Postanowienie NSA, sygn. akt II OZ 227/14
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia: 2014-03-11 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6165 Nasiennictwo i ochrona roślin uprawnych
Hasła tematyczne: Przywrócenie terminu
Skarżony organ: Inspektor Ochrony Roślin i Nasiennictwa
Treść wyniku: Oddalono zażalenie
Powołane przepisy: article: art. 86 par. 1 i art. 87 par. 1
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Roman Hauser po rozpoznaniu w dniu 11 marca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 stycznia 2014 r., IV SA/Wa 2491/13 odrzucające wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa z dnia [...} września 2013 r., nr [...} w przedmiocie nałożenia opłaty sankcyjnej postanawia oddalić zażalenie.


UZASADNIENIE

Postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (zwanego dalej "WSA") z dnia 13 stycznia 2014 r., IV SA/Wa 2491/13 odrzucono wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi M. D. na decyzję Głównego Inspektora Ochrony Roślin

i Nasiennictwa (zwanego dalej "GIOR") z dnia [...} września 2013 r., nr [...}

w przedmiocie nałożenia opłaty sankcyjnej. W uzasadnieniu wskazano, że w dniu 23 września 2013 r. M. D. wniósł skargę do WSA na ww. decyzję GIOR, utrzymującą w mocy decyzję Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Roślin i Nasiennictwa w Krakowie z dnia [...} lipca 2013 r., znak: [...} w sprawie nałożenia opłaty sankcyjnej za wprowadzanie i przemieszczanie roślin szczególnie podatnych

na porażenie przez organizmy kwarantannowe, bez wymaganego w tym zakresie wpisu do rejestru przedsiębiorców.

Zarządzeniem z dnia 30 października 2013 r. przewodniczący Wydziału IV WSA wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni

pod rygorem odrzucenia skargi przez jej podpisanie w budynku Sądu lub nadesłania podpisanej skargi do Sądu. Jednocześnie wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Wezwania te doręczono skarżącemu w dniu 4 listopada 2013 r.

Wpis sądowy został uiszczony w terminie tj. w dniu 6 listopada 2013 r. Podpisany egzemplarz skargi przekazano do Sądu w dniu 18 listopada 2013 r. przy piśmie GIOR

z dnia 15 listopada 2013 r. Skarga przesłana została przy piśmie skarżącego

z dnia 4 listopada 2013 r. nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 6 listopada 2013 r.

na adres GIOR. Organ otrzymał ją w dniu 13 listopada 2013 r.

Postanowieniem z dnia 26 listopada 2013 r. WSA odrzucił skargę z powodu nieusunięcia jej braków formalnych w terminie. Odpis tego postanowienia doręczono skarżącemu w dniu 9 grudnia 2013 r.

W dniu 18 grudnia 2013 r. skarżący złożył do Sądu wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi tj. złożenia podpisanej skargi.

Rozstrzygając powyższy wniosek WSA wskazał, że, co prawda, według art. 86

§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zmianami - zwanej dalej "ppsa"), konieczną a zarazem podstawową przesłanką przywrócenia terminu jest brak winy po stronie podmiotu dokonującego danej czynności, jednak równocześnie, zgodnie z art. 87 § 1 ppsa, pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do Sądu,

w którym czynność miała być dokonana w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Jak wynika zaś z akt sprawy, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi skarżący złożył w dniu 18 grudnia 2013 r.,

a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa.

Wnosząc zażalenie na ww. postanowienie M. D. zażądał

jego uchylenia w całości z powodu jego niezgodności z prawem, uzasadniając to tym, że uzupełnił on brak w terminie, ale uzupełniony brak w postaci podpisanej skargi przesłał nie do wprost Sądu, lecz do GIOR.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.

Jak wynika z art. 87 § 1 ppsa siedmiodniowy termin do wniesienia pisma

z wnioskiem o przywrócenie termin jest ustawowym terminem procesowym

i jego wydłużanie jest niedopuszczalne (por. np.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego /zwanego dalej "NSA"\ z dnia 11 kwietnia 2013 r., II GZ 172/13, http://orzeczenia.nsa.gov.pl).

W rozpatrywanej sprawie skarżący otrzymał odpis postanowienia o odrzuceniu swojej skargi w dniu 9 grudnia 2013 r., a zatem w tym dniu ustała dla niego przyczyna uchybienia terminu do uzupełnienia braków skargi w postaci błędu co do adresata uzupełnionej skargi (GIOR a nie WSA). Tym samym siedmiodniowy termin na złożenie wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął

w dniu 16 grudnia 2013 r., a wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi skarżący złożył w dniu 18 grudnia 2013 r., a zatem z uchybieniem terminu określonego w art. 87 § 1 ppsa. To czyni zarzuty zażalenia bezzasadnymi.

Informacyjnie NSA wskazuje jednak, że istotnie w postępowaniu administracyjnym istnieje usankcjonowana przepisami prawa zasada, iż podanie wniesione do organu niewłaściwego przed upływem przepisanego terminu uważa się

za wniesione z zachowaniem terminu (art. 65 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego /tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r.,

poz. 267 ze zm.\). Wszelako podobnego rozwiązania ustawodawca nie przewidział

w ppsa - a tym samym - wniesienie pisma do organu a nie Sądu, powoduje, że organ przekaże takie pismo Sądowi, ale datą wpływu takiego pisma do Sądu będzie data rzeczywistego wpływu tego pisma do Sądu (czy też nadania go przez organ w placówce pocztowej na adres Sądu) a nie data wpływu do organu (czy też nadania go

przez stronę w placówce pocztowej na adres organu).

Mając powyższe na uwadze NSA, na podstawie art. 184 w związku

z art. 197 § 2 ppsa, orzekł jak w sentencji.