Postanowienie WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 2148/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-01-30 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6122 Rozgraniczenia nieruchomości
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: Art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tadeusz Wołek po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. S. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi J. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kosztów postępowania rozgraniczeniowego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji


UZASADNIENIE

J. S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 5 listopada 2014 r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy z dnia [...] 2014 r. znak [...] orzekające o ustaleniu kosztów postępowania rozgraniczeniowego nieruchomości położonej w M, ozn. jako dz. ew. zmod. nr [...], obj. Kw nr [...] oraz jako dz. ew. zmod. nr [...], obj. Kw nr [...] od nieruchomości ozn. jako działka ew. zmod. nr [...], obj. Kw nr [...] na kwotę 4 000 zł oraz obciążeniu kwotą 2 000 zł Gminę oraz kwotą 2 000 zł J. S.

W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie poparty uzasadnieniem.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje.

Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwanej dalej "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania aktu lub czynności wydane na podstawie § 2 i 3, sąd może zmienić lub uchylić w każdym czasie w razie zmiany okoliczności (§ 4). Postanowienia, o których mowa w § 3 i 4, sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (§ 5).

Rozstrzygając w oparciu o art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Ustawa wymienia w tym przepisie dwie przesłanki. Warunkiem wstrzymania wykonania decyzji jest wykazanie, co najmniej jednej z nich, to jest niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub też skutki, po powstaniu których nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Konieczne jest uzasadnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 P.p.s.a. konkretnymi okolicznościami.

Użyte w art. 61 § 3 P.p.s.a. pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie - gdy okaże się to konieczne - zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 921/12, LEX nr 1137672).

Podmiot występujący o wstrzymanie wykonania decyzji, który zaniechał podania jakichkolwiek okoliczności mających uzasadniać jego żądanie, nie może oczekiwać od sądu, aby ten, wyręczając go, niejako z urzędu, poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Brak należytego uzasadnienia żądania o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wyklucza dokonywanie jego merytorycznej oceny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25.04.2012 r., sygn. akt II FSK 498/12, LEX nr 1145458).

Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu jest uzasadnione (B. Gruszczyński (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2009, s. 206). Ponadto wniosek poparty zostać powinien stosownymi dokumentami potwierdzającymi okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Przy czym sąd administracyjny w razie braku takich dokumentów, czy to w aktach sprawy, czy też z powodu niedołączenia ich do wniosku nie jest uprawniony, przed rozpoznaniem wniosku o wstrzymanie do wzywania strony o ich przedstawienie. W przypadku, bowiem wniosku o wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewiduje – jak choćby w ramach instytucji prawa pomocy – możliwości skorzystania z uzupełniającego postępowania dowodowego.

W postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 29 października 2013 r., II FSK 2293/13, Sąd expressis verbis zaznaczył, że: "Orzecznictwo również podkreśla konieczność przedstawienia konkretnych okoliczności, które uzasadniają wstrzymanie aktu lub czynności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 28 stycznia 2013 r., I SA/GL 7/13, wskazał, że sąd orzeka o wstrzymaniu wykonania decyzji przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony. To w jej interesie leży takie sformułowanie wniosku, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zajście przesłanek wstrzymania wykonania. Twierdzenia te winny zaś zostać poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych, wystarczająco obrazujących jej sytuację. Brak takiego odniesienia uniemożliwia pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania (podobnie: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 22 marca 2011 r., II GSK 373/11, LEX nr 783884; z dnia 3 lutego 2011 r., I OZ 74/11, LEX nr 741996; z dnia 18 marca 2010 r., II FSK 502/09, LEX nr 569795; z dnia 1 października 2009 r., I FSK 1312/08, LEX nr 573178; z dnia 30 lipca 2009 r., I OZ 754/09, LEX nr 552410; z dnia 19 czerwca 2009 r., II GSK 466/09, LEX nr 563508; z dnia 29 maja 2009 r., I FZ 148/09, LEX nr 564208; z dnia 16 kwietnia 2009 r., II GSK 257/09, LEX nr 575347).

Podzielając powyższe stanowisko i odnosząc treść art. 61 § 3 P.p.s.a. do sprawy należy wskazać, że wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zawiera uzasadnienia. Skarżący nie wykazał, w jaki konkretnie sposób wyegzekwowanie kwoty 2 000 zł spowodowałoby dla niego trudne do odwrócenia skutki lub niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Tym samym stwierdzić należy, iż sytuacja skarżącego nie uzasadnia zastosowania ochrony tymczasowej, o jakiej mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., ponieważ Sąd nie mógł w ogóle dokonać merytorycznej oceny wniosku skarżącego.

Dlatego też na podstawie wyżej powołanych przepisów Sąd orzekł jak w sentencji.