Wyrok WSA w Lublinie, sygn. akt I SA/Lu 554/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2004-03-12 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 611  Podatki  i  inne świadczenia pieniężne, do  których   mają zastosowanie przepisy Ordynacji  podatkowej, oraz egzekucja t
Hasła tematyczne: Podatek od towarów i usług
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Powołane przepisy: journal: Dz.U. 1998 nr 64 poz 414
law: Ustawa z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej - t.j.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1271
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA I. Szarewicz-Iwaniuk, Sędziowie NSA A. Kwiatek (spr.), D. Małysz, Protokolant I.Lachowska, po rozpoznaniu w dniu 12 marca 2004 r. sprawy ze skargi [F] Sp. z o.o. w L. na decyzję Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za m-c XII 2002 r. I uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej ustalenia dodatkowego zobowiązania podatkowego za grudzień 2002 r., II oddala skargę w pozostałym zakresie, III stwierdza , że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu w części ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Izba Skarbowa, po rozpoznaniu odwołania "[F]" Spółki z o.o. w L., utrzymała w mocy decyzję Urzędu Skarbowego z dnia [...] maja 2003 r. określającą w podatku od towarów i usług za grudzień 2002 r. nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc oraz ustalającą dodatkowe zobowiązanie podatkowe w tym podatku.

W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji wyjaśniono, że w okresie objętym kontrolą podatkową Spółka dokonywała zakupu towarów i usług o charakterze kosztowym - usług telefonicznych, dostaw energii elektrycznej i cieplnej, wody i ścieków oraz materiałów i robót budowlanych, usług transportowych i projektowych związanych z modernizacją i adaptacją zabudowań na Dom Spokojnej Starości przy ul. N. Zakupy te wykazane zostały w deklaracji VAT-7 jako związane wyłącznie ze sprzedażą opodatkowaną. W toku kontroli ustalono, że czynnością opodatkowaną w tym okresie był najem pomieszczenia w budynku nr 2 na magazyn meblowy, przy czym z tą czynnością nie były związane żadne nakłady, a najemca nie korzystał z mediów i urządzeń sanitarnych. Nabywane przez Spółkę towary i usługi związane były z inwestycją modernizacji budynku dawnego przedszkola przeznaczonego na Dom Spokojnej Starości.

Izba wskazała, że zabudowana nieruchomość nabyta została przez A. K. i G. M. w dniu [...] kwietnia 2002 r. na potrzeby prowadzenia domu opieki społecznej dla ludzi starszych /§ 1 aktu notarialnego/ i wniesiona aportem do zawiązanej przez nich w dniu [...] maja 2002 r. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością "[F]", której przedmiotem działalności jest m.in. ochrona zdrowia i opieka społeczna. W dokonanym w dniu [...] maja 2002 r. zgłoszeniu identyfikacyjnym Spółka jako rodzaj działalności gospodarczej wskazała: pozostała opieka społeczna i wychowawcza kod PKD 85318, kod EKD 853120, co zgodne było z zaświadczeniem z Krajowego Rejestru Urzędowego Podmiotów Gospodarki Narodowej z dnia 8 maja 2002 r. Na wniosek Spółki, w którym opisała przedmiot swej działalności, Urząd Statystyczny w Łodzi Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych w informacji z dnia 10 lutego 2003 r. sklasyfikował usługi polegające na zapewnieniu całodobowej opieki nad ludźmi starszymi do grupowania PKWiU 85.31.11-00 "usługi opieki społecznej z zakwaterowaniem świadczone osobom w podeszłym wieku". Taka klasyfikacja usług przesądzała, zdaniem Izby, o zwolnieniu ich od podatku od towarów i usług na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym /Dz. U. 1993 r. Nr 11 poz. 50 ze zm./, w związku z treścią pozycji 24 załącznika nr 2 do ustawy oraz o braku prawa do odliczenia podatku naliczonego zawartego w fakturach dokumentujących nabycie towarów i usług na potrzeby modernizacji budynku przeznaczonego na Dom Spokojnej Starości, a to na podstawie art. 19 ust. 1 i art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy. Ustosunkowując się do argumentacji odwołania, że Spółka nie dysponuje zezwoleniem właściwego organu - wojewody na prowadzenie domu pomocy społecznej, stąd nie może świadczyć usług w tym zakresie, Izba stwierdziła, że dla określenia czy dana czynność podlega opodatkowaniu istotne jest ustalenie jej charakteru i klasyfikacji, co w sprawie uczyniono w oparciu o uzyskany z udziałem strony materiał dowodowy.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego i piśmie procesowym z dnia [...] marca 2004 r. Spółka wnosiła o uchylenie decyzji zarzucając naruszenie art. 19 ust. 1 i art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług.

W wywodach podniesiono, że Spółka planowała prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie zwolnionym od podatku VAT, jednakże nie składała wniosku o zezwolenie na prowadzenie domu pomocy społecznej, a tym samym określanie usług jako "pozostała opieka społeczna", stanowiło ze strony Spółki nadużycie. W kolejnym zaświadczeniu wydanym w systemie REGON na wniosek Spółki działalność jej określono jako usługi "hoteli i moteli z restauracjami", naprawiając poprzedni błąd.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje:

Stosownie do art. 97 § 1 ustawy - Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. 2002 r., Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawy, w których skargi

wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podlegają, po dniu 1 stycznia 2004 r., rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270/.

Zgodnie z art. 19 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług podatnik ma prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych ze sprzedażą opodatkowaną, a zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 tej ustawy, obniżenia kwoty lub zwrotu różnicy podatku należnego nie stosuje się do nabywanych przez podatnika towarów lub usług służących do świadczenia usług zwolnionych od podatku.

Z niespornych w sprawie ustaleń faktycznych wynika, że podatek naliczony, wykazany przez Spółkę w deklaracji VAT-7 do zwrotu na rachunek bankowy, nie był związany ze sprzedażą usług najmu świadczonych na rzecz jej wspólnika, lecz z nakładami inwestycyjnymi związanymi z budową Domu Spokojnej Starości /przebudową i adaptacją istniejących budynków zgodnie z pozwoleniem na budowę k. 71 akt podatkowych/.

Tak więc w okresie objętym decyzją zakupy, w związku z którymi wystąpił podatek naliczony ujęty w deklaracji, nie były związane z wykonywaną przez Spółkę sprzedażą opodatkowaną.

Swoją przyszłą działalność gospodarczą, związaną z prowadzeniem Domu Spokojnej Starości, Spółka charakteryzowała jako świadczenie komercyjnych usług opieki społecznej i na podstawie przedstawionego zakresu tych usług zostały one sklasyfikowane przez wyspecjalizowaną jednostkę GUS jako "pozostała opieka społeczna z zakwaterowaniem". Klasyfikacja ta, zgodna ze wcześniej podawaną przez Spółkę, potwierdzona została przez Ośrodek Interpretacji Standardów

Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi /k.215 akt podatkowych/, który sklasyfikował tego rodzaju działalność w grupowaniu PKWiU 85.31.11-00.00 "usługi opieki społecznej z zakwaterowaniem świadczone osobom w podeszłym wieku", uwzględniając, że kosztami usług obciążani będą pensjonariusze i ich rodziny /k. 95 akt podatkowych/.

W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie można było uznać, że ocena dokonana przez organy podatkowe naruszyła art. 191 ordynacji podatkowej zakreślający granice swobodnej oceny okoliczności faktycznych sprawy.

Przy klasyfikacji usług dla potrzeb podatku VAT decydujące znaczenie miał ich zakres, który nie był przedmiotem sporu, a nie okoliczność czy usługi te będą świadczone w oparciu o zezwolenie, o którym mowa w art. 20 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej /Dz. U. 1998 r. Nr 61 poz. 414 ze zm./.

Skoro usługi w zakresie opieki społecznej zwolnione są od podatku na podstawie art. 7 ust. 1 pkt 2 ustawy, to podatek naliczony przy zakupie towarów i usług służących tym usługom nie mógł obniżać podatku należnego, a to zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Równocześnie zauważyć należało, że ustalone wobec Spółki dodatkowe zobowiązanie podatkowe nie mogło wynikać z art. 27 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług, jak wskazano w decyzjach obu organów, gdyż nie kwestionowano kwoty zwrotu różnicy podatku do przeniesienia na miesiąc następny wykazanej w deklaracji, lecz kwotę zwrotu podatku naliczonego na rachunek bankowy, której Spółka nie otrzymała, a to wobec wydania postanowienia o przedłużeniu terminu zwrotu do czasu zakończenia postępowania, co nastąpiło w dniu wydania decyzji. Ustalenie w takiej sytuacji dodatkowego zobowiązania podatkowego stanowiło naruszenie art. 27 ust. 6 ustawy i nie znajdowało podstawy również w art. 27 ust. 8 ustawy.

Z tych względów, na podstawie art. 135 i art. 145 § 1 pkt 1 lit.a ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uchylono zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję w części ustalającej dodatkowe zobowiązanie podatkowe i na podstawie art. 152 tej ustawy wstrzymano jej wykonanie do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz na podstawie art. 151 tej ustawo oddalono skargę w pozostałym zakresie.