Postanowienie WSA w Gliwicach, sygn. akt II SA/Gl 945/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2014-07-31 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6037 Transport drogowy i przewozy
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Inspektor Transportu Drogowego
Treść wyniku: Umorzono postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 § 3, 161 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Bonifacy Bronkowski po rozpoznaniu w dniu 31 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. K.-S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym w kwestii wniosku strony skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją Główny Inspektor Transportu Drogowego utrzymał w mocy decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w K. z dnia [...]r., nr [...], mocą której nałożono na A. K.-S. karę pieniężną w wysokości [...]zł, w związku z naruszeniem przepisów ustawy o transporcie drogowym. W podstawie prawnej tej decyzji wskazano m. in. art. 92a ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz.U. z 2013 r. poz. 1414 ze zm.).

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach A. K.-S. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania niniejszej skargi przez Sąd.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Praw o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.

Z powyższej regulacji prawnej wynika, że przesłankami wstrzymania wykonania decyzji są wyrządzenie znacznej szkody lub spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, przy czym to na skarżącym spoczywa obowiązek wykazania istnienie takich okoliczności.

W rozpoznawanej sprawie wniosek skarżącej dotyczy decyzji wydanej m.in. w oparciu o regulację art. 92 a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Tymczasem, zgodnie z treścią art. 93 ust. 2 ustawy o transporcie drogowym, decyzja ostateczna, mocą której nałożona została kara pieniężna, o której mowa w art. 92 a ust. 1 tej ustawy, staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. W przypadku jednak wniesienia skargi decyzja taka staje się wykonalna z chwilą: odrzucenia skargi, cofnięcia skargi lub wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi.

W związku z powyższym złożenie przez skarżącą skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...]r., utrzymującą w mocy decyzję organu I instancji o nałożeniu kary pieniężnej, oznacza, że decyzja ta nie podlega wykonaniu z mocy samego prawa. Tym samym bezcelowe jest merytoryczne rozpatrywanie wniosku skarżącej przez Sąd.

Wobec powyższego Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. w zw. z art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.