Postanowienie WSA w Bydgoszczy, sygn. akt II SA/Bd 680/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy
Data orzeczenia: 2020-10-07 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6010 Pozwolenie na budowę, użytkowanie obiektu lub jego części,  wykonywanie robót budowlanych innych niż budowa obiektu, prz
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3 i par. 5
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Klotz po rozpoznaniu w dniu 7 października 2020 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. K., B. S. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi R. K., G. J., B. S. na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2018 r., nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

R. K., G. J., B. S. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję Wojewody z dnia [...] października 2018 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta M. T. z dnia [...] lipca 2018 r. nr [...].[...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego przy ul. [...] w T..

W piśmie z dnia [...] września 2020 r. zatytułowanym uzupełnienie skargi skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wniosek o wstrzymanie wykonania wydanych w sprawie decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.

Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a., stanowi, że po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Ze wskazanej normy prawnej wynika dla wnioskującego o wstrzymanie obowiązek wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. określenia na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może narazić wnioskodawcę wykonanie zaskarżonej decyzji. Przy czym, szkoda, o jakiej mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie musi mieć charakteru materialnego, zaś trudne do odwrócenia skutki oznaczają takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe, powodują istotną lub trwałą zmianą rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie NSA z dnia 13 lutego 2018 r., sygn. akt II GZ 38/18, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

Sam fakt realizacji inwestycji, na którą inwestor uzyskał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę, nie świadczy o możliwości wystąpienia niebezpieczeństw, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. O ile, bowiem realizacja zamierzenia budowlanego prowadzi często do trwałej zmiany, chociaż na różną skalę, otoczenia inwestycji, to w ramach rozpoznania wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania decyzji o pozwoleniu na budowę Sąd nie ocenia prawidłowości wydania tej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem. Przedmiot oceny stanowi jedynie to, czy jej wykonanie, jeszcze przed prawomocnym jej skontrolowaniem, może doprowadzić do sytuacji wyjątkowych, zagrażających chronionym dobrom skarżącego.

Przy tym, to na skarżącym spoczywa ciężar wykazania przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, tj. ciężar wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wykonaniem tego aktu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący zobowiązany jest skonkretyzować rodzaj szkody grożącej jej na skutek wykonania aktu lub czynności, odwołując się do jego zindywidualizowanej sytuacji. Wyłącznie twierdzenia strony o negatywnych skutkach wykonania zaskarżonej decyzji, bez wskazania na konkretne niebezpieczeństwo lub zagrożenie, uniemożliwia ocenę, czy wykonanie decyzji ma czy nie ma wpływu na sytuację strony w kontekście powstania nieodwracalnych lub trudno odwracalnych skutków materialnych bądź niematerialnych. W treści wniosku należy więc wskazać na konkretne, realne okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonanie a oświadczenie to powinno zostać poparte dowodami źródłowymi. Jeżeli we wniosku o wstrzymanie wykonania aktu strona nie wskaże okoliczności uzasadniających udzielenie jej ochrony tymczasowej, to nie można tego uznać za brak formalny wniosku, lecz za brak przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (zob. postanowienie NSA z dnia 30 maja 2008 r., sygn. akt I FSK 228/08, Legalis).

Okoliczności podniesione przez skarżących nie wyczerpują zaś przesłanek zastosowania ochrony tymczasowej z art. 61 § 3 p.p.s.a. Skarżący nie uprawdopodobnili bowiem, że wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządzi im znaczną szkodę lub spowoduje trudne do odwrócenia skutki w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. O ile bowiem, można przyjąć że realizacja zaplanowanej inwestycji będzie się wiązać z pewnymi niedogodnościami, o tyle nie można uznać, że okoliczności te same w sobie mają charakter wymagany przez art. 61 § 3 p.p.s.a.

Jednocześnie, podkreślić należy, że inwestor ma prawo do rozpoczęcia robót budowlanych na podstawie decyzji o pozwoleniu na budowę mimo wniesienia skargi do sądu. Tym samym, to on ponosi ryzyko prowadzenia robót przed rozpoznaniem skargi. Prowadzenie prac przez inwestora, mimo trwającego postępowania sądowego, odbywa się na jego wyłączne ryzyko. Kwestia ewentualnego przywrócenia stanu poprzedniego, gdyby okazało się, że w wyniku rozpoznania skargi zaskarżona decyzja zostanie uchylona, będzie obciążać właśnie jego. Udzielenie przez sąd administracyjny ochrony tymczasowej nie może natomiast sprowadzać się do powstrzymania całego procesu inwestycyjnego, a za zasadnością zastosowania takiej ochrony przemawiać będą tylko takie obiektywne okoliczności sprawy, które ze względu na negatywne i nieakceptowane prawem skutki, mogą powodować realne niebezpieczeństwa, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a. Tego zaś niebezpieczeństwa w sprawie nie wykazano (zob. postanowienie NSA z dnia 24 maja 2018 r., sygn. akt II OZ 510/18, https://orzeczenia.nsa.gov.pl). Ponadto specjalny charakter wstrzymania wykonania takiej decyzji został podkreślony przez ustawodawcę poprzez regulacje zawartą w art. 35a ustawy Prawo budowlane, zgodni z którą sąd może uzależnić wstrzymanie wykonania decyzji od złożenia przez skarżącego kaucji na zabezpieczenie roszczeń inwestora.

Z uwagi na powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.