Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt III SA/Po 397/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-10-19 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6139 Inne o symbolu podstawowym 613
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Uchylono decyzję I i II instancji

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska (spr.) Sędzia WSA Beata Sokołowska Asesor sąd. Szymon Widłak Protokolant : ref. staż. Janusz Maciaszek po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 września 2006 r. sprawy ze skargi Spółki "A" na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta II. K. z dnia [...]r., Nr [...]; III. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę [...] ([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania; IV. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/Sz. Widłak /-/M. Kwiecińska /-/B. Sokołowska JMd


UZASADNIENIE

Decyzją z dnia [...], Nr [...], na podstawie art. 46a ust. 7 pkt 4, art. 48 ust. 2 pkt 1, art. 56 ust.1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.) oraz art. 104 kpa Prezydent Miasta K. odmówił, określenia środowiskowych uwarunkowań zgody na realizację przedsięwzięcia "Przebudowa (wymiana anten) na istniejącej stacji bazowej telefonii cyfrowej nr [...] Spółki "A" w zakresie demontażu istniejącego systemu antenowego i montażu zamiennego ze zmianą azymutów pracy i wysokości zawieszenia" w K. przy ul. [...] na działce o nr ew. [...] obręb C., ponieważ jego realizacja jest nie zgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta K.

W uzasadnieniu decyzji Prezydent Miasta K wyjaśnił, iż planowane przedsięwzięcie należy do inwestycji mogących znacząco oddziaływać na środowisko, w świetle art. 51 ust.1 pkt.1 Prawa ochrony środowiska i § 2 ust.1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 9 listopada 2004r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych uwarunkowań związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięcia do sporządzenia raportu o oddziaływaniu na środowisko ( Dz. U. Nr 257 poz.2573 ze zm. ) i wskazał, że raport taki jest dla tego przedsięwzięcia obowiązkowy. Ponadto Organ I instancji podał, że Wydział Urbanistyki i Architektury, stwierdził, że lokalizacja przedmiotowego przedsięwzięcia jest niezgodna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla miasta K., a w części dotyczącej rejonu C. ( gdzie mieści się ul. [...]) , zatwierdzonego uchwałą nr 685 Rady Miasta K. z dnia 1 [...] . W rozdziale 14 planu dotyczącym przeznaczenia, zagospodarowania i zabudowy usług nie uciążliwych oznaczonych symbolem przeznaczenia UN w § 63 uchwalono, iż na terenach oznaczonych symbolami przeznaczenia UN wprowadza się miedzy innymi całkowity zakaz lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco wpływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko lub dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany, za wyjątkiem obiektów obsługi technicznej miasta.

Natomiast zgodnie § 25 planu zagospodarowania przestrzennego, zabudowa dotycząca obiektów obsługi technicznej miasta realizowana poza terenami funkcjonalnymi oznaczonymi symbolem przeznaczenia IT (terenami przeznaczonymi w planie dla tego rodzaju obiektów) musi być zgodna z ustaleniami dotyczącymi tych terenów. Przedsięwzięcie jakie chce realizować Spółka "A" wymaga sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, a więc jest inwestycją określoną w § 63 niniejszej uchwały. Ponadto Prezydent Miasta K. podkreślił, iż zgodnie z zapisem § 102 przedmiotowej uchwały wszystkie inwestycje na terenie objętym ustaleniami planu, które zostały zrealizowane, rozpoczęte lub są realizowane, lecz są nie zgodne z jego ustaleniami, zostaną uznane za przyjęte z zakazem dalszego zagospodarowania, zabudowy lub przeznaczenia niezgodnego z ustaleniami planu i w związku z tym istniejąca stacja bazy telefonii cyfrowej może funkcjonować w tym miejscu w dotychczasowym zakresie, bez możliwości jej przebudowy, bowiem demontaż istniejącego systemu antenowego i montaż zamiennego systemu wiąże się ze zwiększeniem mocy promieniowania i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

W odwołaniu na powyższą decyzję Spółka "A" wniosła o jej uchylenie, zarzucając nadinterpretację zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego polegającą na przyjęciu, iż planowany zakres prac jest nie zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, naruszenie prawa poprzez zakwalifikowanie przedsięwzięcia do takich dla których konieczne jest uzyskanie pozwolenia na budowę oraz uniemożliwienie realizacji zobowiązań Spółki "A", określonych w koncesji na świadczenie usług telekomunikacyjnych. W uzasadnieniu odwołania powołując się na § 64 uchwały rady Miasta K. z dnia [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K., w części dotyczącej rejonu C., w prawobrzeżnej części miasta, podniesiono, że skoro przepisy planu miejscowego nie wykluczają możliwości budowy nowych urządzeń obsługi technicznej miasta, do których niewątpliwie należą stacje bazowe telefonii komórkowej umożliwiające wymianę informacji i służące prawidłowemu zaspokojeniu potrzeb mieszkańców to z pewnością wymiana anten na istniejącej stacji bazowej jest zgodna z przedmiotowym planem zagospodarowania przestrzennego. Ponadto wskazano, iż argument Prezydenta Miasta K., że planowe przedsięwzięcie wymaga pozwolenia na budowę w myśl przepisów prawa budowlanego jest nietrafny, ponieważ ustawa z dnia 18 maja 2005r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw ( Dz. U. nr 113, poz. 954 ) wprowadziła zmiany do art. 30 ust.1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane ( tekst jednolity z 2003r. Dz. U. Nr 207, poz. 2016 ze zm.), w wyniku których zgłoszenia właściwemu organowi (nie zaś pozwolenia na budowę) wymaga wykonanie robót budowlanych polegających na instalowaniu na obiektach budowlanych – urządzeń emitujących pola elektromagnetyczne, będących instalacjami w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska, zaliczanych do przedsięwzięci mogących znacząco oddziaływać na środowisko w rozumieniu tej ustawy. Także argument, że przebudowa i wymiana anten na stacji bazowej jest, według organu administracji, zagospodarowaniem i zabudową istniejącego obiektu budowlanego jest bezzasadny, ponieważ w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zgodnie z art. 50 ust 2 pkt 2 ustawy z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 2003r. Nr 80, poz. 717 ze zm.) nie wymagają wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji celu publicznego roboty budowlane nie wymagające pozwolenia na budowę, co świadczy o braku zmiany zagospodarowania terenu, użytkowania obiektu budowlanego i formy architektonicznej w odniesieniu do zakresu planowych przez odwołującą spółkę robót.

Decyzją z dnia [...] Nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 2 ustawy z dnia 12 października 1994r. o samorządowych kolegiach odwoławczych ( tekst jednolity Dz. U. z 2001r. Nr 79, poz. 856 ze zm., Dz. U. Nr 154, poz. 1799) § 1 pkt 15 lit b rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 17 listopada 2003r. w sprawie obszarów właściwości miejscowej samorządowych kolegiów odwoławczych ( Dz. U. Nr 198, poz. 1925), art. 138 § 1 kpa w związku z art. 56 ust. 1 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001r. – Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm. ) utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta K.

W uzasadnieniu decyzji przytoczono definicję urządzenia obsługi technicznej, zawartą w § 5 pkt 19 uchwały Rady Miasta K z dnia [...] w sprawie planu zagospodarowania przestrzennego miasta K. zgodnie z którym ilekroć w przepisach uchwały jest mowa o terenach, zabudowie i innych urządzeniach obsługi technicznej – należy przez to rozumieć wszystkie tereny , zabudowę lub urządzenia służące do odprowadzania ścieków, zaopatrzenia w wodę, dostarczenia ciepła, energii elektrycznej, gazu, umożliwiając wymianę informacji, transportu zbiorowego, utrzymania dróg i zieleni miejskiej, melioracji, urządzenia przeciwpowodziowe i inne obiekty techniczne niezbędne do prawidłowego zaspakajania potrzeb mieszkańców.

Wskazano również, że zgodnie z § 102 uchwały, wszelkie inwestycje na terenie objętym ustaleniami planu, które zostały zrealizowane , rozpoczęte lub są realizowane, lecz są niezgodne z jego ustaleniami, zostają uznane za przyjęte z zakazem dalszego zagospodarowania , zabudowy lub przeznaczenia niezgodnego z ustaleniami planu. Zamierzone przedsięwzięcie z zgodnie z cytowanym przepisem uchwały jest dalszym zagospodarowaniem obiektu, a wiec oddziaływaniami sprzecznymi z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego .

Nie można również podzielić argumentacji strony, że stacja bazowa telefonii komórkowej jest obiektem obsługi technicznej miasta, którego realizacja jest dopuszczalna jako wyjątek przewidziany w § 63 uchwały.

Przepis § 25 uchwały stanowi bowiem iż zagospodarowanie i zabudowa dotycząca obiektów obsługi technicznej miasta realizowana poza terenami funkcjonalnymi oznaczonymi symbolem przeznaczenia IT, musi być zgodna z ustaleniami dotyczącymi tych terenów. Argument strony odwołujący, że stacja bazowa telefonii komórkowej jest obiektem obsługi technicznej miasta, którego realizacja jest dopuszczalna jako wyjątek przewidziany w § 63 uchwały, nie może być więc uwzględniony.

W skardze, na powyższą decyzję Spółka "A" wniosła o jej uchylenie oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. z dnia [...], podnosząc argumentację podobną jak zawarta w odwołaniu. Ponadto skarżąca wskazała, interpretacja zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uniemożliwia należyte wypełnienie obowiązków wynikających z art. 61 ustawy Prawo budowlane, czyli utrzymywać i użytkować obiekt zgodnie z zasadami, jego przeznaczeniem i wymaganiami ochrony środowiska oraz należy utrzymać w stanie technicznym i estetycznym, nie dopuszczając do nadmiernego pogorszenia jego właściwości użytkowych i sprawności technicznej.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Skarga zasługiwała na uwzględnienie, jakkolwiek z nieco innych względów niż wskazane przez skarżącego.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie uznać należy, iż organy obu instancji, wydając zaskarżone decyzje, nie wyjaśniły w sposób należyty wszelkich okoliczności niezbędnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy.

Istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia, czy lokalizacja anteny telefonii cyfrowej na budynku mieszczącym się na ul. [...] w K., a więc w miejscu zaliczonym w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego do terenów usług nieuciążliwych oznaczonych symbolem UN, jest niezgodna z postanowieniami tego planu. W świetle bowiem rozwiązań zawartych w przepisach ustawy z dnia 07 lipca 1994r. – Prawo budowlane, w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 18 maja 2005 r. o zmianie ustawy – Prawo ochrony środowiska oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 113 poz. 954), a w szczególności art. 30 ust. 1 pkt 3 lit. c w związku z art. 30 ust. 6 prawa budowlanego stwierdzić należy, iż lokalizacja urządzenia emitującego pola elektromagnetyczne, będącego instalacją w rozumieniu ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. – prawo ochrony środowiska, zaliczamy do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko musi być zgodna z niniejszym planem zagospodarowania przestrzennego.

Zgodnie z § 63 Uchwały nr 685 Rady Miasta K. z dnia 19 grudnia 2001 r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Miasta K. w części dotyczącej rejonu C. w prawobrzeżnej części miasta, na terenach oznaczonych symbolami przeznaczenia UN wprowadza się całkowity zakaz m. innymi lokalizowania przedsięwzięć mogących znacząco wpływać na środowisko, wymagających sporządzenia raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko lub dla których obowiązek sporządzenia raportu może być wymagany, za wyjątkiem obiektów obsługi technicznej miasta.

Skarżący podnosił w odwołaniu od decyzji organu I instancji, że lokalizacja anteny telefonii cyfrowej stanowi właśnie ten wyjątek w rozumieniu definicji zawartej w § 5 pkt 19 uchwały jako urządzenie obsługi technicznej umożliwiające wymianę informacji niezbędnych dla prawidłowego zaspokojenia potrzeb mieszkańców.

Nie przesądzając kwestii czy tak w istocie jest i czy rzeczywiście system antenowy stacji bazowej telefonii komórkowej GSM, który w miejsce zdemontowanego systemu ma być zamontowany na budynku przy ul. [...] w K., stanowi obiekt techniczny niezbędny dla prawidłowego zaspokojenia potrzeb mieszkańców tego terenu (§ 5 pkt 19 uchwały), a więc stanowi ten wyjątek, o którym mowa w § 63 ust. 1 uchwały, należy stwierdzić, iż nie jest możliwa i wystarczająca wykładnia postanowień tego przepisu przez odesłanie do rozważań zawartych w § 25 pkt 1 uchwały, jak to uczynił organ administracji w zaskarżonej decyzji.

W § 25 ust. 1 uchwały zamieszczonym w rozdziale 7 dotyczącym ogólnych zasad obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, mowa jest o tym, że realizacja obiektów obsługi technicznej poza terenami funkcjonalnymi oznaczonymi symbolami IT powinna być zgodna z ustaleniami dotyczącymi tych terenów.

Ustalenia dla terenów usług nieuciążliwych UN określone w § 63 ust. 1 uchwały, dopuszczają zaś wyjątek w postaci możliwości lokalizowania na tych terenach obiektów obsługi technicznej miasta.

Odesłanie do postanowień zawartych w § 25 ust. 1 uchwały nie daje zatem odpowiedzi, czy ta konkretna realizacja w postaci stacji telefonii komórkowej zgodna jest z ustaleniami planu dotyczącymi terenów usług nieuciążliwych w mieście K.

Odpowiedzi zatem na to pytanie należy szukać w drodze wykładni przepisu art. 63 ust. 1 uchwały w kontekście postanowień zawartych w art. 5 ust. 19 uchwały, a w szczególności poprzez dokonanie oceny, czy stacja bazowa telefonii komórkowej stanowi obiekt techniczny niezbędny dla prawidłowego zaspokojenia potrzeb mieszkańców terenów oznaczonych symbolem UN (usługi nieuciążliwe).

Takich ustaleń organ administracji w ogóle nie dokonał, w szczególności zabrakło w zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji Prezydenta Miasta K. ustaleń, czy przedsięwzięcie o nazwie stacja bazowa PTC 43 011 09 szczegółowo opisane, w przedłożonym przez strony raporcie w sprawie oddziaływania na środowisko jest obiektem technicznym służącym mieszkańcom terenów oznaczonych symbolem UN w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, czy też częścią większej infrastruktury, której lokalizacja w tym konkretnym miejscu nie była niezbędna dla prawidłowego zaspokojenia potrzeb mieszkańców tych terenów, lecz uwarunkowana jest innymi względami.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznaje iż w niniejszym przypadku doszło do naruszenia przepisów procesowych (art. 7 i art. 77 kpa) w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik postępowania, uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta K. na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 162 poz. 1692).

Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji winien uwzględnić zawarte w niniejszym wyroku rozważania .

O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy.

/-/Sz. Widłak /-/M. Kwiecińska /-/B. Sokołowska