Wyrok WSA w Kielcach, sygn. akt I SA/Ke 362/18
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2018-11-08 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Zarząd Województwa
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 200 i art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Rojek, Sędziowie Sędzia WSA Artur Adamiec, Sędzia WSA Danuta Kuchta (spr.), Protokolant Starszy inspektor sądowy Michał Gajda, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 listopada 2018 r. sprawy ze skargi F. sp. z o.o. w K. na informację Zarządu Województwa Ś. z [...] r. znak: [...] w przedmiocie nieuwzględnienia protestu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenia to miało istotny wpływ na wynik oceny - przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję; 2. zasądza od Zarządu Województwa Ś. na rzecz F. sp. z o.o. w K.kwotę 697 (sześćset dziewięćdziesiąt siedem ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Zarząd Województwa Ś. jako Instytucja Zarządzająca (Zarząd, IZ) w piśmie z [...] r. nr [...] poinformował F. Sp. z o.o. (Spółka), że wniosek o dofinansowanie realizacji projektu złożony do Instytucji Organizującej Konkurs w ramach Poddziałania 9.2.3. Rozwój wysokiej jakości usług zdrowotnych, pt. "Szansa dla wykluczonych – Dzienny Dom Opieki Medycznej w B.-Z.", otrzymał 71,5 pkt. Zgodnie z Regulaminem konkursu oraz załącznikiem nr II do Regulaminu projekt może zostać przyjęty do dofinansowania, jeśli ocena wynosi co najmniej 60 % punktów w poszczególnych punktach oceny merytorycznej, a także co najmniej 60 punktów ogółem za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych. Wniosek Spółki nie uzyskał minimum 60 %

w poszczególnych punktach oceny merytorycznej, co skutkuje odrzuceniem wniosku na etapie oceny merytorycznej. Liczba przyznanych punktów w każdej z części oceny w postaci średniej arytmetycznej oraz szczegółowe uzasadnienie oceny merytorycznej znajdują się w kartach oceny merytorycznej załączonych do niniejszego pisma.

W związku z powyższą informacją Spółka złożyła protest do Zarządu. Nie zgodziła się z oceną kryteriów wyboru projektów Część E, pkt 3.2. Dobór grupy docelowej – osób i/lub instytucji, w tym: a) opis i uzasadnienie grupy docelowej, potrzeby i oczekiwania uczestników w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu; b) bariery, na które napotykają uczestnicy projektu; c) sposób rekrutacji uczestników projektu, w tym jakimi kryteriami posłuży się wnioskodawca podczas rekrutacji. Odnośnie pozycji a), Spółka wskazała, że ani instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie, ani regulamin konkursu nie wskazują jakie konkretnie dane powinien podać wnioskodawca. Nie wskazują również, że wnioskodawca powinien zawrzeć we wniosku informacje ile kobiet i ilu mężczyzn zamieszkuje dany. Instrukcja wskazuje natomiast, że przytoczone dane powinny pochodzić z weryfikowalnych źródeł. Co ważne oceniający stwierdzili, że projekt jest zgodny z polityką równości szans kobiet i mężczyzn, co oznacza, że zawarte w nim dane uwzględniają sytuację kobiet i mężczyzn objętych wsparciem w ramach projektu na danym obszarze oraz ocenę wpływu projektu na sytuację płci. Wnioskodawca zadeklarował we wniosku o dofinansowanie, że dokonał podziału uczestników projektu na kobiety i mężczyzn w oparciu o dane GUS oraz Ewaluacji POWER dot. DDOM oraz przeprowadził możliwie szczegółową analizę grupy docelowej również w kontekście jej potrzeb. Wnioskodawca w projekcie określił grupę docelową na poziomie 60 os. i dokonał podziału na K i M. Odnośnie osób

z niepełnosprawnościami, podział został jednoznacznie określony w ostatnim zdaniu w punkcie Grupa Docelowa wniosku o dofinansowanie projektu. Oceniający na podstawie tych informacji są w stanie sprawdzić prawidłowość przyjętych przez wnioskodawcę proporcji i danych dotyczących kobiet i mężczyzn. Ocena, że wnioskodawca nie podał danych dotyczących liczby ludności powiatu buskiego

w podziale na kobiety i mężczyzn nie powinna skutkować obniżeniem punktacji, ponieważ nie prowadzi to do żadnych nieprawidłowości przy ustaleniu przez wnioskodawcę proporcji uczestników projektu w podziale na kobiety i mężczyzn. Zgodnie z zapisami instrukcji i regulaminu opis grupy docelowej przygotowany przez wnioskodawcę pozwala oceniającemu stwierdzić, czy zaproponowana przez wnioskodawcę grupa kwalifikuje się do otrzymania wsparcia. Spółka nie zgodziła się również ze stwierdzeniem, że dane powinny być aktualne, przynajmniej z 2017 r., ponieważ z informacji Biura Pełnomocnika Rządu ds. Osób Niepełnosprawnych wynika jednoznacznie, iż najbardziej aktualne dane osób z niepełnosprawnościami na poziomie lokalnym pochodzą z "Narodowego Spisu Powszechnego Ludności

i Mieszkań 2011. Raport z wyników". Późniejsze dane BAEL bazują właśnie na ww. danych. Wnioskodawca oprócz ww. danych, przeanalizował inne publikacje - Ewaluacja POWER dot. DDOM, lokalne i regionalne dokumenty strategiczne, tak aby dobór i podział osób z niepełnosprawnościami w projekcie był jak najbardziej adekwatny.

Odnośnie pkt b) z kolei Spółka podniosła, że instrukcja nigdzie nie wskazuje, że opisując bariery, potrzeby i oczekiwania należy je ująć w kategoriach ilościowych, liczbowych czy tym bardziej procentowych. Wnioskodawca we wniosku szczegółowo natomiast przedstawił opis barier. Dane liczbowe przy opisie barier i potrzeb byłyby de facto powtórzeniem informacji z punktu 3.2. wniosku o dofinansowanie, albo są zupełnie nie do ujęcia w kontekście ilościowym czy procentowym. Dane źródłowe na temat barier zostały zaczerpnięte z kilku konkretnych dokumentów, które są literalnie wpisane do wniosku o dofinansowanie. W związku z tym w ocenie Spółki oceniający niesłusznie zaniżyli punktację przy ocenie wniosku. Nie zgadzając się z kolei z oceną pkt c) skarżąca wskazała, że zawarła we wniosku wszystkie informacje, na które wskazuje instrukcja. Oceniający w swoich opiniach zwracają uwagę na brak wagi punktowej przy kryteriach rekrutacji. Tymczasem instrukcja podaje kryterium wagi punktowej jako jedno z przykładowych. Nie jest ono obligatoryjne. Podobnie, wbrew wymaganiom oceniających, instrukcja nigdzie nie określa, że wnioskodawca zobligowany jest podać szczegółowy opis rekrutacji. Wnioskodawca zawarł we wniosku o dofinansowanie informacje, które określają, że kryteria formalne zostaną szczegółowo opisane w regulaminie rekrutacji, że zostaną stworzone procedury rekrutacji oraz kryteria wyboru pacjentów.

Spółka zakwestionowała ponadto ocenę kryterium V. Budżet projektu Prawidłowość sporządzenia budżetu projektu, w tym: a) Kwalifikowalność wydatków, racjonalność i efektywność wydatków projektu; b) Niezbędność wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów; c) Zgodność ze standardem i cenami rynkowymi określonymi w Regulaminie Konkursu oraz poprawność opisu kwot ryczałtowych (o ile dotyczy); d) poprawność formalno-rachunkowa sporządzenia budżetu projektu.

Odnośnie oceny pkt a) kwestionującej wydatek na zatrudnienie fizjoterapeuty i zarzucającej podwójne oraz nieracjonalne finansowanie, Spółka wyjaśniła, że pakiet zabiegów fizjoterapeutycznych (poz. 1.19) nie jest tym samym co zatrudnienie fizjoterapeuty. Oceniający pominęli zapisy załącznika nr X do regulaminu konkursu "Dzienny dom opieki medycznej organizacja i zadania", który przypisuje fizjoterapeucie dużo większy zakres obowiązków niż tylko wykonywanie zabiegów

w DDOM. Wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie kilkukrotnie podkreślał

i oświadczał, że zamierza prowadzić DDOM zgodnie z przyjętym w załączniku nr X standardem. Wnioskodawca nie kopiował bezpośrednio zapisów standardu do wniosku o dofinansowanie bo byłoby to bezcelowe.

Wnioskodawca ponadto odwołał się do instrukcji wypełniania wniosku o dofinansowanie, gdzie wyraźnie wskazane jest, że budżet wniosku powinien być sporządzony w oparciu o stawki rynkowe. Stawki rynkowe w poszczególnych miastach czy rejonach Polski różnią się od siebie. Wnioskodawca nie ma obowiązku i możliwości w chwili składania wniosku przedłożenia dokumentów szacowania wartości zamówienia - powinien jednak opracować budżet zgodnie ze stawkami rynkowymi, a te da się łatwo określić biorąc pod uwagę zawarte przez wnioskodawcę umowy, bądź dzwoniąc do kilku ośrodków specjalizujących się w fizjoterapii. Spółka działa w branży uzdrowiskowej od kilku lat i posiada najbardziej aktualną wiedzę na temat stawek rynkowych poszczególnych specjalistów. Wnioskodawca dokonał analizy rynku i uznaje koszty za racjonalne a zarzut oceniającego za bezpodstawny. Do zespołu terapeutycznego będzie należał fizjoterapeuta posiadający kilkuletnie doświadczenie w zakresie rehabilitacji, który ukończył liczne kursy pozwalające na prawidłowe, skuteczne i indywidualne prowadzenie rehabilitacji. Znając ceny rynkowe usług fizjoterapeutycznych udzielnych przez doświadczonych rehabilitantów Spółka uważa, że podana kwota wynagrodzenia dla fizjoterapeuty nie jest zawyżona a wręcz przeciwnie zbyt niska w porównaniu z cenami rynkowymi. W opinii wnioskodawcy niezasadny i krzywdzący jest również zarzut oceniającego, że opis zadania nie koresponduje z pozycją budżetową. Wnioskodawca odwołując się we wniosku do załącznika nr X do Regulaminu wyraźnie zadeklarował, że zaangażowana w projekt kadra będzie realizowała zadania zgodnie z wytycznymi DDOM oraz będzie spełniać wymagania przedmiotowego konkursu. Kopiowanie zakresu zadań kadry

z załącznika do Regulaminu do wniosku aplikacyjnego ze względu na ograniczoną liczbę znaków jest niezasadne. Ponadto instrukcja wypełniania wniosku o dofinansowanie projektu nie wymaga od wnioskodawcy podania zakresu obowiązków personelu projektu, wymaga jedynie podania zakresu obowiązków w stosunku do zespołu zarządzającego projektem.

Wnioskodawca nie zgodził się również z opinią, że wydatek poniesiony na wynagrodzenie opiekuna medycznego jest zbędny i nieefektywny w kontekście zatrudnienia pozostałego personelu medycznego. Oceniający poprzez taką ocenę podważyli jednocześnie zapisy wynikające z załącznika nr X "Dzienny dom opieki medycznej organizacja i zadania". W punkcie IX tego załącznika określony jest skład kadry, która powinna sprawować opiekę w DDOM. W składzie tym wyszczególniony jest opiekun medyczny.

W zakresie oceny pkt b), Spółka nie zgodziła się z opinią oceniających, że liczba godzin pracy pielęgniarki, która będzie jednocześnie pełnić funkcję Kierownika Zespołu Terapeutycznego jest zawyżona. W ocenie wnioskodawcy jest to niczym nieuzasadniona subiektywna ocena oceniającego. W następnym zdaniu oceniający pisze, że nie został we wniosku wskazany zakres obowiązków pielęgniarki - co tym bardziej rodzi pytanie dlaczego oceniający uznał zawyżoną liczbę godzin względem stanowiska. Oceniający wskazuje, że wnioskodawca nie wskazał zakresu obowiązków kierownika zespołu terapeutycznego, tymczasem wnioskodawca w opisie zadania 1 wyraźnie odwołuje się do załącznika nr X do regulaminu konkursu, w którym określone jest, że pielęgniarka pełniąca funkcję kierownika zespołu terapeutycznego sprawuje opiekę nad pacjentem i współpracuje

z pozostałymi członkami zespołu. W opinii wnioskodawcy, oceniający zlekceważył zapis wniosku o dofinansowanie o realizacji projektu zgodnie ze standardem przedstawionym w załączniku nr X konkursu. Instrukcja nie wymaga od wnioskodawcy podania zakresu obowiązków personelu projektu, wymaga jedynie podania zakresu obowiązków w stosunku do zespołu zarządzającego projektem. Wbrew twierdzeniom oceniających nie zostały też zawyżone liczby pracy psychologa, dietetyka. Są bowiem zgodne ze standartem przyjętym w załączniku

nr X. Z kolei odnośnie zarzutu zawyżenia liczby konsultacji, Spółka wskazała, że nigdzie w załączniku nr X do regulaminu nie ma zapisu, że jednemu pacjentowi przysługuje tylko jedna konsultacja specjalistyczna. Może się okazać, że jeden pacjent będzie wymagał kilku konsultacji specjalistycznych, a inny nie będzie ich wymagał wcale. Oceniający narzucają ilość konsultacji, tak jakby na etapie oceny wniosku znali stan zdrowotny poszczególnych pacjentów. Wnioskodawca racjonalnie uśrednił ilość konsultacji specjalistycznych nie przyjmując kategorycznie tak jak ustalił oceniający, że jednemu pacjentowi należy się jedna konsultacja. Taka ocena stoi w sprzeczności z celem konkursu oraz ideą i standardem opieki w DDOM.

W ocenie Spółki przyjęta w projekcie kwota 150 zł za konsultację nie jest zawyżona. Zgodnie z załącznikiem nr VII do regulaminu "Taryfikator cen rynkowych" najczęściej finansowanych w ramach danej grupy projektów, towarów lub usług, wizyta lekarska nie powinna kosztować więcej niż 100 zł. Taryfikator określa wizytę lekarską a nie konsultacje specjalistyczne. Trudno stwierdzić zatem na jakiej podstawie oceniający uznał koszt za zawyżony. Odnośnie kwestionowania przez oceniających innych wydatków na sprzęt, Spółka argumentowała, że potwierdziła, iż posiada niezbędną kadrę, sprzęt oraz zasoby lokalowe do realizacji zadania, ale w uzasadnieniu kosztów wnioskodawca jasno wskazuje, że zamierza w ramach projektu zakupić 5 szt. parawanów, 2 szt. balkoników, fotel, krzesło toaletowe. Nie jest to sprzęt, a jedynie elementy wyposażenia DDOM.

Odnosząc się do oceny pkt c) Spółka stwierdziła, że oceniający bezzasadnie podważyli racjonalność złożonego przez wnioskodawcę kosztu wynagrodzenia lekarza chorób wewnętrznych oraz lekarza specjalisty z zakresu rehabilitacji. Załącznik nr VII do regulaminu konkursu – Taryfikator, określa, że wizyta lekarska nie powinna kosztować więcej niż 100 zł. Taryfikator określa wizytę (która równie dobrze może trwać 15-20 min), wnioskodawca natomiast założył w budżecie zapłatę za godzinę i to w kwocie o połowę mniejszej niż dopuszczalna. W trakcie godziny lekarz może przyjąć nawet kilka osób. Oceniający nie wzięli również pod uwagę, że wnioskodawca we wniosku o dofinansowanie w szczegółowym budżecie projektu wyraźnie wskazuje i uzasadnia, że na wynagrodzenie lekarza chorób wewnętrznych składa się nie tylko wizyta oceniająca sprawności funkcjonowania po przyjęciu pacjenta do DDOM, ale również opracowanie przez lekarza w ramach zespołu terapeutycznego Indywidualnego Planu Terapii. Taryfikator nie uwzględnia takiego opracowania. Skarżąca wskazała ponadto na raport Ministerstwa Zdrowia, z którego wynikają stawki godzinowe za pracę lekarzy niektórych specjalności, które są znacznie wyższe, niż te przedstawione przez Spółkę w projekcie.

Z kolei odnośnie zarzutów o zawyżeniu kosztów za wyżywienie pacjentów Spółka wyjaśniła, że koszt wyżywienia pacjentów (śniadanie, obiad) oszacowała na podstawie cen rynkowych obowiązujących na terenie Buska Zdroju, nie całego województwa, ponieważ projekt ma być realizowany w tym powiecie. Wskazała, że ceny w obiektach o niższych standardach są wyższe niż cena uwzględniona w projekcie. Osoby przebywające w DDOM to często osoby, które wymagają specjalistycznego żywienia określonego przez dietetyka w związku z powyższym koszty wyżywienia będą rosły. Proponowana przez oceniających stawka 20 zł za dwa wysokowartościowe i najważniejsze w ciągu dnia posiłki przygotowane w oparciu o indywidualne wskazania dietetyka i wymagające dodatkowej pracy personelu jest w B.-Z. niemożliwa do osiągnięcia. Podobnie skarżąca nie zgodziła się z zarzutem o zawyżeniu kosztu na środki higieniczne. Sugerowana kwota 1680 zł przewiduje około 0,6 zł na dzień na/jednego pacjenta. Jest to kwota niepozwalająca na zapewnienie standardów i wymogów zachowania higieny.

Spółka nie zgadza się również, że stawki zaproponowane w budżecie są zawyżone. We wniosku o dofinansowanie wskazano, że zajęcia będą prowadzone przez 2 osoby, w związku z powyższym przyjęta w budżecie stawka dotyczy 2 osób. Kwota 100 zł brutto przy wynagrodzeniu 2 osób (średnio 50 zł brutto na osobę) nie jest w żaden sposób zawyżona w odniesieniu do cen w woj. świętokrzyskim. Odnosząc się do taryfikatora cen rynkowych, który jest załącznikiem nr 7 do regulaminu konkursu - godzina pracy psychologa kosztuje 100 zł brutto, a szkolenie dla opiekunów w zakresie opieki medycznej 169 (co najmniej 8 godzin) za osobę. Oznacza to, że godzina pracy trenera z zakresu opieki medycznej kosztuje 21 zł brutto na osobę. Biorąc pod uwagę, że w szkoleniu bierze udział 15 osób to godzina pracy trenera przy takiej liczbie uczestników wzrasta do 315 zł brutto. Wnioskodawca nie rozumie zatem logiki i kalkulacji oceniających przy formułowaniu uwagi, że stawki zaproponowane przez wnioskodawcę są zawyżone.

W ramach zadania wnioskodawca przeprowadzi po 2 dni warsztatów dla 30 osób co stanowi 60 osobodni. W ramach przeprowadzonych warsztatów zaplanowano śniadanie, obiad, przerwę kawową oraz napoje podczas warsztatów. Biorąc pod uwagę przytoczone w zadaniu 1.20 informacje dotyczące cen w B.-Z. i załączone linki oraz oferty jakimi dysponuje wnioskodawca wskazujące na obecne średnie ceny poza obiektem Spółki, wnioskodawca nie zgadza się z opinią oceniających, że zaproponowane stawki nie są stawkami rynkowymi i są znacznie zawyżone. Organizacja konferencji czy warsztatów w zewnętrznych placówkach wiąże się nie tylko z wyżywieniem, ale dodatkowo z wynajmem sali i materiałów oraz sprzętów niezbędnych do jej przeprowadzenia. Dodatkowo należy wziąć pod uwagę fakt zmian cen najniższego wynagrodzenia proponowany przez ustawodawcę w kolejnym roku, co spowoduje kolejne podwyżki cen przygotowania posiłków jak również produktów. Projekt zaś realizowany będzie w latach 2019-2020 i należy uwzględnić zmiany cen na kolejne lata. W ocenie wnioskodawcy, w tym przypadku punktacja została również zaniżona niesłusznie.

Odnośnie kwestii poprawności formalno-rachunkowego sporządzenia budżetu projektu skarżąca wskazała natomiast, że tabela VllI została sporządzona przez wnioskodawcę zgodnie z instrukcją wypełniania wniosku o dofinansowanie. Ocena dotyczy poprawności formalno-rachunkowej sporządzenia budżetu projektu. Wnioskodawca nie uważa, żeby tak drobne, jednostkowe niedopatrzenia były podstawą do obniżenia punktacji.

Zarząd nie uwzględnił protestu, o czym poinformował stronę w piśmie z 3 września 2018 r. nr EFS-II.432.23.0010.2018. Wskazał, że opisując grupę docelową wnioskodawca powołał się na dane dotyczące liczby mieszkańców powiatu buskiego, wskazując, że 25 % osób z 71894 jest powyżej 65 roku życia. Jednocześnie nie wskazał ile w grupie jest kobiet, a ilu mężczyzn. Nie wiadomo na jakiej podstawie przyjął proporcje grupy docelowej, ponieważ dane nie zostały przedstawione w podziale na płeć. Wnioskodawca powołał się na dane z 2011 r. Opisując sytuację

i potrzeby grupy docelowej należało natomiast odnieść się do aktualnych, wiarygodnych, weryfikowalnych źródeł danych (w tym m.in. dane urzędowe, raporty, udokumentowane ankiety, badania własne przeprowadzone z zachowaniem poprawności metodologicznej itd.). We wniosku należało opisać także, jakie są potrzeby i oczekiwania uczestników w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu, uwzględniając dane w podziale na płeć.

W przedmiotowym projekcie opis barier nie jest potwierdzony żadnymi danymi liczbowymi opartymi o konkretne dane źródłowe, brak również podziału na płeć. Sposób rekrutacji należało przedstawić odnosząc się do planu rekrutacji z opisem działań informacyjno-promocyjnych, procedurą rekrutacyjną, dodatkowym naborem, selekcją oraz katalogiem dostępnych i przejrzystych kryteriów rekrutacji (np. wagi punktowe za konkretne kryteria) ze wskazaniem sposobu, w jaki w ramach rekrutacji została uwzględniona zasada równych szans, w tym zasada równości szans płci oraz osób z niepełnosprawnościami. Zaplanowanie "równościowej" rekrutacji stanowi bowiem element działań na rzecz wyrównywania szans kobiet i mężczyzn. Opis przebiegu rekrutacji powinien być szczegółowy i obejmować wskazanie

i uzasadnienie wybranych kryteriów oraz technik i metod rekrutacji, dopasowanych do grupy odbiorców oraz charakteru projektu. W kontekście logiki projektu sposób rekrutacji (w szczególności kryteria i metody rekrutacji) powinien być ściśle powiązany z opisem grupy docelowej, jej sytuacji i potrzeb. Należało uwzględnić we wniosku możliwość przystąpienia do projektu osób z niepełnosprawnościami. Zarząd stwierdził natomiast, że we wniosku brak jasnych i przejrzystych kryteriów rekrutacji, poszczególne kryteria rekrutacji powinny posiadać wagi punktowe lub inną formę umożliwiającą selekcję zgłaszających się do projektu potencjalnych uczestników, tak aby utworzenie listy osób przyjętych i listy rezerwowej było przejrzyste. Wnioskodawca nie wskazał natomiast żadnych kryteriów rekrutacji opiekunów.

Zarząd podtrzymał ponadto ocenę, że koszt z punktu 1.19 (pakiet zabiegów fizjoterapeutycznych) jest nieracjonalny i nieefektywny (nie podano składowych

i kalkulacji kosztu) szczególnie, że koszt z punktu 1.10 zawiera wynagrodzenie terapeuty zatrudnionego na etat. Opis zadania nr 1 nie zawiera uzasadnienia dla kosztu 1.12 (wynagrodzenie opiekuna medycznego). W ocenie Zarządu brak więc możliwości oceny racjonalności i efektywności kosztu. Z kolei punkt 1.8 (wynagrodzenie pielęgniarki, kierownik zespołu terapeutycznego) nie wynika

z zapisów wniosku, nie wiadomo jakie będą obowiązki kierownika zespołu terapeutycznego. W proteście wnioskodawca stwierdził, że nie wskazał obowiązków kierownika zespołu terapeutycznego, ponieważ opis ten jest w załączniku X do Regulaminu. Wniosek jest jednak oceniany na podstawie znajdujących się w nim zapisów. Podobnie w przypadku kosztów 1.14 i 1.15 (psycholog i dietetyk) wnioskodawca powołał się na zapisy załącznika X jako uzasadnienie kosztów. Koszt z punktu 1.16 jest zawyżony względem załącznika nr VII Taryfikator cen rynkowych, jednak Zarząd przyznał rację wnioskodawcy, iż konsultacja specjalistyczna może być wydatkiem wyższym niż zakładany. Z treści wniosku nie wynika jakie konsultacje specjalistyczne zaplanował wnioskodawca.

Z zapisów we wniosku można ponadto wnioskować, że wnioskodawca posiada niezbędną kadrę, sprzęt oraz zasoby lokalowe do realizacji zadania.

W związku z tym koszt z punktu 1.22 (zakup wyposażenia do DDOM) wydaje się być niezasadny.

Wnioskodawca w proteście wykazuje również zasadność zatrudnienia lekarzy specjalistów, jakie będą ich zadania oraz dlaczego koszty ich zatrudnienia są wyższe niż przewidziane w taryfikatorze. Informacje te powinny znaleźć się w treści wniosku, a nie w proteście, który nie może służyć uzupełnieniu zapisów zawartych we wniosku.

Oceniający nie mieli ponadto możliwości zapoznania się z argumentami wnioskodawcy w zakresie kosztów wyżywienia oraz pakietu wyrobów medycznych, dlatego uznali koszty za zawyżone. Dopiero w proteście wnioskodawca wyjaśnił także kwestię wydatków dotyczących szkolenia dla opiekunów osób niesamodzielnych i cateringu podczas tego szkolenia.

Na powyższą informację Spółka złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Wniosła o uwzględnienie skargi poprzez stwierdzenie, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję. Zarzuciła naruszenie:

a. art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie zasady przejrzystości i rzetelności oraz obiektywnej oceny projektu polegającej na błędnym i bezzasadnym uznaniu, że projekt w ramach kryterium merytorycznego nr 3.2 pt. "Dobór grupy docelowej" otrzymuje 5 punktów od jednego z członków Komisji Oceny Projektów (dalej "KOP") oraz 5 pkt od drugiego z członków KOP, co miało istotny wpływ na wynik oceny, gdyż doprowadziło do bezpodstawnego niezakwalifikowania projektu do dofinansowania, podczas gdy prawidłowo dokonana ocena w zakresie tego kryterium powinna skutkować przyznaniem przynajmniej po 6 pkt przez każdego z członków KOP, co skutkowałoby zakwalifikowaniem projektu do projektów objętych dofinansowaniem;

b. art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie zasady przejrzystości i rzetelności oraz obiektywnej oceny projektu polegającej na błędnym i bezzasadnym uznaniu, że projekt w ramach kryterium merytorycznego nr V pt. "Budżet projektu" otrzymuje 10 punktów od jednego z członków KOP oraz 9 pkt od drugiego z członków KOP, co miało istotny wpływ na wynik oceny, gdyż doprowadziło do bezpodstawnego niezakwalifikowania projektu do dofinansowania, podczas gdy prawidłowo dokonana ocena w zakresie tego kryterium powinna skutkować przyznaniem przynajmniej po 12 pkt przez każdego z członków KOP, co skutkowałoby zakwalifikowaniem projektu do projektów objętych dofinansowaniem;

c. art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu, zrozumienie tych motywów, a w szczególności ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób, co miało istotny wpływ na wynik oceny;

d. art. 7 w zw. z art. 77 § 1 kpa poprzez brak wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego w niniejszej sprawie, co miało istotny wpływ na wynik oceny, a tym samym niedokładne wyjaśnienie stanu faktycznego, stanowiącego podstawę oceny oceniających w zakresie kryterium 3.2 pt. "Dobór grupy docelowej

osób i/lub instytucji" oraz kryterium V pt. "Budżet projektu. Prawidłowość sporządzenia budżetu", co skutkowało uznaniem, że skarżąca nie spełnia kryterium merytorycznego w sposób umożliwiający przyznanie dofinansowania;

e. art. 8 kpa w zw. z ust. 3.2 Regulaminu w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Ś. na lata 2014-2020 (dalej "Regulamin"), poprzez ocenę wniosku w sposób niezgodny z RPOWŚ oraz ze Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych Województwa Ś. na lata 2014-2020, co podważa zaufanie obywateli do organów Państwa oraz świadomość

i kulturę prawną obywateli oraz co miało istotny wpływ na wynik oceny;

f. art. 58 ust. 4 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, poprzez podtrzymanie decyzji

o negatywnym wyniku przeprowadzonej oceny merytorycznej projektu, podczas gdy istniały podstawy do zmiany podjętego rozstrzygnięcia.

W uzasadnieniu skargi ponowiono argumentację zawartą w proteście. Dodatkowo skarżąca zarzuciła, że uzasadnienie zarówno pisma informującego o odrzuceniu wniosku, jak i odpowiedzi na protest jest zdawkowe, napisane w sposób lakoniczny, niezawierające jakiegokolwiek odniesienia do zapisów i informacji przedstawianych przez stronę we wniosku jako całości, a które mogłyby

w jakikolwiek sposób potwierdzić stanowisko organów. Co więcej odpowiedź w ogóle nie odnosi się do większości argumentów i zarzutów podniesionych w proteście. Dlatego też, zdaniem skarżącego Zarząd nie wypełnił zapisów art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w związku z art. 107 § 3 kpa. Uzasadnienie rozstrzygnięcia sprowadza się jedynie do przekopiowania treści Instrukcji wypełniania wniosku oraz zdawkowego wskazania, że skarżący nie dostosował się do jej treści. Uzasadnienie rozstrzygnięcia stanowi powielenie treści ocen wskazanych w karcie oceny merytorycznej wniosku.

Umieszczenie w treści dokumentacji konkursowej (regulamin, kryteria wyboru itd.) niejednoznacznych postanowień stanowi naruszenie zasady przejrzystości. Jednoznacznym postanowieniem jest takie, które jest wyraźne, ma jedno znaczenie, dopuszczające jedną tylko możliwą interpretację. W związku z tym poszczególne postanowienia regulacji konkursowych lub pozakonkursowych powinny być sformułowane prostym i zrozumiałym językiem. Biorąc pod uwagę treść ocen merytorycznych członków KOP oraz treść złożonego przez skarżącego wniosku o dofinansowanie, można wnioskować, że podmioty te dokonały odmiennej interpretacji Regulaminu, w tym Instrukcji wypełniania wniosku, w związku z powyższym niezaprzeczalnym jest fakt, iż doszło do naruszenia zasady przejrzystości.

W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko przedstawione w zaskarżonym rozstrzygnięciu i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem.

Na podstawie art. 3 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) dalej: ,,ustawy p.p.s.a.", sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Takimi przepisami szczególnymi są m.in. przepisy ustawy z

dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm. – dalej: ustawa wdrożeniowa), które określają m.in. sposób wyboru projektów do dofinansowania oraz procedurę odwoławczą w sprawach dotyczących oceny projektów finansowanych ze środków regionalnego programu operacyjnego. Jedynie w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie do postępowania przed sądami administracyjnymi stosuje się odpowiednio przepisy ustawy p.p.s.a., o czym mowa w art. 64 ustawy wdrożeniowej.

Zgodnie z art. 61 ust. 1 tej ustawy w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia, w tym w przypadku o którym mowa w art. 66 ust. 2 pkt 1, wnioskodawca może wnieść skargę do sądu administracyjnego zgodnie z art. 3 § 3 ustawy p.p.s.a. W wyniku rozpatrzenia skargi, sąd może stosownie do art. 61 ust. 8: uwzględnić skargę stwierdzając, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. a); orzec, że pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję zarządzającą lub pośredniczącą (pkt 1 lit. b); oddalić skargę w przypadku jej nieuwzględnienia (pkt 2); umorzyć postępowanie w sprawie, jeżeli jest ono bezprzedmiotowe (pkt 3).

Przystępując do kontroli oceny projektu należy wskazać, że procedura odwoławcza została wyczerpana. F. sp. z o.o. po otrzymaniu informacji o odrzuceniu projektu na etapie oceny merytorycznej (informacja z 27 lipca 2018 r.) wniosła w terminie przewidzianym ustawą protest, który nie został uwzględniony (informacja z 3 września 2018 r.). W ustawowym terminie 14 dni złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach. Powyższe oznacza, że możliwa jest merytoryczna ocena przez Sąd złożonej skargi.

Sąd uznaje, że skarga jest zasadna.

Tytułem wstępu wskazać należy, że konkurs w rozpoznawanej sprawie został przeprowadzony na podstawie Regulaminu określonego przez Zarząd Województwa Ś., który wyznaczał ramy prawne postępowania konkursowego i do którego reguł podmioty uczestniczące miały obowiązek zastosowania się. Taki tryb wyłaniania projektów uzasadnia przepis art. 41 ust. 1 i ust. 2 ustawy wdrożeniowej, który przewiduje, że "Właściwa instytucja przeprowadza konkurs na podstawie określonego przez siebie regulaminu". Natomiast Instrukcja wypełniania wniosku, jako regulacja prawna niższego rzędu mająca zapewnić prawidłowe złożenie wniosku, a co za tym idzie – osiągniecie celów ustawowych, tj. sprawne i rzetelne przeprowadzenie konkursu, nie jest przepisem powszechnie obowiązującym. Nie może powstać rozbieżność pomiędzy unormowaniami Regulaminu (przepisu powszechnie obowiązującego) a Instrukcją, gdyby bowiem taka sytuacja zaistniała byłoby to potwierdzeniem naruszenia zasady rzetelności. Dlatego ocena projektu, aby była dokonana z poszanowaniem zasad wynikających z art. 37 ust. 1 i 2 ustawy wdrożeniowej powinna opierać się w pierwszej kolejności na postanowieniach Regulaminu.

Spór w niniejszej sprawie dotyczy prawidłowości przeprowadzonej przez Zarząd oceny merytorycznej wniosku o dofinansowanie złożonego w ramach konkursu dla Poddziałania 9.2.3. Stwierdzono, że wniosek podlega odrzuceniu ponieważ zgodnie z procedurą oceny merytorycznej, otrzymał 71,5 pkt oraz nie uzyskał minimum 60 % punktów w poszczególnych punktach oceny merytorycznej:

nr 3.2 - ,,Dobór grupy docelowej" oraz nr V - ,,Budżet projektu".

Spółka kwestionując ocenę punktową kryterium merytorycznego nr 3.2 pt. ,,Dobór grupy docelowej" podniosła zarzut naruszenia art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie zasady przejrzystości

i rzetelności oraz obiektywnej oceny projektu polegającej na błędnym i bezzasadnym uznaniu, że projekt w ramach kryterium merytorycznego nr 3.2 pt. "Dobór grupy docelowej" otrzymuje 5 punktów od jednego z członków Komisji Oceny Projektów (dalej "KOP") oraz 5 pkt od drugiego z członków KOP, co miało istotny wpływ na wynik oceny, gdyż doprowadziło do bezpodstawnego niezakwalifikowania projektu do dofinansowania, podczas gdy prawidłowo dokonana ocena w zakresie tego kryterium powinna skutkować przyznaniem przynajmniej po 6 pkt przez każdego z członków KOP, co skutkowałoby zakwalifikowaniem projektu do projektów objętych dofinansowaniem.

Skarżąca kwestionując ocenę punktową kryterium merytorycznego

nr V pt. ,,Budżet projektu" zarzuciła również naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 w

zw. z art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez naruszenie zasady przejrzystości i rzetelności oraz obiektywnej oceny projektu polegającej na błędnym

i bezzasadnym uznaniu, że projekt w ramach kryterium merytorycznego nr V pt. "Budżet projektu" otrzymuje 10 punktów od jednego z członków KOP oraz 9 pkt od drugiego z członków KOP, co miało istotny wpływ na wynik oceny, gdyż doprowadziło do bezpodstawnego niezakwalifikowania projektu do dofinansowania, podczas gdy prawidłowo dokonana ocena w zakresie tego kryterium powinna skutkować przyznaniem przynajmniej po 12 pkt przez każdego z członków KOP, co skutkowałoby zakwalifikowaniem projektu do projektów objętych dofinansowaniem.

Z tymi zarzutami połączono zarzut skargi wskazujący na naruszenie

art. 46 ust. 3 ustawy wdrożeniowej w zw. z art. 107 § 3 kpa poprzez brak precyzyjnego wyjaśnienia podstawy faktycznej i prawnej zaskarżonego rozstrzygnięcia, co uniemożliwia właściwe zapoznanie się z motywami działania organu, zrozumienie tych motywów, a w szczególności ustosunkowanie się do nich w rzeczowy i wyczerpujący sposób, co miało istotny wpływ na wynik oceny.

Odnosząc się do powyższych zarzutów należy w pierwszej kolejności stwierdzić, że ustawa wdrożeniowa nie określa niezbędnych treści uzasadnienia negatywnej oceny po rozpoznaniu przez IZ protestu od wyników oceny wniosku. Zgodnie ze stanowiskiem prezentowanym w orzecznictwie, uzasadnienie informacji musi zawierać taką treść, która pozwoli jej spełnić ustawową rolę tzn. umożliwić stronie wniesienie w skardze do sądu umotywowanych zarzutów do oceny, która jej nie satysfakcjonuje. Instytucja nie ma obowiązku załączania do informacji kart wypełnionych przez poszczególnych ekspertów. Przy czym w tej konkretnej sprawie Zarząd doręczył skarżącej karty oceny merytorycznej sporządzonej przez dwóch członków KOP, co niewątpliwie umożliwiło spółce sformułowanie najpierw protestu, a następnie zarzutów i wniosków skargi. Następnie ułatwiło Sądowi sformułowanie w tej sprawie oceny prawnej co do zgodności z prawem zaskarżonej informacji.

Zarząd w informacji z 3 września 2018 r. o nieuwzględnieniu protestu na odrzucenie wniosku potwierdził okoliczność nie uzyskania przez spółkę F. w wyniku oceny merytorycznej wymaganego minimum, tj. co najmniej 60 % punktów w poszczególnych punktach oceny merytorycznej, a także co najmniej 60% punktów ogółem za spełnienie ogólnych kryteriów merytorycznych. Podniósł przy tym argumenty merytoryczne przemawiające jego zdaniem za niespełnieniem kwestionowanych zarówno w proteście jak i w skardze kryterium merytorycznego projektu nr 3.2 tym: a) opis i uzasadnienie grupy docelowej, potrzeby i oczekiwania uczestników w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu; b) bariery, na które napotykają uczestnicy projektu; c) sposób rekrutacji uczestników projektu, w tym jakimi kryteriami posłuży się wnioskodawca podczas rekrutacji oraz kryterium merytorycznego nr V - prawidłowość sporządzenia budżetu projektu, w tym: a) kwalifikowalność wydatków, racjonalność i efektywność wydatków projektu;

b) niezbędność wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów; c) zgodność ze standardem i cenami rynkowymi określonymi w Regulaminie Konkursu oraz poprawność opisu kwot ryczałtowych (o ile dotyczy); d) poprawność formalno-rachunkowa sporządzenia budżetu projektu.

Mając na uwadze wniosek skarżącej i załączniki do niego oraz zarzuty skargi wraz z jej uzasadnieniem, Sąd uznaje stanowisko przedstawione w zaskarżonej informacji za nieprawidłowe w odniesieniu do oceny kryterium nr 3.2 w zakresie

a) opisu i uzasadnienia grupy docelowej, potrzeb i oczekiwań uczestników w kontekście wsparcia, które ma być udzielane w ramach projektu; b) barier, na które napotykają uczestnicy projektu. Za niezasadne uznaje natomiast zarzuty skargi kwestionujące ocenę kryterium nr 3.2 w zakresie ppkt c) sposób rekrutacji uczestników projektu, w tym jakimi kryteriami posłuży się wnioskodawca podczas rekrutacji.

Biorąc pod uwagę treść zaskarżonej informacji, uzasadnienie punktacji zawarte w kartach oceny merytorycznej, treść wniosku o dofinansowanie i jego załączników, Sąd przedstawia poniżej ocenę zarzutów skargi. Ocena ta będzie dotyczyć kwestii, która ze stron tego postępowania dokonała prawidłowej interpretacji Regulaminu, czy doszło do naruszenia zasady przejrzystości i rzetelności przy punktacji spornych kryterium projektu.

Zwrócić także należy uwagę na to, że skoro przedmiotem postępowania regulowanego ustawą wdrożeniową jest ocena projektu, to "właściwa instytucja jest związana konkretnym wnioskiem o dofinansowanie konkretnego projektu, co oznacza nie dość, że związanie treścią wniosku o dofinansowanie oraz załączoną do niego przez wnioskodawcę i wymaganą w danym postępowaniu konkursowym dokumentacją, to również i to, że poza zakres zawartych w nich oświadczeń woli

i wiedzy wnioskodawcy kształtujących - w kontekście wymogów określonych regulaminem konkursu - przedmiotowo istotne elementy projektu instytucja ta nie może wykraczać, poprzez uczynienie przedmiotem oceny elementów niewynikających z wniosku o dofinansowanie projektu oraz dołączonej do niego dokumentacji." (wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2018r., I GSK 1854/18).

Na stronie 44/45 Regulaminu przy nazwie kryterium nr 3.2 ,,Dobór grupy docelowej" podano definicję tego kryterium, zgodnie z którą: opis grupy docelowej powinien zawierać istotne cechy uczestników (osób lub podmiotów), którzy zostaną objęci wsparciem. W ramach kryterium weryfikowany będzie sposób rekrutacji, w tym: plan i harmonogram jej przeprowadzenia; katalog niedyskryminacyjnych kryteriów wyboru; zapobieganie ewentualnym problemom związanym z rekrutacją grupy docelowej. Przy czym skarżąca składając wniosek o dofinasowanie na urzędowym formularzu była zobowiązana w ramach kryterium nr 3.2 przedstawić szczegółowe informacje, których zakres został sprecyzowany w rubryce tego formularza odnoszącym się do ww. kryterium.

W odniesieniu do ppkt a) tego kryterium, beneficjent był wobec powyższego zobowiązany do opisu kogo obejmuje wsparciem w ramach projektu – wskazania istotnych cech uczestników (osób lub podmiotów), którzy zostaną objęci wsparciem z uwzględnieniem zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnością.

Zgodnie z Regulaminem należało zatem przy dokonywaniu opisu ,,Grupy docelowej" wskazać istotne cechy uczestników (osób lub podmiotów), którzy zostaną objęci wsparciem.

Zdaniem Sądu, skarżąca w pełni wywiązała się z tego obowiązku, czego dowodzi uzasadnienie wniosku odnoszące się do kryterium nr 3.2. Na stronie 7 wniosku wskazano między innymi, że w ramach projektu wsparciem zostanie objętych 60 (37 K, 23 M) osoby zależne w szczególności powyżej 65 rż. zamieszkujące w powiecie buskim. Wskazano także, że podział na K/M wykonany został na podstawie danych GUS2017 r. z PB oraz Ewaluacji POWER dot. DDOM 2017. Dodatkowo wsparciem objętym zostanie 30 osób (23 K, 7 M), które sprawują opiekę na osobami zależnymi. Ustalono również, że wsparciem zostanie objęte 10

(6 K, 4 M) osób z niepełnosprawnościami, co stanowi 8,5 % mieszkańców powiatu buskiego. W tej części wniosku przywołano, że w 2018 r. liczba mieszkańców powiatu buskiego wynosiła 71894 osób z czego 23 % to osoby powyżej 65 roku. Jednocześnie jak zauważył organ, nie wskazano ile w grupie jest kobiet, a ilu mężczyzn.

Przypomnieć należy, że skarżąca była zobowiązana do opisu grupy docelowej objętej wsparciem poprzez wskazanie jej istotnych cech i to uczyniła. Zgodnie z postanowieniami Regulaminu nie była natomiast zobowiązana do opisu wszystkich mieszkańców powiatu buskiego powyżej 65 rż., z podziałem na K/M. Stąd też taki wymóg stawiany przez IZ, nie znajduje prawnego uzasadnienia i jest wynikiem błędnej interpretacji postanowień Regulaminu.

W tej części wniosku skarżąca zawarła również uzasadnienie grupy docelowej podkreślając między innymi, że coraz liczniejsze pokolenie osób starszych będzie finansowane przez coraz mniej liczne pokolenie pracujących (GUS2017). Perspektywa skutków starzenia się ludności powoduje zatem konieczność podjęcia działań zaradczych w celu rozwiązania problemów takich jak: osłabienie więzi rodzinnych, ubóstwo, niska dostępność do lekarzy specjalistów, niska jakość leczenia ambulatoryjnego, niewystarczające wsparcie dla osób z niepełnosprawnościami.

Skarżąca, zgodnie z Regulaminem, opisała także potrzeby

i oczekiwania uczestników w kontekście wsparcia. W tym zakresie wskazała na problemy takie jak: choroby przewlekłe, sprawność narządów, mobilność lub ograniczenia w codziennym funkcjonowaniu. Podkreśliła potrzebę rehabilitacji w warunkach domowych, które oferuje DDOM oraz poprawę jakości życia tych osób co jest koniecznym elementem kompleksowej opieki. Wskazała, że uczestnicy potrzebują większego dostępu do usług opiekuńczych i zdrowotnych, pomocy w organizacji życia i zaspokajaniu podstawowych potrzeb, wiedzy o procesach starzenia się organizmu i tego konsekwencji. Oczekują również przywrócenia równowagi psychicznej, zapobiegania lub łagodzenia poważnych chorób i schorzeń, przywrócenia umiejętności samodzielnego radzenia sobie w życiu.

Zdaniem Sądu, spółka opisując jakie są potrzeby i oczekiwania uczestników w kontekście wsparcia, wbrew stanowisku organu nie była zobowiązana uwzględnić dane w podziale na płeć. Wymogu takiego nie stawiają postanowienia Regulaminu, których zarówno beneficjent jak i organ oceniający są zobowiązani przestrzegać.

W tym przypadku również stwierdzić należy, że taki wymóg stawiany przez IZ, nie znajduje prawnego uzasadnienia i jest wynikiem błędnej interpretacji postanowień Regulaminu. Opisując sytuację i potrzeby grupy docelowej wnioskodawca, odnosił się do aktualnych, wiarygodnych, weryfikowalnych źródeł danych GUS2017 r. z PB oraz Ewaluacji POWER dot. DDOM 2017.

Skarżąca nie może ponosić z powodu uchybień organu negatywnych konsekwencji w postaci obniżenia punktacji za kryterium 3.2 ppkt a). Dlatego zdaniem Sądu, w świetle tego co wyżej powiedziano, uzasadnionym byłoby przyznanie za to kryterium 3 pkt w miejsce przyznanych przez KOP 2 pkt.

Zasadne są również zarzuty skargi kwestionujące punktację ppkt b) kryterium nr 3.2: bariery, na które napotykają uczestnicy. Na stronie 8 wniosku postawiono wymóg opisania barier, na które napotykają uczestnicy projektu z uwzględnieniem zasady równości szans i niedyskryminacji, w tym dostępności dla osób z niepełnosprawnościami.

Zdaniem organu w przedmiotowym projekcie opis barier nie jest potwierdzony żadnymi danymi liczbowymi opartymi o konkretne dane źródłowe, brak również podziału na płeć.

W ocenie Sądu, skarżąca spełniła powyższe kryterium ponieważ również w tym przypadku nie była zobowiązana postanowieniami Regulaminu do podziału uczestników na płeć. Na stronie 8 wniosku zdiagnozowała i wskazała na potrzebę likwidacji barier architektonicznych, równościowych, a także w zakresie profilaktyki. Przy tym opisując te bariery. Wskazała także, że potrzeby, oczekiwania i bariery zostały przedstawione z uwzględnieniem zasad równości szans K/M, równości

i niedyskryminacji oraz dostępności dla OZN.

Organ dokonując oceny powyższego kryterium pominął podane przez skarżącą informacje, a jedynie konsekwentnie wybiórczo oparł swoją punktację na szczątkowych danych, do wskazania których w ramach ppkt.b), strona nie była zobowiązana. Wymogu takiego nie stawiają bowiem postanowienia Regulaminu, które mają obowiązek przestrzegać beneficjent jak i organ.

Skarżąca nie może zatem ponosić z powodu uchybień organu negatywnych konsekwencji w postaci obniżenia punktacji za kryterium 3.2 ppkt b). Dlatego zdaniem Sądu, w świetle tego co wyżej powiedziano, uzasadnionym byłoby przyznanie za to kryterium 2 pkt w miejsce przyznanego 1 pkt.

Za niezasadne uznać należy zarzuty i wnioski skargi odnoszące się do oceny ppkt c) kryterium nr 3.2. Zgodnie z postanowieniami Regulaminu, w ramach tego kryterium weryfikowany będzie sposób rekrutacji, w tym: plan i harmonogram jej przeprowadzenia; katalog niedyskryminacyjnych kryteriów wyboru; zapobieganie ewentualnym problemom związanym z rekrutacją grupy docelowej.

Analizując treść wniosku (str. 9), Sąd stwierdza, że skarżąca wskazała jedynie ogólnie, przez co naruszyła postanowienia Regulaminu, że o zakwalifikowaniu uczestnika do DDOM będą decydować kryteria formalne (kompletność złożenia wypełnionych dokumentów, nie wymieniając o jakie chodzi) oraz merytoryczne (weryfikacja przez lekarza DDOM, BARTHEL). Podała, że stworzony zostanie Regulamin rekrutacji, który będzie zawierał między innymi opis procedury rekrut, kryteria wyboru itp.

Wobec powyższego przyznać należy rację organowi, że we wniosku brak jasnych i przejrzystych kryteriów rekrutacji, poszczególne kryteria rekrutacji powinny posiadać wagi punktowe lub inną formę umożliwiającą selekcję zgłaszających się do projektu potencjalnych uczestników, tak aby utworzenie listy osób przyjętych

i listy rezerwowej było przejrzyste. Wnioskodawca nie wskazał także żadnych kryteriów rekrutacji opiekunów, a ta grupa osób również będzie objęta wsparciem.

Dlatego prawidłowa jest punktacja i jej uzasadnienie ppkt c) kryterium nr 3.2.

Podsumowując tę część rozważań, stwierdzić należy naruszenie art. 37 ust. 1 i 2 w zw. z art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej poprzez uchybienie zasadzie przejrzystości i rzetelności oraz obiektywnej oceny projektu polegającej na błędnym

i bezzasadnym uznaniu, że projekt w ramach kryterium merytorycznego nr 3.2

ppkt a) i ppkt b) otrzymuje 3 punkty podczas gdy treść dokumentacji konkursowej, której organ nie uwzględnił w całości uzasadnia podwyższenie punktacji o kolejne 2 pkt. W ostateczności punktacja za kryterium nr 3.2 wyniosłaby 10/7 pkt, zamiast przyjętej przez organ 10/5, co wskazywałoby na spełnienie przez skarżącą tego kryterium. Stwierdzone przez Sąd naruszanie przez organ postanowień Regulaminu jak i ww. przepisów ustawy wdrożeniowej miało zatem istotny wpływ na wynik oceny, gdyż mogło doprowadzić do niezakwalifikowania projektu do dofinansowania.

W związku z kwestionowaniem przez skarżącą oceny punktowej kryterium merytorycznego nr V pt. ,,Budżet projektu", rozważyć należy zasadność zarzutu skargi wskazującego na błędne i bezzasadne uznanie, że projekt w ramach tego kryterium merytorycznego otrzymuje 10 punktów od jednego z członków KOP oraz 9 pkt od drugiego z członków KOP, co miało istotny wpływ na wynik oceny, gdyż doprowadziło do bezpodstawnego niezakwalifikowania projektu do dofinansowania. Warunkiem spełniania ww. kryterium merytorycznego było uzyskanie co

najmniej 60 % pkt czyli 12 pkt na maks. 20 pkt. (20/12). Spółka co wynika z kart oceny merytorycznej uzyskała kolejno od jednego z oceniających członków KOP - 9 pkt, od drugiego zaś - 10 pkt. Zdaniem skarżącej prawidłowo dokonana ocena w zakresie tego kryterium powinna skutkować przyznaniem przynajmniej po 12 pkt przez każdego z członków KOP, co skutkowałoby zakwalifikowaniem projektu do projektów objętych dofinansowaniem.

Zgodnie z definicją tego kryterium zamieszczoną w Regulaminie konkursu

(str. 53/53): Ocenie podlegać będzie prawidłowość sporządzenia budżetu projektu.

W istocie spór dotyczy prawidłowości sporządzenia budżetu projektu w zakresie określonym w Regulaminie konkursu: a) kwalifikowalność wydatków, racjonalność

i efektywność wydatków projektu; b) niezbędność wydatków do realizacji projektu

i osiągania jego celów; c) zgodność ze standardem i cenami rynkowymi określonymi w Regulaminie konkursu oraz poprawność opisu kwot ryczałtowych (o ile dotyczy);

d) poprawność formalno-rachunkowa sporządzenia budżetu projektu.

Przedmiotowe kryterium, jak zresztą pozostałe kryteria, powinny podlegać ocenie w kontekście ich spełnienia, z uwzględnieniem całości dokumentacji konkursowej przedstawionej przez skarżącą oraz Regulaminu wraz z załącznikami. Dokumentami tymi są: załącznik nr VII do Regulaminu konkursu – Taryfikator, załącznik nr X do Regulaminu konkursu - "Dzienny dom opieki medycznej organizacja i zadania".

Z informacji zaskarżonej wynika, że Zarząd zakwestionował pozycje budżetowe zaprezentowane na str. 23/24 wniosku: 1.19 (pakiet zabiegów fizjoterapeutycznych), 1.12 (wynagrodzenie opiekuna medycznego), 1.8 (wynagrodzenie pielęgniarki, kierownik zespołu terapeutycznego), 1.14 i 1.15 (psycholog i dietetyk), 1.16 (konsultacje specjalistyczne), 1.22 (zakup wyposażenia do DDOM), 1.20 (wyżywienie pacjentów), 1,23 (pakiet wyrobów medycznych), 2.1 (szkolenie dla opiekunów osób niesamodzielnych), 2,2 (catering podczas szkolenia dla opiekunów osób niesamodzielnych).

Sąd podziela zarzuty skargi kwestionujące ocenę organu odnoszącą się do kosztu wydatku na zatrudnienie fizjoterapeuty i zarzucającą podwójne oraz nieracjonalne finansowanie. Analizując wydatek z poz. 1.19 (pakiet zabiegów fizjoterapeutycznych - pkt a) stwierdzić należy, że oceniający pominęli zapisy załącznika X do Regulaminu konkursu "Dzienny dom opieki medycznej organizacja

i zadania". Zdaniem Sądu kwalifikowalność, racjonalność i efektywność wydatku z poz. 1.19, który organ powiązał z wydatkiem z poz. 1.10 (wynagrodzenie terapeuty zatrudnionego na etat), powinna być poddana analizie z uwzględnieniem informacji zawartej na stronie 10 (pkt VIII) załącznika nr X. Tam przedstawiono zakres świadczeń fizjoterapeuty, jednoznacznie potwierdzający, że fizjoterapeucie przypisuje się dużo większy zakres obowiązków niż tylko wykonywanie zabiegów w DDOM. Z analizy pkt VIII załącznika X wnioskować można, że zatrudnienie fizjoterapeuty (poz. 1.10) nie jest tym samym co pakiet zabiegów fizjoterapeutycznych (poz. 1.19) Zarówno organ (karta oceny merytorycznej) jak

i strona (zarzuty skargi) zgodnie przyjmują, że pakiet zabiegów jest związany ze zużyciem sprzętu, surowców do zabiegów, energii oraz koniecznych zabiegów wykonywanych przez personel. Zakres przedmiotowy tych dwóch wydatków zatem nie pokrywa się, dlatego powinny być one ocenione bez ich powiązania ze sobą.

Zatem w oderwaniu od całości dokumentacji konkursowej dokonując oceny, Zarząd bezpodstawnie zakwestionował wydatek na zatrudnienie fizjoterapeuty i zarzucił podwójne oraz nieracjonalne finansowanie.

Spór dotyczący oceny wydatku z poz. 1.12 (wynagrodzenie opiekuna medycznego), należy rozstrzygnąć na korzyść skarżącej. Zdaniem organu opis zadania nr 1 nie zawiera uzasadnienia dla tego kosztu, jest zbędny i nieefektywny w kontekście zatrudnienia pozostałego personelu medycznego. Zdaniem Sądu należy podważyć taką ocenę organu, która również w tym przypadku, pomija zapisy wynikające z załącznika nr X "Dzienny dom opieki medycznej organizacja i zadania". Jak zasadnie podniesiono w skardze, w punkcie IX tego załącznika (str. 11) określony jest skład kadry, która powinna sprawować opiekę w DDOM. W składzie tym wyszczególniony jest opiekun medyczny, co do którego zaleca się, aby była to osoba, która ukończyła szkolenie w ramach programu pn. ,,Wsparcie systemu kształcenia ustawicznego personelu medycznego w zakresie opieki geriatrycznej" – 1 etat w przeliczeniu na 15 pacjentów. Skoro Ministerstwo Zdrowia opracowało dokument ,,Dzienny dom opieki medycznej – organizacja i zadania" to zawarte tam zalecenia, w tym odnoszące się składu wielodyscyplinarnego zespołu terapeutycznego, nie mogą być pominięte przez Zarząd oceniający projekt, jak to się dzieje w niniejszej sprawie. Dlatego w tym przypadku również nie można zgodzić się ze stanowiskiem Zarządu, że brak jest możliwości oceny racjonalności i efektywności kosztu, a która to ocena niezasadnie zaważyła o dyskwalifikowaniu tej pozycji budżetowej.

Skarżąca kwestionuje także ocenę Zarządu odnoszącą się do

poz. 1.8 (wynagrodzenie pielęgniarki, kierownik zespołu terapeutycznego), podstawą której jest założenie, że ten punkt budżetu nie wynika z zapisów wniosku. Dokonując oceny ww. pozycji budżetowej, Zarząd opiera się wyłącznie na zapisach wniosku, stwierdzając wprost, że wniosek jest jednak oceniany na podstawie znajdujących się w nim zapisów. Ponownie zwrócić należy na wadliwość działania organu, który pomija załączniki do wniosku, zawierające konkretną informację jako uzasadnienie poszczególnych pozycji budżetu projektu. Zatem nie sposób zgodzić się z oceną organu, że nie wiadomo jakie będą obowiązki kierownika zespołu terapeutycznego. W poz. IX pkt. 4 na stronie 10 załącznika nr X wniosku, został precyzyjnie określony zakres obowiązków pielęgniarki pełniącej funkcję kierownika zespołu terapeutycznego i wymagania co do jej zawodowego przygotowania. Stwierdzono w tym punkcie, że osoba ta sprawuje opiekę nad pacjentami, współpracuje z pozostałymi członkami zespołu. Zatem twierdzenie, że liczba godzin pracy pielęgniarki, która będzie jednocześnie pełnić funkcję Kierownika Zespołu Terapeutycznego jest zawyżona, jest niczym nieuzasadnioną subiektywną oceną Zarządu, bo dokonaną z pominięciem ww. zapisu załącznika nr X. W tym przypadku również konieczna jest weryfikacja stanowiska oceniających z uwzględnieniem zapisów załącznika X.

Kwestionowana skargą pozycja budżetowa 1.14 dotyczy wynagrodzenia psychologa (40 godz./mies. um. zlec.). Podkreślić należy, że dla rzetelnej oceny ww. pozycji budżetowej, oceniający powinni uwzględnić jej uzasadnienie zaprezentowane w punkcie IX ppkt. 7 załącznika nr X (str. 11). Zgodnie z zapisem tam zamieszczonym, psycholog udziela świadczeń w zależności od potrzeb pacjenta, jednak nie mniej niż 10 godzin tygodniowo. Skarżąca odwołując się we wniosku do załącznika nr X do Regulaminu wyraźnie zadeklarowała, że zaangażowana w projekt kadra będzie realizowała zadania zgodnie z wytycznymi DDOM oraz będzie spełniać wymagania przedmiotowego konkursu. Oceniający projekt, w zakresie niezbędności wydatków do realizacji projektu i osiągania jego celów, również w tym przypadku dowolnie oceniają wielkość koniecznego wsparcia do 20 h na miesiąc. Pomijają bowiem zapisy załącznika nr X. Wbrew zatem twierdzeniom oceniających nie zostały zawyżone liczby pracy psychologa.

Z przyczyn wskazanych wyżej Sąd podważa ocenę odnosząca się do

poz. 1.15 (dietetyk). Twierdzenie organu, że wnioskodawca zawyżył liczbę godzin dietetyka i że powinna ona wynosić 1 h na osobę, pozostaje w opozycji do założeń załącznika nr X do Regulaminu konkursu. Na stronie 11 tego załącznika pkt IX, wskazano na możliwość udziału w zespole terapeutycznym dietetyka i określono jego zakres obowiązków. Z chwilą przyjęcia do domu opieki medycznej dietetyk opracowuje jadłospis, ściśle współpracując z lekarzami zlecającymi indywidulane diety dla pacjentów, będzie udzielał pacjentom i ich rodzinom porad w zakresie żywienia. We wniosku na str. 26 również wskazano zakres obowiązków dietetyka. IZ powinna zatem urealnić swoją ocenę co do rzetelnej liczby godzin dla tego personelu.

Zarząd przyznał rację wnioskodawcy odnośnie, że konsultacja specjalistyczna może być wydatkiem wyższym niż zakładany koszt z punktu 1.16. Zdaniem organu jednak z treści wniosku nie wynika jakie konsultacje specjalistyczne zaplanował wnioskodawca. Wydaje się, że stawianie takiego wymogu beneficjentowi pozostaje w oczywistej sprzeczności z założeniami samego celu konkursu. Z treści wniosku

i założeń konkursu wynika, że pacjentami DDOM mają być osoby starsze niesamodzielne, cierpiące na różne choroby, osoby niepełnosprawne. Celem tego konkursu nie jest zatem zapewnienie osobom starszym opieki i pomocy z uwagi na określony rodzaj choroby z jaką się zmagają. Dlatego racjonalny jest zarzut skarżącej, że nigdzie w załączniku nr X do Regulaminu nie ma zapisu, że jednemu pacjentowi przysługuje tylko jedna konsultacja specjalistyczna. Może się bowiem okazać, że jeden pacjent będzie wymagał kilku konsultacji specjalistycznych, a inny nie będzie ich wymagał wcale. Dlatego w ocenie Sądu, zgodnie z tym jak twierdzi skarżąca, racjonalne będzie uśrednienie ilości konsultacji specjalistycznych nie przyjmując kategorycznie tak jak ustalił oceniający, że jednemu pacjentowi należy się jedna konsultacja. Przy czym przyjęta w projekcie kwota 150 zł za konsultację jest co prawda wyższa od kosztu wizyty lekarskiej założonej w Taryfikatorze. Jednakże zgodnie z załącznikiem nr VII do Regulaminu "Taryfikator cen rynkowych" wizyta lekarska nie powinna kosztować więcej niż 100 zł. Trafna jest przy tym uwaga skarżącej, że Taryfikator określa wizytę lekarską, a nie konsultacje specjalistyczne. Tym samym nie została określona w Taryfikatorze górna granica kosztu konsultacji. Tych wszystkich okoliczności oceniający nie wzięli pod uwagę co oznacza, że ich ocena jest nieuzasadniona, oderwana od treści wniosku i pozostałej dokumentacji konkursowej.

Oceniający również zakwestionowali, jako zawyżony, koszt z

poz. 1. 23 (pakiet wyrobów medycznych), przyjmując 100 zł na jednego pacjenta za balsamy i odżywki. Drugi oceniający przyjmuje koszt ogólnie w wysokości 4800 zł. Oceniający zawężyli w stosunku do twierdzeń wniosku rodzaj wyrobów wchodzących w skład pakietu. Na stronie 26 wniosku wskazano, że pakiet będzie zawierał: balsamy, oliwki, sole oraz inne art. wykorzystywane w terapii zajęciowej

i usprawnieniu ruchowemu. Skarżąca kwestię tę dodatkowo uzasadnia w skardze, co przekonuje Sąd o zasadności jej zarzutów odnoście ww. pozycji budżetowej. Zasada rzetelności oceny wniosku nakazuje uwzględniania wszystkich informacji przedstawionych przez wnioskodawcę we wniosku jak i w dokumentach uzupełniających. Organ arbitralnie w tym przypadku również stwierdził, że koszt ww. pozycji jest zawyżony. Dlatego należało tę ocenę w całości podważyć, jako abstrakcyjną.

Skarżąca skutecznie podważyła ocenę poz. 1.20 (wyżywienie pacjentów. Śniadanie i obiad w przeliczeniu na ilość osób i ilość dni zabiegowych 60 osób po 45 dni zabiegowych), przyjmującą koszt tego wydatku za zawyżony w stosunku do cen w województwie świętokrzyskim oraz dopuszczalny koszt 20 zł netto.

W uzasadnieniu tego wydatku, we wniosku (str. 26) wskazano, że wyżywienie obejmuje: śniadanie i ciepły posiłek – obiad – składający się z dwóch dań

(zupa i drugie danie) oraz napoju (sok, kompot) 250 ml dla każdego uczestnika. Posiłki będą przygotowywane w kuchni i konsultowane z dietetykiem oraz sporządzane w zależności od diet. Taryfikator nie proponuje stawek rynkowych posiłków, ale w ogólnym założeniu wskazuje, że przy ocenie będzie brana pod uwagę między innymi specyfika projektu. Zgodnie z założenia projektu opieką mają być objęte osoby chore, niepełnosprawne. Niewątpliwie właściwa opieka nad takimi osobami wymaga zapewnienie im właściwego odżywiania. Od takich czynników zależy bowiem realny postęp w leczeniu i rehabilitacji takich osób. Zatem podzielić należy zarzut skargi, że proponowana przez oceniających stawka 20 zł za dwa wysokowartościowe i najważniejsze w ciągu dnia posiłki przygotowane w oparciu o indywidualne wskazania dietetyka i wymagające dodatkowej pracy personelu jest w B.-Z. niemożliwa do osiągnięcia.

W ocenie skarżącej, punktacja została również zaniżona niesłusznie odnośnie poz. 2.1 (szkolenie dla opiekunów osób niesamodzielnych) oraz poz. 2.2 (catering podczas szkolenia dla opiekunów osób niesamodzielnych). Sąd zwraca uwagę, że uzasadnienie dla przeprowadzenia takich warsztatów oraz ich organizacja zostały przedstawione na str. 28 wniosku. Oceniający zaś arbitralnie bez jakiegokolwiek uzasadnienia uznają koszt tych wydatków jako znacznie zawyżony, niezgodny ze stawkami rynkowymi woj. ś.. Ustalają stawkę wynagrodzenia – 70 zł oraz koszt posiłku 20 zł netto. Z kart oceny merytorycznej ani z zaskarżonej informacji nie wynika, że przy ocenie wydatku z poz. 2.1 oraz z poz. 2.2, Zarząd uwzględnił okoliczności wskazane w treści wniosku, iż w ramach zadania wnioskodawca przeprowadzi po 2 dni warsztatów dla 30 osób co stanowi 60 osobodni. Jest oczywiste, że podczas warsztatów skarżąca będzie zobowiązana zaplanować śniadanie, obiad, przerwę kawową oraz napoje. Przekonywująca jest również argumentacja skargi, że organizacja konferencji czy warsztatów w zewnętrznych placówkach wiąże się nie tylko z wyżywieniem, ale dodatkowo z wynajmem sali i materiałów oraz sprzętów niezbędnych do jej przeprowadzenia. Oceniający nie dostarczyli argumentów, że zaproponowane stawki nie są stawkami rynkowymi i są znacznie zawyżone. Odnosząc się do taryfikatora cen rynkowych, godzina pracy psychologa kosztuje 100 zł brutto, a szkolenie dla opiekunów w zakresie opieki medycznej 169 (co najmniej 8 godzin) za osobę. Oznacza to, że godzina pracy trenera z zakresu opieki medycznej kosztuje 21 zł brutto na osobę. Zgodnie z opisem wniosku, w szkoleniu bierze udział 15 osób to godzina pracy trenera przy takiej liczbie uczestników wzrasta do 315 zł brutto. We wniosku o dofinansowanie wskazano, że zajęcia będą prowadzone przez 2 osoby, w związku z powyższym przyjęta w budżecie stawka dotyczy 2 osób. Kwota 100 zł brutto przy wynagrodzeniu 2 osób (średnio 50 zł brutto na osobę) nie jest w żaden sposób zawyżona w odniesieniu do cen w woj. Ś.. Dodatkowo, na co zwraca uwagę skarżąca, należy wziąć pod uwagę fakt zmian cen najniższego wynagrodzenia proponowany przez ustawodawcę w kolejnym roku, co spowoduje kolejne podwyżki cen przygotowania posiłków jak również produktów. Projekt zaś realizowany będzie w latach 2019-2020 i należy uwzględnić zmiany cen na kolejne lata. Dlatego Sąd podziela zarzuty skargi i uznaje, że punktacja ww. pozycji budżetowych została niesłusznie zaniżona.

Zdaniem Sądu przekonywująca jest również argumentacja skargi, bo odnosząca się do Taryfikatora, według którego wizyta lekarska nie powinna kosztować więcej niż 100 zł. Oceniający bezzasadnie podważyli racjonalność założonego przez wnioskodawcę kosztu wynagrodzenia lekarza chorób wewnętrznych oraz lekarza specjalisty z zakresu rehabilitacji. Wnioskodawca bowiem założył w budżecie zapłatę za godzinę i to w kwocie o połowę mniejszą niż dopuszczalna. Zważywszy na treść załącznika nr X, zgodzić się należy ze stwierdzeniem skarżącej, że na wynagrodzenie lekarza chorób wewnętrznych składa się nie tylko wizyta oceniająca sprawności funkcjonowania po przyjęciu pacjenta do DDOM, ale również opracowanie przez lekarza w ramach zespołu terapeutycznego Indywidualnego Planu Terapii. Taryfikator nie uwzględnia takiego opracowania, jednak są to konieczne do wykonania obowiązki lekarzy specjalistów. Stąd też ocena tych pozycji budżetowych jest dokonana w oderwaniu od podkreślanej wielokrotnie we wniosku specyfiki projektu i załączników do wniosku, a zatem gołosłowna

i nierzetelna.

Sąd nie podziela natomiast zarzutów skargi, odnoszących się do kwestionowania oceny punktu 1.22 (zakup wyposażenia do DDOM). Przyznać należy rację organowi, że z zapisów wniosku można wnioskować, iż skarżąca posiada niezbędną kadrę, sprzęt oraz zasoby lokalowe do realizacji zadania. Na stronie 17 wniosku wskazano, że wnioskodawca posiada między sprzęt do realizacji zadania w tym sale na 30 osób, komputer, rzutnik, stoły, krzesła i inny specjalistyczny sprzęt.

W budżecie zaś skarżąca nie określiła o jaki rodzaj wyposażenia chodzi. W związku z tym koszt tego wydatku wydaje się być niezasadny. Zdaniem Sądu, nieuwzględnienie tego zarzutu nie ma jednak istotnego wpływu na ostateczny wynik oceny projektu.

Podobnie jak kwestia poprawności formalno-rachunkowego sporządzenia budżetu projektu. Uchybienia stwierdzone przez Zarząd, uznać należy jako drobne, jednostkowe i tego rodzaju niedopatrzenia nie powinny być podstawą do obniżenia punktacji.

W ponownym postępowaniu dokonując ponownej oceny merytorycznej projektu, Zarząd uwzględni stanowisko merytoryczne zaprezentowane przez Sąd w uzasadnieniu wydanego wyroku, w tym istotne zastrzeżenia co do dokonanej przez organ oceny merytorycznej projektu w zakresie poszczególnych punktów kryterium

nr 3.2 Dobór grupy docelowej" oraz kryterium nr V ,,Budżet projektu", przez co wyeliminuje uchybienia w naruszeniu przepisów wskazane w zarzutach skargi.

W tej sytuacji w ocenie Sądu koniecznym było orzeczenie - zgodnie z art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1. O zwrocie kosztów postępowania (wpis od skargi - 200 zł, wynagrodzenie pełnomocnika – 480 zł plus opłata skarbowa od pełnomocnictwa – 17 zł) Sąd orzekł na podstawie zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 ustawy p.p.s.a.