Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt IV SA/Gl 33/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2011-10-04 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Transport
Skarżony organ: Inspektor Pracy
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art 25 ust 1 i 2 , 92 a ust 4 i 93 ust 7
journal: Dz.U. 2004 nr 92 poz 879
law: Ustawa z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia NSA Tadeusz Michalik (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Beata Kalaga-Gajewska Sędzia WSA Stanisław Nitecki Protokolant Paulina Nowak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 października 2011r. sprawy ze skargi A Sp. z o. o. w K. na decyzję Okręgowego Inspektora Pracy w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie transportu drogowego i przewozów oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] r., nr [...] Inspektor Pracy Państwowej Inspekcji Pracy w K. nałożył na "A" Spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością w K. karę pieniężną w kwocie 40.400 zł, którą na podstawie art. 92 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ograniczył do kwoty 30.000 zł. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W uzasadnieniu wskazano na konkretne naruszenia przepisów ustawy o transporcie drogowym w tym nieokazanie wykresówek lub dokumentów potwierdzających nieprowadzenie pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie, przekroczenie maksymalnego dziennego czasu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego, prowadzenie pojazdu przez okres dłuższy niż 4,5 godziny bez wymaganej przerwy, skrócenie dziennego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego oraz skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego.

Na skutek złożonego przez Spółkę odwołania od powyższej decyzji Okręgowy Inspektor Pracy w K. uchylił zaskarżoną decyzję Inspektora w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w piśmie z dnia [...] r. stanowiącym odwołanie od decyzji organu I instancji pełnomocnik pracodawcy powołał nowe okoliczności w sprawie, kwestionując ustalenia dokonane przez inspektora pracy. Organ przywołał regulację art. 7 K.p.a. i wskazał, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części, a zatem istnieje konieczność ustalenia, czy dokumenty powołane w odwołaniu mają wpływ na prawidłowość ustaleń dokonanych przez Inspektora Pracy i w konsekwencji na wydaną decyzję nakładającą karę pieniężną.

Organ odwoławczy wskazał, iż w trakcie ponownego rozpatrzenia sprawy inspektor pracy powinien odnieść się do zarzutów zawartych w treści odwołania z [...] r., w szczególności dotyczących zbadania przesłanek od których uzależnione jest nałożenie kary pieniężnej, zbadania, czy nie zachodzą przesłanki wyłączające odpowiedzialność podmiotu kontrolowanego. Powyższe ustalenia powinny być szczegółowo opisane w protokole kontroli, podobnie jak wszystkie uwagi i zarzuty podmiotu kontrolowanego, zgłaszane w trakcie postępowania kontrolnego. Nadto zaznaczono, iż w treści uzasadnienia do decyzji, Inspektor Pracy powinien natomiast odnieść się do dokonanych w trakcie czynności kontrolnych ustaleń oraz wskazać dowody, na których się oparł, a także wskazać przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej.

Toku ponownego rozpoznania sprawy organ I instancji wezwał pismem z [...] r. Spółkę "A" reprezentowaną przez adw. S. S. do przedłożenia dokumentów, w oparciu o które zaewidencjonowano czas pracy zatrudnionego w charakterze kierowcy L. Z. w okresie [...] do [...]r. (wykresówki, zaświadczenia o działalności, zapisy z kart kierowcy). Pismem z [...]r. adw. S. S., działając w imieniu Spółki poinformował, że dokumenty, do przedłożenia których inspektor pracy wzywał, znajdują się w gestii Policji. Na chwilę obecną nie ma możliwości uzyskania od Policji z akt sprawy żadnych materiałów.

Inspektor Pracy decyzją z [...]r., nr [...] nałożył na "A" Spółkę z ograniczona odpowiedzialnością z siedziba w K. karę pieniężną w kwocie 40.400,00 zł. którą ograniczył do kwoty 30.000,00 zł. Decyzji tej nadano rygor natychmiastowej wykonalności.

W protokole kontroli stanowiącym podstawę poczynionych ustaleń faktycznych wskazano, że kontrola przeprowadzana była w okresie od [...] r. do [...]r. Zgodnie z okazanymi dokumentami Spółka zatrudniała w tym czasie średnio 30 pracowników, w tym 5 kierowców.

Stwierdzono przypadek korzystania w zakresie wykonywanych przewozów ze świadczenia przez kierowcę M. C. , na rzecz Spółki, usługi prowadzenia pojazdu na podstawie umowy cywilnoprawnej. Powyższe miało miejsce w dniach: 7, 12, 15, 16, 18 oraz 23 grudnia [...] r., 11 ,21, 23, 25, 29 stycznia [...] r. oraz 12, 13, 15, 25 lutego [...] r. Zatrudniani w Spółce kierowcy nie prowadzą własnej działalności gospodarczej. W toku czynności poddano kontroli następujących kierowców:

- R. P.,

- J.L.,

- R.M.,

- L.Z.,

- T. S.

Spółka realizuje zadania transportowe jedynie na potrzeby własne i na terenie kraju, czterema pojazdami samochodowymi do przewozu rzeczy o d.m.c. większej niż 3,5 t zarejestrowanymi na terenie Rzeczpospolitej Polskiej, z czego trzy wyposażone są w tachografy analogowe (nr rej. [...], nr rej. [...], nr rej. [...]), a jeden w tachograf cyfrowy (nr rej. [...]).

Pracodawca nie przedłożył protokółów z kontroli jednostki w zakresie czasu jazdy i czasu postoju oraz obowiązkowych przerw i czasu odpoczynku kierowców przeprowadzonych przez uprawnione organa (ITD, SG, SC, Policja, PIP) w okresie objętym prowadzoną kontrolą.

Pracodawca przedłożył zaświadczenia nr [...] z dnia [...]r. oraz nr [...] z dnia [...]r. wydane przez Starostwo Powiatowe w C. potwierdzające zgłoszenie o prowadzeniu przewozu rzeczy na potrzeby własne jako działalności pomocniczej dla 4 pojazdów samochodowych o d.m.c. powyżej 3,5 t, oraz wykaz pojazdów zgłoszonych do przewozu drogowego rzeczy na potrzeby własne.

Do kontroli przedłożono: wykresówki z tachografów analogowych, dane uzyskane z kart kierowców, zaświadczenia o działalności kierowców. Inspektor stwierdził ponadto, że nie uzyskano danych z tachografu cyfrowego (błąd zapisu danych na nośniku).

Okres kontroli objął 1.428 dni (po odjęciu nieobecności pracowników spowodowanych urlopami wypoczynkowymi, opiekuńczymi i okolicznościowymi oraz zwolnieniami chorobowymi).

Pracodawca nie przedłożył w trakcie kontroli dokumentów (wykresówek, zapisów z karty kierowcy):

- J.L.: dotyczy dni [...]r., [...]r.;

- R. P.: dotyczy dni [...]r.;

- T. S.: dotyczy dni 5, 6, 7, 8, 18, 20, 22, 25, 28. maja [...]r., 1, 2, 8, 10 czerwca [...] r., 16, 24, 28 lipca [...] r., 5 sierpnia [...] r., 23 września [...]r., 30 grudnia [...] r. i 4, 5, 15 stycznia [...] r.;

-R. M.: dotyczy dni 4, 5, 6, 7, 8, 25, 26, 28, 29 maja [...] r., 1, 2, 5, 9, 15, 16, 17, 18, 19, 22, 23, 24, 25 czerwca [...] r., 1, 2, 6, 7, 8, 9, 10, 13, 14, 15, 16, 30 lipca [...] r., 4 sierpnia [...] r., 1, 3, 4, 10, 14, 15, 16 września [...] r., 1, 2, 5, 6, 14, 19, 21, 29 października [...]r., 4, 20, 25 listopada [...] r., 1, 8, 9 grudnia [...] r. i 4, 25, 26 stycznia [...] r., 1, 4, 5, 9, 10, 11, 17, 26 lutego [...]r.;

- L. Z.: dotyczy dni 4, 5, 6, 7, 8, 13, 14, 15, 18, 19, 20, 21, 22, 25, 26, 27, 28, 29 maja [...]r., 22, 23 czerwca [...] r., 8, 10, 17, 22 sierpnia [...] r., 17 października [...]r., 7, 8, 9, 10 11 grudnia [...]r. i 4, 5, 6, 7, 8, 9, 11, 12, 19, 20, 21, 22, 25, 26, 27, 28, 29 stycznia [...] r., 1, 4, 5, 8, 9, 10, 11, 12, 15, 16 lutego [...]r.

Pracodawca nie dysponuje programem do sczytywania i analizy danych z wykresówek, sczytywanie nie jest dokonywane w żadnej formie, nie dokonuje się również jakiegokolwiek rozliczenia czasu pracy kierowców zarówno w okresie tygodniowym jak i miesięcznym oraz trzymiesięcznym. Analogiczna sytuacja występuje przy kartach kierowców i tachografie cyfrowym, gdzie pracodawca nie sczytuje danych o aktywności kierowców (minimum co 21 dni) i danych o eksploatacji pojazdu (minimum raz na trzy miesiące).

Pracodawca nie udokumentował faktu dokonywania przez osobę funkcyjną (upoważnioną i posiadającą stosowną wiedzę i umiejętności) jakiejkolwiek analizy poszczególnych wykresówek w celu stwierdzenia ewentualnego występowania nieprawidłowości w przestrzeganiu przez kierowców obowiązujących przepisów o czasie jazdy oraz przerwach i odpoczynkach.

Ustalono również, ze Spółka zatrudnia osoby wykonujące czynności kierowców w ramach umów o pracę, w pełnym wymiarze czasu pracy, w systemie równoważnego czasu pracy i przy zastosowaniu trzymiesięcznego okresu rozliczeniowego czasu pracy.

Stwierdzono ponadto brak ciągłości danych (drogomierzy) w poszczególnych pojazdach, co wskazuje jednoznacznie na brak wykresówek:

- samochód nr rej. [...]:

dni: 15/19 maja 2009 r. stany licznika 696084/696432 km (kierowcy nie ustalono brak minimum jednej wykresówki);

19/20 maja 2009 r. stany licznika 696715/696836 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

23/26 maja 2009 r. stany licznika 698401/698731 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

3/4 czerwca 2009 r. stany licznika 701265/701300 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

3/4 lipca 2009 r. stany licznika 710518/710563 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

8/9 lipca 2009 r. stany licznika 711983/712077 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

24/25 lipca 2009 r. stany licznika 716525/716883 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

5/6 sierpnia 2009 r. stany licznika 720060/720137 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

21/24 sierpnia 2009 r. stany licznika 723962/724167 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresowi);

28/31 sierpnia 2009 r. stany licznika 725623/725799 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

31 sierpnia / 1 września 2009 r. stany licznika 726163/726254 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

10/11 września 2009 r. stany licznika 729091/729147 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

17/18 września 2009 r. stany licznika 731407/731493 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

18/21 września 2009 r. stany licznika 731836/731950 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

21/22 września 2009 r. stany licznika 732300/732351 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

7/8 października 2009 r. stany licznika 735759/735813 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

19/20 października 2009 r. stany licznika 738748/738765 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

29/30 października 2009 r. stany licznika 741690/741794 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

30 października / 02 listopada 2009 r. stany licznika 742033/742128 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

12/15 grudnia 2009 r. stany licznika 753660/753840 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

17/21 grudnia 2009 r. stany licznika 754523/754881 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

15/16 stycznia 2010r. stany licznika 760101/760226 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

- samochód nr rej. [...]:

dni: 9/29 czerwca 2009 r. stany licznika 593196/593328 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

5/6 sierpnia 2009 r. stany licznika 603041/603301 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

7/8 września 2009 r. stany licznika 613366/613445 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

- samochód nr rej. [...]:

dni: 4/11 maja 2009 r. stany licznika 485612/487084 km (kierowca L.Z., ''brak wykresówek z dni: 5,6,7,8,9.05.2009 r.);

12/18 maja 2009 r. licznik 487662/488778 km (kierowca L.Z., brak wykresówek z dni: 13,14,15,16.05.2009 r.);

19/21 maja 2009 r. licznik 489873/490786 km (kierowcy: L.Z., T.S., brak wykresówek z dnia 20 maja 2009r.);

21/23 maja 2009 r. licznik 490913/491366 km (kierowca L.Z., brak wykresówki z dnia 22 maja 2009 r.);

23/27 maja 2009r. licznik 491506/492706 km (kierowca L.Z., brak wykresówek z dni 25, 26 maja 2009r.);

27 maja / 1 czerwca 2009 r. licznik 492806/493570 km (kierowca L.Z., brak wykresówek z dni 28, 29, 30 maja 2009 r.);

16/17 lipca 2009 r. licznik 498391/498447 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

8/11 sierpnia 2009 r. licznik 513416/513734 km (kierowca L.Z., brak wykresówki z dnia 10 sierpnia 200 9r.);

10/12 grudnia 2009 r. licznik 542477/542814 km (kierowca L.Z., brak wykresówki z dnia 11 grudnia 2009 r.);

30 grudnia 2009 r. / 6 stycznia 2010 r. licznik 545301/545693 km (kierowca L.Z., brak wykresówek z dni 4, 5 stycznia 2010 r.);

8/12 stycznia 2010 r. licznik 546595/547088 km (kierowca L.Z., brak wykresówki z dnia 11 stycznia 2010 r.);

12/13 stycznia 2010 r. licznik 547427/547635 km (kierowcy nie ustalono, brak minimum jednej wykresówki);

14/16 stycznia 2010 r. licznik 548307/548645 km (kierowca L.Z., brak wykresówki z dnia 15 stycznia 2010 r.);

18/22 stycznia 2010 r. licznik 549415/549701 km (kierowca L.Z., brak wykresówki z dnia 21 stycznia 2010 r.);

23 stycznia / 4 lutego 2010 r. licznik 550298/551256 km (kierowca L.Z., brak wykresówek z dni 27, 29 stycznia i 1 lutego 2010 r.);

4 / 8 lutego 2010 r. licznik 551418/551755 km (kierowca L.Z., brak wykresówek z dni 5 lutego 2010 r.);

8 / 18 lutego 2010 r. licznik 552315/553848 km (kierowca L.Z., brak wykresówek z dni 9, 10, 11, 12, 13, 16, 17 lutego 2010 r.);

Brak danych z tachografu cyfrowego samochodu nr rej. [...] uniemożliwia dokonanie oceny kompletności danych dokonanych w oparciu o informacje uzyskane z kart kierowców.

W wyniku analizy zapisów na wykresówkach i danych zawartych w plikach z kart kierowców, z okresu objętego kontrolą, po uwzględnieniu uzasadnionych jako odstępstwo zdarzeń oraz oczywistych błędów w operowaniu tachografem Inspektor Pracy stwierdził następujące naruszenia przepisów:

- nieprzestrzeganie dziennego limitu czasu jazdy:

1. Kierowca P.R. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas 4 godziny i 23 minuty. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 19 maja 2009 r. o godzinie 05:37, a zakończył w dniu 20 maja 2009 r. o godzinie 18:34. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 14 godzin i 23 minuty.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

2. Kierowca M.R. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas 54 minuty. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 06.11.2009 r. o godzinie 09:20, a zakończył w dniu 7 listopada 2009 r. o godzinie 11:52. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 10 godzin i 54 minuty.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

3. Kierowca P.R. przekroczył maksymalny dzienny okres prowadzenia przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas 3 godziny i 32 minuty. Dzienny "okres prowadzenia pojazdu" (okres pomiędzy każdymi dwoma okresami dziennego odpoczynku lub między okresem dziennego i tygodniowego odpoczynku) rozpoczął się w dniu 7 grudnia 2009 r. o godzinie 16:08, a zakończył w dniu 8 grudnia 2009 r. o godzinie 15:10. W okresie tym kierowca prowadził pojazd łącznie przez 13 godzin i 32 minuty.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

- nieprzestrzeganie wymaganej przerwy przy prowadzeniu pojazdu przez okres dłuższy niż 4,5 godziny:

1. Kierowca S.T.R. w okresie od godziny 11:26 dnia 28 marca 2009 r. do godziny 18:03 dnia 28 sierpnia 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 59 minut. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 5 godzin i 29 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

2. Kierowca S.T.R. w okresie od godziny 05:08 dnia 15 września 2009 r. do godziny 12:05 dnia 15 września 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 56 minut. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 5 godzin i 26 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

3. Kierowca S.T.R. w okresie od godziny 05:33 dnia 26 września 2009 r. do godziny 12:21 dnia 26 września 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 38 minut. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 5 godzin i 8 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

4. Kierowca S.T.R. w okresie od godziny 13:58 dnia 12 października 2009 r. do godziny 20:22 dnia 12 października 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 47 minut. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 5 godzin i 17 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

5. Kierowca S.T.R. w okresie od godziny 06:09 dnia 14 października 2009 r. do godziny 13:36 dnia 14 października 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 1 godzinę i 28 minut. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 5 godzin i 58 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

6. Kierowca S.T.R. w okresie od godziny 09:50 dnia 10 listopada 2009 r. do godziny 16:40 dnia 10 listopada 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 45 minut. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 5 godzin i 15 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

7. Kierowca Z.L. w okresie od godziny 10:06 dnia 19 czerwca 2009 r. do godziny 18:57 dnia 19 czerwca 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 2 godziny i 53 minuty. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 7 godzin i 23 minuty. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Zapis na odwrocie wykresówki nie uzasadnia odstąpienia od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

8. Kierowca Z.L. w okresie od godziny 12:00 dnia 20 lipca 2009 r. do godziny 17:58 dnia 20 lipca 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 42 minuty. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 5 godzin i 12 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Zapis na odwrocie wykresówki nie uzasadnia odstąpienia od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

9. Kierowca Z.L. w okresie od godziny 05:20 dnia 27 sierpnia 2009 r. do godziny 11:11 dnia 27 sierpnia 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 44 minuty. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 5 godzin i 14 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

10. Kierowca Z.L. w okresie od godziny 09:13 dnia 2 października 2009 r. do godziny 16:07 dnia 2 października 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 48 minut. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 5 godzin i 18 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

11. Kierowca Z.L. w okresie od godziny 05:32 dnia 8 października 2009 r. do godziny 10:58 dnia 8 października 2009 r. przekroczył maksymalny czas prowadzenia pojazdu bez wymaganej przerwy o 15 minut. Kierowca w w/w okresie prowadził pojazd łącznie przez 4 godziny i 45 minut. W okresie tym kierowca nie odebrał wymaganych przepisami prawa przerw.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

- nie zapewnienie odpowiedniego odpoczynku dziennego:

1. Kierowca L.J.M. w dniu 6 sierpnia 2009 r., o godzinie 05:28 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 6 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 21:22 dnia 6 sierpnia 2009 r. do godziny 05:28 dnia 07 sierpnia 2009 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 54 minuty. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

2. Kierowca L.J.M. w dniu 29 września 2009 r., o godzinie 20:58 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 52 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 13:10 dnia 30 września 2009 r. do godziny 19:02 dnia 30 września 2009 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 8 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

3. Kierowca M.R. w dniu 21 lipca 2009 r., o godzinie 16:02 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 39 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 20:37 dnia 21 lipca 2009 r. do godziny 05:16 dnia 22 lipca 2009 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 21 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

4. Kierowca M.R. w dniu 6 listopada 2009 r., o godzinie 09:20 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 29 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 19:56 dnia 6 listopada 2009 r. do godziny 04:25 dnia 7 listopada 2009 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 31 minut.

W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

5. Kierowca P.R. w dniu 19 maja 2009 r., o godzinie 05:37 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 6 godzin i 46 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 17:04 dnia 19 maja 2009 r. do godziny 23:50 dnia 19 maja 2009 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 14 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

6. Kierowca P.R. w dniu 20 lipca 2009 r., o godzinie 22:43 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 37 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 02:26 dnia 21 lipca 2009 r. do godziny 11:03 dnia 21 lipca 2009 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 23 minuty. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

7. Kierowca P.R. w dniu 7 grudnia 2009 r., o godzinie 16:08 rozpoczął 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego powinien odebrać minimum 9-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 4 godziny i 3 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 02:49 dnia 8 grudnia 2009 r. do godziny 06:52 dnia 8 grudnia 2009 r. Oznacza to, że kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny i 57 minut. W niniejszym przypadku dopuszczalnym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze skróconym do 9 godzin.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

- nie zapewnienie odpowiedniego odpoczynku tygodniowego:

1. Kierowca L.J.M. w okresie od godz. 00:00 dnia 17 października 2009 r., do godz. 24:00 dnia 23 października 2009 r. nie korzystał z wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. 09:24 w dniu 12 października 2009 r. Kierowca w w/w okresie korzystał z najdłuższego nieprzerwanego odpoczynku, trwającego 38 godzin i 48 minut, tj. od godziny 16:51 dnia 17 października 2009 r. do godziny 07:38 dnia 19 października 2009 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 45 godzin (w poprzednim tygodniu kierowca korzystał z odpoczynku skróconego, który wynosił 42 godzin i 6 minut) nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 6 godzin i 12 minut.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

2. Kierowca S.T.R. w okresie od godz. 00:00 dnia 3 października 2009 r., do godz. 24:00 dnia 9 października 2009 r. nie korzystał z wymaganego przepisami prawa/odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. 09:07 w dniu 28 września 2009 r. Kierowca w w/w okresie korzystał z najdłuższego nieprzerwanego odpoczynku, trwającego 43 godzin i 25 minut, tj. od godziny 10:34 dnia 3 października 2009r. do godziny 05:58 dnia 5 października 2009 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 45 godzin (w poprzednim tygodniu kierowca korzystał z odpoczynku skróconego, który wynosił 42 godzin i 5 minut) nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 1 godzinę i 35 minut.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

3. Kierowca S.T.R. w okresie od godz. 00:00 dnia 12 grudnia 2009 r., do godz. 24:00 dnia 18 grudnia 2009 r. nie korzystał z wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych licząc od godz. 09:17 w dniu 7 grudnia 2009 r. Kierowca w w/w okresie korzystał z najdłuższego nieprzerwanego odpoczynku, trwającego 43 godzin i 52 minuty, tj. od godziny 15:43 dnia 12 grudnia 2009 r. do godziny 11:34 dnia 14 grudnia 2009 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 45 godzin (w poprzednim tygodniu kierowca korzystał z odpoczynku skróconego, który wynosił 43 godzin i 19 minut) nieprzerwanego odpoczynku tygodniowego po maksymalnie sześciu okresach 24 godzinnych. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 1 godzinę i 8 minut.

Brak dokumentu (zapisu na odwrocie wykresówki, wydruku z urządzenia rejestrującego), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu prowadzenia pojazdu, wymaganych przerw lub odpoczynków.

Powyższy stan faktyczny został opisany w protokole kontroli, nr rej.: [...], który, niepodpisany przez osobę reprezentującą pracodawcę, został zwrócony inspektorowi pracy. Inspektor zaznaczył ponadto, że pomimo prawidłowego pouczenia do protokołu nie zostały również wniesione umotywowane zastrzeżenia do ustaleń zawartych w nim zawartych.

Organ wskazał ponadto, że dodatkowe dokumenty na które powoływała się strona w odwołaniu od decyzji organu I instancji to "spis i opis rzeczy" z dnia [...]r. sporządzony w Komendzie Policji w K., w którym ujęto wydane dobrowolnie przez kierowcę L.Z. wykresówki z tachografu pojazdu o nr rej. [...] z okresu od 2 stycznia do 27 stycznia 2010 r. – 12 sztuk i z okresu od 1 do 16 lutego 2010 r. – sztuk 9. Organ wyjaśnił, że dane wynikające z tych wykresówek zostały uwzględnione w decyzji natomiast dla pozostałych dni dotyczących kierowcy L.Z. ujętych w decyzji nie przedłożono wykresówek lub zaświadczeń o działalności.

Dlatego też, mając na uwadze wyżej opisany stan faktyczny, inspektor pracy nałożył karę pieniężną w kwocie 40.400,00 zł (słownie: czterdzieści tysięcy czterysta złotych), którą ograniczono do kwoty 30.000,00 zł (słownie: trzydzieści tysięcy złotych).

Spółka złożyła odwołanie do Okręgowego Inspektora Pracy w K. od wyżej opisanej decyzji zarzucając rażące naruszenie przepisów prawa materialnego i procesowego mające wpływ na wynik sprawy, a w szczególności: art. 92 a ust. 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym zwanej dalej utd. poprzez prowadzenie postępowania pomimo, iż okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazywały, że odwołujący, nie miał wpływu na powstanie naruszenia przez kierowców, zarzucanych przepisów ustawy o transporcie drogowym, art. 93 ust. 7 utd. poprzez wydanie decyzji wymierzającej odwołującemu karę pieniężną za naruszenie przepisów utd., pomimo istnienia egzoneracyjnej przesłanki wyłączającej jego odpowiedzialność i obligującej do umorzenia postępowania, a to naruszenia przepisów utd. wskutek zdarzeń i okoliczności, których odwołujący nie mógł przewidzieć, art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. poprzez prowadzenie postępowania administracyjnego w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów utd., pomimo iż rozpatrzenie sprawy i wydanie decyzji wymaga uprzedniego wyjaśnienia zagadnienia wstępnego przez sąd (zakończenia postępowania karnego przed Sądem Rejonowym w M. II Wydział Karny przeciwko L.Z. oskarżonemu o popełnienie przestępstwa z art 276 kk), naruszenie art. 7, 8, 75, 77, 78 i 80 K.p.a. poprzez niepodjęcie wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, brak wyczerpującego rozpoznania materiału dowodowego, w szczególności w zakresie nieprzeprowadzenia postępowania dowodowego w kwestii zbadania przesłanek wyłączenia odpowiedzialności za naruszenie przepisów utd. w szczególności art. 92 a ust. 4 oraz art. 93 ust. 7 utd, art. 107 § 3 K.p.a. poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu decyzji, przyczyn, z powodu których odmówił mocy dowodowej, zarzutom podnoszonym przez odwołującego w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji, pomimo tego iż stan faktyczny niniejszej sprawy budził wątpliwości i nie został ustalony przez organ należycie, a wszystkie okoliczności istotne dla rozstrzygnięcia sprawy nie zostały przez niego wyjaśnione.

W uzasadnieniu obwołania pełnomocnik odwołującej wskazał, iż w postępowaniu administracyjnym obowiązuje zasada prawdy obiektywnej, a podstawowym celem każdego procesu jest dokładne ustalenie zaszłości faktycznych, ich prawidłowe prawne zakwalifikowanie i wydanie na tej podstawie orzeczenia. Uznał ponadto, iż jako dowolne należy traktować ustalenia faktyczne znajdujące wprawdzie potwierdzenie w materiale dowodowym, ale niekompletnym, czy nie w pełni rozpatrzonym. Zarzut dowolności wykluczają dopiero ustalenia dokonane w całokształcie materiału dowodowego (art. 80 k.p.a.), zgromadzonego i zbadanego w sposób wyczerpujący (art. 77 § l k.p.a.), a więc przy podjęciu wszelkich kroków niezbędnych dla dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, jako warunku niezbędnego wydania decyzji o przekonującej treści (art. 7 k.p.a.) (wyrok SN z dnia 23 XI 1994 r. III ARN 55/94, OSNAPiUS 1995, nr 7, póz. 83 ).

W ocenie odwołującego organ I instancji, po ponownym rozpoznaniu sprawy nie zbadał wszystkich okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Dokonał ustaleń faktycznych sprzecznych z zebranym materiałem dowodowym i nie uzasadnił należycie decyzji. W szczególności organ I instancji nie uczynił przedmiotem swoich ustaleń, zarzutów podnoszonych przez stronę skarżącą w odwołaniu z dnia [...] r., a związanych z koniecznością przeprowadzenia postępowania dowodowego w części dotyczącej odczytów z wykresówek kierowcy L.Z., które zostały przez niego zawłaszczone i są przedmiotem postępowania prokuratorskiego (w chwili obecnej postępowania karnego w przed Sądem Karnym w M.). Zdaniem organu, niewykazanie przez odwołującego za pomocą dostępnych środków dowodowych, faktycznego czasu pracy L.Z. w okresie objętym kontrolą, uprawnia organ kontroli do uznania za udowodnione opisane w decyzji naruszenia przepisów o czasie prowadzenia pojazdu, wymaganych przerwach w pracy i czasie odpoczynku kierowców. Z takim stanowiskiem organu nie sposób się zgodzić. Zarówno w trakcie prowadzonego postępowania przed organem I instancji skutkującego wydaniem decyzji z dnia [...]r., jak również w toku ponownego rozpoznania sprawy, strona odwołująca wyjaśniała, iż nie dysponuje wymaganym materiałem dowodowym, pozwalającym na udokumentowanie faktycznego czasu pracy w/w kierowcy, albowiem cała dokumentacja pracownicza związana z tą osobą jest w gestii Policji w K.. Stąd też odwołujący nie był w stanie sprostać wezwaniu inspektora pracy z dnia [...]r. Jak wynika z pisma odwołującego z dnia [...]r. część tych dokumentów w/w osoba ukryła świadomie (w sposób nieuprawniony zawłaszczyła), co skutkowało wszczęciem postępowania prokuratorskiego. Odwołujący w ostatnim czasie powziął wiadomość - okoliczność ta nieznana mu była w chwili odpowiedzi na wezwanie organu kontroli - iż przeciwko kierowcy L. Z. wniesiony został akt oskarżenia do Sądu Karnego w M., o popełnienie przestępstwa z art 276 kk. Wynik końcowy tegoż postępowania ma istotne znaczenie w sprawie, albowiem w znacznej części odnosi się do okoliczności, będących causa postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia na skarżącego kary pieniężnej za naruszenie utd. Ewentualne ustalenia Sądu Karnego w w/w sprawie mogą stanowić przesłankę do zwolnienia odwołującego z obowiązku uiszczenia tej kary. Skoro zatem wydanie zaskarżonej decyzji, uzależnione jest od uprzedniego ustalenia okoliczności mających znaczenie w sprawie przez sąd karny, organ kontroli winien w oparciu o art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a. zawiesić postępowanie, a nie jak to uczynił uznać okoliczność za udowodnioną.

Ponadto odwołujący wskazał, iż organ nie odniósł się w ogóle do zbadania ewentualnych przesłanek egzoneracyjnych, prowadzących do zwolnienia skarżącego z odpowiedzialności za naruszenie przepisów utd., na które to przesłanki skarżący wskazywał w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego jak też w odwołaniu z dnia [...]r.

Decyzją z dnia [...]r., nr [...] Okręgowy Inspektor Pracy w K. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu przywołał dokonane w sprawie ustalenia faktyczne oraz wskazał, że zaskarżona decyzja została wydana w oparciu o art. 33 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 13 kwietnia 2007 r. o Państwowej Inspekcji Pracy (Dz. U. z 2007 r., Nr 89, póz. 589 ze zm.), który wskazuje, iż w wyniku ustaleń dokonanych w toku kontroli właściwy inspektor pracy podejmuje inne działania, jeżeli prawo lub obowiązek ich podjęcia wynika z odrębnych przepisów. Podstawą prawną skarżonej decyzji był również art. 93 w związku z art. 89 ust. 1 pkt 6 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, póz. 874 ze zm.) na podstawie którego uprawnieni do kontroli, o których mowa w art. 89 ust. 1, mają prawo nałożyć na wykonującego przewozy drogowe lub inne czynności związane z tym przewozem karę pieniężną, w drodze decyzji administracyjnej. Organ zaakcentował, że wszczęcie postępowania administracyjnego wobec przedsiębiorcy lub innego podmiotu realizującego przewóz drogowy, nie wyklucza wszczęcia postępowania administracyjnego także wobec podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem, w szczególności wobec:

1) spedytora;

2) nadawcy;

3) załadowcy;

4) organizatora wycieczki;

5) organizatora transportu.

Podmiot uprawniony do kontroli, o którym mowa w art. 89 ust. 1, nakłada w drodze decyzji administracyjnej na podmiot wykonujący inne czynności związane z przewozem karę pieniężną, o której mowa w art. 92 ust. 1, jeżeli okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot ten miał wpływ lub godził się na powstanie naruszenia obowiązków lub warunków przewozu drogowego. Karę nakłada się w wysokości określonej w załączniku do ustawy dla przedsiębiorcy lub podmiotu realizującego przewóz. Organ zaznaczył również, że w sprawie Inspektor Pracy przeprowadził czynności kontrolne w celu ustalenia stanu faktycznego, dodatkowo przy ponownym rozpatrzeniu sprawy wezwał przedsiębiorcę do przedłożenia dokumentów, w oparciu o które zaewidencjonowano czas pracy zatrudnionego w charakterze kierowcy L.Z. w okresie 1 stycznia -17 lutego 2010 r. Jednakże strona nie wywiązała się z nałożonego na nią obowiązku wskazując, że wszelkie dokumenty związane z osobą wskazanego kierowcy są obecnie niedostępne z uwagi na toczące się postępowanie przygotowawcze.

W związku z powyższym w swojej decyzji z [...]r. Inspektor Pracy odniósł się do dokonanych w trakcie czynności kontrolnych ustaleń oraz wskazał okoliczności uzasadniające nałożenie kary grzywny, a także wskazał przyczyny, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności.

Organ zaznaczył również, że to właśnie w celu wyjaśnienia wątpliwości związanych ze skradzionymi wykresówkami i powoływaniem przez odwołującego okoliczności, na które nie miał wpływu, inspektor pracy wezwał przedsiębiorcę do przedłożenia dokumentów, w oparciu o które zaewidencjonowano czas pracy zatrudnionego w charakterze kierowcy L.Z. w okresie 1 stycznia - 17 lutego 2010 r. W swojej odpowiedzi strona powołała się na zawiadomienie złożone w organach ściągania i postępowanie toczące się w tym zakresie. A zatem uznać należy, że stan faktyczny nie uległ zmianie we wskazanym zakresie.

Okręgowy Inspektor Pracy podkreślił, że postępowaniem wyjaśniającym objęty został nie tylko okres, co do którego podniesiono okoliczności, na które przedsiębiorca nie miał wpływu i co do którego powołano się na postępowanie przed właściwymi organami powołanymi do ścigania przestępstw. Wobec czego inspektor pracy wypełnił swój obowiązek dotyczący dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego, bowiem przeprowadził postępowanie wyjaśniające w zakresie wskazanym przez Okręgowego Inspektora Pracy w K. w decyzji z [...]r.

Jednocześnie podkreślił, iż fakt nieuwzględnienia przez inspektora pracy okoliczności powoływanych w trakcie postępowania administracyjnego, nie może być utożsamiany z brakiem właściwego i wnikliwego wyjaśnienia stanu faktycznego. Tym bardziej, że osoba reprezentująca podmiot kontrolowany miała możliwość zapoznania się ustaleniami stanu faktycznego, udokumentowanymi w protokole kontroli, nr rej.: [...]. Ponadto została pouczona o możliwości wniesienia umotywowanych zastrzeżeń do ustaleń zawartych w tym protokole. Pomimo prawidłowego pouczenia nie skorzystała z przysługującego prawa, mimo że w protokole tym brak było ustaleń, co do przyczyny braku dokumentów, o której mowa w odwołaniu z [...]r. Organ odwoławczy zaznaczył ponadto, że korespondencja, na którą powołuje się pełnomocnik odwołującej się Spółki opatrzona jest datami, obejmującymi czas po zakończeniu czynności kontrolnych. Ponadto dokumenty te dotyczą jedynie Pana L. Z. i nierozliczenia się przez niego z posiadanych wykresówek. W trakcie kontroli stwierdzono natomiast brak żądanych dokumentów dotyczących również innych pracowników, objętych postępowaniem kontrolnym.

W odniesieniu do ustaleń stanu faktycznego, zawartych w protokole kontroli, nr rej.: [...]raz jeszcze organ zaznaczył, że z jego treści nie wynika, by w trakcie czynności kontrolnych podmiot kontrolowany podnosił zarzuty dotyczącego gromadzonego materiału dowodowego. Brak stosownych postanowień protokołu kontroli nie został również zakwestionowany przez osobę uprawnioną do reprezentacji podmiotu kontrolowanego, mimo prawidłowego pouczenia w tym zakresie. Wynika z tego, że strona postępowania nie skorzystała z możliwości czynnego udziału w postępowaniu. Nie skorzystała również z możliwości wypowiedzenia się, co do przeprowadzonych dowodów.

Podobnie organ uznał za chybione zarzuty naruszenia art. 92 a ust. 4 oraz art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym.

Inspektor przywołał treść wskazanych przepisów oraz podał, że art. 92 a ust. 4 ustawy o transporcie drogowym ma zastosowanie do kontroli drogowej, a zatem nie ma on zastosowania do kontroli przeprowadzanej przez inspektorów pracy Państwowej Inspekcji Pracy, którzy dokonują czynności kontrolnych, co do zasady w siedzibie przedsiębiorcy. Dlatego też zarzut naruszenia przez organy Państwowej Inspekcji Pracy treści przepisu art. 92 a ust. 4 ustawy o transporcie drogowym uznać należy za nieuzasadniony.

W odniesieniu do zarzutu naruszenia treści art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym organ wskazał, iż w ustawie o transporcie drogowym bardzo precyzyjnie i szczegółowo określono wykaz naruszeń obowiązków oraz wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia w zakresie stosowania urządzeń rejestrujących. Tak więc kontrolowany nie może stawiać zarzutu, iż nie wie, jakie obowiązki go dotyczą oraz jakie sankcje grożą w przypadku ich niedopełnienia. W tej sytuacji oczywistym jest, że przedsiębiorca w toku kontroli w siedzibie swej firmy, zobowiązany jest do okazania na żądanie upoważnionego inspektora pracy wszelkich dokumentów, w tym wykresówek lub zaświadczeń potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu w kontrolowanym okresie.

Mając na uwadze powyższe Okręgowy Inspektor Pracy w K. uznał za bezzasadne argumenty odwołującego się, jakoby w sprawie miał zastosowanie przepis art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, ze względu na sam fakt zgłoszenia kradzieży wykresówek przez kierowcę-pracownika. Przepis art. 93 ust. 7 cyt. ustawy daje możliwość umorzenia postępowania w przypadku, gdy naruszenie przepisów zostało spowodowane wystąpieniem nadzwyczajnych, nieprzewidywalnych i niezależnych od przedsiębiorcy okoliczności. Zdaniem Okręgowego Inspektora Pracy w K. wykonawca przewozów może uchylić się od odpowiedzialności, jeśli zostanie wykazane, że uczynił wszystko, czego można oczekiwać od przedsiębiorcy profesjonalnie zajmującego się tym konkretnym rodzajem działalności gospodarczej, aby zapobiec naruszeniu przepisów. W ocenie organu odwoławczego nieudostępnienie podczas kontroli w przedsiębiorstwie dokumentacji potwierdzającej faktyczny stan aktywności kierowców w okresie objętym kontrolą niewątpliwie nie był jednak spowodowany wystąpieniem okoliczności, o których mowa w powyższym przepisie, a zatem nie mógł on znaleźć zastosowania w sprawie. Przedsiębiorca jest bowiem zobowiązany do wprowadzenia takich rozwiązań organizacyjnych, które zapewnią przestrzeganie w zakładzie pracy obowiązujących norm prawnych, w tym także obligujących do właściwego zabezpieczenia wykresówek przed kradzieżą. Zdaniem organu nie ulega wątpliwości, że nawet w przypadku kradzieży dokumentów, strona nie może zwolnić się od odpowiedzialności za ich brak podczas kontroli, albowiem oznacza to, że nie dochowała należytej staranności w zakresie wykonywania działalności i wywiązywania się z nałożonych obowiązków. Nie można bowiem uznać kradzieży wykresówek za okoliczność nadzwyczajną i nieprzewidywalną. Wobec powyższego, nawet sam fakt kradzieży wykresówek nie może stanowić podstawy do przyjęcia, iż strona może uchylić się od odpowiedzialności z tytułu przedmiotowego naruszenia (por również wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 maja 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 251/08).

Jednocześnie organ zwrócił uwagę na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 27 kwietnia 2010 r. (sygn. akt VI SA/WA 86/10, orzeczenie opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zgodnie z tym rozstrzygnięciem organ odwoławczy nie miał obowiązku badać, czy zaistniały okoliczności, na które podmiot wykonujący przewóz nie miał wpływu, czy powstanie naruszenia było od niego niezależne. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 2 czerwca 2009 r. wydanym w sprawie sygn. akt II GSK 989/08.

"Zdarzeń losowych typu powódź, pożar, kradzież z włamaniem, itp. nie można wprawdzie z oczywistych względów przewidzieć, ale można poczynić odpowiednie kroki, aby zmniejszyć ryzyko ich wystąpienia, tym bardziej, jeśli mamy do czynienia z przedsiębiorcą, który jest profesjonalistą, od którego można wymagać należytej staranności przy wykonywaniu przez niego działalności gospodarczej. Ponadto należy zauważyć, iż kradzież wykresówek miała miejsce po uzyskaniu przez skarżącego informacji o pierwotnym zamiarze przeprowadzenia kontroli przez Inspekcję Transportu Drogowego, co dodatkowo czyni mało wiarygodnymi wyjaśnienia strony. Należy przede wszystkim zauważyć, że w świetle unormowania zawartego w przepisie art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym okoliczność, iż wskazany przez stronę czyn (kradzież) został zgłoszony organom ścigania, nie ma jakiegokolwiek istotnego wpływu na wynik niniejszego postępowania".

Mając powyższe na względzie organ odwoławczy uznał, że zarzuty podniesione w treści odwołania, a dotyczące naruszenia art. 92a ust. 4, art. 93 ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, a także art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a. były chybione.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na wyżej opisaną decyzję Okręgowego Inspektora Pracy pełnomocnik skarżącej ponownie przywołał argumenty zawarte w odwołaniu od decyzji organu I instancji akcentując, że podnoszone przez skarżącego przesłanki przemawiające za zwolnieniem go z odpowiedzialności za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym ( art. 92 a ust. 4 i 97 ust. 3 ), organ II instancji uznał za nieznajdujące zastosowania w sprawie. Podał również, że w uzasadnieniu faktycznym decyzji organ powinien ustosunkować się do wszystkich okoliczności faktycznych mogących mieć wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Zasadniczym celem uzasadnienia prawnego jest natomiast wykazanie, że przyjęte w decyzji rozstrzygnięcie jest wynikiem poprawnego logicznie procesu stosowania normy materialnej przy równoczesnym przestrzeganiu norm procesowych, skutkiem czego treść rozstrzygnięcia należy uznać za zgodną z prawem (vide: Dawidowicz - Postępowanie Administracyjne, s. 103). W niniejszej sprawie w ocenie skarżącego organ odwoławczy naruszył zasadę dwuinstancyjności postępowania administracyjnego nie przeprowadził bowiem postępowania dowodowego. Postępowanie administracyjne prowadzone przed organami nie doprowadziło do kompleksowego i wszechstronnego wyjaśnienia sprawy, co w istocie stanowi naruszenie art. 7, art. 77 i art. 80 Kodeksu postępowania administracyjnego. Organ odwoławczy nie wnosząc żadnych zastrzeżeń do dokonanych przez organ Instancji ustaleń, uznał za niecelowe przeprowadzenie dodatkowego postępowania dowodowego, przyjmując, iż sprawa jest dostatecznie wyjaśniona i daje podstawy do jej merytorycznego rozstrzygnięcia. Tymczasem ani organ I instancji ani organ odwoławczy nie wyjaśniły w ogóle podnoszonych przez stronę skarżącą zarzutów odnośnie konieczności przeprowadzenia dodatkowego postępowania wyjaśniającego w części dotyczącej odczytów z wykresówek kierowcy L. Z., które to częściowo zostały przez niego zawłaszczone i są przedmiotem postępowania prokuratorskiego (w chwili obecnej postępowania karnego przed Sądem Karnym w M.). Skoro bowiem wysokość kary nakładanej na przedsiębiorcę uzależniona jest od ilości i rodzaju poszczególnych naruszeń ustawy o transporcie drogowym, prawidłowe wyjaśnienie w tym zakresie wszystkich okoliczności faktycznych jest niezbędne, aby wydana decyzja odpowiadała prawu. Ustalenie, że skarżący wskutek bezprawnego zawłaszczenia przez swojego pracownika nie miał wpływu w znacznej części na powstanie naruszeń utd., skutkuje zwolnieniem go z odpowiedzialności w tej części, a przez to wpływa na miarkowanie nałożonej kary. Tym bardziej, że w trakcie prowadzonego postępowania kontrolnego przez inspektora pracy skarżący nie miał wiedzy, co do tych okoliczności, nie mógł skorzystać z uprawnienia przewidzianego dla strony w art. 10 k.p.a. Nie może to jednak prowadzić do uznania, że nie może on w dalszym postępowaniu kwestionować ustaleń co do prawidłowości prowadzonego postępowania wyjaśniającego.

Jednocześnie zdaniem skarżącego organ odwoławczy nie dokonał oceny materiału dowodowego w aspekcie możliwości zastosowania przepisu art. 92 a ust. 4 utd. i art. 97 ust. 3 utd., w odniesieniu do naruszeń polegających na nieokazaniu kontrolującym wykresówek lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu w okresach objętych kontrolą. Skarżący wskazał, że ratio legis art. 92a ust. 4 ustawy o transporcie drogowym prowadzi do ograniczenia odpowiedzialności przedsiębiorcy poprzez wykluczenie ze stanów faktycznych ją wywołujących takich sytuacji, które aczkolwiek obiektywnie stanowią naruszenie, jednakże z uwagi na to, że podmiot wykonujący przewóz nie miał wpływu na powstanie naruszenia nie może ponosić za nie odpowiedzialności (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 17 lutego 2010 r. II SA/Sz 1338/2009).

O ile bowiem przedsiębiorca wykonujący transport drogowy może mieć wpływ na prawidłowe zabezpieczenie dokumentów (wykresówek) przed kradzieżą, wpływu takiego nie ma w ogóle, nawet przy dochowaniu należytej staranności w zakresie wykonywanej działalności i wywiązywania się przez nią z nałożonych obowiązków w sytuacji gdy dokumenty te zostały w sposób bezprawny zawłaszczone, w związku z ich nierozliczeniem przez zatrudnionego pracownika. Wbrew stanowisku organu odwoławczego, skarżący nie miał żadnego wpływu na zmniejszenie wystąpienia takiego zdarzenia losowego.

W odpowiedzi na skargę Okręgowy Inspektor Pracy w K. powtórzył argumenty zawarte w skarżonej decyzji oraz wniósł o oddalenie skargi z uwagi na jaj bezzasadność. Organ dodatkowo podkreślił, iż w sprawie kontrola inspektora pracy, w wyniku której wydana została skarżona decyzja rozpoczęła się w dniu [...]r. Natomiast pełnomocnik przedsiębiorcy powołuje się na postępowanie karne dotyczące zawłaszczenia przez pracownika – kierowcę wykresówek za okres od 16 lutego 2010 r., jednocześnie przedkładając dokumenty wzywające tego pracownika do nadesłania wykresówek datowane na maj 2010 r. Z analizowanego stanu faktycznego wynika zatem, iż pracodawca zarządzał zwrotu wykresówek dopiero po tym, gdy została przeprowadzona kontrola przez inspektora pracy i wszczęte zostało postępowanie administracyjne w związku ze stwierdzonymi nieprawidłowościami. Tymczasem również w okresie, w którym przeprowadzano kontrolę obowiązek przechowywania wykresówek spoczywał na pracodawcy.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje:

Na wstępie godzi się podnieść, że po myśli art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej P.p.s.a., sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, stosując środki określone w ustawie. Zgodnie natomiast z treścią art. 134 § 1 przywołanej ustawy, sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związanym zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Z brzmienia art. 145 § 1 P.p.s.a. wynika, że w przypadku, gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy lub naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, czy inne naruszenie przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, wówczas – w zależności od rodzaju naruszenia – uchyla decyzję lub postanowienie w całości lub w części, albo stwierdza ich nieważność bądź niezgodność z prawem. Zaskarżona decyzja lub postanowienie mogą zatem ulec uchyleniu wówczas, gdy organom administracji publicznej można postawić zarzut naruszenia prawa, czy to materialnego, czy to procesowego, jeżeli miało ono, bądź mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.

Badając legalność zaskarżonej decyzji w świetle wyżej powołanych kryteriów Sąd uznał, iż zaskarżone rozstrzygnięcie odpowiada prawu zatem skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Podstawą prawną do dokonania kontroli przedsiębiorcy oraz nałożenia kary stanowią przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2007 r. Nr 125, poz. 874 ze zm.) zwanej dalej w skrócie u. t. d. w szczególności art. 92 ust. 1 pkt 8 , art. 92 ust. 4 oraz Lp. 11.4.1, 10.4 lit. a i b, 10.3 lit. a i b, 10.2 lit. a i b, 10.1 lit. a i b załącznika do wyżej wskazanej ustawy według obowiązywania z daty wydania przez organ I instancji decyzji nakładającej karę.

Zgodnie z regulacją przywołanego art. 92 ust. 1 pkt 8 u. t. d. kto wykonuje przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, naruszając obowiązki lub warunki wynikające z przepisów ustawy lub przepisów wspólnotowych dotyczących przewozów drogowych podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 zł. do 15.000 zł. Przy czym stosownie do treści art. 92 ust. 2 pkt 2 suma kar nałożonych podczas jednej kontroli nie może przekroczyć kwoty 30.000 zł w odniesieniu do kontroli w przedsiębiorstwie. Wykaz naruszeń obowiązków lub warunków, o których mowa w ust. 1, jak również wysokość kar pieniężnych za poszczególne naruszenia określa załącznik do ustawy. I tak Lp. 11.4.1 załącznika przewiduje, iż za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem przepisów dotyczących stosowania urządzeń rejestrujących samoczynnie prędkość jazdy, czas jazdy, czas jazdy i postoju (nieokazanie wykresówki lub dokumentu potwierdzającego fakt nieprowadzenia pojazdu podczas kontroli w przedsiębiorstwie – za każdy dzień) – 500 zł. Lp. 10.4 lit. a załącznika przewiduje natomiast, że za wykonywanie przewozu drogowego z naruszeniem przepisów o czasie prowadzenia pojazdu, obowiązkowych przerwach i odpoczynkach, przekroczenie maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 minut do 1 godziny – 150 zł., a stosownie do lit. b wskazanego Lp. załącznika za każdą następną rozpoczętą godzinę – 200 zł. Dalej Lp. 10.3 lit. a przewiduje, iż za przekroczenie maksymalnego czasu prowadzenia pojazdu bez przerwy przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas powyżej 15 minut do 30 minut – 150 zł , a za każde następne rozpoczęte 30 minut – 200 zł. Lp. 10.2 lit. a i b załącznika stanowi, że za skrócenie dziennego odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny – 100 zł, a za każdą rozpoczętą kolejną godzinę – 200 zł. Natomiast zgodnie z Lp. 10.1 lit. a i b za skrócenie tygodniowego czasu odpoczynku przy wykonywaniu przewozu drogowego o czas do jednej godziny kara wynosi 50 zł., a za każdą rozpoczętą kolejną godzinę – 100 zł.

W zasadzie przedmiotem sporu w rozpoznawanej sprawie pozostaje kwestia możliwości wymierzenia przez organ administracji kary za pierwsze z opisanych naruszeń, a więc za nieokazanie wykresówek lub dokumentów potwierdzających fakt nieprowadzenia pojazdu przez kierowcę L.Z. w okresie od 1 stycznia 2010 r. do 17 lutego 2010 r.

W tym miejscu wskazać należy, że w ocenie skarżącej spółki organy administracji winny w sposób niebudzący wątpliwości ustalić stan faktyczny, w tym przeprowadzić wszelkie niezbędne do wyjaśnienia sprawy dowody. Dopiero zatem po wyjaśnieniu kwestii związanych z toczącym się przeciwko wyżej wymienionemu kierowcy postępowania karnego winno się ustalić, czy w istocie wina w nieposiadaniu wykresówek leży po stronie pracodawcy. Organy stoją natomiast na stanowisku, że to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek przechowywania i okazywania wykresówek zatem również ciężar odpowiedzialności za ewentualne skutki działań osób przy pomocy których przedsiębiorca wykonuje działalność gospodarczą obciąża przedsiębiorcę. Ponadto organ odwoławczy podkreśla, że przedsiębiorca podjął działania w celu ewentualnego odzyskania rzekomo skradzionych wykresówek dopiero po przeprowadzeniu kontroli oraz wszczęciu postępowania administracyjnego na skutek ujawnionych w jej toku nieprawidłowości. Tymczasem to przedsiębiorca jest zobligowany przechowywać wykresówki oraz je okazywać, a pracownik może żądać ich kserokopii. Dlatego skoro pracodawca nie nadzoruje przekazywania przez kierowców wykresówek do odpowiedniej komórki organizacyjnej Spółki zatem to on obarczony jest konsekwencjami niedopełnienia wskazach obowiązków.

W ocenie Sądu to stanowisko organu jest poprawne. Zważyć bowiem należy, że od czasu wejścia Rzeczypospolitej Polskiej do Unii Europejskiej do polskiego (wewnętrznego) porządku prawnego włączone zostało prawo wspólnotowe, w tym rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 z dnia 20 grudnia 1985 r. w sprawie urządzeń rejestrujących stosowanych w transporcie drogowym (Dz. U.UE.L Nr 370, poz. 8). Zgodnie z regulacją art. 14 ust. 2 omawianego rozporządzenia Przedsiębiorstwo przechowuje wykresówki i wydruki w każdym przypadku sporządzenia wydruków zgodnie z art. 15 ust. 1 w porządku chronologicznym oraz w czytelnej formie, przez co najmniej rok po ich użyciu oraz wydaje ich kopie zainteresowanym kierowcom, na ich wniosek (...). Przy czym wykresówki, wydruki, oraz wczytane dane okazuje się i doręcza na żądanie każdego upoważnionego funkcjonariusza służb kontrolnych. Więc zgodnie z powołaną normą to przedsiębiorca jest zobowiązany przechowywać wszelką w tym zakresie dokumentację. Tym bardziej, że zgodnie z art. 10 ust. 2 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98 jak również uchylające rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. U.EU.L Nr 102, poz. 1) przedsiębiorstwo transportowe organizuje pracę kierowców w taki sposób aby kierowcy ci mogli przestrzegać przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia (regulującego miedzy innymi czas pracy, przerwy oraz odpoczynek). Przedsiębiorstwo transportowe wydaje odpowiednie polecenia kierowcy i przeprowadza regularne kontrole przestrzegania przepisów rozporządzenia (EWG) nr 3821/85 oraz przepisów rozdziału II niniejszego rozporządzenia. Zatem stwierdzić należy, że to na przedsiębiorcy ciąży obowiązek należytego przeszkolenia kierowców w zakresie ich obowiązków oraz dopilnowania przestrzegania przepisów. Tym bardziej, że zgodnie z regulacją art. 10 ust. 3 omawianego rozporządzenia przedsiębiorstwo transportowe odpowiada za naruszenia przepisów, których dopuszczają się kierowcy tego przedsiębiorstwa, nawet jeżeli naruszenie takie miało miejsce na terytorium innego Państwa Członkowskiego lub w państwie trzecim.

Natomiast w krajowym prawie wewnętrznym problematyką związaną z obowiązkami pracodawcy w zakresie wykonywania przewozów drogowych uregulowane zostały w ustawie z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (Dz. U. Nr 92. poz. 879 ze zm.). W myśl art. 25 ust. 1 przywołanej ustawy pracodawca prowadzi ewidencję czasu pracy kierowców w formie:

1) zapisów na wykresówkach;

2) wydruków danych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

3) plików pobranych z karty kierowcy i tachografu cyfrowego;

4) innych dokumentów potwierdzających czas pracy i rodzaj wykonywanej czynności;

5) rejestrów opracowanych na podstawie dokumentów, o których mowa w pkt 1-4.

Zgodnie natomiast z ust. 2 ewidencję czasu pracy, o której mowa w ust. 1, pracodawca:

1) udostępnia kierowcy na jego wniosek;

2) przechowuje przez okres 3 lat po zakończeniu okresu nią objętego.

Stosownie do treści art. 31 ust. 1 omawianej ustawy . Przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy jest obowiązany wystawić kierowcy wykonującemu przewóz drogowy zatrudnionemu u tego przedsiębiorcy zaświadczenie, w przypadku gdy kierowca:

1) przebywał na zwolnieniu lekarskim od pracy z powodu choroby;

2) przebywał na urlopie wypoczynkowym;

3) miał czas wolny od pracy;

4) prowadził pojazd wyłączony z zakresu stosowania rozporządzenia (WE) nr 561/2006 lub Umowy AETR;

5) wykonywał inną pracę niż prowadzenie pojazdu;

6) pozostawał w gotowości w rozumieniu art. 9 ust. 1.

Co więcej, w myśl ust. 3 wskazanego przepisu zaświadczenie, o którym mowa w ust. 1, wystawione na przeznaczonym do druku formularzu, o którym mowa w decyzji Komisji nr 2007/230/WE z dnia 12 kwietnia 2007 r. w sprawie formularza dotyczącego przepisów socjalnych odnoszących się do działalności w transporcie drogowym (Dz. Urz. UE L 99 z 14.04.2007, str. 14, z późn. zm.), przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy wręcza kierowcy przed rozpoczęciem przez kierowcę przewozu drogowego, a kierowca to zaświadczenie podpisuje.

Analiza wyżej przywołanych unormowań prawa wspólnotowego oraz wewnętrznego prowadzi do wniosku, że to przedsiębiorca zobligowany został do przedstawienia uprawnionym do kontroli organom stosownych dokumentów, w szczególności wykresówek za wszystkie dni, kiedy kierowca był zatrudniony przez przedsiębiorstwo. Odstępstwem od tego obowiązku jest przedstawienie zaświadczenia o którym mowa w art. 31 ustawy o czasie pracy kierowców (por. Wyrok NSA z 14 lipca 2010 r., sygn. akt II GSK 679/09 dostępny w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych). Zatem zarzuty skarżącego dotyczące nieuwzględnienia braku wykresówek w związku z podejrzeniem ich zawłaszczenia przez kierowcę zatrudnionego u przedsiębiorcy nie mógł odnieść skutku.

W dalszej kolejności należy odnieść się do zarzutu związanego z niezastosowaniem przez organy administracji art. 92 a ust. 4 oraz art. 93 ust. 7 u. t. d. W myśl pierwszego z powołanych przepisów postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary za naruszenie przepisów u. t. d. nie wszczyna się wobec przedsiębiorcy lub podmiotu, o którym mowa w art. 3 ust. 2 pkt 3, jeżeli okoliczności sprawy i dowody jednoznacznie wskazują, że podmiot wykonujący przewóz nie miał wpływu na powstanie naruszenia. Stosownie natomiast do treści art. 93 ust. 7 u. t. d. nienakłada się kary pieniężnej, jeżeli stwierdzone zostanie, że naruszenie przepisów nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot wykonujący przewozy nie mógł przewidzieć. W takiej sytuacji, właściwy ze względu na miejsce przeprowadzonej kontroli organ wydaje decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie nałożenia kary. Ostatni z cytowanych przepisów zawiera klauzulę wyłączającą odpowiedzialność przedsiębiorcy pomimo wykrycia naruszenia przepisów związanych z wykonywaniem transportu drogowego. Wskazana norma przewiduje wyłączenie odpowiedzialności administracyjnej przedsiębiorcy w sytuacji bardzo szczególnej. Mianowicie konieczne jest istnienie po stronie tego przedsiębiorcy obiektywnego braku możliwości przewidzenia pewnych zdarzeń, które mają wpływ na naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Przedsiębiorca niewypełniając obowiązków związanych z koniecznością ewidencjonowania czasu pracy kierowców oraz nierealizując obowiązku właściwego gromadzenia dokumentacji pracowniczej kierowców godzi się na możliwość naruszenia przepisów ustawowych. Gdyby przedsiębiorca prawidłowo wywiązywał się z nałożonych na niego obowiązków w wyżej wskazanym zakresie oraz we właściwym czasie zawiadomił o niewypełnieniu przez kierowcę obowiązku zdania wykresówki wówczas należałoby rozważać ewentualność umorzenia postępowania. W takim bowiem przypadku można uznać, że prowadząc prawidłowo odpowiednie ewidencje i rejestry nie uszłoby uwadze przedsiębiorcy, że taki czy inny pracownik nie zdał dokumentacji do przechowywania której zobowiązany jest pracodawca. W takim też przypadku, w czasie kontroli należałoby zgłosić wskazane okoliczności. To bowiem na przedsiębiorcy ciąży obowiązek wykazania, że nie mógł przewidzieć zaistnienia okoliczności od których uzależniona jest jego administracyjna odpowiedzialność za naruszenie przepisów. W niniejszej sprawie nie sposób uznać, że takie okoliczności u przedsiębiorcy istotnie wystąpiły. Zaakcentować należy, iż, jak wynika z protokołu kontroli pracodawca nie dysponuje programem do sczytywania i analizy danych z wykresówek. Sczytywanie to nie jest dokonywane w żadnej formie. Co więcej pracodawca nie dokonuje jakiegokolwiek rozliczenia czasu pracy kierowców zarówno w okresie tygodniowym, jak i miesięcznym oraz trzymiesięcznym. Taka sama sytuacja występuje przy kartach kierowców oraz tachografie cyfrowym i danych o eksploatacji pojazdu. Te okoliczności wskazują, że pracodawca godzi się na nieprzestrzeganie zarówno przez kierowców, jak i jego samego powszechnie obowiązujących przepisów prawa. Skutkiem takiego działania jest konieczność poniesienia całkowitej odpowiedzialności za nie. Jednocześnie wskazać należy, że z materiału dowodowego zgromadzonego w sprawie wynika bezsprzecznie, iż w okresie od stycznia 2010 r. do lutego 2010 r., a więc do czasu zwolnienia, kierowca L.Z. prowadził pojazdy należące do pracodawcy, natomiast za pewne dni w tym okresie brak jest wykresówek dla wskazanego kierowcy. Za okres ten przedsiębiorca nie przedstawił również stosownych zaświadczeń dotyczących przebywania kierowcy na urlopie, czy zwolnieniu lekarskim.

Jednocześnie wyjaśnić należy, że w trakcie postępowania organy administracji prawidłowo ustaliły pozostałe elementy stanu faktycznego sprawy. W wyniku kontroli ustalono szereg naruszeń przez pracodawcę przepisów związanych ze skróceniem dziennego czasu odpoczynku kierowców, a także przekroczeniu maksymalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu, przekroczeniem maksymalnego dopuszczalnego dziennego okresu prowadzenia pojazdu bez przerwy podczas wykonywania przewozu drogowego. Ustalenia dokonane w toku kontroli nie budzą wątpliwości i w ocenie Sądu dają podstawę do nałożenia kary w wysokości określonej w kontrolowanej decyzji. Poszczególne kary wymierzone zostały na podstawie obowiązujących przepisów, w ich granicach a podjęcie decyzji poprzedzone zostało wnikliwie przeprowadzonym postępowaniem dowodowym.

Konkludując przyjdzie stwierdzić, iż wszelkie ustalenia dokonane prze organy administracji w rozpoznawanej sprawie są właściwe. Oparte zostały na wnikliwie zebranym materiale dowodowym, który nie wymagał uzupełnienia. Również uzasadnienie decyzji spełnia wymagania wynikające z regulacji art. 107 § 3 K.p.a. Wyjaśnia bowiem zarówno podstawy faktyczne wymierzenia kary, jak i zawiera poprawne wyjaśnienie podstawy prawnej rozstrzygnięcia.

Mając wszystko powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę stosując art. 151 P.p.s.a.