Postanowienie WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 1830/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-10-23 00:00:00+02:00 ()
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Odrzucenie zażalenia
Skarżony organ: Dyrektor Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa
Treść wyniku: Odrzucono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 220, art. 44 KPA
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Krawczak po rozpoznaniu w dniu 23 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 maja 2015 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi na postanowienie Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia [...] kwietnia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do złożenia wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia - odrzucić zażalenie -


UZASADNIENIE

W piśmie z dnia 12 czerwca 2014 r. A. W. wniosła o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu ww. wniosku skarżąca wskazała, że od początku maja do 10 czerwca 2014 r. z uwagi na chorobę nie była w stanie sporządzić i złożyć we właściwym terminie skargi.

Wskazanym postanowieniem z dnia 12 maja 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wskazano, że strona w niedostateczny sposób wykazała brak swojej winy w uchybieniu terminu, o przywrócenie którego wnosiła.

Pismem z dnia 27 maja 2015 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe postanowienie, domagając się jego uchylenia i przywrócenia terminu do wniesienia skargi, wskazując, że Sądowi zostały przedstawione wszystkie okoliczności świadczące o tym, że skarżąca nie mogła w terminie sporządzić i wnieść skargi, jak również nie mogła liczyć na pomoc innych osób.

Zarządzeniem z dnia 21 lipca 2015 r. skarżącą wezwano do uzupełnienia braku formalnego zażalenia poprzez uiszczenie wpisu w wysokości 100 (sto) złotych. Wezwanie nie zostało przez skarżącą odebrane pomimo dwukrotnego awizowania, w dniu 27 lipca 2015 r. oraz 4 sierpnia 2015 r.

W dniu 27 sierpnia 2015 r. zwrócono się do Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z zapytaniem, czy skarżąca uiściła kwotę wpisu. Z uzyskanej odpowiedzi wynika, że nie zidentyfikowano wpłaty do wskazanej w zapytaniu sprawy (stan na dzień 27 sierpnia 2015 r.).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata sądowa. Opłatą sądową jest między innymi wpis od zażalenia (art. 212 § 1 p.p.s.a.). Zażalenie, od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu (art. 220 § 3 p.p.s.a.).

W niniejszej sprawie skarżąca został wezwana do uiszczenia wpisu od wniesionego zażalenia.

Aby określić termin doręczenia ww. wezwania, należy odwołać się do uregulowań dotyczących doręczeń zawartych w Kodeksie postępowania administracyjnego (Dz. U. 2013 poz. 267 z późn. zm.; dalej: k.p.a.)

Zgodnie z treścią art. 42 k.p.a. pisma doręcza się osobom fizycznym w ich mieszkaniu lub miejscu pracy (§ 1), w lokalu organu administracji publicznej, jeżeli przepisy szczególne nie stanowią inaczej (§2), lub w razie niemożności doręczenia pisma w sposób określony w § 1 i 2, a także w razie koniecznej potrzeby, w każdym miejscu, gdzie się adresata zastanie (§3).

Artykuł 43 k.p.a. mówi, iż w przypadku nieobecności adresata pismo doręcza się, za pokwitowaniem, dorosłemu domownikowi, sąsiadowi lub dozorcy domu, jeżeli osoby te podjęły się oddania pisma adresatowi. O doręczeniu pisma sąsiadowi lub dozorcy zawiadamia się adresata, umieszczając zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy to nie jest możliwe, w drzwiach mieszkania.

Natomiast art. 44 k.p.a. reguluję kwestie tzw. doręczenia zastępczego. W razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43, paragraf 1 pkt 1 ww. artykułu mówi, iż operator pocztowy w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe przechowuje pismo przez okres 14 dni w swojej placówce pocztowej - w przypadku doręczania pisma przez operatora pocztowego. Zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej lub, gdy nie jest to możliwe, na drzwiach mieszkania adresata, jego biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe, bądź w widocznym miejscu przy wejściu na posesję adresata (§2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia (§3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§4).

W niniejszej sprawie próbę doręczenia wezwania podjęto w dniu 27 lipca 2015 r. a wobec niezastania adresata pozostawiono w skrzynce oddawczej informację o możliwości odebrania jej w placówce pocztowej. Następnie przesyłkę awizowano ponownie w dniu 4 sierpnia 2015 r., a ostatecznie zwrócono Sądowi w dniu 12 sierpnia 2015 r. Upłynął zatem wskazany powyżej okres 14 dni od dnia podjęcia próby osobistego doręczenia wezwania.

W konkluzji należy zatem przyjąć, że jego zastępcze doręczenie skutecznie nastąpiło w dniu 10 sierpnia 2015 r. Wobec tego termin do uiszczenia wpisu upływał w dniu 17 sierpnia 2015 r. Jak ustalono, do dnia 27 sierpnia 2015 r. nie zidentyfikowano wpłaty wpisu sądowego do niniejszej sprawy (potwierdzenie powyższego – k. 121v.).

Mając na względzie powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 w związku z art. 197 § 1 i 58 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.