Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt I SAB/Wa 479/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-03-10 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6329 Inne o symbolu podstawowym 632
658
Hasła tematyczne: Pomoc społeczna
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marta Kołtun-Kulik po rozpoznaniu w dniu 10 marca 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T.G. na bezczynność Prezydenta [...] w przedmiocie rozpoznania wniosku o przyznanie świadczenia z pomocy społecznej postanawia odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Pismem z dnia [...] kwietnia 2016 r. T.G. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Prezydenta [...].

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie z uwagi na niemożność ustalania przedmiotu skargi.

Zarządzeniem z dnia 13 października 2016 r. Sąd wezwał wyznaczonego z urzędu pełnomocnika skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi poprzez sprecyzowanie jej przedmiotu, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.

W piśmie z dnia [...] listopada 2016 r. pełnomocnik skarżącej zwrócił się o przedłużenie wyznaczonego terminu, z uwagi na brak kontaktu z klientką. Pełnomocnik stwierdził, że treść skargi jest na tyle nieprecyzyjna, że bez kontaktu z klientką nie jest w stanie samodzielnie odczytać jej intencji, a tym samym uzupełnić skargi zgodnie z jej wolą.

Zarządzeniem z dnia 29 grudnia 2016 r. Sąd zakreślił pełnomocnikowi skarżącej termin 21 dni do sprecyzowania przedmiotu skargi, po rygorem jej odrzucenia.

W piśmie z dnia [...] lutego 2017 r. pełnomocnik skarżącej wskazał, że według jasno wyrażonej woli klientki T.G. wnosi o rozpoznanie skargi w kształcie i treści sformułowanej przez skarżącą. W ocenie jego klientki skarga jest jasno sformułowana oraz uzupełniona o właściwą dokumentację, pozwalającą na jej merytoryczne rozstrzygnięcie, stąd też klienta nie widzi postaw jej dalszego uzupełnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje.

W przepisie art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (jt. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a." zostały określone wymogi jakie powinna spełniać skarga do sądu administracyjnego. Wynika z nich m.in. obowiązek strony polegający na konieczności określenia: zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności; czy określenia naruszenia prawa lub interesu prawnego. Powyższy przepis jest konsekwencją zasady skargowości, co oznacza, że tylko strona skarżąca może wskazać przedmiot zaskarżenia, który podlegać będzie kontroli sądu administracyjnego. Ani Sąd, ani organ administracji, za pośrednictwem którego strona wniosła skargę, ani ktokolwiek inny, nie jest uprawniony do określenia przedmiotu zaskarżenia za skarżącego. To skarżący decyduje, który konkretnie akt lub czynność albo bezczynność będą przedmiotem kontroli legalności dokonywanej przez sąd administracyjny.

W myśl art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

W niniejszej spawie sposób redakcji skargi wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przez skarżącą uniemożliwiał Sądowi zrekonstruowanie treści jej żądania. Nie można bowiem w sposób niebudzący wątpliwości wskazać przedmiotu wniesionej do Sądu skargi T. G.

Sąd wezwał pełnomocnika skarżącej do sprecyzowania przedmiotu skargi. Zdaniem Sądu, pełnomocnik skarżącej nie wykonał wezwania Sądu w taki sposób, aby skardze na bezczynność mógł być nadany dalszy bieg. Nie wiadomo bowiem w sposób dostatecznie precyzyjny, co stanowi przedmiot skargi złożonej do Sądu. W związku z powyższym uznać należy, że skarga T.G. obarczona była brakami formalnymi polegającymi na nieprecyzyjnym oznaczeniu przedmiotu zaskarżenia.

Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.