Wyrok WSA w Gliwicach, sygn. akt III SA/Gl 1456/14
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach
Data orzeczenia: 2015-02-18 00:00:00+01:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 652  Sprawy ubezpieczeń zdrowotnych
Hasła tematyczne: Inne
Skarżony organ: Inne
Treść wyniku: Oddalono skargę
Powołane przepisy: article: art. 134, art. 142, art. 148
journal: Dz.U. 2008 nr 164 poz 1027
law: Ustawa z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Brandys-Kmiecik (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Magdalena Jankiewicz, Sędzia WSA Małgorzata Jużków, Protokolant Izabela Maj- Dziubańska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 lutego 2015 r. przy udziale - sprawy ze skargi T. Z. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę.


UZASADNIENIE

Zaskarżoną decyzją z [...] r. nr [...] Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. , po rozpatrzeniu wniosku T. Z. - prowadzącego "A" w C.- o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia ( dalej jako Dyrektor [...] NFZ) z dnia [...] r. ozn. nr [...] oddalającą odwołanie dotyczące rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne, kod postępowania: [...] – utrzymano w mocy rozstrzygnięcie pierwszo-instancyjne.

Decyzję oparto na art. 104, art. 107 i art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2013 r. poz. 267 – dalej Kpa) oraz art. 154 ust. 6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (t. j. Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027, ze zm.- dalej zwana ustawą).

W uzasadnieniu przedstawiono stan faktyczny i prawny sprawy.

W tych ramach wyjaśniono, że decyzją z dnia [...] r. nr [...] Dyrektor [...] NFZ, działając jako organ I instancji, oddalił odwołanie T. Z. na rozstrzygnięcie postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne, kod postępowania: [...] Uzasadniając to rozstrzygnięcie Dyrektor [...] NFZ przytoczył obowiązujące przepisy prawa oraz wskazał, że Komisja Konkursowa nie naruszyła zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym Wnioskodawcy bowiem Strona zaznaczyła wariant "NIE" w odpowiedzi na pytania nr 1.6.1.1,1.6.1.2,1.6.1.3. – tj.: "Czy oferent zapewnia podjazdy oraz dojścia o nachyleniu zgodnym z przepisami wydanymi na podstawie art. 7 list. 2 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (tekstjednolityDz.U.2013.1409)?"; "Czy oferent zapewnia przy lokalizacji gabinetu powyżej pierwszej kondygnacji: dźwig umożliwiający transport chorych na wózkach, a w budynkach do dwóch kondygnacji możliwe inne urządzenie techniczne umożliwiające wjazd niepełnosprawnych albo lokalizacja na parterze? "; "Czy oferent zapewnia co najmniej jedno pomieszczenie sanitarne przystosowane dla osób niepełnosprawnych?". W konsekwencji powyższego zainteresowany nie uzyskał w tym zakresie punktów rankingujących (po 1,6667 pkt za każdą twierdzącą odpowiedź). Poza tym zaznaczono, że przy tak udzielonych odpowiedziach Komisja Konkursowa nie wzywała Wnioskodawcy do wyjaśnień, ponieważ nie miała obowiązku przeprowadzania dowodów na okoliczności negatywne i nie skorzystała zatem z uprawnienia wynikającego z § 6 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 15 grudnia 2004 r. w sprawie sposobu ogłaszania o postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej przez Narodowy Fundusz Zdrowia, zapraszania do udziału w rokowaniach, składania ofert, powoływania i odwoływania komisji konkursowej oraz jej zadań (Dz. U. Nr 273, poz. 2719).

Dalej organ wskazał, że niespornym było, że w piśmie z dnia 14 maja 2014 r. Wnioskodawca wniósł o skorygowanie powyższych odpowiedzi z "NIE" na "TAK", ale - zdaniem organu I instancji - to działanie było spóźnione, ponieważ powyższe nastąpiło w części niejawnej postępowania, już po zakończeniu negocjacji (tj. po 24 marca 2014 r.). W oparciu więc o § 17 ust. 1 oraz ust. 4 Zarządzenia Nr 57/2013/DSOZ Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej na tym etapie postępowania konkursowego nie była już możliwa korekta udzielonych odpowiedzi ankietowych. Nadto zaakcentowano, że wnosząc o zmianę odpowiedzi Strona nie przedstawiła żadnych dowodów na poparcie swoich twierdzeń, podczas gdy to na Wnioskodawcy spoczywał ciężar udowodnienia tej okoliczności (posiadania dostępu dla osób niepełnosprawnych), skoro wywodził z niej korzystne dla siebie skutki prawne, a jako doświadczony świadczeniodawca gdyby przygotował się do negocjacji i obliczył sam, w oparciu o treść złożonej oferty jaką liczbę punktów uzyskał, to z pewnością dostrzegłby ten błąd wcześniej. Zatem przerzucanie ciężaru odpowiedzialności na Komisję Konkursową w tym zakresie zostało uznane za bezzasadne.

Podkreślono również, że brak dokumentów potwierdzających stanowisko Zainteresowanego w zakresie dostępu dla osób niepełnosprawnych nie było brakiem formalnym złożonego pisma. Odnosząc się do kwestii negocjacji ze Stroną oraz treści odpowiedzi na protest wskazano, że rzeczywiście podczas pierwszych negocjacji w dniu [...] r. zespół negocjacyjny nie poinformował Wnioskodawcy o uzyskanej liczbie punktów, ale taką informację udzielił podczas drugiego spotkania. Zatem nie zgodzono się z opinią, że w odpowiedzi na protest znalazły się nieprawdziwe twierdzenia, ponieważ w treści odpowiedzi nie stwierdzono aby taką informację uzyskał na pierwszym spotkaniu; na pierwszym spotkaniu Zainteresowany nie spytał o ilość przyznanych punktów.

Podkreślono także, że Strona mylnie utożsamiła jawność i niezmienność kryteriów oceny ofert z brakiem ujawnienia liczby punktów jego oraz pozostałych oferentów, podczas gdy właśnie ujawnienie liczby punktów zdobytych przez konkurencyjne oferty mogłoby stanowić czyn nieuczciwej konkurencji. Z kolei nieujawnienie na pierwszym spotkaniu liczby punktów zdobytych przez Stronę nie stanowi naruszenia zasad postępowania w stopniu uzasadniającym uwzględnienie odwołania. W szczególności nie zgodzono się z Wnioskodawcą, że powyższe pozbawiło go możliwości skutecznego przeprowadzenia negocjacji cenowych, bowiem brał już udział w procedurze konkursowej, wiedział też jaka liczba punktów za poszczególne kryteria możliwa jest do uzyskania i w jaki sposób negocjować z NFZ. Zatem zarzuty w tym zakresie organ uznał za co najmniej niezrozumiałe.

Dalej organ podkreślił, że twierdzenia z odwołania pozostają w sprzeczności z argumentami jakich Strona używała podczas negocjacji motywując brak woli zmiany ceny. Z nagrania negocjacji wynika bezspornie, iż głównym czynnikiem powodującym brak zmiany ceny był czynnik ekonomiczny związany z kosztami prowadzonej działalności. Bezspornym jest również, że na pierwszym spotkaniu zespól negocjacyjny podkreślał jaka jest waga ceny, i jaki może mieć wpływ na pozycje w rankingu. Z nagrania wynika również, iż Wnioskodawca oczekiwał podpowiedzi zespołu, która jednak (co należy uznać za prawidłowe) nie padła. Zaznaczyć należy, że wybór strategii negocjacyjnej i inicjatywa w zakresie dotyczącym proponowanej ceny należała wyłącznie do Strony.

Odnosząc się do zarzutu o brak podania uzasadnienia do oddalenia złożonego przez Zainteresowanego w dniu [...] r. protestu, organ zwrócił uwagę na fakt, że pismo z uzasadnieniem zostało wysłane pocztą za potwierdzeniem odbioru w dniu 23 maja 2014 r.; Strona odebrała list polecony za zwrotnym potwierdzeniem odbioru, dowodem jest jego podpis na tym dokumencie z dnia 27 maja 2014 r. Zatem niezasadne okazały się zarzuty, jakoby nie otrzymał pisemnego uzasadnienia oddalenia protestu i dopiero po udaniu się do Funduszu, zapoznał się jego treścią.

Od powyższej decyzji, zachowując termin ustawowy, Wnioskodawca złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy podnosząc zarzuty: braku zapewnienia równego traktowania wszystkich Oferentów ubiegających się o zawarcie umowy oraz nieprzeprowadzenie postępowania w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji; nieujawnienie Oferentowi ilości zdobytych punktów oraz punktacji innych Oferentów - uniemożliwiając tym samym przeprowadzenie negocjacji cenowych w sposób prawidłowy i realny; przekazanie odpowiedzi na protest po rozstrzygnięciu konkursu ofert, co uniemożliwiło Oferentowi poznanie argumentacji Komisji Konkursowej w trakcie trwania postępowania; przyjęcie przez Komisję Konkursową błędnych oraz nieprawdziwych podstaw do podjęcia decyzji o oddaleniu protestu oraz niezgodne z prawdą przyjęcie tezy, że został poinformowany w dniu 30 kwietnia 2014 r. podczas negocjacji o liczbie uzyskanych punktów w rankingu początkowym. W opinii Wnioskodawcy przepisy ustawy o świadczeniach nie zabraniają Oferentom składania oświadczeń wyłącznie do momentu przeprowadzania części negocjacyjnej i istnieje prawna możliwość składania oświadczeń i wyjaśnień w fazie jawnej postępowania, ale już po zakończeniu fazy negocjacji. W związku z powyższym pismo Wnioskodawcy z dnia 14 maja 2014 r. dotyczące zmiany odpowiedzi na pytanie ankietowe, powinno zostać potraktowane jako złożenie stosownego oświadczenia woli w trybie art. 142 ust 2 pkt 3 ustawy. Zdaniem Wnioskodawcy nietrafne i pozbawione logiki są twierdzenia Dyrektora [...] NFZ dotyczące ciężaru dowodu w postępowaniu konkursowym oraz obowiązku wskazania przez Stronę posiadania infrastruktury umożliwiającej korzystanie z pomieszczeń podmiotu leczniczego przez osoby niepełnosprawne. Wnioskodawca przyznaje, że na pytania ankietowe nr 1.6.1.1, 1.6.1.2 i 1.6.1.3 dotyczące spełniania odpowiednich warunków lokalowych, udzielił omyłkowo odpowiedzi "NIE". Uważa jednak, że na etapie składania oferty nie istniał żaden wymóg przedstawienia dokumentacji na poparcie odpowiedzi twierdzącej. Nie było obowiązku ani na etapie składania oferty, ani na etapie składania pisma z 14 maja 2014 r. udowadniania spełniania kryteriów określonych w pkt nr 1.6.1.1, 1.6.1.2 i 1.6.1.3 przedmiotowej ankiety. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że decyzja Dyrektora [...] NFZ i postanowienie o nadaniu rygoru natychmiastowej wykonalności nie spełniają warunku art. 108 k.p.a. z uwagi na brak wykazania przez organ, okoliczności wskazujących na niezbędność niezwłocznego działania.

Dyrektor [...] NFZ zaskarżoną decyzją z dnia [...] r., rozpatrując sprawę w trybie II-instancyjnym, utrzymał w mocy swoje pierwotne rozstrzygnięcie. Cytując regulacje ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przedstawił zasady, tryb i przedmiot postępowania w sprawach zawarcia umów o udzielanie przedmiotowych świadczeń. Podkreślił, że zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu albo rokowań (ait. 139 ust. 1 ustawy); w tym celu Dyrektor oddziału wojewódzkiego Funduszu powołuje komisję, której tryb pracy określa regulamin uchwalony przez Radę Funduszu (art. 139 ust. 4 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej konkursu ofert Komisja w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 list. 1 pkt 3 ustawy; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 1 i ust. 2 ustawy ). Z kolei w myśl art. 142 ust. 5 ustawy, w części niejawnej konkursu ofert Komisja może: wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i ich dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej.

Przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców określa Prezes Funduszu (art. 146 ust. 1 ustawy). W myśl art. 147 ustawy kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Z kolei porównanie ofert w toku postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obejmuje w szczególności: ciągłość, kompleksowość, dostępność, jakość udzielanych świadczeń, kwalifikacje personelu, wyposażenie w sprzęt i aparaturę medyczną, na podstawie wewnętrznej oraz zewnętrznej oceny, która może być potwierdzona certyfikatem jakości lub akredytacją; ceny i liczby oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej oraz kalkulacje kosztów (art. 148 ustawy). Wyłonienie świadczeniodawcy w postępowaniu konkursowym ma przede wszystkim na celu realizację zadania ustawowego, tj. zapewnienie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na danym obszarze. W toku postępowania Fundusz zobowiązany jest zapewnić równe traktowanie świadczeniodawców, z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji.

W oparciu o powyższe regulacje organ odwoławczy stwierdził, że postępowanie mające na celu wyłonienie świadczeniodawców do realizacji świadczeń opieki zdrowotnej ma charakter cywilnoprawny, a rozstrzygnięcie tego postępowania przez komisję nie jest niczym innym jak wyborem najkorzystniejszej oferty przez zamawiającego. Natomiast sprawa o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę, w trybie art. 154 tej ustawy, odwołania do Dyrektora oddziału od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy, a decyzja dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu. Obowiązkiem zaś organu, w ramach procedury rozpatrywania odwołania, a także wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, jest weryfikacja w postępowaniu administracyjnym, czy we wcześniejszej fazie postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej nie doznał uszczerbku interes prawny podmiotu powołującego się na naruszenie zasad postępowania. Dyrektor oddziału nie prowadzi ponownie postępowania lecz rozpoznaje sprawę w odniesieniu do konkretnego podmiotu; nie powiela czynności komisji konkursowej ale bada, czy rozstrzygnięcie postępowania dokonane przez komisję zostało podjęte z naruszeniem zasad postępowania, i czy wskutek tego doszło do uszczerbku w interesie prawnego Odwołującego/Wnioskodawcy.

Analizując, w oparciu o przedstawione uwarunkowania, stan faktyczny organ wyjaśnił, że w dniu [...] r. Dyrektor [...] NFZ na podstawie art. 139 ust. 2 ustawy ogłosił prowadzone w trybie konkursu ofert postępowanie w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia ogólnostomatologiczne na obszarze miasta C. ; wartość zamówienia określono na nie więcej niż [...] PLN na okres rozliczeniowy od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 31 grudnia 2014 r.; okres obowiązywania umowy od dnia 1 lipca 2014 r. do dnia 30 czerwca 2017 r.; oferty należało złożyć w terminie do dnia 24 marca 2014 r. Ogłoszenie o konkursie ofert zawierało wszystkie wymagane prawem elementy. Oferenci przystępujący do konkursu ofert, oprócz wymagań wynikających z przepisów prawa powszechnie obowiązującego winni byli spełniać w szczególności wymagania określone przez Prezesa NFZ, wskazane w Zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 2 października 2013 r. w sprawie warunków postępowania dotyczących zawierania umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej; Zarządzeniu Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 12 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w rodzaju leczenie stomatologiczne. Komisja Konkursowa działała w oparciu o regulamin pracy komisji konkursowej, prowadzącej postępowanie w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przyjęty Uchwalą nr [...]. Rady Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 4 października 2005 r. W postępowaniu złożono 74 oferty na 86 miejsc udzielania świadczeń. Oferty zostały poddane jednakowej kontroli w części jawnej postępowania pod kątem spełniania wymogów formalno-prawnych, jak również spełniania pozostałych warunków wymaganych od świadczeniodawców. Ponadto, zgodnie z obowiązującą "Procedurą konkursu ofert lub rokowań prowadzonych na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych wersja [...]" (wprowadzona na podstawie pisma o sygn.: [...] ) przeprowadzono obligatoryjnie kontrolę 16 oferentów, którzy dotychczas nie mieli zawartej umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z NFZ w zakresie, na który zostały złożone oferty. Po przeprowadzeniu części jawnej postępowania 73 oferty, jako spełniające wymagane warunki niezbędne dla realizacji wyżej wymienionego świadczenia, zostały zakwalifikowane do części niejawnej postępowania.

Dyrektor [...] NFZ podkreślił, że fakt zakwalifikowania oferty do części niejawnej postępowania oznacza jedynie, że oferta nie podlegała odrzuceniu na podstawie art. 149 ust. 1 ustawy. Fakt spełnienia wymaganych warunków określonych przepisami prawa oraz warunków określonych przez Prezesa NFZ na podstawie art. 146 ust. 1 ustawy, nie skutkuje wybraniem oferty celem zawarcia umowy, a jedynie pozwala na dokonanie oceny ofert na podstawie art. 148 ustawy według kryteriów określonych w Zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej. Szczegółowe parametry kryteriów oceny, wagę poszczególnych kryteriów w ocenie łącznej oraz sposób oceny ofert pod względem kryterium ceny w przedmiotowym postępowaniu określone zostały w powołanym wyżej Zarządzeniu Prezesa NFZ. Kryteria oraz zasady oceny mają charakter obiektywny, są znane wszystkim oferentom w chwili wszczęcia postępowania konkursowego, nie ulegają zmianie aż do zakończenia postępowania.

Dyrektor [...] NFZ zwrócił także uwagę, że działania komisji konkursowej nie mają prowadzić do zawarcia umów ze wszystkimi oferentami biorącymi udział w postępowaniu. Zgodnie z ideą konkursu oleił, zadaniem komisji, stosownie do art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy jest wybór oferty lub ofert najkorzystniejszych. Komisja Konkursowa dokonała wyboru oferentów w kolejności zgodnej z uzyskaną pozycją w rankingu końcowym do wyczerpania wartości zamówienia określonej w ogłoszeniu o postępowaniu konkursowym. Ocena ofert odbywała się w sposób jednolity i częściowo zautomatyzowany poprzez "zaczytanie ofert" wraz z odpowiedziami ankietowymi do systemu informatycznego NFZ. W oparciu o algorytm zawarty w w/w Zarządzeniu Nr [...] Prezesa NFZ system przydzielił odpowiednią liczbę punktów. Liczba ta stanowiła o wyjściowej pozycji oferty w rankingu otwarcia. Ustalona na tym etapie postępowania liczba punktów mogła ulec zmianie w toku szczegółowej oceny ofert, kontroli i negocjacji z oferentami. W części niejawnej konkursu ofert Komisja Konkursowa przeprowadziła z oferentami negocjacje. W myśl art. 142 ust. 6 ustawy negocjacje można przeprowadzić w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej oraz ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Po przeprowadzonych negocjacjach nastąpiło automatyczne wygenerowanie przez system informatyczny rankingu końcowego, w którym oferty zostały uszeregowane zgodnie z punktacją malejącą. Bazę danych systemu tworzyły przesłane w formie elektronicznej zapytania ofertowe przekazane przez oferentów, ankiety i wyniki przeprowadzonych negocjacji. Wybór oferentów następował według kolejności wynikającej z rankingu końcowego. Ostatecznie ocena oferty była generowana przez system informatyczny wspomagający pracę Komisji Konkursowej, co gwarantowało zachowanie obiektywizmu w stosunku do wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu. W dniu 26 maja 2014 r. ogłoszono rozstrzygnięcie postępowania, w którym jako wybrane do realizacji świadczeń wskazano 60 miejsc realizacji świadczeń.

Organ za chybiony uznał zarzut naruszenia przez Organ I instancji art. 7, 8, 77 § 1, 80, 107 k.p.a. wskazując, że wydając decyzję zbadał wszystkie okoliczności istotne dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia oraz dokonał oceny dowodów, z uwzględnieniem wszystkich twierdzeń i zarzutów Wnioskodawcy; ustalił, że nie doszło do naruszenia przepisów prawa w tym zakresie obowiązujących; rozstrzygnięcie zostało uzasadnione w sposób wystarczający i przekonywający. Organ odwoławczy za chybiony uznał zarzut nieuwzględnienia przez Komisję Konkursową zmiany przez Wnioskodawcę odpowiedzi na pytania ankietowe nr 1.6.1.1, 1.6.1.2, 1.6.1.3., na które Wnioskodawca udzielił odpowiedzi "NIE" i w konsekwencji czego Komisja Konkursowa w sposób prawidłowy nie przyznała w tym zakresie Wnioskodawcy dodatkowych punktów rankingowych (po 1,6667 pkt za każde ww. pytanie). Komisja Konkursowa nie mogła uwzględnić wniosku Wnioskodawcy z dnia 14 maja 2014 r. o skorygowanie powyższych odpowiedzi z "NIE" na "TAK", albowiem Wnioskodawca mógł wyłącznie do upływu terminu składania ofert dokonać zmiany złożonej oferty; nie było to także oświadczenie w trybie art. 142 ust. 2 pkt 3 ustawy albowiem stanowiło zmianę oferty.

Ponadto Organ odwoławczy zwrócił uwagę na to, że Oferent był zobowiązany do sporządzenia oferty z najwyższą starannością i w sposób rzetelny; złożył też pisemne oświadczenie, że ,,zapoznał się z przepisami zarządzenia oraz z warunkami zawierania umów i nie zgłasza do nich zastrzeżeń oraz przyjmuje je do stosowania" oraz " spełnia inne wymogi określone w odrębnych przepisach dla podmiotów udzielających świadczenia opieki zdrowotnej ".

Organ odwoławczy ponownie analizując zarzut dot. nieuprawnionego wskazania przez Komisję Konkursową w uzasadnieniu oddalenia protestu z 22 maja 2014r., że podczas pierwszego spotkania negocjacyjnego wnioskodawcy przedstawiono punktacje jego oferty oraz omówiono poszczególne elementy rankingujące, przyznał, że w istocie informacje te zostały przedstawione wnioskodawcy podczas drugiego spotkania negocjacyjnego. Organ odwoławczy zwrócił też uwagę na okoliczność, że w uzasadnieniu do oddalenia protestu Komisja Konkursowa nie stwierdziła jednoznacznie na którym to spotkaniu negocjacyjnym udzielono wnioskodawcy powyższych informacji. Zatem zarzut ten Organ słusznie uznał za bezzasadny. Organ odwoławczy ponadto podkreślił, że nawet gdyby uznać, że Komisja Konkursowa dopuściła się w tym względzie omyłki (dot. uzasadnienia oddalenia protestu), to i tak omyłka popełniona przez Komisję Konkursową w uzasadnieniu oddalenia protestu nie spowodowała naruszenia przez Komisję Konkursową zasad postępowania, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym Wnioskodawcy.

Organ odwoławczy za chybiony uznał zarzut w przedmiocie powinności informowania przez Komisję Konkursową Oferentów o liczbie uzyskanych przez nich punktów na pierwszym spotkaniu negocjacyjnym, gdyż przepisy nie nakładają na obowiązku udzielania takich informacji Oferentom, tym bardziej niedopuszczalne jest twierdzenie, że informacje te winny być udzielane Oferentom na pierwszym spotkaniu negocjacyjnym. Organ wyjaśnił, że Wnioskodawca został zaproszony na negocjacje w celu ustalenia ostatecznego stanowiska stron co do ceny i liczby świadczeń. Przedstawiona przez [...] Oddział NFZ propozycja stanowiła punkt wyjściowy do uzgodnienia zbieżnych stanowisk w procesie negocjacji, które miały na celu osiągniecie kompromisu umożliwiającego Oferentowi realizacje świadczeń. W protokole z pierwszych negocjacji Wnioskodawca oświadczył, że cena punktu rozliczeniowego podana podczas spotkania, jest ceną ostateczną i nie ulegnie zmianie w trakcie dalszych negocjacji. Natomiast w protokole końcowym z negocjacji Wnioskodawca podpisując protokół potwierdził, iż zawiera on ostateczne stanowiska stron w procesie negocjacji co do ilości i ceny oraz, że zbieżność stanowisk w protokole końcowym nie oznacza dokonania wyboru oferenta i przyrzeczenia zawarcia umowy. Z powyższego wynika, iż Wnioskodawca podpisując protokół końcowy z negocjacji poświadczył jednocześnie przyjęcie do wiadomości treści wspomnianej klauzuli i wyraził tym samym zgodę na jej stosowanie. Wskazać należy, że strona miała możliwość odmowy podpisania protokołu, co w konsekwencji skutkowałoby sporządzeniem protokołu rozbieżności. Organ odwoławczy podkreślił, że wybór strategii negocjacyjnej należał do strony. Oferent w czasie negocjacji ma prawo przedstawić Komisji inna cenę niż określoną w złożonej ofercie. Decyzja o zmianie ceny, a tym samym wartości realizowanych świadczeń należy wyłącznie do oferenta z uwagi na fakt, iż wynika ona z analizy kosztowej udzielanych świadczeń. Komisja Konkursowa w trakcie negocjacji nie może sugerować oferentom zmiany oferty. Takie postępowanie stanowiłoby zaprzeczenie idei konkursu i negocjacji. Wnioskodawca w trakcie negocjacji podtrzymał cenę zaproponowaną w ofercie. Komisja konkursowa nie mogła sugerować obniżenia ceny, gdyż mogłoby to ją narazić na zarzut "wymuszania" na Oferentach obniżenia ceny.

Organ odwoławczy za chybiony uznał zarzut braku możliwości rozdzielenia negocjacji na część dotyczącą ceny i dotyczącą ilości świadczeń. Wskazał, że w art. 142 ust. 6 ustawy ustawodawca nie wprowadził zakazu rozdzielenia negocjacji na część dotyczącą ceny i dotyczącą ilości świadczeń, w powołanym przepisie wprowadzono wyłącznie możliwość ustalenia liczby i ceny świadczeń w zawieranej umowie poprzez prowadzenie negocjacji.

Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 134 ust. 1 i 2 ustawy poprzez przeprowadzenie postępowania konkursowego z pominięciem zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców oraz z pominięciem zasad uczciwej konkurencji organ odwoławczy podkreślił, że postępowanie konkursowe było prowadzone z zachowaniem równego traktowania wszystkich oferentów i w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji. Wyrazem przyjęcia zasad zapewniających równe traktowanie świadczeniodawców jest określona w art. 146 ustawie delegacja do wydania przez Prezesa NFZ dokumentu określającego kryteria oceny ofert. Zasada równego traktowania świadczeniodawców przejawia się w stosowaniu takich samych kryteriów do wszystkich świadczeniodawców biorących udział w danym postępowaniu. Cytując orzecznictwo sądów administracyjnych organ podkreślił, że naruszeniem tej zasady byłoby stosowanie w danym postępowaniu w stosunku do niektórych świadczeniodawców dodatkowych kryteriów, względnie wyłączenie stosowania określonych kryteriów wobec niektórych świadczeniodawców. Taka sytuacja w przedmiotowym postępowaniu konkursowym nie nastąpiła. W ogłoszonym konkursie o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej obowiązywały te same wymagania w stosunku do wszystkich biorących w konkursie udział oferentów i tożsame kryteria ocen ofert. Nie naruszono również zasady jawności warunków wymaganych od świadczeniodawców oraz nie dokonanie ich zmian w toku postępowania. Tym samym przedmiotowe postępowanie konkursowe było prowadzone w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji.

Odnosząc się do zarzutu doręczenia Wnioskodawcy pisma z dnia 22 maja 2014 r. w przedmiocie oddalenia protestu w dniu 27 maja 2014 r., organ odwoławczy wskazał, że pismo z uzasadnieniem zostało wysłane pocztą za potwierdzeniem odbioru w dniu 23 maja 2014 r do Wnioskodawcy. Jednakże fakt doręczenia rzeczonego pisma Wnioskodawcy w dniu 27 maja 2014 r., czyli jeden dzień po ogłoszeniu rozstrzygnięcia postępowania konkursowego nie stanowi naruszenia przez Komisję Konkursową zasad postępowania, które mogłoby spowodować uszczerbek w interesie prawnym Wnioskodawcy. Od pisma w przedmiocie oddalenia protestu Wnioskodawcy nie przysługiwał bowiem protest na tę samą czynność Komisji Konkursowej, ani żaden środek odwoławczy. Wnioskodawcy przysługiwało natomiast prawo do wniesienia odwołania od rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, z czego Wnioskodawca skorzystał.

Nietrafny jest również zarzut Wnioskodawcy kwestionujący nadanie decyzji Dyrektora [...] NFZ rygoru natychmiastowej wykonalności. W myśl przepisu art. 154 ust. 6 zd. 2 ustawy decyzja Dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu wydana na skutek ponownego rozpatrzenia sprawy podlega natychmiastowemu wykonaniu, jednakże należy zwrócić uwagę, że jednocześnie - na podstawie art. 108 § 1 k.p.a. - decyzji wydanej w wyniku rozpatrzenia odwołania wniesionego w trybie art. 154 ust. 1 ustawy może być nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Przepis art. 108 § 1 k.p.a. określa przesłanki nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności, których wystąpienie oznacza uprawnienie nadania decyzji tego rygoru, jeżeli jest to niezbędne ze względu na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego albo dla zabezpieczenia gospodarstwa narodowego przed ciężkimi stratami, bądź ze względu na inny interes społeczny lub wyjątkowo ważny interes strony.

Organ odwoławczy wskazał, że decyzji Dyrektora [...] NFZ nr [...] rygor natychmiastowej wykonalności został nadany z uwagi na konieczność zabezpieczenia świadczeń opieki zdrowotnej dla świadczeniobiorców, a zatem z uwagi na ochronę zdrowia i życia ludzkiego. Zatem nadanie rygoru natychmiastowej wykonalności tej decyzji z uwagi na obowiązek zapewnienia świadczeniobiorcom świadczeń opieki zdrowotnej było w pełni uzasadnione w oparciu o regulację art. 108 1 k.p.a.. Tym samym wniosek o uchylenie rygoru natychmiastowej wykonalności nie zasługiwał na uwzględnienie.

Mając na uwadze powyższe, Organ odwoławczy podkreślił, że Wnioskodawca nie wykazał we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, aby w postępowaniu konkursowym zostały naruszone zasady postępowania; świadczeniodawcom zostały stworzone jednakowe szanse przez równe ich traktowanie, zagwarantowanie uczciwej konkurencji, jawności, niezmienności kryteriów oceny ofert i wymagań w toku postępowania; ocena ofert została dokonana według jednolitych dla wszystkich świadczeniodawców zasad określonych w przepisach prawa, a oferta Wnioskodawcy nie została wybrana do zawarcia umowy z [...] OW NFZ ze względu na zdobytą pozycję w rankingu końcowym i nie była przedmiotem uznaniowym decyzji Komisji Konkursowej.

Kwestionując prawidłowość rozstrzygnięcia Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zarzucając naruszenie art. 147 ustawy i podnosząc te same argumenty jak we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz odwołaniu.

Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. w odpowiedzi na skargę uznał, że sformułowane w niej zarzuty są niezasadne i nie zasługują na uwzględnienie i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje:

Sąd administracyjny zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002 r. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym zgodnie z § 2 tegoż artykułu kontrola, o której mowa, jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd rozpoznaje zatem rozstrzygniętą sprawę z punktu widzenia legalności, tj. zgodności z prawem całego toku postępowania administracyjnego i prawidłowości zastosowania przepisów prawa. Zgodnie natomiast z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – zwany dalej p.p.s.a.) uwzględnienie przez sąd administracyjny skargi i uchylenie zaskarżonego aktu w całości lub w części następuje wtedy gdy sąd stwierdzi naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Stosownie do treści art. 134 § 1 ppsa sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz wskazaną podstawą prawną.

Natomiast przeprowadzone w określonych na wstępie ramach badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem nie można organom orzekającym w przedmiotowej sprawie skutecznie zarzucić, iż przy rozpatrywaniu sprawy naruszyły obowiązujące przepisy prawa materialnego lub procesowego. Kwestią sporną między stronami jest prawidłowość oddalenia odwołania Strony od rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i nie uznanie oferty T. Z. za spełniającą warunki do podpisania umowy o leczenie stomatologiczne w postępowaniu o kodzie: [...]

Aby zatem rozstrzygnąć zasadność wydanego przez organ w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia koniecznym jest przeanalizowanie trybu zawierania umów w zakresie świadczeń opieki zdrowotnej. Zaakcentować jednak należy, że postępowanie w sprawie zawarcia umów ze świadczeniodawcami, unormowane w dziale VI ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych stanowi swoistą, znaną tylko ustawie, procedurę zawarcia umowy w sprawie udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Postępowanie to jest mocno sformalizowane, a ustawodawca stworzył obligatoryjnie stosowane szczególne wymagania dotyczące trybu przeprowadzenia tego postępowania. Co do zasady więc zawieranie przez Fundusz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, odbywa się po przeprowadzeniu postępowania w trybie konkursu albo rokowań (art. 139 ust. 1 ustawy) i w tym celu powoływana jest komisję, której tryb pracy określa regulamin uchwalony przez Radę Funduszu (art. 139 ust. 4 ustawy). Konkurs ofert składa się z części jawnej i niejawnej. W części jawnej konkursu ofert Komisja w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia (art. 142 ust. 1 i ust. 2 ustawy). Natomiast w części niejawnej konkursu ofert Komisja może wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i ich dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej (art. 142 ust. 5 ustawy).

Przedmiot postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, kryteria oceny ofert oraz warunki wymagane od świadczeniodawców określa Prezes Funduszu (art. 146 ust. 1 ustawy). W myśl art. 147 ustawy kryteria oceny ofert i warunki wymagane od świadczeniodawców są jawne i nie podlegają zmianie w toku postępowania. Z kolei zgodnie z art. 132 ustawy podstawą udzielania świadczeń opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych przez Fundusz jest umowa o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, zawarta pomiędzy świadczeniodawcą a dyrektorem oddziału wojewódzkiego Funduszu (ust. 1), która może być zawarta wyłącznie ze świadczeniodawcą, który został wybrany do udzielania świadczeń opieki zdrowotnej na zasadach określonych w niniejszym dziale (ust. 2).

Wskazać także należy, że w orzecznictwie NSA godną zauważenia jest teza, że konstrukcje prawne są tworzone za pomocą słów w ten sposób, iż stanowią określoną całość. W konsekwencji nie można ich interpretować nie uwzględniając owej całości, co może również przemawiać za stosowaniem wykładni systemowej (por. uzasadnienie uchwały NSA z dnia 22 czerwca 1998 r. sygn. akt FPS 9 /97, i uzasadnienie uchwały z dnia 14 grudnia 1998 r. sygn. akt FPS 19/98, a także uchwałę z dnia 20 marca 2000 r., sygn. akt FPS 14/99, ONSA 2000/3/92).

Dlatego też w świetle przedstawionych regulacji prawnych należy stwierdzić, że podstawowym trybem postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej jest konkurs ofert. Konkurs ofert jest szczególnego rodzaju odmianą przetargu, który składa się z dwóch części - jawnej i niejawnej. W ramach części niejawnej konkursu ofert komisja może przeprowadzić negocjacje z oferentami. Negocjacje z oferentami prowadzą do ustalenia dwóch niezbędnych jej składników oferty, tj. proponowanej liczby i ceny oferowanych świadczeń opieki zdrowotnej. Skutek negocjacji w postaci zawarcia umowy w przypadku uzgodnienia wszystkich jej postanowień, wynikający z art. 72 § 1 k.c., nie obowiązuje w postępowaniu w sprawie świadczeń opieki zdrowotnej. Negocjacje nie zmierzają do zawarcia umowy, lecz do ostatecznego ustalenia ceny za udzielane świadczenia oraz liczby planowanych świadczeń. Celem negocjacji nie jest ustalenie essentialia negotii umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, lecz ostateczne ustalenia dwóch niezbędnych składników oferty zmierzające do wyłonienia najkorzystniejszej ze złożonych ofert. Również podpisanie protokołu końcowego z negocjacji nie stanowi gwarancji zawarcia umowy (vide: wyrok z 8.11.2013r., sygn. akt II GSK 1735/12). Zauważyć należy, że ofert składane w toku postępowania o zawarcie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej stanowią informację publiczną. Takiego jednak waloru nie posiadają uzyskane przez poszczególnych oferentów w trakcie konkursu punkty w rankingu ofert. Okoliczność bowiem czy oferta danego oferenta będzie konkurencyjna w stosunku do innych uczestników postępowania, zależy wyłącznie od jej treści. Konkurs zawsze niesie za sobą element ryzyka i niewiadomej jego rozstrzygnięcia. Na podstawie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych rola Funduszu sprowadza się do zbierania ofert usługodawców, a następnie wynegocjowania z nimi odpowiedniej ceny i ilości świadczeń, aby osiągnąć najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia. Jeśli część oferentów spełnia oczekiwane warunki cenowo-ilościowe i warunki te mieszczą się w przedmiocie zamówienia, to wybór ofert odbywa się na zasadach konkurencyjnych, a oferty z niewystarczającą ilością punktów oceny nie zostają zakwalifikowane do zawarcia umowy.

Tym samym brak jest podstaw do uznania słuszności zgłaszanych przez stronę skarżącą zarzutów co do niewłaściwej oceny oferty i braku wezwania do jej uzupełnienia czy też nieuwzględnienie pisma z 14 maja 2014r. jako oświadczenia w trybie art. 142 ust. 2 pkt 3 ustawy. Stwierdzić bowiem należy, że zapisy w odpowiedziach w treści składanej przez T. Z. oferty na sporne 3 pytania ankietowe były jednoznaczne. Jak podkreśla się w orzecznictwie postępowanie prowadzone przez komisję, zmierzające do wyłonienia najkorzystniejszej oferty na udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, nie jest postępowaniem administracyjnym w rozumieniu przepisów k.p.a., a "rozstrzygnięcie" komisji nie jest decyzją administracyjną, ani innym aktem o charakterze administracyjnoprawnym. Sprawa o zawarcie umowy o udzielenie świadczenia staje się sprawą administracyjną z chwilą złożenia przez świadczeniodawcę odwołania od rozstrzygnięcia komisji (vide: wyrok z 24.01.2012r., sygn. akt VI Sa/Wa 1754/11). Zatem komisja w niniejszej sprawie nie miała obowiązku wzywania do składania wyjaśnień czy informowania o stwierdzonych okolicznościach czy rozbieżnościach. Tym bardziej, że odpowiedzi skarżącego w ofercie były jednoznaczne w swym brzmieniu; zmiana treści zapisów w formularzu ofertowym była możliwa jedynie do daty upływu terminu do składania ofert – tj. do 24 marca 2014r. Po tym terminie dopuszczalne było składanie jedynie niezbędnych wyjaśnień czy oświadczeń ale w granicach złożonej oferty. Nadto wskazać należy, że skarżący na żadnym etapie postępowania, także do oferty nie załączył jakichkolwiek dokumentów dot. zapewniania dostępności obiektu i jego pomieszczeń dla osób niepełnosprawnych – co w kontekście treści oferty stanowiłoby o omyłkowym wypełnieniu pół 1.6.1.1-3. Pismo w tym zakresie strona skarżąca złożyła dopiero 14 maja 2014r., czyli już po terminie. Nadto treść tego pisma stanowiła modyfikację złożonej oferty, a taka zmiana nie jest dopuszczalna we wskazywanym przez stronę trybie.

Wobec zatem wskazanych uwarunkowań prawnych zarzuty skargi nie mogły odnieść pożądanego przez Spółkę skutku. Sąd nie uznał także zasadności zarzutu co do niepoinformowania strony o ilości zdobytych punktów podczas pierwszego spotkania, a dopiero na drugim.

W części jawnej bowiem konkursu ofert komisja w obecności oferentów stwierdza prawidłowość ogłoszenia konkursu ofert oraz liczbę złożonych ofert; otwiera koperty lub paczki z ofertami i ustala, które z ofert spełniają warunki, o których mowa w art. 146 ust. 1 pkt 3; przyjmuje do protokołu zgłoszone przez oferentów wyjaśnienia lub oświadczenia. Dopiero w części niejawnej konkursu ofert komisja może _@POCZ@__@KON@_wybrać ofertę lub większą liczbę ofert, które zapewniają ciągłość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej, kompleksowość udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej i ich dostępność oraz przedstawiają najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia; nie dokonać wyboru żadnej oferty, jeżeli nie wynika z nich możliwość właściwego udzielania świadczeń opieki zdrowotnej. Nadto_@POCZ@__@KON@_ Komisja w części niejawnej konkursu ofert może przeprowadzić negocjacje z oferentami w celu ustalenia liczby planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej; ceny za udzielane świadczenia opieki zdrowotnej. Z żadnej z tych regulacji nie wynika obowiązek poinformowania oferenta o ilości zdobytych punktów.

Natomiast zawarcie w uzasadnieniu odpowiedzi na protest zapisu o powiadomieniu skarżącego w tym zakresie na pierwszym spotkaniu zamiast na drugim – nie może przesądzać o niewłaściwie prowadzonym postępowaniu konkursowym skoro okoliczność ta pozostaje bez wpływu na wynik postępowania. Wyłącznie bowiem treść oferty stanowi podstawę przyznawania not w rankingu ofert w oparciu o kryteria określone Zarządzeniem nr [...] Prezesa NFZ, a w konsekwencji – wobec braku zmiany ceny usług przez oferenta w trakcie negocjacji - zawarcie umowy o świadczenie opieki zdrowotnej w zakresie leczenia stomatologicznego.

Na zakończenie ustosunkowując się do podnoszonych zarzutów naruszenia zasad procesowych należy także zauważyć, że omówienie okoliczności faktycznych i prawnych rozpoznawanej sprawy jest wyczerpujące i logiczne. Organ tak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji jak i w odpowiedzi na skargę wnikliwie zaprezentował swoje stanowisko. Bezzasadny jest więc zarzut skargi, że doszło do naruszenia wskazanych artykułów, ponieważ organ - co wykazano wyżej - działał na podstawie i w granicach przepisów prawa. Nadto obszernie ustosunkowały się do zarzutów strony zasadnie uznając je za chybione.

Najważniejsze zasady, o których mowa w art. 152 ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, to wynikające z art. 134 równe traktowanie wszystkich świadczeniodawców, zachowanie podczas postępowania uczciwej konkurencji, porównywanie ofert wg kryteriów wskazanych w art. 148, a także reguły wyboru oferty lub większej liczby ofert, które zapewniają ciągłość udzielania świadczeń, ich kompleksowość, dostępność oraz przedstawiających najkorzystniejszy bilans ceny w odniesieniu do przedmiotu zamówienia (art. 142 ust. 5 pkt 1 ustawy). Oceniając pod tym kątem zaskarżoną przez decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w K. Sąd stwierdza, że nie została ona wydana z naruszeniem prawa, a zarzuty skargi okazały się niezasadne.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa i działając na podstawie art. 151 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku.