Postanowienie WSA w Gdańsku, sygn. akt II SA/Gd 51/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Data orzeczenia: 2012-02-29 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
638  Sprawy egzekucji administracyjnej;  egzekucja obowiązków o charakterze niepieniężnym
Hasła tematyczne: Wstrzymanie wykonania aktu
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia
Powołane przepisy: article: art. 61 par. 3
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wanda Antończyk po rozpoznaniu w dniu 29 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. P. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 2 stycznia 2012 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia do rozbiórki obiektu budowlanego postanawia odmówić wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji.


UZASADNIENIE

W postanowieniu z dnia 2 stycznia 2012 r. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji, na mocy którego na skarżącego została nałożona grzywna w kwocie 18 209 zł w celu przymuszenia do wykonania obowiązku określonego w tytule wykonawczym nr [...] z 18 kwietnia 2006 r. W skardze na powyższe postanowienie organu odwoławczego skarżący sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia organu I instancji. Zdaniem skarżącego, nałożenie na niego grzywny jest co najmniej przedwczesne w sytuacji, gdy złożył on wniosek o zalegalizowanie samowoli budowlanej.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje

Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie

o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych

do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły

w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu.

Skarżący, składając w sądzie wniosek o wstrzymanie wykonania aktu, winien wszakże wykazać istnienie przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tymczasem, nawet jednym zdaniem skarżący nie uzasadnił swojego wniosku w kontekście przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu. Fakt, iż zaskarżone postanowienie dotyczy grzywny w celu przymuszenia nie stanowi samoistnej przesłanki wstrzymania wykonania tegoż aktu. Zasadność wstrzymania takiego postanowienia uzależniona jest, podobnie jak w przypadku innych aktów, od istnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, uzależnionych w analizowanym wypadku przede wszystkim od sytuacji majątkowej i zarobkowej skarżącego. W ocenie Sądu, skarżący w żaden sposób nie wykazał istnienia przesłanek wstrzymania wykonania aktu, w tym niebezpieczeństwa wyrządzenia szkody o znacznej wartości. Skarżący nie uwiarygodnił, ażeby brak wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia spowodowało bezpośrednio jakąkolwiek szkodę w jego majątku, a tym bardziej szkodę o charakterze znacznym, lub trudne do odwrócenia skutki. Podkreślić należy, że przesłanką wstrzymania wykonania aktu nie jest wskazana przez skarżącego w skardze przesłanka "przedwczesności" postanowienia nakładającego obowiązek uiszczenia grzywny w sytuacji złożenia wniosku o legalizację zabudowy. Przesłanki te bowiem, jak wskazano powyżej, reguluje cytowany wyżej art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi. Wskazać też przy tym należy, że co do zasady wykonaniu podlegają ostateczne decyzje i postanowienia, wydane przez organy administracji, a jedynie wyjątkowo – na mocy wskazanego art. 61 § 3 cytowanej ustawy – sąd - na wniosek strony - może wstrzymać wykonanie takich aktów. Postępowanie sądowoadministracyjne, w toku którego sąd bada legalność wydanych aktów administracyjnych, nie ma zatem wpływu na wykonalność rozstrzygnięć organów administracji, z wyjątkiem wynikającym z regulacji art. 61 cytowanej ustawy. W ocenie sądu zatem, w sytuacji, gdy skarżący nie wykazał istnienia w odniesieniu do swojej sytuacji przesłanek wstrzymania wykonania skarżonego aktu, zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej, która ma charakter wyjątku od reguły wykonalności ostatecznego rozstrzygnięcia organu administracji, byłoby nieuzasadnionym jej nadużyciem.

Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.