Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 2248/19
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2020-04-24 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6460 Znaki towarowe
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Urząd Patentowy RP
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 151, art. 119 pkt 3
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 31 par. 1 pkt 2, art. 31 par. 3
journal: Dz.U. 2020 poz 256
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Magdalena Maliszewska (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędzia WSA Pamela Kuraś - Dębecka po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym dnia 24 kwietnia 2020 r. w trybie uproszczonym sprawy ze skargi S. z siedzibą w [...] na postanowienie Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do udziału w postępowaniu oddala skargę


UZASADNIENIE

Zaskarżonym postanowieniem z [...] stycznia 2018 r. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: "organ", "Urząd Patentowy RP"), po rozpatrzeniu wniosku S. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżący") o ponowne rozpatrzenie sprawy, działając w oparciu o art. 138 § 1 pkt 1 i art. 144 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2017 r., poz. 776; dalej p.w.p.) utrzymał w mocy swoje wcześniejsze postanowienie z [...] lipca 2017 r., którym odmówił dopuszczenia skarżącego do udziału w postępowaniu w sprawie z wniosku P. z siedzibą w [...] o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy graficzny o numerze [...], udzielonego na rzecz T. sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "uprawniony").

Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym:

Decyzją z [...] stycznia 2007 r. Urząd Patentowy RP udzielił na rzecz uprawnionego prawo ochronne na znak towarowy graficzny o nr [...].

W dniu 6 lutego 2015 r. do organu wpłynął P. z siedzibą w [...] o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronne na znak towarowy graficzny o nr [...]. Jako podstawę żądania wskazano art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p.

Pismem z 30 maja 2017 r. S. z siedzibą w [...] zwróciło się o dopuszczenie do udziału w niniejszym postępowaniu. Odwołując się do swojego Statutu wskazało, że działalność stowarzyszenia obejmuje: działalność na rzecz ochrony, a także poprawy jakości polistyrenu do spieniania i styropianu, działalność na rzecz ochrony konsumentów i konkurencji na rynku polistyrenu do spieniania i styropianu, w tym zapewnienia rzetelnych oznaczeń wyrobów i informacji o ich parametrach jakościowych, a także ochrony praw własności przemysłowej przysługujących producentom polistyrenu do spieniania i styropianu oraz reprezentowanie interesów producentów polistyrenu do spieniania i styropianu wobec organów administracji publicznej i sądów.

Podkreśliło ponadto, że cele statutowe S. realizowane są poprzez współpracę z organami administracji publicznej, ocenę i rekomendację materiałów budowlanych, przemysłowych i technicznych oferowanych na rynkach krajowych i zagranicznych, pomoc i współdziałanie w opracowywaniu dokumentacji prawnej, reklamy itp., publiczne prezentowanie stanowiska stowarzyszenia, zwłaszcza wobec organów administracji publicznej w sprawach rozwiązań prawnych i ekonomicznych dotyczących budownictwa i przemysłu, w tym produkcji styropianu i polistyrenu do spieniania, reprezentowanie interesów producentów styropianu i polistyrenu do spieniania, udział S. w postępowaniach administracyjnych, sądowo-administracyjnych i sądowych dotyczących jego działalności statutowej.

Ponadto S. wskazało, że za jego udziałem w przedmiotowym postępowaniu przemawia szeroko rozumiany interes społeczny, gdyż jego działanie sprzyja ochronie wartości wspólnych większej liczby podmiotów, jakimi niewątpliwe są: uczciwa konkurencja między producentami polistyrenu do spieniania i styropianu, ochrona praw konsumenta na rynku materiałów budowlanych, zapewnienie wysokiej jakości produktów. Wskazało także, że jego udział przyczyni się aktywnie do lepszego wypełnienia przez postępowanie administracyjne jego celów, bowiem działając na prawach strony będzie mogło należycie bronić interesu społecznego zagrożonego przez sam przedmiot postępowania.

S. wyjaśniło, że intencją wstąpienia do tego postępowania jest przeciwstawienie się działaniom zmierzającym do dezorientacji na tym rynku i zatarcia różnic pomiędzy produktami o różnej jakości.

Odmawiając S. udziału w niniejszym postępowaniu (v. postanowienie Urzędu Patentowego z [...] lipca 2017 r., nr [...] k. 173 akt administracyjnych ) organ stwierdził, że jedna z przesłanek dopuszczenia go do udziału - określona w art. 31 k.p.a., a mianowicie istnienie interesu społecznego, nie została w rozpoznawanym przypadku spełniona. Zdaniem organu argument, że wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia spornego prawa ma zmierzać do umożliwienia wszystkim producentom korzystania z przedmiotu prawa ochronnego i niesie ze sobą ryzyko doprowadzenia do dezorientacji konsumenta na rynku styropianu poprzez utrudnienie konsumentowi dokonania wyboru towaru o odpowiedniej jakości, nie uzasadnia udziału S. w tym postępowaniu na prawach strony.

Urząd Patentowy RP wyjaśnił, że postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak, jest postępowaniem mającym na celu zbadanie czy sporny znak jest używany w sposób rzeczywisty w okresie po udzieleniu na niego prawa ochronnego. W związku z tym wskazanie, że intencją S. do wstąpienia do tego postępowania jest przeciwstawienie się działaniom zmierzającym do dezorientacji na tym rynku i zatarcia różnic pomiędzy produktami o różnej jakości, budzi wątpliwości, gdyż z treści wniosku o odpuszczenie wynika, że S. zainteresowane jest raczej konkretnym wynikiem tego postępowania.

Pismem z 21 września 2017 r. S. wystąpiło z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy i o wyznaczenie rozprawy celem jego rozpoznania. W uzasadnieniu wniosku S. odniosło się do zanegowania przez organ faktu istnienia interesu społecznego uzasadniającego dopuszczenie go do udziału w postępowaniu, jedynie ze względu na założoną przez organ zbieżność stanowiska S. ze stanowiskiem jednej ze stron. W jego ocenie, sama okoliczność prezentowania przez organizację społeczną stanowiska zbliżonego do stanowiska jednej ze stron postępowania jest irrelewantna dla oceny spełnienia przesłanki interesu społecznego. Przyjęte przez organ rozumienie "interesu społecznego" oznaczałoby, że żadna organizacja społeczna nie mogłaby nigdy zostać dopuszczona do udziału w postępowaniu administracyjnym, gdyż organizacjom społecznym zawsze można czynić zarzut, że wyrażają one stanowisko zbliżone do któregoś z uczestników postępowania.

Rozpoznając ww. wniosek Urząd Patentowy RP utrzymał mocy postanowienie z dnia [...] lipca 2017 r. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ odwołał się do treść art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. i stwierdził, że z przepisu tego wynika, że dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest od łącznego spełnienia dwóch odrębnych przesłanek. Spełnianie tylko jednej z nich nie daje podstaw do uwzględnienia wniosku organizacji. W ocenie organu S. nie wykazało, że jego udział w niniejszym postępowaniu leży w interesie społecznym, to tym samym przesłanka istnienia interesu społecznego, nie została w przypadku wniosku spełniona.

Zdaniem Urzędu Patentowego RP stwierdzenie, jakoby wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia spornego prawa ochronnego ma zmierzać do umożliwienia wszystkim producentom korzystania z przedmiotu prawa ochronnego i niesie ze sobą ryzyko doprowadzenia do dezorientacji konsumenta na rynku styropianu poprzez utrudnienie konsumentowi dokonania wyboru towaru w odpowiedniej jakości nie uzasadnia udziału S. w niniejszym postępowaniu na prawach strony. Organ podkreślił, że przedmiotowe postępowanie dotyczy stwierdzenia wygaśnięcia spornego prawa ochronnego, a zatem powołanie się na ogólną ochronę konsumentów jako wskazanie spełnienia przesłanki interesu społecznego, w sytuacji gdy S. podziela stanowisko jednej ze stron, nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie uzasadnia to interesu społecznego, lecz interes indywidualny. W ocenie organu w toku postępowania nie wskazano, że udział S. służyłby zapewnieniu kontroli społecznej nad postępowaniem o stwierdzenie wygaśnięcia spornego prawa ochronnego. Zgłoszenie udziału S., które jest zainteresowane konkretnym wynikiem sprawy nie ma związku z ochroną interesu społecznego. Wskazanie, że główną intencją S. jest przeciwstawienie się działaniom zmierzającym do dezorientacji na rynku i zatarcia różnic pomiędzy produktami o różnej jakości, budzi wątpliwości, gdyż z treści wniosku wynika, że S. jest zainteresowane konkretnym wynikiem tej sprawy. Powołanie się przez S. na ochronę ogółu konsumentów, jako wykazanie spełnienia przesłanki interesu społecznego w sytuacji, gdy tak naprawdę podziela ono stanowisko wyłącznie jednej ze stron powoduje, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż nie uzasadnia interesu społecznego, lecz wskazuje na poparcie indywidualnego interesu jednej ze stron.

Skarżący nie zgadzając się z rozstrzygnięciem w terminie wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z [...] stycznia 2018 r. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów postępowania administracyjnego:

1. art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. poprzez odmowę dopuszczenia go do udziału w postępowaniu z powołaniem się na brak spełnienia przesłanki interesu społecznego, o której mowa w przywołanym przepisie, podczas gdy działania zmierzające do ochrony praw konsumenta na rynku materiałów budowlanych oraz zapewnienia wysokiej jakości produktów i uczciwej konkurencji stanowią ważny interes społeczny, który uzasadnia dopuszczenie go do udziału w przedmiotowym postępowaniu;

2. art. 7, art. 77 § 1 i art. 50 § 1 k.p.a. oraz art. 244 ust. 13 p.w.p poprzez zaniechanie całościowego i dogłębnego zbadania stanu faktycznego sprawy, a w szczególności - w przypadku powzięcia przez Urząd Patentowy RP wątpliwości co do realizacji przez niego interesu społecznego - brak wezwania go do udzielenia wyjaśnień w tym zakresie, pomimo gotowości do przedstawienia pisemnego stanowiska w tym przedmiocie, jak również brak przeprowadzenia rozprawy w celu szczegółowego wskazania okoliczności przemawiających za dopuszczeniem go do udziału w postępowaniu i wyjaśnienia ewentualnych wątpliwości organu w tym zakresie;

3. art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez ograniczenie się w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia do ogólnikowego stwierdzenia, że sympatyzuje z jedną ze stron postępowania, przy jednoczesnym braku ustosunkowania się do jego twierdzeń wskazujących na istnienie interesu społecznego w dopuszczeniu go do udziału w postępowaniu.

Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i poprzedzającego go postanowienia wydanego w I instancji oraz zasądzenia zwrotu kosztów postępowania.

W uzasadnieniu skargi skarżący rozwinął poszczególne zarzuty, podtrzymując dotychczasowe stanowisko prezentowane w toku postępowania. Podniósł, że w jego ocenie, okoliczność prezentowania przez organizację społeczną - wnioskującą o dopuszczenie do udziału w postępowaniu - stanowiska zbliżonego do stanowiska jednej ze stron postępowania jest irrelewantna dla oceny spełnienia przesłanki interesu społecznego.

W odpowiedzi na skargę Urząd Patentowy RP wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga została przez Sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. dalej: p.p.s.a.), zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, na które służy zażalenie.

Przedmiotem oceny Sądu jest postanowienie Urzędu Patentowego RP z [...] stycznia 2018 r. utrzymujące w mocy postanowienie tego organu z [...] lipca 2017 r. o odmowie dopuszczenia skarżącego do udziału na prawach strony w postępowaniu administracyjnym w sprawie z wniosku innego podmiotu o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy graficzny o numerze [...].

Sporna na gruncie niniejszej sprawy kwestia możliwości udziału S. w postępowaniach zainicjowanych wnioskami innych podmiotów była już wielokrotnie przedmiotem oceny Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie m.in. w sprawach o sygn. akt VI SA/Wa 583/17, VI SA/Wa 584/17, VI SA/Wa 592-595/17, VI SA/Wa 1915/19 i VI SA/Wa 1916/19. Zaprezentowany przez składy orzekające w ww. sprawach pogląd Sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni akceptuje.

Jak stanowi art. 31 § 1 k.p.a. organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym przysługują dwa uprawnienia, tj. prawo żądania wszczęcia postępowania w sprawie dotyczącej innej osoby oraz prawo żądania dopuszczenia tej organizacji do udziału w postępowaniu dotyczącej innej osoby, jeżeli jest to uzasadnione jej celami statutowymi i gdy przemawia za tym interes społeczny. Organ administracji publicznej, uznając żądanie organizacji społecznej za uzasadnione, postanawia o wszczęciu postępowania z urzędu lub o dopuszczeniu organizacji do udziału w postępowaniu - art. 31 § 2 k.p.a. Organizacja społeczna uczestniczy w postępowaniu na prawach strony (§ 3 art. 31 k.p.a.).

Powyższy przepis przewiduje zatem dwie przesłanki, od spełnienia których zależy uwzględnienie żądania organizacji społecznej: po pierwsze - jest to uzasadnione celami statutowymi tej organizacji i po drugie - przemawia za tym interes społeczny. Przesłanki te muszą być spełnione łącznie. Nie spełnienie chociażby jednego z tych warunków powoduje, że organ administracji winien odmówić organizacji społecznej dopuszczenia do udziału w postępowaniu (por. P. Gołaszewski (w:) Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. R. Hauser, M. Wierzbowski, 2. wyd. zm. i uzup., C.H. Beck, Warszawa 2015, s. 232-233).

Z przepisu art. 31 § 1 in fine wynika, że żądania organizacji społecznej, o których mowa w pkt 1 i 2 tego przepisu, muszą być uzasadnione celami statutowymi tej organizacji. Musi zatem istnieć merytoryczne powiązanie przedmiotu postępowania administracyjnego z celami i zakresem działania (przedmiotem działalności) organizacji społecznej. Z reguły przedmiot i cel działania organizacji społecznej są określone w jej statucie, chyba że przepisy prawa nie wymagają uchwalenia statutu (por. A. Wróbel (w:) M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Zakamycze, 2000, s.283 i n.).

Nawet wtedy jednak, gdy udział organizacji społecznej w postępowaniu jest uzasadniony jej celami statutowymi, organ administracji publicznej może uznać żądanie organizacji społecznej za niezasadne ze względu na interes społeczny (M. Jaśkowska, A. Wróbel, Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz, Kraków 2000, s. 285-286). Obowiązkiem organu administracji publicznej jest wyważenie w konkretnym wypadku wymagań interesu społecznego i wymagań realizacji konkretnych celów statutowych organizacji społecznej. Pojęcie "interesu społecznego" wymaga każdorazowo indywidualnej oceny.

W rozpoznawanej sprawie Urząd Patentowy stwierdził, że S. nie wykazało, że jego udział w niniejszym postępowaniu leży w interesie społecznym. Zatem jedna z przesłanek dopuszczenia go do udziału w tym postępowaniu, określona w art. 31 k.p.a., tj. istnienie interesu społecznego, nie została w przypadku wniosku spełniona.

Naczelny Sąd Administracyjny w wielu swoich orzeczeniach podnosił, że nie wystarczy ogólnikowe sformułowanie przez organizację społeczną, że działa w interesie społecznym, powoływanie się na ochronę środowiska, ochronę zdrowia czy życia ludzi, bo są to cele wskazane bardzo ogólnie i na tej zasadzie każda organizacja musiałaby być dopuszczona do udziału w każdym postępowaniu. Chodzi o to, aby powołując się na interes społeczny, który jest interesem ogólnym, organizacja nie używała ogólnikowych stwierdzeń, lecz wskazywała konkretne okoliczności faktyczne, prawne, które mogą świadczyć o tym, że powinna w tym postępowaniu uczestniczyć. Nie muszą to być takie okoliczności, które już rzeczywiście wystąpiły, ale okoliczności, które mogą zaistnieć. Aby organizacja społeczna została dopuszczona do udziału w danym postępowaniu na prawach strony winna podać takie okoliczności, które będą świadczyły o tym, że jej udział w tym postępowaniu jest zasadny, bo zachodzą wątpliwości co do pewnego rodzaju okoliczności i jej udział może dodatkowo zagwarantować, że te okoliczności zostaną prawidłowo wyjaśnione (por. wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 5 listopada 2014 r., sygn. akt II OSK 985/13; z dnia 15 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 2194/13 - CBOSA).

W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2015 r. sygn. akt II GSK 1699/14 wyrażono pogląd, że dopuszczenie organizacji do udziału w postępowaniu nie może być "niejako automatyczne". Interes społeczny, który towarzyszyć musi wnioskowi o dopuszczenie do udziału w postępowaniu dotyczącym innej osoby, należy interpretować każdorazowo na tle określonego stanu prawnego i przepisów mających zastosowanie w tym postępowaniu oraz stanu faktycznego ustalonego w sprawie. W literaturze prawniczej i w orzecznictwie podkreśla się też, że udział organizacji społecznej w postępowaniu administracyjnym na prawach strony nie może służyć partykularnym celom samej organizacji społecznej, lecz musi odpowiadać wymaganiom racjonalnie pojmowanej kontroli społecznej nad postępowaniem administracyjnym w sprawach indywidualnych i działaniem w nim organów administracyjnych (por. B.Adamiak, J. Borkowski, Kodeks Postępowania Administracyjnego. Komentarz, Warszawa 2005, s. 257; wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 lipca 2008 r., sygn. akt II OSK 843/07, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 marca 2017 r. sygn. akt II GSK 1667/15 - CBOSA).

Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie skarżące S. nie podało żadnych konkretnych okoliczności, mających przemawiać za dopuszczeniem tego S. do udziału w postępowaniu o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy na prawach strony.

W szczególności, jak słusznie uznał Urząd Patentowy RP powoływanie się na zasady ogólne jak "uczciwa konkurencja", "ochrona praw konsumenta" czy też "dezorientacja na rynku" oraz "dbałość o jakość towarów" nie mogą same w sobie, a mianowicie bez indywidualizacji tych okoliczności faktycznych, uzasadniać interesu społecznego.

Sąd zauważa, że przy ustaleniu spełnienia przesłanek warunkujących dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym dotyczącym praw lub obowiązków osób trzecich nie jest dopuszczalna wykładnia rozszerzająca, albowiem dopuszczenie innego podmiotu, który nie broni własnego interesu prawnego zmienia układ praw procesowych strony, przyznając te prawa także innemu podmiotowi (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 czerwca 2009 r., sygn. akt II OSK 897/08 - LEX nr 549644).

W tej sytuacji powołanie się przez skarżące S. na cele statutowe - na takie ogólnikowe wartości jak działania zmierzające do ochrony praw konsumenta na rynku materiałów budowlanych oraz zapewnienia wysokiej jakości produktów i uczciwej konkurencji, które w mniemaniu skarżącego stanowią jednocześnie ważny interes społeczny, który uzasadnia dopuszczenie go do udziału w przedmiotowym postępowaniu jest w ocenie Sądu niewystarczające. Ponadto, cele statutowe nie mogą być utożsamiane z interesem społecznym bowiem jak wyżej wskazano są to dwie odrębne przesłanki ustawowe z których każda jest inna i które muszą być spełnione łącznie.

Idąc tym tokiem rozumowania należy zwrócić uwagę, że postępowanie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy jest postępowaniem szczególnym, w którym organ jakim jest Urząd Patentowy nie bada charakteru stosunków gospodarczych istniejących na rynku czy też jakości tych produktów, a jedynie rozstrzyga czy dany znak towarowy był rzeczywiście używany zgodnie z obowiązującymi przepisami.

Stąd też skoro wniosek skarżącego o dopuszczenie do udziału w postępowaniu nie został poparty żadnymi konkretnymi argumentami zatem tak ogólnikowo sformułowany wniosek nie może być uznany za spełniający wymogi wykazania przez organizację społeczną przesłanek z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a. Także we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy S. nie przytoczyło konkretnych okoliczności, argumentów przemawiających za uznaniem, że spełnione zostały łącznie przesłanki z art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.

Po drugie, warunek interesu społecznego nie jest spełniony w sytuacji, gdy inicjatywa skarżącej organizacji społecznej ma na celu udzielenie poparcia jednej ze stron postępowania, co trafnie wychwycił organ. Ta okoliczność nie daje jednak podstaw do przyjęcia, że w interesie społecznym leży dopuszczenie S. do udziału w postępowaniu administracyjnym o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego.

W niniejszej sprawie Sąd doszedł do przekonania, że argumentacja podana przez S. jest niewystarczająca do uznania, że wykazało ono istnienie przesłanek warunkujących dopuszczenie do udziału w toczącym się postępowaniu administracyjnym. Nie można zaakceptować sytuacji, w której organizacja społeczna za pomocą jedynie ogólnikowych stwierdzeń stara się wykazać potrzebę wzięcia udziału w postępowaniu, przerzucając tym samym na organ administracji ciężar precyzyjnego ustalenia przesłanek zasadności tego żądania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2015 r., II OSK 2808/13). Samo odwoływanie się do celów statutowych organizacji lub też ich utożsamiane z interesem społecznym nie jest wystarczające do przyjęcia, że interes społeczny w danej sprawie przemawia za dopuszczeniem organizacji do udziału w postępowaniu. Bez skonkretyzowania interesu społecznego i bez odniesienia go do poszczególnej, indywidualnej sprawy, organizacja społeczna nie może skutecznie skorzystać z instytucji przewidzianej w art. 31 § 1 pkt 2 k.p.a.

Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wszystkie zarzuty skargi nie zasługują na uwzględnienie a zatem skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie zawiera uzasadnionych podstaw.

Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.