Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SAB/Wa 269/15
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2015-11-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6153 Warunki zabudowy  terenu
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Prezydent Miasta
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art.35, 36, 64 § 2
journal: Dz.U. 2013 poz 267
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Agnieszka Wójcik, sędzia WSA Jakub Linkowski (spr.), sędzia WSA Anna Sękowska, Protokolant ref. staż. Paweł Smulski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 października 2015 r. sprawy ze skargi "[...]" Sp. z o.o. z siedzibą w W. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o ustalenie warunków zabudowy oddala skargę


UZASADNIENIE

Pismem z dnia 30 kwietnia 2015r. P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. skierowała do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na bezczynność Zarządu Dzielnicy R. m. W. polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku spółki o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie budynku biurowo-usługowego [...] wraz z infrastrukturą, z garażem podziemnym na 15 stanowisk parkingowych, parkingu powierzchniowego na ok. 55 miejsc postojowych na działkach nr ewid. [...] i części działki nr ew. [...] przy ul. S. w Dzielnicy R. m. W.

W uzasadnieniu skargi podniesiono, że sprawa nie została załatwiona pomimo, że od daty złożenia wniosku upłynęło kilka lat.

Wskazano, że organ wszczął postępowanie na wniosek strony z dnia [...] grudnia 2010 r. W dniach 28 i 31 stycznia 2011 r. wniosek został przez stronę uzupełniony.

Jak podano w skardze, po zapoznaniu się z aktami sprawy i przygotowanym projektem rozstrzygnięcia, strona dokonała modyfikacji wniosku.

Po tej modyfikacji organ wezwał stronę do uzupełnienia wniosku m.in. o nadesłanie kompletu mapowego oraz umów dotyczących m.in. odbioru ścieków z budynku.

Zarząd Dzielnicy R. m. W. swoją decyzją z dnia [...] kwietnia 2013r. umorzył postępowanie w sprawie.

Od ww. decyzji strona złożyła odwołanie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania swoją decyzją z dnia [...] lutego 2014r. działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2013r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Następnie pismem z października 2014r. organ I instancji wezwał stronę do usunięcia braków wniosku, ponownie żądając dostarczenia załączników mapowych oraz innych dokumentów.

Strona złożyła wyjaśnienia jednak dokumenty nie zostały przesłane ponieważ skarżąca uznała, że wszystkie potrzebne dokumenty zostały wcześniej przekazane organowi administracji.

Pismem z dnia 5 listopada 2014r. Zarząd Dzielnicy R. m. W. poinformował stronę o pozostawieniu wniosku P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. bez rozpoznania.

W tych okolicznościach skarżąca złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. dotyczące niezałatwienia przez organ I instancji sprawy w terminie.

Po rozpatrzeniu tego wniosku Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] swoim postanowieniem z dnia [...] marca 2015r. nr [...] uznało zażalenie strony za nieuzasadnione.

W tych okolicznościach P. Spółka z o.o. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Zarządu Dzielnicy R. m. W. polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku spółki o ustalenie warunków zabudowy.

Dlatego też skarżąca wniosła o zobowiązanie Zarządu Dzielnicy R. do wydania orzeczenia rozstrzygającego sprawę w terminie 14 dni od daty zwrotu akt organowi.

Dodatkowo należy wskazać, że strona zaskarżyła do WSA również decyzję Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014r., którą na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji ( o umorzeniu postępowania) z dnia [...] kwietnia 2013r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skarga została odrzucona - post. WSA z dnia 13 maja 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 746/14.

W odpowiedzi na skargę dotyczącą bezczynności Zarząd Dzielnicy R. m. W. wniósł o oddalenie skargi wskazując na skomplikowany charakter sprawy i konieczność zgromadzenia dodatkowych dokumentów.

Podkreślono, że wobec kilkukrotnego modyfikowania wniosku przez stronę skarżącą konieczne było jego uzupełnianie poprzez żądanie przekazania przez inwestora stosownych dokumentów, czego skarżąca nie wykonywała.

Organ podkreślił, że wobec prowadzonych postępowań odwoławczych oraz sądowych akta sprawy nie zostały ostatecznie zwrócone organowi do 12 maja 2015r.

W dniu 15 kwietnia 2015r. przekazano organowi I instancji postanowienie SKO uznające z nieuzasadnione zażalenie strony złożone w trybie art. 37 k.p.a., zaś pismem z dnia 30 kwietnia 2015r. strona złożyła skargę na bezczynność do sądu administracyjnego.

Obecny na rozprawie przed Sądem pełnomocnik skarżącej stwierdził, że skarga dotyczy bezczynności Prezydenta W. i jest w pełni uzasadniona z uwagi na niezałatwienie sprawy w terminie przewidzianym przez prawo.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Skarga na bezczynność złożona przez P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. jako niezasadna nie mogła zostać uwzględniona.

Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) zakres przedmiotowy skarg i na bezczynność wyznaczają postanowienia art. 3 § 2 pkt 1-4 tej ustawy. Tak więc zaskarżenie bezczynności organu administracji publicznej jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest na mocy powyższych przepisów zaskarżenie decyzji, postanowień oraz innych aktów i czynności. Z bezczynnością organu administracji publicznej mamy do czynienia wówczas, gdy w ustalonym w k.p.a. lub akcie szczególnym terminie organ ten nie podjął żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadził postępowanie w sprawie, ale - mimo istnienia ustawowego obowiązku - nie zakończył go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub też innego aktu albo nie podjął stosownej czynności. Dotyczy to zarówno sytuacji, gdy decyzja lub postanowienie nie zostały podjęte w pierwszej instancji, jak i przypadku gdy w obowiązującym terminie nie zostały one wydane przez organ drugiej instancji.

Dla dopuszczalności skargi na bezczynność nie ma znaczenia okoliczność, z jakich powodów określony akt (decyzja, postanowienie, inny akt) nie został podjęty lub czynność nie została dokonana, a w szczególności czy bezczynność organu spowodowana została zawinioną lub niezawinioną opieszałością organu w ich podjęciu lub dokonaniu, czy też wiąże się z przeświadczeniem organu, że stosowny akt lub czynność w ogóle nie powinna zostać dokonana. Skarga na bezczynność może być

wniesiona dopiero po upływie terminu przewidzianego do załatwienia sprawy. Terminy załatwiania spraw w postępowaniu administracyjnym określają przepisy art. 35 k.p.a. i przekroczenie tych terminów lub przedłużonych w związku z postanowieniami art. 36 k.p.a. oznacza stan bezczynności zaskarżalnej do sądu administracyjnego.

Podstawową zasadą instytucji skargi na bezczynność jest zatem ochrona strony poprzez doprowadzenie do wydania rozstrzygnięcia w sprawie. Uznając zatem skargę na bezczynność organu za zasadną sąd zobowiązuje organ do wydania aktu w terminie przez siebie wskazanym. Sąd może orzekać jedynie o obowiązku wydania postanowienia w przedmiotowej sprawie, nie może natomiast nakazywać organowi sposobu rozstrzygnięcia, ani też bezpośrednio orzekać o prawach i obowiązkach skarżącego (wyrok NSA z dnia 10 kwietnia 2001 r., sygn. akt I SAB 37/00).

Należy podkreślić, że w niniejszej sprawie organ wszczął postępowanie na wniosek strony z dnia [...] grudnia 2010 r. W dniach 28 i 31 stycznia 2011 r. wniosek został przez stronę uzupełniony.

Już po zapoznaniu się z aktami sprawy i przygotowanym projektem rozstrzygnięcia, strona dokonała modyfikacji wniosku.

Po dokonanej modyfikacji wniosku organ wezwał stronę do jego uzupełnienia m.in. o nadesłanie kompletu map oraz umów dotyczących m.in. odbioru ścieków z budynku.

Zarząd Dzielnicy R. m. W. swoją decyzją z dnia [...] kwietnia 2013r. umorzył postępowanie w przedmiotowej sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy. Od tej decyzji strona złożyła odwołanie.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu odwołania swoją decyzją z dnia [...] lutego 2014r. działając na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję z dnia [...] kwietnia 2013r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Następnie w dniu 21 październiku 2014r. organ I instancji wezwał skarżącą Spółkę do usunięcia braków wniosku, ponownie żądając dostarczenia załączników mapowych oraz innych dokumentów.

Strona złożyła wyjaśnienia jednak dokumenty nie zostały przesłane ponieważ skarżąca uznała, że wszystkie potrzebne dokumenty zostały wcześniej przekazane organowi administracji.

Pismem z dnia 5 listopada 2014r. Zarząd Dzielnicy R. m. W. poinformował stronę o pozostawieniu wniosku P. Spółka z o.o. z siedzibą w W. bez rozpoznania. Akt ten nie został zaskarżony do sądu administracyjnego.

W tych okolicznościach skarżąca złożyła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] zażalenie w trybie art. 37 k.p.a. dotyczące niezałatwienia przez organ I instancji sprawy w terminie.

Po rozpatrzeniu tego wniosku Kolegium Odwoławcze swoim postanowieniem z dnia [...] marca 2015r. nr [...] uznało zażalenie strony za nieuzasadnione.

W tych okolicznościach P. Spółka z o.o. zwróciła się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ze skargą na bezczynność Zarządu Dzielnicy R. m. W. polegającą na nierozpoznaniu przez ten organ wniosku spółki o ustalenie warunków zabudowy.

Dodatkowo należy wskazać, że strona zaskarżyła do WSA również decyzję Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2014r., którą na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., Kolegium uchyliło decyzję organu I instancji ( o umorzeniu postępowania) z dnia [...] kwietnia 2013r. i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.

Wobec nieuzupełnienia braków formalnych skarga została odrzucona - post. WSA z dnia 13 maja 2014r. sygn. akt IV SA/Wa 746/14.

W tej sytuacji Sąd stwierdza, że wobec nieuzupełnienia przez stronę wniosku o ustalenie warunków zabudowy (wniosku, który był przez stronę zmieniany) organ pozostawił wniosek bez rozpoznania, co zostało dokonane pismem z dnia z dnia 5 listopada 2014r. Zarządu Dzielnicy R. m. W.

Wobec późniejszego zażalenia strony w trybie art. 37 k.p.a. złożonego do Samorządowego Kolegium Odwoławczego, organ I instancji nie dysponował oryginałami akt sprawy, które jak wynika z pisma Zarządu Dzielnicy R. z dnia 12 maja 2015r. nie zostały zwrócone temu organowi do czasu wniesienia skargi na bezczynność.

Z akt sprawy wynika, i nie jest to kwestionowane przez stronę skarżącą, że istotnie organ pozostawił wniosek bez rozpoznania po wcześniejszym wezwaniu strony w trybie art. 64 k.p.a. do jego uzupełnienia.

Nie ulega też wątpliwości, że akta sprawy były przekazywane przez organ I instancji zarówno do SKO w związku z postępowaniem odwoławczym jak też na

potrzeby postępowania sądowego w WSA w Warszawie. Pozostaje też faktem, że strona nie uzupełniła wniosku o ustalenie warunków zabudowy po dokonaniu jego kolejnej modyfikacji.

Dlatego też Sąd nie mógł uwzględnić skargi na bezczynność organu w sytuacji, gdy organ administracji publicznej podejmował w sprawie stosowne czynności, a następnie pozostawił wniosek bez rozpoznania.

Trzeba również wskazać, że strona skarżąca modyfikowała również skargę na bezczynność, gdzie jako organ pozostający w bezczynności pierwotnie wskazała Zarząd Dzielnicy R. m. W. zaś na rozprawie wskazała Prezydenta W. nie uzasadniając tej zmiany.

Z powyższych względów, na mocy art. 151 p.p.s.a. skarga na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy została oddalona jako bezzasadna.