Wyrok WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SAB/Rz 89/22
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2022-07-21 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6480
658
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Komendant Policji
Treść wyniku: zobowiązano do udzielenia informacji
Powołane przepisy: article: art. 149 § 1 pkt 1, art. 149 § 1 a
journal: Dz.U. 2019 poz 2325
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - t.j.
article: art. 13 ust. 1
journal: Dz.U. 2022 poz 902
law: Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej - t.j.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący S.WSA Jarosław Szaro, Sędzia WSA Małgorzata Niedobylska, Sędzia WSA Jacek Boratyn /spr./, po rozpoznaniu w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym w dniu 21 lipca 2022 r. sprawy ze skargi P.D. na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie w sprawie udostępnienia informacji publicznej 1) zobowiązuje organ - Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie do ustosunkowania się do wniosku skarżącego o udostępnienie mu informacji publicznej, 2) stwierdza, że bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa, 3) zasądza od Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie na rzecz skarżącego P.D. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.


UZASADNIENIE

Wnioskiem z 4 kwietnia 2022 r., który wpłynął do organu 7 kwietnia 2022, P.D. (dalej zwany skarżącym) powołując się na art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, zwanej dalej u.d.i.p.) wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie o udzielnie mu informacji publicznej, dotyczącej funkcjonariusza [...], poprzez przedłożenie wystawionego dla niego upoważnienia do podejmowania decyzji organu Policji, bądź tez w jej imieniu, a także skanu upoważnienia do podejmowania decyzji procesowych.

W swoim wniosku skarżący zaznaczył, że prosi o przesłanie żądanych przez siebie skanów dokumentów drogą elektroniczną.

Pismem z 19 kwietnia 2022 r. poinformowano skarżącego, że jego wniosek nie zostanie uwzględniony, gdyż nie jest to wniosek który nie służby interesowi publicznemu, ale indywidualnemu i prywatnemu interesowi skarżącego.

Organ zaznaczył także, że [...] jest [...], w której skarżący jest oskarżonym.

W dniu 22 kwietnia 2022 r. skarżący wniósł skargę na bezczynność Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie, w zakresie jego wniosku o udzielenie mu informacji publicznej, zarzucając mu:

1) naruszenie art. 61 ust. 1 Konstytucji RP, w zakresie w jakim ten przepis stanowi podstawę do uzyskania informacji publicznej, poprzez błędne zastosowanie, polegające na nieudostępnieniu informacji publicznej na wniosek,

2) naruszenie art. 10 ust. 1 w zw. z art. 13 ust. 1 u.d.i.p. w zakresie w jakim z przepisów tych wynika, że informacja nieudostępniona w Biuletynie Informacji Publicznej jest udostępniana na wniosek, bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku, poprzez ich niezastosowanie, polegające na niezrealizowaniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej.

W związku powyższym skarżący wystąpił o zobowiązanie organu do załatwienia jego wniosku i udostępnienie mu informacji.

W uzasadnieniu skargi skarżący stwierdził, że organ nie miał prawa badać kim jest on, jako wnioskodawca w sprawie o udzielenie mu informacji publicznej. Zaznaczył również, że jego celem było sprawdzenie uprawnień funkcjonariusza do wykonywania powierzonych mu czynności.

Skarżący dodał także, że odmowa udzielenia mu informacji mogła nastąpić jedynie poprzez wydanie stosownej decyzji, czego jednak organ zaniechał.

Komendant Powiatowy Policji w Strzyżowie, w odpowiedzi na skargę, wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

W okolicznościach przedmiotowej sprawy skarżący wystąpił do Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie o udzielenie mu informacji publicznej, w zakresie przedłożenia mu wystawionego dla wskazanego z imienia i nazwiska funkcjonariusza upoważnienia do podejmowania decyzji organu Policji, bądź też w jego imieniu, a także skanu upoważnienia do podejmowania decyzji procesowych.

Zdaniem organu żądanie skarżącego nie dotyczy w istocie informacji publicznej, albowiem nie wynika z realizacji interesu publicznego, ale z jego indywidualnego, prywatnego interesu, wobec czego jego wniosek nie może być procedowany w trybie przepisów u.d.i.p. Komendant Powiatowy Policji w Strzyżowie poinformował skarżącego o takiej ocenie jego wniosku, pismem z 19 kwietnia 2022 r.

Z takim stanowiskiem nie można się zgodzić z uwagi na to, że przedmiot żądania skarżącego, ze swej istoty, odnosi się do danych dotyczących służbowych uprawnień funkcjonariusza, a więc takich, których nie sposób definiować jako niezwiązanych z interesem publicznym, a wyłącznie prywatnym pytającego. Wobec tego odmowa rozpatrzenia złożonego przez skarżącego wniosku, w trybie u.d.i.p., nie znajduje w tym wypadku uzasadnienia.

Nawet bowiem gdyby przyjąć, że motywem którym kierował się skarżący, występując o udostepnienie mu informacji związanych z uprawnieniami do podejmowania czynności służbowych przez wskazanego przez niego funkcjonariusza, był udział tego funkcjonariusza w czynnościach procesowych dotyczących skarżącego, to nie mogło to wpłynąć na ocenę rodzaju i zakresu żądanych przez niego informacji, a co za tym idzie, prawną kwalifikację żądania wniosku. Żądane przez skarżącego informacje, z uwagi na swój przedmiot stanowią, zgodnie z obiektywnymi kryteriami, informację publiczną, której udostępnienie następuje w trybie przepisów u.d.i.p. Wykazanie bowiem umocowania do podejmowania przez funkcjonariusza czynności procesowych, a także czynności służbowych, w ramach pełnionej służby, ze swej istoty służy interesowi publicznemu i taka jego funkcja nie może być kwestionowana.

Na marginesie niniejszych rozważań dodać także należy, że skarżący w swoim wniosku nie podał motywów wystąpienia z nim, na które powołał się organ, w skierowanym do niego piśmie oraz odpowiedzi na skargę. Ten zaś nie jest uprawniony do czynienia ustaleń w przedmiotowym zakresie.

Mając na uwadze powyższe stwierdzić więc należy, że Komendant Powiatowy Policji w Strzyżowie, niezasadnie kwalifikując wniosek skarżącego, jako niedotyczący informacji publicznej, a w związku z tym odmawiając rozpatrzenia przedmiotowego wniosku, w trybie przewidzianym u.d.i.p., dopuścił się bezczynności. W tejże bezczynności pozostawał w momencie wniesienia skargi i stan taki trwa nadal.

W związku z powyższym Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 P.p.s.a., zobowiązał Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie do ustosunkowania się do wniosku skarżącego, o udzielenie mu informacji publicznej. W tym zakresie organ jest więc zobligowany do rozpatrzenia przedmiotowego wniosku o udostępnienia wskazanych w nim informacji, w zakresie udzielenia których pozostaje w bezczynności, w ustawowym terminie 14 dni, wskazanym w art. 13 ust. 1 u.d.i.p. Termin ten należy liczyć od dnia zwrotu organowi akt sprawy.

Oceniając charakter bezczynności Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie, zgodnie z art. 149 § 1 a P.p.s.a., Sąd stwierdził, że bezczynność tego organu, choć niewątpliwa, w niniejszym przypadku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Konkluzja tak wynika przede wszystkim z tego, że okres pozostawania przez organ w bezczynności, w okolicznościach przedmiotowej sprawy, nie jest nadmierny (od wystąpienia z wnioskiem przez skarżącego do dnia rozpoznania skargi na bezczynności upłynęło nieco ponad 3 miesiące), a poza tym powodem ocenianej bezczynności w niniejszej sprawie nie było zignorowanie wniosku skarżącego, ale błędna kwalifikacja przez Komendanta Powiatowego Policji w Strzyżowie zawartego w nim żądania, jako związanego wyłącznie z interesem prywatnym wnioskodawcy, o czym poinformowano skarżącego przed upływem 14 dni, od złożenia przez niego wniosku.

Mając więc na uwadze powyższe Sąd, na podstawie art. 149 § 1 pkt 1 i § 1 a P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.

Na podstawie art. 200 P.p.s.a. w zw. z art. 205 § 1 P.p.s.a. Sąd zasądził na rzecz skarżącego kwotę 100 zł, tytułem zwrotu kosztów postępowania w sprawie, obejmującą zwrot uiszczonego przez niego wpisu od skargi.