Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 1339/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2014-10-22 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6262 Radni
6401 Skargi organów nadzorczych na uchwały rady gminy w przedmiocie ... (art. 93 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym)
Hasła tematyczne: Samorząd terytorialny
Skarżony organ: Rada Gminy
Treść wyniku: stwierdzono nieważność zaskarżonej uchwały
Powołane przepisy: article: Art. 25 ust. 2
journal: Dz.U. 2013 poz 594
law: Ustawa z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym - tekst jednolity.
article: Art. 147 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Halina Jakubiec (spr.) WSA Tadeusz Wołek Protokolant Renata Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 października 2014 r. sprawy ze skargi Zarządu Powiatu na uchwałę Rady Gminy z dnia 25 stycznia 2012r. nr [ ] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały


UZASADNIENIE

Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia 5 czerwca 2014 r. sygn. akt II OSK 3133/13 uchylił wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 sierpnia 2013 r. sygn. akt III SA/Kr 1817/12 oddalający skargę Zarządu Powiatu na uchwałę Rady Gminy z 25 stycznia 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Krakowie do ponownego rozpoznania.

Wyrok zapadł w następującym stanie faktycznym oraz prawnym:

Pismem z dnia 29 grudnia 2011 r. Zarząd Powiatu zwrócił się do Rady Gminy o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym D. S., zatrudnionym na stanowisku Dyrektora Szpitala Powiatowego, z uwagi na całkowitą utratę wobec niego zaufania koniecznego do zajmowania w/w stanowiska. W uzasadnieniu wniosku Zarząd Powiatu powołał się na to, że w dniu 25 lipca 2011r., na podstawie art. 108 § 1 pkt 2 Kodeksu pracy (ustawa z dnia 26 czerwca 1974r Dz.U.1998.21.94t.j – dalej K.p.), wymierzona została D. S. kara nagany z powodu nieprzestrzegania ustalonej organizacji i porządku pracy. Organ wyjaśnił, że podstawą nałożenia w/w kary porządkowej była m.in. informacja przedłożona przez Komisję Rewizyjną Rady Powiatu, która rozpoczęła kontrolę w Szpitalu Powiatowym. Komisja Rewizyjna musiała podjąć decyzję o jej zakończeniu z powodu niedostarczania przez Dyrektora Szpitala materiałów w wyznaczonym terminie. W opinii Zarządu, takie działanie Dyrektora Szpitala powoduje nie tylko utrudnienia w należytym sprawowaniu nadzoru nad Szpitalem, dezorganizuje pracę Rady Powiatu i Zarządu, ale przede wszystkim jest sprzeczne z przepisami prawa i ustalonym porządkiem organizacyjnym. Efektem niedopuszczalnych zaniedbań ze strony Dyrektora Szpitala było uniemożliwienie Komisji Rewizyjnej Rady Powiatu terminowego wykonania obowiązku nałożonego przez Radę Powiatu. Zarząd Powiatu podniósł również, że w dniu [...] 2011r. Starosta wydał Zarządzenie Nr [...] w sprawie powołania Zespołu kontrolnego do przeprowadzenia kontroli kompleksowej w Szpitalu Powiatowym. Podjęte działania były efektem analizy poszczególnych dokumentów przesyłanych przez Dyrektora Szpitala, jak również niepokojących informacji zewnętrznych na temat funkcjonowania Szpitala. W toku kontroli, Zespół kontrolny ustalił szereg nieprawidłowości i uchybień, których dopuścił się Dyrektor Szpitala.

W dniu 25 stycznia 2012 r. Rada Gminy podjęła na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 z późn. zm.) uchwałę Nr [...] w sprawie odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. W uzasadnieniu uchwały Rada Gminy, analizując podniesione przez Zarząd Powiatu argumenty, uznała, iż podstawą zamierzonego odwołania D. S. z funkcji Dyrektora Szpitala nie są zdarzenia związane z wykonywaniem mandatu radnego. Mając na względzie szczególną ochronę przynależną funkcjonariuszom publicznym, jakimi są radni, utrata zaufania nie może stanowić podstawy do rozwiązania stosunku pracy. O wyborze danej osoby na stanowisko kierownika (dyrektora) podmiotu leczniczego, nie będącego przedsiębiorcą, winny decydować kryteria obiektywne, nie subiektywne, jakim jest m.in. zaufanie.

Rada Gminy stwierdziła, że z przedstawionych przez Dyrektora Szpitala danych wynika, że Szpital Powiatowy na rok 2012 uzyskał lepsze warunki kontraktu niż te, które obowiązywały w roku 2011. Działania D. S. jako dyrektora należało w tym zakresie ocenić jako korzystne dla Szpitala. Odnosząc się z kolei do wyników kontroli przeprowadzonej w Szpitalu Powiatowym przez Komisję Rewizyjną Rady Powiatu, Rada Gminy uznała, że zagadnienia kontrolne przedstawione Dyrektorowi Szpitala Powiatowego w sposób znaczący wykraczały poza zakres kontroli określony uchwałą Rady Powiatu. Zgodnie bowiem z treścią uchwały w sprawie zlecenia kontroli, miała ona obejmować gospodarkę finansową i zarządzanie mieniem, w tym wykorzystanie aparatury i sprzętu medycznego. W przedmiotowej sprawie tego rodzaju wystąpienia pokontrolnego Komisja Rewizyjna nie sporządziła, co nakazuje sądzić, że stwierdzone w toku kontroli uchybienia nie nadawały się do sporządzenia wystąpienia pokontrolnego i zaleceń usunięcia stwierdzonych nieprawidłowości w określonym terminie.

W następstwie obu kontroli nie doszło do zastosowania przez Zarząd Powiatu instytucji przewidzianej w art. 121 ust. 5 zdanie pierwsze ustawy z dnia 15 kwietnia 2011r. o działalności leczniczej ( Dz.U.2013.217 t.j. ), co oznacza, że wskazane uchybienia nie miały takiej doniosłości, by zachodziła konieczność wstrzymania niezgodnych z prawem działań Dyrektora Szpitala wraz z zobowiązaniem do zmiany lub cofnięcia jakichkolwiek decyzji. Mając na względzie zasadę racjonalności ustawodawcy należało przyjąć, że treść w/w art. 121 ust. 5 ustawy o działalności leczniczej ogranicza możliwość osób wykonujących uprawnienia pracodawcy do działań mających na celu rozwiązanie stosunku pracy, przez co rozumieć należy także odwołanie przy stosunku pracy z powołania. Dlatego też Rada Gminy nie wyraziła zgody na rozwiązanie stosunku pracy z D. S., gdyż byłoby to niezgodne z literalną wykładnią art. 121 ust. 5 ustawy o działalności leczniczej.

Rada Gminy podniosła, że nawet gdyby przyjąć, że treść zdania 2 art. 121 ust. 5 ustawy stanowi jedynie ustawowe powtórzenie, to także niemożliwym byłoby wyrażenie zgody w przedmiocie rozwiązania stosunku pracy z uwagi na zasadę równego traktowania pracowników tego samego rodzaju znajdujących się w analogicznych sytuacjach. Normę tą określa art. 183a K. p.. Rada Gminy podała, że w roku 2010 w Starostwie Powiatowym przeprowadzona została kontrola, która stwierdziła 46 nieprawidłowości w pracy Urzędu w kontrolowanym zakresie. Wskazano również pracowników odpowiedzialnych za nieprawidłowości, w tym także Starostę Powiatu, Wicestarostę oraz Skarbnika Powiatu. W stosunku do żadnej z tych osób nie zostały wyciągnięte konsekwencje o charakterze służbowym, czy związanym ze stosunkiem pracy, choć ustawa o pracownikach samorządowych w odniesieniu do części z tych osób wskazuje na analogiczną formę stosunku pracy.

Pismem z dnia 10 października 2012 r. Zarząd Powiatu wezwał Radę Gminy do uchylenia uchwały z dnia 25 stycznia 2012 r.

Rada Gminy nie udzieliła odpowiedzi na to wezwanie.

Skargę na powyższą uchwałę Rady Gminy z dnia 25 stycznia 2012 r. wniósł Zarząd Powiatu, domagając się stwierdzenia jej nieważności.

Skarżący, powołując się na prawomocny wyrok Sądu Rejonowego Wydział IV Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych z dnia 31 lipca 2012 r., sygn. akt [...], którym oddalono powództwo D. S. przeciwko Szpitalowi Powiatowemu o przywrócenie do pracy, stwierdził, że Rada Gminy, podejmując zaskarżoną uchwałę, w sposób rażący naruszyła art. 25 ust. 2 ustawy z dnia 8 marca 1998r. o samorządzie gminnym (Dz.U.2013.594 t.j.). Przepis ten nie dawał Radzie podstaw do dowolnego i arbitralnego podjęcia decyzji o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym lub o odmowie takiej zgody. Zdaniem Zarządu Powiatu, taka interpretacja art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym byłaby sprzeczna z intencją ustawodawcy, który wprowadził przywilej i swoisty immunitet dla radnych, aby pracodawca występując w stosunku do pracownika w relacji nadrzędności nie mógł wpływać na działalność publiczną pracownika, który jednocześnie sprawuje mandat radnego.

Skarżący wskazał nadto, iż trudno doszukać się w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały merytorycznego odniesienia się Rady Gminy do kilkudziesięciu zarzutów wskazanych przez stronę skarżącą w wystąpieniu do Rady.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy ponowiła argumenty podniesione w uzasadnieniu zaskarżonej uchwały.

W motywach wyroku oddalającego skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podniósł, że wskazany w skardze zarzut przekroczenia przez Radę Gminy przysługujących jej kompetencji do odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie znajduje uzasadnienia. Z analizy treści art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym wynika, że w przypadku, gdy rozwiązanie stosunku pracy z radnym następuje w związku z wykonywaniem przez niego mandatu, rada gminy ma obowiązek odmówić zgody na takie rozwiązanie stosunku pracy (zdanie drugie art. 25 ust. 2). W pozostałych przypadkach rada ma prawo uzależnić swoją decyzję od okoliczności danej sprawy, ma w takich przypadkach uprawnienie do dokonania oceny, czy wyrazić zgodę na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy lub jej odmowa pozostawione jest uznaniu właściwej rady, a okoliczności rozwiązania tego stosunku, wskazane w piśmie pracodawcy, podlegają jej ocenie. Zdaniem Sądu ustawodawca powierzył organowi stanowiącemu gminy funkcję kontrolną, uprawniającą go do ingerencji w indywidualny stosunek pracy łączący pracodawcę z pracownikiem -radnym.

W ocenie Sądu pierwszej instancji zaskarżona uchwała podjęta została w ramach przysługujących Radzie kompetencji i nie może być uznana za arbitralną. Zaskarżona uchwała zawiera uzasadnienie faktyczne, wskazujące fakty, które rada gminy uznała za decydujące dla odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, a także przyczyny, dla których inne okoliczności stanu faktycznego nie zostały uznane za relewantne dla rozstrzygnięcia.

Od wyżej opisanego wyroku Zarząd Powiatu wniósł skargę kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego. W następstwie jej rozpoznania Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem powołanym na wstępie uchylił wyrok tut. Sądu.

W uzasadnieniu stwierdził, że przepis art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym uzależnia rozwiązanie z radnym stosunku pracy od uprzedniej zgody rady gminy, której jest członkiem. Jeżeli podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu rada gminy obowiązana jest odmówić wyrażenia zgody. Przepis ten zawiera normę nakazującą, pracodawcy uzyskanie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Tym samym ustawodawca powierzył radzie funkcję kontrolną, uprawniającą w tym zakresie do ingerencji w indywidualny stosunek pracy łączący pracodawcę z pracownikiem. W ten sposób przyznał pracownikom - radnym specyficzną ochronę, która ma dwojaki charakter: względny i bezwzględny. Zaznaczył jednak, że celem tej ochrony jest zapewnienie radnemu swobody w wykonywaniu mandatu, a nie tworzenie szczególnych przywilejów w zakresie trwałości stosunku pracy (por. uchwała SN 7 sędziów z dnia 24 listopada 1992 r., sygn. I PZP 55/92, OSNC 1993 r., nr 7-8, poz. 116).

Treść normatywna przepisu art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym wskazuje, że wyrażenie zgody na rozwiązanie z radnym stosunku pracy lub odmowa jest pozostawione uznaniu rady gminy z wyjątkiem sytuacji, gdy dojdzie ona do przekonania, że podstawą rozwiązania tego stosunku są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. W takiej sytuacji rada zobowiązana jest odmówić wyrażenia zgody. Motywy pracodawcy, zamierzającego rozwiązać stosunek pracy z radnym, muszą być badane, ponieważ od tych ustaleń zależy, czy rada zobowiązana będzie odmówić wyrażenia zgody (zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu), czy też odmówi z innego powodu, kierując się okolicznościami konkretnego przypadku. W obu tych sytuacjach, o motywach, jakimi kierowała się rada, można dowiedzieć się tylko z uzasadnienia uchwały. W przeciwnym razie nie będzie wiadomo, z jakiego powodu rada gminy udzieliła względnie odmówiła udzielenia takiej zgody. Nie można, więc podjąć uchwały w sposób arbitralny, abstrahując od motywów podanych przez pracodawcę.

Naczelny Sąd Administracyjny położył nacisk na konieczność oddzielenia sfery interesów radnego, jako funkcjonariusza publicznego, posiadacza mandatu i członka organu stanowiącego jednostki samorządu terytorialnego (gminy, powiatu, województwa samorządowego) od sfery interesów pracowniczych radnego-pracownika. Bezwzględna odmowa wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy może mieć miejsce tylko w jednym przypadku, gdy podstawą rozwiązania stosunku pracy są zdarzenia związane z wykonywaniem przez radnego mandatu. Ochrona radnego ustanowiona została wyłącznie na użytek sytuacji, gdy pracodawca zamierza rozwiązać z nim stosunek pracy z przyczyn związanych z wykonywaniem mandatu – i wówczas ustawodawca nakazuje radzie odmówić zgody na rozwiązanie stosunku pracy. Przy zamiarze rozwiązania stosunku pracy z innych przyczyn, tj. niezwiązanych z wykonywaniem mandatu, jakiekolwiek by one nie były, ochrona radnego ma charakter relatywny.

Celem regulacji art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym jest zapewnienie radnemu swobodnego sprawowania mandatu, a nie zabezpieczenie go przed utratą pracy. Rada gminy podejmując uchwałę w przedmiocie wyrażenia zgody na zwolnienie, nie powinna ingerować w prawo pracodawcy do "rozstania" się z pracownikiem, gdy ma to uzasadnienie w obowiązującym porządku prawnym i nie jest związane z wykonywaniem przez radnego mandatu (por. A. Szewc, Komentarz do art. 25 ustawy o samorządzie gminnym, [w:] Lex).

Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że uchwała rady gminy w przedmiocie wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym nie może być podjęta w sposób abstrahujący od motywów podanych przez pracodawcę, jak również winna ona być uzasadniona w sensie obiektywnie weryfikowalnych argumentów oraz mieć oparcie w stanie faktycznym dotyczącym powodów rozwiązania stosunku prac (por. wyrok NSA z dnia 18 czerwca 2013 r., sygn. II OSK 193/13, Lex nr 1369028). W tym kontekście zgodził się z Sądem pierwszej instancji, że rada gminy ma prawo zająć stanowisko, oceniając wniosek pracodawcy z punktu widzenia poszanowania standardów i kryteriów obowiązujących w prawie pracy, a także z poglądem, że motywy odmowy wyrażenia zgody muszą być zgodne z zasadami porządku prawnego i mieć oparcie w stanie faktycznym oraz, że odmowa wyrażenia zgody musi być podporządkowana ochronie wartości, które są istotne i chronione przez porządek prawny demokratycznego państwa prawnego. Przy procedowaniu nad wnioskiem o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, "ocena postawy radnego powinna być rzetelna i wolna od stronniczości oraz osobistych sympatii pozostałych radnych. Dlatego uchwała rady, bez względu na swoją treść (odmowa zgody lub zezwalająca na rozwiązanie stosunku pracy) powinna być uzasadniona - w sensie obiektywnie weryfikowalnych argumentów, przemawiających za określonym rozstrzygnięciem. Uchwała rady musi być ponadto wynikiem wszechstronnej i starannej analizy stanu faktycznego i nie może być wydana bez odniesienia się do norm powszechnie obowiązujących w krajowym porządku prawnym. Uchwała odmawiająca zgody na rozwiązanie stosunku pracy nie może stanowić nadużycia prawa, czyli nie może naruszać art. 8 K.p.(por. A. Szewc, Komentarz do art. 25 ustawy o samorządzie gminnym, [w:] Lex).

Naczelny Sąd Administracyjny, odnosząc się do stanowiska Sądu pierwszej instancji, że w przypadku braku obligatoryjnej odmowy wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, rada ma prawo zająć stanowisko oceniając wniosek pracodawcy z punktu widzenia poszanowania standardów i kryteriów obowiązujących w prawie pracy, zgodził się z argumentacją Zarządu Powiatu, że to właśnie owe kryteria i standardy wynikające z prawa pracy przemawiają za możliwością wyrażenia zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym. Pogląd ten wyraził Sąd Pracy w wyroku z dnia 31 lipca 2012 r. oddalającym roszczenia D. S. z tytułu jego odwołania z funkcji dyrektora Szpitala Powiatowego.

Uwzględniając zarzuty skargi kasacyjnej Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że powody stanowiące podstawę wniosku o wyrażenie zgody na zwolnienie z pracy radnego, do których ustosunkowała się zarówno Rada Gminy jak i Sąd pierwszej instancji, ocenione zostały na podstawie kryteriów trudno weryfikowalnych. Fakt, że radny dyrektor w okresie wcześniejszym cieszył się poparciem i zaufaniem Starosty nie uzasadnia udzielenia mu ochrony w postaci odmowy wyrażenia zgody na jego zwolnienie. Nieweryfikowalne są też wskazane w motywach uchwały, rozważania na temat składu Rady Społecznej Szpitala, czy wyników kontroli w miejscu innym niż Szpital Powiatowy .

Naczelny Sąd Administracyjny nie zgodził się z poglądem prezentowanym przez Radę Gminy i zaaprobowanym przez Sąd pierwszej instancji, że fakt nie skorzystania przez Zarząd Powiatu z możliwości, jakie daje przepis art. 121 ust. 5 ustawy z dnia 15 kwietnia o działalności leczniczej (tekst jedn. Dz. U. 2013, poz. 271 ze zm.), a polegających na uprawnieniu do wstrzymania działań kierownika jednostki, zobowiązaniu go do zmiany działań w przypadku stwierdzenia ich niezgodności z prawem oznacza, że uprawnione jest twierdzenie, że stwierdzone uchybienia były nieistotne, a podjęcie uchwały o wyrażeniu zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, byłoby w takiej sytuacji sprzeczne z brzmieniem art. 121 ust 5 ustawy o działalności leczniczej. Zgodnie z art. 121 ust. 2 ustawy w/w podmiot tworzący sprawuje nadzór nad zgodnością działań podmiotu leczniczego. W ramach tego nadzoru może żądać informacji, wyjaśnień oraz dokumentów od organu podmiotu leczniczego, jak również dokonuje kontroli i oceny działalności tego podmiotu (ust.3). W szczególności ocenia jakość i dostępność udzielonych świadczeń zdrowotnych, prawidłowość gospodarowania mieniem, środkami publicznymi oraz gospodarkę finansową.

Wywiedziony na gruncie przepisu art. 25 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym wniosek, że przepis ten limituje, w ramach nadzoru, uprawnienia pracodawcy do działań zmierzających do rozwiązania stosunku pracy, w tym odwołania dyrektora szpitala powiatowego, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego nie jest trafny. Według NSA stwierdzenie, że przepis ten, jakkolwiek zawierający przesłanki komplementarne w stosunku do przepisów Kodeksu pracy w zakresie rozwiązania stosunku pracy, w tym dotyczące możliwości rozwiązania stosunku pracy z powołania, ani nie poprzedza regulacji kodeksowych, ani nie wyłącza możliwości stosowania przepisów prawa pracy dających prawo pracodawcy do ustalania, we własnym zakresie, kryteriów odwołania pracownika. Ustawodawca przyznał podmiotowi tworzącemu, w ramach działalności nadzorczej, fakultatywność w zakresie rozwiązania z kierownikiem placówki leczniczej stosunku pracy, w przypadku niedokonania zmiany lub cofnięcia działań niezgodnym z prawem, w wyznaczonym terminie.

Jako wadliwe Naczelny Sąd Administracyjny ocenił stanowisko Sądu pierwszej instancji, że wykazanie kilkudziesięciu niekwestionowanych przez stronę skarżącą nieprawidłowości, do których większości Rada Gminy nie ustosunkowała się w uzasadnieniu uchwały, nie stanowią racjonalnych i obiektywnych przesłanek usprawiedliwiających prawo pracodawcy do odwołania pracownika.

Rozpatrując skargę ponownie Wojewódzki Sąd administracyjny zważył co następuje:

Stanowiska zawartego w uzasadnieniu wyroku tut. Sądu z dnia 27 sierpnia 2013r., Naczelny Sąd Administracyjny nie podzielił, a uchylając ten wyrok wyraził własny pogląd, którym WSA w Krakowie jest związany, z uwagi na treść przepisu art.190 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postepowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2012 r. poz.270 z póżn. zm. dalej p.p.s.a.).

Oceniając stanowisko Rady Gminy, NSA stwierdził, że kryteria, którymi kierowała się Rada nie są weryfikowalne. Ponadto art. 25 ust. 5 ustawy o samorządzie gminnym nie ogranicza uprawnień pracodawcy wynikających z kodeksu pracy, a tym bardziej nie ingeruje w te uprawnienia w przypadku, gdy stosunek pracy wynika z powołania przez organ na funkcje dyrektora. Utrata zaufania do dyrektora D. S. nie jest wynikiem jego działalności jako radnego Gminy, lecz wynika z wskazanych we wniosku faktów zdaniem NSA należy ocenić jako dające obiektywne i racjonalne powody do odwołania z pełnionej funkcji.

Z treści, powołanego w uzasadnieniu swojego stanowiska przez NSA, wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 7 października 2008 r., sygn. akt: III SA/Lu 247/08 (Lex nr 511513), wynika wniosek, że pełnienie funkcji radnego przez pracownika nie może ograniczać uprawnienia pracodawcy w swobodzie doboru pracowników mających realizować określone zadania, a przesłanką do odmowy zgody na zwolnienie pracownika może być jedynie związek z wykonywanym mandatem radnego (por. S. Gajewski, Glosa do wyroku WSA z dnia 7 października 2008 r., III SA/Lu 247/08, LEX/e). Ochrona stosunku pracy radnego jest uzasadniona wyłącznie w sytuacji, gdy zostanie udowodnione, że do rozwiązania stosunku pracy nie doszłoby, gdyby pracownik nie posiadał mandatu radnego. Tak, więc w każdym przypadku nie wyrażenia zgody przez radę gminy na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, powinno być wykazane, że wykonywanie przez pracownika mandatu radnego, choćby w najmniejszym stopniu, determinuje decyzję pracodawcy o wypowiedzeniu umowy o pracę.

Nawiązując do stanu faktycznego sprawy należy przypomnieć okoliczność, że radny Gminy – D. S. zatrudniony był na stanowisku dyrektora Szpitala Powiatowego na podstawie powołania. Powołanie, zgodnie z art. 70 § 1 K. p. oznacza, że pracownik zatrudniony na tej podstawie może być w każdym czasie - niezwłocznie lub w określonym terminie - odwołany ze stanowiska przez organ, który go powołał bez podawania przyczyn tego odwołania. Bezspornym jest, że stosunek pracy radnego nawiązany na podstawie powołania również podlega ochronie na podstawie art. 25 ust. 2 ustawy o samorządzie gminnym. Niemniej jednak rada przy ocenie wniosku pracodawcy o wyrażenie zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, nie może abstrahować i pomijać tej szczególnej okoliczności, że organ uprawniony do odwołania pracownika, posiada kompetencje do ustalenia we własnym zakresie kryteriów jego odwołania z funkcji, gdyż jest to istotą powołania.

Nie sposób pominąć wyroku Sądu Rejonowego, Wydział IV Sąd Pracy i Ubezpieczeń Społecznych pomimo, że zapadł dnia 31 lipca 2012 r., tj po podjęciu zaskarżonej uchwały (sygn. akt: [...]), który oddalił powództwo D. S. przeciwko Szpitalowi Powiatowemu o przywrócenie do pracy. D. S. godząc się na zatrudnienie z powołania na stanowisko dyrektora powinien zakładać, liczyć się z tym, że jego odwołanie pozostawione jest swobodnej decyzji organu powołującego, w tym przypadku Zarządu Powiatu (por. wyrok SN z dnia 2 lipca 2009, sygn. akt I PK 25/09, Lex nr 523554).

Fakt nie podjęcia działań w trybie art.121 ust.5 ustawy o działalności leczniczej, czy brak wystąpienia pokontrolnego, ani zawiadomienie Prokuratury o możliwości popełnienia przestępstwa dopiero po kilku miesiącach od sporządzenia protokołu pokontrolnego, nie mogą świadczyć o znikomej randze uchybień stwierdzonych i wymienionych we wniosku o wyrażenie zgody na odwołanie D. S. z funkcji dyrektora Szpitala Powiatowego.

Z wyżej podanych względów Sąd uznał, że powody rozwiązania stosunku pracy z Radnym D. S. mają charakter obiektywny i racjonalny, co w sytuacji braku związku z działalnością jako radnego, stanowi warunek wystarczający do zwolnienia. Podjęta uchwała odmawiająca wyrażenia zgody stanowi zbyt daleko idącą ingerencję w kompetencje pracodawcy, nie znajduje uzasadnienia w treści art. 25 ust 5 ustawy o samorządzie gminnym, oraz pomija treść art. 70 § 1 Kodeksu pracy, dlatego należało stwierdzić jej nieważność, na podstawie art.147 § 1 p.p.s.a.