Wyrok WSA w Łodzi, sygn. akt III SA/Łd 1069/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2005-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 6300 Weryfikacja zgłoszeń celnych co do wartości celnej towaru, pochodzenia, klasyfikacji taryfowej; wymiar należności celny
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Dnia 1 kwietnia 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi Wydział III w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Czesława Nowak-Kolczyńska, Sędziowie Sędzia NSA Teresa Rutkowska (spr.), Asesor Ewa Alberciak, Protokolant J. Szkudlarek, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 marca 2005r. sprawy ze skargi A Spółki Akcyjnej z siedzibą w J. koło W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe 1. uchyla zaskarżoną decyzję; 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej w Ł. na rzecz A Spółki Akcyjnej z siedzibą w J. koło W. kwotę 755 zł (siedemset pięćdziesiąt pięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego; 3. orzeka, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się orzeczenia.


UZASADNIENIE

W dniu 11 kwietnia 2001 roku Agencja celna B działająca w imieniu A Spółki Akcyjnej z siedzibą w J koło W. dokonała zgłoszenia celnego m. in. niedrewnianych części mebli do siedzenia lub spania w postaci pokrowców na meble z bawełny. W jednolitym dokumencie SAD dla importowanego towaru zadeklarowano kod PCN 9401 90 80 0 ze stawką celną konwencyjną w wysokości 12 %. Po dopuszczeniu towaru do obrotu na polskim obszarze celnym importer wystąpił do organów celnych z wnioskiem o uznanie zgłoszenia celnego z dnia 11 kwietnia 2001 roku za nieprawidłowe, zastosowanie do sprowadzonego towaru obniżonej stawki celnej i zwrot należności celnych. Do wniosku strona załączyła świadectwo przewozowe EUR1. z 3 lipca 2001 roku dokumentujące preferencyjne pochodzenie sprowadzonego towaru z Czech.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Urzędu Celnego w Ł. uznał przedmiotowe zgłoszenie celne za nieprawidłowe. W uzasadnieniu wskazał, iż zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej stanowiącymi załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999 roku (Dz. U. Nr 74 poz. 830) prawidłowym kodem PCN na importowane przez Spółkę pokrowce winien być kod 6304 92 00 0. Zastosowaną przez organ celny klasyfikację potwierdza dodatkowo zapis na świadectwie EUR1 przedstawionym przez stronę na którym czeski dostawca również wskazał kod HS 6304. Powołując się na przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 roku w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253 ze zm.) oraz Protokołu Nr 7 dotyczące definicji pojęcia produkt pochodzący i metod współpracy administracyjnej stanowiącego załącznik do Środkowoeuropejskiej Umowy o Wolnym Handlu CEFTA (Dz. U. z 1996r. Nr 158 poz. 809 z zm.) organ I instancji wskazał, iż przedłożony przez stronę dowód preferencyjnego pochodzenia stanowi podstawę do zastosowania w stosunku do sprowadzonych towarów obniżonej stawki celnej i dokonał na rzecz Spółki A zwrotu nadpłaconego cła.

W złożonym w dniu 22 lutego 2002 roku odwołaniu Spółka wniosła o uchylenie decyzji organu I instancji w części dotyczącej klasyfikacji taryfowej towaru i uznania, że klasyfikacja dokonana przez stronę w jednolitym dokumencie SAD z [..] jest prawidłowa. Skarżąca zarzuciła klasyfikacji Dyrektora Urzędu Celnego, iż została dokonana bez uwzględnienia przeznaczenia oraz charakterystyki klasyfikowanego towaru oraz w oparciu o niewłaściwą interpretację Wyjaśnień do Taryfy celnej do pozycji 6304 i reguły nr 1 ORINS. Skarżąca wskazała ponadto, iż jest w posiadaniu Wiążącej Informacji Taryfowej wydanej przez administrację celną Szwecji z dnia 25 marca 1999 roku dla identycznego ze spornym towaru tj. pokrycia dla sofy “EKTROP", która wskazuje jako właściwy kod taryfy celnej 9041.

Decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu wskazano, iż zgodnie z treścią Wyjaśnień do Taryfy celnej dział 94 obejmuje tylko części wyrobów, nawet w stanie surowym, objęte pozycjami 9401do 9405 jeśli są identyfikowalne poprzez ich kształty lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych wyżej wymienionymi pozycjami jeśli nie są gdzie indziej bardziej szczegółowo ujęte. Jednocześnie pozycja 9401 obejmuje identyfikowalne części krzeseł lub innych mebli do siedzenia takie jak: oparcia, siedziska lub podłokietniki i spiralne sprężyny do obić tapicerskich. Pozycja natomiast 6304 obejmuje inne artykuły wyposażenia wnętrz z wyłączeniem artykułów objętych pozycją 9404. Zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej pozycja ta obejmuje artykuły wyposażenia wnętrz, inne niż te, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami lub pozycją 9404 i przeznaczone do dekoracji mieszkań, budynków użyteczności publicznej, teatrów kościołów itd. Do takich artykułów zalicza się również materiały obiciowe na ściany i materiały dekoracyjne stosowane przy różnego rodzaju ceremoniach, moskitiery, narzuty na łóżka, poszewki na poduszki, luźne pokrycia na meble, narzuty na meble, nakrycia na stół. W kontekście powyższego organ odwoławczy stwierdził, iż sporny towar jest zbliżony w swoim charakterze do produktów opisanych jako luźne pokrycia na meble, narzuty na meble – pozycja 6304 nie zaś do towarów charakteryzowanych jako części do mebli do siedzenia takich jak oparcia i siedziska. Ponadto powołując się na zapisy katalogu A 2002 organ celny wskazał, iż sporne pokrycia przeznaczone są do sprzedaży detalicznej oddzielnie od samego mebla na który są przeznaczone, można bowiem kupić i użytkować same meble bez pokrycia. Spornym towarem nie jest bowiem obicie mebla lecz pokrowiec kupowany i montowany w zależności od upodobań klienta.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Spółka zarzuciła rozstrzygnięciu organów celnych naruszenie art. 2, art.9, art. 32 ust. 1 i 2, art. 87 i art. 91 ust. 1 i 2 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, naruszenie przepisów prawa procesowego tj. art. 121§ 1 , art. 122, art. 123 § 1, art. 187 § 1, art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz naruszenie przepisów prawa materialnego art. 85 § 1 Kodeksu celnego, Taryfy celnej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej, a także art. 68 i 69 Układu Europejskiego (Dz. U. z 1994 roku, Nr 11 poz. 38). W opinii A wskazywanie przez organy celne, iż sporny towar mieści się w pozycji 6304, tj. spełnia cechy luźnych pokryć lub narzut na meble jest błędne. Zgodnie z definicją określenia “luźny" zawartą w Słowniku Języka Polskiego PWN (Warszawa 1995r.) luźny to “taki, którego poszczególne elementy nie są ściśle złączone; będący w pewnej odległości od jakiejś całości, nie umocowany do czegoś". W przypadku spornego towaru, tj. pokryć na sofy absolutnie nie może cechować go określenie “luźny", gdyż, jest on przystosowany do trwałego połączenia z meblem, którego część stanowi. Zdaniem A sporny towar powinien podlegać klasyfikacji taryfowej w pozycji 9401 90, tj. części mebli do siedzenia. Wyjaśnienia do Taryfy celnej określają, że w zakresie tej pozycji znajdują się części wyrobów identyfikowalne poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie, lub głównie do artykułów objętych tą pozycją. W opinii A powyższe wyjaśnienie wskazuje jednoznacznie, iż nawet wyroby (w spornym przypadku: pokrycia na sofy), które mogą mieć zastosowanie nie tylko do artykułów objętych pozycjami 9401 do 9403 i 9405 (mebli), choć w głównej mierze służące jako część owych artykułów, powinny być klasyfikowane w opisanych pozycjach. Jednocześnie, Wyjaśnienia do Taryfy celnej w odniesieniu do pozycji 9401 90 (“Części") precyzują, że “pozycja niniejsza obejmuje identyfikowalne części krzeseł lub innych mebli do siedzenia, takie jak: oparcia, siedziska lub podłokietniki i spiralne sprężyny stosowane do obić tapicerskich. Oddzielnie występujące poduszki i materace (...) są wyłączone (...). Jeżeli te artykuły zostaną połączone z innymi częściami mebli do siedzenia, to klasyfikowane są w niniejszej pozycji. Pozostają one również w niniejszej pozycji, gdy występują z meblami do siedzenia, których część stanowią". Zdaniem A, powyższe sformułowanie świadczy o tym, że pozycja 9401 90 obejmuje nie tylko elementy na stałe złączone z meblami, ale również takie, które stanowią komplet i uzupełnienie do mebli klasyfikowanych w wymienionej pozycji, tj. także sporne pokrowce.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację prezentowaną w toku dotychczasowego postępowania.

Wyrokiem z dnia 24 października 2003 roku Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Łodzi uchylił decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z [....] i przekazał sprawę do ponownego rozstrzygnięcia. W uzasadnieniu wyroku Naczelny Sąd Administracyjny przede wszystkim zgodził się z zarzutami skargi dotyczącymi naruszenia przepisów prawa procesowego. Na podstawie oceny całokształtu materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie sąd uznał, że nie znajduje w nim dostatecznego potwierdzenia stanowisko organu drugiej instancji, iż sporne pokrycia mebli nie są przystosowane do trwałego połączenia ze wskazanymi rodzajami mebli oraz, że meble te mogą funkcjonować bez spornych pokryć. Z treści zaskarżonej decyzji wynika, iż zaprezentowane stanowisko organu celnego stanowiło główną podstawę do uznania, iż sporne pokrycia nie stanowią części mebli, mogących podlegać zaliczeniu do kodu Taryfikacji celnej PCN 9401 90 0 wskazanego przez stronę. Zgodnie z Wyjaśnieniami do pozycji 9401 90 Taryfy celnej w zakresie tej pozycji znajdują się także części wyrobów “identyfikowalne poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów" objętych tą pozycją. Jednocześnie powyższe Wyjaśnienia stwierdzają, że wymieniona pozycja obejmuje identyfikowalne części krzeseł lub innych mebli do siedzenia, takie jak: oparcia, siedziska lub podłokietniki i spiralne sprężyny stosowane do obić tapicerskich, a również występujące oddzielnie części takie jak np. poduszki i materace, jeżeli są połączone z innymi częściami mebli do siedzenia. Skarżąca spółka od początku postępowania celnego wskazywała, że sporne pokrowce służą do pokrycia jedynie konkretnych mebli marki A i są przystosowane do trwałego połączenia wyłącznie z tymi rodzajami mebli, które bez nich nie mogą prawidłowo funkcjonować i spełniać swoich funkcji użytkowych. Strona stwierdziła również, że przedmiotowe pokrowce nie mogą być używane w meblach innego rodzaju i typu.

Zdaniem Sądu rozstrzygającego w przedmiotowej sprawie powołanie się Izby Celnej w uzasadnieniu swojego stanowiska jedynie na zapis katalogu sprzedaży towarów spółki A na 2002r., przewidującego możliwość osobnego nabywania pokryć na sofy w różnych kolorach, nie może stanowić wystarczającej podstawy do uznania, iż pokrycie te nie mogą stanowić koniecznej części mebla, dla którego są przeznaczone. Organy orzekające obu instancji nie wykazały, iż wskazane meble mogą być prawidłowo użytkowane bez zamontowania spornych pokryć, która to okoliczność jest od początku zdecydowanie negowana przez stronę skarżącą. Nadto sąd rozstrzygający sprawę wskazał, iż ze znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy pisma wewnętrznego z dnia 28 lutego 2002r. skierowanego przez Dział Taryfikacji i Wartości Celnej do Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. wynika, że odnośnie spornych rodzajów mebli do siedzenia wyodrębniono trzy grupy mebli ze względu na konieczność montowania pokrowców. W stosunku do pierwszej grupy mebli (fotel Tullsta) stwierdzono, że były one produkowane w różnokolorowych obiciach fabrycznych i te meble nie wymagają zamontowania pokrowców. Druga grupa mebli (fotel Tullsta, sofa Klippan, podnóżek Pallbo) posiada fabryczne, najczęściej bawełniane obicie w kolorze kremowym i według oceny pracowników dokonujących oględzin również ta grupa mebli w zasadzie nie wymaga zamontowania pokrowców, jednakże z uwagi na rodzaj fabrycznego obicia wskazany jest montaż dodatkowego pokrowca. Trzecia grupa mebli (sofa Ektorp) mimo posiadania fabrycznego obicia z tzw. surówki wymaga zamontowania pokrowca. Z ustaleń powyższych oględzin wynika m.in., że sporne pokrowce do mebli “uszyte są na wymiar, mogą posiadać elementy ułatwiające montaż ich do określonego mebla (taśma rzepowa, zamki błyskawiczne). Powyższe ustalenia w ocenie NSA przemawiały na korzyść klasyfikacji postulowanej przez stronę skarżącą do pozycji 9401 90 Taryfy celnej obejmującej części mebli do siedzenia.

Przy ponownym rozpoznaniu sprawy postanowieniem z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. powołał biegłego do wypowiedzenia się czy importowane przez skarżącą pokrycia na meble mogą być uznane za ich konieczną część oraz czy meble te mogą być prawidłowo użytkowane bez spornych pokryć, czy pokrycia te przeznaczone są do trwałego umocowania na meblach oraz czy sporne pokrycia umieszczą się w zakresie pojęcia “identyfikowalne części krzeseł lub innych mebli do siedzenia...", czy też “luźne pokrycia na meble, narzuty na meble..." W sporządzonej na zlecenie organu celnego opinii z dnia 19 kwietnia 2004 roku biegły wskazał, iż przypisane do poszczególnych mebli jednolite pokrowce uznać należy za konieczną część mebla jako gotowego wyrobu z zewnętrznym pokryciem, bez którego prawdopodobnie nie byłyby na ekspozycji. Nie oznacza to, że kupujący nie może nakryć poszczególnych mebli pokrytych na biało tkaniną wewnętrzną we własnym zakresie dowolną tkaniną. Badane meble wykonane na biało, pokryte tylko materiałem wewnętrznym np. surówką mogą być również użytkowane bez spornych pokryć, ale mogą ulec szybkiemu zabrudzeniu i zniszczeniu. Mebel taki nie jest wyrobem finalnym – może być natomiast nakrywany np. różnego rodzaju narzutami. Przedmiotowe pokrycia są jednolitymi pokrowcami, które można swobodnie nakładać i zdejmować z mebli, bez demontażu poszczególnych podzespołów i nie są trwale do powyższych mebli mocowane. Uszyty na krzesła, podnóżek, sofy, fotele itp. pokrowiec identyfikuje się z tymi wyrobami. Badane pokrowce mogą być użyte do nakrycia innych wyrobów posiadających kształty i wymiary zbliżone do pokrowców. W opinii uzupełniającej z dnia 12 maja 2004 roku biegły wskazał, że sporne pokrycia są najbardziej zbliżone swoim charakterem do “luźnych pokryć na meble, narzut na meble; nakryć na stół, pokryć na gzymsy kominka"

W oparciu o opinię biegłego decyzją z dnia [...] Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z dnia[...]. W uzasadnieniu organ celny wskazał, iż pozycja 9401 Taryfy celnej obejmuje “meble do siedzenia (inne niż z pozycji 9402), nawet przekształcalne w miejsca do spania, oraz ich części. Natomiast pozycja 6304 zawiera “ artykuły wyposażenia wnętrz, inne niż te, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami lub pozycją 9404". Mając na uwadze rodzaj importowanego przez skarżącą towaru Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż żadna z w/w pozycji nie obejmuje w sposób jednoznaczny sprowadzonych pokrowców, w związku z powyższym nie można przeprowadzić procesu ich klasyfikacji taryfowej w oparciu o Regułę nr 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Sprowadzone pokrowce na meble są wyrobami kompletnymi, jednorodnymi wobec powyższego również Reguła 2 ORINS nie może wskazać właściwego kodu Taryfy Celnej.

Z uwagi na brak możliwości zastosowania Reguły 1 w stosunku do pozycji 9401 oraz 6304, nie zachodziło zjawisko pozornej możliwości klasyfikacji do dwóch lub więcej pozycji Taryfy Celnej. Oznacza to brak podstaw prawnych do przeprowadzenia procesu klasyfikacji taryfowej w oparciu o Regułę 3 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej.

Mając powyższe na uwadze w przedmiotowej sprawie proces klasyfikacji należy przeprowadzić stosując Regułę 4 ORINS. Reguła ta stanowi, że towary, które nie mogą być klasyfikowane zgodnie z powyższymi regułami, powinny być klasyfikowane do pozycji odpowiednich dla towarów, do których są najbardziej zbliżone.

Zgodnie z treścią Wyjaśnień do Taryfy celnej Dział 94 obejmuje “tylko części wyrobów, nawet w stanie surowym, objętych pozycjami 9401 do 9403 i 9405, jeśli są identyfikowalne poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów objętych wyżej wymienionymi pozycjami. Są one klasyfikowane w niniejszym dziale, jeśli nie są gdzie indziej bardziej szczegółowo ujęte." (Wyjaśnienia do Taryfy celnej, Tom IV, str. 2185). Jednocześnie z treści Wyjaśnień do Taryfy celnej wynika, iż pozycja 9401 “obejmuje identyfikowalne części krzeseł lub innych mebli do siedzenia, takie jak: oparcia, siedziska lub podłokietniki (nawet wyściełane słomą lub trzciną, wypchane lub na sprężynach) i spiralne sprężyny stosowane do obić tapicerskich." (Wyjaśnienia do Taryfy celnej, Tom IV, str. 2187). Zgodnie zatem z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej klasyfikacja części wyrobów w postaci krzeseł lub innych mebli do siedzenia do pozycji 9401 uzależniona jest od spełnienia łącznie dwóch warunków. Po pierwsze pozycja 9401 dotyczy : identyfikowalnych poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów w postaci krzeseł, lub innych mebli do siedzenia. Po drugie pozycja ta dotyczy towarów w postaci części przeznaczonych wyłącznie lub głównie do artykułów w postaci krzeseł, lub innych mebli do siedzenia , ale określonego rodzaju, tj. takich jak oparcia, siedziska lub podłokietniki (nawet wyściełane słomą lub trzciną, wypchane lub na sprężynach) i spiralne sprężyny stosowane do obić tapicerskich." Bezsporne jest, iż sprowadzone przez stronę towary spełniają pierwszy warunek. Jednak nie spełniają warunku drugiego wynikającego z zakresu pojęciowego pozycji 9401.

Pozycją 6304 Taryfy celnej, zastosowaną przez organ celny I instancji, objęte są “inne artykuły wyposażenia wnętrz, z wyłączeniem artykułów objętych pozycją nr 9404". Zgodnie z treścią Wyjaśnień do Taryfy celnej pozycja 6304 obejmuje “ artykuły wyposażenia wnętrz, inne niż te, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami lub pozycją 9404 i przeznaczone do dekoracji mieszkań, budynków użyteczności publicznej, teatrów, kościołów itd. jak również podobnych artykułów wykorzystywanych na statkach, w wagonach kolejowych, samolotach, samochodowych przyczepach mieszkalnych, samochodach itd. Do takich artykułów zalicza się również materiały obiciowe na ściany i materiały dekoracyjne stosowane przy różnego rodzaju ceremoniach (np. ślubach, pogrzebach); moskitiery, narzuty na łóżka (oprócz kołder nie objętych pozycją 9404); poszewki na poduszki, luźne pokrycia na meble, narzuty na meble; nakrycia na stół (nie wykazujące cech wykładzin podłogowych - patrz uwaga 1 do działu 57); pokrycia na gzymsy kominka; pętle na firankach (kokardy, węzełki itd.); lambrekiny (inne niż te objęte pozycja 6303)." (Wyjaśnienia do Taryfy celnej, Tom II, str. 1210).

Organ II instancji podkreślił, iż sprowadzone pokrowce można swobodnie nakładać i zdejmować z mebli bez demontażu poszczególnych podzespołów i nie są one trwale do powyższych mebli zamocowane (za pomocą “rzepów" i wiązań). Ponadto przedmiotowe pokrycia mogą być użyte do nakrycia innych wyrobów posiadających kształty i wymiary zbliżone do pokrowców. Zgodnie z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej pozycja 6304 obejmuje m.in. pokrycia na gzymsy kominka, które podobnie jak sprowadzone pokrowce można swobodnie nakładać i zdejmować na gzymsy różnych kominków posiadających zbliżone kształty i wymiary. Podkreślić należy, iż pozycja 6304 obejmuje luźne pokrycia na meble i narzuty na meble, które również można swobodnie nakładać i zdejmować z mebli, a ponadto mogą być zastosowane do różnych mebli posiadających zbliżone kształty i wymiary.

Zestawiając informacje (zebrane w toku postępowania dowodowego) o rodzaju towarów z przepisami zawartymi w nomenklaturze scalonej odnoszącymi się do pozycji 6304 i 9401 Dyrektor Izby Celnej stwierdził, iż pozycja 6304 jest najbardziej odpowiednią i najbardziej zbliżoną do sprowadzonych towarów(Reguła 4 ORINS).

Odnosząc się do zawartego w opinii stwierdzenia biegłego, iż odrębny zakup pokrowców będących przedmiotem oględzin nie wyklucza określenia ich jako “części mebli tapicerowanych", organ II instancji wyjaśnił, że sam fakt możliwości sprzedaży pokryć razem z meblami z punktu widzenia nomenklatury scalonej nie jest elementem przesądzającym o klasyfikacji taryfowej. Uznanie określonych towarów jako części mebli dla potrzeb klasyfikacji taryfowej musi się odbywać zgodnie z nomenklatura taryfową. Nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży meblarskiej, może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie może stanowić podstawy do orzekania w sprawach dotyczących wymiaru cła. Odnosząc się do twierdzenia skarżącej, iż sporne pokrowce dostosowane są do trwałego połączenia z konkretnymi rodzajami mebli marki A organ wskazał, że biegły w opinii z 19 kwietnia 2004 stwierdził, że badane meble wykonane na biało, pokryte tylko materiałem wewnętrznym np. surówką - mogą być również użytkowane bez spornych pokryć, ale mogą ulec szybkiemu zabrudzeniu i zniszczeniu. Ponadto przedmiotowe pokrycia są jednolitymi pokrowcami, które można swobodnie nakładać i zdejmować z mebli, bez demontażu poszczególnych podzespołów i nie są trwale do powyższych mebli mocowane. Zdaniem biegłego uszyte na krzesła, podnóżek, sofy, fotele itp. pokrowce identyfikuje się z tymi wyrobami, ale badane pokrowce mogą być użyte do nakrycia innych wyrobów posiadających kształty i wymiary zbliżone do pokrowców. Zatem twierdzenia strony z punktu widzenia nomenklatury taryfowej należy uznać za nieuzasadnione.

Odnośnie przedstawionej przez Stronę Wiążącej Informacji Taryfowej wystawionej przez szwedzkie władze celne Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił iż kraje - członkowie Unii Europejskiej dokonują klasyfikacji taryfowej opierając się nomenklaturze scalonej CN oraz szeregu rozporządzeń Komisji (EWG) w sprawie klasyfikacji towarów. Należy zauważyć, że nie ma pełnej zgodności pomiędzy Nomenklaturą Scaloną a Polską Nomenklaturą Scaloną, która ma w niniejszej sprawie zastosowanie. W Polsce od 1 stycznia 1998r. obowiązywał Kodeks celny - ustawa z dnia 9 stycznia 1997r., który był aktem odrębnym od Kodeksu celnego wspólnoty. Wynika z tego, iż w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego polskie organy celne stosowały polskie przepisy prawne, a do stosowania wiążącej informacji taryfowej wystawionej przez władze celne Unii Europejskiej polskie organy celne są zobowiązane dopiero po wejściu Polski do Wspólnoty. Wiążąca informacja taryfowa wydana przez kraj będący członkiem Unii Europejskiej nie była zatem wiążąca dla polskich organów celnych, podobnie jak i w sytuacji odwrotnej wydana w Polsce wiążąca informacja taryfowa nie była wiążąca dla władz celnych żadnego z krajów członkowskich Unii.

Skargę na powyższą decyzję w dniu 10 listopada 2004 roku złożyła Spółka B domagając się jej uchylenia, a nadto uchylenia poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego w Ł. z dnia [...] oraz zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania. Skarżonemu rozstrzygnięciu zarzuciła naruszenie przepisów prawa procesowego mające wpływ na wynik sprawy tj. art. 120, art. 121§ 1 , art. 122, art. 187 § 1 i art. 191 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 roku Ordynacja podatkowa (Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) oraz naruszenie przepisów prawa materialnego art. 65§ 4 i art. 85 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 roku Kodeks celny, Taryfy celnej, a także Reguł 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacyjnych Nomenklatury Scalonej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z 24 sierpnia 1999 roku (Dz. U. Nr 74, poz. 830), a nadto art. 68 i 69 Układu Europejskiego (Dz. U. z 1994 roku, Nr 11 poz. 38). Skarżąca podkreśliła, iż podstawową kwestią dla ustalenia właściwej klasyfikacji taryfowej spornych towarów jest ustalenie prawidłowego ich składu, budowy, oraz funkcji, jakie pełnią. Spółka zarzuciła Dyrektorowi Izby Celnej w Ł., iż w wydanej decyzji nie uwzględnił okoliczności wynikających z opinii biegłego z dnia 19 kwietnia 2004 roku potwierdzających prawidłowość klasyfikacji stosowanej przez spółkę. Biegły wskazał bowiem, iż przypisane do poszczególnych mebli jednolite pokrowce należy uznać za konieczną część mebla, jako gotowego wyrobu z zewnętrznym pokryciem, bez którego prawdopodobnie nie umieszczono by go na ekspozycji, a także, iż będąca przedmiotem oceny sofa bez pokrycia może ulec szybkiemu zabrudzeniu i zniszczeniu; mebel bez pokrycia nie jest wyrobem finalnym. Biegły wskazał także, iż sporne pokrycia można swobodnie nakładać i zdejmować z mebli. Skarżąca podkreśliła przy tym, że określenie swobodnie, nie oznacza, że są one luźne, czyli niedopasowane do mebli Ponadto, w ocenie biegłego pokrowce identyfikują się z meblami, na który zostały uszyte. Badane pokrowce mogą być użyte do nakrycia innych wyrobów, ale dotyczy to wyrobów, które są zbliżone kształtem i wielkością do mebli, na które zostały oryginalnie przeznaczone. Biegły wskazał także, iż możliwość osobnego zakupu spornych pokrowców nie wyklucza określenia ich jako “części mebli tapicerowanych".

Strona skarżąca podkreśliła, że sporne pokrowce zostały określone w opinii z 19 kwietnia 2004r. jako identyfikowalne i niezbędne części mebli, jako, że dopiero po nałożeniu na dany mebel identyfikowalnego z nim pokrowca, mebel ten uzyskuje status wyrobu gotowego. Jednocześnie faktem jest, iż każdy pokrowiec, bez jego jednoznacznego przypisania do indywidualnego mebla, może być uznany za luźne pokrycie meblowe do wielorakiego zastosowania w różnych meblach. Podkreślono to w opinii z 19 kwietnia 2004 r., w której stwierdzono, że pokrowce te mogą być również stosowane do mebli o zbliżonych kształtach i wymiarach. Niemniej jednak, zarówno podczas oględzin przedmiotowych pokrowców i mebli oraz w trakcie ich badania metodą organoleptyczną, rzeczoznawca ustalił, że przedstawione mu pokrowce i meble stanowią odpowiednio wyroby gotowe - kompletne. Zatem należy wskazać, że przedmiotem opinii były konkretne pokrowce wykonane celem ich zastosowania w konkretnych meblach (pokrowce te były szyte na miarę). Odpowiadając na pytanie, czy przedmiotowe pokrowce należy uznać za identyfikowalne części mebli czy też za luźne pokrycia meblowe, w opinii z 19 kwietnia 2004 r. biegły Pan M. K. wskazał, że należy je uznać za identyfikowalne części mebli (punkty 5a i 5e opinii). Rzeczoznawca, na oderwane od kontekstu pytanie, które dotyczyło samych pokrowców w oderwaniu od mebli (zawarte w piśmie z 23 kwietnia 2004 r.) odpowiedział pismem z 12 maja 2004, iż pokrowce te powinno się uznać za luźne pokrycia meblowe. Jednakże faktem jest, że przedmiotem importu były konkretne pokrowce szyte na wymiar do konkretnych i identyfikowalnych mebli. Powinno to stanowić dla organu celnego podstawę dla zaklasyfikowania spornego towaru do pozycji 9401 Taryfy celnej, a tym samym do uchylenia decyzji wydanej w I instancji.

Zdaniem Spółki, Dyrektor Urzędu Celnego w Ł., oceniając pozycję klasyfikacyjną towaru poprzez stwierdzenie jego stanu w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego nie wziął pod uwagę przeznaczenia, konstrukcji klasyfikowanego towaru oraz niewłaściwie zinterpretował treść komentarza do pozycji 6304 zawartego w “Wyjaśnieniach do Taryfy celnej" oraz uwagi do Działu 63, a także uwagi do Działu 94 Taryfy celnej. Zgodnie z Regułą 1. ORINS - dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji do sekcji lub działów. W omawianym przypadku mamy do czynienia z towarem - niedrewniane części mebli do siedzenia lub spania - pokrycia na sofy z serii EKTORP, pokrycia na fotele z serii EKTROP oraz pokrycia na fotele z serii TULLSTA. Towary te nie są pozostałymi artykułami wyposażenia wnętrz innymi niż narzuty z następujących względów: są to pokrycia do konkretnych mebli (EKTORP, TULLSTA) marki B, nie mogą być używane w meblach innego typu i rodzaju, są dostosowane do trwałego połączenia ze wskazanymi rodzajami mebli, wskazane meble bez spornych pokryć nie mogą funkcjonować ponieważ są niekompletne i nie spełniają swoich funkcji użytkowych, wskazane meble składają się z następujących części: stelaża, materaca i obicia (sporny towar). Powyższe wskazuje, że zgodnie z regułą 1 oraz regułą 6 ORINS sporny towar może zostać zaklasyfikowany do kodu PCN 9401 90 80 0, natomiast jego klasyfikacja w kodzie PCN 6304 93 00 0 jest nieprawidłowa.

Wskazując na naruszenie art. 68 i art. 69 Układu Europejskiego skarżąca zaznaczyła, iż w dniu dokonania spornego zgłoszenia celnego obowiązywał Układ Europejski ustanawiający stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich Państwami Członkowskimi, z drugiej strony sporządzony w Brukseli w dniu 12 grudnia 1991 r. (zał. do Dz. U. z 7.01.1994 r., Nr 11, poz. 38). W Rozdziale III Części V Układu w art. 68 wskazano, że istotnym warunkiem wstępnym integracji jest zbliżenie istniejącego i przyszłego ustawodawstwa polskiego do istniejącego we Wspólnocie. Art. 69 z kolei ustalał, iż jedną z dziedzin harmonizacji prawa, powinno być prawo celne. Zbliżanie prawodawstwa polskiego powinno odbywać się na drodze wydawania aktów prawnych odpowiadających aktom obowiązującym we Wspólnocie, bądź poprzez jednolitą z unijną praktykę jego stosowania. Prawo celne, będąc dziedziną objętą obowiązkiem harmonizacji z prawem wspólnotowym, wymaga przy wykładni jego przepisów stosowania metod i kryteriów, przy użyciu których rezultaty dokonanej wykładni nie będą sprzeczne z acquis communataire i przy tym będą zbliżały instytucje polskiego prawa celnego do prawa europejskiego.

Powołując się na dotychczasowe orzecznictwo NSA skarżąca wskazała, iż jeżeli na tle polskiej Taryfy celnej, kwestia przypisania określonego towaru do danego kodu Taryfy celnej budzi wątpliwości polskich władz celnych, a kwalifikacja stosowana w ramach Unii Europejskiej jest odmienna, wówczas fakt istnienia określonej praktyki europejskiej powinien być wskazówką interpretacyjną, która nie może być lekceważona przez polskie organy administracji celnej.

Spółka podniosła, iż przedstawiła w postępowaniu Wiążącą Informację Taryfową (WIT) wydaną przez administrację celną Szwecji z dnia 25 marca 1999r. nr SE 10171/99, która wskazuje jako właściwy kod Taryfy celnej PCN 9401 90 80. Odnośna WIT dotyczy pokryć na sofy z serii EKTORP o oznaczeniu handlowym 682-873-12, a więc identycznym, jak ten, którego dotyczyło zgłoszenie celne SAD nr [...]. To oznacza, iż stanowisko organów celnych obu instancji jest inne niż stanowisko organu celnego Unii Europejskiej, który orzekł przy identycznym stanie prawnym (ta sama nomenklatura taryfowa, wyjaśnienia do Taryfy oraz reguły klasyfikacji) oraz ten sam stan faktyczny (ten sam towar).

Spółka podniosła, iż rozstrzygnięcia klasyfikacyjne powinny być podejmowane przez władze celne mając na uwadze wymóg harmonizacji polskiego prawa z przepisami obowiązującymi we Wspólnocie. Istotą przedstawienia WIT wydanej w Szwecji przez stronę było wskazanie, iż wobec tego typu towarów zostało przyjęte w ramach administracji celnej Państw Członkowskich Wspólnoty Europejskiej jednolite stanowisko klasyfikacyjne. Co więcej, od 1 maja 2004 r. wspomniana WIT jest bezpośrednio stosowana w Polsce, będąc wiążącą dla polskiej administracji celnej. Decyzja WIT wydana przez szwedzką administrację celną stała się bowiem wiążąca dla wszystkich administracji celnych nowych krajów członkowskich Unii Europejskiej, w tym dla polskiej administracji celnej. W kontekście powyższego niezrozumiałym jest stanowisko Dyrektora izby celnej dotyczące spornego zgłoszenia celnego. Stanowisko to powoduje, że klasyfikacja spornych pokrowców jest inna przed, jak i po przystąpieniu Polski do Unii Europejskiej, a praktykę taką w świetle postanowień Układu Europejskiego uznać należy za nieprawidłową.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i argumentację prezentowaną w toku dotychczasowego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest zasadna.

Zgodnie z art. 184 Konstytucji RP Naczelny Sąd Administracyjny oraz inne sądy administracyjne sprawują, w zakresie określonym w ustawie, kontrolę działalności administracji publicznej /.../.

Przy czym, jak stanowi art. 1 § 2 wskazanej już wyżej ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych, kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem.

W myśl art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. z 2002 r Nr 153, poz. 1269 ) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie .

Zgodnie z art. 145 § 1 wymienionej ustawy (p.p.s.a.) Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie :

1/ uchyla decyzję lub postanowienie w całości albo w części, jeżeli stwierdzi:

a/ naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,

b/ naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,

c/ inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy;

2/ stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach;

3/ stwierdza wydanie decyzji lub postanowienia z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Wojewódzki Sąd Administracyjny bada więc jedynie legalność zaskarżonej do niego decyzji (postanowienia), tj. czy nie narusza ona prawa materialnego oraz czy organy administracji publicznej prowadząc sprawę nie naruszyły przepisów postępowania i w przypadku stwierdzenia naruszenia prawa, może wydać jedno ze wskazanych tam rozstrzygnięć.

Istota sporu w niniejszej sprawie sprowadza się do ustalenia, czy sprowadzony z zagranicy przez skarżącą towar, określony w zgłoszeniu celnym jako “niedrewniane części mebli do siedzenia lub spania pokrowce na meble z bawełny", podlega zaliczeniu - jak uczyniły to organy obu instancji - do kodu Taryfy celnej 6304 92 00 0, czy do kodu 9401 90 80 0, o co wnosi strona skarżąca.

Przedmiotem zgłoszenia celnego były pokrowce na sofy i fotele z serii Ektorp (o różnych symbolach) i pokrowce na fotele Tullsta. Pozycja 6304 Taryfy celnej, w której ramach wyodrębniono podpozycję 6304 92 00 0, obejmuje: "inne artykuły wyposażenia wnętrz, z wyłączeniem artykułów objętych pozycją 9404", a pozycja 9401, w której ramach wyodrębniono podpozycję 9401 90 80 0, obejmuje: "meble do siedzenia (inne niż z pozycji 9402) nawet przekształcane w miejsca do spania oraz ich części". Zgodnie z wyjaśnieniami do pozycji “9401 90 - Części" obowiązującej Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 grudnia 1998r. ( Dz. U. nr 107, poz.1217 ze zm.), w zakresie tej pozycji znajdują się części wyrobów “identyfikowalne poprzez ich kształt lub inne szczególne cechy jako części przeznaczone wyłącznie lub głównie do artykułów" objętych tą pozycją. Jednocześnie powyższe Wyjaśnienia stwierdzają, że wymieniona pozycja obejmuje identyfikowalne części krzeseł lub innych mebli do siedzenia, takie jak: oparcia, siedziska lub podłokietniki ( nawet wyścielane słomą lub trzciną, wypchane lub na sprężynach) i spiralne sprężyny stosowane do obić tapicerskich, a również występujące oddzielnie poduszki i materace, wyposażone w sprężyny, wypchane albo zawierające jakikolwiek materiał lub wykonane z gąbki gumowej lub tworzywa nawet pokryte, jeżeli zostaną połączone z innymi częściami mebli do siedzenia. Pozostają one również w tej pozycji , gdy występują z meblami do siedzenia, których część stanowią.

Rozważając zarzut naruszenia przez organy celne Taryfy Celnej jak i wydanych dla niej wyjaśnień należy wskazać, że do każdego importowanego towaru przypisany jest odpowiedni jeden kod taryfy z przyporządkowaną do niego stawką celną, co oznacza, że sprowadzony towar powinien być zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji, z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę. Klasyfikacja towarów podlega ogólnym regułom interpretacji systemu zharmonizowanego, które to reguły wraz z uwagami wyjaśniającymi i uwagami dodatkowymi zawartymi w taryfie celnej uściślają i wyjaśniają treść poszczególnych pozycji taryfy celnej. Jak wskazał Sąd Najwyższy w wyrokach z dnia 25 lipca 1996 r. III ARN 22/96 ( OSNAPU 1997 Nr 4 poz. 45) i 26 września 1996 r. ( OSNAPU Nr 7 poz. 107) uwagi dodatkowe do poszczególnych działów taryfy celnej, mają zgodnie z wolą prawodawcy moc precyzującą i wyjaśniającą sposób stosowania stawek celnych . Uwagi dodatkowe nie mają charakteru wskazówek interpretacyjnych, lecz są stosowanym w prawie celnym rodzajem legalnej definicji pojęć zawartych w przepisach prawa, pochodzących od organu ustawowo powołanego do określania stawek celnych i ich zmiany w drodze rozporządzenia określającego stawki w taryfie celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia .

Z prawnego punktu widzenia klasyfikację towarów przeprowadza się w oparciu o nazwy pozycji i postanowienia zawarte w uwagach do poszczególnych działów, a także stosownie do podanych reguł, jeżeli nie są one sprzeczne z treścią odpowiednich pozycji lub uwag.

W wykonanej na zlecenie organu celnego II instancji opinii z dnia 19 kwietnia 2004 roku biegły stwierdził, iż sporne pokrowce są przypisane do poszczególnych mebli marki A. i określił je jako konieczną część gotowego wyrobu. Biegły uzasadnił swoje stanowisko wyjaśniając, iż meble do których przeznaczone są sporne pokrowce, pokryte są na biało, tylko materiałem wewnętrznym np. surówką. Meble takie mogą być również użytkowane bez spornych pokrowców, ale mebel taki nie stanowi jednak wyrobu finalnego i będzie ulegał szybkiemu zabrudzeniu i zniszczeniu.. W ocenie biegłego także sama możliwość oddzielnego zakupu pokrowców nie wyklucza ich określenia jako “części mebli tapicerowanych" Powyższe wnioski zawarte w opinii biegłego, zadaniem sądu orzekającego, przemawiające na korzyść klasyfikacji postulowanej przez stronę skarżącą, są spójne i logiczne.

Zwrócenie się przez Dyrektora Izby Celnej do biegłego o wydanie opinii uzupełniającej, której przedmiotem, wobec treści postawionego przez organ celny pytania, miało być praktycznie dokonanie klasyfikacji taryfowej spornego towaru , nie było już w ocenie Sądu uzasadnione. Na mocy postanowień Kodeksu celnego organami uprawnionymi do dokonywania klasyfikacji taryfowej importowanych towarów są polskie organy celne, rolą zaś biegłego w postępowaniu celnym jest dostarczenie organom wiadomości specjalnych niezbędnych do prawidłowego dokonania owej klasyfikacji. W związku z tym powoływanie się przez organ na stanowisko zawarte w opinii uzupełniającej bez wnikliwego rozważenia wszystkich faktów wynikających z opinii podstawowej nie może być uznane za prawidłowe. Zwrócić należy przy tym uwagę, że biegły wskazując, iż przedmiotowe pokrycia są najbardziej zbliżone do pojęcia “luźne pokrycia na meble, narzuty na meble ; nakrycia na stół, pokrycia na gzymsy kominka" niż pojęcia “ identyfikowalne części krzeseł lub innych mebli do siedzenia, takie jak oparcia siedziska lub podłokietniki /.../ i spiralne sprężyny stosowane do obić tapicerskich" podkreślił jednocześnie , że przedmiotem wydanej opinii są pokrowce o określonych oznaczeniach handlowych, jako luźno nakładane na konkretne meble tapicerowane, do których kształtem i wymiarem są ściśle dopasowane.

W ocenie Sądu trafne jest stanowisko strony skarżącej, że definicja towarów klasyfikowanych do pozycji “9401 90 – Części" przez zamieszczenie sformułowania “takie jak:" jedynie przykładowo wylicza identyfikowalne części krzeseł lub innych mebli do siedzenia" , które mogą być zaliczone do tej pozycji . Identyfikowalną częścią konkretnego rodzaju sofy czy fotela może więc być także pokrowiec odpowiadający dokładnie jej wymiarom i kształtom , jeżeli dopiero po nałożeniu takiego pokrowca, mebel nabiera cech wyrobu gotowego i może być prawidłowo użytkowany. Okoliczność, że mebel bez zewnętrznego pokrowca także może być użytkowany, nie zmienia faktu , że w takim stanie nie można go uznać za mebel w pełni wykończony, nie posiada on bowiem pełnych walorów estetycznych, jest mniej trwały, szybko ulegnie zabrudzeniu.

Także fakt, iż teoretycznie przedmiotowe pokrowce mogą zostać wykorzystane do pokrycia innych mebli, mniejszych lub o kształtach podobnych do tych, dla których zostały uszyte, nie zmienia oceny przedstawionej powyżej. Zawsze bowiem istnieje możliwość wykorzystania jakiejś rzeczy niezupełnie zgodnie z jej przeznaczeniem.

Jak wynika z opinii biegłego, na co trafnie zwraca uwagę strona skarżąca, pokrowce stanowiące przedmiot zgłoszenia celnego nie mają charakteru luźnych pokryć na meble, które swobodnie zwisają . Są one po założeniu dopasowane do poszczególnych elementów mebla i zamknięte na suwak ( siedzenia, oparcia, podłokietnika). Ponadto po nałożeniu jednolitych pokrowców na sofy czy fotele są one miejscami przyczepiane od spodu lub do boku za pomocą “rzepów"( opinia rzeczoznawcy). Tymczasem z wyjaśnień do Taryfy celnej , tom II str. 1210 - uwagi do pozycji 6304 wynika, że obejmuje ona inne artykuły wyposażenia wnętrz, niż te, które nie zostały objęte poprzednimi pozycjami lub pozycją 9404 i przeznaczone do dekoracji mieszkań, budynków użyteczności publicznej, teatrów , kościołów itd. jak również podobnych artykułów wykorzystywanych na statkach, w wagonach kolejowych , samolotach, samochodowych przyczepach mieszkalnych , samochodach itd. Do takich artykułów zalicza się również materiały obiciowe na ściany i materiały dekoracyjne /.../, moskitiery, narzuty na łóżka/../, poszewki na poduszki , luźne pokrycia na meble, narzuty na meble, nakrycia na stół ( nie wykazujące cech wykładzin podłogowych, pokrycia na gzymsy kominka, pętle na firankach (kokardy, węzełki itd.), lambrekiny. Opisany w opinii efekt uzyskiwany po nałożeniu pokrowca na sofę czy fotel , nie odpowiada pojęciu “luźne pokrycie na meble" Fakt, że pokrowce są do wymiarów i kształtów konkretnych mebli dostosowane na tyle, że można je swobodnie nakładać i zdejmować nie oznacza , że są to luźne pokrycia. Tak więc w ocenie Sądu spełnione są warunki do zaklasyfikowania sprowadzonych pokrowców do pozycji 9401 Taryfy celnej – jako części mebli. Takie stanowisko zajmował także NSA w wyroku z 24.10.2003 r wskazując, że o tym czy określone elementy stanowią części składowe jednej rzeczy złożonej rozstrzyga obiektywna ocena gospodarczego znaczenia istniejącego między nimi fizycznego i funkcjonalnego powiązania. Jeżeli są one powiązane fizycznie i funkcjonalnie, tak że tworzą razem gospodarczą całość, stanowią części składowe jednej rzeczy złożonej , choćby całość ta dała się technicznie łatwo zdemontować

Za powyższą wykładnią przemawia także treść przywoływanej przez stronę szwedzkiej wiążącej informacji taryfowej wydanej 25 marca 1999 r dotyczącej pokryć na sofy z serii Ektorp, w której pokrowiec na 3-osobową sofę Ektorp został zaklasyfikowany do pozycji 9401 i podpozycji 9401 90 80.

Nie ulega wątpliwości, że wiążąca informacja taryfowa wydana przez kraj będący członkiem Unii Europejskiej , w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego, nie była wiążąca dla polskich organów celnych. Jednak jak wskazał Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 12 lutego 2001 r. V S.A. 305/00 ( niepublikowany) , jeżeli na tle polskiej taryfy celnej kwestia przypisania jakiegoś towaru do określonego kodu budzi wątpliwości, a kwalifikacja stosowana w ramach UE jest odmienna, to fakt istnienia określonej praktyki europejskiej jest ważną wskazówką interpretacyjną, która nie może być przez organy administracji celnej lekceważona i musi być uwzględniana przez NSA w ramach jego kompetencji kontrolnej. Sąd w wyroku tym podkreślił, że wadliwy jest pogląd organów administracji oparty na założeniu, iż skoro Polska nie jest jeszcze formalnie członkiem Unii Europejskiej ( taki stan miał miejsce w chwili dokonywania zgłoszenia celnego) , to prawo europejskie i praktyka jego stosowania jest w Polsce prawnie nie relewantne. Przeciwnie, jeżeli w zakresie interpretacji na tle jakiejś dziedziny prawa, objętej prawem wspólnotowym pojawi się w praktyce polskiej rozbieżność z interpretacją stosowaną w ramach wspólnot europejskich, to w braku wyraźnie odmiennej wskazówki interpretacyjnej rozbieżność ta powinna skutkować przyjęciem interpretacji właściwej w ramach prawa wspólnotowego.

Z powyższych względów należało uznać, że zastosowana przez organy celne taryfikacja pokryć na meble do siedzenia nie jest uzasadniona w świetle okoliczności sprawy.

Z mocy art. 99 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153 poz. 1271 ze zm. ) Sąd w niniejszej sprawie, podobnie jak organy celne, związany jest oceną prawną wyrażoną w orzeczeniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 października 2003 r..

Uchylając wówczas decyzję Dyrektora Izby Celnej NSA zwrócił uwagę , że przyjęte przez organy celne stanowisko odnośnie klasyfikacji spornych pokryć zostało zajęte w sposób jednolity dla wszystkich towarów objętych zgłoszeniem celnym w pozycji 2 bez uwzględnienia mogących występować różnic w zakresie konieczności montowania pokryć do określonych rodzajów mebli marki A ,choć w toku oględzin mebli w magazynie wyodrębniono meble , które były produkowane w różnokolorowych obiciach fabrycznych, i które nie wymagały montowania pokrowców ( fotel Tullsta), meble z bawełnianym kremowym obiciem , które wg pracowników urzędu celnego w zasadzie nie wymagały pokrowców , ale z uwagi na rodzaj fabrycznego obicia wskazany jest montaż dodatkowego

pokrowca ( Fotel Tullsta, sofa Klippan, podnóżek Pallbo) i meble wymagające pokrowca ( sofa Ektrop).

Ponieważ przedmiotem zgłoszenia celnego z dnia 11 kwietnia 2001 r były opisane w pozycji 2 pokrycia ( o wskazanych symbolach) na różne meble do siedzenia tj. fotele Ektorp, sofy Ektorp ,a także fotele Tullsta, rozstrzygając ponownie sprawę organ celny, winien jednoznacznie wyjaśnić czy fotele Tullsta wymagają montowania pokrowców dla uzyskania pełnych walorów estetycznych i użytkowych i dopiero wówczas określić ich właściwą klasyfikację .

Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art.145 § 1 pkt.1a i c i ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję. Zgodnie z art.152 p.p.s.a Sąd orzekł, że decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz stosownie do art. 200 p.p.s.a. orzekł o zwrocie kosztów postępowania na rzecz strony skarżącej.