Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt VIII SA/Wa 217/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2014-05-15 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 648  Sprawy z zakresu informacji publicznej i prawa prasowego
Hasła tematyczne: Dostęp do informacji publicznej
Skarżony organ: Prokurator
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 3 ust. 1 pkt 1;  art. 4 ust. 3;  art. 16 ust. 1 i  ust. 2
journal: Dz.U. 2001 nr 112 poz 1198
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędziowie Sędzia WSA Artur Kot, Sędzia WSA Iwona Szymanowicz-Nowak (sprawozdawca), Protokolant Referent stażysta Magdalena Krawczyk, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 maja 2014 r. sprawy ze skargi D. P. na decyzję Prokuratora Okręgowego w [...] z dnia [...] stycznia 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej 1) oddala skargę; 2) przyznaje od Skarbu Państwa i nakazuje wypłacić ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. P. kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych oraz kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych stanowiącą 23% podatku VAT, tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu.


UZASADNIENIE

Przedmiotem rozpoznania w niniejszym postępowaniu jest skarga D. P. na decyzję Prokuratora Okręgowego w R. z dnia [...] stycznia 2014 r., znak [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej.

Stan faktyczny i prawny sprawy przedstawia się następująco:

Pismem z dnia [...] września 2013 r. (data wpływu do organu – [...] września 2013 r.), skierowanym do Prokuratora Rejonowego [...] – [...] w R. (dalej: "Prokurator Rejonowy", "organ I instancji"), D. P. (dalej: "skarżący", "strona") zwrócił się o udzielenie mu prawa wglądu do akt sprawy [...] tego organu oraz prawa do wykonania fotokopii lub wystąpienia o kserokopie interesujących go dokumentów. Wskazał, iż byłoby najlepiej, gdyby otrzymał skan akt ww. sprawy lub interesujących go dokumentów na wskazany adres poczty elektronicznej. Uzasadniając złożony wniosek skarżący argumentował, że zgodnie z art. 6 ust. 1 pkt 4 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r. Nr 112, poz. 1198 ze zm., zwana dalej "u.d.i.p."), udostępnieniu podlega informacja publiczna, w tym treść i postać dokumentów urzędowych. Wywiódł, że zeznania świadków i podejrzanych w sprawie, uzasadnienie do postanowień o umorzeniu śledztwa, protokoły, wszelkiego rodzaju notatki urzędowe i dokumenty dotyczące innych czynności przeprowadzonych przez prokuraturę, po ich anonimizacji stanowią informację publiczną.

Pismem z dnia [...] września 2013 r. organ I instancji poinformował skarżącego, że w trybie u.d.i.p. możliwe jest udostępnienie informacji publicznej, a nie akt zakończonego postępowania karnego. Ponadto prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej i ochronę jej danych osobowych. Żądanie udostępnienia dokumentacji, zawierającej dane osobowe osób, z którymi wykonano czynności procesowe w toku sprawy, podlega anonimizacji i wymaga wykazania przez stronę istnienia szczególnego interesu publicznego uzasadniającego żądanie udostępnienia danych.

W odpowiedzi na powyższe skarżący w dniu [...] października 2013 r. złożył pismo, w którym domagał się udostępnienia tych dokumentów, które wymienił w piśmie z dnia [...] września 2013 r., tj.: zeznań świadków i podejrzanych w sprawie, uzasadnienia do postanowień o umorzeniu śledztwa, protokołów, wszelkiego rodzaju notatek urzędowych i dokumentów dotyczących innych czynności przeprowadzonych przez prokuraturę, które po ich anonimizacji stanowią informację publiczną. Ponadto wniósł o przesłanie mu kart przeglądowych sprawy, na podstawie których określi konkretne dokumenty o udostępnienie których wnosi. Podał, że już wielokrotnie wykazywał interes publiczny, bowiem nikt inny, tylko on dąży do pełnego wyjaśnienia sprawy sprawiedliwego ukarania winnych i "wyplenienia patologii i kryminału" z Publicznego Gimnazjum Nr [...] w R.

Decyzją z dnia [...] października 2013 r., znak [...] Prokurator Rejonowy, działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 4 ust. 3 oraz art. 16 ust. 1 i 2 u.d.i.p., orzekł o odmowie udzielenia informacji publicznej wobec niewykazania przez skarżącego, że udzielenie tej informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Na skutek złożonego przez stronę odwołania, Prokurator Okręgowy w R. (dalej: "Prokurator Okręgowy", "organ odwoławczy") decyzją z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...]orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Ponownie rozpoznając sprawę, organ I instancji w dniu [...] grudnia 2013 r. wydał kolejną decyzję odmawiającą udostępnienia wnioskowanej przez skarżącego informacji publicznej. Podstawę rozstrzygnięcia stanowiło ustalenie przez Prokuratora Rejonowego, iż będące przedmiotem wniosku strony dokumenty stanowią informację publiczną przetworzoną, zaś skarżący nie wykazał interesu publicznego do ich udostępnienia. Wyjaśnił w tym zakresie, że akta sprawy składają się ze 118 kart, na materiał dowodowy składają się dowody z dokumentów, takich jak: akt oskarżenia w sprawie [...], wyrok Sądu Rejonowego w R. wraz z uzasadnieniem w sprawie [...], postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie [...], notatka urzędowa prokuratora oraz dowody ze źródeł osobowych, tj. protokoły przesłuchania świadków (w tym wytworzone na potrzeby innych postępowań zainicjowanych przez skarżącego). Protokoły te, oprócz danych personalnych świadków, informacji o miejscu i dacie urodzenia, miejscu zamieszkania i zajęciu, zawierają także inne informacje związane z egzaminem gimnazjalnym. Informacje tego rodzaju są informacjami dotyczącymi prywatności tych osób, których nie można ujawniać. Ponadto udostępnienie protokołów przesłuchania świadków wiązałoby się nie tylko z koniecznością prostego usunięcia danych tych świadków, ale przede wszystkim z potrzebą przeprowadzenia analizy treściowej dokumentów w celu wyszukania informacji podlegających ochronie, oznaczenia ich zakresu oraz usunięcia.

Ponadto w aktach znajdują się inne dokumenty zawierające dużą ilość danych osobowych podlegających ochronie, w tym [...] stronicowy akt oskarżenia w sprawie [...], w treści którego wskazano imiona i nazwiska przesłuchanych podejrzanych, łącznie [...] świadków, a także treść ich zeznań, w tym ustaleń, jaką liczbę punktów otrzymali z egzaminu. Także [...] stronicowe uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w R. w sprawie [...] zawiera szereg danych chronionych prawem, w tym dotyczących prywatności poszczególnych świadków. Te same uwagi dotyczą [...] stronicowego postanowienia o umorzeniu śledztwa w sprawie [...]. Organ I instancji podniósł, że w tego rodzaju dokumentach znajdują się stwierdzenia, na które powołują się w swych zeznaniach osoby przesłuchiwane, zdające egzamin gimnazjalny. Zatem zawierają dane dotyczące prywatności tych świadków.

W tym wypadku zachodzi konieczność przeprowadzenia szczegółowej analizy ww. dokumentów pod kątem ustalenia, które z nich zawierają dane ustawowo chronione, określenia zakresu tych danych, a następnie ich anonimizacja. Przeprowadzone działania miałyby charakter intelektualny, a nie tylko techniczny i wiązałyby się z koniecznością zaangażowania znacznych sił i środków, związanych z przeprowadzeniem analizy treściowej żądanych dokumentów. Tego typu czynności powinien przeprowadzić prokurator, a nie pracownik techniczny jednostki. Ostatecznie prowadziłoby to do angażowania prokuratury w zadania uboczne, polegające na udzielaniu informacji publicznej, a nie w podstawowe zadania prokuratury.

Powyższe okoliczności, w ocenie organu, powodują, że istotą żądania skarżącego jest udostępnienie mu informacji publicznej przetworzonej, której udostępnienie wymaga wykazania interesu publicznego. Zdaniem organu I instancji, skarżący nie wykazał zaistnienia ww. przesłanki. Udzielenie żądanej informacji nie ma bowiem realnego przełożenia na funkcjonowanie Prokuratury Rejonowej w R. bądź Prokuratury w ogólności. Ponadto skarżący nie zamierza wykorzystać przetworzonej informacji publicznej zgodnie z wymaganym dla jej udostępnienia interesem publicznym. Jego zamiarem jest realizacja celów osobistych, chęć dalszego ingerowania w prawomocnie zakończone postępowanie i niejako "wyręczania" Prokuratury, która w jego ocenie nie doprowadziła do ukarania przestępców w postępowaniu [...].

W odwołaniu złożonym na powołane rozstrzygnięcie i jego uzupełnieniu skarżący wniósł o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji. Podał, iż decyzja ta podjęta została z naruszeniem prawa, czyli przed terminem przysługującym mu do złożenia skargi do sądu administracyjnego na decyzję organu odwoławczego z dnia [...]grudnia 2013 r.

Decyzją z dnia [...] stycznia 2014 r. Prokurator Okręgowy, działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 ze zm., zwana dalej "k.p.a."), orzekł o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, po przedstawieniu stanu sprawy i treści obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa, organ odwoławczy stwierdził prawidłowość podjętego przez organ I instancji rozstrzygnięcia. Podał, że akta postępowania jako całość nie stanowią informacji publicznej, natomiast poszczególne dokumenty znajdujące się w aktach sprawy mogą stanowić nośnik takiej informacji. Pierwotnie skarżący domagał się wglądu do akt sprawy, a następnie dokumentów z akt sprawy karnej. Dokumenty dotyczące czynności przeprowadzonych przez prokuraturę w wykonaniu jej ustawowych zadań zawarte w aktach sprawy karnej mieszczą się w zakresie informacji publicznej, gdyż stanowią informację o działaniu organu publicznego. Wyjaśnił, iż informacja, której udostępnienia domagał się skarżący, ma charakter informacji przetworzonej.

Zgodnie ze stanowiskiem orzecznictwa, w określonych przypadkach o uznaniu informacji za przetworzoną może przesądzać konieczność analizy dokumentów w kontekście usuwania tam danych chronionych. W pewnych wypadkach udostępnienie informacji publicznej nie ogranicza się jedynie do modyfikacji technicznej i graficznej informacji, lecz związane jest z procesem analizy brzmienia informacji, nacechowanym znacznym zaangażowaniem intelektualnym. W tego rodzaju sprawach realizacja wniosku o udostępnienie informacji publicznej wiąże się nie tylko z mechanicznym usuwaniem danych chronionych, przede wszystkim danych osobowych, ale także z analizą treści dokumentów w celu odkodowania, a następnie usunięcia znajdujących się tam danych chronionych prawem. Przy ocenie charakteru informacji znaczenie ma też jej rozmiar i zakres. Żądanie sformułowane przez skarżącego wskazuje na szeroki zakres wniosku i obejmuje dokumenty dotyczące czynności dowodowych, jak i decyzje procesowe.

Prokurator Okręgowy podzielił pogląd organu I instancji, że akta postępowania przygotowawczego w sprawie [...] są obszerne. Na materiał dowodowy w tej sprawie składają się nie tylko dowody z dokumentów, takie jak: akt oskarżenia w sprawie [...], wyrok Sądu Rejonowego w R. wraz z uzasadnieniem w sprawie [...], postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie [...], notatka urzędowa prokuratora, ale i dowody z osobowych źródeł dowodowych, wytworzone na potrzeby innych postępowań, tj. protokoły przesłuchania świadków. Protokoły te, obok danych personalnych świadków, informacji o miejscu i dacie ich urodzenia, miejscu zamieszkania i zajęciu, zawierają informacje związane z egzaminem gimnazjalnym. Informacje tego rodzaju są informacjami dotyczącymi życia prywatnego, podlegającego ochronie na podstawie Konstytucji RP i ustawy o ochronie danych osobowych.

Organ odwoławczy wskazał, że udostępnienie żądanej informacji wiązałoby się z koniecznością przeprowadzenia analizy ponad stu stron dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, zarówno dotyczących przeprowadzonych dowodów, jak i podejmowanych decyzji procesowych, w celu wyselekcjonowania dokumentów zawierających dane chronione prawem, określenia zakresu tych danych i ich wyeliminowania. Przeprowadzenie tego rodzaju działań wiąże się z koniecznością zaangażowania po stronie organu znacznego nakładu sił i środków, w tym zaangażowania intelektualnego związanego z podjęciem analizy treściowej żądanych dokumentów. Co istotne, tego rodzaju działania, z uwagi na ich intelektualny, a nie techniczny wymiar, mogą być podjęte wyłącznie przez osoby mające kwalifikacje prawnicze, a zatem przez prokuratorów. Okoliczności te wpływają na uznanie żądanej przez skarżącego informacji za przetworzoną, której uzyskanie wiąże się z potrzebą wykazania, że jest ono szczególnie istotne dla interesu publicznego, zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p.

Prokurator Okręgowy podniósł w tym zakresie, że skarżący, wnioskujący o udostępnienie informacji publicznej, winien wykazać, że jest ona ważna dla potencjalnego kręgu odbiorców, jak również, że jej uzyskanie stwarza realną możliwość wykorzystania uzyskanych danych dla poprawy funkcjonowania organów Państwa i lepszej ochrony interesu publicznego. Tymczasem skarżący nie wykazał, że udostępnienie mu informacji jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wniosek dotyczy informacji o ściśle oznaczonej sprawie, wobec czego nie sposób przyjąć, że udostępnienie żądanych przez stronę dokumentów w tej jednostkowej sprawie może mieć jakiekolwiek znaczenie dla poprawy funkcjonowania organów Państwa, zwłaszcza że nie jest on podmiotem uprawnionym do weryfikacji prawidłowości wydanego postanowienia. Skarżący nie wykazał przy tym, że ma rzeczywistą możliwość wykorzystania uzyskanych informacji dla poprawy funkcjonowania prokuratury, czy innych organów Państwa.

Odnosząc się do argumentów odwołania, organ odwoławczy nie uznał stanowiska strony, że zaskarżona decyzja mogła być wydana dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi. Wyjaśnił nadto, iż uchylając poprzednią decyzję organu I instancji i przekazując mu sprawę do ponownego rozpatrzenia Prokurator Okręgowy zalecił wyjaśnienie okoliczności sprawy, a następnie dokonanie oceny materiału dowodowego i w konsekwencji niezwłoczne podjęcie nowej decyzji. Stosując się do zaleceń, organ I instancji wydał zaskarżoną decyzję. Decyzja ta zawiera wszystkie określone art. 107 § 1 k.p.a. elementy i nie jest dotknięta wadami o jakich mowa w art. 156 § 1 k.p.a., tym samym brak było przesłanek do stwierdzenia jej nieważności. Prokurator Okręgowy nie podzielił poglądu skarżącego, że organ I instancji mógł wydać zaskarżoną decyzję dopiero po upływie terminu do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, bowiem jej wydanie nie pozbawiło skarżącego prawa do wniesienia takiej skargi.

Skargę do sądu administracyjnego na powołane rozstrzygnięcie złożył skarżący, wnioskując o uchylenie zaskarżonej decyzji i nakazanie udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej. Wskazując na dotychczasowy przebieg postępowania w sprawie skarżący podał, że Prokuratura jest zobowiązana do udostępniania informacji publicznej. To, że udostępnianie informacji wymaga podjęcia wcześniej czynności materialno - technicznych jest oczywiste dla każdego i nie może być przeszkodą w udostępnianiu informacji publicznej, nawet jeśli działania te mają być czasochłonne i pracochłonne, bo na tej podstawie każdy organ mógłby zwolnić się od spełniania tego obowiązku.

Skarżący podał, iż w zdecydowanej większości akta sprawy [...] to kopie dokumentów z akt innych spraw, w szczególności [...] i [...]. Gdyby Prokurator Rejonowy udostępnił mu wcześniej dokumenty z akt [...], to nie musiałby tego robić po raz kolejny w przypadku innych spraw. Poza tym, w ocenie skarżącego, błędne jest podejście organu I instancji, który utożsamia interes publiczny z interesem Państwa oraz z interesem jego jednostki i całej prokuratury. Wskazał, iż gdyby otrzymał wnioskowane informacje publiczne, to jak najbardziej wykorzystałby je w interesie publicznym. Podtrzymał zarzut wydania decyzji przez organ I instancji przed upływem terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego, co jest sprzeczne z prawem.

Odpowiadając na skargę Prokurator Okręgowy podtrzymał argumentację zawartą w zaskarżonej decyzji i wniósł o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Oznacza to, iż sąd rozpoznając skargę ocenia, czy zaskarżona decyzja nie narusza przepisów prawa materialnego bądź przepisów postępowania administracyjnego. Zgodnie z art. 134 powołanej wyżej ustawy, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną w niej podstawą prawną. Nie może przy tym wydać orzeczenia na niekorzyść strony skarżącej, chyba że dopatrzy się naruszenia prawa skutkującego stwierdzeniem nieważności zaskarżonego aktu lub czynności.

W pierwszej kolejności wymaga wskazania, iż zgodnie z art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, obywatel ma prawo do uzyskiwania informacji o działalności organów władzy publicznej oraz osób pełniących funkcje publiczne. Ta konstytucyjna zasada znalazła swoje odzwierciedlenie w przepisach art. 1 i art. 2 u.d.i.p. stwierdzających m.in., że każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną i podlega udostępnieniu, a każdy jest uprawniony do uzyskania takiej informacji bez potrzeby wykazywania interesu prawnego lub faktycznego. Przemawia to za szerokim rozumieniem informacji publicznej jako informacji o każdym przejawie działania organów władzy publicznej. Tylko wyraźne ograniczenie ustawowe może prowadzić do naruszenia prawa do informacji publicznej.

Zgodnie z art. 4 ust. 1 u.d.i.p., obowiązane do udostępniania informacji publicznej są władze publiczne oraz inne podmioty wykonujące zadania publiczne, w szczególności organy władzy publicznej. Obowiązek informacyjny nie musi być przy tym adekwatny do ustalonego zakresu działania danego podmiotu, obowiązuje tutaj ogólna, wynikająca z art. 4 ust. 3 u.d.i.p. zasada, że do udzielenia informacji zobowiązane są podmioty będące w posiadaniu takiej informacji. W art. 6 u.d.i.p. zawarto katalog informacji publicznej podlegającej ujawnieniu. Z kolei zadaniem prokuratury jest strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw (art. 2 ustawy z dnia 20 czerwca 1985 r. o prokuraturze (Dz. U. z 2008 r. Nr 7, poz. 39 ze zm.).

W świetle powyższego nie budzi wątpliwości, iż prokuratura, realizując zadania publiczne, jakimi są: strzeżenie praworządności oraz czuwanie nad ściganiem przestępstw, zalicza się do organów władzy publicznej, o jakich mowa w art. 61 ust. 1 Konstytucji RP i art. 4 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p., a więc takich, które obowiązane są do udostępnienia informacji publicznej, jednak akta postępowania przygotowawczego jako całość nie stanowią informacji publicznej (por. uchwała NSA z dnia 9 grudnia 2013 r.,

I OPS 7/13 i wyrok NSA z dnia 28 października 2009 r., I OSK 714/09, publ. CBOSA), tylko poszczególne dokumenty znajdujące się w aktach mogą stanowić nośnik takiej informacji.

W przedmiotowej sprawie skarżący we wniosku wymienił, że chodzi mu o dostęp do akt konkretnej sprawy w postaci: zeznań świadków i podejrzanych, uzasadnienia do postanowienia o umorzeniu śledztwa, protokołów, wszelkiego rodzaju notatek urzędowych i dokumentów dotyczących innych czynności oraz kart przeglądowych.

Bezspornymi więc w niniejszej sprawie są okoliczności, że żądana przez stronę w powyższej formie informacja miała charakter informacji publicznej, a adresat wniosku należał do podmiotów zobowiązanych w rozumieniu u.d.i.p. do jej udostępnienia. Kwestię sporną stanowi natomiast okoliczność, czy słusznie odmówiono skarżącemu udostępnienia wnioskowanej informacji publicznej z uwagi na fakt, że ma ona charakter przetworzony, a skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego w jej uzyskaniu.

Zgodnie z art. 3 ust. 1 u.d.i.p., prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego. Wnioskujący o udzielenie informacji przetworzonej winien przed organem wykazać szczególnie istotny interes publiczny, bowiem w przeciwnym razie musi się liczyć z decyzją odmowną, wydaną w trybie art. 16 ust. 1 u.d.i.p. Pojęcie "interesu publicznego" nie jest zdefiniowane i funkcjonuje jako pojęcie niedookreślone, jednakże w swej istocie odnosi się do spraw związanych z funkcjonowaniem podstawowych struktur państwowych i innych podmiotów publicznych. Skuteczne działanie w ramach interesu publicznego wiąże się z realną możliwością wpływania na funkcjonowanie instytucji państwa w szerokim tego słowa znaczeniu.

Informacje przetworzone, to zatem takie informacje, które są z jednej strony istotne z punktu widzenia interesu państwa, zaś z drugiej strony ich przetworzenie w sensie fizycznym musi się wiązać nie tyle z nakładem pracy i to nawet znacznym w zakresie czasowym, lecz z formą owego przetworzenia. Za takie informacje uznać należy określony zbiór (sumę) informacji publicznych prostych, dostępnych bez wykazywania przesłanki interesu publicznego, których udostępnienie – ze względu na treść żądania – wiąże się z potrzebą przeprowadzenia odpowiednich analiz, zestawień, wyciągów, usuwania danych chronionych prawem oraz z zaangażowaniem w ich pozyskanie określonych środków finansowych i osobowych. Zabiegi te czynią informacje proste informacją przetworzoną, której udzielenie jest skorelowane z potrzebą istnienia interesu publicznego (zob. wyrok WSA w Szczecinie z dnia 10 stycznia 2013 r., II SAB/Sz 51/12, Lex nr 1254775).

W świetle powyższego, Sąd za prawidłowe uznał stanowisko organów orzekających w sprawie, iż wnioskowana do udostępnienia informacja publiczna stanowi informację publiczną przetworzoną. Organy zasadnie wywiodły w tym zakresie, iż akta przedmiotowego postępowania są obszerne, a na materiał dowodowy sprawy składają się m.in. dowody z dokumentów z innych spraw: akt oskarżenia w sprawie [...], wyrok Sądu Rejonowego w R. wraz z uzasadnieniem w sprawie [...], postanowienie o umorzeniu śledztwa w sprawie [...], notatka urzędowa prokuratora oraz dowody z osobowych źródeł dowodowych, wytworzone na potrzeby innych postępowań, tj. protokoły przesłuchania świadków. Protokoły te, oprócz danych personalnych świadków, informacji o miejscu i dacie urodzenia, miejscu zamieszkania i zajęciu, zawierają także dane dotyczące wyników zdanego egzaminu gimnazjalnego, które to informacje dotyczą sfery życia prywatnego, podlegające ochronie prawne. Udostępnienie protokołów przesłuchania świadków wiązałoby się nie tylko z koniecznością prostego usunięcia danych tych świadków, ale przede wszystkim z potrzebą przeprowadzenia analizy treściowej dokumentów, w celu wyszukania informacji podlegających ochronie, oznaczenia ich zakresu oraz usunięcia. Niezależnie od powyższego znajdujące się w aktach dokumenty, zawierające dużą ilość danych osobowych podlegających ochronie, a w tym przede wszystkim [...] stronicowy akt oskarżenia w sprawie [...], w treści którego wskazano imiona i nazwiska przesłuchanych podejrzanych, łącznie [...] świadków, a także treść ich zeznań, w tym też ustaleń, jaką określoną liczbę punktów otrzymali z egzaminu. Także [...] stronicowe uzasadnienie wyroku Sądu Rejonowego w R. zawiera szereg danych chronionych prawem, w tym dotyczących prywatności poszczególnych świadków. Te same uwagi dotyczą [...] stronicowego postanowienia o umorzeniu śledztwa w sprawie [...]. W tego rodzaju dokumentach znajdują się stwierdzenia, na które powołują się w swych zeznaniach osoby przesłuchiwane, zdające egzamin gimnazjalny. Zatem zawierają dane dotyczące prywatności tych świadków.

Ewidentnym w ocenie Sądu jest zatem, iż udostępnienie skarżącemu żądanych informacji wiązałoby się z koniecznością przeprowadzenia szczegółowej analizy kilkuset stron dokumentów znajdujących się w aktach sprawy, zarówno dotyczących przeprowadzonych dowodów, jak i podejmowanych decyzji procesowych w celu dokonania selekcji dokumentów zawierających dane chronione prawem, określenia zakresu tych danych, a następnie ich wyeliminowania. Przeprowadzenie tego rodzaju czynności wiązałoby się z koniecznością szczegółowej analizy treści znacznej ilości dokumentów pod kątem ustalenia, które z nich zawierają dane ustawowo chronione, a następnie na ich anonimizacji. Jednocześnie analiza ww. materiału dowodowego sprawy miałaby charakter intelektualny, a nie tylko techniczny i wiązałyby się z koniecznością zaangażowania znacznych sił i środków, w szczególności oddelegowanego do tej czynności prokuratora, co niewątpliwie utrudniłoby w tym czasie normalny tok działania organu. W orzecznictwie sądów administracyjnych prezentowany jest pogląd, że w określonych przypadkach konieczność analizy dokumentów w kontekście usuwania tam danych chronionych może przesądzić o uznaniu informacji za przetworzoną (por. wyrok NSA z dnia 25 kwietnia 2012 r., I OSK 202/12, publ. CBOSA).

Za trafne Sąd uznał także stanowisko organów, iż skarżący nie wykazał, że udostępnienie wnioskowanej przezeń informacji publicznej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, ani że ma rzeczywistą możliwość wykorzystania uzyskanych informacji dla poprawy funkcjonowania prokuratury czy innych organów Państwa. Jednak niewykazanie się w sposób wyraźny przez skarżącego "szczególnym interesem publicznym" nie zwalnia podmiotu zobowiązanego do udzielenia informacji od rozważenia, czy wnioskodawca taki interes posiada (tak NSA w wyrokach z dnia 7 grudnia 2011 r., I OSK 1505/11 i z dnia 3 marca 2010 r., I OSK 787/10, publ. CBOSA).

Zdaniem Sądu, organy orzekające w przedmiotowej sprawie dokonały takiej analizy i mając na uwadze charakter informacji, jej rozmiar oraz zakres uznały, że jej udzielenie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Organy w tym zakresie podniosły, że wniosek o udostępnienie żądanej informacji publicznej dotyczy informacji o ściśle oznaczonej sprawie, wobec czego nie sposób przyjąć, że udostępnienie wnioskowanych przez stronę dokumentów w tej jednostkowej sprawie może mieć znaczenie dla poprawy funkcjonowania organów Państwa, zwłaszcza że nie jest on podmiotem uprawnionym do weryfikacji prawidłowości wydanego postanowienia. Wszczęcie śledztwa - jeśli będą ku temu podstawy - należy bowiem do uprawnionych organów i następuje w trybie określonym w odpowiednich przepisach.

Analizując podjęte w przedmiotowej sprawie decyzje w kontekście przytoczonych wyżej przepisów prawa stwierdzić należy, że są one prawidłowe. Sąd nie dopatrzył się takich naruszeń prawa materialnego, czy też procedury, które skutkowałyby uchyleniem zaskarżonych decyzji, czy też stwierdzeniem ich nieważności.

Odnosząc się do zarzutu skargi naruszenia prawa przez organ I instancji, który nie wstrzymał się z wydaniem decyzji po ponownym rozpoznaniu sprawy do upływu terminu ustawowego na złożenie skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, to Sąd w pełni podziela argumentację organów, że wydanie takiej decyzji nie pozbawiało skarżącego prawa do złożenia skargi od decyzji kasacyjnej z dnia [...] grudnia 2013 r. Organ I instancji miał obowiązek, po zwrocie akt, niezwłocznie przystąpić do ponownego rozpatrzenia sprawy, co też uczynił, bowiem ewentualne wniesienie skargi nie wstrzymywało wykonania decyzji Prokuratora Okręgowego, co wynika z art. 61 § 1 p.p.s.a.

Wprawdzie w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji organy nie ustosunkowały się szczegółowo do żądania skarżącego udostępnienia mu w trybie informacji publicznej kart przeglądowych sprawy, to należy uznać, że wniosek ten został złożony w odpowiedzi na żądanie organu sprecyzowania pierwotnego wniosku z dnia [...] września 2013 r. W konsekwencji zakres wniosku skarżącego został określony w szeroki sposób, w tym obejmował karty przeglądowe, które zostały potraktowane jako jeden z żądanych dokumentów z akt sprawy [...]. Powyższe uchybienie organów nie ma, w ocenie Sądu, wpływu na wynik sprawy.

W odniesieniu do okoliczności podniesionych przez skarżącego w piśmie z dnia [...] maja 2014 r., złożonym na rozprawie sądowej, iż otrzymał już z Sądu Rejonowego w R. kopię aktu oskarżenia w sprawie [...] i kopię wyroku z uzasadnieniem w sprawie II [...] po anonimizacji, a z Prokuratury Rejonowej zanonimizowane postanowienie o odmowie wszczęcia śledztwa w sprawie [...], które to dokumenty stanowią część akt sprawy [...] należy stwierdzić, że nie mają one wpływu na wynik sprawy. W okolicznościach przedmiotowej sprawy organy zasadnie uznały, iż skarżący żąda informacji publicznej przetworzonej, nie znaczy to jednak, że odmowa udzielenia takiej informacji jest tożsama z odmową udostępnienia informacji publicznej prostej. Poza tym dokumenty, które wskazuje skarżący w ww. piśmie, otrzymał po dacie złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej w przedmiotowej sprawie, a w toku postępowania administracyjnego skarżący nie modyfikował swojego żądania przez jego ograniczenie.

Mając na uwadze powołane okoliczności Sąd, działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł o oddaleniu skargi. O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie art. 250 p.p.s.a. w związku z § 18 ust. 1 pkt 1 litera "c" rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz.U.2013.461 j.t.).