodnego z prawem. Temu właśnie ma służyć nie tylko opracowanie nowego projektu budowlanego uwzględniającego dokonane odstępstwa lecz również wykonanie określonych robót. W odniesieniu do przedmiotowej sprawy za stan zgodny z prawem należy zaś uznać stan nie tylko odpowiadający przepisom prawa budowlanego lecz również przepisom o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, które są nierozerwalnie związane z przepisami prawa budowlanego w sytuacji realizacji obiektów budowlanych. Stosownie bowiem do art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego w odniesieniu do projektu budowlanego zamiennego stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące projektu budowlanego "pierwotnego". Oznacza to, że stosownie do art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego, znajdującego w stosunku do projektu zamiennego odpowiednie zastosowanie, przed wydaniem decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego zamiennego właściwy organ sprawdza zgodność projektu z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w przypadku braku miejscowego planu, a także z wymaganiami ochrony środowiska, zgodność zagospodarowania działki z przepisami, w tym techniczno-budowlanymi; kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń; wykonanie projektu - przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane i legitymującą się aktualnym na dzień opracowania projektu - lub jego sprawdzenia - zaświadczeniem, o którym mowa w art. 12 ust. 7. Dopiero w razie spełnienia wymagań określonych powyżej oraz dochowania wymogów formalnych wniosku właściwy organ uprawniony jest do wydania decyzji zatwierdzającej projekt budowlany zamienny.

W ocenie Sądu brak jest bowiem usprawiedliwionych podstaw do przyjęcia, że organy prowadząc postępowanie w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego pozbawione są możliwości weryfikacji zgodności inwestycji z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, jakkolwiek teza taka może płynąć z literalnego brzmienia przywołanych przepisów. Jak bowiem wskazano doprowadzenie wykonanych robót budowlanych, objętych dyspozycją art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego, do stanu zgodnego z prawem dotyczyć też musi zgodności z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Warunkiem udzielenia pozwolenia jest przecież zgodność inwestycji z planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy.

Zdaniem Sądu kwestia zgodność wykonanych samowolnie odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego z przepisami o zagospodarowaniu przestrzennym nie została w należyty sposób rozstrzygnięta. Przede wszystkim niedopuszczalne było powoływanie się w tym zakresie na zapisy decyzji Wójta Gminy U. z dnia [...] września 2010 r. o warunkach zabudowy. W tym zakresie podnieść należy, że wskazana decyzja o warunkach zabudowy została wydana na potrzeby dokonania rozbudowy budynku o część mieszkalną i jako taka poprzedzała wydanie decyzji Starosty L. o pozwoleniu na wspomnianą rozbudowę tego budynku z dnia [...] grudnia 2010 r. Tym samym, po pierwsze ustalone warunki zabudowy nie dotyczyły rozbudowy budynku o część garażową, a po wtóre ustalone warunki zostały niejako "skonsumowane" przez przywołaną decyzję o pozwoleniu na rozbudowę, która co wynika z akt sprawy została zrealizowana. Innymi słowy ani przywołana decyzja o warunkach zabudowy, ani wydane na jej podstawie pozwolenie na budowę nie uprawniały skarżących do wykonania w miejsce zaplanowanej wiaty, murowanego garażu. Skoro tak to niemożna przyjąć, jak uczyniły to organy w sprawie, że omawiana decyzja o warunkach zabudowy daje skarżącym wynikające z jej treści prawa w stosunku do zrealizowanego samowolnie garażu.

Ponadto co najistotniejsze, w postępowaniu prowadzonym w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego niezbędne jest dokonanie oceny czy to co zostało wybudowane jest zgodne z przepisami o planowaniu obowiązującymi w dacie prowadzenie tego postępowania. Inaczej mówiąc, skoro w sprawie chodzi o sprawdzenie czy obiekt budowlany powstały na skutek odstępstw od wydanego pozwolenia na budowę może zostać zalegalizowany lub zalegalizowany po przeróbkach, to niezbędne jest określenie, co na działce skarżących nr [...] położonej w miejscowości Krasne może być zbudowane w świetle obecnie obowiązujących przepisów o planowaniu.

Uwzględnienie aktualnego stanu prawnego w zakresie planowania przestrzennego jest też uzasadnione tym, że od wydania decyzji o warunkach zabudowy z dnia [...] września 2010 r. minęło już ponad dwa lata, a więc mogły zajść zmiany, które spowodują, że rozstrzygnięcie oparte na tej decyzji nie będzie odpowiadało aktualnemu stanowi zagospodarowania sąsiednich nieruchomości. Z tożsamych względów niedopuszczalnym byłoby odwoływanie się do decyzji o warunkach zabudowy wydanej przez Wójta Gminy U. w dniu [...] października 1998 r. Zresztą decyzja ta zgodnie z obowiązującym w chwili jej wydania prawem miała ograniczone w czasie obowiązywanie, co znalazło wyraz w jej treści, gdyż ustalono okres jej ważności na 2 lata.

Skoro zatem - jak wskazano - projekt budowlany zamienny winien spełniać wszystkie wymogi projektu budowlanego, to winien uwzględniać również treść art. 34 ust. 1 Prawa budowlanego, stanowiącego, że projekt budowlany powinien m.in. spełnić wymagania określone w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jeżeli jest ona wymagana zgodnie z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym. Według art. 4 ust. 1 i 2 ustawy z 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 647) ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, zaś w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W tym zakresie warto również dodać, że przepisy tej ustawy nie zawierają postanowień, które wykluczają możliwość wydania takiej decyzji dla obiektu już zrealizowanego. O tym, że ustawodawca nie wykluczył takiej możliwości, świadczą w szczególności zmiany art. 48 ust. 2 pkt 1b i art. 49b ust. 2 Prawa budowlanego. W wyniku tych zmian, w toku postępowań legalizacyjnych prowadzonych na podstawie art. 48 ust. 2 i 49b ust. 2, inwestor nie musi legitymować się ostateczną decyzją ustalająca warunki zabudowy w dacie wszczęcia tych postępowań, lecz może ją uzyskać na etapie prowadzenia postępowania legalizacyjnego. Podobnie organ prowadzący postępowanie na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego zobowiązany jest ustalić zgodność wykonanych robót także z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.

Konkludując, w aktualnym stanie prawnym, w sytuacji braku planu miejscowego dla terenu na którym realizowane jest przedsięwzięcie, inwestor do zamiennego projektu budowlanego, do którego przedłożenia którego jest zobowiązany w trybie art. 51 ust. 1 pkt 3 Prawa budowlanego powinien dołączyć odpowiednio aktualną decyzję o warunkach zabudowy. Wydanie bowiem decyzji zatwierdzającej zamienny projekt budowlany dla inwestycji znajdującej się na terenie na którym brak jest miejscowego planu zagospodarowania, w sytuacji, gdy inwestor nie przedłożył ważnej decyzji ustalającej warunki zabudowy dla tej inwestycji skutkowałoby naruszeniem art. 35 ust. 1 pkt 1 w związku z art. 51 ust. 1 pkt 3 in fine Prawa budowlanego. Organ stwierdzając wystąpienia odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, a następnie przystępując do legalizacji samowolnie wybudowanego obiektu, w pierwszej kolejności zobowiązany jest do zbadania, czy kształt i usytuowanie obiektu na danym terenie jest zgodne nie tylko z przepisami prawa budowlanego w tym techniczno-budowlanymi lecz również z postanowieniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Dopiero zatem treść przedłożonego przez inwestora projektu budowlanego zamiennego oraz decyzji o warunkach zabudowy lub planu miejscowego stanowić będzie wyznacznik dalszego postępowania organów nadzoru budowlanego, w tym przykładowo zobowiązania inwestora na podstawie art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego do wykonania określonych czynności lub robót budowlanych celem doprowadzenia do zgodności budynku lub jego części do stanu odpowiadającego treści decyzji o warunkach zabudowy lub planu miejscowego.

Na przyszłość należy zaś wskazać, jak podkreśla w swoim orzecznictwie Naczelny Sąd Administracyjny, jeżeli okaże się, że zatwierdzenie projektu budowlanego zamiennego będzie niemożliwe ze względu na jego sprzeczność z planem miejscowym, decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego czy z przepisami techniczno-budowlanymi organ nadzoru budowlanego jest na podstawie art. 51 ust. 5 Prawa budowlanego uprawniony do wydania decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu lub jego części bądź doprowadzenie obiektu do stanu zgodnego z prawem. Przez niewykonanie obowiązku określonego w ust. 1 pkt 3 tego artykułu należy zatem rozumieć nie tylko sytuację, w której inwestor nie przedłożył projektu zamiennego lecz także sytuację, w której co prawda projekt taki przedłożono, ale projekt ten, jako niezgodny np. z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego czy też z przepisami techniczno-budowlanymi nie mógł zostać zatwierdzony, nawet po zastosowaniu art. 35 ust. 3 Prawa budowlanego.

Zatem, w rozpoznawanej sprawie należy wyjaśnić czy dla terenu, na którym znajduje się działka nr [...] w miejscowości Krasne obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego i następnie w zależności od poczynionych ustaleń należy zobowiązać skarżących do złożenia projektu budowlanego zamiennego zgodnego z ustaleniami tego planu albo, jeżeli obowiązującego planu miejscowego nie ma, zgodnego z aktualną decyzją o warunkach zabudowy, a tym samym zobowiązać ich do wystąpienia z wnioskiem do właściwego organu o wydanie decyzji w sprawie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla zrealizowanej rozbudowy budynku mieszkalnego, polegającej na wykonaniu garażu.

Odnośnie zarzutów skargi wskazać należy, że są one całkowicie niezasadne. Część z nich w ogóle nie odnosi się do istoty sprawy, gdyż dotyczy relacji między właścicielami nieruchomości sąsiednich oraz choroby skarżącej, pozostałe są natomiast zupełnie nietrafne. Przede wszystkim nie ma żadnego znaczenia dla oceny popełnionego odstępstwa fakt, że sporny garaż był uwzględniony w projekcie budowlanym stanowiącym załącznik do decyzji Starosty L. z dnia [...] grudnia 2010 r. o pozwoleniu na rozbudowę budynku mieszkalnego skarżących. Nie budzi żadnych wątpliwości Sądu, że pozwolenie to nie obejmowało dobudowy garaży, uwzględnienie go natomiast na rysunkach projektu miało wyłącznie rolę inwentaryzacyjną, ukazującą istniejący stan budynku podlegającego rozbudowie bez wskazania na jego legalny lub nie charakter.

Przedstawione rozważania przemawiają zatem za koniecznością uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. W kwestii wykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a., zaś o kosztach postępowania Sąd nie orzekł, a to wobec braku wniosku w tym zakresie pomimo prawidłowego pouczenia skarżących zawartego przy zawiadomieniu o terminie rozprawy (art. 210 § 1 p.p.s.a.).