Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt II SA/Łd 786/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2021-07-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Budowlane prawo
Nadzór budowlany
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 48 ust. 2 i 3
journal: Dz.U. 2018 poz 1202
law: Ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane.
article: art. 138 par. 1 pkt 2, art. 144, art. 6, art. 7, art. 77 par. 1, art. 8
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.
article: art. 151
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Dnia 16 lipca 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział II w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Sławomir Wojciechowski (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Robert Adamczewski, Asesor WSA Tomasz Porczyński, , Protokolant Starszy sekretarz sądowy Aneta Panek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 lipca 2021 roku sprawy ze skargi W. A. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] r. nr [...] znak: [...] [...] [...] w przedmiocie nakazu przedłożenia dokumentów związanych z budową budynku handlowo-biurowego oddala skargę. A. P.


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., po rozpatrzeniu zażalenia W.A., reprezentowanego przez adwokat K.W. i córkę I.K., pkt 1 - uchylił w całości postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] r., nr [...], znak: [...], pkt 2 - nałożył na W.A. obowiązek przedłożenia, w terminie do dnia 30 listopada 2020 roku: decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy Prawo budowlane, tj. 4 egz. projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o przynależności projektanta do właściwej izby samorządu zawodowego, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu; oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dotyczących budowy budynku handlowo-biurowego, znajdującego się na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł. (dz. nr 48 i 49, obręb [...]).

Powyższe rozstrzygnięcie zostało wydane w następującym stanie faktycznym sprawy:

Postanowieniem z [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm.) nakazał W. A., wstrzymać roboty budowlane związane z samowolną budową budynku handlowo-biurowego znajdującego się na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł. (dz. nr 48 i 49, obręb [...]) oraz nałożył na W.A. obowiązek przedłożenia, w terminie do 30 lipca 2019 r., następujących dokumentów: pkt 1 - zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego; pkt 2 - dokumentów zgodnie z art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 w/w ustawy, tj. 4 egz. projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o przynależności projektanta do właściwej izby samorządu zawodowego, o którym mowa w 12 ust. 7 Prawa budowlanego - aktualnym na dzień opracowania projektu; pkt 3 - oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dotyczących samowolnej budowy budynku handlowo-biurowego znajdującego się na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł. (dz. nr 48 i 49, obręb [...]).

W zażaleniu na powyższe postanowienie W.A. reprezentowany przez I.K. wniósł o jego uchylenie i umorzenie w całości postępowania, podnosząc zarzut naruszenia powagi rzeczy osądzonej. Zdaniem autorki zażalenia Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. już wcześniej zainicjował postępowanie legalizacyjne w trybie ustawy Prawo budowlane z 1974 r, poprzez wydanie postanowienia nr [...] z [...] grudnia 2014 r. w trybie art. 56 ww. ustawy. Wspomniane postanowienie pozostaje w obrocie prawnym. Tym samym poprzez wydanie zaskarżonego postanowienia organ pierwszej instancji doprowadził do sytuacji, w której równoległe obowiązują dwa akty administracyjne, z których każdy determinuje inny tryb, a tym samym odrębny tok postępowania legalizacyjnego. Pomimo różnej podstawy prawnej postanowień nr [...] i nr [...] należy uznać je za wydane w tej samej sprawie. Odnoszą się one do tego samego zakresu robót budowlanych dotyczących tego samego obiektu budowlanego oraz zostały skierowane do tych samych stron. Jest również jasne, że okoliczności faktyczne uzasadniające wydanie każdego z nich (czyli zakończenie budowy po 01.01.1995 r. albo przed tą datą) wzajemnie się wykluczają.

Zażalenie w imieniu W.A. złożył także drugi pełnomocnik - adw. K. W. Autorka zażalenia podniosła zarzuty naruszenia art. 7, art. 8, w zw. z art. 77 § 1, art. 107 § 3 k.p.a., art. 77 § 1 w zw. z art. 84 k.p.a. w zw. z art. 85 k.p.a., art. 10 k.p.a., art. 48 ust. 2 i 3 Pr. bud. z 1994 r. i wniosła o uchylenie postanowienia organu pierwszej instancji w całości oraz wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do czasu zakończenia postępowania wywołanego zażaleniem. Zdaniem pełnomocnika organ nie przeprowadził wszystkich koniecznych dowodów, które mogłyby w sposób prawidłowy potwierdzić, kiedy zakończona została budowa budynku położonego w Ł. przy ul. A 2 i 4. (...) Ustalenie daty zakończenia budowy budynku wymagało zasięgnięcia opinii biegłego z zakresu budownictwa. Za niewystarczające należy uznać powołanie się przez organ I instancji na mapy, które nie mogą stanowić miarodajnego dowodu. Pełnomocnik podniósł, że organ nie zapewnił stronie czynnego udziału w sprawie, zaskarżone postanowienie nie zostało doręczone pełnomocnikowi. Organ wszelkie wezwania w przedmiotowej sprawie kierował na błędny adres, w sytuacji gdy strona na piśmie wskazała nowy adres. Ponadto pełnomocnik podniósł, że zaskarżone postanowienie dotyczy tej samej kwestii co postanowienie nr [...] z dnia [...] grudnia 2014 r., które nadal obowiązuje. Pomimo różnej podstawy prawnej postanowień nr [...] i nr [...] należy uznać je za wydane w tej samej sprawie. Odnoszą się one do tego samego zakresu robót budowlanych dotyczących tego samego obiektu budowlanego oraz zostały skierowane do tych samych stron. Jest również jasne, że okoliczności faktyczne uzasadniające wydanie każdego z nich (czyli zakończenie budowy po 01.01.1995 r. albo przed tą datą) wzajemnie się wykluczają.

Powołanym na wstępie postanowieniem z [...] r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r., poz. 256 z późn.zm. – dalej w skrócie "k.p.a.") oraz art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane (Dz.U. z 2019 r., poz. 1186 ze zm. – dalej w skrócie "Pr. bud."), orzekł jak przywołano na wstępie.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ drugiej instancji przedstawił dotychczasowy przebieg postepowania i wyjaśnił, że akt sprawy wynika, iż Sąd Rejonowy dla Ł.-Ś. w Ł., [...] Wydział Ksiąg Wieczystych, prowadzi następujące Księgi Wieczyste: nr [...] - dla nieruchomości gruntowej oznaczonej nr ew. działki 48, usytuowanej w Ł. przy ul. A 2, w dziale II której jako jedyny właściciel nieruchomości wpisana jest Gmina Miejska Ł., zaś jako użytkownik wieczysty wpisana jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "B" w Ł., nr [...] - dla nieruchomości gruntowej oznaczonej nr ew. działki 49, usytuowanej w Ł. przy ul. A 4, w dziale II której jako jedyny właściciel nieruchomości wpisana jest Gmina Miejska Ł., zaś jako użytkownik wieczysty wpisana jest Spółdzielnia Mieszkaniowa "B" w Ł.

Decyzją z [...] lipca 1989 r. nr [...] Kierownik Urzędu Dzielnicowego Ł.-G. w Ł. udzielił M.L. pozwolenia na budowę pawilonu handlowego o pow. zab. 64,75m2 oraz pomieszczenia gospodarczo-garażowego o pow. zab. 31,75m2 jako inwestycji tymczasowej na okres 10-ciu lat na nieruchomości położonej w Ł. przy ulicy A 2.

Decyzją z [...] maja 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności opisanej wyżej decyzji Kierownika Urzędu Dzielnicowego Ł.-G. w Ł. nr [...] z dnia [...] lipca 1989 r. w części dotyczącej 10-letniego terminu.

Natomiast decyzją z [...] sierpnia 2009 r. nr [...] Wojewoda [...] umorzył jako bezprzedmiotowe postępowanie z wniosku W.A. o stwierdzenie nieważności decyzji z [...] lipca 1989 r. nr [...] w części dotyczącej 10-letniego terminu, wskazując że przedmiotowe rozstrzygnięcie utraciło swoją moc wiążącą z dniem 4 lipca 1999 r. Zgodnie ze stanowiskiem Wojewody [...] po upływie terminu określonego w decyzji dochodzi do automatycznego jej usunięcia z obrotu prawnego, zrealizowany w oparciu o nią obiekt stanowi samowolę budowlaną, a zmiana decyzji dokonana po upływie wskazanego w niej terminu sankcjonowałaby tę samowolę.

W dniu 4 maja 1991 r. M.L. zawarła, w formie pisemnej zwykłej, z I.A. i W. A. umowę "kupna-sprzedaży" dotyczącą "budowanego pawilonu handlowego z budynkiem gospodarczym na posesji przy ul. A 2 w Ł.". Przedmiot sprzedaży został określony jako "wybudowany budynek gospodarczy, ławy fundamentowe budynku podst. " oraz materiały budowlane.

W dniu 1 lipca 1992 r. W.A. i I. A. zawarli ze Spółdzielnią Mieszkaniową "B" w Ł. umowę dzierżawy terenu, mocą której Spółdzielnia oddała dzierżawcy teren o powierzchni 213,00m2, w tym: zabudowania gospodarcze 37,75m2, powierzchnia pawilonu handlowego (kiosku) 64,75m2, teren wokół kiosku (np. opaska, chodniki wokół kiosku, droga dojazdowa, miejsce parkowania pojazdów właściciela i inne) -115,50m2, zlokalizowany przy ul. A 2 na terenie Administracji Osiedla "[...] B". Na wydzierżawionym terenie dzierżawca zobowiązał się prowadzić działalność handlową w zakresie branży ogólnospożywczej we własnym kiosku - pawilonie handlowym (§2 umowy). Jednocześnie przedmiotowy kiosk miał mieć charakter tymczasowy i po wygaśnięciu umowy dzierżawy właściciel zobowiązany pozostawał do rozbiórki obiektu na własny koszt i przekazania Spółdzielni uporządkowanego terenu nieruchomości (§ 3 ust. 1 umowy). Umowa została zawarta na czas nieokreślony (§ 7 ust. 3 umowy).

W dniu 12 października 2004 r. W.A. zawarł ze Spółdzielnią Mieszkaniową "B" w Ł. kolejną umowę dzierżawy terenu nr [...], mocą której Spółdzielnia oddała dzierżawcy do użytkowania teren o powierzchni 415,20m2 w tym: - całkowita powierzchnia pawilonu 64,75 m2, powierzchnia dodatkowa (droga dojazdowa, miejsce parkowania pojazdów właściciela, dojście, opaska wokół kiosku) 313,03m2, powierzchnia garażu 37,42m2, zlokalizowany przy ul. A 2/4 na terenie Spółdzielni administrowanym przez Administrację Osiedla "[...] B". Na wydzierżawionym terenie dzierżawca zobowiązał się prowadzić działalność handlową i usługową w zakresie sprzedaży artykułów ogólnospożywczych i prowadzenia pijalni piwa we własnym pawilonie handlowym (§ 2 umowy). Jednocześnie przedmiotowy pawilon miał mieć charakter tymczasowy i po zakończeniu umowy dzierżawy właściciel zobowiązany pozostawał do rozbiórki obiektu na własny koszt i przekazania Spółdzielni uporządkowanego terenu nieruchomości (§ 4 ust. 1 umowy). Umowa została zawarta na czas nieokreślony (§ 9 umowy).

Pismem z 4 grudnia 2007 r., uzupełnionym 5 marca 2008 r., W.A. wniósł do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. o dokonanie legalizacji samowolnie wybudowanych budynków: usługowo-mieszkalnego i gospodarczych posadowionych na nieruchomości przy ul. A 2 w Ł.

W toku czynności kontrolnych przeprowadzonych przez organ pierwszej instancji 11 sierpnia 2008 r. na wskazanej nieruchomości, W.A. oświadczył m.in., że obiekty wymienione w decyzji Kierownika Urzędu Dzielnicowego Ł.-G. w Ł. nr [...] z dnia [...] lipca 1989 r. zostały wybudowane w 1992 r., przy czym inwestor nie dysponuje dziennikiem budowy ani dokumentem potwierdzającym zgłoszenie wybudowanych obiektów do użytkowania. Nadto w treści protokołu wskazano, iż na podstawie przedłożonego przez W.A. projektu budowlanego będącego załącznikiem do pozwolenia na budowę nr [...], inwentaryzacji budowlanej oraz wizji w terenie stwierdzono, że podczas budowy pawilonu handlowego dokonane zostały istotne odstępstwa od zatwierdzonego projektu budowlanego poprzez zmianę powierzchni zabudowy i kubatury tego obiektu, który uległ powiększeniu, a także bud. garażowo-magazynowego. Ponadto inwestor wybudował dodatkowo pomieszczenie gospodarcze o wym. 4,50x2,70m użytkowane jako kotłownia gazowa. Przedłożona inwentaryzacja budowlana odzwierciedla obecny stan faktyczny naniesień budowlanych na omawianej nieruchomości w zakresie istniejących budynków. Na terenie nieruchomości istnieje ponadto wiata o konstrukcji metalowej usytuowana przy prawej i tylnej granicy działki (widoczna na mapie geodezyjnej załączonej do inwentaryzacji). Zgodnie z oświadczeniem W.A. wiata została ustawiona w 1993 r.

Pismem doręczonym Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w Ł. 23 listopada 2009 r. W.A. wniósł o wydanie pozwolenia na użytkowanie posesji przy ul. A 2 w Ł. Przedmiotowe żądanie zostało następnie ponowione pismem z 24 stycznia 2011 r.

Pismem z 15 czerwca 2011 r. organ pierwszej instancji zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie budynku handlowego wybudowanego na nieruchomości w Ł. przy ul. A 2.

Podczas oględzin przedmiotowej nieruchomości przeprowadzonych 31 sierpnia 2011 r., W.A. wskazał, iż w 1991 r. po zakupie nieruchomości rozpoczął rozbudowę i budowę obiektów na działce. Budowę zakończył w 1992 r. Inwestor nie występował o wydanie pozwolenia na budowę rozbudowy, nie zgłaszał zamiaru budowy.

W dniu 10 września 2011 r. w siedzibie organu pierwszej instancji stawiła się I.K., która oświadczyła, że budynek przy ul. A 2/4, składający się z pawilonu handlowego oraz zabudowy garaży został oddany do użytkowania w 1992 r.

W dniu 8 listopada 2011 r. w siedzibie PINB stawili się I.K. i W.A. I.K. oświadczyła, że była współkupującą zabudowę przy ul. A 2 i to jej panieńskie nazwisko widnieje na umowie sprzedaży z 4 maja 1991 r. Nadto wskazała, że inwestorem budowy budynku gospodarczego na końcu działki był wyłącznie jej ojciec, został on wybudowany w 1991 r. Budynek frontowy w całości również wybudował jej ojciec i był on wybudowany w obecnym kształcie w latach 1991-1992. Natomiast W.A., oświadczył, że jest inwestorem budynku gospodarczy, który znajduje się na końcu działki i ma wymiary 4,5 x 2,70, został wybudowany samowolnie w 1992 r. Po zakupie nieruchomości 4 maja 1991 r. samowolnie rozbudował i wybudował także budynek frontowy. Roboty te wykonał w latach 1991-1992. Jednocześnie oświadczył, że nie posiada dokumentów mogących potwierdzić terminy budowy budynków, a dziennik budowy zaginął.

Dnia 23 listopada 2011 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Spółdzielni Mieszkaniowej "B" w Ł., podpisane wyłącznie przez Członka Zarządu - M.C., z treści wynika, że 6 stycznia 1989 r. została zawarta przez Spółdzielnię umowa wstępna na dzierżawę terenu z M.L. Na jej podstawie Spółdzielnia wydzierżawiła teren o pow. 213 m2 przeznaczony na składowanie materiałów budowlanych i plan budowy pawilonu handlowego /kiosku/ przy ul. A 2. Decyzją z [...] lipca 1989 r. M.L. uzyskała pozwolenie na budowę pawilonu handlowego o pow. zabudowy 64,75m2 oraz pomieszczenia gospodarczego o pow. zabudowy 31,75m2 jako inwestycję tymczasową na okres 10-ciu lat na nieruchomości D 2. W dniu 1 lipca 1992 r. została podpisana przez Spółdzielnię umowa dzierżawy terenu z W. i I.A.. Wydzierżawiający zgodnie z umową oddał dzierżawcy teren o pow. 231 m2 w tym zabudowania gospodarcze 31,75 m2, pow. pawilonu handlowego /kiosku/ 64,75 m2, teren wokół kiosku, chodniki, droga dojazdowa i miejsce do parkowania o łącznej pow. 115,50 m2. Dzierżawca na mocy umowy zobowiązał się do prowadzenia działalności handlowej we własnym kiosku /pawilonie handlowym/. Kiosk miał charakter tymczasowy i po wygaśnięciu umowy właściciel miał rozebrać kiosk w terminie 3 miesięcy. Z przedstawionych dokumentów będących w posiadaniu Spółdzielni nie sposób określić okresów, w którym miały powstać lub powstały naniesienia.

Postanowieniem z [...] grudnia 2011 r., nr [...] organ pierwszej instancji nakazał W. A., w trybie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz.U. z 2017 r. poz. 1332 z późn. zm.)., wstrzymanie prowadzenia robót budowlanych oraz przedłożenie w terminie do dnia 30 marca 2012 r. dokumentów umożliwiających legalizację obiektu.

Decyzją z [...] lipca 2012 r. nr [...], Prezydent Miasta Ł., na wniosek W.A., ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowo-biurowego, garaży oraz urządzeń budowlanych, przewidzianej dla realizacji w Ł. przy ul. A 2/4, na działkach o numerach 48 i 49 w obrębie [...].

W aktach sprawy organu stopnia powiatowego znajduje się pismo Urzędu Miasta Ł., Departament Architektury i Rozwoju z 27 sierpnia 2012 r., z którego wynika, że załącznikiem do decyzji o pozwoleniu na budowę nr [...] jak i decyzji nr [...] z [...] lipca 1989 r. jest projekt budowlany, który obejmuje budowę dwóch pawilonów handlowych oraz budowę dwóch pomieszczeń gospodarczo-garażowych w zabudowie bliźniaczej. Z inwentaryzacji budowlanej, jaką Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazał tut. urzędowi 10 września 2009 r. wynika, że inwestorzy wykonali obiekty z istotnymi odstępstwami od udzielonych pozwoleń na budowę. Zamiast dwóch pawilonów handlowych, każdy o pow. zabudowy 64,75m2, powstał budynek usługowo-mieszkalny o pow. zabudowy 300,60m2, natomiast zamiast dwóch pomieszczeń gospodarczo-garażowych o powierzchni zabudowy 63,50m2 powstał budynek gospodarczy w innej lokalizacji, o powierzchni 64,29m2.

Pismem z 16 października 2014 r., znak: [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie, oraz wypowiedzeniem się co do zebranych materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań.

Dnia 26 października 2014 r. w siedzibie organu pierwszej instancji stawiła się H.G. - pełnomocnik Spółdzielni Mieszkaniowej "B" w Ł., która oświadczyła, iż umowa dzierżawy z 12 października 2004 r. wypowiedziana została z dniem 31.07.2014 r., termin wypowiedzenia upłynie 31 października 2014 r. ", oraz że reprezentowana przezeń Spółdzielnia nie jest zainteresowana legalizacją znajdujących się na nieruchomości samowolnie zrealizowanych obiektów.

W dniu 23 października 2016 r. I.K., działająca w imieniu W.A., złożyła do akt sprawy dokumenty do postępowania legalizacyjnego dotyczącego budynku handlowo-usługowego przy ul. A 2 w Ł.".

Postanowieniem z [...] grudnia 2014 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., uchylił w całości własne ostateczne postanowienie z [...] grudnia 2011 r. nr [...].

Pismem z 22 grudnia 2014 r. organ pierwszej instancji zawiadomił strony o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie budowy budynku handlowo-biurowego przy ul. A 2/4 w Ł., usytuowanego na działkach ewidencyjnych nr 48 i 49 w obrębie ewidencyjnym [...].

Postanowieniem z [...] grudnia 2014 r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., na podstawie art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 24 października 1974 r. Prawo budowlane (Dz.U. Nr 38, poz. 229 z późn.zm. – dalej w skrócie "pr. bud. z 1974 r.) w zw. z art. 103 ust. 2 Pr. bud. z 1994 r. w zw. z art. 123 § 1 i 2 k.p.a., nałożył na W.A. obowiązek dostarczenia, w terminie do 20 marca 2015 r., sporządzonych przez osoby posiadające odpowiednie uprawnienia dokumentów, w postaci inwentaryzacji zagospodarowania terenu (składającej się z części opisowej i graficznej sporządzonej na kopii aktualnej mapy do celów projektowych), inwentaryzacji do celów budowlanej wraz z oceną techniczną prawidłowości wykonanych robót budowlanych, aktualnych protokołów z okresowych kontroli instalacji elektrycznej, wodno-kanalizacyjnej gazowej, centralnego ogrzewania i przewodów kominowych, a ewentualnie również projektu budowlanego zmian lub przeróbek niezbędnych do doprowadzenia obiektu budowlanego do stanu zgodnego z przepisami prawa, dotyczących budynku handlowo-biurowego przy ul. A 2/4 w Ł., usytuowanego na działkach ewidencyjnych nr 48 i 49 w obrębie ewidencyjnym [...].

Postanowieniem z [...] marca 2015 r. organ stopnia powiatowego uchylił dotychczasowy termin wykonania obowiązku ustalony na 20 marca 2015 r. i ustalił nowy termin jego wykonania na 30 kwietnia 2015 r.

W wykonaniu nałożonego zobowiązania 30 kwietnia 2015 W.A. przedłożył w siedzibie Powiatowego Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Ł. wymagane dokumenty.

W trakcie oględzin nieruchomości przeprowadzonych 15 czerwca 2015 r. PINB stwierdzono, że dokumentacja przedłożona przez W.A. 30 kwietnia 2015 r. jest zgodna z rzeczywistym stanem faktycznym istniejącym na nieruchomości. Roboty budowlane są zakończone, a budynek nie jest użytkowany.

Decyzją z [...] sierpnia 2015 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł., działając na podstawie art. 42 ust. 3 Pr. bud. z 1974 r. w zw. z art. 103 ust. 2 Pr. bud. z 1994 r. udzielił pozwolenia na użytkowanie budynku handlowo-biurowego znajdującego się na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł. (działki ewidencyjne nr 48 i 49, obręb ewidencyjny [...]).

Decyzja z [...] listopada 2015 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję organu pierwszej instancji z [...] sierpnia 2015 r. i przekazał mu sprawę do ponownego rozpatrzenia. organowi pierwszej instancji. Prawomocnym wyrokiem z 18 maja 2016 r. sygn. akt II SA/Łd 50/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę W.A. na powyższą decyzję [...]WINB.

Dnia 8 sierpnia 2016 r. do organu wpłynęło pismo Spółdzielni Mieszkaniowej "B" w Ł., z którego wynika, że W.A. od 31 października 2014 r. nie posiada żadnego tytułu prawnego do nieruchomości położonej w Ł. przy ul A nr 2 i nr 4. Spółdzielnia nie jest zainteresowana legalizacją samowoli budowlanej i będzie dążyła do odzyskania swojej własności.

Pismem z 8 sierpnia 2016 r. I.K. - pełnomocnik W.A. przyznała, że umowa dzierżawy budynku została wypowiedziana przez Spółdzielnię Mieszkaniową "B", jednak W.A. nadal użytkuje budynek. Autorka pisma wniosła o przeprowadzenie wskazanych w piśmie czynności dowodowych.

Postanowieniem z [...] sierpnia 2016 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. odmówił przeprowadzenia żądanych dowodów. Żądanie przeprowadzenia dowodów zostało ponowione pismem z 19 września 2016 r., a ich przeprowadzenia PINB odmówił postanowieniem z [...] października 2016 r.

W dniu 13 września 2016 r. do organu wpłynęło pismo Spółdzielni Mieszkaniowej "B" w Ł., z którego wynika, że po wypowiedzeniu przez Spółdzielnię umowy dzierżawy terenu ze skutkiem na dzień 31 października 2014 r., W.A. wystąpił przeciwko Spółdzielni z pozwem o ustanowienie odrębnej własności lokalu. Prawomocnym wyrokiem z [...] r. w sprawie sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w Ł. I Wydział Cywilny oddalił pozew jako bezzasadny.

Decyzją z [...] października 2017 r. nr [...] organ pierwszej instancji umorzył w całości postępowanie administracyjne w sprawie budowy budynku handlowo-biurowego znajdującego się na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł., argumentując, że W.A. zrealizował sporny obiekt w warunkach samowoli budowlanej, przy czym poczynione w toku postępowania dowodowego ustalenia prowadzą do wniosku, że zakończenie budowy nastąpiło w okresie od 1991 r. do 1993 r. Na powyższe wskazywać mają zeznania złożone przez W.A. oraz I.K., oraz raport z danych ewidencji gruntów z 22 grudnia 2014 r. Stąd też zgodnie z art. 103 ust. 2 Pr. bud. z 1994 r. w stanie faktycznym spawy winny znaleźć zastosowanie przepisy ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Organ wyjaśnił także przyczyny niemożności zakwalifikowania robót budowlanych wykonanych przy spornym obiekcie jako odstępstw od zatwierdzonego projektu budowlanego, oraz brak spełnienia w sprawie przesłanek, które uzasadniałyby orzeczenie rozbiórki budynku w trybie art. 37 Pr. bud. z 1974 r. Mając na uwadze, że z dostarczonych przez inwestora opracowań technicznych wynika brak konieczności prowadzenia jakichkolwiek robót budowlanych, które miałyby na celu doprowadzenie budynku do stanu zgodnego z przepisami, nie jest możliwe również wydanie decyzji w trybie art. 42 ust 1 Pr. bud. z 1974 r. udzielającej pozwolenia na użytkowanie obiektu.

W toku postępowania odwoławczego postanowieniem z [...] lutego 2018 r., organ drugiej instancji zlecił PINB uzupełnienie materiału dowodowego poprzez przesłanie oryginałów lub poświadczonych za zgodność z oryginałem dokumentów, w postaci aktualnych wypisów z rejestru gruntów dla budynków posadowionych na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł., stanowiących odrębne od gruntu nieruchomości, oraz umowy dzierżawy nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł. zawartej pomiędzy Spółdzielnią Mieszkaniową "B" w Ł. a W. A. i I.A. (K.) w dniu 1 lipca 1992 r., w terminie do dnia 5 marca 2018 r.

Dnia 12 kwietnia 2018 r. organ pierwszej instancji przekazał do organu odwoławczego potwierdzoną za zgodność z oryginałem kopię wypisu, datowanego na 28 marca 2018 r., z rejestru budynków dotyczącego naniesień znajdujących się na działkach nr 48 i 49 przy ul. A 2 i 4 w Ł., z którego to dokumentu wynika, iż w chwili obecnej na przedmiotowym terenie znajdują się: na działce oznaczonej nr ew. 48 przy ul. A 2 w Ł.: budynek handlowo-usługowy o powierzchni 136 m2, którego budowę zakończono w 1993 r., oraz część innego budynku handlowo-usługowego obejmująca powierzchnię 48m2 (ogólna powierzchnia obiektu: 202m2), którego budowę również zakończono w 1993 r., na działce oznaczonej nr ew. 49 przy ul. A 4 w Ł.: dwa budynki zaliczone do kategorii tzw. pozostałych budynków niemieszkalnych, o powierzchni odpowiednio 62m2 i 12m2, bez wskazanej daty zakończenia ich budowy, oraz część budynku handlowo-usługowego obejmująca powierzchnię 154m2 (ogólna powierzchnia obiektu: 202m2), którego budowę zakończono w 1993 r.

Pismem z 14 maja 2018 r., organ odwoławczy zawiadomił strony o możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym zgromadzonym w niniejszej sprawie, oraz wypowiedzeniem się co do zebranych materiałów i dowodów oraz zgłoszonych żądań.

Dnia 28 maja 2018 r. do akt sprawy wpłynęło pismo Spółdzielni Mieszkaniowej "B" w Ł., w którym zakwestionowała ona termin oddania obiektów do użytku w 1993 r. w kształcie w jakim są obecnie, zaś wypis z rejestru gruntów, w którym znajduje się zapis o ukończeniu budowy w 1993 r. wynika wyłącznie z modernizacji obrębów wykonanych przez [...] Przedsiębiorstwo Geodezyjne w 2010 r. Geodeta wykonując zapisy do modernizacji nie badał faktycznego okresu budowy naniesień budowlanych. Powyższe stwierdzenie potwierdzają znajdujące się w [...] Ośrodku Geodezji inwentaryzacje, z których w sposób jednoznaczny wynika, że na koniec 1992 r. istniał jedynie mały obiekt o wymiarach 13,2m na 11,4m. Pierwsza inwentaryzacja potwierdzająca istnienie większego obiektu niż wynikało to z pozwolenia na budowę jest z dnia 20 lutego 1998 r. Oznacza to, że inwestor wybudował obiekt, który jest przedmiotem samowoli po 1993 r. Zdaniem Spółdzielni analiza akt sprawy prowadzi do wniosku, że samowola budowlana w obecnym kształcie powstała po 1996 r. Do pisma załączono: datowane na dzień 11 lutego 2010 r. wypisy z rejestru gruntów, wypis z rejestru budynków oraz wypis z kartoteki budynków nieruchomości usytuowanych w Ł. przy ul. A 2 i 4, na których widnieje oświadczenie H.G. o treści: "Danych dotyczących budynków SM "B" nie może potwierdzić z powodu braku tych danych w Spółdzielni. Obiekty zostały wybudowane przez dzierżawców", opatrzone datą "16.03.2010 r." i podpisem z pieczęcią, oraz szkice spornego geodezyjne terenu włączone do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, obrazujące stan naniesień na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł. w dniu 20 lutego 1998 r. oraz w 1992 r.

W toku postępowania odwoławczego [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego pozyskał i załączył do akt sprawy wydruki ogólnodostępnych na stronach internetowych http://geoportal.lodzkie.pl/imap/ oraz http://mapa.lodz.pl/ortofotomapy/ ortofotomap obejmujących nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł.

Decyzją z [...] czerwca 2018 r. nr [...] [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] października 2017 r., nr [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, argumentując, że organ pierwszej instancji w sposób błędny ustalił czas finalizacji przeprowadzonego przez Pana W.A. procesu inwestycyjnego. Wobec niespełnienia się przesłanki określonej w art. 103 ust. 2 Pr. bud. z 1994 r., błędne było zastosowanie w sprawie przepisów ustawy Prawo budowlane z 1974 r. i wdrożenie mechanizmów sanowania samowoli budowlanej właściwych dla wadliwego (nieznajdującego zastosowania w stanie faktycznym niniejszej sprawy) trybu postępowania.

Wyrokiem z 20 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 748/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił sprzeciw W.A. od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z 15 czerwca 2018 r. Zdaniem Sądu samo rozstrzygnięcie organu odwoławczego jest prawidłowe, jednak, biorąc pod uwagę zgromadzony w sprawie na obecnym etapie materiał dowodowy zbyt daleko idący jest wniosek organu odwoławczego, iż zastosowanie w sprawie znajdą przepisy Prawa budowlanego z 1994 r. Z pozyskanych przez organ ortofotomap, nie można bowiem jednoznacznie wywnioskować, iż dotyczą one terenu obejmującego nieruchomość przy ul. A 2 i 4 w Ł.. Mapy te nie zawierają bowiem choćby nazw ulic, czy numerów działek geodezyjnych. O ile Sąd jednoznacznie nie kwestionuje tego, że dotyczą one spornego terenu, to jednak organ winien pozyskać także inne dowody, które bez wątpliwości potwierdzą, że mapy te dotyczą nieruchomości, na której znajduje się sporny obiekt. Także przedłożony przez SM "B" dowód w postaci szkicu sytuacyjnego dotyczącego 1996 r. jednoznacznie nie potwierdza wniosku organu o konieczności zastosowania przepisów ustawy z 1994 r. Sam organ odwoławczy miał zastrzeżenia co do owego dowodu - brak podpisu osoby sporządzającej, brak dowodu złożenia do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, potwierdzenie kopii za zgodność z oryginałem przez pełnomocnika niebędącego jedną z osób wymienionych w treści art. 76a § 2 k.p.a., stwierdzając, że rolą organu w ponownie prowadzonym postępowaniu będzie jednoznaczne wykazanie daty powstania spornego budynku, poprzez uzupełnienie zgromadzonego materiału dowodowego. Przy czym w procesie tym winny aktywnie uczestniczyć wszystkie strony postępowania.

Kontynuując postępowanie organ I instancji pismem z 19 lutego 2019 r., zwrócił się do [...] Ośrodka Geodezji o przesłanie "kserokopii poświadczonej za zgodność z oryginałem szkiców geodezyjnych z lat 1994-1996 dla przedmiotowej nieruchomości oraz o udzielenie informacji "w zakresie daty powstania podziału wtórnego, w wyniku którego powstały działki nr 48 i 49, obręb [...].

Przy piśmie z 25 lutego 2019 r. organ drugiej instancji przekazał do organu szczebla powiatowego kserokopie szkiców, w tym geodezyjnych, dotyczących nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł. pozyskanych w toku postępowania odwoławczego od decyzji z [...] października 2017 r.

Pismem z 12 marca 2019 r., PINB wezwał osobę upoważnioną do reprezentowania Spółdzielni Mieszkaniowej "B" do osobistego stawiennictwa w siedzibie Inspektoratu, celem złożenia wyjaśnień w przedmiotowej sprawie oraz przedłożenia dokumentów dotyczących budynku handlowo-usługowego, ze szczególnym uwzględnieniem szkicu sytuacyjnego z 26 listopada 1996 r.

Przy piśmie z 13 marca 2019 r. (data wpływu do organu 2 kwietnia 2019 r.) [...] Ośrodek Geodezyjny przekazał potwierdzone za zgodność z oryginałem szkice, w tym geodezyjne, dotyczące nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł.

Z treści znajdującego się w aktach sprawy protokołu z 26 marca 2019 r., sporządzonego na okoliczność przybycia do organu I instancji H.G., wynika, iż przybyła przedłożyła kserokopie następujących dokumentów: wypis z rejestru gruntów, wypis z rejestru budynków, wypis z kartoteki budynków, szkic polowy z dnia 20 lutego 1998 r., szkic geodezyjny z dnia 29 października 1992 r.

Dnia 26 marca 2019 r. organ stopnia powiatowego zawiadomił strony zgodnie z art. 10 § 1 k.p.a. o możliwości zapoznania się z aktami sprawy i wypowiedzenia co do zebranych w sprawie dowodów, materiałów i zgłoszonych żądań.

W dniu 3 kwietnia 2019 r. z uprawnienia powyższego skorzystała H.G., działająca w imieniu Spółdzielni Mieszkaniowej "B" w Ł..

W dniu 12 kwietnia 2019 r. organ pierwszej instancji ustalił, że obszar nieruchomości położonej w Ł. przy ul. A 2 i 4, nie jest objęty miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego.

W dniu [...] r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wydał zaskarżone zażaleniem postanowienie nr [...].

Postanowieniem z [...] lipca 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego stwierdził niedopuszczalność zażalenia W.A., reprezentowanego przez pełnomocników I.K. oraz adw. K.W., na postanowienie z [...] r. W jego uzasadnieniu wskazał, że kwestionowane przez pełnomocników postanowienie z [...] r. nigdy nie zostało doręczone pełnomocnikowi W.A..

W związku z powyższym organ pierwszej instancji 23 lipca 2019 r. dokonał doręczenia przedmiotowego postanowienia z [...] r. pełnomocnikowi W.A. – I.K. Okoliczność niniejsza została utrwalona w aktach sprawy w formie stosownej notatki służbowej.

Wobec poczynionych wyżej ustaleń organ drugiej instancji stwierdził, że zgodnie z art. 16 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. poz. 935), z uwagi na wszczęcie postępowania administracyjnego przed 1 czerwca 2017 r., w niniejszej sprawie zastosowanie znajdują przepisy k.p.a. w brzmieniu sprzed nowelizacji dokonanej wzmiankowaną ustawą.

Zdaniem [...]WINB w sprawie niespornym jest, że W.A. był inwestorem budynku handlowo-usługowego posadowionego na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł.. Wątpliwości nie budzi również, że w rzeczywistości zrealizowany został obiekt inny, aniżeli przewidywało to pozwolenie na budowę wydane przez Kierownika Urzędu Dzielnicowego Ł.-G. w Ł. decyzją z [...] lipca 1989 r. W ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego nie ma przy tym potrzeby odwoływania się do zakresu projektu budowlanego stanowiącego załącznik do opisanej wyżej decyzji, ani też do temporalnego charakteru decyzji organu administracji architektoniczno-budowlanej, albowiem jak wynika z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie W.A. nie tylko nigdy nie występował o pozwolenie na realizację przedmiotowej inwestycji, ale także nigdy nie uzyskał decyzji przenoszącej pozwolenie na budowę wydane dla M.L. na swoją rzecz w trybie art. 31 ust. 2 Pr. bud. z 1974 r., bądź art. 40 Pr. bud. z 1994 r. Prawidłowo zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zakwalifikował wykonany przez inwestora obiekt jako samowolę budowlaną, wymagającą reakcji organów nadzoru budowlanego.

Kwestią sporną w sprawie pozostaje natomiast data zakończenia przez W.A. budowy budynku handlowo-usługowego na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł., na co uwagę zwrócił Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z 20 listopada 2018 r. sygn. akt II SA/Łd 748/18. Wyjaśnienie tejże okoliczności ma kluczowe znaczenie dla prowadzenia postępowania administracyjnego we właściwym trybie, albowiem zgodnie z normą art. 103 ust. 2 ustawy Prawo budowlane z 1994 r. przepisu art. 48 ustawy nie stosuje się do obiektów, których budowa została zakończona przed dniem 1 stycznia 1995 r. lub w stosunku do których przed tym dniem zostało wszczęte postępowanie administracyjne. Do takich obiektów stosuje się przepisy dotychczasowe, a więc unormowania ustawy Prawo budowlane z 1974 r. Mając na względzie ocenę zaprezentowaną przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi w wyroku z dnia 20 listopada 2018 r., sygn. akt II SA/Łd 748/18, a mianowicie, że zgromadzony materiał dowodowy jest niewystarczający do przyjęcia, że w omawianej sprawie zastosowanie powinny znaleźć przepisy ustawy Prawo budowlane z 1994 r., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, działając w ramach dyspozycji przepisu art. 136 § 1 k.p.a., zlecił organowi I instancji uzupełnienie materiału dowodowego, poprzez wystąpienie do Centralnego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w W. o zdjęcia lotnicze wykonane w 1994 r., 1996 r., 1998 r., 2005 r., nad obszarem, na którym znajduje się sporna nieruchomość. Z pozyskanych dokumentów, stanowiących wszak materiał państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, wynika bezsprzecznie, że sporny budynek handlowo-biurowy, położony w Ł. przy ul. A 2 i 4, został wzniesiony w swoim ostatecznym kształcie po 1996 r. Na mapie odzwierciedlającej stan naniesień w roku 1996 r. widoczny jest przedmiotowy obiekt budowlany, wraz z tarasem od strony wschodniej - drogi dojazdowej na posesję przy ul. A 4. Nadmienić należy przy tym, iż taki sam stan widoczny jest notabene na ortofotomapie obejmującej rok 1992, tj. mapie pochodzącej ze strony internetowej http://geoportal.lodzkie.pl/imap/ oraz http://mapa.lodz.pl/ortofotomapv/. która załączona została do akt sprawy przez tutejszy organ w toku postępowania zainicjowanego wniesieniem odwołań od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z [...] października 2017 r. Dopiero na zdjęciu lotniczym sporządzonym w roku 2004 i 2007 widoczna jest rozbudowa budynku handlowo-biurowego, gdzie w miejscu dotychczas istniejącego tarasu wykonano zadaszoną część budynku. Taki sam kształt przedmiotowego budynku widnieje na aktualnych mapach, czyli z 2017 r. Co więcej, nie sposób pominąć w tym miejscu szkicu polowego wykonanego 20 lutego 1998 r. przez geodetę uprawnionego B.K. Analiza tego dokumentu, pozyskanego w toku postępowania pierwszoinstancyjnego z [...]ego Ośrodka Geodezji, prowadzi do wniosku, iż odzwierciedlenie terenu nań zawarte pozostaje zgodne z widokiem wynikającym z ortofotomapy obrazującej teren przedmiotowej nieruchomości w roku 1996 r. Przedstawione wyżej okoliczności, będące następstwem oceny pozyskanych dokumentów urzędowych, wskazują jednoznacznie, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. prowadzi omawiane postępowanie administracyjne w trybie właściwych przepisów ustawy Prawo budowlane.

Przywołując w następnej kolejności regulacje art. 48 Pr. bud. z 1994 r. organ odwoławczy stwierdził, że działki nr ew. 48 i 49, położone w Ł. przy ul. A 2 i 4, nie są objęte miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. A zatem, W.A., będący wszak inwestorem budowy budynku handlowo-biurowego, chcąc zalegalizować przedmiotowy obiekt, będzie musiał pozyskać decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tego przedsięwzięcia budowlanego. Analiza akt sprawy dowodzi, że W.A. pozyskał przedmiotowe rozstrzygnięcie. Mianowicie decyzją z [...] lipca 2012 r. nr [...] Prezydent Miasta Ł. ustalił warunki zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowo-biurowego, garaży oraz urządzeń budowlanych, przewidzianej do realizacji w Ł. przy ul. A 2 i 4, na działkach nr ew. 48 i 49 w obrębie [...].

Organ odwoławczy nadmienił, że organy nadzoru budowlanego nie dopatrzyły się w analizowanym przypadku naruszenia przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 roku w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, uniemożliwiającego przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego.

Uwzględniając powyższe rozważania organ drugiej instancji skorzystał z kompetencji przewidzianej w art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 k.p.a., tj. uchylił w całości postanowienie organu I instancji z [...] r. i postanowił, jak w sentencji.

Odnosząc się do zarzutu zażalenia z 29 lipca 2019 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wyjaśnił, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z [...] grudnia 2014 r., to postanowienia stricte dowodowe, a więc nierozstrzygające sprawy co do jej istoty. Ponadto, przedmiotowe postanowienia zostały oparte na odmiennych podstawach prawnych. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia z [...] r. stanowi przepis art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, czyli ustawy aktualnie obowiązującej, natomiast podstawę prawną postanowienia z [...] grudnia 2014 r. stanowi art. 56 Pr. bud. z 1974 r., tj. mającej zastosowanie w przypadku obiektów budowlanych zrealizowanych w warunkach samowoli budowlanej przed 1 stycznia 1995 r. Co więcej, nie sposób stwierdzić, by zakres obowiązków nałożonych przedmiotowymi rozstrzygnięciami był tożsamy, a w rezultacie, że w okolicznościach sprawy niniejszej mamy do czynienia z przypadkiem, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a.

Odnosząc się natomiast do zarzutów zażalenia z 1 sierpnia 2019 r. organ odwoławczy wskazał, że dokumenty pochodzące z państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego dowiodły, że właściwym w sprawie jest tryb postępowania określony w art. 48 Pr. bud. z 1994 r.; W.A. reprezentowany pozostaje przez dwoje pełnomocników: I.K. i adw. K.W. W.A. nigdy nie skonkretyzował, któremu z pełnomocników ma być doręczana korespondencja w analizowanej sprawie. Tym samym, organ I instancji pozostawał w pełni uprawniony do swobodnego wyboru pełnomocnika, któremu zamierzał doręczać korespondencję. Przekonującym kryterium wyboru pełnomocnika pozostaje przy tym sygnalizowane w piśmie z 30 kwietnia 2019 r. kryterium podejmowania ostatnich czynności w sprawie. Organ stopnia powiatowego nie został poinformowany przed wydaniem skarżonego postanowienia o braku aktualności adresu przewidzianego do korespondencji. O przedmiotowej zmianie Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. został powiadomiony 23 kwietnia 2019 r.

W skardze na powyższe postanowienie wywiedzionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi W.A. reprezentowany przez córkę I.K. wniósł o uchylenie postanowień organów obu instancji oraz zasądzenie kosztów postepowania według norm przepisanych, podnosząc zarzuty naruszenia:

1. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 k.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie w przedmiotowej sprawie, polegające na wydaniu w postępowaniu zażaleniowym rozstrzygnięcia o charakterze reformatoryjnym (tj. uchylenie w całości zaskarżonego w drodze zażalenia postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr nr [...] z dnia [...] r. i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy poprzez nałożenie na W.A. obowiązku dostarczenia dokumentów na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 Pr. bud. z 1994 r. w miejsce wymaganego w realiach niniejszej sprawy orzeczenia o umorzeniu postępowania objętego zaskarżonym postanowieniem organu pierwszej instancji;

2. art. 16 k.p.a. poprzez zignorowanie w procesie orzekania faktu ciągłego obowiązywania w obrocie prawnym ostatecznego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z [...] grudnia 2014 r., mocą którego zostało zainicjowane w przedmiocie tego samego obiektu budowlanego i wobec tej samej strony postępowanie legalizacyjne w trybie art. 56 ustawy Prawo budowlane z 1974 r.

W konsekwencji naruszenia ww. przepisów, w ocenie strony, doszło również do uchybienia przepisowi prawa materialnego, mianowicie

3. art. 103 ust. 2 Pr. bud. z 1994 r. poprzez doprowadzenie do sytuacji, w której w sprawie budowy tego samego obiektu budowlanego toczą się jednocześnie dwa konkurencyjne względem siebie postępowania legalizacyjne.

W uzasadnieniu skargi jej autorka powtórzyła argumentację z zażalenia na postanowienie organu pierwszej instancji.

Odpowiadając na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zaprezentowane w motywach zaskarżonego postanowienia.

W związku z zarządzeniem Sędziego z 1 grudnia 2020 r. pełnomocnik skarżącego pismem z 14 grudnia 2020 r. wniósł o rozpoznanie sprawy na rozprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:

Skarga podlegała oddaleniu.

Według art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 137 z późn.zm.) w zw. z art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Wspomniana kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, sąd administracyjny bada, czy zaskarżony akt administracyjny (decyzja, postanowienie), jest zgodny z obowiązującymi w dacie jego podjęcia przepisami prawa materialnego określającymi prawa i obowiązki stron oraz prawa procesowego normującymi podstawowe zasady postępowania przed organami administracji publicznej. Zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a.

Sąd uwzględniając skargę na postanowienie uchyla postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, bądź inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).

W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli sądu jest reformatoryjne postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. uchylające postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. wydane na podstawie art. 48 ust. 2 i 3 ustawy i orzekające merytorycznie o nałożeniu obowiązków na tej samej podstawie prawnej na W.A. w postaci: obowiązku przedłożenia, w terminie do dnia 30 listopada 2020 roku: decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3 ustawy Prawo budowlane, tj. 4 egz. projektu budowlanego wraz z opiniami, uzgodnieniami, pozwoleniami i innymi dokumentami wymaganymi przepisami szczególnymi oraz zaświadczeniem o przynależności projektanta do właściwej izby samorządu zawodowego, o którym mowa w art. 12 ust. 7 ustawy Prawo budowlane, aktualnym na dzień opracowania projektu; oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, dotyczących budowy budynku handlowo-biurowego, znajdującego się na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł. (dz. nr 48 i 49, obręb [...]).

Tytułem wstępu należy wskazać, że zgodnie z ogólnymi zasadami postępowania administracyjnego, organy administracji publicznej działają na podstawie przepisów prawa (art. 6 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego, tekst jedn. Dz. U. z 2013 roku, poz. 267, dalej jako "k.p.a.") oraz stoją na straży praworządności, z urzędu lub na wniosek stron podejmując wszelkie czynności niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli (art. 7 k.p.a.). Organy administracji publicznej prowadzą postępowanie w sposób budzący zaufanie jego uczestników do władzy publicznej (art. 8 k.p.a.). Organy są zobowiązane w sposób wyczerpujący zebrać i rozpatrzyć cały materiał dowodowy (art. 77 § 1 k.p.a.) i dopiero na podstawie całokształtu materiału dowodowego ocenić, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 80 k.p.a.). Wynik postępowania wyjaśniającego powinien być przedstawiony w uzasadnieniu decyzji skonstruowanym zgodnie z wymogami zawartymi w art. 107 § 3 k.p.a.

Przepisy artykułu 48 ustawy Prawo budowlane stanowi:

Art. 48. 1. Organ nadzoru budowlanego nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego:

1) bez wymaganego pozwolenia na budowę albo

2) bez wymaganego zgłoszenia dotyczącego budowy, o której mowa w art. 29 ust. 1 pkt 1a, 2b i 19a, albo pomimo wniesienia sprzeciwu do tego zgłoszenia.

2. Jeżeli budowa, o której mowa w ust. 1, jest zgodna z przepisami o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, a w szczególności ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i innymi aktami prawa miejscowego oraz nie narusza przepisów, w tym techniczno-budowlanych, w zakresie uniemożliwiającym doprowadzenie obiektu budowlanego lub jego części do stanu zgodnego z prawem, organ nadzoru budowlanego wstrzymuje postanowieniem prowadzenie robót budowlanych. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

3. W postanowieniu, o którym mowa w ust. 2, ustala się wymagania dotyczące niezbędnych zabezpieczeń budowy oraz nakłada obowiązek przedstawienia, w wyznaczonym terminie:

1) zaświadczenia wójta, burmistrza albo prezydenta miasta o zgodności budowy z ustaleniami obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego;

2) dokumentów, o których mowa w art. 33 ust. 2 pkt 1, 2 i 4 oraz ust. 3; do projektu architektoniczno-budowlanego nie stosuje się przepisu art. 20 ust. 3 pkt 2.

4. W przypadku niespełnienia w wyznaczonym terminie obowiązków, o których mowa w ust. 3, stosuje się przepis ust. 1.

5. Przedłożenie w wyznaczonym terminie dokumentów, o których mowa w ust. 3, traktuje się jak wniosek o zatwierdzenie projektu budowlanego i pozwolenie na wznowienie robót budowlanych, jeżeli budowa nie została zakończona.

Sąd w składzie niniejszym w pełni akceptuje sposób przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego przez organy administracji. W sprawie został prawidłowo zgromadzony kompletny materiał dowodowy w sposób uzasadniający wydanie zaskarżonego postanowienia oraz przywołane właściwe podstawy prawne.

Odnosząc się w pierwszym rzędzie do zarzutów skargi natury procesowej, to jest naruszenia art. 16 k.p.a., przez obowiązywanie w obrocie prawnym ostatecznego postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. nr [...] z [...] grudnia 2014 r wydanego na podstawie art. 56 Prawa budowlanego z 1974 roku stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie z 1974 roku, to postanowienia stricte dowodowe, a więc nierozstrzygające sprawy co do jej istoty. Ponadto, przedmiotowe postanowienia zostały oparte na odmiennych podstawach prawnych. Podstawę prawną zaskarżonego postanowienia z [...] r. stanowi przepis art. 48 ust. 2 i 3 ustawy Prawo budowlane, czyli ustawy aktualnie obowiązującej, natomiast podstawę prawną postanowienia z [...] grudnia 2014 r. stanowi art. 56 Pr. bud. z 1974 r., tj. mającej zastosowanie w przypadku obiektów budowlanych zrealizowanych w warunkach samowoli budowlanej przed 1 stycznia 1995 r. Ustalenia organów w sprawie niniejszej wskazują jednoznacznie na realizację obiektu budowlanego pod rządami nowej ustawy Prawo budowlane. Co więcej, nie sposób stwierdzić, by zakres obowiązków nałożonych przedmiotowymi rozstrzygnięciami był tożsamy, a w rezultacie, że w okolicznościach sprawy niniejszej mamy do czynienia z przypadkiem, o którym mowa w art. 156 § 1 pkt 3 k.p.a. Również co istotne, jeżeli w sprawie prowadzono postepowanie w trybie niewłaściwego prawa materialnego i zostało to naprawione w jego toku to oczywistym jest, że wszelkie kwestie dowodowe muszą być procedowane według nowych przepisów.

W ocenie Sądu organ prawidłowo również ustalił, że rozbudowa spornego budynku handlowo-biurowego została dokonana (na podstawie powołanych dokumentów i map) po wejściu w życie Pr. bud. z 1994 r., czyli po 01.01.1995 r., co uzasadniało wdrożenie prawidłowego trybu legalizacyjnego z art. 48 ust. 2 i 3 Pr. bud. z 1994 r., w ramach którego skarżący, który jest inwestorem został wezwany do przedłożenia dokumentów umożliwiających legalizację. Wśród tych dokumentów PINB w pkt 1 nakazał przedłożenie zaświadczenia wójt, burmistrza (...) albo decyzji o warunkach zabudowy. Jak wynika z treści zaskarżonego postanowienia inwestor w toku postępowania już pozyskał decyzję o warunkach zabudowy dla spornej inwestycji z [...] lipca 2012 r., jednak decyzji tej brak w aktach sprawy i trzeba ją uzupełnić. Z tego też względu zasadne było skorzystanie przez [...]WINB z trybu art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a., bowiem w tym zakresie inwestor został zobowiązany do przedłożenia decyzji o warunkach zabudowy. Jednocześnie organ zmienił termin na przedłożenie tych dokumentów.

Istotniejszym problemem w sprawie dla inwestora natomiast może okazać się przedstawienie oświadczenia o prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane, bo obiekt jest użytkowany w sposób bezumowny, gdyż umowa dzierżawy ze Spółdzielnią Mieszkaniową "B" w Ł. z 12 października 2004 r. wypowiedziana została z dniem 31.07.2014 r. termin wypowiedzenia upłynął 31 października 2014 r. oraz że Spółdzielnia nie jest zainteresowana legalizacją znajdujących się na nieruchomości samowolnie zrealizowanych obiektów.

Należy również przyjąć jako własne ustalenia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł., że W.A. był inwestorem budynku handlowo-usługowego posadowionego na nieruchomości przy ul. A 2 i 4 w Ł., i że w rzeczywistości zrealizował obiekt inny, aniżeli przewidywało to pierwotne pozwolenie na budowę wydane przez Kierownika Urzędu Dzielnicowego Ł.-G. w Ł. decyzją z [...] lipca 1989 r. z okresem użytkowania inwestycji tymczasowej na okres 10 lat. W tych okolicznościach faktycznych sprawy nie ma też potrzeby odwoływania się do zakresu projektu budowlanego stanowiącego załącznik do opisanej wyżej decyzji, ani też do temporalnego charakteru decyzji organu administracji architektoniczno-budowlanej, która wyekspirowała. Jak wynika bowiem z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie W.A. nie tylko nigdy nie występował o pozwolenie na realizację przedmiotowej inwestycji, ale także nigdy nie uzyskał decyzji przenoszącej pozwolenie na budowę wydane dla M.L. na swoją rzecz w trybie art. 31 ust. 2 Pr. bud. z 1974 r., bądź art. 40 Pr. bud. z 1994 r. Prawidłowo zatem Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ł. zakwalifikował wykonany przez inwestora obiekt jako samowolę budowlaną, wymagającą reakcji organów nadzoru budowlanego a po ustaleniu, że nastąpiło to po 1 stycznia 1995 roku zastosował nowe Prawo budowlane.

W tych okolicznościach trudno byłoby też uznać, jak zarzuca strona skarżąca, ze w sprawie tego samego obiektu budowlanego toczą się jednocześnie dwa konkurencyjne względem siebie postępowania legalizacyjne.

Konkludując Sąd uznał działanie organów administracji w przedmiotowej sprawie za zgodne z regulacją prawa materialnego. Skład orzekający nie dopatrzył się również naruszenia przepisów procedury w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec czego, na podstawie art. 151 P.p.s.a., Sąd orzekł w wyroku o oddaleniu skargi w całości.

dc