Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 437/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-04-04 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6042 Gry losowe i zakłady wzajemne
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi
Powołane przepisy: article: art. 85, art. 86, art. 87
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grażyna Śliwińska po rozpoznaniu w dniu 4 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. Sp. z o. o. z siedzibą w W. o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania p o s t a n a w i a przywrócić E. Sp. z o. o. z siedzibą w W. termin do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...].


UZASADNIENIE

E. Sp. z o. o. z siedzibą w W. (dalej też jako skarżąca) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] października 2011 r. nr [...] stwierdzające niedopuszczalność odwołania od decyzji Dyrektora Izby Celnej w W. nr [...] z dnia [...] września 2010 r. w sprawie odmowy przedłużenia zezwolenia na prowadzenie działalności w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...]. Wraz z wnioskiem E. Sp. z o. o. z siedzibą w W. złożyła stosowną skargę.

W uzasadnieniu wniosku podniosła, iż w dniu [...] stycznia 2012 r., w trakcie rozmowy telefonicznej, powzięła informację, iż do Dyrektora Izby Celnej w W. nie wpłynęły skargi kierowane za jego pośrednictwem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na dwa postanowienia (w tym jedno będące przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie). Skargi te natomiast skarżąca nadała w dniu 10 listopada 2011 r. w placówce pocztowej listem poleconym. W załączeniu skarżąca przedłożyła kopię potwierdzenia nadania przesyłki poleconej nr [...] z dnia 10 listopada 2011 r., gdzie jako nadawca widnieje skarżąca, a jako odbiorca organ.

Jednocześnie z przedstawionych przez organ akt wynika, iż zwrócił się on z zapytaniem do placówki pocztowej w J. w celu uzyskania wszelkich informacji dotyczących nadania przedmiotowej przesyłki. Zgodnie z informacją uzyskaną przez organ z Urzędu Pocztowego J., przesyłka polecona o numerze [...] została nadana w Urzędzie Pocztowym J. w dniu 10 listopada 2011 r., natomiast nie natrafiono na ślad doręczenia przedmiotowej przesyłki pod adresem: Izba Celna w W., ul. E. [...], [...] W..

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm, nazywanej dalej "p.p.s.a."), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże, stosownie do art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, Sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu.

Na podstawie art. 87 § 1 i 3 p.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, przy czym wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 cyt.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4 cyt.).

W pierwszej kolejności Sąd musi ustalić czy przedmiotowy wniosek jest dopuszczalny, a następnie – w przypadku stwierdzenia jego dopuszczalności, rozpoznać go merytorycznie. I tak ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonego postanowienia wynika, iż doręczono je skarżącej w dniu 24 października 2011 r. Tym samym termin do wniesienia skargi upłynął dnia 23 listopada 2011 r. Jednocześnie skarżąca podniosła we wniosku o przywrócenie terminu, że skargę nadała listem poleconym w dniu 10 listopada 2011 r. a więc z zachowaniem ustawowego terminu do wniesienia skargi. Skarżąca wskazała, iż w dniu [...] stycznia 2012 r. wykonała telefon do organu celem uzyskania informacji o toku postępowania sądowoadministracyjnego i w trakcie tej rozmowy powzięła informację, iż przedmiotowa skarga do organu nie wpłynęła. Zatem to ten dzień uznać należy za dzień ustania przyczyny uchybienia terminu, o którym mowa w art. 87 § 1 p.p.s.a. Wobec tego siedmiodniowy termin, określony w art. 87 § 1 p.p.s.a. upłynął w dniu 24 stycznia 2010 r. Należy zatem uznać, iż skarżąca składając dnia 20 stycznia 2012 r. wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi działała z zachowaniem terminu do jego wniesienia. Ponadto skarżąca wnosząc ów wniosek zadośćuczyniła obowiązkowi wynikającemu z dyspozycji art. 87 § 4 p.p.s.a., tj. złożyła wraz z przedmiotowym wnioskiem skargę, czyli dokonała czynności, której nie dokonała w ustawowym terminie. Nadto ww. dokumenty – skargę i wniosek złożyła za pośrednictwem Dyrektora Izby Celnej w W., czym zadośćuczyniła wymogowi z art. 87 § 3 p.p.s.a. Sąd uznał, że przedmiotowy wniosek jest dopuszczalny, został złożony w terminie i trybie przewidzianym ww. przepisami prawa.

Przechodząc do merytorycznej oceny ww. wniosku Sąd zauważa, że brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przepis art. 86 § 1 p.p.s.a. nie określa, według jakich kryteriów należy oceniać zachowanie strony. Ocena braku winy została pozostawiona uznaniu sądu, co daje mu możliwość uwzględnienia wszystkich okoliczności, jakie uzna za istotne (vide. postanowienie Sądu Najwyższego z 22 lipca 1999 r., I PKN 273/99, OSNAP 2000, nr 20, poz. 757, zob. T. Woś - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Warszawa 2005 r. Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, s. 333). Jednocześnie Sąd oceniając ww. brak winy przyjmuje obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego, kto należycie dba o swoje interesy.

Na gruncie niniejszej sprawy Sąd, po rozważeniu argumentacji strony skarżącej ujętej we wniosku o przywrócenie terminu oraz dokumentów przedłożonych przez organ, uznał, że uchybienie terminu do wniesienia skargi nastąpiło bez winy E. Sp. z o. o. z siedzibą w W.. Jak wynika bowiem z informacji przedstawionych przez organ, Urząd Pocztowy w J. potwierdził, iż przesyłka polecona o numerze [...] została nadana w dniu 10 listopada 2011 r. przy jednoczesnym braku potwierdzenia doręczenia przedmiotowej przesyłki organowi. Tym samym w ocenie Sądu strona skarżąca uprawdopodobniła brak winy w przekroczeniu terminu do złożenia skargi, skoro pozostawała w przekonaniu, iż skardze, nadanej przesyłką poleconą w placówce operatora publicznego, nadany został właściwy bieg. Podkreślenia wymaga zarazem, że uprawdopodobnienie istnienia danej okoliczności jest środkiem zastępczym dowodu w ścisłym tego słowa znaczeniu i nie daje pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (wyrok NSA z dnia 4 czerwca 2002 r., II SA/Ka 1977/00, niepubl.). Uprawdopodobnienie nie oznacza więc udowodnienia braku winy. W piśmiennictwie uprawdopodobnienie określane jest jako ułatwione postępowanie dowodowe, postępowanie zmierzające do uwiarygodnienia twierdzeń, surogat, namiastka dowodu bądź środek zastępczy dowodu niedający pewności, lecz tylko wiarygodność (prawdopodobieństwo) twierdzenia o jakimś fakcie (za: M. Iżykowski, Charakterystyka prawna uprawdopodobnienia w postępowaniu cywilnym, NP 1980, nr 3, s. 75).

Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.