Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 337/04
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-12-09 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6190 Służba Cywilna, pracownicy mianowani, nauczyciele
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonej decyzji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Eugeniusz Wasilewski (spr.), Sędzia WSA Adam Lipiński, Asesor WSA Przemysław Szustakiewicz, Protokolant Magda Magdoń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2004 r. sprawy ze skargi A. B. na decyzję Prezydenta Miasta W. z dnia [...] grudnia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nadania stopnia awansu zawodowego 1. stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji dyrektora Szkół Nr [...] w W. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...], 2. stwierdza, iż zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu.


UZASADNIENIE

Prezydent W., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Zespołu Szkół nr [...] w W. z dnia [...] września 2003 r. o nadaniu A. B.j stopnia nauczyciela kontraktowego.

W uzasadnieniu podano, iż w myśl art. 10 ust. 2 pkt 7 ustawy Karta Nauczyciela w brzmieniu obowiązującym na dzień 1 września 1999 r. stosunek pracy z nauczycielem nawiązywało się przez mianowanie, jeżeli bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał on nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć co najmniej przez 3 lata i w tym okresie uzyskał dwie oceny co najmniej wyróżniające lub bezpośrednio przed mianowaniem wykonywał nieprzerwanie, zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracę pedagogiczną w szkole w pełnym wymiarze zajęć przez 4 lata pracy i na koniec czwartego roku pracy uzyskał co najmniej ocenę dobrą. Nauczycielka A. B. nie posiadała dwóch ocen wyróżniających, więc przy nawiązaniu stosunku pracy przez mianowanie miałby zastosowanie 4-letni okres nieprzerwanego zatrudnienia zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, który w przypadku A.B. trwał od [...] września 1995 r. do [...] sierpnia 1999 r. Jednakże w tym okresie nie była ona zatrudniona zgodnie z wymaganymi kwalifikacjami, pracowała bowiem w charakterze nauczycielki informatyki, legitymując się tytułem magistra Wydziału [...] na kierunku matematyka w zakresie matematyki z fizyką, specjalność nauczycielska, uzyskanym w Wyższej Szkole [...] w S. oraz mając ukończone kursy z dziedziny informatyki. Wymagane studia podyplomowe z zakresu informatyki, pozwalające pracować na stanowisku nauczyciela informatyki zgodnie z kwalifikacjami, A. B. ukończyła dopiero w czerwcu 2001 r.

Dyrektor Zespołu Szkół [...], zatrudniając z dniem [...] września 1997 r. A.B. na stanowisku nauczyciela informatyki, dokonał zbliżenia kwalifikacji, zatem od tego czasu liczy się okres zatrudnienia nauczycielki zgodnie z kwalifikacjami i do dnia 6 kwietnia 2001 r. – wejścia w życie ustawy o zmianie ustawy Karta Nauczyciela oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2000 r. Nr 19, poz. 239 ze zm.) – nie mogła ona z uwagi na brak wymaganego stażu pracy zgodnie z kwalifikacjami zostać zatrudniona na podstawie mianowania. Zgodnie z art. 7 ust. 3 powołanej ustawy nauczyciele zatrudnieni w dniu wejścia w życie ustawy (6 kwietnia 2001 r.) na podstawie umowy o pracę i posiadający wymagane kwalifikacje uzyskiwali z mocy prawa stopień nauczyciela kontraktowego.

W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego A. B. zarzuciła powyższej decyzji błędne ustalenie okresu jej zatrudnienia zgodnie z kwalifikacjami od dnia [...] września 1997 r., niedopełnienie obowiązku oceny jej pracy przez dyrektora szkoły, nieuwzględnienie przez pracodawcę zawiadomienia o terminie porodu w trakcie rozpoczęcia procesu oceny pracy nauczycielki oraz niedochowanie przy wydawaniu decyzji terminów określonych w art. 35 i 36 kpa i wskazując na powyższe, wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenie kosztów postępowania sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem zaskarżonej decyzji i to w dacie jej wydania.

Stosownie zaś do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W przedmiotowej sprawie, niezależnie od zarzutów podniesionych przez skarżącą, jak również bez względu na argumenty przedstawione przez organ, przede wszystkim rozważenia wymaga kwestia, czy Dyrektor Zespołu Szkół nr [...] w W. był organem właściwym do wydania decyzji administracyjnej dotyczącej nauczyciela zatrudnionego w innej już szkole.

Zgodnie z art. 20 Kodeksu postępowania administracyjnego właściwość rzeczową organu administracji publicznej ustala się według przepisów o zakresie jego działania. Przepisy prawne regulujące tę właściwość są zawarte w ustawach o charakterze materialnoprawnym.

Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. – Karta Nauczyciela (Dz. U. z 2003 r. Nr 118, poz. 1112 oraz Nr 137, poz. 1304), stanowi w art. 9b ust. 4, iż nauczycielom spełniającym warunki, o których mowa w ust. 1 oraz nauczycielom zatrudnionym w trybie art. 9a ust. 3 i 4, w drodze decyzji administracyjnej, stopień awansu zawodowego nadaje nauczycielowi stażyście stopień nauczyciela kontraktowego – dyrektor szkoły.

Nie może budzić wątpliwości, iż kompetencje w zakresie awansu zawodowego nauczycieli posiada dyrektor, który jest przełożonym służbowym osoby ubiegającej się o taki awans. Wynika to wprost z regulacji zawartych w szczególności w art. 7 ustawy Karta Nauczyciela i art. 35 ust. 4 ustawy z dnia 7 września 1991 r. o systemie oświaty (Dz. U. z 1996 r. Nr 67, poz. 329 ze zm.) określających zadania dyrektora szkoły. Powołany przepis art. 7 stanowi w ust. 1, iż szkołą kieruje dyrektor, który jest jej przedstawicielem na zewnątrz, przełożonym służbowym wszystkich pracowników szkoły, przewodniczącym rady pedagogicznej. Zgodnie zaś z art. 35 ust. 4 ustawy o systemie oświaty, dyrektor szkoły sprawuje nadzór pedagogiczny wobec nauczycieli zatrudnionych w szkole.

Skarżąca była zatrudniona w Zespole Szkół [...] od [...] września 1997 r. do [...] sierpnia 2001 r., a zatem dyrektor wymienionego Zespołu Szkół nie był w dniu [...] września 2003 r. organem uprawnionym do wydania decyzji o nadaniu A.B. stopnia nauczyciela kontraktowego. Naruszenie przepisów o właściwości przez organ administracji publicznej przy wydaniu decyzji administracyjnej powoduje, w myśl art. 156 § 1 pkt 1 kpa, nieważność decyzji bez względu na trafność merotycznego rozstrzygnięcia.

Stwierdzając nieważność zaskarżonej decyzji i utrzymanej nią w mocy decyzji pierwszoinstancyjnej z uwagi na niewłaściwość organu, który ją wydał, Sąd nie odnosił się do kwestii będących przedmiotem skargi.

Z uwagi na powyższe, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w wyroku. W oparciu o art. 152 wymienionej ustawy, Sąd wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji.