Postanowienie WSA w Łodzi, sygn. akt III SAB/Łd 56/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia: 2015-03-20 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
658
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi kasacyjnej
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Odrzucono skargę kasacyjną
Powołane przepisy: article: art. 49, art. 175 par. 1-3, art. 178
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi – Wydział III w składzie następującym: Przewodnicząca Sędzia WSA Ewa Cisowska - Sakrajda po rozpoznaniu w dniu 20 marca 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. trwającą od 10 czerwca 2014 r. w przedmiocie wykroczenia postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. U.K.


UZASADNIENIE

Postanowieniem z dnia 28 stycznia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę Z.S. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w Ł. trwającą od 10 czerwca 2014 r. w przedmiocie wykroczenia.

Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem doręczono skarżącemu w dniu 2 lutego 2015 r.

Nie zgadzając się z powyższym postanowieniem, w dniu 4 marca 2015 r. skarżący wniósł do sądu sporządzoną przez siebie skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej jako p.p.s.a., zasadą w postępowaniu sądowoadministracyjnym jest, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Przepis ten wprowadza w stosunku do skargi kasacyjnej, która jest sformalizowanym środkiem zaskarżenia przysługującym od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie, tzw. przymus adwokacko – radcowski. Wyjątki od tej zasady zostały wskazane w art. 175 § 2 i 3 p.p.s.a. Z treści tych przepisów wynika, że wymogu sporządzenia skargi kasacyjnej przez adwokata lub radcę prawnego nie stosuje się, jeżeli skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo jeżeli skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego i rzecznika patentowego, ale tylko w określonych kategoriach spraw, tj. przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, natomiast przez rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej. W orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że nie sporządzenie skargi kasacyjnej przez jedną z osób wskazanych w art. 175 p.p.s.a. stanowi brak, który nie podlega uzupełnieniu w trybie określonym w art. 49 p.p.s.a. Skarga taka jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 178 p.p.s.a. (por. np. postanowienia NSA: z dnia 18 października 2004 r., FZ 308/04; z dnia 18 grudnia 2012 r., II FZ 1016/12; z dnia 20 grudnia 2012 r., II OZ 1130/12; z dnia 20 grudnia 2012 r., I OZ 937/12; z dnia 6 lutego 2013 r., II OZ 48/13). Sporządzenie skargi kasacyjnej przez osoby wymienione w treści art. 175 p.p.s.a. z zachowaniem określonych w tym przepisie wymogów jest zatem warunkiem koniecznym dopuszczalności tego środka zaskarżenia.

W niniejszej sprawie, doręczając skarżącemu odpis postanowienia o odrzuceniu skargi, sąd pouczył skarżącego o tym, że skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem lub radcą prawnym. Wskazał również, że niezachowanie tego wymogu spowoduje odrzucenie skargi kasacyjnej bez merytorycznego rozpoznania. Jednakże mimo tego wyraźnego pouczenia skarżący złożył skargę kasacyjną sporządzoną przez siebie osobiście. Nie wykazał przy tym, że należy do kręgu osób wskazanych w treści art. 175 § 1-3 p.p.s.a. Z akt sprawy również fakt ten w żaden sposób nie wynika. W tej sytuacji skargę kasacyjną skarżącego należy uznać za niedopuszczalną.

W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 178 p.p.s.a. sąd orzekł, jak w postanowieniu.

U.K.