Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 582/16
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2016-10-03 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6079 Inne o symbolu podstawowym 607
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 53 par. 1,  art. 58 par. 1 pkt 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Władysław Kulon po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 3 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Wojewody D. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości postanawia: odrzucić skargę.


UZASADNIENIE

Z. K. pismem nadanym w dniu 20 lipca 2016 r. w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na opisaną w sentencji decyzję Wojewody D., adresując przesyłkę bezpośrednio na adres Sądu (koperta: k. 4 akt sądowych).

Przesyłka zawierająca skargę wpłynęła do tut. Sądu w dniu 27 lipca 2016 r. i tego samego dnia została przesłana Wojewodzie D., który w odpowiedzi na tę skargę wniósł o jej odrzucenie lub oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r. poz. 718; dalej: p.p.s.a.), skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 p.p.s.a).

Jak wynika z akt sprawy, zaskarżoną decyzję Wojewody D. doręczono skarżącemu w dniu 24 czerwca 2016 r. Zwrócić przy tym należy uwagę, że na s. 14 zaskarżonej decyzji znajduje się prawidłowe pouczenie dla strony, wskazujące, że skargę do sądu administracyjnego należy wnieść za pośrednictwem Wojewody D. w terminie 30 dni od dnia doręczenia decyzji.

Z powyższego wynika, że termin 30-dniowy do wniesienia skargi upływał w dniu 24 lipca 2016 r., a że była to niedziela, to w myśl art. 83 § 2 p.p.s.a. za ostatni dzień terminu do wniesienia skargi trzeba przyjąć dzień 25 lipca 2016 r. (poniedziałek). Skarga została nadana za pośrednictwem właściwego operatora pocztowego w dniu 20 lipca 2016 r., lecz bezpośrednio do Sądu, który otrzymawszy ją w dniu 27 lipca 2016 r., przekazał ją Wojewodzie D.. Rozstrzygnięcia przez Sąd wymagało zatem, jaką datę przyjąć dla oceny tego, czy strona zachowała 30-dniowy termin do wniesienia skargi.

Rozpoznając sprawę Sąd doszedł do przekonania, że jeśli skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, który następnie przekazał ją organowi właściwemu, to o zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a., decyduje data nadania skargi przez Sąd na adres właściwego organu. Pogląd Sądu w tym zakresie jest zbieżny ze stanowiskiem wypracowanym w orzecznictwie sądowym, w którym podkreśla się, że o zachowaniu terminu do wniesienia skargi decyduje data nadania skargi do właściwego organu administracji publicznej (zob. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II FSK 1418/10, z dnia 27 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OSK 659/11, z dnia 8 kwietnia 2014 r., sygn. akt II GSK 597/14, z dnia 14 maja 2014 r., sygn. akt II FSK 783/14, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, że skarga została wniesiona po upływie terminu do jej wniesienia. Skoro bowiem skarga wpłynęła w dniu 27 lipca 2016 r. do Sądu i tego dnia została nadana na adres Wojewody D., to datę 27 lipca 2016 r. trzeba uznać za dzień wniesienia skargi. Termin do wniesienia skargi upłynął zaś z dniem 25 lipca 2016 r. Zatem skarga została wniesiona po upływie terminu 30-dniowego do jej wniesienia.

Reasumując, skargę należało odrzucić, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.