Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2970/10
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-01-27 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Minister Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej
Treść wyniku: Pozostawić bez rozpatrzenia skargę  na dofinansowanie projektu
Powołane przepisy: article: art. 30b ust. 4, art. 30c ust. 2 i ust. 5 pkt 2 i 3
journal: Dz.U. 2009 nr 84 poz 712
law: Ustawa z dnia 6 grudnia 2006 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju - tekst jednolity
article: art. 220 § 1, art. 3 § 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Jolanta Bożek po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. Sp. z o.o. w W. na informację Ministra Gospodarki – Departament Funduszy Europejskich z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu postanawia pozostawić skargę bez rozpatrzenia.


UZASADNIENIE

T. Sp. z o.o. w W. złożyła w dniu 29 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na informację Ministra Gospodarki – Departament Funduszy Europejskich zawartą w piśmie z dnia [...] grudnia 2010 r. w sprawie negatywnego rozpatrzenia odwołania dotyczącego oceny wniosku o dofinansowanie na realizację projektu.

Do skargi załączono dokumentację w postaci kserokopii dokumentów. Skarżąca nie uiściła ponadto opłaty sądowej od skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje.

Na wstępie należy zauważyć, że ustawa z dnia 6 grudnia 2005 r. o zasadach prowadzenia polityki rozwoju (Dz. U. z 2009 r. Nr 84, poz. 712; zwanej dalej: "z.p.p.r."), reguluje postępowanie sądowoadministracyjne, wszczęte skargami dopuszczalnymi w sytuacjach przewidzianych w omawianej ustawie, pod wieloma względami odmiennie od ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a. Wykładnia i stosowanie tych odmiennych regulacji napotyka na trudności, pogłębione zastosowaniem specyficznej terminologii, wynikające w pierwszym rzędzie z przyjętej techniki legislacji polegającej na wprowadzeniu systemu odpowiedniego stosowania przepisów zarówno w obrębie omawianej ustawy, jak i w odniesieniu do przepisów p.p.s.a. (szerzej: M. Szubiakowski "Postępowanie w sprawie rozdziału środków w ramach polityki rozwoju oraz sądowa kontrola w tych sprawach" Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, 2009 r., nr 4, str. 31 - 40). Odpowiednie stosowanie przepisów polega na tym, że niektóre z nich stosowane są wprost, inne ulegają modyfikacji, a jeszcze inne w ogóle nie mogą być stosowane. Ocena zakresu odpowiedniego stosowania przepisu powinna być oparta na odniesieniu się do systematyki i celów regulacji, w obrębie której ma być odpowiednio zastosowany przepis.

Zgodnie z art. 30e ustawy z.p.p.r. – w zakresie nieuregulowanym w ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a. określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 z wyłączeniem art. 52-55, art. 61 § 3-6, art. 115-122, 146, 150 i 152 tej ustawy. Taki sposób opisania wyłączeń stosowania przepisów p.p.s.a. nie oznacza jednak, że wszystkiej niewymienione w cytowanym przepisie jednostki redakcyjne p.p.s.a. znajdują zastosowanie w postępowaniach sądowoadministracyjnych, w sprawach do jakich odnosi się ustawa z.p.p.r. Mimo na pozór enumeratywnego wyliczenia niepodlegających zastosowaniu przepisów, ustawodawca wprowadza regulacje stanowiące przepisy szczególne, wyłączające w niektórych przypadkach stosowanie niewymienionych jednostek redakcyjnych p.p.s.a., względnie powodujące daleko idące modyfikacje (por. NSA w postanowieniu z 2 września 2009 r. w sprawie o sygn. II GSK 734/09, http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Tak dzieje się w przypadku art. 220 § 1 p.p.s.a. dającego stronie możliwość uzupełnienia braków pisma poprzez uiszczenie opłaty sądowej, który nie ma zastosowania do skargi wnoszonej w trybie ustawy z.p.p.r.

Wskazać bowiem należy, że zgodnie z art. 30c ustawy z.p.p.r. – skarga, o której mowa w ust. 1 jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4, bezpośrednio do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z kompletną dokumentacją w sprawie, obejmującą wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu, kopie wniesionych środków odwoławczych oraz informacji, o której mowa w art. 30b ust. 4. Skarga podlega opłacie sądowej. W myśl art. 30c ust. 4 ustawy z.p.p.r. – sąd rozstrzyga sprawę w zakresie, o którym mowa w ust. 1, w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi. Zgodnie natomiast z art. 30c ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy z.p.p.r. – wniesienie skargi niekompletnej oraz bez uiszczenia opłaty sądowej w terminie, o którym mowa w ust.2 tego przepisu - powoduje pozostawienie jej bez rozpatrzenia.

Z powyższych uregulowań – które stanowią lex specialis w stosunku do p.p.s.a. – nie wynika, aby dopuszczalne było wezwanie przez Sąd strony skarżącej do usunięcia braków skargi w zakresie opłaty. Wymóg złożenia kompletnej skargi wraz z dokumentacją oraz uiszczenie wpisu sądowego ciąży wyłącznie na stronie skarżącej, gdyż to ona zobligowana została do dostarczenia takiego materiału, który umożliwi Sądowi merytoryczne rozpoznanie skargi w zakreślonym 30 – dniowym terminie, bez potrzeby jego uzupełniania przez Sąd. Należy zauważyć, że poprzez modyfikacje sądowego postępowania administracyjnego (m.in. skrócenia terminu do złożenia skargi, wyeliminowania pośrednictwa organu przy jej wnoszeniu, wprowadzenia terminu do rozpatrzenia skargi) ustawodawcy chodziło o uzyskanie efektu szybkości postępowania idącego dalej, niż to umożliwia realizacja przepisów p.p.s.a. W związku z tym, przepis art. 30c ust. 5 ustawy z.p.p.r. przewidujący, że w razie wystąpienia braków skargi w nim wymienionych skargę pozostawia się bez rozpatrzenia, stosuje się bez potrzeby wezwania do uiszczenia opłaty, zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a.

Odnosząc się tym samym do niniejszej sprawy wskazać należy, że zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (§ 2 art. 230 p.p.s.a.). W myśl art. 231 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Na podstawie natomiast § 2 ust.1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2003 r. Nr 221 poz.2193) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa - wynosi 200zł i taki należało uiścić w przedmiotowej sprawie.

W rozpoznawanej sprawie skarżąca strona nie uiściła wpisu sądowego od wniesionej skargi, którą należało uznać także za niekompletną. Z literalnej wykładni art.30 c ust.2 z.p.p.r. wynika, iż kompletna dokumentacja w sprawie obejmuje wniosek o dofinansowanie wraz z informacją w przedmiocie oceny projektu. W postaci kopii można natomiast załączyć pisma zawierające wniesione środki odwoławcze oraz informację o wynikach procedury odwoławczej.

Mając powyższe na uwadze, skargę należało uznać jako niekompletną oraz wniesioną bez uiszczenia opłaty sądowej.

W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 30c ust. 5 pkt 2 i 3 ustawy z.p.p.r. w związku z art.3 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.