Postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp., sygn. akt II SA/Go 192/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp.
Data orzeczenia: 2012-06-14 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6031 Uprawnienia do kierowania pojazdami
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Pozostawić pismo bez rozpoznania
Powołane przepisy: article: art. 49 § 2
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Dnia 14 czerwca 2012 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Michał Ruszyński po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2012 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: pozostawić bez rozpoznania pismo skarżącego K.D. z dnia [...] r., uzupełnione pismem z dnia [...] r.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wlkp. odrzucił skargę K.D. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to zostało doręczone stronie skarżącej w dniu 30 kwietnia 2012 r.

W dniu 10 maja 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wlkp. wpłynęło pismo K.D.. Skarżący wskazał, iż nie przyjmuje wydanego przez sąd postanowienia "nawet jako namiastki odpowiedzi w jego sprawie". Wskazał, iż w jego ocenie WSA nie zapoznało się ze skargą i nie odniosło się do niej.

W oparciu o zarządzenie Sędziego z dnia 10 maja 2012 r. K.D. został wezwany, na podstawie art. 49 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), do uzupełnienia braków formalnych pisma z dnia [...] maja 2012 r. poprzez sprecyzowanie żądania, w szczególności wskazania czy stanowi ono skargę kasacyjną wniesioną od postanowienia z dnia 25 kwietnia 2012 r. sygn. akt II SA/Go 192/12 o odrzuceniu skargi. Sąd pouczył skarżącego, że nieuzupełnienie tego braku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia.

Wezwanie w powyższym zakresie zostało doręczone w dniu 16 maja 2012 r.

W dniu 24 maja 2012 r. wpłynęło pismo z dnia [...] maja 2012 r. (data nadania w urzędzie pocztowym – 22 maja 2012 r.), w którym w odpowiedzi na wezwanie skarżący wskazał, że wobec gotowości sądu do merytorycznego załatwienia sprawy, pozostawia jego ocenie czy jego pismo stanowić ma skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 46 ust. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, każde pismo wnoszone do wojewódzkiego sądu administracyjnego powinno zawierać m.in. oznaczenie rodzaju pisma (pkt 2), osnowę wniosku lub oświadczenia (pkt 3). Pismo procesowe skierowane do sądu administracyjnego powinno zawierać sprecyzowane żądanie w zakresie prowadzonego postępowania administracyjnego, którego dotyczy skarga. Podkreślić należy, że w istocie nie może to być dowolne żądanie ochrony, lecz jedynie takie, któremu zgodnie z przepisami ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd administracyjny pozostając w granicach ustrojowej właściwości szczególnej może nadać bieg. W przypadku skargi kasacyjnej, która inicjuje postępowanie sądowe w drugiej instancji, ustawodawca przewidział ponadto szczególne wymagania formalne. Zgodnie bowiem z dyspozycją art. 175 § 1 i 2 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, względnie przez sędziego, prokuratora, notariusza, radcę Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesora lub doktora habilitowany nauk prawnych, będących stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Przy czym skarga taka powinna czynić zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia ze wskazaniem czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części, przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie, wniosek o uchylenie lub zmianę orzeczenia z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.

Powyższe wynika z zakresu kompetencji sądu administracyjnego, wyznaczonych przepisami art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 roku prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.) oraz art. art. 3 § 2 i 3 oraz art. 4 i art. 5 p.p.s.a., zgodnie z którymi sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności organów administracji publicznej, w tym rozpatrywanie skarg na decyzje, postanowienia, a także inne akty i czynności, podejmowane w sferze administracji publicznej przez te organy. Jednocześnie w myśl art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy kontrolując działalność administracji publicznej w powyższym zakresie, stosować mogą jedynie środki określone w ustawie. Oznacza to, że sądy mogą podejmować jedynie takie czynności procesowe, które przewidziane zostały przepisami prawa. Jednakże podkreślenia wymaga, że Sąd nie może za stronę decydować o charakterze wnoszonych przez nią pism. To na stronie spoczywa obowiązek sprecyzowania jej woli i treści żądania zawartego w piśmie procesowym, tak aby umożliwić sądowi właściwą jego kwalifikację i nadanie mu biegu zgodnego z obowiązującą procedurą sądową.

Stosownie do treści art. 49 § 1 p.p.s.a., w sytuacji, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia, w terminie siedmiu dni, pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Natomiast zgodnie z przepisem art. 49 § 2 p.p.s.a., jeżeli strona nie uzupełniła lub nie poprawiła pisma w terminie, przewodniczący zarządza pozostawienie pisma bez rozpoznania.

W zakresie wezwania do sprecyzowania treści żądania wniesionego przez stronę podania, uchybienie wezwaniu nastąpi także wówczas, gdy strona wprawdzie wskaże na swoje oczekiwania, jednakże nie będą się one mieścić w granicach kompetencji Sądu, a więc nie będzie istniała w dalszym ciągu prawna możliwość nadania pismu prawidłowego biegu przewidzianego ustawą (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2006 r. sygn. akt II OZ 1183/06, a także postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 2011 r. sygn. akt II OZ 756/11). Strona nie może również przenieść na Sąd obowiązku zdecydowania za nią o charakterze wniesionego pisma, bowiem nie może on za stronę konwalidować braków formalnych pisma. Z taką sytuacją mamy do czynienia w niniejszej sprawie.

Przyjmuje się, że niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywoływać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z treści pisma wynika, jaki jest jego rodzaj oraz, że każde pismo, niezależnie od tego, jakie oznaczenie nada mu strona, powinno być rozpoznane zgodnie z intencją strony zawartą w treści pisma. Oceniając zatem pismo skarżącego i jego uzupełnienie pod względem treściowym należy stwierdzić, że brak jest w nim elementów pozwalających na odnalezienie związku żądań tam wymienionych z wskazanym wyżej zakresem kompetencji sądu administracyjnego. Są one zarazem na tyle chaotyczne i nieprecyzyjne, że w istocie nie sposób zorientować się w kierunku samego żądania, a nawet jego adresacie. Z treści pisma z dnia [...] maja 2012 r., uzupełnionego pismem z dnia [...] maja 2012 r., wynika jedynie żądanie merytorycznego rozpatrzenia sprawy, które wobec wydania postanowienia o odrzuceniu skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] października 2011 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania, nie może zostać spełnione. Strona nie wskazała również, że jej pismo jest skargą kasacyjną od w/w postanowienia. Treść oraz forma obu pism nie daje również podstaw do zakwalifikowania ich na etapie wstępnym jako środek odwoławczy od wydanego w dniu 25 kwietnia 2012 r. postanowienia o odrzuceniu skargi.

Wobec braku sprecyzowania żądania strony, w zakresie uprawnień sądu administracyjnego, określonych ustawą, mimo wezwania i pouczenia skarżącego, na podstawie art. 49 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w postanowieniu.