Postanowienie WSA w Rzeszowie, sygn. akt II SO/Rz 15/12
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie
Data orzeczenia: 2013-01-25 00:00:00+01:00 (orzeczenie nieprawomocne)
Symbol z opisem: 645  Sprawy nieobjęte symbolami podstawowymi 601644 oraz od 646-652
Hasła tematyczne: Grzywna w trybie p.p.s.a.
Skarżony organ: Wojewoda
Treść wyniku: Oddalono wniosek o wymierzenie grzywny
Powołane przepisy: article: art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz 151
journal: Dz.U. 2012 poz 270
law: Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - tekst jednolity.

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Ewa Partyka po rozpoznaniu w dniu 25 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. M. o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny z tytułu niewykonania obowiązku udzielenia odpowiedzi na skargę w sprawie ze skargi R. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] w przedmiocie wniesienia sprzeciwu w sprawie budowy oczyszczalni - p o s t a n a w i a - oddalić wniosek o wymierzenie grzywny.


UZASADNIENIE

II SO/Rz 15/12

U Z A S A D N I E N I E

R. M. reprezentowany przez pełnomocnika radcę prawnego zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z wnioskiem o wymierzenie Wojewodzie [...] grzywny z tytułu niewykonania obowiązku udzielania odpowiedzi na skargę R. M. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] i wniósł o wezwanie Wojewody do uzupełnienia akt sprawy poprzez nadesłanie odpowiedzi na skargę.

W uzasadnieniu wskazał, że Wojewoda w odpowiedzi na skargę – odnosząc się do kluczowego dla wyniku sprawy zarzutu sformułowanego w skardze złożonej

w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 1186/12, tzn. zarzutu naruszenia art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2010 r. Nr 243, poz. 1623 ze zm.), ograniczył się do sformułowania: "Zarzut jest nieuzasadniony z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu skarżonej decyzji". W ocenie pełnomocnika takie zachowanie organu w oczywisty sposób nie wypełnia obowiązku udzielania sądowi odpowiedzi na skargę w rozumieniu art. 54 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 - określanej dalej jako P.p.s.a.), w części dotyczącej nakazu przekazania odpowiedzi na skargę w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi. Podniósł, że odpowiedź na skargę nie może odsyłać do treści aktów, które wydano w zupełnie innym postępowaniu – administracyjnym. W kontekście poczynionych uwag stwierdził, że Wojewoda nie złożył w terminie 30 dni od dnia wniesienia skargi pisma, które spełniałoby wymogi stawiane odpowiedzi na skargę.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje:

Zgodnie z art. 54 § 2 P.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi do sądu administracyjnego przekazuje skargę sądowi wraz z aktami sprawy i odpowiedzią na skargę w terminie trzydziestu dni od dnia jej wniesienia. Na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. w razie niezastosowania się do obowiązków, o których mowa w art. 54 § 2 P.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego może orzec o wymierzeniu organowi grzywny

w wysokości określonej w art. 154 § 6 P.p.s.a.

Sąd podziela stanowisko wyrażane w doktrynie i orzecznictwie, że grzywna wymierzana na podstawie art. 55 § 1 P.p.s.a. ma charakter dyscyplinująco - represyjny, zaś jej celem jest zapewnienie prawidłowego toku postępowania

i zagwarantowanie skarżącemu prawa do rozpoznania sprawy bez zbędnej zwłoki. Wyjaśnienia wymaga, że użyte w art. 55 § 1 P.p.s.a sformułowanie "może" oznacza, że ustawodawca pozostawił sądowi ocenę zasadności wymierzenia grzywny. Rozpoznając wniosek o wymierzenie grzywny sąd winien wziąć pod uwagę wszystkie okoliczności sprawy, a więc przyczynę niedopełnienia obowiązku, jak również czas opóźnienia w przekazaniu skargi wraz z odpowiedzią do sądu (zob. postanowienie NSA z dnia 31 marca 2009 r., sygn. akt I OZ 274/09).

Wypada zauważyć, że odpowiedź na skargę stanowi pismo procesowe dające organowi administracji możliwość ustosunkowania się do zarzutów skargi.

Tym samym zawarte w odpowiedzi na skargę wyjaśnienia przesłanek faktycznych czy prawnych aktu administracyjnego nie rzutuje na ocenę zaskarżonej decyzji czy postanowienia organu administracji (por. wyrok WSA w Lublinie z dnia 29 stycznia 2008 r., sygn. akt II SA/Lu 905/2007).

Odpowiedź organu administracji publicznej, na skargę powinna wskazać przyczyny jej nieuwzględnienia oraz przedstawić stanowisko wobec wszystkich zarzutów, zawartych w skardze (zob. wyrok WSA w Łodzi z dnia 3 marca 2004 r., sygn. akt II SA/Łd 1141/2001).

Niemniej jednak odpowiedź na skargę jest szczególnym rodzajem pisma strony w tym znaczeniu, że jednocześnie jest ona wnioskiem strony (z reguły

o oddalenie skargi) i oświadczeniem wiedzy organu co do stanu prawnego

i faktycznego sprawy. Zasadniczym celem tego pisma jest ustosunkowanie się do zarzutów skargi i przedstawienie stanowiska organu. Obowiązek ustosunkowania się do zarzutów skargi nie oznacza konieczności wypowiedzenia się przez autora tego pisma procesowego co do twierdzeń strony przeciwnej i dowodów przez nią powołanych, ponieważ do komentowanej ustawy nie inkorporowano postanowień zawartych w art. 127 k.p.c. (por. wyrok NSA z dnia 23 stycznia 2001 r., sygn. akt

V SA 906/00, Lex Polonica nr 354573, ONSA 2002, nr 1, poz. 45). Wystarczy, jeżeli organ administracji ograniczy się do podtrzymania stanowiska zawartego

w zaskarżonym akcie lub czynności (szerzej Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz Jan Paweł Tarno, do dz. III roz. 2 art. 54, Lexis Nexis, Warszawa 2011, (wydanie V), ISBN: 978-83-7620-986-9).

Datą wszczęcia postępowania sądowoadministracyjnego jest dzień doręczenia skargi organowi, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy.

Analiza akt sprawy o sygn. II SA/Rz1186/12 wskazuje, że skarga wpłynęła do organu 28 listopada 2012 r., a Wojewoda nadał w urzędzie pocztowym odpowiedź na skargę w dniu 17 grudnia 2012 r. Z powyższego wynika, że organ w przedmiotowej sprawie zachował termin 30 dniowy do przekazania sądowi odpowiedzi na skargę.

Lektura akt pozwala stwierdzić, że w odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o oddalenie skargi, przedstawił przedmiot skargi i w pkt 1 odniósł się do zarzutu skargi o naruszeniu przepisów postępowania. Natomiast odnosząc się do kolejnego zarzutu skargi dotyczącego naruszenia prawa materialnego art. 29 ust. 1 pkt 3 ustawy prawo budowlane – Wojewoda ograniczył się do podtrzymania stanowiska zawartego w tym zakresie - tak jak w zaskarżonej decyzji. Jednocześnie

w końcowej części odpowiedzi podtrzymał swoje stanowisko i argumentację przedstawioną w decyzji objętej skargą.

W ocenie Sądu w niniejszej sprawie wystarczające było, że w odpowiedzi na skargę organ administracji ograniczył się do podtrzymania stanowiska zawartego

w zaskarżonej decyzji, które odnosiło się wprost do zarzutu sformułowanego

w skardze. W związku z powyższym należy uznać, że Wojewoda w niniejszej sprawie zrealizował ciążący na nim obowiązek i ustosunkował się do wszystkich zarzutów skargi wniesionej przez R. M. Jednocześnie Wojewoda przekazał skargę i kompletne akta administracyjne, co pozwoli Sądowi na rozpoznanie skargi zarejestrowanej pod sygn. akt II SA/Rz 1186/12 - bez zbędnej zwłoki.

Mając powyższe na uwadze, Sąd odstąpił od wymierzenia grzywny i wniosek w całości oddalił na podstawie art. 55 § 1 w zw. z art. 64 § 3 oraz 151 P.p.s.a.