Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt I SA/Łd 542/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2018-09-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6112 Podatek dochodowy od osób fizycznych, w tym zryczałtowane formy opodatkowania
Hasła tematyczne: Prawo pomocy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Odmówiono przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Powołane przepisy: article: art. 246 par. 1 pkt 2, art. 258 par. 2 pkt 7
journal: Dz.U. 2018 poz 1302
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r.  Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi w Wydziale I Tomasz Naraziński po rozpoznaniu w dniu 6 września 2018 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. z dnia [...] roku Nr [...] UNP: [...] w przedmiocie: orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu zlikwidowanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością BROWAR STAROPOLSKI za zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za I-X i XII 2012 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi p o s t a n a w i a: odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych.


UZASADNIENIE

Pismem z 16 lipca 2018 r. M. J., reprezentowany przez radcę prawnego wniósł skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Ł. w sprawie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności jako byłego członka zarządu zlikwidowanej spółki z ograniczoną odpowiedzialnością A. za zaległości z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za I-Xi XII 2012 roku wraz z odsetkami za zwłokę oraz kosztami egzekucyjnymi. W skardze zawarto wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w całości. Do skargi załączono wniosek o przyznanie prawa pomocy złożony na formularzu PPF.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Łodzi z 16 sierpnia 2018 r. wpis od skargi został określony w wysokości 500 zł.

Uzasadniając ów wniosek skarżący podał, że nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oświadczył, że oboje z żoną nie pracują z uwagi na konieczność sprawowania opieki nad córką L.. Przeciwko wnioskodawcy toczą się liczne postępowania egzekucyjne.

Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że wnioskodawca pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i trzema córkami. Według oświadczenia wnioskodawca nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Rodzina utrzymuje się z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości 750 zł, który otrzymuje żona wnioskodawcy na córkę L. oraz świadczeń wychowawczych. Dochody rodziny wynoszą łącznie 2.250 zł.

Wnioskodawca oświadczył, że ponosi następujące wydatki: energia elektryczna – 200 zł, gaz – 100 zł, ogrzewanie – 600 zł, woda i kanalizacja – 200 zł, telewizja i internet – 100 zł, wyżywienie - 300 zł na osobę, odzież i środki czystości – 100 zł na osobę, leki i leczenie – 1.000 zł, raty kredytowe – 950 zł.

Referendarz sądowy zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2018 r., poz. 1302) – dalej "P.p.s.a." prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania.

Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 P.p.s.a.).

W myśl art. 245 § 1 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym.

W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, czyli o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym.

Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 1 i 2 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.

W ocenie referendarza wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ wnioskodawca nie przedstawił rzeczywistej sytuacji majątkowej swojej rodziny.

Z oświadczenia zawartego we wniosku wynika, że zarówno wnioskodawca jak i jego żona nie pracują. Rodzice utrzymują pięcioosobową rodzinę z zasiłku pielęgnacyjnego i świadczeń wychowawczych w łącznej wysokości 2.250 zł. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada żadnych oszczędności (ani żadnego majątku).

Zgodnie z zawartym we wniosku oświadczeniem o wysokości zobowiązań i wydatków stałych, suma tych wydatków i zobowiązań przekracza 5.000 zł.

Porównanie wysokości miesięcznych dochodów rodziny i wysokości jej wydatków prowadzi do wniosku, że albo wysokość wydatków została zawyżona, albo wnioskodawca bądź jego żona posiadają źródła dochodów lub oszczędności, które nie zostały ujawnione we wniosku o przyznanie prawa pomocy.

W ocenie referendarza za gołosłowne uznać należy oświadczenie zawarte w sprzeciwie od postanowienia referendarza w sprawie odmowy zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych w sprawie oznaczonej sygn. akt I SA/Łd 539/18, jakoby skarżący pokrywał różnicę między dochodami a wydatkami, z pieniędzy otrzymywanych od rodziny.

Wobec złożenia nierzetelnego oświadczenia o sytuacji majątkowej referendarz sądowy na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowił odmówić przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. AKE.