Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1750/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2011-11-28 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6536 Ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 i 34a  ustaw
Hasła tematyczne: Finanse publiczne
Skarżony organ: Prezes Zakładu Ubezpieczeń Społecznych/ZUS
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 24 ust. 2, art. 28,  art. 30,
journal: Dz.U. 2009 nr 205 poz 1585
law: Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - tekst jednolity.
article: art. 7, art. 9, art.  11, art. 77 art. 80
journal: Dz.U. 2000 nr 98 poz 1071
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r.- Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Beata Blankiewicz-Wóltańska, Sędzia WSA - Irena Jakubiec-Kudiura (spr.), Sędzia WSA - Krystyna Madalińska-Urbaniak, Protokolant - spec. Justyna Macewicz, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 listopada 2011 r. sprawy ze skargi S.O. Z. E. Sp. z o.o. w P. L. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w W. z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w przedmiocie umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne i ubezpieczenie zdrowotne Oddala skargę.


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...], Zakład Ubezpieczeń Społecznych po rozpatrzeniu wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniesionego przez płatnika składek - S. O. Z. E. Sp. z o.o. w P. L., utrzymał w mocy decyzję z dnia [...] stycznia 2011 r. umarzającą postępowanie w zakresie składek na ubezpieczenie społeczne i ubezpieczenie zdrowotne, finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek w wysokości [...] zł.

Decyzje zostały wydane w następującym stanie faktycznym.

Do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych [...] Oddział w W. Inspektorat w P. wpłynął wniosek S. O. Z. E. Sp. z o.o. w P. L., jako płatnika składek, o umorzenie należności z tytułu nieopłaconych składek w łącznej kwocie [...] zł.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2011 r. nr [...] Zakład Ubezpieczeń Społecznych odmówił umorzenia zadłużenia spółki z tytułu nieopłaconych składek, finansowanych przez płatnika wraz z odsetkami za zwłokę w kwocie [...]zł.

Drugą decyzją, wydaną również w dniu [...] stycznia 2011 r. nr [...] organ z uwagi na bezprzedmiotowość, na podstawie art. 105 § 1 kpa umorzył postępowanie w części odnoszącej się do składek na ubezpieczenia społeczne i na ubezpieczenia zdrowotne, a finansowanych przez ubezpieczonych w łącznej kwocie [...] zł., której to decyzji dotyczy przedmiotowe postępowanie sądowe.

W uzasadnieniu podjętego rozstrzygnięcia odnoszącego się do zaskarżonej decyzji organ stwierdził, że na mocy art. 30 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, instytucji umorzenia składek nie stosuje się do tej ich części, która jest finansowana przez ubezpieczonych niebędących równocześnie płatnikami składek.

Pismem z dnia [...] lutego 2011 r. skarżąca złożyła wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wnosząc o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne w całości. Wydanej decyzji zarzuciła naruszenie art. 107 § 1 kpa przez wydanie dwóch decyzji zawierających odmienne rozstrzygnięcia, naruszenie art. 30 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające na umorzeniu postępowania w odniesieniu do należności z tytułu nieopłaconych składek w sytuacji, kiedy powołany przepis odnosi się wyłącznie do składek, a nie należności z tytułu składek, co jest pojęciem szerszym. Powoduje to, że brak odniesienia się w decyzji do pozostałych należności powoduje, że jest ona nieprawidłowa.

Decyzją z dnia [...] czerwca 2011r., nr [...] po ponownym rozpatrzeniu sprawy Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy rozstrzygnięcie wydane w pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 107 § 1 kpa stwierdził, że z przepisu tego nie wynika obowiązek nadania decyzji numeru. Wskazanie numeru decyzji jest elementem technicznym, a jego nadanie bądź nie, nie narusza prawa. Dlatego nie można uznać, że mimo dwóch decyzji o takim samym numerze, zawierających dwa odmienne rozstrzygnięcia, które dotyczą innego przedmiotu sprawy w istocie istnieje jedna decyzja. Organ podniósł, ze zaskarżona decyzja poza wspomnianym zastrzeżeniem odnoszącym się do jej numeru zawiera wszelkie elementy o jakich mowa jest w treści art. 107 § 1 kpa.

W ocenie organu nie jest zasadny również zarzut naruszenia art. 30 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych. Zgodnie z art. 30 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, w odniesieniu do składek finansowanych przez ubezpieczonych, nie stosuje się instytucji umorzenia, dlatego zaskarżona decyzja dotyczy wyłącznie nieopłaconych składek w części finansowanej przez ubezpieczonych. W konsekwencji wszczęte w tym zakresie postępowanie należało umorzyć z uwagi na jego bezprzedmiotowość.

W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skarżąca wniosła o uchylenie w całości zaskarżonej decyzji oraz decyzji wydanej w pierwszej instancji oraz zasądzenie kosztów procesu.

Zaskarżonej decyzji zarzuciła naruszenie przepisów prawa materialnego tj. art. 30, art. 28 i art. 24 ust. 2 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych poprzez przyjęcie, że umorzenie nie znajduje zastosowania do należności z tytułu składek finansowanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami składek, w sytuacji gdy art. 28 ustawy dotyczy możliwości umorzenia należności z tytułu składek (składek, odsetek za zwłokę, kosztów egzekucyjnych, kosztów upomnienia i dodatkowej opłaty), a nie samych składek.

Skarżąca zarzuciła również naruszenie wymienionych w skardze przepisów postępowania poprzez brak rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sprawie, w szczególności trudnej sytuacji finansowej spółki, lakoniczne ustosunkowanie się do zarzutów i argumentów podniesionych we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy oraz niedostateczne wyjaśnienie podstaw i przesłanek utrzymania w mocy decyzji wydanej w pierwszej instancji.

W odpowiedzi na skargę ZUS wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty wyrażone w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje.

Skarga nie jest uzasadniona.

Należy przypomnieć, że wniosek Spółki o umorzenie należności z tytułu składek został zawarty w jej odwołaniu od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z [...] października 2009 r. , w której stwierdzono obowiązek opłacenia składek wraz z odsetkami, kosztami upomnień i kosztami egzekucyjnymi za okresy w niej wymienione obejmujące lata 2007 -2009 w łącznej wysokości [...] zł.

Jest bezsporne, że zaskarżoną decyzją nr [...] ZUS utrzymał w mocy swoją własną decyzję nr [...] z [...] stycznia 2011 r. znak sprawy [...], mocą której umorzył postępowanie w sprawie składek na ubezpieczenie społeczne finansowanych przez ubezpieczonych nie będących płatnikami składek (pracowników) w łącznej kwocie [...] zł. obejmujących szczegółowo wymieniony w niej okres od 2007 do 2009r. Organ w zaskarżonej decyzji wyraźnie wskazał, że umorzenie postępowania dotyczy wyłącznie samych składek oraz podkreślił, że w przedmiocie złożonego przez Spółkę wniosku wydane zostały dwie decyzje. Druga z tych decyzji wydana została tego samego dnia, nadano jej ten sam numer ( przy czym decyzje te różnicuje numer sprawy) i dotyczy ona umorzenia wymienionych w niej dokładnie należności składkowych. W odniesieniu do kosztów egzekucyjnych to zostały one wyłączone do odrębnego rozstrzygania ze względu na prowadzone przeciwko Spółce postępowanie egzekucyjne przez Komornika Sądowego Sądu Rejonowego w G. M. i dotyczą ich postanowienia ZUS z [...] stycznia 2011 r. i z [...] marca 2011r.

Z przedstawionych wyżej względów należy uznać, że organ I instancji w tym samym dniu wydał dwie decyzje o tym samym numerze zawierające jednak odmienne rozstrzygnięcia, ponieważ odnoszą się one do różnych kwot z różnych tytułów, które to decyzje powinny być odczytywane w związku ze sobą, ponieważ poza kosztami egzekucyjnymi, które zostały wyłączone do odrębnego rozstrzygania, odnoszą się one łącznie w całości do żądania zgłoszonego przez Skarżącą. Można oczywiście mieć zastrzeżenia co do przyjętej metody rozstrzygnięcia i bez wątpienia skoro organ zdecydował się na wydanie dwóch decyzji, powinien nadać im odrębny numer, mógł również umarzając postępowanie w odniesieniu do składek opłacanych przez ubezpieczonych niebędących płatnikami, rozstrzygnąć zarazem dla jasności postępowania merytorycznie w tej decyzji o należnych od nich odsetkach i kosztach upomnienia, ale nie stanowi to o tym, że zaskarżona decyzja jest błędna. Jak bowiem już wskazano rozstrzygnięcie takie (dotyczące tych należności) zawarte jest w drugiej decyzji. Mając powyższe na uwadze należy uznać, że zarzuty skargi dotyczące naruszenia treści art. 24 ust. 2, art. 28 i art. 30 ustawy z 13 października 1998 r. (Dz. U.2009,205,poz.1585 ze zm.) o systemie ubezpieczeń społecznych, nie mogą być uznane za trafne. Organ umarzając postępowanie jedynie w odniesieniu do części składek stanowiących składki opłacane przez ubezpieczonych niebędących płatnikami postąpił prawidłowo. Jednocześnie w tym stanie rzeczy brak jest podstaw ażeby brać pod uwagę argumenty skarżącej odnoszące się do jej sytuacji finansowej i materialnej, w związku z czym brak jest podstaw do uznania, że przy wydaniu decyzji organ nie rozpatrzył całego zgromadzonego materiału i zarazem nie ocenił go właściwie a więc, że doszło do naruszenia treści art. 7,77,80 kpa. W ocenie Sądu decyzja w sposób właściwy wyjaśnia również podstawy przyjętego rozstrzygnięcia, nie doszło więc do naruszenia treści art. 9 i 11 kpa, co zarzuca skarżąca. Zaskarżona decyzja odnosiła się do stanu faktycznego sprawy mającego zastosowanie dla rozstrzygnięcia oraz do zarzutów zawartych w odwołaniu Spółki.

Wszystkie wskazane okoliczności powodują, że Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy p.p.s.a. oddalił skargę.