Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt IV SA/Po 105/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2017-04-26 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność decyzji I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 § 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Grażyna Radzicka Sędziowie WSA Maciej Busz (spr.) WSA Józef Maleszewski Protokolant st.sekr.sąd. Krystyna Pietrowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 kwietnia 2017 r. sprawy ze skargi E. W. na decyzję Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28 sierpnia 2012 r. nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Starosty Konińskiego z dnia 15 czerwca 2012 r. nr [...] znak [...], 2. zasadza od Wojewody Wielkopolskiego na rzecz skarżącej E. W. kwotę 980 zł (dziewięćset osiemdziesiąt złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania


UZASADNIENIE

IV SA/Po 105/17

UZASADNIENIE

Starosta Koniński decyzją z 15.06.2012 r., nr [...], znak [...]zatwierdził projekt budowlany i udzielił Z. S. pozwolenia na budowę dwóch elektrowni wiatrowych o mocy 600 kW każda wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi z zachowaniem warunków określonych w tej decyzji. W uzasadnieniu organ wskazał, że projekt budowlany został sporządzony zgodnie z wymogami ustawy Prawo budowlane oraz że jest on zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy Kleczew, z decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach, z wymaganiami ochrony środowiska i posiada wymagane opinie i uzgodnienia.

W dniu 03.07.2012r. do Wojewody Wielkopolskiego wpłynęło odwołanie E. W. (dalej jako skarżąca). Zaskarżonej decyzji zarzuciła ona:

1. rażące naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji bez uwzględnienia interesów innych osób. Organ nie rozpatrywał naruszenia interesu osób trzecich i w ogóle się nie wypowiedział w tym zakresie w decyzji. Decyzja zezwala na budowę turbin wiatrowych tuż przy granicy działki skarżącej, gdy możliwe było ich wybudowanie w oddaleniu od tych granic. NSA w wyroku o sygn.II OSK 1955/06 stwierdził, że pozwolenie na budowę przy granicy nieruchomości może być wydane wyłącznie wyjątkowo, gdy istnieją po temu szczególnie uzasadnione przyczyny. W tym przypadku takich przyczyn nie ma. Budowa turbin zeszpeci krajobraz, spowoduje hałas i zmniejszenie wartości jej nieruchomości;

2. niezastosowanie lub błędne zastosowanie ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku;

3. naruszenie k.p.a. i prawa budowlanego poprzez brak zawiadomienia o postepowaniu i doręczenia decyzji mężowi skarżącej, który z nią mieszka i który powinien być uczestnikiem postępowania.

Wojewoda Wielkopolski decyzją z dnia 28.08.2012r., nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ wskazał na art. 35 ust.1 prawa budowlanego oraz że obszar oddziaływania obiektu obejmuje m.in. działkę nr [...] o przeznaczeniu rolniczym z wydzielonym pasem działki budowlanej, stanowiącą własność skarżącej. Organ wskazał, że nieruchomości inwestora to działki nr [...] i [...], a działka nr [...]w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego ma oznaczenie R/Ew i przeznaczenie podstawowe jako teren rolniczy z dopuszczeniem realizacji elektrowni wiatrowych wraz z drogami serwisowymi.

Organ podkreślił, że planowana inwestycja zgodna jest z planem miejscowym. Wskazał, że zapisy planu miejscowego nie określają minimalnych odległości od zabudowań, jednak decyzją z 19.09.2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia Burmistrz Miasta i Gminy Kleczew określił, że na działce nr [...]zlokalizowanej w odległości 245 m od działki najbliżej zabudowanej działki nr [...] budowa 2 turbin o wysokości do 90 m, łącznej mocy do 2 MW, średnicy wirnika do 80 m i max. mocy akustycznej jednej turbiny 101 dB, może być realizowana i nie powinna pogorszyć obecnie istniejących warunków akustycznych środowiska.

Organ zaznaczył, że z raportu oddziaływania na środowisko wynika, że obiekt przy najwyższym poziomie hałasu 101 dB dla turbiny o mocy znamionowej do 1MW nie przewyższa norm hałasu dla terenów pod zabudowę mieszkalną i dlatego nie przewiduje się negatywnego oddziaływania na zabudowę mieszkaniową. Najbliższa zabudowa jest poza izolinią 45 dB. Organ podkreślił, że naruszenie uzasadnionych interesów osób trzecich obejmuje jedynie interes prawny. Sporna inwestycja jest zaprojektowana zgodnie z rozporządzeniem Ministra Infrastruktury z 12.04.2012 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowania. Skarżąca w żaden sposób nie wykazała, by naruszono jej interes prawny. Zarzuty dotyczące hałasu, zeszpecenia krajobrazu, spadku wartości nieruchomości, niemożności jej podziału i stworzenia gospodarstwa agroturystycznego dotyczą ewentualnego naruszenia interesu faktycznego, a nie prawnego. Organ wskazał, że przepisy ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku zostały zastosowane w tym przypadku na etapie wydawania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Z księgi wieczystej wynika, że jedynym właścicielem działki nr [...] jest E. W., więc jej mąż będący jedynie domownikiem nie może być uczestnikiem postepowania.

Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na powyższą decyzję wniosła E. W. wnosząc o jej uchylenie oraz uchylenie decyzji ją poprzedzającej.

Zarzuciła ona:

1. rażące naruszenie art. 5 ust. 1 pkt 9 prawa budowlanego poprzez wydanie decyzji bez uwzględnienia interesów innych osób. Organ nie rozpatrywał naruszenia interesu osób trzecich i w ogóle się nie wypowiedział w tym zakresie w decyzji. Decyzja zezwala na budowę turbin wiatrowych tuż przy granicy działki skarżącej, gdy możliwe było ich wybudowanie w oddaleniu od tych granic. NSA w wyroku o sygn. II OSK 1955/06 stwierdził, że pozwolenie na budowę przy granicy nieruchomości może być wydane wyłącznie wyjątkowo, gdy istnieją po temu szczególnie uzasadnione przyczyny. W tym przypadku takich przyczyn nie ma. Podkreśliła, że budowa turbin zeszpeci krajobraz, spowoduje hałas i zmniejszenie wartości jej nieruchomości;

2. niezastosowanie lub błędne zastosowanie ustawy o udostępnieniu informacji o środowisku;

3. naruszenie Kodeksu postępowania administracyjnego i prawa budowlanego poprzez brak zawiadomienia o postępowaniu i doręczenia decyzji mężowi skarżącej, który z nią mieszka i który powinien być uczestnikiem postępowania;

4. naruszenie prawa skarżącej poprzez niedoręczenie jej pisma Z. S. z 24.07.2012r. (zawierającego odpowiedź na odwołanie).

Wojewoda Wielkopolski w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1066/12 odmówił skarżącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

W toku postępowania sądowego skarżąca podniosła zarzut, że decyzję o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nr [...] z 19.09.2011 r. wydał zastępca Burmistrza Miasta i Gminy Kleczew S. M., który powinien wyłączyć się ze sprawy, gdyż to na jego działce posadowiono słupy.

Wojewoda Wielkopolski poinformował Sąd, że wniosek skarżącej o stwierdzenie nieważności decyzji Starosty Konińskiego z [...].06.2012r. nr [...] znak [...] z uwagi na nieważność decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nr [...] z 19.09.2011r. przekazano zgodnie z właściwością.

Skarżąca w piśmie procesowym z 05.03.2013r. wskazała na nieważność decyzji Starosty Konińskiego z 15.06.2012r. nr [...] znak [...] z uwagi na nieważność decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nr [...] z 19.09.2011 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie wznowiło postępowanie zakończone decyzją o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia nr [...] z 19.09.2011 r. wydaną przez zastępcę Burmistrza Miasta i Gminy Kleczew (k.346 akt sąd.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 10 kwietnia 2013 r., sygn. akt IV SA/Po 1066/12 zawiesił postępowanie na podstawie art. 125 p.p.s.a. Sąd wskazał, że zakończenie przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie postępowania w trybie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej decyzją ostateczną określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu dwóch elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2 MW realizowanego na działkach o nr ewid. [...] i [...], obręb Jabłonka, gm. Kleczew, niewątpliwie będzie miało wpływ na orzeczenie sądu administracyjnego dokonującego kontroli legalności decyzji wydanych w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę przedmiotowej elektrowni wiatrowej. Dopiero po zakończeniu w/w postępowania jasnym będzie, czy i jakiej treści będzie w obrocie prawnym decyzja ostateczna określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację w/w przedsięwzięcia. Decyzja taka jest jednym z istotnych elementów podlegających ocenie w trakcie objętego skargą postępowania w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Z. S. pozwolenia na budowę.

Rozpoznając zażalenie na powyższe postanowienie Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w swym postanowieniu z dnia 05.07.2013 r., sygn. akt II OZ 547/13, wskazał, że wznowienie z urzędu przez Kolegium postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Burmistrza Gminy i Miasta Kleczew, wydaną na podstawie art. 71 ust. 1 i 2 u.d.i.ś., określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wskazanego przedsięwzięcia jest bez wątpienia istotne, ponieważ dopiero po zakończeniu tego postępowania będzie wiadomym czy i jakiej treści jest w obrocie prawnym decyzja ostateczna określająca środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację wymienionego przedsięwzięcia. Podzielono stanowisko Sądu I instancji, że wynik postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu dwu elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2 MW realizowanego na wskazanych działkach może mieć bezpośredni wpływ na ocenę zaskarżonej decyzji wydanej przez Wojewodę Wielkopolskiego, bowiem w postępowaniu o pozwolenie na budowę właściwy organ obowiązany jest sprawdzić w szczególności zgodność projektu budowlanego z wymaganiami ochrony środowiska, w szczególności określonymi w decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, o których mowa w art. 71 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane j.t. Dz. U. z 2010 r., nr 243, poz. 1623 ze zm.).

Wójt Gminy Kazimierz Biskupi decyzją z dnia 23.10.2013 r., nr [...] wydaną na postawie art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, art. 82 ust. 1 i art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit a i b ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 199, poz. 1227 z późn. zm., dalej u.d.i.ś.):

1. uchylił decyzję ostateczną z dnia 19 września 2011 r. Nr [...] Burmistrza Gminy i Miasta Kleczew określającą środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Budowie zespołu dwóch elektrowni wiatrowych o łącznej mocy 2 MW realizowanego na działkach o nr ewidencyjnych [...] i [...] w obrębie geodezyjnym Jabłonka", Gmina Kleczew;

2. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określających warunki realizacji wnioskowanego przedsięwzięcia, polegającego na "Budowie zespołu dwóch elektrowni wiatrowych o łącznej mocy 2 MW realizowanego na dz. o nr ewidencyjnych [...] i [...] , obręb geodezyjny Jabłonka", Gmina Kleczew.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie decyzją z dnia 13.03.2014 r., nr [...] stwierdziło nieważność ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy i Miasta Kleczew, nr [...] z dnia 19 września 2011 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 631/14 na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę na powyższą decyzję.

Skarżąca pismem z dnia 02.06.2015 r. wniosła o uchylenie decyzji Starosty Konińskiego z dnia 15 czerwca 2012 r. nr [...], znak [...] oraz decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28 sierpnia 2012 r., znak [...] i przekazanie sprawy do rozpoznania organowi I instancji, a także o zasądzenie od organu na rzecz E. W. zwrot kosztów postępowania, a w tym zwrot kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.

Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20.01.2017 r., sygn. II OSK 1106/15, (publ. CBOSA) oddalił skargę kasacyjną na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 631/14. Sąd wskazał m.in., że z ustaleń planu miejscowego wynika, że teren na którym miało być zlokalizowane przedsięwzięcie objęte decyzją Burmistrza Gminy i Miasta Kleczew z dnia 19 września 2011 r. o środowiskowych uwarunkowaniach, nie był przeznaczony pod tego typu inwestycje, biorąc pod uwagę przeznaczenie podstawowe terenu, jak i przeznaczenie dopuszczalne terenu.

Inwestor Z. S. zastępowany przez adwokata B. F. pismem z dnia 13.04.2017r. wniósł w oparciu o art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a. o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w zakresie wydania decyzji w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Budowie zespołu dwóch elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2.0MW realizowanego na działkach o nr ewidencyjnych [...] i [...] obręb geodezyjny Jabłonka gm. Kleczew. Wskazano, iż w związku ze stwierdzeniem przez Naczelny Sąd Administracyjny nieważności dotychczasowej decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach będącej podstawą wydania pozwolenia na budowę w przedmiotowym postępowaniu, postępowanie administracyjne w zakresie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach wróciło do postępowania głównego na etapie sprzed wydania decyzji, a co za tym idzie na chwilę obecną nie ma merytorycznego rozstrzygnięcia tej kwestii. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie postanowieniem z dnia 22.03.2017 r. wyznaczyło do załatwienia sprawy o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach Wójta Gminy Kazimierz Biskupi, który to organ postanowieniem z dnia 07.04.2017 r. podjął uprzednio zawieszone postępowania w tej kwestii prowadzone pod sygn. akt [...], tym samym dopiero merytoryczne rozstrzygnięcie i zakończenie postępowania w zakresie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach pozwoli na pełne i rzeczowe orzekanie w przedmiotowej sprawie w zakresie pozwolenia na budowę. Na marginesie wskazano, iż w związku postępowaniem prowadzonym przez Wójta Gminy Kazimierze Biskupi ([...]), a następnie przez Kolegium w Koninie ([...]) E. W. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, która to najprawdopodobniej nie została rozpoznana do dnia dzisiejszego (z uwagi na zawieszenie postępowania), co tym bardziej uzasadnia wniosek o zawieszenie niniejszego postępowania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2016 r. poz. 1066) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem (legalności), jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sądy administracyjne, kierując się wspomnianym kryterium legalności, dokonują oceny zgodności treści zaskarżonego aktu oraz procesu jego wydania z normami prawnymi – odpowiednio: ustrojowymi, proceduralnymi i materialnymi – przy czym ocena ta jest dokonywana według stanu prawnego i zasadniczo na podstawie akt sprawy istniejących w dniu wydania zaskarżonego aktu.

W świetle art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 z późn. zm., dalej w skrócie: "p.p.s.a.") kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie (odpowiednio wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy) albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Oznacza to, że bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, a także wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze – w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu (czynności).

Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Sąd uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie: stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach.

Przesłanki stwierdzenia nieważności decyzji wymienione zostały enumeratywnie wart. 156 § 1 k.p.a. Są nimi:

1) wydanie decyzji z naruszeniem przepisów o właściwości,

2) wydanie decyzji bez podstawy prawnej lub z rażącym naruszeniem prawa,

3) wydanie decyzji dotyczącej sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną,

4) skierowanie decyzji do osoby nie będącej stroną w sprawie,

5) niewykonalność decyzji w dniu jej wydania i jej niewykonalność ma charakter trwały,

6) w razie jej wykonania wywołałaby czyn zagrożony karą,

7) decyzja zawiera wadę powodującą jej nieważność z mocy prawa.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji Starosty Konińskiego z dnia 15 czerwca 2012 r. nr [...], znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Z. S.pozwolenia na budowę dwu elektrowni wiatrowych o mocy 600 kW każda, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, wg projektu indywidualnego, kat. obiektu XXIX, na działkach położonych w obrębie Jabłonka, gm. Kleczew, oznaczonych nr geod. [...],[...]. Tym samym zaistniała przesłanka stwierdzenia nieważności decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28.08.2012r., nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Starosty Konińskiego z dnia 15 czerwca 2012 r. nr [...], znak [...].

W niniejszej sprawie ww. decyzje zostały wydane z rażącym naruszeniem prawa w postaci art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.

Wójt Gminy Kazimierz Biskupi decyzją z dnia 23.10.2013 r., nr [...] wydaną na postawie art. 71 ust. 2 pkt 1 i 2, art. 75 ust. 1 pkt 4, art. 80 ust. 1, art. 82 ust. 1 i art. 85 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 lit a i b u.d.i.ś. uchylił bowiem decyzję ostateczną z dnia 19 września 2011 r. Nr [...] Burmistrza Gminy i Miasta Kleczew określającą środowiskowe uwarunkowania na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Budowie zespołu dwóch elektrowni wiatrowych o łącznej mocy 2 MW realizowanego na działkach o nr ewidencyjnych [...] i [...] w obrębie geodezyjnym Jabłonka", Gmina Kleczew oraz umorzył postępowanie administracyjne w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach określających warunki realizacji wnioskowanego przedsięwzięcia, polegającego na "Budowie zespołu dwóch elektrowni wiatrowych o łącznej mocy 2 MW realizowanego na dz. o nr ewidencyjnych [...] i [...], obręb geodezyjny Jabłonka", Gmina Kleczew.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Koninie decyzją z dnia 13.03.2014 r., nr [...] stwierdziło natomiast nieważność ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy i Miasta Kleczew, nr [...] z dnia 19 września 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 631/14 na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę na powyższą decyzję. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20.01.2017 r., sygn. II OSK 1106/15, (publ. CBOSA) oddalił skargę kasacyjną na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 lutego 2015 r., sygn. akt IV SA/Po 631/14.

W świetle powyższego uprawomocniła się decyzja SKO w Koninie z dnia 13.03.2014r. nr [...] , stwierdzająca nieważność ostatecznej decyzji Burmistrza Gminy i Miasta Kleczew nr [...] z dnia 19 września 2011 r. określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na budowie zespołu dwu elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2 MW realizowanego na działkach o nr ewid. [...] i [...], obręb Jabłonka, gm. Kleczew.

Mając na uwadze, że wskazana wyżej decyzja w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia była jednym z dokumentów załączonych do wniosku o pozwolenie na budowę wszczynającego przedmiotowe postępowanie w niniejszej sprawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., w związku z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. zaistniała przesłanka uzasadniająca stwierdzenie przez Sąd nieważności decyzji Starosty Konińskiego z dnia 15 czerwca 2012 r. nr [...], znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Z. S. pozwolenia na budowę dwu elektrowni wiatrowych o mocy 600 kW każda, wraz z obiektami i urządzeniami towarzyszącymi, wg projektu indywidualnego, kat. obiektu XXIX, na działkach położonych w obrębie Jabłonka, gm. Kleczew, oznaczonych nr geod. [...][...].

Sąd uznał, że ww. decyzja Starosty Konińskiego z dnia 15 czerwca 2012 r. została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

W tym miejscu należy wskazać, że zgodnie z uchwałą Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13.11.2012 r., sygn. akt I OPS 2/12 teoria wadliwości decyzji administracyjnej ma swoje źródło w dwóch podstawowych wartościach: - po pierwsze, w zasadzie praworządności; - po drugie, w zasadzie ochrony praw nabytych. Z zasady praworządności – obowiązku działania organów władzy publicznej na podstawie i w granicach prawa wynika, że nie mogą ostać się w obrocie prawnym decyzje wydane z naruszeniem przepisów prawa. Z zasady ochrony praw nabytych wyprowadza się ich trwałość, co oznacza, że na stronę nie mogą być przerzucone skutki prawne naruszenia prawa przez organy administracji publicznej. Uwzględnienie tych dwóch wartości, jest podstawą do wypracowania w doktrynie kompromisu pomiędzy nimi, który uzasadnia przyjęcie gradacji wadliwości, a w następstwie zróżnicowania konsekwencji prawnych wadliwości przez stosowanie, w zależności od ciężaru naruszenia prawa dwóch sankcji: sankcji wzruszalności oraz sankcji nieważności. Sankcja wzruszalności zastosowana wobec decyzji przerywa zdolność do wywołania skutków prawnych od momentu wejścia do obrotu prawnego decyzji uchylającej wadliwą decyzję, z zachowaniem skutków prawnych wywołanych (ex nunc). Sankcja nieważności zastosowana wobec decyzji oznacza pozbawienie mocy skutków prawnych wywołanych przez decyzję wadliwą od samego początku (ex tunc). Restrykcyjność sankcji nieważności powoduje, że w doktrynie prawa administracyjnego przyjmuje się, że tylko kardynalne naruszenie przepisów prawa należy obwarować tego rodzaju sankcją.

Naczelny Sąd Administracyjny wskazał, że stwierdzenie nieważności decyzji, w oparciu o którą wydano inną przedmiotowo zależną decyzję, może stanowić podstawę do stwierdzenia nieważności decyzji zależnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 K.p.a. jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w niniejszym postępowaniu. Decyzja Starosty Konińskiego z dnia 15 czerwca 2012 r. nr [...], znak [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Z. S. pozwolenia na budowę została wydana w oparciu o decyzję Burmistrza Gminy i Miasta Kleczew nr [...] z dnia 19 września 2011 r. określającą środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia, która została uznana za decyzję nieważną, co potwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 20.01.2017 r., sygn. II OSK 1106/15, (publ. CBOSA).

W związku z powyższym należało stwierdzić nieważność decyzji Starosty Konińskiego z dnia 15 czerwca 2012 r. nr [...], znak [...], a także decyzji Wojewody Wielkopolskiego z dnia 28.08.2012r., nr [...] utrzymującej w mocy ww. decyzję.

Na marginesie Sąd wskazuje, że bezzasadny jest wniosek inwestora o zawieszenie niniejszego postępowania do czasu zakończenia postępowania administracyjnego w zakresie wydania decyzji w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań na realizację przedsięwzięcia polegającego na "Budowie zespołu dwóch elektrowni wiatrowych o łącznej mocy do 2.0MW realizowanego na działkach o nr ewidencyjnych [...] i [...] obręb geodezyjny Jabłonka gm. Kleczew. Treść ewentualnego rozstrzygnięcia w sprawie określenia środowiskowych uwarunkowań nie ma wpływu na rozstrzygnięcie w niniejszej sprawie, ponieważ zostanie ono wydane w odrębnym postępowaniu i nie wykluczy zaistnienia przesłanki stwierdzenia nieważności, która wystąpiła w niniejszej sprawie.

W związku z powyższym Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.