Wyrok WSA w Krakowie, sygn. akt III SA/Kr 168/06
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia: 2007-02-13 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6212 Równoważnik za brak lokalu mieszkalnego i za remont lokalu mieszkalnego
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie: WSA Bożenna Blitek spr., NSA Wiesław Kisiel Protokolant: Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2007 r. sprawy ze skargi K. K. na decyzję [...] Komendanta Wojewódzkiego Policji w [...] z dnia [...] 2005 r. nr [...] w przedmiocie równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego skargę oddala.


UZASADNIENIE

Na podstawie Rozkazu Personalnego Nr [...] z dnia [...] 1993r. Komendanta Głównego Policji kom. K. K. został zwolniony ze służby w Policji z dniem [...] 1993r. i uzyskał status rencisty policyjnego. Do dnia zwolnienia z Policji pobierał równoważnik za brak lokalu mieszkalnego.

W dniu [...] 2004r. K. K. złożył na druku "oświadczenie mieszkaniowe do ustalenia uprawnień do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego oraz jego wysokości" wnosząc o przyznanie takiego równoważnika za brak lokalu za okres 2001 do 2004r.

Decyzją nr [...] z dnia [...] 2005r. Komendant Powiatowy Policji w [...] przyznał K. K. równoważnik za brak lokalu mieszkalnego jedynie w okresie od dnia [...] 2004r. do dnia [...].2005r. -

w wysokości 9,90 dziennie w okresie od dnia [...].2004r. do dnia [...].2004r. i w wysokości 10,20 dziennie od dnia [...].2005r. do dnia [...].2005r. W podstawie prawnej decyzji wskazano art. 104 i art. 162 § 1 pkt 1 kpa, art. 92 ust. 1 i art. 97 ust. 5 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (tekst jednolity: Dz. U. z 2002r. nr 7, poz. 58 z późn. zm.), art. 29 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Urzędu Ochrony Państwa, Straży Granicznej, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin, § 1 ust. 1 i § 9 ust. 2 pkt 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28.06.2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918 z późn. zm.) i § 1 pkt 2. Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 06.04.2005r. zmieniającego Rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. W uzasadnieniu decyzji podano, że zgodnie z § 3 wskazanego wyżej Rozporządzenia roszczenie o wypłatę równoważnika przysługuje od chwili złożenia oświadczenia, a więc od dnia [...].2004r, a w związku z nowelizacją Rozporządzenia z dniem 12.05.2005r. przestał obowiązywać § 8 Rozporządzenia stanowiący podstawę przyznawania równoważnika emerytom i rencistom policyjnym.

Od powyższej decyzji odwołał się K. K., który zarzucił naruszenie art. 107 ustawy o Policji przez nie przyznanie mu równoważnika za wnioskowane lata wcześniejsze. Odwołujący się podał, że po zwolnieniu z Policji składał wnioski o wypłatę równoważnika, które nigdy nie były rozpatrzone, jego dokumenty zostały zagubione, a on w tej sprawie był wprowadzany w błąd. Z tego względu wniósł o przyznanie mu równoważnika od chwili zwolnienia go z Policji w 1993r. do dnia [...].2005r.

Decyzją nr [...]. z dnia [...] 2005r. [...] Komendant Wojewódzki Policji w [...] po rozpoznaniu powyższego odwołania utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

Na uzasadnieniu decyzji organ II instancji podał, że w aktach mieszkaniowych sprawy brak jest oświadczeń mieszkaniowych odwołującego się, jak również innych dokumentów po dniu [...] 1993r., które wskazywałyby na fakt ubiegania się o przedmiotowe świadczenie od tego dnia do dnia [...] 2004r. Z tego względu organ podzielił stanowisko organu l instancji, że ustalenie uprawnień dokonuje się od chwili złożenia oświadczenia mieszkaniowego. Skoro w dniu 12 maja 2005r. weszło w życie Rozporządzenie uchylające § 8 Rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r, a ten § 8 wskazywał, że przepisy Rozporządzenia stosuje się również do rencistów i emerytów policyjnych, to od dnia 12 maja 2005r. "K. K. utracił prawo do przedmiotowego świadczenia".

Skargę na powyższą decyzję złożył K. K. podtrzymując zarzuty zawarte w odwołaniu i podkreślił, że po przejściu na rentę starał się o przyznanie równoważnika za brak lokalu, jednak otrzymał odpowiedź, że taki dodatek mu nie przysługuje z uwagi na okoliczność, iż jest rencistą a nie emerytem policyjnym. Zdaniem skarżącego, skoro zgodnie z art. 107 ustawy o Policji przedmiotowe roszczenie ulega przedawnieniu z upływem lat trzech - skarżący wniósł o przyznanie mu dodatku od chwili zwolnienia z Policji do dnia zmiany przepisów. Wskazał także na przewlekłość postępowania w niniejszej sprawie.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko i twierdzenia zawarte w zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Wojewódzki Sąd Administracyjny zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. nr 153, poz. 1270) - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (p.p.s.a.) sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej i stosownie do przepisu art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Jednocześnie w oparciu o art. 134 § 1 p. p.p.s.a Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami oraz powołaną podstawą prawną. W ramach tej kognicji Sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu administracyjnego nie naruszono przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania.

Zdaniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skarga nie jest uzasadniona, chociaż nie ze względów wskazanych przez organ odwoławczy.

Przedmiotem sporu między stronami jest ustalenie, czy skarżącemu przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego za lata od chwili zwolnienia ze służby w 1993r. do dnia złożenia oświadczenia mieszkaniowego w dniu [...] 2004r, a w szczególności za wnioskowane przez skarżącego lata 2001 do 2004.

Zdaniem Sądu - problem w niniejszej sprawie jest w ogóle kwestia istnienia uprawnień skarżącego jako rencisty policyjnego do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego od chwili zwolnienia ze służby nie tylko do chwili złożenia przez niego oświadczenia mieszkaniowego w dniu [...] 2004r., ale nawet w okresie, w jakim organy przyznały mu ten równoważnik, tj. od [...].2004r. do [...].2005r.

Dla rozstrzygnięcia powyższego koniecznym jest rozważenie ogólnego zagadnienia, jakim jest sytuacja prawna funkcjonariuszy zwolnionych ze służby, a uprawnionych do policyjnej emerytury lub renty w zakresie świadczeń i uprawnień związanych z zaspakajaniem potrzeb mieszkaniowych.

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2002r. Nr 7, poz. 58 z późn. zm.)w Rozdziale 8 zatytułowanym "Mieszkania funkcjonariuszy Policji" reguluje jakie świadczenia i uprawnienia przysługują funkcjonariuszom. Zgodnie z regulacją zawartą w powyższym rozdziale są to:

1. prawo do lokalu mieszkalnego (art. 88),

2. prawo do równoważnika pieniężnego za remont zajmowanego lokalu (art. 91),

3. prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (art. 92),

4. pomoc finansowa na uzyskanie lokalu mieszkalnego, domu (art. 94).

Jak stanowi art. 92 ust. 1 ustawy: "Policjantowi przysługuje równoważnik pieniężny, jeżeli on sam lub członkowie jego rodziny nie posiadają lokalu mieszkalnego w miejscu pełnienia służby lub w miejscowości pobliskiej". Ust. 2 tego art. 92 zawiera delegację dla ministra właściwego do spraw wewnętrznych do określenia w drodze rozporządzenia wysokości oraz szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania oraz zwracania równoważnika, o którym mowa, uwzględniając podmioty uprawnione do jego otrzymania, sposób ustalania wysokości równoważnika, wzory wymaganych dokumentów, organy właściwe do jego przyznawania, odmowy przyznania, wypłaty, cofania albo żądania jego zwrotu, a także sposób postępowania w przypadku wystąpienia zbiegu uprawnień do jego otrzymania.

Na podstawie wskazanej delegacji ustawowej Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji wydał dnia 28 czerwca 2002r. Rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918). W Rozporządzeniu zostały uregulowane zagadnienia, o których mowa w delegacji ustawowej, a nadto w § 8 określono, że "przepisy rozporządzenia stosuje się do emeryta, rencisty policyjnego oraz osób uprawnionych do renty rodzinnej po zmarłym policjancie oraz po zmarłym emerycie lub renciście, o których mowa w ustawie z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji..." (na marginesie należy zauważyć, że Rozporządzenie to zastąpiło Rozporządzenie z dnia 20.12.1999r., które w § 11 także przyznawało takie uprawnienia emerytom i rencistom policyjnym, a Rozporządzenie z dnia 20.12.1999r. zastąpiło Zarządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 30.09.1997r., które jako pierwsze wprowadziło uprawnienia emerytom i rencistom policyjnym od dnia 1 stycznia 1997r.).

W oparciu o wskazany § 8 Rozporządzenia z dnia 28 czerwca 2002r.

przyznawano rencistom policyjnym prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego. Przesłanki przyznawania prawa do równoważnika, odmowy przyznania, cofania, zwracania stosowano analogiczne jak dla funkcjonariuszy pozostających w służbie. Na podstawie powyższego stanu prawnego ukształtowała się praktyka, że prawo do równoważnika za brak lokalu mieszkalnego przysługuje również rencistom policyjnym.

Powyższe Rozporządzenie zostało zmienione Rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005r. zmieniającym rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 70, poz. 633). Zmiana Rozporządzenia, która weszła w życie 12 maja 2005r. polegała m. in. na skreśleniu § 8. A zatem w Rozporządzeniu z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, począwszy od 12 maja 2005r. nie ma przepisu, który pozwalałby stosować powyższe Rozporządzenie do rencistów policyjnych.

W związku z powyższą zmianą stanu prawnego organy administracyjne wyraziły pogląd, że począwszy od 12 maja 2005r. brak jest podstawy prawnej do otrzymywania przez rencistów policyjnych równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, czego skarżący nie kwestionuje.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie podzielając, co do zasady pogląd, że rencistom policyjnym nie przysługuje prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, pragnie jednak zwrócić uwagę na kwestię kluczową w niniejszej sprawie.

Ustawa z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji reguluje sytuację prawną funkcjonariuszy policji i w żadnym przepisie, w żaden sposób nie odnosiła się i nie odnosi oraz nie regulowała i nie reguluje sytuacji prawnej emerytów i rencistów policyjnych. Również w treści delegacji ustawowej zawartej w art. 92 ust. 2 tej ustawy będącej podstawą prawną wydania Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. (jak i poprzedzających aktów prawnych) brak było i jest przyzwolenia ustawodawcy na rozszerzenie zakresu podmiotowego Rozporządzenia w stosunku do zakresu podmiotowego ustawy. Stąd też - zdaniem Sądu -jest niewątpliwym, że § 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego (Dz. U. Nr 100, poz. 918) stanowiący, iż przepisy Rozporządzenia stosuje się do emeryta, rencisty policyjnego został wydany z przekroczeniem delegacji ustawowej zawartej w art. 92 ust 2 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji (Dz. U. z 2002r. Nr 7, poz.58 z późn. zm.).

Nadto rozważając sytuację prawną emeryta, czy rencisty policyjnego należy sięgnąć do ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji, Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Agencji Wywiadu, Straży Granicznej, Biura Ochrony Rządu, Państwowej Straży Pożarnej i Służby Więziennej oraz ich rodzin (Dz. U. z 2004r. Nr 8, poz. 67 z późn. zm.). Jest to bowiem podstawowy akt prawny, który określa nie tylko zasady nabycia prawa do emerytury, czy renty, ale również określa jakie świadczenia przysługują w ramach zaopatrzenia emerytalnego. Zgodnie z art. 2 pkt 2 lit. c powołanej ustawy, w ramach zaopatrzenia emerytalnego przysługują na zasadach określonych w ustawie takie uprawnienia jak: prawo do lokalu mieszkalnego albo do pomocy w budownictwie mieszkaniowym. Uprawnienia te zostały sprecyzowane w przepisach art. 29 i art. 30 tej ustawy.

Przepis art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) stanowi, że: "Funkcjonariusze zwolnieni ze służby, uprawnieni do policyjnej emerytury lub renty, mają prawo do lokalu mieszkalnego będącego w dyspozycji odpowiednio ministra właściwego do spraw wewnętrznych (...) w rozmiarze przysługującym Im w dniu zwolnienia ze służby. Do mieszkań tych stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące lokali mieszkalnych dla funkcjonariuszy". Odpowiada to "prawu do lokalu mieszkalnego" określonemu w art. 88 ustawy o Policji i wskazanemu wyżej w pkt 1.

Z kolei przepis art. 30 tej ustawy z dnia 18 lutego 1994r. stanowi, że: "Emerytom i rencistom policyjnym zapewnia się pomoc w budownictwie mieszkaniowym na zasadach przewidzianych dla funkcjonariuszy", co odpowiada "pomocy finansowej na uzyskanie lokalu mieszkalnego, domu" określonej w art. 94 ustawy o Policji i wskazanej wyżej w pkt 4.

Tym samym ustawa z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) uregulowała, że emeryci i renciści policyjni mogą korzystać: z prawa do lokalu mieszkalnego i z pomocy w budownictwie mieszkaniowym, natomiast nie wyposażyła emerytów i rencistów policyjnych w takie uprawnienia jak prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu remontu lokalu określonemu w art. 91 ustawy o Policji i wskazanemu w pkt 2 oraz nie wyposażyła emerytów i rencistów policyjnych w prawo do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego określonemu w art. 92 ustawy o Policji i wskazanemu w pkt 3.

W świetle przedstawionego stanu prawnego należy stwierdzić, że zarówno w ustawie z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji..., jak i w ustawie z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji brak było i jest podstawy prawnej, która pozwalałaby przyznać renciście policyjnemu prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu (lub prawo do równoważnika pieniężnego z tytułu remontu lokalu). Tym samym obowiązujący do 12 maja 2005r. § 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, stanowiący, iż rozporządzenie stosuje się do emeryta i rencisty policyjnego naruszał zarówno ustawę z dnia 6 kwietnia 1990r. o Policji jak i ustawę z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...).

W tej sytuacji brak jest podstaw prawnych do rozważania innych okoliczności, które miały wpływ na nie przyznanie skarżącemu przedmiotowego równoważnika od chwili przejścia tego policjanta na rentę policyjną w 1993r, czy tylko za lata od 2001 r. do 2004r., o które wnioskuje skarżący złożonym w dniu [...].2004r. oświadczeniem mieszkaniowym.

Sąd zwraca uwagę, że organy administracyjne jako datę utraty podstawy prawnej przyjęły dzień 12 maja 2005r., tj. wejście w życie Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005r, które uchyliło § 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r, w czasie bowiem obowiązywania § 8 Rozporządzenia organy administracyjne nie były władne do samodzielnej oceny, czy przepis ten nie narusza przepisów ustaw. Rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 6 kwietnia 2005r. zmieniające rozporządzenie w sprawie wysokości i szczegółowych zasad przyznawania, odmowy przyznania, cofania i zwracania przez policjantów równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, którym uchylono § 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r., nie zawiera żadnych przepisów o charakterze przejściowym, tym samym skutkiem uchylenia § 8 jest utrata prawa do równoważnika i niemożność nabycia tego prawa przez emerytów policyjnych. Uchylenie § 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 28 czerwca 2002r. najprawdopodobniej było spowodowane dostrzeżeniem braku ustawowej podstawy do przyznawania emerytom i rencistom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego, stąd też i brak przepisów przejściowych.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zwraca uwagę, że jedną z podstawowych zasad postępowania administracyjnego jest zasada wyrażona w art. 139 kodeksu postępowania administracyjnego: "Organ odwoławczy nie może wydać decyzji na niekorzyść strony odwołującej się, chyba że zaskarżona decyzja rażąco narusza prawo lub rażąco narusza interes społeczny", która ma zastosowanie także w postępowaniu przed sądem administracyjnym.

Mając powyższą zasadę na względzie, Sąd - pomimo stwierdzenia, że ustawodawca w ogóle nie przewidział możliwości przyznawania emerytom i rencistom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego, a więc także w okresie od dnia [...].2004r. do dnia [...] 2005r., za który skarżącemu przyznano ten równoważnik - uznał, że orzekanie w tym zakresie przez Sąd naruszyłoby zasadę określoną w przytoczonym art. 139 kpa. Jednakże Sąd nie mógł zobowiązać organu administracyjnego do rozpatrywania możliwości przyznania takiego równoważnika skarżącemu w jakimkolwiek innym okresie, bowiem - jak ponownie się podkreśla - w obowiązującym stanie prawnym brak było i jest podstawy prawnej, która pozwalałby na przyznanie emerytom policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny nie podziela więc poglądów organów administracyjnych obu instancji, że podstawę wydania decyzji w sprawie równoważnika za brak lokalu mieszkalnego za okres od [...].2004r. do [...] 2005r. stanowiłby art. 92 ust. 1, art. 97 ust. 5 ustawy o Policji, czy poglądu organu l instancji, że taka podstawę stanowi także art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...), albowiem gdyby z przepisów ustawowych można było wywieść posiadanie takiego prawa przez emeryta czy rencistę policyjnego, to fakt uchylenia § 8 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie miałby istotnego znaczenia. Nie można przecież poprzez zmianę przepisów wykonawczych pozbawić danej osoby prawa, które wynika z ustawy.

W analizowanym stanie prawnym mamy jednak sytuację odmienną. Przepisy ustawowe nie przyznały rencistom (i emerytom) policyjnym prawa do równoważnika pieniężnego z tytułu braku lokalu mieszkalnego, natomiast w rozporządzeniu wykonawczym do ustawy o Policji, z dnia 28 czerwca 2002r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji, działając z przekroczeniem delegacji ustawowej, przyznał takie uprawnienie emerytom i rencistom policyjnym w § 8 Rozporządzenia (oraz w poprzedzających to Rozporządzenie przepisach wykonawczych), a następnie Rozporządzeniem z dnia 6 kwietnia 2005r. uchylił § 8. Tym samym wskazane przez organy administracyjne przepisy ustawowe ustawy o Policji i ustawy z dnia 18 lutego 1994r. o zaopatrzeniu emerytalnym funkcjonariuszy Policji (...) nie mogą stanowić podstawy prawnej przyznania równoważnika pieniężnego emerytowanemu funkcjonariuszowi, albowiem takiej podstawy nie zawierają. Sąd jednocześnie zaznacza, że w niniejszej sprawie podzielił w pełni stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wydane w innym składzie, zawarte w wyroku z dnia 29 grudnia 2006r, sygn. akt III SA/Kr 1208/05, a dotyczące braku uprawnień emeryta policyjnego do równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego.

W tej sytuacji - zdaniem Sądu - okoliczność, że skarżący w żaden sposób nie wykazał, aby po zwolnieniu ze służby w Policji starał się o przyznanie mu równoważnika pieniężnego za brak lokalu mieszkalnego, a także, że zarzuty skargi dotyczące przedawnienia z art. 107 ustawy o Policji dotyczą tego art. 107 ustawy o Policji zawartego w Rozdziale 9 tej ustawy zatytułowanym: "Uposażenie i inne świadczenia pieniężne policjantów", a przedmiotowy równoważnik pieniężny dotyczący policjantów zawarty jest w Rozdziale 8 tej ustawy, a także niewątpliwie słuszne zarzuty dotyczące przewlekłości postępowania (aczkolwiek skarżący nie składał skargi na bezczynność organu) stały się prawnie irrelewantne (bez znaczenia) wobec braku podstawy prawnej pozwalającej na przyznanie równoważnika pieniężnego renciście policyjnemu.

Mając powyższe na względzie - Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarga nie zawiera żadnego zarzutu mogącego być uwzględnionym, a przeto skargi nie uwzględnił i na podstawie art. 151 p.p.s.a. orzekł -jak w sentencji.