Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 488/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2007-11-21 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6539 Inne o symbolu podstawowym 653
Hasła tematyczne: Podatki inne
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 1, art. 134 par. 1, art. 145 § 1 pkt 1 ppkt c, art. 151
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1269
law: Ustawa z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych.
article: art. 9 zd. 1, art. 12 par. 1
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity
article: par. 6, par. 11,
journal: Dz.U. 2004 nr 187 poz 1929
law: Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na  zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maria Grabowska, Sędziowie Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.),, Asesor WSA Mirosław Surma, Protokolant Sekretarz sądowy Agnieszka Banach, po rozpoznaniu w Wydziale I na rozprawie w dniu 21 listopada 2007r. sprawy ze skargi AR na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie płatności na zalesienie gruntów rolnych na 2006 rok oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia[...]. Nr [...] Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K utrzymał w mocy decyzję wydaną przez Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J z dnia [...]. w przedmiocie odmowy przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych na 2006 rok.

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, że w dniu 29 grudnia 2004r. E. R. złożył do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J wniosek o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych na 2004 rok. We wniosku E. R.zadeklarował jedną działkę rolną o powierzchni 0,57 ha, znajdującą się na działce ewidencyjnej nr [...] położonej w obrębie K, w gminie S, powiat Postanowieniem z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J stwierdził, że E. R.spełnia warunki niezbędne do przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych. Następnie E. R. złożył do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J oświadczenie o wykonaniu zalesienia zgodnie z planem zalesienia, na co decyzją z dnia [...]. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J przyznał mu płatności na zalesianie gruntów rolnych.

W dniu 26 czerwca 2006 r. do Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J wpłynął wniosek A.R. o przyznanie płatności na zalesianie gruntów rolnych wraz z dołączonym aktem notarialnym, z którego wynikało, że przejął w dniu 22 lutego 2006r. posiadanie działki ewidencyjnej nr [...] należącej uprzednio do E. R.. Jednak decyzją z dnia [...] r. Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J odmówił A. R. przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych. Od przedmiotowej decyzji A. R. złożył odwołanie do Dyrektora Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K.

Po rozpoznaniu odwołania A. R. organ II instancji podniósł, że szczegółowe warunki i tryb udzielania płatności na zalesianie gruntów rolnych określają przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004r. Nr 187, poz. 1929, ze zm.) oraz ustawy z dnia 28 listopada 2003r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2003r. Nr 229, poz. 2273, ze zm.). Zgodnie z § 11 ust. 1 wyżej powołanego rozporządzenia z dnia 11 sierpnia 2004r., w przypadku gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji w sprawie płatności na zalesianie nastąpi przeniesienie własności lub współwłasności wszystkich działek rolnych objętych wnioskiem albo ich części na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży lub innej umowy, płatność przysługuje temu producentowi rolnemu, jeżeli w terminie 35 dni od dnia przeniesienia własności tych działek złoży wniosek o przyznanie płatności do kierownika biura powiatowego Agencji i zobowiąże się do kontynuowania realizacji zobowiązań, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3 niniejszego rozporządzenia, zaciągniętych przez poprzedniego właściciela lub współwłaściciela tych działek. Wniosek o przejęcie płatności A. R. złożył po upływie 35 dni od przejęcia własności gruntów. Nie zachował więc terminu określonego w powołanych wyżej przepisach, a warunkującego przyznanie płatności.

Odnosząc się do zarzutów A. R. organ odwoławczy stwierdził ponadto, że darowizna nieruchomości jest formą przeniesienia posiadania i podlega zasadzie przekazywania zobowiązań i płatności na zalesianie wyrażonej w § 11 ust. 1 rozporządzenia z dnia 11 sierpnia 2004 r. Złożenie wniosku o przejęcie płatności na zalesianie gruntów rolnych po upływie terminu powołanego w § 11 ust. 1 powyższego rozporządzenia powoduje wygaśnięcie uprawnienia nabywcy działek do przejęcia płatności na zalesianie. Organ drugiej instancji podkreślił, że Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w J podejmował decyzję co do odmowy przyznania płatności na zalesianie gruntów rolnych w oparciu o wniosek producenta złożony w dniu 26 czerwca 2006r. W odniesieniu zaś do zarzutu przekroczenia przez organ pierwszej instancji terminu wydania decyzji na wniosek z dnia 26 czerwca 2006r. organ II instancji wskazał, że organ I instancji w trakcie postępowania występował o opinię prawną w przedmiotowej sprawie oraz oczekiwał na opinię Ministerstwa Rolnictwa i Rozwoju Wsi w analogicznych sprawach. Ponadto zdaniem organu odwoławczego powyższy fakt nie ma wpływu na rozstrzygnięcie sprawy, bowiem brak jest podstaw prawnych do przyznania wnioskowanej płatności.

Na powyższą decyzję A. R.i złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w K skargę, w której nie precyzując kierunku rozstrzygnięcia wskazał, że zgodnie z § 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich, dotrzymał ogólnego terminu do składania wniosków. Skarżący podniósł, że nie został pouczony ani przez notariusza ani przez Agencję Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o konieczności zgłoszenia darowizny. Ponadto zauważył, że Kierownik Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Jzgodnie z prawem powinien zweryfikować jego wniosek w terminie 60 dni od daty złożenia, natomiast decyzja odmowna została wydana z rocznym przekroczeniem tego terminu.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w K wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), określanej dalej jako ustawa p.p.s.a., sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności

z obowiązującym prawem, zarówno materialnym, jak i procesowym, nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniając zaskarżoną decyzję z punktu widzenia takich kryteriów, uznać należy, iż odpowiada ona prawu. Organy administracji orzekające w niniejszej sprawie w oparciu o kompletny materiał dowodowy dokonały prawidłowych ustaleń faktycznych w sprawie, a na ich podstawie przeprowadziły prawidłową subsumcję ustalonych faktów do obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa.

Skarga A. R. nie zasługuje zatem na uwzględnienie.

Zastosowanie w przedmiotowej sprawie znajduje przepis §11 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 sierpnia 2004 r. w sprawie szczegółowych warunków i trybu udzielania pomocy finansowej na zalesianie gruntów rolnych objętej planem rozwoju obszarów wiejskich (Dz. U. z 2004 r. Nr 187, poz. 1929, ze zm.), zwanego dalej Rozporządzeniem i wydanego na podstawie art. 3 ust. 2 pkt 1 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o wspieraniu rozwoju obszarów wiejskich ze środków pochodzących z Sekcji Gwarancji Europejskiego Funduszu Orientacji i Gwarancji Rolnej (Dz. U. z 2003 r. Nr 229, poz. 2273, ze zm.). Zgodnie z ustępem 1 tego przepisu w przypadku, gdy w okresie od dnia złożenia wniosku o przyznanie płatności do dnia wydania decyzji w sprawie płatności na zalesianie nastąpi przeniesienie własności lub współwłasności wszystkich działek rolnych objętych wnioskiem albo ich części na rzecz innego producenta rolnego w wyniku umowy sprzedaży lub innej umowy, płatność przysługuje temu producentowi rolnemu, jeżeli w terminie 35 dni od dnia przeniesienia własności tych działek, złoży on wniosek o przyznanie płatności do kierownika biura powiatowego Agencji i zobowiąże się do kontynuowania realizacji zobowiązań, o których mowa w § 3 ust. 1 pkt 2 i 3 tego Rozporządzenia, złożonych przez poprzedniego właściciela lub współwłaściciela tych działek.

Poza sporem w sprawie niniejszej pozostawał fakt złożenia przez skarżącego w dniu 26 czerwca 2006r. wniosku o przyznanie płatności, podczas gdy przejście prawa własności działki ewidencyjnej nr 401 z E. R. na A. R. nastąpiło w dniu 22 lutego 2006r. mocą zawartej przed notariuszem umowy darowizny. Tym samym doszło do przekroczenia przez skarżącego terminu unormowanego w powołanym wyżej rozporządzeniu. Treść cytowanego wyżej §11 rozporządzenia wyraźnie wyznacza bowiem termin 35 dni do złożenia wniosku przez producenta rolnego zamierzającego kontynuować produkcję rolną prowadzoną przez poprzednika. Ta, nie inna norma prawa materialnego w sprawie niniejszej ma zastosowanie, gdyż stanów faktycznych jak w przedmiotowej sprawie ona dotyczy.

Nie zasługuje zatem na uwzględnienie twierdzenie skargi, że zastosowanie w sprawie powinien znaleźć § 6 powołanego rozporządzenia. Regulacja prawna zawarta w tym przepisie dotyczy sytuacji, gdy producent rolny zwraca się do kierownika biura powiatowego Agencji z wnioskiem o przyznanie płatności i w przedmiotowej sprawie wniosek taki złożył już ojciec skarżącego E. R..

Natomiast stan faktyczny, w którym po uprzednim złożeniu wniosku o przyznanie płatności w trybie § 6 rozporządzenia dochodzi do przeniesienia prawa własności gruntu będącego przedmiotem tego wniosku na innego producenta rolnego, reguluje wprost przepis § 11 rozporządzenia. Wykładnia prawna normy zawierającej się w przepisie § 11 rozporządzenia nie pozostawia wątpliwości i była słusznie oczywista dla organów administracji orzekających w sprawie.

Tym samym nie zasługuje na uwzględnienie zarzut skargi naruszenia zaskarżoną decyzją § 6 rozporządzenia, gdyż przepisu tego organy pierwszej i drugiej instancji nie stosowały.

Nadmienić należy również, iż organy administracji nie mogły w niniejszej sprawie zastosować art. 9 zd.1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.) zwanej dalej k.p.a. Przepis ten stanowi, iż organy administracji publicznej są obowiązane do należytego i wyczerpującego informowania stron o okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie ich praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego. Organy administracji orzekające w niniejszej sprawie nie miały jednak, z oczywistych względów, żadnej wiedzy o tym, że prawo własności nieruchomości E. R. przeszło na A. . Informacji takich organy nie uzyskały od producenta rolnego i jego następcy, ani też poprzez doręczenie odpisu aktu notarialnego. Choć na notariuszu spoczywa obowiązek doręczenia odpisu aktu notarialnego określonym w przepisach prawa instytucjom publicznym, to nie dotyczy to Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa. Z tych względów organy pierwszej i drugiej instancji nie mogły w przedmiotowej sprawie podjąć kroków zmierzających do udzielenia skarżącemu pomocy prawnej, zwłaszcza w sytuacji, gdy Agencja nie jest instytucją prowadzącą doradztwo prawne, czy udzielającą porad prawnych.

Pozytywną wiedzę o przeniesieniu prawa własności gruntów, których dotyczył wniosek E. R., organ I instancji pozyskał dopiero wskutek złożenia przez A.R. stosownego wniosku w miesiącu czerwcu 2006r., zatem już po upływie przewidzianego prawem 35-dniowego terminu do złożenia wniosku przez nowego producenta rolnego.

Ponadto, jak wskazuje na to treść rozporządzenia, producent rolny wnioskujący o przyznanie płatności na zalesienie gruntu, zobligowany jest złożyć stosowny wniosek na formularzu urzędowym. Wypełniony formularz przedłożyć musiał również E.R., występując z wnioskiem o przyznanie płatności na rok 2004. Na druku wniosku w rubryce oznaczonej za nr XII zatytułowanej "Oświadczenia i Zobowiązania" widnieje treść zobowiązania wnioskodawcy do niezwłocznego informowania na piśmie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa o każdej zmianie stanu faktycznego lub prawnego objętych wnioskiem, w szczególności jeśli zmiana ta dotyczy przeniesienia własności części albo wszystkich działek rolnych objętych wnioskiem na rzecz innego producenta rolnego. Powyższe zobowiązanie widniało również na formularzu złożonym przez E. R.

Z podanych wyżej względów nie został uwzględniony argument podniesiony przez skarżącego, iż nie został pouczony przez notariusza ani Agencję o konieczności zgłoszenia darowizny.

Autor skargi zarzucił organowi I instancji, iż jego wniosek o przyznanie płatności Kierownik Biura Powiatowego Agencji zweryfikował dalece po upływie 60-dniowego terminu wyznaczonego prawem. Zgodnie zaś z treścią przepisu art. 12 §1 k.p.a., organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia. Zauważyć jednak należy, iż naruszenie dyspozycji tego przepisu prawa nie miało wpływu na treść merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy, a tylko takie naruszenie może powodować, w świetle art. 145 §1 pkt. 1 ppkt c) p.p.s.a., uwzględnienie skargi i uchylenie decyzji.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny, na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Sygn. akt I SA/Ke 488/07

Zarządzenie

1. odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczyć skarżącemu A.R.;

2. pouczyć stronę o sposobie i terminie wniesienia skargi kasacyjnej (art. 173 §1 i 2 p.p.s.a.);

3. kal. 30 dni.

Kielce, dnia 5 grudnia 2007r.