Wyrok WSA w Gdańsku, sygn. akt III SA/Gd 276/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2016-06-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6191 Żołnierze zawodowi
Hasła tematyczne: Żołnierze zawodowi
Skarżony organ: Dowódca Jednostki Wojskowej
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Alina Dominiak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2016 r. sprawy ze skargi J. L. na decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z dnia 17 grudnia 2015 r., nr [...] w przedmiocie dodatku motywacyjnego oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z dnia 17 grudnia 2015 r. nr [...] Dowódca Jednostki Wojskowej nr [...] utrzymał w mocy decyzję Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] nr [...] o odmowie wypłaty J. L. dodatku motywacyjnego z tytułu posiadania mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej.

Z uzasadnień do decyzji wynikają następujące istotne okoliczności faktyczne i prawne:

st. chor. szt. rez. J. L. wystąpił w dniu 12 grudnia 2013 r. do Dowódcy Jednostki Wojskowej [...] z wnioskiem o wypłatę dodatku motywacyjnego za posiadanie mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego. Wnioskodawca napisał, że na mocy rozkazu Dowódcy Marynarki Wojennej z dnia 17 listopada 2000 r. nr [...] uzyskał klasę mistrzowską na stałe, a jej uzyskanie poprzedzone było zdaniem egzaminu.

Organy wojskowe nie uwzględniły wniosku, wskazując, że obecnie przyznawanie dodatku motywacyjnego regulują przepisy art. 80 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 46a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. 2014, poz. 1414 ze zm.) oraz przepisy rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych (j.t.Dz.U.2015 r., poz.270). Ponieważ jednak wnioskodawca uzyskał mistrzowską klasę kwalifikacyjną w specjalności wojskowej 30-1-18 na podstawie innych, wcześniej obowiązujących przepisów, nie spełnił zasad nadawania aktualnie klasy kwalifikacyjnej, a w konsekwencji – nie ma prawa do dodatku motywacyjnego na podstawie art. 46 a i art. 80 ust. 1 pkt 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych Wnioskujący legitymuje się bowiem mistrzowską klasę specjalistyczną nadaną przed dniem 1 stycznia 2010 r. na podstawie decyzji nr 29/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 marca 1995 r. w sprawie uzyskiwania klas klasyfikacyjnych przez specjalistów wojskowych i instruktorów spadochronowych w Siłach Zbrojnych, zgodnie z "Instrukcją klasyfikowania specjalistów wojskowych w Siłach Zbrojnych" oraz

" Wykazem korpusów osobowych, grup osobowych i specjalności wojskowych żołnierzy sił zbrojnych RP". W uzasadnieniu do zaskarżonej decyzji organ odwoławczy szczegółowo wyjaśnił, między innymi, że dodatek motywacyjny do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych wprowadzony został z dniem 1 stycznia 2010 r. ustawą z dnia 24 kwietnia 2009 r. zmieniającą ustawę o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (Dz.U. z 2009 r. Nr 79, poz. 669).W przepisach art. 46 i 80 ustawy uregulowano kwestie nadawania żołnierzom zawodowym korpusów podoficerów zawodowych i szeregowych zawodowych klas kwalifikacyjnych odpowiadających poziomowi ich wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego, zgodnie z zajmowanymi stanowiskami służbowymi. W omawianych przepisach przewidziano, między innymi, że klasę kwalifikacyjną nadaje się po zdaniu egzaminu przed komisją egzaminacyjna powołaną przez uprawniony organ.

Na mocy upoważnienia ustawowego zawartego w art. 46a ust. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, Minister Obrony Narodowej wydał w dniu 1 czerwca 2010 r. rozporządzenie w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych, obowiązujące od dnia 8 lipca 2010 r.

Odwołujący się, co wynika z akt, w dniu wydawania decyzji legitymował się mistrzowską klasą kwalifikacyjną w specjalności wojskowej 30-1-18, nadaną rozkazem Dowódcy Marynarki Wojennej nr [...] z dnia 17.11.2000 r. wydanym z powołaniem się na przepisy decyzji Nr 29/ Ministra Obrony Narodowej z dnia 2 marca 1995 r. i innych w/w aktów wewnętrznych, które utraciły moc z dniem 30 marca 2001 r. na podstawie art. 75 ust. 2 ustawy z dnia 22 grudnia 2000 r. o zmianie niektórych upoważnień ustawowych do wydawania aktów normatywnych oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 120, poz. 1268).

W ustawie z dnia 24 kwietnia 2009 r. o zmianie ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych oraz niektórych innych ustaw, ustawodawca nie przewidział, że klasa kwalifikacyjna, nadana na podstawie w/w przepisów, odpowiada klasie kwalifikacyjnej nadawanej na podstawie art. 46a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i wydanych następnie, a aktualnie obowiązujących, przepisów wykonawczych.

Organ odwoławczy, powołując się na poglądy wyrażone w uzasadnieniu do wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 27 września 2013 r. sygn. akt III SA/Łd 658/13, wyjaśnił również, że przewidując aktualnie przyznawanie dodatków motywacyjnych żołnierzom legitymującym się nadanymi klasami kwalifikacyjnymi ustawodawca uzyskać chce określony cel, którym jest motywowanie żołnierzy pełniących służbę do podnoszenia kwalifikacji poprzez poszerzanie wiedzy i nabywanie nowych umiejętności. Mistrzowska klasa specjalisty wojskowego, którą nadano odwołującemu się wcześniej, na podstawie ówcześnie obowiązujących przepisów i zgodnie z którymi J. L. korzystał z przyznanych uprawnień, nie odpowiada aktualnie obowiązującym wymogom art. 46a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, a zatem – nie może być również podstawą do przyznania dodatku motywacyjnego.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku J. L. wniósł o uchylenie decyzji podnosząc zarzuty naruszenia:

- art. 80 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 46 a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, poprzez błędną wykładnię polegająca na przyjęciu, że przyznana skarżącemu na stałe mistrzowska klasa kwalifikacyjna SW 30-1-18 tj. w specjalności zgodnej z niezmiennie zajmowanym stanowiskiem służbowym nie uprawnia do otrzymywania dodatku do uposażenia zasadniczego w postaci dodatku motywacyjnego,

- art. 16 § 1 w zw. z art. 155 Kpa poprzez pominięcie przez organy, że w obrocie prawnym w dalszym ciągu pozostają ostateczne decyzje administracyjne, na mocy których skarżący nabył prawo w postaci przyznanej mu na stałe mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej tj. rozkaz Dowódcy MW z dnia 17 listopada 2000 r. nr [...] oraz decyzja Dwódcy Jednostki Wojskowej nr [...] z dnia 15 grudnia 2000 r. nr [...]

- art. 2 Konstytucji RP poprzez naruszenie zasady ochrony praw słusznie nabytych.

W uzasadnieniu zarzutów skargi podniesiono, że klasa mistrzowska została nadana skarżącemu na stałe w drodze decyzji administracyjnych z 2000 r. ( z dnia 17 listopada 2000 r. nr [...]), co zgodnie z obowiązującymi wówczas przepisami uprawniało do dodatku do uposażenia zasadniczego. Co prawda pod rządami poprzednio obowiązującej ustawy, dodatek ten nie był wprost nazywany "dodatkiem motywacyjnym", lecz spełniał ten sam cel – motywowanie żołnierzy do podnoszenia kwalifikacji służbowych. Niezależnie od zmiany przepisów ustawodawca wiąże przyznanie dodatku z posiadaniem "mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej". W ocenie skarżącego brak podstaw aby uznać, że uzyskana przed wejściem w życie nowych przepisów "mistrzowska klasa kwalifikacyjna " nie odpowiada wymogom wynikającym z art. 80 ust. 1 pkt 4 w zw. z art. 46 a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych.

Ponadto – skoro w obiegu prawnym pozostają, nieuchylone, decyzje zarówno nadająca skarżącemu mistrzowską klasę kwalifikacyjną, jak i – przyznającą dodatek motywacyjny do uposażenia, to brak jest podstaw do uznania, że decyzje te nie obowiązują, a odmowa przyznania skarżącemu wnioskowanego dodatku świadczy o naruszeniu zasady ochrony praw słusznie nabytych.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t. Dz. U. 2014 r., poz.1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2016 r., poz. 718.), dalej jako "p.p.s.a.", sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Skarga jest niezasadna.

W pierwszej kolejności należy zauważyć, że wnoszący skargę przeoczył, iż czym innym jest posiadanie ( legitymowanie się) mistrzowską klasą kwalifikacyjną w określonej specjalności wojskowej, czym innym zaś – uzyskanie prawa do otrzymywania dodatku motywacyjnego, przyznawanego na podstawie aktualnie ( tj. w dniu złożenia wniosku i wydawania decyzji) obowiązujących przepisów prawa o uposażeniu żołnierzy zawodowych..

Z akt sprawy wynika, że J. L. w dniu 12 grudnia 2013 r. wystąpił do Dowódcy JW. [...] z wnioskiem "o wypłacenie dodatku motywacyjnego za posiadaną klasę specjalisty wojskowego w mojej specjalności, którą posiadam na stałe".

Treść wniosku zdeterminowała tok postępowania w sprawie, gdyż zarówno przyznanie dodatków do uposażenia (art. 80 ust.4 ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych (publ. jw.), jak i nadanie oraz potwierdzenie klasy kwalifikacyjnej następuje w formie decyzji administracyjnej – rozkazu ( §7 rozporządzenia Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych (publ. jw.) w zw. z art. 46a ustawy z dnia 11 września 2003 r. o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych), a w obu przypadkach wszczęcie postępowania następuje na wniosek zainteresowanego.

Występując o przyznanie dodatku motywacyjnego "za posiadaną na stałe mistrzowską klasę specjalisty wojskowego" J. L. przedstawił przebieg postępowania poprzedzającego uzyskanie mistrzowskiej klasy specjalisty wojskowego w specjalności skarżącego (szkolenia i egzaminy) i wskazał, że została ona potwierdzona rozkazem DMW nr [...] z dnia 17.11.2000 r.

Rozpatrujące wniosek skarżącego organy wojskowe wyjaśniły, że po zmianach przepisów regulujących przebieg służby wojskowej, a w szczególności – w myśl przepisów obowiązujących w czasie rozpatrywania wniosku o dodatek do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, w tym przypadku – dodatek motywacyjny, zgodnie z art. 80 ust. 1 pkt. 4 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, otrzymują go żołnierze zawodowi, pełniący służbę w korpusach podoficerów zawodowych /.../ za uzyskanie w opinii służbowej oceny co najmniej dobrej (który to warunek skarżący spełnia) oraz – posiadanie klasy kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 46a, w specjalności zgodnej z zajmowanym stanowiskiem służbowym, którego to warunku J. L. nie spełnia.

W tym miejscu zacytować należy, że zgodnie z art.. 80 ust. 1a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, żołnierzom zawodowym pełniącym służbę w korpusach podoficerów zawodowych i szeregowych zawodowych przyznaje się dodatek motywacyjny - za uzyskanie w opinii służbowej oceny bardzo dobrej oraz posiadanie odpowiedniej klasy kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 46a.

Natomiast art. 46a ust. 1 ustawy stanowi, że żołnierzom zawodowym korpusów podoficerów zawodowych i szeregowych zawodowych mogą być nadawane klasy kwalifikacyjne odpowiadające poziomowi ich wyszkolenia wojskowego i specjalistycznego, zgodnie z zajmowanymi stanowiskami służbowymi, z zastrzeżeniem ust. 3. Ustalono cztery rodzaje klas kwalifikacyjnych: trzecią, drugą, pierwszą i mistrzowską (art. 46a ust. 2). Klasę kwalifikacyjną nadaje się po zdaniu egzaminu przed komisją egzaminacyjną powołaną przez uprawniony organ ( art. 46a ust. 3).

W wydanym na podstawie art. 46a ust. 4 ustawy rozporządzeniu Ministra Obrony Narodowej z dnia 1 czerwca 2010 r. w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższenia i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych ( Dz. U. Nr 110, poz. 732 ze zm.) zwanego dalej "rozporządzeniem w sprawie nadawania, potwierdzania, podwyższenia i utraty klasy kwalifikacyjnej" oraz w rozporządzeniach MON w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych, wydawanych na podstawie art. 80 ust. 6 ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych określono – odpowiednio – warunki, jakie musi spełnić żołnierz, aby uzyskać odpowiednią klasę kwalifikacyjną w swojej specjalności, a jakie, by uzyskać dodatek do uposażenia, między innymi – dodatek motywacyjny za uzyskanie co najmniej dobrej opinii służbowej oraz posiadanie klasy kwalifikacyjnej, o której mowa w art. 46a ustawy.

Ponieważ – co jest bezsporne między stronami postępowania sądowoadministracyjnego – J. L. nie legitymuje się klasą kwalifikacyjną nadaną na podstawie art. 46a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych, zarzuty kwestionujące prawidłowość zaskarżonych decyzji są nietrafne.

I tak: - zarzut podniesiony w pkt. 1 skargi, sformułowany jako naruszenie przepisów prawa materialnego pod postacią art. 80 ust. 1 pkt. 4 w zw. z art. 46a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych jest nieuzasadniony z przyczyny wyżej wskazanej (J. L. nie legitymuje się klasą kwalifikacyjną nadaną na podstawie art. 46a ustawy o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych).

- zarzut podniesiony w pkt. 2 skargi, sformułowany jako naruszenie przepisów prawa procesowego, tj. art.16 § 1 w zw. z art.155 kpa poprzez pominięcie faktu, że J. L. uzyskał decyzję o przyznaniu na stałe mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej w wymienionej specjalności wojskowej oraz związanego z tym dodatku do uposażenia zasadniczego nie znajduje uzasadnienia w treści przepisów normujących nadawanie klas kwalifikacyjnych i dodatków do uposażenia żołnierzy.

Z dalszej ( niż ust. 1 ), części art. 80 cyt. ustawy wynika, że stałymi są dodatki ustalone w stawkach miesięcznych (art. 80 ust.3), a decyzje o ich przyznaniu wydaje się na czas określony lub nieokreślony, nie dłuższy jednak niż na czas pełnienia przez żołnierza zawodowego służby na stanowisku służbowym (art.80 ust. 5c).

Wysokość, szczegółowe warunki i tryb przyznawania i podwyższania dodatków, w tym – motywacyjnego, a także – w zależności od występujących okoliczności i tytułu ich wypłaty, możliwość obniżania i wstrzymywania tych dodatków, określa rozporządzenie MON w porozumieniu z ministrem pracy (art.80 ust.6), przy czym – rozporządzenie to określa - w przypadku dodatku motywacyjnego – zależność wysokości dodatku od rodzaju posiadanej przez żołnierza klasy kwalifikacyjnej, a także zależność podwyższenia, obniżenia albo wstrzymania wypłaty dodatku od terminów i trybu uzyskania, potwierdzenia albo utraty klasy kwalifikacyjnej oraz terminów i trybu przeprowadzania opiniowania służbowego (art. 80 ust. 6a pkt. 4).

Zatem – w przepisach ustaw o służbie wojskowej żołnierzy zawodowych i ich uposażeniu (oraz – wykonawczych), nie funkcjonuje pojęcie przyznanego "na zawsze" dodatku motywacyjnego do uposażeniu zasadniczego (por. § 30 i 31 aktualnie obowiązującego rozporządzenia MON z dnia 10 listopada 2014 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych – Dz.U.2014.poz. 1618 i – w czasie złożenia wniosku - § 25 rozporządzenia MON z dnia 8 czerwca 2004 r. w sprawie dodatków do uposażenia zasadniczego żołnierzy zawodowych (Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz.593 ze zm.) ; zgodnie z tym ostatnim – dodatek motywacyjny przyznaje się żołnierzowi zawodowemu, który: 1) uzyskał ocenę bardzo dobrą w ostatniej opinii służbowej, o której mowa w art. 26 ust. 1 lub ust. 3 pkt 2 ustawy; 2) posiada nadaną po dniu 1 stycznia 2010 r. klasę kwalifikacyjną uzyskaną zgodnie z zajmowanym stanowiskiem służbowym).

Z przedstawionych powyżej względów nietrafny jest również zarzut podniesiony w pkt. 3 skargi, tj. naruszenia – mocą zaskarżonych decyzji - art. 2 Konstytucji RP i wynikającej z zasady państwa prawnego zasady ochrony praw słusznie nabytych.

W wyniku podjętych decyzji nie pozbawiono bowiem skarżącego ani mistrzowskiej klasy kwalifikacyjnej, którą uzyskał przed 2010 r., ani – wypłacanego przed ich podjęciem dodatku motywacyjnego.

W zaskarżonych decyzjach orzeczono o odmowie st. chor. szt. rez. J. L. wypłaty dodatku motywacyjnego we wskazanej w decyzji I instancji wysokości.

Przypominając można dodać, że kwestie nadawania, potwierdzania, podwyższania i utraty klasy kwalifikacyjnej przez podoficerów i szeregowych zawodowych regulują aktualnie przepisy rozporządzenia MON z dnia 1 czerwca 2010 r. (Dz.U.2015.poz.270).

W konsekwencji Sąd, nie stwierdzając naruszeń prawa materialnego czy przepisów postępowania w sposób mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.