Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 2087/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-06 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6537 Egzekucja należności pieniężnych, do których  nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej (art. 34 ust. 3  ustawy o f
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Minister Finansów
Treść wyniku: Przywrócono termin do wniesienia skargi kasacyjnej
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1, art. 87 par. 1, art. 244 par. 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Beata Krajewska po rozpoznaniu w dniu 6 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej w sprawie ze H. K. na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przywrócić H. K. termin do złożenia skargi kasacyjnej


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia [...] maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę H. K. (zwana dalej skarżacą) na postanowienie Ministra Finansów z dnia [...] lutego 2015 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Odpis postanowienia został doręczony skarżącej w dniu [...] czerwca 2015 r. (k-14 akt sądowych).

W dniu [...] lipca 205 r. (data nadania w urzecie pocztowym) wpłynął do Sądu pismo skarżącej, które Sąd potraktował jako wniosek o przyznanie prawa pomocy.

Postanowieniem z dnia 30 lipca 2015 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał prawo pomocy w zakresie całowitym tj. zwolnienie z kosztów i ustanowienia radcy prawnego z urzędu.

Okręgowa Rada Radców Prawnych wyznaczyła w sprawie radcę prawnego P. K. (pismo z dnia [...] września 2015 r.).

W dniu [...] i [...] września 2015 r. pełnomocnik z urzędu zapoznał się za aktami sprawy (rewers na okładce akt sądowych).

W tym samym dniu pełnomocnik z urzędu wniósł skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 tekst jednolity ze zm.) sąd może na wniosek strony przywrócić termin, jeżeli strona bez własnej winy nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym. Natomiast zgodnie z art. 87 § 1 ww. ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Art. 88 ww. ustawy stanowi, iż spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.

Jak wynika z treści wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącego dowiedziała się o wyznaczeniu jej pełnomocnikiem w dniu [...] września 2015 r.

W tym samym dniu pełnomocnik skarżącej zapoznał się z aktami sprawy i następnie w dniu [...] września 2015 r. złożył skargę kasacyjną wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tej skargi.

W związku z powyższym Sąd stwierdza, iż pełnomocnik zachował 7 dniowy termin do wniesienia wniosku o przywrócenie terminu ponieważ jak wynika z orzecznictwa sądowego przyczyna uchybienia terminowi do wniesienia skargi kasacyjnej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość jej wniesienia, a pełnomocnik wyznaczony w sprawie mógł ją dopiero wnieść po zapoznaniu się z aktami sprawy jest czyli po dniu [...] września 2015 r.

W ocenie Sądu niezachowanie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej nastąpiło z przyczyn niezależnych od skarżącego i jego pełnomocnika. Do czasu uzyskania wiedzy o wyznaczeniu go pełnomocnikiem, co jest równoznaczne z udzieleniem pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.) wyznaczony z urzędu radca prawny nie mógł skutecznie reprezentować skarżącego i podejmować w jego imieniu jakichkolwiek działań (zob. dla porównania postanowienie NSA z 30 listopada 2006 r. sygn. akt II OZ 1115/06 i postanowienie NSA z 8 lutego 2007 r. sygn. akt I OZ 68/07).

W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.