Postanowienie NSA, sygn. akt II FZ 794/19
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2019-12-02 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Dyrektor Izby Administracji Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220 par. 1 i  par. 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażaleń M.P. i W. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 12 sierpnia 2019 r., sygn. akt I SA/Gd 118/19 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z dnia 7 listopada 2018 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów dotyczących prowadzonego postępowania egzekucyjnego postanawia: oddalić zażalenie


UZASADNIENIE

II FZ 794/19

Uzasadnienie

Zaskarżonym postanowieniem z 12 sierpnia 2019 r., I SA/Gd 118/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę M. P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Gdańsku z 7 listopada 2018 r., w przedmiocie zarzutów dotyczących postępowania egzekucyjnego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 25 stycznia 2019 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. W odpowiedzi na to wezwanie strona złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Zarządzeniem z 7 maja 2019 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Wobec wniesienia sprzeciwu na powyższe zarządzenie, postanowieniem z 25 czerwca 2019 r. (sygn. akt I SPP/Gd 90/19) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie.

Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 28 czerwca 2019 r., skarżąca została wezwana do wykonania prawomocnego zarządzenia z 25 stycznia 2019 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu w kwocie 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od jego doręczenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 12 lipca 2019 r. Strona skarżąca należnego wpisu od skargi w wymaganym terminie nie uiściła. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżąca złożyła natomiast kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w zaskarżonym postanowieniu postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej p.p.s.a. W myśl tego przepisu skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W zażaleniach na powyższe postanowienie skarżąca oraz uczestnik postępowania W. P. zaskarżyli je w całości oraz wnieśli o jego uchylenie w całości albo zmianę i zwolnienie skarżącą od obowiązku uiszczenia wpisu.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem podlega oddaleniu.

W niniejszej sprawie prawomocne zakończenie postępowania w przedmiocie przyznania skarżącej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych nastąpiło w dacie wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowienia z 25 czerwca 2019 r., którym utrzymano w mocy zarządzenie referendarza sądowego 7 maja 2019 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy. Następnie Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarządzeniem z 28 czerwca 2019 r., ponownie wezwał skarżącą do wykonania prawomocnego zarządzenia z 25 stycznia 2019 r., do uiszczenia wpisu od skargi oraz pouczył skarżącą, że nieuiszczenie tej opłaty w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania będzie skutkować odrzuceniem skargi. Wezwanie to doręczono skarżącej 12 lipca 2019 r. Skarżąca w ustawowym terminie wpisu nie uiściła oraz wniosła ponownie o zwolnienie jej z obowiązku ponoszenia tej opłaty. Odrzucenie skargi przez Sąd I instancji nastąpiło po tym jak skarżąca została ponownie, zarządzeniem z 25 czerwca 2019 r., wezwana do uiszczenia wpisu od skargi. W dacie tego wezwania postanowienie referendarza sądowego z 7 maja 2019 r., o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania było prawomocne, co oznaczało obowiązek Sądu ponownego wezwania do uiszczenia wymaganego wpisu od skargi i obowiązek strony jego zapłaty w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 marca 2005 r., II FZ 58/05 ONSAiWSA 2005, nr 6, poz. 118).

Należy podkreślić, że ponowne złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy, nawet dokonane w terminie zakreślonym w wezwaniu, nie uchyliło skutków prawomocności wydanego uprzednio rozstrzygnięcia i pozostawało bez wpływu na bieg terminu przewidzianego w ustawie. Jedynie bowiem wydanie i uprawomocnienie się postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o odmiennej treści powoduje utratę mocy pierwszego postanowienia (por. postanowienie Sądu Najwyższego z 9 grudnia 2002 r., III RN 144/02, Wokanda 2003, nr 11, str. 29; postanowienie NSA z 8 marca 2018 r., II FZ 23/18).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy należało stwierdzić, że złożenie przez skarżącą kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy, po doręczeniu jej zarządzenia z 28 czerwca 2019 r., wzywającego do wykonania prawomocnego zarządzenia z 25 stycznia 2019 r., wzywającego do uiszczenia należnego wpisu od skargi, nie miało wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu sądowego. Nie powodowało bowiem przerwania biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, który rozpoczął bieg następnego dnia po dniu doręczenia jej wezwania do wykonania prawomocnego zarządzenia z 25 stycznia 2019 r., to jest w dniu 12 lipca 2019 r. Skarżąca jednak w wyznaczonym terminie wpisu od skargi nie uiściła, mimo prawidłowego pouczenia jej o skutkach niewykonania tej czynności. W tej sytuacji Sąd pierwszej instancji prawidłowo zastosował art. 220 § 3 p.p.s.a. oraz orzekł o odrzuceniu skargi jako pisma, które mimo wezwania nie zostało opłacone. Zasadą postępowania przed sądami administracyjnymi jest, że sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek skargi, od której nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). Z kolei skarga, od której mimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa i znajduje potwierdzenie w orzecznictwie, w oparciu o art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.