Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 760/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-05-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Minister Rozwoju
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3 i § 5
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący – Sędzia WSA Jarosław Stopczyński po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. K. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w T. z dnia [...] października 2016 r., nr [...] w sprawie ze skargi I. K. na decyzję Ministra Rozwoju i Finansów z dnia [...] lutego 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy rozłożenia na raty należności z tytułu środków otrzymanych na dofinansowanie projektu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w T. z dnia [...] października 2016 r., nr [...]


UZASADNIENIE

I. K. (dalej jako: "Skarżąca" lub "Strona") zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie opisaną w komparycji niniejszego postanowienia decyzję Ministra Rozwoju i Finansów. Równocześnie wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w T. z dnia ... października 2016 r., nr ... . Wniosek nie został w żaden sposób uzasadniony.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej jako: "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.).

Objęcie strony ochroną tymczasową może nastąpić jedynie na jej wniosek co oznacza, że nie tylko musi stosowny wniosek złożyć, ale i uprawdopodobnić istnienie okoliczności uzasadniających odstąpienie od zasady wykonalności orzeczeń ostatecznych. Wskazana instytucja ma bowiem charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w razie stwierdzenia, że zaistniały ww. przesłanki.

W tym miejscu należy rozważyć dwie kwestie. Po pierwsze, Sąd przychyla się do tezy, że pomimo, iż skarga dotyczy decyzji Ministra Rozwoju i Finansów z dnia ... lutego 2017 r. (nr ...), to Sąd władny jest do rozważenia zasadności wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w T. z dnia ... października 2016 r., nr ..., o co wnioskuje Strona. Wynika to z art. 61§ 3 in fine p.p.s.a., zgodnie z którym, możliwość wstrzymania wykonania dotyczy także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.

Po drugie, wskazać jednak należy, że pomimo podniesionej powyżej prawnej "możliwości" wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w T. z dnia ... października 2016 r., nr ..., bezsprzecznie wniosek Skarżącej o wstrzymanie wykonania tej decyzji nie został w żaden sposób uzasadniony. Tymczasem w judykaturze od dawna utrwalony jest pogląd, iż to na wnioskodawcy ciąży obowiązek przedstawienia argumentacji i poparcia jej dowodami pozwalającymi na dokonanie merytorycznej oceny wniosku z art. 61 § 3 p.p.s.a. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania decyzji występowały w sprawie. Sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość jej zweryfikowania. Podmiot występujący o ochronę tymczasową nie może oczekiwać od Sądu aby ten, niejako wyręczając go, z urzędu poszukiwał usprawiedliwienia dla złożonego wniosku. Oznacza to, że wobec braku jakiegokolwiek umotywowania przez Skarżącą wniosku, Sąd nie ma możliwości rozpoznać go merytorycznie.

Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił jak w sentencji.