Postanowienie WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 173/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2018-03-06 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6560
6110 Podatek od towarów i usług
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 par. 2 pkt 4a, art. 50 par. 1 i 2, art. 58 par. 1 pkt 6
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 6 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi JS na interpretację indywidualną Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

A w P złożyła wniosek z dnia [...] o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie ustalenia, czy wnioskodawca jako zarządca sądowy jest beneficjentem przychodów uzyskiwanych z nieruchomości, działając w charakterze podatnika podatku od towarów i usług i w związku z tym powinien prowadzić rejestr podatku VAT oraz rozliczać ten podatek.

Minister Rozwoju i Finansów, działający przez organ upoważniony do wydawania interpretacji Dyrektora Izby Skarbowej, interpretacją indywidualną z dnia [...] nr [...] uznał stanowisko wnioskodawcy za prawidłowe.

JS pismem z dnia 1[...] wezwał organ podatkowy do usunięcia naruszenia prawa.

Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej postanowieniem z dnia [...], nr [...] odmówił wszczęcia postępowania w sprawie pisma JS z dnia [...].

JS pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na indywidualną interpretację prawa podatkowego z dnia [...] nr [...].

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej wniósł o jej odrzucenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Istota rozpoznawanej sprawy sprowadza się do udzielenia odpowiedzi, czy legitymację do złożenia skargi na indywidualną interpretację przepisów prawa podatkowego posiada również podmiot, który nie był wnioskodawcą w sprawie o jej udzielenie.

Regulacja prawna dotycząca indywidualnych interpretacji zawarta została w art. 14b § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r., poz. 201 ze zm., dalej jako: "O.p.") zgodnie z którym, Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). W tym miejscu zauważyć należy, że do dnia 28 lutego 2017 r. art. 14b § 1 O.p. stanowił, że minister właściwy do spraw finansów publicznych, na wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Od 1 marca 2017 r. na podstawie art. 13 § 2a O.p. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej jest organem podatkowym jako organ właściwy w sprawach dotyczących wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego, o których mowa w art. 14b § 1 i w art. 14e § 1a. Z przepisu art. 14b § 1 O.p. wynika, że wskazanie we wniosku indywidualnej sprawy, stanowi niezbędny element do uznania konkretnego podmiotu za zainteresowanego w tej sprawie.

Nie zgadzając się ze stanowiskiem organu wyrażonym w indywidualnej interpretacji, wnioskodawca może zaskarżyć interpretację do sądu administracyjnego, który w oparciu o art. 3 § 2 pkt 4a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) posiada kognicję do orzekania w sprawach skarg na pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach. Potwierdza to również treść art. 14 c § 3 Ordynacji podatkowej, który wskazuje na obligatoryjny element każdej indywidualnej interpretacji, jakim jest pouczenie o prawie do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.

Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny (...). Z kolei art. 50 § 2 w.w ustawy takie uprawnienie przyznaje również innemu podmiotowi, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi. Zatem postępowanie sądowoadministracyjne, jako postępowanie oparte na zasadzie skargowości, może być prowadzone tylko na podstawie skargi wniesionej przez legitymowany do tego podmiot. W świetle powyższego - w ocenie Sądu - nie budzi wątpliwości, że JS nie występując w przedmiotowej sprawie z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji, nie był również uprawniony do jej zaskarżenia do sądu administracyjnego. Żaden przepis prawa bowiem mu takiego uprawnienia nie przyznaje. Z akt sprawy wynika natomiast, że z wnioskiem o wydanie indywidualnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wystąpił A w P. Zatem to wnioskodawca posiadał legitymację do wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa jak i złożenia skargi do sądu administracyjnego. Nie można - zdaniem Sądu - nadać skardze na indywidualną interpretację charakteru skargi powszechnej. Przeczy bowiem temu konstrukcja prawna i charakter indywidualnej interpretacji, która zawiera stanowisko organu dotyczące sytuacji prawnopodatkowej konkretnie wskazanego podmiotu, który o zajęcie takiego stanowiska wnioskował.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.