Postanowienie WSA w Kielcach, sygn. akt II SA/Ke 616/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach
Data orzeczenia: 2011-09-21 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6143 Sprawy kandydatów na studia i studentów
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Rektor Uniwersytetu/Politechniki/Akademii
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Chobian po rozpoznaniu w dniu 21 września 2011r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P.K. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie z jej skargi na decyzję Rektora Uniwersytetu z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zgody na wznowienie studiów postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] Rektor Uniwersytetu uchylił w całości decyzję prodziekana Wydziału z dnia [...], wyrażającą zgodę na wznowienie przez P.K. studiów stacjonarnych i nie wyraził zgody na wznowienie prze nią studiów na U. od X semestru w roku akademickim 2010/2011.

Decyzję tę zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego P.K., domagając się we wniosku z dnia 25 lipca 2011r. wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Swój wniosek uzasadniła tym, że wstrzymanie wykonania ww. decyzji, pozostawi w obrocie prawnym decyzję Dziekana, co umożliwi jej podjęcie niezbędnych czynności, służących przygotowaniu i wyznaczeniu obrony pracy magisterskiej. Podkreśliła, że zaliczenie ostatniego roku studiów może nastąpić jedynie do dnia 30 września 2011r., natomiast rozstrzygnięcie Sądu może nastąpić po tym terminie, dlatego wstrzymanie zaskarżonej decyzji, ma na celu zachowanie przyszłego prawa strony, które może zostać bezpowrotnie utracone w razie jej wykonania.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach zważył, co następuje:

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wstrzymanie wykonania zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji może nastąpić na wniosek skarżącego, jeśli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.

Stwierdzić należy, że powyższe przesłanki nie zachodzą w niniejszej sprawie

z uwagi na charakter zaskarżonej decyzji. Zauważyć należy, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej, o której mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J.P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2008, s. 216). Tym samym wstrzymanie wykonania dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy zaskarżony akt lub czynność wywołuje skutki materialnoprawne. Zatem do wykonania nie kwalifikują się wszelkie odmowne akty administracyjne, ponieważ nie mają one przedmiotu, który mógłby podlegać wykonaniu.

W rozpoznawanej sprawie żądaniem wstrzymania wykonania została objęta decyzja Rektora Uniwersytetu, uchylająca decyzję organu I instancji (wyrażającą zgodę na wznowienie studiów) i odmawiająca wyrażenia takiej zgody. Wbrew twierdzeniom skarżącej samo wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie mogłoby zmienić sytuacji, w jakiej się znajduje, a w szczególności nie umożliwiłoby jej podjęcia czynności służących przygotowaniu pracy magisterskiej, gdyż korzystna dla niej decyzja organu I instancji jako nieostateczna nie podlega wykonaniu. Tak więc samo wstrzymanie wykonania decyzji organu II instancji nie czyniłoby wykonalną decyzji organu I instancji. Natomiast nadal aktualna i wykonalna pozostaje ostateczna decyzja o wykreśleniu skarżącej z listy studentów.

Mając na uwadze powyższe, na postawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak

w sentencji.