Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 388/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2016-06-02 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1, art. 54 par. 1, art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu 2 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skarg W. F., H. F. i D. F. na postanowienie Wojewody z [...], znak: [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia 1. odrzucić skargi; 2. zwrócić skarżącym - na rachunek bankowy [...] - uiszczony wpis od skarg w kwocie 100 (sto) złotych.


UZASADNIENIE

Wojewoda postanowieniem z [...] utrzymał w mocy postanowienie Starosty z [...], w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji tego organu zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na budowę.

Postanowienie to, zawierające prawidłowe pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego, za pośrednictwem Wojewody, doręczone zostało skarżącym: H. F. 7 marca 2016 r., D. F. 4 marca 2016 r. i W. F. 7 marca 2016.

Skargi na powyższe postanowienie, zawarte w jednym piśmie, skarżący wnieśli bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach 2 kwietnia 2016 r. – data nadania w urzędzie pocztowym (6 kwietnia 2016 r. - data wpływu do WSA w Kielcach).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach przekazał pismo zawierające skargi do Wojewody 11 kwietnia 2016 r., który w odpowiedzi na skargę wniósł o jej odrzucenie z powodu wniesienia jej po terminie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zmianami) – zwanej dalej p.p.s.a., skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Z kolei w myśl z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi.

Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego lub też za pośrednictwem organu administracji publicznej innego niż ten, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, sąd ten lub organ powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej, a o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje wówczas data przekazania skargi przez sąd lub organ właściwemu organowi administracji publicznej (tak NSA w postanowieniu z 25 stycznia 2011 r., sygn. akt II FSK 2554/10, LEX nr 742361).

W niniejszej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie zostało doręczone stronom 4 i 7 marca 2016 r., a zatem termin do wniesienia skargi upłynął D. F. 4 kwietnia 2016 r. (3 kwietnia 2016 r. był dniem wolnym od pracy), a H. F. i W. F. 6 kwietnia 2016 r. Tymczasem przesyłka zawierająca skargi została nadana wprawdzie w terminie – 2 kwietnia 2016 r., jednak skarżący wysłali ją bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach zamiast, zgodnie z dołączonym do postanowienia pouczeniem, za pośrednictwem organu właściwego czyli do Wojewody. Przekazanie skargi do organu właściwego nastąpiło11 kwietnia 2016 r., a więc już po upływie terminu,.

Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O zwrocie wpisu sądowego orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., ponieważ z dowodu uiszczenia wpisu sądowego nie wynikało, który ze skarżących go uiścił Sąd postanowił zwrócić go na rachunek bankowy [...], z którego to rachunku został uiszczony ten wpis.