Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt I SA/Bd 919/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2015-03-09 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6119 Inne o symbolu podstawowym 611
Hasła tematyczne: Koszty sądowe
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: przyznano wynagrodzenie
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.
article: par. 14 ust. 2 pkt 1 lit c i ust. 1 pkt 2 lit b
journal: Dz.U. 2013 poz 490
law: Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez  Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu. - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy Mariusz Pawełczak po rozpoznaniu w dniu 09 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata R. K. o zwrot kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] 2014r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji ostatecznej przyznać adwokatowi R. K. ze Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy) kwotę [...] ([...]) złotych, tytułem zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...]2014r. przyznano skarżącemu prawo pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym poprzez radcy prawnego.

Okręgowa Izba Radców Prawnych w B.. wyznaczyła pełnomocnika z urzędu w osobie radcy prawnego R. K..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia [...]2014r. oddalił skargę skarżącego.

Pismem z dnia [...]2014r. (data wpływu pisma do Sądu [...]2015r.) pełnomocnik skarżącego wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów pomocy prawnej udzielonej skarżącemu z urzędu oświadczając, że koszty nie zostały opłacone w całości ani w części. Do powyższego pisma załączono opinię prawną.

Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.) – dalej zwana p.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Wynagrodzenie pełnomocnika będącego adwokatem ustala się na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (t.j. Dz. U. z 2013r. poz. 490).

W niniejszej sprawie pomoc prawna z urzędu dotyczy zwrotu kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej skarżącemu przed Sądem I instancji oraz za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w dniu 25 listopada 2014r. wyroku oddalającego skargę.

Zgodnie z § 14 ust. 2 pkt 1 lit c) ww. rozporządzenia stawka minimalna w postępowaniu przed sądem administracyjnym w innej sprawie wynosi 240,00 złotych. Stosownie zaś do treści § 14 ust. 1 pkt 2 lit b) ww. rozporządzenia za sporządzenie i wniesienie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej przysługuje 50% stawki minimalnej określonej w pkt 1, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam adwokat w drugiej instancji – 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 złotych.

W niniejszej sprawie adwokatowi należy się, zatem wynagrodzenie w wysokości 360,00 złotych (240,00 + 120,00) złotych z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oraz kwota 82,80 złotych stanowiąca 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 442,80 złotych.

W tej sytuacji uwzględniając powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. należało postanowić jak w sentencji