Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 608/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2014-09-30 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 212 § 1, art. 220
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 30 września 2014 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jacek Jaśkiewicz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2014 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D.K. i W.K. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektu budowlanego p o s t a n a w i a : odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] lipca 2014r. nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił w całości decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2014r. znak [...] nakazującą L.D. rozbiórke samowolnie wybudowanego obiektu budowlanego na działkach nr [...]. Na powyższą decyzję Wojewodzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego D.K. i W.K. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, od której nie uiścili należnego wpisu sądowego.

Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 19 sierpnia 2014 r. D.K. i W.K. zostali wezwany do uiszczenia solidarnie wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – stosownie do treści § 2 ust. 3 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Kolejnym zarządzeniem z tego dnia skarżący zostali wezwani do usunięcia braku formalnego skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) przez nadesłanie jednego odpisu skargi, własnoręcznie podpisanego lub poświadczonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia uczestnikowi postępowania.

Wezwania te zostały wysłane na adres podany w skardze. Przesyłka skierowana do W.K. została odebrana przez adresata dnia 25 sierpnia 2014 r., natomiast przesyłka skierowana do D.K. została awizowana w dniu 21 sierpnia 2014 r., zaś w dniu 6 września 2014 r. została zwrócona do Sądu jako niepodjęta w terminie. Zarządzeniem z dnia 10 września 2014 r., wydanym na podstawie art. 73 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), przesyłka zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi oraz odpis odpowiedzi na skargę została pozostawiona w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 4 września 2014 r. W ustawowym terminie do Sądu wpłynął brakujący odpis skargi, jednakże skarżący nie uiścili należnego wpisu sądowego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skargę należało odrzucić.

Postępowanie sądowoadministracyjne może toczyć się wyłącznie na podstawie skutecznie wniesionej skargi. Stosownie do treści art. 220 § 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W myśl art. 212 § 1 p.p.s.a. opłatą sądową jest wpis sądowy od skargi. W sytuacji gdy skarga nie zawiera wpisu sądowego, strona wnosząca skargę powinna na wezwanie Sądu w terminie siedmiu dni uiścić wskazaną przez Sąd kwotę. Zaniedbanie tegoż obowiązku skutkuje obligatoryjnym odrzuceniem skargi, o czym stanowi art. 220 § 3 p.p.s.a.

Zawierająca m.in. odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego przesyłka skierowana do W.K. została doręczona adresatowi dnia 25 sierpnia 2014 r. Natomiast przesyłka skierowana do D.K., pomimo dwukrotnego awizowania nie została odebrana. Stosownie zaś do treści art. 73 § 1 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72 p.p.s.a., pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy (art. 73 § 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1 (art. 73 § 4 p.p.s.a.). Ustawodawca wprowadził zatem tzw. fikcję doręczenia polegającą na uznaniu, że pismo uważa się za doręczone po upływie 14 dni od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej, po uprzednim dokonaniu dwukrotnego zawiadomienia (pozostawienia tzw. awizo), o jakim mowa w art. 73 § 2 p.p.s.a. Wobec powyższego przyjąć należało, że przedmiotowa przesyłka została skutecznie doręczona, po dwukrotnym awizowaniu, dnia 4 września 2014 r., tj. licząc 14 dni od pozostawienia pod adresem wskazanym w skardze pierwszego awizo w dniu 21 sierpnia 2014 r.

Siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu sądowego upłynął zatem bezskutecznie z dniem 11 września 2014 roku. Z dokonanych przez Sąd ustaleń wynika, że w wyznaczonym terminie wpis sądowy w wysokości wskazanej w zarządzeniu nie został uiszczony, w terminie tym nie został również złożony wniosek o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych.

Wobec powyższych okoliczności, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., orzeczono jak na wstępie.