Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt V SA/Wa 28/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2017-02-24 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6559
Hasła tematyczne: Środki unijne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Stwierdzono, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia
Powołane przepisy: article: art. 46 ust. 3, art. 58 ust. 1 pkt 1, art. 61 ust. 6 pkt 1 lit. a,
journal: Dz.U. 2016 poz 217
law: Ustawa z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014- 2020
article: art. 200, art. 205 § 2
journal: Dz.U. 2016 poz 718
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity
article: art. 24 § 1 pkt 5, art 125 § 1 pkt 3
journal: Dz.U. 2016 poz 23
law: Ustawa z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego - tekst jednolity

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Arkadiusz Tomczak (spr.), Sędzia WSA - Mirosława Pindelska, Sędzia WSA - Andrzej Kania, Protokolant specjalista - Anna Wiśniewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 lutego 2017 r. sprawy ze skargi P. W. na informację zawartą w piśmie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych z dnia ... grudnia 2016 r. nr ... w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie realizacji projektu 1. stwierdza, że ocena projektu została przeprowadzona z naruszeniem prawa i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik sprawy oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Mazowiecką Jednostkę Wdrażania Programów Unijnych, 2. zasądza od Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych na rzecz P. W. kwotę 680 (słownie: sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Przedmiotem skargi Powiatu W. (dalej także: Skarżący) jest rozstrzygnięcie Mazowieckiej Jednostki Wdrażania Programów Unijnych (dalej: MJWPU) zawarte w piśmie z [...] grudnia 2016 r. nr [...] o nieuwzględnieniu protestu od oceny formalnej wniosku o dofinansowanie.

Zaskarżone rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym:

Skarżący wnioskiem nr [...] wystąpił o dofinansowanie projektu pn. "[...]", zgłoszonego w konkursie przeprowadzonym w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Mazowieckiego na lata 2014 – 2020, VII Oś priorytetowa "Rozwój regionalnego systemu transportowego", Działanie 7.1 "Infrastruktura drogowa".

Pismem z [...] listopada MJWPU poinformowała Skarżącego, że projekt został odrzucony z przyczyn formalnych. Uznano, że nie zostały spełnione kryteria formalne nr 1, 7 oraz 10 Regulaminu konkursu [...]. MJWPU wskazała, że:

Kryterium formalne nr 1 brzmi: Kompletność złożonego Wniosku o dofinansowanie projektu oraz załączników. W opisie kryterium zapisano: W ramach kryterium weryfikowane będzie, czy łącznie spełnione zostały następujące elementy:

a) wniosek i załączniki podpisane przez osobę upoważnioną do reprezentowania wnioskodawcy;

b) spójność wykazu załączników do wniosku i przedłożonych załączników (zgodnie z listą określoną w Regulaminie konkursu);

c) załączniki do wniosku są aktualne i na właściwych formularzach.

Kryterium formalne nr 7 brzmi: Zgodność z Regulaminem konkursu/fiszką projektu. W opisie kryterium zapisano: Kryterium będzie oceniać zgodność wniosku o dofinansowanie z Regulaminem konkursu w przypadku projektów konkursowych i zgodności wniosku o dofinansowanie z fiszką projektu w przypadku projektów pozakonkursowych.

Kryterium formalne nr 10 brzmi: Zgodność dokumentacji środowiskowej z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi w zakresie ochrony środowiska.

W uzasadnieniu MJWPU wyjaśniła, że zgodnie z pkt. 16.1 Regulaminu konkursu wraz z Wnioskiem o dofinansowanie projektu wnioskodawca zobowiązany jest dołączyć załączniki ogólne, w tym deklarację organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000. Organem właściwym do wydania deklaracji jest Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska (RDOŚ). Skarżący został poinformowany pismem z 28 października 2016 r. o konieczności dołączenia deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000. Ponieważ nie uczynił tego, wniosek został odrzucony. Pismo podpisał p.o. Dyrektora M.F..

Skarżący pismem z 24 listopada 2016 r. wniósł protest od negatywnej oceny wniosku o dofinansowanie w zakresie kryterium formalnego nr 10, tj. zgodności dokumentacji środowiskowej z obowiązującymi przepisami krajowymi i unijnymi w zakresie ochrony środowiska. Z treści protestu wynika także, że zgłoszono zarzuty także co do oceny kryteriów formalnych nr 1 i 7.

Skarżący wskazał, że zgodnie z prawem wspólnotowym oraz krajowym, postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko (OOŚ) stanowi istotny element procesu inwestycyjnego. W ramach RPO WM wsparcie może być udzielone jedynie dla przedsięwzięć, które przeprowadziły postępowanie OOŚ (jeśli jest wymagane) w zgodzie z przepisami krajowymi, jak i wymogami dyrektyw unijnych. Załącznikiem do wniosku o dofinansowanie w ramach RPO WM 2014-2020 dokumentującym analizę w zakresie oddziaływania projektu na obszary Natura 2000 jest dokumentacja procedury OOŚ przeprowadzonej podczas uzyskiwania decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach, w ramach której została przeprowadzona także ocena oddziaływania przedsięwzięcia na obszary Natura 2000 lub dokumentacja oceny oddziaływania na obszary Natura 2000. Powiat [...] prawidłowo przeprowadził procedurę OOŚ. Dokumentami poświadczającymi prawidłowość przeprowadzonej oceny są deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 oraz deklaracja właściwego oddziału odpowiedzialnego za gospodarkę wodną.

Protestujący podkreślił, że 29 lipca 2016 r. RDOŚ wydała Powiatowi W. Deklarację właściwego organu odpowiedzialnego za gospodarkę wodną dotyczącą projektu: "[...]", w której stwierdzono m. in., że: "Planowane przedsięwzięcie zlokalizowane będzie częściowo w granicach obszaru Natura 2000 Puszcza Biała PLB140007. Zgodnie z przedstawioną dokumentacją, przedmiotowa inwestycja nie będzie znacząco negatywnie oddziaływać na przedmioty ochrony ww. obszaru Natura 2000". Stwierdzenie to zdaniem Skarżącego jest sprzeczne z postanowieniem RDOŚ z 2 sierpnia 2016 r., znak: WPN-II.6335.339.2016.ML, odmawiającym wydania zaświadczenia - deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, w którym to postanowieniu stwierdzono, m. in.: "W związku z powyższym Regionalny Dyrektor Ochrony Środowiska w Warszawie mając na względzie swoja wcześniejszą opinię wskazującą ryzyko wystąpienia znaczącego negatywnego wpływu inwestycji na obszar Natura 2000 Puszcza Biała PLB140007 oraz brak nowych przesłanek świadczących o braku negatywnego oddziaływania przedsięwzięcia stwierdza, iż wydanie deklaracji organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000 nie jest możliwe." Postanowienie to zostało jednak skutecznie zaskarżone i w wyniku ponownego rozpatrzenia sprawy, RDOŚ 18 listopada 2016 r. wydał deklarację organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, którą dołączono do protestu. O tym, że procedura taka buła w toku Skarżący informował MJWPU pismem z 3 listopada 2016 r. Wnioskodawca przedstawił także informacje wymagane w ramach Regulaminu konkursu w sposób prosty i czytelny także w Studium Wykonalności w rozdziale Analiza oddziaływania na środowisko.

Skarżący podkreślił przy tym, że Wytyczne w zakresie dokumentowania postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych z dnia 19 października 2015 r. w Rozdziale 6 - Deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000, w pkt 4) stanowią, że: "Jeżeli jednak w trakcie postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko kwestia oddziaływania przedsięwzięcia na obszary Natura 2000 była szczegółowo analizowana przez odpowiednie organy, ale ostatecznie uznano, że znaczącego negatywnego oddziaływania nie będzie, także dzięki zastosowaniu działań minimalizujących, należy uznać, że przeprowadzono ocenę oddziaływania na obszary Natura 2000". Skarżący wskazał w proteście, że w wymaganej dokumentacji w zakresie przeprowadzonej procedury OOŚ nie występują jakiekolwiek braki lub uchybienia. Odmowa wydania deklaracji przez RDOŚ nie powstała z winy Powiatu W. np. na skutek źle przygotowanej informacji wstępnej. Mając na uwadze wskazane okoliczności, Skarżący stanął na stanowisku, że ocena formalna projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo. Podkreślił, że wadliwa jest interpretacja danego kryterium lub fragmentu dokumentacji konkursowej przez oceniającego, ponieważ ograniczyła się jedynie do wyrywkowych fragmentów dokumentacji aplikacyjnej, bez uwzględnienia wszystkich jej treści. Oczywiście wniosek i załączniki należy wypełnić we właściwy, wskazany w instrukcjach sposób, jednakże ocena niektórych kryteriów powinna się dokonywać na przedstawionej dokumentacji całego wniosku.

Wskazano także, że przed złożeniem wniosku o dofinansowanie sprawę spełnienia kryterium formalnego nr 7 dotyczącą wydania negatywnej opinii RDOŚ Powiat W. konsultowano z pracownikami Punktu kontaktowego MJWPU (załączono korespondencję e-mailową). W dniu 17 sierpnia 2016 roku Pani E.Ć. - Naczelnik Wydziału Rozwoju i Funduszy Starostwa Powiatowego w W. i Pani M. C. - Główny Specjalista ds. planowania, analiz i promocji programów pomocowych na ręce Pani K. B. - pracowniczki Sieci Punktów Informacyjnych Funduszy Europejskich przy MJWPU w W. przekazały kserokopię kompletnej dokumentacji dotyczącej spełnienia kryterium. Pani K. B. po konsultacji z Wydziałem Oceny Formalnej Wniosków w MJWPU w W. przekazała Pani E. Ć. informację, że wniosek nie zostanie odrzucony na etapie oceny formalnej, ponieważ jest prowadzone postępowanie odwoławcze - procedura jest w toku. Deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów NATURA 2000 wydana przez RDOŚ będzie niezbędna dopiero przed podpisaniem umowy o dofinasowanie.

Przedstawiając te argumenty Powiat W. zakwestionował prawidłowość oceny formalnej, a także sposób uzasadnienia oceny poszczególnych kryteriów i subsumpcję oceny dokonaną przez MJWPU w przesłanej informacji o negatywnej ocenie formalnej. Skarżący uznał, że ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo a przedstawione uzasadnienie jest błędne i niewystarczające, dlatego nie zgodził się z oceną projektu wniósł o jego ponowną weryfikację. Podniósł, też że ocena wniosku nie została dokonana zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa wspólnotowego i krajowego oraz dokumentacją dotyczącą Konkursu. Podkreślił, że oceniający zobowiązany jest do zapoznania z dokumentami, z należytą starannością, zgodnie ze swoimi kwalifikacjami i posiadaną wiedzą. Wadliwa jest ocena ograniczająca się jedynie do wyrywkowych fragmentów dokumentacji aplikacyjnej, bez uwzględnienia wszystkich jej elementów. Powiat [...] podważył prawidłowość oceny formalnej, a także sposób uzasadnienia oceny kryteriów formalnych nr 1, nr 7 i nr 10.

Po przeanalizowaniu protestu, pismem z [...] grudnia 2016 r. nr [...] rozstrzygnął o nieuwzględnieniu protestu od oceny formalnej wniosku o dofinansowanie.

W rozstrzygnięciu wskazano jako jego podstawę prawną art. 53 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie 2014 - 2020 (Dz. U. z 2016 r. poz. 1146 ze zm. – dalej: ustawa wdrożeniowa). Po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania, MJWPU podkreśliła, że zgodnie z pkt. 1.9 Regulaminu konkursu do wniosku o dofinansowanie wnioskodawca jest zobowiązany dołączyć załączniki wyszczególnione w rozdziale 16 regulaminu. Zgodnie z ppkt. 16.1.3 jeden z takich załączników stanowi deklaracja organu odpowiedzialnego za monitorowanie obszarów Natura 2000. Organem właściwym do wydania deklaracji jest Regionalna Dyrekcja Ochrony Środowiska (RDOŚ). Deklaracja taka (z 18 listopada 2016 r.) dołączona została nie do Wniosku o dofinansowanie projektu a dopiero do protestu. MJWPU podkreśliła przy tym, że dokumentacja konkursowa opublikowana została 25 maja 2016 r. , zaś Skarżąca wystąpiła do RDOŚ o wydanie stosownej deklaracji dopiero 22 lipca 2016 r. Za bezprzedmiotowy uznano zarzut przekazywania przez pracowników Punktu Kontaktowego MJWPU informacji o braku konsekwencji późniejszego dostarczenia wymaganej deklaracji, skoro weryfikacja wniosku pod względem formalnym należy do obowiązków innych osób. Pismo podpisał p.o. Dyrektora M. F..

Pismem z 9 stycznia 2017 r. Powiat W. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na negatywne rozpatrzenie protestu zawarte w piśmie z [...] grudnia 2016 r. Powołując się na 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej oraz przepis art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej p.p.s.a.) zarzuciła przeprowadzenie oceny projektu w sposób naruszający:

naruszenie art. 43 ustawy wdrożeniowej oraz rozdziału 10 – Tryb konkursowy – konkurs zamknięty Wytycznych programowych w zakresie wyboru projektów w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa M. z dnia 5 lipca 2016 r. poprzez uniemożliwienie uzupełnienia braków formalnych wniosku

błędne zinterpretowanie Wytycznych w zakresie dokumentowania postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych z dnia 19 października 2015 r. (znak: MIR/H/2014-2020/31(1)10/2015 Rozdział 6 pkt 4) i w konsekwencji błędne przyjęcie przy ocenie formalnej wniosku Skarżącego, ze w sprawie nie przeprowadzono oceny oddziaływania na środowisko.

W odpowiedzi na skargę MJWPU wniosła o jej oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważy, co następuje:

Skarga okazała się skuteczna.

Uprawnienie sądu administracyjnego do rozstrzygania w niniejszej sprawie wynika z art. 61 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020 (Dz. U. z 2014 r., poz. 1146 ze zm. – dalej: "ustawa wdrożeniowa") w zw. z art. 3 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 1146 ze zm.; dalej: "p.p.s.a.").

Co istotne, zgodnie z art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.

W myśl art. 61 ust. 8 ustawy wdrożeniowej sąd administracyjny dokonuje oceny legalności rozstrzygnięć przewidzianych w systemie realizacji projektu operacyjnego, skoro w przepisach tych przewidziano uwzględnienie skargi w wypadku stwierdzenia, że: a) ocena projektu została przeprowadzona w sposób naruszający prawo i naruszenie to miało istotny wpływ na wynik oceny, przekazując jednocześnie sprawę do ponownego rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 39 ust. 1, b) pozostawienie protestu bez rozpatrzenia było nieuzasadnione, przekazując sprawę do rozpatrzenia przez właściwą instytucję, o której mowa w art. 55 albo art. 39 ust. 1.

Wprowadzając w art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a ustawy kryterium "naruszenia prawa", prawodawca przesądził jednocześnie w art. 50, że do postępowań w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania na podstawie ustawy nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Wyklucza to (poza wskazanymi wyjątkami) weryfikację zaskarżonego aktu z perspektywy rozwiązań przyjętych w k.p.a. Z drugiej strony może budzić wątpliwości kwestia dopuszczalnej sądowej oceny procesu weryfikacji wniosków o dofinansowanie zamierzonych przedsięwzięć. Przy interpretacji przepisów ustawy wdrożeniowej przyjąć należy stanowisko, które dopuszcza możliwość posługiwania się, w ramach sądowej kontroli ocen projektów ubiegających się o dofinansowanie – postanowieniami systemu realizacji programu, łącznie z odpowiednimi przepisami prawa powszechnie obowiązującego.

Uznać zatem należy, że prawo jako wzorzec kontroli sądowej, wedle którego badana jest legalność oceny projektu, to nie tylko przepisy prawa wspólnotowego i ustawy, ale także postanowienia systemu realizacji programu operacyjnego.

Kontrolując w takim zakresie legalność oceny projektu dokonanej przez MJWPU, jak również legalność jej działań podejmowanych w toku procedury odwoławczej, które znalazły ostateczny wynik w informacji z [...] grudnia 2016 r., stwierdzić należy, że nie odpowiadają one prawu.

Ocena sądu sprowadza się do zbadania zgodności postępowania MJWPU prawem powszechnie obowiązującym, w tym zgodności z:

- ustawą o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014 - 2020;

- przepisami k.p.a. dotyczącymi wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów;

Istotne znaczenie ma także Regulaminu konkursu RPMA.07.01.00-IP.01-14-019/16 Regionalny Program Operacyjny Województwa Mazowieckiego na lata 2014-2020, Oś priorytetowa VII Rozwój regionalnego systemu transportowego, Działanie 7.1 Infrastruktura drogowa, Typ projektów Budowa i przebudowa dróg powiatowych i gminnych w ramach planów inwestycyjnych dla subregionów objętych OSI problemowymi, spełniających warunki zapisane w UP z 25 maja 2016 r., ale co ważne także dokumenty programowe, w tym wytyczne wydane na podstawie art. 5 ustawy wdrożeniowej.

W pierwszej kolejności z urzędu należy wskazać, że mająca zastosowanie przy rozstrzyganiu protestu procedura odwoławcza uregulowana została w rozdziale 15 ustawy wdrożeniowej. Co oczywiste każda Instytucja Pośrednicząca ma obowiązek przestrzegania tych unormowań. Zgodnie z art. 67 ustawy wdrożeniowej do procedury odwoławczej nie stosuje się przepisów ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego, z wyjątkiem przepisów dotyczących wyłączenia pracowników organu, doręczeń i sposobu obliczania terminów. Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. W realiach rozpoznawanej sprawy pracownicy Instytucji Pośredniczącej - MJWPU działają przy tym w ramach powierzonemu temu podmiotowi władztwa administracyjnego jak pracownicy organu administracji publicznej, zaś ich rozstrzygnięcia podlegają z punktu widzenia art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a kontroli analogicznej do kontroli decyzji administracyjnej. Stosowanie w postępowaniu odwoławczym art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a ma zapewnić bezstronność i obiektywizm rozpoznania środka zaskarżenia (tutaj: protestu). Podpisanie rozstrzygnięcia kontrolowanego i rozstrzygnięcia kontrolującego to pierwsze jest przy tym oczywiście tożsame z braniem udziału w wydaniu obu tych aktów. W rozpoznawanej sprawie zarówno pismo z 18 listopada 2016 r. informujące o negatywnej ocenie formalnej wniosku o dofinansowanie projektu, jak i rozstrzygnięcie MJWPU zawarte w piśmie z [...] grudnia 2016 r. nr [...] o nieuwzględnieniu protestu od oceny formalnej wniosku o dofinansowanie zostało podpisane przez p.o. Dyrektora M. F. W istocie rozpoznał on w imieniu Instytucji Pośredniczącej – MJWPU środek odwoławczy od wcześniej wydanego przez siebie rozstrzygnięcia. Opisane wadliwe działanie jest po pierwsze sprzeczne z wynikającym z art. 37 ust. 1 ustawy wdrożeniowej wymogiem przeprowadzenia konkursu w sposób rzetelny i bezstronny. Wskazane uchybienie nie może więc nie mieć wpływu na wynik oceny wniosku o dofinansowanie. Po wtóre w postępowaniu administracyjnym stanowi podstawę wznowienia postępowania wskazaną w art. 145 § 1 pkt 3 k.p.a. Ustawa wdrożeniowa nie odsyła wprawdzie do tego ostatniego przepisu wprost, ale nie sposób przyjąć, by zignorowanie normy art. 24 § 1 pkt 5 k.p.a. nie wiązało się z koniecznością stwierdzenia wadliwości aktu obarczonego takim uchybieniem. Art. 67 ustawy wdrożeniowej odsyła przecież do przepisów dotyczących wyłączenia pracownika, a więc i do następstw będących konsekwencją ich zignorowania, zarówno do normy sankcjonowanej, jak i normy sankcjonującej. Pogląd przeciwny sprowadzałby odesłanie zawarte w ustawie wdrożeniowej do normy o charakterze lex imperfecta, co byłoby sprzeczne z domniemaniem racjonalnego działania ustawodawcy.

Rację ma przy tym Skarżący wskazując, że w realiach sprawy zarówno pierwotnie przeprowadzona ocena wniosku o dofinansowanie, jak i w szczególności rozstrzygnięcie wydane w wyniku rozpoznania protestu od tej oceny nie zawierają w istocie wymaganego prawem uzasadnienia. Rozstrzygnięcie protestu od negatywnej oceny formalnej wniosku o dofinansowanie projektu nie odnosi się w najmniejszym stopniu do przedstawionej przez Skarżącego argumentacji dotyczącej naruszenia Wytycznych w zakresie dokumentowania postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko dla przedsięwzięć współfinansowanych z krajowych lub regionalnych programów operacyjnych z dnia 19 października 2015 r. (znak: MIR/H/2014-2020/31(1)10/2015, ani do przedstawionej przez Skarżącego argumentacji, zgodnie z którą wymagane przez MJWPU treści przedstawione zostały w innych częściach i załącznikach Wniosku o dofinansowanie projektu.

Takie działania Instytucji Pośredniczącej – MJWPU są sprzeczne z brzmieniem art. 46 ust. 3 i art. 58 ust. 1 pkt 1 ustawy wdrożeniowej. Ocena projektu opiera się na ocenie, ale nie dowolnej, gdyż jej granice wyznaczają zasady: równego dostępu i przejrzystości reguł oceny. Wynik takiej oceny powinien zawierać uzasadnienie, ze szczególnym wyjaśnieniem okoliczności, które zadecydowały o takim a nie innym rozstzrygnięciu. Natomiast kontrola sądowoadministracyjna sprowadza się w tym przypadku do zbadania czy dokonana ocena projektu nie narusza wskazanych wyżej reguł. Zatem na etapie ponownego badania sprawy (po wniesionym proteście), beneficjent powinien uzyskać precyzyjne wskazanie co do wyników tego etapu, winien uzyskać ocenę ze szczegółową, jasną, rzetelną i przejrzystą analizą ocen uwzględniającą zarzuty wnioskodawcy. Informacja podlegająca ocenie sądu administracyjnego (w tym wypadku pismo MJWPU) musi zawierać powody, które zdecydowały o nieuwzględnieniu protestu wraz z ich uzasadnieniem. Tylko wówczas sąd administracyjny może odnosić się do zarzutów skargi, poznać stanowisko instytucji ponownie oceniającej projekt i ocenić czy tak przeprowadzona ocena jest zgodna z prawem. Oznacza to, że instytucja rozpatrująca protest powinna przeprowadzić szczegółową analizę środka procesowego z uwzględnieniem zarzutów podniesionych w treści złożonego protestu. Z treści użytego w art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej sformułowania "...informuje wnioskodawcę na piśmie o wyniku rozpatrzenia jego protestu. Informacja ta zawiera w szczególności treść rozstrzygnięcia polegającego na uwzględnieniu albo nieuwzględnieniu protestu wraz z uzasadnieniem" nie można wyprowadzać wniosku, że w informacji zawierającej ocenę o wynikach rozpatrzenia protestu, nie ma obowiązku wskazywania powodów, które zadecydowały o jego nieuwzględnieniu. Taka interpretacja art. art. 58 ust. 1 ustawy wdrożeniowej byłaby sprzeczna z art. 2 Konstytucji zważywszy to, że w ustawie wdrożeniowej przewidziano specyficzny i zmodyfikowany sposób procedowania oraz to, że informacja o ocenie jest przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej (por. wydane na podstawie analogicznych uregulowań ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju wyroki NSA: z dnia 11 lipca 2013 r. o sygn. akt II GSK 1113/13, z dnia 16 marca 2016 r. o sygn. akt. II GSK 603/16, z dnia 4 lipca 2013 r. o sygn. akt II GSK 1051/13).

W tej sytuacji, wobec wagi wskazanych uchybień, przedwczesne i na obecnym etapie postępowania zbyteczne stało się odnoszenie się do pozostałych merytorycznych zarzutów skargi.

W ponownym postępowaniu MJWPU rozpatrzy wniesiony protest z uwzględnieniem oceny prawnej wyrażonej w niniejszym wyroku. Uwzględni przy tym okoliczności faktyczne sprawy z daty rozstrzygania.

Z tych przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie przepisu art. 61 ust. 8 pkt 1 lit. a) ustawy wdrożeniowej orzekł, jak w sentencji wyroku.

O kosztach postępowania sąd orzekł zgodnie z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 64 ustawy wdrożeniowej.