Wyrok WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 886/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2017-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Obrony Narodowej
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 8 ust. 1, art. 60 e ust. 3, ust. 13 i ust. 14, art. 104 ust. 1
journal: Dz.U. 2016 poz 1726
law: Ustawa z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Jutrzenka-Trzebiatowski (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Aleksandra Wieczorek Asesor WSA Jarosław Piątek Protokolant referent stażysta Magdalena Komar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2017 r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Dowódcy [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie utraty prawa do uposażenia I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia [...] r. nr [...], II. zasądza od Dowódcy [...] na rzecz skarżącego J.B. kwotę 497 (czterysta dziewięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotów kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Dowódca Jednostki Wojskowej Nr [...] decyzją z dnia [...].05.2017 r. nr [...] – powołując się na art. 104 § 1 ustawy z dnia 14.06.1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 23 ze zm. – określanej dalej jako k.p.a.) oraz art. 8 ust. 1, art. 60e ust. 3, ust, 13 i ust, 14 i art. 104 ust. 1 ustawy z dnia 11.09.2003 roku o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 1726 ze zm. – określanej dalej jako u.s.w.ż.z.) - stwierdził utratę prawa do uposażenia st. szer. J.B. s. M., PESEL: [...] za okres zwolnienia lekarskiego, tj. od [...].08.2015 r. do [...].10.2016 r. - łącznie za 442 dni.

W uzasadnieniu organ wskazał, iż st. szer. J.B. pełnił zawodową służbę wojskową w Jednostce Wojskowej Nr [...] na stanowisku mechanik-spawacz, na podstawie kontraktu na pełnienie zawodowej służby wojskowej nr [...] z dnia [...].05.2015 r., zawartego na okres od dnia [...].05.2015 r. do dnia [...].05.2017 r. Z dniem [...].01.2017 r. wyżej wymieniony żołnierz został zwolniony z zawodowej służby wojskowej wskutek ustalenia przez wojskową komisję lekarską niezdolności do służby. Pełniąc bowiem tą służbę we wspomnianej jednostce przebywał na zwolnieniach lekarskich w terminie:

- od [...].08.2015 r. do [...].08.2015 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].08.2015 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 04.08.2015 r.

- od [...].08.2015 r. do [...].08.2015 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].08.2015 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 12.08.2015 r.

- od [...].08.2015r. do [...].08.2015 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].08.2015 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 26.08.2015 r.

- od [...].08.2015 r. do [...].09.2015 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].08.2015 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 02.09.2015 r.

- od [...].09.2015r. do [...].10.2015 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].09.2015 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 15.09.2015 r.

- od [...].09.2015 r. do [...].11.2015 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].09.2015 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 23.09.2015 r.

- od [...].11.2015 r. do [...].12.2015 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].11.2015 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 18.11.2015 r.

- od [...].12.2015 r. do [...].12.2015 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].12.2015 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 09.12.2015 r.

- od [...].12.2015 r. do [...].01.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].12.2015 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 30.12.2015 r.

- od [...].01.2016 r. do [...].02.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].01.2016 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 14.01.2016 r.

- od [...].02.2016 r. do [...].02.2016 r. seria [...] wystawiony w dniu [...].02.2016 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 10.02.2016 r.

- od [...].03.2016 r. do [...].03.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].03.2016 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 03.03.2016 r.

- od [...].03.2016r. do [...].04.2016r. seria [...] wystawionym w dniu [...].03.2016r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 16.03.2016 r.

- od [...].04.2016 r. do [...].04.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].04.2016 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 08.04.2016 r.

- od [...].04.2016 r. do [...].05.2016 r. seria [...] wystawiony w dniu [...].04.2016 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 20.04.2016 r.

- od [...].05.2016 r. do [...].05.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].05.2016 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 13.05.2016 r.

- od [...].06.2016 r. do [...].06.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].05.2016 r, które to zwolnienie dostarczył w dniu 02.06.2016 r.

- od [...].06.2016 r. do [...].07.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].06.2016 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 24.06.2016 r.

- od [...].07.2016 r. do [...].08.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].07.2016 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 13.07.2016 r.

- od [...].08.2016r. do [...].08.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].08.2016 r. które to zwolnienie dostarczył w dniu 03.08.2016 r.

- od [...].08.2016 r. do [...].09.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].08.2016 r., które to zwolnienie dostarczył w dniu 25.08.2016 r.

- od [...].09.2016 r. do [...].10.2016 r. seria [...] wystawionym w dniu [...].09.2016 r. które to zwolnienie dostarczył w dniu 16.09.2016 r.

Ponadto organ wskazał, iż na podstawie pisma Oddziału Żandarmerii Wojskowej nr [...] z dnia [...].12.2016 r. stwierdzono, iż st. szer. J.B. nie posiadając zgody na podejmowanie dodatkowej pracy zarobkowej od Dowódcy Jednostki i przebywając notorycznie na długotrwałych zwolnieniach lekarskich, od sierpnia 2015 r. do chwili przekazania pisma był wykonawcą tymczasowym ze świadczeniem usług na rzecz "I" sp. z o.o., mając zawartą umowę zlecenie z nieistniejącą już agencją pracy tymczasowej "G" sp. z o.o. i w chwili obecnej ze spółką "K" sp. z o.o. oraz osiągnął dochody z tego zatrudnienia.

W powyższym piśmie podano dokładne terminy, w których żołnierz świadczył zlecenie na rzecz powyższych firm, tj.: 1) "G" sp. z o.o. od dnia [...].01.2015 r. do dnia [...].12.2015 r. 2) "K" sp. z o.o. od dnia [...].01.2016 r. do dnia [...].09.2016 r.

Ponadto do tego pisma załączono zaświadczenia o osiągniętych przez niego dochodach z tytułu realizacji tych umów. I tak z zaświadczenia wystawionego przez "G" sp. z o.o. wynika, iż w okresie od dnia [...].01.2015 r. do dnia [...].12.2015 r. wykonując umowę zlecenia st. szer. J.B. osiągnął przychód w wysokości 24 031,94 zł, a z zaświadczeń wystawionych przez "K" sp. z o.o. wynika, iż w okresie od dnia [...].01.2016r. do dnia [...].06.2016 r. osiągnął przychód w wysokości 7 297,14 zł oraz w okresie do dnia [...].07.2016 r. do dnia [...].12.2016 r. osiągnął wynagrodzenie w wysokości 2 138,58 zł.

W tak ustalonym stanie faktycznym organ odwołał się do treści art. 60e ust. 3 u.s.w.ż.z., zgodnie z którym żołnierz zawodowy traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia, jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego. Kontrola prawidłowości wykorzystywania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy żołnierz zawodowy w okresie niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej (art. 60e ust.7 u.s.w.ż.z.). Przy czym stosownie do art. 60e ust. 13 dowódca jednostki wojskowej stwierdza, w drodze decyzji, utratę prawa do uposażenia za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4.

Mając na uwadze powyższe przepisy organ I instancji wskazał, iż wobec ustalenia, że st. szer. J.B. przebywając na długotrwałych zwolnieniach lekarskich wykonywał pracę zarobkową w formie umów zleceń we wskazanych powyżej spółkach "G" i "K" oraz osiągał z tego tytułu stosowne wynagrodzenia, należało stwierdzić, iż wyżej wskazany żołnierz traci prawo do całości wypłaconego uposażenia zasadniczego wraz z dodatkami o charakterze stałym, za cały okres zwolnienia lekarskiego od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].10.2016 r., w czasie którego wykonywał pracę zarobkową.

Odwołanie od powyższej decyzji złożył st. szer. rez. J.B., podnosząc następujące zarzuty:

- wydanie decyzji bez wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, gdyż nie zostało przeprowadzone postępowanie w sprawie stwierdzenia nieprawidłowego wykorzystania zwolnień lekarskich, co doprowadziło do błędnych ustaleń faktycznych;

- nieprzeprowadzenie czynności kontrolnych przez Dowódcę Jednostki Wojskowej Nr [...] pomimo tego, że zgodnie z art. 60e u.s.w.ż.z., kontrola wykorzystania prawidłowości zwolnień lekarskich powinna być przeprowadzona wyłącznie przez wojskowe komisje lekarskie lub Dowódcę Jednostki Wojskowej;

- niesporządzenie protokołu na okoliczność stwierdzonych nieprawidłowości w wykorzystaniu zwolnień lekarskich, a w konsekwencji niezapoznanie strony z wynikami kontroli, to jest naruszenia art. 60e ust. 9, ust. 10 i ust. 12 u.s.w.ż.z.

Jednocześnie odwołujący stwierdził, że nigdy w czasie zwolnienia lekarskiego nie podejmował pracy zarobkowej, a o podjęciu pracy nie mogą świadczyć informacje i zaświadczenia z firm "K" sp. z o.o. oraz "G" sp. z o.o. oraz zawarte przez niego umowy cywilnoprawne. Ponadto podkreślił, iż czynności w ramach tych umów wykonywane były przez inne osoby. Pomimo złożenia w tym zakresie wniosków dowodowych nie zostały one przez organ rozpoznane. Ponadto odwołujący podniósł, iż organ I instancji nie uwzględnił faktu jego hospitalizacji w dniach [...].09.2015 r., rehabilitacji w dniach [...].03.2016 r., wizyt w NZOZ "M" oraz u lekarza neurologa. Odwołujący wskazał również, że decyzja nie została poprzedzona odpowiednim postępowaniem, w którym mógłby uczestniczyć i bronić się.

Na podstawie tak sformułowanych zarzutów oraz ich uzasadnienia odwołujący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości i umorzenie postępowania organu I instancji w całości.

Decyzją z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] Dowódca [...], działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a., art. 60e ust. 3, ust. 7 i ust. 13 oraz art. 8 ust. 1 u.s.w.ż.z.:

1) uchylił decyzję nr [...] Dowódcy [...] z dnia [...].05.2017 r. w części dotyczącej ustalenia okresu za jaki stwierdzono utratę prawa do uposażenia, to jest od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].10.2016 r.,

2) ustalił następujące okresy zwolnień lekarskich, za które żołnierz zawodowy traci prawo do uposażenia: - od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].05.2016 r. - od dnia [...].08.2016 r. do dnia [...].10.2016 r. 3) w pozostałej części utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu powyższej decyzji organ odwoławczy przytoczył przepisy prawa materialnego, wskazane przez organ I instancji, które stanowiły podstawę zaskarżonej decyzji, podkreślając, że pracą zarobkową - w tradycyjnym tego słowa znaczeniu - jest praca wykonywana w celu osiągnięcia przysporzenia majątkowego w postaci wynagrodzenia. W przypadku pracy tego rodzaju, to zarobek jest więc elementem determinującym podjęcie konkretnej działalności. Powyższa uwaga jest o tyle istotna, że po pierwsze wskazuje, że tylko aktywność nastawiona na osiągnięcie dochodu może być podstawą wdrożenia sankcji w postaci utraty prawa do uposażenia. Po drugie, wyraźnie wskazuje, że fakt otrzymywania wynagrodzenia przesądza o zakwalifikowaniu danej aktywności jako wykonywania pracy zarobkowej. W konsekwencji organ I instancji ustalił w sposób poprawny fakt nieprawidłowego wykorzystywania zwolnienia przez żołnierza. Wniosek o nieprawidłowym wykorzystywaniu zwolnienia wywiódł bowiem z faktu wykonywania pracy zarobkowej skutkującej otrzymywaniem przez żołnierza wynagrodzenia z tytułu wykonywania usług na podstawie zawartych umów zlecenia. Powyższe fakty ustalone zostały na podstawie wspomnianych wyników czynności służbowych Oddziału Żandarmerii Wojskowej, wszczętych na wniosek Dowódcy [...], których ustalenia przekazane zostały organowi I instancji pismem z dnia [...].12.2016 r. nr [...].

Zgodnie z ustaleniami właściwych organów wojskowych potwierdzono, że st. szer. rez. J.B., nie posiadając zgody Dowódcy Jednostki Wojskowej na podejmowanie pracy zarobkowej, był wykonawcą tymczasowym ze świadczeniem usług na rzecz "I" sp. z o.o. mając zawartą umowę zlecenia z agencją pracy tymczasowej "G" sp. z o.o. oraz z "K" sp. z o.o..

I tak z zaświadczenia z dnia [...].12.2016 r. - załączonego do wspomnianego pisma Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej – wystawionego przez spółkę "G" wynika, że J.B. świadczył usługę na rzecz tej spółki na podstawie umowy zlecenia w okresach od dnia [...].01.2015 r. do dnia [...].06.2015 r. oraz od dnia [...].07.2015 do dnia [...].12.2015 r. osiągając w przychód w wysokości (...):

- 2 585,40 zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w dniu [...].09.2015 r. za okres od [...].08.2015 r. do [...].08.2015 r.;

- 2 634,54 zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w dniu [...].10.2015 r. za okres od [...].09.2015 r. do [...].09.2015 r.;

- 841,35zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w dniu [...].11.2015 r. za okres [...].10.2015 r. do [...].10.2015 r.;

- 3 349,50 zł (brutto), wypłacony w dniu [...].12.2015 r. za okres od [...].11.2015 r. do [...].11.2015 r.;

- 4 331,51 zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w dniu [...].12.2015 r. za okres od [...].12.2015 r. do [...].12.2015 r.

W czasie wykonywania powyższej pracy zarobkowej na rzecz spółki "G", odwołujący przedkładał w macierzystej jednostce wojskowej zaświadczenia lekarskie o niezdolności do pracy w następujących okresach:

- od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].08.2015 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].08.2015 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].08.2015 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].09.2015 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].09.2015 r. do dnia [...].10.2015 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].09.2015 r. do dnia [...].11.2015 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].11.2015 r. do dnia [...].12.2015 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].12.2015 r. do dnia [...].12.2015 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].12.2015 r. do dnia [...].01.2016 r. (nr druku [...]).

Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, że w okresie objętym wskazanymi wyżej zwolnieniami lekarskimi st. szer. rez. J.B. wykonywał pracę zarobkową, tym samym nieprawidłowo wykorzystywał zwolnienia lekarskie. W konsekwencji organ uznał, że traci on prawo do uposażenia za cały okres przebywania na zwolnieniach lekarskich obejmujących okres od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].12.2015 r.

Ponadto organ wskazał, iż zaświadczeń z dnia [...].06.2016 r. i [...].10.2016 r. wystawionych przez "K" sp. z o.o. – stanowiących załącznik do wspomnianego pisma Komendanta Oddziału Żandarmerii Wojskowej – wynika, iż J.B. świadczył usługę na rzecz powyższej spółki na podstawie umowy zlecenia w okresach od dnia [...].01.2016 r. do dnia [...].06.2016 r. oraz od dnia [...].07.2016 r. do dnia [...].12.2016 r. osiągając następujący przychód :

1. 1860,34 zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w lutym 2016 r., za okres od [...].01.2016r. do [...].01.2016 r.; 2. 1850,00 zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w marcu 2016 r. za okres od [...].02.2016 r. do [...].02.2016 r.; 3. 1850,00 zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w kwietniu 2016 r. za okres od [...].03.2016 r. do [...].03.2016 r.; 4. 868,40 zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w maju 2016 r. za okres od [...].04.2016 r. do [...].04.2016 r.; 5. 868,40 zł (brutto), wypłacony zleceniodawcy w czerwcu 2016 r. za okres od [...].05.2016 r. do [...].05.2015 r.; 6. 288,58 zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w dniu [...].09.2016 r. za okres od [...].08.2016 r. do [...].08.2016 r.; 7. 1 850,00 zł (brutto), wypłacony zleceniobiorcy w dniu [...].10.2016 r. za okres od [...].09.2016 r. do [...].09.2016 r.

W czasie wykonywania powyższej pracy zarobkowej na rzecz spółki "K" st. szer. rez. J.B. przedkładał w macierzystej jednostce wojskowej zaświadczenia lekarskie o niezdolności do pracy w następujących okresach:

- od dnia [...].12.2015 r. do dnia [...].01.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].01.2016 r. do dnia [...].02.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].01.2016 r. do dnia [...].02.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].02.2016 r. do dnia [...].02.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].03.2016 r. do dnia [...].03.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].03.2016 r. do dnia [...].04.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].04.2016 r. do dnia [...].04.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].04.2016 r. do dnia [...].05.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].05.2016 r. do dnia [...].05.2016 r. (nr druku [...]).

- od dnia [...].07.2016 r. do dnia [...].08.2016 r.(nr druku [...]);

- od dnia [...].08.2016 r. do dnia [...].08.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].08.2016 r. do dnia [...].09.2016 r. (nr druku [...]);

- od dnia [...].09.2016 r. do dnia [...].10.2016 r. (nr druku [...]).

Biorąc powyższe pod uwagę organ stwierdził, że w okresie objętym wskazanymi wyżej zwolnieniami lekarskimi st. szer. rez. J.B. wykonywał pracę zarobkową, tym samym nieprawidłowo wykorzystywał zwolnienia lekarskie. W konsekwencji organ uznał, że traci on prawo do uposażenia za cały okres przebywania na zwolnieniach lekarskich obejmujących okres od dnia [...].01.2016 r. do dnia [...].05.2016 r. oraz "od dnia [...].07.2016 r. do [...].10.2017 r."

Zdaniem organu odwoławczego wbrew zawartym w odwołaniu twierdzeniom strony, decyzja organu l instancji poprzedzona została wszechstronnym postępowaniem w przedmiocie kontroli wykorzystania zwolnień lekarskich.

Odnosząc się do podniesionego w odwołaniu zarzutu nieprzeprowadzenia kontroli przez właściwy organ wojskowy, to jest - jak wynika z art. 60e ust. 2 pkt. 2 u.s.w.ż.z. - przez dowódcę jednostki wojskowej – organ wskazał, że czynności kontrolne w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego wszczęte zostały na wniosek Dowódcy [...], który to wniosek przekazany został za pismem nr [...] z dnia [...].04.2016 r. Dlatego też uznać należy, że w świetle unormowań zawartych w art. 60e u.s.w.ż.z. nie doszło w sprawie do naruszenia tego przepisu. Ponadto w ocenie organu ustawodawca przewidział otwarty katalog środków dowodowych, stanowiąc, że jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się wyjaśnienia sprawy, a zatem to do organu będzie należała decyzja, z których środków dowodowych skorzysta.

Zgodnie z powyższym organ I instancji postanowieniem z dnia [...].04.2017 r., które zostało doręczone stronie w dniu [...].05.2017 r., dopuścił dowód z następujących dokumentów:

- zaświadczenia z dnia [...].12.2016 r. z "G" sp. z o.o.;

- zaświadczenia z dnia [...].06. 2016 r. z "K" sp. z o.o.;

- zaświadczenia o wynagrodzeniu z dnia [...].10.2016 r. z "K" sp. z o.o.;

- zaświadczeń lekarskich obejmujących okres od dnia [...].08.2015r. do dnia [...].12.2016 r.

- na okoliczność potwierdzenia wykonywania pracy zarobkowej i osiągania dochodów z tego tytułu oraz przebywania na zwolnieniu lekarskim. Tym samym brak jest zdaniem organu II instancji podstaw do uznania, że w wyniku niesporządzenia protokołu strona pozbawiona została możliwości ustosunkowania się do materiału dowodowego lub wniesienia uwag.

Możliwość taką strona miała ponadto w trakcie trwania całego postępowania wyjaśniającego poprzedzającego wydanie zaskarżonej decyzji, gdyż zapewniony został stronie czynny udział w sprawie. Tym samym organ wskazał, że zawarte w odwołaniu twierdzenia strony o braku możliwości uczestniczenia w postępowaniu i "bronieniu się" odbiegają od oczywistych faktów. Ponadto organ zwrócił uwagę, iż postępowanie wyjaśniające przeprowadzone zostało na skutek uchylenia wcześniejszej decyzji organu I instancji podjętej w niniejszej sprawie.

W toku toczącego się postępowania strona ograniczyła się do negowania faktu wykonywania pracy zarobkowej oraz do wniesienia prośby - pismem z dnia [...].05.2017 r. - o zwrócenie się do wskazanych spółek o udzielenie informacji czy są w stanie potwierdzić, że w okresie objętym postępowaniem wnioskodawca fizycznie świadczył na rzecz tych podmiotów pracę zarobkową.

Organ podkreślił, iż w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, a w szczególności zaświadczeń uzyskanych od tych spółek, które wyraźnie wskazywały na fakt świadczenia pracy na ich rzecz, należało uznać takie żądanie za bezzasadne. Z tego też powodu organ II instancji nie uznał za wiarygodne twierdzeń odwołującego się o niewykonywaniu osobistym pracy zarobkowej na rzecz wskazanych pracodawców. W jego ocenie trudno uznać za przekonujące twierdzenia, że w okresie objętym kontrolą to jest sierpień 2015 r. do październik 2016 r. otrzymane i przelane na konto strony wynagrodzenie nie było jej wynagrodzeniem oraz, że w całym tym okresie czynności określane w zawartych przez stronę umowach wykonywane były przez inne osoby. Przeczą temu wskazane wyżej dowody w postaci zaświadczeń podmiotów, na rzecz których st. szer. rez. J.B. świadczył prace. Załączony do odwołania wzór druku o wyrażenie zgody na powierzenie działań w zakresie ochrony fizycznej nie może stanowić o udowodnieniu powierzania czynności innej osobie.

Odnosząc się do wskazywanych przez stronę przykładowych terminów wizyt lekarskich, przechodzonych rehabilitacji czy hospitalizacji organ II instancji wskazał, iż nie neguje pokrywania się terminów w jakich się one odbywały z terminami zwolnień lekarskich. Temu właśnie celowi powinno służyć prawidłowe wykorzystanie zwolnień lekarskich. Odbycie hospitalizacji w dniach [...].09.2015 r. - [...].09.2015 r. dotyczy okresu na jaki odwołujący posiadał i przedłożył dwa zwolnienia lekarskie, zwolnienie lekarskie od dnia [...].09.2015 r. do dnia [...].10.2015 r. (nr druku [...]) oraz zwolnienie lekarskie od dnia [...].09.2015 r. do dnia [...].11.2015r. (nr druku [...]), jednakże wobec faktu ustalenia wykonywania pracy zarobkowej między innymi w okresie od dnia [...].09.2015 r. do dnia [...].09.2015 r., za którą to pracę odwołujący się otrzymał wynagrodzenie w kwocie 2 634,54 zł, a więc ustalenia nieprawidłowego wykorzystania zwolnienia lekarskiego zastosowanie znajduje norma zawarta w art. 60e ust. 3 u.s.w.ż.z., zgodnie z którą w przypadku wystąpienia wyżej opisanych okoliczności faktycznych, żołnierz zawodowy traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. na powyższą decyzję złożył J.B. zarzucając jej:

- brak poprzedzenia decyzji postępowaniem w przedmiocie kontroli wykorzystywania przeze niego zwolnień lekarskich zgodnie z art. 60e ust. 9 i 10 u.s.w.ż.z., a tym samym brak zapewnienia mu możliwości czynnego udziału w prowadzonym postępowaniu,

- nieprzeprowadzenia pełnego postępowania dowodowego, w tym niezasadne nieuwzględnienie jego wniosków dowodowych na okoliczność, czy faktycznie wykonywał jakiekolwiek obowiązki związane z pracą zawodową

- błędne ustalenia stanu faktycznego polegające na uznaniu, iż w okresach od dnia [...].08.2015 r. do [...].05.2016 r. oraz od dnia [...].08.2016 r. do dnia [...].10.2016 r. wykonywał pracę zarobkową, podczas gdy faktycznie w okresach tych nie świadczył żadnej pracy zarobkowej, a przekazywane na jego konto bankowe świadczenia były świadczeniami innych osób, które upoważniły spółki "K" oraz "G" do przekazywania ich wynagrodzenia za jego pośrednictwem.

Mając na uwadze powyższe skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] nr [...] z dnia [...].05.2017 r.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie w dniu 19 października 2017 r. skarżący - działający poprzez profesjonalnego pełnomocnika – podtrzymał skargę, uzupełniając ją o wniosek o zasądzenie kosztów postępowania od organu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 1066) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że w postępowaniu sądowym badana jest co do zasady wyłącznie legalność aktu administracyjnego, czyli prawidłowość zastosowania przepisów prawa, obowiązujących w dacie wydania zaskarżonego aktu, do zaistniałego stanu faktycznego, jak również trafność wykładni tych przepisów oraz prawidłowość przyjętej procedury. Dokonując oceny we wskazanym zakresie sądy administracyjne nie mogą zatem brać pod uwagę argumentów natury słusznościowej, czy celowościowej. Stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 - określanej dalej jako p.p.s.a.), uwzględnienie skargi następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy (lit. c). W razie niewystąpienia wskazanych uchybień, na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga podlega oddaleniu. Mając na uwadze powyższy zakres kontroli Sąd uznał, iż skarga zasługuje na uwzględnienie. Podstawą materialną zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji, stanowił przepis art. 60e u.s.w.ż.z. stanowiący, iż : - prawidłowość orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby, prawidłowość wykorzystania zwolnienia lekarskiego, spełnienie wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz oświadczenie żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3, może podlegać kontroli (ust. 1); - kontrolę przeprowadzają: 1) wojskowe komisje lekarskie - w zakresie prawidłowości orzekania o czasowej niezdolności do służby z powodu choroby oraz prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego; 2) dowódca jednostki wojskowej - w zakresie prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego przez żołnierza zawodowego i spełnienia wymogów formalnych zaświadczeń lekarskich oraz w zakresie w zakresie oświadczenia żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3 (ust. 2); - jeżeli w wyniku kontroli zostanie ustalone nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego, żołnierz zawodowy traci prawo do uposażenia za cały okres zwolnienia (ust. 3); - kontrola prawidłowości wykorzystania zwolnień lekarskich polega na ustaleniu, czy żołnierz zawodowy w okresie orzeczonej niezdolności do służby, w tym sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem lub innym członkiem rodziny, nie wykorzystuje zwolnienia lekarskiego w sposób niezgodny z jego celem, a w szczególności czy nie wykonuje pracy zarobkowej (ust. 7); - kontrolę prawidłowości wykorzystania zwolnienia lekarskiego oraz oświadczenia żołnierza zawodowego, o którym mowa w art. 60c pkt 3, przeprowadza osoba upoważniona przez dowódcę jednostki wojskowej (ust. 9); - w razie stwierdzenia w trakcie kontroli, że żołnierz zawodowy wykonuje pracę zarobkową albo wykorzystuje zwolnienie lekarskie w inny sposób niezgodny z jego celem, osoba kontrolująca sporządza protokół, w którym podaje, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia lekarskiego (ust. 10); - protokół przedstawia się żołnierzowi zawodowemu w celu wniesienia do niego ewentualnych uwag; wniesienie uwag żołnierz zawodowy potwierdza własnoręcznym podpisem (ust.12); - na podstawie ustaleń zawartych w protokole dowódca jednostki wojskowej stwierdza, w drodze decyzji, utratę prawa do uposażenia za okres, o którym mowa w ust. 3 lub 4; przepis stosuje się odpowiednio w przypadku zawiadomienia przez wojskową komisję lekarską w wyniku przeprowadzenia przez tę komisję kontroli o nieprawidłowościach w wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego (ust.13); - od decyzji, o której mowa w ust. 13, żołnierzowi zawodowemu przysługuje odwołanie do wyższego przełożonego (ust.14). Mając na uwadze powyższe należy przede wszystkim wskazać, iż niewątpliwie wydanie decyzji stwierdzającej utratę uposażenia w niniejszej sprawie nastąpiło z naruszeniem zasad określonych w powołanym art. 60e ust. 9, 10, 12 i 13 u.s.w.ż.z. Nie została bowiem poprzedzona przeprowadzeniem kontroli, o której mowa w powołanych przepisach. Za taką kontrolę nie sposób uznać czynności wyjaśniających, zainicjowanych pismem Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...].04.2016r. nr [...], a wykonanych przez Oddział Żandarmerii Wojskowej, zakończonych pismem nr [...], opatrzonym dwoma datami jego sporządzenia, tj. [...].12.2016r. i [...].12.2016r. Powyższe bowiem pismo Dowódcy Jednostki Wojskowej Nr [...] z dnia [...].04.2016 r. nie stanowiło upoważnienia do czynności kontrolnych, o którym mowa w art. 60 ust. 9 u.s.w.ż.z., lecz przeprowadzenia czynności wyjaśniających mających na celu w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa przez żołnierza wszczęcia postępowania karnego przeciwko niemu, co wprost wynika z ostatniego zdania tego pisma, zawierającego wniosek o ściganie karne. Protokół, który jest wynikiem tego postępowania kontrolnego, ma szczególnie doniosłe znaczenie gwarancyjne dla żołnierza, pozwala mu bowiem stwierdzić zakres w jakim kwestionowana jest zasadność prawidłowego wykorzystania zwolnienia lekarskiego (a nie dopiero z treści samej decyzji), umożliwiając mu wniesienie uwag. Przepis art. 60e ust. 10 u.s.w.ż.z. stanowi bowiem, iż w protokole podaje się, na czym polegało nieprawidłowe wykorzystanie zwolnienia, co oznacza, iż konieczne jest powiązanie określonych zdarzeń, które stanowią o nieprawidłowym wykorzystaniu zwolnienia lekarskiego z precyzyjnie określonymi okresami zwolnienia lekarskiego. O znaczeniu tego dokumentu świadczy również to, iż wymagane jest przedstawienie go żołnierzowi, co nie nastąpiło w kontrolowanej sprawie, a ponadto - co jest najistotniejsze - z przepisu art. 60e ust. 13 u.s.w.ż.z. wyraźnie wynika, iż to na jego podstawie dowódca jednostki wojskowej stwierdza, w drodze decyzji, utratę prawa do uposażania za okres, o którym mowa ust. 3 i 4. Tak jednoznaczne stwierdzenie wskazuje, iż dowódca jednostki nie może z pogwałceniem powyższych przepisów zaniechać sporządzenia powyższego protokołu przed wydaniem decyzji o stwierdzeniu utraty prawa do uposażenia.

Podkreślić należy, iż decyzja administracyjna powinna być wynikiem wszechstronnej analizy okoliczności danej sprawy, przy uwzględnieniu ogólnych zasad postępowania administracyjnego, w tym art. 7 k.p.a., statuującego zasady dochodzenia prawdy obiektywnej i uwzględniania interesu społecznego i słusznego interesu obywatela oraz art. 77 § 1 k.p.a. nakładającego obowiązek wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego. Zgodnie z art. 75 § 1 zd. 1 k.p.a. jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem. Żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu jest okoliczność mająca znaczenie dla sprawy (art. 78 § 1 k.p.a.). Organ administracji publicznej może nie uwzględnić żądania (§ 1), które nie zostało zgłoszone w toku przeprowadzania dowodów lub w czasie rozprawy, jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami, chyba że mają one znaczenie dla sprawy (art. 78 § 2 k.p.a.). W orzecznictwie trafnie podkreśla się, iż przepisu art. 78 § 2 k.p.a. nie należy rozumieć jako zakazu uwzględniania zgłoszonego przez stronę żądania dopuszczenia dowodu na obalenie okoliczności, która zdaniem organu jest już udowodniona (wyjaśniona). Oznaczałoby to bowiem, że strona nie może dowodzić okoliczności odmiennej od przyjętej przez organ. Takie zaś działanie organu stałoby w sprzeczności z zasadą prawdy obiektywnej i zasadą czynnego udziału strony w każdym stadium postępowania. Stąd też nie można nie uwzględnić - z powodu dostatecznego wyjaśnienia sprawy - zgłaszanych przez stronę dowodów, gdy dotychczasowe postępowanie dowodowe prowadzi do wniosków sprzecznych z przedstawionymi przez stronę zgłaszającą nowe dowody (por. wyrok NSA z dnia 12.01.2016 r., sygn. akt II OSK 1111/14, wyrok WSA w Białymstoku z dnia 18.05. 2010 r., sygn. akt II SA/Bk 95/10). Tożsame stanowisko wyrażane jest również w piśmiennictwie, w którym podkreśla się, iż zawartego w art. 78 § 2 k.p.a. sformułowania "jeżeli żądanie to dotyczy okoliczności już stwierdzonych innymi dowodami" nie należy rozumieć dosłownie jako zakazu uwzględniania żądania strony dopuszczenia dowodu na obalenie tezy zdaniem organu już udowodnionej (wyjaśnionej). Oznaczałoby to bowiem, że strona będąca w zwłoce nie może dowodzić swojej tezy dowodowej, jeżeli zdaniem organu została już udowodniona odmienna teza. Byłaby to bowiem kara za zwłokę, której stosowanie byłoby uzależnione od poglądu organu na dotychczasowy wynik postępowania dowodowego. Postanowienia art. 78 § 2 k.p.a. należy odczytywać w następujący sposób: jeżeli strona zgłasza dowód, którego nie zgłaszała w toku postępowania dowodowego, organ może nie uwzględnić żądania, jeżeli żądanie dotyczy tezy dowodowej już stwierdzonej na korzyść strony, która dowód zgłasza, ale jeżeli strona zgłasza dowód, który ma znaczenie dla sprawy, ponieważ jest zgłoszony na tezę odmienną, dowód powinien być dopuszczony (por. E. Iserzon, /w/ E. Iserzon, J. Starościak, K.p.a. Komentarz, 1970, s. 166, M. Jaśkowska, A. Wróbel, Komentarz aktualizowany do k.p.a, LEX 2016, t. 8 do art. 78, F. Elżanowski, /w/ R. Hauser, M. Wierzbowski /red./, K.p.a. Komentarz, C.H. BECK 2014, s. 328, B. Adamiak /w/ B. Adamiak, J. Borkowski, K.p.a. Komentarz, C.H. BECK 2012, s. 350).

W niniejszej sprawie organy obu instancji z naruszeniem powyższych przepisów nie przeprowadziły wnioskowanego przez skarżącego w piśmie z dnia [...].05.2017 r. dowodu polegającego na zwróceniu się do spółek "K" i "G" o udzielenie informacji, czy są w stanie potwierdzić, iż w okresie objętym postępowaniem fizycznie świadczył na rzecz tych podmiotów pracę zarobkową za którą otrzymywał wynagrodzenie oraz o przekazanie na tą okoliczność stosownych dokumentów takich jak książki meldunkowe, czy grafiki służb. Organ I instancji w ogóle nie odniósł się do tego dowodu ani w odrębnym postanowieniu dowodowym, ani też w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Natomiast organ II instancji uznał taki wniosek za bezzasadny, gdyż przeczą temu przedłożone przez powyższe spółki zaświadczenia, a twierdzenia skarżącego w tym zakresie brzmią niewiarygodnie. Taka ocena jest przedwczesna i powyższe stanowisko w istocie uniemożliwiło stronie wykazanie tezy odmiennej od tej przyjętej przez organ, a wynikającej z dotychczas zgromadzonego materiału.

Niewątpliwie okoliczności, których ustalenia domagał się skarżący poprzez swój wniosek dowodowy z dnia [...].05.2017r. mają istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia. Podkreślić bowiem należy, iż skarżący w toku postępowania w sposób konsekwentny twierdził, iż fizycznie nie świadczył pracy w okresie objętym zwolnieniem lekarskim, lecz za niego te prace wykonywały inne osoby, co nie jest wykluczone, jeśli się zważy, iż pracę, którą miał świadczyć, wynikała z umowy określanej jako umowa zlecenia, a ściślej mówiąc z umowy o świadczenia usług do której stosuje się przepisy o zleceniu zgodnie z art. 750 ustawy z dnia 23.04.1964 r. Kodeks cywilny (t.j. Dz.U. z 2017 r. , poz. 459 ze zm. - określanej dalej jako k.c.) Typowa umowa zlecenia zgodnie z art. 734 § 1 k.c. polega bowiem na tym, iż przyjmujący zlecenie zobowiązuje się do dokonania określonej czynności prawnej dla dającego zlecenie. Natomiast umowa o świadczenie usług wskazana w art. 750 k.c. polega na dokonywaniu czynności faktycznych, które nie są uregulowane innymi przepisami (por. W. Czachórski, Zobowiązania, 1999, s. 433, K. Kołakowski (w:) G. Bieniek, KC. Komentarz, t. II, 2011, s. 554, A. Szpunar (w:) System prawa cywilnego, t. III, cz. 2, s. 405).

Strony umowy typu zlecenie mogą postanowić, że na powierzenie osobie trzeciej wykonywania czynności stanowiących przedmiot zobowiązania powinien zleceniobiorca uzyskać każdorazowo pisemną akceptację zleceniodawcy. Jest to zgodne z przepisem art. 738 § 1 k.c., który stanowi w zdaniu pierwszym, że przyjmujący zlecenie może powierzyć wykonanie zlecenia osobie trzeciej tylko wtedy, gdy to wynika z umowy lub ze zwyczaju albo gdy jest do tego zmuszony przez okoliczności. Od zasady osobistego wykonania zlecenia, którego przedmiotem jest dokonanie określonej czynności prawnej, czyli zlecenia sensu stricto (art. 734 § 1 k.c.), prawodawca dopuszcza więc szerokie odstępstwa, a trzeba pamiętać, że do umów o świadczenie usług nieuregulowanych innymi przepisami stosuje się przepisy o zleceniu w sposób "odpowiedni", wobec czego zakres wspomnianych odstępstw może przy świadczeniu czynności faktycznych (umowa typu zlecenie - art. 750 k.c.) być niekiedy jeszcze szerszy i przyjmującego zlecenie stawiać względem osoby trzeciej w sytuacji swoistego "podzleceniodawcy". Dopuszczenie możliwości wykonania świadczenia przez zastępcę istotnie różni stosunek zlecenia (odpowiednio stosunek usług) od umowy o pracę. O ile zatem możliwe jest przy umowach typu zlecenia klauzula wykonywania usług przez osobę trzecią – zastępcę (art. 738 § 1 w zw. z art. 750 k.c.) to jest niedopuszczalna w umowie o pracę (por. K. Osajda /red/, Kc. Komentarz, C.H Beck, wyd. 17, t. do art. 738, wyrok SN z 02.12.1998 r., I PKN 458/98, SNAPiUS 2000, Nr 3, poz. 94).

Mając na uwadze powyższe nie jest zatem wykluczone, iż umowy wiążące skarżącego ze wspomnianymi spółkami "K" i "G" dopuszczały wykonywanie zleconej pracy przez osoby trzecie i w istocie w taki sposób umowy te były wykonywane. Przy czym - w ocenie Sądu - tylko osobiste wykonywanie pracy w trakcie korzystania ze zwolnienia lekarskiego pozostaje w sprzeczności z celami tego zwolnienia, gdyż niewątpliwie może przedłużyć okres niezdolności do służby. Natomiast samo pozostawanie tylko w określonym stosunku cywilnym, z którym nie wiąże się obowiązek osobistego zaangażowania, wykonywania określonych czynności, a w konsekwencji podejmowania jakiejkolwiek aktywności pozostającej w sprzeczności z zaleceniami lekarskimi, służącymi powrotowi do stanu zdrowia umożliwiającego dalsze pełnienie służby, nie stoi w sprzeczności z celami zwolnienia lekarskiego pomimo, iż łączy się z uzyskiwaniem z tego tytułu dochodu.

Stąd organy winne były - w związku ze stanowiskiem skarżącego i jego wnioskiem dowodowym – przeprowadzić postępowanie mające na celu poczynienie ustaleń w jakich konkretnie dniach wykonywał on osobiście usługi na rzecz wyżej wymienionych spółek na podstawie łączących go z tymi podmiotami umów typu zlecenia, co nie wynika ze znajdujących się w aktach zaświadczeń, które wskazują jedynie okres pozostawania przez skarżącego w określonym stosunku cywilnym oraz wysokość osiąganego dochodu w poszczególnych miesiącach.

Jest to istotne z jeszcze jednego powodu, a mianowicie organ miał obowiązek stwierdzenia nieprawidłowości każdego ze zwolnień z osobna, a zatem sprawdzenie wykonywania pracy zarobkowej w każdym z okresów wyznaczonych tym zwolnieniami, które nie obejmowały pełnych kalendarzowych miesięcy. Przedłożone bowiem zaświadczenia wskazują na pozostawanie przez skarżącego w określonym stosunku cywilnym i osiąganie określonych przychodów w skali miesiąca, co nie oznacza, iż w każdym okresie objętym zwolnieniem lekarskim skarżący wykonywał taką pracę.

Ponadto z naruszeniem art. 7, 77 § 1, 80, 107 § 3 k.p.a. zaskarżona decyzja ustala okres zwolnienia lekarskiego od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].05.2015 r. za który skarżący utracił uposażenie, w sytuacji, gdy zarówno z dokumentów załączonych do akt spraw, jak i z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, iż nie przedłożył on zwolnienia, obejmującego okres od dnia [...].08.2015r. do dnia [...].08.2015r. Zwolnienie bowiem nr [...] dotyczy okresu od [...].08.2015r. do [...].08.2015r., a następne zwolnienie o nr [...] dotyczy okresu od [...].08.2015 r. do [...].09.2015 r.

Ponadto zachodzi jeszcze jedna sprzeczność między sentencją decyzji, a jej uzasadnieniem, co stanowi również naruszenie powołanych powyżej przepisów. Mianowicie na stronie 9 decyzji organ stwierdza, że odwołujący "traci prawo do uposażenia za cały okres przebywania na zwolnieniach lekarskich obejmujących okres od dnia [...].01.2016 r. do dnia [...].05.2016 r. oraz obejmujących okres od dnia [...].07.2016 r. do [...].10.2017 r." ( przy czym rok 2017 jest oczywistą omyłką organu, powinien być rok 2016 ), natomiast w sentencji okres od dnia [...].07.2016 r. do dnia [...].07.2016 r. nie został uwzględniony, mimo, iż okres zwolnienia lekarskiego za okres od dnia [...].07.2016 r. do dnia [...].08.2016 r., pokrywał się z pozostawaniem w stosunku zlecenia (i potencjalnym wykonywaniem pracy) oraz otrzymywaniem wynagrodzenia za okres od dnia [...].08.2016 r. do dnia [...].08.2016 r. Okoliczność nieuwzględnienia okresu zwolnienia od dnia [...].07.2016 r. do dnia [...].07.2016 r. nie stanowiła jednak podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji, gdyż zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd nie może wydać orzeczenia na niekorzyść strony, a w konsekwencji w toku dalszego postępowania organy nie mogą objąć innych okresów zwolnienia lekarskiego, za który ewentualnie skarżący utraci uposażenie niż te wynikające z zaskarżonej decyzji organu II instancji.

Mając na uwadze powyższe naruszenie przepisów postępowania, które mogły mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzająca ją decyzję organu I instancji ( pkt I wyroku). Ponownie rozpoznając sprawę organy uwzględniają powyższą ocenę prawną oraz wspomniane wskazania, w szczególności poczynią ustalenia, czy skarżący osobiście wykonywał prace zarobkową w ramach umów cywilnoprawnych łączących go ze wspomnianymi spółkami i to w każdym z poszczególnych okresów zwolnień lekarskich, wyjaśnią również, czy pozostawał on na zwolnieniu lekarskim w okresie od dnia [...].08.2015 r. do dnia [...].08.2015 r., a ponadto zostanie sporządzony protokół, o którym mowa w art. art. 60e ust. 10 u.s.w.ż.z., sporządzony przez upoważnioną przez Dowódcę Jednostki Wojskowej Nr [...] osobę, z którym zostanie zapoznanym skarżący, tak aby mógł wnieść ewentualne uwagi. W przedmiocie zwrotu kosztów postępowania (pkt II wyroku) orzeczono na podstawie art. 200, 205 § 2 i 209 p.p.s.a. Koszty poniesione przez skarżącego wyniosły 497 zł i sprowadzały się do równowartości uiszczonej opłaty skarbowej od złożonego do akt sprawy dokumentu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, a także zwrotu wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika wynoszącego 480 zł, a ustalonego zgodnie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22.10.2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U z 2015 r., poz. 1800 ze zm.).