Wyrok WSA w Warszawie, sygn. akt IV SA 4381/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie
Data orzeczenia: 2004-04-01 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Skarżony organ: Rada Miasta
Treść wyniku: Stwierdzono nieważność zaskarżonego aktu

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Otylia Wierzbicka ( spr.) Sędziowie WSA Wojciech Mazur Asesor WSA Wanda Zielinska - Baran Protokolant Danuta Gorzelak - Maciak po rozpoznaniu w dniu 1 kwietnia 2004 r. sprawy ze skargi R. G. na uchwałę Rady Miejskiej T. z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] w przedmiocie rozpatrzenia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. 1. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały, 2. orzeka, że zaskarżona uchwała nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku, 3. zasądza od Rady Miejskiej w T. na rzecz skarżącego R. G. (10) dziesięć złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.


UZASADNIENIE

R. G. wniósł zarzut do wyłożonego projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy T. kwestionując zapisy tego projektu w zakresie przeznaczenia w planie działek nr [...] i [...] oznaczonych w załączniku graficznym planu symbolem [...] - teren złóż i eksploatacji kopalin i [...] - strefa promocji gospodarczej ( usługi produkcyjne) i wnosząc o zmianę przeznaczenia tych działek na rolne bądź rekreacyjne. Rozpoznając ten zarzut Rada Miejska w T. uznała, że jest protestem i uchwałą z dnia [...] września 2003 r. Nr [...] na podstawie art. 23 ust. 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym jako protest odrzuciła. W uzasadnieniu uchwały podniesiono, że funkcja działki [...] jako eksploatacja kopalin została ustalona w planie zagospodarowania przestrzennego z 2000 r. i nie dotyczy ustaleń tego planu a zmiana funkcji działki [...] z eksploatacji kopalin na usługi produkcyjne jest zgodna z wymogami rozporządzenia Wojewody [...] z 2000 r. dotyczącego W. Obszaru Chronionego Krajobrazu.

W skardze na tę uchwałę R. G. zarzuca obrazę art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Bezpodstawnie przyjęto w ocenie skarżącego, że wniesiony zarzut jest protestem, bowiem kwestionowane zapisy planu naruszają jego interes prawny jako właściciela działki [...] położonej w sąsiedztwie działek [...] i [...] a także przepisy prawa w zakresie ochrony środowiska. Nadto podnosi, że uzasadnienie uchwały nie wskazuje na przesłanki i okoliczności, które przemawiały za potrzebą takiego określenia funkcji działek [...] i [...], które ograniczają jego uprawnienia właścicielskie.

Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej odrzucenie wywodząc, że skarżący nie wykazał by zapisy projektu planu naruszały jego interes prawny lub uprawnienie a jedynie twierdził, że zmiana funkcji działki [...] z eksploatacji kopalin na usługi produkcyjne obniży atrakcyjność jego nieruchomości co uzasadniało ocenę, że jego sprzeciw wobec zapisów planu jest protestem.

Na uchwałę odrzucającą protest skarga do sądu jest niedopuszczalna. Organ podtrzymał też stanowisko, że ustalenie przeznaczenia działki [...] nie dotyczy projektu planu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

W dacie podjęcia zaskarżonej uchwały obowiązywał stan prawny uregulowany ustawą z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym.

Ustawa przewidywała dwa odmienne środki zaskarżenia projektu planu po jego wyłożeniu do publicznego wglądu: protest - który mógł wnieść każdy, kto kwestionował przyjęte w projekcie planu zapisy (art. 23) zarzut — który mógł wnieść wyłącznie podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie naruszały zapisy projektu planu. Obydwa te środki zaskarżenia w przypadku ich nieuwzględnienia przez Zarząd Gminy (obecnie wójta, burmistrza) podlegały rozpoznaniu przez radę gminy, jednak skarga do sądu administracyjnego przysługuje wyłącznie na uchwałę którą odrzucono zarzut (art. 24 pkt 4).

Skarżący skierował do Burmistrza T. pismo w którym powołując się na art. 24 ust. 1 cyt. ustawy kwestionował zapisy projektu planu dotyczące przeznaczenia w planie działek [...] i [...] podnosząc, że określone w projekcie planu funkcje tych działek naruszają jego interes prawny jako właściciela działki [...] położonej w bliskim sąsiedztwie, oddzielonej tylko droga gminną dojazdową. Utrzymanie w planie powyższych funkcji spowoduje obniżenie wartości jego działki oraz przyniesie straty w uprawach. Nie jest też możliwe w jego ocenie ustalenie takich funkcji działek położonych w granicach W. Obszaru Chronionego Krajobrazu.

O tym jaki ma charakter wniesiony przez stronę środek zaskarżenia decyduje jego merytoryczna treść. Organ administracyjny rozpoznając taki środek ma obowiązek ustalenia jaki jest jego rzeczywisty charakter. Oznacza to, że Rada Gminy rozpoznając wniesiony środek była zobligowana do dokonania oceny czy istotnie kwestionowane zapisy naruszały interes prawny skarżącego i czy wniesiony środek jest zarzutem.

Dokonana przez organ weryfikacja wniesionego przez skarżącego pisma nie jest prawidłowa. Nie można bowiem podzielić stanowiska , że zarzuty skarżącego są protestem. Skarżący powołuje się, że jego interes prawny jako właściciela działki [...] naruszają zapisy projektu planu dotyczące przeznaczenia w planie działek sąsiednich pod eksploatację kopalin i usługi produkcyjne. Analiza projektu planu wskazuje, że działka skarżącego w projekcie planu oznaczona jest symbolem [...] (zabudowa mieszkaniowa jednorodzinna, niska). Położona jest w sąsiedztwie działek [...] i [...] i oddziela je tylko droga gminna. Funkcja działki skarżącego (zabudowanej domem jednorodzinnym) i funkcje działek kwestionowanych są w jakimś stopniu kolidujące. Nie można bowiem przyjąć, że eksploatacja kopalin i usługi produkcyjne nie będą oddziaływać negatywnie na nieruchomość skarżącego. Nie można też nie brać pod uwagę zarzutu, że sąsiedztwo kopalni odkrywkowej na działkach [...],[...] i [...] (te ostatnie powstały w wyniku podziału działki [...]) i usługi produkcyjne na części działki [...] nie obniżą atrakcyjności a zatem i wartości działki skarżącego. Organ nie zajął w przedmiocie zarzutów żadnego stanowiska a jedynie gołosłownie stwierdził, że skarżący nie wykazał, że został naruszony jego interes prawny zapisami planu. Brak też stanowiska organu czy kwestionowane ustalenia nie naruszają zakazów ochrony środowiska dotyczących W. Obszaru Chronionego Krajobrazu (zakazu eksploatacji kopalin) skoro działki te leżą w granicach Obszaru. Prognoza skutków wpływu ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego na środowisko przyrodnicze nie wyjaśnia tej kwestii.

Jako całkowicie niezrozumiałe i sprzeczne z aktami sprawy należy ocenić stanowisko organu zajęte w uchwale powtórzone w odpowiedzi na skargę, że ustalenie funkcji działki [...] nie dotyczy tego projektu planu. Ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy T. (k - 86) wynika, że działka [...] oznaczona jest w planie symbolem [...] - teren złóż i eksploatacji kopalin co oznacza, że projekt planu ustala dla tej działki taką funkcję. Działka ta leży na terenie objętym projektem planu i plan ten utrzymuje dotychczasowe jej przeznaczenie. Z tego faktu nie wynika, że określenie funkcji działki nie dotyczy projektu planu (projekt nie zmienił dotychczasowej funkcji). Inne rozumienie tego zapisu jest wadliwe. Organ zatem nie dokonał prawidłowej weryfikacji zarzutów skarżącego przeciwko tym zapisom w projekcie planu, które dotyczą przeznaczenia w planie działek [...] i [...] i nie wykazał skutecznie, że wniesione w tym zakresie przez skarżącego zarzuty są protestem.

W piśmie z dnia 22.09.2003 r. (k-76) przy którym została przesłana skarżącemu uchwała z dnia [...].09.2003 r. Burmistrz T. poinformował, że uchwała o odrzuceniu protestu podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego choć zgodnie z ustawą o czym wcześniej była mowa skarga przysługuje tylko na uchwałę odrzucającą zarzut. Pouczenie to wskazuje, że organ nie był pewien czy sprzeciw skarżącego wobec zapisów projektu planu stanowi zarzut czy protest. Rozpoznanie zarzutu jako protestu nastąpiło z naruszeniem art. 24 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym co powoduje stwierdzenie nieważności zaskarżonej uchwały na podstawie art. 147 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przędsądami administracyjnymi ( Dz. U. 02. 153. 1270).