Postanowienie NSA, sygn. akt II FSK 1090/08
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2010-04-14 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6113 Podatek dochodowy od osób prawnych
Hasła tematyczne: Podatek dochodowy od osób prawnych
Skarżony organ: Dyrektor Izby Skarbowej
Treść wyniku: Oddalono wniosek
Oddalono wniosek o uzupełnienie wyroku Sądu
Powołane przepisy: article: art.157, art.87, art.86, art.166
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku "S. [...]" Sp.z o.o. w przedmiocie przywrócenia terminu do złożenia wniosku o uzupełnienie treści wyroku oraz w przedmiocie wniosku o uzupełnienie treści wyroku o koszty zastępstwa procesowego od wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r., sygn. akt II FSK 1090/09 w sprawie ze skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lutego 2008 r., nr I SA/Po 1311/07 w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998 r. postanawia: 1. oddalić wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku w przedmiocie uzupełnienia treści wyroku; 2. oddalić wniosek o uzupełnienie treści wyroku o koszty zastępstwa procesowego.


UZASADNIENIE

II FSK 1090/08

UZASADNIENE

Wyrokiem z dnia 2 grudnia 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Dyrektora Izby Skarbowej w P.od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 21 lutego 2008 r., sygn.akt 1311/07 w sprawie ze skargi "S. [...]" sp. z. o.o. z siedzibą w P. (spółka) na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 18 czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 1998r.

Spółka złożyła wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku w przedmiocie uzupełnienia treści wyroku oraz o uzupełnienie powyższego wyroku o niezasądzone koszty postępowania.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku w przedmiocie uzupełnienia treści wyroku należy uznać za nieuzasadniony.

Zgodnie z art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Przepis art. 86 p.p.s.a., umożliwia sądowi działającemu na wniosek strony, przywrócenie utraconego terminu, zabezpieczając ją jednocześnie przed negatywnymi skutkami w zakresie postępowania sądowego występującymi na skutek upływu terminu. Natomiast zgodnie z dyspozycją art. 87 § 1 i 2 p.p.s.a. warunkami przywrócenia terminu są: wniesienie pisma z wnioskiem o przywrócenie terminu do sądu, w którym czynność miała być dokonana w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienie okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu. Przesłanka braku winy polega na wykonaniu obowiązku przez stronę z dołożeniem szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Sąd, oceniając czy doszło do jej zachowania, powinien przyjąć istnienie obiektywnego wzorca należytej staranności, którego wypełnienia można żądać od każdego należycie dbającego o swoje interesy (J. P. Tarno: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wyd. 2, Warszawa 2006, s. 226).

Rozpatrując wniosek spółki w kwestii przywrócenia terminu do złożenia wniosku w przedmiocie uzupełnienia treści wyroku należy wskazać, że przedstawione w nim argumenty nie zasługują na uwzględnienie. Nie zasługuje na aprobatę argumentacja spółki, że "mimo ciążącego na listonoszu obowiązku pozostawiania w w/w skrytce awiz, wielokrotnie miała miejsce sytuacja, w której pełnomocnicy odbierali listy polecone, mimo, iż nie otrzymali wcześniej żadnego awiza. Okoliczność ta była ustnie zgłaszana pracownikom obu placówek pocztowych (...)." (s. 2 wniosku). Należy mieć na uwadze, że pełnomocnik spółki jako profesjonalista, wykonujący zawód zaufania publicznego powinien w należyty sposób dbać o interesy klienta. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że fakt zgłaszania wyłącznie ustnie pracownikom poczty problemów z doręczaniem pism, tym bardziej, że jak podkreśla pełnomocnik spółki, zdarzenia te wielokrotnie miały miejsce, nieuprawdopodabnia braku winy strony w uchybieniu terminu. Pełnomocnik, w przypadku wystąpienia zarzucanych placówce pocztowej problemów winien był podjąć stosowne kroki w celu wyeliminowania zaistniałych, niekorzystnych zdarzeń (zgłoszenie pisemne reklamacji do kierownika placówki pocztowej, zmiana sposobu doręczania pism).

Odnosząc się do kwestii wniosku o uzupełnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2009 r. o niezasądzone koszty postępowania, należy wskazać, że jest on nieuzasadniony. Zgodnie z 157 § 1 p.p.s.a. strona może w ciągu 14 dni od doręczenia wyroku z urzędu - a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia - zgłosić wniosek o jego uzupełnienie, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 grudnia 2008 r. jest kompletny. W niniejszej sprawie pełnomocnik spółki złożył w jej imieniu w piśmie procesowym, złożonym po terminie wymaganym do złożenia odpowiedzi na skargę kasacyjną określonym w art. 179 p.p.s.a., wniosek o zasądzenie kosztów postępowania. Nadto, jak wynika protokołu rozprawy przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, w imieniu spółki, która była prawidłowo zawiadomiona o terminie rozprawy nikt się nie stawił. W związku z powyższym, wobec uchybienia terminowi wniesienia odpowiedzi na skargę kasacyjną i nieobecności prawidłowo zawiadomionej strony na rozprawie, wniosek o zasądzenie kosztów postępowania nie mógł zostać uwzględniony.

Wobec powyższego, na podstawie art. 87 § 2, art. 157 § 1 w zw. art. 166 i 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny, orzekł jak w sentencji.