Postanowienie WSA w Lublinie, sygn. akt II SA/Lu 428/11
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Data orzeczenia: 2012-01-25 00:00:00+01:00 ()
Symbol z opisem: 6320 Zasiłki celowe i okresowe
Hasła tematyczne: Pełnomocnik procesowy
Skarżony organ: Samorządowe Kolegium Odwoławcze
Treść wyniku: Przyznano radcy prawnemu tytułem nieopłaconych kosztów pomocy prawnej udzielonej z urzędu wynagrodzenie i zwrot wydatków
Powołane przepisy: article: art. 250
journal: Dz.U. 2002 nr 153 poz 1270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku radcy prawnego P. S. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi B. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie bezzwrotnego zasiłku celowego p o s t a n a w i a przyznać radcy prawnemu P. S. od Skarbu Państwa (Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie) kwotę 227,45 (dwieście dwadzieścia siedem 45/100) złotych, na którą składa się wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienie skargi kasacyjnej w kwocie 221,40 (dwieście dwadzieścia jeden 40/100) złotych, w tym tytułem należnego podatku od towarów i usług kwota 41,40 (czterdzieści jeden 40/100) złotych oraz kwota 6,05 (sześć 5/100) złotych podlegająca zwrotowi tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków.


UZASADNIENIE

Radca prawny P. S. wyznaczony przez Okręgową Izbę Radców Prawnych w L. pełnomocnikiem z urzędu skarżącej wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Wniosek powyższy zawiera oświadczenie z treści, którego wynika, że opłaty za pomoc prawną nie zostały zapłacone w całości lub w części. Do wniosku dołączono potwierdzoną za zgodność z oryginałem kserokopię dwu potwierdzeń nadania przesyłki na adres skarżącej obie z dnia 10 stycznia 2012 r. oraz opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. Z wniosku wynika, że opinię przesłano skarżącej.

Referendarz sądowy stwierdził, że:

Stosownie do unormowania art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo

o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej "p.p.s.a.", wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Aktem normatywnym określającym zasady przyznawania wynagrodzenia za czynności podejmowane przez radcę prawnego jest rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1349 ze zm.) zwane dalej "rozporządzeniem".

Paragraf 15 rozporządzenia stanowi, że koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w rozdziałach 3 i 4 (pkt 1) oraz niezbędne, udokumentowane wydatki radcy prawnego (pkt 2).

Zgodnie z unormowaniem §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stawka minimalna opłaty za czynności radcy prawnego wynosi w postępowaniu przed sądem administracyjnym drugiej instancji za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej - 50 % stawki minimalnej określonej w pkt 1 tego paragrafu, a jeżeli nie prowadził sprawy ten sam radca prawny w drugiej instancji - 75 % tej stawki, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł.

Biorąc pod uwagę przedmiot skargi, która zainicjowała niniejsze postępowanie sądowoadministracyjne, treść §14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia zgodnie, z którym wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosi 75% stawki minimalnej określonej w §14 ust. 2 pkt 1 rozporządzenia, jeżeli opinię sporządził i wniósł radca prawny, który nie prowadził sprawy przed sądem pierwszej instancji jak i to, że wnioskodawca nie prowadził niniejszej sprawy skarżącej w toku pierwszoinstancyjnego postępowania sądowoadministracyjnego oraz, iż to on w toku postępowania w drugiej instancji sporządził opinię stwierdzić należy, że wynagrodzenie, które wnioskodawca powinien otrzymać za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 75% stawki minimalnej określonej w § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia. Stawka minimalna, o której stanowi § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c) rozporządzenia wynosi 240 złotych. Tak, więc wynagrodzenie za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej wynosić będzie 75% z kwoty 240 złotych powiększone stosownie do unormowania § 2 ust. 3 rozporządzenia o stawkę należnego podatek od towarów i usług, która dla usługi tej wynosi 23% (art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług - Dz.U. Nr 54, poz. 535 ze zm.). Wynagrodzenie to wynosić więc będzie łącznie z należnym podatkiem od towarów i usług 221,40 złotych.

Tytułem niezbędnych, udokumentowanych wydatków zwrotowi podlega kwota opłaty pocztowej, ale tylko w wysokości 6,05 złotych. Wnioskodawca udokumentował poniesienie tej kwoty, jej wysokość zaś porównanie daty widniejącej na potwierdzeniu nadania z datą pisma informującego wnioskodawcę o wyznaczeniu go pełnomocnikiem skarżącej czyni prawdopodobnym, iż jest to potwierdzenie nadania informacji o wyznaczeniu pełnomocnikiem. Referendarz sądowy nie uznał zaś, aby wnioskodawca wykazał, iż drugie z dołączonych potwierdzeń nadania było potwierdzeniem nadania na adres skarżącej opinii. Na potwierdzeniu nadania widnieje data 10 stycznia 2012 r. zaś opinia sporządzona została z datą 18 stycznia 2012 r. Nie może, więc być to potwierdzenie nadania na adres skarżącej opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej.

Mając na względzie powyższe, działając na podstawie art. 250 i art. 258 § 2 pkt 8 p.p.s.a. § 14 ust. 2 pkt 2 lit. b) rozporządzenia należało orzec jak w sentencji.