Wyrok NSA, sygn. akt III SA 3172/00
NSA w Warszawie (przed reformą)
Data orzeczenia: 2001-02-22 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 624  Powszechny obowiązek obrony kraju
Powołane przepisy: article: art. 39 ust. 4
journal: Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16
law: Obwieszczenie Ministra Obrony Narodowej z dnia 11 grudnia 1991 r. w sprawie ogłoszenia jednolitego tekstu ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej.
Teza: Art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16 ze zm./ nie pozwala odroczyć służby na czas dłuższy niż dwanaście miesięcy. Komisja Poborowa nie mogła zatem orzec odroczenia na czas nieokreślony. Gdyby to uczyniła, naruszyłaby prawo.

TEZY

Art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16 ze zm./ nie pozwala odroczyć służby na czas dłuższy niż dwanaście miesięcy. Komisja Poborowa nie mogła zatem orzec odroczenia na czas nieokreślony. Gdyby to uczyniła, naruszyłaby prawo.


SENTENCJA

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Sebastiana K. na decyzję M. Wojskowa Komisja Poborowa w W. (...) w przedmiocie odroczenia terminu odbycia zasadniczej służby wojskowej - oddala skargę.


UZASADNIENIE

Dnia 21 lipca 1999 r. Sebastian K. wystąpił z wnioskiem o odroczenie zasadniczej, służby wojskowej ze względu na konieczność sprawowania bezpośredniej opieki nad dziadkiem, będącym inwalidą pierwszej grupy.

Orzeczeniem z dnia 7 czerwca 2000 r. Powiatowa Komisja Poborowa w Ż. odmówiła poborowemu udzieleniu odroczenia. Na skutek odwołania poborowego sprawę rozpatrywała w drugiej instancji (...) Wojewódzka Komisja Poborowa, która w dniu 30 października 2000 r. uchyliła zaskarżone orzeczenie i udzieliła S. K. odroczenia zasadniczej służby wojskowej do dnia 30 marca 2001 r.

Jako podstawę prawną powołała art. 39 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16 ze zm./.

Sebastian K. wniósł skargę na orzeczenie organu drugiej instancji, domagając się zmiany orzeczenia przez odroczenie służby na czas nieokreślony lub o zmianę kategorii.

W uzasadnieniu podniósł, że występowanie co pół roku o odroczenie służby jest stresujące, a ponadto nieuregulowany stosunek do służby wojskowej utrudnia znalezienie pracy.

(...) Wojewódzka Komisja Poborowa wniosła o oddalenie skargi, zwracając uwagę, że odroczenia zasadniczej służby wojskowej udziela się każdorazowo na czas określony we wniosku, nie dłuższy jednak niż 12 miesięcy.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Przede wszystkim podnieść należy, że Sąd nie ma uprawnień do zmiany treści orzeczeń komisji poborowych, ani tym bardziej do zmiany kategorii. Rola Sądu sprowadza się do oceny, czy (...) Wojewódzka Komisja Poborowa naruszyła prawo przy wydaniu orzeczenia /por. art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym - Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./. Na tak postawione pytanie trzeba odpowiedzieć przecząco. Art. 39 ust. 4 ustawy z dnia 21 listopada 1967 r. o powszechnym obowiązku obrony Rzeczypospolitej Polskiej /Dz.U. 1992 nr 4 poz. 16 ze zm./ nie pozwala odroczyć służby na czas dłuższy niż dwanaście miesięcy. Komisja Poborowa nie mogła zatem orzec odroczenia na czas nieokreślony. Gdyby to uczyniła, naruszyłaby prawo.

Skoro więc zaskarżone orzeczenie nie było dotknięte wadami prawnymi, Naczelny Sąd Administracyjny zobligowany był oddalić skargę na podstawie art. 27 ust. 1 powołanej wyżej ustawy z dnia 11 maja 1995 r.