Postanowienie WSA we Wrocławiu, sygn. akt II SA/Wr 427/17
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia: 2017-10-16 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6014 Rozbiórka budowli lub innego obiektu budowlanego, dokonanie oceny stanu technicznego obiektu, doprowadzenie obiektu do s
Hasła tematyczne: Odrzucenie skargi
Skarżony organ: Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego
Treść wyniku: *Odrzucono skargę
Powołane przepisy: article: art. 220  par. 3,  art. 58  par. 1  pkt 3
journal: Dz.U. 2017 poz 1369
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym Przewodniczący: Sędzia WSA Olga Białek po rozpoznaniu w Wydziale II w dniu 16 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. W. i J. W. na decyzję D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie nałożenia obowiązku wykonania określonych robót budowlanych postanawia: I. odrzucić skargę; II. zwrócić skarżącemu J. W. kwotę 500 zł (słownie: pięćset złotych) uiszczonego wpisu sądowego od skargi.


UZASADNIENIE

Skargę w piśmie z dnia 23 maja 2017 r. wnieśli skarżący zastępowani przez pełnomocnika w osobie B. K.. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 10 sierpnia 2017 r. zawiadomiono skarżących, że B. K. nie jest żadną z osób, o której mowa w art. 35 § 1 p.p.s.a., a więc nie może być pełnomocnikiem skarżących, wobec czego wezwano skarżących do własnoręcznego podpisania skargi oraz złożenia do akt sprawy 2 odpisów skargi własnoręcznie podpisanych lub potwierdzonych przez skarżących lub notariusza za zgodność z oryginałem - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.

Wezwanie powyższe zostało doręczone skarżącym w dniu 18 sierpnia 2017 r. (dowód: k. 23-24 akt sądowych). W dniu 22 sierpnia 2017 r. do akt sądowych wpłynęła skarga podpisana własnoręcznie wyłącznie przez J. W..

Następnie w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II WSA we Wrocławiu z dnia 11 września 2017 r. wezwano J. W. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie doręczono w dniu 2 października 2017 r. (dowód: k. 32 akt sądowych).

Jak wynika z potwierdzenia przelewu znajdującego się w aktach sprawy, wpis sądowy od skargi w kwocie 500 zł został uiszczony przelewem na rachunek bankowy Sądu w dniu 10 października 2017 r.

Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu zważył, co następuje:

Skarga podlega odrzuceniu z dwóch przyczyn.

Po pierwsze powiedzieć należy w myśl art. 46 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) każde pismo wnoszone do Sądu (w tym skarga – zob. art. 57 § 1 p.p.s.a.) musi zawierać podpis strony. Zgodnie z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W niniejszej sprawie ustawa w przepisie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wprowadza normę, że sąd odrzuca skargę wtedy, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi.

Uwzględniając powyższe Sąd wezwał oboje skarżących do własnoręcznego podpisania skargi, jednak w wyniku tego wezwania jedynie J. W. złożył podpis pod skargą. W tym stanie rzeczy skarga w części pochodzącej od M. W. podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.

Natomiast skarga w części pochodzącej od J. W. podlega odrzuceniu z innej przyczyny. Wskazać należy, że zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Przy czym w art. 219 § 1 p.p.s.a. przewidziano dwa sposoby uiszczania opłaty sądowej: gotówką do kasy sądu lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Przy czym nie może budzić wątpliwości, że w razie uiszczenia wpisu na rachunek bankowy datą uiszczenia opłaty jest data przyjęcia przelewu przez bank, w którym zlecający przelew ma rachunek z kwotą wystarczającą na pokrycie wpisu (zob. postanowienie NSA z dnia 12 maja 2005 r., FSK 1403/04, ONSAiWSA 2006, nr 1, poz. 1). Innymi słowy, dokonanie przelewu na konto właściwego sądu jest równoznaczne pod względem czasowym z bezpośrednią wpłatą gotówkową do kasy tego sądu.

Jak już wspomniano, wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego doręczono skarżącemu w dniu 2 października 2017 r., a więc termin do uiszczenia wpisu sądowego upłynął z dniem 9 października 2017 r. (poniedziałek). Tymczasem, jak wynika z wydruku z systemu bankowego Sądu, który włączono do akt, zlecenie przelewu wpisu sądowego na rachunek bankowy Sądu nastąpiło w dniu 10 października 2017 r., a więc po upływie wyznaczonego terminu.

Wobec tego zastosowanie znajdzie art. 220 § 3 p.p.s.a., który stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Sąd stwierdził bowiem, że uiszczenie wpisu sądowego po terminie jest równoznaczne z jego nieuiszczeniem (zob. postanowienie NSA z dnia 4 października 2011 r., II OSK 1985/11, Orzeczenia.nsa.gov.pl).

Reasumując, skargę należało odrzucić, o czym orzeczono w pkt I sentencji na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Jeżeli chodzi o pkt II sentencji, to na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. zwrot uiszczonego wpisu sądowego następuje z urzędu po uprawomocnieniu się niniejszego postanowienia.