Wyrok WSA w Poznaniu, sygn. akt I SA/Po 2948/03
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Data orzeczenia: 2006-05-18 00:00:00+02:00 (orzeczenie prawomocne)
Symbol z opisem: 6309 Inne o symbolu podstawowym 630
Skarżony organ: Dyrektor Izby Celnej
Treść wyniku: Oddalono skargę

SENTENCJA

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Maria Kwiecińska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek ( spr.) Asesor sądowy Małgorzata Bejgerowska Protokolant : st.sekr.sąd. Teresa Matuszewska po rozpoznaniu w dniu 18 maja 2006 r. przy udziale sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa "A" w. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej o d d a l a s k a r g ę /-/M. Bejgerowska /-/M. Kwiecińska /-/T.M. Geremek JMd


UZASADNIENIE

Dyrektor Izby Celnej, decyzją nr [...] z dnia [...] działając na podstawie art.79 §2 w zw. z art.79 §1 okt.6 ustawy z dnia 9 stycznia 1997r. Kodeks celny (tekst jedn. Dz. U. nr 75 z 2001 r. poz. 802 z póżn. zm.)- cofnął wydane przedsiębiorstwu "A" pozwolenie nr [...] z dnia [...] na stosowanie procedury uproszczonej przy obejmowaniu towarów procedurą celną dopuszczenia do obrotu. W uzasadnieniu tej decyzji podano, że w dniu 2 września 2002r. PPH "A" otrzymało pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej o wskazanym wyżej numerze. W toku przeprowadzonego postępowania ustalono, że Spółka posiadała zabezpieczenie generalne ważne od dnia 23.05.2002r. do dnia 22.05.2003 r. na kwotę 5,500 zł.

W dniu11.04.2003 r. Spółka dopuściła do obrotu w procedurze uproszczonej towar w postaci tkaniny bawełnianej o splocie diagonalnym wpisując go do rejestru zaś należności celno - podatkowe z tego tytułu wyniosły 19.068,50 zł co spowodowało przekroczenie wysokości posiadanego zabezpieczenia o kwotę 13.568,50 zł.

Dyrektor Izby Celnej uznał, zatem że nastąpiło naruszenie prawa polegające na niezłożeni zabezpieczenia generalnego należności celnych przywozowych w związku ze stosowaniem procedury celnej , w wysokości odpowiadającej zakresowi przewidywanej działalności prowadzonej przez Przedsiębiorstwo "A" .

Powyższe ustalenie stało się podstawą do wszczęcia postępowania w sprawie cofnięcia pozwolenia .

Obecnie strona posiada nowe potwierdzenie złożenia zabezpieczenia generalnego z dnia 28.04.2003 r. z terminem ważności od dnia 23.05.2003 r. do dnia 22.05.2004 r. na kwotę 20.000zł.

W piśmie z dnia 10 lipca 2003r. Spółka podniosła , że brak odpowiedniego zabezpieczenia był wynikiem nieświadomego działania pracowników.

Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, ze zgodnie z przepisem, art.79 Kodeksu celnego , oraz organ może udzielić pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej osobom, które spełniają warunki przewidziane w § 1.

Zdaniem organu celnego ustaleń poczynionych w toku postępowania celnego wynika, że przekroczenie kwoty posiadanego zabezpieczenia spowodowało uchybienie

postanowieniom art.79 § 1 pkt.6 kodeksu celnego, bowiem strona korzystająca z procedury uproszczonej ma obowiązek posiadania w tej procedurze zabezpieczenia wystarczającego do pokrycia długów celnych.

Pismem z dnia 9 września 2003 r. PPH "A" wniosła o ponowne rozpatrzenie Powyższej decyzji w przedmiocie cofnięcia pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej przy obejmowaniu towarów procedurą celną dopuszczenia do obrotu .

W szczególności naruszenie art..79 § 1 pkt.6 Kodeksu celnego polegało na wstąpieniu sporadycznego przypadku przekroczenia wysokości posiadanego zabezpieczenia należności celno - podatkowych z jednoczesnym dokonaniem wpłaty wyliczonej pełnej kwoty ww. należności w dniu jego wystąpienia, co nie uzasadnia - w ocenie Spółki - tak jednoznacznej interpretacji powołanego przepisu.

Przyjęcie takiej podstawy wydania decyzji o cofnięciu pozwolenia jest zbyt restrykcyjne, nieadekwatne do popełnienia naruszenia i skutkujące negatywnie na możliwość dalszego stosowania wszystkich posiadanych przez Spółkę pozwoleń na stosowanie procedury uproszczonej , a także skutkujące na ocenę wiarygodności przez partnerów zagranicznych.

Naruszenie to nastąpiło w godzinach pracy urzędu celnego w warunkach pełnej otwartości bez podejmowania jakichkolwiek prób ukrytego i za kamuflowanego działania przedstawiciela strony.

Spółka podkreśliła także , że wskazane naruszenie nie spowodowało żadnych zagrożeń dla budżetu państwa jak i innych negatywnych skutków prawnych, a zatem nie dla budżetu państwa i innych negatywnych skutków prawnych , a zatem nie stanowiło istotnego naruszenia prawa celnego .

W okresie stosowania uproszczonych procedur celnych Spółka była wielokrotnie kontrolowana przez organa celne, w tym również w zakresie stosowania zabezpieczenia generalnego i nie stwierdzono żadnych naruszeń prawa celnego.

Dyrektor Izby Celnej , decyzją nr [...] z dnia [...] - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu tego rozstrzygnięcia organ odwoławczy podtrzymał swoje wcześniejsze ustalenia i wnioski prawnego podkreślając między innymi , że z brzmienia powołanych przepisów wynika, że organ celny w przypadku stwierdzenia naruszenia któregokolwiek z warunków koniecznych do otrzymania pozwolenia bezwarunkowo cofa stronie wydane wcześniej pozwolenie .

Dyrektor Izby Celnej nie podzielił również zarzutu strony odnoszącego się do naruszenia w toku postępowania przepisów art. 123 §1 i art.200 Ordynacji podatkowej.

W skardze do sądu administracyjnego PPH "A" zarzucił zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów art.79 §1i2 Kodeksu celnego poprzez błędną wykładnię i przyjęcie, że jednorazowe przekroczenie kwoty zabezpieczenia przy korzystaniu z procedury uproszczonej, stanowi naruszenie przesłanki wymienionej w art.79 §1 pkt.6 Kodeksu celnego.

Strona skarżąca zarzuciła także zaskarżonej decyzji naruszenie art.191 i 121 Ordynacji podatkowej.

W konsekwencji skarżąca Spółka wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, podnosząc w uzasadnieniu skargi okoliczności faktyczne i prawne podobne jak w toku dotychczasowego postępowania .

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje :

Skarga nie jest zasadna.

Okoliczności sprawy są niesporne, a w szczególności nie budzi wątpliwości fakt przekroczenia przez skarżącą Spółkę kwoty posiadanego zabezpieczenia przy stosowaniu procedury uproszczonej w związku z posiadanym pozwoleniem na jej stosowanie.

Przekroczenie to jest ewentualne i znaczne skoro Spółka posiadała zabezpieczenie należności celnych i podatkowych w wysokości 5.500 zł. zaś objęta procedurą uproszczoną towaru, którym ciążyły należności podatkowe w wysokości 196.068,50 zł. Trafnie zatem organ odwoławczy, że przekroczenie posiadanego zabezpieczenia generalnego wynosi prawie 250% czyli wbrew twierdzeniom skarżącej jest ono znaczne .

Sporny problem w niniejszej sprawie w istocie sprowadza się do wykładni przepisu art.79 §1 pkt.6i §2 Kodeksu celnego stwierdzającego podstawę prawną wydawania zaskarżonej decyzji .

szczególności chodzi o to czy cofnięcie pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej, o którym mowa w art.79 § 2 Kodeksu celnego jest obligatoryjne w

przypadku naruszenia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w §1 (w pkt. od1 do 8) tego przepisu , czyli też Dyrektor Izby Celnej może ocenić we własnym zakresie czy naruszenie to ma istotny charakter lub wywołuje jakiekolwiek skutki m. In. finansowe dla budżetu państwa co skutkowało by cofnięciem przedmiotowego pozwolenia (cofnięcie fakultatywne).

Z brzmienia art.79§2 Kodeksu celnego wynika jednoznacznie, że Dyrektor Izby Celnej, cofa pozwolenie na stosowanie procedury uproszczonej w wypadku naruszenia którejkolwiek z przesłanek wymienionych w §1.

Skoro zaś nie budzi wątpliwości , że niniejszym przypadku skarżąca Spółka nie spełniła przesłanki wymienionej w art.79 §1 pkt.6 ustawy tj. nie złożyła zabezpieczenia generalnego należności celnych w związku ze stosowaniem tej procedury celnej, w wysokości odpowiadającej zakresowi przewidywanej działalności, uznać należy to za zaistniałą podstawę do cofnięcia przedmiotowego pozwolenia .

Słusznie zatem podniósł Dyrektor Izby Celnej, że obligatoryjny charakter powołanego wyżej przepisu , nakłada na organ celny obowiązek podjęcia określonych czynności tj. cofnięcie pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej , niezależnie od uwarunkowań w jakich doszło do naruszenia prawa. Bez znaczenia dla sprawy pozostają działania strony , wymiar, przyczyny temu towarzyszące i ich ocena .

Z tego też względu nie można podzielić zarzutu strony skarżącej, że przyjęcie wskazanej podstawy do wydania decyzji o cofnięciu pozwolenia jest zbyt restrykcyjne i nieadekwatne do popełnionego naruszenia .Podkreślić należy, że Dyrektor Izby Celnej nie był upoważniony do oceny "stopnia winy" i skutków naruszenia którego dopuściła się skarżąca Spółka i "adekwatnego" zajęcia stanowiska, a zwłaszcza do podjęcia decyzji o cofnięciu przedmiotowego pozwolenia na stosowanie procedury uproszczonej jest swoistym przywilejem, którego zachowanie uzależnione jest od ścisłego przestrzegania warunków tego pozwolenia. Wykładnia rozszerzająca, tego przepisu w omawianym zakresie nie jest dopuszczalna, co odpowiada linii orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego w odniesieniu do prawnych uwarunkowań przywilejów celnych i podatkowych .

Sąd nie podziela także zarzutów odnoszących się do naruszania przez organ celny przepisów powołanych w skardze przepisów Ordynacji podatkowej.

W ocenie Sądu strona miała również zapewniany czynny udział w sprawie oraz możliwości wypowiedzenia się co do zebranego w toku postępowania materiału dowodowego.

Z tych względów, nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi, w oparciu o art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz.1270 z póżn. zm.) należało postanowić jak wyżej.

/-/M. Bejgerowska /-/M. Kwiecińska /-/T.M. Geremek

JM