Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SA/Kr 1230/20
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2021-01-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Uchylono zaskarżoną decyzję

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędzia WSA Małgorzata Łoboz Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 stycznia 2021 r, sprawy ze skargi Kancelarii "A" spółka [...] z siedzibą w K. na decyzję Opery [...] nr [...] z dnia 31 sierpnia 2020 r., znak [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję; II. zasądza od Opery [...] na rzecz strony skarżącej Kancelarii "A" spółka [...] z siedzibą w K. kwotę 200 zł (słownie: dwieście złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

Opera Krakowska decyzją nr [...] z dnia 31 sierpnia 2020 r. (znak: L.dz.: [...]) odmówiła Kancelarii [...] - Radcowie Prawni spółka partnerska z siedzibą w K. udostępnienia informacji publicznej żądanej we wniosku z dnia 24 lipca 2020 r. Wniosek ten dotyczył udostępnienia dokumentacji odnoszącej się do realizacji przez Operę Krakowską inwestycji pod nazwą "Przebudowa istniejącego budynku wraz z budową obiektu Opery Krakowskiej i zaplecza administracyjnego technicznego oraz infrastrukturą techniczną" i obejmował 28 dokumentów wymienionych w treści złożonego żądania. Motywem odmowy udostępnienia oczekiwanej informacji publicznej był brak wykazania przez stronę skarżącą tego, że uzyskanie powyższej informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2020 r., poz. 2173; dalej "u.d.i.p.").

Strona skarżąca Kancelaria [...] - Radcowie Prawni spółka partnerska z siedzibą w K. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na opisaną wyżej decyzję. Zarzuciła naruszenie:

1) art. 7 i 77 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. poprzez brak poczynienia przez Operę K. własnych ustaleń odnośnie tego, czy skarżący posiada szczególnie istotny interes publiczny w uzyskaniu żądanych informacji publicznych i przerzucenie całego ciężaru wykazania spełnienia tej przesłanki na skarżącego, podczas gdy organ zobowiązany do udostępnienia informacji publicznej powinien z urzędu poczynić w tym zakresie ustalenia;

2) art. 11 k.p.a. w zw. z art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 3 ust. 1 u.d.i.p. poprzez brak wyjaśnienia tego, dlaczego w ocenie organu, skarżący nie posiada szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych informacji publicznych podczas gdy po przeprowadzeniu ustaleń w tym zakresie Opera Krakowska powinna była konkretnie wykazać w treści uzasadnienia dlaczego skarżący nie posiada szczególnie istotnego interesu publicznego w uzyskaniu żądanych informacji publicznych;

3) art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. poprzez jego błędne zastosowanie i przyjęcie, że żądane przez skarżącego informacje stanowią informację przetworzoną, wymagającą wykazania, że ich uzyskanie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego podczas gdy żądane informacje nie stanowią informacji przetworzonej w rozumieniu wskazanego przepisu.

Skarga żądała uchylenie zaskarżonej decyzji oraz zasądzenia kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi podano, że w dniu 24 lipca 2020 roku strona skarżąca zwróciła się do Opery Krakowskiej o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej realizacji przez Operę Krakowską inwestycji w postaci "Przebudowy istniejącego budynku wraz z budową obiektu Opery Krakowskiej i zaplecza administracyjno-technicznego oraz infrastrukturą techniczną" poprzez udostępnienie wymienionych we wniosku dokumentów, którymi były:

1) Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia przygotowana dla przetargu publicznego w ramach którego doszło do zawarcia umowy [...] z dnia 10 września 2004 roku dot. "Przebudowy istniejącego budynku wraz z budową obiektu Opery Krakowskiej i zaplecza administracyjno-technicznego oraz infrastrukturą techniczną";

2) Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia przygotowana dla przetargu publicznego w ramach którego doszło do zawarcia umowy [...] roku z dnia 4 lipca 2006 r.;

3) Specyfikacja Istotnych Warunków Zamówienia przygotowana dla przetargu publicznego w ramach którego doszło do zawarcia umowy [...] z dnia 9 października 2007 r.;

4) Dokumenty wymienione w wykazie dokumentacji określającej przedmiot umowy [...] z dnia 10 września 2004 roku stanowiącej załącznik nr 1 do tej Umowy;

5) Dokumenty określające przedmiot umowy nr [...] (tj.: Przedmiar robót - remont dachu budynku "D", data 2005-12-30, Specyfikacja techniczna wykonania i odbioru robót budowlanych; K.; grudzień 2005, Specyfikacja Warunków Technicznych Wykonania i Odbioru Robót Konstrukcyjnych; K., grudzień 2005, Informacja dotycząca bezpieczeństwa i ochrony zdrowia; K., grudzień 2005);

6) Umowa z projektantem nr [...] zawarta między Operą Krakowską a firma A

7) Dokument w postaci Nadzoru Autorskiego nr NA [...];

8) Dokumentacja projektowa szczegółowo wymieniona we wniosku, obejmująca 21 projektów.

W złożonym wniosku żądano udostępnienia wskazanych dokumentów poprzez wydanie ich kopii. Wnioskodawca wskazał zarazem, że zobowiązuje się ponieść wszelkie koszty związane ze sporządzeniem interesujących go dokumentów. Równocześnie w toku rozpatrywania przedmiotowego wniosku skarżący akcentował, że żądane informacje nie stanowią informacji przetworzonej w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. i w związku z tym ich udostępnienie nie wymaga spełnienia dodatkowej przesłanki, jaką jest wskazanie szczególnego interesu publicznego.

Skarga wskazywała, że zaskarżona decyzja jest błędna z uwagi na naruszenie art. 3 ust. 1 pkt. 1 u.d.i.p. i uznanie, iż informacja, o którą zwrócił się skarżący stanowi informację publiczną przetworzoną. Jak argumentowano, taką informacją jest informacja jakościowo nowa, nieistniejąca w dotychczas przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu zobowiązanego podmiotu. Podmiot zobowiązany do udostępnienia informacji przetworzonej nie dysponuje tą informacją w dniu złożenia wniosku, lecz tworzy tę informację na podstawie kryteriów wskazanych przez wnioskodawcę. Jak wskazano w skardze, nie stanowi o przetworzeniu informacji sięganie do materiałów archiwalnych. Skarga akcentowała, że w procesie przetwarzania informacji, istotnym elementem jest włożenie wysiłku intelektualnego w jej przygotowanie, co musi prowadzić do wytworzenia jakościowo nowej informacji. Jest to zatem opracowanie informacji jednostkowych i wykreowanie nowego typu informacji, które można określić mianem informacji źródłowych. W ocenie skargi, żądana w tej sprawie informacja (której zakres został wyżej wskazany) nie jest informacją nową, która miałaby dopiero powstać, lecz jest zbiorem istniejących dokumentów, które trzeba jedynie powielić (skopiować). Skarżący domaga się bowiem jedynie udostępnienia kopii już istniejących dokumentów znajdujących się w posiadaniu Opery Krakowskiej. Zadaniem podmiotu zobowiązanego nie jest więc wytworzenie nowej informacji, a jedynie odnalezienie i powielenie istniejących już dokumentów. Samo natomiast odnalezienie dokumentów wnioskowanych przez skarżącego (nawet, gdy wymaga to np. zwrócenia się do podmiotu wykonującego usługi archiwizacji dokumentów) nie powoduje, iż dokumenty te stają się "nową informacją". W ocenie skargi, w sprawie nie może być więc mowy o udzieleniu informacji nowej, powstałej na skutek czynności analitycznych, czy też wysiłku intelektualnego. Skarga kwestionowała pogląd zawarty w zaskarżonej decyzji, że przyjęcie, iż żądana informacja stanowi informację przetworzoną z uwagi na to, że jej udostępnienie "wymaga sięgnięcia do dokumentacji sprzed wielu lat, wymaga dużego zaangażowania czasowego pracowników", czy że jej uzyskanie "wiąże się z poniesieniem określonych środków zwłaszcza finansowych i organizacyjnych". Informację przetworzoną należy interpretować jako stworzenie nowej informacji, natomiast kwestie organizacyjne i finansowe związane jedynie z powieleniem dokumentów - nie mogą uzasadniać uznania informacji za przetworzoną.

Skarga podkreślała także, iż z uwagi na fakt, że skopiowanie żądanych dokumentów może narazić Operę Krakowską na dodatkowe koszty – wnioskodawca zobowiązał się do ich pokrycia, co dodatkowo wyklucza dopuszczalność odmowy udzielenia informacji publicznej.

W odpowiedzi na skargę Opera Krakowska domagała się jej oddalenia. Wskazała m.in., że nie można zgodzić się z twierdzeniem, że za uznaniem danych, których dotyczy wniosek za informację prostą przemawia fakt, iż skarżący domagał się jedynie udostępnienia ich w niezmienionej formie, a ponadto wniosek dotyczył dokumentów znajdujących się już w posiadaniu organu. Zwrócono uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych przesądzono, iż możliwa jest sytuacja, gdy wniosek o udostępnienie informacji obejmuje wprawdzie informacje proste będące w posiadaniu obowiązanego, ale rozmiar i zakres żądanej informacji przesądza o tym, że w istocie mamy do czynienia z żądaniem informacji przetworzonej. Przemawia za tym szeroki zakres wniosku, wymagający zgromadzenia, przekształcenia (w szczególności zanonimizowania) i sporządzenia wielu kserokopii określonych dokumentów, sporządzenia zestawień i opracowań, co może wymagać takich działań organizacyjnych i angażowania środków osobowych, które zakłócają normalny tok działania adresata wniosku i utrudniają wykonywanie przypisanych mu zadań. Informacja wytworzona w ten sposób, pomimo że składa się z wielu informacji prostych będących w posiadaniu organu, powinna być uznana za informację przetworzoną (wyroki NSA z: 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 977/11, 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1199/11, 2 października 2014 r. sygn. akt I OSK 140/14). W odpowiedzi na skargę podkreślono, że udostępnienie żądanych informacji wymaga sięgnięcia do archiwalnej dokumentacji pochodzącej sprzed wielu lat, co wiąże się z dużym zaangażowaniem czasowym pracowników Opery. Wskazano, że dział inwestycji Opery Krakowskiej, który zgodnie z wewnętrzną strukturą organizacyjną organu jest właściwy przedmiotowo do rozpoznania wniosku, jest jednoosobowy. Ponadto czas, w którym organ rozpoznawał przedmiotowy wniosek przypadał na okres urlopowy oraz ograniczenia związane z pandemią COVID-19. Dział inwestycji Opery Krakowskiej w tym okresie realizował dwa pracochłonne projekty. Ostatecznie, rozpoznanie żądania skarżącego musiałoby spowodować dezorganizację pracy organu na wiele dni. Żądane dokumenty stanowią zatem informację przetworzoną, a świadczy o tym nie tylko okres, za jaki mają być przesłane, ale także ich ilość i format (zwłaszcza projekty budowlane, wykonawcze i zamienne - które w celu prawidłowego przechowywania są trwale złączone w poszczególne tomy oraz zawierają wiele rysunków technicznych w formatach np. A0, których powielenie wymaga uszkodzenia trwałej oprawy, a następnie użycia specjalistycznego sprzętu w celu dokładnego skopiowania wielkoformatowych rysunków). Nadto wskazano, że z uwagi na konieczność przestrzegania przez organ przepisów o ochronie danych osobowych, wszystkie dokumenty muszą zostać zanonimizowane, co już samo w sobie wymaga poświęcenia znacznej ilości czasu. Zaznaczono przy tym, że pracownicy strony skarżącej występują jako pełnomocnicy przeciwnika procesowego Opery Krakowskiej w dwóch sprawach cywilnych dotyczących roszczeń Opery o zapłatę kar umownych wynikających z umowy nr [...], na podstawie której mocodawca skarżącego był zobowiązany do wykonania robót budowlanych w ramach zadania inwestycyjnego "Przebudowa istniejącego budynku wraz z budową obiektu Opery Krakowskiej i zaplecza administracyjno-technicznego wraz z infrastrukturą techniczną". Przedmiotowe sprawy są prowadzone przed Sądem Okręgowym w K. (sprawa z powództwa Opery Krakowskiej; sygn. akt IX GC 181/20) oraz przed Sądem Apelacyjnym w K. (sprawa z powództwa mandanta skarżącego, sygn. akt I ACa 552/19; w przedmiotowej sprawie powód wniósł skargę kasacyjną do Sądu Najwyższego). Okoliczności stanowiące przedmiot wniosku o udzielenie informacji publicznej dotyczą tej samej inwestycji, co objęta wskazanymi powyżej postępowaniami sądowymi i niewątpliwie mogłyby zostać w nich wykorzystane przez mandanta skarżącego jako dowody. W związku z powyższym – akcentowano w odpowiedzi na skargę - mając ponadto na uwadze, że skarżący nie przedstawił jakiejkolwiek argumentacji potwierdzającej, że za udostępnieniem żądanych przez niego informacji przemawia interes publiczny, za uzasadnione uznano, iż przedmiotowy wniosek jest motywowany względami wyłącznie prywatnymi. Przepis zaś art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. ma w założeniu przeciwdziałać składaniu wniosków zmierzających do uzyskania informacji przetworzonej dla realizacji celów osobistych lub komercyjnych i ma zapobiegać sytuacjom, w których działania organu skupione są nie na funkcjonowaniu w ramach przypisanych mu kompetencji, lecz na udzielaniu informacji publicznej. W konsekwencji, na wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania, że żądana informacja jest szczególnie istotne dla interesu publicznego (wyrok NSA z 9 grudnia 2010 r., I OSK 1768/10). W ocenie organu nie ulegało wątpliwości, że informacje objęte wnioskiem stanowiły informacje przetworzone w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Zwrócono uwagę, że w orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, iż można mówić o informacji przetworzonej w przypadku wniosków o obszernym zakresie przedmiotowym, jeżeli udzielenie na nich odpowiedzi może wpłynąć negatywnie na wypełnianie przez organ jego podstawowych zadań, na co wskazuje doświadczenie życiowe i logika. Wszak to właśnie czynności takie jak wyszukanie, selekcja i analiza dużej ilości dokumentów przesądzają o przetworzonym charakterze żądanej informacji, a nie sama czynność ich skopiowania, która finalizuje tylko całą procedurę. Wyszukanie, przygotowanie, a następnie skopiowanie znacznej ilości dokumentów w istocie stanowi czynność usługową, a nie czynność z zakresu udostępniania informacji publicznej (por. wyrok NSA z 14 września 2017 r., sygn. akt I OSK 2791/16). Podkreślono, iż Opera Krakowska należycie wykazała, że uwzględnienie wniosku obejmującego żądanie udostępnienia przetworzonej informacji publicznej wymagałoby podjęcia niestandardowych czynności, absorbujących znaczny czas oraz siły osobowe. Uzasadnienie faktyczne decyzji zawiera argumentację wskazującą w wystarczający sposób, że rozpatrzenie wniosku będzie wymagało poświęcenia przez pracowników organu znacznej ilości czasu, co z uwagi na ograniczenia organizacyjne (mające także związek z okolicznością bezspornie stanowiącą siłę wyższą, tj. pandemią COVID-19) wpływałoby w sposób drastyczny na możliwość wykonywania przez pracowników organu zadań publicznych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje:

Sądowoadministracyjna kontrola zaskarżonej decyzji wykazała, że decyzja ta narusza zarówno przepisy prawa materialnego, jak i przepisy postępowania (art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a oraz c ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2019 r., poz. 2325; dalej ustawa powoływana jako "p.p.s.a."). Powyższe skutkowało uchyleniem zaskarżonego aktu.

W sprawie nie było przedmiotem sporu to, że informacje objęte wnioskiem skarżącej spółki stanowią informację publiczną, do której udostępnienia zobowiązana jest także Opera Krakowska. Przedmiotem kontrowersji między stronami postępowania sądowego był natomiast charakter prawny żądanej informacji. Opera Krakowska w kontrolowanej decyzji przyjęła, że wniosek spółki o udostępnienie informacji publicznej odnosił się do informacji przetworzonej, a wnioskodawca nie wykazał ważnego interesu publicznego w uzyskaniu tejże informacji, co nakazywało wniosek ten załatwić odmownie. Stanowisko to jednak, na gruncie ocenianego przypadku ocenić należało jako nietrafne.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6.09.2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. 2020 r., poz. 2176; dalej "u.d.i.p.") prawo do informacji publicznej obejmuje także uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Pojęcie informacji przetworzonej nie zostało jednak zdefiniowane w ustawie o dostępie do informacji publicznej. Podejmując zatem próbę ustalenia znaczenia tego terminu odwołać należy się do poglądów i ocen wyrażanych zarówno w piśmiennictwie jak i orzecznictwie sądowoadministracyjnym. Analiza tych poglądów sprowadza się do tego, że zasadniczo przez informację publiczną przetworzoną rozumieć należy działania podejmowane przez pracowników podmiotu zobowiązanego, które prowadzą do wytworzenia – w oparciu o posiadane dokumenty - nowej jakościowo informacji, nieistniejącej dotychczas w podmiocie zobowiązanym. Jednocześnie, powstanie (stworzenie) tej informacji wymaga wkładu intelektualnego osób ją opracowujących (przetwarzających) w postaci czynności analitycznych, w tym porównań, wyliczeń, analiz (por. przegląd poglądów doktryny wyrażonych w powyższej kwestii J. Wyporska-Frankiewicz (red.) Dostęp do informacji publicznej w praktyce jednostek samorządu terytorialnego; rozdział I.4; Wolters Kluwer 2019 r.). Jednocześnie zauważyć należy, że orzecznictwo sądowoadministracyjne dopuszcza także możliwość uznania informacji za przetworzoną również w sytuacji, gdy przygotowanie informacji zakłóca wykonywanie zadań publicznych, do których realizacji podmiot zobowiązany został powołany przez przepisy prawa. W tym przypadku, podstawową cechą wyróżniającą jest wpływ treści żądania na wykonywanie zadań publicznych przez podmiot zobowiązany do udzielenia informacji publicznej. Tym samym, jeżeli zakres żądania zawartego we wniosku, ze względu na jego pracochłonność (np. zgromadzenie, przekształcenie, zanonimizowanie, skanowania wielu dokumentów), w przypadku jego spełnienia, zakłóciłby normalne funkcjonowanie podmiotu zobowiązanego, przy kwalifikacji informacji jako przetworzonej, nie dokonuje się oceny spełnienia pozostałych (innych) kryteriów. W takim przypadku bowiem informacja przetworzona może mieć prosty charakter pod warunkiem, że realizacja żądania zgodnie z jego treścią zakłóca normalne działanie podmiotu zobowiązanego. Celem tak rozumianego "przetworzenia informacji" jest ograniczenie nadużycia prawa do informacji publicznej (por. J. Wyporska-Frankiewicz oraz wyrok NSA z 2.10.2014 r.; sygn. akt I OSK 140/14 wraz z powołanymi tam orzeczeniami). To zatem, czy w danym przypadku będziemy mieli do czynienia z informacją przetworzoną zależeć będzie od ocen odnoszonych do konkretnego podmiotu zobowiązanego i jego możliwości organizacyjnych, technicznych i osobowych. W każdym razie, informacja prosta może być kwalifikowana jako informacja przetworzona jedynie wtedy, gdy nakład pracy konieczny do jej wytworzenia będzie ponadprzeciętny, zakłócając wykonywanie innych zadań publicznych podmiotu zobowiązanego.

Mając powyższe poglądy na uwadze nie sposób podzielić poglądu wyrażonego w zaskarżonej decyzji, iż złożony przez spółkę wniosek z dnia 24.07.2020 r. obejmował żądanie udostępnienia informacji przetworzonej. W szczególności zwrócić należy uwagę, że z akt sprawy (art. 133 par. 1 p.p.s.a.), w tym też z podnoszonych w toku postępowania argumentów Opery Krakowskiej nie wynika, aby uczynienie zadość wnioskowi spółki o udzielenie informacji publicznej, mogło spowodować całkowitą dezorganizację pracy tego podmiotu na długi czas. Podkreślić należy, iż wniosek o udostępnienie informacji obejmował dokumenty dotyczące:

1. etapu zamówienia publicznego dla realizacji (budowy/przebudowy) budynku Opery Krakowskiej;

2. wytworzonej w tym zakresie dokumentacji budowlanej (projekty budowlane, wykonawcze);

3. umów cywilnoprawnych zawartych z projektantem oraz umów o nadzór autorski.

Sumarycznie żądnie to obejmowało 29 dokumentów oraz projekty i przedmiary, które zostały wymienione w załączniku do złożonego wniosku.

Bez wątpienia stwierdzić należy, że realizacja przedmiotowego wniosku nie doprowadzi do powstania informacji jakościowo nowej, nieposiadanej dotychczas przez podmiot zobowiązany, gdyż zakres żądania obejmował wyłącznie uzyskanie kopii dokumentów będących w posiadaniu Opery Krakowskiej. Taki charakter oczekiwanej informacji przemawia też za tym, że jej udostępnienie nie będzie związane z jakąkolwiek pracą analityczna, wymagającą podejmowania czynności intelektualnych. Oceniając zaś zagadnienie, czy przygotowanie interesujących stronę skarżącą informacji zakłóci wykonywanie normalnych zadań Opery Krakowskiej dla których instytucja ta została powołana – to stwierdzić należy, iż uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie zawiera przekonywującej argumentacji mogącej potwierdzać powyższą okoliczność. W szczególności brak jest wyliczeń dotyczących szacunku koniecznej do wykonania pracy, niezbędnej do uczynienia zadość wnioskowi. W sprawie nie wykazano, że koniczny nakład pracy mógłby być oceniany jako ponadprzeciętny, a przez to, aby mógł destrukcyjnie wpłynąć na bieżącą działalność Opery Krakowskiej. W tym zakresie na podkreślenie zasługuje okoliczność, że wniosek o udostępnienie informacji publicznej pochodzi z lipca 2020 r., a zatem z okresu, w którym działalność Opery została istotnie ograniczona z uwagi na pandemię Covid-19, co jest faktem powszechnie znanym. Skoro tak, to nie sposób też zasadnie przyjmować, że w takiej sytuacji realizując przedmiotowy wniosek o udostępnienie informacji publicznej mogą zostać zakłócone fundamentalne zadania publiczne, do których wykonywania powołana została Opera Krakowska. W wydanej w sprawie decyzji podano, że sprawami udostępniania dokumentacji zajmuje się jedna osoba zatrudniona w dziale inwestycji, która realizuje inne projekty. Pomijając nawet fakt, że okoliczność powyższa nie została poparta żadnymi dowodami stwierdzić trzeba, że brak jest podstaw do wykluczenia możliwości delegowania innych pracowników do realizacji zgłoszonego wniosku, skoro i tak mogą oni nie realizować innych czynności z zakresu bieżącej działalności Opery Krakowskiej – z uwagi na istotnie ograniczenia tej działalność wynikające z wprowadzonego stanu epidemii. Podsumowując, w sprawie nie zostało wykazane to, w jaki sposób realizacja spornego wniosku wpłynie na obciążenie pracowników Opery, wykluczając możliwość realizacji zadań tegoż podmiotu. Powyższe świadczy o naruszeniu art. 107 par. 3 k.p.a. w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p.

Powyższe naruszenia skutkowały uchyleniem zaskarżonej decyzji, a podstawą prawną rozstrzygnięcia jest wskazany na wstępie art. 145 par. 1 pkt 1 lit. a oraz c) p.p.s.a.

O kosztach orzeczono na zasadzie art. 200 p.p.s.a. Z przepisu tego wynika, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z uwagi na fakt, że skargę w tej sprawie wniosła prawnicza spółka partnerska, brak było podstaw do zasądzania wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika reprezentującego tę stronę w sprawie (por. postanowienie NSA z 20.02.2008 r; sygn. akt I Fz 81/08).