Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 1437/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2005-05-20 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska (spr.) Asesor sąd. Edyta Podrazik Protokolant Sekr. sąd. Katarzyna Bela po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 maja 2005 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Okręgowej w P. Z.P. sprawy ze skargi A.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia [...] r. Nr [...] znak [...]; II. określa, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 10 zł (dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych. /-/ E.Podrazik /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska


UZASADNIENIE

Dnia [...]r. Prezydent Miasta decyzją nr [...], znak [...] odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie jednokondygnacyjnego pawilony handlowego z częścią bistro, przewidzianej do realizacji na działce nr [...] art. 35, obręb P. przy ul. [...].

W uzasadnieniu podniesiono, że teren planowanej inwestycji znajduje się na obszarze opracowywanego projektu planu szczegółowego Śródmieście. Plan ogólny ustala, że do czasu uchwalenia planu szczegółowego w razie konieczności sformułowania bardziej szczegółowych uwarunkowań należy korzystać z materiałów do projektu planu szczegółowego. Zgodnie z materiałami do projektu inwestycja objęta wnioskiem inwestora może stanowić funkcję uzupełniającą do podstawowego planowanego sposobu zagospodarowania działki pod mieszkalnictwo zwarte.

Idąc za ustaleniami planu W. przygotował projekt przedsięwzięcia jako etapu zabudowy docelowej. Nie uzyskał on akceptacji Miejskiego Konserwatora Zabytków, który postanowieniem z dnia [...]r. odmówił uzgodnienia decyzji w myśl art. 40 ust. 4 pkt 4 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Minister Kultury postanowienie utrzymał w mocy.

Odmowa uzgodnienia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu przez wojewódzkiego konserwatora zabytków oznacza, że nie można ustalić dla powyższej inwestycji warunków zabudowy i zagospodarowania.

Wskutek odwołania złożonego przez inwestora Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy.

W uzasadnieniu podniesiono, iż decyzja organu I instancji była prawidłowa.

Skoro sporny teren objęty jest ochroną konserwatorską, w myśl art. 40 ust. 4 pkt 4 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, przed wydaniem decyzji organ I instancji zobligowany był z mocy ustawy obowiązkiem uzyskania uzgodnienia konserwatora zabytków. Skoro konserwator odmówił uzgodnienia, nie można w istocie ustalić dla zamierzonej inwestycji warunków zabudowy i zagospodarowania.

Skargę na powyższą decyzję złożył A.S.

Przyznał, że lokalizacja obiektu znajduje się w zespole urbanistyczno-architektonicznym centrum P. w obrębie XIX-wiecznej zabudowy. Jednak linia tej zabudowy znajduje się w odległości kilku kilometrów od nieruchomości. Stąd nie sposób przyjąć, że okoliczna architektura sprzeciwia się planowanej inwestycji. Postawienie domu większego niż parterowy zasłoniłoby światło domu znajdującego się na działce objętej inwestycją.

Dnia [...]r. Minister Kultury postanowieniem (L.dz. [...]) uchylił postanowienie Miejskiego Konserwatora Zabytków w P. z dnia [...]r. odmawiające uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie pawilonu handlowego z częścią bistro, przewidzianej do realizacji na działce o numerze geodezyjnym [...], położonej w P. przy ul. [...] i sprawę przekazał do ponownego rozpoznania przez organ I instancji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

W przedmiotowej sprawie skarga musiała zostać uwzględniona.

Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 ust. 1 pkt 1 ppkt "b" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) sąd uwzględnia skargę na decyzję poprzez jej uchylenie, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.

W sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja wydana została bez uzyskania wymaganego prawem stanowiska innego organu (art. 145 § 1 pkt 7 kpa).

W przedmiotowej sprawie ustalono, że teren inwestycji objęty jest ochroną konserwatorska w rozumieniu art. 27 ustawy z dnia 15 lutego 1962r. o ochronie dóbr kultury (Dz.U. z 1999r. Nr 98 poz. 50 ze zm.).

Zgodnie zaś z art. 40 ust. 4 pkt 4, w związku z ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. z 1999r. Nr 15 poz. 139) w sprawach ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, decyzję wydaje się po uzgodnieniu z działającym w imieniu Wojewody Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków. W sytuacji zaś, gdy postanowienie konserwatora zabytków wydane w ramach takiego uzgodnienia zostało uchylone, uchyleniu ulec musiała też decyzja w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania. Nie może bowiem funkcjonować w obrocie decyzja, co do której brak wymaganego prawem uzgodnienia.

W tym stanie rzeczy rozstrzygnięto jak w punkcie I sentencji.

Jak w punkcie II orzeczono na zasadzie art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.).

O kosztach rozstrzygnięto w myśl art. 200 ustawy jak wyżej.

/-/ E.Podrazik /-/ St.Małek /-/ A.Łaskarzewska

MarK