Postanowienie NSA, sygn. akt II GZ 84/18
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2018-03-14 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6069 Inne o symbolu podstawowym 606
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 § 3, art. 177 § 1
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący sędzia NSA Barbara Mleczko-Jabłońska po rozpoznaniu w dniu 14 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia A. C. i H. C. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 882/14 w zakresie odrzucenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej oraz zwrotu wpisu sądowego od skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi A. C. i H. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] kwietnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania zmiany koncesji postanawia: oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 12 września 2017 r., sygn. akt III SA/Kr 882/14, odrzucił wniosek A. C. i H. C. o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej od wyroku tego Sądu z dnia 6 listopada 2014 r. w sprawie ze skargi A. C. i H. C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] kwietnia 2014 r. w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania zmiany koncesji. Orzekł też o zwrocie wpisu od skargi kasacyjnej.

Sąd I instancji orzekał w następującym stanie sprawy:

Postanowieniem z dnia 29 maja 2015 r. WSA w Krakowie odrzucił skargę kasacyjną skarżących od ww. wyroku z powodu jej nieopłacenia.

Pismem z dnia 30 czerwca 2015 r. skarżący złożyli wniosek o: 1) przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, dokonując jednocześnie spóźnionej czynności oraz 2) wniosek o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

WSA w Krakowie postanowieniem z dnia 22 lipca 2015 r. oddalił wniosek skarżących o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej. Zażalenie na powyższe postanowienie zostało odrzucone (postanowieniem z dnia 30 września 2015 r.) jako spóźnione. Następnie (postanowieniem z dnia 5 maja 2016 r.) odrzucono także zażalenie skarżących (złożone osobiście) na ww. postanowienie z dnia 30 września 2015 r. – gdyż nie zostało podpisane przez skarżących.

Następnie, wskazanym na wstępie postanowieniem z 12 września 2017 r. WSA w Krakowie odrzucił wniosek skarżących o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej.

W uzasadnieniu tego postanowienia WSA uznał, że wniosek skarżących był niedopuszczalny, gdyż termin do złożenia skargi kasacyjnej, wynikający z art. 177 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), został zachowany. Powodem odrzucenia skargi kasacyjnej był brak uiszczenia wpisu sądowego, a nie uchybienie terminowi do jej złożenia. Zatem, na podstawie art. 88 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., WSA odrzucił przedmiotowy wniosek oraz zwrócił wpis od skargi kasacyjnej.

Zażalenie na postanowienie z dnia 12 września 2017 r. złożyli A. C. i H. C., zaskarżając je w całości i wnosząc o "nadanie biegu sprawie i przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej". W uzasadnieniu zażalenia wskazali, że w sprawie zostały spełnione przesłanki z art. 86 § 1 p.p.s.a. Strona nie dokonała czynności w terminie, tj. złożyła skargę, ale nie miała środków i nie uiściła wpisu. Sąd nie uwzględnił wniosku o zwolnienie ich od opłaty, a gdy została już opłacona (po zaciągnięciu pożyczki) – Sąd odrzucił skargę.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Na wstępie podkreślenia wymaga, że granice orzekania przez Naczelny Sąd Administracyjny w niniejszej sprawie wyznacza zażalenie skarżących na postanowienie WSA w Krakowie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Oznacza to, że tylko zgodność z prawem tego postanowienia może być badana przez NSA.

Zgodnie z art. 86 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi o przywróceniu terminu. Warunkiem skuteczności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu jest łączne spełnienie przesłanek określonych w art. 86 i art. 87 p.p.s.a. Chodzi o uprawdopodobnienie przez stronę braku winy w uchybieniu terminu, spowodowanie przez uchybienie terminu ujemnych skutków dla strony, dochowanie terminu do wniesienia wniosku i dopełnienie uchybionej czynności.

Z kolei, stosownie do art. 88 p.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Przez "niedopuszczalny" wniosek o przywrócenie terminu należy rozumieć m.in. złożenie omawianego wniosku w przypadku, gdy strona nie uchybiła terminowi – a contrario z art. 86 § 1 ab initio p.p.s.a. (v. uchwała NSA z 8 grudnia 2009 r., sygn. akt II GPS 5/09).

Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że wyrok oddalający skargę zapadł 6 listopada 2014 r. Uzasadnienie, sporządzone na wniosek pełnomocnika strony, zostało doręczone temu pełnomocnikowi 28 listopada 2014 r. Skarga kasacyjna została przez niego nadana do Sądu w dniu 24 grudnia 2014 r. Tym samym 30-dniowy termin do złożenia skargi kasacyjnej, wynikający z art. 177 § 1 p.p.s.a., został zachowany. Przyczyną odrzucenia tej skargi kasacyjnej, na co zwrócił uwagę Sąd I instancji w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, było jej nieopłacenie w terminie.

Sąd I instancji zasadnie zatem uznał, że w sytuacji zachowania przez stronę terminu do złożenia skargi kasacyjnej, wniosek o jego przywrócenie jest niedopuszczalny. Skoro bowiem nie doszło w sprawie do przekroczenia terminu, to niemożliwe jest jego przywrócenie.

Biorąc powyższe pod uwagę, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia