Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt III SA/Wa 656/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2012-11-15 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6111 Podatek akcyzowy
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alojzy Skrodzki, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Golec, Sędzia WSA Agnieszka Góra-Błaszczykowska (sprawozdawca), Protokolant Agata Próchniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 listopada 2012 r. sprawy ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] grudnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym oddala skargę


UZASADNIENIE

Naczelnik Urzędu Celnego w C. Nr [...] z [...] marca 2011 r. określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym dla Skarżącego – M. P. z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w kwocie 3.891 zł.

W uzasadnieniu decyzji, przytoczył przepisy art. 13 § 1 pkt 1, art. 21 § 1 pkt 1 i § 3 , art. 53 § 1 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. Z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), dalej “O.p.", w związku z art. 8 ust. 1 pkt 4, art. 10 ust 1, art. 14 ust. 1 i ust. 8 art. 100 ust. 1 pkt 2, art. 100 ust 4, art. 101 ust.2 pkt 1, art.102 ust 1; art.104 ust. 8; art.104 ust. 9 i ust. 11; art.105 ust.1; art. 106 ust. 2 i ust 3 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11), dalej “u.p.a.".

Organ wskazał, że [...] sierpnia 2010 r. Skarżący złożył w Urzędzie Celnym w C. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] nr nadwozia [...], pojemność silnika 2497 cm³, rok produkcji 2005. W deklaracji podatkowej wykazał kwotę 2.046 zł podatku akcyzowego. Wpłacił powyższą kwotę na konto Izby Celnej w W.[...] sierpnia 2010 r.

W ramach czynności sprawdzających, pismem z [...] sierpnia 2010 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. wezwał Skarżącego do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego podobnego pojazdu. Odpowiadając na powyższe wezwanie Skarżący poinformował, że nie składa korekty deklaracji AKC-U, wraz z ww. pismem złożył opinię rzeczoznawcy nr [...] z [...] sierpnia 2010 r. Skarżący ponadto stwierdził, że deklarowana kwota w wysokości 11.000 zł netto jest wyższa od wartości, jaką ustalił rzeczoznawca ww. opinii. Po analizie akt sprawy postanowieniem z [...] lutego 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w C. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe wobec Skarżącego w sprawie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym w związku z nabyciem wewnątrzwspólnotowym samochodu osobowego.

Naczelnik Urzędu Celnego w C. podkreślił, że zasadnicze znaczenie dla określenia podstawy opodatkowania, a co za tym idzie wysokości zobowiązania podatkowego, ma w przedmiotowej sprawie fakt jednoznacznego przesądzenia przez ustawodawcę w art. 104 ust. 8 u.p.a., że w przypadku czynności, o których mowa w art. 100 ust. 1 pkt 2 i 3 oraz ust. 2 u.p.a., jeżeli wysokość podstawy opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Za podstawę opodatkowania przyjmuje się średnią wartość rynkową samochodu osobowego na rynku krajowym, pomniejszoną o kwotę podatku od towarów i usług oraz o kwotę akcyzy. Natomiast średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, tego samego modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.

Podstawą ustalenia wartości rynkowej samochodu była przedstawiona przez Skarżącego opinia rzeczoznawcy samochodowego, jednakże z pewnymi wyłączeniami. Naczelnik Urzędu Celnego w C. nie uznał zastosowanej przez rzeczoznawcę korekty ze względu na współczynnik uszkodzeń ukrytych, współczynnik zbywalności oraz korekty za serwisowanie pojazdu. Za wartość (brutto) przedmiotowego samochodu przyjęto kwotę 37.850 zł. Powyższą kwotę Organ pierwszej instancji pomniejszył o kwotę podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego i określił podstawę opodatkowania równą kwocie 20.920 zł. Przy zastosowaniu adekwatnej do pojemności silnika stawki podatku wynoszącej 18.6% oraz w wyniku podjętych działań, organ podatkowy pierwszej instancji określił kwotę zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w wysokości 3.891 zł. Organ podatkowy pierwszej instancji stwierdził, że różnica pomiędzy zobowiązaniem podatkowym z tytułu podatku akcyzowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego (3.891 zł), a kwotą podatku akcyzowego zadeklarowanego przez Skarżącego (2.046 zł) wynosząca 1.845 zł. w myśl art. 51 O.p. jest zaległością podatkową.

W odwołaniu od powyższej decyzji Skarżący wniósł o jej uchylenie i umorzenie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu podniósł, że z uzasadnienia decyzji wynika, że za podstawę opodatkowania organ celny przyjął wartość 20.920 zł. Organ ten w sposób tylko sobie zrozumiały odrzucił przedstawiony przez podatnika dowód w postaci opinii rzeczoznawcy P. O., który określił wartość przedmiotowego samochodu na kwotą 15.655 zł.

Decyzją Nr [...] z [...] grudnia 2011 r. Dyrektor Izby Celnej w W. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji.

W uzasadnieniu wskazał, że Skarżący wywiązał się z ciążącego na nim obowiązku podatkowego składając [...] sierpnia 2010 r. w Urzędzie Celnym w C. deklarację uproszczoną nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...] przemieszczonego na terytorium kraju 30 lipca 2010 r. W dniu [...] sierpnia 2010 r. zadeklarowaną kwotę akcyzy uiszczono na konto Izby Celnej w W.. Organ odwoławczy podkreślił, że podstawą opodatkowania jest wartość, wynikająca z faktury sprzedaży samochodu. Niemniej jednak, w myśl art. 104 ust. 8 u.p.a., jeżeli wysokość podstawy opodatkowania bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie tej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania.

W sprawie Skarżący czyniąc zadość wezwaniu - odmówił zmiany podstawy opodatkowania, jako uzasadnienie przedstawił opinię, wykonaną przez rzeczoznawcę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., z której wynika, iż wartość rynkowa brutto nabytego samochodu osobowego wynosi 15.700 zł., jednak odbiegała ona od zadeklarowanej przez Skarżącego kwoty 11.000 zł.

Organ odwoławczy podkreślił, że zasadnym jest przyjęcie za dowód w sprawie opinii rzeczoznawcy P. O. z [...] sierpnia 2010r., jednak z pewnymi wyłączeniami. Wyjaśnił, że rzeczoznawca dokonując wyceny wartości rynkowej przedmiotowego samochodu osobowego ustalił wartość rynkową przedmiotowego pojazdu na kwotę: 37.850 zł. Następnie dokonał korekt mających wpływ na wartość przedmiotowego pojazdu, tj.:

1) za pierwszą rejestrację plus 1.295 zł;

2) za ogumienie minus 50.00 zł;

3) korekty różne w tym:

a) korektę ze względu na serwisowanie pojazdu - 3%, nominalnie minus 1.174 zł.

Po uwzględnieniu ww. korekt rzeczoznawca określił wartość rynkową brutto po zaokrągleniu na kwotę 37.900 zł. Następnie rzeczoznawca dokonał wyceny wartości pojazdu uszkodzonego posiłkując się "metodą stopnia uszkodzenia", uwzględniając następujące kryteria, tj.:

1) stopień uszkodzenia - 0,0558 - 35.785 zł;

2) współczynnik stopnia uszkodzenia - 0.82 - 29.343 zł;

3) współczynnik uszkodzeń ukrytych - 0.97 - 28.463 zł:

4) współczynnik zbywalności - 0,55 - 15.655 zł.

Po uwzględnieniu powyższych korekt, rzeczoznawca określił zaokrągloną wartość pojazdu uszkodzonego na kwotę 15.700 zł.

Mając na uwadze opinię rzeczoznawcy oraz wyjaśnienia Skarżącego, Naczelnik Urzędu Celnego w C. wartość rynkową pojazdu ustalił na 37.850 zł, następnie uwzględnił korekty ze względu na: pierwszą rejestrację plus 1.295 zł, ogumienie minus 50.00 zł. stopień uszkodzenia minus 2.182 zł oraz współczynnik stopnia uszkodzenia minus 6.644 zł. Jednocześnie Organ podatkowy wyjaśnił, że nie uwzględnił korekty ze względu na serwisowanie pojazdu, współczynnik uszkodzeń ukrytych oraz współczynnik zbywalności. Wyjaśnił, że korekty te wskazane w wycenie rzeczoznawcy należy uznać za nierzetelne i w tym zakresie odmówić mocy dowodowej przedłożonej przez Podatnika wycenie. Dyrektor Izby Celnej w W. stwierdził, iż wartość brutto pojazdu na poziomie 30.269 zł przyjęta przez Naczelnika Urzędu Celnego w C. została określona prawidłowo.

Organ podkreślił, że w swej opinii rzeczoznawca wskazał na korektę ze względu na serwisowanie pojazdu, przyjmując z tego tytułu korektę w wysokości minus 3% w wysokości nominalnej minus 1.174 zł. Organ nie uwzględnił jednakże dokonanej korekty gdyż biorąc pod uwagę markę i typ samochodu, jego czas użytkowania i przebieg, uwzględniając także doświadczenie życiowe należy przyjąć, iż samochód taki był przedmiotem obsługi serwisowej. Ponadto w ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. przy ustalaniu średniej wartości rynkowej samochodu osobowego nie może być dokonana również korekta wartości opiniowanego pojazdu z uwagi na współczynnik zbywalności, bowiem przepis art. 104 ust. 11 u.p.a. wprost wymaga, by średnia wartość samochodu osobowego ustalana była w oparciu o średnie ceny obowiązujące na rynku krajowym. Ceny średnie uwzględniają również trudności w zbyciu samochodu określonej marki. Organ powołał się przy tym na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1359/10. W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. zasadne jest również nieuwzględnienie wskazanego w opinii rzeczoznawcy współczynnika uszkodzeń ukrytych (w wysokości 0.97). Współczynnik taki wyliczany w programie "[...]" w sposób automatyczny, wskazuje jedynie na możliwość istnienia takich uszkodzeń, zatem przy ustalaniu średniej wartości rynkowej może być uwzględniany jedynie w sytuacji, gdy okoliczności sprawy mogą świadczyć o wystąpieniu takich uszkodzeń. Wobec powyższego organ odwoławczy przyjął, iż wartość brutto nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu przy uwzględnieniu uznanych korekt wynosi 37.850.00 zł + 1.295,00 zł (korekta z tytułu pierwszej rejestracji) - 50,00 zł (korekta za ogumienie) - 2.182. 00 zł (korekta z tytułu stopnia uszkodzenia) -6.644.00 zł (korekta z tytułu współczynnika stopnia uszkodzenia ) = 30.269 zł. Ustalając podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym, pomniejszył ją o:

- podatek od towarów i usług- 30 269.00 zł : 1.22 = 24.810,65 zł i

- podatek akcyzowy - 24.810.65 zł : 1.186 = 20.919.60 zł.

co daje po zaokrągleniu do pełnych złotych, wartość równą 20.920.00 zł.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. różnica między wartością pojazdu, wynikającą ze złożonej przez Skarżącego deklaracji a jego wartością netto, ustaloną w ww. sposób, jest na tyle istotna, że uzasadniało to zastosowanie w tej sprawie przepisów art. 104 ust. 1 pkt 8-9 u.p.a.

W skardze na powyższą decyzję Skarżący wniósł o jej uchylenie, zarzucając:

- naruszenie przepisu art.104 ust 8 u.p.a. przez błędną jego wykładnię oraz pominięcie dowodu z opinii rzeczoznawcy motoryzacyjnego,

- sprzeczność ustaleń z treścią zebranego w sprawie materiału dowodowego przez przyjęcie zawyżonej podstawy opodatkowania i w konsekwencji ustalenie zawyżonego zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym,

- naruszenie przepisów art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1 i art. 191 O.p. z uwagi na brak wyczerpującego rozpatrzenia sprawy pod względem faktycznym i merytorycznym, nie rozpatrzeniu materiału dowodowego w sposób wyczerpujący.

W uzasadnieniu wskazał, że Organ podatkowy drugiej instancji nie uwzględnił w całości przedstawionego w postępowaniu przez Skarżącego dowodu w postaci opinii nr [...] z [...] sierpnia 2010 r. wykonanej przez rzeczoznawcę P. O.. Ponadto zdaniem Skarżącego Organ odwoławczy nieprawidłowo ustalił i ocenił stan faktyczny a także przekroczył granice swobodnej oceny dowodów, opierając się na decyzji organu podatkowego pierwszej instancji i błędnie przyjmując, iż opinia rzeczoznawcy P. O., a tym samym wartość rynkowa uszkodzonego pojazdu, oparta jest na współczynniku zbywalności.

W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W., podtrzymując stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji, wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) kontrola sądowa zaskarżonych decyzji, postanowień bądź innych aktów lub czynności wymienionych w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r., poz. 270), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sprawowana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem. W związku z tym, aby wyeliminować z obrotu prawnego akt wydany przez organ administracyjny, konieczne jest stwierdzenie, że doszło w nim do naruszenia bądź prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy, bądź przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na rozstrzygnięcie, albo też przepisu prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (art. 145 § 1 pkt 1 lit. a - c p.p.s.a.), a także, gdy decyzja lub postanowienie organu dotknięte są wadą nieważności (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.).

Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

Oceniana z tego punktu widzenia skarga nie jest zasadna.

Podstawą opodatkowania jest wartość wynikająca z faktury sprzedaży samochodu. W myśl art. 104 ust. 8 u.p.a., jeżeli wysokość podstawy opodatkowania, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania.

W sprawie Skarżący czyniąc zadość wezwaniu - odmówił zmiany podstawy opodatkowania, jako uzasadnienie przedstawił opinię dokonaną przez rzeczoznawcę nr [...] z dnia [...] sierpnia 2010 r., z której wynika, iż wartość rynkowa brutto nabytego samochodu osobowego wynosi 15.700 zł. Podkreślenia wymaga jednak, że mimo dysponowania opinią rzeczoznawcy Skarżący zadeklarował jako podstawę opodatkowania kwotę 11.000 zł.

Organ odwoławczy przyjął za dowód w sprawie opinię rzeczoznawcy P. O. z [...] sierpnia 2010r. jednak z pewnymi wyłączeniami. Uznał, że rzeczoznawca dokonując wyceny wartości rynkowej przedmiotowego samochodu osobowego ustalił wartość rynkową przedmiotowego pojazdu na kwotę: 37.850 zł. Następnie dokonał korekt mających wpływ na wartość przedmiotowego pojazdu, tj.:

1) za pierwszą rejestrację plus 1.295 zł;

2) za ogumienie minus 50.00 zł;

3) korekty różne w tym:

a) korektę ze względu na serwisowanie pojazdu - 3%, nominalnie minus 1.174 zł.

Po uwzględnieniu ww. korekt rzeczoznawca określił wartość rynkową brutto po zaokrągleniu na kwotę 37.900 zł. Następnie rzeczoznawca dokonał wyceny wartości pojazdu uszkodzonego posiłkując się "metodą stopnia uszkodzenia", uwzględniając następujące kryteria, tj.:

1) stopień uszkodzenia - 0,0558 - 35.785 zł;

2) współczynnik stopnia uszkodzenia - 0.82 - 29.343 zł;

3) współczynnik uszkodzeń ukrytych - 0.97 - 28.463 zł:

4) współczynnik zbywalności - 0,55 - 15.655 zł.

Po uwzględnieniu powyższych korekt, rzeczoznawca określił zaokrągloną wartość pojazdu uszkodzonego na kwotę 15.700 zł.

Naczelnik Urzędu Celnego w C. wziął pod uwagę opinię rzeczoznawcy oraz wyjaśnienia Skarżącego, jednakże ustalił wartość rynkową pojazdu na 37.850 zł, następnie uwzględnił korekty ze względu na: pierwszą rejestrację plus 1.295 zł, ogumienie minus 50.00 zł. stopień uszkodzenia minus 2.182 zł oraz współczynnik stopnia uszkodzenia minus 6.644 zł. Organ podatkowy nie uwzględnił korekty ze względu na serwisowanie pojazdu, współczynnik uszkodzeń ukrytych oraz współczynnik zbywalności.

Zdaniem orzekającego w sprawie Sądu, organ miał prawo uznać za nierzetelne korekty wskazane w wycenie rzeczoznawcy. Organ podatkowy ma bowiem prawo samodzielne gej oceny materiału dowodowego, zgromadzonego w sprawie, a przedstawionymi dowodami nie jest związany, lecz każdy z nich ma prawo oceniać samodzielnie i w razie wątpliwości odmówić im mocy dowodowej.

Organ nie uwzględnił dokonanej w opinii rzeczoznawcy korekty ze względu na serwisowanie pojazdu, przyjmując z tego tytułu korektę w wysokości minus 3% w wysokości nominalnej minus 1.174 zł. Organ uznał, że samochód taki był przedmiotem obsługi serwisowej. Ponadto w ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. przy ustalaniu średniej wartości rynkowej samochodu osobowego nie może być dokonana korekta wartości opiniowanego pojazdu z uwagi na współczynnik zbywalności, bowiem przepis art. 104 ust. 11 u.p.a. wprost wymaga, by średnia wartość samochodu osobowego ustalana była w oparciu o średnie ceny, obowiązujące na rynku krajowym. Ceny średnie uwzględniają również trudności w zbyciu samochodu określonej marki. Organ nie uwzględnił też wskazanego w opinii rzeczoznawcy współczynnika uszkodzeń ukrytych (w wysokości 0.97). Współczynnik taki wyliczany w programie "[...]" w sposób automatyczny, wskazuje jedynie na możliwość istnienia takich uszkodzeń, zatem przy ustalaniu średniej wartości rynkowej może być uwzględniany jedynie w sytuacji, gdy okoliczności sprawy mogą świadczyć o wystąpieniu takich uszkodzeń. Wobec powyższego organ odwoławczy przyjął, iż wartość brutto nabytego wewnątrzwspólnotowo samochodu przy uwzględnieniu uznanych korekt wynosi 37.850.00 zł + 1.295,00 zł (korekta z tytułu pierwszej rejestracji) - 50,00 zł (korekta za ogumienie) - 2.182. 00 zł (korekta z tytułu stopnia uszkodzenia) -6.644.00 zł (korekta z tytułu współczynnika stopnia uszkodzenia ) = 30.269 zł. Ustalając podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym, pomniejszył ją o:

- podatek od towarów i usług- 30 269.00 zł : 1.22 = 24.810,65 zł i

- podatek akcyzowy - 24.810.65 zł : 1.186 = 20.919.60 zł.

co daje po zaokrągleniu do pełnych złotych, wartość równą 20.920.00 zł.

W ocenie Dyrektora Izby Celnej w W. różnica między wartością pojazdu, wynikającą ze złożonej przez Skarżącego deklaracji a jego wartością netto, ustaloną w ww. sposób, jest na tyle istotna że uzasadniało to zastosowanie w tej sprawie przepisów art. 104 ust. 1 pkt 8-9 u.p.a.

Tak wyceniona wartość brutto pojazdu na poziomie 30.269 zł przyjęta przez Naczelnika Urzędu Celnego w C. została określona prawidłowo, co potwierdził w swej decyzji Dyrektor Izby Celnej w W..

Zdaniem Sądu, przeprowadzone postępowanie w celu dokonania wyceny samochodu, jest prawidłowe. Ponownego podkreślenia wymaga brak związania organów przedstawionymi opiniami rzeczoznawców. Oczywiście w takiej sytuacji organ powinien wyjaśnić z jakich przyczyn opinii takiej nie dał wiary. W sprawie niniejszej organ oparł swoje twierdzenia co do niemożności oparcia decyzji na opinii rzeczoznawcy na wyliczeniach i własnym doświadczeniu, do których miał prawo. Twierdzenia organu zostały oparte o zasady logicznego rozumowania.

W konsekwencji wydane w sprawie decyzje są prawidłowe i dlatego nie zostały wyeliminowane z obrotu prawnego.

Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji, na podstawie art. 151 p.p.s.a.