Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 305/07
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-12-20 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6136 Ochrona przyrody
Hasła tematyczne: Ochrona środowiska
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzje I i II instancji
Powołane przepisy: article: art. 145 par. 1 pkt 1 "c"
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
article: art. 52
journal: Dz.U. 2006 nr 129 poz 902
law: Ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 Prawo ochrony środowiska - tekst jedn.

SENTENCJA

﻿Sygn. akt II SA/Kr 305/07 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 20 grudnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie NSA Izabela Dobosz (spr.) NSA Joanna Tuszyńska Protokolant: Anna Fugiel po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi S. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] w przedmiocie środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję jak i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz skarżącego S. B. kwotę 457 zł (czterysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [....] Burmistrz Miasta N. ustalił na wniosek J.Z. działającego w imieniu Firmy Usługowo - Handlowej "[....] " w N. środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia "[....] ". Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia wskazano na art. 104 k.p.a., art. 46 ust. 1 pkt 1 i ust. 3, art. 46a ust. 1 i ust 7 pkt 4, art. 48 ust. 1, art. 56 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. z 2006 r. Nr 129 poz. 902).

W uzasadnieniu decyzji opisano dotychczasowy przebieg postępowania, które zostało wszczęte na wniosek J.Z. działającego w imieniu Firmy Usługowo - Handlowej "[....] " z dnia [....] . W ramach realizacji objętego wnioskiem przedsięwzięcia planowana jest modernizacja i unowocześnienie instalacji technologicznej zakładu produkcji betonu bez zmiany wielkości produkcji, budowa nowych oraz przebudowa, rozbudowa i rozbiórka budynków, budowli i urządzeń budowlanych, a także tymczasowych obiektów budowlanych istniejącego zakładu betoniarskiego. Część zamierzonych robót wynika z projektowanej inwestycji ponadlokalnej - drogi krajowej nr ...... jako obwodnicy miasta w ciągu drogi tranzytowej relacji [....]. Budowa tej drogi nie jest przedmiotem decyzji, niemniej ostateczne zagospodarowanie zakładu uwzględnia przebieg projektowanego wiaduktu. Wnioskodawca przedłożył poświadczoną przez właściwy organ kopię mapy ewidencyjnej z zaznaczonym przebiegiem granic terenu, którego dotyczy wniosek oraz obejmującej obszar, na który będzie oddziaływać przedsięwzięcie, a także informację o planowanym przedsięwzięciu, zawierającą dane określone w art. 49 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska.

Przedmiotowe przedsięwzięcie jest zaliczone do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko - § 3 ust. 1 pkt 35 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004 r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko (Dz. U. Nr 257, poz. 2573 ze zm.), dla których raport o oddziaływaniu na środowisko może być wymagany. Burmistrz Miasta N. po przeprowadzonym postępowaniu dotyczącym konieczności sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko, a także po zasięgnięciu opinii Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w N. z dnia [....] oraz Starosty N. z dnia [....] , postanowieniem z dnia [....] nałożył obowiązek sporządzenia raportu o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko.

Odnosząc się do uwag wniesionych w trakcie postępowania przez J.B. organ I instancji wyjaśnił, że w punkcie ... jego decyzji określono wymagania dotyczące ograniczenia emisji zanieczyszczeń powietrza dostosowując się do obowiązujących norm oraz określono zasięg negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia, który ma być ograniczony do granic terenu inwestycji nie naruszając interesu osób trzecich. Ponadto nakazano stosowanie rozwiązań technicznych eliminujących uciążliwość projektowanych obiektów i nałożono obowiązek gromadzenia odpadów stałych oraz odpadów niebezpiecznych w miejscu wyznaczonym na działce i ich okresowy wywóz na podstawie zawartej umowy z podmiotem posiadającym stosowne zezwolenia, a następnie przedłożenie Staroście i Burmistrzowi informacji o ilości i rodzaju powstających odpadów. Ewidencja ilościowa i jakościowa odpadów winna być prowadzona zgodnie z art. 36 ustawy o odpadach. W punkcie .... nałożono obowiązek zaopatrzenia w filtry tkaninowe silosów do przechowywania cementu oraz realizowania boksów na kruszywo, wyższych od maksymalnego poziomu składowanego kruszywa lub piasku o co najmniej 2 m. Zgodnie z obowiązującymi przepisami nadzór nad realizacją inwestycji prowadzi Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w N.

Odnośnie sporządzonego raportu oddziaływania inwestycji na środowisko organ I instancji wyjaśnił, że jego zakres został określony postanowieniem Burmistrza Miasta N. z dnia [....] po wcześniejszym uzyskaniu opinii o konieczności sporządzenia i zakresie w/w raportu przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w N. oraz Starostę N. Po zapoznaniu się z przedłożoną dokumentacją, w tym sporządzonym raportem o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko wymienione organy w oparciu o obowiązujące przepisy wydały postanowienie o uzgodnieniu przedsięwzięcia bez zastrzeżeń.

Odnosząc się do informacji strony na temat wykonywanych już przed wydaniem decyzji robót wyjaśniono, że zgodnie z obowiązującymi przepisami wykonywanie takich robót ziemnych nie wymaga uzyskania stosownych zezwoleń. W sprawie naruszenia własności lub posiadania właściwy jest sąd powszechny. Zgodnie z art. 66 § 3 k.p.a. Burmistrz Miasta N. postanowieniem z dnia [....] zwrócił więc podanie wnioskodawcy w tej sprawie. W dniu [....] wnioskodawca złożył do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. zażalenie od tego postanowienia, w którym podnosi, że jego pismo z dnia [....] należy potraktować jako dowód w rozumieniu art. 75 i art. 77 k.p.a. do prowadzonego w Urzędzie postępowania w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, a nie wniosek zmierzający do wszczęcia odrębnego postępowania. Uwzględniając to zażalenie i wyjaśnienia w nim zawarte Burmistrz Miasta N. uchylił swoje postanowienie z dnia [....] . W dniu [....]została przeprowadzona wizja w terenie, która potwierdziła zastrzeżenia strony. W przedmiocie tych uwag rozstrzygnięto jak w niniejszej decyzji tj. nałożono m.in. obowiązek:

- likwidacji istniejącego na dolnej terasie rzeki C. dołu służącego obecnie do gromadzenia popłuczyn pochodzących z mycia pojazdów transportujących beton przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę;

- zdejmowania selektywnie poszczególnych warstw gleby, a następnie ich wykorzystania w pracach rekultywacyjnych;

- przywrócenia do stanu wyjściowego terenów użytkowanych przy pracach budowlanych oraz jako zaplecze budowy.

Zgodnie z art. 56 ust. 3 ustawy Prawo ochrony środowiska charakterystyka przedsięwzięcia została zawarta w załączniku nr 1 do decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach.

Z uwagi na to, że przedsięwzięcie nie zostało zaliczone do stwarzających zagrożenie wystąpienia poważnych awarii nie ustalono wymogów w zakresie przeciwdziałania skutkom awarii przemysłowych.

W decyzji nie wprowadzono wymogów w zakresie ograniczania transgranicznego oddziaływania na środowisko, ponieważ przedsięwzięcie nie oddziałuje transgranicznie na środowisko.

Organ I instancji stwierdził także brak podstaw do ustalenia konieczności utworzenia obszaru ograniczonego użytkowania, bowiem nie zostały spełnione przesłanki określone w art. 135 Prawo ochrony środowiska.

Z uwagi na charakter przedsięwzięcia nałożono obowiązek wykonania analizy porealizacyjnej, o której mowa w art. 56 ust. 4 pkt 2 ustawy Prawo ochrony środowiska, którą nakłada się w przypadku przedsięwzięć, dla których sporządza się raport.

Wymagania nałożone na zakład w decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych zdaniem organu I instancji pozwolą na spełnienie wymagań w zakresie ochrony środowiska, a tym samym uwzględnią uwagi stron.

W odwołaniu od tej decyzji S.B. domagał się, by organ odwoławczy odniósł się do wszystkich dotychczas podnoszonych przez niego zarzutów, ewentualnie żądał uchylenia decyzji w całości i przekazania sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił, że została wydana w oparciu o wadliwy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko, przez co dotknięta jest wadą powodującą jej nieważność z mocy art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarżący zarzucił, że autor raportu (np. na str........) nie podaje podstawy prawnej ustawy, z której korzystał. W raporcie kilkakrotnie powołano się na akty prawne, które nie obowiązywały w dacie jego sporządzania (np. na str. ..... raportu autor odwołuje się do rozporządzenia Ministra Środowiska z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego", który nie obowiązuje od 30.06.2004 r.; na str. ...... powołano się na art. 105 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska, która została uchylona z dniem 1.10.2001 r. przez ustawę z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw; na str. ..... powołano się na rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 12 września 1998 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów oraz służących do przekazywania informacji o rodzaju i ilości odpadów umieszczonych na składowisku odpadów i o czasie ich składowania - również nie obowiązujące od 1.10.2001 r.). Również sama decyzja zawiera wiele nieścisłości dotyczących publikatorów powołanych w niej przepisów. Skarżący zakwestionował również ustalenie, że planowane przedsięwzięcie nie oddziałuje transgranicznie na środowisko.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z dnia [....] utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy na podstawie art. 138 § 1 k.p.a. w zw. z art. 48 ust. 2 i ust. 3 i art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Kolegium stwierdziło, że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, a w szczególności spełnia wymagania formalne i merytoryczne przepisu art. 56 ust. 2 ustawy Prawo ochrony środowiska. Odnosi się ona do przyszłego, projektowanego kształtu obiektu oraz warunków mających na celu zminimalizowanie jego oddziaływania na otoczenie po modernizacji. Przedstawione zaś przez pełnomocnika skarżącego zarzuty dotyczą w zdecydowanej większości funkcjonującego obecnie Zakładu......, a więc nie odnoszą się do materii zaskarżonego rozstrzygnięcia, którą są warunki modernizacji mające na celu osiągnięcie pewnego hipotetycznego i w miarę optymalnego stanu.

Kolegium nie zgodziło się z tezą odwołania, jakoby raport oddziaływania na środowisko był podstawą decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia. Raport jest jedynie dokumentem pomocniczym. Środowiskowe uwarunkowania oparte są przede wszystkim na przepisach odrębnych, a formułowane są przez organ z uwzględnieniem charakterystyki przedsięwzięcia przedstawionej przez wnioskodawcę.

Odnosząc się w pierwszej kolejności do zarzutów dotyczących "samej decyzji" Kolegium podało, że w postanowieniu z dnia [....] organ I instancji dokonał sprostowania oczywistych omyłek w numeracji dziennika urzędowego oraz nazwy ustawy.

W kwestii transgranicznego oddziaływania inwestycji Kolegium wyjaśniło, że w pojęcie "oddziaływania transgranicznego" w zrozumieniu przepisów ustawy odnosi się do granicy Rzeczpospolitej Polskiej, a nie granicy działki inwestycji (art. 51 ust. 4a i art. 58). Kwestia ta w ogóle nie dotyczy rozpatrywanej sprawy.

Bezpodstawny jest także zarzut "bezkrytycznego" odwołania się do raportu w pkt .... zał. nr .. do decyzji, bowiem w charakterystyce inwestycji przedstawionej przez wnioskodawcę nie przewidziano wariantowania inwestycji, co jest prawem wnioskodawcy. Ani organ, ani autor raportu nie są uprawnieni do tworzenia rozwiązań wariantowych całego przedsięwzięcia, skoro nie zakłada ich inwestor. Raport odniósł się w tej sytuacji jedynie do 2 wariantów cząstkowych, dotyczących węzła........ Nie był natomiast istotnie analizowany wariant polegający na "niepodejmowaniu przedsięwzięcia" (w zrozumieniu art. 51 ust. 1 pkt 3 i 4 ustawy), co - w ocenie Kolegium - jest w pełni uzasadnione. Skoro celem inwestycji jest modernizacja zakładu źle funkcjonującego, wariant zaniechania modernizacji nie może być brany pod uwagę. Dodatkowo zaznaczono, że w Zakładzie .......po jego modernizacji nie przewiduje się wystąpienia emisji niebezpiecznych popiołów lotnych.

Odnosząc się do licznych uwag skarżącego do raportu organ odwoławczy zauważył, że zarówno organ właściwy w sprawie wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach jak i organ odwoławczy nie są uprawnione do recenzowania ustaleń raportu, a jedynie do ogólnej oceny, czy raport spełnia wymagania formalne określone w art. 52 ust. 1 ustawy. Ocena taka w rozpatrywanym przypadku wskazuje, że raport wymagania takie spełnia, a jego zawartość odpowiada powołanemu przepisowi. Organ I instancji uzyskał także w tej kwestii pozytywne stanowisko innych właściwych organów w formie uzgodnień.

Jeden z zarzutów sformułowany przez pełnomocnika w piśmie z dnia [....] nie mógł zostać rozpatrzony przez organ prowadzący postępowanie w pierwszej instancji, dotyczył bowiem naruszenia w posiadaniu gruntów mocodawcy pełnomocnika. Ta kwestia pozostaje poza właściwością organu administracji. Organ I instancji nie jest także właściwy do monitorowania pracy zakładów funkcjonujących bez stosownych pozwoleń.

W kwestii gospodarki odpadami - decyzja zawiera odpowiednie warunki i nakłada na wnioskodawcę w fazie eksploatacji stosowne zobowiązania w myśl przepisów o odpadach.

Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego S.B. zarzucając jej naruszenie prawa materialnego, które miało podstawowy wpływ na wynik sprawy, albowiem zachodzą co najmniej podstawy nieważności przewidziane w art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Skarżący powtórzył zarzuty podniesione wcześniej w odwołaniu, a dotyczące powołania w raporcie przepisów nieobowiązujących w czasie jego sporządzania bądź nie powołania w ogóle podstawy prawnej przyjętych w raporcie założeń. Zdaniem skarżącego powoduje to, że nie wiadomo, czy wnioski raportu mają faktyczne uzasadnienie w aktualnie obowiązujących przepisach, a tym samym czy rzeczywiście przedsięwzięcie nie implikuje istotnych zagrożeń w omawianych zakresach. S.B. powtórzył także zastrzeżenia dotyczące numerów Dziennika Ustaw powołanych w decyzji I instancji.

W skardze zarzucono także naruszenie prawa procesowego, w tym również dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego: obrazę zasad praworządności i prawdy obiektywnej wyrażonych w przepisach art. 6 k.p.a. w związku z pominięciem przez organ odwoławczy zarzutów, iż wadliwy raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko zawiera błędy prawne wykazane w pismach i w odwołaniu oraz w związku z tym, że rozstrzygnięcia dotyczą zakładu, który w bardzo poważnym stopniu wywołuje niekorzystne immisje na działkach sąsiednich, w tym na działkach skarżącego. Zarzucił także obrazę zasady pogłębiania zaufania obywateli do organów państwa i zasadę przekonywania wyrażonych w przepisach art. 8 i 11 k.p.a. w związku inercją w zakresie weryfikacji stanu faktycznego określonego wyłącznie na podstawie twierdzeń zakładu ubiegającego się wydanie decyzji.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. wniosło o jej oddalenie podtrzymując w całości swoją argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Podkreślono, że zasadniczy ciężar zarzutów skargi dotyczy funkcjonującego obecnie Zakładu......, podczas, gdy przedmiotem zaskarżonej decyzji były uwarunkowania środowiskowe inwestycji polegającej na modernizacji tego zakładu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zmianami) sąd administracyjny kontroluje działalność administracji i stosuje środki przewidziane ustawą. Sądowa kontrola zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Burmistrza Miasta N. wykazała naruszenia prawa procesowego.

Zastrzeżenia Sądu budzi raport oddziaływania na środowisko złożony w niniejszej sprawie przez wnioskodawcę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w uzasadnieniu wyroku z dnia 25 września 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 1011/06 (LEX nr 255679) zwrócił wagę, że raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko należy traktować nie jako opinię biegłego, ale jako uzupełnienie (część składową) wniosku (...), uszczegóławiające przedmiot inwestycji. Ponieważ żaden z obowiązujących przepisów nie przewiduje specjalnych warunków, które powinna spełniać osoba sporządzająca raport, WSA w Warszawie przyjął, że sporządzającym raport może być sam inwestor lub osoba działająca w jego imieniu. Nie zwalnia to jednak wnioskodawcy z obowiązku przedłożenia raportu kompletnego, zrozumiałego, wiarygodnego i opartego na obowiązujących w czasie jego sporządzania przepisach. Nie można zgodzić się z Samorządowym Kolegium Odwoławczym, które twierdzi, że organy orzekające w przedmiocie decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych są uprawnione "jedynie do ogólnej oceny, czy raport spełnia wymagania formalne określone w art. 52 ust. 1 ustawy". Także uzyskanie pozytywnych opinii Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz organu ochrony środowiska nie zwalnia organu właściwego do wydania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach od badania treści raportu. Naruszenie tego obowiązku jest jednoznaczne z nie wyjaśnieniem wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności, przez co narusza art. 7 i 77 § 1 k.p.a. Sporządzenie raportu nie jest wymaganiem czysto formalnym, bowiem dla prawidłowego ustalenia środowiskowych uwarunkowań przedsięwzięcia istotny jest nie sam fakt sporządzenia raportu, ale jego treść.

Przedłożony w niniejszej sprawie raport oddziaływania na środowisko zawiera wiele nieścisłości i błędów merytorycznych, a poprzez liczne błędy literowe staje się niezrozumiały. I tak:

1) na str. ..... raportu w pkt .... autor powołuje się na "dane zamieszczone w Katalogu Danych Meteorologicznych - ............dla stacji meteorologicznej Z." - zapis taki jest całkowicie niezrozumiały, co uniemożliwia weryfikację przyjętych wartości,

2) na str. ..... raportu przy podpunkcie "wysokość anemometru - wartość stała" powołany jest Dziennik Ustaw Nr 122 poz. 805. Ponieważ jednak nie podano ani rocznika Dziennika Ustaw, ani też nie wskazano aktu prawnego, na który powołuje się autor raportu, zapis ten jest całkowicie niezrozumiały,

3) na str. ..... raportu znajduje się stwierdzenie: "[....] ". Autor raportu nie podał źródła takiej informacji, a stoi ona w sprzeczności z treścią pisma ......Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia 2 czerwca 2006 r. (k. ...... akt administracyjnych), z którego wynika, że w czasie kontroli przeprowadzonej w [....]stwierdzono cały szereg nieprawidłowości w przestrzeganiu przepisów i wymagań ochrony środowiska. W szczególności stwierdzono brak urządzeń służących do oczyszczania ścieków odprowadzanych do rzeki C. (pozwolenie wodnoprawne nakładało obowiązek wykonania takich urządzeń), odprowadzanie wód opadowych z terenu zakładu oraz wód pochodzących z płukania betoniarek z resztek betonu do dwóch dołów ziemnych zlokalizowanych w odległości ok. .... metrów od rzeki - co narusza art. 42 ust. 1 ustawy Prawo wodne (Dz. U. z 2005 r. Nr 239 poz. 2019 ze zmianami) oraz brak obowiązkowego pozwolenia na wprowadzanie pyłów lub gazów do powietrza,

4) na str. ..... znajduje się zapis "natężenie deszczu q = 15 dm3/ ha (wg Rop.M. Środ 29,11,2002)". Jeżeli chodziło o rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 listopada 2002 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego (Dz. U. Nr 212 poz. 1799), to zostało ono uchylone z dniem 30 czerwca 2004 r. z mocy art. 30 ustawy z dnia 12 grudnia 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo wodne (Dz. U. z 2003 r. Nr 228 poz. 2259), a więc w czasie sporządzania raportu nie obowiązywało już niemal od 2 lat. To samo rozporządzenie powołano także na str. ..... raportu,

5) na str. ..... raportu przyjmuje się poziom dźwięku emitowanego przez samochody dostawcze na 87 dB. Jest to jedyna wartość wyrażona w decybelach powołana w raporcie - pomimo, że wśród urządzeń "głośnych" wymienia się obok samochodów dostawczych również mieszarkę betonu. Jako podstawę normatywną wprowadzającą normy hałasu na str. .... powołano rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 29 lipca 2004 r. w sprawie dopuszczalnych poziomów hałasu w środowisku (Dz. U. Nr 178 po. 1841). Na str. ..... raportu znajdują się stwierdzenia: "dla przyjętych w opracowaniu założeń technologiczno-konstrukcyjnych przewidywana emisja hałasu z zakładu nie powinna być uciążliwa dla środowiska podczas pracy urządzeń głośnych", "otrzymane poziomy dźwięku w punktach obliczeniowych jedynie podczas prac przeładunkowych, trwających bardzo krótko ok. 20 minut przekraczają wartości określone dla terenów zabudowy mieszkaniowej" oraz "wobec wykazanych obliczeniowo oddziaływań akustycznych analizowanego obiektu można uznać, że jego działalność (...) nie naruszy aktualnych wymagań ochrony środowiska w zakresie ochrony przed hałasem". Wskazany wcześniej poziom 87 dB przekracza nawet najwyższy wskaźnik przewidziany w rozporządzeniu dla startów, lądowań i przelotów statków powietrznych określony w tabeli na 83 dB (załącznik do rozporządzenia). Wartości określone rozporządzeniem dla zabudowy mieszkaniowej oscylują natomiast w porze dziennej w granicach od 45 do 65 dB.

6) na str. ..... raportu stwierdzono: "instalując w zakładzie kocioł opalany olejem opałowym o mocy mniejszej niż 0,5000 MWt lub opalany gazem ziemnym o mocy mniejszej niż 1,000 MWt inwestor nie jest zobligowany do uzyskania decyzji ustalającej rodzaje i ilości substancji zanieczyszczających dopuszczonych do wprowadzenia do powietrza". Autor nie podał źródła tej informacji (w szczególności podstawy prawnej), a ponadto stwierdzenie to znajduje się w rozdziale .... raportu pt. "[....] " w pkt ..... "[....] ", z czym nie ma żadnego związku,

7) na str. ...i.....autor powołuje się na wzory, których nie podaje - co uniemożliwia kontrolę prawidłowości przeprowadzonych obliczeń. Istotne jest, że te właśnie obliczenia dotyczą najistotniejszej dla niniejszej sprawy kwestii tj. ochrony powietrza w zmodernizowanym zakładzie .......w szczególności zaś emisji pyłów w czasie jego pracy,

8) na str. ...... autor wylicza jaki procent dopuszczalnych wartości zanieczyszczeń będzie emitowane przez samochody dojeżdżające do zmodernizowanego zakładu - również w tym przypadku autor nie wskazał źródła, z którego pochodzą przyjęte przez niego dopuszczalne wskaźniki,

9) na str. ...... autor raportu stwierdza, że "zgodnie z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. (...) Prawo ochrony środowiska art. 220.2 ust. 1 nie jest wymagane pozwolenie dla zanieczyszczeń emitowanych z instalacji, z których wprowadzanie gazów lub pyłów odbywa się w sposób niezorganizowany, bez pośrednictwa przeznaczonych do tego celu środków technicznych". W rzeczywistości art. 220 ust. 1 prawa ochrony środowiska wprowadza zasadę uzyskiwania pozwoleń na wprowadzanie do powietrza gazów lub pyłów z instalacji, natomiast wyjątki od tej zasady przewiduje rozporządzenie wydane na podstawie ust. 2 powołanego przepisu tj. rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 22 grudnia 2004 r. w sprawie przypadków, w których wprowadzanie gazów lub pyłów do powietrza z instalacji nie wymaga pozwolenia (Dz. U. Nr 283 poz. 2840). Na podstawie pkt ..... załącznika do tego rozporządzenia nie wymaga pozwolenia wprowadzanie do powietrza pyłów ze zbiorników materiałów sypkich o pojemności mniejszej niż 20 m3. Autor raportu nie podaje jaka jest łączna pojemność funkcjonujących w zakładzie oraz mających funkcjonować po modernizacji zbiorników do przechowywania materiałów sypkich, natomiast z powołanego wyżej pisma Wojewódzkiego ......Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [....] (k. ......akt administracyjnych) wynika, że łączna suma pojemności tych zbiorników wynosi ok. .....m3, co oznacza, że inwestor powinien legitymować się stosownym pozwoleniem bez względu na skalę oddziaływania instalacji na stan powietrza. Zawarty w raporcie wniosek, że pozwolenie nie jest wymagane narusza powołane przepisy ustawy Prawo ochrony środowiska oraz wymienionego wyżej rozporządzenia. Nie jest też wiarygodne stwierdzenie, iż pylenie w trakcie pracy zakładu po modernizacji będzie minimalne, a pył ten będzie opadać praktycznie wyłącznie na teren zakładu,

10) na str. ...... raportu powołano się na "art. 105 ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska (Dz. U. Nr 133 poz. 885 z dnia 29.08.97)". W Dzienniku Ustaw Nr 133 z 1997 r. pod pozycją 855 opublikowano ustawę z dnia 29 sierpnia 1997 r. o zmianie ustawy o ochronie i kształtowaniu środowiska oraz o zmianie niektórych ustaw, w której nie występował art. 104. Z kolei ustawa z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska przestała obowiązywać z dniem 26 października 2001 r. W tej sytuacji nie sposób domyślić się co autor raportu zamierzał przekazać,

11) umieszczenie na str. ...... i następnych punktu ......"[....] " jest kompletnie niezrozumiałe wobec faktu, że raport został sporządzony w postępowaniu o wydanie takiej decyzji, zatem jego autor nie mógł przewidzieć jaka będzie jej treść,

12) na str. ...... powołano rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 12 września 1998 r. w sprawie wzorów dokumentów stosowanych na potrzeby ewidencji odpadów oraz służących do przekazywania informacji o rodzaju i ilości odpadów umieszczonych na składowisku odpadów i o czasie ich składowania - które nie obowiązuje od 1 października 2001 r. (zostało uchylone na mocy art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw (Dz. U. Nr 100 poz. 1085),

13) na str. ..... autor określa co znajduje się na terenach zalewowych, nie podając przy tym które tereny (inwestycja obejmuje ...... działki o łącznej powierzchni .....ha) i na jakiej podstawie uznał za zalewowe.

W ocenie Sądu wskazane wyżej braki raportu nie pociągają za sobą nieważności wydanej w sprawie decyzji, tym bardziej, że niektóre błędy raportu zostały "poprawione" w decyzji I instancji (np. powołano się na aktualne rozporządzenie Ministra Środowiska z dnia 24 lipca 2006 r. w sprawie warunków, jakie należy spełnić przy wprowadzaniu ścieków do wód lub do ziemi, oraz w sprawie substancji szczególnie szkodliwych dla środowiska wodnego, Dz. U. Nr 137 poz. 984). Niemniej raport dotknięty tak wieloma błędami i nieścisłościami narusza art. 52 ustawy Prawo ochrony środowiska, powodując, że zasadny staje się zarzut nie wyjaśnienia wszystkich istotnych dla sprawy okoliczności. Prawdą jest, że "środowiskowe uwarunkowania oparte są przede wszystkim na przepisach odrębnych, a formułowane są przez organ z uwzględnieniem charakterystyki przedsięwzięcia przedstawionej przez wnioskodawcę", co stwierdził organ odwoławczy. Należy jednak podkreślić, że organ uprawniony do wydawania decyzji o uwarunkowaniach środowiskowych nie jest organem wyspecjalizowanych w sprawach ochrony środowiska, a zatem przed wydaniem decyzji powinien dysponować raportem, który pozwoli mu ocenić faktyczny wpływ planowanej inwestycji na środowisko naturalne. Raport złożony w niniejszej sprawie takiego warunku nie spełnia, co oznacza naruszenie art. 7 i 77 § 1 k.p.a.

Biorąc powyższe argumenty pod uwagę Sąd ocenił, że organy obu instancji naruszyły przepisy postępowania w sposób, który mógł mieć istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.).

O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.