Postanowienie WSA w Olsztynie, sygn. akt I SA/Ol 250/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie
Data orzeczenia: 2017-04-06 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 § 1 i art. 54 § 1, art. 58 § 1 pkt 2) i § 3.
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Krzykowski po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2017r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.J.B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w "[...]") z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

M.J.B. (dalej jako strona, skarżąca) wniosła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w "[...]" (obecnie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w "[...]") z dnia "[...]" nr "[...]" w przedmiocie zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego.

Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako p.p.s.a.) Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 53 § 1 i art. 54 § 1).

Z przedstawionych Sądowi akt podatkowych niniejszej sprawy wynika, że zaskarżoną decyzję odebrała osobiście osoba upoważniona przez stronę skarżącą do odbioru przesyłki w dniu 13 lutego 2017r. (karta nr 36 akt odwoławczych). Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi upływał zatem w dniu 15 marca 2017r. (środa), który nie jest dniem ustawowo wolnym od pracy.

Co prawda skarga została nadana w urzędzie pocztowym w dniu 13 marca 2017r., niemniej jednak zaadresowana została bezpośrednio do Sądu (k. 38 akt sądowych). Tymczasem w orzecznictwie sądów administracyjnych jednolicie przyjmuje się, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu sąd ten przekazuje skargę właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu decyduje wtedy data nadania skargi przez sąd na adres właściwego organu administracji publicznej, gdyż dopiero złożenie skargi do organu powoduje wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 lipca 2012r. sygn. akt II FZ 448/12, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Uwzględniając zasady wnoszenia tego typu środków prawnych przewidziane w art. 54 § 1 p.p.s.a., tut. Sąd przesłał skargę po jej otrzymaniu na adres Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w "[...]" w celu nadania jej właściwego biegu, w dniu 16 marca 2017r. (k. 41 akt sądowych). Czynności tej dokonano jeden dzień po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a.. Przy czym odnotować należy, że strona skarżąca została prawidłowo pouczona przez organ w zaskarżonej decyzji o sposobie i trybie wnoszenia skargi do sądu. Skoro nie zastosowała się prawidłowo do tego pouczenia, to ją obciążają negatywne skutki przekroczenia terminu do wniesienia skargi. Podkreślenia wymaga, że dla oceny zachowania terminu do wniesienia skargi nie można przyjąć daty nadania (złożenia) skargi bezpośrednio do Sądu.

Wobec powyższego, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2) i § 3 p.p.s.a. należało skargę odrzucić.