Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt II SAB/Kr 411/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2015-02-04 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
658
Hasła tematyczne: Administracyjne postępowanie
Skarżony organ: Wójt Gminy
Treść wyniku: oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.1 ust.1 , art. 13 ust.1
journal: Dz.U. 2014 poz 782
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - tekst jednolity
article: art. 151
journal: Dz.U. 2010 nr 45 poz 270
law: Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 5 marca 2010 r. w sprawie nagród rocznych, nagród uznaniowych i zapomóg  funkcjonariuszy Straży Granicznej

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski Sędziowie: WSA Krystyna Daniel WSA Beata Łomnicka (spr.) Protokolant: Urszula Czerwińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 lutego 2015 r. sprawy ze skargi T.P. na bezczynność Rady Gminy K. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej skargę oddala.


UZASADNIENIE

W dniu 28 listopada 2014 r. T.P. wniósł skargę na bezczynność Wójta Gminy K. wskazując, iż organ ten nie udostępnił informacji publicznych o jakie skarżący zwrócił się we wniosku złożonym w dniu 24 października 2014 r., a także odmówiono wydania decyzji administracyjnej w tym przedmiocie. W uzasadnieniu skargi wskazał, że wnioskowane do udostępnienia pisma wytworzone przez obywateli, skierowane i odnoszące się do Rady Gminy, są informacją publiczną i we właściwym czasie winny być udostępnione skarżącemu jako radnemu Gminy K. , oraz przede wszystkim winny trafić na forum Rady Gminy i tam być rozstrzygnięte.

W odpowiedzi na skargę Wójt Gminy K. wniósł o jej oddalenie, uznając ją za bezzasadną. W uzasadnieniu wskazał, że nie jest możliwe skuteczne podniesienie zarzutu bezczynności organowi w sytuacji, gdy żądana informacja nie stanowi informacji publicznej. W tej sytuacji organ nie jest bowiem zobowiązany ani do udostępnienia żądanej informacji, ani do wydania decyzji o odmowie jej udostępnienia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje:

W dniu 24 października 2014 r. T.P. złożył wniosek do Urzędu Gminy w K. o udostępnienie informacji publicznej, której przedmiotem miały być "wszystkie pisma złożone przez obywateli skierowane do Rady Gminy K. w okresie od 22 listopada 2010 r. do 23 listopada 2014 r."

Wójt Gminy K. w dniu 7 listopada 2014 r., powołał się na odpowiedź z dnia 3 października 2014 r. udzieloną skarżącemu w identycznej sprawie obejmującej jedynie inny czasokres. Następnie skarżący pismem z dnia 13 listopada 2014 r. wniósł o wydanie w sprawie decyzji. W dniu 17 listopada 2014 r. Wójt poinformował pisemnie skarżącego, że zgodnie z przepisami ustawy o dostępie do informacji publicznej forma decyzji administracyjnej jest zastrzeżona wyłącznie dla informacji publicznej. Jeżeli żądanie nie dotyczy informacji publicznej, organ odpowiada zwykłym pismem sporządzonym z zachowaniem przewidzianych terminów.

Analiza postępowania Wójta Gminy K. w przedmiocie wniosku skarżącego o udostępnienie informacji publicznej, w kontekście złożonej skargi na bezczynność organu, prowadzić musiała do oddalenia skargi jako bezzasadnej. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1269 z późn. zm.), sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. W szczególności, w myśl art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm., dalej p.p.s.a.), kontrola sądu obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na bezczynność: 1) organów w zakresie wydawania przez nie decyzji administracyjnych, 2) postanowień wydanych w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończących postępowanie, postanowień rozstrzygających sprawę co do istoty, postanowień wydanych w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym na które służy zażalenie, 3) innych niż wskazane wyżej aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa oraz 4) pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanych w indywidualnych sprawach.

Sprawa przedmiotowej bezczynności w zakresie udzielania informacji publicznej podlega kontroli sądu administracyjnego, gdyż udzielanie informacji publicznej stanowi akt lub odpowiednio czynność z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa.

Na wstępie skład rozpoznający sprawę ustalił, że spełnione zostały warunki formalne do wystąpienia ze skargą na bezczynność, gdyż nie musi ona być poprzedzona żadnym środkiem zaskarżenia (por. wyrok NSA z dnia 24 maja 2006 r., I OSK 601/05).

Zasadniczym problemem prawnym w kontrolowanej sprawie, który wymaga rozstrzygnięcia, jest ustalenie, czy informacje, których udostępnienia domaga się skarżący w postaci kserokopii wszystkich pism złożonych przez obywateli, a skierowanych do Rady Gminy K. w okresie od 22 listopada 2010 r. do 23 listopada 2014 r. to informacje publiczne, podlegające udostępnieniu w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej

(t.j. DZ.U. 2014.782) w skrócie u.d.i.p.

Prawo do informacji o działalności organów władzy publicznej zostało zagwarantowane w art. 61 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Obejmuje ono, między innymi, dostęp do dokumentów. Ograniczenie tego prawa może nastąpić wyłącznie ze względu na określone w odrębnych ustawach przesłanki dotyczące ochrony wolności i praw innych osób oraz ochronę porządku publicznego, bezpieczeństwa lub ważnego interesu gospodarczego państwa (art. 61 ust. 3 Konstytucji). W myśl art. 61 ust. 4 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej, tryb udzielania informacji, o których mowa w tym artykule określają ustawy i realizację powyższego przepisu stanowi właśnie u.d.i.p.

Stosownie do art. 1 ust. 1 u.d.i.p. każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu tej ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach w niej określonych.

Informacją publiczną będzie każda wiadomość wytworzona lub odnoszona do władz publicznych, a także wytworzona lub odnoszona do innych podmiotów wykonujących funkcje publiczne w zakresie wykonywania przez nie zadań władzy publicznej i gospodarowania mieniem komunalnym lub mieniem Skarbu Państwa. Informacja publiczna dotyczy sfery faktów (tak Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 18 listopada 2004 r., sygn. akt II SAB/Wa 166/04, opub. w LEX nr 164699). Jest nią treść dokumentów wytworzonych przez organy władzy publicznej i podmioty niebędące organami administracji publicznej, treść wystąpień i ocen przez nie dokonywanych, niezależnie do jakiego podmiotu są one kierowane i jakiej sprawy dotyczą (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z 31 sierpnia 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 1009/05, opub. w LEX nr 188310). Informację publiczną stanowi treść wszelkiego rodzaju dokumentów odnoszących się do organu wykonującego władzę publiczną, związanych z nimi bądź w jakikolwiek sposób dotyczących ich.

Informacją publiczną będą nie tylko dokumenty bezpośrednio zredagowane i technicznie wytworzone przez organ administracji publicznej, ale przymiot taki będą posiadać także te, których organ używa do zrealizowania powierzonych prawem zadań. Bez znaczenia jest również i to w jaki sposób znalazły się one w posiadaniu organu i jakiej sprawy dotyczą. Ważne natomiast jest to, by dokumenty takie służyły realizowaniu zadań publicznych przez organ i odnosiły się do niego bezpośrednio. Innymi słowy, dokumenty takie muszą wiązać się ze sferą faktów zaistniałych po stronie organu (tak też Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 9 stycznia 2006 r., sygn. akt II SA/Wa 2043/05, opub. w LEX nr 196314). Są nią zarówno treści dokumentów bezpośrednio przez nie wytworzonych, jak i te, których używają przy realizacji przewidzianych prawem zadań (także te, które tylko w części ich dotyczą), nawet gdy nie pochodzą wprost od nich.

W kontekście powyższych wywodów należy ponownie przytoczyć treść wniosku skarżącego z dnia 24 października 2014 r., w którym wnosi on o udostępnienie kserokopii "wszystkich pism złożonych przez obywateli, a skierowanych do Rady Gminy K. w okresie od 22 listopada 2010 r. do 23 listopada 2014 r." W ocenie Sądu tak sformułowany wniosek nie dotyczy informacji publicznych. Jak wyżej wywiedziono informacją publiczną jest każda informacja wytworzona lub odnosząca się do władz publicznych. Zatem aby skutecznie domagać się udostępnienia informacji publicznej wnioskodawca winien wskazać jakiej informacji oczekuje poprzez wskazanie jej zakresu, przedmiotu lub innych danych pozwalających organowi na jej określenie i odszukanie. Informacja publiczna dotyczyć musi bowiem jakiegoś faktu, zdarzenia lub czynności. Zdaniem Sądu w niniejszej sprawie wniosek wobec braku skonkretyzowania jakiej treści informacji skarżący się domaga, nie może być traktowany jako wniosek o udostępnienie informacji publicznej. Nie wszystko , co znajduje się w szeroko pojętym spektrum działania organów administracji, może stanowić przedmiot prawa do udzielenia informacji publicznej. Podkreślenia bowiem wymaga , że prawo do informacji publicznej obejmuje prawo żądania udzielenia określonej informacji.

Z powyższych względów należy stwierdzić, że żądanie wniosku skarżącego w niniejszej sprawie przekraczał zakres prawa do domagania się udzielenia informacji publicznej, zatem przyjęty tryb postępowania w rozpatrzeniu przez organ administracyjny niniejszego wniosku był prawidłowy, a udzielane w tym przedmiocie informacje nie uchybiały w ocenie Sądu terminom określonym w ustawie o dostępie do informacji publicznej (art. 13 ust.1).

Wobec bezzasadności skargi na bezczynność organu Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 151 p.p.s.a.